You are on page 1of 52

the

neuron

stimulating
zine

[τεύχος 024] - [300912] - [διανέμεται χωρίς αντίτιμο]

i am the cover...

. βρες την σωστή σελίδα

.03 το ημερολόγιο ενός τρελού [comzeradd]
.04 inception - όνειρο, μέσα σε όνειρο... [baphomet]
.08 ονειρεύομαι να ονειρεύομαι [χαρά βογαζιανού]
.10 a dancing dream [siren z]
.12 jj dream [γιώργος τζαβλάκης]
.13 κάποτε στη μέση της νύχτας [νίκος σουβατζής]
.14 νυχτώνει [νίκος παπαδόπουλος]
.17 dreaming the future [βάσω μούμου]
.18 ονειρεύομαι... [μαρία κατσοπούλου]

[issue 024] - [300912] - [chimeres.gr]

.19 φύλλα φθινοπώρου [ab uno]
.20 η ονειροπαγίδα [μίνως-αθανάσιος καρυωτάκης]
.24 wake me up when september ends... [μικέλα φερούση]
.26 η προσπάθεια [κυριάκος χαλκόπουλος]
.28 2+1 βιβλία δώρο [by seitanakos aka πτωχός γιώργος]
.30 ποιήματα και χίμαιρες - άτη σολέρτη [ν.γ. λυκομήτρος]
.32 manga [digital orpheus]
.33 ένα οικόπεδο στον αέρα [ανδρέας γεωργαλλίδης]
.34 χορός ή το κορίτσι του βιετνάμ; [σελήνη]
.35 xίμαιρες [ξένια kαkάkη]
.36 σιμούν [chupa chap]
.37 τα δυο πρόσωπα [δημήτρης νίκου]
.38 φωτιά [γιάννης τέλιος]
.40 το παιδί στο καρότσι [μαρίνα αποστόλου]
.42 το κουτί της πανδώρας [μαρία κρητικού]
.45 παράθυρο στο μπάνιο [φαίη φραγκισκάτου]
.46 μέρες αυγούστου [δανάη φοίβου]
.48 το αποβλάκωμα του λίβα [ερόεσσα]
.50 χωρίς τίτλο [φωτόδεντρο]

i am page 02

the neuron stimulating zine

το ημερολόγιο ενός τρελού [comzeradd]
Ακαταστασία. Παντού γύρω μου χαρτιά. Πάνω στο τραπεζάκι. Πάνω
στον καναπέ. Έχω κάτσει αναπαυτικά προσπαθώντας να γράψω ένα
κείμενο για το νέο τεύχος. Είναι αυτή η ώρα της ημέρας που το τεχνητό
φως έχει αρχίσει να κερδίζει τη μάχη με τον ήλιο. Έχει αρχίσει να
κυριαρχεί στον χώρο. Και όταν αυτό αρχίσει ξέρω πως δεν έχω πολλές
πιθανότητες. Γράφω και σβήνω. Συνεχώς. Το θέμα το ‘χω βρει. Δεν
μπορώ να συγκεντρωθώ. Ο θόρυβος έξω έχει γίνει ανυπόφορος. Όσο
πάει και δυναμώνει. Τι είναι αυτός ο ενοχλητικός ήχος που μου τρυπάει
το μυαλό;

Ξύπνησα. Ο σκύλος γλύφει απολαυστικά το πρόσωπό μου καθώς είμαι
ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Πέρασε η ώρα. Αλλά πώς
βρέθηκα απ’ τον καναπέ στο κρεβάτι; Σηκώνομαι και πάω προς το σαλόνι. Τα χαρτιά
είναι τακτοποιημένα σε μια στοίβα. Ένα χαρτί
μόνο του δίπλα και ένα μολύβι πιο κει. Στο
χαρτί υπάρχει ένα κείμενο. Αρκετά εκτενές. Το
έγραψα τελικά; Ούτε που το θυμάμαι.
Χαμόγελο. Βηματίζω γρήγορα προς το χαρτί.
Μέσα στον ενθουσιασμό μου δεν προσέχω
τα παρατημένο απ’ τις διακοπές
σάκο στη μέση του σαλονιού.
Σκοντάφτω και πέφτω. Ακόμα πέφτω.
Ξύπνησα. Πρέπει να με πήρε ο
ύπνος στην περιστρεφόμενη
καρέκλα και να έπεσα.
Σηκώνομαι και ξανακάθομαι.
Στο γραφείο μου είναι το
νέο τεύχος ανοιγμένο
στην πρώτη σελίδα.
Ξαναδιαβάζω το
ημερολόγιο ενός
τρελού.
i am the un-editorial page

[issue 024]- [300912] - [chimeres.gr]

Ξύπνησα. Όνειρο ήταν; Ο ήχος τελικά ήταν το χτύπημα του τηλεφώνου
που κατάφερε να ενσωματωθεί μέσα στο όνειρο, όπως συμβαίνει πάντα
με τους ενοχλητικούς θορύβους. Μάλλον με πήρε ο ύπνος στον καναπέ
προσπαθώντας να βρω το θέμα μου. Αλλά στο όνειρο θυμάμαι πως το ‘χα
βρει. Τι ήταν; Τι εκνευριστικό πράγμα να μην συγκρατώ λεπτομέρειες
απ’ τα όνειρα μου. Και όσο περνάει η ώρα ξεχνάω ακόμα περισσότερα.
Τι ήταν γαμώτο; Α ναι! Το θυμήθηκα! Ας το σημειώσω πριν το ξεχάσω
πάλι. Και τι είναι αυτή η αίσθηση στο πρόσωπο μου; Σχεδόν δεν μπορώ
να αναπνεύσω.

[issue 024] - [300912] - [chimeres.gr]

inception - όνειρο, μέσα σε όνειρο... [baphomet]

Είναι η αλήθεια, ότι η συγκεκριμένη Κινηματογραφική στήλη, άλλοτε
λόγω αφιερωμάτων και άλλοτε λόγω επικαιρότητας, σπάνια συμμετείχε
στη θεματική ενότητα, του εκάστοτε τεύχους. Αυτή τη φορά όμως, η
επιλογή της κεντρικής ιδέας, ήταν τόσο καλή, που δεν ήθελα να την
αφήσω ανεκμετάλλευτη. Το Όνειρο...
Ο Ντομ Κομπ (Λεονάρντο Ντι Κάπριο) είναι ένας επιδέξιος ληστής και
ειδικός στην επικίνδυνη τέχνη της εκμαίευσις πληροφοριών. Μπορεί να
αποσπάσει πολύτιμα μυστικά από τα βάθη του υποσυνείδητου, τη στιγμή
που το θύμα του κοιμάται βαθιά και το πνεύμα του είναι πάρα πολύ
ευάλωτο. Η σπάνια ικανότητα του Κομπ τον έχει καταστήσει πολύτιμο
παίκτη στην επικίνδυνη σκακιέρα της εταιρικής αντικατασκοπείας, αλλά
και διεθνή φυγά, αφαιρώντας του ό,τι έχει αγαπήσει στη ζωή του. Ο
i am page 04

the neuron stimulating zine

i am page 05

[issue 024]- [300912] - [chimeres.gr]

Κομπ όμως, δέχεται μια πρόταση που μπορεί να τον εξιλεώσει. Μια
τελευταία δουλειά που μπορεί να του χαρίσει πίσω τη χαμένη του ζωή
αρκεί να καταφέρει το αδύνατο - την γένεση (inception).
O Κομπ και η ομάδα του που απαρτίζεται από ειδικούς του είδους,
πρέπει να καταφέρουν το αντίθετο απ' ό,τι έκαναν ως τώρα. Ο στόχος
τους πλέον δεν είναι να κλέψουν μια ιδέα, αλλά να καλλιεργήσουν μια
καινούργια. Αν τα καταφέρουν, θα σκηνοθετήσουν το τέλειο έγκλημα.
Όμως, κανένας σχεδιασμός δεν είναι αρκετά προσεκτικός ούτε οι
ικανότητές τους μπορούν να διασφαλίσουν ότι θα ξεφύγουν από τον
πιο επικίνδυνο εχθρό τους, που δείχνει να μπορεί να προβλέψει κάθε
τους κίνηση. Έναν εχθρό που μόνο ο Κομπ θα μπορούσε ίσως να
αντιμετωπίσει...
Ο Κρίστοφερ Νόλαν, σκηνοθέτης του αριστουργηματικού Memento
αλλά και της τριλογία του Batman, με το φιλμ Inception, εξερευνά τα
ακαθόριστα όρια μεταξύ πραγματικότητας και μη. Βαδίζουμε στη λεπτή
γραμμή, μεταξύ φαντασίας και ονείρου, κι όλα αυτά, σύμφωνα πάντα,
με την γνώριμη μπαρόκ αισθητική του. Το φαινόμενο του ονείρου που
"βιώνουμε" τόσο οικεία μέσα στην ταινία ολοκληρώνεται με απόκρυφο
τρόπο στο φινάλε. Η αναζήτηση της αλήθειας, στην εξέλιξη της ιστορίας
του φιλμ, δημιουργεί συμμαχίες, αντιθέσεις αλλά και συγκρούσεις. Είναι
μια αναζήτηση που δίνει την ευκαιρία στον σκηνοθέτη να στηλιτεύσει έστω
και έμμεσα, το άγχος της καθημερινότητας μας, την υπερκαταναλωτική
κοινωνία μέσα στην οποία υπάρχουμε, την οικολογική καταστροφή, την
απληστία μας και κατά συνέπεια, την παρακμή, του δυτικού πολιτισμού
μας...
Στην ταινία Inception πρωταγωνιστούν, ο τρεις φορές υποψήφιος για
Όσκαρ Λεονάρντο ΝτιΚάπριο (Blood Diamond, "Aviator"), ο βραβευμένος

η Σίλιαν Μέρφι (Batman Begins). The Cider House Rules). ο Τζόσεφ ΓκόρντονΛέβιν (500 Days of Summer). Bronson). όνειρα δλδ. Ο Ντι Κάπριο και η παρέα του λοιπόν. Σίγουρα δεν μιλάμε για μια εύκολη και εύπεπτη ταινία.gr] με Όσκαρ Κεν Γουατανάμπι (The Last Samurai). η βραβευμένη με Όσκαρ.με διαφορετικό επίπεδο αντίληψης . μια ταινία δράσης. μόνο ανώδυνο δεν είναι. Και ο κίνδυνος που καραδοκεί. ο Τομ Μπέρεντζερ (Training Day). Γι' αυτό προσοχή. Στην πραγματικότητα.[300912] .. αλλά μπορεί να τη "δεις" αν θες κι έτσι.[chimeres.[issue 024] . είναι πράγματι μεγάλος. σε πρώτο επίπεδο. την "Ιδέα". ο Τομ Χάρντι (RocknRolla.. έστω κι αν φαίνεται έτσι. i am page 06 . Μαριόν Κοτιγιάρ (La Vie en Rose). η υποψήφια για Όσκαρ Έλεν Πέιτζ (Juno). στοχάζεται. Το Inception. γίνονται εισβολείς των ονείρων με σκοπό να διαφυλάξουν από τον πελάτη ότι πιο πολύτιμο έχει ο άνθρωπος. o Ντιλίπ Ράο (Avatar) και ο δύο φορές βραβευμένος με Όσκαρ Μάικλ Κέιν (Hannah and Her Sisters. Εκεί πια. είναι ένα πολυεπίπεδο παζλ για πολλών ειδών παίκτες . πρέπει να γνωρίζεις τα όρια και τις αντοχές σου. το ταξίδι αυτό.που "παίζει" με γρίφους και συνάμα. Το εντυπωσιακό στην ταινία είναι η καταγραφή των ονείρων σε βάθος και η πολυπλοκότητα που αναπτύσσεται σε δεύτερο ή και τρίτο επίπεδο. μέσα σε όνειρα. δεν είναι απλά. φτάνει κανείς στο υποσυνείδητό του. καθώς μέσω των ονείρων.

στο Όνειρο. αλλά είναι αυτή που ουσιαστικά μας ταξιδεύει. εκτός από τους Ντι Κάπριο και Γκόρντον-Λέβιτ. κάθε blockbuster που σέβεται τον εαυτό του. Ήταν μάλιστα τέτοια η επιτυχία του συγκεκριμένου Soundtrack που έκτοτε. ξεχωρίζουν επίσης. με τη μουσική που υπέγραψε για το Inception.gr] Η προσχηματική εικόνα του "κακού". χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο. οφείλουμε να κάνουμε στο εκπληκτικό Soundtrack του μοναδικού Hans Zimmer. μέσα στο Όνειρο. Αν θέλετε να το πάμε ακόμα πιο μακριά. των τελευταίων χρόνων. πρόκειται σε ορισμένα επίπεδα για μια συγκαλυμμένη "Ιστορία Αγάπης" που αναδύεται με μοναδικό τρόπο και σταδιακά. Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη διαδραματίζουν οι Κοτιγιάρ και Μέρφι. Προσπαθώντας λοιπόν να εκτελέσει το σχέδιο της η ομάδα.the neuron stimulating zine i am page 07 [issue 024]. όχι μόνο συμμετέχει ενεργά στο φιλμ. Ο "κακός" βρίσκεται περισσότερο στον ίδιο μας τον εαυτό.. σχετικά αδύναμη. ζουν μέσα στα όνειρα. Ειδική μνεία.[300912] . Η ιδιαιτερότητα της ταινίας του Νόλαν. φροντίζει να το προσθέσει έστω και τροποποιημένα στο trailer του. κινδυνεύει τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.. David Lynch. ενώ ο Μάικλ Κέιν για άλλη μια φορά είναι καταλυτικός. ο οποίος υπέγραψε εδώ ένα από τα καλύτερα και πιο χαρακτηριστικά σκορ. επικεντρώνεται σημειολογικά στην οικοδόμηση ενός κόσμου όπου οι σχέσεις θα λειτουργούν μηανταγωνιστικά σε περιβάλλον πλήρους ασφάλειας.. παρά σε κάποιον εξωτερικό χαρακτήρα. έτσι όπως μας έχει κακομάθει συχνά πυκνά και ο μετρ του είδους. εκείνες των Τομ Χάρντι και Έλεν Πέιτζ. Από τις ερμηνείες του διεθνούς καστ. Ο Hans Zimmer. ειδικά μάλιστα. είναι στην συγκεκριμένη ταινία. Οι πραγματικές απώλειες ελοχεύουν στις Αναμνήσεις και στις Μνήμες που με τη σειρά τους.. Επαναλαμβάνω πως η ταινία κινείται στον μεγαλύτερο βαθμό της σε έναν άξονα..[chimeres. στο συναισθηματικά φορτισμένο τομέα . Το "Κακό" δηλαδή.. . εδρεύει στη Λήθη.

Είναι ο ήλιος και η θάλασσα. Αρκεί να ξέρεις σε ποια νότα να τα λυγίσεις και σε ποιο κλειδί να τα πατήσεις. Όταν η τύχη γίνει πιο ισχυρός παράγοντας από μένα. Τα όνειρα που κάνω εκτός ύπνου είναι κατά βάση πλάνα βασισμένα στο τι μπορώ και τι δε μπορώ να κάνω εγώ ή η τύχη για μένα. Ονειρεύομαι να ξεπεράσω κάποιες φοβίες που με πακτώνουν στο έδαφος και να ονειρευτώ τι μπορώ να κάνω χωρίς αυτές. Είναι το χέρι ενός φίλου που θα σε κρατήσει καθώς περπατάς σε ένα στενό μονοπάτι με το απέραντο γαλάζιο από κάτω. Ονειρεύομαι να Ζω… i am page 08 . Ένα παραθαλάσσιο χωριό -τσεκ! Στην Ελλάδα βρισκόμαστε. Είναι οι αναποδιές και οι στιγμές που σου παγώνουν το αίμα. αυτό είπαν οι γιατροί… Και έτσι η τύχη σήκωσε επιδεικτικά το μεσαίο της δάκτυλο.[chimeres. στο οποίο θα οδηγούσε ένας φιδίσιος χωματόδρομος αγκαλιασμένος στις άκρες του από αγριολούλουδα.[300912] .ονειρεύομαι να ονειρεύομαι [χαρά βογαζιανού] [issue 024] . κάπου έξω από κάποιο παραθαλάσσιο χωριό. Ονειρευόμουν να έρχομαι από το χωριό. Τα γόνατα μου βγάζουν απίστευτα μεγάλη ποικιλία ήχων και σουρσιμάτων. με τον ατμό του ζεστού ψωμιού να φλερτάρει με το τιμόνι του ποδηλάτου. Είναι τα δάκρυα όταν νοιώθεις ότι δε μπορείς να φύγεις από αυτό το όνειρο. απλά σταματάω να ονειρεύομαι… Ονειρευόμουν ένα σπίτι με έναν αμπελώνα και ένα κελάρι. Ονειρεύομαι να ονειρεύομαι. Τελείωσε η λίστα. Και κάπως έτσι ο παράγοντας τύχη έγινε πιο ισχυρός και τελείωσε αυτό το όνειρο. χρήματα για να χτιστεί το σπίτι -εδώ οι λέξεις «τύχη» και «λαχείο» αντηχούν σαν αγέλη λύκων μέσα σε φαράγγι -και ένα ποδήλατο– ξανά τσεκ! Το ποδήλατο υπήρχε. Αν θες μπορείς να κρατήσεις το σπίτι ή να αντικαταστήσεις το ποδήλατο με ένα αυτοκίνητο και ίσως να σε βοηθήσω». Το όνειρο από το οποίο δεν θες να ανοίξεις τα μάτια σου και ο εφιάλτης από τον οποίο δε μπορείς να ξυπνήσεις. Είναι τα βραδιά που κοιτάς τα αστέρια στην εξοχή και τα βράδια στην πόλη που σηκώνεις το βλέμμα και τα ψάχνεις. Λάθος… για να κάνεις ποδήλατο θα πρέπει τα γόνατά σου να είναι αρτιμελή και να μην παίζουν κρουστά σε κάθε λύγισμα. με το οποίο θα διασχίζω το δρόμο και με τον άνεμο να με εμπαίζει γλυκά. Ωστόσο. Ποιες ήταν λοιπόν οι προϋποθέσεις για την πραγματοποίηση του ονείρου μου. Είναι ο χρόνος που σε κάνει να χαμογελάς όταν θυμάσαι τα δάκρυα που έχεις χύσει και τα δάκρυα που χύνεις όταν θυμάσαι παλιότερα χαμόγελα. εκπληρώθηκε το όνειρο μου να κάνω μπάντα. Και ύστερα είναι και η ζωή.gr] Ονειρεύομαι να ονειρεύομαι. Ονειρεύομαι να ονειρεύομαι. Είναι η αγκαλιά η οποία σου κόβει την ανάσα και παράλληλα σου δίνει ζωή. Ονειρεύομαι η δραστηριότητα των εγκεφαλικών μου περιοχών να βαράει κόκκινο κάνοντας όνειρα και όχι υπολογίζοντας πως θα μείνει λιγότερος μήνας στο τέλος του μισθού. Τουλάχιστον. σαν παλιός καλός φίλος καθώς θα μου ανακατεύει τα μαλλιά. κοίταξε με απαξίωση προς τα γόνατά μου και έπειτα προς εμένα και μου είπε: «Δεν φταίω εγώ που δε μπορεί να πραγματοποιηθεί το όνειρό σου. Ονειρεύομαι να ονειρεύομαι.

gr] i am i am thepage neutron 41 page 09 .[300912] .[chimeres.the neuron stimulating zine [issue 024].

[300912] .[chimeres.i am the page 10 [issue 024] .gr] .

[300912] .gr] a dancing dream [siren z] i am page 11 .[chimeres.the neuron stimulating zine [issue 024].

Τα βήματα μου μ’ έφεραν πάνω στα ροδοπέταλα σου με ένα βαρύ ανατολίτικο άρωμα που ξεγλιστρούσε από τους τοίχους των χαμάμ. i am page 12 .[300912] .[chimeres.gr] jj dream [γιώργος τζαβλάκης] Καθώς βημάτιζα στης πόλης τα φύλλα δίπλα στα αχνισμένα βαρέλια της μαύρης μπύρας κοντοστάθηκα και άκουσα τον αχό της ανάσας σου. Χάιδεψα τα βλέφαρα σου κι έδιωξα την ασθένεια του ύπνου που αιωρούνταν πάνω σου. Κι ο μαύρος κύκλος που σχηματίστηκε στο μάγουλο σου είναι οι εφιάλτες που ξεχνάς ευθύς μόλις ξυπνήσεις.[issue 024] . Τώρα πια δεν είσαι δικιά μου τα όνειρα δεν έχουν θέση δεν έχουν… Πάνω στο μέτωπο κυλά εφάπτεται λειαίνει το σαλιγκάρι που ξέφυγε από τα βάθη του μυαλού σου. Σέρνεται και αφήνοντας τη βλέννα των ονείρων σου καλύπτει σπιθαμή σε σπιθαμή την άχαρη μορφή σου.

αλλά νιώθεις πολύ ξένος για να έρθεις κοντά τους . ξέρεις ότι βασανίζεστε απ' τον ίδιο εφιάλτη. βαριανασαίνεις και λες ότι δεν θα κοιμηθείς αν δεν τους δεις κρεμασμένους.[300912] .the neuron stimulating zine κάποτε στη μέση της νύχτας [νίκος σουβατζής] Σβήνεις νευρικά το τσιγάρο. όμως κοιμάσαι γιατί η ζωή δεν περιμένει και το πρωί πετιέσαι απ' το κρεβάτι ξυπνώντας πάντα απ' τον ίδιο εφιάλτη Κάποτε στη μέση της νύχτας οι εφιάλτες των πολλών θα γίνουν θηλιά στο λαιμό των λίγων και το δρεπάνι της ιστορίας θα θερίσει αυτά που ξόρκιζαν οι λίγοι σαν φαντάσματα i am page 13 [issue 024].gr] Μέσα στο λεωφορείο το βλέμμα σου συναντάει τα βλέμματα των άλλων.[chimeres. στα μάτια τους διαβάζεις τις ίδιες σκέψεις που υπάρχουν και στο δικό σου μυαλό.

Μόλις πέσει ο ήλιος. μια κούπα καφέ και το δελτίο προ-πο μπροστά του. Την ίδια περίπου ώρα όλες οι γειτόνισσες θα ποτίσουν τις γαρδένιες. Βαδίζει με εκείνη δίπλα του. παίζουν μπάλα. Από το ανοιχτό παράθυρο του ισογείου ακούγεται δυνατά από το ραδιόφωνο : «και όπως-όπως ο αμυντικός του Παναιγειαλείου απομακρύνει την σφαίραν από την εστίαν. Όπως κάθε μέρα. Από την πρώτη μέρα που είναι μαζί. που παρακολουθεί κι αυτή. Αμέσως μετά ξεχύνονται στο παιχνίδι τους με πιο δυνατές φωνές.gr] Μια παρέα από αγόρια. αυτοί έχουν στήσει το τραπεζάκι τους. Το ξέρει γιατί η βραδινή εικόνα του δρόμου.κάπου κουβεντιάζει με τη γειτόνισσα. να του κρατά σφιχτά το χέρι. Όλοι στρέφουν το κεφάλι προς τα εκεί. Υπολείπονται δεκαπέντε λεπτά δια την λήξην του αγώνος ». Η ιερή ώρα που ο Κυρ Μανώλης ακούει ποδόσφαιρο. συνοδεύεται από υπέροχες μυρωδιές.[chimeres. κάνει την πρώτη του εμφάνιση για φέτος. Στα σκαλάκια απέναντι. Έτσι όπως τον κρατάει πάντα. όπως τώρα. τις καρέκλες τους. απολαμβάνει το καφεδάκι του και την καθημερινή τιτανομαχία του με τον Φάνη. Ο ήχος του ραδιοφώνου σμίγει αρμονικά με τον ήχο των παιδιών. Ένα «ντριν-ντριν» από την άκρη του δρόμου σταματάει κάθε κίνηση .νυχτώνει [νίκος παπαδόπουλος] Κυριακή απόγευμα. Το καροτσάκι του παγωτατζή. Χαζεύει τα παιδιά και κάπου . η Κυρία Λενιώ καθαρίζει φασολάκια που τα βάζει σε ένα δίσκο πάνω σε ένα σκαμνί. στη μέση του δρόμου. [issue 024] . Στο περβάζι υπάρχει ένας τενεκές από συσκευασία λαδιού με μια γαρδένια. Δεν παραλείπουν να ρίξουν και μια τάχα μου άγρια ματιά προς τα παιδιά για να τους θυμίσουν ότι δεν πρέπει να σουτάρουν προς το τραπεζάκι τους αλλά μόνο προς το τέρμα.[300912] . ο κυρ Ανέστης. τα καφεδάκια τους και παίζουν τάβλι. από το ισόγειο παράθυρο της. ενώ τα τσόφλια τα μαζεύει στην ποδιά της. το γιασεμί. και οι φωνές τους ακούγονται μέχρι την λεωφόρο. Το άσπρο καπέλο του παγωτατζή μια i am the darkest page 14 . Κάπου-κάπου σχολιάζουν την εξέλιξη του αγώνα στο ραδιόφωνο. ειδικά όταν είναι άνοιξη. τις βουκαμβίλιες και τους βασιλικούς τους. η γειτόνισσα με το ποτιστηράκι της θα ποτίσει τη γαρδένια. Τον βλέπει κολλημένο στη συσκευή. Σε λίγο κάτω από τη ριγέ τέντα έχουν στριμωχτεί όλα τα παιδιά. Σε ελάχιστο χρόνο όλα τα παιδιά τρέχουν αλαλάζοντας χαρούμενα προς τη λεωφόρο. Τραβιούνται στην άκρη μόνο όταν αραιά και που φανεί κανένα αυτοκίνητο. με αθλητικό φανελάκι. Μπροστά στο κλειστό κουρείο του. χρόνια τώρα. Από τα δεκαοκτώ τους. Δεν πα να είναι Κυριακή και το κουρείο όπως και το διπλανό μπακάλικο του Φάνη να είναι κλειστά.

Τα μάτια του καίνε και έχουν δακρύσει. Το παράθυρο είναι κλειστό. Πετάει με τρόμο τo φρικτό αγγελτήριο και πισωπατάει τρεκλίζοντας. Οι τοίχοι των σπιτιών γεμάτοι από συνθήματα με μαύρη μπογιά. στη θέση της γαρδένιας υπάρχει τώρα ένα μεγάλο πιάτο δορυφορικής τηλεόρασης. Γυρίζει προς εκείνη. Και ξαφνικά αισθάνεται κάτι να τον χτυπά χαμηλά στο δεξί του πόδι. Στο παράθυρο του ισογείου . . νοιώθοντας την ίδια χαρά όπως τότε που ήταν κι αυτοί παιδιά . αφρικανικής καταγωγής. και εκείνος καταλαβαίνει αμέσως. κοριτσάκια με φιόγκους. σε μια άγνωστη γλώσσα. Δεν παίρνει απάντηση. με τη ριγέ τέντα και τα μπρούντζινα καπάκια. Δεν είναι δυνατόν. προς τα παιδιά και το θαυμαστό καροτσάκι. Κάτι άνθρωποι με κελεμπίες κλείνονται βιαστικά στο μαγαζί που πουλάει πολύχρωμα άγνωστα σε αυτόν προϊόντα. Στο χέρι που τον κρατούσε σφιχτά. κοτσίδες. αδελφή…» Όταν διαβάζει το όνομα παγώνει.the neuron stimulating zine φαίνεται και μια όχι καθώς σκύβει για να προλάβει να εξυπηρετήσει τους ενθουσιώδεις πελάτες του. κλειστό και άδειο με ένα μισοσκισμένο πωλητήριο στην βρώμικη τζαμαρία του. Γυρίζει έκπληκτος και βλέπει ένα σκούρο κυλινδρικό αντικείμενο που βγάζει πυκνό καπνό. Εκείνη του χαμογελά.[chimeres. Φωνάζει το όνομά της με αγωνία. Και τότε αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι όλα είναι διαφορετικά γύρω του. όπως κάθε φορά.gr] Σηκώνει το βλέμμα του και τα χάνει. Πότε. «Την πολυαγαπημένη μας σύζυγο. Πως. Το πλησιάζει στο πρόσωπό του για να το διαβάσει αλλά δεν μπορεί. Στο θολό τοπίο που απλώνεται μπροστά του προσπαθεί να διακρίνει κάτι από τις εικόνες που υπήρχαν ελάχιστα λεπτά πριν. Στα σκαλάκια. Αυτοκίνητα και μηχανάκια περνούν κάθε λίγο δίπλα του. έχει τώρα ένα τσαλακωμένο χαρτί. Λες και ήταν συνεννοημένα. Ο ήλιος έχει κρυφτεί. εκεί που ήταν η κυρά Λενιώ ένας υψηλόσωμος άντρας. Καϊμάκι και βύσσινο. Δεν υπάρχουν παιδιά που παίζουν μπάλα.[300912] . να κυλάει δίπλα στο παπούτσι του. όλα είναι γκρίζα και ο καπνός από το άγνωστο αντικείμενο τον εμποδίζει να δει στα δυο μέτρα. είχε στήσει το υπαίθριο μαγαζί του και τώρα το μαζεύει βιαστικά. Το μπακάλικο του Φάνη. Προχωρούν χωρίς να βιάζονται. Από μέσα ακούγεται δυνατά η τηλεόραση να μεταδίδει i am page 15 [issue 024]. Δεν την βλέπει πουθενά. και άσπρα καλτσάκια ξεπροβάλλουν από τα σπίτια και τρέχουν προς τα εκεί. κρατώντας μερικά κέρματα σφιχτά στις παλάμες τους. Κοιτάζει προς το κουρείο του Ανέστη. Τα σκουπίζει με το μανίκι του και καταφέρνει να διαβάσει τα μεγάλα γράμματα.

σφίγγει τώρα τη λαβή από το μπαστούνι του και ξεκινά.[chimeres. Με το χέρι που έσφιγγε το δικό της. προσπαθεί να διακρίνει. προς το έρημο πια σπίτι του. Περιπολικά με σειρήνες που ουρλιάζουν εκκωφαντικά. Καθώς διασταυρώνονται στιγμιαία τα βλέμματα τους. Αυτό είναι ένα άλλο. για μια ακόμη φορά. Σε πολύ λίγο όλοι οι ήχοι σταματούν. Δεν υπάρχει το άσπρο καπέλο του παγωτατζή ούτε τα αχτένιστα παιδικά κεφαλάκια. Καμένες ζωές» σκέφτεται καθώς σέρνει το κουρασμένο βήμα του. Ενώ είναι σούρουπο και είναι άνοιξη καμιά μυρωδιά από γαρδένια ή γιασεμί. κοιτάζει το δρόμο που απλώνεται μπροστά του. [issue 024] . σταματάνε δίπλα στην κλούβα. στην άκρη του δρόμου δίνει μια αίσθηση ζωής. Το καροτσάκι του παγωτατζή είναι μια μπλε κλούβα όπου στοιβάζονται άνθρωποι. Για μια στιγμή του φάνηκε ότι έμοιαζε με έναν γείτονα του. Όλα τα παράθυρα κλειστά με σφραγισμένα τα παντζούρια. Άδεια κουτιά από καπνογόνα που ακόμη καπνίζουν διάσπαρτα. Μόνο η κίνηση στη λεωφόρο. Κάτω από έναν μολυβί ουρανό. Παίρνει μια βαθιά ανάσα. άλλοι τραυματισμένοι και άλλοι με χειροπέδες. Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος πια στο οπτικό του πεδίο. Μόνο κράνη και κουκούλες. κάποιοι άλλοι τρέχουν προς τα στενά. μάλλον έκανε λάθος. Ένας γέρος ψάχνει για να βρει κάτι φαγώσιμο. Περνάει μπροστά από κλειδωμένες πόρτες και παράθυρα. πεταμένα εδώ και κει. Καθώς σέρνει την κουρασμένη ψυχή του προς τη νύχτα.αγώνα του Αλβανικού πρωταθλήματος. Στο βάθος του δρόμου. i am page 16 . Φοβεροί ήχοι από εκρήξεις έχουν καλύψει τις ανέμελες παιδικές φωνές. ανατριχιάζει.[300912] . και καθώς η ατμόσφαιρα έχει πια καθαρίσει από τους καπνούς. εξακολουθεί και υπάρχει κόσμος. Και όμως κάτι κινείται πίσω από τον κάδο των σκουπιδιών. Καθώς ο καπνός αρχίζει να διαλύεται από το απογευματινό αεράκι. τα οχήματα φεύγουν και μια απόκοσμη ησυχία βαραίνει τώρα πιο απελπιστικά από πριν τον δρόμο και την ψυχή του. που στηριζόταν και τον στήριζε. Μόνο μια μυρωδιά από καμένο. μακριά. Αυτό που βλέπει δεν είναι ένα από τα παιχνίδια που έπαιζαν τα παιδιά σε αυτό το δρόμο. εκεί που ήταν το καροτσάκι του παγωτατζή με το σμάρι από παιδιά. Και αυτοί που τρέχουν δεν κυνηγάνε πια μια μπάλα. ένα παιχνίδι θανάτου.gr] Κάποιοι σέρνουν έναν τραυματία. άγριο παιχνίδι. «Καμένα όνειρα. αυτός είναι πολύ πιο γέρος και πολύ πιο αδύνατος. Αυτό το βλέμμα δεν έχει τίποτε το ανθρώπινο. Καμιά μυρωδιά από βασιλικό.

gr] i am page 17 .[chimeres.[300912] .the neuron stimulating zine dreaming the[βάσω future μούμου] [issue 024].

gr] ονειρεύομαι.[300912] .[issue 024] . [μαρία κατσοπούλου] Ονειρεύομαι τη θάλασσα τα κύματα την άμμο τα μαλλιά μου ανακατεμένα τα σώματά μας ενωμένα μέσα στο νερό Ονειρεύομαι το όνειρο που έζησα μαζί σου ένα καλοκαίρι που πέρασε που ακόμα δεν το ζήσαμε... i am page 18 .[chimeres... που περιμένω να έρθει που κάθε βράδυ αναρωτιέμαι αν υπήρξε αν υπάρχει αν θα υπάρξει Ονειρεύομαι την αρμύρα του φιλιού σου του κορμιού σου του χαδιού σου τον αέρα που μου ψιθυρίζει στ’ αυτί τ’ όνομά μου -έχει τη φωνή σουόλο και πιο δυνατά να με σηκώνει από τη γη απαλά και βίαια να κλέβει το φιλί μου Ονειρεύομαι τη στιγμή που ο χρόνος θα πάψει να κυλάει να σταματήσουν οι μέρες οι ώρες τα λεπτά τα δευτερόλεπτα να χαθώ στην αγκαλιά σου για πάντα ονειρεύομαι.

Κανένας τους δεν πέθανε. να θυμούνται. Όλοι μαζί θα πέσουμε. Για εκείνο που ποτέ στα χέρια δε θα πιάσουν. Και έτσι τα νιάτα φεύγουνε και δεν πισωγυρίζουν. θέλουν να αράξουν.[300912] . αξιότεροι. Να αράζουν. κοιτάζοντας τα αστέρια. Και μετά γελούν. ανάμεσα σε όνειρα και ψέμα. Κανένας τους δεν ταξίδεψε αρκετά. μα δε με φτάνουν. σα τόπι σε παιχνίδι. Ας χτίσουν ένα καπηλειό. Διψάνε για αλήθεια. Με προσπερνούν. Και όταν τυχαίνει και περνώ. Το χάος να κάνουν τάξη. Και έτσι γλιστράει ο καιρός. μα όλο γι’ αυτό μιλάνε. Νιώθουν δέος μα το ξεχνούν. Διψάνε για ομορφιά. Κάνουν πως μεθούν. Γίνε ο εαυτός σου.gr] Οι φίλοι μου στέκονται αμφίρροποι. Οι φίλοι μου αδιαφορούν. Μα το λιμάνι είναι αδειανό και το κρασί του. Οι φίλοι μου αρχίζουν να κουράζονται.the neuron stimulating zine φύλλα φθινοπώρου [ab uno] i am page 19 [issue 024]. αυτή είναι η αλήθεια. μα δεν το λένε. Από εμένα τον φτηνό. Για να ‘χουν να θυμούνται. να δέσουν το καράβι. Χαμένοι από χέρι. Περιμένουν να ακούσουν το ανείπωτο. δίχως άσσο στο μανίκι. Γι’ αυτό που τους ξερίζωσε από μέρη ξεχασμένα. όλα θα τα χαλάω. Πετάνε τις προβιές τους μπροστά στο χρηματιστήριο αξιών. Με κοιτούν με λαχτάρα και χλεύη. Για να ‘ρθουν άλλοι. Ένας για όλους ναι!. -Γίνε κάποιος! Σπαράζει η φωνή απ’ τα σωθικά τους. Θέλουν όσο τίποτα να πετύχουν. Όλοι για έναν…Χα! Τι ψέμα είναι και τούτο. Σαν φύλλα φθινοπώρου. πως ερωτεύονται. πνίγονται στα γέλια. Και ακινητούν για λίγο. πόνος.[chimeres. τον άσυλο προσκυνητή. τους λέω εγώ. .

Το προσωπάκι του ήταν άθικτο. Όταν άκουσε τα λόγια του ανθρώπου ένιωσε το σώμα της να καταρρέει. το χρώμα του προσώπου της είχε γίνει κάτασπρο. τι συμβαίνει. Ωστόσο. Σε ελάχιστο χρόνο. καθώς όλοι ήταν σίγουροι ότι το αγοράκι είχε αφήσει την τελευταία του πνοή.[issue 024] .». Η δύναμή της έκανε έναν κύριο μεγάλης ηλικίας να πέσει κάτω με βρόντο. αλλά το δεξί του χέρι είχε πατηθεί από τα ελαστικά του αμαξιού της και είχε γίνει ένα με την άσφαλτο. άλλοι γέροι και κάποιοι μεσήλικες. μετά από γιγάντια προσπάθεια. Το αμάξι βρήκε πάνω σε κάποιο αντικείμενο.gr] η ονειροπαγίδα [μίνως-αθανάσιος καρυωτάκης] «Πρόσεχε. για να ρίξει μια ματιά στη διάβαση. έκανε σαν μανιακή. η γυναίκα δεν παρατήρησε τίποτα αξιοπερίεργο και βάλθηκε να πιστεύει πως το παιδί ήταν ακόμη ζωντανό. Ο κόσμος την κοιτούσε παράξενα. Οι φωνές έγιναν δυνατότερες.[300912] . Εκείνος της έριξε ένα υποτιμητικό βλέμμα λέγοντάς της ότι κάποιος οδηγός είχε πατήσει ένα μικρό αγοράκι. αλλιώς γιατί να έτρεχε έτσι αλαφιασμένα να αντικρίσει το πρόσωπο ενός αγνώστου. όλοι κοίταζαν με τρόμο το αγόρι που κείτονταν νεκρό στη διάβαση πεζών της οδού Καποδίστρια. «Συγγνώμη κύριε.[chimeres. ρώτησε όσο πιο ευγενικά μπορούσε έναν μεσόκοπο άνδρα. αφού άλλωστε για κάποιο ανεξήγητο λόγο είχε διακοπεί η κυκλοφορία και κατευθύνθηκε προς το ανθρώπινο μπουλούκι. αλλά φαντάστηκε πως η γυναίκα αυτή πρέπει να ήταν η μητέρα του αγοριού. Η Μαρία τελικά. Η Μαρία κοίταξε για λίγο τον καθρέφτη του αυτοκινήτου. Σταμάτησε λοιπόν το αμάξι στη μέση του δρόμου. Εκείνος ήθελε να την κατσαδιάσει. άκουσε το θόρυβο της σύγκρουσης. ενώ οι στριγκλιές διαπερνούσαν τα τύμπανα των περαστικών. Κάποιοι ήταν νέοι. θα πατήσεις το παιδί». Έντρομη άρχισε να σπρώχνει τον κόσμο με βία. Το αγοράκι φαινόταν να μην ανασαίνει και περίμεναν έναν γιατρό να τους ανακοινώσει την τραγωδία. i am page 20 . Τα χέρια της έτρεμαν. να του ζητήσει συγγνώμη για το μοιραίο της σφάλμα. φώναξε μια γυναίκα στα αριστερά της Μαρίας. Η Μαρία την άκουσε και αμέσως στράφηκε προς αυτήν πατώντας παράλληλα το γκάζι στο παλαιικό της αυτοκίνητο. κατάφερε να αντικρίσει το πρόσωπο του παιδιού που είχε δολοφονήσει. με σχετική ευκολία το παλαιικό αμάξι της Μαρίας συνέχισε την πορεία του. Ποθούσε να φτάσει στο αγόρι που είχε σκοτώσει. ενώ τα πόδια της έδειχναν να μην είναι σε θέση να κρατήσουν άλλο το κορμί της. Μάλιστα. Όλο αυτό το πλήθος είχε παρακινήσει την περιέργειά της. στο σημείο όπου η γυναίκα είχε περάσει το φανάρι με κόκκινο είχε συναντηθεί μια πλημμυρίδα ανθρώπων. ενώ ο τρόμος και η απελπισία είχαν φωλιάσει για τα καλά μέσα στη ψυχή της. Εκτός από αυτό το τραύμα.

gr] i am page 21 .[chimeres.[300912] .the neuron stimulating zine [issue 024].

Εκείνη όμως συνέχισε να τον κοιτάζει κλαίγοντας με αναφιλητά. Από τότε που την είχε τοποθετήσει πάνω από το μαξιλάρι είχε ξεκινήσει ο εφιάλτης.gr] Οι ευχάριστες σκέψεις της άφησαν μονομιάς το νου. εφόσον θα πρέπει να είχε κατασκευαστεί σε κάποιο εργοστάσιο στην Κίνα. όταν στο πλήθος εμφανίστηκε ο εφημερεύων γιατρός της περιοχής. «Λυπάμαι κυρία μου.[chimeres. από το στόμα της έβγαιναν ακαταλαβίστικοι ήχοι. Κάθε φορά που πλησίαζε μια διάβαση πεζών καθυστερούσε τόσο πολύ να την διαβεί ώστε οι οδηγοί κορνάριζαν και την καταριόντουσαν. όλα αυτό τον καιρό από εκεί προέρχονταν. Σηκώθηκε από το κρεβάτι. Προσπάθησε να του μιλήσει. Είχε δει πολλούς συγγενείς να αντιδρούν έτσι κι ακόμα χειρότερα όταν ένας από τους αγαπημένους τους άφηνε αυτόν τον κόσμο για τον επόμενο. Ίσως αυτό το ινδιάνικο κατασκεύασμα να μην σε προστάτευε τελικά από τα κακά όνειρα. πολύ παράξενα». Ο θεός όμως δεν την άφηνε να ησυχάσει. ευχόταν πολλάκις κάθε μέρα. είπε η γυναίκα ύστερα από μεγάλη προσπάθεια και αμέσως στο πλήθος απλώθηκε μια νεκρική σιγή. «Παράξενα πράγματα. γιατί το παιδί της είχε πάει σ’ ένα καλύτερο κόσμο. είπε ο γιατρός κοιτάζοντας τη γυναίκα που νόμιζε για μάνα του παιδιού. Έριξε κάμποσο νερό στο πρόσωπό της και βάλθηκε να καλλωπίζει το πρόσωπό της όταν αντιλήφθηκε ότι οι μαύροι κύκλοι της αϋπνίας δεν εξαφανίζονταν με το μέικ απ. Ντύθηκε. Έβλεπε το ίδιο όνειρο για τουλάχιστον τέσσερις μέρες. μα δεν μίλησε. Η υπάλληλος της τράπεζας κοίταξε το γιατρό με δακρυσμένα μάτια. Πέντε λεπτά. Τελικά. μπήκε μέσα και πάτησε το γκάζι. Ξαφνιάστηκε απ’ αυτή την αντίδραση. ενώ παράλληλα η εξάτμιση έβγαλε i am page 22 .[300912] . Έφτασε στην τουαλέτα του σπιτιού. Το σφύριγμα του ξυπνητηριού ξύπνησε απότομα την Μαρία από τον εφιάλτη. μουρμούρισε. δώρο του φίλου της. κράτησε το παραλήρημα με τους δυσνόητους ήχους μέχρι η ιδιωτική υπάλληλος να καταφέρει να πει αυτό που ήθελε. Όταν βγήκε στο δρόμο άργησε λίγο να βρει το αυτοκίνητό της. «Μακάρι να τελείωνε το όνειρο». μα αντί για λέξεις. Εγώ είμαι αυτή που το πάτησε». γιατί ήταν κιόλας ώρα να ξεκινήσει για τη δουλειά της και βγήκε έξω από το διαμέρισμα της πολυκατοικίας. είχε λησμονήσει το μέρος όπου είχε παρκαριστεί χτες τα μεσάνυχτα. αν θυμάμαι καλά.[issue 024] . Άλλωστε. Η μηχανή πήρε μπρος μ’ ένα αγκομαχητό. το συγκεκριμένο κατασκεύασμα δεν έκρυβε κανένα είδους μαγείας μέσα του. Πάνω ακριβώς από το προσκέφαλό της υπήρχε μία ονειροπαγίδα. Ο γιατρός αγκάλιασε την γυναίκα λέγοντάς της ότι δεν έπρεπε να ανησυχεί. «Δεν είμαι η μάνα του. ενώ ο κρύος ιδρώτας συνέχιζε να τρέχει ακόμα. Αν και βέβαια. Δεν μπορούσε να ησυχάσει καθόλου. αλλά το παιδί είναι νεκρό». Αλαφιασμένος έφτασε στο αγόρι. Η φόνισσα στάθηκε δίπλα του κρατώντας το κεφαλάκι του παιδιού. Το κρεβάτι της ήταν μουσκεμένο.

Ο Μιχάλης. Σε κάθε διάβαση όπως και τις προηγούμενες μέρες σταματούσε κοιτάζοντας εξονυχιστικά το δρόμο γύρω της. ο διευθυντής. τόσο που θύμισε προς στιγμήν φουγάρο πλοίου.the neuron stimulating zine keep dreaming. είχε παλέψει και τελικά είχε κερδίσει. σκέφτηκε η Μαρία καθώς ο Μορφέας την μετέφερε στον κόσμο των ονείρων. «Τι φωνάζεις κυρά μου χωρίς λόγο. Τα κουρασμένα μάτια της μάλλον δεν αντιλήφθηκαν το παιδί που είχε περάσει τη διάβαση σαν σίφουνας. Ούτε εκείνη τη φορά συνέβη βέβαια το περιστατικό του ονείρου. έφτασε στην τράπεζα με ευχάριστη διάθεση. φώναξε εκνευρισμένη πατώντας το γκάζι για να συνεχίσει τη πορεία της. Είχε μοχθήσει.[300912] . Όταν όμως κοίταξε ψηλά το ταβάνι και αντίκρισε την ονειροπαγίδα σηκώθηκε και αρπάζοντάς την με βία την πέταξε στο σκουπιδοτενεκέ του δωματίου. Είχε ξεχάσει να ευχαριστήσει την ονειροπαγίδα. αλλά δεν ήταν ούτε η πρώτη μα ούτε και η τελευταία. εκείνη μπήκε στο αμάξι και ξεκίνησε για το σπίτι της. δεν ήταν προσεχτική όπως συνήθως. Διαβαίνοντας την γυάλινη πόρτα της τράπεζας ήρθε αντιμέτωπη με μια ευχάριστη έκπληξη. Το αυτοκίνητο σταμάτησε μονομιάς. δεν έχουν μάθει όλοι οι άνθρωποι να ευχαριστούν τους ευεργέτες τους. αφού είχε αποφευχθεί το μοιραίο. Η οδηγός εξέτασε εξονυχιστικά το δρόμο. Η ιδιωτική υπάλληλος πάτησε άμεσα το φρένο. Η κούραση την είχε καταβάλλει. Από τη χαρά της μάλιστα αγκάλιασε το διευθυντή. Το πάπλωμα του κρεβατιού την χαλάρωσε.gr] μπόλικο μαύρο καπνό. την συγχάρηκε. [issue 024]. Στον δρόμο. Εδώ και τρεις μήνες προσπαθούσε με όλη της τη δύναμη να κερδίσει αυτό τον τίτλο. Περίμενε ανυπόμονα τη στιγμή που θα ξάπλωνε στο κρεβάτι της. αλλά στη διάβαση δεν υπήρχε κανένα παιδί.». Έπειτα τυλίχτηκε με τα σεντόνια. Η Μαρία μην μπορώντας να φέρει αντίρρηση τον διαβεβαίωσε ότι μετά από δύο ώρες δουλειάς θα πήγαινε στο σπίτι της. Δεν μπορείς να καταλάβεις το ευχάριστο εκείνο συναίσθημα που έντυσε από την κορυφή ως τα νύχια την Μαρία. Τελικά. Έτσι.[chimeres. Τα γρήγορα αντανακλαστικά της την είχαν σώσει από έναν σκοτωμό. Τα σεντόνια κάλυψαν το καλλίγραμμο σώμα της. γιατί διαφορετικά η νεαρή γυναίκα δεν θα μίλαγε απότομα στον πεζό. μα βλέποντας τους μαύρους κύκλους στα μάτια της της έδωσε αμέσως ρεπό παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της υπαλλήλου. . μα εκείνη παρέμενε ακόμα στο πόστο της. Άλλωστε. φώναξε κάποια στα αριστερά της οδηγού. Το δίωρο πέρασε.. «Άλλωστε δεν έκανε και τίποτα».. Αυτές ήταν οι σκέψεις της όταν ακούστηκε η φωνή της γυναίκας όπως ακριβώς στο όνειρο: «Πρόσεχε. Ο διευθυντής περνώντας να επιθεωρήσει τους υπαλλήλους εκνευρίστηκε με την Μαρία και απαίτησε από εκείνη να επιστρέψει σπίτι της για να ξεκουραστεί. θα πατήσεις το παιδί». Ο Διευθυντής την καλωσόρισε και της εκμυστηρεύτηκε εμπιστευτικά ότι ήταν η υπάλληλος του μήνα.

όταν έφθανε ο Σεπτέμβρης γκρίνιαζαν μαζικά. Ίσως να είναι ένα παράλληλο σύμπαν με ανθρώπους που εντρυφούν στην καλοσύνη. Μόνο κάντε μου μια χάρη. Από τότε που κόπηκαν τα διακοποδάνεια. λυπάμαι. Αφού έτσι κι αλλιώς. αλλά με τη θέλησή τους και μόνο. Εγώ θα είμαι στον καναπέ και θα ονειρεύομαι ό. Σε άλλες εποχές. να υποκλιθείτε στον προϊστάμενο κι έπειτα να γυρίσετε σπίτι για να ξεσπάσετε στη γυναίκα.wake me up when september ends. Όχι των άλλων. Με ποιο δικαίωμα άλλωστε. μη θέλοντας να αποχαιρετίσουν το καλοκαίρι. Εγώ απλά θα κοιμηθώ και θα δημιουργήσω ένα βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης. ούτε ποτέ πια. Δικαιούμαι… όχι. Μια πολιτεία ιδανική με πολίτες κι όχι υπηκόους. Ξυπνήστε με μόνο όταν θα έχει τελειώσει κι αυτός ο Σεπτέμβρης… i am page 24 . απ’τη στιγμή που αγγίζεις το χειριστήριο θα είσαι εσύ και η ευθύνη μόνο. Έναν κόσμο όπου τα συννεφάκια θα είναι ροζ γιατί έτσι αποφάσισαν οι κάτοικοι. Φέτος. γιατί οι υπόλοιποι γεύτηκαν δωρεάν τσιμέντο να σφαδάζει κάτω από τον ήλιο στους 40 βαθμούς. Τί λες. αλλά δε θα μπορέσω να παρευρεθώ στη φιέστα της μοιρολατρείας σας. αν έτσι θέλετε. το αύριο που δεν υπάρχει και το trailer από το δύσκολο χειμώνα που έρχεται. Καλό σας χειμώνα. Δε θα υπάρχει τελική αναμέτρηση με τον εχθρό. Λίγες ώρες επιτηδευμένης γαλήνης.. Όχι διά της ψήφου ή διά βοής. Σας αφήνω να γυρίσετε στο καλογυαλισμένο σας γραφείο. Εγώ θα πάρω απλά έναν υπνάκο μέχρι να περάσει το κακό. Μη μπείτε στον κόπο να μου περιγράψετε τί καταλάβατε. με κανένα υπερόπλο. [μικέλα φερούση] [issue 024] . Ούτε του χρόνου. τα σκάνδαλα. και δε θα μπορείς να τη μεταβιβάσεις σε κανένα άλλο παίκτη. παίζουμε. τον άντρα.gr] Φέτος όλοι γύρισαν με τον κοινότυπο «καλό χειμώνα» στα χείλη. που δε θα’χει «ζωές» για να χάσεις ούτε και game over. δεν προτίθενται να κάνουν και τίποτε άλλο. Δε μ’ ενδιαφέρει να μου πείτε το μέλλον μου. Μένω στη γραφικότητα του ονείρου μου και κόβω κάθε κλωστή με το Σεπτέμβρη που περιμένετε εναγωνίως. Μόνο σου όπλο θα είναι η ευθύνη.[300912] . σε καμία πίστα. «Καλό χειμώνα» εύχονταν. Φέτος το Σεπτέμβρη γκρινιάζουν γιατί είναι το πιο εύκολο που μπορούν να κάνουν. το παιδί ή τον σκύλο σας..[chimeres. μα δεν το πίστευε κανείς. απαιτώ έναν ανεμπόδιστο υπνάκο. τη ραστώνη που φέρνει μαζί του και όλα τα παρελκόμενα.τι θέλω. τη δική τους πρώτα. Αυτοί που έφυγαν δηλαδή. Εσείς μείνετε στο πόδι μου και παρακολουθήστε εκ μέρους μου τα δελτία των 8. κόπηκαν και τα γόνατα.

the neuron stimulating zine [issue 024].gr] i am page 31 .[300912] .[chimeres.

κοίταξα πάνω. Ίσως μία δοκός να είχε κοπεί. Φαινόταν ότι είχα βρει μία ασυνέχεια σε αυτή τη σκάλα. κάποιο σοβαρό τραυματισμό. που κατά κανονικά διαστήματα τις έτεμναν μπάρες. αφού βρισκόμουν σε ένα σκοτεινό χώρο. όμως δεν ήθελα να την αποδεχτώ ως σωστή. από το ίδιο γεγονός που τώρα. εκεί συνάντησα το κενό. προς το φως. όταν. Αρχικά μου έμοιαζε εύκολο.[300912] . στο ίδιο πάχος με τις δοκούς. όμως εκεί το άνοιγμα δε φαινόταν ποτέ να μεγαλώνει. τη φρικτή αυτή υποψία. πως την έβγαλα από τη θέση της. πέφτοντας. όμως ήταν κλειδωμένη. και ψηλά. κάτι που όμως πρέπει να ανέκοψε και την ισχύ της πτώσης μου. Από εκείνη την ώρα. πριν από έναν ίσως πολύ μεγάλο χρόνο. πολύ ψηλά.[chimeres. κάποια στιγμή. παρόλο που κάθε φορά που σήκωνα το δεξί μου πόδι αισθανόμουν και έναν κοφτό πόνο στο πλευρό. και τέντωσα το χέρι μου ακολούθως προς τα πάνω. Φαντάστηκα. Αφού σηκώθηκα. στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από τη σκάλα. σώζοντάς μου τη ζωή. Κάθε λίγο επιχειρώ να i am page 26 . κάθετη σκάλα. Ωστόσο δε με δυσκόλευε αυτή η ανάβαση. δίχως να καταλαβαίνω γιατί. Ήταν στην πραγματικότητα απλώς δύο δοκοί. σήμαινε ένα σημαντικό εμπόδιο στο δρόμο μου. ότι η ζωή μου είχε σωθεί. το άνοιγμα. Σκαρφάλωνα για ώρα. γι αυτό και πάτησα πιο ψηλά. το σώμα μου πονούσε. απλώνοντας το χέρι μου για να βρω την επόμενη μπάρα. ξαπλωμένος. πραγματοποιώντας την αντίστροφη πορεία. εκεί όπου αμυδρά φωτιζόταν μία μεταλλική.η προσπάθεια [κυριάκος χαλκόπουλος] [issue 024] . πως την γκρέμισα εγώ. παρόλο που βρισκόταν μία πόρτα εκεί. καθώς. αλλά και έπειτα μπροστά μου. Όμως ούτε και τότε έπιασα κάτι. Σκέφτηκα πως θα έπρεπε βέβαια εκεί να ανεβώ. Έτσι ξεκίνησα να ανεβαίνω. δεν υπήρχε κάποια συνέχεια στον στενό χώρο όπου βρισκόμουν. Αυτή η σκέψη. παραμένω σε αυτό το σημείο στη σκάλα. τούτο ήταν λογικό.gr] Την ίδια την πτώση δε τη θυμόμουν. φαινόταν ένα φωτεινό άνοιγμα. Είχα ήδη την υποψία μου. με γέμισε με έναν παράξενο θαυμασμό για αυτόν το χώρο και τους μυστικούς του νόμους. Θα πρέπει να είχα πέσει. ότι δεν μελλόταν για εμένα να μείνω για πάντα σε εκείνο το σκοτεινό δωμάτιο. όπως βεβαιώθηκα σύντομα. όσο πιο ψηλά μπορούσα. Κάθε λίγο κοιτούσα πάνω. όσο μπορούσα να το αντιληφθώ αγγίζοντας όλο μου το σώμα. διαπιστώνοντας ότι ευτυχώς δεν είχα υποστεί.

όσο περισσότερο το σκέφτομαι. πλέον παίρνω δύναμη από τη γνώση πως εκεί όπου άλλοτε ήμουν. υπάρχει η επόμενη μπάρα. τώρα εκτιμώ ότι αρχίζει να φαίνεται πως αντίθετα έχει κάποιο: νομίζω. προσπάθεια. τα χέρια μου. Κάποτε ίσως να θυμάμαι απλώς σαν ένα όνειρο αυτή την τωρινή μου κατάσταση. δε θα βρουν πουθενά ένα κράτημα. αρκεί ένα άλμα αν δεν αρκεί απλώς ένα τέντωμα. Αρκεί ίσως ένα άλμα για να τη φτάσω. από την άλλη.gr] αποτέλεσμα. λίγο μόνο πιο πάνω από εκεί που φτάνω. πλέον δεν είμαι. δε μπορώ να μη χαμογελάσω. i am page 27 [issue 024]. τόσο βεβαιώνομαι ότι αυτό το άλμα είναι και η δοκιμασία μου εδώ. για άλλη μια φορά. είτε από το άνοιγμα εκείνης της κλειδωμένης πόρτας που θα σημαίνει την απελευθέρωση κάποιου τρομερού κινδύνου! . παρόλο που αυτή η προσπάθεια για καιρό μου έμοιαζε να μη φέρνει κανένα αποτέλεσμα. και άρα και εκεί όπου προορίζομαι να φτάσω θα βρεθούν άλλες ικανοποιητικές εξασφαλίσεις από μελλοντικές τέτοιες πτώσεις. και τότε.[chimeres. κάθε λίγο επιχειρώ να πατήσω στην τελευταία δοκό ακόμα περισσότερο στις μύτες των ποδιών μου. σε μια στιγμή. τελικά. είτε από την πτώση. όλο και περισσότερο το νομίζω αυτό. πως εκεί. εκείνη που θα εξασφαλίσει το θρίαμβο. αυτή την ώρα. Με την υπερνίκηση του φόβου πως από αυτό.[300912] . με τη σκέψη αυτή. έτοιμος αυτή τη φορά για την μοναδική.the neuron stimulating zine τεντώσω περισσότερο το χέρι μου. και. Και αυτή τη φορά ίσως με θανάσιμο Αλλά. που θα κινηθούν ταυτόχρονα σε χίλιες θέσεις για να γραπωθώ. Και. Και. και ακόμα και ότι επιστρέφοντας πίσω στις μπάρες θα γκρεμιστώ κάτω. στην άκρη. λυγίζω τα πόδια μου.

με πάρε δώσε με τον υπόκοσμο και τους περιθωριακούς του Λονδίνου. ΙΡΑ. σχέση με ναρκωτικά. Η κουζίνα του διαβόλου (Αλαίν Ζερμαίν) Από την εποχή της Αικατερίνης των Μεδίκων κάποιοι δολοφονούν χωρίς να αφήσουν ούτε ένα ίχνος.).gr] 1. Πως θα καταφέρουν να αντεπεξέλθουν τόσο στους γευστικούς πειρασμούς όσο και στο άλυτο γρίφο που έχουν μπροστά τους. άνεργος. Ένας περίεργος θάνατος σε ένα από τα πιο ακριβά και καλά εστιατόρια του Παρισιού προκαλεί υποψίες. θα σας. δε βάζω και το χέρι μου στη φωτιά) Εκδόσεις: Κέδρος 2. Διαβαίνουν έναν πολύ δύσκολο δρόμο στρωμένο με φαγητά τόσο μοναδικά όσο και ιστορικά. Ένα βιβλίο που τα έχει όλα: σεξ. Μία ληστεία τράπεζας. Ένας γιατρός και ένας αστυνομικός καλούνται να λύσουν αυτό μυστήριο.. Ένας 29άρης Άγγλος με καλές σπουδές σε ακόμα καλύτερα πανεπιστήμια και πτυχία.. αλλά όχι μιας τυχαίας τράπεζας. μας λείπει μια άσπρη Μερσεντές με φτερά. Τίτλος: Μία άσπρη Μερσεντές με φτερά Συγγραφέας: Τζέιμς Χόουζ Είδος: Αστυνομικό. Τώρα πάμε. του σήμερα και της Αικατερίνης των Μεδίκων. θα σας αφήσει άφωνους. μη συμβιβασμένος επαναστάτης(.[300912] .. Τα έχουμε όλα. με περιστασιακή εργασία και διαμονή στην αποθήκη της αδερφής του. αφού τα είχε προσφέρει η Αικατερίνη των Μεδίκων στους καλεσμένους της.2+1 βιβλία δώρο [by seitanakos aka πτωχός γιώργος] [issue 024] . Θα σας συνεπάρει. ούτε ο ίδιος ξέρει αλλά θέλει να γίνει κάποιος (να ξεφύγει από την μικροαστική τάξη και να μπει στα μεγάλα σαλόνια) και μόλις βρήκε τον πιο γρήγορο τρόπο. Aυτής που είναι στη Κράουν Κορτ 6. Το σχέδιο τρελό αλλά μοναδικό σαν να το έχει γράψει ο Κουέντιν Ταραντίνο και σκηνοθετήσει ο Γκάι Ρίτσι. Περιπέτεια (σσ. ναρκωτικά. Δεν πειράζει. Μία άσπρη Μερσεντές με φτερά (Τζέιμς Χόουζ) Το πρώτο και ίσως το καλύτερο βιβλίο του Τζέιμς Χόουζ. Όχι. βόμβες και όλα αυτά με κινηματογραφική ταχύτητα. Δύο διαφορετικές ιστορίες που i am page 28 . Είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο και σε παρασέρνει σε μία δίνη με άρωμα Λονδίνου της δεκαετίας του 90. Δολοφονούν τα θύματά τους με τον πιο εύγευστο τρόπο.). θα αγοράσουμε μια από τον μαφιόζο της γειτονιάς.[chimeres. Ένα γευστικό αστυνομικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται σε δύο κόσμους.. βία. Είναι αντισυμβατικός(.

αλλά κάποια μόνο μία φορά.the neuron stimulating zine ξετυλίγονται ταυτόχρονα και μας δίνουν ένα μοναδικό και λυτρωτικό τέλος. Ο Μοναχός και η κόρη του Δημίου (Άμπροουζ Μπηρς) Ο συγγραφέας μας τοποθετεί στο Σάλτσμπουργκ του 1680 όπου δύο μοναχοί και ένας μαθητευόμενος πηγαίνουν σε ένα μοναστήρι για πρώτη φορά. για αυτό να τρώτε ελαφριά και καλή σας όρεξη. έπειτα είναι δημοσιογράφος – συγγραφέας και έπειτα αντάρτης στο Μεξικό στην εξέγερση του 1913 με τον Πάντσο Βίγια. Ένα ταξίδι στη συνείδηση της υπερσυντηρητικής εκκλησίας και στις μικρές μάχες που δίνονται από μεμονωμένα άτομα για την εκλογίκευσή της. Γύρω από τον νεκρό μία νεαρή κοπέλα. Ο μαθητευόμενος μοναχός είναι ο Αμβρόσιος και είναι μόλις 21 ετών. Θέλει απλώς να μας κάνει καλύτερους. Υ.: Είναι αρκετά ενδιαφέρουσα η ζωή του συγγραφέα.[chimeres.gr] Το Δώρο 3. Τελικά η σύγκρουσή του με το ιερατείο είναι δεδομένη και αναπόφευκτη. Τίτλος: Η κουζίνα του διαβόλου Συγγραφέας: Αλαίν Ζερμαίν Είδος: Αστυνομική λογοτεχνία Εκδόσεις: Κέδρος i am page 29 [issue 024]. είναι πολύ κατατοπιστική. προσπαθεί να διώξει τα όρνεα που θέλουν να τον φάνε.Γ. ξεκινά στρατιωτικός στον εμφύλιο της Αμερικής με το πλευρό των βορείων. Είναι καλοκαίρι ακόμα. Ένα θεολογικό θρίλερ μοναδικής ομορφιάς.. είτε είναι κοινωνικές είτε είναι θεολογικές είτε είναι ερωτικές.. Ένα ικρίωμα με έναν κρεμασμένο επάνω στο σκοινί. Κατά την πορεία τους για το μοναστήρι συναντούν ένα ασυνήθιστο θέαμα. Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες ψάξτε στο wikipedia στο λήμμα Ambrose Bierce.[300912] . η Βενεδίκτη (κόρη του δημίου). Τα αισθήματα του Αμβρόσιου για τη κοπέλα είναι έντονα και θεωρεί ότι πήρε εντολή από το θεό να την έχει υπό την επίβλεψή του. Η ανθρώπινη ηθική δέχεται απανωτά χτυπήματα σε αυτό το βιβλίο με μοναδικό σκοπό να μας κάνει να έρθουμε σε ρήξη με όλες τις φοβίες μας. Α και να μην ξεχνάτε ότι όλα τα μανιτάρια τρώγονται. Τίτλος: Ο Μοναχός και η κόρη του Δημίου Συγγραφέας: ‘Αμπροουζ Μπηρς Είδος: Μυθιστόρημα Εκδόσεις: Ηλέκτρα καλή ανάγνωση .

Ακόμα καίει το λάδι στο καντήλι. Trivia: Οι συλλογές «Εβένινη Δίνη» και «Ερημία Παθών» αποτελούν μέρος μιας τριλογίας.gr» το 2012).blogspot. που πραγματεύεται τη γέννηση. Το φως απ' το λυχνάρι τους. κάνει τεράστια τη σκιά του κρεβατιού μου. i am page 30 ..blogspot. Ποιος μεριμνά για τους αμαρτωλούς. Διψάω. Μοιάζει με πύργο. τις οποίες είναι δύσκολο να ερμηνεύσει η πένα της κριτικής. ενώ και η ίδια ασχολείται με τη μετάφραση σύγχρονης ισπανικής ποίησης. Η πλούσια σε σκοτεινές εικόνες και θερμά χρώματα γραφή της δημιουργεί μία λογοτεχνική δίνη από ποιήματα-αινίγματα που σχηματίζουν μια στιβαρή νοηματική αλληλουχία.. λυκομήτρος] ~ the-sound-of-loss. η οποία γεννήθηκε στην Πάτρα και πραγματοποίησε σπουδές στη Φιλοσοφική Αθηνών.. Διατηρεί το http://atisolerti.gr] η ποίηση της Άτης Σολέρτη Σύντομο Βιογραφικό Σημείωμα Η Άτη Σολέρτη αποτελεί την έννοια με την οποία επέλεξε να ντύνει το έργο της η Σοφία Αργυροπούλου.. Κάποια από τα ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα ισπανικά.γ. Νερό ζητάω.. Ποιος δίνει σημασία στις ευχές..com/. Νερό καταραμένο και λάδι αγιασμένο. Κατάρες ψιθυρίζουν ή τις ξορκίζουν. Ποιήματα και πεζά της έχουν φιλοξενηθεί σε διάφορους λογοτεχνικούς ιστότοπους. Ακόμα ξετυλίγουν το κουβάρι οι Μοίρες. Συνεργάζεται με το λογοτεχνικό περιοδικό γραμμάτων και τεχνών «Βακχικόν» και το «El Perseguidor» με έδρα την Τενερίφη. Κριτικό Σημείωμα Η ποίηση της Άτης Σολέρτη απαρτίζεται από λέξεις-αερικά. Ποιος μεριμνά για τις ευχές..[300912] . από τη συλλογή «Εβένινη Δίνη» Η ΓΕΝΝΗΣΗ Μες σ' ένα σπίτι γεμάτο κατάρες… Ποιος δίνει σημασία στις ευχές..[chimeres. τη ζωή και το θάνατο της ανθρώπινης ύπαρξης. κάστρο απόρθητο.. Ο δυναμικός εσωτερικός ρυθμός και οι μακροσκελείς και στοχαστικοί στίχοι της ανταμείβουν πλουσιοπάροχα τον υπομονετικό αναγνώστη. η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί με την επόμενη συλλογή της ποιήτριας. τα δώρα που μου φέρανε οι Μοίρες. Ποιος μεριμνά για τους αμαρτωλούς. Πολύ.. άβατο όρος των Αγίων. Γνωρίζει καλά πέντε ξένες γλώσσες και έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές («Εβένινη Δίνη» από τις εκδόσεις «Περί Τεχνών» το 2007 και «Ερημία Παθών» από τις εκδόσεις «Vakxikon..ποιήματα και χίμαιρες [ν. Μες σ' ένα σπίτι γεμάτο νεκροθάφτες. Ποιος δίνει σημασία στους ζωντανούς.com [issue 024] .

. Δεν ξέρω τι συντάραξε αυτή τη μέρα. πριν μετονομαστεί σε. χλωμοί... Το ίδιο απόγευμα όλοι εμείς.. Ξεριζώθηκα. .gr] Ξαφνικά κάτι άρχισε να ρέει.. Αναπαυόμενα περάσματα θραυσμάτων.. Κάτι έγνεψε. Κάτι έλουσε το φεγγαρόφως. μαραμένος. Διάφανα. Μην πλησιάζεις! Η απομόνωση πέρασε πρώτη από το στόχο. Το ίδιο απόγευμα κρατούσαμε στα χέρια. ανθεκτικός. Μες στο δωμάτιο κάνει ζέστη. Αραιωμένα. Ανοίγω το άπειρο. Χιλιάδες εαυτοί! Στίβω τα χέρια από κερί.. Στα ίδια χέρια... Άπειρος.. Μαζεύω τα σπασμένα. Με ρουφά. ψυχροί και ιδρωμένοι. Μισεύει. θραύσματα συγχυσμένα. φορέστε τα καπέλα σας! Στο μέσο της πλατείας! Ρέετε.. για να θρέψουν τους νεκρούς τους. Γύρω τριγύρω μαύρος καπνός στα μάτια. Το σταυρικό παράθυρο. Σαν τσιγάρο με σβήνει. Γύρω τριγύρω ο καπνός μου με πνίγει.blogspot. Γυρεύουν στρώματα και πώματα οι τάφοι. Το πέτρινο κρηπίδωμα έσταξε. κορμός οστέινος. μάσκες και κόκκαλα. Πλησιάστε!» i am page 31 [issue 024]. ζητωκραυγάζαμε στην πράσινη πλατεία. Έξω και μέσα πάλλευκος. Διάφανος.. Γυμνή. Υψώθηκα.[300912] . Λιώνω σαν κάθε προσευχή.[chimeres. Αυτό το απόγευμα με τάραξε. Μην πλησιάσεις! Ένα καπέλο στο περβάζι ρεμβάζει. άτονος.. Έξω και μέσα η νύχτα με πίνει.the neuron stimulating zine Δείγματα Γραφής * η πλήρης εργογραφία της ποιήτριας θα δημοσιευθεί στο ιστολόγιο http://the-sound-of-loss.com Η ΤΑΦΗ από τη συλλογή «Ερημία Παθών» πριν αντικρύσουμε περάσματα και συλλογές γεφυρωτές απ’ τα χαλάσματα. Το πήρα απόφαση και βγήκα απ’ την παλάμη. Κοιτάζω εσένα.. Κάποιος από τους εαυτούς ψιθύρισε: «Οι ταραγμένες μέρες μας σταυρώνουν τη σιωπή μας. Στις σταυρωμένες μας παλάμες χορεύουν πτώματα. Μην πλησιάζεις! Στάζεις θάνατο.. θρυμματισμένος..

gr] Η πόρτα φεύγει από τους μεντεσέδες της Και βροντάει με πάταγο Στο καλογυαλισμένο μας παρκέ Οι οπλοφόροι τσαλαπατάνε Τις μπουχάρες με τις σκονισμένες αρβύλες τους Ο αέρας μυρίζει Ιδρώτα και φόβο Από τη σπασμένη μπαλκονόπορτα Ακούμε βλαστήμιες και διαταγές Ένα κυκλοδίωκτο ελικόπτερο Εποπτεύει αιωρούμενο το κενό Κάτι μου λέει Ότι σήμερα Κάτι καινούριο επιτέλους θα γίνει Τα μαύρα μάτια των οπλοπολυβόλων Μας ατενίζουν αλαζονικά Αυτά λύνουν και δένουν Σκορπίζουν αν θέλουν Στους πέντε ανέμους Τα μέλη μας Σαν πέταλα αγριοκερασιάς i am page 32 .manga [digital orpheus] [issue 024] .[chimeres.[300912] .

[300912] .the neuron stimulating zine ένα οικόπεδο στον αέρα [ανδρέας γεωργαλλίδης] [issue 024].gr] Ζητούσε συχνά συγνώμη στους υποψήφιους αναγνώστες των ποιημάτων που δεν έγραψε Ήξερε όμως πως τα ανείπωτα ποιήματα θα μπορούσαν να μιλήσουν περισσότερο Μετά τη συγνώμη – ένα οικόπεδο στον αέρα να κρέμεται και το οικοδόμημα να μην μπορεί να στηθεί i am the landing page 33 .[chimeres.

Εσύ πως θέλεις να πέσεις. Διάλεξε αυτό που σου ταιριάζει καλύτερα σήμερα… Επιλέγω τον χορό. εξοντωτικός.gr] ό. στην πτώση. Στροβιλισμός ακατάπαυστος μέχρι τελικής πτώσης.[chimeres. ένταση κι απειροελάχιστες παύσεις.[300912] .τι έμεινε απ’ το καλοκαίρι του 2012 Αγκαλιά ή φρίκη.χορός ή το κορίτσι του βιετνάμ. Εκτονωτικός. Εγώ απ’ τα γέλια… i am page 34 . [σελήνη] [issue 024] . Έτσι κι αλλιώς όλα εκεί καταλήγουν. Χαρά. Χορός ή το κορίτσι του Βιετνάμ. διαολεμένος. μεθυσμένος και μοναχικός. λύπη.

[300912] . .gr soy la página 35 [issue 024].a-lyr.the neuron stimulating zine xίμαιρες [ξένια kαkάkη] http://www.gr] Μου λείπουν οι νύχτες της γραφής Η αλήθεια των ματιών σου Η μουσική στα αυτιά μου Το πρώτο μου όνειρο Οι άγνωστες λέξεις Ένα γράμμα Δυο Μούσες Ο Πήγασος Και (Εσύ).blogspot.[chimeres.

το φόβο και την ομορφιά να βάλουμε μαζί. Όλα στραβά γινήκανε και όλα είν' ωραία. Και τα παρτάλια οι σκέψεις μας.[300912] . i am page 36 .[chimeres. πειρατική σημαία.gr] κι ύστερα να σαλπάρουμε στη θάλασσα πεζοί.σιμούν [στίχοι: θανασης παπακωνσταντινου] [φώτο: chupa chap] Να βρω κι εσάς αδέρφια μου. Να πλύνουμε με το κρασί τα νυσταγμένα μάτια [issue 024] . που 'χετε ξεθυμάνει.

μα η ανάσα έσβηνε σαν λίγο άνοιγαν τα χείλη. σχεδόν εκδικητικός· θα ορκιζόμουν κιόλας πως μέσα του με χλευάζει. Έφερα το χέρι κοντά στο πρόσωπό μου. Τα κάρφωσε με αγριότητα. Νίκησα τον καθρέφτη. ποιός ήχησε την τελευταία σάλπιγγα. Τα διάφανα θρύψαλα έπεσαν επάνω μου με ορμή. κάποτε φίλοι. Έβλεπε στο πρόσωπό μου τη φωτιά να λιώνει ένα-ένα τα κύτταρα.gr] Κάρφωσε πάνω μου τα μάτια του και με κοίταζε. Δεν είμαι σίγουρος ποιος έσπασε ποιον. να μου αλλάζει αργά τα χαρακτηριστικά. Ένα γιατί πάλευε να εκραγεί στο παλλόμενο γυμνό στήθος. Επέβλεπε. Σωνόταν ο αέρας. Έσφιγγε ο λαιμός μου σαν τυλιγμένος σε θηλιά από σκοινί μεσαιωνικής αγχόνης. Δάκρυσα. soy la página 37 [issue 024]. Εκείνος συνέχιζε να με κοιτά ατάραχος. με είχε νικήσει όμως πρώτα το είδωλο. Η ζεστή γεύση της ζωής με συνέφερε. ποιος σήκωσε πρώτος τη γροθιά. . συχνότερα αντίπαλοι.[300912] . πριν γίνει φωνή. Χάιδεψα το αίμα με τα δάχτυλα και τη γλώσσα μου. Δυο πρόσωπα το ένα αντίκρυ στο άλλο. λες. ενδόμυχα ικανοποιημένος.the neuron stimulating zine τα δυο πρόσωπα [δημήτρης νίκου] Με κοίταζε.[chimeres.

αλλά η πόλη δεν είχε καμία ελπίδα. ούτε ερείπια. τον κατακόκκινο. ούτε πλανιόταν ανηρημένος. προστάτευαν δικούς και μάχονταν εχθρούς. Μακάριος όποιος την ύστατη στιγμή αφουγκράζεται τον λυσιτελή αφανισμό του θανάτου μέσα στον θάνατο.[chimeres. ούτε ίχνη. αποφαινόταν στεντόρειος. ο χώρος στενός και ο χρόνος ακίνητος. ούτε εκείνο. σύμφωνα με τον σοφό Ηράκλειτο. πρέπει να πανικοβάλλεται μέχρις ενός σημείου. Άλλα ούτε και οι προϋποθέσεις μιας πόλης υπήρχαν: δεν είχε νερό. Οι γυναίκες ολόλυζαν πάνω σε στάχτες και ερείπια. Μετά από πέντε μέρες καταστροφής η πυρκαγιά πλησίασε το τελευταίο όρθιο κτίσμα. Ούτε παλίμψηστες μαρτυρίες μιας ξεπερασμένης πτώσης. Δεν ήταν τόσο σίγουρος για τον προσωπικό του θάνατο. Οι άνδρες. Στο τέλος. Μακάριος όποιος δεν χρειάστηκε να δει τον εαυτό του στον speculum mortis. περί Θεού αδιάφορος. ούτε εύφορη γη.φωτιά [γιάννης τέλιος] της Αθηνάς με απεριόριστη ευγνωμοσύνη Ήταν πια εντελώς ορατή σε όλους. Οι μισοί ήταν πια i am page 38 . Ο μελλοθάνατος που τρέμει την κατάληξη που του πέπρωται και προσπαθεί να της αντισταθεί. [issue 024] . θρηνώντας για τα νεκρά παιδιά. τις μάνες. πραγματική και εξωφρενική. και κυρίως χωρίς μεταφυσικές προϋποθέσεις.[300912] . Ούτε αυτό. τους τρέλαινε.gr] I Πουθενά δεν υπήρχε εκείνη η πόλη. κανένα μετάλλευμα˙ δεν ήταν ευλογημένος τόπος. τα αδέλφια. ΙΙΙ «Είναι πια γνωστό σε όλους ότι η φωτιά είναι δικό μας μεγαλούργημα. Αναρωτήθηκε αν οι πόλεις πεθαίνουν όπως οι άνθρωποι˙ αν υπάρχουν διάφορα είδη θανάτου˙ ποιος θα ήταν ο δικός του. μιλώντας στο πλήθος. Καμία φωτιά δεν κατέστρεψε εδώ. Η προϊούσα καταστροφή. περιμένοντας μια άναρθρη εμφάνιση. Αισιοδοξείτε!». Οι άνδρες αποδεκατισμένοι και εξαντλημένοι κατάλαβαν˙ και οι γυναίκες κατάλαβαν επίσης. τους άντρες. και όλοι θα πρέπει να επικροτούν! Η φωτιά είναι εδώ! Αισιοδοξείτε! Η φωτιά είναι ο αιώνιος νόμος της αλλαγής. χωρισμένοι σε ομάδες. μπήκαν όλοι στο στάδιο και κάηκαν πολύ αγκαλιασμένοι και πολλοί ήρεμοι. Και οι ψυχές των ανθρώπων ανυψώνονταν προς τον φυσικό τους τόπο. φλεγόμενο ουρανό. Λόγος δεν γεννήθηκε ποτέ. II Επί τρεις μέρες η φωτιά κατάτρωγε την πόλη. και ο καθένας όπως μπορούσε πάλευε. το μεγάλο στάδιο. Ο τρόπος του θανάτου είναι η σύνοψη όλης της ζωής.

χάρηκε που ένιωσε βαθιά ευγνωμοσύνη. στο τρίτο τη τάξει οι παραγωγοί και οι τροφοσυλλέκτες.) i am page 39 [issue 024]. η μορφή της είναι αδύνατον να αφανιστεί.the neuron stimulating zine βέβαιοι ότι εκπλήρωναν κάποιο μυστικό σχέδιο. βάδιζαν ανάμεσα στις φλόγες ακολουθώντας την οικεία διαδρομή του καθημερινού τους περιπάτου. γεωργοί και κτηνοτρόφοι πάλευαν για την παραγωγή. στην αρχή της. Όποιο κι αν είναι το περιεχόμενο της σκέψης του. Έτσι.[300912] . τι πρώτες ύλες μπορούσαν να βρουν και έχτιζαν όπωςόπως. ανάμεσα σε αποκαΐδια. ζωντανών. προληπτικώς. Όταν ο θάνατος πλησιάζει. τρέχει με όλο και μεγαλύτερη ζωντάνια προς το μέρος του. ενώ οι δε ως συγγραφείς ενός απαιτητικού αλλά ωφέλιμου βιβλίου. ανθρώπων – ακόμα και τα οικειοθελή εγκαύματα είχαν ιδιαίτερη αξία.gr] Είχαν οργανωθεί θαυμάσια. και απαγορευμένη. του οποίου η φαντασία τον λατρεύει μέχρι το τέλος. Μακάριος όποιος με άλλον τρόπο αντιμετωπίζει τον θάνατο. ερείπια. και δεν αυτοκαταστρέφεται σε μία παραίσθηση αθανασίας.[chimeres. κτίστες και αρχιτέκτονες μάζευαν ό. Αυτή ήταν όλη του η ζωή από την αρχή της – και γι’ αυτό ακριβώς τοποθέτησε την ευγνωμοσύνη του εκεί. που δεν μπορούσαν πια να προσφέρουν. IV Ο μελλοθάνατος που αρνείται αυτό που βρίσκεται στο τέλος του δρόμου. Μέσα στην αγωνία της τελευταίας αράδας καθρεφτίστηκε όλη του η ζωή˙ και την ώρα που ο κόσμος χανόταν. στο αμέσως επόμενο οι υπεύθυνοι τεκνοποίησης. Όλοι ήταν ικανοποιημένοι με την καθημερινή εργασία. ο μελλοθάνατος συνεχίζει να σκέφτεται. στο τέταρτο οι υπεύθυνοι ανοικοδόμησης και οικοδομικής επέκτασης. η δε την επικράτηση της αιώνιας λογικής. Έτσι σκεφτόταν αυτός ο άνθρωπος καθόσον η φωτιά πλησίαζε. Μακάριος είναι αυτός. Οι οδηγοί της φωτιάς προσπαθούσαν να κατευθύνουν τις φλόγες σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη των οργανωτικών υπαλλήλων. . (ΥΓ. ενώ οι γέροι. μέχρι να καούν… έτσι. Ήταν βαθιά λυπημένος. παρεμπιπτόντως ή από ατυχία – αφού η αυτοκτονία εκτός από ανεπιθύμητη ήταν. Οι άλλοι μισοί ότι η φωτιά ήταν το μέσο με το οποίο θα επιτύγχαναν τους σκοπούς τους επ’ αγαθώ δικό τους και της πόλης ολόκληρης. λύθρο και τέφρα. Όλη μέρα γυναίκες γεννοβολούσαν. με την προσφορά νέας ύλης στη φωτιά: κτηρίων. και τέλος οι οδηγοί της πυράς. Στο ανώτερο τμήμα ανήκαν οι ανώτεροι οργανωτικοί υπάλληλοι. ότι οδηγούνταν από μία αδήριτη ανάγκη. οι μεν ευφραίνονταν ως ήρωες ενός δυσάρεστου αλλά δίκαιου συγγραφέα. στάχτη. Αμφότεροι συδαύλιζαν τη φωτιά που έκαιγε αλλήλους˙ οι μεν νιώθοντας στη φλόγα τη θαλπωρή της αιώνιας δίκης.

Για να μη χαλάει η αισθητική σου. Θλιβερές εικόνες. Οδός Ηπείρου. Δεν είναι ορατά. Άλλα είδη είναι χωμένα πιο μέσα. είδαμε μια πολύ καλή ταινία. Τη “Μαύρη Αφροδίτη’’. Ξεχειλίζουν κάθε είδους πεταμένα πράγματα. Έχουμε φάει και μια κρέπα. είναι Απρίλης. μπουκάλια. i am page 40 . Όμως… Όμως. ναι! Είχαμε πάει σινεμά. Λες ότι δε θες να περνάς από εκεί. Ξέρω.το παιδί στο καρότσι [μαρίνα αποστόλου] [issue 024] . Κάπως έτσι δε χαιρετά τους τηλεθεατές του ο Θεοδωράκης κάθε Κυριακή στο ξεκίνημα της εκπομπής του. Στο ύψος περίπου της Αχαρνών. Σίδερα. Δεν ξέρω. Νομίζω έχουν απεργία τα απορριμματοφόρα. Δεν είναι ντυμένος όπως όλοι. Κάπου εκεί. Και όχι μόνο. Κάπως έτσι νιώθω την ανάγκη να αρχίσω κι εγώ τη συγγραφή αυτού του… κειμένου.[chimeres.). Κάδος σκουπιδιών. Έχει φεστιβάλ γαλλόφωνου κινηματογράφου. Τι κάνουμε όμως εκεί.. καλησπέρα!. Μισοφαγωμένα τρόφιμα. πιο κέντρο δεν πάει. συγγραφικών… απλά ανθρωπίνων… Ο φακός της δικής μου “εκπομπής’’ επισκέπτεται το κέντρο της Αθήνας. Με τυρί. Γινόμαστε μάρτυρες. γεμάτο εικόνες… Κι είναι βράδυ… Σάββατο βράδυ. Σταματάμε στο φανάρι. Είναι κόκκινο. Από την εκμετάλλευση και τον εξευτελισμό μέχρι το θάνατο σε νεαρή ηλικία και τη δικαίωση στην πατρίδα της πολλά χρόνια μετά τη φυγή της… Ώρα 11μιση το βράδυ. Ξέρω. ρούχα. Η διάθεσή μου υφαίνεται από μια ποικιλία συναισθημάτων … δημοσιογραφικών. Λες ότι θες να κλείσεις τα μάτια. Α. Παρατηρούμε. Για να μη βλέπεις. ασπρόμαυρες ίσως (ίσως να ‘ταν καλύτερες ως ντοκουμέντο). Περιέγραφε την οδύσσεια μιας μαύρης γυναίκας από το Κέιπ Τάουν στην Ευρώπη. Πού το ξέρω.. Ναι. Θα ‘ναι δε θα ‘ναι καμιά τριανταπενταριά. Έγχρωμες. Ναι. αν ήμουν φωτογράφος θα έβγαζα αμέτρητες φωτογραφίες από εκεί. μανιτάρια… Επιστρέφουμε σπίτι.[300912] .gr] Καλησπέρα. Τιγκαρισμένος. Μεγάλη τύχη. Δίπλα του ένας αλλοδαπός. διηγήματος. Ένα κέντρο που μεταμορφώνεται (έτσι δε λένε όλοι. Φοράει κι ένα σκουφί μπορντό. δε σας λέω κάτι καινούργιο. Κάπως έτσι. αυτό το γραπτό δε θα προσθέσει κάτι στη γνώση σας περί πραγματικότητας. Εξάλλου. Αλμυρή. Αριστερά μου ένας κάδος. Έχει άλλο χρώμα δέρματος. Πολύπαθο. Δεν είναι σαν εμάς. άρθρου. Κι είμαστε “πολύ’’ κέντρο. δεν είστε τυφλοί. Κοιτάμε… έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου.

Φύγαμε. Τα είδαμε όλα και άναψε το φανάρι και φύγαμε έτσι απλά. Το ‘χει σε ένα καρότσι… Όχι.the neuron stimulating zine Μέσα σ’ ένα τέτοιο λοιπόν καρότσι είχε βάλει το παιδί του… Κι εκείνο χοροπηδούσε! Πάνω κάτω… Μελαμψό κι αδύνατο. απαλό. Φύγαμε για το σπίτι μας. Και δεν είναι μόνος του. Κι εκεί έρχεται το επισφράγισμα με το αποτελειωτικό “καλό σας ξημέρωμα’’. Ήταν η συγκομιδή του. Πού το βρήκε άραγε.τι καλό έβρισκε. Αυτό που βρίσκουμε στην είσοδο των μεγάλων αυτών καταστημάτων και υπεργεμίζουμε μέχρι να κρατάμε με δυσκολία τα ψώνια στο ταμείο για να μην πέσουν στο πάτωμα (ή τουλάχιστον έτσι κάναμε μέχρι πρότινος!). για να το κάνει να μην κλαίει… και από πάνω από το κορμί του μια ζεστή κουβέρτα. Και κάπου εδώ τελειώνει η ιστορία μας. Το βρήκε παρατημένο.gr] Σκούρο κόκκινο. Γιατί οι άλλοι έμειναν να συνεχίζουν και ποτέ δε μάθαμε τι απέγινε το παιδί στο καρότσι. Το τέλος είναι κάπου εδώ. Το φανάρι άναψε. Έχει και παρέα. όχι. Δεν το κρατάει από το χέρι. Είναι η στιγμή που σας αποχαιρετώ. Τι ήταν σχετικά αξιοποιήσιμο… Αναζητούσε… Διάλεγε… Κι ό. που δεν έχει πού να το αφήσει αλλά και το παιδί που του κάνει παρέα. Εκεί όπου η ώρα έχει περάσει. Το παιδί που προστατεύει. θα το τοποθετούσε στο καρότσι.[300912] . Νοίκιαζε κάπου ή ήταν άστεγος. η στιγμή που θα πω το μελαγχολικό “καλό σας ξημέρωμα’’ που λέει κι ο δημοσιογράφος στο κλείσιμο κάθε κυριακάτικης εκπομπής του. βαθύ. ήταν και το παιδί στο καρότσι επίσης. Και μετά θα τράβαγε για το… σπίτι του. Ένα παιδί. Ποιος ξέρει! . λοιπόν… i am page 41 [issue 024]. όπως για παράδειγμα γυάλινα μπουκάλια που πουλιούνται κι είναι ένα κέρδος σε ρευστό. Το… κείμενο που λέγαμε πριν. όχι! Μην πάει το μυαλό σας σε κανένα καρότσι από κατάστημα παιχνιδιών ή ειδών μπεμπέ… Άνετο. να το ζεσταίνει για να μην κρυώνει. Δεν ήταν τέτοιο το καρότσι. Το έκλεψε. το κορμί έχει ξαπλώσει στο στρώμα γιατί το περιμένει πρωινό ξύπνημα ενώ οι σκέψεις έχουν ανακατέψει περίεργα το μυαλό. γαλάζια πιθανόν καθότι αγόρι. Κι αν ήταν άστεγος. για εμάς. Ένα μικρό παιδί… μάλλον είναι το παιδί του. Καλό σας ξημέρωμα. με τρία ή τέσσερα ροδάκια ανάλογα τη μόδα κι ένα παιχνίδι να αιωρείται από πάνω για να το διασκεδάζει. Κι ο μπαμπάς του έψαχνε… έψαχνε με περισσή προσοχή τι μπορούσε να συλλέξει από τον κάδο. Δεν το ‘χει αγκαλιά.[chimeres. Χοροπηδούσε. Ήταν καρότσι του σούπερ μάρκετ! Ακριβώς! Ένα τέτοιο μικρό καρότσι.

Άντε. Γιατί οι αυτοκτονίες. που στο μυαλό μας σβήνουν όλα και ξεχνάμε. που θα μας βρει εκατομμύρια και χιλιάδες συνωστισμένους πάνω από στενές κουκκίδες του χάρτη -που εκπέμπουν τοξικούς καπνούς και εκκωφαντική ηχορύπανση. Ομήρους ενός κύκλου. Οι πρόγονοί μας αποκαλούσαν ευτυχία. που ενώ θα έπρεπε να κοιτάμε την κοινωνία μας και να αντιλαμβανόμαστε αμέσως τι μας συμβαίνει.κ.το κουτί της πανδώρας [μαρία κρητικού] [issue 024] . εμείς μπερδευόμαστε περαιτέρω και χανόμαστε σε αποξενωμένους δρόμους. όταν είναι για τους μισούς ή ακόμα χειρότερα για τους λίγους. είναι ομήρους.όταν δίπλα μας υπάρχει τόση υπέροχη γη. Το απαρνηθήκαμε.. Ψάχνω αυτήν την ανώτερη φύση να τη βρω σε ‘μένα. στους άγνωστους που περνούν κάτω απ’ το μπαλκόνι μου.[300912] . Ή ας το πούμε. Γιατί όλη αυτή η τρέλα. μάλλον. Τι αξία έχουν τα καλά σχολεία. Αποδεχτήκαμε το χρήμα ως θεό και τώρα δεν μπορούμε να χωνέψουμε πως κανενός η ζωή δεν αξίζει παραπάνω από δεκάρα. με τόσο ταχείς ρυθμούς. Το μόνο που βρίσκω. Μας έσυρε στο παιχνίδι του και ποτέ δεν παραπονεθήκαμε γι’ αυτό. στη ψυχή που κοιμάται δίπλα μου.. Τι αξία έχουν τα καλοσχεδιασμένα ρούχα. που περνά απ’ την παραγωγή στο κέρδος και απ ́ το κέρδος στην κατανάλωση. Αν μας κοιτάξει κανείς από ψηλά.ο. που πιστέψαμε πως i am page 42 . Ξεχάσαμε όλα εκείνα τα υψηλά νοήματα που μας βάζουν σε τάξη και κυρίως ξεχάσαμε Το Νόημα. Τι μας συμβαίνει. έτοιμη να δώσει τους καρπούς της. σε σημείο που πιστέψαμε πως μια ολόκληρη ήπειρος. κ.. Υπάρχουν βράδια που κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι. όταν κάποιοι δεν έχουν φαγητό. όμως. μάλιστα. είμαστε χαϊβάνια! Τόσο χαϊβάνια. Το χαρτονόμισμα μας τύφλωσε. που είναι μάλιστα πάμπλουτη. τόσο. Το απαρνηθήκαμε κιόλας.gr] Ας το παραδεχτούμε! Δεν γνωρίζουμε πολλά. ξερά. Γιατί όλα αυτά τα άσχημα. την κατάσταση στην οποία φτάνει ο άνθρωπος όταν καταφέρνει και εκφράζει στη ζωή του την ανώτερη του φύση. όταν κάποιοι δεν έχουν καθόλου ρούχα. δεν γνωρίζουμε τίποτα. που ακόμη τριγυρνούν αποπροσανατολισμένα στις βρώμικες λεωφόρους με την ταμπέλα «Το Κυνήγι της Ευτυχίας» ν’ αναβοσβήνει μάταια πάνω απ’ κεφάλια τους.. Δεν είναι ψέμα. όταν κάποια παιδιά δεν έχουν καν πρόσβαση στην εκπαίδευση. δεν έχει διαφυγή απ’ τον υποσιτισμό και την εξαθλίωση. Βαθιά χωμένοι στην έκσταση της αλαζονείας που γεννά ο χρυσός. καλύτερα.. θα απορήσει. Τι αξία έχει το χρήμα.[chimeres. Ποια είναι λοιπόν η αξία όλων των αγαθών. παραλείψαμε να σκεφτούμε τα βασικά. πες το αυτό στα μυρμήγκια.

the neuron stimulating zine κάποιες χώρες μπορούν να φτιάχνουν πυρηνικά. από τότε που ο μίμος εγκέφαλος μας αναπαρήγαγε με μαεστρία κάθε σενάριο που είδε στο σάπιο κουτί τα τελευταία σαράντα χρόνια. μετατράπηκαν σ’ εφιάλτες. Ή χτίζουμε επίτηδες μια κοινωνία ηλιθίων ή κάτι πολύ κακό μας συμβαίνει. παράλογο τρόπο.[300912] . να θέλουν να κάνουν κάτι και να μην μπορούν. ωμά καλοστημένα ψέματα... Άρα κάπου η δύναμη τους σταματάει ή δεν υπάρχει θέληση. για να λύσουν τα διαφορετικά προβλήματα που όλο προκύπτουν. θυμάμαι τη γιαγιά στο χωριό να λέει «Η τηλεόραση είναι κουτί του Σατανά!» και εμείς τα παιδιά την κοροϊδεύαμε. Προσωπικά. Αχ. που έχουν τα μέσα αφού έχουν τις θέσεις. όμως. i am page 43 [issue 024]. Ή απλούστερα. όλα είναι ψέματα.[chimeres. πώς είναι δυνατόν όλοι αυτοί οι άρχοντες των χωρών και των οργανισμών. Σήμερα. Αφού οι ζωές μας.gr] Και δεν αναρωτηθήκαμε ποτέ. ενώ κάποιες άλλες δεν μπορούν ούτε καν να ηλεκτροδοτούνται. Ποιος καθορίζει πώς πρέπει να ζουν οι άνθρωποι ή πού σταματούν οι επιλογές τους και οι αλλαγές που πρέπει να κάνουν. ... πως το κακό βγαίνει κατευθείαν μέσα απ’ την τηλεόραση. Γιατί δεν εφαρμόζονται ποτέ απλοϊκές λύσεις και πάντα βρίσκεται κάποιος νόμος ή σχεδιασμός που αναγκάζει τα πράγματα να γίνονται με το σκληρό. κανείς από εμάς δεν θα την κορόιδευε.! Όταν το σκέφτομαι αυτό. θα τολμούσα να πω.

δεν φράση. h Την ελπίδα μας.». προκαλεί θαύματα! Κι .gr] Καταλήξαμε στο σημείο μηδέν. αυτή. Η ελπίδα. και να πιστεύουμε τις σύγχρονες μαϊμούδες που ο πολιτισμός τους νομιμοποίησε τους παιδόφιλους και κάθε είδους διαστροφή. τον Σωκράτη. [issue 024] . την Πανδώρα. για να μπορεί ο άνθρωπος ν’ αντέχει όλα τα δεινά που του συμβαίνουν. τάχα. πράγματι. Και ρωτάω. προσπαθούν να μας πείσουν πως φυτρώνουμε το ίδιο τυχάρπαστα με τις πατάτες και η ζωή που διανύουμε δεν έχει απολύτως κανένα ιδιαίτερο νόημα και σκοπό. τη ψυχή μας θέλουνε. Όποιος o ηαληθινά έχει αγωνιστεί στη ζωή του το γνωρίζει καλά πως πρόκειται για . Κρατάτε αδέρφια. Είμαστε πλήρως αποπροσανατολισμένοι. Τώρα. μολύνοντας το πνεύμα μας με αρρώστια και σηψαιμία.Κάποτε είχαμε φιλοσόφους. μπερδεμένοι και αυτό καθιστά την εποχή μας ιδιαίτερα επικίνδυνη. λοιπόν. όλα να τα χάσουμε και να βρεθούμε γυμνοί p στο δάσος. i am page 44 . να αγνοούμε. η οποία άνοιξε το περίφημο πιθάρι και όλα τα κακά ελευθερώθηκαν στην πλάση. δασκάλους και βιβλία. Καινούργιο κι αυτό! Εν ολίγοις. όμως. η ελπίδα στην ψυχή μας εγκυμονεί την πιθανότητα. . λοιπόν. «Είναι δυνατόν. δεν είναι απλά ένα απόφθεγμα ή λόγια του αέρα. ο Προμηθέας χάρισε τη φωτιά στους ανθρώπους και ο Δίας για να τους τιμωρήσει έφτιαξε την πρώτη θνητή γυναίκα. μια ωραία ημέρα. μόνο. όπου κυριαρχούν τα πάντα και το τίποτα συνάμα. σ’ αυτόν τον πλανήτη. δεν έχει ψυχή. τον μεγαλύτερο θεμελιωτή της ανθρωπότητας.αύριο που θα ξυπνήσουμε να έχουμε βρει τον τρόπο για ν’ αλλάξουμε τον e κόσμο.[chimeres. Και όταν τα κλείσει. που ‘ναι άρρητα συνδεδεμένη με τη ψυχή μας κανείς θα μας την στερήσει. Όμως.πραγματικότητα. λοιπόν.Μπορεί. την παραποιημένη γνώση και να μας δασκαλεύει σεξουαλικά. Κάποτε. συγχυσμένοι. Ένα. είμαστε κρατούμενοι ενός ματριξ που οι ίδιοι σχεδιάσαμε και δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. έμεινε στον πυθμένα κι αυτό ήταν η ελπίδα. Πόσο πιο υλιστική μπορεί να υπάρξει αυτή η παρωδία. ποιος απ’ αυτούς τους κυρίους γνωρίζει πώς και γιατί άνοιξε τα μάτια του.[300912] . πώς γνωρίζει αν κάποτε τα ξανά ανοίξει και πού θα βρεθεί. Γιατί η ελπίδα. «Συνάνθρωποι!» φωνάζω εγώ. που ακρωτηριάσαμε την πραγματική μας φαντασία και μπήκαμε στα χωράφια της φαντασιοπληξίας. Τώρα που το ανθρώπινο είδος βρίσκεται σε πλήρη έκπτωση μαζεύονται τα κοράκια για να αφανίσουν και την παραμικρή αλήθεια που έχει απομείνει. Έτσι έχουμε τους -δήθεν. έχουμε την τηλεόραση να μας διδάσκει το διαστρεβλωμένο ήθος.διανοούμενους και επιστήμονες να προσπαθούν να μας πείσουν πως ο άνθρωπος. Σήμερα. που μιλούσε για την αθανασία της ψυχής μέχρι και την τελευταία στιγμή στο δεσμωτήριο πριν πιει το κώνειο.

απ’ το παράθυρο φαίνομαι μέχρι το σημείο του διαφράγματος περίπου. το κομμάτι που είναι ανάμεσα από τους 4 λόφους (ακρόπολη-φιλοπάππουστρέφη-λυκαβητός) μέχρι τα τουρκοβούνια. όπου μπορείς να κάνεις ένα γρήγορο ντους όρθιος. Φως δεν ανάβω και στην ουσία δεν είμαι ορατή στο δρόμο.[300912] .Νικόλαο (Θυμαράκια) και ‘’μεγάλη’’ για λίγο Αμπελόκηπους (πίσω απ τον πύργο του Απόλλωνα) και περισσότερο Κυψέλη. Αν κοιτώ. έβλεπα τους πάνκηδες στο σταθμό της Βικτώριας και πάθαινα δέος. Το σπίτι των φίλων μου όπου ποτίζω τα λουλούδια και μένω αυτές τις μέρες είναι στον 6ο όροφο.the neuron stimulating zine παράθυρο στο μπάνιο [φαίη φραγκισκάτου] Νομίζουμε ότι επειδή έχουμε διαβάσει 2 βιβλία ή έχουμε κάνει 5 πράγματα που μας είχαν χαρακτηρίσει ‘’απαγορευμένα’’. Κάνοντας ντους εκεί μπορώ να κοιτώ την θέα στις λεωφόρους ή να είμαι γυρισμένη πλάτη. Θα θελα πολύ να γυρίσω και να δω το παράθυρο με το νερό να πέφτει πάνω μου. Το κέντρο ακόμη με έλκει παρά την παρακμή του. δε νιώθω άνετα και αφήνω την πλάτη μου στο παράθυρο. ακόμη θυμάμαι αμυδρά τις εικόνες. Δίπλα στην κουζίνα έχει ένα wc μικρό που τα παιδιά το ανακαίνισαν σε μπανάκι. Δίπλα στο παράθυρο έχει τον νιπτήρα και διαγώνια μια ντουζιέρα. δε με βλέπει κανείς. Δεν το κάνω ωστόσο. Κέντρο. i am page 45 [issue 024]. . Έτσι ξεγελάμε τον εαυτό μας μ’ έναν σίγουρο τρόπο. Και είναι βολικό να το πιστεύουμε. Όμως είναι τόσο ψηλά και κάτω στο βάθος ο κήπος του περιστυλίου . Πολύ ψηλά για να παρατηρήσει κάποιος κάτω απ τον δρόμο αν στέκεται κανείς στο παράθυρο του wc-πολυκατοικίες λόγω παν/μιου Αθηνών δεν έχει απέναντι. Κι ύστερα λέμε μεγάλες κουβέντες να συν-δημιουργήσουμε υπερβαίνοντας την κρίση και τέτοια όταν κάποιοι δεν μπορούμε να κοιτάξουμε από ένα παράθυρο.[chimeres. Οι λόφοι και η μαγεία αυτής της ξεπεσμένης πόλης. έναν τρόπο που ‘’πιάνει’’. Είναι πιο εύκολο και βγαίνει φυσικό να καταπιέσω τον εαυτό μου να κάνει ένα γρήγορο ντους με γυρισμένη πλάτη και μετά να ρίξω μια ματιά στη θέα έχοντας τυλιχτεί στην πετσέτα. Όμως δε μπορώ να γυρίσω.gr] Στο κέντρο έχω ζήσει μωρό στο σπίτι της γιαγιάς στον Αγ. Όταν ήμουν μικρή -πριν πάω σχολείο-και με πήγαιναν στα ξαδέρφια μου στα Πατήσια με το τρένο. Κάπως έτσι πάει. Πάνω απ τη λεκάνη έχει ένα παράθυρο που μου φτάνει ως το στήθος σε ύψος. Κοντεύει δεκαπενταύγουστος. αρκετά φαρδύ για παράθυρο wc και βλέπει το περιστύλιο του κεντρικού κτιρίου του Παν/μιου Αθηνών και τις λεωφόρους Πανεπιστημίου και Ακαδημίας. περνώντας τα χρόνια έχουμε απενοχοποιηθεί. Μου αρέσει τρελά να παρατηρώ την κίνηση στις λεωφόρους και στο βάθος τα βουνά που μάλλον είναι το Αιγάλεω.στην πραγματικότητα δε φαίνομαι.

όπως κάθε χρόνο λέει.για μια κάποια έμπνευση. μη φανταστείς.. πνευματικά κατοχυρωμένων και απαράβατων. Γιατί ήταν έμπνευσή του. μας άρεσε. από διαφορετικές εποχές. Τη δική μου. Σαν να ‘ναι άλλες οι φωνές που έχουν μέσα τους. Και είναι που μου ‘πες στο τέλος της ζεστής κι υγρής βραδιάς. παρμένου από τα μέσα του Ιούλη. Ίσως για αυτό δεν έρχεται ακόμα εδώ που είμαι… Να προσδιοριστώ μέσα από τις εποχές και να πλανηθώ μαζί με τους ανθρώπους και τα χρώματά τους. μεταξύ τους διαφορετικοί στο πρόσωπο. χάσματα και αντίθετες πορείες που ανακατεύουν το βρόχινο με το ηλιακό και το αέρινο με το χιονάτο.[issue 024] . Παρόλο που μου τη παραχώρησες και κάθομαι τώρα. Ποιες είναι οι εποχές μου. στα ρούχα και τα χρώματά τους. Κι είναι που σκέφτηκα. Και ο κόσμος απέκτησε το βαθύ και το πρώτο του νόημα. Και περίμεναν και πάλι. ίσως. Δε μας κάνει για έμπνευση… Άσε που άλλου ήταν η έμπνευση. Και από πού έρχονται. Κι είναι αργά. στο δρόμο του γυρισμού ο καθένας για το σπίτι του. Καλός ο συνδυασμός τους. Δική μου. Μα και πάλι ήταν κάποιοι που φτιάχτηκαν από τον εικονογράφο σα για να σμίξουνε. θαρρώ. στη σειρά για να ανέβουν στο τρένο και να ταξιδέψουν για το νέο άλλαγμα των εποχών. Κι είναι με μελτεμιού αλμύρα μπλεγμένος. Και ξεπετάχτηκαν από αυτά τα δύο. από τη τωρινή καλοκαιρινή μου σαιζόν. λίγες σελίδες φτιαγμένες από φως μεσημεριάτικου ήλιου.στη πλαστική σακούλα που είχε το μπουκαλάκι λευκό κρασί και τη λευκή σοκολάτα που αγοράσαμε πριν λίγο. και αλλάζουν με τη σειρά. που τυφλώνει κι αφήνει γύμνια σε καθετί που αντικρίζεις κάτω από το φως του. Ή των άλλων τελικά.[300912] . Όσο ακόμα οι εποχές υπάρχουν. Δίχως άλματα μπρος και πίσω. Μα για στάσου. των παιδικών μου Χριστουγέννων και της μάνας μου. Μα τελοσπάντων… Η δική μου έμπνευση δεν ήρθε ακόμη. για τη ρημάδα την έμπνευση. Μα ναι… Η μάνα μου. Του παραμυθά και του βιβλίου. πάλι τούτη η φορά των εποχών κι η εναλλαγή i am page 46 . Μα γιατί αυτή η τελευταία ερώτηση έτσι διατυπωμένη. βέβαια. Ήταν εκείνο το παραμύθι με τους μήνες όλους στη σειρά. Και τα λόγια μου τώρα πάλι. που την κρατούν από τη γέννησή τους . κάμαρη και μολύβι. -Παρά μόνο για τους τολμηρούς. εκείνο το απλό μα πρωτοΐδωτο στα μάτια σου καθώς διάβαζες στο καναπέ. ζαρώνω τις γραμμές στο μέτωπο και γύρω από τα φρύδια μου… 16η ημέρα Αυγούστου Και ο ιδρώτας που κολλά πάνω μου. Μα. Και είναι που ανταμώσαμε για κάμποσο. Από εκεί τα διάβαζε και η μάνα μου και μου τα έλεγε πιο στρωτά και γρήγορα από όσο έκανα για να τα διαβάζω την ίδια στιγμή εγώ από το ψηλόλιγνο πρωτοχρονιάτικο βιβλίο ακουμπισμένο κάπως πλαγιαστό στα γόνατά της. το ταξίδι τους. Και όχι από τις δικές μου. Άνθρωποι όλοι τους. μια κάμαρη κι ένα μολύβι. Και ξανά. κλεμμένα μου φαίνονται. Σαν να μην είναι τίποτα άλλο από διαφορετικούς καιρούς και ανθρώπους. πως εκείνο το βιβλίο που διάβασες τελευταία έγινε το αγαπημένο σου. Είναι που άλλαξαν οι εποχές και πλέον έχω στο νου μου μήπως και λογοκριθώ για λέξεις άλλων. Και γύρω στο μέτωπο κάμποσοι κόκκοι άμμου και άλλοι στο φρεσκοπλυμένο τζιν σόρτς.όχι πολύ δα. μου το πρωτόπε.κάπως καλά. την εποχή που μύριζαν οι μυρθιές και δεν ήταν ακόμα ο καιρός για μπάνια. απρογραμμάτιστα. την πρώτη τους. Εκείνο ήταν από άλλη εποχή και με αφετηρία τον Ιανουάριο. Αυτό ίσως περιμένει ακόμα. πάλι. πρώτη φορά. Σάμπως ταξιδιώτες είναι οι εποχές.gr] μέρες αυγούστου [δανάη φοίβου] 23η μέρα Αυγούστου Και είναι που ζουλώ κάπως το νου μου. από εκείνη τη ποδηλατάδα στην αμμουδιά εδώ.[chimeres. πάλι τότε.

δίπλα στο σπίτι. με φόρα. Και η αδερφή μου στο ποδήλατο της κάπου στους σαμαρωτούς δρόμους της πόλης. Άνοιξα το φως του δωματίου. ξανακούω τις φωνές των παιδιών πάλι. Κι είναι ένα κάποιο τέλος και για εκείνον σήμερα. Ναι.η λέξη με τη σημασία που ηχούσαν τα λευκά μαρμαρένια στόματα των παλιών μας. να μη χυθούν στο μπεζόασπρο πάτωμα και γίνουν όλα φωτερά και ολόλευκα. Τέλος εποχής. ίσαμε πέντε φορές. Μα. Έτσι κι εγώ γέρνω προς τα έξω ρίχνοντας τα μούτρα στο παράθυρο. Τουλάχιστον για εκείνον που θέλει να τη δει.[chimeres.[300912] . Ίσως σε λίγο ο ήλιος ξαναβγεί. Η μυρωδιά του νοτισμένου χώματος. Ώρα. Μα ακόμα τίποτα… i am page 47 [issue 024]. με αντίθετη πορεία.πουκάμισο και τις δετές παντόφλες του. Έχει καταντήσει βαρετό το αίτημά μου. να περπατά με βήμα σταθερό μα σιγανό. η εποχή του ανεμιστήρα μέσα στα σπίτια. Και δε πρόλαβα να πω για το καλοκαίρι. ο ανεμιστήρας για να με γλιτώνει από τη μεσημβρινή πήχτρα του δωματίου -ορίστε. με μια μικρή σακούλα από το συνοικιακό περίπτερο. να έρθει η έμπνευση. Μήπως δε ήρθε ακόμα. Φορά γαλάζιο καλοσιδερωμένο-κρύβεται μια γυναίκα από πίσω. φαίνεται. Για να πάρει δυο-τρεις μέρες νωρίτερα άδεια διακοπών. δίπλα στο παράθυρο. Μόνο έναν παππού βλέπω να περνά. Κι αντί να κάθομαι μπρος από τα βιβλία και τα ανοιγμένα έγγραφα του Word κι απέναντι. Μπορώ μόνο να χωρέσω κάμποσα στις γραμμές για τη τρέλα του καλοκαιριού που το ‘σκασε σήμερα για να ξεσκάσει κι εκείνο. που με βία κρατούσε τις αχτίνες του το παράθυρο. τέλος μιας εποχής. ίσως. ήταν ο τρόπος που έμαθα να νιώθω τις εποχές. Ή μήπως έτρεξα κοντά του εγώ. Μα. Σήμερα τα δύο μικρά κορίτσια δε πέρασαν με τα ποδήλατα και τα γέλια τους. ίσως και μιας σειράς εποχών. στο δικό μου τόπο. τελικά. με τούτη τη φορά για κανονική. το τέλος τούτης της εποχής. Σα τα λουλούδια μες τα γλαστράκια της μάνας μου πάνω στο περβάζι της κουζίνας. Και μόνο. Τέλος. ακούραστα.τον σβήνω και πήρα εγώ τη θέση του στο σκαμνί. το μεγάλο μου νησί μεταξύ Σαρακηνών και Ενετών… Μα τελοσπάντων. που σχίζουν με το πέρασμά τους τα πρώτα ρυάκια στις άκρες του δρόμου που κοιτά το παράθυρο. Μα τι άλλο να πω. στην ανηφόρα… . Με πρόλαβε το ανοιχτό παράθυρο του παιδικού μου δωματίου. Με πρόλαβε. Τέρμα ο εκτυφλωτικός ήλιος των πρόσφατων πρωινών. Ποιος νοιάζεται. Φτάνει το τέλος της Ώρας. στο ξεκίνημα της βροχής. Εποχή δηλαδή εννοώ καλέ. Και τι να απόγινε η μπουγάδα έξω. Το τέλος εποχής. να δροσιστεί κι αυτό κάτω από τις νεοαφιχθείσες ψιχάλες. Τώρα περνά για τον γυρισμό στο σπίτι. Και της ασφάλτου η άψη κι οι ροδιές των αυτοκινήτων. στη καθιερωμένη του θέση πάνω στο σκαμνί. ίσως. το τέλος τούτης της εποχής. καθώς κατέβαιναν για παιχνίδι τη κατηφόρα δίπλα από το σπίτι.the neuron stimulating zine να υπήρξε μονάχα. Και τα τζιτζίκια ξαναρχίσουν το τελευταίο επίσημο σκοπό τους. ολότελα. Η αρχή μιας εποχής έγινε. λοιπόν. Να βράχηκε-πολύ. τον είδα ξανά λίγο πριν. Κι είναι που έχει ο πατέρας μου γενέθλια 28 Αυγούστου. Τέλος και της βροχής. Τέλος η εποχή του καλοκαιριού. να… με πρόλαβε η βροχή.πια είναι. για στάσου.gr] 28η Αυγούστου Και δε ξέρω πού να ψάξω να βρω τις εποχές μου. αν γίνω συνταξιδιώτης με εκείνες που τις γνωρίζω και περιμένω την εποχή μου. Με πρόλαβε.

δίψας. Τι να σε ανεβάσει.σε επαναλήψεις σειρών ή προγραμμάτων πάλαι ποτέ ζωντανών ή σε πεντάλεπτες ειδήσεις. άλλα το μόνο που ανακαλύπτεις είναι νέες ρυτίδες. πως βρίσκει κουράγιο να τρέχει όλη μέρα και συ να μην έχεις δύναμη ούτε το παντελόνι σου να κατεβάσεις. Τι να σε ανεβάσει. Σκέφτεσαι την αδερφή σου. Είσαι στο κρεβάτι και πείνας. στη λαϊκή αγορά.[300912] . Είναι που δε σε παίρνει ο ύπνος γιατί κάτι έγινε στη δουλειά. οι γυναίκες του παρελθόντος πλαγιάζουν με τους μετά από σένα συντρόφους τους και συ νομίζεις πως ακόμη δεν έχεις δει το βλέμμα της επόμενης σαγηνεύτρας σου. Βλέπεις τους γονείς σου να ξυπνάνε από τα άγρια χαράματα και να διασπείρονται από δω και από κειστις τράπεζες. αναρωτιέσαι. γιατί τσακώθηκες με τους γονείς σου. που η τηλεόραση αναλώνεται σε κατάλληλες για άτομα άνω των 15 ταινίες και σειρές. άλλα δεν τολμάς να σηκωθείς’ περιμένεις να νυστάξεις ξανά.[issue 024] . βάζεις τελικά με το ζόρι την όψη σου μπροστά στον καθρέφτη μπας και χαμογελάσει εκούσια. έχεις πιει όλη την i am page 48 . Οι φίλοι κοιμούνται ή παίζουν στο διαδίκτυο τέτοια ώρα.gr] το αποβλάκωμα του λίβα [ερόεσσα] Είναι οι μικρές μεσανυχτιάτικες ώρες. Ώρα κατάθλιψης. στην πλατεία-και συ να βαριέσαι να πιεις τον μια νες και λίγο νερό καφέ σου. γιατί κοιμήθηκες αργά το απόγευμα δυο ώρες και ξύπνησες στο σκοτάδι. με δυο παιδιά και ελεύθερη επαγγελματία.[chimeres. σε αγορές με προσφορές –ο Θεός να τις κάνει προσφορές .

εφορία. βρίζεις το διευθυντή σου. θα ήσουν στη είσοδο χωρίς πανηγύρια. να σε έλουζε ο ήλιος όλο το 24ωρο. να μην είχες έννοιες στο νου όπως ανεργία. το αποτέλεσμα θα ήταν μη αναστρέψιμο και δε θα ένιωθες τη χαρά του επιτεύγματος σου.the neuron stimulating zine κάβα τους τελευταίους δυο μήνες. είσαι αθεράπευτα πλούσιος και δεν το ξέρει κανείς. να μη φύτρωναν σα ζιζάνια καχύποπτες σκέψεις για τους συναδέλφους σου και την οικογένεια σου… Να ήσουν πατέρας. Μια θεά που πολλάκις σε συντρόφευσε. βιάζεις τη γυναίκα του κολλητού σου. να μπορούσες να πετάξεις… . ναι. ναι. να μη σε καλούσε στον ύπνο σου ο πρόωρα νεκρός κολλητός σου. ο λίβας σε αποβλάκωσε… i am page 49 [issue 024]. θα σε θρηνούσαν οι δικοί σου. να φτιάξεις νέες και να ανοίξεις την πόρτα της εισόδου ζωντανός. οικονομική κρίση. έχεις ακούσει όλα τα χαλαρωτικά cd και mp3 που διέθετες. αρρώστια και πρόωρο θάνατο. Η θεά στο μπαλκόνι προσφέρεται για πτήσεις. ναι. έχεις μιλήσει σήμερα όλη μέρα με δεκάδες αγνώστους του κοινωνικού δικτύου. εκεί που ήλπιζες ότι θα ήταν πάντα το καταφύγιό σου. τσακισμένα μούτρα από το χρόνο ή μοναξιά… Να μπορούσες να διώξεις όλα όσα σε κρατούν βαρύ στο έδαφος.[300912] . Θα είχες όμως την ευκαιρία να ξεμπλέξεις με μερικές από αυτές. Θα σε λυντσάρανε με την πένα τους και την εικόνα τους τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. ότι επιθυμείς το ‘χεις… Άντε μέσα τώρα στην πραγματικότητα. Στη δεύτερη περίπτωση. λόγια της στιγμής. Θα είχες επίσης την ευκαιρία να βγεις ξανά στο μπαλκόνι και να ονειρευτείς.[chimeres. μετατρέποντας το όνειρο σε βίωμα… Ναι. ναι.gr] Στο μπαλκόνι ο λίβας σε χαστουκίζει και συ παρατηρείς τα φώτα της πόλης. από όπου ήθελες. ναι. ώρα ταξιδιού του νου σε άλλες φάσεις… Να χαμογελούσες από καρδίας σε μια γυναίκα που θα εμπιστευόσουν ως μακρόχρονη σύντροφο. ομορφαίνεις. ναι. Στην πρώτη περίπτωση. είσαι 25 χρονών με την ωριμότητα των 50. Δε σε χωρά το σπίτι σου. να ταξίδευες συνεχώς… Να μπορούσες να ζήσεις πολλά χρονιά χωρίς αρθριτικά. χωρίς να έχεις τις ευθύνες της ανατροφής… Να δούλευες όσο ήθελες. ενοχικά. κουβαλώντας σε χιλιάδες νευρικές συνάψεις τη ζωή σου. σκοτώνεις όλους αυτούς που μια ζωή σε τυράννησαν εν μια νυχτί… Ναι. πατάς γκάζι στα 200 μεθυσμένος σε μια κλεμμένη φεράρι. θα σε εκθείαζαν οι φίλοι στον επικήδειο. Να μη σε ξυπνούσε η υποσυνείδητη εικόνα του έρωτος που σε πλήγωσε εδώ και πολλά χρονιά. αληθινές ή νοερές… Τι θα σε απελευθέρωνε άραγε πιο πολύ: μια πτώση από ύψος ή το κατέβασμα στην είσοδο από τα σκαλιά.

και αυτό σε βοηθά να αντικρίσεις τον εαυτό σου.. μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου... είναι καθρέφτες σου. τα μάτια τους θα είναι τα μάτια σου. Πλέεις σε πελάγη ευτυχίας και όλα φαίνονται μικρά και ασήμαντα μπροστά σ’ αυτό που νιώθεις.. Και μετά κάτι γίνεται. Αυτή η φάση είναι λίγο δύσκολη γιατί νιώθεις αβοήθητος και απελπισμένος. ίσως και να τον διορθώσεις! Βλέποντας τους ανθρώπους που έχεις επιλέξει γύρω σου. γιατί τίποτα δεν είναι αιώνιο σαν την αγάπη. Κι αν τυχόν είσαι απ’ τους τυχερούς και διαπιστώσεις πως οι άνθρωποι αυτοί καθρεφτίζουν εσένα. την αγάπη που ζει μέσα στους ανθρώπους. κράτα τους σα φυλαχτό πάνω σου.. βλέπεις εσένα. είναι κομμάτι σου. αν υπάρχουν μέσα σου. αν και οι άνθρωποι σβήνουν. κάνουν τούμπα και ξαφνικά μ’ έναν μαγικό τρόπο λύνονται προσωρινά όλα σου τα προβλήματα.[issue 024] . αν είσαι τα μάτια τους. i am page 50 .. Μπορεί να μην είσαι στη χειρότερη των φάσεων. Γιατί κοιτώντας μέσα από τα μάτια του άλλου μπορείς να δεις τον εαυτό σου και να τον κρίνεις. Αλλάζουν όλα μέσα σου.. και που. οι καρδιές τους θα είναι η καρδιά σου! Και όσο ζούν θα ζείς μέσα τους. Πάντα όμως κουβαλά μέσα της όλους όσους αγάπησαν και αγαπήθηκαν. εξαφανίζονται όλες σου οι αμφιβολίες και οι φοβίες. αυτή μένει στη Γη για να ενώσει άλλους ανθρώπους.[chimeres... αλλά σίγουρα σου μοιάζει τρομερό και απροσπέλαστο όλο αυτό. Ο εαυτός σου δεν ξέρει πώς να αντιμετωπίσει αυτές τις καταστάσεις. αυτοί οι άνθρωποι θα είναι εσύ.[300912] .gr] χωρίς τίτλο [φωτόδεντρο] Είναι στιγμές που «σε παίρνει από κάτω» και δεν μπορείς να τις διαχειριστείς μόνος και με τη δική σου λογική.. Και αυτό συμβαίνει επειδή είδες για λίγο τον κόσμο. πρόσεχέ τους όπως τα μάτια σου και αγάπησέ τους όσο την καρδιά σου. Γιατί όταν θα φύγεις από τον πλανήτη αυτόν.. Γι’ αυτό ψάξε καλά και δες αν αυτοί αντανακλώνται πάνω σου.

τα κανάρια . θυμωμένο πορτραίτο λάρισα: . [travis bickle] artwork: . tim parish . λεμόνι . daniel catt . nosotros . several seconds .gr] εξώφυλλο: . communication. krysthopher woods . madness. cafe cozy χέρι με χέρι i am the antepenultimate page 51 [issue 024]. stupidity. madder readers. φίλοιστρον . αθήναιο . στέκι ιατρικής βόλος: . the music of eastern . magaret tattoo story αγία άννα: . oil on canvas] . τέχνης βήματα . ελεύθερος τύπος . phycoanalysis practice. comics. metropolis bookstore . destruction. ορτακιά . painkillers. μικρό cafe . viruses. mind games. brain pollution. λαμπηδόνα θεσσαλονίκη: . contradiction. [quase. χάρτες . mad writers. nyoin . las ramblas . για μηεμπορικούς σκοπούς] πάρος: .gr/zine/map αθήνα: . φαρφουλάς . εναλλακτικό βιβλιοπωλείο .com] οπισθόφυλλο . λάσπη . music. creativity. στείλε ένα demo και κάνε εκπομπή στο webradio ή στείλε το κείμενό σου για να συμμετέχεις στο επόμενο τεύχος του ♪♫ fanzine chimeres copyleft: . ["περιοδικό χίμαιρες" τ. 12101] . βοτανικός κήπος . non-lobotomized brains. βραζιλιάνα . science. lua ahmed .κ. [famous woman walking incognito] . hana jang . vinyl . tilt . αραχτοπωλείο άδεια και αναφορά στην πηγή. self torture. cinema cafe κιάτο: . answering questions.θ. questioning answers. movies.gr] . αλφειός . pleasure. scott bob . musica es φλώρινα: . feluca . prophecies. solaris .] συντακτική ομάδα: . articles. mosh pit . soilse . dryicons . [comzeradd] . κατάληψη ευαγγελισμού πάτρα: . 2011] επικοινωνία: . εν φλωροίνοι λευκωσία: . [eduardo fonseca. ποδηλάτισσα ηράκλειο: .blogspot. feedback. φρειδερίκο αγάπη μου graphics’ attribution: . 2011] διανομή chimeres. [i little help for me. ναυτίλος . urban artefakte θέλεις να κυνηγήσεις την χίμαιρά σου. philosophy. παγκάκι . quantum determinations. [konstantisdesign. interviews. 42080.[chimeres. vinylio κύθηρα: . droemar . σπίρτο .gr .the neuron stimulating zine the neuron stimulation zine [ideas. senses.[300912] . [baphomet] . berlin . humor. τ. math equations. πρωτοπορία . floral . [eduardo fonseca. λωτός . irony. οκτάνα . experiments. inkylicious . hackerspace. little green people. oil on canvas] . thenounproject . κουρμπέτι . [mail@chimeres. rebekka ivácson . [διανέμεται με την άδεια “creative commons: attribution-non commercial-share alike” που επιτρέπει την ελεύθερη διανομή με παρόμοια γιάννενα: . pilskog . disclosure. στέκι paratodos . το 568 χαλκίδα: .

put your face here i am the under-cover. ...