ஆதிமங்கலத

வ�ேசஷங்க!

- க.சீ . சிவ�மார
1

ஆதிமங்கலத வ�ேசஷங்க!
- க.சீ . சிவ�மார
இ� கடந் �ற்றாண் கைத... கடந்�வ�ட கணத்தி கைத. இதில வ�கிற
ஆதிமங கலத்ை இப்ேபா உங்களா அைடயாளம காண��யா�. அ� தன�
இயல் நிைலையத ெதாைலத்�வ�ட, மாறிவ�ட்ட... மிக�ம வளர்ந்�வ�ட...
அல்ல, சிைதந்�வ�ட்.
ஒ�வைகய�ல, ஆதிமங்கல என்ப நம அைனவ�ன ஊ�ம்தா. நம� பாட்ட,
�ட்டன� வாழ்க்ை காலம ெதாட் நம� சி�ப�ராயம வைர ெதாடர்ந சில
சம்பவங் ஆதிமங்கலத்தி நடந்தி� கின்ற, அவ்வளே!
அறிவ�யலின ஆச்ச�யமா கண்�ப��ப்�கை ெதாடர்ந நிகழ்ந்ேதற
ஆச்ச�யகரமா மாற்றங்க, ெமலிதான �ைனேவா� வ�வ�க்� �யற்சிே இ�.
ெசவ�வழிச ெசய்திகள�லி�ந் கிைடக்கப்ெப சில ஆவணங்கள�லி�ந்
இன்ன� சாட்சிகளா இ�க்கின ெப�யவர்கள�டமி�ந ெபறப்பட ஆதாரங்கள�
அ�ப்பைடய�� இந் ஆதிமங்கல உங்க கண்� வ��கிற�.
ஆதிமங்கல... சிறிய கிராமம. மைழ ெபய்தா ெப�கி ஓ�கிற ஒ� காட்டாற்ற
கைரய�ல அைமந்�ள். ெசம்மறியா�க, ெவள்ளா�க, பால கறைவகள, கலப்ை,
மைழ, ��யன, ப�வங்க மற்� �லெதய்வங்க நம்ப வாழ்ந வந் எள�ய
மக்க இங்ே!
உலகின எந்த சி� ஊ�ல ஒ� ெபா�ள கண்�ப��க்கப்பட், அ� உலக
��ைமக்� பயன்பாட்� வந் வ��கிற�. அப்ப�ே ஆதிமங்கல �க்�ள்
அறிவ�யல க�வ�க�ம கண்�ப��ப்�க �ைழகின்ற.�� வர�கள�ல ஏற்ப�கி
�ள்ளல், �க்கங், மிரட்சிக யாவற்ைற� இந் மன�தர்க அைடகின்றன.
அேதா, ஊ�க் �ன்னதா எல்ை கட்டா�ைய கடந் �தன்�தலா ஒ� பஸ
ஆதிமங்கலத்�க �ைழகிற�. அதன பழக்கமில்ல ேப�ைரச்சலி மிரண்�ேபா
சாைலேயாரச ெசம்மறியா�க சிதறி ஓ�கின்ற. அைதத �ரத்த ஓ�கிற சி�வன�ன
கண்கள�� திகில ெத�கிற�.
வ�வ� �தெமன் ஊ�க்� தகவல பர�கிற�... வட்�க

வ�
� பலர ஜன்னைல�
கதைவ�ம இ�கச சாத்தி ெகாள்கி ேவ�க்ைக� நடக்கிற. ஊ�க்� வந்
�ச்�வ�ட நிற்கிற�ப. பயம வ�லகி, ெம�வாக ஒவ்ெவா தைலயாக அைத
ெந�ங்�கின்.... வா�ங்க, அ�ேக ேபாய நா�ம பார்ப்ேப!
(வ�ேசஷங்க ெதாட�ம...)

2

பஸ...
ெபா�ள வ�வதற் �ன்ே அ�பற்றி ெசய்திக அேநகமாக ஊ�க்�
வந்�வ��கின். ெபா�ள அல்ல சாதனத்தி பயைன�ம சிலர அ�பவ�த்
வ��கின்றன. ெவள��ர பயணங்க இந் வைகய�ல உதவ� ெசய்கின்.
பக்கத்தி� ெப� நகரங்க�க் ெசன் வந்வர்கள�
சிலர பஸ்ஸி ேபாய்வ�ட வந்தவர் உண். அவர்க
‘பஸ’ைஸ ‘கார’ என் ெபய�ேலேய அைழத்தன.
பஸ்வ�வதற �ன்னதா ஊ�ன �கழ்ெபற
வாகனங்க ெப�ய வட்�க்கா

ைவத்தி�ந �திைர
வண்�� வண்�க்கா ெசம்பட்ைடய�ை
மாட்�வண்��ம். எவ்ள�பாரம ஏற்றினா� அச்
�றிந்�வ�டா உ�தி�ம ேச�ம ெகாண் மரங்களா
உ�வான� அந் மாட்�வண. ேராஷமான கா��ம
மய�ைல�மான இ�எ��கள, பக்கம்பாட
சந்ைதக�க் ெசன் வ�வ�ம ஊ�ன ேதைவகைள
ஈ� ெசய்வதாக� இ�ந்த. நல் கிராக்கிதா
ெசம்பட்ை�. உலகில எதன ம� �ம க�த்� ெசால்�
வல்லைம� ெசம்பட்ைட உண். நா� �தந்திர
ெபற் ெசய்திை அறிந்தி�ந அவர காந்திக் ப�ற�
இந்திய ெவள்ைளய�ட பறிேபா�ம என் க�த்� கண�ப் �றி வந்தா. காந்திஜ
இறந் ேபானைத ெசம்பட் அறிந்தி�க்கல்ை. ஆதிமங்கல இ� நகரங்க�க
இைடேய இ�ந்த. கிழக்ே உள்ள ச�த்திரகால தைலநகர. ேமற்ே உள்ள �ராண
காலத தைலநகர.
ச�த்திரகா நகர பற்ற சங்க பாடலி�ம �ராணகால நகர பற்ற மகாபாரத கீ சக
வதத்தி� நாம அறியலாம. ஆக காலாட்பைடக நடந் பாைதய�ல கார வ�ம காலம
வந்�வ�ட்.
ஆதிமங்கலத்� வந்த �சல பஸ்தா. வண்�ய� ப�ன்னா க� ேபாட்
ஸ்டார்ட ேகால �ழற்றி �றப்ப� க�வண்�க அப்ேபா�தா
வழக்ெகாழிந்தி�ந.
பஸ்ஸி �தலாவ� வ�ைக ெசம்மற ஆ�கள �தலான கால நைடகைள மிரட்ச
அைடய ைவத்த. ேவலிைய அழித்�க்ெகா ஓ�ய அவற்ைற ேத� ம� ட்�வ
உழவர்க மண�க்கணக்க ெசல� ெசய்யேவண வந்த. தன� மா�கள பஸ
சத்தத்�க பழ�ம வைர ெசம்பட் பஸ்ை எதி�யாகேவ பாவ�த்தா.

3

பாைதைய ஒட் வட்�

�ன்பாக கட்� ேபாட் ப�த் வந் ராமசாமி
கிடக்ைகை வட்�க்�ள்ே

ைவத்� ெகாண்டா. ஆனால இரவ�ல பஸ ஊ�க்�
வரவ�ல்ை என்ப ேவ�வ�ஷயம. ேப�ந்தி வரத்� ேபாக்� நாைளக் ஒ�
�ைறதான என் ேபா�ம ஊர சதா ேநர�ம அைத எதிர்பார்த காத்தி�ப்பதா
ேதான்றிய. பஸ்ைஸ கண்ட�ட ெசமபட்ை ேகட் �தல ேகள்வ, ‘‘இ�க்�ள
எ��கைள எங்ங நி�த்த வச்சி�க்கா?” என்பே. அ�கிலி�ந் ெசண்பகராம
�சல என் தண்ண�ய� மகத்�வத் எ�த்� ெசால்ல, அதன பயன்பாட்ைட
எ�த்தியம்ப�ன. ெசம்பட்ைட ���ம வ�ளங்கவ�ல்.
இந் வண் எப்�த்தா ஓ��� பாத்�ட� என் ஆகிவ�ட்ட ெசம்பட்ைட.
இதற்கிைடய� தன மகள� ஊர வைரக்� கா�ேலேய ேபாகலாம என் ெசய்திைய
ேகள்வ�ப்ப, ேவலம்ம கிழவ� பஸ ஏறிவ�ட்டா. மகள �ல��லி�ந்
ஒட்டன்சத்த ேபா�ம தடத்தி�ள கீ ர��ல வாழ்க்ைகப� இ�க்கிறா.
‘‘�ல�ர் இறங், அங்ே இ�ந்த�ன ஓட்டன்சத்தி ேபாட் ஒ� கார வ�ம...
வ�சா�ச்சிக்கி அ�ல ஏறிக்ேக. ‘கீ ர�ர் இறக்க வ��’� கிள �னர்கிட் ெசான்ன,
அவன இறக்க �ட்��வா” என் �க்கைடவாசிகளா ெதள�வாக அவள�டம
ெசால்லிய�ப்பட்ட.
�ல��ல அவள ெராம் ேநரம காத்தி�ந் ஒட்டன்சத்த பஸ வரேவய�ல்ை.
அதற்� இவள பயண�த் ேப�ந்ே தாரா�ரம ேபாய தி�ம்ப�வ�ட்.
கண்டக், கிழவ� பஸ்§க்� காத்தி�க்கிற என �கித், ‘‘ஏம்ம எந் ஊ�?’’
என்றா. ‘‘எந் ஊ�க்� ேபாக�ம?’’ என் அவர ெதள�வாகக ேகட்காத
வ�ைனயாகிவ�ட்ட. கிழவ�, தான ஆதிமங்கலத்�க் என்பதனா ‘‘ஆதிமங்கல’’
என் �றிவ�ட்டா. ‘‘அப்ப�ன் ஏ�!’’ என கண்டக் ெசான்ன� பஸ்ஸி ஏறி
அமர்ந்த. பஸ கிளம்ப�ய. பயணத தடம ெந�க கிழவ�, ‘ஐ...நம் மக ஊ�க�ப
ேபாற வழி நம் ஊ�க்� ேபாற வழியாட்டே இ�க்ே’ என்� ‘இந் இடம நா�
கால �ட்ை மாதி�ேய இ�க்ே... இந் ஊர காதக்ேகாட்ைடயாட் இ�க்ே’ என
வ�யந்�ெகாண் இ�ந்தா. வண் ஆதிமங்கல வந் நின்றேபா ‘இ� நம்
ஊராட்டே இ�க்ே’ என வ�யந் ெகாண்��தவைள கண்டக், ‘‘ஏம்ம ஊர
வந்தாச இறங்’’ என இறக்கிவ�ட்ட. இவ்வ�த கீ ர�ர ேபாக இ�ந்தவ
ஆதிமங்கலே வந்தைடந, கால�ள் காலம வைர கண்டக்டை திட்�
ெகாண்��ந்த. ‘‘கிள �னராம கிள �ன�... கி�க்� ��ச் கிள �ன�.”
ேப�ந்ை �ன்ன�ட அந் வழித்தடத்த ெசல்வாக் ெபற்றவர் என பஸ ஓனர
ந�ங்கலா இரண் ேபைரச ெசால்லலா. ஒ�வர ெகாளத்�ப்பாைள மண�யக்கார.
அவ�க்கா பஸ பத் நிமிடத்திலி�ந �க்கா மண� ேநரம வைர அவர வட்

�ன
தினந்ேதா� காத்தி�ந். பஸ்ைஸ பார்த்�வ� �ள�க்ச ெசன் �றப்பட
வ�ம நாட்க� உண். வட்

வாசல ப�க் ெந�ங்கிே பஸ நிற்�மாதலா

4

பஸ்ஸி உைறேவார்க அன்னா இ�ப்�க ேமல திறந் தி�ேமன�யாய உல�ம
ேகாலம்� சமயங்கள� காணக்கிைடக்.
அவர பஸ ஏ�ைகய�ல பஸ்ஸி� கி�கி�ப் ேகட்�\ கட்�ய ேபால... ‘‘மண�யார்
வர்றாங... மண�யார் வர்றாங”! ேப�ந் வசதி வாய்த்ததாே என்னேவ அவர
தாரா�ரம சித்ரா�த்தன்பாை கிராமப பரப்ப�லைமந தா�கா ேகார்ட் நித�ம
வ�ல்லங்கங இ�க்கி மாதி� தன� ேசாலித்திட்டத அைமத்� ெகாண்டா.
அவர வராத நாட்கள� பஸ நின்றா அல்லக்ைக வந், ‘‘ஐயா வர்” என் தகவல
��வர. அந்நாட்கள சாமிய�ல்லா ரதம ேபால பஸ ஏமாற்றத்� பயண�க்�.
�கழ்ெபற இன்ெனா ஆசாமி... ‘ஜப்ப’ என்றறியப்ப அப்� ஜப்பா. ேமற்ப
பஸ்ஸி �ைரவர. இவைர ப�.ஏ. ப�த் ஆதிமங்கலத உலகநாதன தன கல்வ
அறிவ�ன காரணமாக அைழக்� ெபயர ஜாஃபர.
ெதாப்ப அண�ந் ஜப்பா�க வண் நிற்�மிடெமல்ல ேதந�ர உபச�ப் உண்.
ேப�ந் நி�த்த�ள எல்ல இடங்கள�� �க்கைட� வந்தி�ந் அப்ேபா.
ஜப்பா சம்மதித்த �ைய அவ�க்� �கட் வ�ட�ம இைளஞர்க தயாராய
இ�ந்தன. வாலிபர்கள� ப��ய நாயகனாய் திகழ்ந்த. ெபண்க பலர அவர்ேம
ஏக்க�ற்றி�ந் ம�க்கவ�யல உண்ை என்றேபா� ஜப்பா தன கவர்ச்சிை
தவ�க�க்காக ப�ரேயாகிக்கவ�ல். ஜப்பா ஆதிமங்கலத்த கிழக் ேநாக்கய
பயணத்தி சாயா�க்கா இறங்கி அேதேநரம ெசம்பட் வண் ஏறி �ன்னா
உட்கார் ெகாண்டா. அவ�க் அ� லட்சியப்பய. பஸ ஓ�கிற �ட்�மத்ை
கண் ப��த்�வ�டேவண். அவ்வள�தா இதற்காகே க�ர வைர �க்ெக
எ�த்� ேபாய வரத தயாராகிவ�ட்டா.
ஸ்ய�ங்ை உற்� பார்த்�வ� ����த்தா, ‘ஓ.... இ�தான இந் வண்�க்
கய�� ேபால இ�க்.’ ஜப்பா வண்�ேயற ேர�ேயட்ட ேமலி�ந் ெதாப்ப�ை இட�
ைகயால எ�த்� தைலய�ல மாட்� ெகாண்ே வல� ைகயால வண்�ை ஸ்டார
ெசய்தா.
வண் சின்னதாரா�ர, காசிப்பாைளய, �ம்ப�வா, ஆ�ர ஆகிய இடங்கள� நின்
ெசன்ற. நி�த்த வந்த�ட வல� ைகயால இஞ்சிை அைணக்கி அேத ேநரம
இட� ைகயால ெதாப்ப�ை எ�த் ேர�ேயட்ட ம� � ைவப்பா ஜப்பா.
‘மா�களக காலால எத்த மாதி�த்தா இந் ஆ�ம என்னேம பண்றா. ஆனா,
சாட்ை இல்லாம சமாள�க்கறாேனப்... இவ்வள ெப�ய வண்�ை’ என
மன�க்� வ�யந்தா ெசம்பட். க�ர ெசன் ஊர தி�ம்� வைர ெசம்பட்ைடய
கண்காண�ப் ெதாடர்ந். ெதாப்ப ேர�ேயட்ட ம� � ைவக்கப்ப�ம்ே இஞ்சி
அைணவ�ம அ� எ�க்கப்ப�ம்ே இஞ்சி உ��வ�ம �ல்லியமா நடந்
ெகாண்��ந்.

5

ெசம்பட், ஜப்பா� இட� ைகையக கவன�த் ேநரம வல� ைகய�ன இயக்கத்ை
கவன�க்க தவறிய��ந்தா. ஆதிமங்கலத்த ெவற்ற வ�ஞ்ஞான�ைய ேபால இறங்கி
வண்�க்க ெசம்பட், ேப�ந்தி இயக்க பற்ற அறிவ�த்த இப்ப�தான.
‘‘�ன்னா வச்சி�க்க ெதாப்ப� இ�க்�ட வ�ஷயம. அத எ�த் �ன்னா வச்ச
வண் நின்��. எ�த் தைலல மாட்�னாக வண் கிளம்ப��.”

மின்சார
ஆதிமங்கலத்த இர� மிக ந�ளமாக உணரப்பட். இரவ��ம பகலி�ம �வர்
ேகாழிகள�ன �ங்காரம்த அேநகமாக ப�ன்னண இைச. அேநக கிராமங்க ேபால
அ��ம மாைல மங்கிய� இ�ட்ெட� கட�க்� அமிழ்ந்�வ�. ஊ�க்ே
ஒள��ட் பகவதியம்ம ேகாய�ல �ன் ஒ�
��ம தைலவாச�க் �ன்னா ஒ� ��ம
இ�ந்த. அைவ வ�ளக்� �ண்க.
ெசல்லான்த வ�ளக்�க�க எணெணய
ஊற்�வ� ஒள��ட்�வ�.
ைகேரைக மங்� க�க்கலி வந் அவற்�க் த�
ெபா�த்�வா. �டராகப்பட் கண்ணா�
ெபட்டக தி�ள ஒள��ம. அந்த கண்ணா�
�ண் ேமேல ெசல்ல ெசல் சற்ே வ��
வாங்�கி ெசவ்வ மா�ம. அதன ேமற்பரப்ப
வ�ள�ம் கட்ய �க்ேகாண தகரங்க ெபா�த்த
��ய��க், �ம்ப� அதன ேமல்ேதாற்றத்த
ேமலாக ��ப்ப��த தகரத்தாலா � ஒன்
கவ�ழ்க் பட்��க்.
அந்த �வ�ன காம் வானத்ை �றிைவத் ந�ட்�யப ஈட்� �ர்ைம�ட இ�க்�.
கீ ேழ வ�ளக்கி �டர எ�ந்தாம இரவ�ல நிலெவாள�ய�ல தான அ� தன இ�ப்ைப
ெத�வ�க்�. என்ேற� ஒ�நாள நிலைவக �த்தி கிழித் வ�டக்�� என்
ேதாற்றத் அந்த �வ�ன காம் காட்�கிற. எட்ட உயர�ள் கல்�ண்கள ம� �
அந் ஒள�ப்ெபட்� இ�ந்த. த�ப்ெபா�த வசதியாக இ�ப்�ய இ�ம் ஏண�கள
கல்�ேணா ப�ைணக்க பட்��ந். பகல ெதாடங்க பறைவகள அைண�ம ேநரம
வைர ஏண��ம கம்ப� �ழந்ைதகள� வ�ைளயாட்� வசீகரப பங்�வகித்.
�டர்க கணத்�க் கணம �தியைவதான.
அன்ைறக தைலவாசலில ஒ� ‘�திய ஒள�’ பற்றி ேபச் வந்த.

6

பக்கத் ெப�ய ஊரான சின்னதாரா�ர ேபாய்வ�ட வந்தி�ந அய்யாக்க,
�திதாக வந்தி�ந ‘கரண்’ைட பல்ப� �பத்தி கண்�வ�ட வந்தி�ந்த. அவர
வயர்கை ‘எலிவால மாதி� இ�க்�தப்’ என் வர்ண�த்த.
‘‘உள்ள ைகயச்ேசாண க�ப்� ெபாட் ஒண். அ�ல ஆட்�ப்��க மாதி�
ஒண் ந�ட்�க்கிட்��. அதக கீ ேழ தள்�ன பள �ர் எ���. ��க்ைக ேமல
தள்�ன அவ�ஞ்சி�. என் மாயேமாப்ப... கண்ணா� ��ச் கம்மமா மாதி�
உ�ண்ைடய இ�க்�தப் எ�யற�. அ�க்� ேப� லய�ட்டா. ைவகாசிப பகல
மாதி� ெவள�ச்சமப்.. கண் ���!”
அய்யாக்க வ�வ�த் வ�தம கண் ஒள�ெவள்ள பற்றி கனவ�ல பலர
மிதந்தா� கா�யப பட� வ�ட்டவர் இரண்ே இரண் ேபர்தா. வரதராஜும
சிவன்காைள�. கரண் ஆப�ஸ �ல��ல இ�ந்த. இ�வ�ம ெசன் ஆப�ஸைரப
பார்த்தாள.
மின்சார, நாெடங்� மின ேவகத்தி பரவ� வ�வதாக�ம வ�ைரவ�ல
ஆதிமங்கலத்�க �ட ஆப�ேஸ வந்�வ��ெமன் அவர ெசான்னா.
வ�ைரவ�ல இ�வர வட்�க்

மின்சார கிைடக்� என் �றி ெடபாசிட ெதாைக
வாங்கி ெகாண் அ�ப்ப ைவத்தா. ஒ� வாரத்�க்ளாகேவ கம்ப ந�வதற்�
�ழிேதாண் ஆட்க வந்தன.
வந் ஆட்க�க தண்ண�, க�ப்பட் காப்ப, ந�ர ேமார, பானகம என ஊர் ெபண்க
உபச�த்தன. ெசம்பட்ைடய மாட் வண்�ய� கம்பங் நைடக் ஒன்றா
�ல��லி�ந் வந் ேசர்ந். �ழிகள�ல கம்பத் இறக்க நி�த் ஊரார
ஒத்�ைழத்�ம கரண்�க்காரர மிக சிரமப்பட்ட. கம்பத் நி�த்தி ைகேயா�
‘கரண்’ கேணசன அந் வாசகத்ை ேசார்வ� ஆழத்திலி�ந ெவள�ப்ப�த்தின.
‘வக்கத்தவ� வாத்தியா ேவல. ேபாக்கத்தவ�க ேபால� ஸ ேவல.
கதியத்தவ�க கரண்டாபஸ ேவல.”
இரண் வ�க�க்�

மின்சா இைணப்� தந்தவர் ��தலாக தைலவாசலில
ெபா�வ�ளக் ஒன்�க் கம்ப நி�வ� கெனக் ெகா�த்தன.
ெசல்லான� ஒள�ேயற்� ேவைல பறிேபான� அப்ேபா இ�ந்�தா.
�ந்ைத ஒள�யன என்கி அ�ப்பைடய� ெசல்லான�ட ��வ�ளக் பற்றி
வ�ளக்கத் எதிர்பார்த். ‘‘ேமல ெத�யற� கம்ப இல்ல�ங. அ� �ழாய�. நமக்
ெமய�ன ஆப�ஸ§ உ�மைலப்ேபட்ைடதா�ங். அங்கி�ந எண்ெண
ஊத்திவ�ட்�வா. அ� இங் வந் எ��� பா�ங். தி�யக ெகா�த்தற�க்
பதிலாத்ேத �ச்ைச ேபாடற�” என� ெசல்லா �றிய�ம, ெபாந்த நம்ப�வ�ட்ட.

7

அந் ராத்தி�ே ஆளரவம ஒய்ந்த என் பார்த்�வ� ஒ� �ண்டாை இ�ப்ப�
வ�ச்ச ேபாட்� கட்�க்ெகா ரம்பத்ைத எ�த்� ெகாண் கம்பத்த ம� �
ஏறத தைலப்பட்ட ெபாந்த.
நல்லேவைளயா நாராயணசாமி அங்ே வந் த�த்தாட்ெகாண். அவர ‘கரண்’
பற்ற அறிந்தவ. ம�நாள ‘கரண்’ கேணசன�டம, ‘‘இத பா�ப்ப! �தல் ந� பாக்க
ஆ�ககிட்டெவல்ல கரண்ைட பத்த ெசால்ல ைவக்க�. ெவட்�ய சாகத
தி�யறாங்” என் ேகட்�க்ெகாண்.
கேணசன அ�த் மின்சாரத்த ஆைளத �க்கிய�க் ‘பவர’ பற்ற ப�ரசங்க பண்
ஆரம்ப�த்�வ�ட். வ�க�க்

மின்சார வாங்கி இ�வட்�

ெபண்க�க்
வ�கிறவர்க�க காப� ைவத் த�வ� ெப�ய ேவைலயாகி வ�ட்ட. காப�
ைவப்ப�� இரண்டாவ ேவைலதான. �தல ேவைல �வ�ட்�கைள ேபாட்�
காட்�வ. வ�ளக்�க எ�ந தைணவைத�ம அைணந்ெத வைத�ம கண் மக்க
‘இ� எப்ப? இ� எப்ப!’ என மனமார வ�யந்தன.
சிவன்காைள� வரதாஜு �ம கரண் வாங்கிய�, ‘ஆஹா, நம் ப��க்
இ�க்காச்’ என ஊர மண�யார்� கணக்கப்ப�ள்ை உடேன கரண்டாப�§ ேபாய்
பணம கட்�வ�ட வந்தன.
மின்சா உபேயாகர்க இ�வ�ல வரதராஜு மின்சாரத்ை சிக்கனமாக �ழங்கினா.
சிவன காைள வட்�

நடந்த �ஷ்ப�ரேயாக. அங்ே இ�பத்த நா�
மண�த்தியால� சகலபல்�க� எ�ந் வந்த.
வரதராஜு ஒ� ெசவ்வாய கிழைம தாரா�ரம சந்ைத�ச ெசன்�வ�ட அகாலத்தி
வ�
� தி�ம்ப�னா. இர� ஒ� மண�க் சிவன காைள வட்�

ெஜகஜ்ேஜாதியா
வ�ளக்ெக�ய கண் வட்��

எட்� பார்த்த.
வ�
� ஆழ்ந �ய�லில இ�ந்த. கதைவத தட்ட� வ�ழித்�க்ெகா சிவன்காை
ேகள்வ��ட திறந்தா.
‘‘என்னேண, இந் ேநரத்�?”
‘‘வேட

த�ப்��ச மாதி� ைலட எ��ேத, அதான என்ன பார்த்�ட ேபாகலாம்
வந்ேத!”
இதற் சிவன்காை ெசான் பதில வரதராஜுைவ �ர்ச்ைசயை ைவக்கவ�ல்.
என��ம ஒ� கணமாவ� �ச்ை நி�த்திய. ‘‘அத ஏண்ே ேகக்கற�ங. என
வட்�க்கக்

இப்பல்ல ைலட ெவள�ச்ச இல்ைலன �க்க வாரதில்”
‘‘அ� ச�ப்ப, இ�க்ெகல்ல யா� கா� கட்டற?”
‘‘காசா? அதான �த அன்ன�க் ந�ங்க� நா�ம கரண்டாப�ஸ கட்�ட்ட?”

8

‘‘சண்டாள! அன்ன�க் கட்�ன ெடபாஸிட. இன�ேமப்பட நம் எ�க்கி அள�
பாத், மாசாமாசம பணம கட்ட�. ப�ல வ�ம பார்த்�க்.”
வரதராஜு ெசால்ல ��த் ம�கணம இ�வ�ம இ�ள�ல நின்றன. சிவன்காை
வ�ைரந் ெசன் �வ�ட்ை அைணத் ேவகம மின்சா ேவகத்�க எள்ளள�
�ைறவ�ல்லாதே. அதன்ப�ற மாைலய�ல சி��ேநரம மட்� மஙகிய பல் ஒன்
சிவன்காை வட்�

எ�வைத ஊர பார்த்.
அந் ஒற்ை வ�ளக், பல்ைப கண்�ப��த்தவ பாராட்�வ ேபால�ம
மின்சாரத்ை கண்�ப��த்தவ ஏளனம ெசய்வ ேபால�ம ெவ�நாள எ�ந்த.

சின�மா
அங்கப �தலியார சின�மா ெகாட்டை கட்ட ேபாகிறார என் ெசய்த
ஆதிமங்கலத் ஆட்�வ�த்.
‘‘நம்��க் ெகாட்டா வ�தாமா!” என் ேபச்
ஆரம்ப�த்த நிமிட அைடவ�ல, அதன்ம� கற்பைனக
�க்க ெதாடங்கி.
‘‘ந�க்கிறவங எல்லா� ஒ� சின்ன ெபாட்�க்�ள்
உட்கார் வ�வாங்!” என் ெசல்லப்பன
ெசாலலப்பட். நத்தக்காட ெகாட்டைகக
அஸ்திவார பறித் ேவைலயாகிக ெகாண்��ந்தேப,
ஆதிமங்கல மட்�மல்ல அச�ர்கள�லி�ந் ஆட்க
அைத ேவ�க்ை பார்க வந்தவண்ணமி�ந்.
சின் தாரா�ரத்�க்ே, �ல��க்ேக ெகாட்டை
வ�வதற்� சற் �ன்னே ஆதிமஙகலத்�க்
ெகாட்டை வந்த ஆச்ச�யம்த.
ஆதிமங்கலத்த திைரய�டப்பட திைரப்ப வ�ைச�ம ஆச்ச�யத் அதிக�க்கிறே
தவ�ர, �ைறக்கவ�ல்! �தல ஆ� படங்க இவ்வண் | க�ப்|ெவள்ைளய�
அங் திைரய�டப்பட்.

1.மிஸியம்ம 2.மேனாகரா 3.மர்மேயாக
4.ேதவதாஸ 5.சிவகவ� 6.மைலக்கள்

9

ெசௗந்தராம்ப� திைரயரங்க ெதாடங் ஒ�வாரம �ன்னதாக ெசம்பட்ைடய
மாட்�வண இ�பக்க� படத்தி ேபாஸ்டைர தட் கட் ஒட்�க்ெகா, உள்ே
உட்கார் த�க்� அ�த்�க்ெகா ஊர ஊராகப ேபாய வந்த. ‘இர�கள�ல
மட்� இ� காட்சிக’ என அறிவ�க்கப்பட. ேபாஸ்டர் தாரா �ரத்தி அச்சாக
வந்த.
திைரய�டப்ப�வதாக ெசான் நாளன் காைலய�லி�ந்ே பக்கத ஊர்கள�
மாட்�வண வர� ெதாடங்கிவ�ட். மாட்� சாணத்தி ெவப்பமா உரத்தி மணம
நத்தக்காட பரவ�ய�. மிக வ�ைரவ�ல அந் ைமதானப பரப், ‘அத்திக்ேகாம
மாட்� தாவண�’ைய நிைன�ப�த் ஆரம்ப�த்.
�தல காட்சிய�ன்ேப திைரையப பார்க்கா, ஆபேரட்ட �ைமப பார்த
அமர்ந்தவர இரண் ேபர. �ெராெஜக்ட �மிலி�ந் கிளம்ப�வ� �ைகைய மட்�
த�சித், வசனத்ைத ெசவ�ம�ததவர்க மைலச்சாமி� ம� னாட்சி�ந்தர�ம்.
மைலச்சாம எள�ய ஆள என்பதா, அ�கில உள்ளவர் தைலையத தைலையத
தட்� பார்த்தார. அவன மசியவ�ல்ை என வ�ட்�வ�ட, படம பார்க
ஆரம்ப�த்த.
ம� னாட்சி�ந்த ம�யாைதப பட்டவ. �ராண இதிகாசங்கள� கலவ�, ேகள்வ உண்.
சாஸ்தி கா�யங்க�க வ�யாக்கியான� ெசால் வல்லவ. அவைர யா�ம
தைலய�ல தட்டவ�ல்!
�தல பாகம ��ந் ெகாட்டை ய�ல வ�ளக் எ�ந்தேபா, ‘‘யப்ப மைலச்சாம...
படம பார்க்க�ம, இப்ப� தி�ம்ப உட்கார�ம்ப!” என் ெசான்ன� ஒப�க
ெகாண்டா.
ம� னாட்சி�ந்தரத்த அ�கில அமர்ந்தி� ேவ�ச்சாம தண�ந் �ரலில, ‘‘ஏங்...
காட்ச �ன்னா நடக்�! ந�ங் அப்ப� தி�ம்ப உட்கார்ந்தி�க்கீ?” என
வ�னவ�னார.
ஒேரய� வ�நா� மட்� ஏமாற்ற மின்ன� �கத்தி பாவத்ை உடேன
மாற்றக்ெகாண, ம� னாட்சி�ந்த இப்ப� ெசான்னா:
‘‘ஹ§ம... எனக் அ� ெத�யாமலா இ�க்? உங்க�க எல்லாம்த அப்ப�
பார்க்க� அவசியம. நான �லத்� இ�ந்ே ��ைச�ம உணர்ந்��ே!”
இந்த பதில ப�ரசித்த அைடந்த. ம� னாட்சி�ந்தரன ‘ேகட்’ �த�ம கைடசி�மான
படம ‘மிஸியம்ம’தான. ப�ன்னாள� அவர சாமியாரானார!
‘மிஸியம்ம’ ஓ� ��வதற்� ஆபேரட்ட ஆ��கம, இைளஞர்கை நண்பர்களா
ெபற்� பகல ேபாக் ஆரம்ப�த்த.

10

ஆ��கத்தி பகல்க, தைல�ர ஆற்�ப்ப�ைகய சீைமக்க�ேவல மற்�
நாணல �தர்கள�ைடே சாராய�ம ேகாழிக்கறி�மா மணந்த. சரக்கி சகாயத்தா,
ஆபேரட்ட ேகப��க்� �ைழ�ம உ�ைமைய�ம நான்ைகந ேபர ெபற்றி�ந்த!
‘மர்மேயாக’ படம ஓட ஆரம்ப�த இ�பதாவ� நிமிடத்தி, ஃப�லிம அ�ந்
ேபாய்வ�ட்! அ� ெத�யாமல, ஆ��க�ம நண்ர்க� �வ�ல சாய்ந, ேபாைத
மயக்க த�ரா� அவஸ்ைதயாக தவைளைய வ��ங்கி ேகாழி மாதி� �ச்
வ�ட்�க்ெகாண்��ந. ெகாட்டைகய� வ�சில அனல பறந்த.
ஆ��கம, ‘‘ராமச்சந்தி ெசல்வாக்ை பார்த்தி? என்ன�க்கி�ந்த இவன ெப�ய
ஆளா வ�வான!” என் நண்ப கள�டம ெசால்லி ெகாண ��ந்தா. ரசிகக �ரல
தாளாமல மாேனஜர, ஆபேரட்ட அைறக்� �ைழந்தா.
அங்ே ஆ��க�ம சகாக்க� கிடந் தி�க்ேகாலத்ைத பார்த்த.
ராமச்சந்திர (எம.ஜி.ஆர) அைரமண� ேநரம �டக்க ைவத்தி�ந ஆ��கம
ேவைல ந�க்க ெசய்யபட்டா.
அ�த் படத்ை ஓட், ெகா���ய�லி�ந் ம�ேடஸ்வர என் ைபயன வந்தா.
அ�வைர எ�ப��யாக நின் ெதாழில கற்� ெகாண்��ந்த. ��ப்பழக் இல்லா
அந்த �� ஆபேரட்ட� வாழ்க், ‘ேதவதாஸ’ படத திலி�ந் ெதாடங்கிய.
‘மகாேதவ�’ படத்ைத பாரப்பதற் சான்ேறார்பாைள ெவங்கடாசலபத,
காள�பாைளயம நிலச்�வான்த கந்தசாமிைய� �ட்�க்ெகா ஆதிமங்கலத்�
வந்தி�ந்த. கந்தசாம, ஊர் பஞ்சாயத் தைலவர. எட்� கல் வ�ட்ெடறி�
�ஜபலம. கண்ெணதி� அநியாயம அவ�க்� காணச சகியா�. ைகதத��ம நைர
தைல�மாக ஆஜா�பா�. கனகம்ப�ர. அவ�க் ‘மகாேதவ�’தான �தல படம.
சீட் வாங்கிக்ெகாண் ேநராகத தைர �க்ெக ஏ�யா, ‘த�’ என் எ�தி பக்ெகட்
தண்ண�� மண்� ைவத் இடம யா�ம தாண்� திைரக் அ�கில ேபாய
நின்�ெகாண, ‘‘ேசர எங்கட?” என் கத்தினா.
காட்ச தவறாமல ஓசிய�ல படம பார்க் ‘கரண்’ கேணசன அ�கில ெசன், ‘‘ஐயா...
இெதல்லா ஏைழபாைழங் உட்கார் பார்க்க இடம. பா�ங்கய்... எச்ச �ப்ப,
மண் �ட், �த்திரம் அ�ச் ெவச்சி�ப்பாங்க... ேசர �க்ெகட்தா
வாங்�ன�ங! ப�ன்னா ேபாய உட்கா�ங்கய...” எனப பண�வாகச ெசால்ல�
சமாதானமானார.
‘‘அ�க்கில் தம்ப... நான பாலாம்ப நாடகத்� இ�ந் �ந்தராம் நாடகம
வைரக்� பார்த்த. எல்லாத்ைத �தல வ�ைசய�ல உட்கார் பார்த்த.
எங் ஊ�க் �ந்த ெசட ந�க் வந்தப, ஆர்ேமான�ய ெபட்�க்கா கிட்டே
உட்கார்ந்தி�க!” என் ெசால்லிக்ெகாண நாற்கால பக்க ேபானார.

11

ெபஞ்�க அப்�ற வ�ம �தல வ�ைசய�ேலேய தா�ம அமர்ந, ெவங்கிட்�ைவ
அமரைவத்தா. ெவங்கடாசலத்�க கிலி ெதாற்றிக்ெகாண.
படம ெதாடங்க, ஓ�� காட்சிக கடந்த� கந்தசாம ேகட் ேகள்வ: ‘‘ஏய்ய...
இவ�ங்கள ஒ�த்த�க்� கலர் �ண�மண� கிைடயாதா?” என்ப�தா.
அவைர சின�மா�க் அைழத் வந்தி�ந ெவங்கடாசலபத, பட்டணத்�க்ெகல
ேபாய சின�மா படங்கை பார்த்�வ�ட்�, ஊ�க்� அைதப்பற் மண�க்கணக்க
மற்றவர்கள� சிலாகிப்பவ.
அவர, ‘‘இெதல்லா கலர் ெத�யக ெகாஞ் காலம ஆ�ம!” என் கந்தசாமிக பதில
ெகா�த்தார.
ப�ற�, கந்தசாம படத்தி �ழ்கிவ�ட்ட! ‘�ழ்�த’ என்றா அப்ப�ய �ழ்க!
உணர்ச் ெவள்ள தைலக�ேமல சாண, �ழம எல்லா தாண், பைன உயரம
ேபாய்வ�ட்!
எம.ஜி.ஆ�ம ப�.எஸ.வரப்பா�

ெபா��ம கட்ட வந்த. கந்தசாம எ�ந் நின்
�ச்ச ேபாட்டா: ‘‘ஏய... அ�ச்�க்காத�ங்க... நி�த்�ங!”
‘‘ஏண்ட... நாேன ெசால்ேற, ேகட் மாட்�ங்க?”
சண்ை ந��த்த. கந்தசாமிய� ைகைய ெவங்கடாசலபத பற்றினா. அைதத
தட்�வ�ட்�வ�, ஜனக்�ட்டத ஊட�த்�க்ெகா தாவ�த திைரய�ேக பாய்ந்த
கந்தசாம.
எம.ஜி.ஆ�க்� எதி�க்� இைடய�ல ைகத்த�யா ஒ� ேபா� ேபாட்டா. திைர
கிழிந்த. திேயட்ட �ழம்பய�. �ச்�வாங கந்தசாம நின்றேபா, படம
நி�த்தப்பட. கந்தசாம ‘மகாேதவ� காலத்தி� நிகழ காலத்தி�மா’ என ஒேர
ேநரத்தி வாழ்ந ெகாண்��ந்த. ஆபேரட்ட, வாட்ச்ே, மாேனஜர, ெவங்கடாசலபத,
‘கரண்’ கேணசன மற்� பலர கந்தசாமிய� அ�கில ெசன்றன.
கந்தசாம �ன்னைக�ட தன நண்பைர பார்த் ெப�மிதத்�ட ெசான்னா:
‘‘ெரண் ேபா� ேபாட்ட� பய�க ேபான இடேம ெத�யேல... பார்த்தி?”
கந்தசாமிை ெம�வாக அைணத், ெமள்ள ேபசிக்ெகாண் ெகாட்டைகக ெவள�ேய
வந்தா ெவங்கடாசலபத.
மாேனஜர, ‘கரண்’ கேணசன�டம ேகட்�க்ெகாண்: ‘‘ெவள்ை �ல ஒ� கண்
ேவ�ம... �டேவ, ேசைல ைதக்கி ஊசி�ம ேவ�ம!”

12

�ராைன நிைன�ப�த்� வ��டன, ைதயல ேபாடப்பட திைர ெகாஞ் நாட்க
ஆதிமங்கலத்த ந��த்த. ப�ற�, சற்� தரங்�� திைர வாங்கப்பட.
திைரகள மாறிக்ெகாண் இ�ந்தா�, திைரைய நிஜெமன நம்�கிறவர் எப்ேபா�
இ�க்கிறார் | திைரக் உள்ேள� ெவள�ேய�ம!
5th Dec 2004

ேமாட்டா ைபக
ஆலங்கட மைழ ெபய்வ ேபாலேவா, அமில மைழ ெபய்வ ேபாலேவா
�ன்னறிவ�ப்ப�ல்ல சிலவற்றி வ�ைகக�ம நடந்ேதறிவ��கின்.
ஆதிமங்லத்தி ேமாட்டா ைபக �ைழந்த அப்ப�த்த.
ஓர ஆஜா�பா�வான ஆசாமி அைத ஓட் வந்தா.
எங்கி�ந வ�கிறார, எங்ே ேபாகிறார என எ��ம
ெத�யவ�ல்ை. ெதா�வானத்ைத ெபாத்� ெகாண்
ெவள�வந், அதன ம��ைரையக கிழித்�க்ெகா
மைறயப ேபாகிறவர ேபாலக காட்சயள�த்தா.
ஊேர அயர்வா மந்தத்த இ�ந் மத்தியா ேவைள.
‘தடத்தடத்’ என ெப�ம ஓைச.
� கைடய�ல அமர்ந்தி� கிட் எ�ந் �ச்சைடத
வண்ண எட்� பார்த்த. ைபக்கி வ�ைகையக
கண் சாைலேயாரம ெபான்�சாம ேபாட் ைவத்தி�ந
ைவக்ேகா படப்ப�� ஓ�பேபாய ஒண்�னா.
கிட்��க �ன்னே ஓர உ�வம �ச்சிைறத் ெகாண் உட்கார்ந்தி�. அ�
ேகாைண வட்

மாண�க்க. இ�வ�ம திைகப்�ட ஒ�வைர ஒ�வர
பார்த்�க்ெக, ப�ற� இ��டன ��ய க�ப் மின்ன கடந் ேபாய்வ�ட்.
மாண�க்க, “இெதன்னடா?’’ என்றா.
“ெத�யல, இ� ஏேதா எ�ைமக்� பன்ன�க் ெபாறந்த மாதி� இ�க்�. ஆனா,
அ�ல ஒ� ஆள உட்காந அத்தை ேவகம ேபாறாேன.’’
இ�வ�ம � கைடக் வந்தேபா அங்�ள்ேள இ�வைர�ம ப�கசித்� சி�த்தா�
அவர்க �கத்தி� திகி�ம வ�யப்� வ�ரவ�ய��ந்த. ைபக ஆசாமி இரண்
தடைவ கடந் ேபானேபா� அவர ‘�ண்டட ரத்தினசாம’ என்ப ெசய்தியாகி
ெத�ந் வ�ட்ட. ெகாஞ்ச பயம ெதள�ந்தா� �வேராரேமா ேவலிேயாரேமா
ஒண்�நின வழிவ�ட்டன.

13

ரத்தினசாம ஊ�க் ேமக்கா ஒ� நிமிடம வண்�ை நி�த்த ‘உச்ச’ ேபாய்வ�ட
ம�ப� ைபக்ை ஸ்டார ெசய் ேபாவைதப பார்த்�வ� காத்த�த, தன�
��ைவ � கைடய�ல ெத�வ�த்தா.
“அ� எேதா மி�கந்தானப். கம்� இ�க்�. அ�ல ஏறி உக்காந ஒ� உைத
��க்கறா பா�... அதத தாங் ��யாமத்தா ‘படபடா’� கிளம்ப ஓ��.
வலிதாங்கம ஓ�யாற அ�ம �ன்னா நாம நின்னம ைவ... ெதாைலஞ்ேசா...
ெவறி தாங்கா க�ைத என் ெசய்�ம யா�க்� ெத��ம? கவனமா ெவலகி
நின்�க்க�ம். ஆனா, எனக் ஒேர ஒ� சந்ேதகம்த. இ� ைவக்ேகாைல
திங்�த ேவற ஏதாச்சி�மா ெத�ய�ம!’’
பக்க பாட்��ள கிராமங்க�க் நகரங்க�க் ஒவ்ெவான்ற ைபக்�க வர
ஆரம்ப�க, ெமள்ளெமள ைபக ஆதிமங்கலத்த ப�ச்சயமாக வந்த. அ� ஒ�
தான�யங்கிதா என்ப உ�திப்பட்டேப காத்த�த அைனவைர�ம
�ந்திக்ெகா அதற் ‘டக ேமாட்டா’ என் ெபயர ைவத்தா. ஊர்க்காரள
ைபக்ைக ெதாட்டறி வழிவைக ெசய்தவ, �ல�ர்க்காரர கதிர்ேவல்த.
அ�க்க ஆதிமங்கல வ�வார. ��கன � கைடய�ல ஸ்டாண்ை ேபாட் ைபக்ை
நி�த்திய�, “இந் வண்� வச்� சமாள�க்கற ெமாைணயான ேவைலப்ப’’ என்
சைடந் ெகாண்�தா ெபஞ்சி உட்கார்வ.
ஆனால, அப்ப அ�த்�க்ெகாள் ப�ன்னண�ய� 350 கி�ப�க ெகபாசிட் கர்வ
வழிந் ெகாண்��ப்ப வ�வரமானவர்க உணர��யம.
ேதந�ர உள்ே இறங்�ம்ேப, ைபக்� தா�ம சம்பந்தப் கைதகைள
எ�த்�வ��வா.
“தட்சணா�ர்த எஸ.ஐ&யேவ ைபக பந்தயத் ெஜய�ச்ேச. �த்�ர ஒ�
ெபாண்�கிட சங்கிலிய ��ங்கிக்கி ஒ�த்த ஓ�னான. வாய்க்க
வரப்ெபல்ல வண்�ய�லே �ரத்திப்ேப ��ச்ேசனல...’’ என்ப ேபால ஒ�
மண்ட காலம காற்றி அைலகிற மாதி� ெசய்திக ெசால்வா.
அவர� �ற்�க்க� ம�ப்� கிைடயா�, சாட்சிக� கிைடயா�. கதிர்ேவ ஒ�
தடைவ வண்�ை நி�த்திய��ந்தேப காத்த�த்�வ ஏ� வய� மகன
ெசந்தில்ே ஆைசயாய ஹாரைன அ�த்தி பார்த்த. அ� ‘வய...’

என் ெதாடர்ந
அலறிய�. அவன அதிர்ச்சியா அங்ேகே நின் அழ ஆரம்ப�த்த. கதிர்ேவ ைபக
அ�கில வந் பலரக �யற்சிக ெசய் ஹாரைன நி�த்தினா. அந்த �ள்ள�ய�
அவர� ெமக்கான� வாழ்க் ெதாடங்க வ�ட்ட. �ல��ன �தல �வலர

ெமக்கான� அவர்தா என்றாகிப்ேப ெதாழிலி�ம �ன்ேனறினா.

14

கதிர்ேவலி ைபக்�க �ன்னா ெப�ய வட்

�திைரவண் ம�� இழந்
ெகாண்��ந். கதிர்ேவலி ைபக காரணமாக ெப�ய வட்�க்கார

இ�பத்த நா�
வய� மகன சந்� என்கி சந்திரேசகர வட்ை

வ�ட் ஓ�ப்ேபா ேவண் வந்த,
ஆைச வ�தித் வ�திதான. சந்� ைபக வாங்கி தரச்ெசால்ல ேகட் தந்ைதயா
ம�க்க�, ஊைர வ�ட்� ேகாப�த்� ெகாண் ேபானான.
ேபானவன �ள்ளக்காள�பாைள தி�ள் அத்ைதய� வட்�க்

ெசன்றா.
அத்ைத� அவ�க்கா ைபக்ை வ�ைல ேபச உடன்ப�றப்ப� �ண்�னா. தங்ை
ெசான்னதற்க ேகா�க்ைகை ஏற்�க்ெகா ‘ெப�ய வ�’
� ஒ� நிபந்தை வ�தித்தா.
“வாங்கி தர்றத பத்த ஒண்�மில்லம. வாங்கி �ம்ம வச்சி�க் மாதி�
ஆய�டக்�டா. அவைன க�ர பழன�ேவல்கிட அ�ப்பேற. அவன்கிட ைபக
இ�க்�ல. இவன ஓட்� பழகட்�. உடேன வாங்கி தந்�டேற.’’
க�ர ெசன் ஒ�வாரம கழித் மண்ைடைய தவ�ர மத் பக்கெமல்ல சிராய்ப
வாங்கிக்ெகா ஊர தி�ம்ப�னா. அவனால ைபக ஓட்ட கற்�க்ெகா
��யவ�ல்ை. ஆனால, ஊ�ல அவன உலவவ�ட் ைபக கன� வண

ேபாகவ�ல்ை.
ஊ�க்� சிலர ைபக வாங்�வை தங்க வாழ்க் லட்சியமாக்கிக்ெக
தி�ந்தன. ேகாய�த்�� கல்� ப�த்� ெகாண்��ந உலகநாதன ப�ப் ��ந்
ஊ�க்� தி�ம்ப�யே ைபக்கில்த.
‘ப�ட்ைசக் பணம கட்ட�’ என் ெசால்லிே ைபக வாங்க காைச
மிச்சப்ப�த்தி உலகநாதன. ெபய�க் �ன்னா� ப�ன்னா� இரண்�ரண
ஆங்கி எ�த்�க வ�வ� மாதி� ைகெய�த்தி ஆரம்ப�த்த. ‘கி.வ�. உலகநாதன
ங�.கி.’
ைபக்கி தனக்� ப�ன்னா இரண் ஆட்க எப்ப� அம�ம்ப ஏற்பா ெசய்
ெகாண்டா. அ� அவன� �யற்சிக இன்றிே எள�தாக அைமந்த�தா.
ேசவல கட்�க, கபா�ப்ேபாட்�, கரகாட்டங் எனப பல இடங்க�க வண்
ெசன் வந்தா� அவன� கல்யாண வைரஅ� ெபண வாசைனைய
�கர்ந்தி�க்கவ� என்ப தன� நற்ெசய்.
கல்� கட்� வயசாள�கள உட்காந ேபசிக ெகாண் இ�ந்தார்.
அப்ேபா ஏேதா ஒ� ெவள��ர ைபக கடந் ேபான�. உடேன ஆலாப்பாைளயத
அய்ய ஆரம்ப�த வ�ட்டர.
“நாெனல்லா அந்த காலத்�லே இதெயல்லா ஓட்� பாத்�ட்ே. ஒ�
ெவள்ைளக்கா இைத எங் ஊ�க்� ெகாண் வந்தி�ந்த. அவன இல்லா
ேநரம எ�த் ��க்�ேன பா�... சர்� கண்ண� �ழிக்கிற�க்�
சால்ரப்ப ேபாய்ட வந்�ட்ே. ஊ�க்கிட வர்றப உ�ந்�ட்டனப. இதப்பா,

15

அப் ஆன�ேத இந்த த�ம்’’ என் வல� கால �திைரச சைதய�ேக தடவ�க
காட்�னா.
அைனத்� கிழவர்க� ம�ேபச்� ேபசாமல அவர� �ற்ை ஒப்� ெகாண்டார்.
மஞ்ச காமாைலக்கா ைவத் �� அவர� இ� கால்கள�� ப�ைற வ�வத
த�ம்பா இ�க்�.ஆனால, ஆலாப்பாைளயத அய்யன� ெதால்ை என்னெவன்ற
இந் சாகசக கைதையக ��ம்ேபா ஒ� தடைவ வல�காைல�ம அ�த் தடைவ
இட� காைல�ம மாற்ற மாற்றி காட்�வ�தா.
ெகாஞ் ேநரத்தி வாய�ல சிகெரட ைவத் உலகநாதன�ன ைபக, அந் இடத்ைத
கடந் ேபான�. �த்�சாமிய�ட ஒ� ெப��, “வா�� ேபாறாப் இ�க்�ே?’’ என்
�ன்னைகேயா ெசால்ல ��க்க�, �த்�சாம பதிலள�த்தா&
‘‘ம... கஷ்டப்பட சம்பாதிச். ேமல�ம கீ ழ�ம ெபாைகயாப ேபா��.’’
அைதத ெதாடர்ந அந் இடத்ைத கடந்த... ‘ெடாடக, ெடாடக’ என சந்��வ�
�திைர வண்!
ஒ� ெபா�ைள உத்ேதசித �தன �ைறயாகச சிந்திக்கிறவர்க அ�
சித்திக்காம ேபாகக ��ெமன அந்த �திைரக �ளம்ப�க ெசால்லி
ெகாண்��ந்.

தபாலாப��
ம� ைசயாேலேய ‘மிலிட்ட’ எனப ெபயெர�த்தி�ந
ேநமிநாதன�டம ெசன் ெபாந்த ேகட்டா.
“ஏ�ங்! இந்த தபாலாப��� ஒண் வந்தி�க்�.
என்னேம தபால்ங்கறாங் என்னங அ�?’’
“அதா... ந� இங்ே இ�ந்�கிட் யா�கிட்
ேவண்ணா� தகவல ேசதி ெசால்லிக்கல.’’
“அப்ப�ய...! எந்தங்கச்ச ஒண் ெசால்ல�ே.’’
“எங்ட வா’’ என் ெபாந்தை எல்ை இட்டா�க
அைழத்� ெசன்றா ேநமிநாதன.
“என் ெசால்ல� ெசால்?’’ என் ேநமி ேகட்ட� ெபாந்த ெசான்னா.
“தங்கச்! நம் ேகாட்டக்க ஆத்த �ண்ண�யத் நல்ல இ�ப்ப� ெநனக்கேற.
உகாதி ேநாம்ப�க் �ள்ைளகைள� �ட்�க்க� கட்டாய வந் ேசந்�.’’

16

ெபாந்தன� ெசய்திை ேநமிநாதன மணலில எ�திவ�ட், “இந் எ�த்
ஒண்�வ�டா அள்ள �ண்� ��ஞ்�க’’ என்றா.
ெபாந்த மணைல ஒ� �மியாக �ண்� ��ந் ெகாண்டா. “ச�. ராத்தி
எல்லா� �ங்க�ட இந்த �ண் அ�த், மண்ை தபாலாப�� சிவப்� ெபாட்
இ�க்� பாத்திய... அ�க்�ள ெகாட்�ப்�ட, என்?’’
பட்�ப்�ச்ச உறங்� ந� ஜாமத்தி அன் ேபாஸ் பாக்§க் மண ைநேவத்ய
நடந்த. அந் இரவ�ல அந்த சிவந் லிங்க, சிவலிங்கமாகே காட்சியள�த்.
காைலய�ல ேபாஸ்ட்ே ேபச்சி�த திட்�க்ெகாண மண்ைண �ட்�
தள்ள�னா.
ெபாந்தன� தங்ை �காதிப பண்�ைகக தானாக வந் ேசர்ந்தேப, அவன
நிைனத்� ெகாண்டா& ‘தபால ேவல ெசய்�.’
சின்னதாரா�ரத்திலி� ஒ� கிைளையப ப��த்� பதியன ேபாட், அந்த கிைள
அஞ்சலகத் ஆதிமங்கலத்த ெதாடங்கிய��ந்தார. ேபாஸ் மாஸ்டரா நியமனம
ஆ�ம்ேபா ெவ�ம �ப்�சாம யாக இ�ந்தவ, ம�நாேள ‘ஏ.எஸ.ேக.’ என் ஆகி
வ�ட்டா. அந் இன�ஷிய லின மகத்�வத் அஞ்சல்�ைற அறி�ம.
�ன்ெபல்ல தபால்ை ெகாண் ேபாேவார ஆ�யர ஈட்�ைக ைகய�ல
ப��த்�க்ெகா ��� ஓட்ட ஓ�னர. ஈட்�ய� க�த்தி �ஞ்ச ேபால
சலங்ைகக கி�கி�த்த.
தபால்கள� எைடையவ�ட எப்ேபா� ��தலாகேவ சாக்� ைபய�ன எைட இ�க்�.
அைதச �மந்தவர் �ம்ெபன�யா� ஆட்சிக்காலத் ‘கட்�க்காரர’
என்றைழகப்பட்ட. ெவள்ைளய ெவள�ேய�ம த�ணம வாய்க்ைகய அவர்க�க
ஆகி வந் ெபயர ‘ரன்ன’.
ஆறைல கள்வர் அைலந் �மி என்பதா� தபால ைபய�ல பண�ம உண்
என்பதா� அவர்க�க ஈட் தரப்பட். ஆங்கிலத்தி ��க்கமா அவர்க
ெபயர ஈ.�&தான. (ண�ஜtகண

� ப�ம� ஜண

க்

tன �ம� ஸ� t ப�ம� றம
� � ஸ்ம�க் கி�ம� ஸ� t)
அஞ்ச ேசைவ, �திைர ஓட்�க�க்ெ உ�வாகிய��ந்ததா நிஜமாகேவ அ� ெப�ய
வட்

சந்��ைவ ேசர்ந்தி� ேவண்�. வண்�ய� ேபாவ� காணாெதன ���ச
சவா��ம ெசய் வந்தவ அவன.
ேபச்சி�த்ை ெபா�த்தவை அஞ்ச ைப என்ப ஒ� மஞ்ச ைபதான. அைதக
ைகய�ல இ�க்கிக்ெகா ஈட்�ய�ன் ரத்தமின் �ந்தரா வல�, மண�ர,
பட்�த்�, ேகாட்டப்பம்பாை, �லச்சத்தி வைர தபால வ�நிேயாகித் வந்தா.

17

ேபச்சி�த்�� எ�த்தறி� கிைடயா�. க�தத்ை அவ�டம ெகா�த் ஏ.எஸ.ேக.
‘இன்ன�ன ஊ�க்� ேபா’ என் சாட்�வ��வா. ேபச்சி�த ேமற்ப ஊர்க�க்
ெசன் மண�யாரர அல்ல கணக்� ப�ள்ை வ�கள�ல

காத்தி�ப்ப.
ேமாேரா காப�ேயா சமயத்தி சாப்பாேட சாப்ப�ட்�வ�ட காத்தி�ந்த அவர்க
வந் இன்னன்னா�க் க�தம என் ��வார்க. க�தத்ைத ேசர்ப்ப�த்�வ
அ�த் ஊ�க்� பயணமாவார.
�காதி ேநாம்ப ��ந் ஒ�மாதம கழித் சித்திைர பகலில ெபாந்தை அைழத்தா
ேநமிநாதன.
“உனக்ெகா ேவைல இ�க், ெசய்யறிய? சாயங்கால �லி கிைடக்�.’’
“என் ெசால்�ங?’’
“தபாலாப��க்� ேபா. �ன்னா இ�க்க �ள�ய மரத்�க்கி உக்காந்�. ஆ�க
யாராவ� ேபாஸ் ஆப�ஸ பக்க ேபானாகன்ன, நாக் ந�ட்� காட்.’’
“எ�க்?’’
“ம... அப்ப� ேக�. இப் உன் மாதி� என் மாதி� இல்லா கா� ெசல� பண்ண
க�தாசி ேபாடறவங்க� இ�க்காங்க. அவங் தபால எ�தி ஸ்டாம ஒட்�வாங.
ஸ்டாம ஒட் ஈரப்பை ேவ�ம. ந� நாக் ந�ட் உக்காந், வர்றவங உன நாக்�
தடவ� தபால் ஒட்�வாங.’’
“ச�, �லி ந�ங்கே ��த்��வ�ங்க?’’
“நாென�க்� தர்ேற. ஏ.எஸ.ேக. ��ப்பா. அப்ப ஒ� வ�ஷயம. எந்ேநர� நாக்
ந�ட் ேவண்டா. நாக் உணந் ேபாய��ம. ஆ�க ேபாறப் வர்றப மட்�
ந�ட்�னாேபா�, ேபா.’’
அ�த் சில நிமிடங்கள� ெபாந்த �ள�யமரத்தி கீ ழ நின், ேநமிநாதன ெசான்னப
ெசயல்ப ஆரம்ப�த்த. �ைல வட்

அ�க்கண�யாத்தா பயந்
அலறிய�த்�க்ெகா ஓ� மகன�டம தகவல ெசான்னா.
யா�ம ெபாந்தன� ேசைவையப பயன்ப�த்த ெகாள்ளவ�ல். ெபாந்தன�
நடவ�க்ைகயா ஏ.எஸ.ேக. மிரண் ேபாய்வ�ட்ட. ேபச்சி�த்�ை �ப்ப�ட,
“ஏப்ப! ெபாந்தைன பாத்த எனக்� பயமா இ�க்�பா. சித்திை ெவய்ய� தாங்கா
மண் இளகி�ச்ேச என்னேம... நாக் நாக் ந�ட்� காட்டறாம். என்ன வ�சா�’’
என்றா.

18

ேபச்சி�த, ெபாந்தை வ�சா�த்தவ, அவ�க் வ�ளங்கைவத கைடசிய�ல
‘‘வட்�க்

ேபா’’ என்றா.
ெபாந்த கிைட ெபயர்ந்த சட்ெட ஏேதா ஒ� ெபாறிதட், “இன�ேம தபால
ெபாட்�ய� மண்ணள்ள ேபாடாேத’’ என்றா.
ெபாந்த “ச�’’ என்றா. இன� அவன ஏமாறத தயா�ல்ை \ அதாவ� ேநமிநாதன�டம.
ஏ.எஸ.ேக\வ�டம ேபச்சி�த நடந் வ�வரத்ைத ெசால்ல� அவர சி�சி�ெயனச
சி�த்�வ�ட, “நல்லேவை. ஏ�ம ப�சகி�சேசா� ெநனச்�ட்ே’’ என்றா.
உண்ைமய� ப�சகிய� பழன�ச்சாமிக்�த். அஞ்ச �ைறய�ன சம்பள வாங்கா&
ஊ�ன நிஜமான ‘ரன்ன’.
பழன�ச்சாமிய� அப்ப �மாரசாமி, �த்� �ப்பண் ேகாய��க் �திைர
உ�வாரம ெசய் ைவப்பதா ேவண்� ெகாண்��ந்த. அைத அவர நிைறேவற்
இயலவ�ல்ை. அ�பற்றி �லம்ப�க்ெகாண நிைலத் வ�ழிக�டன உய�ர
�றக்�ம்ேப பழன�ச்சாம உடன��ந்தா. �மாரசாமிய�ன பதினாறாம நாள கா�யம
��ந் இர�, பழன�ச்சாமிய� கனவ�ல சாமி வந் அதட்�ய.
“ந�தாண்ட �திைர. ஓ� வாடா... ஓ� வாடா.’’
�தன்�தலா நள்ள�ர ேநரத்தி �ப்பண் ேகாய�ல ேநாக்க ஓட ஆரம்ப�த்த.
ெவ�ங்கா, காவ� ேவட், ைகய�ல ப�ரம்ேபா... �ட்களா �ைளக்க ெபறாத
உ�திெபற் பாதத்ேதா அந் ெநட்ேடாட் பாத ெந�ங்கால ந��த்த...�திைர
ஓட்ட! ‘கட��க்� க�தம எ��றவங், ஸ்டாம சார்ஜ காண�க்ைகை
அவ�கிட் ெகா�க்கலா. �ப்ைபண ேகாய� உண்�யல அ� ���ம’
தகவல ெதாடர்ப� தாமதத்தா நல் ேவைலவாய்ப்�க இழந் கடனாள�யாய்
ெசத்தவர்க ஆதிமங்கலத்த வாழ்ந்தி கிறார்க. எத்தை ஊடகங்களா�
ப��ரணத்ை அைடய ��யாத ஒ� வ�வம்தா ‘தகவல ெதாடர்’ என்ப.
�ரவ�ய�ன ம� � ஆட்க, �றாக கால்க, �ைகவண்�க இப்ப� பலவற்றி ம� �ம
க�தங்க பயண�த்�வ�ட். தி��கங்க, லிகிதங்க, ��, அஞ்ச, தபால, க�தாசி
என் பற்ப ெபயர்கள�!
ஆதிமங்கலத்த க�தங்ள அதிக�த்த. மண�யார்டர், இன்¨ர கவர்க, வக்கீ
ேநாட்�ஸ், தந்திக... தவ�ர்க இயலாத இயற்ைகய� நியதிப்ப காதல
க�தங்க� வந்த. ெபாந்தை, ேநமிநாதன ஏமாற்றியெதல்ல ஒேர க�தத்தா
சம்பந் வ�ைளயாட்�க்கள மாறிப்ேபாய்வ�ட. ெபாந்தன� ைமந்த
மண�கண்ட, ஒேர ஒ� க�தத்தி �லம ேநமிநாதன�ன மகள ராஜலட்�மிை

19

வசப்ப�த் தி�மணம ெசய்தா. க�மணம ��ய காரணமாய இ�ந் காதற்க� வ�
ப�ன வ�மா� ��ந்தி�ந்& ‘உடன பதில... உய�ர அதில!’
சிவப் ெபட்�ய� ரகசிய�ம ெகாள்ளள� ஆழங்கா ��யாத�.

தந்த
‘தந்திய�ப்’ என் ெசால ெபா��ணர்ந
ெசால்லப்பட்டேதய. ‘அ�ப்ப’ என்றா
அ�ப்பேததா.
ஆதிமங்கலத்த பல�ம தந்திகைள பற்றி
ேகள்வ�ப்ப ‘மின்னைல ேபால’ அைறகின் ஒன்
என்ப மாதி�யான சித்திரத்ைத மன�க்�
ெகாண்��ந்தாள. தந்த என்பத அர்த் ‘அவசரம’
என்பதாக ெகாண், தாங்க தபால எ��ைகய�ல ‘தந்த
ேபாலப பாவ�த்� க�தம சீக்கிர எ�த ேவண்�’ என்
வாசகங்கைளக் சிலர ேசர்த்த.
ம� ைச சிறியதாய ைவத்தி�ந ேபா�ம ஊ�ல நிஜமான
�தல மிலிட்ட�க்கா ரங்கநாததான. அவன
வ��ப்�க வந்�வ�ட் தி�ம்ப� ேபாைகய�ல, தாயார காள�யம்மா வ��ம்ப�
ேகட்�க்ெகாண், “ேபான உடேன க�தாசி ேபா�ப்ப’’ என். �னா ெசன்
அைடந்த� தாய ெசால தட்டா தனயனான அவன, தபால ேபா�வதற்� பதிலாக
தந்திை அ�த்�வ�ட்ட.
ஆதிமங்லத்�க �தலாவ� தந்த.
சின்னதாரா�ரத்திலி� வந் தந்தி ேசவகன ேநராக ரங்கநாத வட்ை

வ�சா�த்
அவன� தாயார ைகய�ல தந்திைய ேசர்த்�வ� ��கன�ன �க்கைட பக்க
ெசன்�வ�ட்ட.
ேசவகன�டம ��கன, “தந்த� என்னய்?’’ என வ�சா�க்க�, ெதாழில தர்மியா
ேசவகன, “அத நான ப��ச்� பார்க்கல�’’ என் �றிவ�ட்டா.
“ச�, எங்கி�ந்�ய வந்தி�க்?’’ என் ��கன அ�த்தமா ேகட்ட� தர்ம
ெநகிழ்ந ெகா�க், ேசவகர பதி�ைரத்தா. “�னா�ல இ�ந். மிலிட்ட� இ�ந்.’’
இைதக ேகட்�ெகாண ��ந் ��கன�ன அம்ம ெமாக்காத்தா வைட ேபா�கிற
கா�யத்ை பாதிய�ல நி�த்திவ�ட காள�யம்மாள� வ�
� ேநாக்க �றாவள�யாய்

20

பயண�த்தா. அவ�ைடயெதல்லா ஒ� ேவகேம அல் எ�ம்ப�க ஏற்ெகனே
அங் பதினா� ெபண்க� பதிைனந் ஆண்க� வந் ேசர்ந்தி�னர.
காள�யம்மா ஆேவசங்ெகாண கணவன�ன தைல��ையப ப��த் உ�க்
ஆரம்ப�த்த. “அவன ரா�வத்�க்ெகல் அ�ப்பாேத ெசான்ேனே, பாவ...

ேகட்�யாய் ந�!’’
சிலர வந் அவைரக காப்பாற்ற ெகாண்��க... நல் ேவைளயாக ‘ைபக’
உலகநாதன வந் ேசர்ந்த. தநதிையக ைகய�ல வாங்கினா.
“என்ன பா�... என்ன பா�’’ என �ப்ப வாய்க இைரச்சலி, உலகநாதன
பதற்றத்� தந்த ப��த்தா.

REACHED POONA SAFELY
-Ranganathan
என் அதில இ�க், “ேபாய் ேசந்�ட்ட’’ என் மிகச ��க்கமா
ெமாழிெபயர்த்�வ�ட்.
ெபண்க �ட்டத்திலி� ஆ� கவ�தாய�ன� அங்காத்த பாட்ெட�த வ�ட்டா.
“�ப்பாக் �க்கிக்கி ந�
�ைரயாட்ட வ�வஈஈன்.....’’

உலகநாதன வ�ப�தம உணர்ந, “ேயய ெப�ம்ம, �ம்ம இ�’’ என் அதட்�வ�ட
ெப�ங்�ரெல�த ஓதினான.
“அவ� நல்லப�யா �னா�க்� ேபாய் ேசந்�ட்ட. அைதத்தா தந்த�
ெசால்லிய��க்க.’’
காள�யம்மா அ�� வங்கி

�கத்ைத �ைடத்�க்ெகா சி�த்தா.
“ராஸ்ேகா. இ�க்�ப்ேபா தந்த அ�ப்பாங?!’’ என்றா.
அ�த் சில நாட்கள� தந்த, ேசனாபதி நாடா�க் வந்த. வட்�

தந்திைய
தந்�வ�ட ேசவகர ெசன்�வ�ட்ட. ேசனாபதி எரச்சப்ப ேபாய��ந்தா. அவைர
வடக் ேராட்� மாங் மாங்ெகன ைசக்கி மிதித்�ப்ேப ஆண்�ேவ �ட்
வந்தா. ேசனாபதி ேக�ய�ல அமர்ந என்னேம ஏேதா என் பதறியவாேற வந்
ேசர்ந்த.

21

அவர வந் ேசர்ந ேநரம, உலகநாத�ம ஊ�லில்ை. ேபாஸ் மாஸ்ட
ஏ.எஸ.ேக�ம வ���ைறய�ல ெசன்றி�ந்த. தந்திைய ப�க்க ெத�யாவ�ட்டா�,
ஓர ஆவலில வ�ரல்க தந்திய�க ேசனாபதி ப��த்� பார்த்த. ெகாட்�க்கிட
ஆங்கி எ�த்�கைளத தி�ப்ப� தி�ப்ப பார்த்த. ஒன்� ��யவ�ல்ை.
தந்தி காகிதத்ைத ைகய�ல ைவத்� ெகாண், ‘கம்பள�யம்பட் ைசக்கிை
வ��டா’ என் ஆண்�ேவலிட ெசான்னா.
ேசனாபதி எதிர்பார்த ேபான ேகாவ�ந்தசாம வட்�

இல்ை. ஆனால, ேமார
ெகா�த் உபச�த் அவ�ைடய மகள, “என் வ�ஷயமா அப்பாைவ பாக் வந்த�ங?’’
என வ�னவ�னாள.
“ஒ� தந்திம்’’ என்ற� “��ங்’’ என் வாங்கி பார்த்த.

DESPATCH PALM FIBRE IMMEDIATELY
-pon. subbiah
என் அதில எ�திய��ந்த.
“சீக்கிரமா பைனமஞ்ச அ�ப்ப ெசால்ல �ப்ைபயாங்கற அ�ச்சி�க்க,
�த்�க்��ய இ�ந் வந்தி�க்’’ என்றா �ன்னைக�ட.
ேசனாபதி ேதம்ப�வ�ட்ட. “பாப்பாத்! மகராசி, ந� நல்ல இ�க்ேகா�. இந்
ெவள்ள�க்கிழ ஆண்�ச்சியாத ேகாய�ல் உனக்ேகாசர த�பம ேபாடச
ெசால்றனம்’’ என் ெநகிழச்சியா ெசால்லி கிளம்ப�னா.
ைசக்கிள� தி�ம் ஊ�க் வ�ம்ேபா மன ஆழத்திலி�ந அந்த ெசாற்கை
ஆண்�ேவலிட ெசான்னா.
“ஆ� ெபாண் அவ்வள� ப�ச்சி�க்க�மப. அ�தான நாட்�க நல்ல.’’
ஊ�ன ப�ரசித்த ெபற் மஞ்சிக்காரர ேசனாபதி, ஊர தி�ம�ம்ேபா ப� உற்சாகமாக,
“ெவள்ளக்கா தந்திக் �மிக்க ெகா�த் �த்�க் ஏவா�ங், நமக் ஒ� தந்தி
ெகா�த்� பதற ெவச்�ட்டாங்கேள...’’ என்றா.
“அெதன் ெவள்ளக்கா தந்திக �மிக்க?’’ என் ஆண்�ேவ ேகட்ட�, பைழய
கைதைய ஆரம்ப�த்த.
“�த்�க்��ய இ�ந் கப்பல மஞ்ச ேபா�ம ெவள்ைளக்கார�. தி�ர் ஒ�நா
இந் பைனமரவ�ைதகைள ந�ங் �� கப்ப நிைறய அ�ப்ப�ம
ெவள்ளக்கார ஏவா�க�க் தந்தி ெகா�த்�ப்�ட்ட.

22

அ�த்தவேனா வ�ைதைய வாங்கற�ன எப்ப� ெவள்ைளக்கார ஆவலாத்ே
இ�ப்பா�. ஆனா, �த்�� ஏவா�க�க் திக்� ஆய�ப்ேபாச... ஏ�டா நம்
ெதாழில �டக்கற�க ெவள்ைளய� திட்ட ேபாட்�ட்டா�கே ேயாசிச், ‘உங்
மண்�க இெதல்லா வ�ைளயா� �ைரகளா’� ெசால்லி பார்த்��க்க.
ெவள்ைளக்கார வ�டற மாதி�ய�ல். கைடசீல �த்�க் ஆ�க என்
பண்ணாங ெத��மா? பனங்ெகாட்ைடக வாங்க மலமலயாக �மிச்சாங. பக்கத்
ெப��ெப�சா அ�ப்� ெகாப்பைற� ேபாட் எல்லா பனங்ெகாட்ைடைய
�ைளக்கா அள�க் அவ�ச் எ�த் �� கப்ப நிைறய அ�ப்ப�ச வச்சாங.
அவ�ச் ெகாட்ை ெமாைளககவா ேபா��? ெவள்ைளக்கா என்ன�க்�ன்ன
பைனமஞ்சிக நம்மளத்த நம்ப�, பாத்�க.’’
தந்திகள� ப�ைழகள& ெத�ந் நடப்ப ஒ�வைக, அறியாமல நடப்ப ம�வைக.
அறியாமல நடந்த ‘கரண்’ கேணச�க். அவ�ைடய தகப்பனா ��சாமி தந்த
அ�த்தி�ந்த.

MOTHER SERIOUS START IMMEDIATELY
- Gurusamy
இதில ‘சீ�யஸ’ என்பதற ஒேர ெபா�ள்தா... ‘அ�ட’ என்ே அர்த். �க்கைடக
ல� � ேபாட்�வ�ட ��கன, இன்� நாைலந் ேபர கேணச�டன கிளம்ப�
ேபானார்க. கேணசன ேப�ந்தி ஸ�ட்�கெளல்ல உப்பா�ம் “அமமா அம்ம’’
என் அ��ெகாண்ே ேபானான. ஊ�ல ேபாய இறங்கினவை அம்மாே
வரேவற்றா. நடந்த என்னெவன்ற, இறந்த ��சாமிய�ன அம்ம.
கணக் ஒன்�தா. அம்ம இல்லாம நாமில்ை... அப்பத் இல்லாம� நாம
இல்ை. ப�ற்பா இ�ப� வ�டங்க கழித்� தன தாயார இறந்தேபா கேணசன
ெபாட்�க்கண் வ�டவ�ல்ை.
ெத�ந் ப�ைழ வைகத தந்த, ஆதிமங்கலத மைலயப்பனா சிதம்பரத்�க
ெகா�க்கப்பட. அ� சாதாரணத தந்த... சாதாரணத தந்த என்பதா அ� தபால
கட்�டேனே வ�ம. மைலயப்ப ஆதிமங்கலத்திலி� அரவக்�றிச்சி
கிளம்ப�ப்ேப, அங்கி�ந சிதம்பரத்� தந்த ெகா�த்தா. ெபாள்ளாச்சிய உள்
சிதம்பரத்த மாமனார தவறிவ�ட்டா என்பே தந்தி ெசய்த.
மைலயப்ப திட்டமிட்டத சற் �ன்ே அைத ெடலிவ� ெசய் ேபச்சி�த
எ�த்� ேபானார. மைலயப்ப ேபச்சி�த்�ை த�த், “அைத நாைளக்�
காைலய�ல ெகா�த்�க்கல. ஒண்� அவசரமில்ை’’ என்றா.
“அெதப்ப�ங... தந்தின உடேன ��க்க�.’’

23

“உடேன ��க்க�ம், தபால் ேபாட் வ��வாங்கள? தன�யா ஒ� ஆள
வந்தி�க்�?’’
“இங் பா�ங், தந்திய ��க் ேவணா� ெசால் ந�ங் யா�?’’
“ேபச்சி�த! ைக இல்லன தபால தர்ற கஷ்டம ேபாய��ம. நாைளக்
சிதம்பரத்�க்கி ��� ெசான்ன ��.’’
இந் மிரட்ட�க ேபச்சி�த பண�ய ேவண்�யதாய�ற.
ம�நாள....
�க்கியமா நாள... பஞ்சாயத ேதர்த நாள...
சிதம்பர� நாகரத்தின� ேபாட்�யாளர்.
சிதம்பரத்� இந்த தந்த அதிகாைல கிைடக்... அவ�ம அவர� ேசகர�ம
(இ��ற்� பத் வாக்�க) ெபாள்ளாச் கிளம்ப� ெசன்றார். ேபானவர்கை,
“என் இ� மாப்ப�ள்ைளகள் ெசால்லாம ெகாள்ளா ெமாத்தமா கிளம்ப
வந்��க்கீ!’’ என் வரேவற்றா சிதம்பரத்த மாமனார.
ெபாள்ளாச்சிய�லி� தி�ம்�வதற் ெபா��ம ெவற்றி� சாய்ந வ�ட்��ந்.
நாகரத்தின ஆதிமங்கலத்த �� ப�ரசிெடன். மைலயப்ப, தம்ப�� ெசலவ�ல ஒ�
தந்த �லம இந் ெவற்றிைய சாதித்�க்ெகா�த்த ஆ�ள ���ம ‘எட்டப்’
எ�ம ேபரால அைழக்கப்பட். நாகரத்தினத்த நகல ப�ரசிெடன்டா அந் ப��ய�
மைலயப்ப ெசயல்பட்ட.
வ�வங்கள� அசல எ� என் காண்பே அறி�. தந்திகள� அசல ெசய்த ஒன்ே
ஒன்�தா. ‘ெசன்றைடந்ே’ என் ெசய்திக ந�ங்கலா தந்திக ம� ட்�கி ஒேர
நாதம...
“ஸ்டார இம்ம��யட்”

ேர�ேயா
ம� தி�ள் ��யன, பைன உயரத்தி இ�க்� ெபா��க்ே வ�சாக�ம பால��க�ம
கிளம்ப �ல��க்� ெசல்வார். ஒேர ைசக்கிள� இரண் ேப�மாகப ெபடலிங
ேபாட்� பயண�த்� ெகாண்ே ஆதிமங்கலத்த சந்�ெபாந்�க�க ெசய்த
பர�மா� கத�வார்க & ‘‘நாங் ேர�ேயா ேகக்க ேபாேறாம.’’
�ல��ல �ன�யன ஆப�ஸ உண் என்பதா அங்�தா �தலில ேர�ேயா வந்த.

24

�ன�யன ஆப�ஸ வளாகத்தி ெப�ங்�ட்டத் தங்கைள கைரத்�க்ெகா, மாைல
ேநர ஒலிபரப்ை இந் இ�வ�ம ேகட்�வ�ட ஆதிமங்கல தி�ம்�வார்.
அவர்க வ�ம்ேபாே �ல�ர �ற் வட்டாரத்த அைனத் அறிைவ�ம
�மந்�ெகாண தளர்ந்�ேபாய்த வ�வார்க. வந்த�ட ேநராக வட்�க்

ேபாக
மாட்டர். வாய் கதைவத திறந், தங்க தகவல கிட்டங்கிை காலி ெசய்வ�தா
அவர்கள �தல ேவைல.
�க்கை வந் ேதன �ர அ�ந்த ��த்தப�, �ல��ல
தாங்க கண், ேகட்�ணர் உண்ைமகைள ெசால்
ஆரம்ப�ப்பார.
தாங்க ெசால‘வைத’ ேகட்க� ஆ�ண் என்
கட்ட வந்தேபா எல்ை ம� ற ஆரம்ப�த்தார.
அ�கில இல்லாதர்கைள பற்றி ேபச் வ�ைகய�ல,
‘‘அவ�க் எல்லா என்னங ெத��ம?’’ என்
ஆரம்ப�த்தார. �ற்ற இ�ந்தவர் அைத
ஆேமாதிப்ப ெத�ந்த�, எதி�ல இ�ந்தவர்கள�ட,
‘‘உங்க�க்ெகல் என் ெத��ம... �ம்ம இ�ங்’’
என் வாயைடக் ஆரம்ப�த்தார.
ஆதிமங்கலத்ை பற்றி� அைதச �ற்றி�ள
ப�திகைள�ம மட்�ே தகவல்க ெத�ந்
ைவத்தி�ந வ�சாக�க்� பால��க�க்� பாகிஸ்தா, பாலஸ்த�ன, அெம�க்க,
ரஷ்ய, பர்ம, ப�ரச்ைனகைள பற்றிெயல்ல ெத�ந்�ேபானா வாயா�வதற்�
ேகட்கவ ேவண்�!
ஒ�நாள, �க்கைடய� உரத் �ரலில பால��கன ெசான்னா...
‘‘நம்�� கணக்� ப�ள்ைளய..? அவ�க்ெகல்ல என் ெத��ம? க��க்�
கிழக்ே என் இ�க்�ன்னா ெத��மா அவ�க்?’’
அவன அைதக �றிய ேநரம கணக்�ப்ப�ள ேகட்�க்ெகாண கைடையக கடந்தா.
கணக�ப ப�ள்ை அல்லவ... உடன�யாகக கணக்� ேபாட்�வ�ட்ட. ‘இந்த
பயல்கள� அட்�ழிய தாள ��யாததாய இ�க்கிறே’ என்ெறண் உடேன
ேகாய�த்� ேபாய ஒ� ெபாட்�க ஆர்ட� ெகா�த் வ�ட் வந்தா.
ஒ�வாரத்தி ேர�ேயாவாகப்பட் வந் ேசர்ந். தி.க. கட்சக்காரரா
நாராயணசாமி யால ஏற்ற ைவக்கப்ப ெகா�க கம்பத்த உயரத்�க் ேபாட்�யா

25

ேர�ேயா�க்கா ‘ஏ�யல’ நாட்டப்பட. ஏ�யல நாட்டப்ப �ஸ்த��கைள
பார்த்தேப, ேதேவந்திரன சைபய�ல ஊர்வசி� திேலாத்தைம� ேப�கிற
ரகசியெமல்லாம் இன� ஆதிமங்கல�க்� ேகட் வ��ெமனத ேதான்றிய.
ஊ�ேல ேர�யா ேகட்கப்ேபாக மகிழ்ச்சிய அைன வ�ம உட�ைழப்ைப தர
ஆைசப்பட்டார. ஆனால, அ� பைன மரத்தி �த்த ைவத் ஒ� ஊசிையச �மந்
கைத ேபால்தா ஆய�ற். அந்த சின் ேவைலையச ெசய்வதற ஆளா�க்�
ேபாட்�ேபா� �ன்வந, �ழப்பத்ைத வ�ைளவ�த்தார்.
ஏ�யல மாட்�கி ஆட்க�க்க ஒ� �ண்ட நிைறயக காப� ைவத் யாேரா
ெகாண்�வ, அைதக ��த்�வ�ட ஐந் �ண்ட நிைறய ஆேலாசைனகைள அள்ள
வழங்கினார். ஒ�வழியாக ஏ�யல மாட், ேர�ேயா எ�க் ஆரம்ப�த். சந்த
நிறத்தல சாக்� �ண�ேபால ேபால ேமவ� இ�ந் ேர�ேயாவ�ன �ன்பக், இட�
ஓரத்தி பால சாம்ப வண்ண கண்ணா இ�ந்த. வால்�க �ேடற ஏற,
ெம�ெம�வாக அ� நிறம மாறி பச்ைசயா ஒள��வைத ஊேர அதிசயமாகப பார்த்.
அச��ய�ன்அற்�தத்ைதக்ெகாண்�வந்�ஆதி கா�கள�ல நடனமாட
ஆரம்ப�த்த ஆகாசவாண�.
ேநயர்க �ட்ட, கணக்� ப�ள்ைளய� வட்

வாசல நைடய�ல ெந�சல
தாள��யாத அள� அம்மிய. மிரண்�ேபா கணக்�ப்ப�ள, உடன�யாக ெபா�
ேர�ேயா ெபட் ஒன்ை வாங்கி ேபா�வதற்கா ஏற்பாட் இறங்க, பஞ்சாயத
�லமாக எ�திப ேபாட்டா.
பதிைனந்ே நாட்கள� பஞ்சாயத ஆப�ஸ§க் அ�த் ெபட் வந் இறங்கிய.
ஆப�ஸ§க் கிழக்�ப்பக உள் பரப்�க அதன்ப�ற ��ப ெபயேர உண்டாய�ற &
‘ேர�யா ெபாட்ட’!
அ�வலகப ப��ன கனகராஜுதான ஆபேரட்ட. �ல�ர ஊ.ஒ. அ�வலகத �க்�
ேபாய, ேர�ேயாவ�ன �ட்�மங் பற்ற ஒ�நாள ��க் �ெரய�ன�ங எ�த்�க்ெகா
வந்தா அவர. இவர� ேர�ேயா லாகவத்தி அசந்�ேபா உள்� ேநயர்கள� ேதன �ர
உபச�ப்பா மிக வ�ைரவ�ல இவர ‘ப�த்’நிைல எய் ேவண்�யதாய�ற. ஊர்க்காரர
எல்லா�ே வ�ம�சகர்களா உ�ப்ெப, பால��க�ம வ�சாக�ம மதிப்ப�ழந்த.
ேர�ேயா ெபாட்டலி, �க்கி தைலவர கள வாெனாலிய�ல ேப�கிற நாட்கள�
ெப�ங்ெகாண �ட்ட ��ய�. இவர்கள சலசலப் தாளாமல அங்கி�ந
வாதநாராயணமரத் காக்ைகக சிதறிப பறந்த. வாெனாலிய�ன ‘உழவர உலகம’
ெப�ம மக�ல பற்றி கன�கைள ஊர்க்காரர மத்திய� வ�ைதத்த. அந்
நிகழ்ச்சிய ��யானவர்கை ‘��வ�வசாய�கள’ என்� ‘ெப� வ�வசாய�கள’ என்�
�றிப்ப�ட்டத, ஆதிமங்கலத வ�வசாய�கள அைடயாளச சிக்க�க ஆளானார்க.
ேதன� சின்னம�ர்வ ேபாய வாங்க வந் மிளகாய நாற்�க நட் காள�யப்ப,
வாெனாலிய�ல ெசான் வ�கிதத்ைத ��ந்�ெகாள்ளா அதிக வ�யத்தி

ம�ந்

26

அ�த்�வ�... பய�ர்க எல்லா �ைகந்�ேபா ‘ந(ஷ)ட் காள�யப்ப’ ஆனார.
ரசாயனக்ெகால் அதிக அளவ�ல ேவைல ெசய் வ�ட்ட. அதன ப�ற� ‘உழவர
உலக’த்ை நம்வதில்ை என ஒ� சபதேம எ�த்�வ�ட்ட அவர.
நாட்க ெசல்லச்ெச, ேர�ேயாக்கள� உ�வம சி�ப்ப�, எங் பார்த்தா அதன
எண்ண�க் அதிக�ப்ப� ஒன் ேபால இையந் நடந் வந்த. ேதாள�ல
ெதாங்கிக்ெகாண உடன பா�வ�ம ைபங்கிள�யா ஒ� ெபட் ஆதிமங்கலத்�
வந்த. அந் �ரான்சிஸ் வல்லவ வாங்கிய. �ல�ர சந்ைதய�
மாட்�க்கன்�க்� வ�ற் அந்த காசில வாங்கியதா�. வ�ற் பணத்ேதா
‘தங்க எலக்ட்ரான�’ ேபாய �ரான்சிஸ் வாங்கிவந்த.
ெபட்�ேயா வல்லவ பைன ஏறி இறங்கியதா, நாற்பத உயரதைத�ம நா�
சண்ைடகைள� கண் ஒலி ச�த்தி வர� ச�தத்ை பைடத்த அந் �ரான்சிஸ்.
�தலாவ� சண்ை மைனவ��டன நடந்த.
“ஏய்ய! கன் வளந்தாலாவ பால ெகா�க்�ேமய். இந்த க�மத்ை எ�க்
வாங்கியாந்’’ என் சண்ைடக வர, ெபாேளெரன ஒ� அைற வ�ட்டா வலலவன.
ப�ற� அ�த் ைகயாேலேய அைணத் சமாதானஞ ெசய்தா. �ரான்சிஸ்ட கவர
ேதால்வா�ட இைணக்கப்பட்��ந் அைதத ேதாள�ல மாட்�க்ெகா �க்கை,
மரத்த, மண்டப என வழி வட்டாரெமல்ல அைலந்தா. அதன உச்சமா
வாெனாலித ேதாள�னராய ஒ�நாள பைன�ம ஏற ஆரம்பத்தா. “ேபா�மிடம ெவ�
�ரமில்ை... ந� வாராய’’ என் பா�க்ெகாண் வாெனாலி�ம அவேரா� பைன ஏற
ஆரம்ப�த். வல்லவ ப�ைழப்�க பதந�... வாெனாலிய�ேலா ச�கம பதந�....
வல்லவ�ைட ேகாட்டாை (ர��) தாங்க��யாம கண்�ச்சா, “ஏண்ட! நம்
வட்�க

எப் வர்ே’’ என அர்த்த�ஷ்� வ�னவ�னார.
“எ�க்?’’
“ேசவ�ங பண்ண ஒ� வாரத்�க ேமல ஆச்... அதான ந� வந்த�ன பரவாய�ல்ல
பாத்ேத.’’
��யாமல �ழித் வல்லவன�ட, �ரான்சிஸ் ெபாட்�ைய தட்� காட், “ப�ன்ே...
இ�க்�ள்ளதாேன சவர சாமாெனல்லா வச்சிக்ே?’’ என் ெவறிேயற்றினா
கண்�ச்சா. வல்லவ கண்�ச்சாமி ைக ஓங்கினா. �ற்ற இ�ந்தவர்
ஓ�வந் சமரசஞ ெசய்தன.
ஒ�நாள திண்ைணய� பா�க்ெகாண்�� ேர�ேயா, வல்லவ எ�ந் எங்ேக
ெசன்�வ�ட வந் பார்த்தேப பாடவ�ல்ை.

27

“என்ன ெசஞ்ே? கணடைத�ந தி�கின�யா?’’ என் மைனவ�ய�டம சண்ைடக்
ேபானார. சண்ைடக ஒன்�ேபா மற்ெறான இ�ப்பதில். இம்�ை
ேகாப�த்�க்ெகா தாய்வ�டா �ரம்பா�க அவள ேபாய்வ�ட்ட.
வல்லவ தன� ‘வானம்பா’ையத �க்கி ெகாண் �ல�ர் கைடக் நடந்தா.
“ேயாவ, எனனய்ய இ�? வாங்கிப்ேப பத்ே நாள் இப்ப� ஆகிப்ேபாச? பாட
மாட்ேடங்�தய!’’
கைடக்கார ைகய�ல வாங்க �தல கா�யமாக ெபட்�ைய� கவைர�ம தன�த
தன�யாகப ப��த்தா. தன� ேர�ேயாவ�ன சட்ை ந�ங்கி வ�வத்ை �தல்�ை
பார்த வல்லவ�க அ�ேவ ஒ� அ�பவமாக இ�ந்த. கைடக்கார� ைகபட்
கவர கீ ேழ வ��ந்த. வல்லவ பதறி, “ேயாவ பாத்�ய்! அ�ம �ப்ேப ஆய�ரப
ேபா��’’ என்றா.
கைடக்கார �ைறத்தா. “�ைறக்கற� இ�க்க ேராஷம, நல் சாமானாக
ெகா�க்கற�ல� இ�க்க�.’’
கைடக்கார�க, தான அகப்பட�ப்ப எப்ேபர்ப் ஆள�டம என்ப ேலசாக
உைறக், ெமௗனமானார. சிறி� ேயாசித்�வ�ட, ‘தினம எவ்வள ேநரம பா�ம?’’
என்றா.
“ப�க்க வைரய��ம பா�ம’’ என் வல்லவ ெசான்ன� கைடக்கார�க வ�ஷயம
��பட் வ�ட்ட. “அ��ம பாவம ப�க்க வைரய��ம பா�ட்�த்தான இ�ந்தி�க.
உள்ே ெசல் த�ந் ேபாச்�ய்... ெசல்� த�ந் ேபாச்!’’
“ெசல்ல?!’’ “ஆமய்ய! ேபட்ட கட்ை... இத பா�’’ என கைடக்கார உள்ள��ந
த�ர்ந்�ேப ேபட்ட�கை எ�த்� காட்�னா.
“இ� எங்கய் த�ந்�ேபாச? ��சாத்தாே இ�க்?’’
“இ� ெவள�ய ��சா இ�க்�ம். உள் இ�க்க கரண் மட்�ம்த த�ந்தி�.’’
“இ�க்�ள்ள கரண் இ�க்�மாக்?’’
“ஆமா... கரண்�ல்லாமத் உம்ேமா ெபாட் இத்த நாளா பா�ச்சாக்?’’
“அப்ப�ய? அ�ச�, கரண் இ�க்��ன் ‘கிர’� ஆைள அ�ச்��க்க�மி?’’ &
வல்லவன� அறி� ெகா�ந்�வ�ட ேகள்வ�களா எ�ந்த.
“இ� சின்ன கரண்�ய்! இெதல்லா ஆள அ�க்கா. ேபட்ட சிறி�தான? இேதாட
சத்�க எவ்வள ���ேமா அவ்வள�தா ���ம. ஒ�த்த ெபாண்டாட்

28

அ�க்கலா... ஆனா, அவேன ஊர் ெப�ய ம�ஷன அ�க் ���மா? அ�க் தன�த
ெதம் ேவ�மில்? அப்ப� ெதம்ப��ந் அ� ெப�ய கரண். இெதல்லா சின்
கரண். ந� ேபட்ட ெசல்�க் காைசக ��.பாடவச்சிடலா.’’
�கத்தி இ�ள�க், தான ��ந் ைவத்தி�ந காைச எ�த் ந�ட்�னா வல்லவ.
மன�க்� கலக்கமா இ�ந்த. ‘�ச் வ�டற ேநரத்�க்�, ெபாண்டாட் அ�ச்ச
�ல�ர வைரக்� வந்தி�ச்!’
பஸ்ஸி பாட்� ேகட்�க்ெகாண ஊர வந் இறங்கி வல்லவ, ஊ�க்�
உலவ�க்ெகாண்�� ��வ� ��கிறவர்க ேதாள�ல பாட�டன அைலயக கண்டா.
“ச்ே... இ� ஒ� ெபாழப்பல’’ என் �னகியப�, நிரந்தரமா �ரான்சிஸ்ட
வட்�லி�ந

ஆண� ஒன்றி மாட்�னா.
இப்ேபாெதல்ல அவர நிரா�தபாண�யாய அைலகிறார என் ேசதி ேகட்
�ரம்பா�ய�லி�ந ��தமாய வந் ேசர்ந்த �ைணவ��ம.
கணக்�ப்ப�ள வட்��

வந் �தலாவ� ேர�ேயாைவ ைமயமாக ைவத்,
நாேகந்திர ெமக்கான� ஆனார. கணக்�ப்ப�ள வட்�க

ஒரம்பைரக (உற�
ெகாண்டா) வந் உப்�த்�ை பாைளயத் ஒன்ப வய� ராேஜந்திர, ஒ� ச�யான
�ச்சனகார. கற்பைனக்கார�ம. அவன ேகட்�க்ெகாண்��ந்த
வாெனாலிய�ல நாகஸ்வர கச்ேச ஒலித்த. அவன ஆதிமங்கலத வ�த்வா
சண்�கநாதன� கச்ேச�ை ேவ� ேகட்��க்கிற. அவன� கற்ப�தத்த
ேர�ேயா�க்� த�க்�ச் அள� நாகஸ்வர�, நிலக்கடை அள�க் மி�தங்க�
வாசித்�க்ெகா ஆட்க அமர்ந்தி�க், அவர்கைள பார்க் ஆர்வத்த
ஆள�ல்லா ேநரத்தி ேர�ேயாைவக கழட் ேமய்ந்�வ�ட். மிதமிஞ்சி கற்பை
காரணமாக இவன ப�ன்னாள� மி�சிக ைடரக்டரானா. அந் ேர�ேயா இன� பாடா�
என் ��க் நம்ப�க் இழந் நிைலய�ல அைத ‘ேல�யா’ என்ே உச்ச�த்�வ
நாேகந்திரன� வசம ஒப்பைடத்த கணக்�ப்ப�ள.
நாேகந்திர நாள்ெபா� பாரா� உைழத் அைத ம� ண்� பாடைவத்தா. அவன
அைத ைவத் ஆராய்ச் ெசய்கி ேநரம யாேரா�ம ேபசமாட்டா. அவன அைத
ேநாண்�கி ேஜாைரப பார்த்த, ேர�ேயாவ�ன வால்�க�க் ஒ�
சித்திரக்�ள்ளனா மாறி �ைழந் வ��வான என்ேற, மார்க்ேகான�ய ஆவ� வந்
அவைன மண� பல்லவ த��க் இட்� ெசன்�வ��ெமன்ேறாத ேதான்�.
ெசய்� ெதாழிேல தவம என் ேபார் மாட்டா �ைறயாகத்தா ேவைல பார்த்த.
அறி�கமான �தல ஓ�� ஆண்�கே ெப�ங்கவர்ச்சிே வ�ளங்கி
ஆதிமங்கலதின ேர�ேயாப ெபாட்ட, மத்தி அைலக�ம சிற்றைலக� ஓய்ந
பண்பைலக்கா காத்தி�க ஆரம்ப�த். அைலகள�ன வசீகரப பண் அத்தைகய.
ரசாயனக ெகால்லிக ஒ��றம இ�ந்தா� காற்றி அைலக�ம கடலின

29

அைலக�ம ஓய்வதில் என லால்� வட்டா ேவளாண்ை இைண இயக்�ர
இப்ேபா� ஆதிமங்கலத்� அறிவ�க்கிறா.

30

கார!
ெவற்ற ெப�வதற்� �ழி ேவண்� என் நம் கிறவர்க அண்ண வ�ன ெவற்றிை
ஒப்� ெகாள்ளே ெசய்வார். சி.என. அண்ணா�ை என் எ�திப்பார்த்
�ழிகள�ன எண்ண�க்ைக மகத்�வ� ��ப�ம. அன்ைற�ச சற்ேறறக்�ை ஒ�
தைலக்கட்� காலம ந��த்தி�ந காங்கிர ேப�யக்கத்த மாகாண ஆட்சிை
அண்ண ெபா�ப்ெபா ஆக்கினா. ைமயத்தி
ப��ம கன்�மா இந்திரா� ராஜ��ம
நாடாண் ேபா�ம மாநிலத்தி காங்கிரஸி
ைக ப�ற� ஓங்கேவய�ல்.
அண்ண என் நாயகன இறந்தப�ன்,
அவர� நாமம ெதாடர்ந ந��த் வாழ்கிற.
�ழிகள �ம்ம வ��வதில்ை.
அந்த ச�த்தி ெவற்றிை ஆதிமங்கலத்
ெசாக்கலிங் சாதாரணமாக்கினா. “நம்
ஊ�க் வந் ேபசீட்� ேபானதாலதான அண்ண ெஜய�ச்சா.’’
அண்ண பட்�ெதாட்�ெயல் பயண�க்ம ெதாட�ன ஒ� ப�தியாக தன கா�ல
ஆதிமங்கல� வந்தி�ந்த. எம.ஜி.ஆர. ெகா�த் ப�ல்ல ெசன்ட என்
ெசாக்கலிங் அ�பற்றி ப�ன்னா ெத�வ�த்தவாறி�ந்த.
‘ெபான்னா திராவ�டத்தி கண்ணா அண்ணாே’ என் வரேவற் ேபன�க்
அ�கிேலேய காைர நி�த்த அண்ணாை நடத்த அைழத்� ேபானார்க.
��க்கங்க� ��ய சட்ை, நான் நாள மழிக்கா தாைட... ேபாதாததற் தன�
ப�ரசித்தி ெபற் ைகப்ைபைய� அப்ேபா அண்ண ைவத்தி�க்கவ�ல.
இத்ேதாற் ஆதிமங்கலத் தம்ப �ைரசாமிக் மிக ெந�க்கமா உணர்ைவ
தந்தி�க ேவண்ம.
அவர அண்ணாவ� �ன்னா வந் ெநஞ்�க ேநராய் ெசான்னா. “அண்ண! எங்
மண�யார் வச்சி�க் �லி�கத்� கார அள�க் உங்கேளா கா� எ�ப்பாய�ல.’’
“�லி�கத்� காரா?’’ என வ�யந் அண்ணா�க எ�த்� ெசால்லப்பட.
‘ப�ைளம�த கார’. அண்ண �ன்னைகத கண்க�ட �ைரசாமிைய ம�ப� ேத�னார.
ஆனால அந்த �றநா�ற் மறவைன அதற்�ள் கடத்த வ�ட்டார். “யார்கிட
என் ேபச் ேபசேற ந�? இன� ஒ� வாரத்�க ஊர்பக் தைல காட்டாே?’’ என்
�ைரசாமிய�டம ெசால்ல அ�ப்பப்பட.

31

ஒ� ெப�மகன�ன கார ஆதிமங கலத்தி இர� ��க் நின் ெசன்ற
அப்ேபா�தா. என��ம அதற் �ன்றாண்� �ன்ப��ந் ஊ�ல மண�யார்�
கார நின் ெகாண்�ம்ஓ�க்ெகாண்� இ�க்கிற.
கப்பை நிைன�ப�த திக்ெகாண அ� ஊர்கிறேபா �ழந்ைதக�க ஒேர
��கலம்தா. கா�ன �ைகய�ல பாதிையச �வாசிக்�மள�க அவர்க �ட்ட
��வ��ம.
ஏேத�ம ஊ� ேசதி ெசால்வதற �தல நாள மண�யார, ஊர்க்காரர யாைரயாவ�
எப்ேபாதாவ அைழப ப�ண்.
“ஏப்ப! நாைளக் நல்லிமட வைரக்� ஒ� ேவைல இ�க்�. வர்றிய?’’ என்பா.
இப்ப� ேகடக ேவண்�ய�தா பாக்க... ேகட்கப்ப நப�க் ஒேர �ட்�வழிய�
ஐந்�ேபா அ�வைட ெசய் மகிழ்ச் மன�க்� � வ��த்தா�. “வர்ேற�ங’’ என்
ஒ� வார்த்ைதய பதில ெசால்ல வ�ட் உடேன இடத்ை வ�ட் நகர்ந
வ��வார்க. ெதாடர்ந ேபசிக ெகாண்��ப்பத �ன்பதி�க தட்�ப்ேப அ�பவம
சில�க் உண்.
ம�நாள கா�ல ேபாக இ�ப்பவர் ஊன ம�த், உறக்க மறந், மனம மிதந்,
மகிழ்ந கள��ர்ந பலப்ப ரசாயன மாற்றத்� உடல உட்பட பசைல
கண்ட�ேபா ஆகிவ��வார்க.
அவ்வ�தமா பயணங்கள� கார ஏ��ன மண�யார, “என்னப்! கண்ெணல்ல
சிவந் கிடக்�. ராத்தி சின�மா�க் ேபாய�ட்�ய?’’ என வ�ன�வ�ம, “அெதல்லா
ஒண்�மில்ல�’’ என் பதில வ�வ�ம மாறாத காட்சியா சில காலங்க
ந��த்தி�ந். அந் ப�ைளம�த கார ஆ� �ைரவர்கை ஆதிமங்கலத்த
உ�வாக்கய�. அவர்கள� ��ேகச�ம மா�ச்சாமி� வாடைக கார ஓட்�வதற
�ல�ைரத ேதர்ந்ெத�த்தா. ஆட்க ெதாழில ெசய்வதற ெவள��ைரத
ேதர்ந்ெத�ப்பதால உலகம ெதாழிலில இவ்வள �ன்ேனறிய��க்கி. கார்க
�ல��ல வதிெபாழிந் கிடக்கேவண் என்கி �ழி அைமப்��
மா�ச்சாமிைய� ��ேகசைன�ம அங்ே ெகாண் ேசர்த்தி�க்க.
�ல�ர கார்கள� வரவால்தா ஆதிமங்கலத் ேதர்த காலங்க ெகா�கட்�
பட்ெடாள வசித

திகழ்ந். பழன� பாரா�மன்ற ெதா�திய�ல சி.எஸ. நின்றேபா
அவர� ேதர்த �காைமயர்க ஆதிமங்கம �த்�சாமிக கார அ�ப்ப�வ�ட,
ரங்கசாமிக அ�ப்பாததா, ெவற்ற வ�த்தியாசத்த எ�பத்திரண வாக்�க
�ைறந்த. சி.எஸ. கைடசிவைர இந் ‘உண்ை’ ெத�யாமேல இறந் ேபாய்வ�ட்ட
என ைவத்� ெகாள்�ங்.
தி.�.க&வ�ன ேவாட் வங்கிக ேவட் ைவக்�ம்தமாக எம.ஜி.ஆர. ெவட்�
ேபாட் வ�டத்தி, ஆதிமங்கலத்� வாடைக கார வந்த. ராஜேசகர்தா அதன

32

உ�ைம�ம உ�ட்�த�. ேஜ�தாஸ \ ேராசலின சின்னப தம்பதிய�ன�க்
ப�றக்கப்ேபா ெபண �ழந்ைதக்க தாரா�ரம வர்க் ஆஸ்பத்தி�க ேபா�ம
வழிய�ல வாழவ�ன உச்சபட கார ேவகத்ை ராஜேசகர ெதாட்டா. ேமற்ே
ேபா�ம்ேபா ேபாளைர, ‘�லி�த்திக்’ அ�கில அவ�க் அந் ேவகம ைக��ய�.
ப�ன்னா தாரா�ரத்தி மண்ட இயக்�ர் அ�வலகம வந்தேபா, ஆர.�.ஓ.
ேகாபாலகி�ஷ்ண �ன்பா அவன ஆைம ேவகத்தி ஓட்�க்கா ‘ஓட்��ை’
ெபற்ற தன�க்ை.
‘வர்க்’யம்ம ஆஸ்பத்தி�ய கார �ைழந், ஏழாம நிமிடம ப�ரசவம. அந்த
�ழந்ைதக் ெபய��ம தினத்தி ேஜ�தாஸின நிைனவ�ல ராஜேசகர கிைடயேவ
கிைடயா�. ஆனால, கர்த்த அ�ளால அவ�க்� �ட்டப்ப ெபயர இவ்வ�தமா
அைமநத� & கா�ண்ய!
பஸ்க வ�ம்ேபா பஸ ஸ்டாண என அைழக்க பட் இடம, மற் ேநரங்க
ராஜேசக�ன ஒற்ைற காைரக ெகாண் ‘கார ஸ்டாண’ என அைழக்கப்பட.
கா�ல சாய்ந சவா�க்கா ராஜேசகர நின் ெகாண்��ந்த. பக்கத்த டாம்ப�
உைடகேளா� எ�ப்பா ஓர ஆசாமி நின்றி�ந்த. ‘இந் கிராக்க மாட்�’ என
ராஜேசகரன மன�க்� எண்ண�னா. அவ�ம காைரப பார்த் ெகாண்ேடய��ந்த.
வானம ேமக�ட்டமாய��ந ப�வம அ�. ராஜேசக�ம அவ�ம ஒ�வைர ஒ�வ�ம...
ப�ற� அவர காைர�ம பார்த் ெகாண்��ந காட்சியான அபப�ேய உைறந்
‘கார்கால’ ���ம மட்� அ�ந��க்� என்பதாக ேதான்றிய. ராஜேசகர
ெமௗனத்ை உைடத்தா.
“எங்ே ேபாக�ம்ங?’’
“சின் தாரா�ரம.’’
“உட்கா�ங’’ என் கார கதைவத திறந்�வ�ட்ட ராஜேசகர. அவர ஏறி அமர்ந்த
காைரக கிளப்ப�னா. வண் சின் தாரா�ரம ேநாக்கி சீறிய�. சின் தாரா�ரம
ெசன்ற� அவர இறங்க,
“இ�ப்ப, சில்லை மாத்தி ெகாண் வர்ேற’’ என் ெபட்� கைடக்� ேபானார.
‘ச�, �� �பாய ேநாட்டா இ�க்�. அைதத்தா மாற்ற ேபாகிறார’ என ராஜேசகரன
நிைனத்தா.
ெபட்�கைடக்� ேபாய அவர இரண் �பாய எ�த் ந�ட், �ய�ல ப�� ஒ� கட்
வாங்கினா. சில்லை மாற்றிக்ெகா வந் ராஜேசக�டம ந�ட்�னா& ஐம்பத்ைத
ைபசாைவ. அதாவ� ஆதிமங்கலத்�க சின் தாரா�ரத்�க் உண்டா பஸ
சார்! திகிலைடந் ராஜேசகரன,

33

“ஏங். இ�பத்தஞ �பா ��ங்’’ என்றா.
“ஏப்ப, �ம்ம நின்னவ ந�தானப்ப �ப்ப�ட்’’ என்�, ‘‘ந� ஒண்� ஆகாச
மார்க்க வ�ல� ல்’’ என்� அவர �ப்பா ேபாட்டா. “அம்பத்த கா�
��க்கறவ�க ஆகாச வ�மானம ேவறயா?’’ என் ராஜேசகர ேகட்டதற, அ�க்க ைக
ஓங்கினா. அவ�க் சார்பா ஆட்க திரண்டன. மிரண் ராஜேசகரன வண்�ைய
கிளப்ப�னா. உலகத்திேலே அதி �ைறச்சலா வாடைகக்� கார ஓட்�
ராஜேசகரன, கார வ�ஷயத்தி உ�வங்கண எைட ேபாடாமல இ�க் ேவண்� என்
ஞானம ெபற்றா. இன� வாடைக த�ர்மான�க்கா வண் எ�க்க �டா� என்�
��� ெசய்தா.
ஆதிமங்கலத்த பரவசங்கள�� ப�ரசவங்கள�� அரசியல நிகழ்�கள��
இன்றள� வாடைக கார்க மகத்தா இடம வகிக்கின். அன்ைறக பாட்�க்கா
வட்

ெசல்ைலய ம� � ேகஸ ெகா�க் ேபால� ஸ ஸ்ேடஷ ேபாவதற் சிவசாமி�ம
ெவள்ைள சாமி�ம கார எ�த்தார். ெவள்ைளச்சா �ன்பக் அமர்ந ைகையக
கதவ�ன ம� � ம�த் ைவத்�க்ெகா கம்ப�ரமா ெவள�ய�ல பார்த்தவ அமர்ந்த.
அப்ேபா சிவசாமி �றிய� இப்ப &
“ெவள்ை! கார் ெரண்ே ெரண் வ�ஷயம்தாண். நாம கார் ேபாற�
மத்வங்க�க் ெத�யற மாதி�ப ேபாற� ஒண். இன்ெனாண, நாம ேபாற�
எவ�க்�ே ெத�யப்படா... ைகைய உள் வச்சிக்கி கண்ணா� ஏத்த ��!’’

ெடலிேபான
‘சிங்காரேவலே ேதவா...’ என் தன� நாகஸ்வரத்த ெகாஞ்சி ெகாண்��ந
வ�த்வா சண்�கநாதை, ஒ� சி�வன ஓ�வந் அைழத்தா.
வட்ைட

�ற்றி கவ�ந்தி�ந நாத
ெவள்ளத்திலி� ெவள�ேயறி வந், “என்னட?’’
என்றா சண்�கநாத.
“உங்க�க ேபான வந்��க்�த...
ேபாஸ்ட்மாஸ �ட்�யார ெசான்னா!’’
சட்ெட வட்�க்

��ந் சட்ைடை
அண�ந்�ெகாண தபாலாப�ஸ§க் நடந்தா
சண்�கநாத. ஊ�ல அவர்தா நாதத்தி ஏக
சக்ரவர்த!

34

அவ�க் ஒத் ஊ�பவ�ம தவ��ம ஜால்ராக்க பக்கம்பாட, ெவவ்ேவ
ஊர்கள� இ�க்கிறார். இவேர அவர்கை ஒ�ங்கிைணத, ஊர்கள்ேதா ேபாய
வாசித்�வந்த.
தபாலாப�ஸில க�ப் நிறத்தி மி�ங்� ெதாைலேபசி வந் நான் நாட்கள்த
ஆகிய��ந்த. �ல�ர எக்ேசஞ்சிலி� ‘இ�பத்தா’ என் எண்ை அதற்�
தந்தி�ந்த.
ேபாஸ்ட்மாஸ தவ�ர்த, �தலாவதாக யா�க் ேபான வ�ம என் ஊேர மர்மமா
எதிர்பார்ப் காத்தி�க, கைடசிய�ல... இல்ைலய�ல்... �தலில அந்
நாயனக்கார�க நற்கத வாய்த்�வ�ட!
அவர ேபா�ம்ேபாே தபாலாப�ஸ§, நிச்சயதார் வ�ேபால

உள்� �ற�ம ஆட்களா
நிரம்ப�ய��ந். அவ்வள ேப�ம சண்�கநாத ேபான ேப�வைதக காணத
திரண்��ந்த!
“நாதா, உனக் ேபான்ப்!’’ என் வரேவற்றார். ‘நாதா’ என் அைழப், அவர�
ெபய�க்� நாதஅைல கிளப்� அவர� ெதாழி�க்�மா சிேலைட.
ெதாைலேபசி அ�கில ஸ்� ஒன்ைற ேபாட், சண்�கநாதை ேபாஸ்ட்மாஸ
ஏ.எஸ.ேக. அமரைவத்தா. நாகஸ்வர, ‘நாம வாசிக்கிறைத ேகட்கக் இவ்வள
ஆர்வம யா�ம ��னதில்ைலே?!’ என மன�க்� நிைனத்தா.
“யாேரா ெவள்ளக்ேகாவ� இ�ந் உங்க�ட ேபசப ேபாறாங்களா! �ல�ர
எக்ேசஞ்சிலி� ெசான்னாங. ெபா�ங், ஒ� அைரமண� ேநரத்� கால வந்��...’’
என்றா ஏ.எஸ.ேக.
�ட்ட நின்� கைலந்� உலவ��ம அமர்�ம காத்தி�ந். மாற்ற மாற்றி
�ட்டத்தி�ள்ே ��ம ப���ம ��த்�வ�ட வந் காத்தி�க ஆரம்ப�க்க,
சண்�கநாத�க உதறெல�த்த.
“ெவள்ளக்ேகாவ� எனக்� ெத�ஞ்சவங யா�ம இல்ைலே?!’’ என் அவர
�லம்ப�யேபா, ெதாண்ை வறண் அைடத்�க்ெண்ட. ஏ.எஸ.ேக., அவ�க்�
தண்ண� சப்ை ெசய்தா. பச்ைச தண்ண�ர்� ��க்கா ஒன்றை மண� ேநரம
ெதாடர்ந ஊதவல்லவர்த சண்�கநாத.
கால்மண ேநரத்தி எதிர்பார் ேபான, �ன் மண� ேநரம கழித் ‘ட்�... ட்�...’
என்ற. ஏ.எஸ.ேக|ய�ன ைக ெடலிேபான �ஸ� வ�ல பக்�வமா பாய்ந்.
எ�த்� காதில ைவத், �ரத் சி.எஸ.ஐ. ேதவாலயம வைர ேகட்ப மாதி�,
“ஹேலா!’’ என் கத்தினா. ேபச்� ேகட்ட� �கமலர்ந, “இ�ங்... ந�ங் ேத�ற

35

ப�ப்ப, பக்கத்�லதான்இ�க!தர்ேற...’’ என �ஸ� வைர சண்�கநாதன�ம தந்தா.
அவைர ஏ.எஸ.ேக. இப்ப அைழத்தைத சி�த் ஆேமாதித்த �ட்ட!
நாதன ேபாைன வாங்க, “சார!’’ என அைழத்� ேபசினார. “ஆமாங்! நான்தா�ங...
ச�ங், வந்�டேற... கட்டாயம!’’
இவ்வள மட்� ேபசிவ�ட், �ஸ� வைர ஏ.எஸ.ேக|வ�டம தர... அவர, அதன� இடத்தி
ைவத்தா.
‘இவ்வள �ைறவாகப ேப�வைதக ேகட்பதற் இவ்வள ேநரம காத்தி�ந்ேத?’
எனக �ட்டத்�க சப்ெபன ேபாய்வ�ட். இ�ந்தா� ஏமாற்றத்
மைறத்�க்ெகா, “என் வ�ஷயம?’’ என சண்�கநாதன�ட வ�னவ�னார்க.
“ெவள்ளக்ேகாவ வரக்�மா

ேகாய�ல ேதர் தி�வ�ழா�ல �ணாவ� நாள என்ேனா
கச்ேச... ப�த்�க்� ��கதாஸ பாட வர்ற�க �ந்த, நான வாசிக்க�மா!’’
& �ட்ட கைலந் ேபாவ�வைர, வா�ய �கத்�ட சண்�கநாத ஸ்�லிேலே
அமர்ந்தி�ந்.
ஏ.எஸ.ேக. உற்சாகமா, “நல் சான்! நல்ல வாசிங்... ஊர் ேபைரக காப்பாத்
மாதி� வாசிக்க�!’’ என் தட்�க்ெகா�க் �ைறயாகச ெசான்னா.
சண்�கநாத, “ந�ங் ெசால்றெதல்ல ச�தான... எனக்ெகா மனக்�ை!’’ என்றா.
“ெசால்�ங.’’
“ஊர் பசங்கை வ��ங்... ப�க்காதவங, பாமர�ங் இ�ப்பாங. அவங் என்ை
எப்ப�� �ப்�ட் ேபாகட்�, பரவாய�ல்ை... ந�ங்க� என்ை ‘ப�ப்ப’�
ெசால்லலாம?’’
“ஐையேயா... ந�ங் தப்ப ெநைனச்�ட்� சண்�கநாத! இ�மாதி� �றிப்ப�ட ஒ�
நப�க் ேபான்கா வந்த அவைர ‘ப�.ப�’&� ெசால்ல ெசால்ல ேமலிடத்�
இன்ஸ்டன ��த்தி�க்கா! அதாவ�, ‘பர்ட்�� பர்ஸ’� அர்த்’’ |
சமாதானம ெசய்வ�த்த ஏ.எஸ.ேக.!
“ச�, நான வர்ேற!’’ என் தபாலாப�ைஸ வ�ட் ெவள�ேயறிய சண்�கநாத ஏேதா
����த்தவாே நடந்தா.
ஒரத்�ப்பாைள, ஓசப்பாைளய, வஞ்சிவல எனப பக்கத்தள் ம� ச்சிற் மக்க
ெமள் ஒ� நைட தபாலாப�ஸ§ வைர நடந்�ேபா, ேபாஸ்ட்மாஸ்ட அைரமண�,
ஒ� மண� ேநரங்க ேபசிவ�ட், க�ப்�நி ெடலிேபாைன ஆர்வமா ஓரக கண்ணா
கண்�கள�ப்பார.

36

சில தாங்கா ஆர்வலர், “ஏ�ங்... நமக்ெகா�க் இைதப ேபாட்� காட்�ங!’’
என் ேகட்�க்ெகாள்வா. பதி�க் ஏ.எஸ.ேக., “ஏய்ய... ேபாட்�க்கா, இெதன்
சின�மாவா?’’ என் வ�ரட்�ய�ப்ப.
தபாலாப�ஸ§ ேபாைனத ெதாடர்ந, மண�யாரர வட்�க,

வரதராஜு வட்�க,

தனேசகரன
வட்�க

என அ�த்த�த ேபான இைணப்�க வந்தா�, ெபா�ஜனத ெதாடர்ேபா
இ�ந் அந் தபாலாப�ஸ§ ேபான, ெவ�நாட்க �க்கியத்�வத இழக்காம
இ�ந்த!
வரதராஜுக் இரண் ெபண்க. ��ய�ம நில�ம பாராதப�க், அவர்கைள
ெபாத்திப்ெபாத வளர்த்த. காம்ெபௗண்ட் ெராம்ப� உள்ளாற தள்ள, வட்�

கத� இ�ந்த.
இைளஞர்க ெத�ைவக கடந் ேபா�ம்ேபா, க�த்ை வைளத்� கண்ை ஒ�
ஓட் ஓட்�வார். ெபண்க யாைரேய�ம அவர்க பார்க ேநர்ந்த,
அவ்வள�தா... �ஷிேயா �ஷி! மங்கி இ�ட்�� மகாேதவைதயாகக
காட்சியள�க் அவர்கள நிற �பம அத்தைகய.
�தலாவ� ெபண்ைண ெபண்பார் வ�கிற நாள�ல, ெவள���லி�ந் அந்
‘டய’த்�க ேபான வ�மா� வரதராஜு ஏற்பா ெசய்தி�ந்த. கல்யாண ேபச்
சமயத்தி மண� அ�த்ததா வ�பவர்க அசந்�ேபாவார்... ச�ன�ம நல்லதா
அைம�ம என் அவர கணக்�ப்ப� ேபான அ�த்த. இடம �திர்ந்�வ�ட!
ஆனால, அவர� எதிர்வ�ட ெஜகத�சன அப்ப�யா கா�யம ெசய்தேபா, வ�ைள�
ேவ�மாதி� இ�ந்த! ெஜகத�சன தன நண்ப ஒ�வன�டம கா�ம வரதராஜு வட்

நம்ப� ெகா�த், அந் எண்�க் ேபசி, தன்ை அைழக்�மா ெசால்ல
அ�ப்ப�ய��ந்த. அவன எதிர்பார்த்தப ெதாைலேபசி அைழப் வந்த.
�ள�த்� �த்தாைடக அண�ந், எதிர்வ�ட் ெபண்கை அவர்க வட்�க்�ள்ே

அ�கில பார்க் தயாராக இ�ந் ெஜகத�சைன, வரதராஜு வட்

ேவைலக்கார வந்
�ப்ப�ட்ட. கன�க�டன தாவ� வந்தவை ேகட்�ேலே நி�த்தினர வரதராஜு.
“யாைரக ேகட் இப்ப நம்பைரெயல்ல கண் நாய்க் தர்ே? இன�ேம உம
ேபைரச ெசால்ல ேபான வந்�ச்� நல்ல இ�க்கா, பாத்�க்ே!’’ என ைவ�
தி�ப்ப அ�ப்ப�ைவத்த! கம்ப�ய� மகத்�வ பற்றி� அறிந்தவ, தம்ப�கள�
ேசட்ைடகைள பற்றி� அறிந்தவ அவர.
தனேசகரன வட்�க

�திதாக ேபான ைவக்கப்ப மாைலய�ல, ஓ�� தடைவகள மண�
அ�த்�வ�ட, யா�ம எ�ப்பதற் ஓய்ந்�வ�ட. அப்ேபா தனேசகரன
இன்ஜின�ய� கல்��ய� ேசர்ந்தி� ���. அட்மிஷ மட்� ��ந், ஒ�
நாள்�ட கல்� ெசன்றி�க்கவ�ல அவன.

37

தி�ம்ப� மண�ய�ப்பதற்க ெத�ேவ காத்தி�ந். தகவலறிந் �ட்டத்த கலந்
கண்�ச்சா, �திதாக ஒ� கற்பைனை உற்பத்திெச பரப்ப�னா.
“அவெனல்லா எங்ேகப் இன்ஜின�ய ஆகப ேபாறான? காேலஜிலி�ந் ‘உன்ைன
ரத் பண்ண�ட்டமப’� ெசால்லத்த ேபான வந்தி�க்!’’
காப� ��த்� கண்வ�ழித தனேசகரன ��ம்பத்தா�, இந்த ெசய்த வய�ற்ைற
கலக் ஆரம்ப�த். தனேசகரன ஜ�வ�யக கன�கள இ�ந், இ�ண்�ேபாய
காட்சியள�க ஆரம்ப�த்த.
ம�நாள காைலதான ம�ப��ம மண� ஒலித்த. �ல�ர எக்ேசஞ்ச இ�ந்
ேபசினார்க.
“ேநத்ே �ப்ப�ட்ேட... ந�ங் யா�ம எ�க்கை! ‘ேபான ேவைல ெசய்�த?’�
பாக்கத்த �ப்ப�ட்ேட... ச�, ெவச்��ங...’’ என்றார்.
தி.க&காரரான நாராயணசாமிைய, அவ�ைடய மகன ெசன்ைனய�லி�ந அைழத்,
தபாலாப�ஸ§க்� �ப்ப�ட் ேபசினான. ேபசி ��த்தவ�ட ஏ.எஸ.ேக. ேகட்டா:
“ஏய்ய... சாமி இல்ே, சாமி இல்ைலங்கறி! சாமி இல்ல�ன், இப்ப ஐந்�
ைம�க் அந்தப்� இ�க்கிறவங்� ேபச���மாய்ய?’’
ெடலிேபான�ன ெசயல்�ைறக அப்ேபாைதக் ��ைமயாகத ெத�யாததால,
நாராயணசாமி பதில ேபச��யாமல தி�ம்ப�னா. அதன்ப�ற ம� ட்�ங்க
கலந்�ெகாள் ேபா�ம நாட்கள�, அவர அண�கிற க�ப்� சட்ைடை �ன�ந்
பார்க்ைகய�ெலல் அவ�க் ெடலிேபான க�ப் நிைன�க் வந்த.
ப�ற்பா, நாராயணசாமி ‘அய்யப் ��சாமி’ ஆனார. அப்ேபா� க�ப்� சட்ைடதா!
ஆனால, அப்ேபா அவ�க் ெடலிேபான என்ப ெதய் சக்த சம்பந்தப் வ�ஷயம
இல்ை என்ப ெராம் நன்றாகே ெத�ந்தி�ந்.
அவர� ெகாள்ை மாறிய� ேபாலேவ, ஊ�க்� ெடலிேபான்கள� கல�ம நிைறயேவ
மாறிய��ந்த.

டார் ைலட
ெவளள�க்கிழைம� அ��மாக, அப்�க்� என்
அைழக்கப்ப�க கி�ஷ்ணசாம காய்ச்சல
வ��ந்�வ�ட்ட. வட்�

அனத்�வ� �ன�வ�மான
அவன� அவஸ்ைதைய கண் வள்ள�யம்மாை
�ப்ப�ட வ�ட்டார்!

38

வள்ள�யம்ம சாமியா�கிறவள. சின் அளவ�லான ேபாலிச சாமியா�ண�! ைகேயா�
ெகாண்�வந்தி� ��க்� ைபய�லி�ந் தி�ந�ைற எ�த்தா. அதற்� கற்�ர
ெபா�த்� ேபாடப்பட்��க. கி�ஷ்ணசாமிக அைதத தின்ன ெகா�த்தா.
“இந் வ��திையத தின் சாமி!’’
அவன அைதத தின் ��க்க�...
“கசக்�த?’’ என வ�னவ�னாள.

“ஆமா!’’
கற்�ரத்ை கலந் தின்றா இன�க்கவ ெசய்�?!
“பாத்த�ங்க... வ��தி கசக்�தா! இ� காத், க�ப் ேவைலதான!’’ என்
��ம்பத்தா�க ெத�வ�த்�வ�ட, கி�ஷ்ணசாமிைய பார்த் ேகட்டா:
“ேநத் எைதயாவ� பாத்� பயந்� கிட்�ய?’’
“ம!’’
“என்னத்ை பாத்ே?’’
“ெகாள்ள�வாய ப�சா�!’’
“எங்ே ெவச்� பாத்ே?’’
“�றிஞ்சிய�!’’ ‘�றிஞ்ச’ எனப்ப� ஊர மண்டப கீ ற் ேவயப்பட �ள�ர்ந பரப்.
உண்ைமய� நடந்த என்னெவன்ற, ெவள்ள�க்கிழ ஆட்� சந்ைதக்கா
ெகாங்ன்�ளத்திலி� வந்தி�ந ஒச்சாத்ேத, வ�யாழக்கிழை இர� �றிஞ்சிய�
ப�த்தி�ந்த, பணத்ை எண்�வதற்க டார் ைலட்ைட பயன்ப�த்திய��க்கி!
�ரத்திலி�ந ெவள�ச்சத்ை பார்த கி�ஷ்ணசாமிக் கிலி ெதாற்றிவ�ட்.
ெகாள்ள�வாய ப�சாசினால ஏற்பட காய்ச் தண�ய, ஒ� மண்ட காலம ஆன�.
அதற்�ள்ளாக நான் டார் ைலட்�க ஊ�க்� இறங்கிவ�ட்! பச்ை
ெபல்ட்�க ெபாதிந்தி�க் பணப்ைபையவ�, ஒச்சாத்ேதவ டார் ைலட வசீகரம
ெபற் வ�ளங்கிய.
‘�� கட்ை’ ேபட்ட அ�! க�ப் நிற�ள் �வரம ப�ப் ேபாலி�க்� அதன
பட்ட பல�ட�ம வம்பா, வனபா� பட் ெப�வ�ரல அ�த்தத் ஸ்ப�சித்.

39

ஒ�வர வாங்க, அைதக கிழக்� பக்கமா அ�த்� பார்க... ஊமத்தம்�
ந�ட்�வ�ட் ேபால, வட்ட மாறாமல வ��வாகிக்ெகாண ஒள�க்கற் ெசன்ற.
“யப்ப... சந்திரமண்டலத்� ேபா�மாட்ட இ�க்�ேதய் ெவள�ச்ச!’’ என்
வ�யப்ை அவர ெத�வ�க், பத்திரமா டார்ச் வாங்க ைவத்�க்ெகாண் ஒச்.
அவர� ஊ��ம ஆதிமங்கலத்தி வாறவன, ேபாறவ�க்ெகல்ல ெவள�ச்ச
அ�த்� காட்�ே, வாரம ஒ� தடைவ ேபட்� ெசல்க வாங்கேவண் நிைலக்
ஆளாகிய��ந்தா!
காைசக க�யாக்�வ ேபால காைச ெவள�ச்சமாக்�வதி நஷ்ட வந்த. க�ர,
தாரா�ரம பக்க ேபாய்வந சிவன்காை, கந்தசாம, வரதராஜு, காத்த�த ஆகிேயா�ம
ேபட்ட ைலட்�க வாங்கினார். அைதத ெதாடர்ந ஒச்சத்ேதவ� ம��
ஓய்ெவ�க, உள்� ேபட்ட�க �திய ெவள�ச்சத்ை பாய்ச் ெதாடங்கி.
கந்தசாமிைய சிலர ‘கள்� கந்தசாம’ என்ே அைழப்பார். இைட கய��
இல்லாமே பைனேய�ம திற�ம, கள்��ட்�ய�ேல கள்ைள தி��க
��த்�வ�ட இறங்கிவ�� ெதாழி�ம வாய்க் ெபற்றவ.
உள்� வல்லவ�க கந்தசாமியா பாதிப் வந்த. பாைளைய இ�க்கி பார்த,
அதிலி�ந் இரண் ெசாட்�க கசிகிறேபாேத, எவ்வள கள ேத�ம என்பை
வல்லவ �கிப்பா. அப்ப�ய��க, சில சமயம மரங்கள� கள அள� �ைறயக
கண், தி�ட்� ேபாவைதப ��ந்�ெகாண்ட. பைனமரங்கள� தி�க்ை �ள,
க�ேவல �ட்கைள பதிக் ஆரம்ப�த்த. அ�த் வந் நாட்கள� கந்தசாமிக்
காலில ரத்த வந்த... கள்� தி�ட்� �ைறந்த!
ஆனால, ேபட்ட ைலட்� வர�, பைனமரத்தி கட்டப்ப �ட்கைள கைளய
ஆரம்ப�த். வல்லவ �ரான்சிஸ்டேர பைன ஏறினார என்றா, கந்தசாம டார்
ைலட்ைட ேதாள�ல ேபாட்�க்ெகா பைனேயறினான. ேதாள�ல மாட்�வதற
வாகாகச �ட்�க்கய ெகாண் டார்ச்�க தாலி கட்�வா இர�கள�ல!
“�ள்ள ைவக்கிே, வல்லவ... வல்லவ�க வல்லவ ைவயகத்� உண்�ட!’’
என் கள்� கிறக்கத்த கந்தசாம �னகிக ெகாண்ே தி�ம்�வா.
வல்லவ தண�யாத ேகாபம ெகாண்டா. ‘தின�ம உலகத்ை ேமலி�ந் பார்க்க
தம்மிடே இந் ேவைலத்தனம?’ என் மாளாத ஆத்திர வந்த. �ற்றி�மா
�றிய�த்�வ� ேவண்� இந்த தி�ட்ை என ��� ெசய்தா. எைதக ெகாண்
�றிய�ப்ப?
எ�க்கைல பால, ஊமத்தஞ்ச இரண்� நிைனக் வந்த. ‘இரண்�
ஊமத்தஞ்சா ேபா�ம’ என் க�ைணேயா� ��� பண்ண, ஊமத்தஞ்சாை

40

�ைறவான அளவ�ல �ணாங்காட ஈசான் �ைலய�லி�ந் மரத்தி கலயத்தி
தடவ�வ�ட்டா.
அந் இர� டார் ெவள�ச்சத்த மரேமறிய கந்தசாம, கள்ைள ��த்�வ�ட்
தி�ம்� வழிய�ல, “ஒ� நா�ம இல்லா தி�நாளா, இவ்வள மப்ப இ�க்�ே
கள்!’’ என �னகிக ெகாண்டா. கள்ள�ே கலந் ஊமத்தஞ்ச அவைன ம�நாள
காைலய�ல்� ெதள��ெபற வ�டவ�ல்ை. கழிச்ச ேவ� ஆரம்ப�த்�வ�ட!
ேபாய் ேபாய வர��யாெதன, ஒேரய�யாக எல்ை கட்டா பக்க ேபாய
உட்கார்ந்�வ�ட. �தா�க் ��யாமல ப�ச்சிக்ெகா வந்த. ‘�டல, �ண்டாமண
எல்லா ெவள�ேய வந்�� ேபாலி�க்ே!’ என் பயந்தா. அழ�ம ெதம்ப�ைல!
ேசாற்றி ரச�ம ேமா�மாகக கலந் தின், ஒ� வாரம கழித்ே ெதம் ேதர்ந்த
கந்தசாம. ப�ற� தப்�க் ேபாகேவ இல்ை!
வல்லவ�க வல்லவ உண்�தா. இந் வல்லவ�க் உண் வ�க்� பாைற!
சிவன்காை வட்�க்�ள

ேபட்ட தன தி�வ�ைளயாடைல நடத்த ைவத்த.
அவர� பன்ன�ரண வய� மகன ெராம் சிக்கனக்கா. அந்த சின் வயதிேலேய
ந�ர்ேமா� ெவண்ெண எ�க்கிறவனா வ�ளங்கினா. டார் ைலட்� ேபட்ட
த�ர்ந்�ேபான, ஒ�நாள ��க் அைத ெவய்ய�லி காயைவத்� தி�ம்ப
ேபாட்டா. ைலட ெகாஞ் ேநரம எ�நத�. அப்�ற அேத �யற்ச ெசய்தேபா
எ�படவ�ல்ை. ஆனால, ேபட்ட ெசல்�க்க ம�ப� ெசல� ெசய்வ அவ�க்�
ப��க்கவ�ல்.
ம�நாள ேபட்ட�க் கரண் ஏற்ற த�ர்மான�த்த. எ�கிற நாற்ப வாட பல்ப்ை
கழற்றிவ�ட, ேஹால்ட�க் ேபட்ட ெசல்ைல திண�க் �ற்பட, கரண் ஷாக
வாங்கினா.
ப�ட�ய�ல அ�த்�வ�ட, உடேன காணாமல ேபான� யார எனத தி�ம்ப� பார்த்த.
ப�ற�, அதிர்ச் ந�ங்காம அப்பாவ�ட வ�ஷயத்ை எ�த்�ைரத்த.
“பாவ�, அப்ப�ெயல்ல கரண்ைட ��க்கற�க, இெதன் தண்ண� �டமாடா? ெசல்
த�ந்த, ேவற வாங்கித்த ஆக�ம. இன�ேம கரண்ைட ெதாட்�டாே...’’ என
ைமந்தன�ட எச்ச�த்�வ�, வரதராஜுைவப பார்க வந்தா.
“உங்ககிட எ�க் வந்ேதன்... இந் கரண் உடம்�லே தங்க, ப�ன்னா ஏ�ம
வ�ைன பண்ண��மா ேகக்கத்த! ெசால்�ங... �ல�ர ேபாய, டாக்ட கீ க்ட
பாக்க�ம?’’ என்றா.
எ�ச்சலானா வரதராஜு. “அெதல்லா ஒண்� ேவணாம... உங் வ�ைனெயல்லா
த�ர�ம்ன, ஒேர கா�யம்தா பண்ண�!’’

41

“என்?’’
“��ம்பே கிளம்ப�ப்ேப எங்ேகயாவ �ைகய�ல இ�ந்�க்�... எப்ப�ட �ேற
இல்லா, இபப�ெயல்லா ெபாைழக்கற�ங?’’ என சிவன்காைளைய சகட்�ேமன�க்
திட் அ�ப்ப�ைவத்த வரதராஜு.
ெவள்ள�க்கிழை சந்ைதய� இப்ராஹி ரா�த்த, �ட் �ப்ேபர்க்கார இ�ந்
ேபட்ட ைலட �ப்ேபர்க்காரரா ம�மலர்ச் அைடந்தா. எந்தெவா ெபா�ைள�ம
தி�கிேயா தட்�ேய ேநாண்� ெகாண்��ந்தா மாற்ற வ�ம என் எள�ய
�த்திரத்ை ெகாண், அவர �ட், டார், �ைட என் சகலத்ைத� நிவர்த்
ெசய்தா.
எல்லா கிழைமகள��ம இ��ம ெவள�ச்ச� வ�கின்ற. சம்பவங் நடக்கின்.
ஒ� �தன்கிழை நள்ள�ர, ஊ�க�ள ந�லாம்ப என் ெபண காணா� ேபானாள.
அவைளத ேத�வதற், ஐந் கட்ை ேபட்ட ைலட்ை வாங்�வதற
காத்த�த்�வ வட்�க

பல�ம ேபானார்க. �க்க கலக்கத்த கண வ�ழித்
காத்த�த வெடல்லா

ேத�ப பார்த்�வ�, “ஐையேயா... காேணாேம!’’ என்றா.
அவ�ைடய மகன உதய�மாைர �ம காணவ�ல்ை! வட்�லி�ந

ஐந் கட்ை
ேபட்ட ைலட்ைட�ம்த! உதய�மா�ம ந�லாம்ப�� தி�ம் ஆதிமங்கலத்�
வரேவய�ல்ை

ல�ட ஸ்ப�க்
ேபரன்�க் ெப�மதிப்�க் உ�ய ெப�ேயார்க, தாய்மார், உறவ�னர்க
அைனவ�ம எ�த�ச ெசால்லி�ங் ேவ�ச்சாம ெசவ�ம�க்கவ�ல். காட்ைட
கிரயம எ�தப ேபா��ன கணக்�ப்ப�ள்ை
ெசால்லிப்பார்த என்றா�ங் ேவ�ச்சாம
ேகட்கவ�ல். ெபற் தாேய ஆனா�ஞ ச�...
பைடத் ப�ரம்மே

ஆனா�ஞ ச�... எ�த் ��ைவ

மாற்�வதில் என ெகாண் லட்சயத்திே உ�தி
மாறாமல இ�ந்தா. �ர்வ� ெசாத்தா தன�
காட்ை வ�ற், அதில வ�ம பணத்திே ைமக்ெச
வாங்கி ேபா�வ� என்பதிே உ�தியாக இ�ந்தா.
இவ்வள ப��வாதத �க் என் காரணம என்
ஒ� கணம சிந்தித் சீர்�க்க பார்ப்ேபா
யானால, ஒ� �ம் வ�வம தான. ஆங்கிலத்தி
‘ேகான’ என் ெசால்�வார்க... அந்த �ம்

42

வ�வம்தா ேவ�ச்சாமிை அந் ��ைவ எ�க்க �ண் இ�க் ேவண்�.
ஆவ� காங்கிர மாநாட �க் மிக இைளஞனாக ேபாய் தி�ம்�கி வழிய�ல,
தி�ச்சிய�லி�ந வ�ம்ேபாே கிராமேபான ெரக்கா�டன வந்தவர்த இவர. வந்
ேசர்ந்தேப இர� பதிேனா� மண�.
‘ெகாக்கரக்ே’ எனக �வ�ய சாமச ேசவல்க�க் ேபாட்�யா பாட்ைட
ேபாட்�வ�ட்ட.
“சாமத்� என்னப் சத்த?’’ என் ேகட் வந்தவர்க�, க�வ�ய�ன
ெசயல்பா�கை வ�ளக்கிவ�ட, ம� ண்� பாட்ப ேபாட்�க்காட வண்ணமி�ந்த.
அல்� பக�ம அயரா� பா�, இைசத தட்�கள� வ�கள ம� � நக�ம ஊசிகள
காலியான�ம்தா ஓய்ந்த. அதன ���றாத ெதாடர்ச்சியாகத் சில ஆண்�க
கழிந் ப�ன ைமக்ெச வாங்� எண்ண வந்த.
அவர� �ர்வ� நிலம, ஓணான்�ம அண�ல்க� �ட ேவண்டாெவ�ப்ப வசிக்கி
வறண் �மி. ஆைகயால அதில �க்கால்வாசி வ�ற்�த்த ைமக்ெச வாங்
��ந்த. ேதன��ம இன�ய ெதள் தமிழ் பாடல்க நிைறந் இைசத்தட்�, பத்
ட்� ைலட்�க, இரண் சார் ஸ்ப�க்கர, �ன�ட ெகாண்ைடக, ஆம்ப்ள�ப
மற்� ஏைனய ேதைவயான க�வ�க�ம ஒள�, ஒலி அைமத்� த�ம வ�தத்தி
ஆதிமங்கலத்� வந் ேசர்ந். கரண் இல்லா இடங்க�க் ‘பாட்ட’ �லம
ஒலி�ம ஒள��ம அைமத்� ெகா�க்�மள�க ஆயத்தமாகே இ�ந்தா.
‘ஆராவ�� ச�ண் சர்வ�’... தன� ைமந்தன� ெபயைர ைமக்ெசட்�க �ட்�னா
ேவ�ச்சாம.
�ல�ர கிட்�மண ஆேலாசைன நல்கினா. “ேர�ேயா மட்� பத்தாதப். �டேவ
நா� ைசக்கிை வாங்கி ேபா�. ைமக்� ைசக்கி� அண்ணந்தம மாதி�.’’
ஆேலாசைன ஏற்கப்பட. இன்ெனான்�ங உப�யாக வாங்கப்ப�.
ெபட்ேராமாக... அண்ணந்தம்ப அ� ெசல்ல தங்கச். இண்டாங்க �தல
சம்பங்க வைர ஒ� �ப்ப ைமல �த்தள�க கா� கைரகெளல்லா பட்
ெதாட்�கெளல்ல பாட்ைட பரப்ப வந்த ‘ஆராவ��’.
ஆதிமங்கலத்த ெஜயமண�ய�ன ‘ெதறட்’க் (�ப் நன்ன�ராட வ�ழா) பாட்�
ேபாட்�க்ெகாண்��க்ை, ராசாத்த அ�கில வந்தா. ேவ�ச்சாம பா�த ேதய்ந
ேபான ஊசிகைள எ�த்ெதறிவைத பார்த்�வ�, “இெதன்?’’ என்றா.
“ஊசி. இ� இ�ந்தாத்த பா�ம. இைத இங்ே மாட்ட�’’ என் கிராமேபான�ன
‘ெதா� ைக’ைய எ�த்�க்க�னார.
“இெதல்லா கா� ேபாட் வாங்க�ம?’’

43

“ஆமா.’’
ராசாத்த அந் இர� ேநரத்தி எங்ேகேய கிளம்ப� ேபானவள அைரமண�
ேநரங்கழித் தி�ம்ப�வந்த. காெலல்லா ��தி அப்ப� தைலகைலந் ேபார்
ேகாலத்தி வந்தவ, ேவ�ச்சாமிய� �ன்னா க�ேவல மரத்தி �ட்கை
எ�த்� ேபாட்டா. ேவ�ச்சாம திைகக்க�,
“இைத மாட்� பாட ைவய்ய. ஊசிக்கா� பாதி எனக்� ெகா�த்தியான ேபா�ம’’
என்றா. பாட்� ெபட்�ய� சாவ� �ைறந்த��ட ெத�யாமல ேவ�ச்சாம
ெதாடர்ந அதிர்ச்சிய உைறந்தா. ப�.�சீலாவ�ன �ரல எம.ஆர.ராதாவ�ன �ரலாகத
ேதய்ந பாட ஆரம்ப�த்.
ெதாழில்�ட் ெத�ந்ததா தன்ைன க�திக்ெகாண ஒ� நபர, சந்தர்ப்ப
பயன்ப�த்திக்ெக ெபட் அ�கில வந் கீ ெகா�ப்பதற்க �ற்றிவ�
ஆரம்ப�த்த. �ற்�கிறவ� ஆேவசம ேவ�ச்சாமிை வ�ழிப்பைட ைவத்த.
“வ��ய்ய’’ என் �ற்றியவைன சத்த ேபாட்டா.
“இெதன் ஆய�ல என்ஜி ஸ்டார பண்ற� ெநனச்சிய... உள்ே ஸ்ப��
இ�க்�தய்... ெம�வா �த்த�.’’ ேபா�மான அள� �ற்� திறைனப
ெபற்�க்ெகாண் ம� ண்� பாட ஆரம்ப�த். ‘காகித ஓடம கடலைல ம� �...’
“ேயய... என்னப் இ�... நல் நா�ம அ��மா ேபாடறாம பா� பாட்... ேவற
பாட்ைட ேபா�ப்ப’’ என் ஒ� ெப�� சத்த ைவத்த.
ேவ�ச்சாமிக ெராம்ப� இளகிய மன�. அவர மண�ர காவ�த தி�வ�ழா�க்
ைமக்ெசட்ை ெகாண் ேபாய��க்ைகய� ஒவ்ெவா பாட் ��வ��ம ஒ� ஆள
வந் ைமக்ைக ேபாடச ெசால்ல, “�ள�ப்பட �ப்ப�ரமண எங்கி�ந்தா உடன�யாக
ெகாறட் வாசப்ப�க வரேவண்�’’ என் அறிவ�த்� ெகாண்ேடய��ந்த.
நான்ைகந அறிவ�ப்�க�க் ப�ன் ேவ�ச்சாமிக ப�தாபம மி�ந்�வ�ட்.
தி�வ�ழாவ�ல காணாமல ேபானவன பற்றி� அவன� ��ம்ப �ழந்ைதகள�
எதிர்கா நிர்க்க பற்றி� கவைல கவைலயாக வந்த. ைமக்ெச உதவ�யாளன
ெவள்ைளத்�ைரய�, “ந� பாத்�க்கப’’ என் ெசால்லிவ�ட �ப்ப�ரமண�ைய ேத�க
கண்�ப��க த�ர்மான �ண்டா.
அ�த் �ைற அந் ஆள அறிவ�த் ��த்த�, அ�கில ெசன்றா.
“ஏப்ப ந� யா�? �ப்ப�ரமண�க ந� என் ேவ�ம?’’ என்றா.
அவன சிறி�ம மாறாத �கத்�ட ெசான்னா, “நான்தாங �ப்ப�ரமண. என ேபைர
�ழாய�ல ேகக்க�ம ெராம் நாள ஆைசங்.’’

44

வந் ெவ�ப்ப� அந்த கட்டத்த ��ெவ�த்தா. ‘இந்த ெதாழிைலேய
வ�ட்�ட�’ என். ஆனால, ���கைளச ெசயல்ப�த அதற்ெகன ஒ� காலம
ஆகேவ ெசய்கிற. ஆக, ஆவ�ய�ல ைமக்ெச வாங் ��ெவ�த்தவ, மண�ர
காவ�ய�ல அந்த ெதாழிலிலி�ந்ே வ�லக ��ெவ�த்தா. ஆனா�ம, அதற் தக்
சமயம பார்�க ெகாண்��ந்த.
ேவ�ச்சாமிையவ� வ�ழாக்கள�� ைவபவங்கள�� அவர� உதவ�யாளன
ெவள்ைளத்� ம� ேத பலர� கவனம ப��ம... அதற் அவன� இளவய�
காரணமாய��க்கலா.
வ�ளக்�கைள �சச ெசய்� பளபளப்ப� ஒேர வண்ண�ைட சட்ை அண�ந்
கால�ல கர்ச்ச ைவத்த�ப்பா. அதன �ன�ையப ப��த் இ�த் ஆம்ப்ள�பய
�சி �ப்�கைள தட்�வ��ம்ேப, ஆம்ப்ள�ப ம� � ஓர அண�ல நடனமா�வ�
ேபான் காட்ச கிைடக்�. எல்லா� அைத ரசிக், அவன ரசித்த என்னேவ
அலேம�வ�ன நடனத்ை. அவள� �கார் டான் தன� வாழ்க்ைகைய
ஆட்டம்க ைவக்� என் அப்ேபா அவ�க்� ெத�யா�.
ஆராவ�� ச�ண் சர்வ� \
கரகாட்டங் (சந்ைதய� ம� �வாங்க �ள் சலசலன் ெகாழம் வச்...),
கல்யாணங் (சாப்ப�டாதவர்கெளல் சாப்ப� வர�ம...),
கா� �த்�க (தர்மக்ேகாடங்கி தாய்மாம ��ப�ன சங்கில...),
கட்சி �ட்டங் (இ�தி யாக ஒன்ைற ெசால்லிக்ெகா ஆைசப்ப�கிேற...),
கபா�ப ேபாட்�க (ந�வ�ன த�ர்ப் இ�தியான�... உ�தியான�...),
கைல நாடகங்க (அழகிய மத்ரா� அஸ்வபத �த்...) எனப பல்ேவ நிகழ்ச்சிகள�
தம� பாட்ெடாலிை பட்ெடாள வசிப

பறக்க ெசய்த. ேவ�ச்சாம தன
கற்பைனயா� உைழப்பா� நாடகங்கள� ேபா� வாணலிச சட்�க் அ�மின�ய
டம்ள ைவத் ைலட ேபாட் கலர காகிதம �ற்ற ஃேபாகஸ ைலட்ெடல்ல
ேபாட்டா. ஆனால, வாழ்க் நாடகங்க�க ��ேவய�ல்ை. ேவ�ச்சாமக், ேபசிய
வாடைகைய ��சாக வாங்� கைல மட்� ைகவரேவய�ல்ை.
கைடசியாக சி.என.அண்ணா�ை ஆதிமங்கலத்த ேபசியேபா� ைமக்ெச ேபாட்டவ,
ப�ற� உதவ�யாளன ெவள்ைள �ைரக்ே வ�ற்�வ�ட்ட. அவன ெதாழிைல
வ�தவ�தமாக வ��த்த ெசய்தா. கட்சிக�க் ெகாள்ைகக என் ெப�தாக இல்ல
வ�ட்டா�, ‘ெகாள்ைக பாடல்க’ இ�க்கின். வாசெலங்� ேகாலமிடச
ெசால்லிேய... எைத�ம தாங்�வைத பற்றிேய பாடல்கை ஏராளம வாங்கிப்ேபா

45

எல்லா தரப்ப�னர ஏேகாப�த் வரேவற்ைப ெபற்றவ, பல அம்ச திட்டங்கைள
ெசயல்ப�த ஆரம்ப�த்த.
ைவபவங்கள�ன்ேப பக்தி பாட�க்� �யட்�க�க் இைடேயயான
இைடெவள�ைய எல.ஆர.ஈஸ்வ �லம கடந்�வ��வா. பாடல்கள� வட்ட தட்ை
ஒ� ைச� பா� ��த்த� இ� வ�ள�ம்�கள� ஆட்காட வ�ரல்கைள ெகாண்
ெம�வாகத �க்க இ�ைகப ெப�வ�ரல நகங்கைள பயன்பத்த தட�கிறாற்ேபால
�ண்�னா அ� அ�த் பக்கத்� மாறிவ��ம. அவன� அந்த ெசயல...
ெபண்க�க, தாங்க ேதாைச ��ம லாகவத்ை நிைன� ப�த்திய��க ேவண்�.
காப�, பலகாரம என உபச�த் அவைன ெதாண்ை வைர திக்��க்க ைவப்பார்.
இப்ப�யாகக்ெகா ெவள்ைத்�ை, �ள்ள�ப்�ரத் ஒ� இர� �க்கார டான்
பார்க் ேபாய்வ�ட வந், அங்ே ஆ�ய ேசலம அலேம�வ�ன ம� �
ப��யமாகிவ�ட்டா.
அவ�டன ேபச்�வார்த நடத்த உடேன ஆதிமங்கலத்� வரவைழத், ேடராத
�ண�கள எல்லா வாடைகக் வாங்க �க்ெக ேபாட் �க்கார டான்
ேபாட்�வ�ட்ட. அக்கம்பக்க ஆம்பைளயாட் எல்லா திரண்டன.
அங்கப �தலியா�ன திேயட்ட சற் காற் வாங்கிய. ஒ� ெசகண் ேஷாைவ
ரத் ெசய்�வ�ட �ட்ைட �ச்சிகைள தன�ேய வ�ட்�வ�ட, மாேனஜ�ம
ஆபேரட்ட�ே �க்கார டான் பார்க வந்�வ�ட்ட. ஆதிமங்கலத்த
அலேம�வ�ன அதிக்கல� அட்டகாச� தாங்க��யவ�ல். ெவள்ைளத்� மிக
வ�ைரவ�ல பணக்கார ஆகிவ��வான ேபால வ�ல எகிறிக்ெகாண்��ந. காங்ேகய
சர்க்க இன்ஸ்ெபக்ட� தகவல ேபான�. ‘அ�யம்ம ராசாத்த சங்கத என்?’
பாட�க் அலேம� ஆ�க ெகாண்��க்ைகய, அைரப பாவாைடேயா�ம அைரப
பாடேலா�ம நி�த்த, ஸ்ேடஷ�க அள்ள�க்ெகா ேபானார சர்க்க. ேகஸ ��ந்
ெவள்ைளத்� ெவள�வந்த� அவ�ைடய ைமக்ெச, பாப்�சாமிக ைகமாறிப ெபயர
மாறிய�.
ைமக்ெசட் ைசக்கி� அண்ண தம்ப என்ப �ம்ம ெசால்லப்பட்ட.
ேவ�ச்சாம தன� கைடசிக்காலத் பஞ்ச ஒட்�த்த ஜ�வ�த்தா. ஏேத�ம
ைசக்கிள்காரர, “�தானமாத்தா வந்ேத. இத்தை �ள ஏறி�ச்ச...’’ என்
ேப�கிறேபா� ேவ�ச்சாம உப்� தாளால ��ப்ைப ேதய்த்த பதில ெசால்வா&
“பாைதனா அப்ப�த்தா�. �ள் இல்லா இ�க்�ம?’’
அந் ேநரத்தி பாப்�சாமிய� ைமக ெசட்�லி�ந ப�.ப�.�ன�வாஸ �ரல...
‘நிைனப்பெதல்ல நடந்�வ�ட்ட!’

46

லாட்ட� சீட்
‘வ��ந்தா வட்�க...

வ�ழாவ�ட்டா நாட்�க’ எனற வாக்கிய நன்றாகத்த
ேவைல ெசய்த. எந் அளவ��ம நஷ்டமில் என்கி மாயத்ேதாற்றத அ�
ஏற்ப�த்தி.
�தல ப�� ஒ� லட்ச. லட்ச என்றா, ஒன்�க
அ�த் எத்தை �ழிகள ேபாட ேவண்� என்ப
ஆதிமங்கலத்த பல�க்� ெத�ந்தி�க்கவ�ல!
என்றாம, �ழிகைள நம்ப� சீட் வாங்க
தைலப்பட்ட.
“ஒ� வ�
� நிைறயப பணமா அ�க்க ைவக்கலாமாப்?’’
என் ஒ�வர வ�னவ... மற்றவ, “ஒ� லட்ச �பாய
ெமாத்தே ஒ� ெபாட்� அடங்கி ேபாய��மப்ப... ந�
ேவற!’’ என்றா.
�தலாமவர சைளக்காம, “ஒ� �பா ேநாட்ட வாஙகி
அ�க்கி பா�... அப்ப�ம வ�
� நிைறயாமப ேபா�ம?’’
என் தாக்கினா.
“�தல் சீட் வ��கட்�... அப்�றம அ�த் ேபச்!’’
ஊ�ல �தலாவதாக க�ப்�சாம லாட்ட ஏெஜண்டாக ெசயல பட்டா. சின�மா
திேயட்ட� காைல ேநரத்தில்த �க்ெக வ�நிேயாகம நடநத�.
சீட்� கிழிக்� அ�பவம இ�ந் ேச� ராமைன, லாட்ட� சீட் வழங்க
ேபாட்��ந்தார. பச்� பச்� வ����ன்னே ஆட்க வந் வ�ைசய�ட்��ந்த.
‘பாசமலர, ம�ைர வர�க்�

�ட்ட ேச�றாப் இ�க்� ேசர்ந ேபாச்ே!’ என
நிைனத்�க்ெகாண, லாட்ட� சீட்ை வ�ற்கப்ேபான ேச�ராமன.
�ட்ட �ண்�ய�ப்பை பார்த் ப�ன்னா நின்�ெகாண்�� வ�வரசாலியான
ஒ�வர, “ம... �தல் ேபாய நின் வாங்கறவ�க, மாய மந்திரம வ��ந்��ம?
ெமட்ராஸ ��க்க எ�க்கறை வச்�த்த எல்லாே! அங்ே நமம நம்ப
வர�மப்ப...’’ என்றா.

47

�ட்ட ேவகத்தா� கன�களா�ம ��ங்கி ெகாண்�தா இ�ந்த.
கடந்�வந பஞ்சகாலத்த, உடலில எங்ெகல்ல பள்ள வ��ேமா, அங்ெகல்ல �ழி
ெபற்றி�ந உடலைமப்�ட இ�ந் ெசன்ன�யப், சீட் வாங்�வதற் தமக்கா
நியாயத்ைத ெசான்னா &
“‘�பாய்க ஒ� ப� அ�சி... �� ப� அ�சி’� நாம ஏம்ப் த�தாயப பட�ம?
இ�ல ப�� வ��ந்�ட்��ன, காலத்�க் மணச்சநல் அ�சியாத திங்கலா
பா�!’’
ஒ� �பாய் சீட் ப�� ���கள வந்தேபா, ெமாத்தமா ஆதிமங்கலத்க
ைகவ�ட்ட ெத�ந்த�, அ�த்த�த நாட்கள� வ�ற்பை ச�ந், வ�ைசய�ல நின்
வாங்�த அவசியமில்லாம ேபாய்வ�ட்!
அ�த்தகட்டம, வ�ற்பைனயாள ெகா�க்கி சீட்ை அப்ப�ே ைகந�ட் வாங்கி
ெகாள்ளாம, தன ேதர்வாக சீட்ை எ�த் �தல ஆசாமி நடராஜன்தா. மகள�ன
ப�றந்தநா �ட்�த்ெதாைக லாட்ட� சீட்� ெதாைக�ம ஒன்றா வ�கிற மாதி�,
ெதாடர்ந பல தடைவ சீட்ெட�த �யன் ெகாண்��ந்த. வடஇந்தி
மாநிலங்க� ராயல �ட்டா� ேகாேலாச்சி காலம வைரய�ல இப்ப அவராக
�ட்ட கழித்த ேபாட் வாங்க வந்தா.
ஜன் நட்சத்தி �க்� ெசாந்தக்க யான அவர� மகள மேகஸ்வ�க, இந்தி
மாநிலங்கள� ெபயர கைளச �லபமாகத ெத�ய ைவத்த தவ�ர, அவர ேவ�
எைத�ேம சாதிக்கவ�ல்! நடராஜ�க் ஒேர ஒ� தடைவ �� �பாய ‘ராயல
�ட்டான�’ வ��ந்த. தி�ம் அவ்வள�க்� சீட் வாங்கினா. �சல் வந்
தினத்தன யாேரா “என்னாச நடரா�?’’ என் வ�னவ, ெவ�ப்பாக பதில ெசான்னா:
“ராயல �ட்டா... வாய�ல ேபாட்டா!’’
ஊ�ல லாட்ட� சீட்�னா உப� வ�ைள�கள பலவாக�ம இ�ந்த. ஒ� இரவ�ல
ெமாத்த காைச�ம உப்�க்கைரக ெகாண் ேபாய் கள ��த்�வ�ட வந்தி�ந
மண�வண்ண, ேராட்ேடாரமாக ‘பத் �பாய் தாைள’க கண்ெட�த, பாக்ெகட்
ைவத்�க்ெகா தள்ளா� ேபாய வட்�

ப�த்தா.
ம�நாள காைலய�ல �க்கைடக இ� நண்பர்கைள அைழத்� ெகாண் ேபாய �
வாங்கி தந், தா�ம ��த்�வ�ட் கம்ப�ரமா பாக்ெகட்�லி� தாைள எ�த்
ந�ட்�னா. கைடக்கார அவைனக ெகால்லப்ேபா ேபால �ைறத்தா.
மண�வண்ண மப்ப� உத்ேதசித ைவத்தி�ந் ேபால, அ� பத் �பாய்த்த
அல்... நான்கா ம�த் எறியப்பட்�� ப�� வ�ழாத பைழய ‘ேமகாலயா’ ப��ச
சீட்!

48

காலாவதி�ம பாடாவதி�ம ஆகிப்ேபா அந்த சீட்ை எ�த் ந�ட்�ய ஊ�க்�
சி�ப்பாய சி�த்த. �க்கை ெபஞ் ேதய்க்கிகள ஒ�வனான ர�நாதன, உடேன
மண�வண்ண�க் ேபர �ட்�னா | ‘ேமகவண்ண’!
ஆதிமங்கலத ெவள்ள�க்கிழை சந்ைத� லாட்ட வ�ற்பைனய� ெப�ம்பங்காற்
ெகாண்��ந்... ேலாக்க இ.ப�. ஆப�ஸிேலேய ேவைலெசய்கி உள்�ர்க்கார
அன்பரச, தி�ெரனக கிள� ேஜாசியக்காரனா வரலிங்கத்�

அண்ை பாராட்
ஆரம்ப�த்த.
சந்ைதயன ெரக்ஸி பாய வ��த், வரலிங்க

�ண்ைட திறந்த�ட அ�கில
ேபாய அன்பரச அமர்ந்�ெகாள். வரலிங்கத்�

வைட, ேபாண்ட... கிள�க்
வாைழப்ப சப்ைளக ேவ�!
எைத�ம தாங்� இதயம பைடத் கண்�ச்சா காரணம ��யாமல ேகட்ே
வ�ட்டா: “என்னப் இ�... இவங்க�க்�ள ��வ�தமான கரண் கெனக்ஷ
இ�க்�?’’
ரகசியம ெராம் நாள �ண் தங்கவ�ல்! தானாகேவ ஒ�நாள ெத�ந்�ேபான.
நாகாலாந் ஐம்ப சீட்�க ெகாண் கட் ஒன் அன்பரசனா ந�ட்டப்,
அதிலி�ந் கிள� இரண் சீட்�கை எ�த்� ெகா�த்தைத பார்த்தார
ஊர்க்காரர!
அகில உலகத்திேலே, ஓர அஃறிைணைய ‘ெசலக் கமிட்’யாக நியமித்த
அன்பரசனாகத்த இ�க் ���ம!
கிள�க்� வரலிங்கத்�க

அன்பரச ெசலவழித் அள�க் அவ்வப்ேப
ெசாற்பமா ெதாைக�ம வ�ழேவ ெசய்த. கிள�ய�ன அலைக ைமயமாக ைவத்
நைடெபற் இந் அலகிலா வ�ைளயாட், ந�ண் காலம ந��த்த.
எண்க அலகிலா வ�ைளயாட்ை மக்கள்ம ந�ட்�த். கிசீ563212 என் சீட்ை
ைவத்தி�ந நபர, கிசீ663212|க் ஒ� லட்ச ப�� வ��ந்தேபா, ெராம்ப� ஏக்கத்�
ெசான்னா: “ஒ� நம்பர தவறி�ச்�ப்!’’
நம்பர் தவறினா�ம, ெவள்ள�க்கிழ தவறாமல ெவள்ை கார ஒன் வ�வ�
தவறா�. ேலகியம வ�ற்பவர்கள அேதயள� ல�ட்ஸ்ப�க் உச்சிய�
கட்�க்ெகா உைர வச்�ட

கார வந்�வ��.
‘லட்சமண்... லட்ச! நாைளக்ே ந�ங் லட்சாதிபதியாகலா. காலம �ரா
கஷ்டப்பட்ட, ந�ங் கண்� பாக் ��யாதண்ண! லட்சமண்... லட்ச!
வ�கிற 25|ம ேததி சிங்கார ெசன்ைனய�, மாவட் கெலக்ட �ன்ன�ைலய�,
உயர்தி காவல்�ை அதிகா�கள மத்திய� ��க்க...’ என் அதன பதி�
ெசய்யப்ப �ரல, எவர மனதி�ம சலனத்ை ஏற்ப�த் வல்லை உைடயேத!

49

அைதக ேகட்�ம்ேப, ெசன்ைய�ல கவர்ன� �தல்வ� மாவட் கெலக்ட�
ேவ� ேவைலெவட் இல்லாம, லாட்ட� சீட்� ��க்கலி மட்�ே ெபா�ைதக
கழிக்கிறார் என் அள�க்� ேதான்�!
ஒன்பதா வ�ப்ப� ப�த்� ெகாண்��ந அ�ைமராசன, ெதாழில திறைமமிக்
வ�ற்பை யாளனாக உ�ெவ�ததான. ‘�ண்ண� தலங்கள� லாட்ட� சீட்�க�க
நல் வ�ற்பை உண்’ எனக கண், சன�க்கிழை தவறாமல தாரா�ரம கா�
ஹ�மந்தராயசாம ேகாய��க்� ேபாய்வ��வா.
ஒ� கட்டத்த ெதாழில்�ட் �த்திப்ேப, “இந்த சீட்�க் கட்டாய ப�� வ��ம,
வாங்�ங...’’ என் ஒ� ெப�யவ�டம அவன வற்��த்தியேப அவர, “ப�� வ��கற
சீட்�ன், என்கிட் ஏண்ட வ�க்கிே? ந�ேய ெவச்�க ேவண்�ய�தாே!’’ என்
அ�க்கே வந் வ�ட்டா.
பாவம, ப��ச சீட் நடத்�கிறவர் மக்க�க் ப�� வ�ழக்�டா என் நிைனத்த
நடத்�வார்? இல்ை... அர�தான அப்ப நிைனக்�ம? ஆனால, வ��ந்தபா�ல்!
�டேவாைல �ைற�ம தி��ளச சீட் �ைற�ம தைழத்ேதாங்க தமிழ்நா
என்பதாேல என்னேவ, மன்னர் ெகா�கட் ஆண் நகரங்கள� இ�ந்ெத லாம
�க்கி ஏெஜண்�க எ�ந்தார்.
அஞ்சலைறக் அ�த்தப�யா இன�ஷியல்க �க்கியத்� ெப�வ� லாட்ட�
ெதாழில்தா ஆைகயால, ஏெஜண் க�ப்�சாம ஏ.ேக.எஸ.க�ப்�சாம என் இன�ஷியல
சகிதம ம� அவதாரம எ�த், தான வ�ற்கி சீட்�கள�ெலல்ல ப�ன்�ற ந�லநிற
�த்திை �த் ஆரம்ப�த்த|’ஏ.ேக.எஸ.ேக. ஏெஜன்சீ, ஆதிமங்கல’ என்!
அந்நாள� �கழ்ெபற ஏெஜண்�க ேபாலேவ, தா�ம ஏதாவ� ஒ� நகரத்தி
ேகாட்ைடை லாட்ட வ�யாபாரம �லம ைகப்பற்�ேவ என மனக்ேகாட்
கட்�னா க�ப்�சாம.
ேமைலத தமிழகெமங்� தம� கார ெசன், ‘ஆதிமங்கலத அரசன, அதிர்ஷ
சக்ரவர்த, ைகராசிக கதிரவன ஏ.ேக.எஸ.ேக. சீட்�களண்... வாங்�ங! நாைள
ந�ங்க லட்சாதிபதியண்... லட்சாதிபத!’ என் �ழங்�வதாக கற்பை ெசய்,
கனாக கண் அகலக்கா ைவத்தா.
அவர கட்�க்கட் வாங்கி சீட்�கைள �ைண ஏெஜண்�க எ�த்� ேபாய,
பட்ைட பட்ைடயா நாமம சாத்தினார். கைடசிய�ல ஆ�, ேகாழிகைள வ�ற்� கடன
கட்டேவண் அவலநிைலக் ஆளானார.

50

சீட் வாங்கிே ேபாண்�யாகி ேபான ெபான்�சாமிக, மண�ப்�� ஒ� தடைவ
பத்தாய�ர �பாய வ��ந்த. கடன ெகா�த்தவர் ஐந் ேபர அவைரக
கடத்திக்ெண் ேபானார்க. கடன்ெதாை ஐம்பதாய�ர வைர இ�க்க�...
“பா�ங்கப்... இ�ேதன என்ேனா கைடசிக கா�! உள்ளைத பங்கிட
எ�த்�க்க...’’ என் ஆ�க் இ�ப� சதவ�கிதம என கணக்� த�ர்த்த.
“இ� எப்ப� கட்�ப்ப�யா?’’ என் ஒ�வர ேகட்...
“ந� ேவண்ண லாட்ட� சீட் வாங்... அ�ல எத்தை லட்ச வ��ந்தா�, ந�ேய
ெவச்�க!’’ என் அசராமல �றிவ�ட் இடத்ைத காலி ெசய்தா ெபான்�சாம. ப�ற�
லாட்ட� சீட் வாங்�கி ேவைலைய வ�ட்�வ�ட, ேராட் ேவைலக்� ேபாக
ஆரம்ப�த்த.
அரசாங்க� அேமாக ஏெஜண்�க� லாட்ட வாங்கிகை லட்சாதிபதிய�லி�ந
ேகா�ஸ்வரன்களாக திட்டத்த இறங்கின. ஐந் லட்ச, பத் லட்ச,
ஐம்பத்ைத லட்ச, எ�பத்ேத லட்ச, ஒ� ேகா�, இரண் ேகா�... என மகா
மாயவைல வ��ந்தேபா, ஆதிமங்கலத்த ‘ேகா� வ��ந்தா �� நனைம’ என் பல
�ட்டண�க உ�வாய�ன.
ேகா� �பாய் சீட்�கை ஐம்ப ேபர ேசர்ந, ஐம்ப சீட்�களா வாங்�வ எ�ம
ஸ்கீமி சாதி, மத, இன, வய�, உ�வ, க�வ வ�த்தியாசங்கை கடந் �ட்டண�க
அைமந்த. அவர்கள ஒப்பந் பத்திரத்த, ஒவ்ெவா ெபய�க்� பக்த்தி�
ப�ராக்ெகட் அைடயாள�ம �றிக்க பட்��க்.
‘வஞ்சியப் (கண்ணா), ரேமஷ (ேபால� ஸ்கார மகன), ெசன்ன�மை (காவ�க்கார),
நல்லசிவ (�திைரக்கார ேதாட்ட)...’ என்கி �திய�ல இ�க்கி அந் ஒப்பந்
பத்திர �ப்� ேகார் வைர ெசல்�ப�யகக ��ய� என் அவர்களா நிைனத்�
ெகாண்டன. ஆனால, அதிர்ஷ் பகைடய�ன உ�ளல, ஆதிமங்கல �ட்டண�க்
சாதகமாக இ�க்கவ�ல்!
‘ேசவல்கட் ேதாற்றா� நஷ்ட, ெஜய�த்தா� ெசல�...’ என்கி மாதி�,
லாட்ட�யா ஏெஜண்�, அைத வாங்�ேவா� நஷ்டப்... ேதால்வ� �ைமயால
ஆதிமங்கல �வண்��ந ஒ� நாள�ல... அன்பரச எவ்வளேவ வற்��த்தி
வரலிங்கத்த

கிள�, லாட்ட� சீட்ை எ�த்� தர ம�த்�வ�ட்!
ஆதிமங்கலத் பச்ைசக்கிள� லாட்ட� சீட் ப��க்கவ�ல்!

ம�க்கை

51

அ�ர... மன்ன�க்க. �ழம்ப�வ�ட். அர� கள்�க்கைட தமிழ்நாட் பல
ஊர்க�க் வந் அேத ப�வத்தி ஆதிமங்கலத்�க வந்த. ெவள்ைளக்கா
காலத்�க் ப�ற� இப்ப� சட்ட�ர்வம ம�பானம
வ�ற்பைனக வந்தை பலர எதிர்த்த. சிலர
வரேவற்றன.
“ஏைழ பாைழக எல்லா நிம்மதியாக ��க்
ேவண்டாம?’’ என்றா ஆதிமங்கலத் �ழந்ைதேவ.
அவைர எதிர்த வாதா�னார கண்�ச்சா.
“ந� நிம்மதியா ��ப்ேபயப்... ��ம்ப?’’ என்றா.
“��ம்பத மறக்கத்தானப ��க்கிற...’’
நல்லேவைளயா ஊ�க் ேமற்காே தன�யான ஒ�
இடததில கள்�க்க நி�வப்பட். �ைனேபாலப
ப�ங்க ஆட்க அந்த கைடக்� �ைழவார்க.
திரவத்ை உள்ே வ�ட் ஊ�காையக ெகாஞ்ச
ெதாட்ட�, வய�ற்றி எ�ய ஆரம்ப�க்க ேபாைத
தைலக்ேக�. மற் மன�தர்க ஒேர ேநரத்தி �ச்ச� உச்ச� அைடவார்க.
ப�ங்க உள்ே �ைழந்தவர், தி�ம்ப வ�ம்ேபா ‘�லிேய �றப்ப’ என்ப மாதி�
ந� ேராட்ை அைடத்தப ெநஞ்ை நிமிர்த் நடந் கைடவதிக்

வ�வார்க.
அப்�ற நடப்பெதல்ல ேகலிக �த்�தா.
உதாரணத்�க, “என் நல்லாய��க்கீங்?’’ என் யாைரயாவ� ேகட் ஆரம்ப�ப்ர
ேபாைதயாளர. ேகட்கப்பட் இவர� நிைல பார்த திகிலைடந், “நல்ல
இ�க்ேக’’ என்ற�,
“நல்ல இ�க்கிய? அப் அஞ் �பா ��. இன்� ஒ� �� மில்ல ேபாட்�ட
நா�ம நல்ல இ�க்கேற. எல்லா� நல்ல இ�ந்தாத்த எல்லா�க் நல்ல’’
என்கி �திய�ல ��த்தவ வ�த்ெத�க ஆரம்ப�த வ��வார. இப்ப�ப்ப வ�வலில
ஒ� உச் வ�வல, கள்�க்கைடய ைவத் நடந்த. �ள�யம்பட ஞானேசகரன
என்பவ அன்ைறக ��க் வந்தி�ந்த. ��ப்பணக்கா. அவன
��க்��காரனாக� இ�ந்ததா என்ெனன அட்டகாங்க பண் ேவண்�ேம
அவ்வளைவ� கைடய�ல ைவத் நடத்தி காட்�னா.
உள்�ர ��காரர்க ‘அவைன ஒேர�ட்டாக சாய்த்�வ ேவண்�’ என ���
ெசய்தன. ெமாங்கநல்ல பாைளயத்�க் தறிக்� ேபாகிற சீன�க் கஞ்ச
ெபாட்டல கிைடக்�. தறி ஓட்� ேநரம ேபாக ம� தி ேநரம கஞ்சாவ�ல்த கிடப்பா.

52

வான மண்டலத வ�ண்ம�ன்கைள �ட்டாவா ைவத் ஆகாயப �டைவைய அவன
கற்பைனய� ெநய் வ��வான. சீன�ய�டம �ந்தர ேபாய,
“ேடய கஞ்சாை எ�லயாவ� ேபாட் வ�டா’’ என்றா.
“�ட்ைட வ�க்கவ?’’
“ெகட்டேகட்� �ட்ை ேவறயா? ெபாட்�க்கடைல ேபா�ம!’’
ெபாட்�க்கடைலைய கஞ்சாைவ� கலந் வ�த்,
ேபாைதய�லி�ந்தஞானேசகர�க வழங்கினார். ஞானேசகரன�ன கர்வ, ஆணவம,
அகம்பாவ அைனத்� ஒ�ங்க, ‘ப�ரபஞ்சத்த உய��ன தன�ைம’ ப��த்த அவைன.
கஞ்சாவா சித்த �த்தமாக கலஙகிப ேபானவன, �தல ேவைலயாக
ெபாட்�க்கட ெகா�த் �ந்தரத்த காலில வ��ந்தா. ப�ற� சாராயம வ�ற்பவ,
�ண்ட வ�ற்பவ என் எல்லா காலி�ம வ��ந் த�ர்த்த. ேமற்ே ஆ�
��க்கி ெகாண் ெவள்ளச் ேபாய்க்ெகாண்�, அவள ப�ன்னா நடக்
ஆரம்ப�த்த. நிைலைமய�ன வ�ப�தம உணர்ந சீன��ம �ந்தர� த�த்தாட்ெகா
ப�ன்னா ேபானார்க.
ஞானேசகரன ெவள்ளச்சிை கடந் ேபாய மந்ைதை மறித் நின்றா. எதிர்பாரா
ஒ� கா�யம நடந்ேதவ�ட். ஞானம சடாெரன ஆட்� காலில வ��ந்தா. அவைனத
�க்கிவ� சீன��ம �நதர�ம அ�கில ேபான ேபா�, “ஆ� பாம்ே ஆ� பாம்ே’’ என
�னகியவா� மயங்கினா. அவைன ெப�ய வட்

சந்திரேசகரன� �திைர வண்�ய�
ெகாண்�ேபா ஊர ேசர்த்தார.
ேபாைதக காரர்கை ெகாண் ெசல்வதற �திைரச சகடம்ேபா ேவ� வாகனம
எ��மில்ை. அவன ஊ�க்� ெசல்வற்� சகல தகவல்க� ஊைரச
ெசன்றைடந்�வ�ட. அதன்ப�ற கல்யாணங்காட்சிக� பத்தி�ை ைவத்தால்
அவன ஆதிமங்கலத்� வந் �கம காட்�வேதய�ல்.
அவமானங்கை மன�கள வ�தமாகத்தா எதிர்ெகாள்கின. ெவள்ள�க்கிழ அந்த
மயங்�கி ேநரத்தி ஒ� காட்சிை வாரந்தவறாம கள்�க்கைடய காணலாம.
ேச�பதிக் ெவள்ள�க்கிழைமயான வாரச சம்பள. அந் நாள�ல, �தல டம்ளை
��த்�வ�ட கைடக் ெவள�ேய வந் உட்கார் ேபச ஆரம்ப�ப்ப \ தன�யாக.
“ேயய ேந�... ேந�! இங் பா�ப்ப... ேமாதிலால மகன்ன ெப�ய இதா... ெசான்னைத
ேக�ப்ப...’’ என் தங் தைடய�ன்ற, கங் கைரய�ன்றி கால மண� ேநரம
ேபசிக்ெகாண்��ப். ப�ற� ஒ� டம்ள. கைடக் ெவள�ேய வந் கிழக்ே பார்த
ந�ேராட்� நிற்கிறேபா இ�ட்�ய��க். ேவட்�ை அவ�ழ்த் தைலய�ல
�ண்டாசாக கட்�வா. சட்ை ேபா�வதில்ை. வ�
� ேநாக்கி ப�� நைட. யா�ட�ம
ேப�வதில்ை. ேந��டன ேபசிய வாயால ேவெறா�வ�டன எதற்� ேபச்?

53

வட்�க்

�ைழ��ன ேவட்�ைய கட்� ெகாள்வா. பாத்திரங்கள�லி� தாேன
எ�த்� ேபாட் சாப்ப�ட்�வ� �ங்கி ேபாவார.
ம�நாள ேராஜாப �ைவப ேபான் �கமலர்ச்சி� எ�ந்தி�ப்ப.
ஒ� வார கா�யங்கள� எந்த ப�ச�ம இ�க்கா. லட்சி ��ஷனாக�ம லட்ச
��ஷனாக�ம வ�ளங்�வா. அ�த் ெவள்ள�க்கிழ மாைலதான ேமற் ேநாக்க
நடப்பா. இப்ப ஒ�நாள ��க்ைகய� அங்ே லட்�மண� நன்றா
ேபாைதேயற்றி ெகாண்��ந்த. ��த்� ெகாண்ே, “இந்த க�மத்ை எப்ப
வ�டற�ன் ெத�யலிேய’’ என் �லம்ப�னா லட்�மண. சரக் ஊற்றி
ெகா�த்�க்ெகாண்� ஐயப்ப,
“ஒேர வழிதான இ�க்’’ என்றா.
“என்னப் அ�?’’ &லட்�மண ஆவ�டன ேகட்கம, ஐயப்ப எகத்தாளமா �ரலில
�றினான.
“ஒ�தடைவ பாலிடாய்ல ��ச்சி�ங.’’
��த்� ெகாண்��ந சரக்ை பாதிய�ல கீ ேழ ைவத்�வ�ட லட்�மண கிழக்
ேநாக்க நடந்தா. அத்ேதா ��ைய�ம வ�ட்�வ�ட்ட. ஆக, ��க்கிறவர்க
ேராஷமில்லாதவர் என்�ஞ்ெல் ��யா�.
இதில, சீன��ம �ந்தர� கைடய�ல ெதன்பட்ட ெப�ங்��காரர்கள கைடக்
வரத தயங் ஆரம்ப�த்தார. காரணம உண். ஒ� �ைற ஊர்க்கா ஒ�வர
நிைறயக ��த்�வ�ட மட்ை ஆன�ம, கட்� ஒன்ைற ெகாண் வந் அவைரக
கிடத்த | தப்ப�க்க ஆ�க்� ெசால்லிவ�ட ‘டண்டணக்... டண்டணக்’ என
பகவதியம்ம ேகாய�ல வைர ‘சவ’ ஊர்வல நடத்திவ�ட்டார இந் இ�வ�ம.
மற்றவர்க� திகில�க்காம என் ெசய்�?
இ� ஒ��றமி�க்... ��ம் மானத்ை ஊர்வல வ��வதற்ெகன்
தாளக்கைரய�லி�ந ஒ� கிழவர ைசக்கி மிதித்�க்ெகா ஆதிமங்கலத்
கைடக் வர ஆரம்ப�த்த. ஒ� ர�ண் ��ந்த� பக்கத்த யார தட்�ப்பட்ட,
“நமக் எந் ஊ�ங்?’’ என் ேகட்டவா அ�கில ேபாய அமர்வா. ெகாஞ் ேநரப
ேபச்�க் ப�ற� எதிரண� எைதப பற்றி ேபசிக ெகாண்��தா�ம கவைலப்படாம,
“இப்ப�த்த பா�ங்... எங் ஊர் ஒ�த்த...’’ என் ேசாரம ேபான கைதகைள
ேநாக்க இ�த்� ெசல்வா. அவர கைதக�க்� ��ந் ஆழத்�க் ெசல்�ம்ேப
�ற்றி� ஐந்தா ேபராவ� ��வ��வார்க. கிழவ�ன ேபச் எல்ை கடந், ஒ�
கடடத்தி அ�� ேதம்�வா.
“என்னங ஆச்?’’ என்றா கண்ைன �ைடத்� ெகாண்,

54

“என்னத்ைத ெசால்ற... எம ம�மக இ�க்காே... அவ�டப ப�ைரேவட்கா�தா’’
என் ெசாந் ம�மகள�ன நடத்ைதையே சந்த சி�க் ைவத்�வ�ட ைசக்கிை
உ�ட்� ெகாண் கிளம்ப�வ��வர.
‘ப�ைரேவட்கா’ என் வார்த் ஆட்�ப்பைட, சீன� ஒ�தரம அவர� ம�மகைளப
பார்த்�வ ேவண்�ெம எண்ண �ண் தாளக்கை ேபானான. எக்�த்தப் ஏேதா
�யற்ச ெசய் சாண� ெமாளங்�க ஒட்�ய��க் வ�ளக்�மாற்ற அ�வாங்கி
ெகாண் வந்தா.
ேசாமரச�ம சமரச�ம உலவ� மயங்�கி அந் இடத்தி ஒ� மத்தியா
மயக்கத்த ைவ�ந்த என்பவ நிைல �ைலந் சம்பவ ஒன் நடந்த.
�க்��ட ��த்�வ�ட ெமள்ள கைடைய வ�ட் ெவள�ேய வந்தா ைவ�ந்த.
ேபாைத மயக்கத்த ெவண பகெலங்� கானலாக ஓ�க ெகாண்��ந். மட்
மததியானம. ைவ�ந்த�க தைல �ற்ற தாளவ�ல்ை. கண இைம ெமள்ள
தாழ்ந அ�ந்தி ெகாண்��ந். தாரா�ரம ெந�ஞ்சாைலய� நின்றவ ேமற்ே
தி�ம்ப� பார்த்த. ஒ� பர்லா �ரத்தி ேபரழகியான ஒ� ெபண தைரையத
ெதா�ம �ந்த அழ�டன நின் ெகாண்��ந்த. ‘யார இந் �ேலாக ரம்ை?’ என
மன�க்� வ�யந் வ�னவ�னான. அவள� அழைக மன�க்� நிைறப்பதற்க
ஆகாயத்ை அைரநிமிடம உற்� பார்த்த. ப�ற� அந்த ெபண்ைண பார்க்
ஆவலில ம�ப� ேமற்ே பார்த்த.
அவள... இப்ேபா ெமாட்ைட தைலச்சியா நின் ெகாண்��தாள. ‘ஐேயா...’ என
மன�க்� �ச்சலிட்டவ கைடக்� வ��ந்த�த் ெகாண் ஓ�னான. படபடப்
அடங்க ெகாஞ்ச ேநரமான�. மனைதத ேதற்றி ெகாண் ெம�வாக ெவள�ேய வந்
தி�ம்ப� ேமற்ே பார்த்த. ெபண ம� ண்� �ந்த�ட நின் ெகாண்��ந்த.
��மயக்கதில தனக் �த்த ேபதலித் வ�ட்டத... அல்ல நிற்ப ேபேயாப�சாேசா
என மயங்கி �ழம்ப �கம ேவர்த்தேப, கிழக்கிலி�ந ஒ�வன ைசக்கிள�
வந்தா. அவன ெப�மா வல�க்கார. ெவள்ள�க்கிழைமேதா சந்ைதக வ�பவன.
அைடயாளம ெத�ந்தவன்த. அவைன ைவ�ந்த த�த� நி�த்தினா. “ேமக்ே
ேபாகாேத, ேபய இ�க்�!’’ என்றா.
ேமற்ே பார்த்�வ� அவன ெசான்னா.
“ஏங், அ� என ெபாண்டாட்�.’’
“என்னப் ெசால் ந�. அ� பாட்�க ெமாட்ை ெவய்ய�ல அநாதியா நிக்�. ஒ�
தடைவ �ந்தேலா இ�க்�. அ�த் ெமாட்ைடய இ�க்�.’’
“அம்ம�க ேநர்ந்�கி ெமாட்ை ேபாட்ட�ங. ஒ� சாமான வாங் மறந்�ட்டத
அவைள இறக்கிவ�ட்� கைடவதி
� ேபாய்ட வந்ேத. ெவய்ய� ��க்க தாங்கா

55

அவ வ�க்ைக கழட் மாட்�ய��ப்... அப் ந�ங் பார்த்தி�ப்ப’’ என் �றிவ�ட்
சி�சி�ெயனச சி�த்தா.
ைவ�ந்தன� மனப்ப�ராந் ெதள�ந் ேபாைத�ம ெதள�ந் வ�ட்ட.
“வ�க்க... அப்ப�ன்?’’ என்றா.
ைசக்கிள்கா ேயாசித்�வ�ட, “ேடாப்ப’’ என்றா. ைவ�ந்த�க வ�ளங்க வ�ட்ட.
‘ேடாப்ப’ என் ெசால்ை சில சின�மா கதாநாயகர்க வ�ஷயம �லம அவன
அறிந்தி�ந்த. ஆனால, அைத ஆதிமங்கலத்� பக்கத்த, அ��ம ெபண்�
அண�வார்க என்பை அவன எப்ப நிைனத்� பார்த்தி�ப்?
ம� னாட்ச வல� பரம�க் எ�த்தறி கிைடயா�. சாராயக்கை என்றா சிவப்
ேபார்� ெவள்ை எ�த்�க ேபாட்��க் என� அவனாக ஒ� மனப்பதி
ைவத்தி�ந்த. �� �ற்றி நிைலய�ல அவைன ேகாைவ ம�த்�வமைனக்
ெகாண்�ேபா �ணப்ப�த ஏற்பா நடந்த. கிளம்�கி தினத்தன் ேபாைத�டன
இ�ந் அவைன பஸ்ஸி �ட்� ெசல் அவன உறவ�னர்க நின்றி�ந்த. “இதா
� ��ச்�ட இப் வந்�டேற’’ என் ெமள் ந�வ�னான. தபாலாப�ஸ
கண்ண�ல்பட. சிவப் ேபார் ெவள்ை எ�த்... ேவக நைடநடந் உள்ே
�ைழந் ேபாஸ் மாஸ்ட ெசல்வராஜிட, “சீக்கிர.. சீக்கிர... ஒ� �� மில்ல
��ங்’’ என்றா. என் ஏெதன வ�ளங்காவ�ட்டா ெசல்வரா,
“இங்ே அெதல்லா கிைடயா�. ஸ்டாம்�த இ�க்’’ என் ெசால்...
“அவசரமா ஊ�க்� கிளம்�ேறா. அைதயாவ� ��ங்... ��ச்� ெதாைலக்கிேற.’’

ஆஸ்பத்த
தமிைழத தைழத்ேதாங் ெசய்வதற்க இந்திை தார்�ச அழிக்க ேபானவர்கள�
ஒ�வர்தா வராசாமி.

ேபாஸட ஆப�ஸின
�ம்ெமாழி பலைகய�ல இந்திை அழிக்,
�ைன சவட்டப்ப பைனப பட்ைடை
எ�த்� ெகாண் ெகாள்ைகவாதிக�ட
கிளம்ப�னா. நின் இடத்திலி�ந
அழித்�வ�� ேதாதில்தா அஞ்சல ேபார்
இ�ந்த.
அவர தாைரத ேதாய்த் ெகாண் பனம
பட்ைடை ஆங்கி எ�த்திேமல ைவத்தா.
அ�கிலி�ந்தவர்�ரல்ெசா &

56

“ஐயய்ேய! அ� இங்ல�. அத அழிச்�டாே. இன்ெனாண இ�க்�, பா�... அதான
இந்த!’’
அப்ேபா�தா ப�ரக்ைஞ�ட எ�த்�க்கை கவன�த் ஒ� ���க் வந்தா. ‘ஓ
இங்ல��க்கார நம்மளயாட்டத! அவன எ�த்ை தன�த்தன�ய எ�தறான. இந்
இந்திக்கா தான எல்ல எ�த்� ேமல�ம ஒ� கம்ப�ய கட்�வ�ட ஜாய�ண்
அ�ச்சி�க்க. எமகாதக�க’ என் ��� ெசய், ‘ஆதிமங்கல டாக்க’
என்ெற�தப்ப இந்திை அ�த்தமா அழித்தா.
அன்றிலி�ந ஆங்கிலத்த ம� � அர்த்த�யாத ஒ� ப��யம வளர்ந்�வ,
உலகநாத�டன உைரயா� உைரயா�, தன� ஆங்கி நாலட்ை வ��த்த ெசய்
ெகாண்��ந்த வராசாமி.

அவர� ஆங்கி அறி�க் பலியாவதற்ே வந்தாற்ேப
ஆதிமங்கலத்� அ�த்த�த டாக்டர் வந் ேசர்ந்த. �தலில வந்தவ \
ெவங்கடாசல என்கி டாக்டர்த. ஒ� மாதத்�க �ன்னே வந்
அ�ைமக்காரைர பார்த அவர ேபசிவ�ட்� ேபானதில, அ�ைமக்கார வட்

ெவள�த்திண்ைணய ஒ� ப�தி ெசங்கல்ல த�க்கப்ப, ஊ�ன �தல வாடைக
ஸ்தல உ�வாய�ற். அதில்தா ெவங்கடாசல பஸ்ஸி வந் இறங்க
ஆஸ்பத்த ேபாட்டா.
பஸ்ஸி வ�ம்ேபாே �க்கா அ� அகலத்�க ஒன்றை அ� ந�ள�ள் ந�லநிறத
தகரப பலைக�ம தகரப ெபட் ஒன்�மா வந்தா.
அந்த பலைகையத தன� ஆஸ்பத்தி�ய ெவள�ேய ஆண�ய�த்� ெதாங்கவ�ட்ட
டாக்ட ெவங்கடாசல. ேபார்� ‘ெவங்கடாசல ஆர.எம.ப�.’ என் ெப�தாக�ம
அ�த் ‘இவ்வ�ட சகல ேநாய்க� ச�ெசய்யப்ப’ என் சிறிதாக�ம
எ�திய��ந்த. ெவங்கடாசல சாைலய�ல நடக்�ம்ேப, “ம�த்�வர் ெபாட்
இ�ந்�தாே ஆக�ம? இவர ெவ�ங்ைகய ேபாறதப பார்த் சந்ேதகம இ�க்�ே’’
என் கண்�சாமி அவர கா�படப ேபசினார. அப்ேபாே ‘இந் ஊர் எப்ப காலம
ேபா�ேமா’ என் கிலி ெவங்கடாசலத்�க ெதாற்றிய.
ஊர்மக்க�, இன�ேமப்பட �ல�ர வைர ேபாய �த் டாக்டைர
பார்க்கேவண அவசியமில்ை என் நிம்மத வந்த. அப்ேபா ெப�யம்ை ேநாய \
உலகில �ற்றா ஒழிக்கப்ப�வத �ன்னா கைடசி காலத தாண்டவத்த
இ�ந்த.
வராசாமி

தன� ேகாயம்�த் மாப்ப�ள்ைள டாக்ட�ட அைழத்�ப்ேபா
ெப�யம்ைமக்க அல். சாதாரண சள�, காய்ச்.
இ�வ�ல யார ேநாயாள� என் டாக்ட �ழம்ப� தவ�க், வராசாமி

ஆரம்ப�தார&

57

“இவ� நம் மாப்ப�ள்ைள. ேகாயம்�த்� இ�ந் வந்தி�க்க. கிேலாம� ட்ட
ேசஞ் ஆய��ச்ச... அ�தான உடம் ச�ய�ல்லாம ேபாய��ச்’’ என்
மாப்ப�ள்ைளை காட்�னா.
ஸ்ெடதஸ்ேகாப காதில மாட்�யவ, எ�த் ேடப�ள�ல ைவத்�வ�ட,
“கிேலாம� ட்டர?’’ என்றா.
“என் டாக்ட... இ��டவா ெத�யல? அங்ேகக் இங்ேகக் ெவய்ய�,
காத்ெதல்ல மா�ப�ம இல்ைலய? அதத்தா ெசான்ேன. கிேலாம� ட்ட ேசஞ்!’’
என் வராசாமி

அ�த்த தி�த்தமாக பதிலள�த்தா. டாக்ட�க ��ஷன எ�க்�
உத்ேயாக ேவ� வாயத் வ�ட்ட.
“அ� கிேலாம� ட்ட இல்ல�ங... ந�ங் ெசால்ற கிைளேமட் நிைனக்கேற...’’
டாக்ட ெசான்ன� ‘ஓ ெயஸ’ என்கி பாவைனய�ல தைலயாட்�னா வராசாமி.

டாக்ட ஸ்ெடதஸ்ேகாப ைவத் ேகாயம்�த் மாப்ப�ள்ைள ப�ேசாதித்தா.
ஸ்ெட ப�ேசாதைன ��ந்த� வராசாமி

டாக்ட�ட, “என்னங டாக்ட, அவ�க்
சள �� ெசால்ேற. ந�ங் �க்�லே வச்� பார்க்கலி?’’ என ஸ்ெடத்ை
ெதாட்�க்கா வ�னவ�னார.
அ�த்�வ� பல ெதாந்தர�கை ஒ��ச்சாக சமாள�க், டாக்ட வ��வாகேவ
ேபசிவ�ட ��ெவ�த்தா.
“இங் பா�ங் வராசாமி.

இந்த �ழ�, ��ப் பாக்கற�க உள்ள. இைத வச்�
��ப்ைப பார்த்த என் வ�யாதி� ஓரள� கண் ப��ச்சி�ேவா. பலேப�
வ�யாதி எங்கி�க்ே, அ� சம்பந்தப் இடத்�லே இைத வச்� பாக்க�ம
எதிர்பாக்கறா. அ� ேதைவய�ல். ஊசி�ம அப்பத்தா. �ஜத்�லேய,
ப�ட்டத்�லே ேபாட்ட, நரம் வழியா எல்ல இடத்�க் ம�ந் ேபாய��ம. மத்
ஆ�க மாதி� ந�ங்க� தப்ப நிைனக் ேவண்�யதில. ந�ங் இங்ல� ெத�ஞ்சவ
பா�ங்!’’
\ டாக்ட� ைநச்சிய பலனள�த்த.
வராசாமி,

“ச�ங் டாக்ட. ந�ங் மாப்ப�ள்ைள நல்ல ‘இன்ெபக்’ ஏத்திவ��ங’’
என் ேகட்� ெகாண்டா.
டாக்ட அவர� ெமாழிையப பண�ந் ��ந்�ெகாண, ‘இன்ெஜக’ ேபாட்�வ�ட்ட.

58

சிகிச்ை ��ந்த�, அ�த் ஆள்வரத இல்லாததா இ�தரப்� ேபச்
வார்த்ைதை ெதாடர்ந். ேகாயம்�தர மாப்ப�ள் காைசக ெகா�த்�வ�ட
ஓரமாக ெபஞ்ச்ச ந�ட்� ப�த்�வ�ட்ட.
“டாக்ட! இந்த ெப�யம்ை ெராம் ‘எெபக்’ பண்ண��ம?’’ வராசாமி

ச�யான
அர்த்தத் ேபசிய�ம, டாக்ட உற்சாகமாகிவ�ட்ட. ப�ன்னா ஒ� ‘எஃெபக்’
வரப்ேபாவ ெத�யாமேல!
“அ� ெராம் சிவ�யரான ஒண்�தா. பட, சீக்கிர ெப�யம்ைமை ‘எரா�ேகட’
பண்ண��வாங.’’
“ஆமா, டாக்ட! இந் மாதி� ேநாையெயல்லா ‘ெடவலப’ ஆகவ�டக �டா�.’’
ச�யான பதப்ப�ரேயாகங் டாக்டை உயர உயரத �க்கி ெகாண்��ந்.
“டாக்ட இந்த ெப�யம்ைமக இங்ல ஷ் என் ேப�?’’
“ஸ்மா பாக்.’’
வராசாமி

உதட்ைட ப��க்க, உ�த்திர கண்ணனா மாறினார.
“ேநா, அப்ப இ�க் வாய்ப்ேபய�! ந�ங் ெபாய ெசால்ற�ங. ‘ஸ்மா’னா சி��ன்
அர்த். நான ஒண்� ஃ�ல கிைடயா�.’’
கைடசிய�ல ெப�யம்ைமக ஆங்கிலத்த ‘ப�க பாக்’ என் டாக்ட ஒப்� ெகாள்
ேவண்�யதாய�ற. சமாதானமாக ப��ய ��� ெசய்தன. எப்ப��
ஒ�வ�க்ெகா�வ தய� ேவ�மில்ைலய? ஆஸ்பத்தி� வ�ட் ெவள�ேய
வ�ம்ேபா வராசாமி

டாக்ட� ஸ்ெடதஸ்ேகாப் ெதாட்� ேகட்டா.
“டாக்ட இந்த க�ப் மாைலக் ேபெரன்?’’
வராசாமி

அறியாைமயால்தா இப்ப வ�ல்லங்கமா ேப�கிறாரா? அல்ல,
வ�ைளயா�கிறரா£ என் சந்ேதக டாக்ட�க உடேன வந்�வ�ட்.
“ஊசிக்ெகல்ல உடேன இங்கில� ேபர ெசால்ற�ங.. இ�க் இப்பத்த ேபர
ேகக்கற�ங?’’ என்றா.
“அதில்ைலக டாக்ட. அம்ை �த்தறவங வர்றப்ப, ஊசிக்� ேபர என்ன
ேகட்� ெத�ஞ்�கிட்ே. இத இப்பத்த பாக்கிேற. எங்கிட ஒ� பழக்க
என்னன, எந் ஒ� ேபைர�ம இங்ல�� ஒ�தடைவ ேகட்ேடன ைவங்... அப்ப�ே
கப்� ேகட் பண்ண��ேவ.’’

59

டாக்ட� ‘ஸ்ெடதேகாப’ என் தன� க�ப் மாைலக் வ�ளக்க ெகா�க்,
வ�ல்லங வராசாமி

வ�ைடெபற் தி�ப்தி�ட வ�ைரந்தா வ�
� ேநாக்க. அைத ம�ப�
ஒ�ங்காக ெசால்ல ெத�யாமல, ஊ�க்� நடத்தி �ழப்பங்கை ெசால்
ஆரம்ப�த்த, அ� தன�க கைதயாக வள�ம.
டாக்ட ெவங்கடசலம பல இடர்க, இன்னல் கடந் ஆதிமங்கலத்த �கழ்ெபற்
ெகாண்��ந்த. �ச்ச ம�ந்�கள� உய�ைரப ேபாக்� தன்ைமயறிந, அவற்ை
வயலில இ�வதற்� பதில சிலர வாய��ம இட்டார். அந் உய�ர ெகால்லிகள�
ெபயர்கைள ெத�வ�ப்ப தர்மமாகா; எமதர்ம ஆகிவ��ம. இப்ப பலவ�தக
கைரசல்கைள ெகாண் உய�ர மாய்த் ெகாள்ள பார்த்தவர்க க�ன
சிகிச்ைசக ெகா�த் அந் ம�த்�வ உய�ர்ப�ைழக ைவத்தா.
பத்தாண் ேசைவைய அவர நிைற� ெசய்வதற் மரணெமய்தினா. பணங்காைச
ெபா�ட்டா மதிக்காம அவர ேசைவ ெசய் வந்ததா, அவர இறந் தினத்தி ெத�
���ம சனங்களா நிரம்ப வ�ட்ட. ெசாந்தக்கா கள பாைடகட் ைவத்தி�க,
சவம எ�க்� ேநரத்தி ஊர்சனங் பாைடையக ைகப்பற்றினார.
“ஐயா! எங்கிேய ெபாறந் இங் வந், எங்க� இ�ந், எங்கள ஒ�த்தர
ஆய�டடா�. அவ�க் நாங்கதா ேதாள ��க்க�’’ என் இ�கா� வைர
கண்ண��ட �க்கி �மந் நல்லடக் ெசய்தன.
வ�ஷம அ�ந்�வதற ‘ம�ந்ைத ��ப்ப’ என் ெசால வழங்கிவந். அைத நம�
வராசாமி

‘ெம�சின சாப்ப��வ’ என்ே வழங்க வந்தா. உலகநாதன்தா அைத
‘பாய்ஸ’ என் �ற ேவண்� என் தி�த்தினா. இந்த ெசால்ை பசி வய�ேறா�
அவர உள்வாங்க ெகாண்டா வராசாமி.

ெவங்கடாசலத்ை ெதாடர்ந ரமணன எம.ப�.ப�.எஸ வந்தா. அவேரா� �டேவ
‘பத்ம ெம�க்க’ஸ§ம வந் ஸ்தாப�தமாகிவ�ட். ெம�க்கல்ஸின டாக்ர
அைடந் லாபத்ைதவ� ம�ந் கைடைய நிர்வகித ர�நாதன அைடந் லாபம
�றிப்ப�ட த�ந்த. அவன ம�ந்� கைடய�ல ேவைலக்� ேசர்ந நாள �தேல,
டாக்ட� ைகெய�த்ை ெநா�க்� அறிந் ம�ந்�கை எ�த்� ேபா�வான.
அவன�டம்தா �க்கை �த்�சாம ேநர�யாக ஆேலாசைன ேகட்ட. “டாக்டர்கி
இ� வ�ஷயமா ேபாற�க் சங்கடம இ�க்�. நான ெகாஞ்ச எ�ப்பா கல�க்
வர�ம. அ�க் ஏதாச்� ம�ந் இ�ந்த ��றா!’’
இந்த ேகா�க்ைகக் ப�ற� \ மாைல ேநரங்கள� �த்�சாமிக தினத்�க �ன்
ப�\காம்ப்ெள மாததிைரகைள ர� நாதன தந் வந்தா.
“இந் மாத்திரதான?’’

60

“இேததான நம்ப� சாப்ப�டலா!’’
“அ�ச�. நான சிவப்பாகற�க என் அறி�றி?’’
“தினம காைலல ஒண்�க் ேபா�ம்ேபா மஞ்சளா ேபாச்�ன வய்ய. ந�
சிவப்பாகேற அர்த்.’’
ர�நாதைன நம்ப �ன்றா�கள மஞ்சளா ஒண்�க் ேபானான �த்�சாம.
பதி�க் ர��க் நிைனத், நிைனக்கா ேநரங்கள ெலல்லா �, பன, ப�ஸ்ெக, பழம,
சிகெரட இவற்�ட �க்கைடக அப்பாற்ப ெபா�ட்கைள� அள�த் வந்தா.
அப்�ற �ட் உைடந் ர�நாதன உறைவ உைடத்� ெகாண டான. ஒண்�க ந�ர
நிறத்திேலே அ�க் ஆரம்ப�த்த.
ெப�ய வட்�

ேதாட்டத்த ேவைல ெசய்�ெகாண்�� க�ப்ப ஒ�நாள தி�ெரன
மயக்க ேபாட் வ��ந் வ�ட்டா. கைடசிக்கா யாத்திைரக�க அப்ேபா
சந்��வ� �திைர வண் இ�ந்த. அன்ைறக சந்� ஊ�லில்லாததா
ைவ�ந்தன்த வண் ஓட்�ய. ேநாய் �திைரைய ெநாக்க எ�த், வண்�ய�
க�ப்பைன ேபாட்� ெகாண் ��ங்கக்�� ஆஸ்பத்த வந்தா. வந்தவ
�திைரைய அவ�ழ்த்�வ� �ைடசாய்த்த. வண்�ய�லி�ந வ��ந் க�ப்பைன
�க்கிக்ெகா ைவ�ந்த ஆஸ்பத்தி�ய �ைழந் டாக்ட�ட, “தட்�தட் தட்
எ�த்தாந்திட். என்னன பா�ங், டாக்ட’’ என ேகட்� ெகாண்டா.
டாக்ட, ‘இ� ேபால� ஸ ேகஸ’ என் எ�க் ம�த்�வ�ட்ட. ப�ன்னா நடந்�வந
ேசர்ந ஊர்க்காரர, ‘தட்�தட் தட்’ என்ப அ�த� சம்பந்தப் ப�ரேயாகம
அல்லெவன் அ� ைவ�ந்த �திைர வண்�ை வ�ைரவாக ஓட்� லாகவத்ைத
�றிப்ப என்� எ�த்� ெசான்னார். டாக்ட ‘ைவத்திய ப�ப்ைபவ�, வட்டா
வழக் க�னம ேபாலி�க்கிறே’ என நிைனத்தி�ப்ப.
வட்டா வழக்�கைளவ� ெப�ம சிக்கை, அவர ‘இங்கில� வராசாமி’

�லம
அ�பவ�க் ேவண் வந்த.
ம�ந் ��த் ஒ� ஆசாமிைய டாக்ட�ட அைழத்� ேபானார வராசாமி.

ஆசாமி
�ற்�ய�� �ைல உய��மாக ேபச��யாத நிைலய�லி�க், டாக்ட ரமணன,
“இவ�க் என் ஆச்?’’ என்றா.
“பாயாசம சாப்பட்�ட்ட!’’
“ேயாவ, பாயாசத்� ெகல்லா இப்ப ஆகாேதய்ய... அ�ல எ�னாச்� கலந்
��ச்சிட்டா?’’ என்றவா ேநாயாள�ய�ன �வாசக காற்ை ேமாந் பார்த்த.

61

“ஏங், பாயாசம ��ச்சே உ��க் ஆபத். அந் பாயாசத �க் இன்ெனா பாயாசம
ேவற கலப்பாஙளாக்�!’’ என் வராசாமி�ள்,

ஒ�வழியாக டாக்டே பாய்சைன�
பாயாசத்ைத� மன�க்� ப��த்தறிந்த. ‘ேபால� ஸ ேகஸ’ என் �தலில
ெசான்னா�, ேபாரா� ஆைளக காப்பாற் வ�ட்டா.
கைடசியாக வராசாமி

தன�ேய அைழத்� ெசான்னா.
“நல்லா ேகட்�க்ே. உனக்ே சீக் வந்தா� இந்த பக்க ந� வரக்�டா...
���தா?’’
என் ெசய்வ... ம�த்�வேர� சிலசமயம வாளால அ�த்�ச்
ேவண்�ய��க்கி.

அைழப் மண�
காலத்தி அைழப்�மண வண்�க்கா ெசம்பட்ைடக ேகட்ட. அவர கைடசியாகக
ேகட் சத்த அ�தான. அேதா� இயற்ை எய்திவ�ட்ட. அவர ைவத்தி�ந
வண்�� மா�க�ம ெப�யதாதம்பாைளயத்த ஒ�வ�க் அவர� வா��களால
வ�ற்கப்பட.
ெசம்பட்ைடத ெசத்� ேபானாேரயழிய, ஆதிமங்கலத்திலி� அவர� ஆன்ம
வ�லகவ�ல்ை. அவர� க�த்�ல வா�சாக பவன�வர ஆரம்ப�த்த ெப�யசாமி.
க��க் வாழ்க்ைகப்ப ேபாய��ந்
கைலராண�, மா�யம்ம ேகாய�ல
தி�வ�ழா�க் ஊ�க் வந்தேபா
ெப�யசாமிையப பார்த, “எங் வட்�க

ஒ�நா வாங் மாமா’’ என் அைழப்
ைவத்தா.
க�த் தாங்கா அள� நைககைள அவள
அண�ந்தி�ந்த. ஆதிமங்க வாசிகள
அவ்வள ேப�க்� தன க�ர வட்ைட�

டாம்ப�கத்ைத காட்�வ� ேவண்� என்கி
வ��ப்ப அவ�க்கி�ந். கணவன
ெசல்ல�த அவைளக கட்�ம்ேப, ைகத்தற
ெநய்� ெதாழிலாள�. இப்ேபா ெடக்ஸ்ை
அதிபர. �ைரையப ெபாத்�க்ெகா �ேபரலட்�ம �தித் அதிரஷ்ட அ�.
‘பணம வந்தா� �ணம மாறல...’ என் கைலராண�ைய மன�க்� பாராட்�
ெப�யசாமி, “அ�த் வாரம வர்ேறனம்’’ என் ஒப்�க்ெகாண். “வந்த�ங்க கதவத

62

தட் ேவண்�யதில மாமா. கத�க்� பக்கத்�ல �ச் ஒண் இ�க்�. அத
அ�த்�ன ேபா�ம’’ என� ெசான்னவ, க��ல தன� வட்�க

வந்தைட�
வழி�ைற கைள�ம ெசால்லிவ�ட, மா�யம்மைன �ம்ப�ட் ேபாய்வ�ட்ட.
அ�த் வாரம ெசால்லிைவத்த ெப�யசாமி பஸ ஏறி க�ர ேபாய ைவயா�� நக�ல
இறங்க, அவள� வட்ை

வ�சா�த்தவா நடந்தா. எள�தில வட்ை

அைடந், ��ய
கதவ�ன �ன்நின சில வ�நா�கள தாமதித்தா. இந்த தற்ெசயலா தாமத
சமயத்தி வட்��

இ�ந் கைலராண� கத� ேநாக்க நடந் வந்�ெகாண்��ந்.
கத�க் அ�கில �வ�ட்ைச பார்த்�வ� ெப�யசாமி, அதன ம� ேத கண்ை நாட்
ஆட்காட வ�ரைலைவத் அ�த்தினா. ‘கீ ர’ெரன் அ� அல�வதற் �ன்ே
கைலராண� கதைவத திறந்�வ�ட்ட.
ஆக, ெப�யசாமி ���க் வந்�வ�ட்ட. ெபாத்தாை அ�த்தின கத� திறக்�!
இந்த ெபாத்தா இயங்� �ட்�ம பற்ற ெபாட்ைடப்�ள்ைளய ேகட்க�
�ச்சமாய��ந். இ�ேவைள வ��ந்தா�வ�ட ஆதிமங்கல தி�ம்ப�னா.
�க்கைடகள�� தைல வாசலி�ம நின்றப, ெபாத்தா அ�த்தினா கத� தாேன
திறக்� மர்மத்ை பற்ற ேபசிப்ேபச மாய்ந்த. ‘மாடர் திேயட்டர’
திைரப்படங்கை ெதாடர்ந பார்த்�வ உள்� ேகாஷ், அைத நம்ப�
ஆரம்பத்த. தங்கை வ�ஞ்ஞா ெகா�ந்�களாகே காட்�க்ெகாண்டவ,
“இெதன்னப், ெப�� ெசால்றத பாத்த என்னேம ஜி.�.நா�� ேவைலயாட்டம
இ�க்�’’ என் வ�யந்தன.
கண்�ச்சா, “இ�க்�. இ�க்�! ெகாஞ்ச கரண் அதிகம ெசலவா�ம’’ என்றா.
இைடய�ல ஒ�த்த ��ந் அ�த்தா & “ஆய�ரந்தா இ�க்கட்�மப. பகல் கதைவ
��க்கிட ெபாழப்�த்த நடத்தற ட��ல மட்�ம்த’’ என் �றியவர,
ெப�யசாமி ட��க்� ேபானேத பாவம என்ப ேபால ஒ� பார்ை பார்த்த.
இப்ப�யா ேபச்�க ஓ�க்ெகா ��க்�ம்ேபா இந்த ‘ெதாட்டா திறக்�
வ�த்தாரத்த’ மர்மங்கை காலி ெசய்வ என்ப மாதி�, வரதராஜு ஒ� காலிங

வாசலில மாட்�னா.
ெபல்ை வாங்க வந் வட்
�வ�ட்ை வட்�

கதவ�ல ெபா�த்தாம காம்ெபௗண ேகட்� உள்வசத்த,
ெவள�ய�லி�ந் எட் அ�த்�கிறா ேபான் ஏறபாட்� ைவத்தா. அைழப்
மண�ய�ன பலைன எதிர்வ�ட்�க்க அைடந் �தலாவ� சம்பவ ஆதிமங்கலத்த
நடந்த.
வரதராஜுவ�ன மகள சாந்தாமண�ை ெந�க்கத்த பார்ப்பத, அவர்கள எதிர்வ�ட
இைளஞனான ஜகத�ச�க் ெடலிேபான ைகெகா�க்கவ�ல் என் �ன்ே
பார்த்ேத. ஆனால, ஒ� கதவைடத்தா ம� கத� திறக்� வ�தமாக, ஒ� மண�
ம�த்தா� ம�மண�யான வாசல மண� அவ�க் உதவ�ய�.

63

சாந்தாமண�க கல்யாண ஆகிவ�ட்��ந். க�ெநல்லிவல கிராமத்தி கந்�க்க
ைவத்தி�க் மாப்ப�ள்ைளக கட் ைவத்�வ�ட்ட வரதராஜு.
அனைறக் சாந்தாமண பஸ இறங்க வ�ம்ேபா ெஜகத�சன பார்த்த. நன்
ெகாதித் ந��ல கிடக்� �ட்ைடெய இதயம வ��ச�ற்ற. அழ� ��ய��ந்த
சாந்தாமண�க. ஆதிமங்கலத அழ�டன க�ெநல்லிவலசி அழைக�ம
ேசர்த்�க்ெக இரட்ை அழகாய் ெபாலிந்தா.
வட்��

வந்தவன� மனக்க �ன அவள� ெசா�பம ேதான்றி ேதான்றி ெசாக்
ைவத்த. நிைலெகாள்ளா தவ�த்தா. சாயந்தி ேநரம வரதராஜு�ம அவர
மைனவ��ம ெவள�ேய கிளம்ப� ேபாவைதப பார்த்த. உடன�யாக வரதராஜுவ�ன
வட்

மதில�ேக ேபாய அைழப் மண�ைய அ�த்தினா.
மண�ேயாைச ேகட் உள்ே இ�ந் ஓர உ�வம கத� ேநாக்க வ�வ�, கம்ப
ெபா�த்தி ெப�ய ஜன்ன வழிேய ெத�ந்த. அ� சாந்தாமண�தா என்கி
நிைனப்ப� ஓ�� வ�நா�கள உற்� பார்த்த ெஜகத�சன. கத� பார்த நடந்�வந்
சாந்தாமண அல்... அவ�ைடய தங்ை காந்தாமண என் ெத�ந்த�,
வ��வ�ெடன் தன வட்�க்

வந் அைடந் ெகாண்டா ஜகத�சன.
‘என் �ேபந்திர கிளம்ப ேபாகிறேதா’ என் பயத்திேலே ஐந் நாட்களா �ச்
�ட்� ெகாண்��ந ஜகத�ச�க் ஒ� க�தம வந்த \ அ�, ேத� வந்
மண�ய�த்த பற்ற ரசம ெசாட் வ�சா�க்ம்வ�தமா காந்தாமண�ய� ைகெய�த்தி
இ�ந்த!
ஊ�க்� தறிப்பட்ட ைவத்தி�ந ராமலிங்க� அைழப்�மண வாங்
��ெவ�த்தா. அதற் தங்கேவல்த காரணம. கிழக்ே ேசனாபதிபாைளயத்தி
இ�ந் தறிக் வ�வான தங்கேவ. வ�வரம பத்தாதவ, அப்பாவ, ெவ�ள�, �ஙகன,
ேசாம்ேபற என & உலகத்தி நிம்மதியா இ�க்கிறவர்க� என்ெனன ெபயர
உண்�ேம & அவ்வள ேப�ம அவ�க் உண்.
பட்டைறய� ந�ண் காலம �ழங்கியதி �ைவன கம்ப �தல �க்க கட்ை வைர
அத்தை பாகங்கள� ெபய�ம அவ�க் அத்�ப. ஆனால, ேசர்ந்தாற்ே
கால்மண ேநரம ேவைல ெசய்தா அைரமண�ேநரம உறங்கியாகேவண்.
தங்கேவை நம்ப, தறிைய ஓட் ��யாெதன்பதா, ப�ஸ ம�க்கி ேவைலைய
அவ�க்� ெகா�த்தா ராமலிங்க. அவனால லாப�மில்ை, பாப�மில்ை
என்றள�க்�த ேவைலக் ைவத்�க்ெகாண்��ந. ஓனர ராமலிங்க இர�
ேவைலகைள ��த்�க்ெகா கிளம்ப�னா, ப�ற� ப�ஸ ம�க்கி அைறய�ல உள்ே
தாள்ைவத் ெகாண் தங்கேவ அங்ேகே �ங்கிவ��வா.

64

காைலய�ல அவைன எ�ப்ப� கதைவத திறக்க ெசய்வதற ராமலிங்க பாடாய்ப்
ேவண்�ய��ந். ஊ�க்� தி�டன ��ந்தா ஏற்பம கேளபரம்ேபாலத்த
இ�க்�, தங்கேவ�ை எ�ப்� �யற்சிக�. ஏகத்�க் தட்��, ெதாண்ை
வரள �ச்சலிட் ேசார்ந்�ேபாக ேநரத்தி, கத�க்க�கி ப�த்தி�க் தங்கேவ
எ�ந், தாைழ ந�க்கிவ�ட ம� ண்� ெதாப்ெபன சாய்ந ப�த்�வ��வா.
ராமலிங்க தறிேவைலகள பார்த்�க்ெகாண்��க்� தானாக எ�வான. ஆக,
�க்கங்க� இைடேயயான இைடெவள�தான தங்கேவலி வாழ்க்.
அைழப்�மண�ை தாரா�ரத்தி வாங்�ம்ேபா ராமலிங்க ெசான்ன இ�தான.
“ெத�ேவ எந்தி�க் மாதி� சத்த ேகக்க�ம்ய. அப்ேபாதா ேவைலக் ஆ�ம.’’
மண�ைய கதவ�ன உள்பக்க அ�காைமச �வ��ம, �வ�ட்ை கத�க் ெவள�ப்பக்
நிைலப்ப�ய�� ெபா�த்தினா ராமலிங்க. �கத்தி நிம்மத ெத�ந்த. மண�ைய
அ�த்� பார்த, உயர்ந சத்தத் ேவ� ேகட்ட� நிம்மத �டர்வ�ட் ப�ரகாசிக்ச
ெசய்த. பாவம, அந் நிம்மதிக ஈசலின ஆ��தான என்பை அவர
அறிந்தி�க்கவ�ல.
ம�நாள காைல வட்�லி�ந

எ�ந் தறிப பட்டைறக ராமலிங்க ேபானார. இன�
உள்ளங் சிவக்க கத� தட்டேவண்�யதில. வ�ரல �ன�ேய ேபா�ம.
‘கிர்�... கிர்ர்’ என� நான்ைகந �ைற அ�த்தினா. உள்ே அரவத்ைத
காேணாம. �வ�ட்சி ம� � வல� ைக ஆட்காட வ�ரைல ஊன்றினா. ‘கிர...ர.... ர்ர...’!
உள்ே ப�த் இ�ந் தங்கேவ�க �க்க கைலந்த. அ�கில பார்த்த..
‘கேணஸ ரா�’ என் தறி ஓட்� ெதாழிலாள� களால அைழக்கப்ப ‘கெனக் ரா�’
கிடந்த. �க்க கலக்கத்திேல அைதத தடவ� எ�த், மண�ையப பார்த
வ�சிறினான. ‘ர்ரங’ என் மண� ெதறித் வ��ந்த. வழக்கம்ேப ெதாப்ெபன
வ��ந் �ங் ஆரம்ப�த வ�டடான.
ெவள�ய�ல இ�ந் ராமலிங்கத்� ஒன்�ே ��யவ�லைல. மண� அ�க்காததா,
ம�ப��ம தன� சிவந் கரங்கைள ெகாண் கதைவத தட் ஆரம்ப�த்த.
கத� இ�ப�ம சத்த தாளாமல ம�ப� வ�ழிப்�க வந் தங்கேவ, எ�ந் கதைவத
திறந்தா. உள்ே �ைழந் ராமலிங்க, அைழப்�மண �ண்டாக தன�த்தன�ே
கிடப்பைத பார்தார. அைதப பார்த்தவா,
“இ� என்... இ� எப்ப?’’ என்றா.
“ெபல் ெராம் ேநரம அ�ச்சீங்க?’’
“ஆமா...’’

65

“அ�தான கரண்ேடா ேலா� தாங்கா உைடஞ் வ��ந்��ச!’’
ஒன்� ேபசாமல ராமலிங்க ேபாய்வ�ட்ட. அந் ஒ� வ�நா�ய�ல தங்கேவ��க
சமேயாசிதத்தி கத� திறந்ததா, உண�ம உறங்�மிட� உத்தரவாதமாய�ற.
ெசான் ெபாய்ேயா ேசர்த அவன� மனசாட்சி� வ�ழித்� ெகாண்டதி, வ�ழிப்
உணர்� எப்ப�ேய ��ப்ேபான. அ�த் நாள�லி�ந் ராமலிங்க வ�கிற ேநரம
கத� திறந்தி�ப்ப தங்கேவ ப�ஸ ம�த்� ெகாண்��ப்ப�ம காட்சிகைள
காண ��ந்த.
எந்ெதந ேநரத்தி எந்ெதந் கத� திறக்�ெமன யார்தா ெசால்ல���?

பாங்
அவசரம ஆத்திரத்� கடன வாங்கா வ�வசாய�க�ம உண்ட? �ற்�ப்பக்க
ஊர்க்காரர்க சிலேப�ம ஆதிமங்கலத்�க்கார சிலேப�ம வ�வசாய�க�க்�
மற் ��ம்பஸ்தர்க� வட்�க் கடன ெகா�த்� பத்திரங் எ�தி வாங்க
வ�வ� காலகாலமான வழக்கமா இ�ந்த.
க�ேவல �ள்ை ைவத் �க்கார ப�ேளய�ல பாட்�பா ைவக்க ெசால்ல
ைமக்ெசட்கார அசத்தி ராசாத்தி� அஞ் வட், எட் வட்�க் கடன ெகா�த்
வந்தா. ஆனால, ராசாத்திய� ப�வர்த்த எல்லா ெபண்கேளா மட்�ம்த.
பாண் பத்திரங்கள எ�தி வாங்�வை
மட்�ே ஆதாரமாகக ெகாள்ளமாட்ட
ராசாத்த. அந் ேநரத்தி �ரல ெகா�க்கி
�வர் பல்லிகைள சாட்சியா ைவத்�,
கடன்வாங வ�ம ெபண்கை அவர்கள�
�லெதய்வங்கள ேப�ல சத்திய உைரக்
ைவத்� கடன த�வாள. இ��ம ேபாதாமல
ஈயப ேபாகி ெதாடங்க& ேதா�, ெதாங்கட்ட
வைர அட� வாங்கி ெகாண்�தா கா�
த�வாள.
அவள� கா�க�க்� தான�யத்தி மணம
உண். தவ�ட்� பாைன, ேசாளப பாைன,
ராகிப பாைன என் வட்�

மண்பாைனக�ள இடெமல்லா பணம
ைவத்தி�ந்த ராசாத்த. இந் மண்பாைன கா�கைளத்தா மண்ண� மங்ைகக
வட்�க வாங்க வாழ்ந்த.

66

பணத்ை எலிகள ெகாறித்�வ�டக்�ட என்பதற்காக பாைனகள�ன
எண்ண�க்ைகய பாதியள� �ைன வளர்த்த ராசாத்த.
ஊ�க்� ேவட்�க மட்�ே இ�ந் நிைலமாறி, காலில �ழாய மாட்� தி��ம
இைளஞர்கைள� இப்ேபாெதல்ல பார்க ��ந்த. கிழக் & ேமற் ெமய�ன
ரஸ்தா� அதிலி�ந் ெதற்ே சந்ைதக் ேபாகிற பாைத�ம ஆதிமங்கலத்
‘கைடவதி’யாக

மாறி, அங்ே நகர நாக�கத்தி மட்�ே பார்க்கக் ப�டர, சீப்
சமாசாரங்க உட்ப வ�ற்பைனயாக �வங்கிய��ந்.
இங்ே ஈஸ்வ மள�ைக, தி�மங்கலத்த �க்கை, �த் ைசக்கி ஷாப �ன்ைற�
கடந்தா, அ�த்ததா அைர ஏக்க பரப்ப� சீைமக க�ேவலம (ேவலிக்கத்தா) �தர
மண்� கிடக்�.
அந் இடம வ�யாஜ்ஜியத்த கிடந்த.
அந் வ�ல்லங் பரப்ைப ெதாட் நின் ெகாண்��க் ரங்கசாமிய� வட்�ல்த

ஊ�க்கா �தல வங்க வந்ேதறிய.
வட்�

அைமப்ை அ�வலக அைமப்�க மாற்றே ஒ� மாத காலம ப��த்த.
�ன்ற அகல�ள் காைரப �ச்�ள மண்�வர்க இ�த்தார் & லாக்கை
ைவப்பதற! அப்ப இ�த்ததி மட்� பத் வண் மண ேதறிய�! ெசங்க
இைணத்� காைர ேமவ�, �திய உள்கத�க� ேமைஜ, நாற்கால, ஃேபன்க�மா வங்க
அைமந்த. ஆதிமங்கல காணாத அ�ங்காட்சிக, தள்ள�னா உள்ே ேபாய்
��ண்�ெகாள் தகரக கத�ம (ேராலிங ஷட்ட) அதற்� ெபா�த்தப்பட.
ஸ்தாப� அதிகா�கள அ�க்க கார எ�த்�க்ெகா வந், �ற்�ப்�
கிராமெமல்லா ெசன், ெவள்ைள சட்ை ேபாட்டவர் வட்�க்ெகல்

ெசன்
ேமார ��த்வ�ட், ‘வங்கிய� வ�ைக & வ�ங்கால ெச�ைம’ ஆகியவற்ைற
ேபசிவ�ட் வந்தார்.
ஒன்றியெமங் ேபாஸ்டர் திமிேலாகப்பட். ஆதிமங்கல வங்கி கிைள
திறந்த. அந்த கிைளக் ேமலாளர கட்டெபாம்ம மண்ட ேமலாளர கர்ண�
ஓ�யா� ஏற்பா�க ெசய், ஒ� மங்க நாள�ல, ��யன தகிக்� காைலப்ெபா�தி
ஏகப்பட ேசர்க மற்� கார்க நிற், ைமக ைவத் அந்த திறப் வ�ழாவ�ல
பல�ம ேபசினார்க. ஏட் �தல மாஜிஸ்ட்ேர வைர, மாட் டாக்ட
�தற்ெகாண மாவட்ட தைலைமக காசாளர வைர ஆதிமங்கலத்� வ�ஜயம
ெசய்தன.
அரசாங்கத்த ��வச்

ெத�யாவ�ட்டா�, �க்கா வச்சாவ

ெத�கிற வைகய�ல
தான அன்ைற நிகழ்ச் இ�ந்த. சிக்கனத்ை ைகக்ெகாள்� பற்றி�

67

ேசமிப்ப� அவசியம பற்றி� அர� சம்பளக்காரர ஊர்மக்க� ‘வ�ைளயாட்�
ப�ள்ைளக�க் ெசால்வ�ேபா’ பக்�வமாக� எ�த்� ெசான்னார்.
க�ப் த�ம்� கன்னங்கேளா தன்னடக்கத்ேத வ�னயத்ேதா� அவர்க
ேபசியைத ஆதிமங்கலவாசிக திறந்தவா �டாமல ேகட்டன.
சம்ப�ரதாயங்கெளல் ��ந் வங்க தன� ெசயல்பாட் ஆரம்ப�த்த, �தலில
பணம ெடபாசிட ெசய் வ�யாபா�கள்தா வங்கிக் �ைழந்தன. இரண் ஆள
உயரத்�க் அதிகமான ‘ஷட்ட’ �ைழவாய�ல ைவத், உள்ே ��க்�
ெந�க்�மாக த�ப்�க ைவத், �ன�ந் தைல நிமிராமல பண����ம மன�தர்கைள
ெகாண் அந் வங்கிக் அந் வ�யாபா�கள �ைழந்த�ட அவர்க�க ஏற்பட
�தல உணர், ‘ேவதாள உலக’த்தி� ��ந்த�ட �.ஆர.மகாலிங்க திைரய�ல
காட்�வாே... அ�ேபான் ப�ரமிப்பா உணர்�தா!
ெடபாசிட்கை சி�க்க சி�க் வாங்கி ெகாண் கட்டெபாம், கடன்கை அத்தை
எள�தில சாங்ஷ ெசய்யவ�ல். உய�ர் கடன �தல பய�ர் கடன வைர எ�
வாங்க ேபானா�ம, ‘எதற்� ெகா�க் ேவண்� ேலான? எங்க�க்க பணத்�க
ஈ� ைவத்தி�க்கிறா? பக்கத ஊர வங்கிய� ஏதாவ� கணக் ைவத்தி�க்கிறா?’
என்கி �திய�ல ேகள்வ ேகட், கடன ம�த்� ெகாண்ே இ�ந்தா.
வாய்ச்ெசாலன்ேம�, ெரவ�ன் ஸ்டாம ேமல ஒற்ைற ைகெய�த்� ேபாட்�
கடன வாங்கி பழக்கப்ப ஆதிமங்கலத்�க்கார, ‘எத்தை காகிதங்கைள
ெகாண், தங்க ேநர்ைமை நி�பணம ெசய்வ?’ என் திைகத்தன.
காட்டேவண் திறைமகைள�ம காகிதங்கைள� காட், �தன்�தலக ேலான
ெபற்றவ வராசாமிதான!

“கெரக்ட கட்�ர�ம்...’’ என் கட்டெபாம்மன�, “ேடாண்
ெவார் சார!’’ என் பதிலள�த்�வ�ட வந், வாங்கி காசில ஜ�ள�க்கை ைவத்தா.
பட்டாபட ட�சர்க, �ல ேசைலகள, ஈ�ைழத �ண்�க, ேகா�த �ண�கள, ேவட்�க
இைவேய வ�ற்கப்ப, இரண் ெபட்�க்க அள� அகல�ள் அந்த கைடக்�
ெபயர ‘இந்திய சில் எம்ேபா�ய’!
வங்கிய� ேலான மட்�மல்ல, தான ேபாட் ைவக்கி கா�க் வட்��
த�வார்க என் ேகள்வ�ப்ப, ராசாத்த இரண் பாைனகள�லி�ந் கா� திரட்
ஆய�ரம �பாைய எ�த்�க்ெகா வங்கிக் ேபானாள.
ச�த்திர பதி� ெசய் மறந் ஜான்சிராண அவள. ெவட் ஒண், வட் அஞ்
என்ப�தா எப்ப� அவள� �லிங! ேநராகச ெசன் கட்டெபாம்மை பார்த்
ெசான்னா: “சார, ஆய�ரம �பா இ�க். அைத பாங்க ேபாடலா�� பாக்கேன!’’
“நல்ல�ம்... ெடபாசிட பண்�ங!’’

68

“வட் எவ்வள த�வங்?’’

“ஒ� வட்�ையவ�ட ெகாஞ்ச ��தலாக ெகைடக்�ம ைவங்...’’
“என்ன?’’ என் நக்கீரைன பார்க்க �க்கண் ேபால, மாேனஜைர �ைறத்தா
ராசாத்த. ப�ற�, ேகாபத்ை அடக்கிக்ெகா சாந்மாக உைரயா�னாள.
“ஏ�ங் சா�... ெகாத்�க்கா ஊட் மா��த்�க ேநத்�தா கா� ��த்ேத.
அஞ் வட்�தா... அ�க்� கம்மிய எனக்� கட்�ப்ப�யாக. ந�ங்
ப�ச்சி�க்கீ... �ட், சட்ைடெயல்ல ேபாட்�க்கி, இப்ப� ேகவலமா ேபசலாமா?
ஒ� வட், ஒண்ேணகா வட்�...’’
கட்டெபாம் �தல ேவைலயாக ராசாத்திக் ேதந�ர த�வ�த்� ெகா�த்தா.
“அப்ப�ெயல்ல இல்லம்... ெபா�ைமயாக ேக�ங்...’’ என் ஆரம்ப�த,
‘ெபா�மக்க வாழ்வ� வங்கிய� பங்’ என் தைலப்ப�, ஒன்றை மண� ேநரத்�க
மிகாமல ேபசினார.
கைடசியாக ராசாத்த, “அெதல்லா ச�ங் சார... மத்தவங்க� ந�ங் கடன
ெகா�க்கற� ஒன்றை வட்�க்�த்த ெசால்ற�ங. இவ்வள கம்ம வட்�க கா�
வாங்க ஆ�க, ெதாழிைல க�க்கைடயா பாப்பாங்க?’’ என் ெசமேகள்வ
ேகட்�வ�ட பாங்க்கிலி� ெவள�ேயறினாள.
டாக்ட�ட ப�ணக் ஏற்பட்டத, ம�ந்� கைடய�லி�ந் வ�லகிய ர�நாதன,
பாங்க்க ேலான ேபாட்� சிறிதாகப ெபட்�க்க ெதாடங்கலா என நிைனத்தா.
அப்ேபா கட்டெபாம் ேபாய, வங்கிய� ேமலாளராக லட்�ம நாராயணன என்பவ
வந்தி�ந்த.
‘ஒ� ��மகன இவ்வள சிறிய ெதாைகையக கடனாகக ேகட் ���ம’ என்
அரசாங்க கிஞ்சித் எதிர்பார்த்தி ெதாைகையக கடனாகக ேகட்டா.
“தம்ப, இெதல்லா ந�ங் ைகமாத்த ெவள�லேய வாங்கிக்கல!’’
“வட் அதிகம ெசால்�வாங சார!’’
ெவற்றிப்ப�கள ஏறி வ�ண்மன�ல ெகா�நாட்ட ��க்கி இவ�க் ஏதாவ� ெசய்
ேவண்� என மாேனஜர உளப்�ர்வம ஆேலாசித்� ெகாண்��க்ைகய, �த்�வ
ேபால அ�த் ேகள்வ�ைய ேகட்டா ர�.
“ஏ�ங் சார... ஒ�ேவைள பணத்ைத தி�ப்ப� கட் ��யைலனா, ஐ.ப�.
ெகா�த்�ரலாம!’’ ேகாபத்தி உச்சாங்ெகாம்� ேபான லட்�மிநாராயண, தமிழில
இவைனத திட்ட தகாெதன ��ெவ�த், ஆங்கிலத்த கத்தினா.

69

“ெகட அ�ட!’’ ர�நாதன தவ�ர, சிறி�ம ெப��மான இரண் அதிர்ச்சிக
ஆதிமங்கலத்த லட்�மிநாராயண சந்தித்த. சின் அதிர்ச், சிவலிங்க
ெகா�த்த.
ேலான ஃபார்மலிட் எல்லா ��ந், காைசக ைகய�ல வாங்கி ெகாண்டா. “மாசா
மாசம கெரக்ட கட்��ங சார!’’ என் லட்�மிநாராயண ேகட்�க்ெகாண்
சிவலிங்க மலர்ந �கத்ேதா �றினார.
“கெரக்ட கட்றாப இ�ந்த, ஃைபனான்ஸ ேலான வாங்கிய��ேபன்... உங்ககிட
எ�க் வர்ேற?’’
சாமான�ய �பத்தி வராமல, ெப�ய அதிர்ச் என்ப எ�ைமமா� மற்� மான�ய
�பத்தி வந் ேசர்ந். ‘வாங்க பாத்திர நிைறக்� வள்ள’ எ�ைமகைள
வாங்�வதற, எ�ைமக் �வாய�ரம மான�யம என் அர� அறிவ�த்� பாலவளம
ெப�க் உத்ேதசித். ஒ� கட்சிய� ஒன்றிய ெசயலாளராக இ�ந் நாட்ராய,
�ப்ப வ�வசாய�கைளத தயார்ெசய ஃபார்மலிட்�ெஸல் பக்காவா ெர�
பண்ண� ெகா�த், அவர்க ெபய�ல ேலான வாங்கிவ�ட்ட. மான�யத ெதாைகயாக
அர� அள�த் பணத்ை அவர எ�த்�க்ெகா, ம� தத்ை வ�வசாய அன்பர்க�க
தந்தா. த�ணம பார்த, மைழ அந் வ�டத்ை ரத் ெசய்�வ�ட். வங்க
அதிகா�கள கடைனக ேகட்க ேபாக... பல �க�ம ஒேர �ர�மாக, “நாட்ராயன்கிட
ேபாய வாங்கிக்�...’’ என் �றினர உழவர்க.
ஆக, வாங்கி கடைனத தி�ப்பத தராத ெப�ைமைய �ட்டமா அந் ஊர
வ�வசாய�க�ம, வங்கிய� அரசியல வ�ைளயாட்ைட ெதாடங்க ைவத் ெப�ைமைய
அங்ே நாட்ராய� ெபற்றன. இந் வ�வகாரத்தி லட்�மிநாராயண�க �தலில
சஸ்ெபண் ப�ற� �ரான்ஸ்ஃப கிைடத்த.
வ�தவ�தமான மாேனஜர்கைள� வ�ேநாதமான வா�க்ைகயாளர்கைள வ���ைற
நாட்க தவ�ர்த எல்ல நாள��ம ஆதிமங்கல சந்தித் ெகாண்��ந்தா, உள்�
பாண் பத்தி ெகா�க்க & வாங்கல்க �ைறயேவய�ல்ை.
ெகா�வாள�ல �த்� ேபாட், ந�ர்ப்பா உைடய, கீ ழ்ப் இ�காட்� அடக்கமா�
நாள்வை ராசாத்த அஞ் வட்�க் கடன ெகா�த்�க்ெகாண்� இ�ந்தா. அைத
வங்கிையவ� திறைமயாக தன� வாய்ஜாலத் ைவத்ே தி�ப்ப வ�ல
ெசய்�ெகாண் இ�ந்தா.
ஆதிமங்கலத்த அந் ேதசிய வங்கிய� ேபார்� இந்திய�� எ�த்�க் உண்.
எ�தியவன ப�ைழேயா, அல்ல ெத�ந்ேத ஊர் ெபயைர அப்ப எ�தி ைவத்தாேன...
‘ஆதி மண கலம’!

70

ஸ்��ேய
திைரப்படத் வ�ைசகட் ஆட்க நின் பார்ப்பத அதிசயம எ��மில்ை.
ஆனால, �ைகப்படத்ைதக அப்ப பார்க ைவக் ���ம என்பை நி�ப�த்தவ
கி�ஷ்ணேவண. மா�யம்ம �மபாப�ேஷகத்�க வந்தி�ந தற்காலி ஸ்��ேயா
கைடய�ன �ன ைவத்தி�ந �ள்ள� �திக்கி எம.ஜி.ஆர., ெவள்ள� சி�ப் உதிர்க்
ேக.ஆர.வ�ஜயா இ�வர� படத்ைத� பார்த்�வ�, தா�ம �ைகப்பட
எ�த்�க்ெகா ஆைசப்பட, ேதாழி
சர��டன ஸ்��ேயா�கள
ேபானாள கி�ஷ்ணேவண.

ேபாட்ேட ப��த்த பற்றி
பாட்�ய� பய��த்தல்க
ேபாட்ேடாக்காரன� வ�னாவாக
எ�ப்ப�னா சர�.
“படம எ�த்�க்கிட ஆய��
�ைறஞ்சி�ம?’’ “அப்ப�ெயல்ல
�ைறயற மாதி� இ�ந்த எம.ஜி.ஆ�ஞ சிவாஜி�ம என்னாக இ�ப்பாங? படம
��க்கறம் �கழ அதிக�க்�� அர்த்.’’
அவன� சா��யமான ேபச்சி தயக்க மைறந் இ�வ�ம படெம�த்�
ெகாண்டன. ப�டர �ச ைவத், தைலையத தி�த்த ெசால்ல, பத் நிமிடம ேவைல
வாங்கிவ�ட, படத்ை மட்� ஒேர ெநா�ய�ல எ�த் வ�ட்டா. ந�லப ப�தாவ�ன
�ன நிற் ைவத், காமிராவ�ன க�ப் ��ையக கழற்ற மாட்�னா.
அதன்ப�ற� சிைலகைளப ேபால �ன்னைகத நின்றி�ந ெபண்கைள பார்த,
“அவ்வள�தா!’’ என் ெசான்னா.
இ�வ�க்� ஏமாற்றமா இ�ந்த. மனைதத திடப்ப�த்திக்ெக, “படத்ைத
ெகா�யயா!’’ என்றன.
“தி�வ�ழாைவ �த்தி பாத்�ட அப்�றம வாங், க�வ�த தாேரன.’’
“நாங் உள்�ர்த. வட்லே

ேபாய் க�வ�க்கேறா... ந� இப்பே ��!’’
�ள��ம ேதங்கா மஞ்சி� ெகாண் காலம்காலமாக பாத்திர �லக்கி, ேரைக
மங்கி ைககேளா� அந்த ெபணகள திடமாகப ேபசினார்க. ேபாட்ேடாகிராபேர, படம

71

க��வ� என்ப பாத்திர க��வ� ேபான் வ�வகாரமல் என் வ�ளக்கினா.
�க்கியமா, பாத்திரங் ெவள�ச்சத்த க�வப்ப�கின் என்� படங்க இ�ட்�
க�வப்ப�கின் என்� வ�த்தியாசத்ை ெத�வ�த்தா.
இப்ப�யா வந்தைடந படத்ைததா கி�ஷ்ணேவண தன வட்�க

வ�ேவார,
வதிய�ல

ேபாேவார அைனவைர�ம �ப்ப�ட் காட் மகிழ்ந்த. அவள� நச்ச�ப
தாங்காம வ�ைசயாக அவள வட்�க

வந்தவர், �ைகப்படத் பார்த்தேத,
தாங்க பார்த கைளப் த�ர, கி�ஷ்ணேவணய�ன ைகயால காப�த தண்ண��
��த்�வ�ட் ேபானார்க.
அ�ேவ திைரப்படமா இ�ந்தி�ப்ப, ஓ�ய ஓட்டத்� மைழ ெபய்கிறா ேபால
அதி�ம ��க்�வாட் கீ றல்க வ��ந்தி�க்.
இப்ப�யா, அவள� படம நாள கணக்கி ஓ�க்ெகாண்��க்ைக, காமிரா�ம
ஸ்டாண்�ம ஊ�க்� �ைழந்தா ஈஸ்வர. வாடைகக் இடம ப��த் ‘பாலாஜி
ஸ்��ேய’ என் ேபர ைவத்� கைட ேபாட்டா. ஸ்��ேயாவ� ெபயைர�ம
அவன� ெபயைர�ம இைணத் ேயாசித்தா ைசவ & ைவணவக �ழப்ப வ�ம.
சிவ�க் க�த்தி பாம், வ�ஷ்��க கட்�லா பாம்... பாம்�க படம எ�க்�
என்பதா �திய�ல ஈஸ்வர ைவத் ‘பாலாஜி ஸ்��ேய’ைவப ��ந்�ெகாள
ேவண்�ய�தா.
ெப�ம்பா�, மக்க�க் படெம�த்� ெகாள்வதற்க காரண கா�யங்க
ேபா�மான அள� அப்ேபா உ�வாகிய��க்கவ�ல். அதற்கா, ஸ்��ேயாவ�
ஈஸவரன ஈ ஓட்ட� இல்ை! ஈக்க ஒன்� �ட்டாள் அல். �க்கை,
ெபட்�க்க, மள�ைகக்கை என அைவ வளமான ப�ரேதசத்தி மட்�ே அைலந்த.
காைலய�லி�ந் காத்தி�ந யாராவ� வ�வார்கள என் பார்த்�வ�, ஏமாற்ற
அைடந், கைடையத திறந்ே ைவத்�வ�ட �க்கைட�ப ேபாய வ��வான. ‘படம
எ�ப்பதா ஏேத�ம நன்ை உண்ட?’ என �க்கைடய� யா�ம வ�ன�கிறேபா�,
ஈஸ்வரன�ட ச�யான பதிலில்ை.
பணக்கா இடத்தி ‘ெபண வைளத்’ கட்�ய��ந ர�நாதைனப பார்த ஈஸ்வர,
“��ம்பம வந் ஒ� படம எ�த்�க்க’’ என் ேவண்�ேகள ைவத்தா.
“நாைளக் வர்ேற’’ என் சம்மதித் ெசன் ர�நாதன, ம�நாள வந், “அவ
பயப்ப�றாப்’’ என்றா. கி�ஷ்ணேவண, சர� மாதி� வரப

ெபண்க ஊ�க்� மிக
அ�தாக இ�ப்பதி ஈஸ்வர ெநாந்�ேபானா.
ஒ�நாள �க்கைடய� ைவத் ெப�யசாமி, ஒ� மாநாட�க �ட்ட ��ய��ந்
ேநரமாகப பார்த ஈஸ்வரன�ட,

72

“ஏந்தம்! ேபாட்ேட ��ச்ச ரத்த உைறஞ் ேபாய��ம் ெசால்றாங்க, அ�
நிஜமா?’’ என் ேகட் ைவத்தா. நிஜமாகேவ அப்ேபா ஈஸ்வர�க ரத்த உைறந்
ேபாய்வ�ட். �ைய ஒ� மிட� வ��ங்க சமநிைலக் வந்,
“அப்ப�ெயல்ல இல்ல�ங்க’’ என்றா. அ�கிலி�ந் ஒ�வர,
“ேயாவ, இப் ‘எக்\ேர’� ஒண் வந் எ�ம் & நரம்ைபெயல்ல எந் ஆபத்�
இல்லா படம ��க்�தா.... இந்த காலத்� ேபாய இப்ப� ேபசறிேய?’’ என்
ெப�யசாமிையப பார்த் ெசால்ல, ஈஸ்வைன ரட்சித்த. இ�ந்தா� ெப�யசாமி
ெகா�த்தி ேபாட்ட ஊ�க்� ேவகமாகப பரவ�, ஏற்ெகனே நசிந்தி�க் தன
ெதாழிைல �ற்றி�மா �றித்� ேபாட்�வ��ேம என் பயந் ஈஸ்வர, உள்�
டாக்ட ரமணைனச ெசன் பார்த, “டாக்ட! உங்ககிட வர்றவங்ககி ந�ங்கதன
‘ேபாட்ேட ��ச்ச பாதிப் இல்’� ெசால்ல�’’ என் ேகட்�க்ெகா, ெப�யசாமி
�க்கைடய� ேகட் ேகள்வ�ைய� ெசான்னா. டாக்ட சி�த்தப�ே அவன�
ேவண்�ேகாை ஏற்� ெகாண்ட�ட தன்ன�ட வ�பவர்க�க ேபச்�வாக்க
ேபாட்ேட வ�ளக்க ெகா�க்க� ெசய்தா...
அதன்ப�ற, மிக வ�ைரவ�ேலேய ஈஸ்வர�க மலர்ச்ச காலம ெதாடங்கிய. அதற்
டாக்ட மட்� காரணமல்... ேவ� இரண் காரணங்க� இ�ந்த... �தலாவ�,
ஸ்��ேயாவ� வரைவத ெதாடர்ந ��¬ைமயாக அந் ஊ�க்� �ைழந் வங்க...
அங்ே கடன ெகா�ப்பதற �ைகப்பம அவசியம என்கி நிைல. இரண்டாவ,
தி�மண ைவபவங்கைள படம எ�ப்ப ெகௗரவத்�க உ�ய ெசயல என் மக்க
மனதில ேதாற்ற ஏற்பட �வங்கிய.
மண்ை மண்ைடயா வ�ளக்�க�ட ெசன் ஈஸ்வர படெம�ப்ப ஒ�
‘ெஜகஜ்ேஜாத’யான வ�ஷயமாகத �வங்கிய.
ஒ�தடைவ ெப�யசாமி வங்கிய� கடன ேகட் ேவண்� நிர்ப்பந வந்�வ�ட்.
�ைகப்பட எ�த்� த�மா� ஈஸ்வரன�ட ேபாய நின்றா. ஈஸ்வர, “உங்கைள
படம எ�க் ��யா�ங்... ரத்த உறஞ் ேபா�மில்’’ என் ேகாபமாகச ெசான்னா.
ெதய்வ ேபாலேவ வார்த்ைதக நின் ெகால்� என ெப�யசாமி உணர்ந,
“ஏப்ப... எப்பேவ... ஒ� நா... சந்ேதகமாத்த அப்ப� ேகட்ேட? அ�க்� ேபாய
ேகாச்�க்கற...’’ என்றா.
“உங்க�க என ேவதைன ��யா�ங்.’’
“அெதல்லா ���ம தம்ப. ம�ஷந்தாே நா�ம. கட�க்� ேபாய நின்னப்ப
பாதி ரத்த உறஞ் ேபாச். இன�ப ��சாவா உைறய ேபா��. ந� படம எ�த்�
��ப்ப.’’

73

ஈஸ்வர ெப�யசாமிைய ைகையப ப��த் இ�த்� ெசன் ேச�ல அமர ைவத்�
படம எ�த்� ெகா�த்தா. அவர கா� தந்தேபா, “ந�ங் ேலான வாங்கிட்�க்
தரலாம. ஒண்� அவசரமில்’’ என் வள்�வ வாக்�ப் ‘அவர நாண நன்னய’
ெசய்தா. இவ்வாறா அவன� நற்பண்� வா�க்ைகயாள எண்ண�க்ைக
ெம�வாக அதிக�க்க ெசய்த.
கல்யா வ�கைளச

சமாள�ப்ப�தா கஷ்டமா கா�யமாக இ�ந்த.
ெவள்ைளக்கா வ�ட்� ெசன் கலாசாரத்ை காப்பாற வந்தவர் ேபால, �கம
��க் ப�டர அப்ப� ஆண்க� ெபண்க� �ப�ர ெவள்ைளய� தி�ர்தி�ெர
காமிரா �ன ேதான்றி பய��த்தின. ஃப�ேர�க் ெவள�ேய நின் ெகாண், படம
எ�க்கி ேநரம சடாெரனத �ல்லியமா காமிரா�ன பாய்கிறவர்க அேநகம ேபர.
தான எம.ஜி.ஆராக ஆக ��யா� என்பை உணர்ந இைளஞர்கள் எஸ.எஸ.ஆர.,
�த்�ராமனாக தங்கைள பாவ�த்� ெகாண் ஸ்ைட காட்�னார்.
ெபண்கள� ெவட்கேம ப�ரமாதம! ஆனால, மஞ்ச ேவம்� ம�தாண�ச சிவப்�
நர்த்தனமி கன்னங்க வண்ணங்களா படம ப��க் அந் காலத்� ெதாழில
�ட்ப ஒத்�ைழக்கவ�ல.
கா� ெகாஞ்ச ேசர்த்த �� கழற்�கி காமிராைவ வ�ட்�வ�ட, ஃப்ளா காமிரா
வாங்கினா ஈஸ்வர. வ� அ�க்�க ெத��ம அந் ஃப்ளா, சி�வர்க�க
கற்கண் நிைனப்�ட் ��ய�. “ஸ்ைம ப்ள�’’ என் �றிவ�ட் ஈஸ்வர
படம எ�ப்பை, ஊர்க்காரர ஒ� தன�க கைலயாகேவ ரசிக் ஆரம்ப�த்தார.
ப�ன்னாள� வண்ண படம எ�ப்பதி �கழ ெபற் ேஜாதிக்�மா, ஈஸ்வர�க
உதவ�யாளனாகச ேசர்ந்த. இ�வ�மாகச ேசர்ந படம ப��க்க ெசல்
ஆரம்ப�த்த. பாலாஜி ஸ்��ேயா�க கல்யண வட்�

ஏக ம�யாைததான. இந்
ம�யாைத க.�. & க.ப�. வைகையச ேசர்ந். அதாவ� கல்யாணத்� �ன & ப�ன
என இ� வைகப்ப�. �தலில ஃப்ளா மின்�வ ேபான் சி�ப்ேபா அவைனப
படம எ�க் அைழப்பவர், ப�ற� கா� ெகா�க்�ம்ேப ஃப�லிம ேராலாய
இ�க்க�ப்ர்க.
ஒ� தடைவ ஸ்��ேயா�க வந் �ைகப்பட எ�த்�க்ெகா ஒ�வர, ஈஸ்வர
என் ஏ� என �கிக்� �ன்னே கண்டேமன�க திட்�வ�ட்ட. �ைகப்படத்ை
�க்க எறிந் கைடசியாகக கத்தினா.
“என் படம எ�த் வச்சி�க? எங் பரம்பைரலே எவ�க்� கண�ல �
வ��ந்த கிைடயா�டா.’’

74

படெம�க்ைகய� அவர� கண்�க் வ��ந்�வ�ட ஒ� ெவள�ச்ச �ள்ள�ே அவர
இப்ப� �ப்பா ேபாடக காரணம. படத்ை எ�த்�க்ெகா உள்ே ெசன் அந்
ெவள்ைள �ள்ள�க க�ப் ைம ெதாட்டா. �ள்ள ேபாய்வ�ட். வந்தவ ஒன்ம
ேபசாமல வாங்கி ெசன்றா. ப�ற� இந் ‘டச்சி’ ேவைலகள காரணமாக, நிஜமாகேவ
கண்ண� � வ��ந்தவர்க நல்வ�ழ ெபற்றன. நைர வ��ந்தவர்கைள க���
ெபற ைவத்தன, ஈஸ்வர� ேஜாதிக்�மா�.
ஊ�க்� அதன ப�ற� இரண் ஸ்��ேயாக் ேதான்றிய�, அவர்க
�தா�ப்பதற்�ள்ளா நகரங்க�க் ப�க்கப்ேப இைளஞர்க சிலர ைகய�ல
காமிராக்க�ட தி�ம்ப�ய�, களத்�ேமட்� கல மண்டபத வாசலி�ம நின்
தைலக்�த்த ஸ்��ேயாக்காரர்க மாறிய�ம அ�த்த�த நடந் வ�ஷயங்க.
இப்ேபா ஆதிமங்கலத்�க ேபாடேடா ப��ப்ப பற்ற அச்சேம தயக்கேம
யா�க்�மில்... அேதசமயம, ேபாட்ேட என்ப எந்தவைகய�� அவர்க�க
அதிசயமானதாக�ம இல்ை!

ெதாைலக்காட்!
ெவள�ச்ச �ைகயாய திைரய�ல ப�ந் ப�ம்பங்க அைசயவ��ம திைரப்பட ேபால
இல்லாம, �.வ�. மா�பட் தன்ைமேயா
வந் ேசர்ந். மின மற்� வ�ண
ெதாடர்�க கிைடத்த� உள ஆழத்திலி�ந
அதில உ�வங்க எ�ந்த.
ேமற் வாசல வட்

சம்ப, அண்ை
வட்�க்காரர்க

ெபாறாைமையச
சம்பாதித்த �.வ�. ெபாட்�ை வாங்கி
ேபாட், தன� வட்

மா�ய�ல வ�ண �ட்�
உயரத்க்� �ழாய பதித் அதன உச்சிய�
ம� ன �ள ஆன்ெடனாை ெபா�த்தினா.
பதிைனந் வ�டம சிங்கப்� இ�ந்
‘ெவள்ள’களாய் சம்பாதித ஊர தி�ம்ப,
எல்ல நா�ம ஏதாவ� ஒ� வைகய�ல ஊரார வ�யக் ெசலவழித் வந்தா. தி�வ�ழா,
கப� ேபாட் ேநாட்�ஸ்கள அ�ய�ல ‘ேநாட்� அன்பள�ப, சிங்ை சம்ப’ என்
கட்டாய இடம்ெபற வந்த. ெகாைடக்கான ‘கதிர வாங்கி த�ம ைமயம’
அப்ேபா ெசயல்பட �வங்கிவ�ட்டத, ஆதிமங்கலத்� ஒள��ம&ஒலி�ம ஒ�
ேசரக கிைடத் அந் நாள�ேலேய, ஆன்ெடனாைவ தி�ப்ப, �.வ�. பட்டைனம
தி�கிவ�ட்டா, இந்�மா கடல கடந் ஒள�பரப்பா� இலங்ை ‘�பவாஹின�’�ம

75

ெத�ந்த சம்ப வட்�.

இத்தன்ைமை ெசால்லிே, “ெவள�நாட்� நடக்கற��
ெத��� பா�. ெராம் பவர்ஃ� �.வ�.’’ என் சம்ப ப�ற்றி ெகாள்வ�ண.
சம்ப இ�ந்தால்த �.வ�. ஓ�ம... �.வ�. ஓ�னால நிச்சய சம்ப இ�ப்பா என்கி
அள�க் �.வ�&ய�ல சம்ப ஒன்றினா. அைதத ெதாட்� �ைடப்ப�� அவர்தா.
அதற் கரண் த�ம �வ�ட் ேபார்ைடக் யா�ம ெதாடக �டா� என் அவர
கட்டைளய�ட வ�ட்டதா�, ஒ� தடைவ அவசரமாகப பாதிய�ல கிளம்ப சம்ப
ெவள�ய�ல ெசன்�வ�ட்டதா, அவர தி�ம்ப வ�ம்வை ஒன்ே �க்கால்ந,
�ன்ே �க்கா நாழிைக�ம �.வ�. ஓயாமல படம இ�ந்� இல்லாம� ஓ�ய
�த்� நடந்த. ெபட்�ய� ேமற்�ற ‘ஆஃப பாய�ல’ ேபாடலாம என்கி அள�க்�
�ேடறிவ�ட்ட. அப்�றம்த தன தந்ைதக் தாய்க் �.வ�. ேபா�வ� எப்ப என்
வ�ளக்கினா.
ஊர் �ட்டத் சம்பத்த வட்�

ைவத்�வ�ட்டார்க என எண்� அள�க்
�ட்ட ெமய்மறந அங்ே ெமாய்த் கிடந்த. �கமலர்ச்சி�, ‘வ�ேவார
காண்’ என் �.வ�. ேபாட�க காட்� ெகாண்��ந்த. ெசய்த ேநரத்தி மட்� அந்
இடம ெகாஞ்ச காத்தா இ�க்�. ஒள��ம& ஒலி�ம ேநரத்தி �ட்ட ெந�க்க,
அத்தை ேப�க்� ஆக்ஸிஜை சப்ை ெசய் வா� மண்டலே திண�ம.
எல்ேலா� ‘ஒள��ம&ஒலி�ம’ சந்ேதாஷமாக பார்த் ெகாண��க்ைகய�,
சம்பத்த அம்ம மட்� ‘எப்ேபாதட ஒழி�ம’ என் பார்த் ெகாண்��ப்ப.
�ட்ட கைலந் ேபான�ம ����ப்�ட சீவக கட்ைடை எ�த்�
ெப�க்�வா. “ெவள்ள�க்கிழைம அ��மா வட்�க

வந் ெவனயப பா�’’ என்
�னகித தள்�வா. ப��த �ண்�க, ப��கள�ன நசிந் க�த்தடங், எச்சி
ஆகியவற்ைறெயல்ல அவள ெப�க்கி தள் ேவண் வந்த.
இதில ஞாய�ற்�க்கிழைமகள சம்பத்த நண்பர்க ெவள��ர்க்காரர சில�ம
வ�வதால அந் நாட்கள� ஃப�ல்ட சிகெரட்� ெசம்மற நிறப பஞ்�கை ெப�க்க
ெவள�ேய ெகாட்� ேவைல�ம வாய்த் அவ�க். இந்த ெதால்ை தாங்காமே
சம்பத்� வ�ைரந் கல்யாணத் ��த்தா.
வந்தவ ெபயர சித்ர. அதன்ப�ற, �தன்கிழைமகள� ஊ�ல சில சிறி�கள ேபசிக
ெகாண் ேபாவைதக ேகட் ���ம. “ைஹயா, சித்ராக் வட்�க

சித்ரஹா பாக்க
ேபாறேம!’’
ெமாழி ெவறி கடந் தமி�க்� தந் �க்கியத்�வத இந்திக் அள�த், “த�வானா
ப்யா தில ஜிந்தக’’ என் கீ தங்க ேகட் மகிழ்ந்த ஊர்க்காரர.
திங்கட்கிழைமகள ‘சித்ரமால’ நிகழ்ச்சிய, �பாய ேநாட்� உள் எல்ல
ெமாழிகள��ம பாட்� ேபாட் மகிழ்த்தி �ர்தர்.

76

ேகாடந்� ராசாக ேகாய��க் ஒ� கிடாெவட்�க சம்ப ெசன் நாள�ல அவ�ன
அப்ப ேசாம�ந்தர, “ஏம்ம, இந் �.வ�&யால கசகச� �ட்ட தாங் ��யல.
ேபசாம சின�மாக ெகாட்டா மாதி� நாம�ம �க்ெக ேபாட்�ேவாம. �ட்ட�
�ைற�ம. நமக்� காசாச். அதிகம ேவண்டா, தைலக் எட்டண வச்�க்கல’’
என் ம�மகள�டம ெத�வ�த்தா. ேபச்சி நியாயத்ை உணர்ந ‘மாமனா�ன கா�
ெவறி’க் பலியாகிவ�ட்டா சித்ர.
ேபார்க்க ேவகத்தி திட்ட அமலாக்கத்� வந், அன் சாயந்திரே �ட்ட
�ைறந்த. அப்ப�� வ�ல ஒன்ப �பாய ஆன�. இர� எட் மண�க்
பஸ்ஸிலி�ந இறங்கி சம்பத்� கைடவதிய�ேலேய

தகவல ெத�ந் ெகாதித்�
ேபானார. தர்மத்�க தைல�ன�� என அவர மனம அரற்றிய. தர்மத்�
ேநாட்� அ�த் வ�நிேயாகித் வளர்த தன� �கைழ ெவ�ம எட்டணாவ� காலி
ெசய் வ�ட்டார்க என் வட்டா

ம� � ேகாபமாக வந்த. �றிப்பா சித்ராவ� ம� �!
‘இவ�க்� �த்த எங்ே ேபாச்?’ என ஆங்கார வந்த. அண் பகிரண்டெமல்ல
ந�ந�ங் வட்�க்

�ைழந் சம்ப, ேகாபத்ை எல்லா ேபால�ம
ெவள�க்காட்டா வ�த்தியாசப்ப� நிைனத், �கத்ை சட்ெடன சாந்தமா
மாற்றி ெகாண்டா. ப�ன்ே... ஞாய��கள�ல வ.பா.க.ெபாம்ம,

ம.ம� .�.பாண்�ய
ேபான் படங்க எல்லா பார்த ப�ற�ம ந�ப் ைகவரவ�ல்ைலெயன்ற எப்ப?
“எவ்வள�ம் வ�ல?’’ என் சித்ராைவ பார்த சி�த்�க்ெகாண ேகட்டா.
“ஒன்ப �பாய்ங!’’
“ச�. அத அப்ப�ே எ�த்�க்கி... ெபாட்�ய� �க்கிக்கி �ள்ளாக்ெகா
பாைளயத்�க் ேபாய உங்கப்பேனாட இ�ந்�க. இன�, இந் �ட் வாசப்ப�
மிதிச்சீன காலத த�ச்���ேவன’’ என்றா �ரைல உயர்த்தாம.
கணவன�ன ேகாபத்தி நிைல�ைலந் ேபான சித்ர, பக்கத வடான

சம்பத்த
சித்தப் நன்மாற வட்�க்

ெசன் �ைறய�ட்டா. அவர எல்லாவற்ைற
ேகட்� ெகாண் ����த்தா, “சங் �ங்� ஆடறைத �ட்டத்ேத
�ந்திகிட் வாையப ெபாளந் பாத்�க்கிட்��க்கற ெநனச்ேச. இப்ப ஏதாச்�
ஆ�ம். ச� வா!’’ என் அைழத்� ெகாண்�ேபா சம்பத்தி சமாதானம ெசய்
ைவத் இைணத்தா.
நன்மாற�க �.வ�. ெபாட் ம� � ஏேனா ஆர்வே வரவ�ல்ை. பக்கத வடாகேவ

இ�ந்தா�, இஙேக வந் �.வ�\ய�ல ெசய்தி�ட பார்க மாட்டா. எப்ேபாதாவ
வந், ெசய்திக �ன் ஓர உ�ண்ைட சமாசாரம இைச�டன �ற்றி
ப�ன்வாங்�வ மட்� ெவறித்� பார்த்�வ�ட ேபாவார. ‘�றிஞ்ச’ மண்டபத்த
தன� நண்பர்க� ஒ�நாள அமர்ந்தி�ந்தே, இ�பற்றி ேபச் வந்த. “ஏம்ப்,
�.வ�&ய�ல நி�ஸ§க் �ன்னா �த்தற �மி உ�ண்டதாே? �மிய உ�ண்ைட
ெசான்ன�க்ேகாச �ந்� வ�ஷம �ன்னா ஒ�த்தை கல்லா அ�ச்�

77

ெகான்�ட்டாங்கள. இந் �.வ�&க்கார மட்� எப்ப� ைத�யமா காட்�றா?’’
என்றா ேவ�க்ைகயா.
இந்திராகாந்திய இ�திச சடங்ை சம்ப வட்

�.வ�&தான ஊ�க்� காட்�ய.
�ட்ட தாள��யா� ெப�கியதால �.வ�. ெத�வ�ல ைவக்கப்பட. ஜவக�ன
�தல்வ, சந்தன கட்ைடய� எ�வைதக கண், ஊேர வ�ம்ம ெவ�த்த. ஆஸ்பத்த
வாசம, ஆட்ச அதிகாரம இரண்ைட� அ�த்த�த அ�பவ�த்�வ�ட எம.ஜி.ஆர.
இறந் ேபானேபா� ஊ�க்� ஐந் வ�கள�ல

�.வ�\க்க வந்தி�ந். இதனால,
ஊரா�ன கண்ண�ை இந் வ�கள

ச�சமமாகப பங்கிட நைனத்த.
ப�ற� பஞ்சாயத �.வ�&�ம ேவ� பல �.வ�&க்க� வந்�வ�... சம்பத்த வட்�

�ட்ட தானாக நின்�ேபா, அங்ே அந்தரங ஆனந்த நிலவ�ய�. ‘இைடய�ல
ஏற்பட தடங்கல்க�’ வ�ந்தி ெகாண்��ந சம்பத்த அம்மா�க்�த இதில
அதிக ஆனந்த!
ஆதிமங்கலத்த ‘வ�ஜய கி�க்ெக கிளப’ ெதாடங்கப்பட், �.வ�. கி�க்ெக
ஒள�பரப்ப� பாதிப்ப�ல்த. �.வ�&�ம கி�க்ெக ��மாக இரட்ை பாதிப்�க
தாக்கியதி ஊ�க்� பல ைபயன்க ஃெபய�லானார்க. சாயந்திர காத்தா
வாசலில வந் உட்கார் பரஸ்பர ��ம்பங் ேபசிக ெகாள்வெதல்ல ெம�வாக
�ைறய ஆரம்ப�த். ஆண்க வ�ைளயாட்�, ஒலி�ம&ஒள��ம பார்த்தார்கெளன,
ெபண்க ராத்தி பத் மண�யாகி�ம வ�ளக் அைணக்காம ெமாழிெபயர்ப சீ�யல
பார்க் பழகிக ெகாண்டார். வ�ளம்ப இைடெவள�ய�ேலேய ேவகமாகக கறிகாய
ந�க்க ��க்� சாமர்த்திய ைகவரப ெபற்றன.
ெபா�வாக எல்ேல�ம �.வ�&யால பாதிக்கப்பட ெகாண்��க, �.வ�&ையப பார்க்
ேபான இடத்தி ஒ� ெபண்ணா பாதிக்கப்பட் சத�ஷ.
எப்ப� எதிர்வ�ட ஜன்னைலே பார்த் பழக்கப்ப ெஜகத�சன�ன அன்�
தம்ப�தா சத�ஷ. ப்ள �ைவ நல்லவ�தமாக ப�த்� ெகாண்��ந்த. கண்டகண
�த்தகங்கை ப�க்காம 70 ஜி.எஸ.எம. தாள�ல அச்சிடப்ப பாடப்�த்தகங்
மட்�ே ப�த்� ெகாண்��ந்த. ‘மாவட்டத்திேல �தலாவ� மாணவனாக
வந்தா� வ�வான’ என ெஹச.எம. ெசால்லி ெகாண்��ந்த. அவைன டாக்ட
ஆக்கி பார்த்�வ அவ�ைடய தநைத கனாக கண்�ெகாண்��ந். அப்ேபா�தா
சம்ப வட்�க

�த்தாண வ���ைறையக கழிக் ெசன்ைனய�லி�ந கவ�தா என்
ெபண வந்தி�ந்த. ��தார �ந்த. ெபண்கள� நிைல உயர ேவண்� என் யா�ம
அவள�டம �ற ��யாதப�க் ைஹஹ�ல் அண�ந்தி�ந்த. சத�ஷ ைமயல
ெகாண் ராத்�க் ெதாைலத்தா. அவள ெசன்ை ம� �ம வைர தினந்ேதா�
�.வ�. பார்க்�ம்சாக சம்ப வட்�க்

ேபாய அவைளப பார்த
அறி�கமாகிய��ந்தா சத�ஷ.

78

எல்ேலா� �.வ�. திைரையப பார்த் ெகாண்��க, இவன மட்� கவ�தாவ�ன
�கத்தி கவ�ைத ப�த்தா. வட்�க்

தி�ம்ப� ப�ற�ம பாடப �த்தகங்க
மறந்�வ�ட, �.வ�&ய�ல பார்த ஆடல்பாட காட்சிகள� தன்ைன� கவ�தாைவ�ம
ைவத்� கற்பைனய� �ழ்கினா. ஆண் ��வ�ல பள்ள�ய�, அவன
நான்காவதாகத்த வந்தா. அவைனப ேபாட் அ�த் மிதிதத அப்ப, ப�ற�
ஆைசப்பட வட்�க

ேகப�ள கெனக் இ�த்த�, இப்ேபாெதல்ல அவேர ��ம்
சங்கடங்கள தன மனைதப ேபாட் உழப்ப� ெகாள்ளாம, சின்னத்திைரய
சலனத்தி தன� ெதால்ைலகை மறப்ப� கண்ெகாள்ள காட்ச.
‘மச்சா, மாமன’ உற� ெகாண்டா�யப எதிரவ�,
� பக்கத வட்ேடா

ெந�க்க
ெகாண்டா�யப ெப�யெதா� ��ம்பமா இ�ந் ஆதிமங்கலத்�க்கார, ெம�வாக
தங்க வட்�க்�ள்ே

அ�த்தவ �கம பார்க்க ேநரங்க �ைறந் ேபானேத...
அ�தான காலத்தி ேகாலம.

ெசல்ஃேபா
சத�ஷுக்� டாக் ஆ�ம வாய்ப பறிேபானா�ம திறைமயான கம்�ட்
வ�ற்பன்னன உ�வாகி, ெசன்ைனய� நல்
கம்ெபன�ய� ேவைல கிைடத் �ப்பதாய�ர
�பாய் சம்பளக்கா ஆனான.
�ம வாடைக ெகா�ப்பைதவ� �க்கியமா
கா�யம என நிைனத் �தலில ெசல்ேபா
வாங்கினா.
�ன் நாள வ���ைறய�ல அவன ெசல்ேபா�
ைக�மாக ஊ�க் வந்தேபா ‘டவர’ ேவ�
கிைடத்�வ� ெத�த தவறாமல ெசல ேபசி
அைலந் ெகாண்��ந்த. வட்�

�ைர
ம� தமர்ந ேபசவ�ல்ைலே தவ�ர ெகா�க கம்ப,
ஒ� பாலம, பஞ்சாயத்தாப சிெமண் ெபஞ்
அவ்வளவ�� அமர்ந ேபசினான.
ெப�ய வதிய�ல

கிழக்கிலி�ந ேமற்கா அவன ேபசிக்ெகாண வ�வைத �றிஞ்சிய�
இ�ந் ெப�யசாமி பார்த்த. �றிஞ்ச என் அந் மண்டபத்த தன்ைமே உலைக
வ�தவ�தமான ேகாணத்தி பார்க் ெசய்வ�தா. �றிஞ்சிய� �ள�ர்ச்சி
ெப�யசாமிய�ன �ைளச ெசயல்பா� ஒன்றா இைணந்தா ேகட்கவ ேவண்�.
அ�கிலி�ந் நன்மாறன�ட தன ஆச்ச�யத்ை ெத�வ�த்தா.

79

“ஏய்ய.. இந் ஜகத�சன தம்ப சத�ஷ என்னேம ெமட்ராஸ ேபாய நல் ேவைலல
இ�ந்தான ேபசிக்கிட்��ந்த. அவெனன்னேம கி�க்ெக�ம்ப ேபாய தன�யாப
ேபசிக்கிட வாறாேனய்ய!’’
அவர்க இ�வ�ம சத�ைஷப பார்த் ெகாண்��க்ைகய ேபாஸ் மாஸ்ட
ெசல்வரா �றிஞ்சிக வந்தா. சத�ஷ �றிஞ்சிைய கடந்த�, ெப�யசாமி அ�த்
ேகள்வ�ைய ேபாட்டா.
“தன�யாப ேபசிக்கிட் ேபாற�மில்லா ைகல ேமா�ஸ வாைழப பழமாட்ட எதேயா
��ச்�க்கிட ேபாறானப்ப!’’
ெசல்வரா ��க்கிட, “அ� ெசல்ேபா. ெடலிேபான மாதி�ேய ேபசற�க்�
கண்���ச்சி�க்க.’’
“ஏன அடக் ஒ�க்கம வட்�

உக்காந ேபசமாட்டா�கள?’’
“வட்�

உக்காந ேபசற�னா ெடலிேபாேன ேபா�ேம, இ� எ�க்!’’ ெப�யசாமி
வ�வாத ��வ�ல ெசல்ேபாை ஜ�ரண�த்� ெகாண்டா. ஆனால, ஒ� தடைவ சத�ஷின
அப்பாதா ெசல்ேபானா மிரண் வ�ட்டா. சத�ஷின அப்பாைவ பார்க, அவ�டன
ெசன்ைனய�லி�க் நண்ப வந்தி�ந்த. அப்ேபா, ‘சத�ஷ எப்ப இ�க்கா?’ என்
வ�னவ�னார. நண்ப எ��ம ேபசாமல டமடமெவன சத�ஷின நம்பை அ�த் டயல
ேடான வ�கிறதா என்��ட கவன�யா� சத�ஷின அப்ப ைகய�ல ெகா�த்�வ�ட்ட.
அவர அைத வாங்கி காதில ைவத்� பார்த்�வ� ேபயைறந்தவ ேபால �கத்ை
ைவத்�க்ெகா ெசல்ேபாைன தி�ப்ப� தந்தா. “என்னப், ஏேதா ெபாம்பைள
�ரல வந் ‘ெதாடர் கிடர்’� ெசால்�. என்னேம ேபாங்... ந�ங் ெமட்ராஸ
கண்�ங்க�த் இ�ந்தா ச�. இல்ல�ன ெகட்� தட்டழிஞ ேபாய��வங்’’

என்
ெம�வான �ரலில எச்ச�த்த.
அவர எச்ச�க்க அள�க் இல்ைலெயன்றா, சத�ஷ§ம ெசன்ை நண்பர்க
கிராமத்�க வ�ம்ேபாெதல்ல இர�கள ஒ� மார்க்கமாகத் இ�ந்த.
ேதாட்டத �ள�ய மரத்த�ய�, நான்ைகந ேபர �ட்டாக ��க்க ெதாடங்...
சம்பளத்த கால்வாசிைய காலி ெசய்� ஏற்பா�க அப்ேபா ஜ�ராக நடக்�.
இர� வானத்ைத சாட்ச ைவத், ஒ� தடைவ இர� பத்ே �க்காலிலி�ந
பதிெனான்ேறகா வைர நண்ப ெசல்ேபா ேப�வைதப பார்த்�வ� சத�ஷ, ��
மிைகய��ம, “இவ்வள ேநரெமல்லா ேபசக �டா�. கா� எவ்வள ெசலவா�ம்
ேயாசிச்சிய...’’ என் பதிெனான்றை வைர அட்ைவஸ்க வழங்க� நண்ப
ஃப��ஜ்ஜி ைவத் ப�ைர வ�டக �லாகப பதில ெசான்னா.

80

“எல்லா ச�தான மாேம! இந்ேநர வைரக்� நான உன ெசல் எ�த்�தாண்
ேபசிக்கிட்��ந். அதக க�ன�ச்சிய?’’ என் ஒேர பதிலில சத�ஷின மப்ைப ெதள�ய
ைவத்தா.
ஒ� �ைற ெசன்ைனய�லி�ந ஆதிமங்கல ெசல்வதற்க ேகாயம்ேப ேப�ந்
நி�த்தத்� ‘வ�ேவகம �ராவல்’ ேநாக்கி ேபான சத�ஷ, அங்ே கவ�தாைவக
கண்டா. ப்ள&� ப�க்�ம்ேப அவன� மதிப்ெபண் �ைறயக காரணமாய��ந்
‘மதி’ப ெபண. வளர்ப�ை அழேகா� மிள�ரேவ அ�ளப்பட்ட ேபால அழகில அைர
டன்� எைடய�ல அஞ் கிேலா�ம ��ய��ந்தவ, �டைவய�ல இ�ந்தா. அந்த
கணம காதல மி�ந் வ�ட்ட சத�ஷ§க். அ�கில ேபாய இயல்பாக ேபசி ெசல்ேபா
நம்பைர ேகட் தன� ெசல்லி பதிந்�ெகாண ‘ஐ’ல கால � ேபக’ என்
ஓ�ப்ேபா பஸ ஏறினான.
அ�த் நாள அவன ெதாடர் ெகாண்��ந்த, அ� காதலாகப ப�ணமித்தி�க்
��ம. காைலய�ல வ�
� ெசன்றவ ஏேதா ஒ� நண்பன� ெசல அைழப்�க பதில
ெசால்லி ெகாண்ே பாத்��க் �ைழந்தவ, ேபசி ��த் சன்ன வ�ள�ம்ப�
‘ெசல’ைல ைவத் வ�ட் பாத்� ேபாய தி�ம்ப�வ�ட்ட. அவன� வ�மானச
ெச�ைமயா�ம ஜகத�சன�ன சம்பாத்தியத்த ஷவர உள்ள�ட வசதிெகாண்
பாத்� அ�.
சத�ைஷ அ�த் உள்ே �ைழந் அண்ண ஜகத�ச�க் அன் ஷவ�ல �ள�க்க
ேதான்றிய. �கத்�க மட்� ஷவ�ல நைனந்�ெகாண் ேசாப ேபாட�ம
ப��க்� அவ�க் (உபயம: இந்த ந�ைக ப்�த் ஜிந்தாவ� ேசாப் வ�ளம்பர
காட்ச) �தல �ற்றி ந�ர வார்ப ��ந்த� லி�ல ேசாப்ை உத்ேதசித ஜன்ன
பக்கமாக ைக ந�ட்�னவ ‘சத�ஷ ைவத்�வ�ட் ேபான’ ெசல்ேபாை எ�த்
�கத்த�ே ெகாண் ேபானான.
அதன உேலாக வழவழப் ைககளால உணரப்ப, பயந் அைத உதறி வசினான.

ெசல்ேபா வ��ந் வ��ச�ற் ந�ர �ழித்ேதா� �வாரத்த�ே தைல ைவத்�
கிடந்த. மரண வ�பத். இன� அதற் ேகா�ரங்களா பயன�ல்ை. ஏராளமான
எண்க�... கன�வர்க் என எண்ண�ய��ந கவ�தாவ�ன எண்� ந��ல
கைரந்�ேபான. ஜகத�ஷ �ண்ைட கட்�க்ெகா வந், சத�ைஷத திட்�னா.
“�ண்ட! எைத எங்ே ைவக்கிற� வ�வரம ேவண்டாம?’’ �ட்� உய��ல்லாம
அைலந்�வ�ட ெசன்ை வந்தா ‘ெசல’வன சத�ஷ. பகீ ரத �யற்சிக�க் ப�ன்
அவ�க் கவ�தாவ�ன ெசல நம்ப கிைடப்பதற ஒ� வாரம �ன்ே அவ�க்�
தி�மணம ��நதி�ந். இந் உண்ை ெத�யாமல்தா அவன பல�ைற
கவ�தா�க் ேபச �யன்ற�.
அவன கவ�தாப ெபண்�க டயல அ�த் ேபாெதல்லா ப�ன்வ� பதில்கைளே
ெபற்றவனாய��ந்த.

81

“ந�ங்க டயல ெசய் வா�க்ைகயாள எண, தற்சமய �வ�ட் ஆஃப ெசய்ய
பட்�ள். தய�ெசய� சிறி� ேநரம கழித்� ெதாடர் ெகாள்ள�.’’
(வ�ேசஷங்க ��ந்த)

ஆதி �ல�ம நதிக�ம...
‘அகர �தல எ�த்ெதல்ல �� �யங்க ெபறின’ கிைடக்க ��ய ேகாடா�
சாத்தியங்கள ஒன்றா ‘ஆதிமங்கலத வ�ேசஷங்க’ ேநர்ந்.
‘ஆதி மங்கல’ என்கி ஊர வ�ேநாதமான ேசர்க்ைகய என்ன� �கிழ்த்தேப
‘தி�மங்கல, வடபாதிமங்கல’ ேபால இ��ம தமிழ்நாட் எங்காவ இ�க்�
என்ே நம்ப�ேன. இ�வைர ஆதிமங்கல இ�ப்பதா தகவைல நான
அைடயவ�ல்ை. இ� �றித் என்னா மகிழ்ச் அைடய இயலவ�ல்ை.
சம்பவங் நடக் ஒ� பைகப்�ல அவசியெமன்பதா, �வ�ச்�ழ அளவ�ல நான
நன்கறிந என� ஊரான கன்ன�வா�ை (ஈேரா� மாவட்ட) மானசீக ைமயமாய
ைவத் எ�தத ெதாடங்கிேன. அ� கனரா வங்கி ெபயர் பலைகய�ல தமிழில
கன்ன வா� என்� இந்திய� ‘கண்ண வா�’ என்� எ�தப்பட ஊரா�ம.
ஆகேவ அந்த பலைகய�ல ஆங்கில, ‘தான ஏற்�க்ெகாண இரண் �ழியா... �ன்
�ழியா?’ என் காட்ட��யாம இந்திக் தமி�க்� ந�வ�ல த�மாறிக
ெகாண்�தா இ�க்�.
�ழித்ேதா� ஜ�வநதி எைத�ம எங்க ஊர ெபற்றி�க்கவ�ல. ஆனால, நதிய��ம
ப�ைகய��ம பைன, சீைமக்க�ேவல, எ�க்க, காட்டாமணக, க�ேவல
ஆகியவற்ைறே ெகாண் காட்டா ஊ�ல உண். நதிைய நம்ப�ய�ரா வானம பார்த

82

�மி மக்கள்த ந�ங்க பார்த்தவர. ஆய��ம நதிக் ஒ� ேபர உண்... ‘அண் மா
நதி’
‘இங்கில்லா எங்�மல்ை. எங்�மில்லா இங்கில்’ என் ெப�ம ��தைல
இந்நத வழங்�கிற | ஆகேவதான ‘ஆதிமங்கல’ இப்�வ� பரப்ப� எந் ஊராக�ம
இ�க்கலா என்பை ஒப்�க்ெகா ேவண்��ள். அண் மா நதிையப ேபாலேவ
எல்ைலயற, கைரயற் மகிழ்ச்சிை ெத�வ�த்� ெகாள்கிேற. இத்ெதாட�
வார்த்ைதக� அப்பா உள் ப�திகள�ல ஒள��ட்� ஓவ�யர \ சக பைடப்பாள
ம��வ�ன ��ைகேமல கைலசார அன் மி�கிற�.
க�வ�கள நிைறந் உலகில என நதிக்கைரய� ��வ�கள சலசலக்� மரத்த�ய�
நிற்கிேற எப்ேபா�. ஓடாத நதிக்கைரய� பாடாத பாட்ெடன்�ண...

நதி ெப��ம காலத்தி

நாம சந்திப்ேப. அல்லா
நாம சந்திக் காலத்தி
நதி ெப��ம.

’’

-கன்ன�வா சீரங்கராய சிவ�மார

83

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful