Yanılgı Kendimizden bir adadayız, Dört-yanımız başkalarından. Aynı önemli kapıdan giriyoruz, O eski, o beyaz kapıdan.

İlkin yıllar üstünde Bizi ayıran bir dünya vardı, adımıza kurulu. Burada yıldaşlarımız soyunup-giyiniyor, Bilinik kılıyor birbirimizi. Bir hastalık bulaşıyor anlamlarımıza, Büyümsümeye vardırıyor yinlerimizi. Ben sınırlanıyorum göz-göre-göre, Kardeşleşmemiz ayrıklaşıyor, Kopuyor kan. Sen konuşmadan duruyorsun senlerce karşımda. Kalımsız bir anıtsın gençlikten, kitapsızlıktan. Başkalarından bir adadayız, Dört yanımız biz-gibi insandan. Aynı önemsiz kapıdan çıkıyoruz, O eski, o kırmızı kapıdan. Özdemir Asaf

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful