Institut Pendidikan Guru, Kampus Bahasa Melayu, Kuala Lumpur

Oleh: 1. Ahmad Farhan bin Asris 2. Nur Azimah binti Jukirim 3. Siti Aishah binti Mutazah 4. Nuradilah binti Sami 5. Mohd Shardee bin Makli

Tajuk pembentangan:

Bahasa Baku

Apa itu bahasa baku?
• Bahasa baku ialah bahasa standard, mempunyai struktur yang lengkap dan sempurna dari segi sistem ejaan, tatabahasa, dan kosa kata. • Bahasa Melayu baku mempunyai keseragaman dalam empat sistem yang utama iaitu fonologi, morfologi, sintaksis dan semantik. • Sebutan baku pula mencakupi aspek fonologi sahaja. • Menurut Awang Sariyan (2004), sebutan baku di Malaysia telah ditetapkan dalam Kongres Bahasa dan Persuratan Melayu Kali Ke-3 (1956) yang memutuskan bahawa sebutan baku ialah sebutan fonemik (berdasarkan ejaan) bukan berdasarkan kelaziman sebutan menurut dialek Riau-Johor. • Pelaksanaan sebutan baku di institusi pendidikan khususnya sekolah berjalan serentak dengan KBSM (1988).

Tujuan pembakuan bahasa Melayu? • Untuk mewujudkan satu variasi sebutan baku dalam bahasa Melayu yang dapat digunakan dalam situasi formal atau situasi rasmi. kosa kata (perbendaharaan kata umum dan istilah). dan laras bahasa. • Untuk memantapkan sistem dan struktur dalaman bahasa Melayu. sistem ejaan. supaya sistem sebutannya menjadi mantap dan baku sejajar dengan pemantapan dan pembakuan tatabahasa. • Untuk meningkatkan kecekapan berbahasa Melayu dalam kalangan pengguna bahasa. • Secara khusus. untuk menyeragamkan cara berbahasa dan bertutur serta mengurangkan penggunaan pelbagai variasi dan gaya sebutan serta menghindarkan penggunaan dialek setempat di dalam pengajaran dan pembelajaran Bahasa Melayu di peringkat sekolah. .

. atau di universiti. Sebutan baku ini digunakan dalam situasi rasmi. semasa mempengerusikan majlis atau semasa berbahas dan berceramah.Panduan sebutan baku • Sebutan perkataan Melayu yang betul (baku) ialah sebutan berdasarkan lafaz ejaan setiap perkataan. institut perguruan. semasa berucap. misalnya dalam situasi pengajaran dan pembelajaran di sekolah.

. huruf gugus konsonan. perkataan asing (Inggeris. huruf diftong. huruf konsonan. perkataan terbitan. dan perkataan yang sudah baku sebutan.• Sebutan baku ini merangkumi sebutan : huruf vokal. Arab.

(e. Intonasi: Intonasi ialah nada suara yang turun naik atau tinggi rendah sewaktu bercakap dan hendaklah berdasarkan jenis dan bentuk ayat atau kalimat dalam Bahasa Melayu serta keperihalan keadaan yang berkenaan. ə) Sebutan Kata: Sebutan kata hendaklah berdasarkan ejaan secara keseluruhan dan juga berdasarkan bentuk kata (pola pada suku kata) sama ada kata dasar atau kata terbitan. setiap huruf dalam ejaan Rumi atau Jawi perlulah dilafazkan dengan jelas mengikut nilai bunyi bahasa Melayu yang dilambangkan. .Dasar sebutan baku • Garis panduan dasar umum tentang sebutan baku bahasa Melayu adalah seperti berikut : Sebutan Huruf: Pada umumnya.

. e. i.Kesemua bunyi vokal perlu disebut menurut nilasi bunyi individu dalam semua kedudukannya dalam perkataan. sama ada di awal. iaitu a.Panduan sebutan huruf vokal 1. dan u. 2. Huruf vokal dalam bahasa Melayu ada enam dan perlu disebut dengan betul menurut nilai bunyi individu. atau di akhir. di tengah. o.

 (a)Huruf a dilafazkan dengan bunyi [ a ] pada posisi manapun. • ada [ a + da ] • beranda [ be + ran + da ] • cakerawala [ ca + ke + ra + wa + la ] • pancaindera [ pan + ca + in + de + ra ]  Demikian juga sebutan [ a ] bagi perkataan pinjam-serap. • atom [ a + tom ] • faktor [ fak + tor ] .

 b)Huruf e dilafazkan dengan bunyi [ e ] • elak [ e + lak ] • sate [ sa+ te ] • tempe [ tem+ pe ] • kehel [ ke+ hel ]  c)Huruf e pepet pada perkataan pinjam-serap juga dilafazkan dengan bunyi [ ə ] • meter [ me + ter] • dividen [ di + vi + den] • sosialisme [ so+ sia + lis + me ] .

 d)Huruf i dilafazkan dengan bunyi [ i ] • itu [ i+ tu] • pulih [ pu + lih] • tempe [ tem+ pe ] • kilang [ ki + lang]  Huruf i pada perkataan pinjam-serap juga dilafazkan dengan bunyi [ i] • idea [ i+ dea] • diftong [ dif + tong] • anti [ an+ ti] .

 e)Huruf o dilafazkan dengan bunyi [ o] • otak [ o + tak] • boleh [ bo + leh] • tempe [ tem+ pe ] • topeng [ to + peng]  Huruf o pada perkataan yang diserapkan (bahasa Nusantara) juga dilafazkan dengan bunyi [ o ] • lakon [ la + kon] • lelucon [ le + lu + con] • pelopor [ pe + lo + por] .

 Huruf o pada perkataan yang dipinjam-serap ( Bahasa Eropah) juga dilafazkan dengan bunyi [ o] • atom [ a+ tom] • polo [ po+ lo] • operator [ o+ pe+ ra + tor ] • gabenor [ ga + be + nor ] • autonomi [ au + to + no + mi ] .

 f)Huruf u dilafazkan dengan bunyi [ u ] • ubi [ u+ bi] • usik [ u + sik] • tumpang [ tum+ pang] • tengkujuh [ teng+ ku + juh ]  Huruf u pada perkataan yang diserap-pinjam daripada bahasa Inggeris) juga dilafazkan dengan bunyi [ u] • album [ al+ bum] • kurikulum [ ku + ri + ku + lum] • maksimum [ mak + si + mum ] • universiti [ u + ni + ver + si + ti ] .

[ oi ]. atau diakhir perkataan. dan oi. di tengah.Diftong perlu dilafazkan dengan bunyi [ ai ]. au. 2. a)Diftong ai dilafazkan dengan bunyi [ ai ] hairan [ hai + ran ] gulai [ gu + lai ] aidilfitri [ai + dil + fit + ri ] b)Huruf diftong oi dilafazkan dengan bunyi [ oi ] sekoi [ se + koi] kaloi [ ka + loi ] amboi [ am + boi ] .Terdapat tiga diftong dalam bahasa Melayu.Panduan sebutan diftong • •  • • •  • • • 1. dan [ au ] pada kedudukan di awal. iaitu ai.

 Huruf diftong oi pada perkataan yang dipinjamserap juga dilafazkan dengan bunyi [ oi ] • koboi [ ko + boi ] • boikot [ boi + kot ]  c)Diftong au dilafazkan dengan bunyi [ au] • aurat [ au+ rat] • kalau [ ka + lau] • taubat [ tau + bat ] .

• Semuanya perlu dilafazkan menurut nilai bunyi individu. t [ti]. d [di]. w [dabliu]. x [eks]. q [kiu]. s [es]. i [ai]. n [en]. l [el]. j [je]. c [si]. r [ar]. m [em]. f [ef]. dan z [zek]. k [ke]. termasuklah perkataan yang dipinjam atau diserap. . y [wai]. g [ji]. p [pi]. di tengah dan di akhir perkataan. h [hej/ejh]. o [o].Panduan sebutan konsonan • Terdapat 26 huruf konsonan bahasa Melayu iaitu b [bi]. v [vi]. pada kedudukan awal. u [yu].

a)Perhatikan beberapa cara sebutan perkataan yang mengandungi huruf konsonan. • sebut [se + but ] • cakap [ ca + kap ] • maghrib [magh + rib ] • nyala [nya + la ] • isytihar [ isy + ti + har ] • wawasan [ wa + wa + san ] .

b)Perhatikan beberapa cara sebutan perkataan yang dipinjam dan diserap. • insentif [in+ sen + tif] • organisma [ or + ga + nis + ma] • instrumen [in + stru + men] • teknokrat [tek + no + krat] • profesional [ pro + fe+ sio + nal] .

di tengah. Gugusan konsonan merupakan gabungan dua konsonan atau lebuh yang termasuk dalam satu suku kata yang sama. atau di akhir perkataan.Panduan sebutan gugus konsonan 1. maka gabungan itu bukan dinamai gugus konsonan. Jika gabungan konsonan termasuk dalam satu suku kata. . Gugusan konsonan boleh berlaku pada kedudukan di awal.

it.2. ps. kl. rm. Gugus konsonan di tengah perkataan ialah kr. dan st. Gugusan konsonan di awal perkataan ialah dr. dan gr. Gugusan konsonan di akhir perkataan ialah ns. rt. ps. dan if.  (a) perhatikan contoh gugus konsonan di awal perkataan. • praktik [ prak + tik ] • klinik [ kli + nik ] • profesor [ pro + fe + sor ] • skema [ ske + ma ] . pr. rd.

• suspens [ sus + pen ] • biliard [ bi + li + ard] • eksport [ eks + port ] • kloroform [ klo + ro + form] .(b) Perhatikan contoh gugus konsonan di tengah perkataan. • kontraktor [ kon + trak + tor ] • transkripsi [ trans + krip + si] • geografi [ geo + gra + fi] (c) Perhatikan contoh gugus konsonan di akhir perkataan.

dan kedua. Terdapat dua peraturan sebutan perkataan yang dipinjam dan diserap daripada bahasa Arab. Pertama. perkataan Arab yang sudah lama terserap ke dalam bahasa Melayu.Panduan sebutan gugus konsonan 1. istilah.  Perkataan yang sudah terserap lama disebut menurut nilai bunyi konsonan bahasa Melayu. • hakim [ ha + kim ] • wirid [ wi + rid ] • sujud [ su + jud ] • fatwa [ fat + wa ] • zalim [ za + lim ] .

Istilah dalam bahasa Melayu yang berasal daripada bahasa Arab perlu dilafazkan menurut sebutan asal (Arab) • hadith [ ha + dith] • solat [ so + lat] • isti’ mal [ is + ti’ + mal] • qunut [ qu + nut] • quran [ qur + an] .

apitan. atau akhiran. Perkataan terbitan ialah perkataan yang menerima imbuhan pada kata dasar. . 2.Penyebutan perkataan terbitan perlu menurut pola pemisah suku kata. untuk mewujudkan perkataan yang betul berdasarkan keperihalan.Panduan sebutan perkataan terbitan 1. sama ada awalan.

• rehat  berehat [ be + re + hat ] • ajar  belajar [ be + la + jar ] • seberang menyeberang [ me + nye + be + rang ] • tunggu menunggu [ me + nung + gu ] • Sangkut  tersangkut [ ter + sang + kut ] .a)Perhatikan beberapa cara sebutan perkataan berawalan.

(b)Perhatikan beberapa cara sebutan perkataan berapitan. • Air  mengairi [ meng + ai+ ri] • penuh memenuhi [ me + me + nu + hi] • Layak berkelayakan [ ber + ke + la + ya + kan] • Kumpul pengumpulan [ pe + ngum + pu + lan] • Untuk peruntukan [ per + un + tu + kan] .

(c) Perhatikan beberapa cara sebutan perkataan berakhiran. • Elak  elakkan [ e + lak + kan] • minum  minuman [ mi + nu + man] • Kirim kirimi [ ki + ri + mi] .

(a) Perhatikan beberapa perkataan yang diakhiri dengan sebutan [ a ] bukan [ ə ] • akta dermasiswa lawa • beca data boria • Fana caca sastera . sama ada dal.am ucapan atau dalam nyanyian.Panduan sebutan sudah baku  Terdapat lebih kurang 100 perkataan yang memang dilafazkan dengan sebutan yang baku ( penuh).

(b) Terdapat pula perkataan yang diakhiri dengan sebutan [ d ] tetapi mirip [ t ]. • abad ahad jasad • [abat] [ahat] [jasat] • Jihad lahad murid • [jihat] [lahat] [murit] • wirid zamrud • [wirit] [zamrut] .