You are on page 1of 7

Το σχολείο στον υπολογιστή σου – sciencephysics4all.weebly.

com

Λύσεις Πανελλαδικών εξετάσεων Γ’ τάξης Ημερησίου Γενικού Λυκείου και ΕΠΑΛ
Τετάρτη 19 Μαΐου 2010
ΘΕΜΑ Α
Α1. Θεωρία σχολικού βιβλίου (σελ. 304)
Α2. Θεωρία σχολικού βιβλίου (σελ. 279)
Α3. Θεωρία σχολικού βιβλίου (σελ. 273)
Α4. α. Σωστό
β. Σωστό
γ. Λάθος
δ. Λάθος
ε. Σωστό

ΘΕΜΑ Β
Β1. z 

2
 2  z 2  2 z  2  0 , zϵC*
z

Υπολογίζουμε τη διακρίνουσα Δ:

  (2) 2  4  1  2  4  8  4  4i 2
Επομένως:

z1, 2 

 ( 2)  i 4 2  2i

1 i
2 1
2

Άρα z1  1  i και z2  1  i

Β2. Είναι:

z12010  z22010  ( z12 ) 505  ( z22 ) 505  [(1  i ) 2 ]505  [(1  i ) 2 ]505  (2i ) 505  ( 2i ) 505 
 2505  i 505  ( 2) 505  i 505  2505  (i 2 ) 252  i  2505  (i 2 ) 252  i  2505  i  2505  i  0

Β3. Έχουμε:

w  4  3i  z1  z2  w  4  3i  1  i  1  i  w  (4  3i )  2i 
 w  (4  3i )  2 i  w  (4  3i )  2

Επιμέλεια: sciencephysics4all.weebly.com

1

Το σχολείο στον υπολογιστή σου – sciencephysics4all.weebly.com

Άρα ο γεωμετρικός τόπος των εικόνων των μιγαδικών αριθμών w στο μιγαδικό επίπεδο
είναι ο κύκλος με κέντρο το σημείο Κ(4,-3) και ακτίνα ρ=2.

Β4.
y

x’

O

x
A

M(w)
K(4,-3)
B

y'

Προφανώς ισχύει:

(OA)  (OM )  (OB) (1)
Επιπλέον ισχύει:

(OK )  42  ( 3) 2  25  5
(OA)  (OK )    5  2  3

(O)  (OK )    5  2  7
(O)  w
Άρα η σχέση (1) γράφεται: (OA)  (OM )  (OB)  3  w  7 .

Επιμέλεια: sciencephysics4all.weebly.com

2

Το σχολείο στον υπολογιστή σου – sciencephysics4all.weebly.com

ΘΕΜΑ Γ
Γ1. Προφανώς η συνάρτηση f ( x)  2 x  ln( x 2  1) , xϵℝ είναι παραγωγίσιμη. Επομένως

f ( x )  2 

2x
2 x 2  2 x  2 2( x 2  x  1)


 0 για κάθε xϵℝ.
x2  1
x2  1
x2  1

Ισχύει ότι x  x  1  0 για κάθε xϵℝ διότι   (1) 2  4  1  1  1  4  3  0 .
2

Επομένως f  ℝ.

Γ2. Έχουμε:

 ( 3 x  2) 2  1 
2( x  3x  2)  ln 
 2( x 2  3x  2)  ln[( 3x  2) 2  1]  ln( x 4  1) 

4
 x 1 
 2 x 2  2(3x  2)  ln[( 3x  2) 2  1]  ln( x 4  1) 
2

 2 x 2  ln( x 4  1)  2(3x  2)  ln[( 3x  2) 2  1]  f ( x 2 )  f (3x  2)

(1)

Άρα f  ℝ, οπότε f : 1  1 . Συνεπώς η σχέση (1) ισοδύναμα γράφεται:

x 2  3x  2  x 2  3x  2  0  x1  1 ή

x2  2

Γ3. Η f’ είναι παραγωγίσιμη στο ℝ. Είναι:



2x 
2 x  (2 x )( x 2  1)  2 x ( x 2  1) 2( x 2  1)  4 x 2


f ( x )   2  2


  ( 2)   2
 
x  1
( x 2  1) 2
( x 2  1) 2

 x  1
2( x 2  1  2 x 2 ) 2(  x 2  1)
2( x 2  1)




( x 2  1) 2
( x 2  1) 2
( x 2  1) 2
f ( x)  0  x 2  1  0  ( x  1)( x  1)  0  x  1 ή

x  1

f ( x)  0  x 2  1  0  ( x  1)( x  1)  0  1  x  1
Επομένως έχουμε τον παρακάτω πίνακα:
x
f’’(x)
f(x)

-∞

-1
-

1
+

ΣΚ

+∞
-

ΣΚ

Επομένως η f έχει δύο σημεία καμπής:

Επιμέλεια: sciencephysics4all.weebly.com

3

Το σχολείο στον υπολογιστή σου – sciencephysics4all.weebly.com

A(1,2  ln 2) και B(1,2  ln 2)
Τώρα θα βρούμε τις εφαπτόμενες ευθείες της Cf στα σημεία Α και Β. Έχουμε:
ε1 : y  f (1)  f (1)( x  1)  y  (2  ln 2)  1  ( x  1)  y  x  ln 2  1
ε2 : y  f (1)  f (1)( x  1)  y  (2  ln 2)  3  ( x  1)  y  3x  ln 2  1
Λύνουμε το σύστημα:

 y  x  ln 2  1 


 y  3x  ln 2  1
Έχουμε: x  ln 2  1  3x  ln 2  1  x  0
Οπότε y  ln 2  1
Άρα οι ε1 και ε2 τέμνονται στον άξονα y’y στο σημείο του (0, ln 2  1) .

Γ4.
1

1

1

1

I   xf ( x )dx   x[2 x  ln( x  1)]dx   2 x dx   x ln( x 2  1)dx 
2

1

1

2

1

1

1

1
1
1
 2x3 
 x2 

2 2  x2
x2
2
2

    ln( x  1)dx      ln( x  1)   [ln( x 2  1)]dx 

3 3 2
 3  1 1  2 
 1 1 2
1

1

4 1
1
x2 2x
4
x3
 ( ln 2  ln 2)  
 2 dx    2
dx
3 2
2
2
x

1
3
x

1
1
1

(1)

3
Για να προχωρήσουμε κάνουμε διαίρεση μεταξύ των πολυωνύμων x και x  1 για να
βρούμε το πηλίκο και το υπόλοιπο. Θα έχουμε:
2

x3  0x 2  0x  0 x 2  1
 x3  0x 2  x  0
x
Επομένως από την παραπάνω διαίρεση μπορούμε να γράψουμε:

x 3  ( x 2  1) x  x
Συνεχίζουμε από τη σχέση (1):

Επιμέλεια: sciencephysics4all.weebly.com

4

Το σχολείο στον υπολογιστή σου – sciencephysics4all.weebly.com

4
x3
4
x ( x 2  1)  x
4
x
4
x
 2
dx   
dx    ( x  2
)dx    xdx   2
dx 
2
3 1 x  1
3 1
x 1
3 1
x 1
3 1
x 1
1
1

1

1

1

1

1

1
1

1
4  x2 
1 ( x 2  1)
4 1 1
1
4 1
     2
dx   (  )   ln( x 2  1) dx   ln( x 2  1) 1 
3  2  1 2 1 x  1
3 2 2
2 1
3 2

4 1
4
 (ln 2  ln 2) 
3 2
3

ΘΕΜΑ Δ
Δ1. Για κάθε xϵℝ ισχύει:
x

f ( x)  x  3  
0

x

t
t
dt  f ( x )  x  3  
dt
f (t )  t
f (t )  t
0
x

Προφανώς η f είναι παραγωγίσιμη στο ℝ, διότι η συνάρτηση x  3 

t

 f (t )  t dt

είναι

0

παραγωγίσιμη στο ℝ. (ως άθροισμα παραγωγίσιμων συναρτήσεων). Είναι:


x


t
x
f ( x)
, xϵℝ
f ( x )   x  3  
dt   f ( x )  1 
 f ( x ) 
f (t )  t 
f ( x)  x
f ( x)  x
0

Δ2. Για κάθε xϵℝ ισχύει:

g ( x)  ( f ( x)) 2  2 xf ( x)
Προφανώς η g είναι παραγωγίσιμη στο ℝ.
Επομένως:

g ( x )  2 f ( x ) f ( x )  2 f ( x )  2 xf ( x )  2 f ( x )

f ( x)
f ( x)
 2 f ( x)  2 x

f ( x)  x
f ( x)  x

2( f ( x )) 2  2( f ( x )) 2  2 xf ( x )  2 xf ( x )
0
f ( x)  x

Άρα g ( x )  c , cϵℝ.
x

Αλλά από την ισότητα f ( x )  x  3 


0

t
dt για x=0 παίρνουμε f (0)  3 οπότε
f (t )  t

από τη συνάρτηση g ( x)  ( f ( x))  2 xf ( x ) για x=0 παίρνουμε:
2

Επιμέλεια: sciencephysics4all.weebly.com

5

Το σχολείο στον υπολογιστή σου – sciencephysics4all.weebly.com

g (0)  ( f (0)) 2  2  0  f (0)  g (0)  32  9
Συνεπώς g ( x )  9 , xϵℝ

Δ3. Για κάθε xϵℝ ισχύει g ( x)  ( f ( x)) 2  2 xf ( x ) και επειδή g ( x )  9 έχουμε:

( f ( x)) 2  2 xf ( x)  9  ( f ( x)) 2  2 xf ( x)  x 2  x 2  9  ( f ( x)  x) 2  x 2  9 (1)
Όμως η f είναι συνεχής στο ℝ και ισχύει f ( x )  x για κάθε xϵℝ , οπότε f ( x )  x  0 για
κάθε xϵℝ. Επειδή f (0)  3  0 προφανώς ισχύει f ( x )  x  0
Επομένως η σχέση (1) γράφεται f ( x )  x 

Δ4. Για κάθε xϵℝ ισχύει f ( x )  x 

x

f ( x )  1 

x2  9

x 2  9  f ( x)  x  x 2  9 , xϵℝ.

x 2  9 οπότε:

x  x2  9
x2  9

Θα αποδείξουμε ότι ισχύει x 

x 2  9  0 για κάθε xϵℝ.

Αν x  0 τότε προφανώς ισχύει x 

x2  9  0 .

Αν x  0 τότε:

x  x2  9  0  x2  9  x 

 x  9    x
2

2

2

 x2  9  x2  9  0
Η τελευταία σχέση ισχύει προφανώς.
Άρα f ( x )  0 για κάθε xϵℝ, οπότε f  R . Επομένως για κάθε tϵℝ με t  t  1 έχουμε:

f (t )  f (t  1) οπότε:
x 1


x

x 1

f (t )dt 

 f (t  1)dt

(2)

x

Θέτουμε u  t  1 οπότε du  dt .
Για t  x έχουμε: u1  x  1 , ενώ
Για t  x  1 έχουμε: u2  x  2 .

Επιμέλεια: sciencephysics4all.weebly.com

6

Το σχολείο στον υπολογιστή σου – sciencephysics4all.weebly.com

Άρα η σχέση (2) γράφεται:
x 1

x 2

f (t )dt 

 f (u)du ή

x

x 1

x 1

x 2

x

x 1

 f (t )dt   f (t )dt

Επιμέλεια: sciencephysics4all.weebly.com

7