P. 1
Ολοκαύτωμα Μέρος Β

Ολοκαύτωμα Μέρος Β

|Views: 267|Likes:

More info:

Published by: Αετοί Ολύμπου on Sep 14, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

12/18/2013

pdf

text

original

50

ΜΕΡΟΣ Βʹ 
Βʹ Π.Π.: Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΤΩΝ 
ΕΒΡΑΙΩΝ. 
 
Προοίμιο 
 
 
101. Ὁ Βʹ Π.Π. ἔδωσε τὴ χρυσὴ εὐκαιρία στὸν βασιλιὰ νὰ ὁδηγήσει χωρὶς δυσκολία 
τὸ  ποίμνιο  του  στοὺς  τόπους  ποὺ  σχεδίαζε  ἀπὸ  καιρό.  Εἶχε  ὅμως  καὶ  ἄλλα  πολλὰ  ὀφέλη, 
τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαριθμήσουμε σὲ ἄλλο βιβλίο. Συμπεραίνεται πώς, γιὰ νὰ καρπωθεῖ αὐτὸς 
τόσα ὀφέλη, θὰ εἶχε τὴ δυνατότητα διαχειρίσεως τοῦ πολέμου. Τὴν εἶχε; Θὰ ἀπαντήσουμε 
κομίζοντες κάποιες σκέψεις μας σχετικὰ μὲ τοὺς δύο παγκοσμίους πολέμους. 
 
102. Προοιμιαζόμενοι θὰ καταθέσουμε λόγο βαρὺ καὶ ἀπόλυτο: ὅσοι πόλεμοι ἔγι‐
ναν  κατὰ  τοὺς  τελευταίους  5‐6  αἰῶνες  ὑποκρύπτουν  κάποια  ἰουδαϊκὴ  συνωμοσία.  Ἐνῶ 
ὅσοι  ἔγιναν  κατὰ  τὰ  τελευταῖα  250  ἔτη,  ὀφείλονται  σαφῶς  στὴν  καταραμένη  δυναστεία 
τῶν Rothschild! Βεβαίως καὶ οἱ δύο τελευταῖοι παγκόσμιοι πόλεμοι. Προσκομίζουμε κυνικὴ 
ὁμολογία ἐπιφανοῦς ἰουδαίου, τοῦ Elie Marcus Ravage στὸ ʺCentury Magazineʺ (Ἰαν. 1928): 
ʺἘμεῖς  οἱ  ἑβραῖοι  εἴμαστε  οἱ  ἀπρόβλεπτοι·  εἴμαστε  οἱ  καταστροφεῖς.  Ἁρπάξαμε  τὰ  δικά 
σας ἀγαθά, τὰ ἰδανικά σας, τὰ πεπρωμένα σας, καὶ τὰ ποδοπατήσαμε! Ἐμεῖς ὑπήρξαμε ἡ 
πρώτη  αἰτία  τοῦ  τελευταίου  πολέμου·  ὄχι  μόνο  τοῦ  τελευταίου,  ἀλλὰ  ὅλων  σχεδὸν  τῶν 
πολέμων σας. Δὲν ὑπήρξαμε μόνο τῆς Ρώσικης ἐπανάστασης δημιουργοί, ἀλλὰ ὅλων τῶν 
μεγάλων ἐπαναστάσεων τῆς Ἱστορίας σας οἱ πρωταίτιοιʺ
1

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 βλ. P. Ferdonnet, La Guerre juive, éd. ʺBaudinièreʺ, Paris 1938, σ. 115. 
51


ηʹ  Αʹ Π.Π.: Περὶ τῶν αἰτίων ποὺ τὸν προκάλεσαν. 
 
 
103. Εἶναι  γνωστὸ  καὶ  ἀδιαμφισβήτητο  ἡ  ὑλοποίηση  τοῦ  σχεδίου  τοῦ  πολέμου 
ἐκείνου ἄρχισε μὲ τὴ δολοφονία τοῦ ἀρχιδούκα Φραγκίσκου‐Φερδινάνδου, στὸ Σαράγεβο, 
τὴν 28 Ἰουνίου τοῦ 1914. Ἕνα μῆνα μετά, ἤτοι τὴν 28 Ἰουλίου ξεσπᾶ ὁ πόλεμος. Διετία πρὶν 
ἀπὸ  τὴν  ἔκρηξη,  ἡ  κυβέρνηση  τῆς  Σερβίας  αἰσθάνεται  ὅτι  ἀπειλεῖται  ἀπὸ  τὴν  Αὐστρουγ‐
γρικὴ ἔνωση καὶ συνάπτει συμμαχικὸ σύνδεσμο μὲ τὴ Βουλγαρία, ὥστε νὰ ἀποτρέψει τὴν 
προσάρτηση τῆς Βοσνίας καὶ τῆς Ἐρζεγοβίνης στὰ ἐδάφη τῆς Αὐστρίας. 
 
104. Ἐπανερχόμεθα  στὴ  δολοφονία  τοῦ  ἀρχιδούκα.  Οἱ  δράστες  συνελήφθησαν 
ἀμέσως  καὶ  τὰ  ὀνόματά  τους  κοινοποιήθηκαν.  Ἦταν  ἰουδαῖοι,  μάλιστα  νεαροί!  Ἔχει  ση‐
μασία,  διότι  καὶ  οἱ  ἐν  Ἑλλάδι  ἐγκληματικῶς  δρῶντες  μᾶς  εἶναι  γνωστοὶ  ἀπὸ  τοὺς  εἰδη‐
σεοποιητές,  ὡς  ʺνεαροὶ  κουκουλοφόροιʺ.  Γιὰ  τὰ  καθάρματα  ἐκεῖνα  ὁ  ἡρωικὸς  ἀληθινο‐
λόγος  Paul  Ferdonnet  ἔγραψε:  ʺΚρίνω  χρήσιμο  νὰ  τὸ  σημειώσω,  διότι  εἶναι  συνεχὲς  γεγο‐
νὸς  στὶς  ἐγκληματικὲς  ἰουδαιομασονικὲς  πράξεις:  οἱ  φονιάδες    τους  εἶναι  νεαροί,  ὅπως 
στὶς μέρες μας οἱ ἰουδαῖοι David Frankfurter καὶ Herschel Grynzpan (οἱ αἴτιοι τοῦ Αʹ Π.Π.): 
οἱ  ἔνοχοι  εἶναι,  κατὰ  τὸ  πλεῖστον,  πολὺ  νέοι,  σχεδὸν  παιδιά.  Ἡ  ἀπόπειρα  τοῦ  Σαράγιεβο 
κρίνεται ὡς ʹἕνα ἔγκλημα μαθητῶν γυμνασίουʹ· οἱ Princip καὶ Tchabrinovitch εἶναι 19 ἐτῶν· 
οἱ  Popovitch,  Djoukitch  καὶ  Zagorats  εἶναι  18  ἐτῶν·  ὁ  Marko  Périne,  17·  ὁ  Kalember,  16  ἐ‐
τῶν…ʺ
1

Ἄλλη  μαρτυρία,  πλέον  πειστική,  προστίθεται,  εἶναι  δὲ  τοῦ  θύματος.  Ὁ  κόμης 
Czernin, στὸ βιβλίο του ʺIm Weltkriegʺ, κατέγραψε ὅ,τι τοῦ ἐκμυστερεύθηκε ὁ ἀρχιδούξ: ʺὉ 
κίνδυνος  μιᾶς  ἀπόπειρας  ἐναντίον  του  ἦταν  πάντοτε  ἐπικείμενος.  Ἕνα  ἔτος  πρὸ  τοῦ 
πολέμου  μοῦ  ἀνήγγειλε  ὅτι  οἱ  φραμασόνοι  εἶχαν  ἀποφασίσει  τὸν  θάνατό  του.  Μοῦ  ὀνό‐
μασε καὶ τὸν τόπο, ὅπου ἐλήφθη αὐτὴ ἡ ἀπόφαση…ʺ
2

 
105. Στὶς  διαπραγματεύσεις  τοῦ  Potsdam,  ὁ  αὐτοκράτορας  Γουλιέλμος  ὁ  Βʹ  καὶ  ὁ 
Bethmann‐Hollweg  ἐγγυήθηκαν  τὴν  ἀσφάλεια  τῆς  Αὐστρίας,  εἰς  βάρος  τῆς  Σερβίας.  ʺὍ‐
λοι, ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΗΤΟΣ TISZA, εἶχαν τὴ γνώμη ὅτι μιὰ διπλωματικὴ ἐπιτυχία, ἀκόμη 
κι  ἂν  κατέληγε  σὲ  ἠχηρὴ  ταπείνωση  τῆς  Σερβίας,  θὰ  ἦταν  ἄνευ  ἀξίαςʺ
3
.  Ὁ  κόμης  Tisza 
ἦταν  ἐκεῖνος  ποὺ  ἔριξε  τὴν  ἰδέα  νὰ  παρασκευασθεῖ  ἡ  εὐρωπαϊκὴ  γνώμη  καὶ  νὰ  ἐνεργή‐
σουν  ʹgentlemanlikeʹ,  ἀκόμη  καὶ  μὲ  τὴ  Σερβία
4
.  Ἄρα  ὁ  Tisza  εἶναι  ἐμπόδιο  στὰ  σιωνιστικὰ 
σχέδια…. Στὶς 31 Ὀκτωβρίου 1918 ὁ δολοφόνος τοῦ κόμητος Tisza πορφύρωσε τὸ φωτοστέ‐
φανο  ἑνὸς  ἥρωος.  ʺὉ  φόνος  ἀποφασίστηκε  σὲ  μυστικὴ  συνεδρία  ἀπὸ  δύο  ἑβραίους  δημο‐
σιογράφους, τοὺς Keri καὶ Fenyes, μὲ τοὺς ὁποίους ἑνώθηκε κι ἕνας λοχαγὸς λιποτάκτης, ὁ 
Cszerniak. Τοῦτοι ἐπιφόρτισαν ἕναν ἄλλον ἑβραῖο, τὸν Joseph Pogany νὰ δολοφονήσει τὸν 

1
 Ferdonnet, ὅπ. π., σ. 19. 
2
 Ferdonnet…, ὅπ. π., σ. 119. 
3
 Ferdonnet, ὅπ. π., σ. 123. 
4
 Ferdonnet 123. 
52


κόμη,  ποὺ  ἀγωνιζόταν  κατὰ  τῆς  ἰδέας  τοῦ  πολέμου.  Τὸ  ἑβραιαριὸ  ἐπέβαλε  τὴν  ἐκδίκησή 
του…ʺ
1

 
106. Πολλὰ  κράτη  ἔσπρωξαν  στὸν  πόλεμο  οἱ  ἑβραῖοι  καπιταλιστές:  ὁ  ʺβαρόνοςʺ 
Rothschild,  ποὺ  προέβαινε  σὲ  ἐπὶ  μέρους  ἐμπορικὲς  διαπραγματεύσεις  μὲ  τὰ  ἀντίμαχα 
κράτη,  ἐνῶ  προμήθευε  μονοπωλιακῶς  τὸ  νικέλιο
2
.  Ὅμως  πιὸ  διδακτικὴ  γιὰ  τὸν  ἀναγνώ‐
στη  εἶναι  ἡ  ἀνήκουστη  ἱστορία  τῆς  ἑβραιοοικογένειας  Warburg.  Τὸ  1895  ὁ  aîné  Warburg 
παντρεύτηκε  τὴν  κόρη  τοῦ  ἑβραιοαμερικανοῦ  τραπεζίτη  Loeb.  Ἔτσι  οἱ  δύο  συμπέθεροι 
συσταίνουν τὸ 1911 τὴ ʺFederal Reserves Boardʺ, γιὰ τὴν ὁποία ὁ Paul Warburg θὰ δηλώσει 
τὸ  1912:  ʺἽδρυσα  αὐτὴν  τὴν  τράπεζα  γιὰ  τὸν  σχεδιαζόμενο  πόλεμοʺ
3
.  Οἱ  Warburg  ὀργά‐
νωσαν  καὶ  διετήρησαν  τὸν  πόλεμο,  μέχρι  τέλους.  Ὁ  μὲν  Max  διατελοῦσε  σὲ  στενὴ  σχέση 
μὲ τὸν Γουλιέλμο Βʹ, χρηματοδοτώντας τὴ Γερμανία. Ὁ δὲ Paul χρηματοδοτοῦσε τοὺς Συμ‐
μάχους.  Ὁ  τρίτος  ἀδελφὸς  ἔπαιζε  τὸν  ρόλο  τοῦ  συνδέσμου  μεταξὺ  τῶν  δύο,  οἱ  ὁποῖοι  ἐμ‐
φανίζονταν  ὡς  ἀλληλομισούμενοι
4
!  Μὲ  τὸ  τέλος  τοῦ  πολέμου,  τὸ  1919,  οἱ  δύο  Warburg 
συναντῶνται  στὸ  τραπέζι  τῶν  διαπραγματεύσεων,  στὸ  Παρίσι,  ʺὡς  ἀντιπρόσωποι  τῶν 
κυβερνήσεων καὶ διαπραγματευτὲς τῆς εἰρήνηςʺ
5

 
107. Κάθε ἑβραῖος, σʹ ὅποιο κυβερνητικὸ πόστο, προπαγάνδιζε τὸν πόλεμο. Ἕνα ‐ 
ἕνα  τὰ  κράτη  ἔμπαιναν  στὸν  φθοροποιὸ  χορὸ  τοῦ  πολέμου,  σπρωγμένα  ἀπὸ  κάποιες 
σκοτεινὲς  δυνάμεις.  Τὴν  Ἰταλία  ἔσπρωξαν  στὸν  πόλεμο  τρεῖς  ἑβραῖοι:  ὁ  Ernesto  Nathan, 
δήμαρχος  τῆς  Ρώμης  καὶ  chef  τῶν  493  μασονικῶν  στοῶν  τῆς  χώρας,  ὁ  ὁποῖος  καὶ 
πρωτοστάτησε στὸ νὰ σύρει τὴν Ἰταλία στὸν πόλεμο· ὁ Luigi Luzatti, γενικὸς γραμματέας 
τοῦ Δημοσίου ταμείου· ὁ ʺβαρόνοςʺ Sonnino ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν
6
. Τὴν Ἀγγλία παρωθεῖ 
στὸν  πόλεμο  ὁ  Anthony  Eden  ποὺ  ἐργάστηκε  στὸ  σιωνιστικὸ  σχέδιο  μὲ  ζέση.  Ὁ  Eden 
ὑπῆρξε μασόνος ὑψηλοῦ βαθμοῦ. Κι ὄχι μόνο: ʺεἶναι cousin germain (ἀμφιθαλὴς ἀδελφός) 
τοῦ  ἑβραίου  William  Wiseman,  παλιοῦ  κατασκόπου  στὴ  Νέα  Ὑόρκηʺ.  Ἀκόμα:  ʺεἶναι 
συζευγμένος  μὲ  τὴν  ἀδελφὴ  τοῦ  Maxime  Maximovitch  Litvinoff,  τοῦ  ἑβραίου  ἐπίτροπου 
τῶν  σοβιὲτ  στὶς  ἐξωτερικὲς  ὑποθέσεις.  Ναί,  ὁ  Eden  εἶναι  γαμβρὸς  ἐπʹ  ἀδελφῇ  τοῦ 
Finkelstein,  τοῦ  λεγομένου  Litvinoff.  Πῶς  τὰ  πάντα  φωτίζονται!  Τώρα  καταλαβαίνουμε, 
γιατὶ  τὸ  βράδυ  τῆς  ὑπουργικῆς  ἀναχώρησης  τοῦ  Eden,  10.000  ἑβραῖοι  καὶ  κομμουνιστὲς 
διαδήλωναν  μὲ  τὴ  γροθιὰ  ψηλὰ  μπροστὰ  στὴ  Γερμανικὴ  πρεσβεία  στὸ  Λονδίνο.  Ὁ  Eden 
εἶναι τῆς οἰκογενείας. Εἶναι!ʺ
7

 
108. ʺἩ Βιέννη πρὸ τοῦ πολέμου ἦταν τόπος ἐκλογῆς γιὰ τοὺς ἰουδαίους καὶ κατὰ 
ἀντίκτυπον ἡ πατρίδα τοῦ ἀντισημιτισμοῦ, τοῦ πιὸ μαχητικοῦ. Ὁ αὐστριακὸς ἐθνικισμός, 
ἀντιπροσωπευόμενος κυρίως ἀπὸ τὸ κόμμα τῶν χριστιανοκοινωνικῶν τοῦ Lueger, ἔβλεπε 

1
 Ferdonnet 127. 
2
 Ferdonnet, ὅπ. π., σ. 128. 
3
 Ferdonnet 128. 
4
 Ferdonnet 129‐130. 
5
 H. Ford, Le Juif International, p. 324, παρὰ Ferdonnet, σ. 129. 
6
 βλ. Ferdonnet, ὅπ. π., σ. 131. 
7
 αὐτ. σ. 138. 
53


νὰ  ὑψώνεται  μπροστά  του  ὁ  κηρυττόμενος  παγγερμανισμὸς  τῆς  ὁμάδας  Schonerer‐Wolf 
καὶ  ὁ  ὑποχθόνιος  παγγερμανισμὸς  τῆς  σοσιαλδημοκρατίας.  Παρόλον  ὁτι  ἡ  ὁμάδα  Scho‐
nerer  ἔδειξε  ἀντισημιτικὲς  τάσεις,  ὑπεστηρίζετο  παρασκηνιακῶς  ἀπὸ  τοὺς  ἰουδαίους,  ἐ‐
ναντίον  τοῦ  ἐθνικιστικοῦ  κληρικαλισμοῦ  τῶν  χριστιανῶν  ‐  κοινωνικῶν.  Ὅσο  γιὰ  τὴ  σο‐
σιαλδημοκρατία,  ξέρουμε  τὸν  ρόλο  ποὺ  παίζουν  σὲ  ὅλες  τὶς  χῶρες  οἱ  διανοούμενοι  ἰου‐
δαῖοι.  Καὶ  ἡ  Αὐστρία  δὲν  ἐξαιρεῖται  ἀπὸ  τὸν  κανόνα,  κάθε  ἄλλο!  Ἡ  συντριπτικὴ  πλειο‐
νότης τῶν ἡγετῶν τοῦ αὐστριακοῦ σοσιαλισμοῦ ἦταν καὶ εἶναι ἰουδαῖοιʺ
1

 
109. Ὁ  Robert  Michels,  στὸ  βιβλίο  του  ποὺ  μνημονεύθηκε  (σ.  182)  ἀναφέρει:  ʺΣτὸ 
αὐστριακὸ  σοσιαλιστικὸ  κίνημα,  ὁ  ρόλος  τῶν  ἑβραίων  εἶναι  κυριαρχικός.  Νʹ  ἀναφέρουμε 
τὰ  ὀνόματα  τῶν  Victor  Adler,  Ellenbogen,  Fritz  Austerlitz,  Max  Adler,  F.  Hertz,  Thérèse 
Schlesinger, Eckstein, Docteur Diamand, Ad. Braun…ʺ
2
. Τὴν Αὐστρία ἔσωσαν ἀπὸ τὸ χάος οἱ 
ἐκλογές:  ʺστὶς  πρόσφατες  αὐστριακὲς  ἐκλογὲς  σημειώθηκε  σημαντικὴ  ἄνοδος  τοῦ 
κόμματος  τῶν  χριστιανῶν‐κοινωνικῶν  τοῦ  κατʹ  ἐξοχὴν  ἀντισημιτικοῦ  κόμματος,  τοῦ 
μόνου θεωρητικῶς καὶ συστηματικῶς ἀντισημιτικοῦ κόμματος ὅλου τοῦ κόσμου. Οἱ ἐκλο‐
γὲς ἐκεῖνες ἑρμηνεύτηκαν ὡς ἧττα γιὰ τὸν αὐστριακὸ παγγερμανισμό, ποὺ ἀκολουθοῦσε 
χωρὶς  περίσκεψη  τὴν  ἰουδαϊκὴ  βούληση  γιὰ  πρόσδεση  στὸ  Reichʺ
3
.  Νʹ  ἀναφερθεῖ,  ʺτὸ 
σοσιαλδημοκρατικὸ κόμμα, συνεργαζόμενο καὶ μὲ ἄλλες γερμανόφιλες μερίδες κρατοῦσε 
τὴν  ἐξουσία  ἀπὸ  τὶς  προηγούμενες  ἐκλογὲς  καὶ  ἔχασε  τοῦτες,  πέρα  ἀπὸ  κάθε  πρόβλεψη, 
ἀπὸ  τοὺς  ἀντισημίτες  χριστιανοὺς‐κοινωνικούς.  Τὸ  γεγονὸς  αὐτὸ  μᾶς  δίνει  τὸ  ἐνδόσημο 
ὅτι  ὁ  ἀντισημιτισμὸς  δὲν  ἐξαλείφθηκε  στὴν  Αὐστρία,  ἀλλʹ  ἀντίθετα,  εἶναι  σὲ  ἐκπληκτικὴ 
ἀναγέννησηʺ
4

 
110. Γιὰ  τὴν  πλήρωση  τῶν  κομμάτων  τῆς  Γερμανίας  ἀπὸ  ἑβραίους,  ὁ  Robert 
Michels  ἔγραψε  βιβλίο  μὲ  τίτλο  ʺLes  partis  politiqueʺ.  Γράφει:  ʺἡ  συμμετοχὴ  τῶν  ἑβραίων 
στὸ  γερμανικὸ  ἑργατικὸ  κίνημα  εἶναι  ἐξαιρετικὰ  μεγάληʺ.  Ἐκτὸς  ἀπὸ  τοὺς  Ferdinand 
Lassalle  καὶ  Karl  Marx,  ὁ  Michels  ἀναφέρει  ʺτὸν  Moses  Hess,  τὸν  Johann  Jacoby,  τὸν  Karl 
Hoechberg,  γόνο  πλούσιου  ἑβραίου  μεγαλέμπορου  τῆς  Φρανκφούρτης.  Ἀκόμα,  ὁ  μόνιμος 
πρόεδρος  τοῦ  Κογκρέσου  τῶν  σοσιαλιστῶν  Paul  Singer.  Καὶ  μεταξὺ  τῶν  81  αἱρετῶν  ἀντι‐
προσώπων τοῦ Reichstag διακρίνονται 9 ἑβραῖοι: ὁ Stadthagen, ὁ Singer, ὁ Wurm, ὁ Haase, ὁ 
Ed.  Bernstein,  ὁ  Adolf  Braun,  ὁ  Jacob  Stern,  ὁ  Simon  Katzenstein,  ὁ  Bruno  Schonlank.  Καὶ 
δημοσιογράφοι:  ὁ  Gradnauer,  ὁ  Eisner  καὶ  ὁ  Joseph  Block,  ἐκδότης  τῶν  Sozialistische 
Monatshefte.  Καὶ  ἄλλοι,  ὀργανωτὲς  τῶν  διαφόρων  κλάδων  τῆς  σοσιαλιστικῆς  δράσης:  ὁ 
Hugo  Heimann,  ὁ  Leo  Arons,  ὁ  Ludwig  Frank,  ὀργανωτὴς  τῆς  σοσιαλιστικῆς  νεολαίας 
κ.ἄ.π.,  ποὺ  βρίσκονται  ἐπικεφαλῆς  ὅλων  σχεδὸν  τῶν  τοπικῶν  τμημάτων  τοῦ  κόμματοςʺ
5

Τὸ  σοσιαλδημοκρατικὸ  κόμμα  τῆς  Γερμανίας  ὑπῆρξε  ἕνα  ἑβραίικο  κατάστημα:  ʺἀριθμεῖ 
μεταξὺ  τῶν  ἀρχηγῶν  του  πολὺ  μεγάλο  ἀριθμὸ  ἰουδαίων.  Τοῦτο  ὑψώθηκε  στὴν  ἐξουσία 
ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς ἥττας. Ἡ ἀνάδειξη μιᾶς γερμανικῆς δημοκρατικῆς Αὐτοκρατορίας, ἀντὶ 

1
 Batault, 32‐33. 
2
 αὐτ. 33. 
3
 αὐτ. 34. 
4
 αὐτ., 34.  
5
 παρὰ Batault, ὅπ. π., σ. 29. 
54


μιᾶς  γερμανικῆς  ʹαὐτοκρατορικῆςʹ  Αὐτοκρατορίας,  ἔκανε  νὰ  ἐλπίζει  κανεὶς  σὲ  καλύτερες 
συνθῆκες.  Γιὰ  νὰ  μὴ  ὑπάρχει  πλέον  τίποτε  κοινὸ  μὲ  τὸ  παλαιὸ  καθεστώς,  τὸ  μισητό,  τὸ 
φορτωμένο  μὲ  ὅλα  τὰ  ἐγκλήματα  τοῦ  νικημένου  ἔθνους,  ἔπρεπε  νὰ  ὑπάρξει  ἔνθερμη 
ὁμοφωνία  μὲ  τὸ  νέο  καθεστώς,  τὸ  δημοκρατικό,  τὸ  ἀθῶο  καὶ  παρθένο  ποὺ  ἀπεκήρυσσε 
τὸν  μακαρίτη  πατέρα  του,  τὴν  αὐτοκρατορικὴ  Αὐτοκρατορίαʺ
1
.  ʺὉ  Hindenburg  καὶ  ὁ 
Ludendorff,  γιὰ  νὰ  πάρουμε  τὰ  συμβολικὰ  ὀνόματα  αὐτῶν  τῶν  ἡρώων  τῆς  ἥττας,  αὐτοὶ 
νικημένοι,  ἐκτιμῶνται  ἀπὸ  αὐτοὺς  μάλιστα  ποὺ  λένε  ὅτι  τοὺς  μισοῦν  καὶ  εἶναι  πιὸ 
δημοφιλεῖς στὶς μάζες ἀπὸ τὸν κ. Walter Rathenau, ποὺ προσέφερε στὴ χώρα του, πρὶν τὸν 
πόλεμο, κατὰ καὶ μετά, λαμπρὲς ὑπηρεσίες, ἀλλὰ ὅλες οἰκονομικῆς φύσεωςʺ
2

 
111. Ὁ μπολσεβικισμός, ʺδανεισθεὶς κάποια στοιχεῖα ἀπὸ τὴ γερμανικὴ διανόηση 
καὶ κληθεὶς σπαρτακισμός, ἦλθε νὰ ταράξει σὲ βάθος καὶ νὰ ἀπειλήσει μὲ ἐρείπια καὶ ὁλι‐
κὴ  καταστροφὴ  τὴ  νικημένη  Γερμανία.  Αὐτὸ  τὸ  σπαρτακιστικὸ  κίνημα  εἶναι  ποὺ 
προκάλεσε  τὸν  ἐμφύλιο  πόλεμο  καὶ  ποὺ  ἀναχαιτίσθηκε  δύσκολα,  μὲ  κόστος  πολὺ  αἷμα, 
ἀπὸ  ὁμάδες  ποὺ  ἔμεναν  πιστὲς  στὴν  πειθαρχία  τοῦ  γερμανικοῦ  στρατοῦ  τοῦ  παλαιοῦ 
καθεστῶτος.  Λοιπὸν  τὸ  κίνημα  ἐκεῖνο  διευθυνόταν,  ὅμοια  ὅπως  καὶ  ὁ  ρωσικὸς  μπολ‐
σεβικισμός,  ἀπὸ  ἐπιτελεῖο  διανοουμένων  καὶ  προπαγανδιστῶν  στὴν  πλειονότητα 
ἰουδαίωνʺ
3
.  Μετὰ  τὸν  πόλεμο  μάθαμε,  ἀπὸ  ὁμολογίες  ἑβραίων,  ὅτι  τὸ  κακὸ  μεθόδευσαν 
ἑβραῖοι.  Ὁρίστε  τὶ  ἔγραψε  στὶς  16  Ἰανουαρίου  1919  ἡ  μεγάλη  ἰουδαϊκὴ  ἐφημερίδα  ʺJewish 
Worldʺ:  ʺΤὸ  διεθνὲς  ἑβραιολόγι  ἀνάγκασε  τὴν  Εὐρώπη  νὰ  κάνει  αὐτὸν  τὸν  πόλεμο,  ὄχι 
μόνο  γιὰ  νὰ  σωρεύσει  μεγάλες  ποσότητες  χρήματος,  ἀλλὰ  γιὰ  νὰ  μπορέσει  μʹ  αὐτὸ  τὸ 
χρῆμα  νʹ  ἀναλάβει  ἕναν  νέο  παγκόσμιο  ἑβραίικο  πόλεμοʺ
4
.  Καὶ  ὁ  ἑβραιοκαπιταλιστὴς 
Jacob  Schiff  καυχήθηκε  στὸ  Χρηματιστήριο  ὅτι  ὁ  πόλεμος  τελειώνει,  ὅπως  εἶναι  προσδιο‐
ρισμένο,  ʺἀλλὰ  τὸν  πόλεμο  ἔχουμε  κερδίσει  ἐμεῖς  οἱ  ἰουδαῖοι  ὅλου  τοῦ  κόσμουʺ
5

Προσκομίζεται κὶ ἄλλη μαρτυρία ὅτι ἀπὸ τὸν πόλεμο ἐκεῖνον πλούτισαν ἀποκλειστικὰ οἱ 
ἑβραῖοι: ʺὅλοι ὅσοι ἐπωφελήθηκαν ἀπὸ τὸν πόλεμο ἦσαν ἰουδαῖοιʺ
6

 
112. Θέτοντας  σὲ  κίνηση  τὸ  ἐπιτήδειο  καὶ  τρομερὸ  δίκτυο  τῶν  ἐθνικῶν,  ἰδεολο‐
γικῶν καὶ οἰκονομικῶν ἐπιρροῶν (ἐπιδράσεων) τους, οἱ γερμανοὶ ἰ., τόσο καπιταλιστὲς ὅσο 
καὶ  σοσιαλιστές,  ἔδρασαν  δυναμικῶς  σὲ  ὁλόκληρο  τὸν  κόσμο,  ἄλλοι  στὶς  διοικητικὲς 
σφαίρες  τῶν  χωρῶν  τῆς  Entente  (Συμφωνίας),  στὴ  Συνδιάσκεψη  τῆς  Εἰρήνης,  ἄλλοι  ἐπὶ 
τοῦ  ἐργατικοῦ  κόσμου,  ἢ  ἀκριβέστερον  ἐπὶ  τῶν  διανοουμένων  ποὺ  εἶναι  οἱ  πραγματικοὶ 
ἀρχηγοὶ τοῦ προλεταριάτου
7

 
 
 

1
 Batault, ὅπ. π., σ. 29‐30. 
2
 Batault, σ. 30‐31. 
3
 Batault, σ. 32. 
4
 παρὰ Ferdonnet, ὅπ. π., σ. 127. 
5
 αὐτ. σ. 130. 
6
 George Batault, Le probleme juif, Paris 1921, σ. 27. 
7
 Batault, σ. 30. 
55


θʹ  Προϊστορία καὶ προετοιμασία τοῦ Βʹ π.π.. 
 
 
113. Ὁ  μεγάλος  πόλεμος  ἄρχισε  νὰ  παρασκευάζεται  ἀπὸ  τὴν  ἀρχὴ  τοῦ  Μεσο‐
πολέμου. Ἀμέσως μετὰ τὴ λήξη τοῦ Αʹ π.π., ποὺ καὶ ἐκεῖνος ἦταν δημιούργημα τῶν Roth‐
schilds,  ἡ  βασιλικὴ  δυναστεία  τῆς  οἰκουμένης  κοινοποιεῖ  στοὺς  ἀξιωματούχους  της,  νὰ 
καταλάβουν κυβερνητικὲς θέσεις, σὲ ὅλες τὶς χῶρες, ὥστε ἡ πραγματοποίηση τοῦ σχεδίου 
νὰ  εἶναι  εὔκολη.  Ὄντως,  στὸν  πόλεμο  ἐκεῖνο  ἐπεσημάνθη  συμπαγὴς  παρουσία  καὶ  συν‐
δρομὴ  ἰουδαίων  στὶς  ἔμπόλεμες  κυβερνήσεις.  Ὁ  δὲ  πόλεμος  εἶχε  ἐπιτυχῆ  ἔκβαση  γιὰ  τὰ 
ἰουδαϊκὰ συμφέροντα, ὥστε νὰ καταστρωθῆ ὑλοποιούμενο τὸ σχέδιο τῆς ἐσχατικῆς κατα‐
λήψεως τοῦ κόσμου. Ἡ στελέχωση τῶν κυβερνήσεων ἀνὰ χώρα ἄρχισε ἤδη ἀπὸ τὸν μεσο‐
πόλεμο καὶ ὁλοκληρώθηκε κατὰ τὴν πορεία τοῦ πολέμου. Ταῦτα πάντα ἐπιβεβαιώνονται 
ἀπὸ  ἰουδαϊκὸ  κάλαμο,  ἐνῶ  ἀποκαλύπτονται  καὶ  κάποια  ὀνόματα,  ἀπὸ  τὸν  πολυώνυμο 
πίνακα ἰουδαϊκῶν ὀνομάτων. Ἔγραφαν στὸ πιὸ ἔγκυρο περιοδικό τους, τὸ ʺAmerican Heb‐
rewʺ, τῆς 3
ης
 Ἰουνίου 1938, ἀπειλῶντας μὲ ʺσυντριβὴʺ τὸν Hitler: ʺΟἱ δυνάμεις (τῆς ʺἀντινα‐
ζιστικῆςʺ)  ἀντίδρασης  ἔχουν  κινητοποιηθεῖ.  Ἡ  ἕνωση  τῆς  Ἀγγλίας,  τῆς  Γαλλίας  καὶ  τῆς 
Ρωσίας θὰ ἀνακόψει, νωρὶς ἢ ἀργά, τὴ θριαμβευτικὴ πορεία τοῦ Führer, ποὺ τὸν τρέλλανε 
ἡ  ἐπιτυχία.  Ἀπὸ  τύχη  ἢ  ἀπόφαση,  κάποιος  ἰουδαῖος  ἔχει  ἀνέλθει  σὲ  θέση  μεγάλης  σημα‐
σίας σὲ καθένα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἔθνηʺ. 
 
114. ʺΣτὴ  Γ α λ λ ί α, ὁ Léon Blum μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι πλέον ὁ πρωθυπουργὸς τῆς 
Γαλλίας, ὅμως ὁ Lebrum δὲν εἶναι παρὰ ἕνας ἀχυράνθρωπος, ἐνῶ ὁ Daladier ἔλαβε μὲν τὰ 
ἡνία,  ὅμως  γιὰ  μιὰ  στιγμή.  Ὁ  Blum  εἶναι  ὁ  ἐξέχων  ἰουδαῖος,  αὐτὸς  ποὺ  ὑπολογίζεται.  Θὰ 
λέγαμε  πὼς  εἶναι  ὁ  Μωυσῆς,  ὅστις,  στὴν κατάλληλη  στιγμή,  θὰ  ποδηγετήσει  τὸ  γαλλικὸ 
ἔθνοςʺ.  
 
115. ʺΣτὴν  Ε.Σ.Σ.Δ.  (ἕνωση  σοβιετικῶν  σοσιαλιστικῶν  δημοκρατιῶν),  ὁ  μέγας 
ἰουδαῖος  ποὺ  κάθεται στὰ  δεξιὰ  τοῦ  Stalin, εἶναι ὁ  Litvinoff, ὁ μολυβένιος στρατιώτης τοῦ 
κομμουνισμοῦ,  ποὺ  τὸ  μέγεθός  του  ξεπέρασε  ὁποιουδήποτε  ἄλλου  συντρόφου  τῆς  Διε‐
θοῦς, μὲ μόνη ἐξαίρεση τὸν ἀρχηγὸ τοῦ Κρεμλίνου, μὲ τὸ κίτρινο χρῶμα (τῶν ματιῶν του). 
Λεπτός,  καλλιεργημένος,  ὁ  ἱκανὸς  Litvinoff  συνέλαβε  καὶ  πραγματοποίησε  τὴ  Γαλλο‐
σοβιετικὴ  συνθήκη.  Αὐτός,  μὲ  τοὺς  διπλωματικοὺς  χειρισμούς  του,  ἔπεισε  τὸν  πρόεδρο 
Roosevelt, τῶν ΗΠΑ, ὅπως καὶ τὴ συντηρητικὴ Ἀγγλία, νὰ εἶναι πολὺ φιλικοὶ πρὸς τὴν Ἐ‐
ρυθρᾶ Ρωσία. 
 
116. ʺΣτὴν    Ἀ  γ  γ  λ  ί  α,  ὁ  Hore  Belisha!  Γλυκύς,  εὔστροφος,  πονηρός,  φιλόδοξος, 
ἱκανός,  λάμπει  πάντα  καὶ  τὸ  ἄστρο  του  φεγγοβολεῖ.  Ἀκολουθεῖ  τὸν  δρόμο  τοῦ  Disraëli, 
μέχρι ποὺ νὰ καταλάβει τὴν Downing Street 10. ʺΑὐτὰ τὰ τρία ὑπέροχα παιδιὰ τοῦ ἰσραήλ, 
θὰ  συνασπισθοῦν  γιὰ  νὰ  στείλουν  στὸν  διάβολο  τὸν  αὐθάδη  δικτάτορα  Hitler,  ποὺ  θὰ 
πέσει  στὸν  λάκκο,  καθόλου  στὰ  μαλακά.  Καὶ  τότε  οἱ  ἑβραῖοι  θὰ  ψάλλουν  τὸ  Ἀλληλούια, 
ἀφοῦ ἡ  Ε ὐ ρ ώ π η  θ ὰ  ἔ χ ε ι  δ ι α σ π α σ θ ε ῖ  σ ὲ  κ ο μ μ ά τ ι α ʺ
1
! Στὸ παρατεθὲν 

1
 βλ. Ferdonnet, ὅπ. π., σ. 136‐137. 
56


μεγάλο  ἀπόσπασμα  τοῦ  ἰουδαίου  συντάκτη  ἀποκαλύπτεται  μερικὴ  ἀλήθεια.  Οἱ  ἰουδαῖοι 
ποὺ  κατέλαβαν  μεγάλα  ἀξιώματα  ἦταν  ἀμέτρητοι,  ἱκανοὶ  νὰ  προξενήσουν,  κατόπιν 
μυστικῆς συνεννοήσεως, τὸν πόλεμο ποὺ παρασκεύαζε ὁ βασιλιάς τους. Νὰ δοῦμε. 
 
117. Στὴ  Γερμανία,  ὅπου  θὰ  ἀρχίσει  νὰ  ἐξυφαίνεται  συνωμοτικῶς  ἡ  πολεμικὴ 
προπαρασκευή,  οἱ  ἰουδαῖοι  ἀναρριχῶνται  στὶς  κορυφὲς  τῆς  ἐξουσίας,  ἀπὸ  τὸν  μεσο‐
πόλεμο.  Ὁ  Walter  Rathenau,  ʺὁ  λαμπρότατος,  ὁ  καλλιεργημένος  ὑπουργὸς  ποὺ  οἱ  ἐξ‐
τρεμιστὲς  μισοῦσαν,  ἐπειδὴ  ἦταν  ἰουδαῖοςʺ
1
,  ὅμως  καὶ  ὠμὸς  καπιταλιστής,  κατέλαβε  τὸ 
ὑπουργεῖο  Ἐξωτερικῶν.  Τὸν  σιωνιστὴ  κακοποιὸ  ἐκτέλεσαν  Γερμανοὶ  πατριῶτες  τὸ  1922. 
Ἐν  συνεχείᾳ  ἔρχονται  ἄλλα  βδελύγματα  τῆς  ταλμουδικῆς  θρησκείας:  ὁ  Hitler,  ὁ  Heyn‐
drich….  Θυμηθῆτε  τὸν  ʺλαοφιλῆ  ἰουδαῖο  συγγραφέαʺ
2
  Kurt  Eisner,  πρωθυπουργὸ 
Βαυαρίας, ποὺ μετέτρεψε σὲ χάβρα τὴ βουλὴ τοῦ Μονάχου. 
 
118. Στὴν  Ἀγγλία  ἦταν  μόνο  ὁ  Belisha;  Ἦταν  καὶ  ἄλλοι  ποὺ  τοὺς  ἀποκρύβει  ὁ 
ἰουδαῖος  συντάκτης.  Εἶναι  ἐλάχιστα  γνωστό,  ὅμως  ὁ  πρωθυπουργὸς  τῆς  Βρετανίας  W. 
Churchill, πολιτευόμενος (ἀπὸ τὸ 1900), πρῶτος λόρδος τοῦ ναυαρχείου (ἀπὸ τὸ 1911) καί, 
τέλος,  πρωθυπουργός  (1940‐45),  ὑπῆρξε  ἰουδαῖος,  σὲ  κάποιο  ποσοστό.  Ὁ  ἴδιος  ὁμολογεῖ 
πὼς εἶναι συγγενὴς τοῦ ʺλόρδουʺ Londonderry
3

 
119. Στὴ  Γαλλία,  πιστεύει  κανεὶς  ὅτι  ἦταν  μόνο  ὁ  Blum;  Ὁ  Μαυρίκιος  Μποκα‐
νόφσκι,  ʺὑπουργὸς  Ἐμπορίου,  Βιομηχανίας,  Ἀεροπλοΐας  καὶ  Τ.Τ.Τ.ʺ,  ὑπῆρχε  ἰουδαῖος
4

Ἐπίσης ὁ Οὐρὺ Ἰούλιος, βουλευτὴς τοῦ Οὐάζ
5
, καὶ ἄλλοι 30 βουλευτές. 
 
120. Στὴν Αὐστρία βρίσκεται καγκελλάριος (1922‐24 καὶ 1926‐29) ὁ Ἰγν. Seipel, ἀπὸ 
προσηλύτων  ἰουδαῖος.  Ξεκίνησε  ἀπὸ  κληρικὸς  ρωμαιοκαθολικὸς  καὶ  ἡγέτης  τοῦ  Χριστια‐
νοσοσιαλιστικοῦ  κόμματος.  Προπαγάνδιζε  τὸν  ἰουδαϊσμό,  μάλιστα  παρέπειθε  ἐπιφανεῖς 
προσωπικότητες  τῆς  χώρας  του  νὰ  συντρέχουν  ἠθικῶς  καὶ  οἰκονομικῶς  τὸ  νεόφυτο  κρά‐
τος  τοῦ  ἰσραήλ·  μέχρι  καὶ  ἀποστολὲς  ἔστελνε
6
!  Ἀκόμα,  ὁ  ʺdrʺ  Βάλτερ  Μπρίσλεϋ,  ἀντι‐
πρόεδρος  τοῦ  ὑπουργικοῦ  συμβουλίου  καὶ  ὁ  ʺdrʺ  Γκόλδαμερ  πρόεδρος
7
.  Ὁ  δὲ  ʺβαρόνοςʺ 
Μῶριτζ Ἀουεμπέργκ φὸν Κομαρόφ. (θ. 1928), ὅστις, κατὰ τὸν Αʹ Π.Π., λυσσομανοῦσε κατὰ 
τῆς  Ρωσίας,  μὲ  ἀποτέλεσμα  νὰ  προαχθῆ  ὁ  χοῖρος  μὲ  τὸν  τίτλο  τοῦ  ʺεὐγενοῦςʺ  καὶ  τὸν 
βαθμὸ τοῦ ʺστρατηγοῦʺ
8

 
121. Στὴ Ρουμανία, δημιουργήθηκε πτέρυγα ἰουδαίων βουλευτῶν, μὲ ἀρχηγὸ τὸν 
Ἠλ. Μπέρκοβιτς, γερουσιαστὴ καὶ τραπεζίτη. 

1
 W. Shirer, The Rise… σ. 52.‐ Ἐγκυκλ. ʺἭλιοςʺ, 19, 437. 
2
Shirer, σ. 51.
3
 W. Churchill, Ἀπομνημονεύματα τοῦ Βʹ Π.Π., μετφ. Μ. Μακκᾶ 1948, τόμ. Αʹ κεφ. Ζʹ σ. 141. 
4
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 26/9/1928, Αʹ ἀρ. 18. 
5
 αὐτ. 6/6/1928. 
6
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 1/8/1928, Αʹ ἀρ. 14. 
7
 αὐτ. 28/3/1928, ἀρ. 5, σ. 1. 
8
 αὐτ. 20/6/1928, φ. 11. 
57


 
122. Στὴν Πολωνία συνετελέσθη πλήρως ἡ κατάληψη τῆς ἐξουσίας. Αὕτη ἄρχισε 
ἀπὸ τὸν μεσοπόλεμο καὶ ὁλοκληρώθηκε κατὰ τὴν παράδοση τῆς χώρας στὸν ναζισμό, τὸν 
ἰουδαιοεξάρτητο. Στὶς ἐκλογὲς τοῦ 1922 ἡ Πολωνικὴ βουλὴ εἶχε ἐν μέρει καταληφθεῖ ἀπὸ 
τὴν ἰουδαιαρία: ʺἐξελέγησαν 10 ἑβραῖοι γερουσιασταὶ εἰς τὴν πολωνικὴν γερουσίαν, ἐξ ὧν 
οἱ  3  ραβίνοι.  Πρόεδρος  δὲ  τῆς  Πολωνικῆς  Δημοκρατίας,  ὁ  ἑβραῖος  Ναρούτοϊτςʺ
1
.  Ἀρχηγὸς 
τῆς  Πολωνικῆς  ἀντιπροσωπείας  στὴν  Κοινωνία  τῶν  Ἐθνῶν  ὑπῆρχε  ὁ  Σ.  Ἀσκεναζή,  ποὺ 
ἦταν  καὶ  ἀρχηγὸς  τῆς  πτέρυγας  τῶν  ἰουδαίων  βουλευτῶν  Πολωνίας.  Τὶς  ὀλέθριες  συνέ‐
πειες τῆς ἰουδαιοκαταληψίας τῆς Πολωνίας θὰ παρακολουθήσουμε ἀλλοῦ. 
 
123. Στὶς  Η.Π.Α.,  τέλος.  Χώρα,  παραδομένη  στὴν  ἰουδαϊκὴ  κατάληψη,  προορι‐
ζόμενη νὰ παίξει πρωταγωνιστικὸ ρόλο στὴν παγκόσμια σκηνή, παρουσιάζει ἐνδιαφέρον 
στὴ μελέτη τῆς ἰουδαϊκῆς ἀναρριχήσεως, ποὺ ἄρχισε σημαντικὴ ἀπὸ τὸν Μεσοπόλεμο. Μὲ 
τὴν  ἐκλογὴ  τοῦ  H.  Hoover,  31
ου
  προέδρου  τῶν  ΗΠΑ  (1929‐33),  κουάκερου  κατὰ  τὸ  θρή‐
σκευμα,  τινὲς  τῆς  συναγωγῆς  –  ὁ  Al.  Coen,  γερουσιαστὴς  τῆς  Ὀχάιο·  ʺdrʺ  Jul.  Clayn, 
ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου
2
 –  ἀναιδοῦνται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐκλέγεται ὁ ἑπόμενος πρόεδρος, τὸ 
κάθαρμα  F.D.  Roosevelt  (1933‐45)  ἀπὸ  τὸν  κύκλο  τῶν  ʺἐναρέτωνʺ  ἰουδαίων  τῆς  Νέας 
Ὑόρκης,  ʺἐπισκοπαλικοῦʺ  (ἀμερικάνικος  ἀγγλικανισμός)  τὸ  θρήσκευμα,  ὅμως  αἰσχυν‐
τηλῶς  ἀνεγνωρισμένου  σιωνιστοῦ  ἰουδαίου!  Ὁ  Roosevelt  ἐπιλέγει  τοὺς  συνεργάτες  του: 
Ber. Baruch,  ὁ παθιασμένος  ἰουδαῖος, ποὺ ὑπῆρξε σύμβουλος πολλῶν προέδρων, ἀπὸ τοῦ 
Wilson  (1913‐21)  καὶ  ἐντεῦθεν·  P.  Abelson,  ὁ  ὑφασματέμπορος,  τὸν  ὁποῖο  τοποθέτησε  ὁ 
Roosevelt  κυβερνητικὸ  ἐκπρόσωπο  ἐπὶ  τῶν  ἑπτὰ  μεγάλων  ἐπιτροπῶν  ὑφάσματος·  ἐπίσης 
τοποθετήθηκε  πρόεδρος  ἐπὶ  τῆς  βιομηχανικῆς  διαιτησίας
3
.  Ἐδῶ  θὰ  βρῆτε  τὸν  John  Mc 
Cloy,  ὑπουργὸ  ἀναπληρωτὴ  ἐθνικῆς  ἄμυνας,  τὸν  F.  Frankfurter,  τὸν  H.  Ickes,  τὸν  H. 
Morgenthau (γιὸς ἐκείνου τοῦ θεοκατάρατου τοῦ συνωνύμου), οἰκονομολόγο καὶ πολιτικό. 
Ὁ  ἰουδαῖος  barbarian,  μόλις  ἀνέλαβε  τὴν  προεδρία,  τὸ  1933,  ἐξέδωκε  ἕνα  νομοσχέδιο,  τὸ 
ʺNew (τινὲς τὸ εἶπαν ʺJewʺ) Dealʺ. Τοῦτο, μὲ τὴ δικαιολογία τῆς ʺἐθνικῆς ἀνάκαμψηςʺ προ‐
βαίνει στὴν στελέχωση ὅλων τῶν κυβερνητικῶν θέσεων μὲ ἰουδαίους. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 περ. ʺΝέα Σιώνʺ Θνίκης, Ἰαν. 1923. 
2
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 1/6/1929 Βʹ ἀρ. 27 καὶ 20/7/1929 Βʹ ἀρ. 30. 
3
 Judaica II 63, Abelson P.
58


ιʹ  Ἡ ἀνὰ τὰ ἔθνη δημιουργία φιλοπολέμου κλίματος. 
 
 
124. Κατὰ  τὴν  περίοδο  τοῦ  Μεσοπολέμου  ἡ  ἰουδαιοκρατία  ἀπειλεῖται  νὰ 
ἀπογυμνωθεῖ. Τὰ ἔθνη πάντα εἶχαν ἐπισημάνει τὸν ἐχθρὸ καὶ κατήγγειλαν τὴ δράση του: 
ʺοἱ  λουθηρανοὶ  Γερμανοί,  καθὼς  καὶ  οἱ  καθολικοὶ  Αὐστριακοί·  οἱ  Ὀρθόδοξοι  Ἕλληνες, 
καθὼς καὶ οἱ μουσουλμάνοι Ἄραβες, ὅλοι κραύγαζαν: ʹΚάτω οἱ ἰουδαῖοιʹ (ʹA bas les juifsʹ)
1

Τὰ  ἔθνη  πάντα,  μὲ  ἐκπροσώπους  ἀνύστακτους  καὶ  ἄξιους  ἀναφορᾶς,  ἐξεγείροντο  ἐναν‐
τίον  τῶν  ποικιλωνύμων  ἐχθρῶν,  οἵτινες  ἐπεβουλεύοντο  τὴν  ἀκεραιότητά  τους.  Ἡ 
ἀφύπνιση  ἦταν  δυναμικὴ  καὶ  θὰ  σάρωνε  τὴ  σιωνιστικὴ  ἀράχνη,  ὅθεν  ἔκρινε  ὁ  βασιλεὺς 
ὅτι  ἔπρεπε,  κατὰ  τὸ  δὴ  λεγόμενο,  νὰ  ἀνακατώσει  τὴν  τράπουλα.  Πόλεμος,  ἄνευ  λόγου! 
Νὰ  δοῦμε,  πῶς  ἀκοίμητοι  φρουροί,  ποὺ  ἡ  Πρόνοια  τοῦ  ἁγίου  Θεοῦ  διέσπειρε  ἀνάμεσα 
στοὺς  λαούς,  ἤλεγχαν  τὸν  σιωνισμὸ  καὶ  διήγειραν  τοὺς  ὑπναλέους,  καὶ  πῶς,  ἀπὸ  τὴν 
ἄλλη,  ὁ  βασιλιάς,  διὰ  τῶν  ὀργάνων  του,  παρεσκεύαζε  πόλεμο  πολυπήμονα  γιὰ  τὰ  ἔθνη,  
πολυωφελῆ δὲ γιʹ αὐτόν. 
 
125. Στὴ  Γαλλία  ὁ  ἀντισιωνισμός,  γιγαντούμενος  ἡμέρᾳ  τῇ  ἡμέρᾳ,  ἔστεκε 
θαρσαλέως  καὶ  ἐξελεγκτικῶς  ἀπέναντι  τοῦ  ἐχθροῦ.  Ἤδη,  πρὶν  ἀπὸ  τὸν  Αʹ  Π.Π., 
λειτουργοῦσε ἡ ʺAction Françaisʺ, ποὺ ἐξέδιδε καὶ ἐπώνυμη ἐφημερίδα, μαχόμενη τὴ σιωνι‐
στικὴ  δικτατορία.  Καὶ  πόσοι  μαχητικοὶ  καὶ  φιλαλήθεις  συγγραφεὶς  δὲν  ἀντιπαρετάχ‐
θησαν  ἀπέναντι  τοῦ  ἰουδαϊκοῦ  σκοταδισμοῦ:  ὁ  Edouard  Drumont,  συγγραφέας  τοῦ 
βιβλίου ʺLa France juifʺ, μάχεται ἐναντίον τοῦ σιωνισμοῦ· ὁ H. Desportes, ἀποκαλύπτει τὶς 
ἰουδαϊκὲς ἀνθρωποθυσίες· ὁ Georges Batault ἐκδίδει, τὸ 1921, τὸ βιβλίο ʺLe problème juifʺ· ὁ 
Paul  Ferdonnet,  τὸ  1938,  γράφει  τὸ  περισπούδαστο  βιβλίο,  ʺLa  guerre  juiveʺ·  ὁ  R.  Lambelin 
παρουσιάζει  τὸν  ἰουδαϊκὸ  κίνδυνο:  ʺLes  péril  juif:  Le  règne  dʹ  Israël  chez  les  Anglo‐Saxonsʺ 
(1921).  Καὶ  ἄλλοι,  θὰ  τοὺς  ἀναφέρουμε  ἐν  παρόδῳ.  Στὴ  Γαλλία  γίνονταν  μεγάλες 
ἀντισιωνιστικὲς  ζυμώσεις.  Οἱ  τῆς  ἀληθείας  ὑπερασπισταὶ  ἀπεκάλυπταν  τὸν  ὑποκρυ‐
πτόμενο  ἐχθρὸ  καὶ  ἔδιναν  τὸ  στῖγμα  του  μὲ  χαρακτηρισμοὺς  περιγραφικούς,  σκληροὺς 
ὅμως καὶ εὔστοχους. Οἱ σιωνιστὲς μεθοδεύουν τὸν νέο πόλεμο: ʺΑὐτὰ τὰ παράσιτα, τοῦτοι 
οἱ  ἐπήλυδες  καὶ  ἐσωτερικοὶ  ἐχθροί·  τοῦτοι  οἱ  τυραννικοὶ  ἀφέντες  καὶ  ἀναίσχυντοι  ἐκμε‐
ταλλευτὲς  εἶναι  ποὺ  τὸν  Σεπτέμβριο  τοῦ  1938  πλειοδότησαν  ἐπὶ  τοῦ  πολέμου,  τοῦ  δικοῦ 
τους  ἐκδικητικοῦ  καὶ  κερδοσκοπικοῦ  πολέμου,  τοῦ  πολέμου  τῆς  κολάσεως  καὶ  τῆς  ἐκ‐
πληρώσεως τοῦ μεσσιανικοῦ ὀνείρου τους. Αὐτοὶ οἱ μανιώδεις φιλοπόλεμοι…ʺ
2

 
 
 
 
 
 

1
Ferdonnet, σ. 39. 
2
  P.  Ferdonnet,  σ.  9.  Καὶ  στὴν  ἑπόμενη  σ.  ὁ  συγγραφεὺς  παραθέτει  γνῶμες  Γάλλων  πατριωτῶν  ποὺ 
καταγγέλλουν τοὺς ἰουδαίους, ὅτι δουλεύουν ἀφανῶς στὴν παρασκευὴ τοῦ πολέμου. 
59


ιαʹ  Οἱ ἰουδαῖοι προπαγάνδιζαν τὸν πόλεμο μανιωδῶς. 
 
 
126. Οἱ  ἰουδαῖοι,  σʹ  ὅποια  θέση  κι  ἂν  βρίσκονταν  προπαγάνδιζαν  τὸν  πόλεμο. 
Μάλιστα,  ἀπὸ  νωρίς,  εὐθὺς  μετὰ  τὴ  λήξη  τοῦ  Αʹ  Π.Π.,  διεφήμιζαν  τὰ  καλὰ  τοῦ  πολέμου. 
Τοῦτο φάνηκε περίτρανα μὲ τὴν ἐχθρικὴ στάση ποὺ τηροῦσαν αὐτοὶ κατὰ τῶν εἰρηνιστῶν 
καὶ  τῶν  ἀντιναζί.  Στὶς  Η.Π.Α.,  σὰν  σὲ  συγχορδία,  οἱ  ἰουδαῖοι,  ἀπὸ  τὸ  1928,  ἐπιχει‐
ρηματολογοῦν  ὑπὲρ  τοῦ  πολέμου  καὶ  παρακινοῦν  τὴν  Ἀμερικανικὴ  κυβέρνηση  νὰ  προ‐
ετοιμάζεται  γιὰ  πολεμικὴ  σύγκρουση.  Μία  ἰουδαϊκὴ  μυστικὴ  συμβουλευτικὴ  ἐπιτροπὴ 
συναντᾶται  μὲ  τὸν  πρόεδρο  Wilson,  μὲ  ἐπιδιωκόμενο  σκοπὸ  νὰ  τὸν  παραπείσει  νὰ 
συγκρουσθῆ  πολεμικῶς  μὲ  τὴ  Γερμανία.  Βασικὸς  ὑποκινητὴς  τῶν  ἐπαίσχυντων  ἐκείνων 
ἐνεργειῶν ὑπῆρξε ὁ σιωνιστὴς ἀρχηγὸς Bernard Baruch. Τὸ τὶ διημείφθη μεταξὺ τῶν σιωνι‐
στῶν  ἀρχηγῶν  καὶ  τοῦ  Wilson,  σὲ  κεῖνες  τὶς  μυστικὲς  διαβουλεύσεις,  ἔγινε  γνωστὸ  ἀπὸ 
δημοσίευμα,  τοῦ  William Flynn,  πρώην ἀρχηγοῦ τῶν ἀμερικανικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, 
στὸ  περιοδικὸ  ʺLibertyʺ,  τῆς  2  Ἰουνίου  1928
1
.  Ἀπὸ  τὰ  μόλις  παρατεθέντα  συνάγεται  ὅτι  οἱ 
ἰουδαῖοι  προέτρεπαν  πολιτικοὺς  ἡγέτες,  νὰ  συγκρουσθοῦν  μὲ  τὸν  ναζισμό,  καί,  βεβαίως, 
θὰ ἐξαχθεῖ τὸ συμπέρασμα ὅτι αὐτοὶ μισοῦσαν τὸν ναζισμό. Ὅμως αὐτὸ ἀποτελεῖ μεγάλη 
πλάνη. Ἂν ψάξουμε βαθύτερα θὰ δοῦμε τοὺς ἰουδαίους νὰ ὑποστηρίζουν τὸν ναζισμὸ καὶ 
νὰ μάχονται ὅσους τάσσονται ἐναντίον του. Φαίνεται ἀπίθανο;  
 
127. Ἡ  περίπτωση  E.  Daladier,  τοῦ  πρωθυπουργοῦ  Γαλλίας,  κατὰ  τὰ  ἔτη  1938‐40, 
εἶναι  ἐνδεικτική.  Ὁ  Daladier  ὑπῆρχε  ἀδιάλλακτος  ἐχθρὸς  τοῦ ναζισμοῦ, κήρυξε,  μάλιστα, 
ἀμείλικτο πόλεμο κατὰ τοῦ Hitler. Γιὰ τὴ στάση του αὐτή, ποιοὶ τοποθετήθηκαν ἐχθρικῶς 
ἀπέναντί  του;  Οἱ  σοβιετικοί!  Δηλαδή,  οἱ  ἰουδαῖοι  μπολσεβίκοι  ἐμάχοντο  ἕναν  ἀντιναζί. 
Καθόλου  παράδοξο.  Τὸ  μῖσος  τῶν  ἰουδαιομπολσεβίκων,  κατὰ  τοῦ  Daladier,  ἐξέθεσε  ἕνας 
τρανὸς δημοσιογράφος τῆς ἐποχῆς, ὁ Jean Fontenoy, σὲ ἐπίσημη καταγγελία του κατὰ τῆς 
ἐξυφαινόμενης σιωνιστικῆς συνωμοσίας τοῦ παρασκευαζομένου πολέμου. Τὸ ἐθνικὸ πρα‐
κτορεῖο εἰδήσεων Πολωνίας ʺATEʺ, στὶς 12 Σεπτεμβρίου τοῦ 1938, τηλεγραφεῖ ἀπὸ Μόσχα, 
ὅτι  ἡ  κομμουνιστικὴ  ἐφημερίδα  ʺPravdaʺ  δημοσιεύει  συνεχῶς  βιαίως  προσβλητικὰ  ἄρθρα 
κατὰ  τοῦ  Daladier.  Ὁ  Fontenoy  ἑστίαζε  τὸ  ἐνδιαφέρον  του  στὸ  σημεῖο  τῆς  ὑπερασπίσεως 
τοῦ  ναζισμοῦ  ἀπὸ  τὸν  κομμουνισμό.  Ὅμως  ἡ  ἰουδαϊκὴ  ἀράχνη  δρᾶ  ἁρμοζόντως:  κατα‐
διώκει τὸν Jean καὶ ἀποσιωπᾶ τὴν εἴδηση. Περνᾶ στὴν ἐπίθεση: ʺἈμέσως τὰ ἰουδαιόκτητα 
πρακτορεῖα εἰδήσεων (τοῦ Havas, τοῦ Landau, τοῦ Friedmann, τοῦ Bernstein, τοῦ Rosenfeld, 
τοῦ Wolff, τοῦ Beer ἢ Reuter) διακόπτουν τὴ συνεργασία τους μὲ τὴν ATE, δυσφημίζοντας 
την ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τοῦ Hitler, ʹμὲ τὸ νὰ ἐπιδιώκει νὰ φέρει σὲ ρήξη Ρώσους 
καὶ Γάλλουςʹ ʺ
2
! Αὐτὰ ποὺ ἐπεδίωκαν ἐκεῖνοι, τὰ φόρτωναν σὲ ἄλλους… 
 
128. Οἱ  ἰουδαῖοι,  φιλοπόλεμοι  φιλοναζί,  ἐπειγόμενοι  νὰ  ρίξουν  τὴ  Γαλλία  στὴν 
πολεμικὴ  δίνη,  χρησιμοποίησαν  ὅλα  τὰ  μέσα.  Ὁ  βασιλιὰς  ἀναθέτει  σὲ  ἐπιτροπὴ  ἀξιω‐

1
  βλ.  D.  Eckart,  Σιωνισμός:  ἀπὸ  τὸν  Μωυσῆ  στὸν  Λένιν,  ἔκδ.  ʺἘλεύθερη  Σκέψιςʺ,  Ἀθήνα  1985,  μετφ.  Γ. 
Ἡλιόπουλος, σ. 26 καὶ σημ. 
2
 Ferdonnet, σ. 75. 
60


ματούχων  του  νὰ  ἀναλάβουν  πρωτοβουλίες.  Ἀμέσως  αὐτοὶ  ἐξαπολύονται,  ἀναζητῶντας 
ὁμοθρήσκους συνταλμούδους, γνῶστες τῆς γαλλικῆς καὶ τῆς γερμανικῆς. Βρῆκαν κάποιες 
ἑκατοντάδες  ἑβραίους,  ἀρκετοὺς  ἀπὸ  Γερμανία·  τούτους  μετέφεραν  στὴ  Γαλλία  καὶ 
ἐγκατέστησαν  σὲ  καίριες  θέσεις.  Οὕτω  μὲ  τὸ  σύστημα  τῶν  ἄμεσων  διορισμῶν,  ἐντὸς 
ὀλίγων  ἡμερῶν,  διορίζονται  στὸ  Γαλλικὸ  ὑπουργεῖο  Ἐξωτερικῶν  δεκάδες  ἑβραῖοι,  ὡς 
μεταφραστὲς  ἀπὸ  τὰ  γερμανικά.  Κατὰ  τὸ  ἴδιο  διάστημα  τῆς  προπολεμικῆς  προπα‐
ρασκευῆς,  τοποθετοῦνται  στὴ  Γαλλικὴ  ραδιοφωνία  140  ἑβραῖοι,  παραποιῶντας  ἀποφασι‐
στικὰ ὅλη τὴ ροὴ τοῦ ραδιοφωνικοῦ προγράμματος. Διαβόητοι γιὰ τὶς παραποιήσεις τους 
ὑπῆρξαν  οἱ  ἰουδαῖοι  Braun,  Mustenberger,  Bernst,  Jacob  κ.ἄ..  Ὁ  πιὸ  σατανικὸς  ἐκφωνητής, 
στὸν  κρατικὸ  ραδιοσταθμὸ  τοῦ  Στρασβούργου,  ὑπῆρξε  ἕνας  ἰουδαιοναζί,  τοποθετημένος 
ἐκεῖ  ἀπὸ  τὸν  ἴδιο  τὸ  Gustave  Stresemann,  ὡς  διερμηνέα  τῆς  Wilhelmstrasse
1
!  Οἱ  ἰουδαῖοι 
εἰσβολεῖς  κατεύθυναν  τὴ  Γαλλία  στὴν  τροχιὰ  τοῦ  πολέμου,  ἐνῶ,  ὅπως  συμβαίνει  σὲ 
κρίσιμες  ἐθνικὲς  στιγμές,  οἱ  πολλοὶ  ἄκουγαν  ἀπὸ  τὴ  γαλλικὴ  ραδιοφωνία  τὶς  κακόηχες 
ἐκφωνήσεις  ἐκείνων  τῶν  enervé  καὶ  ψυχοπαθῶν,  καὶ  ἔστεκαν  ἀπαθεῖς.  Πλὴν  τῶν 
ἀληθοφίλων πατριωτῶν, ὅπως τῆς ʺAction Françaiseʺ, ἡ ὁποία κατήγγειλε μὲ δύναμη τοὺς 
ἰουδαιογερμανοὺς  ἐκείνους,  ποὺ μετέφραζαν στὰ γαλλικὰ ὅλη τὴ ναζιστικὴ σαβούρα. Σὲ 
ὑπόμνημά της, τῆς 25/10/1938, ἡ Action, θέτει, ὑπὸ τύπον ἐρωτήσεως, πολλὰ ἐπιχειρήματα 
ἐναντίον τῶν φιλοναζὶ ἰουδαίων: ʺΑὐτοὶ οἱ ἑβραιογερμανοὶ δὲν εἶναι ποὺ μετέφρασαν τὶς 
πρόσφατες  ὁμιλίες  τοῦ  Hitler;  Ἐδῶ  δὲν  περιέχεται  καὶ  ἡ  ἐξήγηση  τῶν  παραποιημένων 
κειμένων  ποὺ  αὐτοὶ  ἔδωσαν  στὰ  πρακτορεῖα;  Ἐκφράζουμε  τὴν  ἀνησυχία  μας  γιὰ  τὸν 
κίνδυνο  ποὺ  ἀπειλεῖ  τὴν  εἰρήνη,  ἡ  ἐπιστράτευση  τῶν  ἰουδαίων  τούτων,  ποὺ  ἐπιδιώκουν 
πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἐπιφέρουν στὴ Γαλλία τὴν πολεμικὴ ἧτταʺ
2
. Βαθέως ἐπηρέασε τὸν Γαλλικὸ 
λαὸ ἐκεῖνο τὸ κάθαρμα Léon Blum, ὁ ἰουδαῖος σοσιαλιστὴς καὶ ἀρχηγὸς τῆς κυβερνήσεως 
ʺλαϊκοῦ μετώπουʺ (1936), μὲ τὰ συνθήματά του ʺPour quoiʺ καὶ ʺPour quiʺ καὶ τὸ σύγγραμ‐
μά του ʺDu marigeʺ. 
 
129. Στὴν  Οὑγγαρία,  ἡ  ἀπειλὴ  τῆς  ἰουδαιοκαταλήψεως  εἶχε  ἤδη  πικρῶς  δοκι‐
μασθεῖ μὲ τὸ πραξικόπημα τοῦ ἰουδαίου Bella Kun ποὺ ἐπέβαλε πλέον τῶν 4 μηνῶν, κατὰ 
τὸ 1919, τὴ δικτατορία τοῦ ʺπρολεταριάτουʺ. Τοῦτο κατόρθωσε νὰ ἀποτινάξει ὁ τῆς χώρας 
σωτὴρ N. Horthy (+1957), ὅστις καὶ ἀνεγνωρίσθη βασιλεὺς ἀπὸ 1920‐44. Οἱ δὲ τρεῖς ἡγέτες 
Μαγυάροι – ὁ Γκεμπόες, ὁ Χέγιας καὶ ὁ Χίρ – , ποὺ βοήθησαν τὴ χώρα τους νὰ ἀποτινάξει 
τὸν βρόχο, ἐτιμῶντο ἀπὸ τὸν λαὸ ὡς ἐθνικοὶ ἥρωες. Ὁ ἀντιβασιλεὺς Horthy, ἐκφράζοντας 
τὴν  εὐγνωμοσύνη  τοῦ  λαοῦ,  ἀπένειμε  στοὺς  τρεῖς  παραπάνω  ἄνδρες  τὸ  παράσημο  τοῦ 
Ἱππότου  τοῦ  Τάγματος  τῶν  Ἡρώων,  τὸ  1929.  Ἱδρύθηκε  κι  ἕνα  δεύτερο  κόμμα  μὲ  τὴν  εὔ‐
γλωττη  ὀνομασία  ʺἈντισιωνιστικὸ  Οὑγγρικὸ  κόμμαʺ  ποὺ  δὲν  ἐπέτρεπε  στοὺς  Οὕγγρους 
νὰ  μένουν  ξέγοιαστοι  μπρὸς  στὸν  κίνδυνο.  Οἱ  Μαγυάροι  ἀντιμετωπίζουν  τὸ  φάσμα  τοῦ 
ἰουδαιομπολσεβικικοῦ κινδύνου  καὶ  συνεγείρονται.  Δημιουργεῖται  ἰσχυρὸ  ρεῦμα  ἀντισιω‐
νιστικῆς  ἐγρηγόρσεως.  Ἐπικεφαλῆς  βρίσκονται  ὁ  βουλευτὴς  Ἰούλιος  Γκεμπόες,  ὁ 
στρατηγὸς Ἰβὰν Χέγιας, ὁ πολιτευτὴς Χίρ, οἱ ὁποῖοι ὀργάνωσαν τὴν ʺἝνωση τῶν Ἀφυπνι‐
σμένων  Μαγυάρωνʺ,  ὥστε  νὰ  περικρατεῖται  ὁ  λαὸς  στὸν  χρόνο  τῆς  ἐπαγρυπνήσεως  καὶ 

1
 Ferdonnet, σ. 90. 
2
 Ferdonnet, σ. 90. 
61


τῆς  ἀμυντικῆς  ἑτοιμότητος.  Ἡ  δὲ  Βουδαπέστη,  μὲ  τὸ  Πανεπιστήμιό  της,  ἀπέβη  τὸ  κέντρο 
τοῦ ἀντισιωνιστικοῦ ἀγῶνος. Οἱ φοιτητὲς ὀργάνωναν ὀγκώδη συλλαλητήρια, καὶ ἡ κυβέρ‐
νηση  εὑρισκόμενη  ἐνώπιον  μιᾶς  παμφοιτητικῆς  ἐξεγέρσεως,  ʺἀπεφάσισεν  τὸ  κλείσιμο  ὅ‐
λων τῶν πανεπιστημίωνʺ
1
. Οἱ δὲ ἀφέντες πτύσσοντες ἀρχίζουν νὰ ἐκφράζουν φόβους, διὰ 
τῶν εἰδησεογραφικῶν πρακτορείων τους: ʺἩ Οὑγγαρία κατέστη ἕνα νέον κέντρον ἀντιση‐
μιτικόνʺ
2
.  Οἱ  ἀντισιωνιστικὲς  διαδηλώσεις  συνεχίζονταν  ἐπὶ  μῆνες,  ἐνῶ  τρεῖς  ἰουδαῖοι 
βουλευτές, ὁ Φαβιάν, ὁ Πακέ, ὁ Φαρκά, διεμαρτύροντο στὴν Οὑγγρικὴ βουλή
3

 
130. Ἡ  Βουλγαρία,  ὅπως  καὶ  τὰ  λοιπὰ  ἔθνη,  ἔπασχε  κακῶς,  ἀπὸ  τὴν  ἴδια 
κακοφορμίζουσα  ἑστία.  Τὴ  χώρα  ἐλυμαίνετο  ἕνας  ἰουδαϊκὸς  ἑσμὸς  μὲ  ἐπικεφαλῆς  τὴν 
οἰκογένεια  τῶν  πολυεκατομμυριούχων  Ταμπάχ.  Ὅσοι  πατριῶτες  ἀνήσυχοι  συσπειρώνο‐
νται  καί,  κατὰ  τὴ  δεύτερη  δεκαετία  τοῦ  Κʹ  αἰ.,  συγκροτοῦν  μία  πατριωτικὴ  ὀργάνωση,  τὴ 
ʺΡόδνα  Ζαχτίλαʺ  (Ἐθνικὴ  Ἄμυνα).  Ἔκαναν  κομματικὸ  σχηματισμὸ  καὶ  στὴ  Βουλὴ  ἤλεγ‐
χαν τοὺς ἰουδαϊκοὺς ρατσισμοὺς καὶ ἔστρεφαν τὸν λαὸ πρὸν τὶς ἐθνικὲς ἀξίες. Τὸ κόμμα, 
κυριολεκτικά,  ἔσωσε  τὴ  χώρα  ἀπὸ  τὸν  θανάσιμο  ἐναγκαλισμό.  Εἶχαν  γὰρ  ἐνταχθεῖ  στὸ 
κίνημα ἐκεῖνο πάντες οἱ φιλαλήθεις ἄνθρωποι, ἀπὸ ἀγρότες, ἐργάτες, μέχρι φοιτητὲς καὶ 
διανοούμενοι. Ἡ δὲ σιωνιστικὴ φιδοφωλιὰ ἀρχίζει νὰ ἀνησυχεῖ μὲ τὸ κίνημα ʺποὺ ὁσημέ‐
ραι ἀποκτᾶ ἐπιρροὴν καὶ δύναμινʺ μεταξὺ τοῦ Βουλγαρικοῦ λαοῦ
4
. Δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ 
ἐφαρμόσει τὸ γύψινο ʺκαλούπωμαʺ, χρησιμοποιῶντας τὰ δύο ἰουδαιογέννητα ὄργανά του 
– τὸν ναζισμὸ καὶ τὸν κομμουνισμό – , ὥστε νὰ ὑποτάξει πλήρως τὸν λαό, νὰ τὸν ʺἐξευρω‐
παΐσειʺ καὶ νὰ τὸν ἀποχριστιανίσει! 
 
131. Αὐστρία  ἡ  δύσμοιρη  χώρα,  ἀπὸ  τοῦ  Metternich  (θ.  1859)  καὶ  μετά,  ἦταν 
ἰουδαιοαλωμένη  σὲ  μεγάλο  βαθμό.  Κάποιοι  θαρραλέοι  πατριῶτες  συνέπηξαν  τὸ  ʺΑὐσ‐
τριακὸ Χριστιανικὸ Κοινωνικὸ Κόμμαʺ, τὸ ὁποῖο δὲν ἔπαυε νὰ διεγείρει τοὺς Αὐστριακοὺς 
σὲ  ἄμυνα,  κατὰ  τῶν  ἐχθρῶν  τοῦ  ἔθνους.  Τὸ  κόμμα  ἐπιχειρηματολογοῦσε  ἀριστοτελικῶς, 
εἶχε  γὰρ  υἱοθετήσει  τὶς  δυνατὲς  ἀντισιωνιστικὲς  θέσεις  τοῦ  σπουδαίου  ἐπιστημονικοῦ 
περιοδικοῦ  ʺSchild  und  Schwertʺ  (Ἀσπὶς  καὶ  Ρομφαία),  τοῦ  ὁποίου  ἐκδότης  ὑπῆρξε  ὁ 
λαμπρὸς καὶ δυναμικὸς Βιεννέζος δημοσιογράφος Quirin Endlich (+ 1888). 
 
132. Οἱ  Γερμανοί,  ὡς  λαὸς  τῶν  ἀκραίων  τοποθετήσεως,  εὐτύχησε  νὰ  ἔχει  μπρο‐
στάρη  του  τὸν  μεγάλο  Λούθηρο  (+  1546),  ὁ  ὁποῖος,  μὲ  τὸ  ἀντιιουδαϊκό  του  πνεῦμα  μετε‐
κέντρισε  στοὺς  Γερμανοὺς  τὴ  Βιβλικὴ  διδασκαλία  κατὰ  τῶν  ἰουδαίων·  αὐτὸς  ὑπῆρξε  ὁ 
μεταφραστὴς τῶν Γραφῶν στὴ γερμανική. Ὁ Ot. Bismarck (1815–98), καγκελάριος τῆς χώ‐
ρας  καὶ  μέγας  πολιτικός,  εἶχε  ἐπισημάνει  τὸν  ἐχθρὸ  νὰ  κινεῖται  ἐντὸς  τῶν  ὁρίων  τῆς 
χώρας  του  καὶ  νὰ  ἄγει  σὲ  ἀπόλυτη  ἐξάρτηση  τὸ  ἔθνος  ἅπαν.  Κάποια  στιγμὴ  θὰ  στραφῆ 
ἐναντίον  ἐκείνου  τοῦ  ἐχθροῦ
5
.  Ἄλλος  μεγάλος  ἀνατροπεὺς  ὑπῆρξε  ὁ  τρανὸς  φιλόσοφος 
καὶ  οἰκονομολόγος  Eu.  Dühring  (1833‐1921),  ποὺ  πολέμησαν  ὁ  Engels  καὶ  ὁ  βαρεμένος 

1
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 14/3/1928, ἀρ. 4. 
2
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 28/3/1928, ἀρ. 5, σ. 2. 
3
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 23/11/1928, σ. 2. 
4
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 30/4/1929. 
5
 βλ. H. Blanchamp, The Jew and Human Sacrifice, 1909. 
62


μαθητής του Marx, ὄχι γιὰ τὶς θεωρίες του, ποὺ ταυτίζονταν μὲ τὶς δικές τους, ἀλλʹ ἐπειδὴ 
ἦταν  ἀντιιουδαῖος.  Ἡ  φαρέτρα  τῶν  Γερμανῶν  ἦταν  πλήρης  βελῶν‐ἐπιχειρημάτων·  ὑπερ‐
φορτώθηκε  δὲ  διὰ  τοῦ  Dietrich  Eckart,  κατὰ  τὸν  μεσοπόλεμο.  Ὁ  Eckart  ἀπεκάλυψε  μυστι‐
κὲς πτυχὲς τῆς ἰουδαϊκῆς συνωμοσίας συγκλονιστικές. Ἀπὸ τὸν λαὸ ἐκεῖνο, τοῦ κορυφαίου 
μουσουργοῦ R. Wagner (+ 1883), ποὺ μύησε τοὺς γερμανόφωνους στὸν ἀντισιωνισμό, ἦταν 
μοιραῖο  νὰ  ξεπηδήσει  ἀπὸ  τοὺς  κόλπους  του  ἡ  δυναστεία  τῶν  Rothschild,  ἥτις  βαθμιαῖα, 
ὅπως  θεωροῦμε  σήμερα  τὴν  ἰουδαιοποίηση  τῆς  Γερμανίας  πανοραμικῶς,  καὶ  νὰ  τὸν  με‐
ταστρέψει, ἀπὸ πολέμιο, σὲ προπαγανδιστὴ τοῦ ἰουδαϊκοῦ σκοταδισμοῦ. 
 
133. Στὴ  Ρουμανία  πολλὲς  προσωπικότητες  τῆς  πολιτικῆς  καὶ  κοινωνικῆς  ζωῆς 
περιορίζουν  τὴ  φθοροποιὸ  δράση  τῆς  σιωνιστικῆς  συνωμοσίας.  Ὀργανώνονται,  σʹ  ὅλη  τὴ 
χώρα, πυρῆνες κατὰ τῆς σιωνιστικῆς ἀράχνης. Ψυχὴ τοῦ ἀντισιωνιστικοῦ ἀγώνα ἀναδεί‐
χνεται  ὁ  καθηγητὴς  Κούζας,  ποὺ  κέρδιζε,  πάντοτε,  κάθε  φορὰ  ποὺ  κατέβαινε  ὡς 
ὑποψήφιος  στὶς  ἐκλογές,  αὐτὸς  καὶ  τὸ  κόμμα  του.  Ὁ  Κούζας  ὀργανώνει  πατριωτικὲς 
ὁμάδες  στὴ  Βουκοβίνα,  πρὸς  τὶς  ὁποῖες  εἶχε  στραφεῖ  ὅλος  ὁ  λαός.  Τὸ  Ἰάσιο,  μὲ  τοὺς 
πολλοὺς  Ἕλληνες,  ἀποτελοῦσε  ʺτὴν  ἀκρόπολιν  τοῦ  ἀντισημιτισμοῦʺ·  ἐδῶ  εἶχε  ἐγκατα‐
στήσει  ʺτὸ  στρατηγεῖον  τουʺ  ὁ  Κούζας.  Ἀπὸ  δῶ  ξεκινοῦσε,  αὐτὸς  καὶ  ὅσοι  πονοῦσαν  τὴ 
χώρα, διανέμοντας ʺπροκηρύξεις μεταξὺ τῶν χωρικῶν, καλοῦντες αὐτοὺς νὰ ἐνωθοῦν καὶ 
νὰ ἐκδιώξουν τοὺς ἑβραίουςʺ
1
. Μὲ τὸν Κούζα συνέτρεχαν κι ἄλλα μικρότερα κόμματα ποὺ 
ὅλα μαζὶ ἀναδείχνονταν σὲ ἐνιαῖο καὶ στερρὸ μέτωπο ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τῆς πατρίδας 
τους. Στὸ Βουκουρέστι, δύο προσωπικότητες τῆς πολιτικῆς ζωῆς, ὁ καθηγητὴς Κόγκα καὶ ὁ 
Ντούκας,  πρώην  ὑπουργὸς  Ἐσωτερικῶν,  καὶ  ἄρα  γνώστης  τῶν  ἑβραίικων  συνωμοσιῶν, 
μιλοῦν  σὲ  φοιτητικὲς  συγκεντρώσεις,  διαφωτίζοντας  τὰ  πλήθη.  Ἕνας  ʺπασίγνωστος 
ἀντισημίτηςʺ,  ὁ  δρ  Πασιλέσκο,  καθηγητὴς  τῆς  Ἰατρικῆς  στὸ  Πανεπιστήμιο  τοῦ  Βουκου‐
ρεστίου
2
,  μιλάει  ἀπὸ  ἕδρας  γιὰ  τὸ  σιωνισμὸ  ποὺ  ἀπειλεῖ  τὴ  Ρουμανία.  Ὁ  στρατηγὸς 
Πριζάου,  ὑπουργὸς  στὴν  κυβέρνηση  τοῦ  1928,  ὁ  ὁποῖος  ʺθεωρεῖται  ἀδιάλλακτος 
ἀντισημίτηςʺ
3
,  μιλάει  στὴ  Βουλὴ  γιὰ  τὸ  ἴδιο  θέμα.  Ἡ  ʺἝνωση  χριστιανῶν  δικηγόρων  Ρου‐
μανίαςʺ,  μιὰ  ζωντανὴ  καὶ  δραστήρια  πολυμελὴς  ἕνωση,  ἀπεκάλυπτε  καθημερινὰ  πτυχὲς 
τῆς ἑβραίικιας συνωμοσίας. Τὰ ἰουδαιόκτητα πρακτορεῖα εἰδήσεων ἀπὸ Ρουμανία μετέδι‐
δαν  τρομερὲς  εἰδήσεις.  Ἀπὸ  ἐδῶ  ʺκαταφθάνουν  ραγδαῖαι  καθʹ  ἑκάστην  αἱ  εἰδήσεις  τῶν 
βιαιοτήτων  ποὺ  διαπράττονται  ἐκεῖ  κατὰ  τῶν  ἑβραίων·  ὑφίστανται  οἱ  ἑβραῖοι  ἀκατα‐
παύστως τὴν ἐπίθεσιν ὀργανωμένων ὁμάδων, μεταξὺ τῶν ὁποίων προεξάρχουν οἱ φοιτη‐
ταίʺ
4
. Ὄντως οἱ φοιτητές, σʹ ὅλες τὶς σχολὲς τῆς χώρας, ὀργάνωναν διαδηλώσεις κατὰ τῶν 
ἰουδαίων  ἐκμεταλλευτῶν.  Οὕτω  ʺἀντισημίται  φοιτηταίʺ  πέτυχαν  νὰ  ψηφισθεῖ  στὴ  Βουλὴ 
νομοσχέδιο, τὸ ʺNumerus Claususʺ, ποὺ ἀπαγόρευε στοὺς ἑβραίους νὰ φοιτοῦν σὲ ρουμα‐
νικὰ πανεπιστήμια
5

 

1
 ʺἹσραὴλʺ 6‐1‐29, ἀρ. 24. 
2
 ʺἹσραὴλʺ 28‐3‐1928, ἀρ. 5, σ. 2. 
3
 ʺἹσραὴλʺ 29‐2‐1928, ἀρ. 3. 
4
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2, σ. 3. 
5
 αὐτ. 28/3/1928, ἀρ. 5, σ. 2. 
63


134. Κάτι,  ποὺ  ἦταν  προκλητικὸ  καὶ  ἐρέθιζε  τοὺς  ἀντισιωνιστές,  ἦταν  ἡ  κυκλο‐
φορία  ʺτοῦ  δελτίου  τοῦ  ἑβραϊκοῦ  Πρακτορείουʺ,  ποὺ  ἔβριζε  τοὺς  Ρουμάνους.  Ἐπενέβη  ὁ 
ὑπουργὸς  Ἐξωτερικῶν  Ρουμανίας  Χ.  Κριστέα  καὶ  τὸ  κακὸ  περιορίστηκε.  Σημειώθηκε  καὶ 
ἄλλο  ἐπεισόδιο,  μὲ  διπλωματικὲς  προεκτάσεις.  Ὁ  πράκτωρ  Ἰσραὲλ  Κοέν,  γενικὸς  γραμ‐
ματεὺς  τῆς  σιωνιστικῆς  ὀργάνωσης  Ρουμανίας,  συνελήφθη  νὰ  μεταφέρει  ντοκουμέντα 
ἀπὸ  Ρουμανία  πρὸς  Οὑγγαρία.  Τὰ  ντοκουμέντα  κατάσχονται  καὶ  ὅλοι  περίμεναν  μὲ 
ἐνδιαφέρον  νὰ  πληροφορηθοῦν  περὶ  τοῦ  περιεχομένου  αὐτῶν.  Τότε  συνέβη  κάτι, 
ἐνδεικτικὸ  τῆς  ἰουδαϊκῆς  ἑτοιμότητος:  ἐπεμβαίνει  ἀμέσως  ἡ  ἀγγλικὴ  κυβέρνηση  τῶν 
μασονικῶν  μαριονεττῶν  καὶ  ἀπαιτεῖ,  μὲ  τελεσίγραφο,  πρὸς  τὴ  Ρουμανικὴ  κυβέρνηση, νὰ 
ἐπιστραφοῦν  τὰ  τεκμήρια  τῆς  σιωνιστικῆς  κατασκοπίας
1
.  Ὅπερ  καὶ  ἐγένετο.  Νὰ  δοῦμε 
πότε οἱ  πολίτες  θὰ ἀποκτήσουν  τὴ  δυνατότητα νὰ γνωρίζουν τοὺς  ἐπιβούλους τους…. Ἡ 
ἰουδαιόλειχη  Ἀγγλία  ἔδρασε,  καὶ  ἐδῶ,  ὑπὲρ  ἰουδαίων,  ἔδωσε  ἐξετάσεις  καὶ  ἀπέσπασε  τὴ 
βράβευση της μὲ ʺἄρισταʺ. Ἀλλὰ καὶ οἱ ΗΠΑ, ἄλλο τσόλι κι αυτές, στὸ ἐνδιαφέρον τους νὰ 
ὑπερασπισθοῦν  τὴν  ἑβραιουριὰ  τῆς  Ρουμανίας,  δὲν  μένουν  πίσω.  Ἕνας  γερουσιαστής, 
ὀνόματι Κινγκ, ἐκφωνεῖ λόγο, ʺἐνώπιον τῆς 6ης ἐτησίας διασκέψεως τῆς ἡνωμένης παλαι‐
στινιακῆς  ἐπιτροπῆς  τῆς  πολιτείας  Οὐτάχ,  ὅπου  καὶ  ἔθιξε  τὸ  ζήτημα  τῶν  διωγμῶν  τῶν 
ἑβραίωνʺ  στὴ  Ρουμανία.  Ἀπήτησε  ʺνὰ  θεωρῶνται  οἱ  διωγμοὶ  αὐτοὶ  ὡς  πρᾶξις  ἐχθρικὴ 
ἀπέναντι τῆς Ἀμερικῆςʺ
2
. Λίγους μῆνες μετά, ποὺ ἡ Ρουμανία θὰ ἀναγκασθῆ νὰ συνάψει 
ἐξωτερικὸ  δάνειο,  ἡ  ʺἈμερικανικὴʺ  κυβέρνηση  θὰ  θέσει  ὅρους  στὸ  Βουκουρέστι,  προη‐
γουμένως  ʺνὰ  λάβη  αὐστηρὰ  μέτρα  διὰ  τὴν  προστασίαν  τῶν  ἑβραίων  ἐν  Ρουμανίαʺ
3

Ἀλλά,  συσκέπτονται  οἱ  ροτριλδῖτες  ἀξιωματοῦχοι,  ἂς  ἐπισπεύσουμε  τὴν  ἐπέλευση  τῶν 
χιτλερικῶν καὶ ναζιστικῶν θηρίων, ὥστε νὰ γίνουν οἱ Ρουμᾶνοι φρόνιμοι…. 
 
135. Ἡ  Πολωνία,  ὅπως  εἶναι  γνωστό,  ἔτρεφε  στὴ  γῆ  της  τοὺς  περισσοτέρους 
ἑβραίους,  ἀπʹ  ὅποια  ἄλλη  χώρα.  Ἦταν  ἑπόμενο  νὰ  ὑποφέρει  τὰ  πάνδεινα  ἀπὸ  τὴ  φυλὴ 
τῶν  ζοχαριστῶν,  ποὺ  τὴν  ἀπομυζοῦσε  ἀνελέητα,  ἐνῶ  κατέτεινε  στὴν  ὁλοκληρωτικὴ 
ἰουδαιοποίηση τῆς χώρας. Οἱ ἰουδαῖοι, ὡσὰν ἀναιδῆ τρωκτικά, βρίσκονταν παντοῦ. Μάλι‐
στα,  κατὰ  τὶς  ἐκλογὲς  τοῦ  1922,  οἱ  τοιοῦτοι  κατέλαβαν  τὴ  βουλή,  ποὺ  τὴ  μετέτρεψαν  σὲ 
χάβρα. Ἡ χώρα τοῦ Ἰωάννου Σομπιέσκυ, ποὺ ἔδιωξε τοὺς τούρκους, βρισκόταν ἕνα βῆμα 
πρὸ τῆς ἀπολύτου ἰουδαιοδουλίας. Δὲν θὰ βρεθοῦν πατριῶτες; Ἡ ἀπειλὴ διεγείρει κάποιες 
ἀνύστακτες  συνειδήσεις,  ποὺ  ἀποφασίζουν  νὰ  πατάξουν  τὸν  δράκο.  Εἶναι  Πολωνοὶ  πα‐
τριῶτες,  οἱ  ὁποῖοι  καὶ  προβαίνουν  στὴ  σύσταση  ἑνὸς  πατριωτικοῦ  κόμματος,  τοῦ 
ʺNarodowa  Demokracjaʺ  (Λαϊκὴ  Δημοκρατία).  Τὰ  μέλη  τοῦ  κόμματος  ἀγωνίστηκαν 
ὑπεράνθρωπα,  νὰ  ἀνορθώσουν  τὴν  Πολωνία,  ποὺ  ἦταν  δουλωμένη  στὸ  ἰουδαιαριό.  Ὁ 
πρόεδρος  τοῦ  κόμματος  Roman  Dmowski  στρέφει  τὴν  προσοχὴ  τῶν  ὁμοεθνῶν  του 
ἐναντίον τοῦ ἀποκλειστικοῦ ἐχθροῦ: ʺἝνας εἶναι ὁ ἐχθρὸς τοῦ ἔθνους: ὁ σιωνισμός!ʺ, διε‐
κήρυττε.  Τὸ  παραινετικὸ  σύνθημά  του,  Νὰ  μὴ  γίνονται  συναλλαγὲς  μὲ  ἰουδαίους,  βρῆκε 
καθολικὴ  ἀπήχηση,  σʹ  ἕνα  λαὸ  ποὺ  δούλευε  ὑπὲρ  τῶν  ἰουδαίων  καὶ  βούλιαζε  μονίμως 
στὴν  ἐξαθλίωση.  Ὁ  Dmowski,  μὲ  κέντρο  τὴ  Βαρσοβία,  ἐξακτίνωνε  τὴν  εὐεργετικὴ  καὶ 

1
 ἀυτ. 25/4/1928, ἀρ. 7. 
2
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 29/2/1928, ἀρ. 3. 
3
 αὐτ. 6/6/1928, ἀρ. 10. 
64


ἱεραποστολική του δράση πρὸς ὅλη τὴ χώρα, ὡς πραγματικὸς σωτῆρας. Γιὰ ἀσφαλέστερο 
ἀποτέλεσμα  τὸ  κόμμα  τοῦ  Dmowski  ἵδρυσε  ἕναν  ὀργανισμό,  τὸν  ʺRozwojʺ,  ποὺ  καθο‐
δηγοῦσε  τοὺς  Πολωνοὺς  στὶς  συναλλαγές  τους  μὲ  τοὺς  ἰουδαίους.  Τὸν  μιμήθηκαν  καὶ 
ἄλλοι.  Ἕνας  Πολωνὸς  πατριώτης,  ὁ  καθηγητὴς  Ζάκσα  Σάμιεκ,  συσταίνει  μία  ἄλλη 
ἀντισιωνιστικὴ  ὀργάνωση,  τὴν  ʺΡοζβόγʺ
1
.  Κάποιοι  ἄλλοι,  οἱ  Μάκνο  καὶ  Πετλιούρα,  τὶς 
ὁμάδες ποὺ συγκροτοῦν ὁπλίζουν μὲ θεολογικὰ καὶ ἱστορικὰ ἐπιχειρήματα. Φαίνεται πὼς 
τὰ ἐπιχειρήματά τους ἄφηναν πλήγματα καίρια στὸν ἰουδαϊσμό. Γιʹ αὐτὸ καὶ ἡ συναγωγὴ 
συνταρασσόμενη  ἀναθέτει  σὲ  δύο  δικούς  της  φονιάδες  τὴ  δολοφονία  τῶν  δύο  ἐθνο‐
μαρτύρων. Ἦταν ὁ Σιαλὸμ Σβάρτζμπαρδ (ἀρχηγὸς τῆς ʹΠαγκόσμιας ἕνωσης ἑβραϊκῆς αὐ‐
τοάμυναςʹ)  καὶ  ὁ  Μ.  Ἐβερλέν  (συγγραφέας  τοῦ  βιβλίου  ʺΟἱ  ἑβραῖοι  τῆς  σήμερονʺ, 
θεωρητικὸς τοῦ ἐγκλήματος)
2

 
136. Οἱ  διεγερτικὲς  προτροπὲς  τῶν  πατριωτῶν  τῆς  ʺNarodowa  Demokracjaʺ 
ἄρχισαν  νὰ  ἐξαπλώνονται  σὲ  ὅλη  τὴ  χώρα.  Στὴ  Λβόφ,  ἐξαιτίας  ʺπεριυβρίσεως  τῆς  καθο‐
λικῆς θρησκείας ὑπὸ ἑβραίωνʺ, ὁ κλῆρος καὶ ὁ τύπος ʺκηρύσσουν σταυροφορίαν ἐναντίον 
τῶν  ἑβραίων  ἐμπόρων.  Ἐξορκίζεται  ὁ  χριστιανικὸς  πληθυσμὸς  νὰ  μὴ  ἀγοράζη,  εἴτε  χον‐
δρικῶς  εἴτε  λιανικῶς, παρὰ  μόνον  ἀπὸ καταστήματα διευθυνόμενα ἀπὸ χριστιανούςʺ
3
. Ὁ 
λαός,  ὁ  τρομοκρατημένος  ʺδιὰ  τὸν  φόβον  τῶν  ἰουδαίωνʺ,  προχωρεῖ,  πέρα  ἀπὸ  τὸ  οἰκο‐
νομικὸ  boycott, στὴν  περιφρούρηση τοῦ ἀμιγοῦς χαρακτῆρος τῆς πολωνικῆς κουλτούρας. 
Ὅσο  τὸ  σιωνιστικὸ  φίδι  σφάδαζε  στὴν  Πολωνία,  μὴ  βρίσκοντας  θύματα  προς  ἐκμε‐
τάλλευση, ἡ ἰουδαϊκὴ ἐπήρεια ἀρχίζει νὰ περιστέλλεται καὶ ὁ λαὸς νὰ ἀναπνέει καθαρὸν 
ἀέρα. Ἀγρότες, ἐργάτες, στρατιῶτες, φοιτητές, μαθητὲς γεύονται τὴ στερημένη ἐλευθερία. 
Νὰ  σημειώσουμε,  ἡ  Narodowa  Demokracja  ὑπῆρξε  τὸ  μόνο  κόμμα,  ποὺ  κατὰ  τὴν  περίοδο 
τῆς ναζιστικῆς κατοχῆς ἀνέπτυξε ἀντιναζιστικὴ δράση, ἀφοῦ ὀργάνωσε καὶ ἀντιστασιακὸ 
στρατό,  τὸν  Armja  Krajowa.  Διότι  γνώριζε  ἄσφαλτα  πὼς  ὁ  ναζισμὸς  ἦταν  σιωνισμὸς  μὲ 
ἄλλη  μορφή.  Καὶ  μετὰ  τὴν  ἀποχώρηση  τῶν  ναζὶ  οἱ  ἀντιστασιακοὶ  ἥρωες  τῆς  Narodowa 
Demokracja  τιμήθηκαν;  Τὸ  ἀντίθετο!  Φρόντισε  ὁ  ἑβραιογέννητος  κομμουνισμὸς  νὰ  τοὺς 
δολοφονήσει,  ἐνῶ  ὁρισμένοι  φρόντισαν  νὰ  ἐγκαταλείψουν  τὴ  χώρα  ἔγκαιρα.  Ἀπʹ  αὐτοὺς 
ὑπάρχουν μέχρι σήμερα πολλοί, ὅλοι ἐμιγκρέδες Πολωνοί. 
Οἱ φοιτητές, τὸ πιὸ ζωντανὸ κομμάτι τοῦ λαοῦ, στὴν Κρακοβία, προχωροῦν σὲ ἄλλο 
μέτρο  ἀποφασιστικό:  ʺἘμποδίζουν  τοὺς  συμφοιτητάς  των  ἑβραίους  νὰ  φοιτῶσι  εἰς  τὰ 
πανεπιστήμιαʺ, μὲ συνέπεια τὴ συμπλοκή: ʺσυμπλοκὴ αἱματηρὰ ἔλαβε χώραν…ʺ
4

Τὰ  ἀποτελέσματα  τῆς  ἀφύπνισης  τοῦ  λαοῦ  τῆς  Πολωνίας  εἶναι  ὁρατὰ  καὶ  ὁ  ἰου‐
δαῖος,  ποὺ  βλέπει  νὰ  χάνει  τὶς  εὐνοϊκὲς  ρυθμίσεις  ὑπὲρ  αὐτοῦ,  ἀρχίζει  τὶς  συνήθεις 
κλάψες: ʺοἱ ἑβραῖοι αἰσθάνονται νὰ συντρίβωνται, ἀφοῦ  ἀ φ ο μ ο ι ώ ν ο ν τ α ι  μὲ τοὺς 
λοιποὺς  πολίτες,  τοὺς  μὴ  ἑβραίουςʺ
5
.  Τοὺς  ἀφαιρέθηκε  καὶ  τὸ  προνόμιο  τῶν  ἰδιαιτέρων 
ἐκλογῶν,  ἕνα  δῶρο  τῆς  κυβερνήσεως  πρὸς  τοὺς  ἰουδαίους,  πρὶν  πολλὰ  χρόνια.  Συνεπῶς 
καὶ  δύο  ἐφημερίδες  τους,  ἡ  ʺΧαγιέντʺ  καὶ  ἡ  ʺΜομέντʺ,  ποὺ  προπαγάνδιζαν  τὴν  ἀναγνώ‐

1
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 12/10/1928, Αʹ ἀρ. 19. 
2
 αὐτ. 16/6/1928, Βʹ ἀρ. 28. 
3
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 20/7/1929 Βʹ 30, σ. 3. 
4
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 14/3/1928, ἀρ. 4. 
5
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 8/11/1928. Ἂς τοξεύσει ὁ εὐθυβόλος νοῦς, πῶς οἱ ἴδιοι κλαίγονται, ὅταν δὲν ἀφομοιώνονται. 
65


ριση  τῆς  ἰ.κ.  ὡς  κράτους  ἐν  κράτει,  κατασχέθηκαν  ἀπὸ  τὴν  ἀστυνομία,  ὡς  ἄκρως  ρατσι‐
στικὲς  καὶ  διασπαστικές.  Ἡ  ἐνέργεια  ἐκείνη  τῆς  κυβερνήσεως  Pilsudski  ἐρέθισε  μεγάλως 
τοὺς  ʺπροοδευτικούςʺ  (χά!),  ποὺ  ἔλεγαν  ὅτι  ἡ  κυβέρνηση  ʺθέλει  νὰ  ἐπιβληθεῖ  διὰ  τῆς 
τυραννίαςʺ
1

Ὁ Pilsudski, ἔντιμος στρατιωτικὸς καὶ φιλόπατρις πολιτικός, ἀπελευθερωτὴς καί, ἐν 
συνεχείᾳ πρωθυπουργὸς Πολωνίας (1918‐22, 1926‐28 καὶ 1930‐35), μὲ πολλὰ κατορθώματα 
νὰ  τὸν  περικοσμοῦν,  ὑπῆρξε  ἀσυμβίβαστος  καὶ  γενναῖος  πατριώτης,  ἀντίστοιχος  τοῦ 
Ἰωάννου Μεταξᾶ.  
 
137. Κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἀθροιστικῶς ἑνδεκαετοῦς διακυβερνήσεως ὑπὸ Pilsud‐
ski,  ἡ  Πολωνία  ἀφυπνίσθηκε,  βρῆκε  τὸν  ἑαυτό  της,  ἐπεσήμανε  τὸν  σκότιο  ἐχθρό  της  καὶ 
ἐστράφη  ἐναντίον  του,  διότι  τὴν  ἀπειλοῦσε  μὲ  τὴν  ἀπόλυτη  δουλεία.  Ἐπὶ  τῇ  βάσει  αὐτοῦ 
τοῦ  δεδομένου  ἐξηγεῖται  τὸ  πῶς  τὰ  δύο  σιωνιστικὰ  καθάρματα,  ὁ  Στάλιν  καὶ  ὁ  Χίτλερ, 
μεθόδευσαν  τὴν  εἰσβολὴ  τῶν  ναζιστικῶν  στρατευμάτων  στὴ  χώρα,  ἀφοῦ,  πρῶτα, 
δημιούργησαν  τὴν  στρατιωτικὴ  γενοκτονία  στὴν  κοιλάδα  τοῦ  Katyn.  Στὴν  Katyn,  σοβιε‐
τικοὶ  καὶ  ναζὶ  ἅμα  δολοφόνησαν  4.000  ἀξιωματικοὺς  τοῦ  Πολωνικοῦ  στρατοῦ,  ὥστε  νὰ 
κάνουν εὔκολη τὴν κατάληψή της! Θὰ ἐξετάσουμε παρακάτω ὅλο τὸ συνωμοτικὸ πλέγμα 
τῆς Katyn. Ὡς τότε κανεὶς νὰ μὴ δέχεται ἀμφισβητήσεις ἢ παρελκύσεις γιὰ κεῖνο τὸ μέγα 
ἔγκλημα, διότι βρέθηκαν οἱ τάφοι τῶν δολοφονημένων
2

 
138. Ἡ  Ἑλλὰς  ποὺ  εἶχε  μαχητικὴ  παράδοση  στὴν  ἀντιμετώπισή  της  κατὰ  τοῦ 
ἰουδαϊσμοῦ,  ἀφοῦ  ἀπὸ  τὸ  Γένος  μας  ἐξεπέμφθησαν  μεγάλοι  Ἅγιοι  μας,  ὅπως  Ἰωάννης 
Χρυσόστομος, Νίκων ὁ ʺΜετανοεῖτε!ʺ, Πατροκοσμᾶς. Πλὴν ὁ Λαός μας, ἁλωμένος ἔσωθεν, 
ἀπὸ τὸ 1833, βρέθηκε ἀπροστάτευτος, ἔκθετος στὴν ἰουδαϊκὴ ἐξάρτηση. Ἀπονέμουμε δόξα 
καὶ  προσκύνηση  τῷ  ἁγίῳ  Θεῷ,  ὅτι,  κατὰ  τὸν  Μεσοπόλεμο,  ἂν  καὶ  οἱ  δολερότητες  τοῦ 
δολίου Τσάτσου, πάσχιζαν γιὰ τὴν ἐπιβολὴ πνεύματος φιλοϊουδαϊκοῦ, μακρὰν τῶν Ἑλλη‐
νορθοδόξων  καταβολῶν,  ποὺ  ἔστειλε  κάποιους  γενναίους  ἄνδρες,  νὰ  καταγγείλουν  μὲ 
συγγραφὲς  τὸ  παρασκευαζόμενο  αἱματοκύλισμα.  Πρῶτος  νὰ  ἀναφερθῆ  τιμητικῶς  ὁ  Ἀρι‐
στείδης  Ἀνδρόνικος,  ποὺ  μὲ  τὶς  συγγραφές  του  διήνοιξε  τοὺς  ὀφθαλμοὺς  πολλῶν.  Τὸ 
σύγγραμμά του, ʺὉ Ἰούδας διὰ μέσου τῶν αἰώνωνʺ, ἀπεκάλυπτε πτυχὲς τῆς διεθνοῦς συ‐
νωμοσίας
3
. Ἡ ἐφημερὶς τῆς Θεσσαλονίκης ʺΜακεδονίαʺ (τοῦ Βελίδη) ἀνεδείχθη τὸ ἔκφωνο 
ἀντισιωνιστικὸ  βῆμα,  ποὺ  πάντοτε  δημοσίευε  μὲ  ἔμφαση  τὰ  διαπραττόμενα  ὑπὸ  τῶν 
ἰουδαίων ἐγκλήματα. Ἔτσι ἐξηγεῖται ποὺ οἱ κομμουνιστὲς πυρπόλησαν τὸ μεγάλο ἀρχεῖο 
της.  Ἡ  ἐφημερίδα  τούτη  εἶναι  ἡ  πρώτη  ποὺ  ἐξέδωκε,  τὸ  1927,  τὰ  ʺΠρωτόκολλα  τῶν 
σιωνιστῶνʺ, προκαλῶντας τὴν ἀντίδραση τῶν θιγομένων: ʺἩ ʹΜακεδονίαʹ ὠθούμενη ἀπὸ 
αἴσθημα  ἀντισημιτικόν,  ποὺ  δὲν  ἐκδηλοῦται  διὰ  πρώτην  φοράν  (…).  Ἀπὸ  πολλοῦ  ἔχουν 
ἀφοσιωθεῖ  εἰς  τὸ  ἀποκρουστικὸν  ἔργον  τοῦ  νὰ  ἐξυβρίζωσι  τοὺς  ἑβραίουςʺ
4
.  Ὅμοιο  βῆμα 
ἀντισιωνιστικοῦ ἐλέγχου ἦταν ἡ μακρόβια ʺἘφημερὶς τοῦ Χρηματιστηρίουʺ τοῦ Ν. Ἰγγλέ‐

1
 αὐτ. 29/2/1928, ἀρ. 3. 
2
 βλ. περ. ʺTimeʺ 20/3/1989, σ. 23. 
3
  Οἱ  ἰουδαῖοι  παρεπονοῦντο  ἐπειδὴ  ἡ  Ἱερὰ  Ἀρχιεπισκοπὴ  Ἀθηνῶν,  μὲ  τὴν  ὑπʹ  ἀρ.  πρωτοκόλλου  1646 
ἐγκύκλιό της προέτρεπε τοὺς κληρικοὺς νὰ τὸ μελετήσουν (βλ. ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 6/6/1928, ἀρ. 10). 
4
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 29/2/1928, ἀρ. 3. 
66


ση.  Στὴν  ἐφημερίδα  ἐκείνη  δημοσίευε  συνεργασίες  του  καὶ  ὁ  Ἀριστείδης  Ἀνδρόνικος.  Ὁ 
λαὸς ἐγρηγοροῦσε, ἀπὸ τὴ γνώση ποὺ τοῦ μετέδιδαν οἱ ἐγρήγοροι. Κάποιοι, μάλιστα, ἀπὸ 
αὐτοὺς  συγκρότησαν  τὴν  πατριωτικὴ  ʺἀνθεβραϊκὴν  ἕνωσινʺ,  ὑπὸ  τὴν  ἐπωνυμία  ʺΓρηγό‐
ριος ὁ Εʹ ʺ
1

 
139. Τὸ  πανόραμα  τῆς  παρωθήσεως  τῶν  ἐθνῶν  στὸν  πόλεμο,  τώρα  καταλα‐
βαίνουμε,  ἐξηγεῖται  ἀπὸ  τὸ  ξύπνημά  τους  καὶ  τὴ  συνεπόμενη  ἀντιμετώπιση  τῶν  δεσμω‐
τῶν  τους.  Ὁ  βασιλεὺς  τῶν  ἰουδαίων  ἀντιλαμβάνεται  ὅτι  ὁ  ἔλεγχος  τῶν  ἐθνῶν  ξεφεύγει 
ἀπὸ  τὴν  παρακολούθησή  του.  Δὲν  ἀπομένει  παρὰ  νὰ  ρίξει  τὰ  ἔθνη  σὲ  καταστροφικὴ 
πολεμικὴ περιπέτεια. 
 
140. Τὰ  ὀφέλη  ποὺ  ἀπεκόμισε  ὁ  βασιλεὺς  Rothschild,  ἀπὸ  τὸν  πόλεμο,  κρίνονται 
ἀνυπολόγιστα. Διὰ τοῦ πολέμου, τὸ κάθαρμα ἐκεῖνο: πέτυχε νὰ καταστείλει τὴν ἐξέγερση 
τῶν  λαῶν  ἐναντίον  τῆς  ἰουδαϊκῆς  ἀράχνης·  ἐκμηδένισε  τὸ  κῦμα  δυσφορίας  τῶν  λαῶν 
στρεφόμενο  κατὰ  τοῦ  ἰουδαϊκοῦ  μιάσματος·  βούλιαξε  τὴν  Εὐρώπη  σὲ  λανθάνον 
ταλμουδικὸ  τέλμα,  ἀποκόβοντάς  την  ἀπὸ  τὶς  ἑλληνορωμαϊκὲς  καὶ  χριστιανικὲς  ριζώσεις· 
κέρδισε  πολὺ  χρῆμα  ἀπὸ  πωλήσεις  ὅπλων  καὶ  ἄλλες  παράνομες  δραστηριότητες·  ἵδρυσε 
τὸ κράτος τοῦ ἰσραήλ· μετέφερε ʺ6 ἑκατομμύρια ἑβραίουςʺ στὸ νέο κράτος τοῦ ἰσραὴλ καὶ 
στὶς ΗΠΑ· ἐξασφάλισε γιὰ 3,5 ἑκατομμύρια ἑβραίους ἀποζημιώσεις, μὲ τὸ δικαιολογητικὸ 
ὅτι  ἔγιναν  ʺσαποῦνιʺ·  δημιούργησε  αἴσθημα  ἐνοχῆς  στὰ  ἔθνη  γιὰ  τὸ  ʺὉλοκαύτωμαʺ· 
ἑτοιμάζει τὴν ἔλευση τοῦ Ἀντιχρίστου, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ αἰσθήματος ἐνοχῆς…. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 περ. ʺΝέα Σιώνʺ Θνίκης, Ἰαν. 1924, Βʹ ἀρ. 12, σ. 5. 
67


ιβʹ  Σχέδια γιὰ τὴν πραγματοποίηση τοῦ μεγάλου ʺaliyaʺ τοῦ Βʹ Π.Π. 
 
 
141. Τὰ σχέδια τῶν σοφῶν τῆς Σιών, ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὴ μαζικὴ μεταφορὰ 
τῶν  ἑβραίων  ἀπὸ  τὶς  χῶρες  τῆς  Εὐρώπης  πρὸς  Παλαιστίνη  καὶ  Η.Π.Α.,  καταστρώνονται 
παράλληλα  μὲ  τὶς  πολεμικὲς  προετοιμασίες  τῆς  ναζιστικῆς  Γερμανίας.  Τοῦτο  τὸ 
τελευταῖο, θὰ λέγαμε, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πρῶτο· χρησιμεύει ὡς κάλυμμα, ὡς δικαιολογία. 
Δηλαδὴ  ὁ  πόλεμος  ἐκεῖνος  ἔγινε  καὶ  γιʹ  ἄλλους  λόγους,  ἀλλὰ  κυρίως  γιὰ  νὰ  πραγμα‐
τοποιηθεῖ ἡ  μεταφορὰ  τῶν  ἑβραίων. Τοὺς ἄλλους λόγους θὰ ἐξετάσουμε ἀλλοῦ· τώρα  ἂς 
ἐγκύψουμε στὴν ἐξέταση τῶν σχεδίων τῆς μετανάστευσης, αὐτῶν ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὸν 
πόλεμο. 
 
142. Ἡ  μετανάστευση  τῶν  ἑβραίων  ἦταν  δεδομένη·  ὑπῆρξε  δὲ  κοινὸς  προσανα‐
τολισμὸς καὶ γιὰ τοὺς δύο ‐ισμούς. Θὰ φανεῖ ἀπίθανο, ἂν ποῦμε, ὅτι ὁ ναζισμός, ποὺ ἦταν 
ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ πειθήνια ὄργανα τοῦ σιωνισμοῦ, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας του, ἦταν 
στραμμένος  πρὸς  αὐτὸ  τὸ  καθῆκον.  Ἀμέσως  ἔδειξε  τὰ  ʺἀντισημιτικάʺ  του  αἰσθήματα, 
εὐθὺς  μετὰ  τὴν  ἐπικράτησή  του.  Ἔτσι  συνάπτεται  μία  συμφωνία  μεταξὺ  ἀξιωματούχων 
σιωνιστῶν  καὶ  τῆς  Gestapo,  ἡ  ὁποία  καὶ  ἀνηγγέλθη  ἀπὸ  τὸ  ναζιστικὸ  ὑπουργεῖο  Οἰκονο‐
μικῶν,  κατὰ  τὸν  Αὔγουστο  τοῦ  1933.  Ἡ  συμφωνία  ἐκείνη,  ἡ  ὁποία  ἔγινε  γνωστὴ  μὲ  τὴν 
ἑβραίικια ὀνομασία της ʺHahvaraʺ (=ʺμεταφοράʺ), προέβλεπε τὴν ἀναχώρηση τῶν ἑβραίων 
ἀπὸ  τὴ  Γερμανία,  πρὸς  ὅποια  κατεύθυνση  ἤθελαν,  καταβάλλοντας  οἱ  ἴδιοι  τὰ  ἔξοδα 
μεταφορᾶς
1
. Στὸ πανιουδαϊκό‐παναζιστικὸ σχέδιο μετανάστευσης τῶν ἑβραίων, ἔτρεχε κι 
ὁ  ὑποτακτικὸς  Hitler.  Τὴν  10/10/1938  ὁ  ἴδιος  ἔδωσε  προσωπικὲς  ὁδηγίες  ʺνὰ  ἐνεργήσουν 
γιὰ τὴ μεταφορὰ 27.000 Βιεννέζων ἑβραίων τσεχικῆς ἐθνικότητοςʺ
2

Κατὰ  τὸν  Ἰανουάριο  τοῦ  1939,  ὁ  Χίτλερ,  ἑβραῖος  ὁ  ἴδιος  καὶ  συνεργάτης  τοῦ 
σιωνιστικοῦ  σχεδίου,  τοποθετεῖ  ὑπεύθυνο  ἐπὶ  τῆς  μετανάστευσης  τῶν  ἑβραίων,  τὸν 
Heydrich, ποὺ ἦταν ἀρχηγὸς τῆς ὑπηρεσίας πληροφοριῶν· καὶ τοῦτος ἑβραῖος! Ὁ Heydrich 
ἐγκαθίσταται  στὴ  Βιέννη,  ὡς  ἐπικεφαλῆς  τῆς  ὑπηρεσίας  μετανάστευσης  ἑβραίων.  ʺΚύριο 
ἔργο  του  ἦταν  νὰ  χορηγεῖ  ἄδειες  ἐξόδου  στοὺς  ἑβραίους  ἐκείνους  ποὺ  ἤθελαν  νὰ 
ἐγκαταλείψουν τὴν Αὐστρίαʺ
3
. Ἡ ὑπηρεσία ἐκείνη ποὺ ἦταν γνωστὴ ὡς ʺΓραφεῖο ΙΥ Β 4ʺ
4

πρὶν  περάσει  μῆνας  ἐπεξέτεινε  τὴ  δικαιοδοσία  της  σὲ  ὅλη  τὴ  Γερμανία  καὶ  σʹ  ὅλη  τὴ 
γερμανοκρατούμενη  σφαῖρα.  Ἡ  ὑπηρεσία  δούλευε  ρωλόι·  παρὰ  ταῦτα,  παρὰ  τὰ  παρα‐
πάνω ἀδιάσειστα στοιχεῖα, οἱ κατασκευαστὲς τοῦ Μύθου μᾶς παρουσιάζουν τὴν ὑπηρεσία 
τοῦ ἰουδαίου ʺνὰ ὀργανώνει βεβιασμένες ἐξορίες ἑβραίων στὴν Πολωνίαʺ καὶ ʺνὰ σχεδιά‐
ζει τὴν ἐξολόθρευση τῶν ἑβραίωνʺ
5

 

1
 Billig, σ. 3‐4. 
2
 Judaica III 899, Austria. 
3
 Williamson D., The Third Reich, σ. 24. 
4
  Βίζενταλ,  σ.  247ἑξ.  Ὅποιος  βούλεται  νὰ  μάθει  πλείονα  περὶ  τῆς  ὑπηρεσίας  ἐκείνης,  ἂς  μελετήσει  σελίδες 
τοῦ βιβλίου τούτου. 
5
 Williamson, σ. 24. 
68


143. Ὁ  Heydrich  πρωτοστάτησε  καὶ  σʹ  ἄλλες  ἐνέργειες,  σχετικὰ  μὲ  τὴ  μετανά‐
στευση.  Οἱ  ἰουδαῖοι  παραδέχονται,  πὼς  ὁ  ὁμόθρησκός  τους  ἔπαιξε  σημαντικὸ  ρόλο  στὴν 
ἐκτέλεση  τοῦ  σχεδίου  τῆς  ʺΤελικῆς  Λύσηςʺ,  τῆς  μεταφορᾶς,  δηλονότι,  τῶν  ἑβραίων  στὶς 
Η.Π.Α. καὶ τὴν Παλαιστίνη. Ὁ ἴδιος ὁ ἰουδαιοναζὶ ἦταν ποὺ ἔλαβε μέρος στὸ συνέδριο τῆς 
Wanssee, ἀλλὰ καὶ ὁ κύριος ὑποκινητὴς τῆς Kristallnacht, δηλαδὴ τῶν δύο μυστικῶν σιωνι‐
στικῶν  πράξεων,  μὲ  τὶς  ὁποῖες  πραγματοποιήθηκε  τὸ  σχέδιο  τῆς  μετανάστευσης
1

Παραβιάζω  ἀνοικτὲς  θύρες,  ἂν  πῶ  ὅτι  ὁ  διαβολικὸς  ναζὶ  ἦταν  προσηλωμένος  στὸ  σχέδιο 
τῆς  μετανάστευσης.  Ἀναφέρεται  συνομιλία  αὐτοῦ  μὲ  τὸν  Ribbentrop,  ὅπου  ὁ  Heydrich 
συζητᾶ  κατὰ  τὸν  Ἰούνιο  τοῦ  1940,  τὸ  ʺπιεστικὸ  πρόβλημαʺ  τῶν  3.250.000  ἑβραίων  τῆς 
Γερμανίας  καὶ  τῶν  γερμανοκρατούμενων  περιοχῶν,  τὸ  ὁποῖο  ʺθὰ  μποροῦσε  νὰ  ἐπιλυθεῖ, 
χωρὶς καθυστέρηση, μὲ τὴ μετανάστευσηʺ
2

 
144. Λεπτομερέστερα:  ʺμὲ  τὴ  βοήθεια  τῶν  μεγάλων  ἰουδαϊκῶν  ὀργανώσεων 
εὐημερίας  ποὺ  λειτουργοῦν  σὲ  ὅλο  τὸν  κόσμο,  ἡ  κοινότητα  καὶ  τὸ  γραφεῖο  Παλαιστίνης 
ἦταν ἱκανὰ νὰ βοηθήσουν στὴ μετανάστευση χιλιάδων ἑβραίωνʺ
3
. Ἔτσι, γιὰ παράδειγμα, 
τὸ  ἑβραιαριὸ  τῆς  Αὐστρίας,  ποὺ  τὸ  1920  ἔφτανε  τὶς  320.000  ἄτομα
4
,  λόγω  τῆς  μετανά‐
στευσης,  μειώθηκε  στὸ  ἐλάχιστο,  ἀφοῦ  ʺμετανάστευαν  μηνιαίως,  κατὰ  μέσον  ὅρο,  8.600 
ἑβραῖοιʺ
5

 
145. Δὲν  χωρεῖ  ἀμφιβολία,  οἱ  παραπάνω  ἐνέργειες  τῶν  δύο  ‐ισμῶν,  μὲ  τὸ  νὰ 
ἀφήνουν  ἔκθετα  ὅλα  τοῦτα,  στεροῦσαν  ἀπὸ  τοὺς  ἑβραίους  τὸν  στέφανο  τοῦ  πάσχοντος, 
ἐνῶ  δημιουργοῦσαν  δυσαρέσκεια  σὲ  ὅλες  τὶς  κυβερνήσεις.  Ἀνάγκη  νὰ  γίνει  ὁ  γνωστὸς 
ἰουδαϊκὸς  ἀντιπερισπασμός.  Ἔτσι  στὸ  ἐρώτημα  πάντων,  Ποῦ  μεταφέρονται  οἱ  ἑβραῖοι,  οἱ 
ὁποῖοι  συγκεντρώνονται  στὰ  σ.σ.;  οἱ  σιωνιστὲς  διαδίδουν  τὴν  πληροφορία  ὅτι  οἱ 
ὑποτακτικοί  τους  ἑτοιμάζεται  σχέδιο  νὰ  μεταφερθοῦν  στὴ…  Μαδαγασκάρη.  Ὑπενθυ‐
μίζουμε πὼς ὅμοια συσκότιση ἐπέφεραν οἱ ἰουδαῖοι καὶ πιὸ πρὶν μὲ τὴν… Οὐγκάντα. Εἶναι 
γνωστὸ  πὼς  οἱ  κυβερνήσεις  ὅλες  δὲν  διαφωνοῦσαν  μὲ  τὴν  ἀπόφαση  τῶν  σιωνιστῶν 
ἀρχηγῶν,  γιὰ  τὴν  ἵδρυση  μιᾶς  ἰουδαϊκῆς  ἑστίας.  Ὅμως  δὲν  εἶχαν  τὴ  δυνατότητα  νὰ 
διεισδύσουν στὸ βαθύτερο νόημα τῶν ὅρων ʺΟὐγκάνταʺ καὶ ʺΜαδαγασκάρηʺ, ὅτι γιὰ τοὺς 
σιωνιστὲς  σήμαινε  ʺΠαλαιστίνηʺ.  Ἔχουμε  παραδείγματα  κυβερνήσεων  ποὺ  ἔχαψαν  τὸ 
χάπι  τοῦτο.  Παράδειγμα  ἡ  Πολωνικὴ  κυβέρνηση.  Ἡ  κυβέρνηση  ἐκείνη  ἐπιθυμοῦσε  σφό‐
δρα νὰ ξεφορτωθεῖ ἀπὸ τὴ χώρα της τὴν ἀράχνη τῶν 3.500.000 ἑβραίων· ἔτσι, ἀφοῦ μελετᾶ 
τὸ  σχέδιο,  ἀποφασίζει  νὰ  στείλει  κατὰ  τὸ  1937  στὴ  Μαδαγασκάρη  κυβερνητικὸ  κλιμάκιο, 
μὲ  ἐπικεφαλῆς  τὸν  M.  Lepecki,  γιὰ  μιὰ  ἐπιτόπια  ἐξέταση
6
.  Ἐπίσης  ἡ  Γαλλικὴ  κυβέρνηση, 
σύμφωνα μὲ ὑπεύθυνο τοῦ Γαλλικοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν πρὸς τὸν Ρίμπεντροπ, μελε‐
τοῦσε,  κατὰ  τὸν  Δεκέμβριο  τοῦ  1938,  τὴν  ἀποστολὴ  10.000  ἑβραίων  στὴ  νῆσο  ἐκείνη  τοῦ 

1
 βλ. Judaica VIII 448‐449. 
2
 βλ. Ian Kershaw, The nazi dictatorship, σ. 97. 
3
 Judaica III 899, Austria. 
4
 βλ. Jewish Enc. V 274, Europe. 
5
 Judaica III 899, Austria. 
6
 Harwood, σ. 3. 
69


Ἰνδικοῦ
1
.  Τὸ  ἴδιο  καὶ  ἡ  Καναδικὴ  κυβέρνηση.  Ὁ  πρωθυπουργὸς  τῆς  χώρας,  ὁ  Mackenzie 
King, σὲ συνάντησή του μὲ τὸν σιωνιστὴ ἀρχηγὸ Nahum Goldmann, κατὰ τὴν ἄνοιξη τοῦ 
1944,  πρότεινε  νὰ  ἀναλάβει  ἡ  κυβέρνησή  του  τὴ  μεταφορὰ  καὶ  ἐγκατάσταση  μέχρι  καὶ 
10.000 ἑβραίων στὸ καναδικὸ ἔδαφος, ἢ ὅπου ἀλλοῦ. Ὁ σιωνιστὴς δήλωσε τοῦ King, πὼς οἱ 
ἀρχηγοὶ  τοῦ  ἰουδαϊσμοῦ  δὲν  ἐνδιαφέρονται  νὰ  στείλουν  κουνέλια  τους  στὸν  Καναδᾶ, 
παρὰ μόνο στὴν Παλαιστίνη
2
, ἢ τὶς Η.Π.Α.. Ἡ Ρουμανικὴ κυβέρνηση εἶναι πιὸ ρεαλιστικὴ 
καὶ  δὲν  χάφτει  μύγες.  Πληροφορεῖ  τὸν  Gustav  Richter,  ἀντιπρόσωπο  τοῦ  Eichmann  στὴ 
Ρουμανία,  ʺγιὰ  τὶς  λεπτομέρειες  τῶν  ἀποφάσεων  ποὺ  πῆρε  ἡ  κυβέρνηση  τῆς  χώρας,  οἱ 
ὁποῖες καὶ ἀποβλέπουν στὴ ἰδιαίτερη μεταχείριση τῶν ἑβραίων, ὅπως προβλέπετο ἀπὸ τὸ 
σχέδιο τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1942· ἐπιτρέπει τοὺς ἑβραίους νὰ διαπεράσουν τὸ Δούναβι,  μ ὲ  
σ κ ο π ὸ  ν ὰ  μ ε τ α ν α σ τ ε ύ σ ο υ ν  σ τ ὴ ν  Π α λ α ι σ τ ί ν η ʺ
3
. Ὁρῖστε τὶ γινόταν καὶ 
στὴ ναζιστικὴ δικτατορία. Ἐδῶ οἱ σιωνιστές, γιὰ νὰ παραπείσουν τοὺς ἔξω, δίνουν ἐντολὴ 
στοὺς  ναζὶ  νὰ  ἐπεξεργάζονται  τὸ  σχέδιο  ʺΜαδαγασκάρηʺ,  οἱ  ὁποῖοι  ἐκδίδουν  καὶ  εἰδικὸ 
φυλλάδιο, μὲ τὸ ὁποῖο προπαγανδιζόταν ἡ λύση τῆς Μαδαγασκάρης. Οἱ ναζὶ ἀρχηγοί, γιὰ 
νὰ φαίνονται πὼς ἀγνοοῦν τὰ σχέδια τῶν σιωνιστῶν καὶ γιὰ νὰ πείσουν πρὸς τοῦτο τοὺς 
ἔξω, στέλνουν στὸ Λονδῖνο, κατὰ τὸν χειμῶνα τοῦ 1938, τὸν διοικητὴ τῆς Γερμανικῆς κρα‐
τικῆς  τράπεζας,  τὸν  ʺDrʺ  Hj.  Schacht,  τάχα  γιὰ  νὰ  διαπραγματευθεῖ  μὲ  σιωνιστὲς  ἀρχη‐
γοὺς τὸ σχέδιο μετανάστευσης ἑβραίων πρὸς Μαδαγασκάρη
4

 
146. Εἴπαμε  μόλις  πὼς  οἱ  ναζὶ  ἀρχηγοὶ  καμώνονταν  πὼς  ἀγνοοῦσαν  τὰ  σιωνι‐
στικὰ  σχέδια,  σχετικὰ  μὲ  τὸ  ἀληθινὸ  νόημα  τῆς  ʺΜαδαγασκάρηςʺ.  Ὅμως  6‐7  μῆνες  πρὶν 
ἀπὸ  τὴ  μετάβαση  τοῦ  Schacht  στὸ  Λονδῖνο,  συγκεκριμένα  τὸν  Ἰούλιο  τοῦ  1938,  ὀργανώ‐
θηκε, στὴν παραλίμνια πόλη Evian‐les‐Bains, εἰδικὸ συνέδριο μὲ ἀντικείμενο συζήτησης τὴ 
μετανάστευση  τῶν  ἑβραίων.  Στὴ  συνδιάσκεψη  ἐκείνη  συμμετεῖχαν  μεγαλόσχημοι  ναζὶ 
ἐξιωματοῦχοι  καὶ  ἰουδαῖοι  ἀντιπρόσωποι  ἀπὸ  32  χῶρες,  ποὺ  στὸ  τέλος  συνέταξαν  ἀπὸ 
κοινοῦ μία ἔκθεση, σχετικὰ μὲ τὴ μετανάστευση τῶν ἑβραίων. Σʹ ἕνα σημεῖο της ἡ ἔκθεση 
ἔλεγε:  ʺἈρχίζουμε  πλέον  νὰ  ἐλπίζουμε,  ὅτι  τὸ  πρόβλημα  τῆς  μετανάστευσης,  τὸ  ὁποῖο 
ἀποτελεῖ  πρόβλημα  ζωῆς  ἢ  θανάτου  γιὰ  τοὺς  ἑβραιογερμανούς,  βρίσκει  τὴν  ποθητή  του 
λύση. Περιμένουμε ὅτι ἡ συνδιάσκεψη τούτη θὰ φέρει σὲ πέρας τὸν εὐγενὴ τελικὸ σκοπό 
της,  τὴν  ὥρα  ποὺ  τὸ 1/4  τοῦ  ἑβραίικου  πληθυσμοῦ  τῆς  Γερμανίας  δὲν  μπορεῖ  νὰ  ἐξασφα‐
λίσει  τὰ  μέσα  ἐπιβίωσης,  ὄντας  ἐξαρτημένος  ἀπὸ  τὴ  δημόσια  φιλανθρωπία…ʺ
5
.  Ἐνδια‐
φέρει  τὰ  μέγιστα  νὰ  ἀναφερθεῖ  ὅτι  οἱ  σύνεδροι  τῆς  συνδιάσκεψης  ἐκείνης,  ὅλοι  τους 
ἰουδαῖοι  σαφῶς,  ἀποφάσισαν  νὰ  προβοῦν  στὴ  σύσταση  μιᾶς  διεθνοῦς  ἰουδαϊκῆς  ἐπιτρο‐
πῆς,  ὑπὸ  τὴν  ἀρχηγία  τοῦ  ἑβραιοαμερικανοῦ  σιωνιστῆ  A.  Rublee.  Στὴν  ἐπιτροπὴ  ἀνατέ‐
θηκε  ὁ  ἔλεγχος  τῆς  πορείας  τῆς  μετανάστευσης,  σὲ  συνεργασία,  πάντοτε,  μὲ  ναζὶ  ἀ‐
ξιωματούχους.  Ἡ  ἐπιτροπή,  λόγω  τῆς  μεγάλης  καὶ  προκλητικῆς  διαφάνειας  ποὺ  εἶχε, 

1
 Harwood, σ. 4. 
2
  Memorandum  of  conversation  between  dr  Nahum  Goldmann  and  Col.  Hoskins,  April  20,  1944,  Unnumbered 
Document, N.A. 1940‐44, παρὰ Tschirgi σ. 130. 
3
 Judaica X 1554, °Lecca Radu. 
4
 βλ. Reitlinger, σ. 20. 
5
  G.  Adler,  Der  Verwaltere  Mensch:  Studien  zur  deportation  der  Juden  aus  Deutschland,  Tübingen  1974,  σ.  10, 
παρὰ. Harwood, σ. 5. 
70


διαλύθηκε,  μετὰ  ἑξάμηνο,  γιὰ  νὰ  ἐμφανισθεῖ  ἀμέσως  ἀνασχηματισμένη
1
.  Παρατίθεται 
καὶ  ἄλλη  μαρτυρία,  ποὺ  ἀναφέρεται  στὸν  Χίτλερ  καὶ  τὴ  ʺΜαδαγασκάρηʺ,  τὴν  ὁποία 
πληροφορία  διασώζει  ὁ  Smidt,  διερμηνέας  τοῦ  φαιδροῦ  ἀρχηγοῦ  τοῦ  ναζισμοῦ.  Κατʹ  αὐ‐
τήν, ὁ Χίτλερ συνέχιζε, καὶ μέχρι τὸν Ἰούνιο τοῦ 1942, νὰ ὑποστηρίζει τὸ σχέδιο ʺΜαδαγα‐
σκάρηʺ,  σύμφωνα  μὲ  πρότασή  του  στὸν  Μουσολίνι:  –  ʺΘὰ  ἦταν  δυνατὸν  νὰ  ἱδρυθεῖ  τὸ 
κράτος  τοῦ  ἱσραὴλ  στὴ  Μαδαγασκάρη  …ʺ
2
.  Προξενεῖ  πάντως  ἐντύπωση  ὁ  ὅρος  ʺκράτος 
τοῦ  ἱσραήλʺ,  ποὺ  κυριαρχοῦσε  ὡς  ἰδέα  στὸ  σάπιο  κρανίο  τοῦ  Führer,  ὅπως  καὶ  σὲ  κάθε 
ἄλλου ἰουδαίου. Ὅμως οἱ σιωνιστὲς ἔχουν ἀμετακίνητο προσανατολισμὸ τὴν Παλαιστίνη 
καὶ τὶς Η.Π.Α., γιὰ τὴν ἐγκατάσταση τῶν ὁμοθρήσκων ὑπηκόων τους. Τὸ φανταστικὸ σχέ‐
διο  ʺΜαδαγασκάρηʺ,  σύμφωνα  μὲ  ἀναφορὰ  ἰουδαίου,  ʺἀκυρώνεταιʺ:  ʺἩ  ἔναρξη  τοῦ 
πολέμου τῆς Γερμανίας μὲ τὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση (22 Ἰουνίου 1940) ἔκανε δυνατὴ τὴν ἐκλο‐
γὴ  ἄλλων  περιοχῶν  γιὰ  τὴν  ʹΤελικὴ  Λύσηʹ  ʺ.  Ὁ  Führer  ἀποφάσισε  γιὰ  τοὺς  ἑβραίους  νὰ 
μεταφερθοῦν ὄχι στὴ Μαδαγασκάρη, ἀλλὰ στὴ Μέση Ἀνατολή. Ἡ Μαδαγασκάρη ἔπαυσε 
ἀπὸ τότε νʹ ἀποτελεῖ ἀντικείμενο ἐνδιαφέροντος, σὲ σχέση μὲ τὴν ʹΤελικὴ Λύσηʹ ʺ
3

 
147. Κι  ἄλλη  ἐπιβεβαίωση.  Τὸ  ἑβραίικο  ʺἀντιστασιακὸʺ  φυλλάδιο  ʺΣέμʺ,  ποὺ  κυ‐
κλοφορεῖ  στὴ  Γαλλία,  ἐκδιδόμενο  ἀπὸ  ἰουδαίους  ἐθνικιστές,  στὸν  ἀριθμὸ  τχ  8  τοῦ  1939, 
ἀναφέρει  πὼς  ʺπερισσότερες  ἀπὸ  2.000  νεαρὲς  ἑβραῖες  διενεμήθησαν  σὲ  ἀγροτικὲς  οἰκο‐
γένειες,  κυρίως  στὴν  Πρωσίαʺ
4
,  ἀναμένοντας  τὴν  κλήση  τους,  γιὰ  τὴ  μετανάστευσή  τους 
πρὸς Παλαιστίνη, ἐκπαιδευμένες πλέον ἀγρότισσες. 
 
148. Ἡ  πορεία  τῆς  μετανάστευσης  τῶν  ἑβραίων  πρὸς  Παλαιστίνη  διατελεῖ  ὑπὸ 
διπλὴ βασιλικὴ προστασία: μία τοῦ Βρετανικοῦ θρόνου καὶ μία τοῦ ροτσιλδικοῦ. Δὲν εἶναι 
τοῦ  παρόντος  νὰ  ἀναφέρουμε  τὴν  ὑποχρέωση  ποὺ  αἰσθανόταν  ἡ  Βρετανικὴ  αὐλὴ  στοὺς 
Rothschild  γιὰ  τὴ  μεγάλη  δωρεὰ  τῶν  100.000.000  χρυσῶν  λιρῶν.  Ἀπὸ  τότε  ποὺ  ἀναγγέλ‐
θηκε  ἡ  δωρεὰ  ἐκείνη,  τὸ  1820,  ἡ  Ἀγγλία  εἶχε  θεσμοθετήσει  τὴν  εὐνοϊκὴ  ἀντίδραση  πρὸς 
κάθε ἰουδαϊκό. Ἐπομένως, ποιὸς θὰ ἀποποιηθεῖ τὴν ἰουδαϊκὴ ἐπίκληση, ἢ ποιὸς θὰ ἀμφι‐
σβητήσει  τὴ  ροτσιλδικὴ  διάτα….  Πρέπει  νὰ  ἐπισημάνουμε  ὅτι  τὸ  βρετανικὸ  ἐνδιαφέρον 
πρὸς  τοὺς  ἑβραίους  ἦταν  πολυσχιδές·  ἄρχιζε  ἀπὸ  τὸ  δυνάμει  καὶ  ἐπεκτεινόταν  στὸ 
ἐνεργείᾳ. Τὸ δυνάμει ἦταν ἀποτυπωμένο στὴ ʺΔήλωση Balfourʺ (: ἡ Βρετανικὴ αὐλὴ εὐνοεῖ 
παντοιοτρόπως τὴν ἵδρυση τῆς ἰουδαϊκῆς ἑστίας στὴν Παλαιστίνη)· τὸ ἐνεργεία περιέκλειε 
τὶς  ἔμπρακτες  ἐκδηλώσεις  σύνολου  τοῦ  ἀγγλικοῦ  ἔθνους  πρὸς  τοὺς  ἑβραίους.  Ἀναφέ‐
ρουμε  ἐδῶ  ἐνδεικτικὰ  ὁρισμένες  ἐκδηλώσεις  ἑβραιοδουλίας,  ποὺ  προξενοῦν  αἰσχύνη  καὶ 
ὄνειδος,  ἂν  μάλιστα  ἰδωθοῦν  ἀπὸ  Παλαιστινιακῆς  πλευρᾶς.  Ἡ  πολιτεία  εἶχε  θεσπίσει 
νόμο, ὅσοι ἑβραῖοι πολιτογραφημένοι ʺἌγγλοιʺ, ἤθελαν νὰ ἐκπληρώσουν τὴ στρατιωτική 
τους  θητεία,  ἂς  μετέβαιναν  νὰ  τὴν  ἐκπληρώσουν  στὴν  Παλαιστίνη!  Ἑπόμενο  ἦταν,  νὰ 
στελεχωθοῦν  ἀπὸ  ἰουδαίους  ὅλες  οἱ  μονάδες.  Ὁ  ἰουδαϊκὸς  τύπος  ἀναφέρει  ἀνενδοίαστα 
ὅτι  οἱ  ἑβραιοάγγλοι  ἐκεῖνοι  στρατιῶτες  ποὺ  ὑπηρετοῦσαν  στὴν  Παλαιστίνη,  μέχρι  τὴν 

1
 Harwood, σ. 5. 
2
 Schmidt, Hitlerʹs Interpreter, London 1951, σ. 178, παρὰ Harwood, σ. 5. 
3
 Reitlinger, The Final Solution, London 1953, σ. 67, παρὰ Harwood, σ. 5. 
4
 παρὰ M. Bardeche, Ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας, μετφ Ἀν. Δενδρινός, ʺἘλεύθερη Σκέψιςʺ, Ἀθήνα χ.χ. σ. 95‐96. 
71


ἡμέρα  τῆς  ἵδρυσης  τοῦ  κράτους  τοῦ  ἱσραήλ,  ʺπολεμοῦσαν  παρὰ  τὸ  πλευρὸν  τῶν  Ἄγγλων 
στρατιωτῶν,  διὰ  τὴν  ἀπελευθέρωσιν  τῆς  Παλαιστίνηςʺ
1
!  Φυσικά,  οἱ  Ἄγγλοι,  γιὰ  νὰ 
ἐπιτρέψουν  τὴ  στελέχωση  τῶν  στρατιωτικῶν  μονάδων  τῆς  Παλαιστίνης,  μὲ  ἰουδαίους, 
ἐπέτρεψαν καὶ κάτι πιὸ ἀδιανόητο: τὴν ἐγκατάσταση ἰουδαϊκοῦ στρατοῦ, ἐντὸς τῶν ὁρίων 
τῆς  Παλαιστίνης!  Πράγματι,  σύμφωνα  μὲ  μιὰ  συνεσκιασμένη  πληροφορία,  ὁ  ἰουδαῖος 
στρατιωτικὸς  ἀρχηγὸς  Joseph  Trumpeldor  ἐγκαθιστᾶ  ἐδῶ  10.000  ἱσραηλίτες  φονιάδες,  ὡς 
τμῆμα  τῆς  ʺJewish  Legionʺ·  τούτους  μετέφερε  ἀπὸ  τὴ  Ρωσία  στὴν  Παλαιστίνη  τὸ  1919,  μὲ 
ἄδεια τῶν ʺΒρετανικῶνʺ στρατιωτικῶν ἀρχῶν. Ἔφερε μαζί, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ πολλὰ ὅπλα καὶ 
πολλὰ ὑποζύγια, ʺμὲ τὴν πρόταση τοῦ βρετανικοῦ στρατοῦʺ
2

Οἱ Βρετανοί, μὲ τὴν κατάληψη τῆς χώρας τῶν Προφητῶν καὶ τοῦ Μεσσία, ἀρχίζουν 
ἀμέσως  σημαντικὰ  ἔργα  ὑποδομῆς,  μὲ  σκοπὸ  νὰ  παραδώσουν  τὴ  χώρα  συγκροτημένη 
στοὺς ἰουδαίους. Τελειοποιοῦν τὸ ὁδικὸ δίκτυο· χτίζουν διοικητικὰ μέγαρα· προβαίνουν σὲ 
λιμενικὲς  ἐγκαταστάσεις·  διευθετοῦν  τὸ  ὑδρονομικὸ  σύστημα·  καλλιεργοῦν  ἄγονες  ἐκτά‐
σεις… 
Ἔχτισαν  κι  ἕνα  τεράστιο  στρατόπεδο,  πλάι  στὸ  παραθαλάσσιο  ʺmoshavahʺ  Athlit, 
στὰ  νότια  τῆς  Χάιφα.  Γιὰ  ποιούς;  γιὰ  τοὺς  ʺπαράνομουςʺ  μετανάστες,  τοὺς  ὁποίους, 
ἀργότερα, ἐξαπέλυε στὴν ἐνδοχώρα. Ὅμως, γιὰ νὰ μὴν ἠχεῖ ὡς σκανδαλώδης εὔνοια ὑπὲρ 
τῶν  ἑβραίων,  ἐπέτρεπε  στὴ  ʺHaganahʺ  νὰ  τοὺς  ἀπελευθερώνει  μὲ  εἰκονικὴ  ἐπιδρομή
3
!  Οἱ 
Ἄγγλοι δὲν ἔχουν παρὰ νὰ τὸ παραδώσουν στοὺς ἰουδαίους, ποὺ θὰ τὸ χρησιμοποιοῦν ὡς 
ἕνα μεγάλο ʺmaabarotʺ (κέντρο ὑποδοχῆς μεταναστῶν). 
 
149. Στὸ σχέδιο καταναγκασμοῦ τῶν ἑβραίων γιὰ μετανάστευση, περιλαμβάνεται 
καὶ ἡ λεγόμενη ʺΝύχτα τῶν κρυστάλλωνʺ, ἡ ʺKristallnachtʺ, τῆς 10 Νοεμβρίου τοῦ 1938. Νὰ 
μὴ θλίβεται ὁ ἰουδαιοπαθὴς ὁπαδός, ἡ ʺKristallnachtʺ ἦταν σχέδιο προπαρασκευαστικὸ τῆς 
μεταφορᾶς τῶν ἑβραίων ποὺ ὀργάνωσε ὁ ʺΜεγαλειώτατοςʺ. Ἀτράνταχτη ἡ ἀπόδειξη ἔρχε‐
ται  ἀπὸ  ἰουδαϊκὴ  πέννα,  ὅτι  τὴν  ʺKristallnachtʺ  ὀργάνωσε  ἕνας  ἰουδαιοναζί.  Ὁρίστε:  ʺὉ 
πραγματικὸς διοργανωτὴς τῆς Kristallnacht ὑπῆρξε ὁ R. Heydrichʺ, δηλαδὴ ἕνας ναζιστὴς 
ἰουδαῖος,  ἄτιμος  ἀξιωματοῦχος  τοῦ  Rothschild.  Συνεπῶς  ἡ  πραγματοποίηση  τοῦ  σχεδίου 
δὲν  ἦταν  παρὰ  ἕνας  ἐλεγχόμενος  αὐτοτραυματισμός.  Στὴ  1.20ʹ  τὴ  νύχτα,  ὁ  Heydrich 
στέλνει  κατεπεῖγον  μυστικὸ  σῆμα  πρὸς  τὰ  ἐπιτελεῖα,  τοὺς  ἀστυνομικοὺς  σταθμοὺς  τῆς 
χώρας, καθὼς καὶ τὴν S.D., πρὸς τοὺς ὁποίους ἔδινε ἐντολὴ στὰ ὄργανα τούτων τῶν ὀργα‐
νώσεων,  νὰ  προσέλθουν  στὸ  ἀρχηγεῖο  του,  μὲ  σκοπὸ  ʺνὰ  συζητήσουν  τὴν  ὀργάνωση  τῆς 
διαδηλώσεως  (τῆς  ʺKristallnachtʺ)  ποὺ  σχεδίαζαν  νὰ  πραγματοποιήσουν  τὰ  μέλη  τοῦ 
κόμματοςʺ
4
. Τὴν ἑπομένη ʺτῆς νύχτας τοῦ τρόμου στὴ Γερμανίαʺ, ἥτοι τὴν 11
η
 Νοεμβρίου, 
ὁ Heydrich στέλνει ἐμπιστευτικὴ ἀναφορὰ στὸν Goering, ὅπου καταγράφει τὶς ζημίες ἀπὸ 
τὴν  ὀργανωμένη  διαδήλωση:  ʺ815  καταστήματα  καταστράφηκαν,  171  κατοικίες  πυρπο‐
λήθηκαν ἢ κατεστράφησαν, 119 συναγωγὲς πυρπολήθηκαν καὶ ἄλλες 76 κατεστράφησαν 

1
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 29/2/1928, ἀρ. 3, σ. 1. 
2
 Judaica XV 1412, Trumpeldor. 
3
 βλ. Judaica III 822, Athlit. 
4
 Shirer, σ. 526. 
72


ὁλοσχερῶς,  20.000  φυλακίστηκαν,  36  θάνατοι…ʺ.  Ὑστερα  ἀπὸ  μία  ἡμέρα,  θὰ  συμπλη‐
ρώσει, πὼς τὰ ἰουδαϊκὰ καταστήματα ποὺ λαφυραγωγήθηκαν ἀριθμήθηκαν σὲ 7.500
1

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 Shirer, σ. 526. Ψηλαφητῶς ἰουδαιοκατασκεύαστο μύθευμα. Τὸ δεχόμαστε, διότι γνωρίζουμε ποῦ ὁδηγεῖ. 
73


ιγʹ  Πρὸς ἰσραήλ…. 
 
 
150. Βρισκόμαστε  στὴ  φάση  τῆς  πολεμικῆς  περιόδου,  ὅπου  ὁ  ναζισμὸς  ἐξαπλώ‐
νεται ἀκάθεκτος στὴν Εὐρώπη. Οἱ ἑβραῖοι ʺγνωρίζουνʺ (ἢ ʺδὲν γνωρίζουνʺ;) ὅτι ὁ ναζισμὸς 
διάκειται ἐχθρικῶς ἀπέναντί τους. Ὅμως – τὸ ʺπαράδοξοʺ! – αὐτοὶ δὲν μετακινοῦνται. Εἶ‐
ναι  ὁρατοὶ  ἐκεῖνοι  ποὺ  περικρατοῦν  τοὺς  ἑβραίους  γύρω  ἀπὸ  τὴ  συναγωγὴ  καὶ  δὲν  τοὺς 
προτρέπουν  νὰ  φύγουν  μακριά.  Πρόκειται  γιὰ  τοὺς  ἐντολοδόχους  τοῦ  βασιλιᾶ·  αὐτοὶ  τη‐
ροῦν  τὰ  κουνέλια  τους  μέσα  στὸ  ghetto,  προετοιμάζοντάς  τα  καταλλήλως  γιὰ  τὴ  μετα‐
νάστευση.  Ἀκολούθως  τὰ  συνοδεύουν  στὰ  στρατόπεδα,  ὅπου  θὰ  τὰ  περάσουν  ἀπὸ 
λεπτολόγο  διαλογή.  Ἡ  μετανάστευση  τοῦ  ἑβραιαριοῦ  γινόταν  ἀπαραιτήτως  μὲ  εἰδικὰ 
κριτήρια.  Γενικὸ  κριτήριο  ἦταν,  οἱ  ἑβραῖοι  τῶν  προηγμένων  χωρῶν  τῆς  Εὐρώπης,  νὰ 
μεταφέρονται  πρὸς  Η.Π.Α.·  ἀντίθετα  τῶν  καθυστερημένων  χωρῶν  νὰ  στέλνονται  πρὸς 
Παλαιστίνη.  Φυσικὰ  ἡ  élite  τῆς  ἑβραιουριᾶς,  τῶν  καθυστερημένων  χωρῶν,  μεταφερόταν 
καὶ  αὐτὴ  πρὸς  Η.Π.Α..  Αἴφνης  οἱ  ἐπιφανεῖς  ἰουδαϊκὲς  οἰκογένειες  τῆς  Ἑλλάδας,  ὅπως 
Barjilai,  Kaufman,  Amarillo,  Matsas  μετεφέρθησαν  στὴν  Ἀμερική,  ὅπου  καὶ  προσελή‐
φθησαν  στὴν  ὑπηρεσία  τοῦ  βασιλιᾶ:  οἱ  δύο  πρῶτες  οἰκογένειες,  ὡς  κινηματογραφικοὶ 
παραγωγοί, οἱ ἄλλες δύο σὲ ἄλλες ἐπιχειρήσεις, τραπεζικές. 
 
151. Οἱ  ἑβραῖοι  τῶν  καθυστερημένων  χωρῶν,  οἱ  τῶν  χαμηλῶν  στρωμάτων, 
θεωρούμενοι  ἀπὸ  τοὺς  σιωνιστὲς  ἀρχηγοὺς  basse‐classe,  εἰσήγοντο  ἀμέσως  σὲ  εἰδικὲς 
ταχύρρυθμες  σχολές,  ʺμὲ  σκοπὸ  νὰ  προετοιμασθοῦν  γιὰ  νέους  τρόπους  ἐργασίας,  στὶς 
χῶρες  ποὺ  προορίζονταν  νὰ  μεταναστεύσουνʺ.  Τέτοιες  σχολὲς  προπαρασκευῆς  ἑβραίων 
μαθητῶν λειτουργοῦσαν σὲ κάθε χώρα, κυρίως ὅμως στὴ Βιέννη. Ἐδῶ, μέχρι τὸ τέλος τοῦ 
1939, ʺὑπῆρχαν 31.306 συμμετέχοντες ἑβραῖοιʺ στὶς σχολὲς ἐκεῖνες, ποὺ ἦταν μοιρασμένοι 
σὲ  ʺ18  ἐκπαιδευτικὰ  στρατόπεδαʺ
1
.  Ἡ  ἐκπαίδευση  περιλάμβανε  καὶ  τὰ  ἑβραιόπουλα,  ποὺ 
περνοῦσαν  ὑποχρεωτικὰ  ἀπὸ  τὴ  μύηση  ἐκείνη:  ʺἩ  κοινότητα  τῆς  Βιέννης  συνέχισε,  καὶ 
κατὰ  τὴν  περίοδο  τοῦ  πολέμου,  νὰ  παραδίδει  τεχνικὴ  παιδεία,  στὴν  προπαρασκευὴ  γιὰ 
μετανάστευση  καὶ  5.017  παιδιὰ  σχολικῆς  ἡλικίας  διδάσκονταν  στὰ  14  ἐκπαιδευτικὰ 
ἱδρύματαʺ
2
. Στὸ Βέλγιο λειτουργοῦσε ἀγροτικὴ σχολὴ ὅπου ἐφαρμοζόταν ʺἕνα hakhsharah, 
γεωργικὸ  ἐκπαιδευτικὸ  πρόγραμμα,  γιὰ  μέλη  τῶν  σιωνιστικῶν  κινημάτων  νεότητοςʺ
3

Στὶς  σχολὲς  ἐκεῖνες  οἱ  ἑβραῖοι  καλοῦνταν  νὰ  μνηθοῦν  στὸν  ταλμουδισμὸ  καὶ  τὸν 
σιωνιστικὸ  ρατσισμό,  ἐνῶ,  παράλληλα,  ʺλάμβαναν  εἰδικὴ  ἀγροτικὴ  καὶ  τεχνικὴ  ἐκπαί‐
δευσηʺ·  ʺΧιλιάδες  νέοι  ἑβραῖοι  ἔλαβαν  γεωργικὴ  ἐκπαίδευση  στὸ  ἀγρόκτημα  ἰδιοκτησίας 
τῶν σιωνιστικῶν κινημάτων He‐Ḥalutzʺ, στὴν αὐστριακὴ πρωτεύουσα
4

 
152. Ἡ  Παλαιστίνη  χάνεται·  μεταποιεῖται  σὲ  ἕνα  κράτος  τρόμου  καὶ  ἐσχατο‐
λογικῆς  προσδοκίας,  χαρακτηριζόμενο  ὡς  τὸ  ἑβραίικο  ʺδημοκρατικὸʺ  κράτος:  ʺἔχει  μετα‐

1
 Judaica III 899, Austria. 
2
 Judaica III 900, Austria. 
3
 Judaica IV 422, Belgium. 
4
 Judaica III 899, Austria. 
74


τραπεῖ σʹ ἕνα συνεκτικὸ ἑβραίικο κράτος, μεταξὺ τῶν λοιπῶν δημοκρατικῶν ἐθνῶνʺ
1
. Λίγο 
ἀκόμα καὶ ἡ ἰδέα τῆς ʺἐθνικῆς ἑστίαςʺ θὰ ἔχει ὑλοποιηθεῖ. 
 
153. Ὁ ὅρος ʺἐθνικὴ ἑστίαʺ σημαίνει γιὰ τὸ σιωνιστὴ ἕνα κράτος ἐξαρτημένο ἀπο‐
λύτως  ἀπὸ  τὴ  βουλὴ  τοῦ  βασιλιᾶ,  ἀφιερωμένο  στὴν  προετοιμασία  τῆς  ὑποδοχῆς  τοῦ 
ἐσχατολογικοῦ Βδελύγματος· ἄρα ἕνα κράτος θρησκευτικῆς δομῆς, μὲ κατοίκους πορευό‐
μενους  στὸ  θεοκρατικὸ  μονόδρομο  καὶ  ἀσχολούμενους  μονίμως  μὲ  τὴ  θεουργία  τοῦ  ταλ‐
μοὺδ καὶ τῆς καμπάλα. Τοὐτέστιν ἕνα ʺπνευματικὸ κέντροʺ, ἐλεγχόμενο ἀπὸ μιὰ πολιτικὴ 
ἀρχὴ ἐκτὸς ἱσραήλ. Ἡ ὑπόταξη τοῦ ὅρου ʺἐθνικὴ ἑστίαʺ στὸν ὅρο ʺπνευματικὸ κέντροʺ καὶ 
αὐτοῦ,  μὲ  τὴ  σειρά  του,  στὴν  ἐκτὸς  ἱσραὴλ  πολιτκὴ  ἀρχή,  δημιούργησε  τὸ  μόρφωμα  ποὺ 
εἶναι  γνωστὸ  ὑπὸ  τὴν  ὀνομασία  ʺκράτος  τοῦ  ἱσραήλʺ.  Ἕνας  σιωνιστὴς  ἀρχηγὸς,  ὁ  Em. 
Newmann, δίνει ἐπιγραμματικὰ τοῦτο τὸ σιδερένιο περίγραμμα: ʺἩ ʹἐθνικὴ ἑστίαʹ, διαμορ‐
φούμενη  σὲ  ʹπνευματικὸ  κέντροʹ,  ἐξαίρει  τὴν  εὐγενέστερη  καὶ  ὑψηλότερη  σύλληψη  (τοῦ 
σιωνισμοῦ),  ἐνῶ  προσφέρει,  ταυτόχρονα,  πρακτικὰ  πλεονεκτήματα.  Τὸ  ʹπνευματικὸ  κέν‐
τροʹ  κατέχει  μικρὸ  χῶρο,  μὲ  ὀλιγάριθμους  συντελεστές,  χωρὶς  ἰσχυρὴ  πολιτικὴ 
ἐξουσία…ʺ
2
.  Ἔτσι  ἀκριβῶς  διαμορφώθηκε  τὸ  ἱσραήλ:  ʺπνευματικὸʺ  κέντρο  τοῦ  παγκό‐
σμιου  ἰουδαϊσμοῦ·  χώρα  μικρή,  μὲ  μεγάλη  ὅμως  ἐπιφάνεια  οἰκονομικὴ  καὶ  πολιτική,  μὲ 
βουλή, ὅμως, ἐξαρτημένη ἀπὸ τοὺς ἐκτὸς ἱσραὴλ σιωνιστὲς ἀφέντες. 
 
154. Ἡ  δυναμικὴ  τοῦ  σχεδίου  τῆς  ἰουδαιοποίησης  τῆς  Παλαιστίνης  τείνει  πρὸς 
ὁλοκλήρωση, ἀφοῦ οἱ στατιστικοὶ δεῖκτες τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐποίκων συνεχῶς ἀνεβαίνουν: 
τὸ  1922  οἱ  ἔποικοι  ἀριθμοῦνται  σὲ  85.000  καὶ  τὸ  1931  ἀνέρχονται  στὶς  175.000.  Λίγο  πρὶν 
ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ πολέμου, ʺτὸ 1939, ἡ Παλαιστίνη ἀριθμεῖ πάνω ἀπὸ 445.000 ἑβραίους. 
Ἡ yishuv (ἑ.κ.) ἔχει πλέον ὀργανωθεῖ σʹ ἕνα συνεκτικὸ καὶ τέλεια συνεργαζόμενο σῶμαʺ
3

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 ʺThe Middle East and North Africa 1975‐76ʺ, 22
nd
 ed. σ. 405, κεφ. ʺHistoryʺ, ὑπὸ Tom Little. 
2
 Jos. Schechtman, The U.S. and the jewish state movement, ʺHerzl Pressʺ, N.Y. 1966, σ. 55. 
3
 Tschirgi, σ. 7. 
75


ιδʹ  Τὰ κατὰ τὸν Βʹ Π.Π. συνέδρια καὶ οἱ ἑκατέρωθεν συνεννοήσεις. 
 
 
155. Οἱ  σιωνιστικὲς  ὀργανώσεις,  κατὰ  τὸν  πόλεμο,  ἔχουν  πολλὴ  δουλειά!  Κουβα‐
λοῦν ὁμοθρήσκους τους ἀπὸ τὰ ναζιστικὰ στρατόπεδα πρὸς Παλαιστίνη καὶ Η.Π.Α., ὥστε 
νὰ πετύχουν τὸ μεγαλύτερο ʺaliyaʺ στὴν ἱστορία τοῦ ἰουδαϊσμοῦ. Θὰ ἐξετάσουμε τὴ δράση 
τούτη  ἀπὸ  στοιχεῖα  ποὺ  μᾶς  παρέχουν  ἰουδαϊκὲς  πηγές.  Ἀλλά,  δὲν  χωρεῖ  ἀμφιβολία,  ὅτι 
πολλὰ  ἀπὸ  τὰ  ʺκαλάʺ  τους  ἔργα  μᾶς  τὰ  ἀποκρύβουν·  πλήν,  ὁρισμένα,  παρὰ  τὴν  ἀπό‐
κρυψη, γίνονται πολυπλεύρως ὁρατά. Θὰ ἐγκύψουμε, πρῶτα, στὸ τὶ γινόταν στὴ συναγω‐
γή,  μὲ  τὴν  ἐπίσκεψη  σʹ  αὐτὴν  τοῦ  ναζιστικοῦ  κλιμακίου.  Μεταφερόμαστε  σὲ  ἕνα  κλῖμα 
ποὺ ἡ μελέτη του μᾶς παρέχει  τὸ δικαίωμα προσκομίσεως καταλυτικῶν ἀμφισβητήσεων. 
Δῆτε,  τὸ  παράδοξο,  πραγματοποίηση  συνεδρίων  μεταξὺ  σιωνισμοῦ  καὶ  ναζισμοῦ  καὶ 
ἐπισκέψεις ναζὶ ἀξιωματούχων σὲ ἰουδαϊκὰ κέντρα! Συνέδριο, εἰδικὰ γιὰ τὴ μετανάστευση 
τῶν  ἑβραίων,  εἶναι  ἐκεῖνο  ποὺ  πραγματοποιήθηκε  στὴ  λίμνη  Wannsee,  στὰ  δυτικὰ  τοῦ 
Βερολίνου,  στὶς  20  Ἰανουαρίου  1942,  ὅπου  καὶ  συμμετεῖχαν  15  ὑψηλόβαθμοι  ἰουδαιοναζί. 
Θὰ  περάσουν  πολλὰ  χρόνια,  γιὰ  νὰ  μάθουμε  ὅτι  τὸ  συνέδριο  ἐκεῖνο  πραγματοποιήθηκε 
ʺσὲ  μιὰ  παραλίμνια  νεοκλασικὴ  ἔπαυληʺ,  ἰουδαϊκῆς  ἰδιοκτησίας,  σαφῶς  ροτσιλδικῆς!  Καὶ 
λοιπόν,  στὴν  ἴδια  τούτη  ἔπαυλη  κατὰ  τὸ  βʹ  10ήμερο  Μαΐου  ʹ90  πραγματοποιήθηκε  τὸ 
ἐτήσιο  παγκόσμιο  σιωνιστικὸ  συνέδριο,  μὲ  τὴ  συμμετοχὴ  100  ἀντιπροσώπων  τοῦ  παγκό‐
σμιου ἰουδαϊκοῦ Συνεδρίου καὶ θέμα τὴν 45
η
 ἐπέτειο ἀπὸ τὴν πτώση τοῦ ναζισμοῦ
1

 
156. Ἡ  ἀναφορὰ  στὴ  σύσκεψη  τῶν  Βερμούδων,  ἡ  ʺBermuda  Conferenceʺ,  ποὺ 
πραγματοποιήθηκε  ἀπὸ  19‐30  Ἀπριλίου  1943,  λύνει  τὶς  τυχὸν  ἀπορίες,  ποὺ  ἅπτονται  τοῦ 
οἰκονομικοῦ  προβλήματος.  Στὴ  σύσκεψη  ἐκείνη  ὁρίζεται  νὰ  δοθοῦν  ἀπὸ  τὶς  Συμμαχικὲς 
κυβερνήσεις  25.000.000  δολάρια,  ὑπὲρ  τῶν  προσφύγων.  Δὲν  τὸ  λέμε  ἐμεῖς,  ποῦ  πῆγαν 
ἐκεῖνα τὰ ἑκατομμύρια· τὸ λέει ἰουδαϊκὴ πηγή. Ἀκοῦστέ την, νὰ ἐκπλαγεῖτε: ʺΤὸ 90% τῶν 
κονδυλίων  ἐκείνων  διοχετεύθηκε  στὰ  θύματα  τοὺς  ἑβραίους.  Ἡ  διαχείριση  αὐτῶν 
ἀφέθηκε  στὴν  American  Jewish  Joint  Distribution  Committee  (ʺἈμερικανοϊουδαϊκὴ  μικτὴ 
ἐπιτροπὴ διανομῆςʺ), γνωστὴ ὡς ʹJointʹ, καθὼς καὶ στὸ Jewish Agency for Palestine (ʺἰουδαϊ‐
κὸ  πρακτορεῖο  γιὰ  τὴν  Παλαιστίνηʺ).  Ἡ  ʹJointʹ,  μαζὶ  μὲ  τὴν  UNRWA,  συνεργάστηκαν  στὸ 
τεράστιο  ἔργο  τῆς  ἐπιστροφῆς  στὶς  ἑστίες  τους    ἑ  κ  α  τ  ο  μ  μ  υ  ρ  ί  ω  ν    ἐκτοπισμένων 
προσώπωνʺ
2

Τὶ  μποροῦμε  νὰ  παρατηρήσουμε  στὸ  ἀπόσπασμα  τοῦτο;  Ὅτι  τὰ  κονδύλια  τῶν 
Συμμάχων,  γιὰ  τὴν  ἀνακούφιση  τῶν  πασχόντων  ἀντιστασιακῶν,  ὁμήρων,  αἰχμαλώτων 
πολέμου  κ.ἄ.,  ποὺ  βασανίζονταν  στὰ  ναζιστικὰ  στρατόπεδα,  ξοδεύονταν  γιὰ  κεῖνες  τὶς 
χολέρες,  τοὺς  ἑβραίους!  Ὅτι  ʺἑκατομμύριαʺ  ἑβραῖοι,  κατὰ  τὴν  ὁμολογία  τῶν  σιωνιστῶν, 
μεταφέρονταν  πρὸς  τὶς  ʺἑστίεςʺ  τους,  δηλαδὴ  Παλαιστίνη  καὶ  Η.Π.Α..  Ὅτι  στὴ  μεταφορὰ 
τῶν  ἑβραίων  συνεργάστηκαν,  μαζὶ  μὲ  τοὺς  σιωνιστὲς  ἀρχηγούς,  καὶ  ὁρισμένοι  εὐήθεις 
Ἀμερικανοί. 
 

1
 περ. ʺTimeʺ 21/5/1990, σ. 17. 
2
 Judaica VI 991, Evian Conference. 
76


157. Ὁ κατακτητής, μόλις εἰσήρχετο σὲ μία χώρα, ἡ πρώτη πράξη του ἦταν, μὲ τὸ 
εἰδικὸ  ἐπὶ  τῆς  μεταναστεύσεως  κλιμάκιο,  νὰ  πραγματοποιήσει  ἐπίσημη  ἐπίσκεψη  στὴ 
συναγωγή,  ὅπου,  ἐνώπιον  τοῦ  φιλικοῦ  ραμπιναριοῦ,  κατέθετε,  μετὰ  τοῦ  δέοντος 
ʺσεβασμοῦʺ,  τὰ  ἀφορῶντα  τὴ  μεταφορὰ  τῶν  ἑβραίων:  τὴ  διαταγὴ  τοῦ  Führer  καὶ  ὅλα  τὰ 
συνοδευτικὰ  ἔγγραφα,  σχετικὰ  μὲ  τὴν  ὀργάνωση  τοῦ  ʺaliyaʺ.  Ὅλα  ἦταν  προγραμ‐
ματισμένα  καὶ  δὲν  ἐπετρέποντο  οἱ  αὐτοσχεδιασμοί.  Κατὰ  τὴν  ἐθιμοτυπικὴ  ἐπίσκεψη  τοῦ 
κλιμακίου,  οἱ  ἀρχηγοὶ  τῆς  συναγωγῆς  παραδίδουν  στοιχεῖα  ποὺ  θὰ  συντελέσουν  στὴν 
ἀπρόσκοπτη  λειτουργία  τῆς  μεταφορᾶς  τῶν  ἑβραίων  στὰ  στρατόπεδα  συγκέντρωσης 
(σ.σ.)  τῆς  Ἀνατολῆς.  Ἀσφαλῶς  τὸ  κλιμάκιο  ἦταν  τῆς  μυστικοπαθοῦς  Gestapo.  Τὸ  ὅτι  τὰ 
πράγματα γίνονταν ἔτσι διαπιστώνεται ἀπὸ τὰ ἐν Θεσσαλονίκῃ. Ἡ ἰσραηλιτικὴ κοινότης 
(ἰ.κ.)  παραδίδει  στὴν  Gestapo  τοὺς  ὀνομαστικοὺς  πίνακες  τῶν  ἑβραίων  τῆς  πόλεως·  αὐτὴ 
δὲ  δωρίζει  στὴν  ἰ.κ.  ὡραιότατο  διώροφο  κτίριο,  ἑλληνικῆς  ἰδιοκτησίας,  καθὼς  καὶ  δύο 
πολυτελῆ  αὐτοκίνητα
1
!  ʺΤὴ  μεταφορὰ  τῶν  ἑβραίων  ἀπὸ  τὴ  Θνίκη  δὲν  τὴν  ἔκανε  ἡ 
Βέρμαχτ, ἀλλὰ τὰ SSʺ
2
. Παρέχεται ἡ ἄνεση στὸν ἐρευνητὴ νὰ ἑρμηνεύσει τὴν ἑκατέρωθεν 
χειρονομία:  τῆς  μὲν  συναγωγῆς  ὡς  δειλία  ἢ  συνεργασία·  τῆς  δὲ  Gestapo  ὡς  συναλλαγή 
(do,  ut  des,  μᾶς  δίνετε,  σᾶς  δίνουμε!),  ἢ  ὡς  ἕνα  καθορισμένο  σχέδιο  ἐξαρτήσεως!  Ὅμως 
ποτὲ ὡς γενοκτονία. 
 
158. Οἱ ναζὶ εἰσβάλλουν στὴ Θνίκη στὶς 8 Ἀπριλίου τοῦ 1941 καὶ ἀμέσως τὸ εἰδικὸ 
κλιμάκιο, γιὰ τὴ ʺγενοκτονίαʺ τῶν ἑβραίων, ἀρχίζει τὶς ʺἐχθρικὲςʺ ἐνέργειες εἰς βάρος τῶν 
ἑβραίων.  Ἔτσι,  ʺμία  ἑβδομάδα,  μετὰ  τὴν  ἄφιξη  αὐτῶν  στὴν  πόλη,  συγκεκριμένα  στὶς  15 
Αὐγούστου,  αὐτοὶ  ὁδηγοῦν  ὅλο  τὸ  συμβούλιο  τῆς  ἱ.  κ.  στὴ  φυλακή,  ἀντικαθιστώντας  το 
ἀπὸ  ἕνα  νέο  συνέδριο,  ὑπὸ  τὴν  προεδρία  τοῦ  Saby  Saltielʺ
3
.  Μὴ  ἀνησυχεῖτε,  ἑβραιόφιλοι, 
ἑβραιοθαυμαστὲς  καὶ  ἑβραιόδουλοι!  Ὑπὸ  τὸν  ὅρο  ʺφυλακήʺ,  ἡ  ἰουδαϊκὴ  πηγὴ  ἐννοεῖ  τὴ 
μεταφορὰ  τοῦ  συμβουλιόυ  τῆς  ἱ.κ.,  μὲ  ἐπικεφαλῆς  τὸν  Zvi  Koretz,  ὡς  ἀρχιραμπί,  ʺστὴ 
Βιέννηʺ·  τὴν  παραμονή  τους  ἐκεῖ  ἐπὶ  6μηνο,  τὴν  ἐπιστροφή  τους  στὴ  Θνίκη  καί,  στὴ 
συνέχεια,  ʺτὸν  ἐπαναπροσδιορισμό  τουςʺ
4
.  Ποῦ  τὸ  ʺκακόʺ;  Ποιὸς  ὅμως  ἦταν  ὁ  λόγος  τῆς 
μεταφορᾶς  τοῦ  συμβουλίου  τῆς  ἱ.κ.  στὴ  Βιέννη;  Στὴ  Βιέννη  λειτουργοῦσε  ἡ  κεντρικὴ 
ὑπηρεσία ἰουδαϊκῆς μετανάστευσης, μὲ εἰδικὸ τμῆμα ἐκπαίδευσης στὴν ποιμαντική, ὅπου 
καὶ  ἐκπαιδεύονταν  οἱ  ἰουδαῖοι  kapos  στὸ  ροτσιλδικὸ  σχέδιο  μετανάστευσης  τοῦ  ἑβραι‐
αριοῦ. 
 
159. Ἡ  Βιέννη,  ἐπίσης,  ἦταν  ἡ  ἕδρα  ʺτῆς  ἐπίσημης  ἰουδαϊκῆς  ἐφημερίδας  Juedis‐
ches  Nachrichtenblatt,  ποὺ  κυκλοφοροῦσε  ὑπὸ  τὴν  προστασία  τῆς  Gestapoʺ.  Ἦταν 
ἐφημερίδα εἰδική, ἀπευθυνόμενη στὸ ἰουδαϊκὸ κοινὸ ὅλης τῆς ναζιστικῆς ἐπικράτειας· ʺσʹ 
αὐτὴν  δημοσιεύονταν  ὅλα  τὰ  ἐπίσημα  διατάγματαʺ,  ποὺ  ἀφοροῦσαν  τὴ  μετανάστευση 

1
  βλ.  Ministry  of  foreign  affairs,  University  of  Athens,  Department  of  Political  Science  and  Public 
administration… ed. by Ph. Constantopoulou.‐ Th. Veremis ʺKastaniotisʺ 1979. 
2
 περ. ʺἝναʺ 17/4/1991, τχ 16, σ. 64, Σ. Βίζενταλ στὸν Τ. Τέλλογλου. 
3
 Sevillias Er. (Εἰσαγωγή, N. Stavroulakis, σ. XIII). 
4
 αὐτ. σ. XIV. 
77


τῶν  ἑβραίων
1
.  Φυσικά,  τὸ  περιεχόμενο  τῆς  ἐφημερίδας  ἦταν  τόσο  ἀποκαλυπτικό,  ποὺ 
φύλλο τῆς ἐφημερίδας δὲν βρίσκεται οὔτε γιὰ δεῖγμα! 
 
160. Βεβαίως, ἀφοῦ οἱ ἐπαφὲς μεταξὺ ἰ.κ. καὶ Gestapo προεβλέποντο συνεχεῖς καὶ 
καθοριστικές,  ἐκρίθη  σκόπιμο  νὰ  συσταθοῦν  δύο  ἑκατέρωθεν  εὐέλικτα  σώματα,  ὥστε 
ὅλες τὶς συνομιλίες, ποὺ ἀφοροῦν τὸ ἀντικείμενο ʺμεταφορὰ ἑβραίων καὶ ἐγκατάσταση σὲ 
Παλαιστίνη  καὶ  ΗΠΑʺ,  νὰ  τὶς  διαχειρίζονται  αὐτὰ  καὶ  μόνο.  Οὕτω,  ἐκ  μέρους  τῆς 
συναγωγῆς  δημιουργεῖται  τὸ  ʺJudenratʺ,  τοὐτέστιν  ʺἰουδαϊκὸ  συμβούλιοʺ,  καὶ  ἐκ  μέρους 
τῆς  Gestapo,  τὸ  ʺRosenberg  Kommandoʺ  (διοίκηση  τοῦ  Ρόζενμπεργκ).  Ἡ  στελέχωση  τῶν 
δύο  σωμάτων  ἦταν  θρησκευτικῶς  κοινή.  Στὴν  πρώτη  τοποθετήθηκαν  ἐπιφανεῖς  σιωνι‐
στές,  μὲ  ἐξουσίες  ποὺ  ἀπέρρεαν  ἀπὸ  τὸ  σχέδιο  μετανάστευσης·  στὴ  δεύτερη,  στρα‐
τεύθηκαν  ὅλοι  οἱ  ἰουδαιοναζί  (ἀμιγεῖς  ἰουδαῖοι,  προσήλυτοι  στὸν  ἰουδαϊσμό,  γεννήματα 
μικτῶν  γάμων).  Ταῦτα  ἐγκατεστάθησαν  σὲ  κάθε  ἐμπόλεμη  χώρα,  μὲ  κεντρικὴ  ἕδρα  τὴν 
πρωτεύουσα  ἑκάστης  χώρας.  Αὐτὸ  καταδεικνύει  ἡ  ἀποπτύχωση  τοῦ  ὅλου  ἀφανοῦς 
κατασκευάσματος. 
 
161. Τὰ  ʺJudenratʺ  ἦταν  σαφῶς  ἐνδοϊουδαϊκὴ  ὑπόθεση,  ὁ  δὲ  ναζισμὸς  δὲν  ἦταν 
παρὰ  ὁ  ἐξωτερικὸς  ἐγγυητὴς  τῆς  προστασίας  καὶ  τῆς  εὔρυθμης  λειτουργίας  των.  Καὶ 
ἀπέβλεπαν,  βεβαίως,  ʺστὴν  ὀργάνωση  τῆς  κοινωνικῆς  συνοχῆς  τῶν  ἑβραίων  καὶ  στὴ 
συνεχὴ  μετανάστευση  αὐτῶνʺ.  Ὁ  λόγος  εἶναι  ἀποκαλυπτικός,  γιʹ  αὐτὸ  καὶ  ἡ  ἰουδαϊκὴ 
πηγὴ  ἐπιφέρει  συσκότιση,  λέγοντας  πὼς  οἱ  προσπάθειες  τῶν  ʺJudenratʺ  ἦταν  ʺπρο‐
σχήματαʺ
2

Στὸ  Βέλγιο  οἱ  Γερμανοὶ  εἰσέρχονται  στὶς  10/5/1940.  Στὶς  25/11/1941,  ὁ  ναζὶ  στρα‐
τιωτικὸς  διοικητὴς  Βελγίου  καὶ  Βορείου  Γαλλίας  ʺδιατάζει  τὸν  σχηματισμὸ  ἑνὸς  ʺJuden‐
ratʺ,  καλούμενου  Association  des  juifs  en  Belgique  (AJB)ʺ.  Ἐπικεφαλῆς  τοποθετήθηκε  ὁ 
ραμπὶ  T.  Ullman.  Ἀνάλογα  ὑποκαταστήματα  τοῦ  παραπάνω  ʺJudenratʺ,  τὸ  ὁποῖο  ἕδρευε 
στὶς  Βρυξέλλες,  ἱδρύθηκαν  καὶ  σʹ  ἄλλες  πόλεις  τοῦ  Βελγίου  (Ἀντβέρπ,  Σαρλερουά,  Λιέ‐
γη)
3

 
162. Δῆτε καὶ τὰ καθʹ ἡμᾶς. Στὶς 20 Σεπτεμβρίου τοῦ 1943, καταφθάνει τὸ ʺRosen‐
berg  Commandoʺ  μὲ  ἐπικεφαλῆς  τὸν  Dieter  Wisliceny.  Ὁ  Wisliceny  ἀμέσως  μεταβαίνει 
στὸν  ἀρχιραμπὶ  Elias  Barzilai,  μὲ  τὸν  ὁποῖο  καὶ  συσκέπτεται  περὶ  τῆς  δημιουργίας  ἑνὸς 
ʺJudenratʺ, ποὺ θὰ πρέπει ἀμέσως νὰ συσταθεῖ
4
. Οἱ ἀρχηγοὶ τῆς ἱ.κ. συνεχῶς καὶ δέχονται 
τὶς  ἐπεμβάσεις  τῶν  ναζί,  οἱ  ταλαίπωροι!  Τὸν  Σεπτέμβριο  τοῦ  1943,  καταφθάνει  στὴν 
Ἀθήνα  ὁ  Dieter  Wisliceny,  βοηθὸς  τοῦ  Eichmann  ʺκαὶ  προσπαθεῖ  νὰ  ἀναγκάσει  τὸ  ραμπὶ 
Elijah ἢ Elias Barzilai νὰ συνεργασθεῖ μαζί τουʺ. Ποῦ ὅμως ὁ ʺἔντιμοςʺ ραμπὶ νὰ δεχθεῖ κάτι 
τέτοιο!  ʺΜὲ  τὴ  βοήθεια  Ἑλληνικοῦ  ἀντιστασιακοῦ  κινήματος,  καταφεύγει  σὲ  ἐπαρχιακὴ 
πόληʺ, κι ὄχι μόνος, ἀφοῦ ʺπολλοὶ ἑβραῖοι ἀκολούθησαν τὸ παράδειγμά του καὶ σώθηκαν 

1
 Judaica III 900, Austria. 
2
 Judaica IV 420, Belgium. 
3
 Judaica IV 418, Belgium. 
4
 βλ. Stavroulakis, σ. XIX. 
78


μὲ  τὴ  βοήθεια  τῶν  Ἑλλήνωνʺ
1
.  Παρόμοιο  ἐπεισόδιο  ἀναφέρεται  μὲ  τὸν  στρατηγὸ  Jurger 
Stroap, ποὺ στὶς 7 Ὀκτωβρίου 1943 ἐξέδωσε διαταγή, μὲ τὴν ὁποία ὑπεδείκνυε στοὺς ἑβραί‐
ους τῆς Ἀθήνας, νὰ καταγραφοῦν στὴ συναγωγή. Οἱ ἑβραῖοι ἀσφαλῶς ΓΝΩΡΙΖΑΝ τὶ τοὺς 
ἀνέμενε. Γιʹ αὐτὸ καὶ ʺἡ πλειονότης αὐτῶν ἀναγκάστηκε νὰ κρυφτεῖ, βοηθούμενη ἀπὸ τὴν 
Ἑλληνικὴ  ἀστυνομία  καὶ  ἀπὸ  τὴν  Ἑλληνικὴ  Ὀρθόδοξη  Ἐκκλησίαʺ
2
.  Ὑπογραμμίζουμε 
πάντοτε τὴν πληροφορία τῶν ἰουδαϊκῶν πηγῶν, πὼς οἱ ἑβραῖοι ΓΝΩΡΙΖΑΝ ὅτι ὁδηγοῦντο 
στὰ σ.σ., γιὰ νὰ γίνουν ʺσαποῦνιʺ. Αὐτὸς ἦταν καὶ ὁ λόγος, ποὺ οἱ ἑβραῖοι, ὅταν ἄκουγαν 
πρόσκληση  νὰ  παρουσιασθοῦν  σὲ  γερμανικὸ  στρατό,  ἔτρεχαν  νὰ  κρυφτοῦν.  Τὸ  ʺCom‐
mandoʺ  τοῦ  ἰουδαιοναζὶ  δὲν  περιφρονοῦσε  καθόλου  τὴν  ἰδιωτικὴ  περιουσία.  Ὅλοι,  ὅσοι 
καταγράφονταν  γιὰ  τὴ  μεταφορά,  ἔπρεπε  προηγουμένως  νὰ  καταθέσουν  στὸ  ʺComman‐
doʺ  τὴν  περιουσία  τους,  ὄχι  μόνο  τιμαλφή,  ἀλλʹ  ἀκόμα,  καὶ  πράγματα  καθημερινῆς  χρή‐
σης,  μέχρι  κι  ἕνα  ζευγάρι  κάλτσες:  ʺὅλοι  ὑποχρεώνονταν  νὰ  παραδώσουν  τὴν  περιουσία 
τους.  Ὅσοι  ἀρνήθηκαν,  σκοτώθηκαν·  ἄλλοι  δὲ  πολλοὶ  ἐστάλησαν  στὸ  Dachau,  ὅπου  ἢ 
σκοτώθηκαν  ἢ  αὐτοκτόνησανʺ
3
!  Μὴ  μοῦ  πεῖτε  ὅτι  οἱ  ναζὶ  ἐγλίχοντο  τῶν  περιουσιῶν  ποὺ 
ἀνῆκαν μόνο στοὺς ἰουδαίους. Ἀφοῦ ἤθελαν νὰ ἀποκτήσουν περιουσίες, δὲν θὰ ἅπλωναν 
χέρι καὶ στὶς περιουσίες τῶν ʺἐθνικῶνʺ; 
 
163. Τὸ ʺRosenberg Commandoʺ καταφθάνει, κατὰ τὸν Ἰούνιο τοῦ 1941 στὴ Θνίκη. 
Ὁρῖστε ἡ συνέχεια: ʺἈμέσως τὰ μέλη της ἀρχίζουν νὰ δημεύουν τὴ ραμπινικὴ σχολὴ Beth 
Din,  καθὼς  καὶ  τὶς  ἰδιωτικὲς  βιβλιοθῆκες,  ἀπʹ  ὅπου  ἀφαιροῦν  χειρόγραφα  καὶ  λοιπὰ 
ἀνεκτίμητης ἀξίας ἀντικείμενα λειτουργικῆς τέχνηςʺ. Ὅλα ἐκεῖνα ʺκαταλογογραφήθηκαν 
συστηματικά,  τοποθετήθηκαν  σὲ  κιβώτια  καὶ  ἐστάλθησαν  στὸ  Ἰνστιτοῦτο  ἑβραίικων 
σπουδῶν,  στὴ  Φρανγκφούρτηʺ
4
.  Ἑπομένως,  ὅλοι  οἱ  ἑβραιόδουλοι,  μὴ  ἀνησυχεῖτε:  τὰ 
ἰουδαϊκὰ ὑπάρχοντα μεταφέρονται σὲ ἰουδαϊκὸ κέντρο! Δὲν μεταφέρονταν μόνο οἱ ἑβραῖοι 
ἀλλὰ  καὶ  τὰ  ὑπάρχοντά  τους!  Ἐδῶ  ἀνοίγεται  ἕνα  παράθυρο,  διὰ  τοῦ  ὁποίου  ἀποκτοῦμε 
δυνατότητα θεώρησης μιᾶς ἄλλης ἰουδαϊκῆς συνωμοσίας. Πρέπει νὰ ποῦμε ἀμέσως ὅτι ἡ 
διαχείριση  τῶν  ὑπαρχόντων  τῶν  ἰουδαίων  ἀνέλαβε  εἰδικὸ  γραφεῖο,  μὲ  ἐπικεφαλῆς  ἕναν 
ἰουδαῖο!  Ὁ  ἰουδαιοναζὶ  ἦταν  ὁ  Alfred  Rosenberg  καὶ  τὸ  γραφεῖο  ποὺ  διηύθυνε  ἦταν  ἡ 
ʺJudenangelegenbeitenʺ  (ʺἘπιτροπὴ  ἰουδαϊκῶν  ὑποθέσεωνʺ),  ἡ  ὁποία  ἦταν  γνωστὴ  καὶ  ὡς 
ʺRosenberg Commandoʺ
5
. Νὰ διευκρινιστεῖ, ἡ ʺJudenangelegenbeitenʺ ἦταν ὑπεύθυνη γιὰ τὴ 
συγκέντρωση,  λεπτομερὴ  καταγραφὴ καὶ φύλαξη τῶν ἰουδαϊκῶν περιουσιῶν. Ὅμως ʺγιὰ 
τὴ  μεταφορὰ  τῆς  ὅποιας  ἰουδαϊκῆς  περιουσίας,  ἦταν  ὑπεύθυνο  ἕνα  εἰδικὸ  σῶμα,  τὸ 
Vermoegensverkehrsstelleʺ
6
.  Τοῦτο  τὸ  τελευταῖο  ἀνελάμβανε  νὰ  παραδώσει  στὸν  τόπο 
ἄφιξης  τοῦ  ἰουδαίου  καὶ  τὴν  περιουσία  του.  Πρέπει  ἐδῶ  νὰ  ποῦμε,  πὼς  παρὰ  τὶς  διαβε‐
βαιώσεις  τῶν  ἀρχηγῶν  τῆς  συναγωγῆς,  ὁ  κάθε  ἑβραῖος  ἐξʹ  ἰδίων  κρίνων  τὰ  ἀλλότρια, 
ἔβλεπε  στὴν  ʺJudenangelegenbeitenʺ  ἕναν  ἑσμὸ  ἁρπακτικῶν  καὶ  ἦταν  ʺφυσικὸʺ  νὰ  μὴν 
ἐμπιστεύεται  σὲ  κείνους  τὸν  χρυσό  του,  ποὺ  ἀπέκτησε  μὲ  ἀτιμία  εἰς  βάρος  τῶν  χριστια‐

1
 Judaica III 818, Athens.‐ Er. Sevillias (Εἰσαγωγὴ N. Stavroulakis:), σ. XIX. 
2
 Judaica III 818, Athens. 
3
 Judaica III 898, Austria. 
4
 Er. Sevillias (εἰσαγωγὴ N. Stavroulakis), σ. ΧΙΙΙ. 
5
 βλ. Er. Sevillias (Εἰσαγωγὴ N. Stavroulakis), σ. XIII. 
6
 Judaica III 899, Austria. 
79


νῶν.  Ἀποτέλεσμα  τῆς  ἐπιφύλαξής  του  ἦταν  νὰ  καταχώσει  τὸν  χρυσό  του  στὰ  θεμέλια  ἢ 
στὴν  αὐλὴ  τοῦ  σπιτιοῦ  του.  Ἔχουν  βρεθεῖ  στὴ  Θνίκη,  σὲ  ἰουδαϊκὲς  κατοικίες,  δοχεῖα  μὲ 
χρυσὲς  λίρες  ποὺ  ἔκρυψαν  οἱ  κάτοχοί  τους,  ἀκριβῶς  ἐπειδὴ  δὲν  εἶχαν  ἐμπιστοσύνη  στὰ 
ὁμόθρησκα ὄρνια τοῦ ʺCommandoʺ. 
 
164. Ἰδιαιτέρως ἀναφέρεται ἡ ʺἰουδαϊκὴ Ταξιαρχίαʺ, τῆς ὁποίας ἡ δράση ἦταν τοῦ 
γραφείου, ἀλλʹ ἐκτεινόταν στὰ σ.σ.,  μεταξὺ  τῶν ὁμοθρήσκων της  ποὺ  πορεύονταν γιὰ τὸ 
ʺσαπουνάδικοʺ.  Στὴν  ʺΤαξιαρχίαʺ  εἶχε  ἀνατεθεῖ  ἀκόμα  καὶ  ἡ  ψυχαγωγία  τῶν  ʺἑτοιμο‐
θάνατωνʺ.  Ἀναφέρεται  πὼς  αὐτὴ  δούλευε  καὶ  ὡς  πρακτορεῖο  διακινήσεως  ἰουδαίων 
ʺκαλλιτεχνῶνʺ, γιὰ τὴν ψυχαγωγία ʺτῶν ἰουδαιών στρατιωτῶνʺ, ποὺ βρίσκονταν στὰ σ.σ., 
εἴτε  ὡς  ʺκρατούμενοιʺ  εἴτε  ὡς  kapos.  Ἔτσι  καλοῦν  ἀπὸ  τὴ  Σοβιετικὴ  Ἕνωση  τὴ  διαβόητη 
Χάννα Ροβίνα, ποὺ ἔρχεται μὲ τὸ θίασό της, νὰ ψυχαγωγήσει τοὺς δικούς της
1

 
165. Πρὸς  τὴ  λήξη  τοῦ  πολέμου  καὶ  συγκεκριμένα  τὸν  Ἰανουάριο  τοῦ  1944,  συ‐
σταίνεται  ἡ  ʺWar  refugee  boardʺ  (ʺW.R.B.ʺ).  Ἡ  ὀργάνωση  τούτη  ἱδρύθηκε  ἀπὸ  τὴν  Ἀμερι‐
κανικὴ  κυβέρνηση,  μὲ  σκοπὸ  νὰ  χρηματοδοτεῖ  ἀπελευθερωτικὰ  κινήματα  καὶ  ἀντιφρο‐
νοῦντες, πλὴν τὰ κονδύλια της κατέληγαν στὴν ʺJointʺ
2

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 βλ. περ. ʺἹσραηλινὰ Νέαʺ, τχ 131, Φεβρ. 1980, σ. 10. 
2
 Judaica IV 622, Berihah. 
80


ιεʹ  Οἱ ἰουδαϊκὲς μεταφορικὲς ὀργανώσεις, κατὰ τὸν πόλεμο, 
ἐργάζονται ἀκατάπαυστα. 
 
 
166. Μὲ  τὴν  ἔναρξη  τοῦ  πολέμου,  οἱ  ἰουδαϊκὲς  ὀργανώσεις  ἐργάζονται  πυρετω‐
δῶς,  μεταφέροντας  ὁμοθρήσκους  τους.  Χάρις  στὴ  δραστηριότητα  τῶν  ὀργανώσεων  ἐπε‐
τεύχθη ἡ μεταφορὰ τῶν ʺ6 ἑκατομμυρίωνʺ ἑβραίων, ἀπὸ χῶρες γερμανοκρατούμενες πρὸς 
Παλαιστίνη καὶ ΗΠΑ. 
 
167. Κατὰ  τὸν  πόλεμο,  ἐπῆλθαν  ὁρισμένες  ἀλλαγὲς  στὰ  ὄργανα  διοίκησης  τοῦ 
ἑβραιαριοῦ.  Ὥς  τότε  λειτουργοῦσε  ἡ  ἱ.κ.  καὶ  ὅλες  μαζὶ  ἀποτελοῦσαν  τὴν  ʺἝνωση  ἰουδαϊ‐
κῶν  κοινοτήτωνʺ.  Ὅμως  ἀπὸ  τὸν  Ἰανουάριο  τοῦ  1942,  ἡ  ʺἝνωσηʺ  μεταποιεῖται  σὲ 
ʺἸουδαϊκὸ  κέντροʺ  (ʺJewish  Centerʺ),  τὸ  ὁποῖο  ἀμέσως  καὶ  ἐπεβλήθη  ὡς  τὸ  ʺμόνο  ἐπίσημα 
ἀνεγνωρισμένο  ἰουδαϊκὸ  σῶμαʺ
1
.  Παράλληλα  ὅμως  ἱδρύθηκαν  σὲ  κάθε  πρωτεύουσα  καὶ 
παραρτήματα, ὡς ʺἐπιτροπὲς σωτηρίαςʺ (Vaʹ adat ha‐Haẓẓalah). Ἀναφέρονται ὀργανώσεις, 
ποὺ ἐργάζονταν στὸ σχέδιο τῆς μετανάστευσης, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς γερμανοκρατούμενης 
ἐπικράτειας:  ἡ  HIAS  (ʺhebrew  immigration  aid  societyʺ),  αὐτὴ  στὶς  Η.Π.Α.·  ORT 
(ʺorganisation,  reconstruction,  travailʺ,  union  mondiale),  αὐτὴ  στὴ  Γαλλία· OSE  (ʺoeuvres  de 
secours  aux  enfantsʺ),  ποὺ  χαρακτηρίζεται  ὡς  ʺπαγκόσμιος  ἕνωση  προστασίας  τῆς  ὑγείας 
τῶν  ἰουδαϊκῶν  πληθυσμῶνʺ.  Σὲ  κάθε  πρωτεύουσα  γερμανοκρατούμενης  χώρας  λειτουρ‐
γοῦσε κλιμάκιο τῆς Vaʹ adat ha‐Haẓẓalah (ἰουδαϊκὴ ἐπιτροπὴ σωτηρίας)
2

 
168. Ἀξιομνημόνευτη στάθηκε ʺἡ πολιτιστικὴ δράση τῶν ἰουδαϊκῶν ὁμάδων ἀντί‐
στασης: διένειμαν πληροφοριακὸ καὶ προπαγανδιστικὸ ὑλικό, ἵδρυσαν δανειστικὴ βιβλιο‐
θήκη  καὶ  διέδιδαν  τὸν  ἰουδαϊκὸ  παράνομο  τύποʺ
3
.  Τὶ  ἐξάγεται  ἀπὸ  τὰ  παραπάνω;  ὅτι  οἱ 
ἰουδαῖοι,  τοὐλάχιστον,  εἶχαν  πυκνὴ  δικτύωση,  πληροφορούμενοι  τὰ  πάντα  σχετικῶς  μὲ 
τὴν  τύχη  τους.  Ἄρα  ΓΝΩΡΙΖΑΝ!  Θὰ  δοῦμε  σὲ  ἄλλο  κεφάλαιο,  τὶ  κεφαλοκλείδωμα  εἶναι 
τοῦτο γιὰ τοὺς ὁλοκαυτωματοπλάστες. 
 
169. Ποιὸ  ἦταν,  συγκεκριμένα,  τὸ  ἔργο  τῶν  ὀργανώσεων;  Ἀπὸ  μία  μικρὴ  ὀργά‐
νωση, τὴν ʺCommittee for Jewish Defenceʺ (Ἐπιτροπὴ γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ ἰουδαϊσμοῦ), 
ἡ ὁποία καὶ ἔσωσε ἀπὸ τὰ κρεματόρια, ʺπερισσότερους ἀπὸ 13.000 ἑβραίουςʺ, μαθαίνουμε 
ὅτι  διέθετε  γιὰ  τοὺς  φυγάδες  ἑβραίους  ʺκαταφύγια  νὰ  κρυφτοῦν,  δελτίο  ταυτότητος, 
κουπόνια,  χρήματα,  καθὼς  καὶ  τρόπους  ἐξόδου  ἀπὸ  τὴ  χώρα,  μέσω  Ἑλβετίας  καὶ  Ἰσπα‐
νίαςʺ. Ἡ ʺCommitteeʺ λειτουργοῦσε στὴ Γαλλία, τὸ Βέλγιο, τὴ Φλάνδρα
4

 
170. Ὥστε,  ἡ  ἀναμονὴ  τῶν  ἑβραίων  στὰ  ghettos·  τὸ  σχέδιο  τῆς  μεταφορᾶς  καὶ 
ἐγκλείσεως στὰ σ.σ.· τὸ ἔργο τῆς διαλογῆς· ἡ ὀργάνωση τῆς μετανάστευσης, εἶχαν ἀνατε‐

1
 Judaica X 1554, Lecca Radu. 
2
 βλ. Judaica III 901, Austria. 
3
 Judaica IV 422, Belgium. 
4
 Judaica IV 422, Belgium. 
81


θεῖ  καθʹ  ὁλοκληρίαν  στοὺς  σιωνιστὲς  ποιμένες.  Οἱ  δὲ  ναζὶ  δὲν  εἶχαν  κανένα  δικαίωμα 
ἐπεμβάσεως·  γιʹ  αὐτὸ  καὶ  κάλυπταν  ὅλο  τὸ  φάσμα  κάτω  ἀπὸ  τὸ  γνωστότατο  καὶ  σαφέ‐
στατο  ὅρο ʺSonderbehandlungʺ  (=ʺἰδιαίτερη μεταχείρισηʺ),  τὸν ὁποῖο  ὅρο οἱ  ἰουδαῖοι μυθο‐
πλάστες ἑρμηνεύουν ὡς ʺθανάτωσηʺ. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
82


ιστʹ  Πρὸς τὰ σ.σ.. 
 
 
171. Προσεγγίζουμε  τὸ  θέμα  ποὺ  ἔχει  νὰ  κάνει  μὲ  τὴ  διαδικασία  μεταφορᾶς  τῶν 
ἑβραίων στὰ σ.σ..  Ἐκεῖνο  ποὺ  παρατηροῦμε ἀμέσως, ἀνατρέχοντας στὶς ἰουδαϊκὲς πηγές, 
εἶναι  πὼς  τὰ  κουνέλια  τους  περικρατοῦσαν  οἱ  ἀρχηγοὶ  τῆς  συναγωγῆς.  Ὁ  κατακτητής, 
εἰσερχόμενος σὲ  μία χώρα,  δὲν  γνώριζε κανέναν ἑβραῖο: ʺἩ γερμανικὴ ἀντικατασκοπεία 
ὅ,τι  γνώριζε  περὶ  ἑβραίων  (στὴ  χώρα  ποὺ  κατακτοῦσε),  ἦταν  γνώση  περιορισμένη  καὶ 
συχνὰ ἐσφαλμένηʺ
1
. Ὅθεν ὅλα τὰ στοιχεῖα, ἡ ναζιστικὴ μηχανὴ θὰ προμηθευόταν ἀπὸ τὴ 
συναγωγή.  Δηλαδὴ  οἱ  ραμπὶ  παρέδιδαν  τὶς  στατιστικὲς  καταστάσεις  στοὺς  ναζί!  Ἐξετά‐
ζουμε ἀνὰ χώρα τὸ φαινόμενο. 
 
172. Βρισκόμαστε στὴ φάση, ὅπου οἱ ἑβραῖοι εἶναι συγκεντρωμένοι ἐντὸς τοῦ σ.σ., 
προοριζόμενοι  γιὰ  τὸ  ʺσαπουνάδικοʺ.  Εὐθὺς  καὶ  χωρὶς  χρονοτριβὴ  τοὺς  ἐπισκέπτεται  τὸ 
κλιμάκιο διαλογῆς ἑβραίων. Εἶναι οἱ ἀξιωματοῦχοι τοῦ βασιλιᾶ, στοὺς ὁποίους ἔχει δοθεῖ 
μεγάλη  ἐξουσία.  Τοῦτοι  προβαίνουν  σὲ  ἐξονυχιστικὴ  ἐξέταση  τῶν  κρατουμένων,  τοῦ  μη‐
τρώου  τους,  τῆς  οἰκονομικῆς  καταστάσεως  τους,  τοῦ  παρουσιαστικοῦ  τους,  τῶν 
λεγομένων  τους.  Βάσει  τῶν  ἀνωτέρω  κρίνονται,  ἂν  θὰ  ἐπιζήσουν,  ἢ  θὰ  ἐκτελεσθοῦν. 
Σχεδὸν  20.000  ἑβραῖοι  ἐκτελέσθηκαν,  ἀπὸ  σιωνιστὲς  φονιάδες,  ἐπειδὴ  βρέθηκαν  ἀνεπα‐
νόρθωτα ἀφομοιωμένοι. 
 
173. Τῆς  Ἑλλάδος  οἱ  ἑβραῖοι  ἦταν  φυσικὸ  νὰ  μεταφερθοῦν  στὴν  Παλαιστίνη, 
πλὴν ἐλαχίστων, γιὰ ΗΠΑ: ʺΚατὰ τὸ 1940, περίπου 50.000 ἑβραῖοι εἶχαν ἐγκαταλείψει τὴν 
πόλη (Θνίκη). Οἱ περισσότεροι ἀπʹ αὐτοὺς βρῆκαν καταφύγιο στὴ Χάιφαʺ
2
. Γνωρίζουμε καὶ 
κάποιες  οἰκογένειες  ποὺ  ἀνεχώρησαν  γιὰ  ΗΠΑ  καὶ  ὁ  βασιλιάς  τους  τοὺς  ʺτίμησεʺ  μὲ 
ἀξιώματα,  ὅπως  τὶς  οἰκογένειες  Matarazzo  (Ματαράσσο),  Barzilai  (Μπαρζιλάι),  Μάτσα 
κ.ἄ.. 
 
174. Μετὰ  ταῦτα  οἱ  ἐντεταλμένοι  ἐπὶ  τῆς  διαλογῆς  τῶν  ἑβραίων  σιωνιστὲς  ἀξιω‐
ματοῦχοι  ὑποδεικνύουν  στοὺς  capos  τὸν  τόπο  προορισμοῦ  τῶν  συνθρήσκων  τους,  βάσει 
ʺπολιτισμικῶνʺ κριτηρίων: ὅσοι ἀπὸ τοὺς ἑβραίους προέρχονται ἀπὸ χῶρες τεχνολογικῶς 
προηγμένες  (Γαλλία,  Γερμανία,  Κάτω  Χῶρες)  προορίζονται  γιὰ  ΗΠΑ·  ὅσοι  δὲ  ἔρχονται 
ἀπὸ χῶρες πολιτισμικῶς ὑποδεέστερες, προορίζονται γιὰ Παλαιστίνη. 
 
175. Κατὰ τὴν περίοδο τῆς κατοχῆς, οἱ ναζὶ δὲν κάνουν τίποτε κατὰ τῶν ἑβραίων 
στὴν Ἑλλάδα. Ἡ μόνη πράξη τους, πρὶν τὴ μεταφορὰ τῶν ἑβραίων, εἶναι ἡ συγκέντρωση 
κάποιων  ἑβραίων  στὴν  πλατεῖα  Ἐλευθερίας,  κατὰ  τὴν  11  Ἰουλίου  1942,  δηλαδὴ  15  μῆνες 
μετὰ  τὴν  εἰσβολὴ  τῶν  ναζί!  Πράγματι,  ʺἑβραῖοι,  ἡλικίας  μεταξὺ  18‐45  διατάζονται  νὰ 
συγκεντρωθοῦν  στὴν  πλατεῖα  Ἐλευθερίας,  στὶς  8  τὸ  πρωίʺ.  Παρουσιάστηκαν  ʺπερίπου 
3.000  ἑβραῖοιʺ.  Ἡ  εἴδηση  ἀρχίζει  νὰ  γίνεται  δυσπαράδεκτη,  μὲ  τὴν  οἰκονομικὴ  καὶ  κοινω‐

1
 Stavroulakis, σ. XIX. 
2
 El. Petropoulos, A macabre song, Paris 1985, σ. 13. 
83


νικὴ  κατάσταση  τῶν  ἑβραίων  ἑκείνων,  ποὺ  ἦταν:  ʺφορτωτὲς  πλοίων,  ἐργάτες,  δικηγόροι, 
γιατροί,  διευθυντὲς  τραπεζῶν  καὶ  ἀντιπρόσωποι  ξένων  ἑταιρειῶν  στὴν  πόληʺ.  Πρὸς  τὸ 
ἀπόγευμα,  οἱ  συγκεντρωμένοι  ʺὑποχρεώθηκαν  νὰ  κάνουν  γυμναστικὲς  ἀσκήσεις,  ντοὺς 
καὶ μαστίγωσηʺ, ἐνῶ ʺοἱ Γερμανοὶ καὶ ἀστικὸς ἑλληνικὸς πληθυσμὸς παρακολουθοῦσανʺ. 
Τὴν  ἑπόμενη  μέρα,  οἱ  ἐφημερίδες  ʺθὰ  περιγράφουν  ὑπεροπτικῶς  τὴν  ἀδιαφορία  τῶν  Χρι‐
στιανῶν Ἑλλήνων παρατηρητῶνʺ
1
. Αὐτὴ ἦταν ἡ περίφημη συγκέντρωση τῶν ἑβραίων τῆς 
Θνίκης στὴν πλατεῖα Ἐλευθερίας. Θέλετε νὰ τὴ συγκρίνετε μὲ τὰ περίφημα ʺμπλόκαʺ ποὺ 
γίνονταν  εἰς  βάρος  τῶν  Ἑλλήνων;  Σὲ  τοῦτα  οἱ  ναζὶ  ἔστηναν  ἕνα  στενὸ  κύκλο  ὁπλιτῶν 
γύρω ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες, καθὼς κι ἕναν εὐρύτερο κύκλο ἀκροβολιστῶν. Στὴ συνέχεια ἄρ‐
χιζαν  τὴ  σφαγή,  χωρὶς  κανέναν  ἐνδοιασμό.  Νὰ  σημειώσουμε,  σὲ  ὁρισμένα  τέτοια  ʺμπλό‐
καʺ  τύχενε  καὶ  κανεὶς  ἑβραῖος.  Ξέρετε,  τότε,  τὶ  γινόταν;  Ὁ  ἑβραῖος  ἐπεδείκνυε  στὸν  διοι‐
κητὴ  τῆς  μονάδας  τὴν  ταυτότητά  του  καὶ  ἀμέσως  ἀφηνόταν  ἐλεύθερος!  Ρωτῆστε  παλιό‐
τερους,  ποὺ  ἔτυχαν  σὲ  τέτοιες  σκηνές,  καὶ  θὰ  ἐκπλαγῆτε.  Ἐδῶ,  στὸ  ἰουδαϊκὸ  ghetto 
Ἀθηνῶν,  ὅπου  καὶ  ʺἡ  ὁδὸς  Ἀβραμιώτου,  στὸν  ἀριθμὸ  10,  λειτουργοῦσε  γραφεῖο  ποὺ  διευ‐
θυνόταν  ἀπὸ  δύο  ἑβραίους,  τὸν  Ἀλμπέρτο  καὶ  τὸν  Ἐμμανουὴλ  Κοέν.  Ἀποστολὴ  τοῦ 
γραφείου ἦταν  ν ὰ  ἐ π ο π τ ε ύ ε ι  τ ὶ ς  μ ε τ α κ ι ν ή σ ε ι ς  ἑ β ρ α ί ω ν  π ρ ὸ ς  Π α λ α ι 
σ  τ  ί  ν  η.  Στὴν  ἴδια  διεύθυνση  ὑπῆρχε  κάποιος  ἀγγλοεβραῖος  ποὺ  ὑπηρέτησε  στὴν 
Γκεστάπο  ὡς  Γερμανός
2
.  Ἐν  Ἀθήναις,  οἱ  ἑβραῖοι,  σὲ  σύγκριση  μὲ  τοὺς  ἑβραίους  τῆς 
Θεσσαλονίκης, δὲν εἶναι παρὰ τὸ ἕνα τριακοστό, κάπου 2.000. Οὕτω οἱ ναζὶ ʺτοὺς μαντρώ‐
νουν  ὅλους  στὸ  στρατόπεδο  Χαϊδαρίου,  καὶ  μαζὶ  μὲ  ἄλλους  τοὺς  ἔστειλαν,  κατὰ  τὶς  2 
Ἀπριλίου (1943) στὸ Auschwitzʺ
3
. Στὴν Ἑλλάδα, γενικότερα. Οἱ σιωνιστὲς ποιμένες δίνουν 
ἐντολὴ  στὰ  κουνέλια  τους  νὰ  μὴ  μετακινοῦνται  καὶ  νὰ  μένουν  ἐκεῖ  ποὺ  εἶναι.  Οἱ  ναζὶ 
πατοῦν  τὴν  εὐλογημένη  γῆ  μας  στὶς  9  Ἀπριλίου  τοῦ  1941  καὶ  ἡ  μεταφορὰ  τῶν  ἑβραίων 
πρὸς τὰ σ.σ. γιὰ ʺσαποῦνιʺ, ἀρχίζει στὶς 15 Μαρτίου τοῦ 1943. Δηλαδή, ὕστερα ἀπὸ δύο ἔτη 
τῆς  βέβηλης  παρουσίας  αὐτῶν  στὴ  Χώρα  μας,  καὶ  οἱ  ναζὶ  δὲν  κινήθηκαν  ἐναντίον  τῶν 
ἑβραίων·  οἱ  δὲ  ἑβραῖοι,  ἐνῶ  ʺγνωρίζουνʺ  ὅτι  οἱ  Γερμανοὶ  τοὺς  προορίζουν  γιὰ  τὸ  ʺσαπω‐
νοποιεῖοʺ,  αὐτοὶ  περιμένουν  στωικῶς  τὴν  ἐντολὴ  μεταφορᾶς  τους  στὰ  σ.σ..  Αὐτὸ  δὲν  σᾶς 
δημιουργεῖ κάποια ὑπόνοια; 
 
176. Στὴ  Γαλλία.  Τοὺς  ἑβραίους  τῆς  Γαλλίας,  οἱ  Γερμανικὲς  ἀρχὲς  κατοχῆς  ἀντι‐
μετώπιζαν  ὡς  Ἀμερικανοὺς  πολίτες,  τόσο  τῶν  Ἡνωμένων  Πολιτειῶν  ὅσο  καὶ  τῆς 
Λατινικῆς  Ἀμερικῆς.  Ἀναφέρεται  σὲ  ἔκθεση  τοῦ  Ἐρυθροῦ  Σταυροῦ,  ὅτι  προξενεῖα  τῶν 
χωρῶν  τῆς  Λατινικῆς  Ἀμερικῆς  ἐξέδωκαν  ὑπὲρ  τῶν  ἑβραίων  3.000  διαβατήρια,  τὰ  ὁποῖα 
καὶ  ἀνεγνώρισαν,  χωρὶς  δυσκολία,  οἱ  Γερμανικὲς  ἀρχές
4
.  Τὸ  ἴδιο  συνέβαινε  καὶ  μὲ  τοὺς 
λοιποὺς  ἑβραίους  τῆς  Γαλλίας,  ποὺ  ὅλοι  τους  θεωροῦνταν  ʺἈμερικανοίʺ,  διότι  προορί‐
ζονταν  γιὰ  τὶς  Ἡνωμένες  Πολιτεῖες,  ὡς  πιὸ  ʺπολιτισμένοιʺ.  Ἀκόμα  καὶ  ἡ  συγκέντρωσή 
τους,  πρὶν  τὴν  ἀναχώρησή  τους  γιὰ  τὶς  Η.Π.Α.,  γινόταν  στὸ  προνομιοῦχο  στρατόπεδο 
Vittel, στὴ Νότια Γαλλία, ποὺ ἦταν ἀποκλειστικὰ γιʹ Ἀμερικανούς. 

1
 Stavroulakis, σ. XIV. 
2
  περ.  ʺThe  Jewish  Weekʺ    6/10/1983,  ὑπὸ  Μ.  Μάτσα,  στὸ  περ.  ʺΧρονικά,  ἔκδ.  τοῦ  Κεντρικοῦ  ἰσραηλιτικοῦ 
συμβουλίου τῆς Ἑλλάδοςʺ, Σεπτ. 1986, ἔτος Ιʹ σ. 16. 
3
 Judaica III 818, Athens. 
4
 βλ. Vol. I, of the Red Cross  Report p. 645, παρὰ Harwood, σ. 26. 
84


 
177. Στὴν  Αὐστρία.  Ἐδῶ  μαζεύονταν  ἑβραῖοι  καὶ  ἀπὸ  τὶς  ὅμορες  χῶρες,  φεύγο‐
ντας  τὴν  ἰουδαιοναζιστικὴ  σαργάνη.  Ἔτσι,  ἐνῶ  κατὰ  τὴ  στιγμὴ  τοῦ  ʺAnschlussʺ,  τῆς  προ‐
σάρτησης,  δηλονότι,  τῆς  Αὐστρίας  στὴ  Γερμανία  (Μάρτιος  1938),  οἱ  ἑβραῖοι  τῆς  χώρας 
ἦταν 181.778· μετὰ τὴν ἔκδοση τῶν Nuremberg Laws, αὐτοὶ ἀνέβηκαν τὶς 220.000
1
. Παράλ‐
ληλα δουλεύει καὶ ἡ ἐπιχείρηση τῆς μετανάστευσης: ʺμόνο σὲ διάστημα λιγότερο ἀπὸ δύο 
μῆνες  (Μάρτιος‐Ἀπρίλιος  1938)  ἀνεχώρησαν  ἀπὸ  Αὐστρία  4.700  ἑβραῖοιʺ
2
.  Στὴν  πρω‐
τεύουσα τῆς χώρας, τὴ Βιέννη, λειτουργοῦσαν πολλὲς ὀργανώσεις, στὶς ὁποῖες ὁ βασιλιὰς 
ἀνέθεσε  τὸ  μεταναστευτικὸ  ἔργο.  Τὸν  Μάιο  τοῦ  1938,  συσταίνεται  τὸ  ʺZionist  Palestine 
Officeʺ, στὸ ὁποῖο ʺἐπετράπη νὰ ὀργανώσει τὴ νόμιμη καὶ ʹπαράνομηʹ μετανάστευση πρὸς 
Παλαιστίνηʺ.  Τὸν  Αὔγουστο,  τοῦ  ἴδιου  ἔτους,  μὲ  τὴν  παρουσία  τοῦ  ἰουδαιοσιωνιστῆ 
Eichmann συσταίνεται ὁ ʺZentralstelle fuer juedische Auswanderungʺ, ὁ ὁποῖος ʺἦταν ὑπεύ‐
θυνος  γιὰ  τὴ  ʹλύση  τοῦ  ἰουδαϊκοῦ  προβλήματοςʹ  στὴν  Αὐστρίαʺ
3
.  Τὰ  παραθέματα  εἶναι 
σαφή. 
 
178. Τὸ  Βέλγιο  κατελήφθη  ὁλοκληρωτικὰ  ἀπὸ  τοὺς  Γερμανοὺς  τὴν  28/5/1940. 
Ἀμέσως  τοποθετεῖται  στρατιωτικὴ  ἡγεσία,  μέχρι  τὴν  ἀπελευθέρωση  (Σεπτ.  1944).  Οἱ 
ἑβραῖοι,  χωρὶς  νὰ  ἔχει  γίνει  καμιὰ  ἐνέργεια  ἐναντίον  τους,  φοβούμενοι  τὴ  ʺσαπωνο‐
ποίησηʺ, ἐγκαταλείπουν τὴ χώρα. Ἐπιτέλους στὶς 28/10/1940 ἐκδίδεται, ἀπὸ τὴν παραπάνω 
διοίκηση,  ʺἡ  πρώτη  διαταγὴ  φυλετικῆς  διάκρισηςʺ  εἰς  βάρος  τῶν  ʺκαταδιωκομένωνʺ 
ἑβραίων, μὲ τὴν ὁποία ἀπαγορευόταν ἡ ἐπιστροφὴ τῶν ἑβραίων στὸ Βέλγιο. Ἐπίσης, στὴν 
ἴδια  διαταγή,  ὁριζόταν,  οἱ  ἄνω  τῶν  15  ἐτῶν  ἑβραῖοι  νὰ  καταγραφοῦν  στοὺς  καταλόγους 
τῆς  ἱ.κ. καὶ νὰ  φέρουν στὶς  ταυτότητες τυπωμένο ἐμφανῶς τὸ γράμμα ʹJʹ. Κατεγράφησαν 
συνολικὰ 42.000· ʺ10‐13.000 δὲν κατεγράφησαν πουθενάʺ
4
. Μὴ νομισθεῖ ὅτι οἱ ἀρχηγοὶ τῆς 
συναγωγῆς  στὸ  Βέλγιο  ἔστεκαν  μὲ  ʺσταυρωμέναʺ  τὰ  χέρια.  Γνωρίζοντας  ὅτι  ὁ  ναζισμὸς 
διάκειται  ʺἐχθρικῶςʺ  ἀπέναντι  τῶν  ἑβραίων,  οἱ  παραπάνω  ἀφέντες,  ἐφαρμόζοντας  τὴν 
πρακτικὴ ʺἀντίστασηςʺ κατὰ τοῦ ναζισμοῦ, συσπειρώθηκαν στὴν ʺὁμοσπονδία τῶν σιωνι‐
στῶν  κομμάτωνʺ.  Πέρα  ἀπὸ  τὸν  ʺπόλεμοʺ  ποὺ  ἔκαναν  κατὰ  τοῦ  ναζισμοῦ,  ἐκεῖνο  ποὺ 
ἐνδιαφέρει ἐδῶ, εἶναι πὼς οἱ ἀρχηγοὶ τῆς συναγωγῆς, ἔχοντας ἀνύστακτο ἐνδιαφέρον στὸ 
νὰ  σώσουν  ὁμοθρήσκους,  ʺἐπέτυχαν  τὴν  ἀπόκτηση,  μέσω  Ἑλβετίας,  πιστοποιητικῶν 
μετανάστευσης τῶν ἑβραίων πρὸς Παλαιστίνηʺ
5
. Ἑπομένως, ὅλα καλά! Οἱ μὲν ναζὶ ʺκυνη‐
γοῦνʺ τοὺς ἑβραίους, ὅμως οἱ σιωνιστὲς ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ καί, γιʹ αὐτὸ τοὺς φυγαδεύουν…. 
 
179. Στὴν Οὑγγαρία οἱ ἑβραῖοι ἦταν ἐλεύθεροι. Αὐτὸ ἀναφέρει ἔκθεση τοῦ Δ.Ε.Σ.: 
ʺΜέχρι  τὸ  Μάρτιο  τοῦ  1944,  οἱ  ἑβραῖοι  ποὺ  εἶχαν  θεωρήσεις  εἰσόδου  γιὰ  τὴν  Παλαιστίνη, 
ἦταν ἐλεύθεροι νὰ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὴν Οὑγγαρία, ὅποτε ἤθελανʺ
6

 

1
 Judaica III 898, Austria. 
2
 αὐτ. 899. 
3
 Judaica III 899, Austria. 
4
 Judaica IV 420, Belgium. 
5
 Judaica IV 422, Belgium. 
6
 Vol. I, p. 648, Harwood, σ. 26. 
85


180. Οἱ  ἑβραῖοι,  πρὶν  μεταφερθοῦν  στὰ  ναζιστικὰ  σ.σ.,  γιὰ  νὰ  γίνουν  ʺσαποῦνιʺ, 
στρατωνίζονται  σὲ  εἰδικὰ  διαμορφωμένους  χώρους,  οἱ  ὁποῖοι  χῶροι  παραχωρήθηκαν,  γιʹ 
αὐτὴ  τὴ  χρήση,  ἀπὸ τοὺς  ἰδιοκτῆτες  τους,  οἱ  ὁποῖοι εἶναι  μεγαλώνυμοι  ἰουδαῖοι!  Οἱ  χῶροι 
τοῦτοι,  οἰκόπεδα  καὶ  κτίσματα  μεγάλης  χωρητικότητας,  ὑποδέχονταν  καὶ  φιλοξενοῦσαν 
τοὺς  ἑβραίους  ἐκείνους  ποὺ  κατεγράφησαν  γιὰ  νὰ  μεταφερθοῦν  στὰ  σ.σ..  Τὰ  παραπάνω 
στρατόπεδα,  τὸ  ἀναφέραμε  ἤδη,  ἀνῆκαν  σὲ  ἰουδαίους  καπιταλιστές:  τῆς  Θνίκης  ἀνῆκε 
στὸν  ʺβαρόνοʺ  Hirsch·  τοῦ  Βερολίνου,  στὸν  Wissenthal·  τῆς  Βιέννης,  στὸν  βασιλιὰ  Roth‐
schild….  Ὅμως  ἀπὸ  τὴν  παραχώρηση  τῶν  στρατοπέδων  τους,  ποὺ  ἔκαναν  οἱ  σιωνιστές, 
πρὸς  τοὺς  ὁμοθρήσκους  τους,  βγαίνει  ἕνα  ἐπιχείρημα,  ποὺ  χαντακώνει  κι  αὐτοὺς  καὶ  τὸ 
ʺὉλοκαύτωμάʺ  τους.  Εἶναι  τοῦτο:  ἂν  οἱ  παραπάνω  σιωνιστὲς  παραχωροῦσαν  στοὺς 
ὁμοθρήσκους τους τὰ στρατόπεδά τους, ἀσφαλῶς γιὰ νὰ τοὺς σώσουν, τότε ἰδοὺ οἱ σιωνι‐
στὲς  ἀρχηγοί,  ὡς  συντελεστὲς  τοῦ  σχεδίου  μετανάστευσης·  ἂν  τοῦτοι  παραχωροῦσαν  τὰ 
στρατόπεδα, ἐπειδὴ τοὺς ἀνάγκαζαν οἱ ναζί, τότε, ἀφοῦ οἱ ναζὶ εἶχαν ἐπάνω τους ἐξουσία, 
γιατὶ δὲν κρατοῦσαν κι αὐτοὺς ὁμήρους, νὰ κατάσχουν καὶ τὶς πολυτελεῖς ἐπαύλεις τους; 
Ἐπισημαίνουμε  πὼς  οἱ  ἑβραῖοι  ἐκεῖνοι  ποὺ  ὁδηγοῦντο  στὰ  σ.σ.  ἦταν  ὅλοι  τῆς  μεσαίας 
τάξης.  Ἀπὸ  τοὺς  μεγαλοκαπιταλιστὲς  δὲν  συνελήφθη  οὔτε  ἕνας!  Δὲν  συνελήφθη  οὔτε 
ὁδηγήθηκε  στὰ  κρεματόρια  κανένα  μέλος  τῆς  οἰκογένειας  Rothschild,  τῆς  οἰκογένειας 
Monteffiore, τῆς οἰκογένειας Périere, τῆς οἰκογένειας Eichthals, τῆς οἰκογένειας Hirsch, τῆς 
οἰκογένειας  Krupp,  τῆς  οἰκογένειας  Agnelli,  τῆς  οἰκογένειας  Sassoon….  Ἐπίσης,  νὰ 
σημειώσουμε, δὲν  κρατήθηκε  ἀπὸ  τοὺς ναζί, κανεὶς ραμπί, κανεὶς  kapos, κανεὶς  shelihim, 
κανεὶς  ἀστυνομικὸς  τοῦ  ʺἰουδαϊκοῦ  πρακτορείουʺ!  Ἀκόμα,  δὲν  συνελήφθη  κανεὶς  ἑβραῖος 
προπαγανδιστής: οὔτε ὁ B. Lecache (πρόεδρος τοῦ ʺRassemblement mondial antiracisteʺ οὔτε 
ὁ  Jules  Isaac  (συγγραφέας,  ποὺ  προτρέπει  τοὺς  χριστιανοὺς  νὰ  δηλώσουν  ʺμεταμέλειαʺ 
ἀπέναντι τῶν ἑβραίων). 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
86


ιζʹ  Ἀποκάλυψη ‐ βόμβα: ὁ ναζισμὸς ἐπέτρεπε ἐξαγορὰ 
κρατουμένων. 
 
 
181. Μιὰ  ἄλλη  ὁμολογία,  ἀπὸ  ἰουδαϊκῆς  πλευρᾶς,  εἶναι  ὅτι  στὸ  νταραβέρι  ποὺ 
γινόταν  μεταξὺ  τῶν δύο  ἀτιμοτάτων  ‐ισμῶν, ὑπῆρχε ἡ δυνατότητα ἐξαγορᾶς τῶν ἰουδαί‐
ων  κρατουμένων.  Μὲ  τὴν  ἀναφορὰ  τούτης  τῆς  λεπτομέρειας,  οἱ  ἰουδαῖοι  μυθολογιστὲς 
εἶχαν σκοπὸ να προσδώσουν ἀληθοφάνεια καὶ στὸν περίγυρο τῆς ʺγενοκτονίαςʺ, ὅμως τὸ 
πράγμα δὲν ʺἔδεσεʺ. Ἀλλʹ ἂς ἀναφέρουμε, πρῶτα, ὁρισμένες τέτοιες περιπτώσεις. 
Στὴν  κορύφωση  τοῦ  πολέμου,  ὁ  Himmler  διατάσσει  τὸν  Eichmann  νὰ  ἔρθει  σὲ 
συνεννόηση  μὲ  τὸν  διαβόητο  σιωνιστὴ  προσωπάρχη  τῆς  ροτσιλδικῆς  αὐλῆς  Joel  Brand. 
Στὴ  συνάντηση  τῶν  δύο  ὁμοθρήσκων  ἰουδαιοναζὶ  γίνεται  συμφωνία,  νὰ  μεταβῆ  ὁ  Brand, 
ἀπὸ  Βουδαπέστη  σὲ  ΚΠολη,  ὅπου  θὰ  ὑποβάλει  στοὺς  ἐκεῖ  ἐδρεύοντες  Συμμάχους  τὴν 
πρόταση, νὰ μεταφερθοῦν ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, στὴν Παλαιστίνη καὶ ΗΠΑ, 1.000.000 ἑβραῖοι. 
Τὸ τίμημα ποὺ θὰ κατέβαλλε ὁ σιωνισμὸς θὰ ἦταν 10.000 φορτηγά, τὰ ὁποῖα ὁ γερμανικὸς 
στρατὸς  θὰ  χρησιμοποιοῦσε  στὸ  μέτωπο  τῆς  Ρωσίας.  ʺΔυστυχῶς  τὸ  σχέδιο  δὲν  πραγμα‐
τοποιήθηκεʺ
1
.  Στὴν  Graz  τῆς  Αὐστρίας  συναντᾶται  τὴν  9‐10/11/1938  (Kristallnacht)  μὲ 
terminus post quem ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἱ.κ., ὁ ραμπὶ Elijah, μὲ τὸν Adolf Eichmann. Μεταξὺ τῶν 
δύο ʺσυμφωνήθηκε ἡ καταβολὴ 5.000.000 μάρκων, γιὰ τὴ διευκόλυνση τῆς μεταφορᾶς 600 
ἑβραίων στὴν Παλαιστίνηʺ. Πλὴν ἡ ʺKristallnachtʺ ἔγινε αἰτία νὰ ματαιωθεῖ τὸ σχέδιο
2
. Ὁ 
Μαξ.  Μέρτεν  καὶ  ὁ  ἀρχιραμπὶ  τῆς  Θνίκης  συμφωνοῦν,  ἕναντι  ὁρισμένου  ποσοῦ,  νὰ 
ἀπαλλαγοῦν  οἱ  ἑβραῖοι  ἀπὸ  τὰ  καταναγκαστικὰ  ἔργα.  Λεπτομέρειες  στὸ  κεφ.  ʺἩ  δίκη 
Μαξ Μέρτενʺ. 
 
182. Ἀπὸ τὰ παραπάνω προσδίδεται στὸ ναζισμὸ ἡ μομφὴ ὅτι εἶναι ὄντως ἄτιμος, 
καὶ  πὼς  ποδοπατεῖ  ὅποια  ἰδεολογία,  ἀρκεῖ  νὰ  ἐξασφαλίσει  χρῆμα.  Μέχρις  ἐδῶ,  καλά! 
Ὅμως  ἐδῶ  μᾶς  ἀνοίγεται  ἕνα  παράθυρο:  ἀφοῦ  οἱ  ναζὶ  ἦταν  εὐεπίφοροι  στὴν  ἐξαγορά, 
τότε  οἱ  σιωνιστὲς  εἶχαν  ἄνετα  τὴν  εὐκαιρία  νὰ  ἐξαγοράσουν  ὅλους  τοὺς  ὑποτακτικούς 
τους, ποὺ βρίσκονταν στὰ σ.σ.. Ἑπομένως, γιὰ ποιὰ ʺγενοκτονίαʺ μιλᾶμε; 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 Harwood, σ. 5b. 
2
 Judaica 864, Graz‐Austria. 
87


ιηʹ  Ἡ μεταφορὰ τῶν ἑβραίων γινόταν ʺλαθραῖαʺ! 
 
 
183. Ναὶ  μέν,  οἱ  ὀργανώσεις  ἐργάζονταν  ἀόκνως  καὶ  τὸ  χρῆμα  ἀπὸ  ἑβραίους  καὶ 
ʺgoimʺ  ἔρρεε  ὡς  πακτωλός,  ἐνῶ  οἱ  ἑβραῖοι  ἀνέμεναν  τὴν  ἐντολὴ  τῆς  μεταφορᾶς.  Ὅμως 
μποροῦν  νὰ  προσκομισθοῦν  δυνατὲς  ἀποδείξεις  ὅτι  οἱ  ἑβραῖοι  μεταφέρονταν  στὸν  προσ‐
διορισμένο  τόπο;  Βεβαίως!  Τὰ  κουνέλια  μεταφέρονταν  μὲ  πλοῖα  ἰουδαϊκῆς  ἰδιοκτησίας, 
ἐπανδρωμένα  μὲ  ναῦτες  ἑβραίους,  τῶν  ὁποίων  ἡ  ὑπηρεσία  σʹ  αὐτὰ  λογιζόταν  ὡς  στρα‐
τιωτικὴ θητεία. 
 
184. Ἀναφέρονται  τὰ  ὀνόματα  κάποιων  πλοίων,  ποὺ  ἐκτελοῦσαν  γιὰ  χρόνια 
δρομολόγια  μεταξὺ  Εὐρωπαϊκῶν  λιμένων  καὶ  Παλαιστίνης.  Ὁρῖστε  τοῦτα:  ʺτὸ  πλοῖο  τῆς 
I.Z.L.  ʹAltalenaʹ  ʺ·  ʺτὸ  πλοῖο  τῶν  προσφύγων  ʹTheodor  Herzlʹ  ʺ·  ʺτὸ  πλοῖο  τῶν  μεταναστῶν 
ʹExodusʹ ʺ· ʺτὸ πλοῖο ʹStrumaʹ ʺ. Τὸ τελευταῖο τοῦτο ἦταν ἑβραιοβουλγάρικης πλοιοκτησίας 
καὶ ʺἔπλεεν ὑπὸ παναμαϊκὴν σημαίανʺ
1
. Ἡ ἱστορία τῆς μεταφορᾶς τῶν ἑβραίων μὲ ἰουδαι‐
όκτητα  πλοῖα,  ἔγινε  εὐρύτερα  γνωστὴ  στὸ  φιλότεχνο  κοινό,  ἀπὸ  σειρὰ  25  λιθογραφιῶν 
ποὺ ἐποίησε ὁ Ἰσπανὸς συρρεαλιστὴς ζωγράφος Salv. Dali, κατὰ τὸ 1968. Τὸ corpus τῶν 25 
ἐκείνων  μικρῶν  πινάκων  ἐξετέθη  σὲ  ἔκθεση  τῆς  Ρώμης,  κατὰ  τοὺς  μῆνες  Νοέμβριο  ‐ 
Δεκέμβριο τοῦ 1999, καὶ μὲ γενικὸ τίτλο ʺAliyahʺ. Γιὰ μᾶς, τὸ μεγαλύτερο ἐνδιαφέρον, ἀπὸ 
τὶς  λιθογραφίες  ἐκεῖνες,  παρουσίαζε  ὁ  πίνακας,  ὅπου  εἰκονίζετο  πλοῖο  νὰ  μεταφέρει 
ἑβραίους. Τὸ ὄνομα τοῦ πλοίου ʺEliahu Colombʺ! 
Ἀλλὰ  δὲν  ἦταν  μόνο  τὰ  προαναφερθέντα  πλοῖα.  Σώζεται  ἀλληλογραφία,  ὅπου 
ʺἀποκαλύπτεται ὅτι καὶ ὁ Ἑλληνικὸς στόλος λάβαινε συχνὰ μέρος στὴ λαθραία μεταφορὰ 
ἑβραίωνʺ. Ἀναφέρεται καὶ τοῦτο: ʺδιευθυντὴς μεγάλου πρακτορείου ταξιδίωνʺ στὴ Γερμα‐
νία, ἑβραῖος, ἀσφαλῶς, ποὺ εἶχε στενὲς σχέσεις μὲ πολλοὺς ναζὶ ἀξιωματούχους (τὸν Ha‐
gen,  τὸν  Eichmann,  τὸν  Dannecker),  τοὺς  προέτρε  ʺἐπίμοναʺ  νὰ  προβοῦν  στὴν  ἐκτέλεση 
ʺτοῦ  σχεδίου  ἀγορᾶς  παλαιῶν  ἑλληνικῶν  πλοίων,  γιὰ  τὴ  λαθραία  μεταφορὰ  τῶν 
ἑβραίωνʺ
2

Τὰ  πλοῖα  τοῦτα,  ποὺ  μετέφεραν  τοὺς  ἑβραίους,  ʺἦταν  ὑπερπλήρη  ἀπὸ  ἑβραίους·  ὅ‐
μως  ἂν  καὶ  ὄχι  γερὰ  ναυπηγημένα,  συνέχιζαν  νὰ  καταπλέουν  στὶς  ἀκτὲς  τῆς  Παλαιστί‐
νης,  κατὰ  τὶς  νυχτερινὲς  ὧρεςʺ.  Οἱ  ἱστορίες  τῶν  ταξιδιῶν  μὲ  τὰ  πλοῖα  ἐκεῖνα  καὶ  τὰ 
σαμποτὰζ  ἐναντίον  τῶν  Βρετανῶν  καὶ  τῶν  Ἀράβων  στὴν  Παλαιστίνη,  ἀπὸ  τὶς  ἰουδαϊκὲς 
τρομοκρατικὲς  ὀργανώσεις  ʺI.Z.L.ʺ  καὶ  ʺLehiʺ,  ʺἔγιναν  θρύλος,  ἱστορία  λατρείας  καὶ  ἡρωι‐
σμοῦʺ
3

Τὰ  πλοῖα,  μὲ  ἑκατοντάδες  ἑβραίους  κατευθύνονται  πρὸς  Παλαιστίνη.  Ὅμως,  φθά‐
νοντας  ἐκεῖ,  οἱ  ʺβρετανοὶʺ  ἀρνοῦνται  τὴν  προσάραξή  τους.  Τοὐλάχιστον  ἔτσι  αὐτοὶ 

1
 βλ. ʺΒραδυνὴʺ 26/2/1942.‐ Judaica IV 392, Begin Men..‐ Judaica VIII 769, History.‐ Judaica IV 625‐626 (fig. 7): ʺΤὸ 
τέλος τοῦ ταξιδιοῦ· οἱ ʹπαράνομοιʹ μετανάστες καταφθάνουν στὸ ἱσραὴλ μὲ πλοῖο, ὅπου καὶ τοὺς ὑπο‐
δέχονται τὰ μέλη τῆς ʹHaganahʹ ʺ.‐ ʺἹσραηλινὰ Νέαʺ Ἀθηνῶν 18/11/1970, Βʹ 32 (ἀναφορὲς στὸ πλοῖο ʺἜ‐
ξοδοςʺ). 
2
 Billig, The Launching… σ. 23‐24. 
3
 Judaica IV 392, Begin Men· VIII 769, History· IV 625. (βλ. σημ. προηγούμενη). 
88


διαβεβαίωναν  τοὺς  Παλαιστινίους  οἱ  ὁποῖοι  ἀγωνίζονταν  ἀπεγνωσμένα,  ἐναντίον  τῶν 
ἀνθρωποφάγων  κατακτητῶν·  ὅτι  ʺἐμποδίζουν  τοὺς  ἑβραίους  νὰ  ἐγκατασταθοῦν  στὴν 
Παλαιστίνηʺ.  Παρὰ  ταῦτα  τὰ  πλοῖα  ἔφταναν  σὲ  ὅλα  τὰ  λιμάνια  τῆς  Μέσης  Ἀνατολῆς. 
Αἴφνης  ἡ  βρετανικὴ  βάση  τῆς  ἀγγλοκρατούμενης  Κύπρου  διατηροῦσε  ʺστρατόπεδο 
ἑβραίων  μεταναστῶνʺ  ἀπʹ  ὅπου,  στὴ  συνέχεια  τοὺς  ἀποβίβαζαν  νύκτωρ  στὴν  Παλαι‐
στίνη, ἐνῶ οἱ ʺβρετανοὶʺ κοιμόνταν
1

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 Judaica IV 582, 627‐628 καὶ fig. 8. 
89


ιθʹ  Ἀλλαγὴ ὀνόματος παρὰ ἑβραίοις: πράξη αἰσχύνης! 
 
 
185. Κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ʺὉλοκαυτώματοςʺ, οἱ ἑβραῖοι ἁπαξάπαντες ὑποχρεοῦ‐
νται σὲ ἀλλαγὴ τοῦ ὀνόματός τους. Τοῦτο, ἡ εὔκολη μεταποίηση τοῦ ὀνόματος, δηλονότι, 
ἀποτελεῖ  πράξη  συνηθισμένη  στὴ  φυλὴ  αὐτή.  Κάθε  ἑβραῖος,  ὅταν  τοῦ  ὑποδείξει  ἡ 
συναγωγή, ὑποχρεοῦται νὰ προβῆ στὴν ἀλλαγὴ τῶν στοιχείων τῆς ταυτότητός του, χωρὶς 
νὰ ἐκφρασθῆ δυσμενῶς. Ἡ μεταποίηση τοῦ ὀνόματος, περιλαμβανόμενη στοὺς ὅρους τοῦ 
ʺkiddush  ha‐shemʺ,  ἀποφασίζεται  ἀπὸ  τοὺς  ἀρχηγοὺς  τοῦ  ἰουδαϊσμοῦ  καὶ  ἐφαρμόζεται 
ἀδιαμαρτύρητα ἀπὸ τοὺς ὑπηκόους τους. Θεωρούμενη πράξη ἠθικῶς ἀδιάφορη, ἡ ὀνομα‐
τοδοσία γίνεται χωρὶς ἐνδοιασμό. Ἐξαιτίας τῆς τυχούσης ἐκκρεμότητος, δικαστικῆς, οἰκο‐
νομικῆς,  ἠθικῆς,  θρησκευτικῆς,  ὁ  ἑβραῖος,  ἀλλάζοντας  κατοικία  ἢ  χώρα,  συνακόλουθα 
ἀλλάζει  καὶ  ταυτότητα.  Τὴ  μετωνυμία  τους  οἱ  ἰουδαῖοι  ἄρχισαν  μὲ  τὴν  ἔναρξη  τῆς 
ταλμουδικῆς  περιόδου·  ἀπὸ  δὲ  τῆς  ἐγκαθιδρύσεως  τῆς  βασιλείας  τοῦ  Rothschild,  ἡ  πρα‐
κτικὴ  τούτη  ἔγινε  συστηματική.  Ἐδῶ,  ʺἀλλεπάλληλες  γενεὲς  γηγενῶν  ἑβραίων  συνετέ‐
λεσαν  στὴν  ἀπόρριψη  ὁρισμένων  παλιότερων  τύπων  ἐπιθέτων  καὶ  στὴ  δημιουργία  νέων. 
Ἔτσι  χρησιμοποιήθηκαν,  μερικὲς  φορές,  ἀπροσδιόριστης  προέλευσης  βιβλικὰ  ὀνόματα, 
ξαναφέρνοντας  ἔτσι  στὴν  ἐπιφάνεια  προβιβλικοὺς  χαναανιτικοὺς  προσδιορισμούς,  ἢ 
πλάθοντας  ἐξ  ὑπαρχῆς  νέα  ὀνόματα,  προερχόμενα  ἀπὸ  πατρωνυμικά,  ὅπως  Abramson, 
Abramowitz,  Jacobson,  Jacobowitz,  Mendelssohn·  ἀπὸ  τὸν  τόπο  καταγωγῆς,  ὅπως  Berliner, 
Bresslau,  Poznanski,  Moscowitz·  ἀπὸ  τὸ  ἐπάγγελμα,  ὅπως  Drucker,  Schneider,  Wechsler· 
ἀπὸ  κάποια  χαρακτηριστικά,  ὅπως  Alt,  Klein,  Schwartzʺ
1
.  Στὸ  κράτος  τῆς  ἐπιβολῆς  τῆς 
ἀτιμίας δὲν νοεῖται σιωνιστὴς ποὺ δὲν συνέδεσε τὸ οἰκογενειακό του ὄνομα μὲ τὴν ἑβραι‐
οποίηση.  Ὅλοι  οἱ  ἐπιφανεῖς  σιωνιστὲς  ἄλλαξαν  τὸ  ἐπίθετό  τους,  ἐπιβεβαιώνοντας  τὸν 
κανόνα. Ἔτσι ὁ Schimshelevitz μετονομάζεται σὲ Ben‐Zvi· ὁ Rubashov, σὲ Shazar· ὁ Finkel‐
stein,  σὲ  Litvinoff·  ὁ  Gruen,  σὲ  Ben‐Gurion·  ὁ  Shertok,  σὲ  Sharett·  ὁ  Shkolnik,  σὲ  Eshkol·  ἡ 
Myerson, σὲ Meir
2

 
186. Γίνεται  ἀντιληπτό,  ἡ  μεταποίηση  ὀνόματος  συνιστᾶ  πράξη  ἀτιμίας.  Δὲν 
χρειάζεται  νὰ  ἐπιμείνουμε,  τὸ  νὰ  σὲ  ὑποχρεώνει  μία  ἀόρατη  ἀρχὴ  νὰ  γίνεις  ὅ,τι  θέλει 
αὐτή,  δὲν  εἶναι  παρὰ  μία  καταίσχυντη  πράξη,  ἐντασσόμενη  στὴν  προοπτικὴ  τοῦ  ἐσχα‐
τικοῦ ἐλέγχου. 
 
187. Πῶς  δικαιολογοῦν  αὐτὴν  τὴν  ἀπερίγραπτη  μαστροπεία  οἱ  μετωνυμούμενοι; 
Προσπαθοῦν νὰ πείσουν τοὺς ʺἔξωʺ ὅτι ἡ ἀλλαγὴ ὀνόματος ἀπὸ τὸν ἑβραῖο συγκαλύπτει 
προσπάθεια  ἀπομακρύνσεως  ἀπὸ  τὴν  ἰουδαϊκὴ  θρησκεία.  Ἔτσι,  τοὐλάχιστον,  γράφει  μὲ 
πλαστὴ  ὀδύνη  ὁ  σιωνιστὴς  Ruppin,  ὅτι  ʺἡ  ἐγκατάλειψη  τοῦ  ἰουδαϊκοῦ  ὀνόματος  ἀποτελεῖ 

1
 Judaica XII 812, Names. 
2
 αὐτ. 
90


τεκμήριο  ἀπομακρύνσεως  ἀπὸ  τὸν  ἰουδασμόʺ
1
.  Συναφῶς  καὶ  ὁ  ἀνώνυμος  ἰουδαῖος  ποὺ 
ἀσκεῖ τὴν τέχνη τῆς παραπειθοῦς ἐπιτυχῶς, ἀποφαίνεται ὅτι τὰ ὀνοματεπώνυμα γιὰ τοὺς 
ἑβραίους  ʺἀποτελοῦν,  διὰ  μέσου  τῶν  αἰώνων  ἕνα  εἶδος  ἠθικοῦ  στρατοπέδου  συγκέν‐
τρωσης,  ἀπὸ  τὸ  ὁποῖο  ὁ  ἰσραὴλ  πάντοτε  προσπαθοῦσε  νὰ  ἀποδράσειʺ.  Φτάνει  δὲ  μέχρι 
σημείου  νὰ  ὁρίζει  τὸ  ἰουδαϊκὸ  ὀνοματεπώνυμο  ʺἰσόβιο  περιορισμὸ  ἐντὸς  τῆς  ἰουδαϊκῆς 
φυλακῆςʺ
2
.  Ἡ  μετωνυμία  στοὺς  ἰουδαίους  δὲν  ὀφείλεται  στὴν  μετακίνησή  τους  στὸν 
Χριστιανισμό,  ὅπως  παραπλανᾶ  ὁ  μόλις  ἀναφερθεὶς  ἰουδαῖος,  ἀλλὰ  στὸ  σχέδιο  διεισ‐
δύσεως  στὸν  Χριστιανισμό,  ὅπως  καὶ  μὲ  τὸ  βάπτισμα  ἰουδαίων  τινῶν,  μὲ  ἐπιδιωκόμενο 
σκοπὸ  τὴν  ἔσωθεν  διάβρωση.  Ὁ  ἰουδαῖος  μεταλλάσσεται  ὀνοματικῶς,  πειθόμενος  στὴν 
ἐντολὴ τοῦ ʺSanhendrinʺ. Τοῦτο παρατηρεῖται ἤδη ἀπὸ τοὺς Ἑλληνιστικοὺς χρόνους, ὅταν 
οἱ  ἰουδαῖοι  ἀρχίζουν  νὰ  υἱοθετοῦν  ἑλληνικὰ  ὀνόματα  (Ἰσίδωρος,  Ἀριστόβουλος,  Φίλων). 
Κατὰ  δὲ  τοὺς  χρόνους  τῆς  σωτηρίας  οἱ  ἰουδαῖοι  μετονομάζονται  πολὺ  συχνότερα. 
Μετονομάζονται  ὁπωσοῦν  εὐπρεπῶς:  Fitoussi,  Timsit,  Kadhouri  (Βόρειος  Ἀφρική)· 
Rothschild,  Bauer,  Blum  (Γερμανία)·  Carcassonne,  Sartre,  Aragon  (Γαλλία)·  Gomez,  Valensi, 
Villanova  (Ἰσπανία)·  Rabinowitz,  Kerenski,  Rappoport  (Ρωσία)·  Kohn,  Kuhn,  Trostler 
(Οὑγγαρία)·  Morgan,  Robbins,  Bechtel  (ΗΠΑ)·  Balfour,  Russel,  Elf  (Ἀγγλία)·  Romis,  Paris, 
Agnelli (Ἰταλία)· Walessa, Wojtylla, Kuhn. 
 
188. Δῆτε  καὶ  τοὺς  Ἑλλάδι  ἑβραίους,  πῶς  μεταλλάσσονται:  Τσάτσος  (ἀπὸ  Sas‐
soon), Ροζάκις (ἀπὸ Ροζεστάιν), Πάμπλο (Κωνσταντίνης, Λοβέρδος, Μπενάκης…. 
 
189. Μεμονωμένοι ἑβραῖοι ποὺ ἄλλαξαν τὰ ἐπίθετά τους, τοὐλάχιστον μιὰ φορά, 
εἶναι ὅλοι τους. Ὁρῖστε ὀνόματα τινὰ ἑβραίων τῆς ʺγαλλικῆςʺ, ἂς ποῦμε διανόησης, ποὺ τʹ 
ἄλλαξαν, ἴσως ὡς ʺκαλλιτεχνικὰʺ ψευδώνυμα: ὁ Jéroboam Rothschild, ἐκδότης ʺγαλλικῶνʺ 
φύλλων,  ὀνομάζεται  σὲ  Georges  Mandel·  ὁ  Cohen,  σὲ  Fabius  de  Champville·  ὁ  Lévitan,  σὲ 
Géo  Villetan·  ὁ  Lekah,  σὲ  Bernard  Lecache·  ὁ  Hirsch,  σὲ  Hutin·  ὁ  Camile  Loutre,  σὲ  André 
Sully·  ὁ  Léopold  Hesse,  σὲ  Léo  Poldès·  ὁ  Herzog,  σὲ  Maurois·  ὁ  Latzarus,  σὲ  Gallus·  ὁ  Kurt 
Caro, σὲ Manuel Humbert· ὁ Weisskopf, σὲ Gombault· ὁ Schwob, σὲ dʹ Héricourt· ὁ Sternberg, 
σὲ  de  Armella·  ἡ  Héléne  Braun,  σὲ  Brown·  ὁ  Angelo  Tasca,  σὲ  André  Leroux…
3
.  Οἱ  ἑβραῖοι 
ἀλλάζουν  τὰ  ὀνόματά  τους,  ἀφοῦ  ἐπιδιώκουν  νὰ  συνδέουν  τὴν  ὀνοματοθεσία  τους  μὲ 
κάποιο ὄνομα εὔηχο καὶ παραπλανητικό. Ὁ Karfunkelstein μετονομάζεται σὲ Léon Blum· ὁ 
Μαρδοχάι,  σὲ  Marx.  Ἄλλοι  μετονομάζονται  σὲ  ἀναφορὰ  μὲ  ὄντα,  πράγματα,  ἢ  πόλεις: 
ʺBlumʺ (ἀπὸ τὸ γερμανικὸ Die Blume = τὸ ἄνθος). Πολλοί τους, πλάι στʹ ὄνομά τους θέτουν 
κι ἕνα τίτλο εὐγενείας: Fabius ʺdeʺ Champville, ʺdʹ ʺ Héricourt, ʺdeʺ Armella, ʺvonʺ Stroheim. 
Καὶ  ἄλλοι  ποὺ  ἐπιλέγουν  εὐγενέστερα  ὀνόματα:  Freud  (ἀπὸ  τὸ  γερμ.  freund  =  φίλος), 
Adler  (γερμ.  ἀετός).  Ποῦ  νὰ  ἀναφέρουμε  τοὺς  ἀγκιτάτορες  τοῦ  κομμουνιστικοῦ  πραξικο‐
πήματος  στὴ  Ρωσία,  ποὺ  ὅλοι  τους  μετωνομάσθησαν:  Lenin,  Stalin,  Trotsky,  Zinoviev, 
Kamenev, Radek, Beria…. 

1
 Ar. Ruppin, Les juifs dans le monde moderne, p. 284, στοῦ XXX, Est‐ce que je deviens antisémite? ʺLes éditions 
de  Franceʺ,  Paris  1938,  σ.  36.  Τὸ  βιβλίο  του  ὁ  XXX  ἀφιερώνει  στὸν  B.  Lazare,  ʺgrand  esprit  et  honnête 
homme…ʺ! 
2
 αὐτ. XXX, σ. 35, 36. 
3
 Βλ. Ferdonnet, σ. 96ἑξ. 
91


 
190. Ὁρισμένες κυβερνήσεις θέλοντας νὰ περιστείλουν τὸ κακὸ τοῦτο ποὺ δροῦσε 
ἀνεξέλεγκτα,  ἐκδίδουν  διάφορα  διατάγματα.  Ἡ  Αὐστριακὴ  αὐλὴ  θεσπίζει  τὸ  1787,  οἱ 
ἑβραῖοι νὰ καταγραφοῦν σὲ καταλόγους μὲ κάποιο ὁριστικὸ ὄνομα. Σὲ περίπτωση δέ, ποὺ 
ἀρνηθοῦν νὰ δώσουν στὸν ἑαυτό τους ἕνα ὁριστικὸ ὀνοματεπώνυμο, ʺεἰδικὴ κυβερνητικὴ 
ἐπιτροπὴ ἐξουσιοδοτεῖται νὰ προβεῖ ἡ ἴδια στὴν ὀνοματοδοσίαʺ
1
. Ναπολεόντειο διάταγμα 
τοῦ 1808, συνιστᾶ στοὺς ἑβραίους τῆς Γαλλίας ποὺ δὲν ἔχουν ὀνοματεπώνυμο (ʺ…les juifs 
qui  nʹ  ont  pas  de  nom  de  famille  et  de  prénoms  fixesʺ),  νʹ  ἀποκτήσουν  ἐντὸς  ταγμένης 
προθεσμίας. Τὸ μέτρο ἐφαρμόζεται ἐκ νέου στὴν Πρωσία τὸ 1812, ὅπου καὶ προσδιορίζεται 
ἐντὸς  ἑξαμήνου  ἡ  ὑιοθέτηση  ὀνόματος  ἀπὸ  τὸν  ἑβραῖο
2
.  Ὁ  ναζισμός,  προετοιμάζοντας 
τοὺς ἑβραίους γιὰ τὰ ʺκρεματόριαʺ, τοὺς δίνει ὀνόματα πιὸ ἑβραίικα ἀπʹ αὐτὰ ποὺ φέρουν. 
Μὲ διάταγμα τῆς 17 Αὐγούστου τοῦ 1938 δίνεται ὁ τύπος 276 συνολικὰ ἐπιθέτων γιὰ νὰ τὰ 
χρησιμοποιοῦν οἱ ἑβραῖοι τῆς Γερμανίας
3

Νέοι  τρόποι  ὀνοματοδοσίας  δημιουργήθηκαν  στὸ  ἱσραήλ,  κάτι  ποὺ  δὲν  ἀπο‐
κρύβεται  οὔτε  ἀπὸ  τοὺς  ἴδιους  τοὺς  σιωνιστές.  Ὁρῖστε  ἡ  πληροφορία:  ʺὁ  σιωνισμὸς  καὶ  ἡ 
ἀναβίωση  τῆς  ἑβραίικιας  γλώσσας,  προκάλεσαν  νέο  ἐνδιαφέρον  στὰ  ἑβραίικα  ἐπίθετα, 
ποὺ  ὑλοποιήθηκε  μὲ  τὴν  ἵδρυση  μιᾶς  ἐπιτροπῆς,  τῆς  ʺVaʹad  shemon  ivriʺ,  καὶ  τὴν  ἔκδοση 
τοῦ  πολύτομου  ἔργου,  μὲ  τίτλο  ʺShemon  ivriʺ,  ὅπου  περιέχονται  κανόνες  γιὰ  τὴν 
ἑβραιοποίση τῶν ὀνομάτων τῶν ἑβραίων, καθὼς καὶ ἄλλες ποικίλες πληροφορίες ἐπὶ τῶν 
ἑβραίικων εἰδικῶν προσδιορισμῶνʺ
4
. Τὸ ἴδιο ἔγινε μὲ τοὺς κατὰ ἑκατομμύρια ἑβραίους ποὺ 
ἔφταναν στὴ Νέα Γῆ. Ἀκολουθήθηκε μέθοδος ἀλλαγῆς ὀνομάτων ʺποὺ νὰ ταιριάζουν στὰ 
Δυτικὰ πρότυπα. Ἡ τάση τούτη ἔγινε φανερὴ στὴν ἱσραηλιτικὴ κοινότητα τῶν ΗΠΑ, ὅπου 
τὰ οἰκογενειακὰ ὀνόματα ποὺ ἔφεραν ἑβραῖοι, προερχόμενοι ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Εὐρώπη, 
ὑποδηλοῦσαν τοὺς ἑβραίους ὡς μετανάστες. Ἔτσι ἐγκατελείφθησαν οἱ σλαβικὲς καταλή‐
ξεις, ὥστε νὰ σχηματισθοῦν μικρὰ καὶ ἀμερικανόηχα ὀνόματαʺ
5

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 Judaica XII 811, Names. 
2
 αὐτ. 
3
 Judaica XII 811, Names. 
4
 Judaica XII 811‐812, Names. 
5
 Judaica XII, 812, Names. 
92


κʹ  Δυνατότητες ἀπορροφήσεως τῶν μεταναστῶν. 
 
 
Οἱ ἑβραῖοι, μετὰ τὴν μεταγωγή τους στὸ σ.σ., τὴ διαλογή τους καὶ τὸ ἐπιβεβλημένο 
μαρκάρισμά  τους,  διὰ  τοῦ  ἑξαψηφίου  ἀριθμοῦ  (θὰ  μιλήσουμε  γιʹ  αὐτόν,  παρακάτω) 
ἑτοιμάζονται  γιὰ  τὸ  ʺσαπωνοποιεῖοʺ:  τοὺς  ἐπιδίδεται  τὸ  δρομολόγιο  καὶ  τὸ  διάγραμμα 
ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν. Ἐκπληρώνουν τὸ σχέδιο τῆς ʺΤελικῆς Λύσηςʺ. Ὁ βασι‐
λιὰς ἔβλεπε τὰ πράγματα ὑπὸ ἐσχατολογικὸ πρῖσμα, πρὶν ἀκόμα συγκαλέσει τὸ Αʹ σιωνι‐
στικὸ συνέδριο τῶν ὑποταγμένων πιθήκων του: ἡ βασιλεία αὐτοῦ δὲν θὰ ἦταν μὲ τίποτα 
δυνατὸ νὰ θεμελιωθεῖ στὴν Εὐρώπη. Διότι οἱ λαοὶ τῶν χωρῶν τῆς Γηραιᾶς Ἠπείρου, ἔχον‐
τας  βαθειὲς  τὶς  ρίζες  σὲ  ὑψηλὲς  καὶ  ἄφθαρτες  ἀξίες,  ποτὲ  δὲν  θὰ  ἐγκατέλειπαν  τὴν 
πολύχυμη  ἐθνική  τους  κουλτούρα  οὔτε  τὴν  ἀκατάλυτη  (παρὰ  τὴ  νόθευσή  της,  μερικὲς 
φορές)  Χριστιανική  τους  πίστη,  γιὰ  νʹ  ἀφεθοῦν  στὶς  σκοταδιστικὲς  καὶ  ρατσιστικὲς 
διδαχὲς τοῦ Χιλλέλ, τοῦ Μαϊμονίδη καὶ τῶν λοιπῶν σκοτεινόβιων ραμπί. Καί, φυσικά, δὲν 
θὰ δέχονταν, ποτὲ καὶ μὲ τίποτα, νὰ τραφοῦν μὲ τὴν ψυχοκτόνο ταλμουδικὴ κανθαρίνη, 
ποὺ ὅλοι στὴν Εὐρώπη ἀποστρέφονταν ὡσὰν τὴ λέπρα. Ὅθεν ἦταν ἀναπόφευκτο τὸ ἐρώ‐
τημα: Τὶ σκοπὸ ἐκπληροῦσαν τὰ ἑκατομμύρια τῶν ἑβραίων στὴν Εὐρώπη; Τὶ χρειάζονταν 
στὴ  Ρωσία  τὰ  ἑκατομμύρια  ἑβραίων,  ἀφοῦ  ὑπερεκπλήρωναν  τὸ  σκοπό  τους  οἱ  445  κομ‐
μισσάριοι,  ὅλοι  τους  ἰουδαῖοι  (ἐκτὸς  ἀπὸ  5,  ποὺ  ὅμως  εἶχαν  ἰουδαῖες  συζύγους),  οἱ  ὁποῖοι 
καὶ  κρατοῦσαν  σὲ  λειτουργία  τὸ  τυραννικὸ  κομμουνιστικὸ  καθεστώς,  δίκην  καλο‐
κουρντισμένης  μηχανῆς;  Τὶ  θὰ  μποροῦσαν  νὰ  κάνουν  οἱ  στρατιὲς  τῶν  ἑβραίων  στὴν 
Πολωνία,  μία  χώρα‐κομπάρσο  στὴν  παγκόσμια  σκηνή;  Ἑπομένως  ἡ  λύση  εἶναι  μία: 
μεταφορὰ καὶ ἐγκατάσταση τοῦ περίσσιου ἑβραιαριοῦ ἀπὸ Εὐρώπη πρὸς Ἀμερική. 
 
191. Μὲ  τὴν  ἄφιξή  τους  στὴν  Παλαιστίνη,  οἱ  ἑβραῖοι  συγκεντρώνονταν  σὲ  εἰδικὰ 
κέντρα  ὑποδοχῆς  τὰ  ʺμααμπαρότʺ,  περιμένοντας  τὴν  ὁριστικὴ  ἀποκατάστασή  τους.  Τοὺς 
ὁριζόταν  ἡ  πόλη,  ὁ  τομέας  τῆς  πόλης,  ἡ  συναγωγὴ  καί,  τέλος,  ὁ  ἀριθμὸς  κατοικίας.  Ἡ 
ἐγκατάσταση  γινόταν  κατὰ  σύνολα,  ἀπὸ  τὴ  χώρα  προέλευσης.  Αἴφνης  οἱ  ἑβραῖοι  τῆς 
Θνίκης μόνο οἱ 51.000, ἐγκαταστάθηκαν στὰ βόρεια προάστεια τῆς Τέλ‐Ἀβίβ. 
 
192. Στὴν  Παλαιστίνη,  ὁ  Ἀγγλικὸς  στρατὸς  εἶναι  ἔκθετος  σὲ  συνεχῆ  σαμποτάζ, 
ὅπως,  φυσικά,  πολὺ  περισσότερο,  οἱ  Παλαιστίνιοι.  Κι  ἐνῶ  ἡ  ἑβραιόδουλη  Ἀγγλία  δέχεται 
καθημερινῶς πλήγματα ἀπὸ τοὺς ἰουδαίους φονιάδες, αὐτὴ τοὺς εὐεργετεῖ, ἐνῶ, ἀντίθετα, 
πνίγει στὸ αἷμα τὶς  διαμαρτυρίες τῶν γηγενῶν, ποὺ ἡ γῆ ἐκείνη ἦταν δική τους, πολλοὺς 
αἰῶνες,  πρὶν  τὴν  καταλάβουν  οἱ  ἰουδαῖοι,  διὰ  Ἰησοῦ  τοῦ  Ναυῆ.  Ἐκεῖνοι  ὅμως,  ποὺ  πλη‐
ρώνουν  βαρὺ  τίμημα  στὸν  ἰουδαϊκὸ  ἐπεκτατισμό,  εἶναι  οἱ  Παλαιστίνιοι.  Γιὰ  νὰ  τοὺς 
σκοτώνουν  εὐχερῶς  οἱ  ἰουδαῖοι  πρόβαλλαν  τὴν  δικαιολογία  ὅτι  οἱ  Παλαιστίνιοι  ὀργά‐
νωναν  εἰς  βάρος  τῶν  ἰουδαίων  ἐποίκων  ὕπουλες  ἐπιθέσεις,  ἀφοῦ  ʺοἱ  βρετανικὲς  ἀρχὲς 
αὐτοὺς  ὑποστήριζανʺ·  γιʹ  αὐτὸ  καὶ  οἱ  ἰουδαῖοι  δὲν  μποροῦσαν  παρὰ  νʹ  ἀρχίσουν  ʺνὰ  ἀμύ‐
νονταιʺ
1
. Ἂν ὅμως συνέβαινε αὐτό, ἡ Παλαιστίνη δὲν θὰ εἶχε ἰουδαιοποιηθεῖ…. Οἱ Παλαι‐
στίνιοι εἶναι τὰ μεγάλα θύματα! Ποῦ νὰ καταφύγουν, ποὺ ὅλα εἶναι ἐπηρεασμένα ἀπὸ τὸ 

1
 Ντ. μπὲν Γκουριόν, Ἱσραήλ, ἔκδ. ʺAlvin Redman Hellasʺ, Ἀθήνα 1966, σ. 36ἑξ. 
93


σιωνιστικὸ μίασμα; Καμιὰ κυβέρνηση δὲν τολμάει νὰ τοὺς ὑποστηρίξει θαρραλέα. Μήπως 
ἡ  Σοβιετικὴ  Ἕνωση;  Τοῦτο  τὸ  πεθαμένο  ἰουδαιογέννητο  μόρφωμα  ὑποστήριζε  ρητορικὰ 
τὰ  δίκαια  τῶν  Παλαιστινίων,  ὅμως  στὴν  πράξη  τοὺς  χαντάκωνε  καθημερινά:  ὅσες 
ἀποφάσεις ἐκδόθηκαν  ἀπὸ  τὸ  πολιτικὸ  γραφεῖο  τῆς  ἐκτελεστικῆς  ἐπιτροπῆς τοῦ κ.κ., γιὰ 
τὸ  ἀμυντικὸ  κίνημα  τῶν  Ἀράβων  στὴν  Παλαιστίνη,  εἶναι  εὐνοϊκὲς  ὑπὲρ  τῶν  ἰουδαίων
1

Ὁμοίως  καὶ  οἱ  Η.Π.Α.  συμμετεῖχαν  στὴ  γενοκτονία.  Καὶ  δὲν  ἀντέδρασε  κανείς,  ὅταν  τὸ 
σκυλὶ ἐκεῖνο, ὁ ἑβραιοαμερικανὸς καπιταλιστὴς κι ἀπὸ τὸ 1938 χειριστὴς τῶν ὑποθέσεων 
τοῦ  State  Department,  ὁ  ʺφιλάνθρωποςʺ  Edward  Norman  (θ.  1955),  ποὺ  ἂν  καὶ  ʺμὴ  σιωνι‐
στήςʺ
2
, εἶχε διατυπώσει, ἤδη ἀπὸ τὸ 1930, ἕνα σχέδιο μεταφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς Παλαι‐
στίνης στὸ Ἰράκ! Ὅμως ἡ μεγάλη εὐθύνη εἶναι τῆς Ἀγγλίας, ποὺ ἔκλεινε τὰ μάτια συστη‐
ματικὰ  στὴ  γενοκτονία  τοῦ  Παλαιστινιακοῦ  λαοῦ.  Πῶς  νὰ  ἐξαλειφθεῖ  τὸ  αἰώνιο  στῖγμα 
τῆς  ʺἀγγλικῆςʺ  διπλωματίας,  ποὺ  κατέλαβε  τὴν  Παλαιστίνη  ἀπὸ  τοὺς  Τούρκους,  γιὰ  νὰ 
τὴν  παραχωρήσει  στοὺς  ἰουδαίους!  Καὶ  οἱ  τρεῖς  τοῦτες  ἑβραιόληπτες  κυβερνήσεις 
ἀνεγνώρισαν  τὸ  κράτος  τοῦ  μεταφυσικοῦ  τρόμου,  ἀμέσως  μετὰ  τὴν  ἀνακήρυξή  του  σὲ 
κράτος,  τὸ  1948.  Στὴν  ἀπόγνωσή  τους  δὲν  ἔχουν  ἄλλη  ἐπιλογή,  παρὰ  νὰ  ὑπογράψουν 
συνθήκη  εἰρήνης,  ποὺ  τοὺς  προτείνουν  οἱ  σιωνιστὲς  ἀρχηγοί.  Τὸ  1925  ὑπογράφουν  τὴν 
ʺBerit  Shalomʺ  (=ʺσυνθήκη  εἰρήνηςʺ),  τὴν  ὁποία  οἱ  δαίμονες  σιωνιστὲς  καταπατοῦσαν 
ἀνενδοίαστα,  ζητώντας  καὶ  κάθε  φορὰ  συγγνώμη!  Νὰ  σημειωθεῖ  ἐδῶ  ὅτι  ὁ  μουφτὴς  τῆς 
Ἱερουσαλήμ,  ποὺ  πάλευε  ὑπὲρ  τῶν  δικαίων  τῶν  μουσουλμάνων  τῆς  πόλης,  ἂν  καὶ  ἦταν 
φιλοναζιστής,  ὅπως  τὸν  ἐμφανίζουν  οἱ  ἑβραῖοι,  ἔκανε  παραστάσεις  στὸν  Hitler  καὶ  τὸν 
Eichmann,  ὑπὲρ  τοῦ  λαοῦ  του.  Ὅμως  οἱ  δύο  ἰουδαιοναζί,  μαζὶ  καὶ  ὅλος  ὁ  ἰουδαϊκὸς  περί‐
γυρος  αὐτῶν,  οὔτε  ποὺ  πρόσεχαν  τὸν  μουφτή,  ἐνῶ  συνέχιζαν  νὰ  στέλνουν  ὁμόθρησκους 
ἐποίκους  στὴν  Παλαιστίνη
3
.  Ἡ  Παλαιστίνη  πάσχει,  ἀπὸ  τὴν  εἰσβολὴ  τῶν  ἀποίκων! Ἕνας 
ἀείρρωος  ποταμὸς  αἵματος  ἄρχισε,  ἀπὸ  τὸ  1897,  νὰ  ποτίζει  τὰ  χώματα  τῆς  Ἁγίας  Γῆς, 
ὅπου πάτησαν οἱ ἄχραντοι πόδες τοῦ Κυρίου μας. Χωριὰ ὁλόκληρα θάβονταν μὲ μπουλν‐
τόζες, μέσα σὲ μιὰ νύχτα. Μεγάλες ἐκτάσεις ροκανίζονταν κάθε μέρα ἀπὸ τοὺς ἑβραίους 
καὶ  χιλιάδες  Ἄραβες  μετανάστευαν  πρὸς  τὸ  ἄγνωστο.  Οἱ  ἀπώλειες  τοῦ  πολύπλαγκτου 
Παλαιστινιακοῦ  λαοῦ  εἶναι  δύσκολο  νὰ  ἐκτιμηθοῦν.  Μόνο  κατὰ  τὸ  διάστημα  1936‐39, 
δηλαδὴ  ἐντὸς  μιᾶς  τριετίας,  δολοφονήθηκαν  ἀπὸ  ἰουδαίους,  σύμφωνα  μὲ  ἰουδαϊκὴ  πηγή, 
πάνω  ἀπὸ  5.000  Παλαιστίνιοι  καὶ  τραυματίσθηκαν  οἱ  διπλάσιοι.  Ἐπίσης,  κατὰ  τὸ  ἴδιο 
διάστημα,  ἐκτελέστηκαν  ἀπὸ  τὸν  ʺἘντολοδόχοʺ  112  Παλαιστίνιοι,  ἔναντι  οὐδενὸς  ἑβραί‐
ου
4
!  Κατὰ  τὴν  ἀνακωχὴ  τοῦ  Ἰανουαρίου  τοῦ  1949,  καταμετρήθηκαν  400  Παλαιστινιακὰ 
χωριὰ  σβυσμένα  ἀπὸ  τὸ  χάρτη,  ἰσωπεδωμένα  μὲ  μπουλντόζες,  μαζὶ  μὲ  τοὺς  κατοίκους 
τους. Ἐπίσης καταμετρήθηκαν 800.000 Παλαιστίνιοι πρόσφυγες.  
 
193. Εἴδαμε  πῶς  μεταφέρονταν  οἱ  ἑβραῖοι  στὴν  Παλαιστίνη·  τώρα  θὰ  δοῦμε  πῶς 
μεταφέρονταν  στὴν  Ἀμερική.  Δυστυχῶς  κι  ἐδῶ  ἡ  ἐγκατάσταση  τῶν  ἑβραίων  δὲν  γινόταν 
ἀπρόσκοπτα,  ἰσχυρίζονται  οἱ  ἴδιοι.  Ἡ  νομοθεσία  τῶν  Η.Π.Α.  ἀπέκλειε  μαζικὲς  μετα‐

1
 βλ. The Communist International 1919‐34, Documents… σ. 76‐84, ὅπου δημοσιεύονται σχετικὰ ἀποσπάσματα. 
2
 Judaica XII 1216, Norman Edward. 
3
 βλ. Βίζενταλ σ. 200. 
4
 βλ. Tschirgi, σ. 13.  
94


ναστεύσεις,  πλὴν  οἱ  ἰουδαῖοι,  καταπατώντας  ἀνενδοίαστα  κάθε  νόμο,  ἀποβιβάζουν 
συνεχῶς  ἑβραίους  στὸ  λιμάνι  τῆς  Νέας  Ὑόρκης.  Κάποια  στιγμή,  συνεπεῖς  ὑπάλληλοι  θὰ 
ζητήσουν  τὴν  ἀκριβὴ  τήρηση  τοῦ  νόμου.  Ὅμως  ἰουδαῖοι  κεφαλαιοκράτες  θὰ  κατεβάσουν 
τὸ προσωπικὸ τῶν ἑταιρειῶν τους σὲ διαδηλώσεις ὑποκινούμενης ʺλαϊκῆς ἀντίστασηςʺ καὶ 
θὰ  ἐπιβάλουν  τὴν  ἀθέτηση  τῶν  περιοριστικῶν  νόμων,  ποὺ  ἀφοροῦσαν  τὴν  εἴσοδο 
μεταναστῶν
1

Στὶς  Η.Π.Α.  οἱ  ἑβραῖοι,  δὲν  ἔπαυσαν,  καθόλου  τὸ  διάστημα  τοῦ  Βʹ  Π.Π.  νὰ 
καταφθάνουν  κατὰ  χιλιάδες.  Στὰ  δὲ  λιμάνια  προορισμοῦ  τους,  τοὺς  ὑποδέχονταν  οἱ 
ἀντιπρόσωποι  τῶν  διαφόρων  σιωνιστικῶν  ὀργανώσεων,  ποὺ  τοὺς  ἐπέδιδαν  ἀμέσως  ταυ‐
τότητα  τοῦ  ʺἈμερικανοῦʺ  πολίτη,  μὲ  συνηθισμένα  ἀμερικανικὰ  ὀνόματα  (Smith  κ.ἄ.τ.). 
Σχεδὸν τὸ ἥμισυ τῶν ʺ6.000.000ʺ ἑβραίων μετεφέρθη στὶς Η.Π.Α.. Πρέπει νὰ ποῦμε πὼς τὸ 
σχέδιο  μεταφορᾶς  καὶ  ἐγκατάστασης  στὶς  Η.Π.Α.  σχεδὸν  3.000.000  ἑβραίων  ἦταν  μεγα‐
λοφυές,  γιʹ  ἀυτὸ  καὶ  τὸ  χειριζόταν  ὁ  ἴδιος  ὁ  βασιλιάς.  Γιὰ  τὴν  ἐπικράτηση,  μιὰ  μέρα,  τοῦ 
σιωνιστικοῦ imperium, ποὺ σχεδιάζει, μὲ κάθε σοβαρότητα ἡ ροτσιλδικὴ οἰκογένεια, βῆμα 
ἀμέσου προτεραιότητος ἦταν ἡ κατάληψη τῆς Ἀμερικῆς. Δύο κυρίως εἶναι οἱ λόγοι ποὺ ἡ 
Ἀμερικὴ  ἐπιλέγη  ὡς  ἐργαλεῖο,  γιὰ  τὸ  σχέδιο  ὑποδούλωσης  τοῦ  κόσμου  ὁλόκληρου. 
Πρῶτος λόγος: ὁ λαὸς τῆς χώρας τούτης, ἀθροίσματα μετωκισμένων λαοτήτων, ἐστερεῖτο 
δυνατῆς  ἱστορικῆς  συνείδησης  καί,  ἑπομένως,  ὄντας  εὐάγωγος,  ἦταν  εὔκολο  νὰ 
τοποθετηθεῖ  σὲ  νέα  ἱστορικὴ  βάση  ταλμουδικῶν  ʺἀξιῶνʺ·  δεύτερος  λόγος:  ὁ  πλουτο‐
παραγωγικὸς  δυναμισμὸς  τῆς  χώρας  καὶ  ἡ  μεγάλη  οἰκονομικὴ  ἐπιφάνεια  της,  σὲ 
σύγκριση μὲ ὅποια ἄλλη χώρα, ἦταν, σχετικῶς εὔκολο, νὰ δημιουργήσει τὸ ἐφαλτήριο τοῦ 
παγκόσμιου  οἰκονομικοῦ  ἐλέγχου.  Δύο  λόγοι  ποὺ  δημιουργοῦν  τὶς  προϋποθέσεις  τῆς 
ἐσχατολογικῆς  ὑποδούλωσης.  Ἐκτὸς  ἀπὸ  τὸ  λιμάνι  τῆς  Νέας  Ὑόρκης,  οἱ  ἑβραῖοι  μετα‐
φέρονταν  καὶ  σὲ  κουβανέζικα  λιμάνια:  ʺ…  εἰς  Κούβαν,  χώραν  διελεύσεως  τῶν  ἑβραίων 
μεταναστῶν, ἀνεπτύχθη ἐμπόριον κατὰ τὴν θεώρησιν τῶν διαβατηρίων διὰ τὸ Μεξικόνʺ
2

Τὸ  1944  ἡ  συντηρητικὴ  ἐκείνη  νομοθεσία  θʹ  ἀλλάξει  διʹ  ἐνεργειῶν  τοῦ  Cl.  Luce,  ὁ  ὁποῖος 
ἤθελε  νὰ  συμβάλει  ʺστὴ  δυνατότητα  ἀνακούφισης  τῆς  ἄθλιας  κατάστασης  τῶν  ἑβραίων 
φυγάδων,  ὥστε  νὰ  τοὺς  δοθεῖ  εὔκολα  ἡ  ἄδεια  εἰσόδου  στὸ  ἔδαφος  τῶν  Η.Π.Α.ʺ
3
.  Ἀπὸ  τὴ 
χρονολογίᾳ  ἐκείνη  μέχρι  τὸ  τέλος  τοῦ  πολέμου  πέρασαν  στὶς  ΗΠΑ  ἄλλα  2.200.000  ἑ‐
βραῖοι. 
 
194. Ἡ  μεταφορὰ  ἑβραίων  στὶς  Η.Π.Α.,  ἀπὸ  τὴν  1  Ἀπριλίου  τοῦ  1947,  θὰ  γίνεται 
ὄχι  ἁπλῶς  ἐλεύθερα,  ἀλλὰ  καὶ  ἐπιβραβευτικά.  Ἦταν  ἡ  ἡμέρα  ποὺ  μὲ  εἰσήγηση  τοῦ  W. 
Stratton, βουλευτὴ τοῦ Ἰλλινόις, ψηφίστηκε νόμος, ὁ ʺStratton Billʺ, ποὺ ἐπέτρεπε ἐλεύθερα 
τὴν  εἴσοδο  προσφύγων  στὶς  Η.Π.Α..  Ἔτσι  σὲ  διάστημα  ὀλίγων  μηνῶν  εἰσέρχονται,  ʺνόμι‐
μαʺ πλέον, ἄλλες 400.000 ἑβραῖοι
4

 

1
 βλ. D. Wyman, Paper Walls, Amherst, ʺUniversity of Massachusetts Press, 1968, σ. 3‐27, ὅπου καὶ παρατίθεται 
πίνακας ὀνομάτων τῶν ἰουδαίων κεφαλαιοκρατῶν. 
2
 ʺΒραδυνὴʺ 16/6/1942. 
3
 Tschirgi, σ. 29. 
4
 Tschirgi, σ. 29. 
95


καʹ  Ἡ μετανάστευση συνεχίζεται καὶ μετὰ τὸν πόλεμο. 
 
 
195. Ὁ πόλεμος ἔληξε, καὶ τὰ ἔθνη πάντα, ὅσα ἐνεπλάκησαν στὸν πόλεμο κατα‐
μετροῦν  ἀπώλειες.  Πλὴν  τοῦ  σιωνισμοῦ  ποὺ  χαίρεται  ἀσύληπτα  κέρδη,  ἐνῶ  ἡ  μεταφορὰ 
τῶν  κουνελιῶν  συνεχίζεται  ἀπρόσκοπτα.  Εὐθὺς  μὲ  τὴ  λήξη  τοῦ  πολέμου,  καὶ  ἐπὶ  μία 
τριετία,  οἱ  ἰουδαϊκὲς  ὀργανώσεις  ἀναλαμβάνουν  τὸ  ἔργο  τῆς  περισυλλογῆς  τῶν  διεσκορ‐
πισμένων  ἑβραίων,  προλαμβάνοντας  συνάμα  κάθε  μορφῆς  διαρροή.  Τὸ  φαινόμενο  τῶν 
διεσκορπισμένων  ἑβραίων  δὲν  ὀφείλετο  σὲ  ἐξωγενεῖς  παράγοντες  (ναζισμό,  ʺἀντιση‐
μιτισμόʺ), ἀλλὰ στὴν προσπάθεια τῶν ἑβραίων νὰ ἀποδράσουν ἀπὸ τὴ ροτσιλδικὴ παγά‐
να. Τώρα ὅμως ἦρθε ἡ ὥρα νὰ περιμαζευτοῦν καὶ αὐτοί. 
 
196. Ἀναφέραμε  πλειστάκις,  καὶ  θὰ  ἀσχοληθοῦμε  ἐκτενέστερα,  τὴ  συνεργασία 
τῶν δύο βλαβερῶν ‐ισμῶν, τοῦ σιωνισμοῦ καὶ τοῦ ναζισμοῦ. Θὰ δοῦμε τούτη καὶ μετὰ τὸν 
πόλεμο·  θὰ  δοῦμε  πῶς  ἐξαφανίζονται  ἐνοχοποιητικὰ  στοιχεῖα·  πῶς  φορτώνονται  ἐνοχὲς 
σὲ ἀθώους καὶ πῶς ἀπαλλάσσονται τῆς ἐνοχῆς ἢ καὶ ἐπιβραβεύονται, οὐρανομήκη ἐγκλή‐
ματα.  Τότε  νὰ  δοῦμε  τὶς  ἀντιδράσεις  ἐκείνων  ποὺ  χάφτουν  τὰ  μυθεύματα  τῶν  ʺὁλοκαυ‐
τωματικῶνʺ, ὅταν πληροφορηθοῦν ὅτι ἡ συναγωγὴ ἐπεξέτεινε τὸ ἐνδιαφέρον της ὄχι μόνο 
πρὸς  τοὺς  ἑβραίους,  ποὺ  περισυνέλεγε,  μετὰ  τὸν  πόλεμο,  ἀπὸ  τὶς  γερμανοκρατούμενες 
χῶρες, ἀλλά, ἐξίσου, καὶ πρὸς τοὺς ναζί, ἰουδαϊκῆς ταυτότητος ἢ ἐξαρτήσεως. 
 
197. Παράλληλα  ὀργανώνεται  καὶ  ἡ  ʺOdessaʺ,  μιὰ  ὀργάνωση  μεταναστευτική, 
ποὺ  ἀπαντᾶ  στὸ  ἐρώτημα  ποιὰ  θὰ  εἶναι  ἡ  τύχη  τῶν  ἑβραιοθαυμαστῶν  ναζί,  ποὺ  ὑπη‐
ρέτησαν  μὲ  ἀφοσίωση  τὸ  σχέδιο  μεταφορᾶς  τῶν  ἑβραίων;  Αἴφνης  ʺὁ  διαβόητος  Otto 
Skorzeny  μνημονεύεται  συχνὰ  σὲ  συνάφεια  μʹ  αὐτήνʺ
1
.  Θὰ  ἀναφωνήσετε  ʺἈπίστευτοʺ, 
ὅταν  διαπιστώσετε  πὼς  ἡ  περισυλλογὴ  ἑβραίων  καὶ  ναζὶ  γινόταν  μὲ  τὸ  ἴδιο  ἐνδιαφέρον. 
Οὕτω ἡ ʺBerihahʺ (ἡ γνωστὴ ὀργάνωση μεταφορᾶς ἑβραίων ἀπὸ γερμανόπληκτη Εὐρώπη, 
πρὸς  Παλαιστίνη  καὶ  ΗΠΑ)  καὶ  ἡ  ʺOdessaʺ  (τὸ  κέντρο  φυγάδευσης  ναζὶ  πρὸς  σημεῖα 
ἀσφαλῆ,  μέχρι  καὶ  τὴν  Παλαστίνη)  ἀσκοῦσαν  κοινὴ  πρακτική.  Μέχρι  ποὺ  ʺχρησιμο‐
ποιοῦσαν  τὰ  ἴδια  καταφύγια  ταυτόχροναʺ
2
!  Οἱ  ἰουδαϊκὲς  πηγὲς  μᾶς  πληροφοροῦν,  ὅτι  ἡ 
συγκατάθεση  τῶν  σκόρπιων  ἑβραίων,  γιὰ  τὴ  μεταστέγασή  τους  στὴν  Παλαιστίνη  ἔγινε 
ʺμὲ  χαράʺ.  Ἔτσι  δέχονται  νὰ  μεταβοῦν  στὸν  προκαθορισμένο  τόπο:  ʺΜὲ  τὴ  βοήθεια  τῆς 
Joint,  τῆς  H.I.A.S.,  τῆς  I.Z.L.,  τοῦ  ʹἙβραϊκοῦ  Πρακτορείουʹ,  ἕνας  μεγάλος  ἀριθμὸς  συμπο‐
λιτῶν  μας  ἔφυγαν  ἀπὸ  τὴ  Θεσσαλονίκη.  Γιὰ  κείνους  ποὺ  προορίζονταν  πρὸς  ἱσραήλ,  τὸ 
ʹἙβραϊκὸ  Πρακτορεῖοʹ  ὀργάνωσε  ἕνα  στρατόπεδο  προετοιμασίας  (ʺἀξαράʺ)·  ἀπὸ  κεῖ,  προ‐
οδευτικά, σύμφωνα μὲ τὶς ἑκάστοτε δυνατότητες, κατευθύνονταν πρὸς τὸ ἱσραήλʺ
3

 
198. Ἀναφέρθηκαν  μόλις  ὁρισμένες  ὀργανώσεις  ποὺ  δροῦσαν,  ἀκόμα  καὶ  μετὰ 
τὸν  πόλεμο,  ὡς  ὑπηρεσίες  μετανάστευσης  καὶ  μεταφορᾶς  ἑβραίων:  ἡ  ʺJointʺ,  ἡ  H.I.A.S.,  ἡ 

1
 Linklater, σ. 174‐175. 
2
 Βίζενταλ, σ. 107. 
3
 Στοιχεῖα ἱστορίας τῆς ἱ.κ. Θεσσαλονίκης, Θνίκη 1978, σ. 15 καὶ γαλλικὴ μετάφραση, αὐτόθι. 
96


I.Z.L.,  τὸ  ʺἙβραϊκὸ  Πρακτορεῖοʺ.  Εἶναι  ὅμως  καὶ  ἡ  ὀργάνωση  ʺP.Ḥ.Ḥ.ʺ,  ποὺ  ἑρμηνεύεται 
ʺΠαρτιζάνοι,  Στρατιῶτες,  Πιονέροιʺ.  Τούτη  συστήθηκε  κατὰ  τὸ  τέλος  τοῦ  πολέμου  ἀπὸ 
ἰουδαίους  ʺπαρτιζάνουςʺ,  οἱ  ὁποῖοι  ὑπῆρξαν  ʺμεταξὺ  τῶν  πρώτων,  ποὺ  σχεδίασαν  καὶ 
ὀργάνωσαν  τὴν  ʹπαράνομηʹ  μετανάστευση,  νὰ  μεταφέρουν  τὰ  ὑπολείμματα  τοῦ  Ὁλο‐
καυτώματοςʺ
1
.  Ἡ  ʺJointʺ,  στὴν  ὁποία  ὁ  βασιλιᾶς  ἀνέθεσε  τὸν  διοικητικὸ  τομέα  τῆς 
μετανάστευσης  τῶν  σκόρπιων  ἑβραίων,  ἀναλαμβάνει  συγκεκριμένο  ἔργο:  τοποθετεῖ  ἐκ 
νέου  ἀντιπροσώπους  σὲ  κάθε  ἱ.κ.,  μὲ  σκοπὸ  νὰ  συντελέσει  στὴν  ὁλοκλήρωση  τοῦ  κατα‐
μερισμοῦ.  Ὁρῖστε  σαφέστερα:  ʺνὰ  βοηθήσει  στὴν  περίθαλψη  καὶ  ἀποκατάσταση  τῶν 
ἱσραηλιτῶν  καὶ  νὰ  συνδράμει  στὸ  ἔργο  τῆς  ἀναστηλώσεως  καὶ  ἐπαναλειτουργίας  τῶν 
κοινοτήτων καὶ γενικὰ τῆς ἑβραϊκῆς ζωῆςʺ
2
. Ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ σιωνιστές, οἱ ἐργαζόμενοι στὴ 
μεταφορὰ  τῶν  ἑβραίων,  καλοῦνται  συχνά,  ʺἩ  ἰουδαϊκὴ  ἀστυνομίαʺ.  Πρόκειται  γιὰ 
φονιάδες  μεγάλου  διαμετρήματος,  γιὰ  καθάρματα  ὁλκῆς,  γιὰ  ἀσσασσίνους  στρατευ‐
μένους  στὴ  θέληση  τοῦ  βασιλιᾶ  τους.  Τὸ  κατάστικτο  ἀπὸ  ὠμὲς  δολοφονίες  μητρῶο  τους 
μαρτυροῦσε τὴ διάθεση τους ἀπέναντι τοῦ ἀρχιεγκληματία βασιλιᾶ τους. 
Ἡ μεταπολεμικὴ φάση τῆς περισυλλογῆς τῶν σκόρπιων ἑβραίων κατακλείεται τὸν 
Ἰούλιο  τοῦ  1948  στὸ  Μοντραί,  μὲ  τὴ  2
η
  γενικὴ  συνδιάσκεψη  τοῦ  ʺπαγκόσμιου  ἑβραϊκοῦ 
συμβουλίουʺ.  Οἱ  ἀντιπρόσωποι  ποὺ  συγκεντρώθηκαν  ἐκεῖ,  ʺἔφεραν  ἀκόμη  στὴν  καρδιὰ 
νωπὲς τὶς πληγὲς τοῦ Ὁλοκαυτώματος, ἀλλὰ ὑπερήφανοι καὶ περιχαρεῖς γιὰ τὴν ἀναγέν‐
νηση τοῦ λαοῦ τους στὸ κράτος τοῦ ἱσραήλʺ
3

Ἕνα φαινόμενο ποὺ πρέπει νὰ φέρουμε στὴν ἐπιφάνεια, εἶναι ὅτι οἱ ἑβραῖοι κυκλο‐
φοροῦσαν ποιμαινόμενοι κατὰ ἑκατοντάδες καὶ χιλιάδες ἐντὸς τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας. 
Ὁ Λέβιν, ἀξιωματοῦχος τοῦ ʺἰουδαϊκοῦ πρακτορείουʺ, ποὺ ἐστάλη ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ 
στὴ  Γερμανία,  γιὰ  νὰ  δουλέψει  στὴ  μεταφορὰ  τῶν ὁμοθρήσκων  κουνελιῶν,  ἐμπιστεύεται 
σὲ  ἄλλον  σιωνιστὴ  ἀξιωματοῦχο,  Ρούντι  Βάις  τʹ  ὄνομα,  40  ἑβραιόπουλα,  νὰ  τὰ  στείλει 
ʺκρυφὰʺ στὴν Παλαιστίνη
4

2.000 νεαρὲς ἑβραῖες διανέμονται σὲ ἀγροτικὲς οἰκογένειες. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

1
 Judaica XIII 149, Partisans. 
2
 ʺΧρονικὰʺ 78, 1985, σ. 52. 
3
 ʺΧρονικάʺ, Μάιος ‐ Ἰούνιος 1986, σ. 8‐10. 
4
 Green, σ. 454‐455. 
97


κβʹ  Τὰ μέτρα ταῦτα. 
 
 
199. Τὸ  μεγάλο  ʺaliyaʺ  ὁλοκληρώθηκε.  Ὅμως  τὸ  σχέδιο  τῆς  μεταφορᾶς,  μαζὶ  μὲ 
ὅλες  τὶς  συνιστῶσες  του  ἀφήνει  πολλὰ  σημεῖα  σκοτεινά,  ποὺ  θέλουν  διαλεύκανση.  Ἐδῶ 
ἁπλῶς θὰ κάνουμε ἁδρὴ ἐπισήμανση. Τὸ πρῶτο ποὺ ἔχουμε νὰ παρατηρήσουμε εἶναι ὅτι 
οἱ ναζὶ μεταφέρουν στὰ σ.σ. ὁμήρους καὶ αἰχμαλώτους πολέμου, ἡλικίας ἱκανῆς μόνο γιὰ 
ἐργασία,  ἐνῶ  τοὺς  ἑβραίους  μεταφέρουν  οἰκογενειακῶς.  Οἱ  ναζὶ  μεταφέρουν  τοὺς 
ἑβραίους  ἑκατοντάδες  καὶ  χιλιάδες  χιλιόμετρα  μακριά,  ἀπὸ  διάφορες  χῶρες  πρὸς  Γερμα‐
νία,  γιὰ  νὰ  τοὺς  ʺθανατώσουνʺ.  Αὐτὸ  ἰσχυρίζονται  ἰουδαϊκὲς  πηγές.  Ὅμως,  ἂν  αὐτὸς  ὁ 
ἰσχυρισμὸς ἐξετασθεῖ πολυπλεύρως ἀποδεικνύεται ψευδής. Διότι τὸ μέτρο τῆς μεταφορᾶς 
τῶν ἑβραίων πρὸς Γερμανία, οἱ ναζὶ δὲν ἐφάρμοσαν σὲ ὅλες τὶς χῶρες. Αἴφνης, οἱ ἑβραῖοι 
τῆς  Ρωσίας  δὲν  μεταφέρονται  στὰ  σ.σ.  τῆς  Γερμανίας  ἢ  τῆς  Πολωνίας,  ἀλλὰ  ἐκτελοῦντο 
ἀπὸ  τὶς  ʺEinsatzgruppenn  ἐπὶ  τόπου.  Ὁρῖστε:  στὸ  Κίεβο,  ʺμόνο  σὲ  δυὸ  μέρες  (29‐30 
Σεπτεμβρίου  1941),  δολοφονοῦνται  33.779  ἑβραῖοιʺ·  στὴν  Ὀδησσό,  ʺσὲ  τρεῖς  μέρες  (23‐26 
Ὀκτωβρίου  1941),  δολοφονοῦνται  26.000  ἑβραῖοιʺ.  Ἂν  σᾶς  ἐνδιαφέρει  ἡ  λεπτομέρεια,  ἐκεί‐
νους  τοὺς  ἑβραίους  οἱ  ναζὶ  ὁδηγοῦσαν  σὲ  ἀπομακρυσμένες  περιοχές  –  ὄχι  σὲ  σ.σ.  –  τοὺς 
σκότωναν  καί,  στὴ  συνέχεια  ʺτοὺς  ἔθαβαν  σὲ  ὁμαδικοὺς  τάφουςʺ
1
.  Ὅμως,  ἂν  θέλετε  νὰ 
ξέρετε  ἡ  ἀπόσταση  Κίεβο  Auswitz  εἶναι  μικρότερη  τῆς  ὁδοῦ  Ἀθήνας  ‐  Auswitz.  Γιατὶ  στὴ 
δεύτερη  περίπτωση  οἱ  ναζὶ  δὲν  ἐφάρμοσαν  τὸ  ἴδιο  μέτρο;  Μποροῦμε,  μάλιστα,  νὰ 
ἐπεκτείνουμε  τὸ  συλλογισμό:  Γιατὶ  ἐδῶ  δὲν  ἐκτελοῦσαν  κανέναν  ἑβραῖο,  ἐνῶ  στὴ  Ρωσία 
ἔπρατταν  τὸ  ἀντίθετο;  Εἶναι  γεγονός,  οἱ  ναζί,  σὲ  ὅλες  τὶς  κατακτημένες  περιοχές,  ἐκτε‐
λοῦσαν  ἢ  βασάνιζαν  χωρὶς  οἶκτο  ὅλους  τοὺς  ἀνθρώπους,  ἐνῶ  στοὺς  ἑβραίους  δὲν  ἅπλω‐
ναν  χέρι,  ἀκόμα  κι  ὅταν  δραπέτευαν.  Ἰδοὺ  ἡ  μαρτυρία:  (μετὰ  τὴ  συγκέντρωση  ἑβραίων 
στὴ  Θνίκη)  ʺπολλοὶ  ἀπʹ  αὐτοὺς  δραπετεύουν  ἀπὸ  τὸ  γκέττο:  καμουφλάρονται  σὲ  σιδηρο‐
δρομικούς,  σὲ  χωρικούς,  σὲ  ἁμαξάδες,  κρύβονται  μέσα  σὲ  δέματα,  χώνονται  μέσα  σὲ 
βαρέλια  (…).  Ὅταν  μαθεύτηκαν  τοῦτες  οἱ  δραπετεύσεις,  οἱ  Γερμανοὶ  ζητοῦν  νὰ  τυφεκί‐
σουν  ὁμήρους,  ὅμως    σ  υ  ν  α  ι  ν  ο  ῦ  ν    ν  ὰ    μ  ὴ    δ  ο  θ  ε  ῖ    σ  υ  ν  έ  χ  ε  ι  α  …ʺ
2
.  Ζητητέον, 
παρακαλῶ,  ποιὸς  ὁ  λόγος  ποὺ  σὲ  περίπτωση  ἀπόδρασης  ἑβραίων,  οἱ  ναζὶ  συγκατα‐
τίθενται  (μὲ  ποιόν;) νὰ  μὴ δοθεῖ στὸ ζήτημα  συνέχεια, ἐνῶ ἐὰν ἐπρόκειτο γιὰ ʺἐθνικούςʺ, 
κινοῦσαν  γῆ  καὶ  θάλασσα,  μέχρι  νὰ  βροῦν  τὸ  δράστη·  ἀφήνω,  ὅτι  σὲ  περίπτωση  ἀποτυ‐
χίας,  αὐτοὶ  ἔστηναν  παγάνα  στοὺς  δρόμους  καὶ  ὅσους  συγκέντρωναν  ὁμήρους  τοὺς 
ἐκτελοῦσαν. Αὐτὴ ἡ ἐπιφανειακὰ ἀλλοπρόσαλλη τακτική, δὲν σᾶς κινεῖ σὲ ὑποψία; Εἶναι 
πέρα ἀπὸ κάθε ἀμφισβήτηση, ὅτι σʹ ὅλη τὴ γερμανοκρατούμενη Εὐρώπη, ὅποιος ἀπὸ τοὺς 
ʺgoimʺ ἔκρυβε ἑβραῖο, ὁδηγεῖτο πάραυτα στὴν ἐκτέλεση. Παράλληλα, ἑβραῖος ποὺ ἔκρυβε 
ὁμόθρησκό του, ἢ καὶ νὰ κρυβόταν ὁ ἴδιος, δὲν ὑφίστατο καμιὰ κύρωση. Γιατί, ἆραγε; 
 
200. Τελικὰ  ὅλα  τοῦτα,  ἡ  κατόπτευση  τοῦ  βασιλιᾶ,  ἡ  δράση  τῶν  ὀργανώσεων,  οἱ 
ποταμοὶ  τῶν  χρημάτων,  ἡ  στράτευση  τῶν  ʺgoimʺ,  ὁ  Βʹ  Π.Π.  κ.ἄ.  χρησίμευσαν  γιὰ  τὴν 
ἵδρυση  τοῦ  κράτους  τοῦ  ἱσραήλ.  Πραγματοποιήθηκε,  δηλονότι,  ἡ  ʺπροφητείαʺ  τοῦ  ἀξιω‐

1
 Judaica XIV 476, Russia. 
2
 In memoriam, σ. 95. 
98


ματούχου  τοῦ  βασιλιᾶ,  τοῦ  σιωνιστῆ  Λόυδ  Τζώρτζ,  ποὺ  ὅρισε  ἤδη  ἀπὸ  τὸ  1928,  νὰ 
ἐγκατασταθοῦν στὴν Παλαιστίνη 3‐4 ἑκατομμύρια ἑβραῖοι
1
. Εἶναι κανόνας ἀμετακίνητος: 
οἱ  σιωνιστὲς  ἡγέτες  δὲν  πρέπει  νὰ  διαψεύδονται  ποτέ,  διότι  θὰ  ἐκπέσουν  τοῦ  ἀξιώματος 
τοῦ ʺπροφήτηʺ.  
 
201. Τὸ 1948 ἱδρύεται τὸ κράτος τῆς ἐσχατολογικῆς τρομοκρατίας. Εἴδαμε τὸ ὄργιο 
ἐγκλήματος  ποὺ  προηγήθηκε.  Νὰ  ἀναφέρουμε  ὅτι  στὰ  ἴδια  πλαίσια  ἔδρασε  καὶ  ἡ  ἰουδαι‐
οκατευθυνόμενη διεθνὴς διπλωματία. Ἀναφέρονται δύο μεγάλοι διπλωματικοὶ μύλοι ποὺ 
ἄλεθαν ἐπὶ δύο ἔτη τὰ συντάγματα καὶ τοὺς νόμους, μὲ ἐπιδιωκόμενο σκοπὸ τὴν ἀδιαμαρ‐
τύρητη  ἀποδοχὴ  τοῦ  τετελεσμένου.  Καὶ  ἦταν  ἡ  ʺἈγγλο‐αμερικανικὴ  ἐπιτροπὴ  ἔρευναςʺ, 
καθὼς καὶ ἡ ʺΕἰδικὴ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Παλαιστινιακοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶνʺ (UNSCOP), 
ποὺ συνεδρίαζαν, ἡ πρώτη τὸ 1946 καὶ ἡ δεύτερη τὸ 1947
2

Συντάχθηκαν πίνακες στατιστικοὶ τοῦ παγκόσμιου ἑβραιαριοῦ καὶ ἄρχισε ψηφίδα ‐ 
ψηφίδα  τὸ  ἔργο  καταμερισμοῦ  τῶν  ἑβραίων.  Ὅλα  ἀκολούθησαν  τὸ  κριτήριο  τῶν  συντε‐
λεστῶν  ἐσχατολογικῆς  προοπτικῆς.  Ὑπῆρξαν  χῶρες  ὅπου  ὁ  ἰουδαϊκὸς  πληθυσμὸς  μειώ‐
θηκε  καὶ  ἄλλες  ὅπου  αὐξήθηκε.  Χώρα  ποὺ  ὁ  ἑβραϊσμὸς  νὰ  ἔμεινε  στατιστικὰ  ἀναυξο‐
μείωτος δὲν ὑπῆρξε!  Στὴν Ἀμερικὴ αὐξήθηκε κατὰ 3,5 ἑκατομμύρια καὶ στὸ ἱσραὴλ κατὰ 
2. 

1
 βλ. ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 6/6/1928, ἀρ. 10, σ. 4. 
2
 Judaica VIII 470. 

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->