ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. «Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ».

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:
Δόθηκε στη δημοσιότητα το σχέδιο για την αξιολόγηση. Επειδή είναι πολύ μεγάλο, σας
παρουσιάζουμε περιληπτικά τα βασικά του σημεία, που είναι τα ακόλουθα :
1. Σκοποί – στόχοι :
• Από τις πρώτες του σελίδες καθορίζει σαν στόχο του τη συμβολή της αξιολόγησης στην
«αναμόρφωση της λειτουργίας του κράτους» και στη «δημοσιοοικονομική προσαρμογή».
Κάνει σαφές ότι στόχοι της αξιολόγησης είναι η προσαρμογή του σχολείου στην αγορά και
στην «Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση». Οι εντολές των μνημονίων και των δανειακών
συμβάσεων, περνούν και μέσα απ΄ την αξιολόγηση. Και φυσικά σημαίνουν μισθολογική
καθήλωση και απολύσεις εκπαιδευτικών.
• Ξεκαθαρίζει ότι η αξιολόγηση υπηρετεί το «νέο σχολείο» που σχεδιάζουν, το σχολείο της
αποκέντρωσης, της κατηγοριοποίησης. Υπηρετεί την «ανταγωνιστικότητα» και την
«ευελιξία». Το σχολείο που παράγει φτηνούς, μισοκαταρτισμένους, υποτακτικούς και
σκυφτούς εργαζόμενους. Το σχολείο των χορηγών και των γονιών που βάζουν διαρκώς
βαθύτερα το χέρι στην τσέπη.
• Υπογραμίζει ότι ένα από τα κριτήρια αξιολόγησης Σχολείου, Διευθυντή και
Εκπαιδευτικών είναι η μαθητική διαροή και οι επιδόσεις. Αν τύχει να βρεθείς σ΄ ένα
σχολείο όπου οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες «δεν επιτρέπουν» μεγάλες
επιδόσεις, τότε «κάηκες» ! Είσαι κακός δάσκαλος. Κατηγοριοποιημένα σχολεία,
κατηγοριοποιημένα παιδιά, κατηγοριοποιημένοι εκπαιδευτικοί.
• Το σχέδιο αποδέχεται και θεωρεί δεδομένες τις διαφορές στις υποδομές και τον
εξοπλισμό που έχουν τα διάφορα σχολεία. Θεωρεί δεδομένες τις ταξικές και κοινωνικές
διαφοροποιήσεις κατά περιοχή. Δεν περιέχει καμιά στόχευση βελτίωσης αυτής της
κατάστασης ή έστω άμβλυνσης των διαφορών. Δεν αφήνει περιθώρια κι ελπίδες για
βελτίωση. «Κάνε ότι μπορείς με ότι έχεις». Οπότε και καταλήγει στη λειτουργία του
σχολείου προσαρμοσμένου στις διαφορές αυτές. Άρα σχολείου πλήρως
κατηγοριοποιημένου. Μ΄ αυτό τον τρόπο, το σχέδιο της «αξιολόγησης», αφού δεν λύνει
τις ανισότητες, τις αποδέχεται, τις συντηρεί, τις αναπαράγει και τις διευρύνει.
• Συνδέει την αξιολόγηση αυτή με τη χρηματοδότηση του σχολείου, με το μισθό του
εκπαιδευτικού,με την εξέλιξή του, με την προαγωγή του διευθυντή κλπ, παρ΄ όλω που
επισημαίνει ότι αυτή η σύνδεση «έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα στις χώρες που
εφαρμόστηκε».
2.

Κριτήρια :

• Δεν έχει καμιά σχέση η «αξιολόγηση» με κάποια προσπάθεια να γίνει ο εκπαιδευτικός
«καλύτερος».
• Χαρακτηρίζει τους εκπαιδευτικούς σαν ανεπαρκώς προετοιμασμένους γαι το έργο τους,
παρ΄ όλω που είναι κάτοχοι πανεπιστημιακού τίτλου. Δεν υπάρχει πια ούτε καν η
προπαγάνδα περί «εκπαιδευτικών που δεν είναι καλοί». Τώρα λένε ότι «όλοι οι
εκπαιδευτικοί είναι ανεπαρκείς».
• Άλλωστε είναι φανερή η διαφορά αντιλήψεων ανάμεσα στους συντάκτες του σχεδίου και
την εκπαιδευτική κοινόητα, για ποιός είναι «καλός δάσκαλος». Αυτοί σχεδιάζουν το
σχολείο της αμάθειας, της διαχείρισης πληροφοριών, της κατάρτισης, των προγραμμάτων,
το παιδοφυλακτήριο που θα παρέχει στο μαθητή μερικές δεξιότητες. Το
κατηγοριοποιημένο σχολείο, όπου ο κάθε μαθητής έχει μερικές ευκαιρίες. Το σχολείο που
δεν είναι ίδιο για όλα τα παιδιά.
• Ο εκπαιδευτικός, όπως τον θέλει ο λαός, αγωνίζεται για γνώση και μόρφωση που είναι
δικαίωμα για όλα τα παιδιά . Για ζωή με δικαιώματα και δυνατότητες. Για σχολείο που
παρέχει ολοκληρωμένη καλλιέργεια.
• Τέλος το σχέδιο συνδέει την αξιολόγηση με την «κινητικότητα» των εκπαιδευτικών.
3.

Ποιος θα κάνει την αξιολόγηση ;

• Προϋποθέτει έναν τεράστιο γραφειοκρατικό μηχανισμό – μια πυραμίδα - αξιολόγησης από
το Υπουργείο και τον περοφερειακό Διευθυντή μέχρι τον εκπαιδευτικό.
• Ο ίδιος ο Διευθυντής του σχολείου κρίνεται από το Διευθυντή εκπαίδευσης και τον
σχολικό Σύμβουλο. Κάνει σαφές ότι η προώθηση της αξιολόγησης είναι προϋπόθεση για
την επανάκρισή τους.
• Την ευθύνη της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας έχει ο Διευθυντής της. Αυτός έχει και
την ευθύνη της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού ως προς το υπηρεσιακό – διοικητικό έργο
του. Την ευθύνη της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού, ως προς το παιδαγωγικό κομμάτι,
έχει ο σχολικός σύμβουλος.
• Επισημαίνει την υποχρέωση Διευθυντών, Συμβούλων και Εκπαιδευτικών να εφαρμόζουν
υποχρεωτικά όλες τις πλευρές της αντιεκπαιδευτικής τους πολιτικής. Προς την
κατεύθυνση αυτή επισύει την δαμόκλειο σπάθη του μισθού και της εξέλιξης όσων
επιθυμούν την ανέλιξή τους σε θέσεις ευθύνης.
• Επισιμαίνει ότι μόνο όσοι βαθμολογούνται στις εκθέσεις αξιλόγησης με «πολύ καλά» ή
«εξαιρετικά» (είπαμε με ποιά κριτήρια) θα μπορούν να θέτουν υποψηφιότητα για θέσεις
ευθύνης. Όποιος είναι απλώς «καλός» υπηρέτης της πολιτικής τους πάει στράφι. Πρέπει
να παλεύεις να γίνεις ο καλύτερος παπαγάλος των αντιπαιδαγωγικών πρακτικών τους.
Αλλιώς «δεν έχεις μέλλον» στα ανώτερα κλιμάκια της διοίκησης.

• Ορίζει σαν κριτήριο ανάδειξης στελεχών της εκπαίδευσης τις καλές σχέσεις με τους
τοπικούς φορείς ( βλέπε επιχειρήσεις κλπ ), την συνεχή προβολή του σε τοπικά μέσα
επικοινωνίας, κλπ.
4.

Πώς θα γίνει η αξιολόγηση :

• Μιλάει για προγραμματισμό σε επίπεδο σχολικής μονάδας, σε ετήσια βάση, για «στόχους»
και «επίτευξή τους», για «έλεγχο της εφαρμογής», όταν όταν ακόμα λείπουν πάνω από
2500 εκπαιδευτικοί μέσα απ΄ τα σχολεία, όταν τα ολοήμερα υπολειτουργούν, τα ειδικά
σχολεία δεν έχουν στελεχωθεί πλήρως, δάσκαλοι ειδικής αγωγής και παράλληλης
στήριξης δεν έχουν πάει ακόμα σε πολλές περιπτώσεις. Όταν πολλοί από τους
εκπαιδευτικούς που είναι στα σχολεία αναγκάζονται να κινούνται σε 2, 3 ή και
περισσότερα σχολεία για 2 εως 5 ώρες την εβδομάδα. Όταν τα σχολεία δεν έχουν
πετρέλαιο και χαρτί φωτοτυπικού.
• Κάνει ξεκάθαρο ότι τα βασικά κριτήρια της αξιολόγησης είναι η έκθεση αυτοαξιολόγησης
της σχολικής μονάδας ( στόχοι σε ετήσια βάση κλπ ), το «portfolio», η «πιστοποίηση», τα
«προγράμματα», τις «καινοτόμες δράσεις», όπου ο κάθε εκπαιδευτικός παίρνει το
πρόγραμμα, το παρουσιάζει κι ελέγχεται γι αυτό, παίρνει «πιστοποίηση» για να γεμίζει το
«poftfolio» του με βάση το οποίο θα κριθεί.
• Καλός εκπαιδευτικός δεν είναι αυτός που μαθαίνει στα παιδιά γραμματική και μαθηματικά,
αλλά αυτός που τους κάνει πολλά προγράμματα, διαφορετικά από σχολείο σε σχολείο,
«ευχάριστα», «εύκολα», «χαρούμεα», αλλά εντέλει άχρηστα κι επικύνδυνα, αφού
υποκαθιστούν τη γνώση και τη μόρφωση με διαχείριση πληροφοριών και απλή χρήση του
internet.
Είναι σαφές ότι έχουμε χίλιους λόγους να διαφωνούμε. Ότι έχουμε χίλιους λόγους να
ανησυχούμε.
Καμιά απόλυση. Καμιά εφεδρεία. Καμιά διαθεσιμότητα ή αργία.
Ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη για όλους.
Η ανάγκη να παρεμποδίσουμε αυτά τα μέτρα επιβεβαιώνεται ακόμα μια φορά σαν απόλυτη κι
επιτακτική ανάγκη. Δεν υπάρχουν περιθώρια υποχώρησης. Απειλείται η δουλειά μας κι η
ζωή μας.
ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ.
ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ, ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ, ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ.
ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΜΑΣ, ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ,
ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΑΣ.

Το Δ.Σ.