You are on page 1of 10

1 Seccin: A vocacin do home: A vida no esprito A vida moral cristin est vinculada fe e aos sacramentos polos cales recibimos

s a graza de Cristo e os dons do Esprito Santo, que nos fan capaces de vivir a vida nova como fillos de Deus en Cristo. CAPTULO PRIMEIRO A DIGNIDADE DA PERSOA HUMANA O home, ao ser imaxe e semellanza de Deus desde a sa creacin, pose unha dignidade constrinxente e est dotado de alma, intelixencia e vontade. Libre e en virtude da graza de Cristo o home participa da vida divina e acada a sa benaventuranza, a sa felicidade obrando en recta conciencia, buscando e amando a verdade e o ben, e evitando o mal. Esta forma de actuar plsmase nas Benaventuranzas, centro da predicacin de Xess e que nos estimulan a amar a Deus e ao prximo sobre todas as cousas e as, acadar a benaventuranza eterna onde compartiremos a natureza divina da gloria de Cristo. Deus dtanos de liberdade que consiste en facer ou elixir o ben sen ataduras. A liberdade a caracterstica dos actos propiamente humanos. Quen opta por escoller o mal faise escravo do pecado. Na liberdade est implcita a vontade, e polo tanto a responsabilidade dos nosos actos, as mesmo o exercicio da liberdade un dereito de todo home sobre todo no campo moral e relixioso e ser tutelado e recoecido no dereito civil. Dicimos que un acto moralmente bo cando supn ao mesmo tempo a bondade do obxecto, do fin e das circunstancias. Un fin malo pode corromper a accin e tampouco o fin xustifica os medios. As circunstancias incrementan ou atenan a responsabilidade de quen acta pero non modifican a calidade moral dos mesmos actos. Hainos que en razn do seu obxecto son sempre ilcitos como o o adulterio, o homicidio ou a blasfemia. As paixns son impulsos da sensibilidade, compoentes naturais da psicoloxa humana, onde as principais a remarcar son o amor e o odio, o desexo, o temor, a alegra, a tristeza e a clera. As paixns son boas cando contriben a unha accin boa, e malas en caso contrario. A conciencia moral un xuzo da razn que impulsa ao home a facer o ben e a evitar o mal. Cando escoita a conciencia moral, o home prudente pode sentir a voz de Deus que lle fala. Grazas a ela, a persoa percibe a calidade moral dun acto permitndolle asumir a responsabilidade do mesmo. A dignidade da persoa humana supn a rectitude da conciencia moral, que se forma coa educacin, a asimilacin da Palabra de Deus e as ensinanzas da Igrexa, vese as mesmo asistida polos dons do Esprito Santo e axudada cos consellos de persoas prudentes. Ademais, favorece moito a formacin moral tanto a oracin como o exame de conciencia. O home non debe ser forzado a obrar contra a sa conciencia nin se lle debe impedir obrar de acordo a ela. A conciencia debe seguir sempre tres normas:

1) Nunca est permitido facer o mal para obter un ben. 2) A chamada Regra de ouro: Todo canto queirades que vos fagan os homes, facdello tamn vs a eles (Mt 7,12). 3) A caridade supn sempre o respecto do prximo e da sa conciencia, anda que isto non significa aceptar como bo o que obxectivamente malo. A conciencia pode emitir xuzos errneos, por exemplo a consecuencia da ignorancia involuntaria, pero hai que esforzarse por corrixir eses erros da conciencia. A virtude unha disposicin habitual e firme para facer o ben. Hai virtudes humanas e virtudes teologais. As virtudes humanas son perfecciones habituais e estables do entendemento e da vontade, que regulan os nosos actos, ordenan as nosas paixns e guan a nosa conduta en conformidade coa razn e a fe. Adquiridas e fortalecidas por medio de actos moralmente bos e reiterados, son purificadas e elevadas pola graza divina. As principais denominacins cardinais e agrupan a todas as demais, son a prudencia, a xustiza, a fortaleza e a temperanza. -Prudencia: discernir o noso ben e os medios para realizalo. -Xustiza: dar aos demais o que lles debido. -Fortaleza: firmeza nas dificultades e constancia na bsqueda do ben. -Temperanza: dominio da vontade sobre os instintos. As virtudes teologais son as que teen como orixe, motivo e obxecto inmediato a Deus mesmo. Son a garanta da presenza e da accin do Esprito Santo nas facultades do ser humano, son a fe, a esperanza e a caridade. -Fe: fiarnos de Deus e de toda a sa Revelacin. -Esperanza: desexo e espera de Deus e da vida eterna como smbolo da nosa felicidade. -Caridade: amar a Deus sobre todas as cousas e ao prximo como a ns mesmos. Os dons do Esprito Santo son disposicins permanentes que fan ao home dcil para seguir as inspiracins divinas. Son sete: sabedora, entendemento, consello, fortaleza, ciencia, piedade e temor de Deus. Os froitos do Esprito Santo son perfeccins plasmadas en ns como primicias da gloria eterna. A tradicin da Igrexa enumera doce: caridade, gozo, paz, paciencia, longanimidade, bondade, benignidade, mansedume, fidelidade, modestia, continencia e castidade.

O pecado unha ofensa a Deus, a quen desobedecemos en vez de responder ao seu amor. Para acoller a misericordia de Deus, debemos recoecer as nosas culpas e arrepentirmos dos nosos pecados. Distnguense segundo o seu obxecto, ou as virtudes ou mandamentos aos que se opoen. Poden referirse a Deus, ao prximo ou a ns mesmos. Pdense clasificar en pecados de pensamento, palabra, obra e omisin. Pola sa gravidade poden ser mortais ou veniais. Cos pecados mortais rmpese a Alianza con Deus. Perdanse mediante os sacramentos do Bautismo e Penitencia. No pecado mortal danse ao mesmo tempo: -materia grave -plena advertencia -deliberado consentimento No pecado venial non se dan as condicins anteriores en concorrencia e tampouco rompe a Alianza con Deus. Se cooperamos a que se cometan, somos responsables nos pecados doutros e a expresin e efecto dos pecados persoais son as situacins sociais ou institucins contrarias lei divina chamadas estruturas do pecado. Un pecado leva a outro e a sa repeticin xera vicio. Os vicios son hbitos perversos que escurecen a conciencia e inclinan cara ao mal. Poden referirse aos sete pecados capitais: soberbia, avaricia, luxuria, ira, gula, envexa e pereza. CAPTULO SEGUNDO A COMUNIDADE HUMANA O amor ao prximo inseparable do amor de Deus. Todo home pose unha dimensin social que parte esencial da sa natureza e da sa vocacin, por iso a persoa e debe ser, suxeito e fin de todas as institucins sociais. A familia e a comunidade civil son necesarias para a persoa, outras asociacins tamn son tiles dentro do respecto, pero desde un punto de vista subsidiario que indica que unha estrutura social de orde superior non debe interferir na vida interna dun grupo social de orde inferior privndolle das sas competencias, senn que mis ben debe sosterlle no caso de necesidade. Unha autntica convivencia humana debe someterse ao mandamento da caridade que esixe e d capacidade de practicar a xustiza. Seguindo a orde establecido por Deus, a autoridade da sociedade fundamntase na natureza humana e necesaria en toda a sociedade para asegurar a orde, e ser lextima si contribe realizacin do ben comn por medios moralmente lcitos. As mesmo, os rximes polticos deben respectar a liberdade de decisin dos cidadns e o principio do Estado de dereito, isto , a soberana prerrogativa da lei. As leis inxustas e as medidas contrarias orde moral non obrigan a conciencia. O ben comn o conxunto de condicins da vida social que fan posible, aos grupos e a cada un dos seus membros, o logro da propia perfeccin.

O ben comn supn o respecto e a promocin dos dereitos fundamentais da persoa, o desenvolvemento dos bens espirituais e temporais da persoa e da sociedade, e a paz e a seguridade de todos. O ben comn realzase de forma mis completa naqueles rximes que promoven o ben dos cidadns, institucins intermedias e a familia. O home participa na realizacin do ben comn coidando da sa familia, comprometndose no traballo, respectando as leis xustas, asumindo as sas propias responsabilidades e na medida en que sexa posible, participando na vida pblica. Todos os homes gozan de igual dignidade e dereitos fundamentais ao ser creados a imaxe e semellanza de Deus, se a social respecta esta dignidade far xustiza social. Existen desigualdades econmicas e sociais inocuas que son condenables, pero hai desigualdades propias da singularidade de cada individuo e grupo social que obriga s persoas as magnanimidades, a benevolencia e a solidariedade que emana da fraternidade humana e cristin, exprsase ante todo na xusta distribucin dos bens, na equitativa remuneracin do traballo e no esforzo a favor dunha orde social mis xusto. CAPTULO TERCEIRO A SALVACIN DE DEUS: A LEI E A GRAZA. A lei moral natural prescribe ao home os camios que levan felicidade prometida e evita camios que apartan de Deus. Consiste nunha participacin da sabedora e bondade de Deus inscrita no corazn de todo home, e que lle permite discernir ben e o mal mediante a razn. universal e inmutable e expresa o sentido moral orixinario. A causa do pecado, non todos os homes, nin sempre son capaces de percibir de modo directo e claro a lei natural. A lei antiga a primeira etapa da lei revelada e recllese nos Mandamentos do Declogo. Poen a base da vocacin do home, prohiben o que contrario ao amor de Deus e do prximo, prepara e dispn conversin e acollida do Evanxeo. A lei antiga imperfecta e a nova Lei ou Lei evanxlica a que d a plenitude e o cumprimento da lei divina, natural e revelada. Resmese no mandamento de amor a Deus e ao prximo como Cristo nos amou. Este amor posible pola graza do Esprito Santo. A Lei nova est na acollida da vida e predicacin de Cristo, o Sermn da Montaa a sa principal expresin. A xustificacin a accin misericordiosa e gratuta de Deus, que borra os nosos pecados e fainos xustos e santos en todo o noso ser. Somos xustificados por medio da graza do Esprito Santo, que a Paixn de Cristo nos mereceu e dusenos no Bautismo. A graza un don gratuto de Deus, chmaselle graza habitual, santificante o deifcante porque santifcanos e divinzanos. sobrenatural porque depende de Deus e escapa a nosa experiencia. Ademais da graza habitual, existen outros tipos de graza: as grazas actuais, as grazas sacramentais, as grazas especiais ou carismas, entre as que se encontran as grazas de estado. A graza prevn, prepara e suscita a libre resposta do home. Respecto aos mritos das boas obras, estes deben ser atribudos primeiro graza de Deus de quen recibimos todo gratuitamente e despois libre vontade do home.

Todos os fieis estamos chamados santidade cristin, plenitude da vida cristin. O camio da santidade pasa pola cruz, en unin ntima con Cristo e ter o seu cumprimento cando Deus sexa todo en todos. A Iglesia nutre a vida moral do cristin pois nela acolle a Palabra de Deus e as ensinanzas da Lei en Cristo, recibe a graza dos sacramentos, nese ofrenda eucarstica de Cristo, etc. e a Igrexa intervn no campo moral co seu Maxisterio. Os preceptos da Igrexa ten por finalidade garantir que os fieis cumpran c mnimo indispensable en relacin ao esprito de oracin, vida sacramental, ao esforzo moral e ao crecemento no amor a Deus e ao prximo. Os preceptos da Igrexa son cinco: 1) Or misa todos os domingos e festas de gardar. 2) Confesar os pecados ao menos unha vez ao ano. 3) Recibir o sacramento da Eucarista ao menos en Pascua. 4) Absterse de comer carne e observar o xaxn nos das establecidos pola Igrexa. 5) Axudar Igrexa nas sas necesidades. Conformando a vida moral dos cristins coa de Xess, os fieis atraen aos homes fe no verdadeiro Deus, edifican a Igrexa e apresuran a chegada do Reino de Deus. 2 Seccin: Os dez mandamentos Seguir a Xess implica cumprir os Mandamentos, cumprir a Lei que Xess d verdadeiro cumprimento, verdadeiro sentido, perfeccinaa, e faino seguindo un mandamento dobre de caridade: Amars a Deus sobre todas as cosas e ao prximo como a ti mesmo. O Declogo recolle a lei dada por Deus a Israel durante a Alianza por medio de Moiss. Os tres primeiros mandamentos versan sobre o amor a Deus e os outros sete do amor ao prximo e condcenos por un camio libre da escravitude ao pecado. Cumprir os mandamentos responder con gratitude sa iniciativa de amor, os cristins estamos obrigados a observalos. Somos capaces diso c don do Esprito Santo e da graza pero necesario indicar que incumprir un deles como quebrantar toda a Lei. CAPTULO PRIMEIRO AMARS AO SEOR DIOS TEU CON TODO O TEU CORAZN, CON TODA A TA ALMA E CON TODAS AS TAS FORZAS 1 mandamento: Eu son o seor Deus teu. Amars a Deus sobre todas as cousas Este mandamento engloba distintos aspectos. A afirmacin Eu son o seor Deus teu implica para o fiel gardar e poer en prctica as tres virtudes teologais: fe, esperanza e amor, e evitar os pecados que se opoen a elas.

Adorars ao Seor Deus teu e a El s dars culto supn adorar a Deus como seor de todo canto existe, rezarlle con expresins de loor, de accin de grazas e de splica. Non ters outro Deus fora de min prohibe o politesmo e a idolatra, a supersticin, a irrelixin, o atesmo e o agnosticismo. Non te fars escultura algunha prohiba representar a Deus pola poboacin de Israel, sen embargo, os cristins non adoramos imaxes senn veneramos a quen nela se representa: Cristo, a Virxe, os anxos e os santos. 2 mandamento: Non tomars o nome de Deus en vano Evitarase o abuso de apelar ao Nome de Deus para xustificar un crime e o uso inconveniente do seu Nome, como a blasfemia, a imprecacin e a infidelidade s promesas feitas en nome de Deus. Tampouco se debe xurar en falso nin facer perxurio, dicir, violar a promesa ou facer unha promesa con intencin de non cumprila baixo xuramento. 3 mandamento: Santificars as festas Deus bendiciu o sbado e declarouno sagrado, porque neste da faise memoria do descanso de Deus o stimo da da Creacin, as como da liberacin de Israel da escravitude de Exipto e da Alianza que Deus fixo co seu pobo. Xess recoece a santidade do sbado e dlle a sa interpretacin autntica: O sbado foi institudo para o home e non o home para o sbado (Mc 2, 27). Para os cristins o sbado foi substitudo polo domingo, da da Resurreccin de Cristo. O primeiro da da semana, o da do Seor, o primeiro de todos os das e de todas as festas. Santificamos o domingo e demais festas de precepto participando na Eucarista do Seor e abstndose das actividades que as impidan render culto a Deus ou perturben a ledicia propia do da do Seor ou o descanso necesario da alma e do corpo. importante o recoecemento civil do domingo como da festivo a fin de que todos tean a posibilidade real de deleitar o suficiente o descanso e do tempo libre para coidar a vida relixiosa, familiar, cultural e social. 4 mandamento: Honrars ao teu Pai e a ta Nai Honrar e respectar aos nosos pais e a quen Deus outorgou a autoridade para o noso ben. Neste punto debemos falar da familia que Deus instituu e que en Cristo se converte na Igrexa domstica. A familia a clula orixinal da sociedade humana, e precede a calquera recoecemento por parte da autoridade pblica. Os principios e valores familiares constiten o fundamento da vida social. A vida de familia unha iniciacin vida da sociedade.

Os poderes pblicos deben respectar, protexer e favorecer a verdadeira natureza do matrimonio e da familia. Os fillos deben aos seus pais respecto, recoecemento, docilidade e obediencia. Os fillos adultos deben prestar axuda moral e material aos seus pais ancins ou enfermos. Pola sa parte, os pais son responsables da educacin dos seus fillos. Deben amalos, respectalos, coidalos e educalos na fe cristin principalmente co exemplo, a oracin, a catequeses familiar, e a participacin na vida pblica. Con todo, a primeira vocacin do cristin seguir a Xess por riba dos seus vnculos familiares. Os cristins, nos distintos mbitos da sociedade civil deben exercer a autoridade como un servizo, as mesmo os que estn sometidos s autoridades deben respectalas e obedecelas e s se negar en conciencia a obedecer cando as prescricins da autoridade civil se opoan s esixencias da orden moral: Hai que obedecer a Deus antes que aos homes (Hch 5, 29). 5 mandamento: Non matars A vida humana sagrada e debe ser respectada, a vida dada por Deus non pode ser arrebatada polo home, s no caso de lextima defensa e sen uso da violencia maior que o necesario. Unha pena imposta pola autoridade pblica, ten como obxectivo reparar a desorde introducido pola culpa, defender a orden pblico e a seguridade das persoas e contribur correccin do culpable. Evitarase a pena de pena de morte, as penas sern proporcionadas gravidade do delito e non excederse para non privar a posibilidade de rehabilitacin do culpable. Seguindo o quinto mandamento, contrario lei moral: 1) O homicidio directo e voluntario e a cooperacin ao mesmo. 2) O aborto directo, querido como fin ou como medio, as como a cooperacin ao mesmo, baixo pena de excomun, porque o ser humano, desde o instante da sa concepcin, debe ser respectado e protexido de modo absoluto na sa integridade. 3) A eutanasia directa. 4) O suicidio e a cooperacin voluntaria ao mesmo. En caso de enfermidade grave rexeitase o encarnizamento teraputico, non obstante non se deben interromper os coidados ordinarios paliativos. O Estado de dereito debe protexer a vida desde a sa concepcin.

Debemos evitar o culto ao corpo como tamn o emprego de estupefacientes e outras sustancias que causan danos sade e vida humana. As experimentacins cientficas, mdicas ou psicolxicas sobre persoas ou grupos humanos sen riscos para a integridade fsica e psquica con debido consentimento ao igual que la doazn de rganos son moralmente lcitas. En canto aos moribundos, estes teen dereito a vivir con dignidade os ltimos momentos, sobre todo coa axuda da oracin e dos sacramentos. Os corpos dos defuntos deben ser tratados con respecto e caridade. A cremacin dos mesmos est permitida, facndoa sen poer en cuestin a fe na Resurreccin dos corpos. Non matar, en positivo, defensa da vida, da paz e o amor, o contrario un grave pecado. O home debe buscar a paz no mundo que require a xusta distribucin e a tutela dos bens das persoas, a libre comunicacin entre os seres humanos, o respecto dignidade das persoas humanas e dos pobos, e a constante prctica da xustiza e da fraternidade. Corresponde aos gobernantes determinar cando se est en ameaza de guerra e o consecuente uso das armas sempre que se dean unhas determinadas condiciones, respectando a obxeccin de conciencia. No caso de guerra, dbense condenar as destrucins masivas as como o exterminio dun pobo ou unha minora tnica. Hai que tratar con humanidade aos non combatentes, soldados feridos e prisioneiros. Para evitar a guerra necesario evitar a acumulacin e o comercio de armas non debidamente regulamentadas polos poderes lextimos, as inxustizas, sobre todo econmicas e sociais, as discriminacins tnicas ou relixiosas, a envexa, a desconfianza, o orgullo e o esprito de vinganza. 6 mandamento: Non cometers actos impuros Deus creou ao home como varn e muller, corresponde a cada un aceptar a propia identidade sexual, recoecendo a importancia da mesma para toda persoa, a sa especificacin e complementariedade. A castidade unha virtude moral, un don de Deus que supn a adquisicin do dominio de si mesmo, a positiva integracin da sexualidade na persoa. Para vivir a castidade necesario exercitar a temperanza, que busca que a razn sexa a gua das paixns, tamn mediante os sacramentos, a graza de Deus, a oracin e o coecemento dun mesmo. A castidade vvese na virxindade ou no celibato consagrado, os casados na castidade conxugal e os non casados na continencia. O vicio da luxuria contrario castidade e manifstase no adulterio, masturbacin, fornicacin, pornografa, prostitucin, estupro e actos homosexuais. Estas ofensas agrvanse seriamente si se cometen con menores. O sacramento do matrimonio ten como bens a unidade, a fidelidade, a indisolubilidade e a apertura fecundidade, pola sa parte o acto conxugal ten un dobre

significado indisoluble: o unitivo (a mutua doazn dos cnxuxes) e o pro-creativo (apertura transmisin da vida). O catecismo da Igrexa acepta a regulacin da natalidade s si por motivos serios e con mtodos naturais e condena a esterilizacin directa ou a contracepcin as como a inseminacin e fecundacin artificial por primar nestas o dominio da tcnica sobre a orixe e o destino da persoa humana. O fillo un don de Deus, o don mis grande dentro do Matrimonio. Non existe o dereito a ter fillos senn o dereito do fillo a ser froito do acto conxugal dos seus pais, e tamn o dereito a ser respectado como persoa desde o momento da sa concepcin. Os esposos sen fillos podern tutelar e adoptar ou ben realizar servizos significativos en beneficio do prximo. Por ltimo destacar as ofensas dignidade do Matrimonio: o adulterio, o divorcio, a poligamia, o incesto, a convivencia ou concubinato e relaciones sexuais antes ou fora do Matrimonio. 7 mandamento: Non roubars Este mandamento declara o destino e distribucin universal dos bens, o dereito propiedade privada, o respecto s persoas, aos seus bens e integridade da creacin. A Igrexa encontra tamn neste mandamento o fundamento da sa doutrina social, que comprende a recta xestin na actividade econmica e na vida social e poltica, o dereito e o deber do traballo humano, a xustiza e a solidariedade entre as nacins e o amor aos pobres. A finalidade da propiedade privada garantir a liberdade e a dignidade de cada persoa, axudndolle a satisfacer as necesidades fundamentais propias, as de aqueles sobre os que teen responsabilidade, e tamn as de outros que viven en necesidade. O stimo mandamento prohibe ante todo o roubo, que a usurpacin do ben alleo contra a razoable vontade do seu dono. Isto sucede tamn cando se pagan salarios inxustos, cando se especula facendo variar artificialmente o valor dos bens para obter beneficio en detrimento alleo, e cando se falsifican cheques e facturas. Prohibe ademais cometer fraudes fiscais e comerciais e ocasionar voluntariamente un dano s propiedades privadas ou pblicas. Prohibe igualmente a usura, a corrupcin, o abuso privado de bens sociais, os traballos con culpa mal realizados e o despilfarro. A Igrexa intervn en materia social emitindo un xuzo moral en materia econmica e social, cando o esixen os dereitos fundamentais da persoa, o ben comn ou a salvacin das almas. Os sistemas econmicos e sociais comunistas e socialistas son rexeitados ao igual que o individualismo e a primaca das leis do mercado sobre o traballo humano. O traballo un deber e un dereito, mediante o cal colabora con Deus Creador, procura o seu sustento e o da sa familia e serve comunidade humana. O acceso a un traballo seguro e honesto debe estar aberto a todos, sen discriminacin inxusta, dentro do respecto libre iniciativa econmica e a unha equitativa distribucin.

O Estado ten as sas propias responsabilidades no terreo laboral ao igual que os empresarios respecto dos seus traballadores e estes teen os seus dereitos laborais, entre eles a folga que deben exercitar con mesura. A nivel internacional, as nacins deben obrar con solidariedade e subsidiariedade a fin de eliminar ou reducir a miseria e as desigualdades. Recordemos que o amor aos pobres insprase nas benaventuranzas, por iso os pobres mercense unha atencin e trato preferente. 8 mandamento: Non dars falso testemuo nin mentirs Cristo a verdade, quen o segue vive n6 Esprito de verdade e rexeita a dobrez, a simulacin e a hipocrisa, o cristin debe dar testemuo da verdade evanxlica, o martirio o testemuo supremo da verdade da fe. El octavo mandamento prohibe: 1) O falso testemuo, o perxurio e a mentira. 2) O xuzo temerario, a maledicencia, a difamacin e a calumnia. 3) O alago, a adulacin ou a compracencia. Tamn esixe respecto e discrecin a confidencias feitas baixo a esixencia de secreto. Os medios de comunicacin social deben estar ao servizo do ben comn respectando os dereitos e a dignidade das persoas. 9 mandamento: Non consentirs pensamentos nin desexos impuros O noveno mandamento prohibe consentir pensamentos e desexos relativos a acciones prohibidas polo sexto mandamento e supn a prctica da virtude da temperanza e a purificacin do corazn. Para iso esxese pudor, o cal nos afasta do erotismo e o morboso. Tamn requrese unha constante loita contra a permisividade dos costumes, baseada nun errneo concepto da liberdade humana. 10 mandamento: Non cobizars os bens alleos Este mandamento que complementa ao anterior esxenos respecto polo alleo e prohibe a avaricia, o desexo desordenado dos bens do prximo e a envexa. Xess esixe aos seus discpulos que o antepoan a El respecto a todo e a todos. O desprendemento das riquezas segundo o esprito da pobreza evanxlica e o abandono providencia de Deus, que nos libera da preocupacin polo ma, preprannos para a benaventuranza de os pobres de esprito, porque deles o Reino dos ceos (Mt 5, 3). O maior desexo do home ver a Deus por canto que iso realizara a sa verdadeira e plena felicidade.