Η κοινωνία με το Θεό νικά τη μοναξιά

(Πηγή : Ι.Μητροπ.Ιλίου, Αχαρνών & Πετρουπόλεως, Κατηχητικό Βοήθημα 2012-2013)

1

Γνωριμία με τους Αγίους μας : Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης
Ο Άγιος Δημήτριος ήλθε στον κόσμο γύρω στο 280 μ.Χ. στην Μεγάλη
Θεσσαλονίκη από γονείς επισήμους, οι οποίοι κατάγονταν από τις πιο
επιφανείς οικογένειες των Μακεδόνων.
Η σημαντικότατη τότε πόλη της Θεσσαλονίκης βρισκόταν ακόμη στο σκότος
της ειδωλολατρίας. Είχε δεχθεί στο εύφορο έδαφος της τον σπόρο του
Ευαγγελικού Κηρύγματος από τον Απόστολο των Εθνών Παύλο, περίμενε
όμως να στείλει ο Θεός την μεγαλειώδη μορφή του διδασκάλου και μάρτυρος
Του Δημητρίου, για να καρποφορήσει όχι πλέον «εν τριάκοντα», αλλά «εν
εκατόν» (Μάρκ. δ' 8), και να ετοιμαστεί για να αναδειχθεί σε λίγο «η πρώτη
μετά την πρώτη», την Κωνσταντινούπολη.
Όταν έφθασε στην ανδρική ηλικία, έδειχνε την φυσική του δύναμη
εξασκώντας την ανδρεία και την ρωμαλεότητα και μαθαίνοντας την τέχνη του
πολέμου. Καταλαβαίνοντας τον μεγαλοφυή χαρακτήρα του Δημητρίου ο
βασιλέας, τον ανεβάζει από την αρχή σε μεγάλη δόξα αναγορεύοντάς τον πρώτα συγκλητικό της
Θεσσαλονίκης και μετά ανθύπατο και αυθέντη της Ελλάδος, φορώντας του την κατάλληλη στρατιωτική στολή,
το δακτυλίδι στο χέρι, καθώς και τον επίσημο ωρατίωνα (τήβεννο) του υπάτου. Όταν ο βασιλέας τον κόσμησε
με όλα τα υπατικά διάσημα και του έδωσε στα χέρια τόσο μεγάλη εξουσία, φρόντιζε όλα τα κοινά και διοικούσε
τα πάντα νομίμως.
Επειδή όμως ο Δημήτριος δεν ζούσε κρυφά την χριστιανική ζωή ούτε ήταν νυκτερινός μαθητής του
Χριστού, αλλά μάλλον διδάσκαλος της αληθείας, ο οποίος άφοβα και φανερά ομολογούσε την ευσέβεια,
ανακαλύπτεται εύκολα απ' τους Ρωμαίους, οι οποίοι αποκαλύπτουν τα σχετικά μ' αυτόν στον βασιλέα, ότι
δηλαδή είναι Χριστιανός και καταφρονεί τους θεούς τους. Χολώθηκε ο Μαξιμιανός και σκέφθηκε ευθύς να
επιβάλει την μεγαλύτερη τιμωρία στον Δημήτριο. Συγκράτησε όμως την ορμή του, επειδή δεν μπορούσε να
υποφέρει την απώλεια τέτοιου ανδρός. Άκουσε όλα αυτά να τα λέγει ο Άγιος με φρόνημα σταθερό, γενναίο
παράστημα και ελεύθερο στόμα, κι εκείνη την στιγμή ανέβαλε την τιμωρία, και τον έστειλε στην φυλακή (303
μ.Χ), διότι αγνόησε το διάταγμα «περί αρνήσεως του χριστιανισμού».
Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας, ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον
φοβερό μονομάχο της εποχής Λυαίο. Ο νεαρός χριστιανός πριν τη μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και
ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να
νικήσει το Λυαίο και να προκαλέσει την οργή του αυτοκράτορα. Διατάχθηκε τότε να θανατωθούν και οι δύο,
Νέστορας και Δημήτριος.
Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και
Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος
μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλύτου.
Στις βυζαντινές εικόνες αλλά και στη σύγχρονη αγιογραφία ο Άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται αρκετές φορές
ως καβαλάρης με κόκκινο άλογο (σε αντιδιαστολή του λευκού αλόγου του Αγίου Γεωργίου) να πατά τον άπιστο
Λυαίο.
Σήμερα ο Άγιος Δημήτριος τιμάται ως πολιούχος Άγιος της Θεσσαλονίκης και εορτάζεται στις 26
Οκτώβρη. Ένα από τα πολλά θαύματα του Αγίου είναι και το εξής. Το 1823 μ.Χ. οι Τούρκοι που ήταν
αμπαρωμένοι στην Ακρόπολη της Αθήνας ετοίμαζαν τα πυρομαχικά τους για να χτυπήσουν με τα κανόνια
τους, τους Έλληνες που βρισκόντουσαν στον ναό του Αγίου Δημητρίου, μα ο Άγιος Δημήτριος έκανε το θαύμα
του για να σωθούν οι Χριστιανοί και η πυρίτιδα έσκασε στα χέρια των Τούρκων καταστρέφοντας και τμήμα του
μνημείου του Παρθενώνα. Για να θυμούνται αυτό το θαύμα, ο ναός λέγεται από τότε Άγιος Δημήτριος
Λουμπαρδιάρης, από την λουμπάρδα δηλαδή το κανόνι των Τούρκων που καταστράφηκε.
(Από την Νικολέτα και τον Νίκο,
πηγές : http://xristianos.gr/ & http://www.saint.gr/)

2

«Πάμε…… Θέατρο ή Κινηματογράφο ;;;;»
Ότι και να επιλέξετε……… σας έχουμε δύο καλές προτάσεις :
«ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ»
Φέτος οι Μαγικές Σβούρες συμπληρώνουν 10 χρόνια λειτουργίας. Το γιορτάζουν,
λοιπόν, με τη νέα φετινή τους παράσταση, που είναι γεμάτη από τους ήρωες του
υπέροχου αυτού κειμένου της παγκόσμιας λογοτεχνίας, του «Δον Κιχώτη». Την
παράσταση υπογράφει και σκηνοθετεί ο Δημήτρης Αδάμης και ξεκίνησε την
Κυριακή 27 Οκτωβρίου στην παιδική σκηνή του Θεάτρου Ιλίσια.
Η ιστορία μας εκτυλίσσεται στην Ισπανία. Ένας ευγενής που ζει εκεί με την
ανιψιά του, και τους λίγους αλλά καλούς του υπηρέτες διαβάζει πολλά βιβλία αλλά
ένα από αυτά του κάνει ιδιαίτερη εντύπωση.
Είναι το βιβλίο του Μιγκέλ ντε Θερβάντες ο «Δον Κιχώτης». Αμέσως, χωρίς
δεύτερη σκέψη, πείθει τον εαυτό του ότι ο Δον Κιχώτης, είναι αυτός ο ίδιος και
ότι ο συγγραφέας ουσιαστικά περιγράφει τις περιπέτειες και τα ταξίδια του. Αυτό
τον οδηγεί να αναζητήσει τα ίχνη του ήρωά του στο δικό του πια ταξίδι που έχει άπειρες ομοιότητες με το
ταξίδι του Δον Κιχώτη.
Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να «συναντήσουν» τις ιδέες στις οποίες βασίζεται το πασίγνωστο αυτό
έργο μέσα από μια σύγχρονη ματιά. Παράλληλα, θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν στοιχεία του
Ισπανικού Πολιτισμού, μιας και το έργο διαδραματίζεται στην Ισπανία.

«ΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙΑ 2»
Ο Δρακουμέλ, ο οποίος γνωρίζει επιτυχία στο Παρίσι ως μάγος-σόουμαν, απάγει τη
Στρουμφίτα και προσπαθεί να της κλέψει το πολύτιμο ξόρκι των Στρουμφ. Έτσι ο
Μπαρμπαστρούμφ, ο Σκουντούφλης, ο Γκρινιάρης και ο Μελένιος ενώνουν τις δυνάμεις
τους με τους Γουίνσλοου, φίλους τους από τη Νέα Υόρκη, και ταξιδεύουν μέχρι την Πόλη
του Φωτός για να τον σταματήσουν.
(Από την Κατερίνα Καρκαλέτσου & την Ειρήνη Ζορμπά,
πηγές: http://entertainment.in.gr & http://www.athinorama.gr/cinema)

«Ελληνικός Πολιτισμός» : Κωνσταντίνος Καβάφης
Φίλες και φίλοι,
Σήμερα θα κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα για τον Κωνσταντίνο Καβάφη έναν από τους σημαντικότερους
Έλληνες ποιητές. Ο Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1863 στην Αλεξάνδρεια, όπου οι γονείς του,
εγκαταστάθηκαν εγκαταλείποντας στην Κωνσταντινούπολη το 1940. Ήταν το ένατο παιδί του Πέτρου Καβάφη
(1814-1870) μεγαλέμπορου βαμβακιού. Μετά το θάνατο του πατέρα του και την σταδιακή διάλυση της
οικογενειακής επιχείρησης, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αγγλία (Λίβερπουλ και Λονδίνο) όπου έμεινε
μέχρι το 1876. Στην Αλεξάνδρεια ο Καβάφης διδάχτηκε Αγγλικά, Γαλλικά και Ελληνικά με οικοδιδάσκαλο και
συμπλήρωσε τη μόρφωση του ένα-δύο χρόνια στο Ελληνικό Εκπαιδευτήριο της Αλεξάνδρειας.
Έζησε επίσης για τρία χρόνια, που ήταν τα κρισιμότερα στην ψυχοδιανοητική του διαμόρφωση, στην Πόλη
(1882-1884). Το 1897 ταξίδεψε στο Παρίσι και το 1903 στην Αθήνα, χωρίς από τότε να μετακινηθεί από τη
Αλεξάνδρεια για τριάντα ολόκληρα χρόνια. Ύστερα από περιστασιακές απασχολήσεις σε χρηματιστηριακές
επιχειρήσεις, αποφάσισε να γίνει δημόσιος υπάλληλος και διορίστηκε σε ηλικία 59 χρονών στο Υπουργείο
Δημοσίων Έργων το 1922.
3

Από το 1886 άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα επηρεασμένα από τους Αθηναίους ρομαντικούς ποιητές, χωρίς
να τον έχει επηρεάσει καθόλου η στροφή της γενιάς του 80. Από το 1891, όταν εκδίδει σε αυτοτελές φυλλάδιο
το ποίημα Κτίσται, και ιδίως το 1896, όταν γράφει τα Τείχη, το πρώτο αναγνωρισμένο, εμφανίζονται τα
χαρακτηριστικά των ώριμων ποιημάτων του.
Ο Καβάφης είναι γνωστός για την ειρωνεία του, ένα μοναδικό συνδυασμό λεκτικής και δραματικής ειρωνείας.
Πολλοί όμως από τους αλλόγλωσσους ομότεχνους και αναγνώστες του (π.χ. Όντεν, Φόρστερ) αρχικά
γνώρισαν και αγάπησαν τον ερωτικό Καβάφη.
Το 1932, ο Καβάφης, άρρωστος από καρκίνο του λάρυγγα, πήγε για θεραπεία στην Αθήνα, όπου παρέμεινε
αρκετό διάστημα, εισπράττοντας μια θερμότατη συμπάθεια από το πλήθος των θαυμαστών του.
Επιστρέφοντας όμως στην Αλεξάνδρεια, η κατάστασή του χειροτέρεψε. Εισήχθη στο Νοσοκομείο της
Ελληνικής Κοινότητας, όπου και πέθανε στις 29 Απριλίου του 1933, τη μέρα που συμπλήρωνε 70 χρόνια
ζωής.
Ένα σύντομο αυτοβιογραφικό σημείωμα του ποιητή :

«Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια - σ' ένα σπίτι της οδού
Σερίφ· μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας το πέρασα στην Αγγλία. Κατόπιν
επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. Στην
εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο
έτη στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ελλάδα είναι πολλά χρόνια που δεν επήγα. Η τελευταία μου εργασία ήταν
υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της
Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά». έτη στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ελλάδα είναι πολλά
χρόνια που δεν επήγα. Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον
από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά».

(Από την Νόπη και την Γαλήνη,
πηγή : http://el.wikipedia.org)

ΩΡΑ ΓΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ… & ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ !!!!

4