La Voz de Galicia

Miércoles, 13 de noviembre del 2013 | Número 1.074| Año 32

escuela
la voz de la

www.prensaescuela.es

SHIZUO KAMBAYASHI / EFE

No se trata de que todos seamos tan geniales como para descubrir nuevas estrellas, pero sí deberíamos tener la oportunidad de potenciar lo que más nos gusta

En órbita con las estrellas
Niños con altas voces, altas constelaciones, altas capacidades
No se da frecuentemente. La semana entre final de octubre y primeros de noviembre ha sido propicia para noticias singulares, tal como aparecen en la edición digital de La Voz. Niños que se van un poco de la órbita cercana y que no es fácil seguirlos si no es con admiración y alegría. No se trata aquí de calificativos ni se busca, desde luego, el título de genios. No siempre suena bien y es que, además de serlo, lo ocultan con esa facilidad de los que hacen las cosas porque se las pusieron, según dicen, al alcance de su garganta, de sus ojos, de su cerebro, al natural, así de sencillo. 1. La niña holandesa que canta ópera. La voz de Amira Willighangen, de 9 años, ha dado ya la vuelta al mundo. Su interpretación de la ópera O mio babbino caro es uno de los vídeos revelación de los últimos días en YouTube, donde supera ya los 2 millones de visitas. La pequeña acudió como participante a la versión holandesa de Tú sí que vales (Holland’s Got Talent) y convenció al público y al jurado, que le otorgaron la máxima puntuación. Puedes verlo en YouTube (La Voz, 31/10/2013). 2. Un niño descubre una supernova de 600 millones de años. Nathan Gray, un niño canadiense, ha descubierto una supernova de 600 millones de años cuando se encontraba con su padre, un astrónomo aficionado, revisando los registros de un observatorio de Abbey Risge. Su hallazgo ha sido avalado por la Real Academia Astronómica de Canadá, aunque debe ser ratificado por un telescopio de amplio espectro. La ya conocida como Supernova de Nathan está ubicada en la constelación de Draco, según los expertos, a unos 600 años luz de distancia. «Me siento muy emocionado y feliz de haber encontrado una y sé que puedo encontrar otra en algún momento», ha declarado el protagonista a los medios de su país. Si el descubrimiento del niño se confirma, se convertiría en la persona más joven en protagonizar este tipo de hazaña científica (La Voz, 4/11/2013). 3. La asociación de niños con altas capacidades inicia el curso. La asociación Anaco de niños con altas capacidades de Ourense inició ayer un nuevo curso en el Centro Cívico de A Ponte, donde sus responsables explicaron las actividades que van a llevar a cabo a lo largo del año y que orientarán a la potenciación de las humanidades. Anaco estrena su tercer curso de actividades, después de que la psicóloga Diana Rodríguez, madre de niños con altas capacidades, viese la necesidad de que unas 28 familias se agrupasen. «La idea era dar cobertura a las inquietudes de estos pequeños y a los miedos de los padres», cuenta la presidenta, Mara Muíños. Los niños se reúnen un par de horas cada quince días y este año disfrutarán de meses orientados a los jeroglíficos, el ajedrez, el arte o las lenguas muertas (La Voz, 28/9/2013).

> ACTIVIDADES
A Menos mal que la noticia 3 nos da consuelo y paz. Es algo así como mantenerlos entre nosotros y que no se nos vayan por órbitas inalcanzables. B Se necesitan por aquí y tal vez la atención que con ellos se tenga sirva para ayudar mejor a los que apenas se les oye su voz, tienen ojos para distancias cortas y no pueden presumir de altura. C En El panel de la 2 presentamos una experiencia accesible, como muchas que por el mundo existen, pero es un intento cercano para poner en práctica en clase, al menos un día por semana: «Genius Hour». Sencilla de traducir, aunque no seas trilingüe, y fácil de alcanzar. D Allá vamos. También nuestra clase puede tomar altura.

> 4-5
Los mejores poemas en español para la clase

>6
Os selos de calidade axudan ao consumidor a elixir ben

>7
Descubre cómo se generan las olas preferidas de los surfistas

www.prensaescuela.es

VISITA LA WEB DE PRENSA-ESCUELA

miércoles, 13 de noviembre del 2013 | la voz de la escuela

el panel de la 2 >>

2

> UN SABER PARA A CONCORDIA

Nenos en órbita
Vimos en primeira páxina varias noticias que falan de nenos singulares ou que polo menos alcanzan uns niveis que son difíciles para a maioría, sexa por razóns persoais ou ambientais. Non entramos, de ningún modo, no cualificativo xenio, aínda que unha experiencia que contamos leve o seu nome.
> Jesús Garrido
cursosrepeducador.es

1. «GENIUS HOUR», UNHA IDEA CREATIVA

2. MELLORAR A ATENCIÓN DO ALUMNO Polo menos, os nenos de alta capacidade fíxanse moito sobre aquilo que lles interesa e non se lles escapa detalle. Saben observar. Son capaces de repetir moi ben o que oíron ou viron. Por iso, para os que aínda non o son, estes 3 consellos que axudar non só os privilexiados, senón a todos, a intentar subir un pouco a mellores niveis. ■ Di as cousas unha soa vez. Iso si, con claridade e amodo: que oian e che vexan. O profesor que repite moitodi, por se alguén non oíu ou non estaba atento, corre o risco, talvez, de que os alumnos non fagan moito esforzo por atender á primeira: «Total vai repetilo».

Por suposto, existen moitas experiencias. E esta é unha máis, que nos chegou a través da revista Edutopía (www. edutopia.org), que informa a profesores e pais sobre recursos e ideas para unha mellor educación. A genius hour: se o es, búscalle a mellor tradución a ese posible momento de clase que os alumnos poden ter para pensar, preguntar, discorrer e inventar algo de proveito para o seu propio desenvolvemento ou para contribuír, xenerosamente, ao benestar social. ¿CÓMO XURDIU? A genius hour busca o coñecemento e desenvolvemento dos nosos propios intereses e das paixóns que levamos dentro, aos que é necesario, mediante un proceso creativo, darlles unha saída, unha solución que nos produza non só unha satisfacción, senón tamén un produto obxectivo útil para o desenvolvemento da nosa tarefa na escola ou na sociedade. ■ Google. Unha das orixes desta idea foi ver, por exemplo, como Google permitiu aos seus enxeñeiros empregar libremente o 20 % do seu tempo nalgún proxecto que fose do seu interese. Así naceu, segundo afirman, o sistema Gmail dentro de Google News e o inicio de polo menos un 50 % doutros inventos. ■ Logro persoal. Outro dos exemplos que xeraron a idea da genius hour foi a lectura do libro Drive, de D. Pink, onde se di que «o segredo de satisfacción na escola e na vida non son os premios externos, senón a atención á nosa propia necesidade interior de logro e desenvolvemento persoal». ¿EN QUE CONSISTE? Abre (www.genioushour.com) e verás un debuxo directo, que comeza simbolicamente cunha lámpada e engade o subtítulo suxestivo: «Genius hour, onde as paixóns se converten en vida». Recorda o exemplo do 20 % que Google daba aos seus empregados e as realidades conseguidas.

■ Que repitan eles. Só de cando en vez, e para favorecer e recordar, a escoita activa por parte dos alumnos, paseas pola aula, párasche e repites diante dun par de alumnos: «¿Dixemos que as plantas teñen... para reaccionar ante a excesiva calor? Fáltame a palabra... Dilla ti ao teu compañeiro». E non escollas sempre ao que sempre escoita, senón aos que non escoitan. ■ Preguntas escritas sobre o que entenderon. E non só sobre algo que non entenderon, senón sobre cousas que comprenderon ben. Isto liberaralles de ter que facer sempre preguntas sobre cousas que non saben, o cal moitas veces lles dará vergoña de declararse ignorantes ante os demais.

As preguntas escritas sobre o que entenderon liberaralles de ter que facer sempre preguntas sobre cousas que non saben

3. FACER PREGUNTAS CRAVE

MARTINA MISER

■ Planificación. Claro que todo isto necesita unha planificación para non restar, sen máis, un tempo de clase que se necesita para o desenvolvemento máis literal do programa. ¿Sabes canto tempo se perde entre a información do profesor, as anotacións dos alumnos e as repeticións para descoidados? ■ Axudas. Chris Kesler, promotor do proxecto, suxire axudas complementarias, incluídos os informes dixitais que o alumno pode ter e a interaxuda nos pequenos grupos, que permite o que o profesor non teña que explicar outra vez a toda a clase o que se pode arranxar por axuda mutua dos máis atrasados cos compañeiros que, explicando, melloran tamén o seu nivel e profundidade de coñecementos. ■ Venres. Todo iso serve para que o venres, por exemplo, podamos dedicar espazo e atención a ese dereito á genius hour que todos os alumnos deben ter. Escolle o teu día da semana, pero non che esquezas da túa hora, que non debes deixar nunca.

As preguntas sinxelas son ás veces mellores que as que parecen profundas, nas que o alumno non sabe moi ben que se lle pregunta en realidade e que tipo de resposta intelixente esperan del. Pero, ao mesmo tempo, ademais de entendelas ben, teñen outra calidade: permiten unha resposta ampla e libre. ■ ¿Que pensas disto? Enténdese a pregunta e facilítalle, ao mesmo tempo, que se exprese a gusto máis amplamente ou que quede nunha resposta máis breve. O profesor saberá axudarlle se fala demasiado ou se queda curto, porque de momento é o que se lle ocorre, sen violentar a espontaneidade ou enrolarse demasiado. ■ ¿Por que pensas iso que acabas de dicir? ¿Pó-

delo explicar? Non busca que comunique máis sobre o que pensa, senón as razóns, os motivos que lle moven a pensar concretamente iso. É acudir á súa conciencia persoal. ■ ¿Tes algunha dúbida sobre o que pensas? ¿Paréceche que coincides ou non co que pensan os demais, pensaches sempre así ou cambiaches, e por que? Trátase da conciencia social de se é aceptado ou non o que pensa. ■ ¿Que habería que cambiar na realidade para que o que ti opinas ou pensas puidese levarse a cabo? ¿Que dificultade habería para realizalo? ■ ¿Solucións? É a ocasión para a genius hour. Solucións: ¿a que día e hora a experiencia de cada semana?