ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Η πατρίδα μας η Ελλάδα, έχει μια πολύ μεγάλη ιστορία, γεμάτη από πολέμους και επαναστάσεις
για την ελευθερία και τη δημοκρατία.
Αυτά τα κατορθώματα δεν γινότανε μόνο . . . «στα παλιά τα χρόνια».
Αλλά ακόμα και τα τελευταία χρόνια. Ένα τέτοιο μεγάλο κατόρθωμα είναι η εξέγερση των
φοιτητών του Πολυτεχνείου.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ΄ την αρχή.

po
t.g

r

Την 21η Απριλίου 1967, κάποιοι προδότες αξιωματικοί του στρατού, με την υποκίνηση όπως
πάντα αυτών των ξένων που λένε ότι είναι φίλοι μας, αλλά είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί μας,
έκαναν κρυφά πραξικόπημα για να ρίξουν την κυβέρνηση και να πάρουν την εξουσία.
Ήταν ο Παπαδόπουλος, ο Πατακός, ο Μακαρέζος και διάφοροι άλλοι. Δυστυχώς για την Ελλάδα
και για τους Έλληνες που ζούσαν τότε, τα κατάφεραν.
Έβγαλαν τα τάνκς και το στρατό στους δρόμους και πήραν την εξουσία.


Όσα χρόνια κυβερνούσαν, δεν υπήρχε δημοκρατία.

du
.b
lo
gs

Οι Έλληνες δεν ψήφιζαν γιατί τους το απαγόρευαν οι δικτάτορες. Κι έτσι οι φασίστες ήταν
συνέχεια στην εξουσία.

Δεν είχαν το δικαίωμα να λένε ό,τι θέλουν. Κι αν έλεγαν κάτι εναντίον των προδοτών, τότε
τους έπιανε η αστυνομία, τους βασάνιζαν, τους έκλειναν στη φυλακή ή τους έστελναν εξορία σε
ξερονήσια.

Όσες εφημερίδες έγραφαν κάτι εναντίον των τυράννων, τις έκλειναν. Κι όλες οι άλλες ήταν
υποχρεωμένες να γράφουν μόνο ό,τι ήθελαν οι χουντικοί.

Απαγορευόταν πολλά τραγούδια που μιλούν για ελευθερία και δημοκρατία. Αλλά και πολλά
θεατρικά έργα και ταινίες του κινηματογράφου και βιβλία, γιατί δεν άρεσαν στους δικτάτορες.

is
e

w
w

.g

se
fe
r

Τότε, όπως λέει κι ο Εθνικός ύμνος της Ελλάδας, όλα «τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η
σκλαβιά».
Όλα αυτά τα χρόνια, ο κόσμος φοβόταν.
Αλλά κάποιοι Έλληνες αγωνιζόταν ενάντια στους τυράννους.
Έβγαζαν παράνομες εφημερίδες.
Μοίραζαν παράνομες προκηρύξεις που μιλούσαν ενάντια στο καθεστώς.
Μέχρι και βόμβες έβαζαν κάποιοι για να σκοτώσουν τους δικτάτορες.
Κάποιοι άλλοι κατάφεραν να φύγουν σε ξένες χώρες κι από κει πολεμούσαν εναντίον των
προδοτών δικτατόρων με όποιο τρόπο μπορούσαν.
Έκαναν διαδηλώσεις στις χώρες που ζούσαν.
Έστελναν γράμματα σε ξένες κυβερνήσεις να βοηθήσουν την Ελλάδα να ξεφορτωθεί τους
φασίστες και άλλα πολλά.

w

Πέρασαν έτσι έξι χρόνια.
Οι φοιτητές κι όλος ο λαός είχαν πια αγανακτήσει.
Κι η αγανάκτησή τους ήταν πιο μεγάλη απ΄ το φόβο τους.
Τότε πρώτοι οι φοιτητές πήγαν και κλείστηκαν μέσα στο Πολυτεχνείο και φώναζαν συνθήματα
εναντίον του καθεστώτος των δικτατόρων.
Επειδή όλος ο κόσμος ήταν αγανακτισμένος, μέσα σε δυο μέρες ήρθαν πολλοί άνθρωποι να
συμπαρασταθούν στους φοιτητές και να αγωνιστούν μαζί τους.
Ήρθαν εργάτες από εργοστάσια και οικοδομές.
Ήρθαν αγρότες από τα κοντινά μέρη της Αθήνας.
Ήρθαν μαθητές από τα Γυμνάσια.
Ήρθαν άνθρωποι κάθε λογής.
Κι όλοι μαζί φώναζαν «Κάτω η Χούντα».
Χούντα ονόμαζαν την κυβέρνηση που είχαν τότε οι δικτάτορες.

Μαζεύτηκε πάρα πολύς κόσμος.
Άλλοι πήγαιναν για να μείνουν μαζί με τους φοιτητές και να αγωνιστούν.
Άλλοι πήγαιναν προμήθειες στους φοιτητές που ήταν κλεισμένοι μέσα.
Φαγητά, νερά και χυμούς.
Φάρμακα και είδη υγιεινής.
Χαρτιά και μελάνια.

du
.b
lo
gs

po
t.g

r

Οι φοιτητές μέσα στο Πολυτεχνείο και οι μαθητές κι οι εργάτες που ήταν κλεισμένοι μέσα,
έκαναν μια συντονιστική επιτροπή.
Έφτιαξαν ραδιοφωνικό σταθμό που έπαιζε στο ραδιόφωνο τραγούδια και συνθήματα ενάντια
στο καθεστώς.
«Εδώ Πολυτεχνείο. Εδώ Πολυτεχνείο. Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων
αγωνιζόμενων φοιτητών. Των Ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων»…έλεγε και ξανάλεγε
συνέχεια ο σταθμός των φοιτητών.
Έλεγαν στον κόσμο να πάει έξω απ΄ το Πολυτεχνείο να κάνει διαδηλώσεις για να πέσει το
καθεστώς των τυράννων. Έγραφαν προκηρύξεις και τις μοίραζαν έξω απ΄ το Πολυτεχνείο στον
κόσμο, στα αυτοκίνητα, στα τρόλεϊ.
Έγραφαν συνθήματα σε τοίχους και σε τρόλεϊ .
Έφτιαξαν μέσα στο Πολυτεχνείο ιατρεία, χώρους για να τρώνε, χώρους για να κοιμούνται.
Ομάδες για καθαριότητα και περιφρούρηση.
Ήταν πολύ καλά οργανωμένοι.
Δε φοβόταν τίποτα.
Και το έδειχναν.
Και το έλεγαν.

is
e

Κι οι δικτάτορες το ήξεραν.
Γι αυτό έγιναν θηρία με το θάρρος των φοιτητών.
Όπως όλοι οι κατακτητές γίνονται θηρία απέναντι στον ηρωισμό των Ελλήνων.

.g

se
fe
r

Έστειλαν λοιπόν πάλι το στρατό, την αστυνομία και τα τανκς.
Στην αρχή άρχισαν να χτυπούν τον κόσμο που ήταν έξω απ΄ το Πολυτεχνείο.
Πυροβολούσαν.
Έδερναν με τα ρόπαλα.
Τρομοκρατούσαν.
Ο κόσμος έτρεχε να κρυφτεί.
Έπιασαν πολλούς και τους έστειλαν φυλακή.

w

w
w

Αλλά όσο σκληρά πράγματα κι αν έκαναν αυτοί, οι φοιτητές κι οι άλλοι που ήταν κλεισμένοι
μέσα στο Πολυτεχνείο δε φοβόταν τίποτα.
Συνέχιζαν να φωνάζουν με το στόμα και με το ραδιόφωνο.
Τότε έφεραν τα τανκς μπροστά στην πόρτα του Πολυτεχνείου.
Οι φοιτητές δεν πίστευαν ότι οι Έλληνες φαντάροι μπορούσαν να σκοτώσουν Έλληνες φοιτητές.
Το έλεγαν. «Είμαστε άοπλοι. Είμαστε αδέρφια».

Όμως οι φασίστες δεν είχαν ούτε αισθήματα ούτε λογική.
Όσοι φαντάροι αρνήθηκαν να σκοτώσουν φοιτητές, σκοτώθηκαν οι ίδιοι.
Το τανκ προχώρησε κι έριξε την πόρτα του Πολυτεχνείου.
Από πίσω ήταν φοιτητές που σκοτώθηκαν.
Μπήκαν μέσα οι αστυνομία κι ο στρατός.
Κυνήγησαν τους φοιτητές, τους έδερναν, τους σκότωναν, τους έπιαναν.
Όσους έπιαναν τους πήγαν στις φυλακές όπου τους βασάνιζαν.
Όμως οι φοιτητές νίκησαν.
Μπορεί να σκοτώθηκαν πολλοί απ΄ αυτούς, όμως οι τυραννία έπεσε.
Οι φοιτητές έγιναν ήρωες.
Παντού πια υπάρχουν δρόμοι που λέγονται «Οδός ηρώων Πολυτεχνείου».

Οι δικτάτορες πήγαν φυλακή και πέθαναν εκεί μέσα.
Αυτή η ιστορία, είναι απ΄ όλες τις ιστορίες η πιο κοντινή.
Ακόμα τραγουδάμε καμιά φορά τα ίδια τραγούδια που έλεγαν εκεί μέσα οι φοιτητές.
Ακόμα γιορτάζουμε κάθε φορά που είναι τέτοια μέρα.
Κι ακόμα ζητάμε τα ίδια πράγματα που ζητούσαν κι οι φοιτητές :
ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

du
.b
lo
gs

po
t.g

r

Να σκέφτεστε παιδιά πάντα :
 Αυτοί που ... «έκαναν» το Πολυτεχνείο ήταν απλοί άνθρωποι του λαού. Δε γεννήθηκαν
ήρωες. Απλά δεν άντεχαν άλλο την αδικία και την καταπίεση.
 Ήταν κάτι «παιδιά» που σκέφτηκαν ότι αποκλείεται ο κόσμος να φτιάχτηκε για να έχουν
μερικοί ό,τι θέλουν κι οι πολλοί να πεινάνε, να μη σπουδάζουν, να φυλακίζονται όταν
αντιδράσουν κι αγωνιστούν για μια καλύτερη ζωή.
 Κάτι «παιδιά» που ονειρεύτηκαν έναν άλλο κόσμο ισότητας και δικαιοσύνης, χωρίς
εκμετάλλευση.
 Αυτοί που ...«έκαναν» το πολυτεχνείο ίσως την ώρα που τους σκότωναν οι χουντικοί να
νόμιζαν ότι «νικήθηκαν». Αλλά τελικά εκείνοι νίκησαν, ακόμα και χωρίς όπλα και τάνκς κι
αεροπλάνα.
Κι όταν σήμερα ακούτε να μιλάνε κάποιοι, σαν τη Χρυσή Αυγή, υπέρ της χούντας, να ξέρετε ότι
είναι θαυμαστές του Παπαδόπουλου.
Είναι κι αυτοί σαν τους δικτάτορες που ματοκύλησαν το Πολυτεχνείο.
Και λένε τα ίδια ψέμματα που έλεγε κι η δικτατορία.

se
fe
r

is
e

Λένε : Στη χούντα περνούσαμε καλά.
Να το πούνε σ΄ αυτούς που βασανίστηκαν κι εξορίστηκαν.
Να το πούνε στις μανάδες των νεκρών του Πολυτεχνείου.
Να πάν να το πούνε σ΄ όλους εκείνους που αναγκάστηκαν να φύγουν σε άλλες χώρες του
εξωτερικού.

w
w

.g

Λένε : Οι αρχηγοί της χούντας ήταν πατριώτες.
Πατιώτες που είχαν φυλακή κι εξορία τους μισούς Έλληνες ;
Πατριώτες που πούλησαν την Κύπρο στους Τούρκους ;
Πατριώτες είναι αυτοί που άφησαν το στρατό μας χωρίς όπλα, τον καιρό που τα χρειαζόταν
στην Κύπρο ;
Πατριώτες αυτοί που δεν τόλμησαν ποτέ να πούνε όχι στα ξένα αφεντικά τους ;

w

Λένε : Στο Πολυτεχνείο δεν είχε νεκρούς.
Στο τέλος της γιορτής πάντα διαβάζουμε τα ονόματα τους.
Να παν να το πουν στου γιατρούς των νοσοκομείων της Αθήνας, που είχαν βάρδια εκείνο το
βράδυ.
Αυτές τις μέρες που γιορτάζεται το Πολυτεχνείο, καλό είναι να πάρετε τους γονείς
σας και να πάτε στο Πολυτεχνείο.
Να δείτε την έκθεση που κάθε χρόνο κάνουν οι μανάδες των παιδιών που σκοτώθηκαν στο
Πολυτεχνείο.
Με τα ματωμένα τους ρούχα, με την πόρτα που έριξε το τάνκ και πλάκωσε πολλούς φοιτητές,
με σφαίρες που μάζεψαν απ΄ όλο το χώρο του Πολυτεχνειου, απ΄ αυτές που έριχνε ο στρατός
κι η αστυνομία στους φοιτητές.
Μπορείτε να δείτε ακόμα την έκθεση που οργανώνει κάθε χρόνο ο Σύλλογος όσων ανθρώπων
είχαν εξοριστεί και φυλακιστεί και βασανιστεί επί χούντας.
Σήμερα η χώρα μας βρίσκεται πάλι μπροστά στην ανάγκη ενός μεγάλου ξεσηκωμού.
Για να έχουν όλα τα παιδιά φαγητό, σπίτι, σχολείο, πετρέλαιο για τη θέρμανση, πολιτισμό.
Αυτό τον αγώνα πρέπει να τον κάνουμε όλοι μαζί.

Και να μην ακούμε κάποιες φωνές που λένε «δε γίνεται τίποτα».
Το ίδιο λέξεις έλεγαν οι Τούρκοι για να εμποδίσουν την επανάσταση του 1821.
Αλλά η επανάσταση έγινε και πέτυχε.
Το ίδιο έλεγαν οι Γερμανοί για να σταματήσουν την ηρωική αντίσταση των Ελλήνων, τον καιρό
της κατοχής.
Αλλά η αντίσταση γιγαντώθηκε και έδιωξε τους Γερμανούς.
Τις ίδιες λέξεις έλεγαν οι χουντικοί για να απελπίζουν τον κόσμο.
Αλλά η αντίασταση έγινε κι έριξε τους δικτάτορες.
Τις ίδιες λέξεις λένε πάντα οι εχθροί του λαού και της χώρας.

r

Εσείς ξέρετε : Η ιστορία μου μαθαίνετε απ΄ τους δασκάλους σας λέει ότι

w

w
w

.g

se
fe
r

is
e

du
.b
lo
gs

po
t.g

ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΘΕΛΕΙ, ΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΟΛΑ
Ο ΜΟΝΟΣ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΑΟΣ
ΑΝΤΑΡΤΗΣ ΚΛΕΦΤΗΣ ΠΑΛΗΚΑΡΙ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΛΑΟΣ – ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΙ ΕΝΑ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ.