Univerzitet "Sv.

Kiril i Metodij"
Filozofski fakultet - Skopje Institut za
defektologija

Seminarska rabota
Predmet:Somatopedija
Tema: Малформации na prsti

Mentor:

Izrabotila:

]itkaw Zoran

Stojanovska
Jovana

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 8 Брахидактилија . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3 Полидактилија . . . . . . . . . . . . . . . 11 Заклучок . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 Постаксијална полидактилија . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7 Симфалангизам . . . . . . . . . . . . . . . . 2007 Содржина: Содржина . . . . . . . . . . 2 Вовед . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13 2 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 4 Преаксијална полидактилија . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 10 Ектродактилија . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .Skopje. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 12 Користена литература . . . . . 6 Синдактилија . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9 Брахителофалангија . . . .

1985). ectrodermalna dysplasia. меѓутоа кога ќе се појават предизвикуваат загриженост кај родителите и особено внимание кај лекарите. Најчесто. sidrom na rascepeno lice) Ektrodaktilija so defekti na salpot . Се работи за интересно поглавје од клинички и од научен аспект. 1978. Ectrodactilya. 1982. ортопедите и на лекарите od op{ta практика се среќаваат следните групи аномалии на прстите (Табела 1): Табела 1. Групи аномалии на прстите Polydactilia Преаксијана полидактилија Постаксијана полидактилија Syndactylia : Symphalangisam Brachydacttylia Ektrodactylia Displasti~ni sindromi na prstite Brachytelophalangia Brachydactiha . Нозологијата и генетиката на аномалиите на прстите на екстремитетите се проучувани од Темтами и Мак Кусик (Temtamy и Me Kusick. facial cleft syndrome. (EES.Temtamy.Voved Малформациите на прстите кај децата се релативно ретки. Holt-Oram syndrome Orofacijalendigitalen sindrom Oto-palatodigitalen sindrom Aasi syndrome Aglossia-adactilia syndrome Goltz syndrome Poland syndrome 3 . во клиничката практика на педијатрите.

Ectrodactyly. facia 4 .

. Polydactylya. од аспект на присуство/присуство на фалангите. Тоа е очигледна аномалија на прстите забележлива ведиаш по раѓањето.е. Испитувањата на многу серии новородени деца покажале дека ннциденцијата изнсеува 2. ако прекубројниот прст виси на „конец" тој може да се подврзе со што ќе отпадне. Диференцијална дијагноза Потребно е да се процеni дали се работи за изолирана форма на полидактилија или таа се јавува во склоп на некој синдром. 1975) испитувал 13 хумани ембриони со преаксијална иолидактилија и заклучил дека патогенезата е резултат на интеракцијата меѓу ектодермот и мезодермот на зафатениот екстремитет.Шепи со шест прсta (4) Фреквенција . т. Jayfla(Yauda.повеќепрстност Дефинициjа Полидактилијата означува постоење на повеќе прсти од подразбирливиот. Класификација Конвенционално полидактилијата се дели на: • preaksijalna i • postaksijalna Преаксијалната полидактилија подразбира удвоеност на палецот.6. Постаксијалната полидактилија претставува прекубројни прсти придодадени на петтте прсти. синдактилија.Полидактилија . Радиографски се определуваат карактеристиките на полидактилијата. бидејќи одрсден процент од децата се раѓаат во домашна средина и постои обичај. Тункбилек и Сеј (Tuncbilok&Say. Во naшата средина се u{te нема студија за да се определн фреквенцијата на полидактилијата кај новородените. . норма-лен број прсти. Слика 1.) Полисиндактилија претставува комбинација на полидактилија и на дiгитална фузија. 1976) во Турција испитале 10000 ново и ја даваат погоренаведената инцнденција. Дијагноза Дијагнозата кај полидактилијата се поставува клинички. (Слика 1. Постаксијална полидактилија..

Џејмс и Лемб (James&Lamb. конгенитална дислокација на пателата. документирале 21 лице од 5 генерации семејства со преаксијална полидактилија. ретко е. Прогнозата од преземеното хируршко лекуваwе е добра. Оперативната интервенција. со автосомно доминантно наследување. Пред да се преземе какво било лекување потребио е да се паправи план за него со клиничко тестирање на прстите и со радиографска проценка. 1984) и cop. (Merlob.). 1976) испитувал појава на екстра индекспрст кај членовите од четири генерации од една турска фамилија. ако проблемот не се реши до претшколска возраст. бидејќи палецот има важна функција и таа треба да се овозможи на најадекватен начин и колку е можно порано. камптодактилија. преаксијални удвојувања. Рејнолдс (Reynolds. Појавата на потенцијално изразени малформации на екстремитетите кај автосомно доминантинте заболуваwа би можело да се открива со ултразвучен мониторинг кај ризичните бремености. (1) Преаксијална полидактилија Преаксијалната полидактилија е значајна. Унилатералниот прекуброен палец на раката или на стапалото. Авторите мислат дека трифалангеалните палци со или без преаксијална полидактилија може да бидат вродени. Трифалангеалните палци не се толку чести. Трифалангеалните палци содржат дополнителна фаланга и личат на другите прсти. Од оваа област свои трудови објавиле: Хефнер (Heftier. Преаксијалната полидактилија е многу поизразена на рацете. обично нема генетска природа. Најдобро е тоа да го стори специјалист за шепа или за стапало. обично. (Say. Прогноза Прекубројните прсти обично не претставуваат сериозна аномалија од функционален аспект. Кај женските деца забележана е спорадична појава на полидактилија и трифалангеални палци во асоцијација со аномалии на горните екстремитети и со пекторална дисплазија (Темтами и Дорст . бидејќи ако не се направи добра проценка постои можност да се ампутира несоодветен прст или прсти. 1962. Родителите повеќе се оптоварени психолошки. 1985). трифалангеални палци. 1940). фенотипската експресија е многу варiјаbilna. Преаксијалната полидактилија ретко претставува слика на доминантно наследна состојба придружена со синдактилија и со билатерална аплазија на тибијата како варијабилии компоненти. Сеј и cop. билатерални. Наследувањето на овој синдром може да биде автосомно доминантно или поврзано со ххромозомот.Тетtamy&Dorst. но како и кај повеќето аномалии на прстите и синдромите при кои се тие забележани. 1976) опишале мајка и три ќерки со преаксијална полидактнлија на шепите и стапалата.Терапија Лекувањето е хируршко. 1975). обично претставуваат компонента на генетски синдром и имаат значајна дијагностичка сигнификантност. отколку на стапалата. Трифалангеалните палци и удвојувањето на прстите на стапалата настанале. Атасу (Atasu. обично. Етиологија Автосомно доминантно иаследување. . низок раст и помала интелигенција. да имаат етиологија на автосомно доминантно наследување. но кога се присутни. Унилатералната појава. ама има неколку автосомно доминантни форми на некомплицирани. 1963). брахидактилија. Свансон и Браун (Swanson& Brown. нема генетска природа. а децата исто така. се презема на едногодишна возраст. кај 5 генерации на едно семејство.

Постаксијалната полидактилија е аномалија со различни потенцијали. вклучувајќи ги брахидактилијата. па дури н летални состојби како што е трисомија 13. Казамасима и cop.Постаксијална полидактилија Фреквенција Постаксијалната полидактилија е многу почеста од преаксијалниот тип полидактилија. Шестиот прст често е забележан во клиничката практика. (Casamassima. хептодактилија или октодактилија. малформациите на ушите и кардијалните аномалии. кранифацијалната асиметрија. со конгенитално срцево заболување и со расцепено непце (Кари и cop.е. не е познато. најверојатно. Синдромот на Лоренс-Мун (Lurence-Moon) ги има истите карактеристики. 1986). се работи за автосомно рецесивен ентитет. 1981). но се јавува без постаксијална полидаклтилија. 1970). придружено со прогресивна миопија е опишано кај 9 лица во 4 генерации на едно унгарско семејство (Крајцел и Бру-сер Creizel&Brooser. . Случаи со полидактилија со автосомно доминантно наследување се објавени и од Вулф и Вулф (Woolf&Woolf. .Curry. во разни форми. 1975) опишал две машки деца кои биле родени со улнарна полидактилија и со широк палец придружени со срцеви малформации и Хиршпрунгова болест (Hirschsprung). (Cantu. Автосомно доминантното наследување кај постаксијалната полидактилнја. состојбата се нарекува хексодактилија. Хернандес и cop. Постаксијалната полидактилија. Прекубројните прсти често се комплицираат со полисиндактилија и хиперфалангија. со вариојабилна експресија (Џонстон и ДејвисJohnston&Davis. 1953). Лоренс (Laurence. Темтами и Роџерс (1975) објавиле опис на турски деца од консангвини родители со мултиплирани дефекти. со психомоторна ретардација. синдромот хидролеталус кој се карактеризира со: хидроцефалус. Во зависност од бројот на прекубројните прсти. но тоа сугерира определен вид наследување.Ammann. . Kaj следните бремености се препорачува ултрасонографско следење на фетусот. 1975) опишал две англиски семејства со автосомно доминантно наследување на постаксијална полидактилија. придружена со кортикално крварење и со психомоторна ретардација кај три близнаци со автосомно рецесивно наследување. 1975) регистрирале постаксијална полидактилија кај четири од шест близнаци меѓу мексиканските деца родени во консангвини бракови. исто така. (Hernandez.Salonen. 1987). Постаксијална полидактилија се среќава и кај синдромот на Бардет-Бидл (Bardet-Biedl) придружена со ментална ретардација. Ова заболување го нарекле синдром на Смит-Лемли-Опиц тип 2 (Smith-Lemli-Opitz SLOS). Абнормалната широчина на сталалото прави тешкотии при носењето конвенционални чевли. а во народот е познат како алтипалмак (турцизам). со генитални абнормалности. се среќава кај: хондроектодермалната дисплазија на синдромот Елис ван Кревелд (Ellis-van Creveld) и синдромот на хидроцефалус т. ретинитис пигментоза и хипогенитализам со автосомно рецесивно наследување. придружен со синдромот на Мекел (Meckel) и со церебеларни дефекти при што. 1970). Шестиот прст е чест и меѓу популацијата на афринканските црнци. (Аман . Зошто се јавува олку висока преваленција. може да постои и автосомно рецесивно наследување кај постаксијална полидактилија. асфиктична торакална дистрофија и синдромот на Сал-дино-Нунан (Saldino-Noonan). мандибуларна хипоплазија и со кардиопулмонални аномалии (Салонен и cop. Исто така. Постаксијална полидактилија дијагностнцирана е и кај 18 новородени со синдром на микроцефалија. Канту и cop. придружена со варијабилно скратување на метакарпалните и метатарзалните коски. Холт (Holt. Етиологија Наследувањето е автосомно доминантно. 1985) опишуваат постаксијална полидактилија. 1987) опишуваат ваков синдром.

Овој тип синдактилија е претставен и со метатарзални и метакарпални синостози кои личат на расцепените малформации на шепата или на стапалата. Изолирана тотална синдактилија на прстите ретко има автосомно доминантно наследување. како што е краниостенозата. Синполидактилија. секако. како што се: sclerosteosis. Ваква аномалија е регистрирана и кај шест генерации потомци од друго семејство од страна на Мерлос и Грунебаум (Merlos. . Клиничка слика Синдактилијата може да биде целосно изразена со коскено фузирање на соседните прсти. Класификација Синдактилиите се класифицирани на следниот начин: Тип 1. генетските форми се билатерални и симетрични. Непенетрантността на оваа појава резултира со прескок на генерациите кај постарите деца. Претставува парцијално или комплетно спојување на 3-тиот и 4-тиот прст на раката и на стапалата. не би требало да се изведе пред шестиот месец од животот и секогаш треба да се земат предвид и евентуалните придружни аномалии. но може да постои и како изолирана форма. Тип 2. 1986). Тип 3. имаат автосомно доминантно наследување со различна фенотипска експресија. Претставува синдактилија на 3-тиот и 4-тиот прст нли на 4-тиот и 5тиот прст со редуплициран прст споен со мекоткивна мембрана. acrocephalosindactilia и фокална дермална хтоплазија. фацијални и орални абнормалности. Интервенцијата. Темтами и Мак Кусик (1978) га класифицирале семејните изолирани синдактилии во пет нумерички категории. додека кај средните форми постои минимално кожно сраснување.Терапија Лекувањето е хируршко и се состои во ампутација на прекубројниот или на прекубројните прсти. (1) Синдактилија Дефиниција Претставува коскено или мекоткивно спојување на два или на повеќе прсти. Тип 4. Значаен број случаи со оваа аномалија се афицирани и со окулодентоосална дисплазија или со други комплексни синдроми. изразено како пливачка мембрана што е единствената абнормалност. Етиологија Повеќето од синдактилиите се вродени. Синдактилијата. Овој тип најчесто се среќава во клиничката практика од сите синдактилии. Grunebaum. додека негенетските се унилатерални. Претставува синдактилија на сите прсти како компонента на синдромот Аперт (Apert). Неопходно е предоперативно да се направи план на лекувањето со клинички и со радиографски преглед. Рецесивна форма на синполидактилија опишана е од страна на Бријард и Каплан (Briard & Kaplan. Главно. 1982). Тип 5. додека парцијално спојување на прстите се среќава кај други заболувања. како генетски или негенетски ентитет. Синдактилијата може да биде и компонента на неколку генетски синдроми. исто така. Различните видови синдактилија можат да бидат компонента на неколку добро познати генетски заболувања. Синдактилија на 4-тиот и на 5-тиот прст која ретко се среќава. може да биде придружена со други ретки нескелетни абнормалности како што се: синдактилија со кранијални. Зигодактилија.

Наглувоста. Оваа состојба беше препознаена кај 28 бразилски деца од Да Силва и cop. 1976) опишале деца кај кои 10 инди-видуи во 3 генерации имале синдактилија на палецот на стапалата со вториот прст. Етиологија Една од формите на симфалангизмот се пренесува по автосомно доминантен пат. полисиндактилија. Синдромот на симфалаигизам и коалицијата иа малите коски на рачниот зглоб и скокачкиот зглоб се пренесува по автосомно доминантен начин. имале мал шести прст на рацете и абнормална конфигурација на ушите. Фреквенција Симфалангизмот е многу поредок од синдактилијата. со сублуксација на капитулум радии и со прогресивна кондуктивна глувост огшшан е од Марото и cop. 1976) објавиле асоцијација на брахидактилија и симфалангизам. Овој синдром се пренесува по автосомно домшантно наследување. Страсбургер (Strasburger. 1967) опишале ваква абнормалност. Следните ентитети се: камптодактилија. 1972). 1984) и беше докажано автосомно доминантно наследување. Елкингтон и Хаитсман (Elkington& Huntsman. 1985). Оваа состојба е синдром при кој наследувањето е автосомно доминантно со варијабилна фенотипска експресија на генот.Етиологија Наследувањето може да биде автосомно доминантно со варијабилна пенетрантност на ххромозомот. (3) . ментална ретардација. 1976). од консангвини родители со автосомно рецесивно наследување. особено во тарзусот и карпусот. (Cvemers. брахидактилија. опишани од Ричиери-Коста (Richieri-Costa) во 1985 г. асоциран со цилиндричен нос. Голдберг и Пашајан (Goldberg&Pasha-уап. 1982). (Da Sil-va. 1951). Херман (Herrmann. кај три бразилски близнаци. аномалии на стапалата. Симфалангизмот почесто се појавува асоциран со синостози. придружена со симфалангизам. која веројатно била наследена автосомно рецесивно. Валбаум и cop. (2) Симфалангизам Дефиниција Симфалангизмот озиачува отсуство на интерфалангеалните зглобови поради што движењата на прстите се ограничени. Се уште не е сигурно дали овие синдроми се хомогени или хетерогени. (Wal-baum. како резултат на анкилозата на слушните ковчиња. Симфалангизмог со метакарпофалангеална фузија и со нарушувања на лакотниот зглоб беше опишан од Каснер и cop. (Maroteaux. фибуларна хипоплазија. Оваа состојба е забележана кај три генерации. а пренесувањето е автосомно доминантно. 1985) опишан е случај на синдром фациоаудио-симфалангизам. без фузија меѓу соседните прсти. со фузија во рачниот зглоб и во скокачкиот зглоб. Пирсон (Pierson. со манифестација кај женските хетерозиготи. поднаведнат став и абнормално лице. (Kassner. 1965). забележана во неколку генерации на аристократското семејство Талбот (Talbot) во Англија. Симфалангизам на прстите на рацете. Од страна на Харвиц(Hurvitz. низок раст. беше забележана кај еден татко и кај неговите два снна од Кремерс и cop. 1974). Вака афицирани деца опишани се од Остин (Austin.

Тип А-1 (Farabee) Главната клиничка слика кај овој вид е дигиталното скратување кое е максимално во средните фаланги. Постојат многу видови брахидактилија. Тип Це Клиничка слика. со радијална девијација на терминалните фаланги. Бел (Bell. ТипДе Клиничка слика. Понекогаш. постои дисплазија на феморалните глави и низок раст. како резултат на лошо коскено развивање. Следната класификација би можела да ги диференцира бројните синдроми со евидентна брахидактилија. 1968) опишал 13 члена на четири генерации деца кои имале отсуство на средните фаланги. Тип А-2 (Мохр-Врејд . 1975) ја проучувал семејнонаследната природа на абнормалноста. ТипБе Клиничка слика. додека Дејвис (Davis. некои се само компоненти на синдроми. Се работи за скратена и изместена средна фаланга на петтиот прст и тој е флектиран. што понекогаш се нарекува .Палец на убиец". ТипА-4 Кај овој Tiп брахидактилија средните фаланги на вториот и на петтиот прст се скратени. Ханс и Мак Кусик (Hans&Mc Kusick. 1965) кусите палци ги проучувал кај различни етнички групи. Тентами и Мак Кусик (1978) ја модифицираат и ја прошируваат дотогашната класификација. широкототално или парцијално удвојување на терминалните фаланги на палецот и мала кожна синдактилија. Овој тип се наследува преку автосомно-доминантен начин. Класификација Некои од овие синдроми се ретки. 1951) анализира различни форми на брахидактилии со автосомно доминантно наследување. Тип А-3 Клнничка слика.Molir-Wreidt) Овој вид ги содржи следните елементи: скратување на средните фаланги.Брахидактилија Дефиниција Брахидактилијата претставува скратување на одделни или мултиплицирани прсти. (2) . додека други се релативно почести. Тип А-5 Бас(Ваѕѕ. некои постојат асоцирани со други деформитети на екстремитетите. средните фаланги на латералните четири прста недостасуваат. Постои скратување на средните фаланги со хипоплазија на терминалните фаланги и дистрофија на ноктите на вториот до петтиот прст. дисплазија иа ноктите и удвојување на терминалните фаланги на палецот. Се работи за клинодактилија или за Кирнерова аномалија (Kimer). Гудман (Goodman. Кај оваа форма карактеристична е брахидактилијата која е претставена со скратување и со деформитет на проксималните и средните фаланги на вторите и на третите прсти. Се карактеризира со следните елементи: Скратување и проширување па терминалните фаланги на палецот. 1963) повторно го студирале случајот објавен од страна на Фараби (Farabee) во однос на етиологијата.

Деформитетот е очигледен при раѓањето. во 1986 објавиле брахителофалангија и промени на лицето карактеристично лице. Хантер и cop. Кормод (Cormode. Волбаум (Walbaum. Етиологијата на овој синдром е автосомно рецесивно заболување. со дигитализација на палците и со дисплазија на ноктите. 1986) објавил случај кај кој брахителофалангизмот бил придружен со загуба на слухот. Практичната важност на оваа аномалија анализирана е од страна на Пренс и Фрејзер (Prens&Fraser. кај 30% од нив Кели (Kelly.Брахителофалангија Дефиниција Брахителофалангијата претставува скратување на терминалните фаланги. Во серија од 51 дете. 1974) опишале случај во кој стапалата имале два прста. 1973). Етиологија Автосомно доминантно наследување. 1973).Kallman) синдром и аносмија. (Gelfand. 1960) опишале големи семејства со доминантна трансмисија. 1985) опишале мајка и син со брахителофалангија. Вакви случаи објавиле и други автори: Сеј (Say. (Cooks. Мајевски и cop. (3) Ектродактилија Дефиниција Се работи за нарушување на централниот зрак на никулците на екстремнтетите кое доведува до лонгитудинално раздвојување (расцепување) на зафатениот екстремитет. 1975). Експресијата на наследувањето е многу варијабилна. Мекензи и Пенроуз (Mac Kenzie&Penrose. Фрунс (Fruns. во шест семејства. Клиничка слика Во некои случаи расцепената шепа или стапалото имаат канџеста конфигурација. Во такви случаи тој сугерира опсервација на бременоста кај мајките кои примале diphenylhydantoin. 1985) опишале трансферзална акомалија на тибијата во приказ на 34 афицирани лица. ). а со радиографската слика се проценува и статусот на коскените елементи. 1951) и Стивенсон и Џенингс (Stevenson&Jennings. Гелфанд и cop. Терминот ектродактилија потекнува од фчкиот јазик и означува отфрлен прст. 1984). родени од мајки со епилепсија кои примале diphenylhydantoin. а прескокнување на генера-ции ретко се случува. Детето имало и хипогонадизам (Калман . Овој синдром е наречен синдром Кентал. со брахидактилија на петтиот прст. Ехосонографското испитување кај ризичните бремености може да даде ефект. со пулмонална стеноза. Клиничка слика Скратените терминални фаланги може да бидат изолирани или асоцирани со низок раст. Етиологија Се работи за автосомно доминантно наследување . Генетската сигнификантност кај овие дополнителни абнормалности тешко може да се докаже. (3) . (Majewski. мултиплирана епифизна дисплазија и со фронтоназална дисплазија. со абнормална трахеобронхална и со аурикуларна калцификација. 1984) опишува фалангеална хипоплазија. додека шепите имале мала кожна синдактилија меѓу третиот и четвртиот прст. 1982).синдром кој е изразен со хипоплазија на терминалните фаланги. Кукс и cop. Кентал (Rental.

Афалангија – недостаток на еден или повеќе зглобови на еден или повеќе прсти Хиперплазија . Лекувањето на овие деформитети е хирушко. и терба да се направи што е можно порано.Заклучок: Малформациите на прстите заслужуваат особено внимание бидејќи се релативно чести и лесно се забележуваат.Клинодактилија – седлести прсти .Полидактилија – повеќе прсти . Операцијата не е комплицирана. . покрај тоа што представуваат функционален проблем. Вродените деформации на прстите се поделени на две групи: Хипоплазија.Синдактилија . Постојат голем број на аномалии на прстите.Арахнодактилија – прстите се долги и тенки како краци од пајак . Овде преовладува автосомнодоминантното наследување. во кој спаѓаат: . но предизвикува страв и загриженост од страна на родителите.Мегалодактилија – џиновски прсти Најчеста етиологија на малформациите на прстите е наследната. Тие имаат двојно негативно дејство.Брахидактилија – кратки прсти .спојување на два или повеќе прси . од кои почести се оние на рацете одколку на прстите на нозете. ниту нешто посебно сериозна.Адактилија – недостаток на еден или повеќе прсти . значи тешкотии при извршување на разни манипулативни активности тие делуваат и психички поради нивната естетска компонента.

New York.nim.. Human Genetics.nih. Трајковски ЕВ. Hazard C. Ѓорѓи Зафироски. Crdier B. 2003 2.Користена литература: 1.. Хумана генетика. Детска ортопедија. Фулозофски факултет. 1997 4. Скопје. Brachydactylia with synphalangism. Walbaum R. http://ncbi. Култура. Институт за дефектологија. Скопје. 2005 3.gov .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful