ΕΤΟΣ Θ’

8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013
Ι’ ΛΟΥΚΑ. Σωσθένους, Απολλώ, Τυχικού αποστ. εκ των 70.

Τεύχος 345

Μην κάνεις ποτέ πίσω στον αγώνα σου

Μ

έσα στη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, μία από τις διαδικασίες που
χαρακτηρίζουν την πορεία κάθε πιστού, είναι ο καθ’ όλα προσωπικός
και μοναδικός πνευματικός δρόμος προς τη Βασιλεία των Ουρανών.
Έχοντας ως κέντρο της ζωής του τον Θεό, ο κάθε άνθρωπος αναζητά τον
τρόπο με τον οποίο θα Τον προσεγγίσει.
Αρωγός στην προσπάθειά του αυτή,
στέκεται ο ιερέας πνευματικός του, ο
οποίος, βήμα το βήμα, τον βοηθά να
χαράξει το προσωπικό του μονοπάτι που
οδηγεί στον Θεό.
Εκεί είναι που αρχίζει και η
διαδικασία της προσωπικής αναζήτησης.
Μια διαδικασία δύσβατη που κρύβει
πνευματικούς θησαυρούς, κρύβει όμως συχνά, και ανησυχία και απογοήτευση .
«Θα τα καταφέρω;», «Που πρέπει να ψάξω», «Μα πώς να τα καταφέρω αφού
συνεχώς κάνω τα ίδια και τα ίδια;».
Και είναι γεγονός, ότι
καθημερινότητά του αγωνιζόμενου
που «πέφτουμε» στην προσπάθειά
προσπάθεια και την απόφαση να

αυτά τα ερωτήματα κυριαρχούν στην
ανθρώπου καθώς είναι αμέτρητες οι φορές
μας να αποφύγουμε την αμαρτία, παρά την
αλλάξουμε. Και είναι επίσης αμέτρητες οι

φορές που αμέσως απογοητευόμαστε, δηλώνοντας παραίτηση και πιστεύοντας
ότι η αποτυχία αυτή θα μας συνοδεύει ες αεί στην πνευματική μας πορεία.
Ας μην ξεχνούμε όμως, πως η κατάσταση αυτή είναι απολύτως
αναμενόμενη, εφόσον γεννιόμαστε έχοντας ροπή προς την αμαρτία. Ζούμε
δηλαδή, κατά κάποιο τρόπο, άρρηκτα συνδεμένοι με την αμαρτία και την
επικείμενη «πτώση». Και βεβαίως, η συνειδητοποίηση αυτή δεν πρέπει να μας
δίνει την ευχέρεια να αντιμετωπίζουμε την αμαρτία «ελαφρά τη καρδία» αλλά
ούτε και να μας απογοητεύει και να μας θλίβει˙ αντιθέτως να μας πεισμώνει.
Να αντιμετωπίσουμε την «πτώση» και την επακόλουθη απογοήτευσή
μας, χωρίς αλαζονεία και σκεπτόμενοι με ταπεινοφροσύνη. Μπορούμε να
δώσουμε περισσότερη σημασία, στην προσπάθεια να ξαναβρούμε το θάρρος
και την όρεξη να συνεχίσουμε την πνευματική μας πορεία και αναζήτηση. Είναι
εξαιρετικά ωφέλιμο, μέσα από την κατάσταση της απογοήτευσης, με τη
βοήθεια του Πνευματικού μας, να δώσουμε χώρο στον εαυτό μας να
ξαναπροσπαθήσει για το καλύτερο, να αναζητήσει τη δύναμη να συνεχίσει και
να ελπίζει στην εκπλήρωση του στόχου
του.
Γιατί η ελπίδα μας δίνει το πείσμα
και την δύναμη να προχωράμε. Η ελπίδα
είναι που μας υπενθυμίζει πως ο Θεός είναι
βοηθός και συμπαραστάτης μας σε αυτόν
τον πόλεμο και πως το έλεός Του είναι
άπειρο. Αυτό που έχει περισσότερη
σημασία στη ζωή και στην πνευματική μας πορεία, είναι να μάθουμε να
«σηκωνόμαστε» κάθε φορά που «πέφτουμε».
Με την επίμονη μετάνοια και την υπομονή στον αγώνα μας θα
ελκύσουμε το έλεος του Θεού. Δεν μας αγιάζουν οι πράξεις μας ούτε μπορούμε
μόνοι μας να καταφέρουμε το παραμικρό καλό. Αλλά η επιθυμία μας για
πνευματική προκοπή, και η μετάνοια, και η προσπάθεια, έλκουν το έλεος του
Θεού. Ο Θεός είναι που χορηγεί κάθε καλό και κάθε ευεργεσία με άπειρη αγάπη
και η Χάρις Του μας αγιάζει. Ας μην εγκαταλείπουμε λοιπόν, για κανέναν λόγο,
το στόχο μας και να προσπαθούμε ολόψυχα για το καθ’ ομοίωσιν.

Πορεία προς την Βηθλεέμ, Μέρος Β’
Αποσπάματα από το βιβλίο:

« Ι η σ ο ύ ς Χ ρ ισ τό ς Η π ρο σ δ ο κ ία τ ων ε θ ν ών »
Ι. Κελλίον Αγίου Νικολάου Μπουραζέρη,
Άγιον Όρος, 2009
Εως τα Χριστούγεννα, θα σας παρουσιάζουμε αποσπάσματα του βιβλίου και σας
καλούμε σε ένα ταξίδι στον χρόνο και στον κόσμο, με τελικό προορισμό την
Βηθλεέμ, στο σημείο όπου καταδείκνυε ο λαμπρός αστέρας…
[…] Αλλά και οι αρχαίοι πρόγονοι των Γερμανών, που στην αρχή
κατοικούσαν στην Βόρεια Ευρώπη και έπειτα κατέβηκαν και στην Γαλλία, οι
ονομαζόμενοι Κέλτες (κατά τους Έλληνες «Γαλάτες» και κατά τους Ρωμαίους
«Galli») προσδοκούσαν τον Θεάνθρωπο. Επίστευαν δηλαδή ότι η θεά Ίσιδα, η
οποία ήταν παρθένος και κατά την εποχή της συγκρητιστικής αναμείξεως των
θρησκειών λατρευόταν στα άδυτα των θυσιαστηρίων τους, θα γεννούσε θεό, ο
οποίος θα συναναστρεφόταν με τους ανθρώπους.
Αυτό

το

γεγονός

επιβεβαιώθηκε

από

μια

επιγραφή

η

οποία

ανακαλύφθηκε το 1833 στο οικόπεδο ενός αρχαίου εθνικού ναού στο Chalons-sur
Marne˙ οι τρεις αποκαλυπτικές λέξεις που αναφέρει είναι: «VIRGINE PARITURAE
– DRUIDES» (Στην Παρθένο που θα γεννήσει – οι ιερείς). Druides (Δρυΐδες)
ονομάζονται οι ιερείς των λαών αυτών.
Αν έλθουμε επίσης στους λαούς της Σκανδιναβικής Χερσονήσου, θα
παρατηρήσουμε ότι στην γιγαντιαία μυθολογία τους, που ονομάζεται Έδδα,
διακρίνεται σαφώς μια προφητεία την οποία οι θρησκειολόγοι ωνόμασαν
Αποκάλυψι του Βορρά: Η προφητεία μιλά για μία τελική μάχη μεταξύ θεών και
ανθρώπων˙ σ’ αυτή την μάχη, ο Θώρ, ο πρωτότοκος υιός του Ωδίν και ο
ανδρειότερος από όλους τους θεούς, αναλαμβάνει προσωπικά να πολεμήσει στο
μεγάλο φίδι, τον Μιγδάρ, τον οποίο και νικά. Αυτό που κάνει ιδιαίτερη εντύπωσι
στο σημείο αυτό της προφητείας είναι ότι θέλει τον νικητή Θώρ να φονεύεται και
αυτός στην μάχη. Ο Υπέρτατος Κύριος τότε παύει τις αταξίες και εγκαινιάζει νέα
ιερή κατάστασι, η οποία θα διαρκέση αιώνια.

Οι Λάπωνες, στο βορειότερο μέρος του ημισφαιρίου, δεν υστέρησαν από
τους άλλους λαούς στην προσδοκία ενός λυτρωτού˙ τον περίμεναν κι αυτοί
αποκαλώντας τον Πέυρουμ ή Κυμβαδόξι.
Εάν υπερβούμε τα ουρανογείτονα Ιμαλάια και κατεβούμε στην αχανή
χώρα των Σινών (Κινέζων) θα δούμε έναν λαό, ο οποίος εξαιτίας της
απομονωμένης ζωής, της ακινησίας και της απέχθειας που έτρεφε για τους
ξένους, πολύ λίγο ανιχνεύθηκε από τον πολιτισμένο κόσμο. Παρά ταύτα από τις
λίγες γνώσεις που έχουμε για τα ιερά βιβλία τους εξάγουμε το συμπέρασμα ότι ο
λαός αυτός δεν έπαψε να περιμένη έναν λυτρωτή, ο οποίος επρόκειτο να
εξαλείψη τα εγκλήματα των ανθρώπων και να πραγματοποιήση την συνδιαλλαγή
του ουρανού με την γη υποφέροντας αυτός ο ίδιος.
Αλλά και σε όλη την Ασία οι ιερές και μυθολογικές παραδόσεις των
προγενέστερων χρόνων είχαν διαδώσει την πίστι ότι θα ερχόταν ένας Μεγάλος
Μεσίτης, τελικός Δικαστής, μελλοντικός Σωτήρας, Βασιλέας και Θεός, κατακτητής
και νομοθέτης, ο οποίος θα επανέφερε τον χρυσό αιώνα στην αθρωπότητα και θα
έσωζε τους ανθρώπους από το Κακό.
Στην Κίνα η θεανθρωπική προσδοκία προβάλλει από τον 6ο π. Χ. αιώνα
σαν προσδοκία του Αγίου από την Δύσι. Τα λεγόμενα «Λικύκια βιβλία» τους
ομιλούν για μια εποχή κατά την οποία όλα θα αποκατασταθούν στην αρχική τους
λαμπρότητα˙ αυτό θα πραγματοποιηθή από κάποιον ήρωα που τον ονομάζουν
Κιουντσέου, που σημαίνει «πομένας» και «άρχοντας», στον οποίο αποδίδουν τα
ονόματα «αγιώτατος», «διδάσκαλος» και «Κυριαρχική αλήθεια». Τα Σινικά αυτά
βιβλία ομιλούν επίσης περί παθημάτων του Κιουντσέου διαμέσου των οποίων θα
απαλείψη τα εγκλήματα των ανθρώπων.
(συνεχίζεται στο επόμενο τεύχος)

Πνευματική πολιτεία
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΣ Π. ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΜΠΡΙΛΗΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ : 2102472946 - 2102486128
ΚΙΝΗΤΟ ΓΙΑ SMS : 6976502008, E-MAIL : inakeal@gmail.com
Αν έχετε κάποια ερώτηση, αν θέλετε να κάνετε κάποια παρατήρηση, αν επιθυμείτε
να εκφράσετε ο,τιδήποτε σχετικό με αυτό το έντυπο που παίρνετε στα χέρια σας,
παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας είτε με e-mail, είτε με SMS, είτε τηλεφωνικά,
είτε ερχόμενοι να μας συναντήσετε προσωπικά.
ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ