ΕΤΟΣ Θ’

15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013
ΙΑ’ ΛΟΥΚΑ. Ελευθερίου ιερομ. & Ανθίας μητρός αυτού.

Τεύχος 346

Πρόβλημα ή λύση;

Μ

όνος... Είμαι μόνος. Έτσι γεννήθηκα κι έτσι πορεύομαι. Κατάμονος
μέχρι το τέλος. Ακολουθώ λοιπόν τη φυσική εξέλιξη της ζωής. Δεν
έχω άλλη επιλογή παρά να συνηθίσω την
πραγματικότητα και να συμβιβαστώ με τη μοίρα μου.
Μοίρα είπα; Όχι, δεν είμαι μοιρολάτρης, απλώς,
ρεαλιστής. Αυτό είναι όλο. Έτσι μ' έμαθαν; Έτσι
έμαθα; Τι σημασία έχει τώρα πια;
Από παιδί πάντως κάπως έτσι ήμουν... Σκληρό.
Η αλήθεια είναι βεβαίως πως κάθε παιδί διακρίνεται
από
μια
σκληρή
πλευρά, μιας
και δεν είναι
συνηθισμένο να μασάει τα λόγια του, χάριν ευγενείας.
Ίσα ίσα λέει ευθέως ό, τι έχει να πει, πνιγμένο από την
αλήθεια κι όχι από τη διπλωματία. Την ίδια στιγμή όμως, απροσδόκητα, πηγάζει
από τα εσώψυχά του μια αθωότητα αγγελική, ντυμένη όλο απορία κι
αγαθότητα.
Αυτήν τη δεύτερη, εγώ δεν τη θυμάμαι. Το μόνο που θυμάμαι από τότε
είναι μη...μη και πάλι μη... Απαγορεύσεις και τίποτα άλλο. Να μη λέω αυτό, που
σκέφτομαι, γιατί μπορεί να με παρεξηγήσουν. Άλλωστε, δε χρειάζεται κάποιος
να γνωρίζει τις ιδέες μου... Θα είμαι παντός καιρού! Να μη δείχνω ίχνος
ευαισθησίας, μιας και η εποχή συνηθίζει να ευνοεί τους αναίσθητους και τους
καιροσκόπους! Να μην πιστεύω και να μην εμπιστεύομαι κανέναν και τίποτα,
γιατί ο κόσμος είναι κακός! Με πόσα Μη είχαν δηλητηριάσει την αγίνωτη ψυχή

μου... Μα για μισό λεπτό... Είμαι κι εγώ μέρος αυτού του κόσμου... Και κακός
δεν είμαι. Ναι, ζω στον κόσμο που εσείς φτιάξατε για μένα, μα κακός δεν είμαι.
Άρα, δεν μπορεί... Δεν μπορεί μέσα σε τόσο πλήθος, σε τόσο κόσμο, δεν
μπορεί να είμαι ο μόνος... Δεν μπορεί να είμαι μόνος!
Κάποτε, κάποιος φευγαλέα, μου είπε πως εφόσον υπάρχει ο Χριστός,
εγώ δεν είμαι μόνος. Δε θα είμαι ποτέ. Μου είπε πως αν υπάρχει σίγουρα κάτι
στο οποίο αξίζει να πιστέψω, είναι Αυτός. Γιατί Αυτός πρώτος πίστεψε σ' εμένα,
τόσο ώστε να μου χαρίσει τη Ζωή, θυσιάζοντας τη Δική του. Μα ούτε και τότε
με άφησε μόνο. Το αντίθετο μάλιστα, έκανε το αδύνατο δυνατό για να με
προσεγγίσει, εμένα, το συγκεκριμένο άνθρωπο, τον κάθε άνθρωπο.
Στάθηκε δίπλα μου στην αγωνία, στον πόνο, στο Γολγοθά. Κι όμως
κάθε φορά που τα πράγματα εξελίσσονταν, όπως ήθελα, πίστευα πως τα είχα
καταφέρει μόνος μου, ολομόναχος, αποκλειστικά με τις
δικές μου δυνάμεις ή έστω με τη βοήθεια της τύχης,
της σύμπτωσης, του υπερφυσικού, μα ποτέ Εκείνου,
του Θεανθρώπου, που αέναα γεννιόταν και πέθαινε για
μένα... Που μου χτυπούσε την πόρτα της καρδιάς μου
κι εγώ Του την έκλεινα ερμητικά.... Που με καλούσε σε γιορτινό τραπέζι κι εγώ
σφύριζα αδιάφορα, ενώ την ίδια στιγμή έκρυβα την πρόσκλησή Του κάτω από
το χαλάκι, όπως συνήθιζα να κάνω με όλα μου τα προβλήματα.
Έλεγα πως ήμουν μόνος, μα μόνος δεν ήμουν ποτέ. Δίπλα μου είχα το
άγρυπνο βλέμμα Του ν' αγκαλιάζει τα βήματά μου. Αν κάτι ήμουν, αυτό ήταν
σίγουρα τυφλός που δεν μπορούσα να δω πως ο Χριστός δεν ήταν για μένα το
Πρόβλημα, αλλά η Λύση...

Μου έλεγε κάποιος: «Πιστεύω, αλλά πιστεύω λίγο». Του λέω: Άκουσε, μου έλεγε
ένας γέροντας που γνώρισα στην Αθήνα, ο γερό Ευμένιος ο λεπρός, «να λες γιε
μου στην προσευχή σου, Χριστέ μου εγώ θέλω ν’ αλλάξω αλλά δεν αλλάζω
γιατί σε θέλω λίγο». Τι ωραία που μιλούσε! «Βοήθα με να σε θέλω πιο πολύ
Χριστέ μου» έλεγε ο γέροντας Ευμένιος. Αυτός είναι ερωτικός διάλογος. Μόνο
ένας ερωτευμένος μιλά έτσι. Βοήθα με, σε θέλω λίγο. Βοήθα με να σε θέλω πιο
πολύ και ο Κύριος θ’ αρχίσει να σου δίνει. Αν έχεις ανάγκη από πίστη θα σου
δίνει πίστη. Αν έχεις ανάγκη από πραότητα θα σου δίνει πραότητα. Στον
καθένα από εμάς δίνει ότι έχουμε ανάγκη. Έτσι κερδίζεται η ζωή. Η ζωή η
αιώνιος.
Από ομιλία του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου, κ. Νεοφύτου,
22/10/2011, Μετόχι Αγίου Προκοπίου Κύκκου.
Πηγή:http://orthodoxhpisth.eu/viewtopic.php?f=14&t=53&start=90

Πορεία προς την Βηθλεέμ, Μέρος Γ’
Αποσπάματα από το βιβλίο:

« Ι η σ ο ύ ς Χ ρ ισ τό ς Η π ρο σ δ ο κ ία τ ων ε θ ν ών »
Ι. Κελλίον Αγίου Νικολάου Μπουραζέρη,
Άγιον Όρος, 2009
Έως τα Χριστούγεννα, θα σας παρουσιάζουμε αποσπάσματα του βιβλίου και σας
καλούμε σε ένα ταξίδι στον χρόνο και στον κόσμο, με τελικό προορισμό την
Βηθλεέμ, στο σημείο όπου καταδείκνυε ο λαμπρός αστέρας…
(συνέχεια από το προηγούμενο)

Ο έξοχος σοφός των περάτων της Μεγάλης Ασίας, ο Κομφούκιος (551479 π. Χ.), προαναγγέλει στους πιστούς του: «Εγώ ο Κιεού άκουσα να λέγεται ότι
στις Δυτικές χώρες θα αναφανή άνθρωπος άγιος, ο οποίος χωρίς να
μεταχειρίζεται καμμία πράξι κυβερνητική, θα προλαβαίνη ταραχές˙ χωρίς να
λαλή, θα εμπνέη αυθόρμητα πίστι˙ χωρίς να κάνη αλλαγές, θα επιτελή
αναρίθμητα αξιόμισθα έργα». […] Στο βιβλίο του Lun-yu επίσης ο Κομφούκιος με
ιερή νοσταλγία αναφωνεί: «Δεν μου δόθηκε η ικανοποίησι να δω έναν
θεάνθρωπο» (7,25), το γνώρισμα του οποίου θα ήταν ότι, πριν ακόμη γεννηθή θα
κατείχε την ύψιστη, την σωστική, την λυτρωτική γνώσι και θα έσωζε όλη την
ανθρωπότητα (6,28), θα ήταν πραγματικά θεάνθρωπος (7,25).
[…]«Άλλες παραδόσεις που περιέχονται στην Κινεζική Γραμματεία,
αναφέρουν ότι αυτός επρόκειτο να αποσταλή από τον ουρανό στις δυτικές
χώρες˙ θα εγνώριζε τα πάντα και θα είχε εξουσία στον ουρανό και στην γη. Ό
Άγιος αυτός υπήρχε πριν από τον ουρανό και την γη. Είναι ο ποιητής, ο
δημιουργός και αίτιος του ουρανού, της γης και οτιδήποτε άλλου υπάρχει μέσα σε
αυτά, και ο συντηρητής του παντός. Μόνο αυτός γνωρίζει την αρχή και το τέλος
του σύμπαντος. Όσο μεγάλος κι αν είναι, έχει και φύσι ανθρώπινη, όμοια με την
δική μας. Είναι και τέλειος άνθρωπος, όπως εμείς, και μόνος Κύριος του
ανθρωπίνου γένους. Αυτός μόνος είναι άξιος να προσφερθή θυσία στον μόνο
Δεσπότη και Άρχοντα του κόσμου, στον Siang-ti (Ουρανό). Αυτός θα
αποκαταστήση την τάξι και την ειρήνη στον κόσμο συμφιλιώνοντας τον ουρανό
με την γη. Προσδοκάται σαν θεμελιωτής ενός αγίου Νόμου, ο οποίος θα κάνη τους
ανθρώπους ευτυχείς. Θα φανερώση τον εαυτό του σε ένα βασίλειο που
ευρίσκεται στο μέσον του σύμπαντος, από εκεί δέ θα ξεχυθή ο ιερός νόμος μέχρι
τα πέρατα της γης και θα γεμίση τα πάντα, θα τηρηθή παντού˙ από την ανατολική
θάλασσα μέχρι την δυτική και από τον ένα πόλο μέχρι τον άλλο… Κάθε ον που
έχει λογική και αναπνέει, οτιδήποτε φωτίζεται από τον ήλιο θα είναι κάτω από
την δεσποτεία του. […] Θα φανερωθή στον κόσμο, όταν ο κόσμος θα έχη καλυφθή
από το πυκνότερο σκοτάδι της αμάθειας και της δεισιδαιμονίας, όταν η αρετή
ξεχασθή, η δε κακία θα δεσπόζη επάνω στους ανθρώπους. Αλλά έπειτα ο Άγιος θα
επαναφέρη τα πάντα σε ευτυχέστερη κατάστασι. Θα είναι στον κόσμο, αλλά ο
κόσμος δεν θα τον γνωρίση˙ θα πληγωθή, θα μαστιγωθή, αντί γι’ αυτόν θα

αφεθούν ελεύθεροι κακοποιοί˙ θα σπάσουν οι πλάστιγγες, αλλά παρ’ όλα αυτά
τίποτε δεν θα σαλευθή από την τάξι του. Η ασφάλεια και η ειρήνη θα ξαναέλθουν.
Αυτός που πρόκειται να αναλάβει πάνω του τον ρύπο του κόσμου θα είναι Κύριος
και αρχιθύτης. Αυτός που θα αναλάβη τις δυστυχίες του κόσμου θα είναι
βασιλέας όλης της οικουμένης…»
[…] Εάν συνεχίζοντας την ανιχνευτική περιοδεία μας στα βάθη της Ασίας
και του χρόνου επισκεφθούμε τους αρχαίους Βαβυλωνίους, τους βλέπουμε κι
αυτούς να προσδοκούν τον Θεό που θα ενανθρωπήση, για να σώση τον κόσμο.
Βρίσκουμε επίσης εκεί χρησμούς να προμηνύουν ότι στην Δύσι θα εμφανισθή
ένας μεγάλος βασιλέας, ο οποίος θα κυριαρχήση σε όλες τις χώρες της γης με
δικαιοσύνη και χαρά, και παντού όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν ευτυχείς. Κατά τον
6ο αιώνα προ Χριστού μάλιστα ο Θεός είχε αξιώσει και με έναν ειδικό τρόπο να
προειδοποιήση τους Βαβυλωνίους για την επικείμενη έλευσί Του. Την εποχή που
οι Ιουδαίοι βρίσκονταν αιχμάλωτοι στην Βαβυλώνα, ο μεγάλος Βασιλέας
Ναβουχοδονόσορ είδε ένα αποκαλυπτικό όνειρο, το οποίο μόνον ο προφήτης
Δανιήλ μπόρεσε να εξηγήση. Είδε μια μορφή της οποίας η κεφαλή ήταν φτιαγμένη
από καθαρό χρυσό, το στήθος και οι βραχίονες από άργυρο, η κοιλία και οι μηροί
της από χαλκό, οι κνήμες από σίδηρο, τα δε πόδια μέρος από σίδηρο και μέρος
από πηλό. Κάποια στιγμή, καθώς την παρατηρούσε ο Ναβουχοδονόσορ,
αποκόπηκε ένας λίθος από μόνος του («άνευ χειρώ») και κτύπησε την μορφή
αυτή στα πόδια τα οποία συνέτριψε εντελώς. Τότε όλα αυτά τα υλικά έγιναν
σκόνη και εξαφανίσθηκαν από τον άνεμο. Ο δε λίθος που κτύπησε την εικόνα
έγινε όρος μέγα και εγέμισε όλη την γη. Αφού δε ο Δανιήλ μόνος του εφανέρωσε
το όνειρο, όπως είχε απαιτήσει ο Βασιλέας, έδωσε και την εξήγησι […] Η
αποκάλυψι αυτή του Δανιήλ έκανε τον Ναβουχοδονόσορα να πέση να τον
προσκυνήση και να τον καταστήση έπαρχο της Βαβυλώνος […] Όπως απέδειξαν
τα γεγονότα, τους πανίσχυρους Βαβυλωνίους διαδέχθηκε το Βασίλειο των
Περσών (στήθος και βραχίονες αργυροί), το οποίο διαδέχθηκε η πρωτοφανής σε
έκτασι αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου (κοιλία και μηροί χαλκά), για τον
οποίο ο Δανιήλ προείδε ότι θα βασιλεύση σ’ όλη την γη˙ κατόπιν ήλθαν οι
διάδοχοι του Μ. Αλεξάνδρου (κνήμες σιδηρές) και τέλος η διφυής (ΑνατολικήΔυτική) Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, επί της οποίας «ήγγικεν (έφθασε) η Βασιλεία
των Ουρανών (Ματθ. γ’ 2, ι’ 7) που εγκαινιάστηκε με την έλευσι του Χριστού και
παρατείνεται στην αιωνιότητα.
(συνεχίζεται στο επόμενο τεύχος)

Πνευματική πολιτεία
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΣ Π. ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΜΠΡΙΛΗΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ : 2102472946 - 2102486128
ΚΙΝΗΤΟ ΓΙΑ SMS : 6976502008, E-MAIL : inakeal@gmail.com
Αν έχετε κάποια ερώτηση, αν θέλετε να κάνετε κάποια παρατήρηση, αν επιθυμείτε
να εκφράσετε ο,τιδήποτε σχετικό με αυτό το έντυπο που παίρνετε στα χέρια σας,
παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας είτε με e-mail, είτε με SMS, είτε τηλεφωνικά,
είτε ερχόμενοι να μας συναντήσετε προσωπικά.
ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

Related Interests