You are on page 1of 3

Κρίση Χριστουγέννων

Η κρίση έγινε πια μόνιμος κάτοικος Κύπρου. Απλώθηκε σαν μια μολυσματική ασθένεια και μόλυνε όλο τον πληθυσμό, πιο πολύ τους φτωχούς. Κι όμως αυτές οι γιορτές, λένε, είναι γιορτές αγάπης και προσφοράς. Κι αυτό γιατί ο Χριστός γεννήθηκε φτωχός, ένας θεός ταπεινώνεται για να δώσει φως στους πιστούς. Να δώσει σε κάποιους να καταλάβουν πως ακόμη και οι θεοί γεννιούνται και πεθαίνουν, πως καμιά ζωή δεν μένει αιώνια, γιατί όταν πεθαίνει η ζωή πεθαίνουν και οι θεοί. Αυτό λοιπόν το μικρό διάστημα της ζωής η αγάπη και η προσφορά στον συνάνθρωπο έχει ιδιαίτερη σημασία, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων. Ανεξάρτητα αν κάποιος πιστεύει ή όχι, ο Χριστός έγινε ένα σύμβολο αγάπης και θυσίας. Έτσι, αν κάποιος πράγματι πιστεύει στον Χριστό, τότε θα πρέπει να είναι υπόδειγμα αγάπης και προσφοράς, υπόδειγμα μιας ζωής έντιμης μέσα στην οποία δίνεις και παίρνεις. Τόσα χρόνια κι ακόμη όλοι αυτοί οι πιστοί, που γεμίζουν τις εκκλησίες, δεν κατάλαβαν τον ρόλο τους. Δεν κατάλαβαν αν θα είναι μεταξύ εκείνων που θα δώσουν ή από εκείνους που θα πάρουν. Όχι γιατί δεν είναι αρκετά έξυπνοι για να κρίνουν αλλά γιατί είναι αρκετά άπληστοι ώστε να κατατάσσουν τους εαυτούς τους μεταξύ εκείνων που πρέπει να παίρνουν. Έτσι, ανεξάρτητα με την οικονομική τους κατάσταση, προτιμούν να παίρνουν μόνο, με την πρώτη ευκαιρία παίρνουν, παίρνουν, παίρνουν. Ακόμη λοιπόν δεν βρέθηκαν εκείνοι που θα δώσουν αγάπη και εκείνοι που θα προσφέρουν βοήθεια. Γιατί εκείνοι που την χρειάζονται είναι γνωστοί, εύκολα μπορεί να τους βρει κανείς μεταξύ των νέων, των ανέργων, των φτωχών και ταλαιπωρημένων αυτής της χώρας, μιας χώρας την οποία κάποιοι πασκίζουν να τη μετατρέψουν από κράτος μέριμνας σε κράτος υπηρέτη. Εύκολο, λοιπόν, είναι να βρεις εκείνους που χρειάζονται βοήθεια, δύσκολο να βρεις εκείνους που επιθυμούν να δώσουν. Άρχισα τότε να αναμετρώ όλους εκείνους που με τη θέση, την περιουσία και το ρόλο τους θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην προσφορά. Ένας από τους πρώτους που μου έρχεται στο νου είναι ο ίδιος ο «αντιπρόσωπος του Θεού» στη γη, η εκκλησία δηλαδή και ο αρχιεπίσκοπος. Αναρωτιέμαι, όμως, πόσο ταιριάζει ο ρόλος αυτός στον σημερινό αρχιεπίσκοπο, ο οποίος από τότε που ανέβηκε με εκείνο τον ανεκδιήγητο τρόπο στον αρχιεπισκοπικό θώκο, συνδέθηκε περισσότερο με την πολιτική και την οικονομία παρά με το θεάρεστο έργο της αγάπης και της προσφοράς. Πασκίζω να θυμηθώ ας είναι και ένα καλό λόγο, μια καλή πράξη προς αυτό το σκοπό αλλά μάταια. Ας μην είμαι όμως τόσο άδικος. Ο άνθρωπος λόγια και υποσχέσεις είπε κι έδωσε πολλές. Ηχούνε ακόμη στα αυτιά μου οι υποσχέσεις για ένα ταμείο ανακούφισης, για παροχή κτημάτων στους άνεργους κλπ. Ναι τα είπε αυτά, αλλά τίποτε δεν έκανε. Κι αλήθεια, είναι συχνά που μου έρχεται το ερώτημα, τι τάχατε να έκανε τα τριάμισι εκατομμύρια που πήρε δώρο από τον συμπέθερο τού προέδρου; Κι όταν κάτι γίνεται με σιωπή ιχθύος, δεν είναι ύποπτο; Όταν λέγει μπροστά στις κάμερες ασύστολα ψεύδη, δεν είναι ύποπτο; Κι από την άλλη, μήπως δεν καθίσταται κι αυτός ένοχος με την αποδοχή ύποπτης προέλευσης χρημάτων; Όταν προστατεύει τον φασισμό, τη βία, την αγριότητα και ευλογεί την ανισότητα των ανθρώπων, μήπως αυτό είναι θεάρεστο έργο; Όταν αναλώνεται στο να κρίνει μονόπλευρα αγνοώντας το ρητό που είπε μια πραγματική θρήσκα, η μητέρα Τερέζα, ότι «όταν κρίνεις τους ανθρώπους δεν σου μένει χρόνος για να τους αγαπήσεις»,

Μέσα από αυτή τη συμπαιγνία Ευρώπης-Κυβέρνησης-τραπεζιτών η Κύπρος θα γνωρίσει για πρώτη φορά άστεγους. Μεταξύ αυτών είναι και οι τραπεζίτες. Υπολόγισα ότι αυτοί όλοι. είδα να υποβοηθά στην παράνομη εξαγωγή κεφαλαίων. Είδα ανθρώπους να στριμώχνονται στα νοσοκομεία με απελπισμένο ύφος. όχι. κι όμως οι δικαστές δεν βρήκαν σ’ αυτή την συμπεριφορά τίποτε το μεμπτό. μέλη των διοικητικών συμβουλίων. Σκέφτηκα μετά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. στους αδικημένους και στους πάσχοντες. Τίποτα τέτοιο. με την παγκόσμια φτώχεια και δυστυχία. είδα υπουργούς αφρίζοντες από μίσος. όχι. πολλά εκατομμύρια. Πίστεψα ότι αφού ασχολούνται με τα γράμματα. διευθυντές της κεντρικής και των τραπεζών αμείβονταν με υπέρογκα ποσά για να οδηγήσουν την οικονομία στην εξαθλίωση. οι επιχειρηματίες. ήρθε στο νου μου η κυβέρνηση. Από την άλλη. Αλίμονο. ανθρώπους να διασύρονται. να μου πάρει το σπίτι. αναγνώστες και συμπατριώτες. να πεθαίνουν χωρίς λόγο και χωρίς την κρατική συμπαράσταση. θα μπορούσαν να δώσουν ένα κομμάτι από τα υπάρχοντά τους για την καταπράυνση των φτωχών. Είδα να συμμετέχει στο κούρεμα των καταθέσεων. Πίστεψα ότι. μια κυβέρνηση που θα έπρεπε να ήταν δίκαιη. οι δικαστές. είδα να κόβονται επιδόματα. οι χρηματιστές. αυτοί δηλαδή που κέρδισαν και κερδίζουν από την ύπαρξη αυτού του κράτους και των δραστηριοτήτων του. τις τέχνες και τον πολιτισμό θα μπορούσαν να δουν τον άνθρωπο με διαφορετική . Κυβερνώνται από τις πολιτικές τους ιδεολογίες και υπόκεινται σε γλοιώδη χειραγώγηση. Μετά. να χρεοκοπούν. Μετά από όλα αυτά είπα. τα οποία απολαμβάνουν ακόμη και σήμερα χωρίς οι δικαστές. αφού ασχολούνται συνεχώς με την παγκόσμια κρίση. των αδικημένων και των πασχόντων. τους εκδότες εφημερίδων και περιοδικών. όλους αυτούς που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη επηρεάζοντάς την ανάλογα με τα συμφέροντα εκείνων που υπηρετούν. ότι τη στιγμή που ο λαός βυθιζόταν σε μια κρίση βαθύτερη κι από αυτή της εισβολής. όλοι εκείνοι οι τραπεζίτες. θα μπορούσαν να συμβάλουν στην βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης όλων των δύστυχων συνανθρώπων στους οποίος απευθύνονται καθημερινώς. Οι περισσότεροι κυβερνώνται όχι από το αίσθημα της αλήθειας και του δικαίου αλλά από το αίσθημα του μίσους. θα γίνει αντίγραφο της κακής Ευρώπης που θαυμάζει. φιλόπτωχη και μεριμνούσα. Μετά από όλες αυτές τις σκέψεις. Φοβούμαι μήπως δεν καταφέρω να πληρώσω τον φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας για ένα σπίτι που έφτιαξα από λεφτά που προέρχονται από εργασία δεκάδων χρόνων για τα οποία έχω πληρώσει τους φόρους μέχρι και το τελευταίο σεντ. Η δικαστική εξουσία πάσχει από ανικανότητα. Είδα τον άνθρωπο από κύριο αυτής της χώρας να μετατρέπεται σε δούλο και σε υπηρέτη ξένων συμφερόντων. άφησα έξω τον αρχιεπίσκοπο από τον κατάλογο εκείνων που θα μπορούσαν να προσφέρουν αγάπη και βοήθεια στον φτωχό. από έλλειψη λογικής και αμεροληψίας. Βρίσκουν όμως μεμπτή τη φτώχεια και την αδυναμία του φτωχού να πληρώσει τα χρέη του. να ψεύδεται και να πουλά παραμύθια για τάχατε πιστόλια στον κρόταφο. αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να διαδραματίσει κανένα θεάρεστο ρόλο ούτε να προσφέρει αγάπη και βοήθεια. Αναρίθμησα λοιπόν τα έργα της και τη συμπεριφορά της πασκίζοντας να δω μέσα στην μέχρι σήμερα καταθλιπτική διακυβέρνησή της το ανθρώπινό της πρόσωπο. με την περιουσία τους.μήπως αυτό είναι ένδειξη καλού χριστιανού που μπορεί να προσφέρει αγάπη σε κάθε δυστυχισμένο ανεξάρτητα από πόθεν προέρχεται. Μετά σκέφτηκα ότι οι πλούσιοι. με τη δύναμη που κατέχουν μέσα από τον τύπο και την τηλεόραση. να αγγίξουν επί των τύπων των ήλων. Συνέβαινε το οξύμωρο. Είδα τον πολιτισμό να καταρρακώνεται. Γι’ αυτό κι εγώ φοβούμαι. να διώκονται. να κόβονται συντάξεις και το κράτος μέριμνας να μετατρέπεται σε κράτος απελπισίας. θα είχαν μια καλύτερη προσέγγιση στους δικούς τους ακροατές. της εκδίκησης και της αντιδικίας. από χειραγώγηση. Αν δεν μπορέσω να πληρώσω θα έρθουν οι δικαστές με εκείνη την γελοία επισημότητα που παρέλαυνε η οικονομική επιτροπή. που ανάλαβαν να κρίνουν τα αίτια της κρίσης. είδα την ανεργία να αυξάνεται. ούτε αυτοί μπορούν αυτά τα Χριστούγεννα να βοηθήσουν δίνοντας δίκαιο και δικαιοσύνη στους φτωχούς. οι αρχιλογιστές. κάποιοι από αυτούς απολάμβαναν με άνομο τρόπο εκατομμύρια. είδα να επιβάλλουν παράλογους και οδυνηρούς φόρους. είδα να καταδιώκουν αντιπάλους για να κρύβουν τα λερωμένα τους. να ξεσπιτώνονται. Και τότε είπα.

ενός άνεργου. σε ένα στάβλο. τα βαμβακερά χιόνια και δεν βρίσκω σε όλα αυτά τίποτε το αληθινό. την μητέρα Ευρώπη. με οδηγούν σε κάποια αόρατα και παντοδύναμα πρόσωπα που με τη βοήθεια των ντόπιων ανδρεικέλων τους κυβερνούν τον κόσμο από τα παρασκήνια. προωθούν την υποκουλτούρα για να αποκοιμίζουν τον δυστυχισμένο λαό. με ποιους θα τη μοιραστώ. Δημιουργούν έτσι τον άνθρωπο της νέας τάξης πραμάτων. λαμπερά. Άφησα. Είναι νύχτα. Σιωπούν θέματα και αναδεικνύουν άλλα κατά το δοκούν. Πώς και αυτή η μέρα δεν είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι. Παπαδόπουλος είναι οινολόγος και συγγραφέας λογοτεχνικών. τα στολισμένα δέντρα στις πλατείες. τεχνικών και ιστορικών βιβλίων. Αναλογίζομαι το στόλισμα των βιτρινών. κυνηγούν ολόκληρα κράτη. Ίσως όλα αυτά να βγαίνουν από την παραπλάνηση των ίδιων των Ευαγγελίων. Ο Χριστός γεννιέται φτωχικά μέσα σε μια φάτνη. κι αναρωτήθηκα ποιος θα έπρεπε να είναι ο ρόλος τους και ποιο έργο αυτά συνήθως επιτελούν. κερδοσκοπία και εγωισμό. Ποτέ δεν πήραν συνέντευξη ενός φτωχού. * Ο Κυριάκος Δ. τον ΟΗΕ. τότε θα σου κάνω τη σωστή ευχή. Όλα είναι γιορτινά. Για κοίτα. τα δώρα. Εγώ όμως σε καλώ. Με ποιους λοιπόν θα πιω αυτά τα Χριστούγεννα. Μετά σκέφτηκα τα κόμματα. φέρνουν χρυσάφι. ολόκληρους λαούς. έναν άνθρωπο άβουλο. Δεν περιέχουν εκείνο το σπουδαίο «χριστουγεννιάτικο πνεύμα». τις φιλόπτωχες οργανώσεις. με ένα ποτήρι κόκκινο κυπριακό κρασί στο χέρι. πασκίζω ακόμη να βρω το πνεύμα των Χριστουγέννων. επικρατούν παντού και σιγά σιγά σκοτώνουν την ελπίδα. την εταιρεία ΕΜΕ που τάχατε ανήκει στον ελληνοκυπριακό πληθυσμό αυτής της χώρας (κουροφέξαλα). τηλεκατευθυνόμενο. τότε. να ζήσεις τα δικά σου αληθινά Χριστούγεννα και αν με ακούσεις. Έξω κάνει κρύο. ενός κατατρεγμένου. Τουλάχιστον οι αρχαίοι Έλληνες είχαν την ελπίδα. στην παραπληροφόρηση και στη συνομωσία. στο κρύο και στην παγωνιά. τη μητέρα πατρίδα. τις οργανώσεις κοινής ωφέλειας. φορτωμένα ψέμα και ψευδαίσθηση. Και τότε είπα ότι αυτοί δεν έχουν ίχνος διάθεσης και δυνατότητας να δημιουργήσουν ατμόσφαιρα πραγματικών Χριστουγέννων για τους φτωχούς και άπορους συνανθρώπους τους. Είναι Χριστούγεννα και σου εύχομαι «Καλή Ανάσταση». Αποκρύπτουν τα αμαρτήματα των φίλων και αποκαλύπτουν μικροκατεργαριές των αντιπάλων. όπως αυτά παρουσιάστηκαν στον τύπο και στην τηλεόραση και πνίγηκα στο ψέμα. αλλά υποκρισία. Κι αυτή την κατάνυξη με τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Με ποιους θα κάνω πρόποση και ποιους θα ευχηθώ. έναν άνθρωπο που είναι έτοιμος να δεχτεί ότι του επιβληθεί εκ των άνω. τα φώτα που αναβοσβήνουν. Κι εγώ. Όλα όμως με οδηγούν πάρα πέρα. και πολλές άλλες φανερές και κρυφές εταιρείες και οργανώσεις. αγαπητέ αναγνώστη. Είναι ψεύτικα όπως ψεύτικο είναι και το χιόνι με το οποίο στολίζουν αληθινά και ψεύτικα δέντρα. Δεν φέρνουν ούτε ένα κουτί με την ελπίδα. Τα βιβλία του διατίθενται σε όλα τα βιβλιοπωλεία . Όμως οι μάγοι φέρνουν δώρα ταπεινά αλλά και ακριβά. σκέφτηκα τους θεσμούς. τα στολισμένα δέντρα. Πασκίζουν να αποκρύψουν την αθλιότητα της κοινωνίας που δημιουργείται προβάλλοντας εισαγόμενα τηλεοπτικά υποπροϊόντα.οπτική γωνία από ότι τον βλέπουν οι πολιτικοί και οι τραπεζίτες. Στηρίζουν το ψέμα και καταπολεμούν την αλήθεια ανάλογα με τις οδηγίες κάποιων αόρατων αφεντικών. να περάσουν από το νου μου όλα τα γεγονότα των τελευταίων δυο χρόνων. Γιατί λοιπόν.