You are on page 1of 2

«Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ κα὾ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος» (Ἀπ.

1,10)

Περίοδος Δ΄ - Ἔτος ΚΣΤ΄ Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως (Ἰωάν. 3,13-17) Συντάκτης † ἐπίσκοπος
Φλώρινα - ἀριθμ. φύλλου 1524 13 Σεπτεμβρίου 2009 Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ὁ Θεὸς σὲ ἀγαπᾷ
«Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδω-
κεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόλλυται, ἀλλ᾽ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. 3,16)

Η ΥΨΩΣΙΣ τοῦ τιμίου Σταυροῦ εἶνε τὸ κέν-


τρο τοῦ Σεπτεμβρίου. Ἡ σημερινὴ Κυρια-
κὴ λέγεται «πρὸ τῆς Ὑψώσεως» καὶ ἡ ἑπομέ-
ὑστεροῦν ἐν συγκρίσει μὲ τὸ Εὐαγγέλιο. Ὅ-
ποιος ἀκούει καὶ διαβάζει τὸ Εὐαγγέλιο, αἰσθά-
νεται ὅπως οἱ ἀκροαταὶ τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἔλε-
νη «μετὰ τὴν Ὕψωσιν». Οἱ καταβασίες εἶνε γαν «Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος,
«Σταυρὸν χαράξας Μωσῆς…», ἀπόστολος καὶ ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος» (Ἰωάν. 7,46). Ὁ ἴδιος δὲ
εὐαγγέλιο εἶνε ἐπίσης σχετικὰ μὲ τὸ σταυρό. γιὰ τὴ διδασκαλία του εἶπε· «Ὁ οὐρανὸς καὶ
*** ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ
Τί μᾶς λέει τὸ εὐαγγέλιο· «Κανένας δὲν ἀ- παρέλθωσι» (Ματθ. 24,35. Λουκ. 21,33. βλ. καὶ Μᾶρκ. 13,31).
νέβηκε στὸν οὐρανὸ εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ Ἀπὸ τὸν οὐρανό, ποὺ ἦρθε ὁ Χριστός, μᾶς
καταβάς» (Ἰωάν. 3,13). Μπᾶ, θὰ μᾶς ποῦν οἱ ἄπι- ἔφερε οὐράνια - ὑψηλὰ διδάγματα. Ποιό, θὰ
στοι, σήμερα ἡ ἐπιστήμη προώδευσε, ὅλων τὰ ρωτήσετε, εἶνε τὸ ὑψηλότερο δόγμα, ἡ πιὸ με-
βλέμματα εἶνε στραμμένα στὸ διάστημα· πῶς γάλη διδασκαλία του; Τὸ λέει σήμερα τὸ εὐ-
τὸ εὐαγγέλιο λέει, ὅτι κανένας δὲν ἀνέβηκε αγγέλιο. Μακάρι νὰ εἶχα δύναμι Χρυσοστόμου
στὸν οὐρανό; Ἐδῶ ἡ ἐπιστήμη διαψεύδει τὴ καὶ Βασιλείου, νὰ τὸ ἐμφυτεύσω στὶς ψυχές
θρησκεία… Τί ἔχουμε ν᾽ ἀπαντήσουμε; σας. Τὸ ὑψηλότερο δόγμα, ἡ μεγαλύτερη ἀ-
Ἀγνοεῖτε τὰς Γραφάς. Ὅταν λέῃ τὸ Εὐαγγέ- λήθεια, εἶνε ὅτι ὁ Θεὸς ἀγαπᾷ τὸν κόσμο - ὁ
λιο «οὐρανός», δὲν ἐννοεῖ αὐτὸν τὸν φυσικὸ οὐ- Θεὸς ἀγαπᾷ τὸν ἄνθρωπο (Ἰωάν. 3,16).
ρανό, στὸν ὁποῖο ἀνέβηκε ὁ προφήτης Ἠλίας. Ἀγαπᾷ τὸν ἄνθρωπο, πρῶτα - πρῶτα γιατὶ
Πέρα ἀπὸ αὐτὸ τὸν οὐρανό, πέρα ἀπὸ τὸν ἥλιο αὐτὸς τὸν ἔπλασε. Ἐὰν μὲ πείσῃς ὅτι τὸ σπίτι
τὸ φεγγάρι τὰ ἄστρα καὶ τοὺς γαλαξίες, ὑπάρ- ἢ τὸ ρολόι σου ξεφύτρωσαν μόνα τους, τότε
χει ἕνας ἄλλος οὐρανός, πνευματικὸς ὑπερ- θὰ δεχθῶ ὅτι καὶ τὸ μεγάλο αὐτὸ ρολόι ποὺ
φυσικὸς ἀόρατος. Γι᾽ αὐτὸ ἡ Γραφὴ λέει κάπου λέγεται ἄνθρωπος ἔγινε μόνο του. Ὁ Θεὸς ἔ-
«Αἰνεῖτε αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν» (Ψαλμ. κανε τὸν ἄνθρωπο· αὐτὸς ἔκανε τὸ μάτι νὰ
148,4). Καὶ γι᾽ αὐτὸ γιὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο λέ- βλέπῃ, τὸ αὐτὶ ν᾽ ἀκούῃ, τὰ χέρια νὰ κινοῦν-
ει ὅτι ἡρπάγη «ἕως τρίτου οὐρανοῦ» (Β΄ Κορ. 12,2). ται, τὰ πόδια νὰ περπατοῦν, τὴν καρδιὰ νὰ
Ὑπάρχει λοιπὸν καὶ κάποιος ἀνώτερος οὐρα- χτυπᾷ, τὸ αἷμα νὰ κυκλοφορῇ, τὸ μυαλὸ νὰ
νός, στὸν ὁποῖο λατρεύεται ὁ Θεός. «Οἱ τὰ Χε- κάνῃ συλλήψεις. Ὁ Θεὸς ἔδωσε τὴν εὔρυθμη
ρουβὶμ μυστικῶς εἰκονίζοντες καὶ τῇ ζωοποιῷ λειτουργία σ᾽ αὐτά, τὴν ὑγεία. Κάθε χτύπος
Τριάδι τὸν τρισάγιον ὕμνον προσᾴδοντες…» (θ. τῆς καρδιᾶς σου φωνάζει· Ὁ Θεὸς σὲ ἀγαπᾷ!
Λειτ.). Γι᾽ αὐτὸ τὸν οὐρανό, στὸν ὁποῖο δὲν ὑπάρ- Κι ὄχι μόνο ἔπλασε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο,
χει τίποτε τὸ γήινο ἀλλὰ κατοικεῖ ἡ ἁγία Τριὰς ἀλλὰ καὶ προνοεῖ γι᾽ αὐτόν. Δὲν τὸν ἔρριξε σ᾽
καὶ τὰ ἄυλα πνεύματα, ὁμιλεῖ ὁ Χριστὸς ὅταν ἕνα ξερονήσι ἢ πάνω στὸ φεγγάρι· τὸν ἔβαλε
λέῃ «Οὐδείς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν». στὸν πλανήτη αὐτόν, στὸν ὁποῖο τοῦ ἔδωσε ὅ-
Ὥστε ἀπὸ ἐκεῖνο τὸν οὐρανὸ ἦρθε στὴ γῆ λες τὶς πρῶτες ὗλες, ὅλα τὰ ἀναγκαῖα γιὰ νὰ
ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός· ἡ προέλευσί δημιουργήσῃ πολιτισμό. Τοῦ ἔδωσε τὸν ἥλιο,
του εἶνε θεία, δηλαδὴ εἶνε Θεός. Καὶ ὅτι εἶνε ποὺ φωτίζει καὶ θερμαίνει. Κάθε ἀκτίνα, ποὺ
Θεὸς ὁ Χριστὸς τὸ ἀπέδειξε, ἐκτὸς τῶν ἄλ- ταξιδεύει τόσα μίλια κ᾽ ἔρχεται καὶ πέφτει πά-
λων, μὲ τὴ διδασκαλία του, ποὺ εἶνε θεία. Τὰ νω στὸ μάγουλο τοῦ παιδιοῦ, στὸ χέρι τοῦ
βιβλία ποὺ ἔγραψαν καὶ οἱ μεγαλύτεροι σοφοὶ ἐργάτη, σὲ σπίτια καὶ καλύβες, περνάει ἀκό-
2
μα καὶ τὰ κάγκελλα τῆς φυλακῆς, τί εἶνε; Ἀ- Τιμ. 3,1-4), οἱ ἄνθρωποι δηλαδὴ θ᾽ ἀγαποῦν τὶς
σπασμός, φίλημα τοῦ Θεοῦ. Κάθε ἀκτίνα τοῦ ἡδονές, τὰ μικρὰ καὶ τὰ ἀσήμαντα, παραπάνω
ἥλιου, κάθε σταγόνα τῆς βροχῆς, κάθε πνοὴ ἀπὸ τὸ Θεό. Ἄλλος θ᾽ ἀγαπάῃ τὰ παιδιά του,
τοῦ ἀέρα ποὺ ἀναπνέουμε, οἱ ζέφυροι, οἱ αὖ- ἄλλος τὴ γυναῖκα του, ἄλλος τὰ λεφτά, ἄλλος
ρες, τὰ δέντρα, τὰ λουλούδια, τ᾽ ἀηδόνια, ὅλα τὰ βιβλία, ἄλλος τὶς ἐπιστῆμες, ἄλλος τὰ γλέ-
λαλοῦν καὶ λένε· Ὁ Θεὸς σὲ ἀγαπᾷ! ντια, ἄλλος τὰ σπόρ…. Θα τρελλαίνωνται γι᾽
Ἀλλ᾽ ὄχι μόνο αὐτά. Ἂν εἶσαι Χριστιανός, αὐτά, ἀλλὰ στὶς καρδιές τους δὲν θὰ ὑπάρχῃ
ἄσε τοὺς ἄλλους νὰ μιλοῦν γιὰ τὰ λουλούδια ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἀπείρου Θεοῦ.
καὶ τὰ πουλιά. Ἔλα τὴν ἡμέρα τοῦ Σταυροῦ Αὐτὸ δὲν γίνεται σήμερα; Τὸ Θεὸ ὄχι μόνο
στὴν ἐκκλησία· κι ὅταν ὁ ἱερεὺς ὑψώνῃ τὸ τί- δὲν τὸν ἀγαποῦμε ἀλλὰ καὶ τὸν ὑβρίζουμε.
μιο Ξύλο καὶ δῇς νοερὰ τὸ Χριστὸ μὲ τὸ ἀγκά- Τὸν ὑβρίζουμε μὲ τὴ γλῶσσα καὶ τὰ λόγια μας,
θινο στεφάνι, μὲ τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια πλη- τὸν ὑβρίζουμε καὶ μὲ τὰ ἔργα μας. Κάθε μέρα,
γωμένα καὶ τὴν πλευρὰ κεντημένη, στάσου κάθε ὥρα, κάθε λεπτὸ βλαστήμιες ἀκούγον-
γιὰ λίγο, συλλογίσου καὶ κάνε τὸ ἐρώτημα· ται. Κ᾽ ἔπειτα περιμένουμε προκοπή; Ὅπως
γιατί τὰ ἔπαθε ὅλα αὐτὰ ὁ Χριστός; Καὶ τότε πᾶμε ―μὴ μὲ πῆτε ἀπαισιόδοξο, ζυγίζω μὲ τὸ
θ᾽ ἀκούσῃς τὴν ἀπάντησι, ποὺ δίνει 800 χρόνια Εὐαγγέλιο τὴν κοινωνία―, σᾶς λέω τὸ ἑξῆς.
πρὸ Χριστοῦ ὁ προφήτης Ἠσαΐας· «Οὗτος τὰς Οἱ Ἑβραῖοι μιὰ φορὰ σταύρωσαν τὸ Χριστό,
ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περ὾ ἡμῶν ὀδυνᾶται, μὰ ἐμεῖς τὸν σταυρώνουμε χιλιάδες φορὲς
καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ κάθε μέρα. Στὰ σπίτια, στὰ σχολεῖα, στοὺς
καὶ ἐν πληγῇ ὑπὸ Θεοῦ καὶ ἐν κακώσει… τῷ στρατῶνες, στὰ δικαστήρια, στὰ πλοῖα, στ᾽ ἁ-
μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν» (Ἠσ. 53,4-5). Ποιός μάξια, στὶς παραλίες, στ᾽ ἀκρογιάλια, παντοῦ
μπορεῖ νὰ νιώσῃ πόσο ὁ Θεὸς ἀγάπησε τὸν τὸν σταυρώνουμε· δὲν ὑπάρχει μέρος ποὺ νὰ
κόσμο! Μὲ ποιά γλῶσσα νὰ περιγράψουμε τὴν μὴ στήνουμε κ᾽ ἕνα σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ.
ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ μας; Ὅποιος ἔχει ἕνα μό- Ὕστερα ἀπ᾽ ὅλα αὐτὰ ἐγὼ θαυμάζω πῶς ὁ
νο παιδί, πόσο τὸ πονάει! Ἐλᾶτε λοιπόν, ἐσὺ Θεὸς ἐξακολουθεῖ νὰ μᾶς ἀγαπᾷ. Δόξα τῇ μα-
μάνα κ᾽ ἐσὺ πατέρα, νὰ μᾶς πῆτε πόσο ἀγαπᾶ- κροθυμίᾳ σου, Κύριε! Θὰ μποροῦσε νὰ πῇ
τε τὸ μονάκριβο γέννημά σας! Ἂν τώρα σᾶς στὸν ἥλιο· Χαμήλωσε λιγάκι, ζύγωσε στὴ γῆ!
πῇ κάποιος, ὅτι πρέπει τὸ παιδὶ αὐτὸ νὰ τὸ θυσι- καὶ τότε ἡ θερμοκρασία ν᾽ ἀνεβῇ ἀπὸ 40 σὲ 100,
άσετε γιὰ τὸν ἐχθρό σας, ποιά μάνα καὶ ποιός 200, 300 βαθμούς. Θὰ μποροῦσε νὰ πῇ στὴ θά-
πατέρας τὸ θυσιάζει; Καὶ γιὰ τὸν ἐχθρὸ μάλι- λασα· Δὲν ὑποφέρω τὶς μοιχεῖες καὶ πορνεῖ-
στα; Ἐπ᾽ οὐδενὶ λόγῳ. Οὔτε γιὰ τὸ φίλο· πολ- ες τους· φούσκωσε, ἀνέβα, κάλυψε τὶς κορυ-
λῷ μᾶλλον γιὰ τὸν ἐχθρό. Καὶ ὅμως τί λέει σή- φές, νὰ μὴ μείνῃ κανένα σκουλήκι ζωντανό!
μερα τὸ εὐαγγέλιο· «Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεὸς Θὰ μποροῦσε νὰ πῇ στὰ νερά, στὶς πηγές,
τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογε- στὰ σύννεφα καὶ στὰ ποτάμια· Στερέψτε!…
νῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀ- Ἀχάριστε ἄνθρωπε, ποὺ πίνεις νερὸ καὶ βλα-
πόλλυται, ἀλλ᾽ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. 3,16)· τό- στημᾷς τὸ Θεό. Δὲν κάνεις οὔτε σὰν τὴν ὄρνι-
σο πολὺ ἀγάπησε ὁ Θεὸς τὸν ἀποστάτη κόσμο, θα, ποὺ πίνει καὶ μετὰ ὑψώνει τὸ κεφάλι πρὸς
ὥστε παρέδωσε τὸν Υἱό του, τὸν Κύριο ἡμῶν τὰ πάνω σὰ νὰ εὐχαριστῇ τὸ Θεό. Ἂν στερέ-
Ἰησοῦν Χριστόν, ὥστε ὅποιος πιστεύει σ᾽ αὐ- ψουν τὰ νερά, δὲ θὰ βρίσκῃς οὔτε ἕνα ποτή-
τὸν νὰ μὴ χάνεται ἀλλὰ νὰ ἔχῃ ζωὴ αἰώνιο. ρι νὰ δροσιστῇς· θὰ κολλᾷς τὴ γλῶσσα σου
***
στὰ μάρμαρα μέσα στὶς σπηλιές. Καὶ ὅμως ὁ
Δὲν ὑπάρχει, ἀδελφοί μου, ἀμφιβολία ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς κρατάει ἀκόμα, τὰ σκουλήκια, πά-
Θεὸς ἀγαπάει τὸν ἄνθρωπο. Ἀλλ᾽ ἡ ἀγάπη αὐτὴ νω στὴν πλάσι. Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ του!
τοῦ Θεοῦ δημιουργεῖ καὶ σ᾽ ἐμᾶς τὴν ὑποχρέ- ***
ωσι νὰ Τὸν ἀγαποῦμε. Ὅπως ἔχεις ἀξίωσι ἐσὺ Ἀδέρφια μου, ὅσοι πιστεύετε στὸ Εὐαγγέλιο
ἡ μάνα νὰ σ᾽ ἀγαπάῃ τὸ παιδί σου, ἔτσι καὶ ὁ τοῦ Χριστοῦ, στὸν αἰῶνα αὐτὸ τῆς διαφθορᾶς,
Θεὸς περιμένει νὰ τὸν ἀγαποῦν οἱ ἄνθρωποι. ἐλᾶτε ὅλοι, μικροὶ - μεγάλοι, στὴν ἐκκλησία τὴν
Εἶνε χρέος μας ν᾽ ἀγαποῦμε τὸ Σωτῆρα μας. ἡμέρα τῆς Ὑψώσεως τοῦ Σταυροῦ. Νηστέψτε
Καὶ ὅμως δὲν ὑπάρχει ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Οἱ σὰν τὴ Μεγάλη Παρασκευή. Σκεφθῆτε τὶς ἁ-
καρδιὲς εἶνε σήμερα κρύες - παγωμένες γιὰ μαρτίες σας. Μετρῆστε τὶς εὐεργεσίες τοῦ Θε-
οῦ. Καὶ καθὼς θὰ βλέπουμε τὸν τίμιο σταυρό,
ἂς ποῦμε ὅλοι· «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλ-
τὸ Θεό. Μιὰ προφητεία τοῦ ἀποστόλου Παύ-
λου λέει, ὅτι «εἰς τὰς ἐσχάτας ἡμέρας» ―καὶ
εἴμαστε στὶς ἔσχατες ἡμέρες― «ἔσονται οἱ θῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου» (Λουκ. 23,42)· ἀμήν.
ἄνθρωποι …φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι» (Β΄ † ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἀναλήψεως Δραπετσώνας - Πειραιῶς τὴν 11-9-1960. Καταγραφὴ κα὾ σύντμησις 13-9-2009.
Τὴν ὁμιλία αὐτὴ μπορεῖτε νὰ τὴν ἀκούσετε χωρ὾ς περικοπὲς στὸ cd 13β΄Α τῆς σειρᾶς «ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ» (πληροφορίες στὸ τηλέφωνο 23850-28868)