You are on page 1of 3

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Μηνός Ιανουαρίου



Κάθε Κυριακή: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
Κάθε Σάββατο: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ.
Κατά το Εσπέρας της παραμονής Θείας Λειτουργίας, η Ακολουθία του
Εσπερινού στις 5:00 μ.μ.

*Τρίτη 7 Ιανουαρίου, Σύναξη Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου: Θεία Λειτουργία στις
7:30 π.μ.
*Παρασκευή 10 Ιανουαρίου, εορτή του Αγ. Γρηγορίου Νύσσης: Θεία Λειτουργία στις
7:30 π.μ.
*Παρασκευή 17 Ιανουαρίου, εορτή του Αγ. Αντωνίου του Μεγάλου: Θεία Λειτουργία
στις 7:30 π.μ.
*Δευτέρα 20 Ιανουαρίου, εορτή του Αγ. Ευθυμίου του Μεγάλου: Θεία Λειτουργία στις
7:30 π.μ.
*Τετάρτη 22 Ιανουαρίου, εορτή του Αγ. Αποστόλου Τιμοθέου: Θεία Λειτουργία στις
7:30 π.μ.
*Δευτέρα 27 Ιανουαρίου, ανάμνηση της Ανακομιδής των Λειψάνων του Αγ. Ιωάννου
του Χρυσοστόμου: Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ.
*Πέμπτη 30 Ιανουαρίου, εορτή των Τριών Ιεραρχών: Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ.

*Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοιχτός καθημερινά από τις 9:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 μ.μ., και
από τις 5:00 μ.μ. μέχρι τις 7:00 μ.μ.
*Ο Ιερός Ναός βρίσκεται στην Οδό Αετόπετρας 19, Τ.Κ. 13122 – Ίλιον
*Τηλέφωνο Ναού: 210-2634025
*Τηλέφωνα Ιερέων:
π. Γεώργιος Κορρές: 6937-270622
π. Συμεών Αυγουστάκης: 6975-517775

*Το παρόν έντυπο εκδίδεται υπό την πνευματική καθοδήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου
Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως, κ.κ. Αθηναγόρα, και με τη συντακτική ευθύνη του
Εφημερίου της Ενορίας, Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Μηνιαία έντυπη έκδοση της Ενορίας Αγίου Διονυσίου Ιλίου
Τεύχος 11ο, Ιανουάριος 2014

Μεγάλος Αγιασμός
Τελευταία των μεγάλων εορτών του Αγίου Δωδεκαημέρου είναι η
Δεσποτική Εορτή των Αγίων Θεοφανίων, στις 6 Ιανουαρίου. Ενθυμούμαστε και
εορτάζουμε τη βάπτιση του Κυρίου μας από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και
Βαπτιστή στον Ιορδάνη Ποταμό. Εκεί είναι
μία από τις λίγες φορές που φανερώνεται η
Αγία Τριάδα, το Άγιο Πνεύμα, με μορφή
Περιστεριού, ενώ η φωνή του Θεού Πατέρα
λέει: «Σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ
εὐδόκησα» (Λουκ. 3,22). Τουτέστιν: «Εσύ
είσαι ο αγαπητός μου Υιός, εσύ και ο
εκλεκτός μου».
Με αφορμή την Εορτή των
Θεοφανίων οι Χριστιανοί, ήδη από τους
πρώτους αιώνες, εισήγαγαν στη ζωή τους
την Ακολουθία του Αγιασμού, εις ανάμνηση
του Βαπτίσματος του Κυρίου που αρχικά
τελούταν μόνον κατά την Εορτή των
Θεοφανίων (ο γνωστός σε όλους μας
«Μεγάλος Αγιασμός»). Με την πάροδο των χρόνων εισήχθη και ο Μικρός
Αγιασμός, όπως τον ξέρουμε σήμερα.
Ας δούμε πρώτα τι είναι ο Αγιασμός. Αγιασμός είναι η επίκληση της
δυνάμεως, της ενεργείας και της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος από τον
Ιερέα συμμετέχοντος του Λαού του Θεού, όπως αγιασθεί το νερό και αποκτήσει
καθαρτική δύναμη και ενέργεια και γίνει δώρο από το Θεό σε εμάς, με σκοπό να
λάβουμε τη χάρη του Θεού, να αγιασθούμε σωματικά και ψυχικά, όπως επίσης
να αγιάσουμε το περιβάλλον. Δεν σώζει, όμως, με την έννοια που σώζουν τα
Ιερά Μυστήρια (Βάπτισμα, Ιερά Εξομολόγηση, Θεία Ευχαριστία, κ.ο.κ.)!
Ο Μεγάλος Αγιασμός τελείται από την παραμονή των Θεοφανίων μετά
τον Εσπερινό μέχρι και την απόδοση της εορτής. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει λόγος
να τελείται όλες τις ημέρες μέχρι την απόδοση, καθώς αρκούν σχετικά η

παραμονή και ανήμερα. Αντιθέτως, στη Διασπορά και στην Ιεραποστολή, όπου ο
Ιερέας έχει πλειάδα πόλεων στην Ενορία του, τελεί καθημερινά το Μεγάλο
Αγιασμό μέχρι την απόδοση της εορτής, ώστε να μπορέσουν να λάβουν τη Χάρη
όλοι οι πιστοί. Η Χάρη του Αγιασμού όλες τις ημέρες είναι η ίδια. Είναι λάθος να
υποβιβάζουμε τον Αγιασμό που τελείται την παραμονή της εορτής με αυτόν που
τελείται ανήμερα. Οι ευχές και οι ύμνοι είναι ακριβώς οι ίδιοι.
Την ημέρα των Θεοφανίων που τελείται ο Μεγάλος Αγιασμός, δίδεται
προς πόση στους πιστούς και προς ευλογία στην κτίση άπασα. Ο Ιερέας ευλογεί
τα σπίτια των πιστών, το χώρο εργασίας τους, τα κτήματα και τα ζώα, καθώς και
τα ζώα πίνουν αγιασμό, όπως επίσης τα νερά των θαλασσών, αφού ο Ιερέας
ρίπτει το Σταυρό
στη
θάλασσα.
Τότε οι νέοι
βουτούν
στο
νερό για να τον
πιάσουν και να
πάρουν
την
ευλογία
του.
Όλες αυτές οι
πράξεις
έχουν
σκοπό
να
λάβουμε
την
ευλογία
του
βαπτισθέντος
Χριστού, και η
κτίση να αγιασθεί από τη Χάρη του Μεγάλου Αγιασμού. Η ευλάβεια του λαού
μας έχει εισάγει μέσα στην παράδοσή μας τα κάλαντα των Θεοφανίων και έθιμα
για την κατάδυση του Σταυρού. Αυτές οι πράξεις τιμούν την εορτή των
Θεοφανίων.
Η παραμονή των Θεοφανίων είναι ημέρα προετοιμασίας των Πιστών για
τη μεγάλη αυτή Δεσποτική Εορτή. Η Εκκλησία μας έχει τοποθετήσει πλούσιες
Ακολουθίες, όπως τις Μεγάλες και Βασιλικές Ώρες και στη συνέχεια τον Εσπερινό
των Θεοφανίων με τη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Η παραμονή των
Θεοφανίων είναι ημέρα νηστείας, ώστε να εορτάσουμε τη μεγάλη Δεσποτική
Εορτή, και όχι για να γευτούμε το Μεγάλο Αγιασμό. Η επικρατούσα αντίθετη
άποψη αποτελεί μέγα λάθος που δυστυχώς πρεσβεύουν και Ιερείς, πράγμα πολύ
λυπηρό. Η νηστεία δεν έχει καμία σχέση με το Μεγάλο Αγιασμό, αλλά με την
Εορτή των Θεοφανίων. Λαμβάνουμε το Μεγάλο Αγιασμό χωρίς καμία νηστεία!

Ο Μεγάλος Αγιασμός δεν έχει καμία σχέση με τη Θεία Κοινωνία. Είναι
πολύ θλιβερό να επιθυμούν αρκετοί πιστοί κατά την ημέρα των Θεοφανίων να
λάβουν πρώτα Αγιασμό, και στη συνέχεια να μεταλάβουν το Σώμα και το Αίμα
του Χριστού. Αυτό είναι πραγματική παράνοια! Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού
δεν μπορούν με τίποτα να αντικατασταθούν, ούτε με τον Αγιασμό, στον οποίο
αναφερόμαστε παραπάνω. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις πολλών πιστών που
δεν έχουν ευλογία - για κάποιους λόγους - να κοινωνήσουν τα Άχραντα Δώρα,
οπότε λαμβάνουν το Μεγάλο Αγιασμό προς ίαση ψυχών και σωμάτων.
Αρκετοί μιλούν για επιστροφή του Μεγάλου Αγιασμού στο Ναό, αν δεν
χρησιμοποιηθεί μέχρι την ημέρα της Αποδόσεως της Εορτής των Θεοφανίων.
Αυτό είναι παράδοξο: Εφόσον έχει δοθεί από την Εκκλησία στο Λαό του Θεού,
δεν δίδεται πίσω, αλλά επιτρέπεται να τον έχουν οι πιστοί στο σπίτι τους, με
ευλάβεια να τον φυλάσσουν στο εικονοστάσι τους, και να τον χρησιμοποιούν
μόνοι τους χωρίς την παρουσία του Ιερέως, πάντα με την ίδια προσοχή και με
αμείωτο σεβασμό, όπως την πρώτη ημέρα. Τόσο ο Μεγάλος όσο και ο Μικρός
Αγιασμός δεν φθείρονται στο χρόνο, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ο Αγιασμός
παραμένει άφθαρτος, ενώ μία φιάλη νερού αρχίζει να αλλοιώνεται με την
πάροδο του χρόνου. Ο Αγιασμός ποτέ!
Μέχρι τον 8ο αιώνα είχαμε την παρουσία μόνον του Μεγάλου Αγιασμού,
ενώ από τον 9ο αιώνα άρχισε να εισάγεται στη ζωή της Εκκλησίας μας και ο
Μικρός Αγιασμός, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Είναι Αγιασμός που τελείται
όλον το χρόνο, είναι μικρότερος σε έκταση στην ιερολογία του, έχει κι αυτός
σκοπό να αγιάσει την κτίση, και ήρθε στη ζωή των Χριστιανών γι’ αυτόν το λόγο.
Μέχρι τις ημέρες μας, δυστυχώς, επιζούν κατάλοιπα ειδωλολατρίας. Ιδίως κατά
τους προηγούμενους αιώνες οι Χριστιανοί κατέφευγαν συχνά σε μαντείες,
γητευτές, κλπ. Η Εκκλησία θέλοντας να καταπολεμήσει τα φαινόμενα αυτά,
εισήγαγε στη ζωή των Χριστιανών το Μικρό Αγιασμό, ώστε να αγιάζονται οι
πιστοί άπαξ το μήνα, όπως να αγιάζει τα σπίτια, τους χώρους εργασίας και τα
χωράφια τους. Ο Μικρός και ο Μεγάλος Αγιασμός είναι το ίδιο. Η διαφορά τους
έγκειται στο μέγεθος της ιερολογίας. Και οι δύο είναι αγιασμένο νερό, το οποίο ο
χρόνος δεν φθείρει.
Σε λίγες ημέρες που θα έρθουν τα Θεοφάνια, είναι καλό να γνωρίζουμε
γιατί θα νηστέψουμε. Νηστεύουμε για τα Θεοφάνια, και όχι για να λάβουμε το
Μεγάλο Αγιασμό. Όλοι μας οφείλουμε να ξέρουμε τι είναι ο Αγιασμός και ποια
είναι η αξία του. Είναι απαράδεκτο και λυπηρό, οι πιστοί να έχουν πάρα πολλές
γενικές γνώσεις, αλλά να αγνοούν βασικά πράγματα για την Πίστη μας.