ΕΤΟΣ Θ’

22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013
Τεύχος 346
ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ. Αναστασίας Φαρμακολύτριας.

Πλησιάζουν Χριστούγεννα

Χ

ριστού-γέννα. Αυτές οι μέρες κανονικά θα με πλημμύριζαν χαρά, όμως
όχι. Περνούν σχεδόν απαρατήρητες. Αν δεν υπήρχαν και οι βιτρίνες
των καταστημάτων, που σημαιοστολίστηκαν πρόωρα, για να μου το
θυμίζουν, θα έφτανε η Μεγάλη Μέρα κι εγώ δε θα είχα πάρει είδηση!
Να 'ναι καλά οι βιτρίνες λοιπόν... Γεμάτες από
τάρανδους, ξωτικά και χοντρομπαλάδες Άγιους
Βασίληδες. Γεμάτες χρώματα, στολίδια και χαρά.
Πόση χαρά! Τι κι αν είναι πλαστή, πρόσκαιρη; Μ'
ανακουφίζει στιγμιαία. Με κάνει να ξεχνιέμαι…
Να ξεχνιέμαι απ' όλα αυτά τα Θέλω, τα
Προβλήματα και τα Πρέπει, που με σταυρώνουν
καθημερινά, μα Ανάσταση δε βρίσκω. Κι έτσι αρκούμαι σε κίβδηλους υλικούς
παραδείσους με πρόσκαιρη ''ανάπαυση'', μα το κενό μεγαλώνει και γίνεται όλο
και πιο χαοτικό. Αλλά τι σημασία έχει; Η βιτρίνα επιτέλεσε το καθήκον της. Μου
απέσπασε την προσοχή, έμεινα στην ύλη, θαμπώθηκα στιγμιαία κι απώθησα
όλη αυτή τη ''μαυρίλα'' που περιστοιχίζει το ''έξω'', μα και το ''μέσα'' μου.
Πως στο καλό θα καταφέρω να τ' αγοράσω όλα αυτά; Γιατί πρέπει να
τα αγοράσω. Τα χρειάζομαι. Τα έχω ανάγκη. Γιορτές είναι. Πρέπει να
σουλουπωθώ λίγο - να λάμπω, λέω από μέσα μου, αλλά μόνο από μέσα μου,
φοβάμαι να το πω δυνατά, μη τυχόν και με χαρακτηρίσουν ''ψώνιο''. Έπειτα
όπως και να 'χει κάποια δώρα πρέπει να τα πάρω. Οι υποχρεώσεις είναι
υποχρεώσεις, τι να κάνουμε; Είναι και το ρεβεγιόν. Χριστούγεννα και
Πρωτοχρονιά, μόνος; Ξεροσφύρι; Γίνονται; Δε γίνονται. Τόσα έξοδα! Πως θα τα
βγάλω πέρα; Δε μου φτάνουν τα χρήματα. Το άγχος μου σφίγγει σαν άλλη
θηλιά το λαιμό και η βιτρίνα πετά μακριά το προσωπείο, αποκαλύπτοντας
επιτέλους το πραγματικό της πρόσωπο, μα και το δικό μου. Με ξεγυμνώνει.

Μέσα σε όλα αυτά τα Πρέπει και τις Έννοιες, ο Χριστός είναι απών από
τη σκέψη μου, παρών είμαι μόνο εγώ. Μόνος εγώ! Ένα ανθρωπάκι, που δε
νοιάζεται για κανέναν και για τίποτα, πέρα από τον εαυτό του. Κι όμως, ούτε
για μένα νοιάζομαι τελικά, κατά πως φαίνεται. Αλλιώς, δε θα πνιγόμουν μέσα σ'
όλον αυτόν τον κυκεώνα, που μόνος μου δημιούργησα κι επέβαλα στον εαυτό
μου μόνος μου. Δε λέω, κάτι οι διαφημίσεις, κάτι οι τηλεοπτικές σειρές και οι
κάθε είδους life style εκπομπές των ΜΜΕ το έβαλαν το χεράκι τους...
Ωστόσο, δεν μπορώ να εθελοτυφλώ πλέον. Εγώ τους άνοιξα την
πόρτα. Εγώ τους το επέτρεψα που δεν υπερασπίστηκα τον εαυτό μου, δεν
αγωνίστηκα, αλλά απλώς παραδόθηκα νωχελικά κι αφέθηκα να με παρασύρει
το ρεύμα. Χάθηκα και κάπου εκεί στη μανιασμένη δίνη, έχασα τον εαυτό μου.
Ποιος είμαι, τι πιστεύω και τι πραγματικά θέλω.
Κοιτάζω δειλά γύρω μου. Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι σαν εμένα.
Φοβισμένοι, απελπισμένοι, χαμένοι. Κι άλλοι τόσοι πνιγμένοι από την ανάγκη,
αλλά σε καμιά περίπτωση χαμένοι, όπως νόμιζα μέχρι πρότινος. Ξέρουν πως
χρειάζονται βοήθεια- όχι όπως εγώ που το αγνοούσα-μου απλώνουν το χέρι,
διεκδικώντας λίγο από την προσοχή και το ενδιαφέρον μου.
Τόσον καιρό τους προσπερνούσα βιαστικά, μην επιτρέποντας ούτε στο
βλέμμα μου να αγκαλιάσει τη φιγούρα τους. Απέφευγα να τους κοιτάξω στα
μάτια, πόσο μάλλον να τους απλώσω το χέρι. Όμως όχι πιά. Τώρα ξέρω πως
εγώ τους έχω ανάγκη πιο πολύ σήμερα, αύριο, πάντα. Έχω ανάγκη να βγω
επιτέλους από τη δίνη της αδιαφορίας, που με έχει παρασύρει. Να νιώσω
Άνθρωπος κι όχι ανθρωπάκι. Να βρω τον εαυτό μου. Να βρω το Θεό. Άλλωστε,
πλησιάζουν Χριστούγεννα...

Πορεία προς την Βηθλεέμ, Μέρος Γ’
Αποσπάματα από το βιβλίο:

« Ι η σ ο ύ ς Χ ρ ισ τό ς Η π ρο σ δ ο κ ία τ ων ε θ ν ών »
Ι. Κελλίον Αγίου Νικολάου Μπουραζέρη,
Άγιον Όρος, 2009
Έως τα Χριστούγεννα, θα σας παρουσιάζουμε αποσπάσματα του βιβλίου και σας
καλούμε σε ένα ταξίδι στον χρόνο και στον κόσμο, με τελικό προορισμό την
Βηθλεέμ, στο σημείο όπου καταδείκνυε ο λαμπρός αστέρας…
(συνέχεια από το προηγούμενο)

Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ανίχνευσι της Θεανθρωπικής προσδοκίας
στους Ινδούς. […] Νοσταλγούν οι Ινδοί, από την στιγμή που εμφανίζονται στην
ιστορία, λύτρωσι από την αμαρτία και την ενοχή, αλλά δεν την βρίσκουν… όποτε
πρόσφεραν αιματηρή θυσία οι Ινδοί, συνήθως πρόβατο, αναφωνούσαν «Πότε θα
γεννηθή ο λυτρωτής;». Η εικόνα που δίδει η Ινδική Γραμματεία για την πορεία της
ανθρωπότητος είναι με συντομία η εξής: Κατ’ αρχήν υπήρχε στη γη μια χρυσή

περίοδος υψίστης ανθρωπίνης ευτυχίας και ηθικής τελειότητος (η περίοδος
Krtayuga)˙ οι άνθρωποι εγνώριζαν και ελάτρευαν ένα και μοναδικό Θεό˙ η
αμαρτία, οι επιθυμίες, οι ασθένειες ήταν άγνωστα˙ (…) Αλλά έρχεται η αμαρτία
στον κόσμο και μαζί μ’ αυτήν η ασθένεια, η βραχυζωία, η φθορά και ο θάνατος. Οι
άνθρωποι σιγά-σιγά γίνονται όλο και πιο κακοί˙ … αναμένεται η έλευσι ενός
Σωτήρος του κόσμου, ο οποίος θα πραγματοποιήση την λύτρωσι και θα
επαναφέρη την αρχέγονη χρυσή εποχή…
[…] οι Ινδοί οραματίζονται πως ο Προσδοκώμενος θα λυτρώση και αυτούς που
είναι στον Άδη απαλλάσσοντάς τους από τις θανάσιμες συνέπειες της αμαρτίας
με τα δικά του παθήματα και πραγματοποιώντας έτσι τέλεια και καθολική
λύτρωσι των ζωντανών και των νεκρών. Στο αρχαιότατο ινδικό θρήσκευμα του
Βεδισμού, ο θεός της φωτιάς και του ήλιου, ο Agni, προσδοκάται σαν «φως του
κόσμου» να ενανθρωπήση από παρθένο αποστελλόμενος από τον ουράνιο
πατέρα του ως μεσίτης μεταξύ Θεού και κόσμου.
Στον μεταγενέστερο εξελιγμένο Βουδδισμό, τον μαχαϋάνα, ο Βούδδας (560480 π.Χ.), οποίος από τους οπαδούς του είχε θεοποιηθή, δέχεται ότι οι άνθρωποι
μετά την πτώσι τους από μία αρχαϊκή χρυσή εποχή περιήλθαν σε συμφορές και
ηθική εξαθλίωση τόσο, ώστε έφθασαν να αποθηριωθούν και να
αλληλοεξοντώνονται. Θα συναισθανθούν όμως το κατάντημά τους, θα συνέλθουν
από την κατάστασι αυτή (….) Αυτό θα
πραγματοποιηθή όταν εμφανισθή στον κόσμο μια
εντελώς ιδιαίτερη προσωπικότητα, ο Metreya ή
Maitreya
(….)
Αυτός
ο
Maitreya,
δεν
παρουσιάζεται σαν επανενσάρκωσι του ιστορικού
Βούδδα ούτε σαν θεοποίησι του, αλλά σαν μια
ξεχωριστή, ανεπανάληπτη προσωπικότης. […] Ο
Μέγας αυτός Ειρηνευτής θα περιέρχεται πόλεις
και χωριά περιστοιχιζόμενος από πλήθος
μαθητών και οπαδών, οδηγώντας θεούς και ανθρώπους στην σωτηρία και την
ειρήνη˙ η διδασκαλία του θα εξαπλωθή ευρύτατα˙ όταν εμφανίζεται, άνθρωποι
από όλες τις τάξεις θα προσκωλλόνται σ’ αυτόν… όσοι θα δεχθούν τον λόγο του
(…) θα λυτρωθούν από τον θάνατο…˙ γι’ αυτό ο Βούδδας φέρεται να προτρέπη:
«να ασκήτε την παρθενία, (…) να βλέπετε τους συνανθρώπους σας με συμπάθεια,
να αγαπάτε τα καλά έργα˙ (…) όσοι αποδεχθούν την διδασκαλία του Maitreya θα
δουν τον λυτρωτή και στην μέλλουσα ζωή». […] πέντε αιώνες μετά τον θάνατο
του Βούδδα, τότε δηλαδή που γεννήθηκε ο Χριστός, ο αυθεντικός βουδδισμός
αντικατεστάθη από τον Μαχαϋάνα. Είναι εντυπωσιακό ότι τόσον χρόνο είχε
προειπεί ο Βούδδας ότι θα διαρκέση η θρησκεία του: «Μετά 500 ετή θα
χρεωκοπήση η διδασκαλία μου». Και αλλού: «Μόνο 500 έτη διάρκεια θα έχη η
αληθινή θρησκεία». Αποδίδει μάλιστα την συντόμευσι αυτή στην υπακοή του
θήλεος. Όταν δε επλησίασε η εποχή της ελεύσεως του Ιησού Χριστού, στην χώρα
των Ινδών διαδιδόταν ότι πρόκειται να συμβή κάποιο θαυμάσιο γεγονός.
Οι αρχαίοι Πέρσες ανέμεναν τον Σωτήρα (Saoshyant) στον οποίο έδωσαν το
όνομα Μίθρας˙ […] Ο Μίθρας, όταν θα ερχόταν το πλήρωμα του χρόνου, θα
γεννιόταν από παρθένο. Ο Αβουλφαραδί στην Πέμπτη «δυναστεία» του λέγει ότι:

Ο Ζαρδάσχ ο οποίος συνέγραψε την Μαγουσιάχη, είχε αναγγείλει πώς ο λυτρωτής
(ο Θεός που θα ελάμβανε αυτό το έργο) θα γεννιόταν από Παρθένο. Την γέννησί
του θα ανήγγειλε η εμφάνιση ενός άστρου, το οποίο θα διακρινόταν από τα άλλα,
θα ήταν το «άστρο του». Η τροφή του θα ήταν πνευματική, το σώμα του θα
έλαμπε σαν τον ήλιο, θα ήταν παντογνώστης, θα πραγματοποιούσε την
ανακαίνισι και την κάθαρσι του κόσμου ως ο κυρίως λυτρωτής του. Κατά δε την
συντέλεια του κόσμου θα αναστήση τα σώματα των νεκρών και σαν
εντεταλμένος του Θεού Ahura Mazda θα ενεργήση την τελική κρίσι αμείβοντας ή
τιμωρώντας τους ανθρώπους ανάλογα με τα έργα τους. […] Ο Πέρσης Υστάσπης
εξάλλου (6ος αιών π.Χ.), πατέρας του βασιλέως Δαρείου Α’, είχε διαδώσει τόσο
σαφείς προφητείες περί του Προσδοκώμενου λυτρωτού, τις οποίες παρέλαβε από
τις Ινδίες, ώστε, όπως είδαμε, η ανάγνωσι του βιβλίου του απαγορευόταν επί του
Ρωμαίου αυτοκράτορος Αντωνίνου.
[…] Οι Μάγοι βασιλείς των Περσών παρακινημένοι από αυτές τις
προφητείες ανέμεναν αγωνιωδώς πότε θα δουν στον ουρανό το άστρο που θα
αναγγέλη την έλευσι του λυτρωτού˙ γι’ αυτό όταν το είδαν να εμφανίζεται με
υπερφυσικό τρόπο και να έχη κατεύθυνσι διαφορετική από τα άλλα, ξεκίνησαν
τρεις απ’ αυτούς προς την κατεύθυνσι που τους ωδηγούσε και ανήγγειλαν στον
Ηρώδη ότι «είδομεν αυτού τον αστέρα» (Ματθ. β’ 2).
[…] Στην Αρχαία Αίγυπτο συναντούμε έναν μύθο στον οποίο φαίνεται σαφώς
η προσδοκία της ελεύσεως του Σωτήρος από τους Αιγυπτίους. (….) Κάποιος
κακοποιός δαίμονας παίρνοντας την μορφή του δράκοντα Τυφώνα γίνεται αιτία
να επικρατήση η αμαρτία σ’ όλη την οικουμένη. Από μια παρθένο, απόγονο της
Ίσιδος και του Δία, θα γεννηθή ο ελευθερωτής που θα ονομάζεται Ώρος˙ αυτός θα
καταβάλη τον δράκοντα και θα επαναφέρη την ευτυχία και την ειρήνη….
[…] Αλλά και οι Άραβες προσδοκούσαν την έλευσι ενός ελευθερωτού και
Σωτήρος των λαών.
Και οι κάτοικοι του Σιάμ, της νήσου Κεϋλάνης και της Ιαπωνίας επίστευαν
ακράδαντα ότι ένας Θεός με το όνομα Σόμμον Κόδαμ επρόκειτο να έλθη και να
σώση το ανθρώπινο γένος ικανοποιώντας τον Ύψιστο Θεό για τις αμαρτίες των
ανθρώπων.
Οι αρχαίοι λαοί της Αμερικής περίμεναν από την Ανατολή τον Σωτήρα, του δε
Μεξικού έναν από τους αρχαίους βασιλείς τους, ο οποίος επρόκειτο να
επισκεφθή πάλι τον λαό του επιστρέφοντας από την Ανατολή…
(συνεχίζεται στο επόμενο τεύχος)

Πνευματική πολιτεία
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΣ Π. ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΜΠΡΙΛΗΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ : 2102472946 - 2102486128
ΚΙΝΗΤΟ ΓΙΑ SMS : 6976502008, E-MAIL : inakeal@gmail.com
Αν έχετε κάποια ερώτηση, αν θέλετε να κάνετε κάποια παρατήρηση, αν επιθυμείτε
να εκφράσετε ο,τιδήποτε σχετικό με αυτό το έντυπο που παίρνετε στα χέρια σας,
παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας είτε με e-mail, είτε με SMS, είτε τηλεφωνικά,
είτε ερχόμενοι να μας συναντήσετε προσωπικά.
ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

Related Interests