You are on page 1of 26

చతుర్నేతుుడు

-మధుబాబు

.

stored in a retrieval system or transmitted in any form or by any means electronic. No part of this publication may be reproduced. .© Author © Madhu Baabu This digital book is published by కినిగె డిజిటల్ టెక఺ేలజీస్ ప్ుయివేట్ లిమిటెడ్. recording or otherwise. All rights reserved. సర్వ హక్కులూ ర్క్ిించబడడాయి. imprisonment and or severe penalties. mechanical. without the prior written permission of the author. Violators risk criminal prosecution. photocopying.

.

CHATURNETRUDU (Frist part and Second Part) (Serialized in Swathi Weekly) By MADHU BAABU First Edition: September .2009 Price : 150-00 (including both parts) Cover page: N.522 004 (Subject to Guntur jurisdiction Only) Phone : 2357945 . Agraharam. Guntur .T.V. Ramana Print Book Published by : SRI SRINIVASA PUBLICATIONS A.

వంట్ తెచుుకునన తాటియాకు పుస్ుకాల మీద చఔచకా లిఖంచుకుంట్ునానరు మరకందరు. విదాయవాయస్ంఖం త఩఩ వేరే వాయ఩కాలు ఏవీ లేనివాళ్ుు ముందువరస్లో కూరుుని వునానరు. ఓషధము కాని చెట్ుా వేరు లేదు.. కాని మహాకారయములను సధం఩ఖల ఩రయోజ్కుడు సమానయముగా దొరఔడు. . ఔంచుఖంట్ వంటి ఔంఠ్ంతో తను ముందు చెప్ప఩న శ్లలకానికి ఄర్థునిన వివరస్ూు ఄందరవంకా స్ూక్ష్మంగా చూశాడు అయన.... శ్రదగా ధ వింట్ునానరు వారలో కందరు.చతుర్నేతుుడు ఩రతిష్టానపురంలో ఄది ముకయమైన ఖురుకులం. ఄలాగే యోఖుయడు కాని పురుషుడు లేడు. సం఩రదాయఔ ఄంశాలను ఖురంచి బోధంచే ఄయయవారు యాజ్ఞవలుయులు తదేఔ దీక్షగా విదాయరుులకు పాఠ్యబోధన కావిస్ుునన స్మయం. ఄమంతరమక్షరం నాస్తు నాస్తు మూలమనౌషధం ఄయోఖయ పురుషో నాస్తు యోజ్ఔ స్తయ దురలభః మంతరము కాని ఄక్షరము లేదు.

ఄదే దెబబ ముందు వరుస్లో వునన విదాయరు ఎవరకెైనా తగిలితే ఖురుకులం ఄంతా ఩రతిధునించేట్ట్ుల గావుకేఔ పెటిా వుండేవాళ్ుు.ఄందరఔంటె వనుఔ వరుస్లో వునానడు మాధవుడు. ఔనుర఩఩ కూడా ఔదిలించలేదు మాధవుడు. నువుు చెడ్ట్మే కాకుండా. రండో అలోచనలేకుండా ఩ఔయనే వునన చింతబరకెను ఄందుకునానడాయన. ' తా చెడ్డ కోతి వనాననంతా చెరచిందిట్.. ఄయయవారు అపాయయంగా వనున నిమిరనట్ుా ఩రశాంతంగా లేచి నిలబడాడడు. మూరుుడివి నువుు' కంఖు కంఖుమంట్ునన ఔంఠ్ంతో తీవాాతి తీవంర గా నిందిస్ూు ేల్లిని కటాడాడు మాధవుడి వీపు మీద. కాని ఆపు఩డు వచేుస్తంది. ఄంతటితో అఖకుండా కింద఩డి గిలగిలా కట్ుాకోవడ్ం కూడా జ్రగి వుండేది... సంబశివుడిని కూడా చెడ్గొడుతునానవ.. వనుఔ వరుస్ దగిిరకి పోయాడు. . వేఖంగా వేదిఔ మీదినించి దిగి. యాజ్ఞవలుయుల వారకి సధ్యరణంగా కో఩ం ర్థదు. తన స్హాధ్యయయి సంబశివుడితో ఏదో ఄంశానిన ఖురంచి చాలా ఖటిాగా చరుస్ుునానడు.

“ఄయయవారు కటిాంది ననున.“వీపు వాచిపోయేట్ట్ుా కటాడాను. నొప్ప఩ని ఖురంచి ఄడిగింది కూడా ననేన. “ఎందుకు ఄనిప్పస్ుుంది ఄయయవారు? నొప్ప఩. తనెఔయడునానడో మరుపోయినట్ుా ఎగిర ముందుకు దూకాడు మాధవుడు. ఄవే ఖనుఔ వుండివుంల్ తను తన తలిల ఔడుపులో వుండ్గా దేశాలు ఩ట్ుాకుపోయిన తన తండిరని ఖురంచి త఩఩కుండా బాధ఩డి వుండేవాడు.. .. బాధ ఄనేవి వాడికి ఏనాడూ లేవు. నోరు మూస్ుకో! చట్ుకుయన ఩ళ్ుు బిగిస్ూు ఄతనిన హెచురంచాడు మాధవుడు.” వంట్నే ఄనానడు మధయ వరుస్లో వునన నందనుడు.. నీ జోఔయం ఄనవస్రం. నీకు నొప్ప఩ ఄనిప్పంచట్ం లేదా?” తాను ఎందుకు కటాడాడో అ విషయానిన మరచిపోయి అశ్ురయంగా ఄడిగాడు ఄయయవారు. “నోరు మూస్ుకోవాలా? మూస్ుకోఔపోతే ఏం చేసువ?” మండిగా ఄడిగాడు నందనుడు. వటిా మండి బండ్వాడు.. కుడిచేతిని తలమీదినించి గిరురన తిప్ప఩ ఄతని భుజాల మీద బలంగా చరచాడు..

... “అగిపో .. నేను చచిుపోయాను” గావుకేఔ పెటాడాడు నందనుడు. నియమ నిషాలునన మహానుభావుడు.. దెబబ఩డింది భుజాలమీదే ఄయినా. నాశికా రంధ్యాల వంటాడ వలులవలా వలువడింది ఎరరటి రఔుం. ఄయినా స్రే రకాునిన చూస్తు అయన కాళ్ుు చేతులు వణికిపోతయ... తాడిచెట్ుా మీది నించి కింద ఩డినట్ుా ఔంప్పంచిపోయింది ఄతని శ్రీరం.. చెవుల వంటాడ. రండు చేతులతోను ఔళ్ును ఖటిాగా మూస్ుకుంట్ూ బిగిిరగా ఄరచాడు. వంట్ వైదుయడిని కూడా తీస్ుకురమిని చె఩఩ండి” చింతబరకెను వదిలేస్త. బాధను భరంచడ్ం ఄసధయమై ఄచేతనంగా ఩డిపోయిన నందనుడి మడ్ను ఩ట్ుాకుని మరో దెబబ కట్ాటాడనికి స్తదధం ఄవుతునన మాధవుడి చెయియ ఩ట్ుాకుని బలవంతంగా అపేశాడు ఄతని జ్తగాడు సంబశివుడు. వి఩రీతమైన భయంతో వణికిపోతూ కూరుుననచోటి నించి లేచి దూరంగా జ్రగారు అ వరుస్లో వునన విదాయరుులు ఄందరూ. “ప్పలవండి ఩రధ్యన అచారుయలవారని వంట్నే ప్పలవండి...“చచిుపోయాను బాబోయ.. పాఠ్యబోధనలో ఄతయంత స్మరుుడే యాజ్ఞవలుయుల వారు...

. చరింతో తయారుచేయబడిన కరడా మాదిర ేల్ల్ ేల్లిని మ్రాతలు చేస్ుునన అ చింతబరకె వేగానిన చూడ్లేఔ ఔళ్ుు ఖటిాగా మూస్ుకునానరు ఄందరూ.... కాస్ుుంల్ పాాణాలు కూడా పోయి వుండేవి.” వైదుయడు ఏదో అకు఩స్రును నాశిఔముందు పెటిా వాస్న చూప్పంచడ్ంతో బాధనించి తేరుకుంట్ూ చెపా఩డు నందనుడు. “ఖురుకులంలో చేరన఩఩టినుంచీ దురుస్ుగానే ఩రవరుస్ుునానవ..” ఄంట్ూ పూనఔం ఩టిానవాడిలా మాధవుడి వీపు మీద ఎడాపెడా కట్ాడ్ం మదలు పెటాడాడు. అ కాస్ుదానికే చావుదెబబ కటాడాడు..మాధవా. పేరు ఩రతిషాలునన కుట్ుంబంలోనించి వచాువని ఆంతవరకూ ఈపేక్షిస్ూు వచాును.. యాజ్ఞవలుయులు కిందికి వదిలేస్తన చింతబరకెను తను తీస్ుకునానడు ఩రధ్యన అచారుయడు. అఖఔపోతే నువుు చాలా ఆబబంది ఩డ్తావ. “నవుులాట్కి ఏదో ఑ఔ చినన తేలిఔ మాట్ను ఈచఛరంచాను.. ... అగిపో?” ఄంట్ూ వనకియలాగి ఔదలకుండా నిలబెటాడాడు.... ఆఔ ఉరుకోవడ్ం ఄస్ంభవం. అగమేఘాల మీద ఑ఔ వైదుయడిని వంట్ బెట్ుాకుని అ ఩రదేశ్ంలోకి వచాుడు ఖురుకులపు ఩రధ్యన అచారుయడు...

. “వదుీ... తందర఩డ్వదుీ.. ఎదుట్ వునన వారందరీన వటిా చేతులతోనే విరచిపారేయాలననంత ఈదేరఔం.. మీ తాతగారకి తెలిస్తందంల్ ఩రస్తుతి ఆంకా క్షీణిస్ుుంది. కటిా కటిా అయాస్ం వచేుస్తంది ఩రధ్యనాచారుయల వారకి. కో఩ం..... . బండ్కేస్త బాదినట్ుా నుజ్జు నుజ్జు ఄయిపోయిన చింతబరకెను ఄవతలికి విస్తరేస్ూు. చెమట్తో మకం తడితడి ఄయిపోయింది. నా ఖురుకులంలో నుంచి బయటికి వళ్ళుపో... తలవంచుకో” ఄందర మాదిరగా ఔళ్ుు మూస్ుకుని తలను ఩ఔయకు తిపు఩కోకుండా నిలబడివునన సంబశివుడు చినన ఔంఠ్ంతో హెచురంచాడు ఄతనిన... తల ఎతిు చూశావంల్ విషయం చాలా దూరం పోతుంది.... తలను మరంతగా వంచుకుని ఄలాగే ఔదలకుండా నిలబడాడడు. మాధవా. తాతగార ఩రస్కిు వచేుస్రకి చలలబడిపోయింది ఈడికిపోతునన మాధవుడి రఔుం.జేఖురు రంఖు ర్థతితో చెఔయబడిన శిల఩ంలా తల వంచుకుని నిలబడాడడు మాధవుడు.. దారుణమైన కో఩ం. ఆంకెపు఩డూ నీ మకం నాకు చూప్పంచకు” ఄని అజ్ఞను వినిప్పంచి వడివడిగా వళ్ళుపోయాడు ఄఔయడినించి.”వళ్ళుపో.. దెబబ ఩డిన కదీీ స్లస్లమని మరఖడ్ం మదలుపెడుతోంది ఄతని రఔుం...

. అకాశాననంట్ుకునేట్ంత ఎతుుగా పెరగివునన మహావృక్షాల కింద నడ్఩బడుతుననయ రఔరకాల తరఖతులు.. బయటికి ఩ద.... ఩దునెైన చురఔతిుతో చీరనట్ుల చిరగి పీలిఔలైపోయింది చింతబరకె దెబబలు తినన ఄతని వంటిమీది వస్ురం.... తలవంచుకుని పోతునన ఩దునెనిమిది స్ంవతిర్థల మాధవుడి వంఔ వింతగా విడూడరంగా చూడ్డం మదలు పెటాడారు వారందరూ..” చినన ఔంఠ్ంతో చెపుతూ మాధవుడి చేయి ఩ట్ుాకుని ఄవతలికి తీస్ుకుపోయాడు సంబశివుడు.. “వళ్ళుపో. ఐదారు స్ంవతిర్థల వయస్ుిననవార దఖిరనంచి పాతిఔ స్ంవతిర్థల యువతీ యువకుల వరకూ ఄఔయడ్ విదాయభాయస్ం చేస్ుునానరు.. వంట్నే ఄవతలికి పోఔపోతే బలవంతంగా బయటికి ఩ంప్పంచాలిి వుంట్ుంది” “఩దర్థ మాధవా. ఎరరగా కాలిున ఄయివుననయ వాతలు.జ్రగింది ఏమిటో జ్రఖబోయేది ఏమిటో ఄరుం చేస్ుకోవటాడనికి ఩రయతనం చేస్ూు ఄలాగే నిలబడిపోయిన మాధవుడిని చూస్త జీర఩డిన ఔంఠ్ంతో ఖటిాగా హెచురంచాడు యాజ్ఞవలుయులవారు. ఆను఩చువు వంటికి ఄంటించినట్ుల ఩రతయక్షం .

.. “కాదు.“ఆనిన దెబబలు తగిలిన తర్థుత కూడా ఩డిపోకుండా ఎలా నడ్వ ఖలుఖుతునానడు?” అశ్ురయంగా ఄనానడు పెై తరఖతి చదువుతునన విదాయరు ఑ఔతను.. “కారుకేయులవార్థ? అయన ఎవరు?” మరంత అశ్ురయంగా ఄడిగాడు మదటి విదాయరు. “ఎలాగా? ఎలాగో నీకు తెలియదా? నువుు పుటిాంది ఩రతిష్టానపురంలో కాదా?” అశ్ురయంగా ఄడిగాడు మరో విదాయరు.. ఔననతండిర.. పోయిన స్ంవతిరమే ఆఔయడికి వచాుం” నిజాయితీగా స్మాధ్యనం ఆచాుడు ఄతను.. “మాధవుడికి పాలకులకు. . మఖధ మాళ్వ ర్థజ్జలకు స్తంహస్ు఩నం. ఔళ్ళంఖ ర్థజ్యపు యుదధ ఖజాలయితే కారుకేయులవార స్తంహనాదం వినిప్పస్తు ఝంకార్థలు చేస్తు దూరంగా పారపోయేవట్. ఄయితే నీకు కారుకేయులవారని ఖురంచి తెలియదనన మాట్!” ఄనానడు రండో విదాయరు. “ఄలాగా. మహా మహా బలవంతుడు. మాది ఄనంతనఖరం..

.“ఄలాగా. “మీ అఖరహానికి పాతురలు కావటాడనికి మేము చేస్తన ఄ఩ర్థధం ఏమిటో!” స్ూటిగా ఄడిగార్థయన. వుననదని మీ మనవడి మాకు ఩రవరున తెలిస్తంది” చాలా ఆలా ఄస్హయంగానూ ఄయితే మేము . స్దారరహిణ వంశ్ంలో పుటిానవారని మీకు మేము చాలా మర్థయద ఆస్ుునానం.. “ఖురుకులంలో ఄస్భయంగానూ స్హంచలేము. . ********* “.. మర ఄంతటి వీరుడి కుమారుడికి ఆట్ువంటి ఄవమానం?” ఆంకో స్ందేహానిన బయల఩రచాడు మదటి విదాయరు. “మీరదీరూ నోళ్ుు మూస్ుకుంటాడర్థ?” ఈననట్ులండి తమ అచారుయలు ఔట్ువుగా హెచురంచట్ంతో మాట్లిన అప్ప మౌనంగా వుండిపోయారు వీళ్ళుదీరూ.. .... కాని మీరు మాతరం అ మర్థయదని నిలపుకోవట్ం లేదు” బంగారు పూత పూయబడిన స్తంహాస్నం వంటి అస్నం మీద కూరుుని ఖంభీరంగా చెపు఩తునన ర్థజ్఩రతినిధ కేస్త చాలా అశ్ురయంగా చూశారు మాధవుడి తాతగారు కేశ్వశ్రి. అయన పోలిఔలే ఆతనికి వచాుయననమాట్..

********* “ఄయయయోయ. ఄస్లు వాడికి ఄంత ధైరయం ఎఔయడినించి వచిుంది?” వననముదీలో ఏదో అకు ఩స్రు ఔలిప్ప మాధవుడి వంటి మీది వాతలకు ఄంటిస్ూు వాపోయింది చిలఔమి.... మాట్కు మాట్ స్మాధ్యనం చె఩఩టాడనికి స్తదధంగా వునన కేశ్వశ్రి తల అయనకు తెలియకుండానే కిందకి వాలిపోయింది.. ఆదే మీకు అకర కురరవాడిని మీ మనవడు తీవం మాట్. “మీ కులపువాడే ఄయిన వినుతశ్రి కుమారుడు నందనుడ్నే ర గా గాయ఩రచినట్ుా అరో఩ణ.. ఆఔ మీరు వళ్ళురండి. ఆంకఔసర ఆట్ువంటి స్ంగట్న జ్రగితే మేము ఉరుకోలేము.. అ ఄయోయర చేతులు విరగిపోనూ.. ఎంతో ఩రయతనం మీద తనకు తానే నిఖరహంచుకునానడాయన. గొడుడను బాదినట్ుా బాదేశాడు. ర్థజ్఩రతినిధకి నమసయరం చేస్త గిరురన వనకియ తిరగాడు.. అయనకు తెలియకుండానే నీటితో నిండిపోయాయి ఔళ్ుు.ఏదో ఑ఔ శిక్షను విధంచాలిి ఈంట్ుంది ఔట్ువుగా ఄనానడు ర్థజ్఩రతినిధ. మరంత కిందికి వాలిపోయింది కేశ్వశ్రి శిరస్ుి. ఄతనిన మీరు స్రైన మారింలో నడిప్పంచుకోండి.. ...

మీ తాతగారకి తెలిస్తు అ ఄయోయరు కటిాన దెబబలకి రండు రట్ుల ఎకుయవే ఩డ్తాయ నీకు” వివరంగా చెప్ప఩ంది చిలఔమి. మాధవుడి జ్తగాడు సంబశివుడికి తలిల... తను కల్ా దెబబను ఄవతలివాడు భరంచఖలడో భరంచలేడో చూస్ుకోడు. అఖు మాధవయాయ. “దొమిరోళ్ుం మేము...఩రతిష్టాన నఖరపు పొలిమేరలోల ఖుడిసెలు వేస్ుకుని జీవించే దొమిర కుట్ుంబానికి చెందిన నడివయస్ు స్త్ుర అమ... ఄందుకే నాకు కో఩ం వచిుంది” చేతిని చాచి ఑ఔ దుం఩ను తీస్ుకుంట్ూ ఄనానడు మాధవుడు. మా ఆళ్ుకు ర్థవట్మే తపు఩... నువుు బామిడివి. అందోళ్నగా ఄననది చిలఔమి” అగిపోయి అశ్ురయంగా చూశాడు మాధవుడు. . “ఄంతా మాధవుడిదే తపు఩.. అఖు.. “ఄయయయోయ. “వాడు అ నందనుడు వటిా వదరుబోతు.. ఄవకాశ్ం దొరకితే చాలు మా తండిరగారని ఖురంచి వకియరంపుగా మాటాడలడ్తాడు. ఄంతా వటిా మండి మాలోఔం” ఔటెాలపొయియ మీద కాలిున చిలఔడ్దుం఩లిన తీస్ుకువచిు మాధవుడి ముందుపెడుతూ ఄనానడు సంబశివుడు..

. మాధవుడి తాతగారు ఄవతలికి పోయిన ఄరధగడియకు ఄఔయడికి వచాుడు ఄతను.... వాడు ఆచిుంది ఏదెైనా స్రే నేను తీస్ుకుంటాడ” ఄనానడు మాధవుడు..” ఄని కడుకియ చెప్ప఩ంది.. నెమిదిగా ఄడుఖులు వేయడ్ం మదలు పెటిాన మాధవుడిని ఄనుస్రంచాడు సంబశివుడు. కాని మేము ఆవుకూడ్దు. .“నాకు ఄట్ువంటి నమికాలు లేవు. “నాకు అఔలేస్ుంది” ఄనానడు మాధవుడు... “నువుు తీస్ుకోవచుు.. సంబశివుడు నా జ్తగాడు. ********* “వటిా హెచురఔలతో వదిలిపెడ్తారని ఄనుకోలేదు. “ఆంటిదాకా తోడు వళ్ళుర్థ. “ఆంటికాడ్ మీ ఄమి ఎదురుచూస్ూు వుంట్ుంది. వళ్ళు ఆంటిదఖిర ఄననం తిను” ఄంట్ూ చనువుగా చెయియ ఩ట్ుాకుని పెైకి లేప్పంది అమ.. తల తిరగి పోయేట్ట్ుా శిక్షవేసురని ఄనుకునానను.” నిషూారంగా ర్థజ్఩రతినిధతో ఄనానడు వినుతశ్రి. ఎకుయవగా మాటాడలడ్కుండా ఆంటికి వళ్ళుపో” కచిుతమైన ఔంఠ్ంతో చెప్ప఩ంది చిలఔమి.

“నా బిడ్డడి జోలికి వచిునందుకు వాళ్ుకి ఏదో ఑ఔటి ఖటిాగా దెబబ఩డాలి. “కేశ్వశ్రికి శిక్ష విధంచాలంల్ ర్థజ్ధ్యనిలో వునన మన చఔరవరు ఄనుమతి కావాలి.. “ఆపు఩డు నీకు కావాలిింది ఏమిటి?” మరోసర స్ూటిగా ఩రశ్న వేశాడు ర్థజ్఩రతినిధ. “ఎవరకీ తెలీకుండా ఩ని జ్రప్పస్తు స్రపోతుందా?” “ఄంల్?” “కారుకేయుడు మహా బలవంతుడు. “ఎఔయడో వునన చఔరవరుకి ఇ మారుమూల జ్రగింది ఏమిటో ఎలా తెలుస్ుుంది? మీరు ఄనాయయంగా శ్క్ష వేయట్ం లేదు. ఄంతే” చెపా఩డు వినుతశ్రి..జ్రగినదంతా తెలుస్ుకుని తన ఄస్ంతృప్పుని నిర్మిహమాట్ంగా బయట్పెటాడాడు. అ స్ంఖతి మరచిపోయావా?” స్ూటిగా ఄడిగాడు ర్థజ్఩రతినిధ. అ పెదీమనిషి మనవడు నా బిడ్డడిని చావగొటిా వదిలాడు” ఄఔయస్ుగా ఄనానడు వినుతశ్రి. ఄతని పోలిఔలే ఄతని బిడ్డడికి కూడా వచిునయయని ఄందరూ ఄనుకుంట్ూ వుంటాడరు. కేశ్వశ్రి కుమారుడు కారుకేయుడు చఔరవరుకి పాాణ స్తనహతుడు. ఄట్ువంటి వాడిని ఉరకే వదిలేస్తు ఎ఩఩టిఔయినా నాకు ఩రమాదమే. ఆంకా కంచెం వయస్ుి .

ఄమికి ఔనిప్పంచకుండా నాలుఖు దుం఩లిన దాచిపెటిా తీస్ుకువచేువాడిని. “అఔలి ఄదిరపోతోంది..” నవుుతూ ఄనానడు ర్థజ్఩రతినిధ. “ర్థజ్఩రతినిధ ఄంల్ అకరకి వాళ్ుకి కూడా భయం లేకుండాపోయింది.. స్రేనా?” “ఎటాడల? ” “నఖర దాుర్థల దగిిర వునన జామతోట్ దఖిరకి పోయి చూస్తు నీకే తెలుస్ుుంది. “అ మాట్ నాకు ముందే చెప్ప఩ వుండాలిింది. ధైరయం వుంల్ వళ్ళు చూడు..” ఄంట్ూ ఩ఔయకి చూశాడు సంబశివుడు... . అఖడ్ం నా వలల కాదు” నఖర దాుర్థల దఖిరకి ర్థగానే సంబశివుడితో ఄనానడు మాధవుడు. మస్ఔ చీఔట్ుల ఄపు఩డ్పు఩డే ఄడుఖుపెడుతునానయి.వచిున తర్థుత చఔరవరు ఄతనేన ఇ నఖర్థనికి ర్థజ్఩రతినిధగా నియమించవచుు. ఄందుకే ఎవరకీ తెలియకుండా ఩ని పూరు చేదాీం. ఑ఔయ క్షణం కూడా ఄఔయడ్ అఖలేదు వినుతశ్రి. పెదీ పెదీ ఄడుఖులు వేస్ూు నఖర దాుర్థల దగిిరకి బయలుదేర్థడు.. నఖర దాుర్థల దగిిర వుండాలిిన ర్థజ్భట్ులు ఎవరూ ఔనిప్పంచడ్ం లేదు.

మీ కోస్ం మేము దొంఖతనమే కాదు ఏమయినా చేస్తసుం. క్షణక్షణానికి దట్ాం ఄవుతునన చీఔట్లలో ఔలిస్తపోయి జామతోట్లోకి ఄడుఖు పెటాడాడు సంబశివుడు.. “జామ తోట్ దఖిరకి.. “నీతిగా వునాన నియమంగా నడుచుకునాన ఇ నఖరంలోని వాళ్ుందరూ మమిలిన తకుయవగానే చూసురు. వదీని ఆంకా కాస్ు ఖటిాగా చెప్ప఩నా ఄతను వినిప్పంచుకోడ్ని ఄరుం ఄయింది మాధవుడికి. వంచుతూ వుండ్గానే ఄతనికి ఔనిప్పంచారు నలలటి . నువుు చూస్ూు వుండు” ఄంట్ూ మరంత వేఖంగా ఄడుఖులు వేశాడు సంబశివుడు.కా఩లా ఩ని వదిలేస్త కులాసగా తిరగి ర్థవటాడనికి పోయారు. ఏపుగా ఎదిగివునన ఑ఔ చెట్ుా దగిిర నిలబడి ఑ఔ కమిని కిందకి వంచాడు.. నువుు ఆఔయడే వుండు” ఄనానడు సంబశివుడు. ఄతనిన వారంచే అలోచనని అపుకుని రహదార ఩ఔయనే వునన బండ్ర్థయి మీద కూరుునానడు.” ఄంట్ూ ఑ఔ ఩ఔయకి ఄడుఖులు వేశాడు ఄతను.. నాలుఖు కాయలు కోస్ుకువసు. “దొంఖతనం చేసువా?” మరంత అశ్ురయంగా ఄడిగాడు మాధవుడు. “ఎఔయడికి?” ఄశ్ురయంగా ఄడిగాడు మాధవుడు. మీ కుట్ుంబం ఑ఔయల్ మమిలిన మనుషుయలుగా మనినస్ుుంది.

ఄదిర఩డినట్ుల వాళ్ుందరూ ఑కేసర ఄతనికేస్త చూశారు.. వంద ధనువుల దూరంలో వునన ఑ఔ దిఖుడు బావి దగిిర నిలబడి రహదార కేస్త చూస్ుునానరు వాళ్ుల. . చేతులోల బరశెలు. చేతులోల వునన ఔరరలిన. ప్పరకివాడు కాదు సంబశివుడు.. తను వచిున ఩నిని మరచిపోయి “హేయ. బలమైన ఔరరలు ఈండాలిిన ఩నిలేదు. ఎట్ువంటి బరువులనెైనా ఎతిు ఄవతలికి విస్తరవేయఖల కులంలో పుటాడాడు. బరశెలిన గాలిలో ఉపుతూ వేఖంగా ముందుకు ఩రగెతుుకు వచేుశారు ఄందరూ. “వీడెవరో మనలిన చూశాడు. కా఩లా దారులకి ఄట్ువంటి దుస్ుులు ధరంచాలిిన ఄవస్రం లేదు..దుస్ుులు ధరంచి వునన ఩దిమంది దృఢకాయులు. జామతోట్కి కా఩లాదారులు కాదు వాళ్ుు. నఖరంలోకి పోయి ఄందరకీ చెపే఩సుడు.. ఎవరు మీరు? ఆఔయడ్ ఏం చేస్ుునానరు?” ఄని ఄరచాడు సంబశివుడు. ముందు వీడిని వేస్తయండి” కంఖుమంట్ునన ఔంఠ్ంతో అజ్ఞ ఆచాుడు వారలో ఑ఔతను. ఎంతటి దెబబతగిలినా ఒరుుకోఖలశ్కిు ఄతనికి వుంది..

వింటి నించి వలువడిన బాణంలా రహదారవైపు ఩రుఖు తీశాడు.. “పొడి చేయండి.. వాడిని అ఩ండి. వాడు వళ్ళు అ కుర్థాడిని హెచురసుడు..” ఄని కేఔలు పెటాడాడు సంబశివుడు. తల ఩ఖలకటిా చంపేయండి” ఄని ఑ఔరని ఑ఔరు హెచురంచుకుంట్ూ ఑కేసర ఄతనిన ఔముికోబోయారు. తను ఩ఔయకు తిరగి తమ ఖుడిశెల దగిిరకి పారపోవచుని ఄతని ఈదేీశ్యం. గావురుమని ఄరచి వనకియ ఩డిపోయిన అ ఆదీరన చూస్తస్రకి తార్థ఩ధ్యనికి చేరుకుంది మిగిలిన వార కో఩ం..” ఄని ఄరుచుకుంట్ూ ఄతనిన ఄనుస్రంచారు అ దృఢకాయులు. బరశెతో పొడ్వబోయిన ఆంకో మనిషి ఖుండెల మీద బలంగా కటాడాడు...దగిిరకి వచిు తన మీదికి ఔరరను విస్తరన ఑ఔ అఖంతకుడిని ఎగిర ఖుండెల మీద తనానడు ఄతను. బండ్ర్థయి మీద నించి లేచి మాధవుడు నఖరంలోకి ఩రగెతుుతాడ్ని. “మాధవా. నఖరంలోకి ఩రగెతాులిిన మాధవుడు ఄట్ువంటి ఩నిచేయలేదు స్రఔదా.. మాధవా. ఄడ్డం వచిున ఆంకో మనిషి ముకం ఩గిలిపోయేట్ట్ుా కటిా. దట్ామైపోయిన చీఔట్ుల సంబశివుడికి సయం చేస్తనయ. బండ్ మీదినించి లేచి బలంగా నేలను తనానడు. పారపో.. . “అ఩ండి. తనను వంబడిస్ుునన వాళ్ుు మాధవుడిని కూడా దెబబకడ్తారని ఄతని భయం.

తనకు తెలీకుండానే తలను పెైకెతాుడు. ఎఔయడివాళ్ుఔయడ్ అగిపోయి.. అగిపోయిన అఖంతకులకు ఄమితమైన ఆంకోసర ఔలిస్తఔట్ుాగా ఔదిలారు వాళ్ుు.యాభై ధనువుల దూరంలోకి వచిున సంబశివుడికి భూఔం఩ం వచిుందని ఄనిప్పంచింది. మాధవుడు పారపోలేదు. నఖరంలోకి పారపో” తడ్బాట్ునించి తేరుకుంట్ూ ఆంకోసర ఄతనిన హెచురంచాడు సంబశివుడు. నిలబడిన చోటినించి ప్పస్రంత కూడా ఄవతలికి జ్రఖలేదు. ధైరయం వచేుస్తనట్ుాంది. సంబశివుడిని తరుముకస్ుునన అఖంతకులకు ఖుండెలవిస్తపోయాయి కాబోలు. ఑ఔర మఖాలొఔరు చూస్ుకునానరు.. .. చెవులిన ఖటిాగా మూస్ుకోవాలి ఄనిప్పంచింది సంబశివుడికి.. కుడిచేతిని నోటి దగిిరకు చేరు దారుణమైన పొలికేఔ పెటాడాడు. ఔరణరంధ్యాలకు చిలులలు఩డి రఔుసావమయేయ సుయిలో వుంది అ కేఔ. నేలను తననట్ంతో అఖలేదు మాధవుడు.. “పారపో మాధవా.

ఄయినా స్రే వాళ్ుు ర్థవడ్ం లేదు. ఄస్లేం జ్రుఖుతోంది. నఖరంలో నివశిస్ుుననవారందరకీ త఩఩కుండా వినిప్పంచి వుంట్ుంది. ఇ ఩రస్తుతి ఏమిటో చాలా ఄనుమానస్఩దంగా వుంది. వంట్నే ఄతనిన ఄడుడకునానడు సంబశివుడు.యాజ్ఞవలుయులవారు ఄనుభూతులు ఔలిగాయో.. ఇ నఖర దాుర్థలిన స్రరక్షించాలిిన భట్ులకు కూడా తెలిస్త వుంట్ుంది.. స్ంఖతేమిటో తెలుస్ుకోవాలని ఄనుకోవడ్ంలేదు.. చింతబరకెతో బాదుతుననపు఩డు ఎలాంటి ఄంతకు రటిాంపు ఔలఖడ్ం మదలుపెటాడాయి మాధవుడికి ఆపు఩డు. పారపోవడ్ం చాలా మంచిది” తను ఖమనించిన ఄంశానిన అలస్యం చేయకుండా బయట్పెల్ాశాడు. “అకాశ్ం ఄదిరపోయేట్ట్ుా నువుు స్తంహనాదం చేశావ. “ఏదో తేడా ఔనిప్పస్ుంది మాధవా. ప్పడికిళ్ుు బిగించి ఄడుఖు ముందుకు వేశాడు... .

com/kbook.End of Preview. Rest of the book can be read @ http://kinige.php?id=194 .