You are on page 1of 10

ΠΕΡΙ ΣΗ΢ ΣΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΛΩ΢΢Η΢

Τθν Ελλθνικι γλώςςα δεν τθν ζφερε ποτζ κάποιοσ θμιάγριοσ λαόσ «από τα βορεινά βουνά » ι τισ «
βόρειεσ πεδιάδεσ » του. όπωσ ιςχυρίηονται οι υποςτθρίηοντεσ τθν ινδοευρωπαϊκι προζλευςθ τθσ
Ελλθνικισ γλώςςασ.
Ι. Κουρατηόγλου

Αυτι υπιρχε ανζκακεν επί τόπου και αναπτυςςόταν επί χιλιάδεσ χρόνια. Είναι προϊόν εξελίξεωσ χιλιετιϊν
και θ γλϊςςα που μιλοφςαν και ζγραφαν οι Αχαιοί ιταν θ ςυνζχεια τθσ γλϊςςασ και τθσ γραφισ των
Υελαςγϊν. Θ γλϊςςα αυτι, ενιαία αρχικϊσ (πρωτοελλθνικι) διαφοροποιικθκε, με τθν εξάπλωςθ των
Αιγαίων (πρωτοελλινων) ςε μεγάλεσ (και μακρινζσ από τθν μθτρόπολθ) περιοχζσ. » ζτςι προζκυψαν οι
ποικίλεσ διάλεκτοι τθσ ελλθνικισ και οι ςυγγενείσ προσ αυτιν γλϊςςεσ διαφόρων λαϊν (ιαπετικι
ομογλωςςία = ελλθνογενείσ γλϊςςεσ). Τςο για τθν γραφι, ο Χλιμαν και ο ‘Εβανσ απζδειξαν ότι αυτι ιταν ςε
χριςθ ςτο Αιγαίο από τουλάχιςτον το 2500 π.χ. και οι νεϊτερεσ ζρευνεσ (επιγραφζσ ςτα πιλάκατα τθσ Λκάκθσ
και ςτο Διςπθλιό τθσ Ξαςτοριάσ) τθν ανιγαγαν ςτθν ςτ 'χιλιετία (5250 π.χ.)
Θ ξφλινθ ενεπίγραφθ πινακίδα που βρζκθκε ςτο Διςπθλιό τθσ Ξαςτοριάσ χρονολογικθκε με τθ μζκοδο του
ραδιενεργοφ άνκρακα (C14) και βρζκθκε ότι είναι θλικίασ 7250 ετϊν. Ανεξαρτιτωσ του χαρακτθριςμοφ τθσ
(οπωςδιποτε Ελλθνικισ - Θ ομοιότθτα των χαρακτιρων με τθ Γραμμικι Α είναι οφκαλμοφανισ) γραφισ που
είναι ςτθν χαραγμζνθ πινακίδα αυτιν και τθσ αποκρυπτογραφιςεϊσ τθσ, θ ανακάλυψι τθσ καταρρίπτει τισ
κεωρίεσ του Φοινικιςμοφ (περί Φοινικικισ ι Λνδοευρωπαϊκισ προζλευςθσ του αλφαβιτου) και αναδεικνφει
τθν Ελλάδα ωσ τθν μοναδικι κοιτίδα τθσ γραφισ και του πολιτιςμοφ.
Χασ παρακζτω τα λεγϊμενα τθσ «βικιπαίδεια» περί καταγωγισ Ελλθνικοφ αλφαβιτου: Σι αλφαβθτικζσ
γραφζσ ξεκίνθςαν από τθν αιγυπτιακι ιερογλυφικι γραφι, με βάςθ τθν οποία δθμιουργικθκε γφρω ςτο
1050 π . Χ. το φοινικικό αλφάβθτο, ςτο οποίο μποροφν να αναχκοφν όλα ςχεδόν τα αλφάβθτα που
χρθςιμοποιικθκαν ποτζ. Από το φοινικικό αλφάβθτο κατάγεται το ελλθνικό αλφάβθτο και επίςθσ από το
φοινικικό μζςω του αραμαϊκοφ αλφαβιτου το εβραϊκό, το αραβικό, τα ινδικά αλφάβθτα κακϊσ και τα
αλφάβθτα τθσ νοτιοανατολικισ Αςίασ κ.ά.. Θ διάδοςθ του φοινικικοφ αλφαβιτου οφείλεται ςτθν εμπορικι
κυριαρχία των Φοινίκων ςτθ Πεςόγειο τθν περίοδο 1200 π.Χ.-800 π.Χ. και τθν υιοκζτθςθ του αραμαϊκοφ
αλφάβθτου από τθν Υερςικι Αυτοκρατορία τον 7ο αιϊνα π.Χ. ωσ επίςθμθσ γραφισ του κράτουσ. Πιπωσ
λοιπόν υπάρχει χάςμα μεταξφ Λδοευρωπαϊκϊν κεωριϊν καταγωγισ των Ελλινων;
- Ψθν περιοχι τθσ Φοινίκθσ τθν κατοίκθςαν πρϊτοι, καλαςςοπόροι αρχαιοζλλθνεσ από Υελ / ςο και Ξριτθ,
περί το 3300 π.Χ., ζχοντασ ιδθ εξελιγμζνθ μορφι γλϊςςασ και γραφισ, και ιδρφοντασ εκεί πλικοσ
ανκοίηουςων αποικιϊν. Υερί το 1200 π.Χ., πράγματι εμφανίηονται οι Φοίνικεσ, που προζρχονται από τουσ
Χθμιτοφοίνικεσ και τουσ Χετίτεσ, φυλζσ που ηοφςαν ςτθν ενδοχϊρα τθσ περιοχισ τθσ Φοινίκθσ, καπθλεφονται
πολλά πολιτιςτικά ςτοιχεία των Ελλινων αποίκων τθσ Φοινίκθσ (αφοφ για τθν "επικράτθςι" τουσ
χρθςιμοποίθςαν τισ πολεμικζσ μεκόδουσ των επιδρομϊν και βανδαλιςμϊν), τθν γνϊςθ τθσ πλεφςθσ και
ναυςιπλοΐασ και τθν γλϊςςα (θ φοινικικι γλϊςςα, αρχικά ιταν άνευ φωνθζντων και μετά τθν επαφι τθσ με
τθν τελειοποιθμζνθ τότε ελλθνικι γλϊςςα και γραφι, ζγινε και αυτι τθσ προκοπισ!) - Υοιά είναι τα
"πολιτιςτικά" ευριματα των αναςκαφϊν ςτθν περιοχι τθσ Φοινίκθσ που να δφνανται να δικαιολογιςουν τθν
φπαρξθ τθσ "ανϊτερθσ" πνευματικά φυλισ των Φοινίκων (όπωσ αυτι παρουςιάηεται από τθν βικιπζδια και

τον Ππαμπινιϊτθ) και κατά ςυνζπεια τθν ανϊτερθ γλωςςικι μορφι αυτισ τθ φυλισ; Απάντθςθ:. Υολφ λίγεσ
α-φωνιεντεσ επιγραφζσ ςε πικάρια, που διλωναν το περιεχόμενό τουσ - Αντίςτοιχα, πλικοσ ευρθμάτων ανά
τθν ελλαδικι περιφζρεια αλλά και παγκοςμίωσ, υποδθλϊνουν και ςτοιχειοκετοφν τθν περί τα 7000 - 7500
χρόνια πρό Χριςτοφ (αν προςκζςεισ και τα 2007 κοντεφουμε τα 10000 χρόνια) τθσ φπαρξθσ τθσ ελλθνικισ
γλϊςςασ, θ οποία, μζςα από το τετράτομο και πολυςζλιδο ζργο τθσ Άννασ Ψςιροποφλου-Ευςτακίου,
αποδεικνφεται ςαν θ ομορφότερθ και τελειότερθ γλϊςςα αλλά και πϊσ αυτι γονιμοποίθςε τον Ευρωπαϊκό
και Υαγκόςμιο λόγο (πολλοί εξ υμϊν, ωσ γνϊςτεσ τθσ Αγγλικισ κα γνωρίηουμε πωσ ζνα ποςοςτό 35-40% των
Αγγλικϊν λζξεων προζρχονται κατευκείαν από τθν Ελλθνικι)
Θ Λνδοευρωπαϊκότθτα ωσ φιλοςοφία και με πολφ προςπάκεια ωσ εικονικι πραγματικότθτα, ζχει ξεκινιςει
από τισ αρχζσ περίπου του αιϊνα, όταν από τθν μία ερχόντουςαν ςτθν επιφάνεια τα ευριματα που
δικαιολογοφςαν τθν Ελλθνικότθτα πολλϊν αμφιςβθτοφμενων, και από τθν άλλθ ο φόβοσ που μεγάλωνε ςε
αυτοφσ που δεν επικυμοφςαν και δεν επικυμοφν κάτι τζτοιο. Υροςωπικά, εγϊ περιμζνω αρχαιολογικά
ευριματα που να δικαιολογοφν τον Λνδοευρωπαϊκό πολιτιςμό και γλϊςςα. Φωνι βοϊντοσ εν τθ εριμω.
Αντικζτωσ, γίνομαι αποδζκτθσ μιασ περίτρανθσ παραπλθροφόρθςθσ και προπαγάνδασ, γεμάτεσ από
γενικότθτεσ και ςοφιςτείεσ που όμωσ ςτεροφνται αποδείξεων.
Ψο παρόν αποτελεί τθν μυςτικι επίκλθςθ τθσ Ελλθνικισ Γλϊςςασ
Αλ φα, βθ τα Γα!
Άμα δε Ελ, τα εψ ιλϊν.
Χτθ ίγμα (ίνα) ηθ τα, ι τα κθ τα Λϊτα κατά παλλάν Δα.
(Μνα) μθ νφξ θ, ο μικρόν (εςτί)
Υυρόσ δε ίγμα ταφι εψ ιλϊν,
Φφ(οι) Ψυχι, ο μζγα (εςτί)!"
Δθλαδι
• Αλ, εςφ που είςαι το φϊσ, ζλα ςτθ Γι!
• Ξι εςφ Ελ ρίξε τισ ακτίνεσ ςου ςτθν ιλφ
• Υου ψινεται (που βρίςκεται ςε κατάςταςθ αναβραςμοφ). Ασ γίνει ζνα καταςτάλαγμα(μιά ξθρά) για να μπορζςουν τα Εγϊ να
ηιςουν, να υπάρξουν και να ςτακοφν πάνω ςτθ παλλόμενθ Γι.
• Ασ μθν επικρατιςει θ νφκτα, που είναι το μικρόν, και
• Ξινδυνζψει να ταφεί (να ςβιςει, να χακεί) το καταςτάλαγμα του πυρόσ μζςα ςτθν αναβράηουςα ιλφ,
• Ξαι ασ αναπτυχκεί θ ψυχι που είναι το μζγιςτο, το ςθμαντικότερο όλων!"

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
Είναι γνωςτό ότι θ μεγαλφτερθ ανακάλυψθ του ανκρϊπου δεν είναι οφτε ο τροχόσ, όπωσ κάποιοι
διατείνονται, οφτε το χριμα, χωρίσ το οποίο δεν είναι δυνατι θ εφκολθ ςυναλλαγι ςτθν κοινωνία, οφτε
οτιδιποτε άλλο παρά θ Γλϊςςα και θ Γραφι, γιατί χωρίσ αυτά τα δφο κα ιταν αδφνατθ θ ςυνεννόθςθ μεταξφ
των ανκρϊπων και θ πρόοδοσ του πολιτιςμοφ κακόςον κάκε προγενζςτερθ γνϊςθ κα χανόταν. Θ γλϊςςα
που είναι κφριο χαρακτθριςτικό του ανκρϊπου, είναι ο ζναρκροσ και λόγοσ ζλλογοσ που τον ζκανε να
ξεχωρίςει κακοριςτικά από τα κραυγάηοντα ηϊα και αυτό γιατί μόνο ο άνκρωποσ από όλα τα όντα είναι
εφοδιαςμζνοσ με Ξζντρα λόγου ςτο εγκζφαλό του. Αυτι τθν επιςτθμονικι δια πίςτωςθ είχε κάνει προ 2500
ετϊν και ο Ευριπίδθσ.
Θ Ελλθνικι γλϊςςα ωσ προφορικι ζκφραςθ, όπωσ τεκμθριϊκθκε ςτο «10ο Διεκνζσ Χυνζδριο
Ανκρωπολογικϊν και Εκνολογικϊν Επιςτθμϊν» ςτο Χικάγο το 1973, ζχει θλικία 50.000 ετϊν (48.000 π Χ ) Θ

γραπτι γλϊςςα, θ «αιωνίωσ ομιλοφςα φωνι» κατά τον Υλάτωνα, πζραςε μία πολυχιλιετι εξζλιξθ με
διάφορα ςυςτιματα γραφισ, όπωσ:. ΛΔΕΣΓΦΑΦΛΞΣ (καταγραφι ιδεϊν με ςθμεία), ΕΛΞΣΡΣΓΦΑΦΛΞΣ ι
ΛΕΦΣΓΟΩΦΛΞΣ (καταγραφι ιδεϊν με παραςτάςεισ), ΓΦΑΠΠΣΓΦΑΦΛΞΣ (αντικατάςταςθ εικόνων με γραμμζσ),
ΧΩΟΟΑΒΣΓΦΑΦΛΞΣ (κάκε ςθμείο εκφράηει μία ςυλλαβι) και ΦΚΣΓΓΣΓΦΑΦΛΞΣ (κάκε ςθμείο εκφράηει
οριςμζνο φκόγγο). Τλα αυτά τα ςυςτιματα εφευρζκθκαν και εξελίχκθκαν από τουσ Ζλλθνεσ των οποίων ο
πολιτιςμόσ χάνεται πολφ μακρφτερα από το 10,000 πΧ (Αιγαίοσ πολιτιςμόσ). Σι άλλοι λαοί όπωσ πχ οι
Αιγφπτιοι, παρζλαβαν από τουσ Ζλλθνεσ (Αρχαιοκριτεσ) τα ςτοιχεία γραφισ αλλά μθ ζχοντεσ τθν ικανότθτα
των Ελλινων ςτθν παραγωγι πολιτιςμοφ, τα άλλαξαν μόνο ελαφρϊσ, δθμιουργϊντασ τα δικά τουσ
Λερογλυφικά, χωρίσ να τα εξελίξουν.
Ψο ίδιο ζκαναν και οι Χουμζριοι, οι Βαβυλϊνιοι, οι Φοίνικεσ κ.ά που ποτζ δεν ζφκαςαν ςτο φκογγογραφικό
ςφςτθμα γραφισ, να αντικαταςτιςουν δθλαδι τισ ςυλλαβζσ με απλά γράμματα.
Τμωσ όλα αυτά τα ςυςτιματα γράφθκαν και με διαφορετικοφσ τρόπουσ, όπωσ: 1. Εκ δεξιϊν προσ τα
αριςτερά (ζτςι ζγραφαν οι Αιγφπτιοι και οι Φοίνικεσ -. Χιμιτεσ .

Χτθν Ελλάδα βρζκθκε ζπακλο (οινοχόθ) με τθν που αντιςτρόφωσ διαβαηόμενθ ΣΧ ΡΩΡ ΣΦΧΘΧΨΦΩΡ ΥΑΡΨΩΡ
ΑΨΑΟΩΨΑΨΑ ΥΑΛΗΕΛ, ΨΣΩΨΣ ΔΕΞΑΡ ΠΛΡ ςθμαίνει:. «όποιοσ εξ όλων των τωρινϊν χορευτϊν χαριζςτατα
χορεφει, αυτόσ να πάρει τοφτο» . 2. Βουςτροφθδόν γραφι Εκ δεξιϊν προσ τα αριςτερά, μετά προσ τα δεξιά
κοκ, όπωσ δθλ κινείται ο Βοφσ (το βόδι) Σ γραμματικόσ Αρποκρατίων μασ πλθροφορεί ότι ζτςι γράφθκαν οι
νόμοι του Χόλωνοσ.. 3 Εξ αριςτερϊν προσ τα δεξιά που τελικά επικράτθςε..
Χτθ Ελλάδα ακόμθ εφευρζκθκαν και χρθςιμοποιικθκαν διάφορα αλφάβθτα, όπωσ:
1. Ψο Χαλκιδικό ι Ξυμαϊκό ( Ξφμθσ Ευβοίασ), με 25 γράμματα, το οποίο μεταφζρκθκε από τουσ Ζλλθνεσ ςτθν
αποικία τουσ Ξφμθ τθσ Λταλίασ. Από αυτοφσ το υιοκζτθςαν οι Ετροφςκοι, το αντζγραψαν οι Οατίνοι και είναι
το ςθμερινό Οατινικό αλφάβθτο (Αγγλικό) που περιλαμβάνει τα γράμματα C, L, R , S, Q κλπ. («Λςτορία τθσ
Ανκρωπότθτοσ» τθσ Unesco'63, κ. άλλοι).
2. Ψο Ξορινκιακό με 24 γράμματα.
3. Ψο Ξρθτικό με 21 γράμματα και
4. Ψο Λωνικό (ςθμερινό) που επιβλικθκε το 403πΧ επί άρχοντοσ Ακθνϊν Ευκλείδου, μετά από ειςιγθςθ του
πολιτικοφ και ριτοροσ Αρχίνου. Αρχικά είχε 27 γράμματα, τρία εκ των οποίων ςιμερα εκλείπουν, το Χτίγμα
(S, 6ο ςτθ ςειρά), το Ξόππα (ομοίαηε με το Q, 18ο) και το Χαμπί 27ο γράμμα). Ψα 27 αυτά γράμματα, είχαν
χριςθ και μουςικϊν ςθμείων (νότεσ), αλλά και διατεταγμζνα ςε τρεισ ςειρζσ αποτελοφςαν το (εννεαδικό)
αρικμικό ςφςτθμα των Αρχαίων.

Επιπλζον αυτϊν ςτθν Ελλάδα υπιρχαν (όπωσ ςιμερα) πολλζσ διάλεκτοι που δείχνουν τον γλωςςικό πλοφτο
τθσ φυλισ μασ, όπωσ θ Λωνικι-Αττικι, θ Αχαϊκι-Αιολικι, θ Δωρικι και θ Ξοινι με διάφορεσ διακρίςεισ
(Αρκαδικι, Βοιωτικι, Θλειακι, Κεςςαλικι, Ξερκυραϊκι, Ξρθτικι, Ξυπριακι, Πακεδονικι, Υαμφυλιακι κ.ά).
Πετά από όλα αυτά μποροφμε με βεβαιότθτα να ποφμε ότι «το αλφάβθτο επινόθςαν και εφιρμοςαν οι
Αρχαίοι Ζλλθνεσ ... εδϊρθςαν δε αυτό εισ άπαςαν τθν ανκρωπότθτα ωσ κοινόν κτιμα αυτισ» (Απ.
Αρβανιτόπουλοσ, Ακαδθμαϊκόσ Αρχαιολόγοσ).

Επιςτθμονικι εντιμότθτα όμωσ επιβάλει να αναφζρουμε ότι υπάρχει και θ αντίκετθ άποψθ, ότι δθλαδι το
αλφάβθτο ζχει φοινικικι ι ινδοευρωπαϊκι προζλευςθ. Αυτι, ωσ κεωρία, είχε βάςθ προ τθσ ανακαλφψεωσ
από τον Εβανσ των Γραμμικϊν γραφϊν (Α, Β) το 1900 και τθσ αποκρυπτογραφιςεωσ τθσ Γραμμικισ Β από τον
αρχιτζκτονα Βζντρισ το 1952.
Ωποςτθρίηεται βζβαια και ςιμερα μετά μανίασ από διάφορουσ «επιςτιμονεσ» οι οποίοι δε λαμβάνουν
υπόψθ τουσ νεϊτερα ι ςοβαρά τεκμιρια, όπωσ: .

1. Ψον δίςκο τθσ Φαιςτοφ *ςε εικονογραφικό ςφςτθμα γραφισ (Χελ 1)+

2. Ψθν ανακάλυψθ εγχάρακτθσ ξφλινθσ πινακίδασ με Γραμμικι Α , ςτο Διςπθλιό τθσ Ξαςτοριάσ (κακ.
προϊςτορικισ Αρχαιολογίασ του ΑΥΚ Γ. Χουρμουτηιάδθσ), που με τθ μζκοδο του C-14 ςτον Δθμόκριτο ευρζκθ
θλικίασ 7250 ετϊν (ςελ 3).
3. Ψθν ανακάλυψθ κεραμικοφ του 5500-6000 πΧ ςτα Γιοφρα των Χποράδων (ςελ 4) που φζρει Ελλθνικι
αλφαβθτικι γραφι, 4500-5000 χρόνια παλαιότερθ από τθν ιςτορία των Φοινίκων εφόςον αποδεδειγμζνα
αυτοί εμφανίηονται ςτο ιςτορικό προςκινιο περί το 1150 πΧ.

4. Ρζα ευριματα όπωσ λίκινθ πινακίδα με εγχάρακτα ςθμεία που μοιάηουν με γραμμικζσ γραφζσ, επίςθσ ςτθ
Ξαςτοριά που ακόμθ δεν ζχουν μελετθκεί ι χρονολογθκεί.
5 .Ψισ γνϊμεσ των διαςθμότερων επιςτθμόνων του κόςμου όπωσ:
α «Είναι μφκοσ ότι οι Φοίνικεσ επινόθςαν το αλφάβθτο» Κεόδωροσ Ππιρτ (Γερμανόσ κακ Ξλαςικισ
Φιλολογίασ) .
β «Θ γραφι τθσ Ξριτθσ είναι μιτθρ τθσ Φοινικικισ » Αρκοφροσ Ζβανσ.
γ. «Θ Φοινικικι γραφι είναι Ξρθτικισ καταγωγισ» Βλαδίμθροσ Γκεωργίεφ (Βοφλγαροσ γλωςςολόγοσ
Ακαδθμαϊκόσ).
δ. Θ Ελλθνικι γλϊςςα είναι αποδεδειγμζνωσ θ αρχαιοτζρα και μθτζρα των γλωςςϊν του κόςμου.
[www.TLG.com του πανεπιςτθμίου Λρβάιν τθσ Ξαλιφόρνια (περ. Λςτοριογνωςία, Λοφλιοσ 2000 ςελ 71)+.
Ψθν άποψθ αυτι υποςτθρίηουν τεκμθριωμζνα και οι:. Φενζ Ρτυςϊ (Γάλλοσ Ακαδθμαϊκόσ), Χζρμαν Χνάιντερ
(Γερμανόσ κακθγθτισ), Αδόλφοσ Οόνσ (Χθμιτολόγοσ), Φερδινάρδοσ Ρτε Χωςφρ (Ελβετόσ κακ Γλωςςολογίασ ),
Πάριο Υετ (Αμερικανόσ κακ. Γλωςςολογίασ), Ξάρολοσ Ππαίρλιτσ (ερευνθτισ πολιτιςμϊν), οι Ζλλθνεσ
Αρχαιολόγοι-Ακαδθμαϊκοί Απόςτολοσ Αρβανιτόπουλοσ, Υαναγιϊτθσ Ξαβαδίασ, Χπυρίδων Παρινάτοσ,
Γεϊργιοσ Φαρμάκθσ, ο Λ. Υαςςάσ (εκδότθσ τθσ Εγκυκλοπαίδειασ Ιλιοσ), Ανδρ. Υα γιαννόπουλοσ-Υαλαιόσ
(Ξακθγθτισ Επιγραφολόγοσ), Δθμ Οάμπρου (εκδ περ ΔΑΩΟΣΧ), Αντ Ξαψισ (Αρχαιολόγοσ-Γλωςςολόγοσ), Φ.
Ξϊνςτασ (ιςτορικόσ γλωςςολογίασ) και δεκάδεσ άλλοι ζγκριτοι επιςτιμονεσ.
6. Ψισ μεγάλεσ εγκυκλοπαίδειεσ όπωσ θ Γαλλικι Υάπυροσ Οαροφσ-, θ Χοβιετικι, θ Αμερικανικι, οι ελλθνικζσ
ΥΩΦΧΣΧ, ΕΟΕΩΚΕΦΣΩΔΑΞΘ, ΘΟΛΣΧ κ.ά που παραδζχονται τα ίδια.
Αξίηει όμωσ να αναφζρουμε και τον μεγάλο (Αμερικανό ιςτορικό και φιλόςοφο, κακθγθτι του πανεπιςτθμίου
τθσ Ξολοφμπια), Γουίλ Ρτυράν (1885-1981), που ςτθν «Υαγκόςμια Λςτορία Υολιτιςμοφ» γράφει:... «Ψο
αλφάβθτό μασ προιλκε εξ Ελλάδοσ δια τθσ Ξφμθσ και τθσ Φϊμθσ Θ γλϊςςα μασ βρίκει Ελλθνικϊν λζξεων Θ
επιςτιμθ μασ ςφυρθλάτθςε μία διεκνι γλϊςςα δια των Ελλθνικϊν όρων Θ γραμματικι μασ και θ ρθτορικι
μασ, ακόμθ και θ ςτίξθ και θ διαίρεςθ εισ παραγράφουσ ... είναι Ελλθνικαί εφευρζςεισ. Ψα λογοτεχνικά μασ
είδθ είναι Ελλθνικά-το λυρικό, θ ωδι, το ειδφλλιο, το μυκιςτόρθμα, θ πραγματεία, θ προςφϊνθςθ, θ
βιογραφία, θ ιςτορία και προπαντόσ το δράμα. Ξαι όλεσ αυτζσ οι λζξεισ είναι Ελλθνικζσ ».
Τλοι αυτοί ουςιαςτικά επιβεβαίωςαν τον Αρχαίο μασ ιςτορικό Διόδωρο τον Χικελιϊτθ που ςτθν «Λςτορικι
Βιβλιοκικθ» του πριν από 2100 χρόνια αναφζρει: «Ψουσ Φοίνικασ ουκ εξ αρχισ ευρείν, αλλά τουσ τφπουσ
των γραμμάτων μετακείναι μόνον» (Ε, 24). Αυτι λοιπόν θ γλϊςςα για τθν οποία ο Φωμαίοσ Ξικζρων είχε πεί:
δθλ «εάν οι κεοί ςυνομιλοφν, τθν Ελλθνικι γλϊςςα χρθςιμοποιοφν», είναι όπωσ ζχει αποδειχκεί από πολλζσ
επιςτθμονικζσ μελζτεσ, θ μθτζρα γλϊςςα όλων ςχεδόν των γλωςςϊν του κόςμου.
Χυγκεκριμζνα για τθν Οατινικι ο διάςθμοσ Γάλλοσ γλωςςολόγοσ MEILLET (και πολλοί άλλοι) είχε πει «Ψο
λατινικό λεξιλόγιο είναι μετάφραςθ του αντίςτοιχου Ελλθνικοφ ». Γνϊριηε βζβαια ότι και ο ΥΟΣΩΨΑΦΧΣΧ
ζγραψε ότι «οι Οατίνοι λαόσ αγροτικόσ ξεκίνθςαν με 250 λζξεισ αντλϊντασ με το τςουβάλι λεξιλόγιο από τθν
Ελλθνικι» και τον W. DURANT που είχε διαπιςτϊςει ότι «μόνο τον καιρό του Αυγοφςτου διολίςκθςαν από τα
Ελλθνικά ςτα Οατινικά 10,000 λζξεισ ».

ΥΛΡΑΞΛΔΑ ΕΠΥΣΦΛΣΩ ΨΘΧ ΕΥΣΧΘΧ ΨΣΩ ΑΩΨΣΞΦΑΨΣΦΑ ΑΩΓΣΩΧΨΣΩ

Ψισ ίδιεσ διαπιςτϊςεισ ζκανε και θ Ελλθνίδα φιλόλογοσ Άννα Ψηιροποφλου-Ευςτακίου, όχι μόνο για τα
Οατινικά αλλά και για τισ πζντε κυριότερεσ ευρωπαϊκζσ γλϊςςεσ (Αγγλικά, Γαλλικά, Λταλικά Λςπανικά,
Γερμανικά). Αυτι μελζτθςε για δζκα χρόνια τα επίςθμα λεξικά, τισ εγκυκλοπαίδειεσ των Ευρωπαίων και
πολλζσ μελζτεσ γλωςςολογικζσ και άλλεσ εκδίδοντασ το 1995 τα πορίςματά τθσ ςτο μνθμειϊδεσ ζργο «ΥΩΧ Θ
ΕΟΟΘΡΛΞΘ ΓΣΡΛΠΣΥΣΛΘΧΕ ΨΣΡ ΕΩΦΩΥΑΝΞΣ ΟΣΓΣ», αποδεικνφοντασ ότι το 80% του κοινοφ λεξιλογίου των
ευρωπαϊκϊν γλωςςϊν ζχει ελλθνικι καταγωγι.
Χτθ μελζτθ αυτι επιςθμαίνει ότι υπάρχουν πολλζσ λζξεισ τισ οποίεσ χρθςιμοποιοφμε κακθμερινά νομίηοντασ
ότι είναι ξενικζσ, αγνοϊντασ ότι πρόκειται για αντιδάνεια, όπωσ πχ θ λζξθ παλάτι, γαλ. PALACE, ιταλ
PALAZZO, ιςπ PALACIO, Αγγλ PALACE, Γερμ Palast, από τον Υαλλαντίνο λόφο τθσ Φϊμθσ που τον ονόμαςε ζτςι
για να τιμιςει τον ιρωα Υάλλαντα, ο Εφανδροσ που καταγόταν από το Υαλλάντιο τθσ Αρκαδίασ. Γι 'αυτό
κεωρείται ο πρϊτοσ οικιςτισ τθσ Φϊμθσ.
Τταν ςτο λόφο αυτό ο Αφγουςτοσ φψωςε ανάκτορο,'' PALA-Ρ-πραξία'' , κακιερϊκθκε οι βαςιλικζσ κατοικίεσ
να λζγονται παλάτια.
Ακόμθ θ τιμωρθμζνθ από το Δία Θρα-Πονία, (Πονζτα τθν ονόμαςαν οι Φωμαίοι) ςτο προαφλιο του ναοφ τθσ
οποίασ βριςκόταν νομιςματοκοπείο που ζκοβε νομίςματα με τθν εικόνα και τθ λατινικι εκφορά του «μονία
'ωσ ΠΣΡΕΨΑ , ζκεςε ςε κυκλοφορία το γαλ Monate, τθν ιταλ Moneta, τθν ιςπ Moneda, το γερμ MONETEN και
τθν ςθμερινι κινθτιριο δφναμθ τθσ οικουμζνθσ το ΧΦΘΠΑ.
Σ καταςκευαςκείσ από τουσ Ζλλθνεσ χαρακτθριςμόσ ΒΑΦΒΑΦΣΧ (από τθν αναβράηουςα προφορά βαρ-βαρ
των αλλοφφλων) πζραςε ςτθ λατινικι BARBARUS και ζδωςε γαλ BRAVE = γενναίοσ, γενναίοσ αψθφϊ, ιταλ
BRAVO BRAVARE, αγγ BRAVE ανδρεία, γερμ BRAV BRAVHEIT και πλικοσ άλλα παράγωγα.
Θ βάρκα, μπάρκο, BARCA κλπ εκ του λατινικοφ BARICA, είναι θ ελλθνικι βάρισ, πλοίο με ευρφ πυκμζνα. *
«απικνζεται εισ εκάςτθν πόλιν βάρισ» (Θρόδοτοσ)+.
Θ γόνδολα επίςθσ οφείλει το όνομά τθσ ςτο ςχιμα του αρχαίου ποτθριοφ κόνδυ, με τθ χαρακτθριςτικι

λατινικι κατάλθξθ-LA για τα υποκοριςτικά. Ωπάρχει θ ελλθνικι ζκφραςθ «κόνδυ πικρίασ εκπζπωκα» δθλ
«ιπια πικρό ποτιρι ».
Άλλο αντιπροςωπευτικό παράδειγμα είναι οι λζξεισ ελεθμοςφνθ και βαλανείον, δθλ λουτρό Ψισ δανείςτθκαν
οι Οατίνοι και τισ ζκαναν ALEMOSINA και βαλανείο Ασ ακολουκιςουμε τθν πορεία τουσ:.. ιταλ ELEMOSYNA,
Bango, ιςπ LIMOSNA, BANO, γαλ aumone, Bain, γερμ ALMOSEN , BAD και αγγλ ALMS και BATH. Τπωσ
βλζπουμε ζγιναν αγνϊριςτεσ.
Ψο φιλί (γερμ kussen) από το Ξυνϊ = φιλϊ («κφςον με και τθν χείρα δοσ τθν δεξιάν» Αριςτοφάνθσ Ρεφζλαι
81). Ζνα ακόμθ παράδειγμα προζρχεται από το ριμα πείρω = διαπερνϊ . Χθμαίνει ακόμα μεταβαίνω ςτο
απζναντι μζροσ, διαςχίηω οδό, περνϊ κάλαςςα. Υζρατοσ είναι ο απζναντι κείμενοσ, εκεί που φκάνω. Αυτι τθ
λζξθ δανείςτθκαν οι Οατίνοι και ζπλαςαν το Portus που αρχικά ςιμαινε πζραςμα και αργότερα λιμάνι. Ασ μθ
ξεχνάμε ότι ο Υειραιεφσ, τον καιρό ακόμθ που το Αλίπεδον ιταν κάλαςςα και ο Υειραιάσ νθςί, από κάποιον
περαία-περαματάρθ πιρε το όνομα που διατθρεί μζχρι ςιμερα. Σ Υειραιάσ λοιπόν δεν είναι ζνα απλό
λιμάνι, αλλά είναι το κατ 'εξοχιν, το πραγματικό λιμάνι που μζςα από τθν ετυμολογικι του ρίηα, χάριςε
όνομα ςε όλα τα λιμάνια του κόςμου (ΟΛΠΑΡΛ, ΥΣΦΨΣ, PUERTO κλπ). Από το Portus οι Οατίνοι ζφτιαξαν το
PORTO (κομίηω, φζρω) και τθν PORTA (πφλθ). Ξαι ζχουμε Porter, PORTARE, PORTEAR, PORTE, ΥΣΦΨΑ , Puerta,
ΥΩΟΘ Ακόμθ:... Portier ο κυρωρόσ, ο νάρκθκασ Porche, PORTIQUE θ ςτοά .
Ψθσ ίδιασ οικογζνειασ είναι και το SPORT εκ του SE DESPORTER με αρχικι ςθμαςία διαςκεδάηω, ξεδίνω,
εκφζρομαι Ωπάρχει ΨΣ αρχαιότατο Ελλθνικό ριμα κορζω Υου ςθμαίνει ςαρϊνω, κακαρίηω , φροντίηω (Επιηεί
ςφνκετο ςτθ λζξθ νεωκόροσ, αυτόσ που φροντίηει το ναό) Ψο δανείςτθκαν και το είπαν CURO επιμελοφμαι και
Cura φροντίδα Από αυτά κατάγονται δεκάδεσ λζξεων και των πζντε κυριοτζρων ευρωπαϊκϊν γλωςςϊν
Ενδεικτικά:.... ΚΕΦΑΥΕΛΑ και Cura, κεραπεία CURE εφθμζριοσ. , αυτόσ που φροντίηει. CURIOSITE θ περιζργεια,
με τθν ζννοια φροντίδα για κάτι. Εκ του Cura κατάγεται και το αγγλικό Shire που ςθμαίνει επαρχεία,
κομθτεία, εξ ου ο SHERIFF δθλαδι ο ζπαρχοσ, ο ζχων τθν επιμζλεια, τθ φροντίδα, κοινϊσ ο ςερίφθσ. Υου να
το φανταςτεί κανείσ εκ πρϊτθσ όψεωσ. Ψο ςυμπζραςμα που βγαίνει μετά από τθ μελζτθ του δίτομου αυτοφ
ζργου, όπωσ και θ ςυγγραφεφσ διαπιςτϊνει, είναι ότι «... το 80% του ευρωπαϊκοφ λεξιλογίου ζχει ελλθνικι
καταγωγι» και δε κα ιταν υπερβολι αν λζγαμε πωσ αν αφαιροφςαμε από τισ γλϊςςεσ των πολιτιςμζνων
λαϊν τισ εκ τθσ ελλθνικισ προερχόμενεσ λζξεισ τότε οι μόνεσ «επιςτιμεσ» που οι λαοί αυτοί μποροφν να
εξαςκιςουν είναι θ γεωργία και θ κτθνοτροφία.
Σ γλωςςικόσ άκλοσ του ΢ενοφϊντοσ Ηολϊτα που αναφζρκθκε ςε προθγοφμενθ διάλεξθ και αφοροφςε
κυρίωσ οικονομικοφσ όρουσ , δεν είναι ο μόνοσ. Ωπάρχουν και άλλεσ παρόμοιεσ ομιλίεσ που (επιςυνάπτονται
ςυνθμμζνα) ζγιναν ςτα γαλλικά ι αγγλικά με ελλθνικζσ λζξεισ και αφοροφν ςχεδόν το ςφνολο των επιςτθμϊν
και των τεχνϊν.
Ακόμθ, ο ιατρόσ Ξακθγθτισ Υανεπιςτθμίου Ακθνϊν Πενζλαοσ Ππατρίνοσ, μελετϊντασ τισ ςφνκετεσ
ελλθνικζσ λζξεισ που επιβιϊνουν ςτθν Αγγλικι (πχ Mathe-matic, Philo-sofy, Theo-λογία, Γεω-ςυμμετρία κλπ)
εξζδωςε ζνα βιβλίο-μζκοδο εκμάκθςθσ τθσ Ελλθνικισ γλϊςςασ από Αγγλομακείσ το «Mathe Montern
Ζλλθνεσ» που εξζπλθξε Άγγλουσ και Αμερικανοφσ όταν τουσ το γνϊριςε. (Ψο βιβλίο αυτό αποτελεί και άριςτο
δϊρο όπωσ απεδείχκθ από όςουσ Αξ/κοφσ μασ, το δϊριςαν ςε Ρατοϊκοφσ ςυναδζλφουσ!).

Θ ελλθνικι γλϊςςα όμωσ δεν επθρζαςε μόνο τισ ευρωπαϊκζσ γλϊςςεσ. Ψο 1987 το Υανεπιςτιμιο τθσ
Χαϊδελβζργθσ εξζδωςε ζνα αγγλόγλωςςο βιβλίο του Γερμανοφ ερευνθτι, Josephson, με τίτλο:. «Ελλθνικά
Γλωςςικά Χτοιχεία ςτισ Υολυνθςιακζσ Γλϊςςεσ - Ελλθνικόσ Ειρθνικόσ» (ελλθνικά γλωςςικά ςτοιχεία ςτισ
Υολυνθςιακζσ γλϊςςεσ - Hellenicum Pacificum) Σ ςυγγραφζασ, που είναι κακθγθτισ Γλωςςολογίασ και
Υρφτανθσ του Υανεπιςτθμίου, μετά από οκταετείσ μελζτεσ αποδεικνφει ότι οι κάτοικοι των περιοχϊν του
Ειρθνικοφ: νιςου του Υάςχα *ΡΥ+, Ρζασ Ηθλανδίασ (φυλι Παορί) *Πα+, Ριςου Ψςάτεμ (φυλι Ποριόρι) *Πο+,
νιςων Χαβάθσ *Χα+, νιςων Αρχιπελάγουσ Ψουαμότου *Ψυ+, νιςου Φαπαΐτι *Φπ+ , Ψαϊτισ *Ψα+, νιςων

Φαροτόνγκα *Φα+ και Πανγκάϊα *Πγ+ των νιςων Ξοφκ, νιςων Πανγκαρζβα *Πβ+ ι Γκαμπιζ, Παρκθςίων
νιςων *Πκ+, νιςων Χαμόων *Χα+ και νιςων Ψόνγκα *Ψο+ ι Φιλικϊν, ομιλοφν Ελλθνικά .
Ψο 1999 επανζκδωςε το βιβλίο ςτθ Γερμανικι γλϊςςα ςυμπλθρϊνοντασ τον κατάλογο των 808 λζξεων τθσ
πρϊτθσ εκδόςεωσ με άλλεσ 300 Υαραδείγματα:. Θ λζξθ μανία (τρζλα, μανία, ενκουςιαςμόσ, πάκοσ,
εμπνευςμζνοσ οίςτροσ) αναφζρεται ωσ μενία ςτθ ΡΥ και μανία ςτισ Πα, Χα , Ψυ, Ψα, Φα, και ΠΒ με ζννοιεσ
ταυτόςθμεσ ι παραπλιςιεσ τθσ ελλθνικισ.
Θ λζξθ μζλι με τθν ίδια ζννοια προφζρεται ωσ μζρι ςτθ ΡΥ και Ψα, μιζρε ςτουσ Πα, μζλι ςτθ Χα και Χα, μζρε
ςτθ Πβ, μζλιε ςτισ Ψο. (Υεριςςότερα ςτο περ. ΔΑΩΟΣΧ τεφχθ 169 & 170 Λαν Φεβ 1996). Ειδικά κεφάλαια του
βιβλίου αναφζρονται ςτθ γραμματικι και ςτον πολιτιςμό ενϊ ςτθ νζα ζκδοςθ υπάρχει κεφάλαιο ςτο οποίο
αναφζρεται ςτθν επιρροι τθσ αρχαιοελλθνικισ μουςικισ ςτθ μουςικι τθσ νιςου του Υάςχα.
Εκτενισ αναφορά γίνεται και ςτο ρουχιςμό, ςτα μαγειρικά ςκεφθ, ςτθ κρθςκεία, ςτθ μυκολογία κακϊσ και
ςτθν καταςκευι πλοίων που όλα τουσ ζχουν ελλθνικι επίδραςθ ι καταγωγι. (Σ γλωςςικόσ αυτόσ
επθρεαςμόσ ςτα νθςιά του Ειρθνικοφ, ζγινε (πάντα κατά τον NJ) περί το 950 πΧ από Ζλλθνεσ αποίκουσ ).
Eνασ άλλοσ κακθγθτισ ςτο πανεπιςτιμιο τθσ Βοςτόνθσ, ο Αλεξάντερ Πποφλχοφ, που μελζτθςε επιςταμζνωσ
τουσ Πάγιασ και τουσ Μνκασ απεφάνκθ ότι μιλοφςαν κακαρά Ελλθνικά. Ακόμθ επιςθμαίνεται ότι ςτισ γλϊςςεσ
τθσ Λνδίασ, τθσ Ξίνασ και τθσ Λαπωνίασ ζχουμε επίςθσ παρουςία τθσ Ελλθνικισ γλϊςςασ. Δεν είναι γνωςτό αν
περιζχονται μόνο ελλθνικζσ λζξεισ ςτισ γλϊςςεσ αυτζσ (όπωσ προςμεικτικά ςυμβαίνει ςε όλεσ τισ γλϊςςεσ
του κόςμου) ι αν και γραμματικά και ςυντακτικά τισ ζχουμε ςτο ίδιο βακμό επθρεάςει, γνωρίηουμε όμωσ
πωσ θ λζξθ Λνδόσ πχ είναι ελλθνικι ςφνκετθ προερχόμενθ από τθ ρίηα ιν-( ίνισ = υιόσ) και το όνομα του Διόσ,
και ςυνεπϊσ Λνδόσ είναι «ο υιόσ του Διόσ».
Εξοφκάλμωσ βζβαια αποδεκτό είναι ότι οι ονομαςίεσ Λνδο-νθςία (Λνδονθςίασ), Υολυ-νθςία (Polynesian) και
πολλζσ άλλεσ τθσ περιοχισ, είναι κακαρά Ελλθνικζσ .
Επίςθσ από τα ιερά βιβλία «Ρτοφργα» και «Ππαχαμπαράτα», από τον ινδό ιςτορικό Ρόννο, τον Λνδό
παλαιοανκρωπολόγο Χατζργκι και τθν παράλλθλθ μελζτθ τθσ δικισ μασ Κεογονίασ του Λςιόδου, τθσ
Αλεξάνδρου Ανάβαςθσ και των Λνδικϊν του Αρριανοφ, διαπιςτϊνουμε ότι: Ζγιναν τρεισ αποικιςμοί Ελλινων
ςτθν περιοχι του Λνδοςτάν *Λνδιϊν, Υακιςτάν, Βακτριανισ ΚΛΒΕΨ (αρχικά των ελλθνικϊν λζξεων Κείον Λερόν
Βαςιλζων Ελλινων Ψρόπαιο), Ξεχλάνθσ κλπ+.
Σ 1οσ το 10,000 ζωσ το 9,000 πΧ με τον Διόνυςο και τον Υάνα, ο 2οσ το 4,000 περίπου πΧ με τον Υερςζα και ο
τρίτοσ με τον Πζγα Αλζξανδρο.
Γνωρίηουμε επίςθσ πωσ τα Λμαλάια αναφζρονται από τον Αρριανό ωσ Μμαιον όροσ, τον βαςιλζα κεό Συρανό
ζχουν και οι Λνδοί που αναφζρουν ωσ Βαροφνα, ενϊ ο Χίββα τουσ είναι ο Χίκων-Υοςειδϊν, ο Μντρα είναι ο
Δίασ, ο Αγκνι είναι ο Ιφαιςτοσ, ο Βρυγαςτάτι είναι ο Ζλλθν Ερμισ ο Ψριςμζγιςτοσ, οι Γκανκχάρβα είναι οι
Ξζνταυροι, οι Αςβίν οι Διόςκουροι και τόςα άλλα που καταμαρτυροφν τθ δφναμθ τθσ γλϊςςασ μασ να
δϊςουν όχι μόνο πολιτιςμό αλλά και κρθςκεία ςτα πζρατα τθσ οικουμζνθσ.
Σι ίδιοι δε οι Λνδοί, ςυγκεκριμζνα ο παλαιοανκρωπολόγοσ Χατζργκι ςτο βιβλίο του «Λςτορία και πολιτιςμόσ
του Λνδικοφ λαοφ», βεβαιϊνει ότι θ ινδικι φυλι των Δραβιδϊν, ζχει ωσ κοιτίδα τα νθςιά του Αιγαίου. Ψο
Δραβίδισ δε, παράγεται από τθ ρίηα δρα- που δθλϊνει τον ενεργοφντα και διορατικό και από το δωρικό
βιδαίοσ που ςθμαίνει άρχοντασ.
Σ χϊροσ είναι πολφ περιοριςμζνοσ για να παρουςιαςτεί θ ελλθνικι επίδραςθ ςτθν Ξίνα με τουσ Ζλλθνεσ
Ξαλάσ και Παλάνα ι ςτθν Λαπωνία με τουσ Αινόσ ι Αϊνοφ (Μωνεσ) που ςιμερα ηοφνε ςτα δφο βορειότερα
νθςιά τθσ, Χακχαλίνθ και Χοκάιντο, ι ςε άλλεσ χϊρεσ. Για τθν Ψουρκικι Γλϊςςα αναφζραμε ολίγα τινά ςτθν
περί Σνοματολογίασ διάλεξθ. Για τθ γλϊςςα των Χκοπιανϊν υπάρχει θ αξιόλογθ μελζτθ του κ. Ψςιοφλκα που
αναφζρεται ςτθν επίδραςι τθσ από τθν Ελλθνικι αλλά υπάρχει και το βιβλίο του διδαςκάλου Γ. Γεωργιάδθ
«Ψο μιξό-γλωςςον εν Πακεδονία Λδίωμα και θ Εκνολογικι Ξατάςταςισ των Σμιλοφντων τοφτο Πακεδόνων»
που με ςτοιχεία γλωςςολογικά αλλά και λαογραφικά ο ςυγγραφζασ ιςχυρίηεται ότι θ γλϊςςα των Χκοπιανϊν
είναι παραφκαρμζνθ ελλθνικι διάλεκτοσ. Ψο ίδιο ιςχυρίηεται και ο Χαράντοσ Υαν με τεκμθριωμζνθ μελζτθ
του ςτον Δαυλό (τόμοσ ΛΑ, 1992, ςελ 7311).

2007 ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΜΗΝΑΡΧΟΥ (Ι) Ι. ΚΟΥΡΑΤΖΟΓΛΟΥ ΅
Σ ΣΥΣΛΣΧ ΔΕΡ ΨΕΟΕΛ ΕΡ ΗΩΘ ΥΟΕΣΡ.

HTTP://WWW.TRUTHISON.COM/