Όλη μου τη ζωή τη πέρασα σ 'ένα άσπρο δωμάτιο

Ήταν απόμακρο από κάθε άνθρωπο ,ήταν σε κόσμους αφάνταστους
Το άσπρο δωμάτιο στο οποίο έζησα
αι πολλοί άλλοι θα είναι η μοίρα τους να ζήσουν
!'αυτό το δωμάτιο μοιρολό"ησα "ια το δ#ρο που λεν πολλοί ζωή
Τα πρ#τα δάκρυα μου αντίκρισα όμως ποτέ δε μπόρεσα να τα κρατήσω
$άντα σαν συναισθήματα η μοίρα τους ήταν να κυλο%ν απ'τα &έρια μου
αι να &άνονται στο πουθενά ,μέσα στην απεραντοσ%νη του τίποτα
'κου"α κραυ"ές μέσα σ'αυτό δωμάτιο
(ια πόρτα το 'κλεινε κι αυτή ντυμένη στα λευκά
$οτέ δε μπόρεσα να τη διαπεράσω
$οτέ δε μπόρεσα να τη σπάσω
)ι φωνές που άκου"α να με προτρέπουν να φ%"ω
Ήταν απ'το παράλο"ο του νου μου
*ομίζω με εί&αν δεμένο μ'αλυσίδες
αι κλεισμένο στο δωμάτιο το%το
(α δε μπορο%σα να καταλά+ω το "ιατί
,ιατί- .φο% τρελος δεν είμαι
)%τε προ+λήματα /υ&ικά ποτέ δεν εί&α
$ες μου "ιατί να 'μαι κλεισμένος σ'αυτό το άσπρο δωμάτιο
άθε +ράδυ στον %πνο μου +λέπω "%ρω μου αίματα να κυλο%ν
Τα πρόσωπα ανθρ#πων που πλή"ωσα ή με πλή"ωσαν
)ι αναμνήσεις 0επετά"ονται μέσα απ'τους τοί&ους
(ε σφί""ουν ,με πνί"ουν και όλα αυτά μέσα σ'αυτό το άσπρο δωμάτιο
!το οποίο ποτέ ε"# δεν ήθελα να ζήσω
!'αυτό το δωμάτιο δεν υπάρ&ουν παράθυρα
1ε μπορ# να δω έ0ω ,δε 0έρω αν υπάρ&ει έ0ω
1ε 0έρω αν υπήρ&α ποτέ ε"# εκεί στο έ0ω
2σως "εννήθηκα εδ# μέσα "ια να ε0υπηρετ# κάποιο σκοπό
,ι'αυτό έ&ω και στη κάρτα μου κάποιον αριθμό
2σως δεν είμαι δέσμιος μόνο ε"#
Τα πρωινά +λέπω τους νοσοκόμους να μπαίνουν μέσα και να μ'ε0ετάζουν
Τη "λ#σσα τους δε μπορ# να τη καταλά+ω,είναι ά"νωστη σε μένα
(ου φαίνεται σαν κραυ"ή μίσους,σαν εντολή επικεφαλή
$όσο θα 3θελα να δραπετε%σω απ'το δωμάτιο αυτό
*α φ%"ω και να μη 0ανα"υρίσω
Το μόνο που θέλω είναι στο έ0ω τον θάνατο να συναντήσω
,ι αυτό άρα"ε λέτε να είμαι μες τις αλυσίδες κλεισμ