You are on page 1of 4

POEZIA E HUMBJES

TI ASNJEHERE S'E KUPTON CFARE HUMB LODRON SI NJE MACE NE HAPESIREN E GJELBER TE SYVE TE TU DHE UNE I FYER I POSHTERUAR TE PERGJOJ PAS HIJES SIME BEHET VONE, SA VONE NGA NDARJA UNE MBI PRUSH THYEJ SHKARPA SI IDIOT I FRYJ HIRIT NDIZU ZJARR DHE HEDH ATY LULE, SHAMI, VJERSHA RROBAT E CDO GJE QE KAM E NGEL NJE LAKURIQ I VARFER, ZHVESHUR QE ZJARRI DOT ME S'E NGROH. TI ASNJEHERE S'E KUPTON CFARE HUMB LODRON SI NJE GJETHE NE LULISHTET PA ANE TE SYVE TE TU POR UNE DUA TE TE DUA ME CDO KUSHT

NETE SHKURTI

T shtna Nata shpohet e pikon U mbush qyteti me uj prej macesh T shtna, t shtna Rrzohet gjumi prmbi nnat Rrjedh npr udh qumshti i gjirit Valiumi Frika qytetare, mesh e mekur nn bankat e drunjta T shtna t shtna Zhurmojn npr qepalla kpuct e rnda Me kmb t mitura ushtarsh brenda

ATDHEU TURIST Kamarda ishte ktu Pantallonat e shkurtra Aparatin fotografik nuk e shqiste dore Vrtik kokn me flok t bardh linuar Flok t bardh, vargan turistsh me krcinj konserve Plak prej shndeti dhe qershori Nn bluzat e bardha lisho e vesh trupin Zhurm zanoresh jan thithat gjinore Tek hapin rrath t shtrembr n ujin e ndenjur te bluzs

=C7far drithrash Kamarda, plot Jot shoqe parkon n pleqerin posht bluzs Nuk e lshon aparatin, emri i marks Me Y greke, q ndryshe kalamajt e shqiptojn T pist lypin amakiza e qindarka T pist, t shprishur gjaku Plaka shtrngon Qemerin e kishs, q sapo doli Ata shkruajn se ishin aty T dy ift pleqsh Kamarda kthehu n katund. Aparati fotografik, aparati fotografik Krcinjt, falanga falangjesh, turistt e zbardhur Turistt, turistt, me flok t bardh, t verdh Kisha ku u martua Kastrioti Ishe aty Kamarda Shtrngonit aparatin fotografik, ktu t vjedhin Dy cicat si nj autobus i vetm prmbi hartn gurore e pluhur Qumsht pluhur ish-qumshti italo-shqiptar

MERZIA Merzia varferon vec pjese te trupit Te cilat fshihen nen bust Merzia, piedestali qe me larton Kesaj rruge pa tradita, pa barrikada Te pjek merzia, merzia, merzia Sic piqet nje pikture anitike, plasaritet verniku Pluhuri mbi pikture i josh qepallat te ulen E tonet kuqerreme te burojne nga merzia Prej piktures e sajojne dhomen e vetevrasjes, ku perdet u ulen eshte dhoma e mire e miqve, me veles I je qepur nje karrigie te rende dhe nuk del kurre Nga titulli i librit, brenda te cilit sigurisht qe ti ekziston Nen emra te rreme e kujtese te njellojte Ne nje cep te bibliotekes do ta gjej te vjeter librin Merzia, merzia Merri gjymtyret e mija e hidhi ne ndonje loje Ku vec mund te humbet Vec te mos e prek me trupin As te falem me to nuk dua Ose i nderroj gjymtyret me floket e mij Ah, floket e mij dy here te prere, aq te gjate Mes tyre gjendesha mes nje kopshti trendafitesh ujitur pa gjak Ku stolat kendonin me ze te harruar shatervani...

Aty midis flokesh i shpetoja njerezise Tek me sy te mbyllur ecja e s'me shihnin Kerkoj floket e mij qe qene te verdhe Po krejt ma thithnin te keqeni dhe me linin mua Vec merzira te mira Po tani qe pa floke kam mbetur, pa njerez kam mbetur Merzia Eshte dicka e hidhur qe nuk ben dot pa te me Si edhe pa e quajtur pikellim apo me fjale me te ndera eshte dicka qe vertet te kthen ne bust Barkun me qime e kofshet t'i fsheh e t'i ruan Ne uje te mbyturish Qe t'i kesh per pleqeri Tani qe zhduka edhe floket e shenjte nje figure e lojes me letra jam bere Duke buzeqeshur me nje lule gazi ne dore Me ca rroba te stolisura fort Bust, bust spathi, si fant Me dy koke e kater duart me thika e gjethe te gjumit Tanime merzia si nje gjarper pellumb Ne nje fole thurur prej flokesh te ngordhur Ngroh si veze dy kokat e mija Njera eshte per vrasje, tjetra per vetvrasje. AUTO

FLENE NE XHEPA LETRAT E PADERGUARA I NDJEJ NEN LEKURE RRESHTAT TE PESHPERIJNE ZARFAT TEK DRIDHEN FILATELI QE TE DASHURIT NUK DO TE MUNDIN TE MA SHQISIN NGA MISHI JANE LETRA QE MBASE EDHE I SHKROVA POR VETES IA DERGOVA NE ADRESA TE LARGETA THUAJ SE VETEN DUA TE SQAROJ ME ARSYET E TE TJEREVE PER PAMUNDESITE E MIA ME FLENE NEN LEKURE LETRA NJE TUFE E TERE LETRA QE MBASE EDHE DO TE NISEN NE FAKT U NISEN, POR PER TEK UNE QE SI KUTI POSTARE E VJEDHUR GRUMBULLOJ PER VETE NJE FARE NGROHTESIE, FJALE TE MIRA QE VETE I SHKROVA PER TE TJERE AQ MIRE SA NUK MUNDET ASKUSH TE ME SHKRUAJE.

POEZIA E HUMBJES

TI ASNJEHERE S'E KUPTON CFARE HUMB LODRON SI NJE MACE NE HAPESIREN E GJELBER TE SYVE TE TU DHE UNE I FYER I POSHTERUAR TE PERGJOJ PAS HIJES SIME BEHET VONE, SA VONE NGA NDARJA UNE MBI PRUSH THYEJ SHKARPA SI IDIOT I FRYJ HIRIT NDIZU ZJARR DHE HEDH ATY LULE, SHAMI, VJERSHA RROBAT E CDO GJE QE KAM E NGEL NJE LAKURIQ I VARFER, ZHVESHUR QE ZJARRI DOT ME S'E NGROH. TI ASNJEHERE S'E KUPTON CFARE HUMB LODRON SI NJE GJETHE NE LULISHTET PA ANE TE SYVE TE TU POR UNE DUA TE TE DUA ME CDO KUSHT