Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Μηνός Μαρτίου

  

Κάθε Σάββατο και Κυριακή: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
Κάθε Σάββατο εσπέρας: η Ακολουθία του Εσπερινού στις 5:00 μ.μ.
Κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη: η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου
5:00 μ.μ. 
Κάθε Τετάρτη εσπέρας: η Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων
7:00 μ.μ. 
Κάθε Παρασκευή πρωί: η Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων
7:00 π.μ. 
Κάθε Παρασκευή εσπέρας: η Ακολουθία των Χαιρετισμών στις 7:00 μ.μ. 
Κάθε Κυριακή εσπέρας: η Ακολουθία του Κατανυκτικού Εσπερινού
5:00 μ.μ., και στη συνέχεια ομιλία πάνω σε επίκαιρα και ενδιαφέροντα θέματα.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
στις

Μηνιαία έντυπη έκδοση της Ενορίας Αγίου Διονυσίου Ιλίου
Τεύχος 13ο, Μάρτιος 2014

στις
στις

στις

*Τρίτη, 25η Μαρτίου, Εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Εθνική Επέτειος:
Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.

*Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοιχτός καθημερινά από τις 9:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 μ.μ., και
από τις 5:00 μ.μ. μέχρι τις 7:00 μ.μ.
*Διεύθυνση: οδός Αετόπετρας 19, Τ.Κ. 13122 – Ίλιον
*Τηλέφωνο Ναού: 210-2634025
*Τηλέφωνα Ιερέων:
π. Γεώργιος Κορρές: 6937-270622
π. Συμεών Αυγουστάκης: 6975-517775

*Το παρόν έντυπο εκδίδεται υπό την πνευματική καθοδήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου
Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως, κ.κ. Αθηναγόρα, και με τη συντακτική ευθύνη του
Εφημερίου της Ενορίας, Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη.

Κερί-Καντήλι-Θυμίαμα
Αδιαλείπτως παρατηρούμε να έρχεται ο κόσμος στις εκκλησίες, και
πάντα το πρώτο είναι να ανάψει ένα κερί, όπως να δώσει παραγγελία σε
κάποιον που θα επισκεφθεί ένα μεγάλο προσκύνημα (Ιεροσόλυμα, Άγιο Όρος,
ένα μοναστήρι κ.ο.κ.) να του ανάψει εκεί ένα κεράκι. Βλέπουμε οι περισσότεροι
πιστοί να έχουν καλώς στα σπίτια τους ένα καντήλι, όπως και να επιθυμούν να
ανάβουν τα καντήλια της εκκλησίας, και να θυμιάζουν την κατοικία τους. Το
αξιοσημείωτο έγκειται στο ότι ο κόσμος μας πραγματοποιεί μεν τις πράξεις
αυτές με μεγάλη ευλάβεια, αλλά χωρίς να γνωρίζει την πραγματική σημασία της
ενέργειας αυτής. Συχνά,
μάλιστα, μέσα στην κίνηση
να ανάψει το κεράκι, το
καντήλι και το θυμιατό
του, κρύβεται μία μεγάλη
δεισιδαιμονία.
Το
αγνό
και
μαλακό κερί συμβολίζει το
εύπλαστο της ψυχής μας.
Όπως το κερί λιώνει
αθόρυβα και φωτίζει, έτσι
και εμείς με τη Χάρη του
Θεού θα πρέπει να
«λιώνουμε», μέχρι τη στιγμή που θα αφήσουμε το πνεύμα μας στο Θεό Πατέρα,
θυσιαζόμενοι για το Θεό Πατέρα και για τον πλησίον μας. Όπως ακριβώς έπραξε
και ο Χριστός επί της Γης. Να φωτίζουμε και να ευεργετούμε διαρκώς τους γύρω
μας αθόρυβα και χωρίς επίδειξη, όπως έκανε και Εκείνος σε εμάς.
Το κερί που βρίσκεται στις εκκλησίες αντικατοπτρίζει επίσης το «νεκρό»
εαυτό μας. Όταν το βάζουμε όρθιο και αναμμένο στο μανουάλι, συμβολίζει τον
Αναστημένο Ιησού, οπότε ομολογούμε και τη δική μας Ανάσταση. Με τα κεριά
στα μνημόσυνα, στην κηδεία και στα κόλλυβα, ομολογούμε την πίστη μας στην
Ανάσταση των νεκρών, όπως επίσης στη δίκαιη κρίση της ημέρας εκείνης, κατά

την οποία όλοι μας, πλούσιοι και φτωχοί, άρχοντες και δούλοι, θα σταθούμε
ενώπιον του Δίκαιου Κριτή. Με τη λαμπάδα στο Μυστήριο του Βαπτίσματος
ομολογούμε την πνευματική ανάσταση του βαπτιζόμενου, ενώ στο Μυστήριο
του Γάμου ομολογούμε ότι όπως φωτίζουν οι καθαρές λαμπάδες, έτσι και εμείς
με τη Χάρη του Θεού θα σταθούμε φωτεινά παραδείγματα για τα παιδιά μας, και
δεν θα προδώσουμε την τιμιότητα του Γάμου.
Ένα ή δύο κεριά είναι αρκετά για τους ζωντανούς και για τις ψυχές των
κεκοιμημένων αδελφών μας. Είναι λανθασμένη η συνήθεια να ανάβουμε πολλά
κεριά, με τη σκέψη πως δήθεν θα μας σώσουν. Ας προσέξουμε τον τρόπο της
ζωής μας, διότι όσα κεριά και αν ανάψουμε, δεν μας σώζουν, εάν δεν ζούμε με
μετάνοια, με εξομολόγηση, με προσευχή και με ενεργή συμμετοχή στα
Μυστήρια της Εκκλησίας μας.
Το καντήλι συμβολίζει το ανέσπερο
φως που είναι ο ίδιος ο Χριστός, τον οποίο
καλούμαστε να μιμηθούμε. Δηλαδή: α΄) να
φωτίσουμε τους εαυτούς μας με το αληθινό
φως της γνώσεως, β΄) να γίνουμε φώτα,
όπως έγιναν οι μαθητές του Χριστού.
Ανάβουμε το καντήλι στην εκκλησία και
στα σπίτια μας για να μας θυμίζει ότι η πίστη
μας είναι φως, αφού ο Κύριός είπε: «Εγώ
ειμί το φως του κόσμου». Το φως του
καντηλιού αντιπροσωπεύει το φως, με το
οποίο ο Χριστός καταυγάζει τις ψυχές μας.
Ανάβουμε το καντήλι για να μιμηθούμε τους
Αποστόλους και όλους τους Αγίους μας, οι
οποίοι κατά τον Απόστολο Παύλο είναι
«τέκνα φωτός». Για να ελέγχονται από το
φως Του τα σκοτεινά μας έργα, οι κακές
ενθυμίσεις, και για να επανερχόμαστε στο δρόμο του φωτός του Ευαγγελίου. Για
να μας υπενθυμίζει το αδιάλειπτο της προσευχής μας.
Ένα καθαρό ποτήρι με αγνό λάδι ελιάς πρέπει να χρησιμοποιούμε στο
καντήλι μας, και όχι να έχουμε την κακή συνήθεια να χρησιμοποιούμε σπορέλαιο
ή άλλα παράγωγα αυτού. Επιβάλλεται το αγνό ελαιόλαδο, ώστε να βιώνουμε
συνεχώς την προσευχή του Ιησού στον Κήπο των Ελαιών στη Γεθσημανή.
Το ελαιόλαδο είναι το καλύτερο και το πιο καθαρό λάδι, και αυτό
προσφέρουμε πάντα στον Ένα και Αληθινό Θεό. Το άναμμα του καντηλιού με
ελαιόλαδο είναι μία δική μας μικρή θυσία, σημείο και δείγμα ευγνωμοσύνης και
αγάπης που οφείλουμε στο Θεό για την ύψιστη Θυσία που έκανε για μας με το

Σταυρικό Του θάνατο. Τον ευχαριστούμε για την Πατρική Του αγάπη, για την
υγεία που μας χαρίζει, για τη σωτηρία τη δική μας, άλλα και όλου του κόσμου,
μα πάνω απ’ όλα για τις άφθονες και πλούσιες δωρεές του Παναγίου Πνεύματος.
Το ακοίμητο καντήλι πρέπει απαραιτήτως να καίει στο εικονοστάσι του
σπιτιού μας, ώστε εμείς να επαγρυπνούμε στο ότι ο πνευματικός μας αγώνας
οφείλει να είναι ακοίμητος. Το καντήλι το ανάβουμε μπροστά στις εικόνες των
Ιερών Ναών, στον Εσταυρωμένο πίσω από την Αγία Τράπεζα, και στους τάφους
των προσφιλών κεκοιμημένων αδελφών μας.
To λιβάνι ή θυμίαμα είναι ένα
από τα τρία δώρα που προσέφεραν οι τρεις
Μάγοι στο νεογέννητο Χριστό. Συμβολίζει
την προσευχή μας που ανέρχεται σαν τον
καπνό στο θρόνο του Θεού. Όπως δηλαδή το
λιβάνι συναντάται με το αναμμένο
κάρβουνο, και δεν μένει εκεί, αλλά αφού
θερμανθεί ανέρχεται προς τα πάνω
σκορπώντας την ευωδία, έτσι και οι ψυχές
μας με θερμή πίστη προσευχόμενες πρέπει
να μην κολλούν στα γήινα υλικά, όταν
λατρεύουν το Θεό, αλλά να φτερουγίζουν
προς τα πάνω θερμές, μυροβλύζουσες και
απαγκιστρωμένες από τις υλικές μέριμνες.
Με την ανάταση του νου και της ψυχής μας
προς τα πάνω, η προσευχή μας γίνεται πιο
καθαρή και η κοινωνία μας με το Θεό
περισσότερο ουσιαστική. Το θυμίαμα μάς
μεταφέρει στο χώρο της προσευχής των
Αγίων στον Ένα και Αληθινό Θεό, και τονίζει
τη συνεχή παρουσία του Κυρίου και των
Αγίων στη ζωή μας.
Τα θυμιατά που χρησιμοποιούμε στους Ιερούς Ναούς είναι κινητά
μεταλλικά σκεύη, τα οποία στο κάτω μέρος τους δέχονται τα αναμμένα
κάρβουνα ή καρβουνόσκονη. Εξαρτώνται από τέσσερις αλυσίδες με δώδεκα
κουδουνάκια, τα οποία συμβολίζουν τους τέσσερις Ευαγγελιστές και τους
δώδεκα Αποστόλους αντίστοιχα. Η βάση του θυμιατού συμβολίζει την
ανθρώπινη φύση του Χριστού μέσα στα σπλάχνα της Παναγίας Μητέρας Του. Τα
ανάμενα κάρβουνα συμβολίζουν το πυρ της θεότητας. Είναι η «βάτος η
φλεγόμενη, αλλά μη κατακαιόμενη». Η φωτιά συμβολίζει και τη Θεία Αγάπη που
ως φωτιά καίει την καρδιά του κάθε πιστού.