Adkvfoef;a&$.

ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsdef trSm;rsm;
twGJ 5

jrefrmha&;&maqmif;yg;rsm;

Relatives of prisoners wait outside Insein prison in Myanmar

လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားက ဆုိး၀ါးေသာ ေထာင္တြင္း
အေျခအေနမ်ားကုိ ထုတ္ေဖာ္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

1

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

2

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsdef trSm;rsm;
twGJ 5
jrefrmha&;&maqmif;yg;rsm;

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

3

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

yHkEdSyfrSwfwrf;

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl ) twGuftxl;xkwfa0onf
2009 ckESpf
pifumyledKifiH
POLARIS BURMESE LIBRARY ( SINGAPORE )

Index: Myanmar History, Myanmar Politic, Bo Than shwe, Daw Aung San Suu Kyi,
Polaris Burmese Library, LPK Library, Myanmar Junta, Myanmar Democracy,

Myanmar Human Rights, Myanmar People, Myanmar Student, Kokang, UWSA, KNU,
KIO, SSA, Wa, KIA, DKBA, Karen, Insein Prison, Political Prisoners, General Aung
San, Arakan, Ethnic in Burma, Buddhist Monks, Saffron Revolution,

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

4

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားက ဆုိး၀ါးေသာ ေထာင္တြင္း
အေျခအေနမ်ားကုိ ထုတ္ေဖာ္
TUESDAY, 22 SEPTEMBER 2009 18:40 ရန္ပိုင္

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
56:2009-09-22-11-42-30&catid=1:news&Itemid=2

ျမန္မာႏုိင္ငံတဝန္းရွိ စစ္အစိုးရ အက်ဥ္းေထာင္ မ်ားအတြင္း ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား
က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ လုံေလာက္စြာ မရရွိျခင္းႏွင့္ အစားအစာ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းမ်ားေၾကာင့္
က်န္းမာေရး ဆိုးဝါးမႈမ်ားရွိေၾကာင္း မၾကာေသးခင္က ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာေသာ
အက်ဥ္းသားမ်ားက ေျပာသည္။

ေထာင္တြင္းတြင္ က်န္းမာေရး အခက္အခဲရွိလွ်င္ အေရး ေပၚလူနာမ်ား အေနျဖင့္ ေထာင္ျပင္ပရွိ
ျပည္သူ႔ေဆးရုံသုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ကုသရၿပီး တခါတရံတြင္ အာဏာပုိင္မ်ားက ခြင့္မျပဳေသာေၾကာင့္
အသက္ဆုံးရႈံးရေသာ အက်ဥ္းသားမ်ားပင္ ရွိေၾကာင္း မၾကာေသးခင္က သာယာဝတီ

အက်ဥ္းေထာင္မွ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာေသာ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ကုိေအာင္ထြန္းက
ေျပာသည္။
“တကယ့္အေရးေပၚကိစၥ ညပုိင္းမွာ ေပၚလာရင္ေတာ့ဗ်ာ၊သူတုိ႔ကလည္းခြင့္မျပဳေတာ့ မကုႏုိင္လုိ႔
တိမ္းပါးသြား တဲ့သူေတြ မနည္းဘူး၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈကေတာ့

က်ေနာ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္က စၿပီး၊ ျပန္ထြက္တဲ့ အခ်ိန္အထိ ေထာင္မွာ ဆရာ၀န္မရွိဘူး၊
ေဆးမႉးအဆင့္ရွိတဲ့ သူပဲရွိတယ္၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ မလုံေလာက္ဘူး၊
ေဆး၀ါးမလုံေလာက္ဘူး” ဟု ၎ကေျပာျပသည္။

ကိုေအာင္ထြန္းသည္ “ျမန္မာႏုိင္ငံ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္း” စာအုပ္
ေရးသားျပဳစုသည့္အတြက္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ စစ္ အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီး၍ ေထာင္ဒဏ္ ၁၇ ႏွစ္
ခ်မွတ္ခံခဲ့ရသူျဖစ္သည္။

ထုိ႔အတူ သရက္ေထာင္တြင္လည္း အစားအေသာက္ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း၊ ေဆး၀ါးမျပည့္စံုျခင္း၊

ေဆးကုသခြင့္မရျခင္း၊ အဓမၼအလုပ္ ေစခိုင္းျခင္းမ်ား ၾကံဳခဲ့ရၿပီး အင္းစိန္ေထာင္တြင္ ရွိစဥ္ကလည္း
ခုခံအားက်ေရာဂါျဖင့္ ေသဆံုးသူ အက်ဥ္းသားမ်ားကို ေတြ႔ခဲ့ ရသည္ဟု သရက္ေထာင္မွ
လြတ္ေျမာက္လာေသာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ကိုထြန္းထြန္ျငိမ္းကလည္း ဆုိသည္။
“ေဆးမရွိဘူး။ ဆရာ၀န္ကလည္း ဘာမွ လုပ္ပိုင္ခြင့္မရွိဘူး”ဟု ၎ကေျပာသည္။
အဆိုပါ သရက္ေထာင္တြင္ သံတြဲေထာင္မွ ေရႊ႔ေျပာင္းလိုက္ေသာ အစာေရျပြန္ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္
၈၇ ႏွစ္အရြယ္ေတာင္ ကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ဦးေက်ာ္ခိုင္ကို
သရက္ေထာင္ ရင္ခြဲ႐ံုတြင္ တဦး တည္းထားရွိၿပီး၊ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးကာလ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

5

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရေသာ မနီလာသိန္း၊ ပခုကၠဴမွ ဦးသန္႔ရွင္း၊ သာယာ၀တီမွ ကိုေဂ်ာ္လီထြန္း၊ ဘိုကေလးမွ
ဦးေအာင္ခင္ဘုိ ႏွင့္ ကိုစိန္ေအး၊ ေတာင္ကုတ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္ခိုင္ တို႔အပါအ၀င္
ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၄၀ နီးပါးလည္း သရက္ေထာင္တြင္ရွိေနေသးသည္ဟု သိရသည္။
လက္ရွိ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ က်န္းမာ ေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ အေျခအေနမွာ
အင္မတန္ဆုိးရြားေန၍ မၾကာေသးခင္က ျပန္လြတ္လာေသာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား

ကုိမ်ိဳးရန္ေနာင္သိမ္းသည္လည္း ေထာင္တြင္းက်န္းမာေရးအေျခအေန ဆုိး၀ါးမႈ ေၾကာင့္
လမ္းမေလွ်ာက္ႏုိင္ေၾကာင္း သိရသည္။
မႏၱေလးအုိးဘုိေထာင္တြင္လည္း အက်ဥ္းသားမ်ားသည္ အစားအေသာက္ခ်ိဳ႕တဲ့မႈမ်ား ရွိေနၾကၿပီး
ေထာင္၀င္စာ ႏွင့္ ျပင္ပ အလႉရွင္မ်ား ၏ လႉဒါန္းမႈမ်ားကုိသာ အားထားေနရေၾကာင္း၊

ေထာင္အာဏာပုိင္မ်ား ကလည္း ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္သူမ်ား ကုိသာ အခြင့္အေရးေပးေၾကာင္း
ျပန္လြတ္လာသည့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ကိုဘိုဘို က ေျပာသည္။
ကုိဘုိဘုိ ( ခ ) ကုိမ်ိဳးေက်ာ္သူသည္ ယခင္က (ABSDF -ေျမာက္ပုိင္း)
အဖြဲ႔၀င္ေဟာင္းတဦးျဖစ္သည္။ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ အဖမ္းခံခဲ့ရၿပီး

မႏၱေလးအုိးဘုိေထာင္တြင္ ေထာင္ဒဏ္ တသက္တကြ်န္းက်ခံခဲ့ရသူျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
“က်ေနာ္ေထာင္တသက္က်ေတာ့ က်ေနာ့္မိန္းမက ေထာင္ထဲမွာ လာၿပီးေတာ့
ကြာရွင္းခြင့္ေတာင္းတယ္၊ အခုေတာ့ သားေလးတေယာက္က်န္ခဲ့တယ္”ဟု ကိုဘိုဘိုက
ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာျပသည္။

မႏၱေလးအုိးဘုိေထာင္မွ ကုိရန္ႏုိင္မင္း၊ ကုိစိန္လင္း၊ ကုိစုိးမုိးႏုိင္၊ မဇင္မာေအာင္၊

ရွမ္းအမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ဦးေစာၾကာဦး ႏွင့္ မေကသီေအာင္တုိ႔ပါ၀င္ၿပီး၊
သာယာ၀တီေထာင္မွ ဦးေသာင္း၀င္းဗုိလ္၊ ဦးဘခ်စ္ႏွင့္ ေကအန္ယူမွ

ကုိေရႊသားတုိ႕ပါ၀င္ၿပီး၊သရက္ေထာင္မွမေကြးတိုင္း အန္အယ္လ္ဒီ ဥကၠဌ ဦးျမင့္ဦး၊
ကိုရန္ေအာင္ေရႊ၊ ဦးသာခ်ိဳ (ေရနံေခ်ာင္း)၊ နတ္ေမာက္မွ ကိုေဌး၀င္း၊ ေခ်ာက္မွ

ကိုထြန္းထြန္းျငိမ္းတို႔အျပင္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာသံ႐ံုး စီးနင္းမႈျဖင့္ စြဲခ်က္တင္
ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည့္ ရခိုင္ ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ကိုခိုင္ေကာင္းစံႏွင့္ ေကအန္ယူမွ ကိုေတာၾကည္တို႔
ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာသည္ဟု သိရသည္။
စစ္အစုိးရက ၿပီခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာ ၁၈ရက္ေန႔မွ စတင္ၿပီးအက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ဦးကုိ
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္ျပဳမည္ဟု ေၾကညာခဲ့ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား
ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (AAPP )က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၁၂၇ ဦး
လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သည္ဟု ထုတ္ျပန္ထားသည္။
AAPP ၏ စာရင္းအရ ၂၀၀၄ခုႏွစ္တြင္ အက်ဥ္းသား ၁၄၃၁၈ ဦးတြင္ ၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား

၆၀ဦး၊၂၀၀၅ခုႏွစ္တြင္ အက်ဥ္းသား ၄၀၀ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၃၄၁ဦး၊ ၂၀၀၇ခုႏွစ္တြင္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

6

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အက်ဥ္းသား ၈၅၈၅ ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္း သား ၂၀ဦး ၊ ၂၀၀၈ခုႏွစ္တြင္ အက်ဥ္းသား
၉၀၀၂ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၉ဦးပါ၀င္ၿပီး၊ ယခု ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းပုိင္း ေဖေဖာ္၀ါရီလက
အက်ဥ္းသား ၆၃၁၃ ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၃၁ဦးသာ လြတ္ေျမာက္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

ဤသတင္းကုိ အိႏၵိယ အေျခစိုက္ ဧရာဝတီ သတင္းေထာက္ ဇာနည္မာန္ ပူးေပါင္းပါ၀င္
ေရးသားသည္။

ကရင္ရြာသား ရာႏွင့္ခ်ီ၍ ကူးစက္ေရာဂါ ျဖစ္ပြား
TUESDAY, 22 SEPTEMBER 2009 19:07 ဧရာဝတီ
ကရင္ျပည္နယ္၊ ဖာပြန္ခ႐ုိင္ရွိ ေက်းရြာတခ်ဳိ႕တြင္ လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ပတ္ခန္႔က စတင္ၿပီး
ကူးစက္ေရာဂါတမ်ဳိး ျဖစ္ပြားေနသျဖင့္ ရြာသား ၃၀၀ ခန္႔ ဖ်ားနာေနၾကသည္ဟု
ကရင္တုိင္းရင္းသား သတင္းရပ္ကြက္မွ သိရသည္။
အဆုိပါ အမ်ဳိးအမည္မသိ ကူးစက္ေရာဂါေၾကာင့္ ယခုအခ်ိန္ထိ လူအေသ အေပ်ာက္
မရွိေသးေၾကာင္း ကရင္ျပည္နယ္အတြင္း လႈပ္ရွားေနေသာ နယ္လွည့္ ေက်ာပိုးအိတ္
က်န္းမာေရးလုပ္သားအဖြဲ႔မွ တာဝန္ခံ တဦးျဖစ္သူ ဦးမန္းမန္းက ေျပာသည္။

“ဒီရာသီမွာ တုပ္ေကြး ျဖစ္တတ္ၾကတယ္၊ တုပ္ေကြးထက္ ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးလား၊
ဝက္တုပ္ေကြးလား အဲဒါေတြကို စိုးရိမ္ေနတာ” ဟု ဦးမန္းမန္းက ဧရာ၀တီကုိ ေျပာသည္။
ေရာဂါကူးစက္သူတြင္ လည္ေခ်ာင္းနာျခင္း၊ ႏွာရည္ယိုျခင္း၊ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္း၊ ကိုယ္ပူရွိန္
ျမင့္တက္ျခင္း စသည္တုိ႔ ျဖစ္ေပၚတတ္သျဖင့္ တုပ္ေကြး ေရာဂါ လကၡဏာမ်ားႏွင့္ ဆင္တူသည္ဟု
သိရသည္။

အလယ္တန္း စာသင္ေက်ာင္း တေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသားေပါင္း ၆၀ ခန္႔တြင္ ထိုေရာဂါ
ကူးစက္ေနသျဖင့္ ေက်ာင္းပိတ္ထားရသည္ဟု ဦးမန္းမန္းက ေျပာသည္။

တုိက္ပဲြမ်ား ျဖစ္ပြားတတ္ေသာ အဆုိပါ ေဒသကုိ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးေရးအဖဲြ႔မ်ား၊
အာဏာပုိင္တုိ႔၏ က်န္းမာေရး အဖဲြ႔မ်ား သြားေရာက္ၾကျခင္း မရိွဟု သိရသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ အဆုိပါေဒသမွ ျပည္သူမ်ား၏ က်န္းမာေရးအတြက္ ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္ အေျခစုိက္
အကူအညီေပးေရး အဖဲြ႔တခ်ဳိ႕က ေဆာင္ရြက္ေပးေနသည္။
လတ္တေလာ ျဖစ္ပြားေနေသာ ကူးစက္ေရာဂါ အေၾကာင္း အတိအက် သိရွိႏိုင္ရန္

နယ္လွည့္ေက်ာပုိးအိတ္အဖြဲ႔က သြားေရာက္ စံုစမ္း၊ စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္ေနသည္
ဟုဆိုသည္။

ယခု ကူးစက္ေရာဂါမွာ ပံုမွန္ ျဖစ္ပြားေနက် တုပ္ေကြးေရာဂါထက္ ကူးစက္ႏႈန္း
ျမန္ဆန္ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

7

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လူငယ္မ်ား ထိုကူးစက္ေရာဂါ ျဖစ္ပြားေနၿပီး၊ ကိုယ္အပူခ်ိန္ ျမင့္တက္မႈေၾကာင့္ စိုးရိမ္ရေၾကာင္းကုိ

ဖာပြန္ခ႐ုိင္အတြင္းရွိ တာ့အူဒဲရြာမွ ေဆးမႉးတဦး၏ အေၾကာင္းၾကားခ်က္အရ စတင္ သိရိွရသည္ဟု
ကရင္ တုိင္းရင္းသား သတင္းဌာန ျဖစ္ေသာ ကြယ္ကလူ (Kwekalu) မွ အယ္ဒီတာ အယ္နာက
ေျပာသည္။

“ကေလးေတြမွာ ကိုယ္အပူခ်ိန္ ၁၀၃ ကေန ၁၀၄ အထိ ျဖစ္ပြားတာေၾကာင့္ ကေလးေတြအတြက္
စိုးရိမ္ရတယ္ လို႔ က်ေနာ့္ကို တာ့အူဒဲရြာက ေဆးမႉးက ေျပာတယ္” ဟု အယ္ဒီတာ အယ္နာက
ဧရာဝတီကို ေျပာသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလတြင္လည္း ဤကူးစက္ေရာဂါ တႀကိမ္ ျဖစ္ပြား ခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊
ကေလးတခ်ဳိ႕ အေသေပ်ာက္ ရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

စစ္အစုိးရ က်န္းမာေရးဌာနက ထုိေဒသရိွ က်န္းမာေရး အေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး
သတင္းထုတ္ျပန္ေလ့ မရိွေပ။

ရန္ကုန္ေလဆိပ္တြင္ အဖမ္းခံရသူ
အင္းစိန္ေထာင္သို႔ ပို႔ေဆာင္ခံရ
MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 20:16 ေအးလဲ့
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
50:2009-09-21-13-17-50&catid=1:news&Itemid=2

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ခံယူထားေသာ ႏိုင္ငံေရးသမား ဦးေက်ာ္ေဇာလြင္ (ေခၚ)

ဦးညီညီေအာင္ကို အင္းစိန္ေထာင္သို႔ ပို႔ေဆာင္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း မိသားစုဝင္မ်ားႏွင့္
ေတြ႔ဆံုခြင့္ မေပးေသးေၾကာင္း သိရသည္။
ဦးညီညီေအာင္သည္ ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလ ၃ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္မဂၤလာဒံု ေလဆိပ္အဝင္၌
အဖမ္းဆီး ခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္ၿပီး ၁၇ ရက္ေန႔က အင္းစိန္ေထာင္သို႔ပို႔လိုက္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ အေျခစိုက္
အေမရိကန္သံ႐ုံးက မိသားစုထံ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားလိုက္သည္ဟု သိရသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ ျမန္မာသံ႐ုံးမွတဆင့္ ဗီဇာရယူၿပီး ဘန္ေကာက္မွ စက္တင္ဘာ ၃ ရက္ေန႔ညေနပိုင္း
ေလယာဥ္ TG/305 ျဖင့္ ထြက္ခြာသြားစဥ္ ရန္ကုန္အဝင္၌ စစ္အစိုးရက ထိန္းသိမ္းထားခဲ့ၿပီး ၁၉
ရက္ေန႔ကမွ အေမရိကန္ သံ႐ုံးအရာရွိႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ေပးေၾကာင္း သိရသည္။

အေဒၚျဖစ္သူ ေဒၚခင္ခင္ေဆြက ယေန႔ အင္းစိန္ေထာင္သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ရာ ဦးညီညီေအာင္ႏွင့္
လူခ်င္း ေတြ႔ခြင့္မရဘဲ အေမရိကန္သံ႐ုံး အကူအညီျဖင့္ အစားအေသာက္မ်ားကိုသာ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

8

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေပးခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။
ဦးညီညီေအာင္ကို အေရးေပၚစီမံခ်က္အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ - ၅ (ည) ျဖင့္ တရားစြဲဆိုထားျခင္းျဖစ္ၿပီး
လာမည့္ ေအာက္တိုဘာလ ၁ ရက္ေန႔ တြင္ တရား႐ုံးထုတ္မည္ဟု အေမရိကန္ သံ႐ုံးက
မိသားစုထံသို႔ အေၾကာင္း ၾကားေၾကာင္း ေဒၚခင္ခင္ေဆြကဆက္ေျပာသည္။

“သူ႔ကို ေအာက္တိုဘာ ၁ ရက္ေန႔ လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ုံးမွာ ႐ုံးထုတ္မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္” ဟု
ေဒၚခင္ခင္ေဆြက ဆိုသည္။
ရန္ကုန္ရွိ အေမရိကန္ သံ႐ုံးက ေရွ႕ေနငွားရမ္းရန္ ကူညီမည္ျဖစ္ရာ ဦးညီညီေအာင္၏
သေဘာထားအရ သူ၏ အမႈလိုက္ ေရွ႕ေနအျဖစ္ ေရွ႕ေန ဦးၾကည္ဝင္းကို ငွားရမ္းလိုေၾကာင္း
သိရသည္။

ဖမ္းဆီး၊ ထိန္းသိမ္းခံရစဥ္ အေတာအတြင္း ႏွိပ္စက္ ညႇင္းပန္းမႈခံခဲ့ရေသးေၾကာင္း
ဦးညီညီေအာင္၏ အကိုေတာ္စပ္သူ ထိုင္းႏုိင္ငံတြင္ ေနထိုင္သည့္ ဦးကိုကိုေအာင္က ေျပာသည္။
ဦးကိုကိုေအာင္က “သူ အထဲမွာ အႏိွပ္စက္ခံရတယ္၊ ၇ ရက္ ထမင္းမေကၽြးဘူး၊ ၁၀ ရက္
ဝန္းက်င္ေလာက္ ႏွိပ္စက္ခံရတယ္၊ မ်က္ႏွာက အစ တကိုယ္လံုး ႐ုိက္ႏွက္ခံရတယ္လို႔
ေကာင္စစ္ဝန္ကတဆင့္ က်ေနာ္တို႔ကို ေျပာျပတယ္” ဟု ေျပာသည္။

ဆက္လက္ၿပီး ၎က အႏွိပ္စက္ခံထားရေသာေၾကာင့္ က်န္းမာေရးအတြက္ ေဆးကုသခြင့္
ေတာင္းထား ေသာ္လည္း ယခုထက္ထိ မရေသးသျဖင့္ မိသားစုက စိုးရိမ္ေနၾကသည္ဟု ဆိုသည္။
ျမန္မာျပည္ထဲ ျပန္္သြားရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းကို ဦးညီညီေအာင္ ကိုယ္တိုင္သာ သိႏိုင္မည္
ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ၎အဖမ္းအဆီးခံရသည့္ သတင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စစ္အစိုးရက ၁၇ ရက္ၾကာ
မည္သည့္ သတင္းမွ် ထုတ္ေဖာ္ခဲ့ျခင္းမရွိေၾကာင္း ဦးကိုကိုေအာင္က ဆက္ေျပာသည္။

ဦးညီညီေအာင္ အထိန္းသိမ္း မခံရမီကပင္ ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ ပါ၀င္ခ့ဲသည့္ သူ၏
မိသားစုဝင္ ၅ ဦး အဖမ္းဆီးခံခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။
၎၏ မိခင္ ေဒၚစန္းစန္းတင္သည္ ေထာင္ဒဏ္ ၅ ႏွစ္ခ်ခံထားရၿပီး ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကဲြ ေတာ္စပ္သူ
မသက္သက္ေအာင္မွာ ေထာင္ဒဏ္ ၆၅ ႏွစ္ ခ်ခံထားရသည္။
ႏွလံုးေရာဂါရွိေသာ မသက္သက္ေအာင္သည္ ျမင္းၿခံေထာင္တြင္ ယခုအခါ မ်က္လံုးေဝဒနာႏွင့္
အေက်ာကပ္ျခင္း ေဝဒနာကိုပါ ခံစားေနရေၾကာင္း ေဒၚခင္ခင္ေဆြကေျပာသည္။
ဦးညီညီေအာင္သည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထု လႈပ္ရွားမႈတြင္ ပါဝင္ခဲ့ၿပီး ၂ လခန္႔ အထိန္းသိမ္းခံရသည္။
ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထိုင္းနယ္စပ္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

9

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
(ABSDF) တြင္ ေခတၱ ပါဝင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ သြားေရာက္
ခုိလႈံခြင့္ယူၿပီး အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသား အျဖစ္ခံယူခဲ့သည္။

သတင္းမ်ားကို Google Fast Flip မွ
အလြယ္တကူ ဖတ္ရႈ၍ ရၿပီ္
WEDNESDAY, 23 SEPTEMBER 2009 16:21 ကိုေထြး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
58:-google-fast-flip-&catid=1:news&Itemid=2

Google ကုမၸဏီႀကီးက ကမၻာ့သတင္းဌာနမ်ားမွ လူႀကိဳက္ အမ်ားဆုံး သတင္းမ်ားကို
တေနရာတည္းတြင္ ဖတ္ရႈ၍ ရရန္အတြက္ ရည္ရြယ္၍ အင္တာနက္ ၀န္ေဆာင္မႈတခု ျဖစ္သည့္
Google Fast Flip ကုိ

မိတ္ဆက္ ေပးလိုက္သည္။
Google Fast Flipသည္
သတင္းမ်ားကို

စုေပါင္းေဖာ္ျပေပးသည့္
သတင္း အမ်ိဳးအစား

အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ ျဖစ္ၿပီး

http://fastflip.googlelabs.co
m အင္တာနက္ လိပ္စာမွ
တဆင့္ သတင္းမ်ားကို

စက္တင္ဘာလ ၁၄ရက္မွ
ဖတ္ရႈႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

စတင္ အခမဲ့ လြယ္ကူစြာ

Fast Flip သည္ လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနေသာ သတင္းမ်ားႏွင့္ လူႀကိဳက္မ်ားသည့္ ေဆာင္းပါးမ်ားကို
ပုံႏွိပ္ထုတ္ေ၀ လ်က္ ရွိေသာ မဂၢဇင္း မ်ားကဲ့သုိ႔ ေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္သည္။
Google Fast Flip မွ သတင္းမ်ားသည္ Google News မွသတင္းမ်ားကို အေျခခံထားျခင္း ျဖစ္ၿပီး
အဖြင့္ စာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ သက္ဆိုင္ရာ သတင္းဌာနမ်ားမွ လက္ရွိ သတင္းမ်ားကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္

ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ၿပီး ႏွစ္သက္ရာ သတင္းကို ကလစ္ ႏွိပ္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သက္ဆိုင္ရာ သတင္း၏
မူရင္း အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာသုိ႔ တုိက္ရုိက္ ၀င္ေရာက္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း ဖတ္ရႈ ႏိုင္မည္
ျဖစ္သည္။

Google က အဂၤလန္မွ BBC အပါအ၀င္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အေျခစိုက္ နာမည္ႀကီး

သတင္းဌာနမ်ား ျဖစ္ေသာBusiness Week, the Christian Science Monitor, the Daily

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

10

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Beast, Esquire, the New York Times, Newsweek, Salon, Slate, The Washington Post,
Tech Crunch စေသာသတင္းဌာနေပါင္း ၃၉ ခုႏွင့္အက်ိဳးတူ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ကြန္ပ်ဴတာ နည္းပညာႏွင့္ ပတ္သက္၍ မ်က္ျခည္မျပတ္ ေစာင့္ၾကည္ ေလ့လာသူတဦးက“ဒီေန႔
နာမည္ႀကီး သတင္း ဌာနေတြကလူႀကိဳက္ အမ်ားဆုံးသတင္းကို သိခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီ
Google Fast Flip ဟာ အေကာင္း ဆုံးပါပဲ၊ ပထမ စာမ်က္ႏွာ ေပၚမွာပဲ

သတင္းဌာနေတြရဲ႕စာမ်က္ႏွာ တခုခ်င္းကုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ျမင္ရတယ္၊ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ
အသုံးျပဳရတာ ဘယ္လိုေနလဲ မသိေပမယ့္ ထိုင္းမွာေတာ့ အရမ္းျမန္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တြင္ အင္တာနက္ အသုံးျပဳသူမ်ားကလည္း Google Fast Flip ကို အသုံးျပဳျခင္းျဖင့္
အခ်ိန္ကုန္ သက္သာေၾကာင္း၊ သတင္းဌာမ်ားမွ သတင္း စာမ်က္ႏွာမ်ားကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္
ျမင္ေတြ႔ရေၾကာင္း ေျပာသည္။

Fast Flip သည္ အသစ္အဆန္းျဖစ္ေနျခင္း၊ စာဖတ္သူထက္ ထုတ္ေ၀သူကို ပိုမို ဦးစားေပးျခင္း၊
ပုံႏွိပ္ စာနယ္ဇင္း မ်ားကို အတုယူထားသည့္ အတြက္ ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲေနျခင္း စသည့္
အားနည္းခ်က္မ်ား ေၾကာင့္ ေ၀ဖန္မႈ တခ်ိဳ႕ ရွိေသာ္လည္း သတင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားကို ျမင္ေတြ႔ရျခင္း၊
ျမန္ဆန္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ အသုံးျပဳသူမ်ားကို အဆင္ေျပေစေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

NHK တြင္ ျမန္မာအဆိုေတာ္ ဂ်ီလတ္၏
ကိုယ္ပုိင္သံစဥ္သီခ်င္း ပထမဆံုး ထုတ္လႊင့္
TUESDAY, 22 SEPTEMBER 2009 17:09 သဲသဲ
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
54:nhk------&catid=1:news&Itemid=2

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ NHK သတင္းဌာနတြင္ ျမန္မာပုိင္း အစီအစဥ္မ်ားကုိ အဓိက ထုတ္လႊင့္မည့္

ရုပ္သံလိုင္းတခု၌ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ အဆုိေတာ္ ဂ်ီလတ္၏ “ခဏတာ” ဟူေသာ ေတးသီခ်င္းကို
ပထမဆုံး အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရၿပီး ၾသဂုတ္လ ၈

ရက္ ေန႔မွ စတင္ထုတ္လႊင့္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
အဆိုေတာ္ ဂ်ီလတ္ (ဓာတ္ပံု လွ်က္တစ္ျပက္ဂ်ာနယ္)
“ဒီသီခ်င္းကို ေတးဂီတပုိင္းတင္မကဘူး

ရုိက္ထားတဲ့ပုံစံနဲ႔ အရည္အေသြးကုိပါႀကိဳက္လုိ႔
ေရြးတယ္လို႔ သိရပါတယ္” ဟု ဂ်ီလတ္က
ဧရာ၀တီကိုေျပာသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

11

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
NHK သတင္းဌာနတြင္ လႊင့္မည့္ “ခဏတာ” အမည္ရွိ ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္ ေတးသီခ်င္းကို
ဂ်ီလတ္၏ညီျဖစ္သူ ေတးေရး ကမၻာ က ေရးစပ္ ေပးထားၿပီး “ဘာလာလာ” ဟူေသာ

ေတးစီးရီးတြင္ ပါ၀င္ေသာသီခ်င္းတပုဒ္ျဖစ္၍ NC-13 အဖြဲ႔က တီးခတ္ေပးထားေၾကာင္း သိရသည္။
အဆုိပါ NHK တြင္ ထုတ္လႊင့္မည့္ ေတးသီခ်င္းမ်ားသည္ ႏုိင္ငံတကာသို႔
ျပသရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္ သီခ်င္းမ်ားကိုသာ ေရြးခ်ယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊

၎သီခ်င္းအား MTV အေနႏွင့္ ျပသသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ဒါရုိက္တာ၊ ေတးဆုိ၊ ေတးေရး၊
သီခ်င္းေခါင္းစဥ္မ်ားကုိသာ အဂၤလိပ္ ဘာသာျဖင့္ ျပန္ေျပာင္းၿပီး ေတးသီခ်င္းကုိ ကာရာအုိေက
ပုံစံမွ Audio ပုံစံျပန္ေျပာင္းေပးရေၾကာင္း ဂ်ီလတ္က ဆက္ေျပာသည္။
NHK က လတ္တေလာျမန္မာျပည္္ လူငယ္မ်ားၾကား၌ ေရပန္းစားေနေသာ သီခ်င္းမ်ားထဲမွ အဆိုပါ
သီခ်င္းကို ေရြး ခ်ယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သူကဆိုသည္။

“ခဏတာ” သီခ်င္း ကဲ့သုိ႔ပင္ ၎ ရုပ္သံလိုင္းတြင္ ထုတ္လႊင့္ႏုိင္ရန္အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ
ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္ ေတးသီခ်င္းမ်ားကုိ ဆက္လက္ ေရြးခ်ယ္သြားမည္ျဖစ္ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ
ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ား၊ ေတးသီခ်င္း မ်ား၊ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို
ျပသသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ညီျဖစ္သူ ေရးစပ္ထားေသာ “ခဏတာ” သီခ်င္းကို ရိႈးပြဲတြင္ ဆုိသည့္အခါတုိင္း ဂ်ီလတ္က
ဝမ္းနည္း မ်က္ရည္ က်ေလ့ရွိေၾကာင္း ၎ႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ဧရာ၀တီကိုေျပာသည္။
ဂ်ီလတ္ကလည္း “က်ေနာ့္ ညီနဲ႔ က်ေနာ္က အၿမဲတြဲၿပီးဆုိေနက်။ သူက ဂစ္တာသမား ဆုိေတာ့
သူကတီး၊ က်ေနာ္က ဆုိေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီသီခ်င္းဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္

သူနဲ႔က်ေနာ္နဲ႔ တြဲၿပီး ေနလုိ႔မရတဲ့ အေျခ အေနေပ့ါ။ မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔ကလည္း သူ႔ေမြးေန႔။ သူ
ရွိသင့္ပါရက္နဲ႔ မရွိခဲ့လို႔ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ ၀မ္းနည္း ခဲ့ရပါတယ္” ဟု ဆုိသည္။
“ခဏတာ” ေတးသီခ်င္းကုိ NHK တြင္ထုတ္လႊင့္ခြင့္ရသျဖင့္ အဆုိေတာ္ ဂ်ီလတ္အား

ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာ ေပး အပ္ကာ အႏုပညာေၾကးလည္း ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
ယခုကဲ့သို႔ အဆိုေတာ္ ဂ်ီလတ္၏ ေတးသီခ်င္းကို NHK တြင္ ထုတ္လႊင့္ခြင့္ရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍
ေတးေရး မင္းခ်စ္သူကလည္း “အခုလုိ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ျမန္မာ့ဂီတကုိ ကမၻာက

ၾကားရဖုိ႔လမ္းပြင့္လာတဲ့အတြက္၊ ေနာက္ ဒီဘက္ေခတ္ လူငယ္ေတြလုပ္တဲ့ ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္

ပုံစံေလးေတြစၿပီး ထုိးေဖာက္ခြင့္ရလာတဲ့အတြက္ အရမ္းကို၀မ္း သာပါတယ္” ဟု ဧရာ၀တီကို
ေျပာသည္။
ဂ်ီလတ္သည္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ အႏုပညာေလာကထဲသုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၄
ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္တြင္ “ရွိသည္၊ ျဖစ္သည္” ဟူေသာ တကိုယ္ေတာ္ ေတးစီးရီးထြက္ရွိခဲ့သည္။
ယခုလတ္တေလာတြင္ သီခ်င္းပုဒ္ေရ ၃၀ ခန္႔ သီဆုိထားခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

12

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လတ္တေလာ၌ ဂ်ီလတ္၏ ေတးသီခ်င္းမ်ားသည္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚတြင္
လူငယ္ပရိသတ္မ်ား အားေပးျခင္း ခံေနရသည္။

ေဇယ်ဝတီ စက္႐ုံဝန္ထမ္းမ်ား ခံစားခြင့္မဲ့
အလုပ္ထုတ္ခံရ

TUESDAY, 22 SEPTEMBER 2009 17:05 ဟိန္းေဇာ္
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
53:2009-09-22-10-08-20&catid=1:news&Itemid=2

ပဲခူးတိုင္း အတြင္းရွိ စစ္အစိုးရပိုင္ ေဇယ်ဝတီ သၾကားစက္ႏွင့္ အရက္ခ်က္စက္ရံုကို
ျမန္မာ့စီးပြားေရး ဦးပိုင္ လီမိတက္သို႔ လႊဲေျပာင္းေပးရန္ စီစဥ္ေနျပီး ဝန္ထမ္းမ်ားကို
အလုပ္မွထုတ္ပယ္ မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

ယင္းသို႔ ဝန္ထမ္းမ်ားကို အလုပ္ထုတ္ပယ္ရာတြင္ ခံစားခြင့္ေငြေၾကး တစံုတရာမယူဘဲ
အလုပ္ထြက္ေၾကာင္း ဝန္ခံကတိလက္မွတ္ ထိုးခိုင္းမႈမ်ားလည္း ရွိသည္ဟု ေဇယ်ဝတီ
သၾကားစက္မွ ဝန္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။
ဝန္ခံကတိမ်ားထိုးခိုင္း၍ အလုပ္ထုတ္ပယ္ရာတြင္ အသက္ ၆၀ အရြယ္ရွိဝန္ထမ္းအမ်ားစု
ပါဝင္ေနျပီး အျငိမ္းစား (ပင္စင္)လစာခံစားခြင့္ ေပးမည္မဟုတ္ေၾကာင္း ၎ကဆိုသည္။
ယင္းေဇယ်ဝတီ သၾကားစက္ရံုတြင္ ႏွစ္၂၀ေက်ာ္ ႐ုံးဝန္ထမ္းအျဖစ္ လုပ္ကိုင္ခဲ့သူ
ဦးဘသိန္းက“က်ေနာ္ ဒီစက္ရံု မွာလုပ္တာၾကာပါျပီ။ အသက္ကလည္း ၆၀ ျပည့္ျပီ။ အခု အလုပ္
ထြက္ရတာေတာင္ ပင္စင္ မေပးေတာ့ စိတ္ မေကာင္းျဖစ္မိတယ္”ဟု ေျပာသည္။
ေဇယ်ဝတီသၾကားစက္ရံုကို ယခုလဆန္းပိုင္းက ဦးပိုင္လီမိတက္က စက္မႈ(၁) ထံမွလႊဲေျပာင္း
ယူလိုက္ျခင္းျဖစ္ သည္။

ယခင္စက္မႈ(၁)ဌာနပိုင္ အုတ္တြင္းသၾကားစက္၊ ေတာင္ဇင္ေအးသၾကားစက္၊ အင္းဝါးခြ
သၾကားစက္မ်ားကို စီးပြားေရးဦးပိုင္လီမိတက္မွ လႊဲေျပာင္းလုပ္ကိုင္စဥ္က ပင္စင္လစာ
ေပးခဲ့ျပီးေနရပ္သို႔ျပန္ခိုင္းခဲ့ေၾကာင္း အုတ္တြင္း သၾကားစက္တြင္ လုပ္ကိုင္ခဲ့သူ ဦးႏွင္းေမာင္
ဆိုသူက ေျပာသည္။

အစိုးရအေနျဖင့္ မိမိတို႔၏ ဝန္ထမ္းမ်ားကို ငဲ့ညႇာသင့္ေၾကာင္း ယခုကဲ့သို႔ျပဳမႈလိုက္ျခင္းေၾကာင့္
ႏွစ္ရွည္လမ်ား လုပ္ကိုင္ခဲ့ရေသာ္လည္း ဘဝအာမခံခ်က္နည္းပါးသည္ကို သိရွိရ၍

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

13

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေၾကာင္း ၎က ဆိုသည္။
လုပ္သက္၂၈ ႏွစ္ဝန္းက်င္ရွိသူမ်ားအေနျဖင့္လည္းပင္စင္လစာ ရရွိျခင္းမရွိ၍ အလုပ္လက္မဲ့
ျဖစ္ေနရေၾကာင္း သိရသည္။
ယခုလႊဲေျပာင္းယူလိုက္ေသာ စက္ရံုမ်ားကို ဦးပိုင္လီမိတက္အေနျဖင့္ လက္ရွိလုပ္ငန္း

ျပန္လည္ပတ္ရန္ အစီအစဥ္ ရွိမရွိကို အတည္မျပဳႏိုင္ေသးေၾကာင္း တာဝန္ရွိသူတဦးက
ေျပာသည္။
အစိုးရ ဝန္ထမ္းမ်ား အျငိမ္းစားယူေသာအခါရရွိႏိုင္မည့္ လုပ္သက္ဆုေငြႏွင့္ ပင္စင္လစာကို
အက်ိဳးခံစားခြင့္ရွိ ေၾကာင္း ဥပေဒ ထုတ္ျပန္ထားသည္။
“အစိုးရ ၀န္ထမ္းေတြဟာ အသက္ၾကီးလာရင္ ဒီပင္စင္ေလးဘဲ မွီခိုရတာ သိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔
အထက္က ညႊန္ၾကားတဲ႔ အတိုင္း လုပ္ေဆာင္ရတာပါ။ရွိတဲ႔ အလုပ္သမားအားလံုးကို

အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္တာေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး” ဟု အရက္ခ်က္စက္ရံုမွ အၾကီးတန္း စစ္ေဆးေရးမွဴးက
ေျပာသည္။
ဦးဘသိန္းကမူ“ဒီလိုဥပေဒမဲ့လုပ္ေနတဲ့အတြက္ တသက္လံုးလုပ္လာတဲ့ဝန္ထမ္းေတြမွာ

ရသင္႔ရထိုက္တဲ့ အိုနာစာေလး မရေတာ့ စိတ္ဓာတ္က်ျပီး သားသမီးေတြဆီျပန္ၾကတာေပါ့”ဟု
သက္ၾကီးဝန္ထမ္းအမ်ားစု၏ လက္ရွိအေျခအေနကို ေျပာျပသည္။

စစ္အစိုးရႏွင့္ SSA-S အပစ္ရပ္မလား
TUESDAY, 22 SEPTEMBER 2009 17:58 သန္းထိုက္ဦး
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
55:-ssa-s-&catid=1:news&Itemid=2

ရွမ္းျပည္ တပ္မေတာ္ ေတာင္ပုိင္း (SSA -S) ကုိ အပစ္ခတ္ရပ္စဲရန္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ထုိင္းႏုိင္ငံ
အာဏာပုိင္မ်ားမွ တဆင့္ ကမ္းလွမ္းထားေၾကာင္း သိရွိရသည္။
အဆိုပါ SSA -S တပ္ဖြဲ႕ကို ျမန္မာစစ္အစိုးရက အပစ္ခတ္ရပ္စဲေရး ကမ္းလွမ္းခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး
ယမန္ေန႔က ရွမ္းသံေတာ္ဆင့္ သတင္းစဥ္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

သို႔ေသာ္ ထိုင္းအာဏာပုိင္မ်ားက SSA -S မွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားထံ အပစ္ခတ္ ရပ္စဲေရးအတြက္
အေၾကာင္းၾကားျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း သိရသည္။
SSA -S တပ္ဖြဲ႕အေနႏွင့္မူ အပစ္ခတ္ရပ္စဲေရးကုိအၿမဲတမ္း တံခါးဖြင့္ထားသည္ ဟု SSA -S မွ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

14

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ စုိင္းဆုိင္မိဏ္းက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တို႔ဘက္ကေတာ့ ေဆြးေႏြးေရးအတြက္ အၿမဲတမ္း တံခါးဖြင့္ထားတယ္၊ ႏိုင္ငံေရးကို
ေျဖရွင္းဖို႔ အၿမဲတမ္း ႀကိဳဆိုပါတယ္”ဟု စုိင္းဆုိင္မိဏ္းက ဆိုသည္။
ျမန္မာ စစ္အစိုးရ၏ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကုိ မသိရွိရေသးေသာ္လည္း SSA -S ၏ မူအရ

အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ေဆြး ေႏြးမည္ဆိုပါက က်န္လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔မ်ားပါ၀င္ၿပီး
ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကိုအျမန္ ဆုံးေဆြးေႏြး ညိႇႏႈိင္းရန္ စသည့္အခ်က္မ်ားပါ၀င္ေၾကာင္း
သိရသည္။
ရွမ္းသံေတာ္ဆင့္ သတင္းအယ္ဒီတာ ဦးစိန္ၾကည္ကမူ အပစ္ခတ္ ရပ္စဲထားေသာ တပ္ဖြဲ႔မ်ား ကို

နယ္ျခားေစာင့္ တပ္အျဖစ္ အသြင္းကူးေျပာင္းေရးအတြက္ စစ္အစိုးရက ဖိအားေပးလာႏိုင္ေၾကာင္း၊
ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ပါက တျခား တပ္ဖြဲ႔မ်ားထံ ျပန္လည္ ပူးေပါင္းမည္ကုိ စိုးရိမ္သည့္အတြက္ ယခုကဲ့သို႔
SSA -S ေတာင္ပိုင္းကုိ ကမ္းလွမ္းျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း သံုးသပ္သည္။

“အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြကို ျမန္မာစစ္အစိုးရက ဖိအားေပးမယ္၊ လာမယ့္ ေအာက္တိုဘာလထဲမွာ

သတ္မွတ္ေပးထား တယ္၊ နယ္ျခားေစာင့္တပ္လုပ္မလား၊မလုပ္ဘူးလား၊ အဲဒီေနာက္ပိုင္း ျမန္မာ
စစ္အစိုးရက ဖိအားေပးမယ္၊ စစ္ေရး အရ အက်ပ္ကိုင္မႈေတြ လုပ္လာမယ္ဆိုရင္ သေဘာက
ဒီအပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြက SSA နဲ႔ နီးစပ္လာမလား၊ သြား ေရာက္ ပူးေပါင္းမလားဆိုတာကုိ
တြက္ထားတယ္”ဟု ဦးစိန္ၾကည္က ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရက အပစ္ခတ္ရပ္စဲထားေသာ တပ္ဖြဲ႔မ်ားကုိ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အျဖစ္
အသြင္ကူးေျပာင္းေရး အတြက္ အေျဖေပးရန္ ၆ လခန္႔ အခ်ိန္ေပးထားရာ လာမည့္
ေအာက္တိုဘာလ ေနာက္ဆံုးျဖစ္သည္။

ယင္း SSA-S ႏွင့္ UWSA တပ္ဖြဲ႔မ်ားသည္လည္း ယခုအခါ စစ္ေရးမဟာမိတ္ ဖြဲ႔ထားၾကၿပီဟု
ေထာက္လွမ္းေရး သတင္းရပ္ကြက္မ်ားကဆိုသည္။ ယခင္ ကာလမ်ားက SSA-S တပ္မ်ားကို
တိုက္ခိုက္ရန္အတြက္ စစ္အစိုးရက ၀ တပ္ဖြဲ႔မ်ားကို အသံုးခ်ခဲ့ဖူးသည္။

SSA-S က ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ မယူရေသးသည့္

တိုင္းရင္းသား တပ္ဖြဲ႔ အနည္းစုတြင္ပါ၀င္သည့္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔တခု ျဖစ္သည္။ ယခင္က
ပဋိပကၡမ်ား၊ ရန္လိုမႈမ်ားရွိခဲ့ၾကေသာ္ လည္း မၾကာေသးခင္ ႏွစ္မ်ားက စ၍ ရွမ္းႏွင့္ ၀တို႔

နားလည္မႈျဖင့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔ထားၾကသည္ဟု ျမန္မာ့အေရး ကြ်မ္းက်င္သူ ဘာေတးလ္ လင့္တနာက
မၾကာေသးမိက ဧရာ၀တီသို႔ေျပာခဲ့သည္။
ျမန္မာ စစ္အစိုးရတပ္မ်ားသည္ တရုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ရွိ ကိုးကန္႔ေဒသတြင္
တိုက္ပြဲမ်ား ၿပီးဆုံးသြား ေသာ္လည္း စစ္ေရးျပင္ဆင္မႈမ်ား ထပ္မံတိုးျမႇင့္လ်က္
ရွိေၾကာင္းသိရသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

15

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ယင္း ေဒသတြင္ ယခင္က စစ္အစုိးရ တပ္ရင္း ၁၀ ရင္းသာ တပ္စြဲ ထားေသာ္လည္း ယခုအခါ
ေလာက္ကုိင္ၿမိဳ႕ ေတာင္ဘက္ ႏွင့္ ေျမာက္ဘက္တြင္ ရွမ္းျပည္ ေျမာက္ပိုင္း သိႏၷီ အေျခစိုက္

အမွတ္(၁၆) စစ္ဆင္ေရး ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္ လက္ ေအာက္ခံ တပ္ရင္း ၁၀ ရင္းကို လည္းေကာင္း၊
စစ္ကိုင္းတိုင္းရွိ ေျခလ်င္ တပ္မ (၃၃) မွ တပ္ရင္း ၁၀ ရင္းကုိ လည္းေကာင္း ထပ္မံ
ျဖန္႔က်က္ထားသျဖင့္ စုစုေပါင္း တပ္ရင္း ၃၀ ရွိသြားၿပီ ျဖစ္သည္။
ထို႔အျပင္ မိတၳီလာ အေျခစိုက္ ေျခလ်င္ တပ္မ ၉၉ ကိုလည္း တပ္လွန္႔ထားေၾကာင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္
တရုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္ တေလွ်ာက္ရွိ စစ္တပ္မ်ားကိုလည္း အသင့္ အေနအထား ျပင္ဆင္ ထားရန္
အမိန္႔ေပးထားေၾကာင္း စစ္ တပ္ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ အသိုင္း အ၀န္းက ဆိုသည္။

SSA သည္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ ခြန္ဆာဦးေဆာင္သည့္ ေမာ္ထိုင္း တပ္မေတာ္သည္ ျမန္မာ
စစ္အစိုးရထံ လက္နက္ ခ်ၿပီးေနာက္ပိုင္း ဗိုလ္မႉးႀကီး ေယာ့ဆတ္ က ဦးေဆာင္၍
ထူေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ ႀတိဂံတိုင္းမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ SSA မွ
တာ၀န္ရွိ သူမ်ားက ထိုင္း ျမန္မာနယ္စပ္တေနရာတြင္ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း
သိရသည္။

ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ထပ္မံေတြ႔ခြင့္ရရန္ NLD
ေတာင္းဆို
TUESDAY, 22 SEPTEMBER 2009 14:19 ကိုေထြး
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
51:-nld-&catid=1:news&Itemid=2

အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲခ်ဳပ္ (NLD) ၏ အနာဂတ္ မူ၀ါဒ လမ္းစဥ္မ်ား ခ်မွတ္ႏိုင္ရန္အတြက္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးတင္ဦးတို႔အား ဗဟိုအလုပ္ အမႈေဆာင္အဖဲြ႔ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံခြင့္ေပးရန္
အာဏာပိုင္မ်ားထံ စာေရးသား ေပးပို႔ ေတာင္းဆိုထားေၾကာင္း NLD ေျပာခြင့္ရ ပုဂၢဳိလ္ဦးဉာဏ္၀င္း
က ေျပာသည္။
၁၉၉၅ ခုႏွစ္က ေတြ႔ရေသာ ဦးတင္ဦးႏွင့္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
စက္တင္ဘာ ၁၆ရက္ေန႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး
သန္းေရႊထံသုိ႔ ေပးပို႔ခ့ဲျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း
သိရသည္။
“လက္ရွိႏိုင္ငံေရးအရ အေရးႀကီးတဲ့

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

16

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အဆုံးအျဖတ္ ျပဳရမယ့္ ကိစၥေတြ ေဆာင္ရြက္ဖို႔၊ ပါတီ၏ အနာဂတ္ မူ၀ါဒ လမ္းစဥ္မ်ား ခ်မွတ္ႏိုင္ဖို႔
အဲဒီ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ႔နဲ႔ ေတြခြင့္ရဖို႔ ေတာင္းဆိုထားပါတယ္”ဟု ဦးဉာဏ္၀င္းက ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္လည္း အာဏာပိုင္မ်ားက ယခုအခ်ိန္ထိ တစုံတရာ အေၾကာင္းျပန္ၾကားျခင္း

မရွိေသးေၾကာင္း၊ NLD အေနျဖင့္ ေတြ႔ခြင့္ရရန္ ေမွ်ာ္လင့္ထားေၾကာင္း ၎ကဆက္လက္
ေျပာဆိုသည္။
လြန္ခ့ဲသည့္ ၅ႏွစ္ ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးတင္ဦးတို႔ကို တႀကိမ္ ေတြ႔ဆုံခြင့္
ေပးခ့ဲဖူးသည္။
စစ္အစုိးရက ခြင့္ျပဳသျဖင့္ ၂၀၀၄ ဧၿပီလ ၂၇ရက္ေန႔တြင္ NLD ဗဟုိ အလုပ္အမႈေဆာင္အဖဲြ႔၀င္မ်ား
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္တြင္ ေတြ႔ဆုံခ့ဲၾကသည္။

ယင္းသုိ႔ေတြ႔ဆုံရာတြင္ ထုိစဥ္က အဆုံးမသတ္ရေသးေသာ အမ်ိဳးသားညီလာခံသို႔ NLD
တက္ေရာက္ေရး မတက္ေရာက္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ယခုတႀကိမ္ ေတြ႔ဆုံခြင့္ ရပါက လာမည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါ၀င္ေရး၊ မပါ၀င္ေရးကုိ
ေဆြးေႏြးဖြယ္ရိွသည္ဟု အမ်ားက ယူဆေနၾကသည္။
ဖဲြ႔စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒကုိ ျပင္ဆင္ သုံးသပ္မည္ ဆုိပါက ေရြးေကာက္ပဲြ ၀င္ေရးအတြက္ NLD က
စဥ္းစားမည္ဟု ေၾကညာထားသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း ေရြးေကာက္ပဲြ က်င္းပမည့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ နီးလာသည္ႏွင့္အမွ် ေရြးေကာက္ပဲြႏွင့္
ပတ္သက္ၿပီး NLD က မည္သုိ႔ ထပ္မံ ဆုံးျဖတ္မည္ကုိ လူအမ်ားက စိတ္၀င္စားလ်က္ရွိသည္။
ဦးတင္ဦးသည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလ ၃၀ ရက္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဒီပဲယင္း လူသတ္ပြဲအၿပီး
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္ အတူ ဖမ္းဆီး ထိန္းသိမ္းခံခ့ဲရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္
ထိန္းသိမ္းခံရသည့္သက္တမ္း ၆ ႏွစ္ ေက်ာ္သြားၿပီ ျဖစ္သည္။

၎အား စတင္ ဖမ္းဆီးစဥ္က ပုဒ္မ ၁၀ (က) ျဖင့္ စစ္ကိုင္းတိုင္း ကေလးၿမိဳ႕အက်ဥ္းေထာင္တြင္
ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ တြင္ ပုဒ္မ ၁၀ (ခ) ျဖင့္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ သို႔
ေျပာင္းလဲလုိက္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ၿပီးခ့ဲသည့္ အႏွစ္ ၂၀ အတြင္း ၁၄ ႏွစ္ၾကာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံခ့ဲရသည္။
ေမလက အက်ယ္ခ်ဳပ္ ၆ ႏွစ္ ျပည့္ေတာ့မည့္ အခ်ိန္တြင္ အာဏာပုိင္တုိ႔က

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ေဖာက္ဖ်က္မႈျဖင့္ ရုံးတင္ တရားစဲြၿပီး
ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထပ္မံခ်ထားလုိက္သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

17

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စစ္ေဆးရန္အတြက္ ေဒါက္တာ
တင္မ်ဳိး၀င္းကုိ အာဏာပုိင္မ်ားက တနဂၤေႏြေန႔ ညေနပုိင္းတြင္ ခြင့္ျပဳ လိုက္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္လ်က္ရွိေသာ္လည္း ေသြးေပါင္ အနည္းငယ္
က်ေနသည္ဟု သိရသည္။

အက်ဥ္းေထာင္တံခါးမ်ား ပြင့္ေသာ္လည္း
MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 19:14 ဧရာဝတီ
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
45:2009-09-21-12-19-12&catid=2:articles&Itemid=30

စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ မြန္းလဲ ၁ နာရီ ေက်ာ္ေလာက္မွာ နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားတဲ့
အင္းစိန္ေထာင္၀န္းထဲက ေအာင္မဂၤလာ ခန္းမႀကီးအတြင္းမွာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ရမယ့္

အက်ဥ္းသား၊ အက်ဥ္းသူ ၁၆၀ ေက်ာ္ေလာက္ဟာ အနီေရာင္ ပလတ္စတစ္ ထုိင္ခုံေတြေပၚမွာ
ၿငိမ္သက္စြာ ထုိင္ေနၾကပါတယ္။
စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔က လြတ္ေျမာက္လာသည့္
ေဒၚဆန္း
မၾကာခင္ ေထာင္ကေန လြတ္ေျမာက္ ေတာ့မွာျဖစ္လို႔
အက်ဥ္းသူ၊ အက်ဥ္းသား အမ်ားစုက ၿပဳံးေပ်ာ္
ေနၾကတယ္။

ၿပဳံးေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြထဲမွာ
အမ်ဳိးသမီးႀကီးတဦးက တည္ၾကည္တဲ့ မ်က္ႏွာထားနဲ႔

ပတ္၀န္းက်င္ ကိုလည္း ဂရုမျပဳဘဲ ပါးစပ္က တစုံတခုကို
တတြတ္တြတ္ ရြတ္ဆိုေနတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ
နားေထာင္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ႏႈတ္က

ရြတ္ဆိုေနတာက ေမတၱာပို႔ ဆုေတာင္းသံပါ။
သူ႔ရဲ႕မ်က္၀န္းေတြက ေဖ်ာ့ေတာ့ေနၿပီး အင္အားခ်ိနဲ႔ေနပုံရပါတယ္။ အစိမ္းေရာင္ ကြက္က်ား
ႏြမ္းဖတ္ဖတ္ ခ်ည္ထည္အက်ႌ လက္ရွည္ကို ၀တ္ဆင္ထားၿပီး မ်က္ႏွာက ဇရာရဲ႕

ထုေထာင္းမႈေတြေၾကာင့္ အေရး အေၾကာင္းေတြ ထေနတယ္။ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ရမယ့္
အက်ဥ္းသားေတြထဲမွာ သူက အသက္ အႀကီးဆုံးလို႔ ဆိုရင္လည္း မမွားႏုိင္ပါဘူး။
သူ႔ရဲ႕ အသက္က ၇၃ ႏွစ္ရွိေနပါၿပီ။ ဒီေလာက္ အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ အမယ္အိုႀကီး
တေယာက္ ဘာျပစ္မႈေၾကာင့္ ေထာင္ဒဏ္ က်ခံေနရတာလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းရဲ႕ အေျဖကို အားလုံးက
သိခ်င္ေနၾကတယ္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

18

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
တကယ္ေတာ့ သူက သူလို၊ ငါလို သာမန္ လူသားတဦးမဟုတ္ပါဘူး။ သီလရွင္ ႀကီးတပါးျဖစ္ၿပီး
စစ္အာဏာရွင္ ေတြကို ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူလူထု ပူးေပါင္းအာခံခဲ့ၾကတဲ့ ၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္
ေတာ္လွန္ေရး အတြင္းမွာ မတရား ဖမ္းဆီးခံရလို႔ ေထာင္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံခဲ့ရသူပါ။ သူ႔ရဲ႕
လူနာမည္က ေဒၚဆန္း ျဖစ္ပါတယ္။
သူက ေျမာက္ဥကၠလာပ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းတုိက္ႀကီးတခုမွာ သီတင္းသုံးေနခဲ့တာပါ။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး ကာလက၊ သူ သီတင္းသုံးခဲ့ရာ ေက်ာင္းတုိက္ကို စစ္တပ္နဲ႔
လုံထိန္းရဲေတြ ၀ုိင္းရံၿပီး ေက်ာင္းတုိက္မွာရွိတဲ့ သီလရွင္ေတြအားလုံးကို ရုိက္ႏွက္ဖမ္းဆီး
ေခၚေဆာင္သြားပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ တျခားသီလရွင္ ေျမာက္ျမားစြာနဲ႔အတူ အင္းစိန္ေထာင္ အထူးတရားရုံးမွာ
သာသနာေတာ္ ညိႇဳးႏြမ္းေစမႈနဲ႔ ေထာင္ဒဏ္ ၄ ႏွစ္ ၃ လ ခ်မွတ္ျခင္း ခံခဲ့ရတာပါ။

သူတို႔ဟာ ဗုဒၶရဲ႕ သမီးေတာ္ သီလရွင္ေတြ ျဖစ္ပါလ်က္နဲ႔ အတင္းအက်ပ္ လူ၀တ္လဲၿပီး
ေထာင္နန္းစံ ခဲ့ရပါတယ္။
ဒီေန႔ ေဒၚဆန္း ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္ေတာ့မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ပုံစံက ထူးထူးျခားျခား ေပ်ာ္ရႊင္
၀မ္းေျမာက္ပုံ မရပါဘူး။
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ေမတၱာပို႔ ဆုေတာင္းမႈေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေဒၚဆန္းလို သာသနာကို
ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ သံဃာေတြ၊ သီလရွင္ေတြ ေျမာက္ျမားစြာဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕

အက်ဥ္းေထာင္ေတြ အတြင္းမွာ အတင္းအက်ပ္ လူ၀တ္လဲျခင္းခံရၿပီး ေထာင္နန္းစံခဲ့ရတယ္။
ျမန္မာျပည္ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ ေထာင္နန္းစံေနရတဲ့ သီလရွင္ေတြ၊
သံဃာေတြ အေရအတြက္ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ရွိေနမလဲမသိပါဘူး။
တကယ္ေတာ့ ဗုဒၶရဲ႕ သားေတာ္၊ သမီးေတာ္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ သံဃာေတြနဲ႔ သီလရွင္ေတြဟာ သန္း
၅၀ ေက်ာ္တဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ စား၀တ္ေနေရး အခက္အခဲေတြ ေျပလည္ဖို႔
ေမတၱာပို႔ ဆုေတာင္းရင္း
စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ အက်ဥ္းခ်ျခင္းကို
ခံခဲ့ရတာပါ။

စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔က

အင္းစိန္ေထာင္ေရွ႕ ျမင္ကြင္း
သံဃာေတြ၊ သီလရွင္ေတြနဲ႔အတူ တုိင္းျပည္နဲ႔
လူမ်ဳိးအတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံရင္း
ေထာင္နန္းစံေနရတဲ့ မ်ဳိးခ်စ္ ႏုိင္ငံေရးသမား
အေျမာက္အျမားလည္း ျမန္မာျပည္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

19

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ ရွိေနပါတယ္။
ေသနတ္ေတြ၊ နံပါတ္တုတ္ေတြ၊ ဒုိင္းေတြ၊ ဗုံးေတြ ကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့ အာဏာရွင္ေတြကို
အပ္တိုတေခ်ာင္း ေတာင္ မကုိင္ေဆာင္ဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အႏုနည္းနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေတာ္လွန္ရင္း
သူတို႔ဘ၀ေတြကို အက်ဥ္းေထာင္ ေတြမွာ စေတးေနၾကရတာပါ။

“အစကတည္းက အျပစ္မရွိဘူးေလ။ ဒါကို အျပစ္ရွိတယ္ဆိုၿပီး ဖမ္းဆီးရုိက္ႏွက္ ေထာင္ခ်၊ ၿပီးမွ
ႏုိင္ငံေတာ္က သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးတယ္ဆိုၿပီး လုပ္တာက
အေတာ့္ကို ရယ္စရာ ေကာင္းပါ တယ္။ အစိုးရရဲ႕ မရုိးႏုိင္တဲ့ ဟာသျပဇာတ္တပုဒ္ေပါ့ဗ်ာ” လို႔
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံ တဦးက ေျပာတယ္။

လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ကုိ ရယ္စရာေကာင္းတဲ့ ဟာသပုံျပင္လို႔ သတ္မွတ္ေနၾကေပမယ့္ အဲဒါရဲ႕
ေနာက္ကြယ္မွာ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့၊ ေႂကြလြင့္သြားရတဲ့ အသက္ေတြ၊ ဘ၀ေတြ
ေျမာက္ျမားစြာ ရွိေနပါတယ္။

စစ္အစုိးရက လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ဆုိတ့ဲ ေ၀ါဟာရအစား “လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္” လုိ႔
သုံးႏႈန္းေလ့ ရိွပါတယ္။ လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္နဲ႔ ျပန္လြတ္လာသူေတြဟာ တခ်ိန္ခ်ိန္

ျပန္အဖမ္းခံရရင္ က်န္ရိွေနတ့ဲ ေထာင္ဒဏ္ေတြကုိပါ ေပါင္းၿပီး အျပစ္ေပးခံရမယ္ ဆုိတာကုိ

သေဘာတူ ခ့ဲရပါတယ္။ ခြ်င္းခ်က္နဲ႔ ျပန္လြတ္လာၾကတာလည္စ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အစုိးရက ဒီလုိ
အႏုိင္က်င့္တတ္တ့ဲအတြက္ ႏုိင္ငံတကာက ေတာင္းဆုိတ့ဲအခါ “ခြ်င္းခ်က္မရိွ ျပန္လႊတ္ေပးပါ” လုိ႔
ေတာင္းဆုိၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အစိုးရက လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ဆိုၿပီး အက်ဥ္းသားေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ လႊတ္ေပးခဲ့ေပမယ့္
တကယ္တမ္း လြတ္ခဲ့တဲ့ အက်ဥ္းသားေတြက ခိုး၊ ဆိုး၊ လုယက္၊ သတ္ျဖတ္မႈေတြ အပါအ၀င္
ရာဇ၀တ္မႈ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကသူ ေတြသာ အမ်ားစုျဖစ္တဲ့အတြက္ ျပည္သူလူထု အတြင္းမွာ

ေထာင္ကလြတ္လာသူေတြ ထဲက တေက်ာ့ျပန္ ရာဇ၀တ္မႈ က်ဴးလြန္ႏိုင္ဖြယ္ရွိသူေတြရဲ႕
အႏၱရာယ္ကို ေတြးေတာ ပူပန္ေနၾကရပါတယ္။
“က်ေနာ္တို႔နားက ေဖာက္ထြင္းမႈနဲ႔ ေထာင္ ၈ ႏွစ္ေလာက္ က်သြားတဲ့ ေဖာက္ထြင္း၀ိဇၨာတေယာက္
ဒီႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ေၾကညာခဲ့တဲ့ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ျပန္လြတ္လာတယ္။ သူ
ျပန္လြတ္လာကတည္းက

ငါ့အိမ္မ်ား ဘယ္ေတာ့ အေဖာက္ခံရမလဲ ဆိုၿပီး ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား
စိတ္ညစ္ေန ၾကတယ္” လို႔ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွာ ေနထုိင္တဲ့ ေက်ာက္မ်က္ ရတနာနဲ႔
ေရႊအေရာင္းဆုိင္ပုိင္ရွင္တဦးက ဆိုပါတယ္။
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးတုိင္း ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား
အေရအတြက္ အနည္းငယ္ေလာက္သာ ပါ၀င္ေနတာက အစုိးရရဲ႕ လုပ္ရုိး လုပ္စဥ္

အစဥ္အလာတရပ္လို ျဖစ္ေနသလို ျမန္မာျပည္မွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မရွိဘူးလို႔

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

20

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
စစ္အာဏာရွင္ေတြ ဒီေန႔အထိ ျငင္းဆန္ေနဆဲ ပါ။
စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔က အင္းစိန္ေထာင္မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ
အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ဦးေဇာ္၀င္းက ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမရွိဘဲ

လုံၿခဳံေရးဥပေဒ ခ်ဳိးေဖာက္ ခံရလို႔ အေရးယူခံရထားတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြသာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊
အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ဦး လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ေပးတဲ့အထဲမွာ လုံၿခဳံေရး ဥပေဒ ခ်ဳိးေဖာက္လို႔
အေရးယူခံထားရတဲ့ အက်ဥ္းသား ၂၅၀ ပါဝင္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။

စစ္အစိုးရက အာဏာစသိမ္းတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ဒီေန႔အထိ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ၁၄ ႀကိမ္ ေပးၿပီး
အက်ဥ္းသား ၂၂၀၀၀၀ ေလာက္ လႊတ္ေပးခဲ့ေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ
ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အေရအတြက္ တုိးတက္ေနဆဲ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ စစ္အစုိးရ

အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၂၀၀ ေက်ာ္ရွိတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ႏုိင္ငံတကာ
လူ႔အခြင့္အေရး အဖြဲ႕ေတြက ထုတ္ျပန္
ေၾကညာၾကပါတယ္။

လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ရသည့္
အက်ဥ္းသားမ်ားကို အင္းစိန္ေထာင္

အာဏာပိုင္မ်ားက တဦးလွ်င္ က်ပ္ ၁၀၀၀
ေဝေပးေနစဥ္
စစ္အစုိးရရဲ႕လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေတြကို
ႏုိင္ငံတကာက အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့
လုပ္ေဆာင္မႈ အျဖစ္ ႀကိဳဆိုၾကေပမယ့္
ျမန္မာျပည္သူေတြၾကားမွာေတာ့ ဒီလို

လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေတြ ေပးတာကို ႏုိင္ငံတကာ အာရုံေျပာင္းေအာင္ လုပ္ေဆာင္တဲ့ လွည့္ကြက္
တခုအျဖစ္ ရႈျမင္ ေနၾကပါတယ္။
“ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ျပန္လႊတ္ၿပီးရင္လည္း အျပစ္မရွိ အျပစ္ရွာျပန္ဖမ္းတာပဲေလ။ သူ႔
လက္ခုပ္ထဲက ေရပဲ။ သြန္လိုသြန္၊ ေမွာက္လို ေမွာက္ လုပ္ေနတာကို ႏုိင္ငံတကာက

တိုးတက္မႈဆိုၿပီး ေျပာၾကဆိုၾကတာက ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း၊ စစ္အစုိးရ အေၾကာင္း
ေကာင္းေကာင္း နားမလည္ေသးဘူးလို႔ မွတ္ယူရမယ္” လို႔ ျပည္တြင္း အထက္တန္းေရွ႕ေန
တဦးက သုံးသပ္ပါတယ္။

စစ္အစုိးရရဲ႕ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ကို ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြက ဘယ္လိုပဲ အဓိပၸာယ္
ဖြင့္ သတ္မွတ္ေျပာဆို ေ၀ဖန္ေနၾကေပမယ့္ သားေပ်ာက္တဲ့ မိခင္ ဘခင္ေတြ၊ လင္ေယာက္်ား
ေပ်ာက္ေနတဲ့ မယားေတြ၊ အေဖေပ်ာက္ေနတဲ့ ကေလးငယ္ေတြနဲ႔ အရိပ္အာ၀ါသ

ေပ်ာက္ဆုံးေနတဲ့ မိသားစု၀င္ မ်ားစြာဟာ အက်ဥ္းေထာင္ ဂိတ္၀ေတြမွာ မ်က္ရည္ေတြက်ရင္း
သူတို႔ ခ်စ္တဲ့သူေတြ ျပန္လြတ္လာမလားဆိုတဲ့ အေတြးေတြနဲ႔ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ဆက္လက္
ေစာင့္စားေနၾကဆဲပါ။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

21

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

အႏၲရာယ္ကို ထမ္းပို႔ခဲ့ရေသာ
ေမာင္ေအာင္ႏိုင္

MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 15:57 သန္းထိုက္ဦး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
39:2009-09-21-09-00-07&catid=2:articles&Itemid=30
“ေခတၱခဏ” လုိက္ခ့ဲရန္ ေျပာဆုိသည့္ စစ္သားမ်ားေနာက္သုိ႔ လုိက္ပါသြားသူ အသက္ ၁၆

ႏွစ္အရြယ္ ကေလး တေယာက္သည္ အထမ္းသမားအျဖစ္ ေတာထဲတြင္ ၁၆ ရက္ၾကာ ခုိင္းေစျခင္း
ခံခ့ဲရသည္။
ေတာလမ္းခရီးတြင္ အထမ္းသမားအျဖစ္ ၁၆ ရက္ၾကာ ေဆာင္ရြက္ခ့ဲရသူ ၁၆ ႏွစ္သား ကေလး
(ဓာတ္ပုံ - ဧရာ၀တီ)
ၿပီးခ့ဲသည့္ ၾသဂုတ္လကုန္ပုိင္းတြင္ ထုိအျဖစ္ဆုိးႏွင့္ ႀကဳံေတြ႔ခ့ဲရသူ ေမာင္ေအာင္ႏုိင္က ေတာတြင္း
တုိက္ပဲြတခုတြင္လည္း က်ည္ဆံထိမွန္ခ့ဲၿပီး စစ္သား စုေဆာင္းေရးတပ္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ျခင္း မခံရမီ
အသက္စြန္႔ ထြက္ေျပးခ့ဲရပုံကုိ ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာျပသည္။
စစ္အစိုးရ တပ္သားမ်ား ေခၚေဆာင္ရာ မြန္ျပည္နယ္၊ ဘုရားသံုးဆူၿမိဳ႕ ေဆးရုံသို႔ ေရာက္မွ သူ႔အား
ေပၚတာ ဆဲြျခင္း (လက္နက္ ႏွင့္

ရိကၡာပစၥည္းမ်ား သယ္ပုိး ခုိင္းေစရန္
ဖမ္းဆီးျခင္း) ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္ဟု
ဆုိသည္။
“သူတို႔ကို ပစၥည္း ကူထမ္းေပး၊

ဟုိေရာက္ရင္ အိမ္ျပန္ခြင့္ ေပးမယ္လို႔
ေျပာတယ္” ဟု ေမာင္ေအာင္ႏုိင္က
ျပန္ေျပာျပသည္။

သူ အပါ၀င္ ေပၚတာဆဲြခံရသည့္ ကေလး ၅
ဦးက ကရင္ျပည္နယ္ ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမိဳ႕
အေျခစိုက္ အမွတ္ ၃၂ ေျချမန္တပ္ရင္းမွ
စစ္သားမ်ားအတြက္ ပစၥည္းမ်ား

သယ္ေပးခ့ဲရေၾကာင္း၊ ၎တုိ႔ ၅ ဦးမွာ

အသက္ ၁၆-၁၇ ႏွစ္ အရြယ္သာ ရွိၾကေၾကာင္း ေမာင္ေအာင္ႏုိင္က ရွင္းျပသည္။
“ပစၥည္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေလးတယ္၊ လက္နက္ႀကီး ဗံုးသီးေတြကို ထမ္းခိုင္းတယ္၊

အေလးခ်ိန္ကေတာ့ ၁၀ ပိႆာ ေက်ာ္ေလာက္ ရွိတယ္”ဟု ေမာင္ေအာင္ႏုိင္က ေျပာျပသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

22

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လမ္းခရီးတြင္ ထုိးႀကိတ္ ရုိက္ႏွက္ျခင္းက့ဲသုိ႔ေသာ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ဆက္ဆံမႈမ်ားႏွင့္

ႀကဳံရသည္ဟု သိရသည္။ ၁၆ ရက္အတြင္း အစားအစာအျဖစ္ ေရကုိသာ အဓိကထား ေသာက္ခဲ့ၿပီး
တခါတရံမွသာ ထမင္း အနည္းငယ္ စားရသည္ဟု ၎က ဆိုသည္။
“အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် က်ေနာ္ အရမ္း ပင္ပန္းလာတယ္၊ လမ္းေတာင္ မေလွ်ာက္ႏိုင္ဘူး၊
စစ္သားေတြက က်ေနာ့္ကို ရိုက္တယ္”ဟု ေမာင္ေအာင္ႏုိင္က ေျပာသည္။

ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ အင္းတေကာ္ေက်းရြာအနီးသုိ႔ ေရာက္သည့္အခါ ၎တို႔ လိုက္ပါခ့ဲေသာ
စစ္ေၾကာင္းကုိ ကရင္ အမ်ဳိးသား အစည္းအရုံး (KNU) ၏ တပ္မ်ားက ခ်ဳံခို တုိက္ခိုက္ခ့ဲသည္။
တုိက္ပဲြအတြင္း ေမာင္ေအာင္ႏုိင္၏ ညာဘက္လက္ကုိ က်ည္ဆံ ထိမွန္ခဲ့သည္။
စစ္သားတဦးက သူ၏ ဒဏ္ရာအတြက္ ေသာက္ေဆးအနည္းငယ္ေပးခဲ့သည္။ ဒဏ္ရာက

ေသြးတိတ္ျခင္း မရွိေၾကာင္း၊ စစ္သားမ်ားက သူ႔ကုိ ပစၥည္းမ်ား ဆက္လက္ သယ္ပုိးခိုင္းခ့ဲေၾကာင္း
ေမာင္ေအာင္ႏုိင္က ေျပာျပသည္။
“ျမစ္ကို ျဖတ္ကူးတုိင္း သူတို႔က ေျပာတယ္ သယ္ခိုင္းတဲ့ လက္နက္ ေပ်ာက္သြားရင္ ေထာင္အႏွစ္
၂၀ ခ်မယ္ တ့ဲ။

က်ေနာ္လက္က ဒဏ္ရာေၾကာင့္ အဲဒီပစၥည္းေတြကို သယ္ရတာ အခက္အခဲ ရွိတယ္” ဟု သူ၏
အေတြ႔ အႀကံဳမ်ားကုိ ျပန္ရွင္းျပသည္။
၁၆ ရက္ ျပည့္သည့္ေန႔တြင္ ကင္းေစာင့္ တာ၀န္က်သည့္ စစ္သားတဦး၏ အကူအညီျဖင့္
ေမာင္ေအာင္ႏုိင္ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သည္။
“ကင္းသမားက က်ေနာ္ကုိေျပာတယ္ ေျပးေတာ့၊ ေျပးလို႔ရွိရင္ တခါတည္းေတာ့ မေျပးနဲ႔ ေရွ႕နားမွာ
ပုန္းေနၿပီး ေျပးခိုင္းတယ္။ စစ္သားေတြ လာရွာေသးတယ္၊ လာရွာေတာ့ ေခ်ာင္းထဲကို

ခုန္ဆင္းၿပီးေတာ့ ေခ်ာင္းတဖက္ကမ္းကုိ ကူးသြားလုိက္တယ္”ဟု ေမာင္ေအာင္ႏုိင္က ေျပာျပသည္။
၎တုိ႔ အထမ္းသမား ကေလး ၅ ဦးကုိ ေနရပ္ရင္းသုိ႔ ျပန္ခြင့္ မျပဳဘဲ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ စစ္သား
စုေဆာင္းေရး တပ္သို႔ ပို႔ေဆာင္ရန္ အစီအစဥ္ ရိွေသာေၾကာင့္ ထြက္ေျပးရန္ အဆုိပါ ကင္းသမားက
အႀကံေပးခ့ဲျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။

ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္က စစ္သား စုေဆာင္းေရး အႀကီးအက်ယ္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရိွရာ အသက္ ၁၈
ႏွစ္ေအာက္ လူငယ္မ်ားကုိပင္ စုေဆာင္း သိမ္းသြင္းေနသည္ဟု သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚေနသည္။
ကေလးငယ္မ်ားကုိ အေ၀းေျပးကားဂိတ္၊ ဘူတာရုံ ၊ ေစ်း စသည့္ေနရာမ်ားတြင္ ဖမ္းဆီး
စုေဆာင္းေနေၾကာင္း၊ ၉ ႏွစ္အရြယ္ ကေလးငယ္မ်ားကုိပင္ စစ္သားအျဖစ္ စုေဆာင္းေနေၾကာင္း
အစီရင္ခံစာမ်ားအရ သိရသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

23

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
မြန္ျပည္နယ္၊ ဘုရားသံုးဆူေဒသ စိုက္ပ်ဳိးေရး ၿခံတၿခံတြင္ အလုပ္ လုပ္ကုိင္ေနရာမွ ေပၚတာအျဖစ္
ဖမ္းဆီး ေစခုိင္း ခံရသူ ေမာင္ေအာင္ႏုိင္သည္ ယခုအခါ မိသားစုထံသုိ႔

ျပန္လည္ေရာက္ရိွသြားၿပီျဖစ္သည္။ က်န္သည့္ ကေလး ၄ ဦး၏ ကံၾကမၼာကုိ မသိရေသးေပ။

(မွတ္ခ်က္ - သတင္းတြင္ ပါရိွေသာ ကေလး၏ အမည္ ေမာင္ေအာင္ႏုိင္ ဆုိသည္မွာ အမည္ရင္း
မဟုတ္ပါ။)

ၾကယ္ေတြ ေႂကြေနတဲ့ တိုင္းျပည္
FRIDAY, 18 SEPTEMBER 2009 15:34 ခင္ၿငိမ္းသစ္
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
27:2009-09-18-08-37-06&catid=2:articles&Itemid=30

ၾကယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္ အလင္းေရာင္ရွိတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ေနရာဟာ ျမင့္မားတဲ့ ေကာင္းကင္ၾကီးပဲ။
ရာသီဥတု ၾကည္လင္တဲ့ ညေတြဆိုရင္ အေရာင္လက္ေနတဲ့ ၾကယ္ေတြဟာ စိန္ေတြလိုပဲ
တဖ်ပ္ဖ်ပ္

လက္ေနတယ္ဆိုတာ လူတိုင္း
သိၾကသလို၊ ျမင္လည္း
ျမင္ဖူးၾကပါတယ္။
စစ္အာဏာသိမ္းခဲ့သည့္ ၁၉၈၈
ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၈
ရက္ေန႔က

ေသနတ္မွန္ထားေသာ
ေက်ာင္းသူေလးကို

သယ္ယူေျပးလႊားေနသည့္
ေဒါက္တာ ေစာလြင္ႏွင့္
ေဒါက္တာ မင္းသိန္း
က်မတို႔တိုင္းျပည္မွာ ရွိတဲ့လူငယ္မ်ားစြာဟာလည္း ၾကယ္ေတြလိုပါပဲ။ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္း

အထင္အရွားရွိၾကတယ္။ ဉာဏ္ပညာ ထက္ျမက္တယ္။ စိတ္ဓာတ္ျမင့္မားၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္
၀မ္းနည္းဖို႔ ေကာင္းတာက အဲ့ဒီၾကယ္ ေတြဟာ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔ ေၾကြေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မက
ၾကယ္ေတြ ေၾကြေနတဲ့ တိုင္းျပည္လို႔ နာမည္ေပးထားတယ္။

၁၉၈၈ ခု စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ ေန႔က အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေျပာလိုက္တာနဲ႔
လူတိုင္းျမင္ဖူးျပီးသား ျဖစ္တဲ့ ဓာတ္ပံု တပံု အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

အဲဒီ ဓာတ္ပုံက ေသနတ္မွန္ျပီး ဒဏ္ရာရေနတဲ့ အက်ႌအျဖဴ လံုခ်ည္အစိမ္းနဲ႔ ေက်ာင္းသူေလးကို
ဂ်ဴတီကုတ္အျဖဴ၀တ္ ထားတဲ့ ဆရာ၀န္ႏွစ္ဦးက ဆြဲေျပးေနတဲ့ပံုပါ။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

24

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဒီဓာတ္ပံုကိုမျမင္ဘူးတဲ့လူမရွိပါဘူး။ ျမင္တဲ့လူတိုင္း ခံျပင္းေဒါသ ျဖစ္ၾက ပါတယ္။
အဲဒီဓာတ္ပံုထဲက ဆရာ၀န္ႏွစ္ဦး ဘယ္ကိုေရာက္သြားတယ္ဆိုတာ သိတဲ့လူနည္းမယ္လို႔လည္း
က်မထင္ပါ တယ္။

ေရွ႕ကေနေက်ာင္းသူေလးရဲ႕ ေျခေထာက္ကို ဆြဲမထားတဲ့ဆရာ၀န္ရဲ႕ နာမည္က
ေဒါက္တာေစာလြင္၊ ေခါင္းကိုမထား တဲ့ ဆရာ၀န္က ေဒါက္တာမင္းသိန္းျဖစ္ပါတယ္။
သူတို႔ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ ပညာခြ်န္သူေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။

ေဒါက္တာေစာလြင္ဟာ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲေအာင္တုန္းက သဃၤန္ကြ်န္းတျမိဳ႕နယ္လံုးမွာ ပထမ
ရခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အစ္မ ကလည္း ဆရာ၀န္ပါပဲ။

ေဒါက္တာမင္းသိန္းကလည္း ေဆးေက်ာင္းမွာ ထိပ္တန္းကေက်ာင္းသားပါ၊ သူ႔ညီ
ကုိဝင္းသိန္းလည္း ဆရာ၀န္ တေယာက္ ပါပဲ၊ သူတို႔ရဲ႕ဖခင္ကလည္း ဌာနတခုကညႊန္ၾကားေရးမွဴး
အဆင့္ရွိတဲ့သူပါ။

ေဒါက္တာမင္းသိန္းဟာ စစ္အာဏာသိမ္းျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေတာခိုသြားခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသား မ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး(ABSDF) မွာေဆးမွဴးတာ၀န္
ထမ္းေဆာင္ခဲ့ျပီး တာ၀န္နဲ႔ ျပည္တြင္းကို ျပန္ေရာက္ခဲ့ပါ တယ္။
အဲဒီ အခ်ိန္အတြင္းမွာပဲ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ခင္ညြန္႔က ေတာတြင္းက ျပန္ေရာက္လာသူေတြအေနနဲ႔ န၀တ
ကို သတင္းပို႔ဖို႔ လိုေၾကာင္း၊ သတင္းပို႔လာခဲ့လ်ွင္ အေရးမယူပါေၾကာင္း သတင္းစာ
ရွင္းလင္းပြဲကေန ေျပာတာေၾကာင့္စိုးရိမ္တတ္တဲ့ ေဒါက္တာမင္းသိန္းရဲ႕ အေဖက
သူကိုယ္တိုင္စစ္ေဒသကို အေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါတယ္။ စစ္ေဆးဖို႔ မေခၚခင္မွာ ေဒါက္တာ မင္းသိန္း
က ေဒါက္တာ ေစာလြင္ကို သူတာ၀န္နဲ႔ ျပန္လာေၾကာင္းကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တေန႔မွာ
ေဒါက္တာမင္းသိန္းကိုေမးျမန္း စရာရွိတယ္ဆိုျပီး ေခၚသြားပါေတာ့တယ္။
တပတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေဒါက္တာမင္းသိန္းကို ေထာက္လွမ္းေရးစခန္းကေန

ျပန္လာပို႔ေပးပါတယ္၊ မိဘေတြဆီ ေသခ်ာအပ္ႏွံသြားခဲ့ပါတယ္၊ သို႔ေသာ္လည္း ေဒါက္တာ
မင္းသိန္းတေယာက္ ေျခလက္ေတြေဖာေယာင္ျပီး ဆီးမသြား ႏုိင္ေတာ့ပါ၊ ဒါေၾကာင့္ ကို၀င္းသိန္း
(ေဒါက္တာ မင္းသိန္းရဲ့ညီ)က ေဒါက္တာ ေစာလြင္တို႔ ေမာင္ႏွမကို အေၾကာင္း ၾကားခဲ့ပါတယ္၊
ေဒါက္တာ ေစာလြင္ေရာက္လာေတာ့ ေဒါက္တာ မင္းသိန္းက ေျပာျပပါတယ္။ သူ႔ကို

ေထာက္လွမ္းေရး က ေဆးတလံုး ထိုးေပးလိုက္တယ္တဲ့၊ ဘာေဆးလဲဆိုတာေတာ့ မေျပာဘူးတဲ့၊
သူအခုျဖစ္ေနတာေတြက အဲဒီ ေဆးေၾကာင့္ျဖစ္မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အခုသူ ဗိုက္ၾကီးတင္းေနျပီး
အသက္႐ႈရတာ ၾကပ္ေနတယ္လို႔ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။
ေဒါက္တာေစာလြင္နဲ႔ ကို၀င္းသိန္းကေဆးရုံတင္ဖို႔ စီစဥ္ေနစဥ္မွာပဲ ေထာက္လွမ္းေရးက
ေဆရုံတင္မယ္ဆိုရင္ စစ္ေဆးရုံကိုပဲ တင္ခြင့္ရွိေၾကာင္း၊ စစ္ေဆးရုံမွာကုသဖို႔ စီစဥ္ထားေၾကာင္း
အေၾကာင္းၾကားလာပါတယ္။ ေဒါက္တာ မင္းသိန္းက စစ္ေဆးရုံမွာဆိုရင္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

25

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေဆးကုမခံႏုိင္ဘူးလို႔ဆိုျပီး အိမ္မွာပဲေနမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္၊ အဲဒါနဲ႔ ေဒါက္တာ ေစာလြင္နဲ႔
ကို၀င္းသိန္းတို႔ကပဲ ကုသေပးခဲ့ပါတယ္။ ေဒါက္တာ မင္းသိန္းဟာ ဘယ္ေဆး႐ုံကိုမွ
တက္ေရာက္ကုသျခင္း မရွိခဲ့ဘဲေနာက္တေန႔မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။

ေဒါက္တာ မင္းသိန္းဆံုးလွ်င္ဆံုးျခင္း ေဒါက္တာ ေစာလြင္နဲ႔ ကို၀င္းသိန္းတို႔က သူတို႔ရဲ႕ ဆရာ
ဆရာဝန္ႀကီး တဦးကို အေၾကာင္းၾကားၿပီး အဲဒီ ဆရာႀကီးနဲ႔အတူ ရင္ခြဲစစ္ေဆးခဲ့ၾကပါတယ္၊
အေျဖကေတာ့ ေက်ာက္ကပ္ အရမ္းႀကံဳ႕သြား တာတဲ့။ ေဒါက္တာ ေစာလြင္တို႔က

မ်က္ျမင္သက္ေသ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါကို သိသြားတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးက ရင္ခြဲ စစ္ေဆးတဲ့
ဆရာ၀န္ၾကီးကိုမေပါက္ ၾကားေစရပါဘူးဆိုျပီး လက္မွတ္ထိုးခိုင္းခဲ့လို႔ ထိုးခဲ့ရျပီး ေဒါက္တာ
ေစာလြင္က ေတာ့ ထြက္ေျပးခဲ့ရပါတယ္။

ေဒါက္တာ ေစာလြင္ထြက္ေျပးရတဲ့အတြက္ သူ႔ကို အားထားေနရတဲ့ ဆင္းရဲသားလူနာေတြ
ဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကရတာ က်မမ်က္ျမင္ပါ၊ အဲဒီအခ်ိန္က ေဒါက္တာေစာလြင္ေဆးခန္းမွာ

က်မကူလုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္၊ ဆင္းရဲတဲ့လူနာေတြကို ပိုက္ဆံမယူတဲ့အျပင္ သူ႔ရဲ႕ေဆးဝါးေတြကိုပါ
ေပးလိုက္ပါေသးတယ္။ ကင္ဆာ ေ၀ဒနာရွင္ တဦးကိုလည္း ေဆးဖိုး၀ါးခ အကုန္ခံျပီး ေဆးကုသ
ေပးခဲ့တာက်မေရွ႕တင္ပါ။
၁၉၉၄ ခုႏွစ္ထဲမွာ ေဒါက္တာ ေစာလြင္ေၾကာင့္ ပင္စင္ေပးခံခဲ့ရတဲ့ သူ႔ရဲ႕အေဖႏွလုံးေရာဂါနဲ႔
ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။ တိမ္းေရွာင္ေနတဲ့ ေဒါက္တာေစာလြင္ျပန္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္၊

ဘာမွထူးျခားမႈမရွိတဲ့အတြက္ ေထာက္လွမ္းေရး ေမ့ေနေလာက္ျပီဆိုျပီး အစိုးရေဆးရုံမွာ

အလုပ္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဧရာ၀တီတိုင္း ဘိုကေလးျမိဳ႕နယ္ အတြင္းက တိုက္နယ္ေဆးရုံတ႐ုံမွာ
တာ၀န္က်ခဲ့ပါတယ္၊ အစပိုင္းမွာ ဘာမွမျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရး က
မၾကာခဏ စစ္ေဆး ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။
၁၉၉၅ ခုႏွစ္ထဲမွာ စစ္ေမးတာ ပိုစိပ္လာျပီး စိတ္အေႏွာင့္အယွက္လည္း ပိုျဖစ္လာပါတယ္၊
မခံႏုိင္တဲ့အဆံုးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေခတၱ လြတ္ေျမာက္စဥ္မွာ ေတြ႔ရေအာင္

ခြင့္ယူျပီးရန္ကုန္တက္လာခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အန္တီနဲ႔ မေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘိုကေလးကို
ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ဘိုကေလးကုိ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း မ၀တ အတြင္း ေရးမွဴးက

ေခၚလို႔သြားတဲ့အခါမွာ မ၀တ ရုံးခန္းတြင္း စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ၃ ေယာက္နဲ႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ
ေတြ႕ဆံုခဲ့ ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ေဒါက္တာ ေစာလြင္တေယာက္
ညွဳိးညႇဳိးငယ္ငယ္နဲ႔အိမ္ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။

အတူေနသူေတြရဲ့ ေျပာျပခ်က္အရ ေဒါက္တာ ေစာလြင္ဟာ စိတ္ဒုကၡေရာက္စရာရွိေနပံု ရပါတယ္၊
သိသိသာသာ စကားနည္းသြားတယ္လို႔လည္း ဆိုပါတယ္။ ေမးရင္လည္း စကားလႊဲသြားျပီး
ဘာမွေသခ်ာမေျပာခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလို မေျပာတာကလဲဘယ္သူ႔ကိုမွ သူလိုမျဖစ္ေစခ်င္လို႔
မေျပာတာလို႔ ယူဆရပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ ခြင့္ဆက္ယူျပီး ပစၥည္းေတြသိမ္းဆည္းေနပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေနာက္၂ ရက္အၾကာမွာ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

26

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဆရာ ေဒါက္တာ ေစာလြင္ အခန္းက တိတ္ဆိတ္ေနျပီး လႈပ္ရွားသံမၾကားရလို႔ အတူေနသူေတြက
စိုးရိမ္ျပီး တခါးဖ်က္၀င္ခဲ့ရာ သ႔ူကိုယ္သူ ဆြဲၾကိဳးခ် သတ္ေသေနခဲ့ပါတယ္။ ဆရာ ေသဆံုးရျခင္း
အတြက္ က်မတကယ္ ႏွေျမာ၀မ္းနည္းမိပါတယ္။ ဆရာဟာ လူေတာ္လူေကာင္းတဦးပါ။
က်မတို႔ ဗမာျပည္မွာၾကယ္ေတြေၾကြေနပါတယ္၊ ဘယ္သူ႔မွာတာ၀န္ရွိပါသလဲ၊ အဖိုးတန္
သားေတြဆံုးရႈံးရတဲ့ မိဘ ေတြရဲ႕ခံစားခ်က္က ဘယ္ေလာက္မ်ားနာက်င္ေနမလဲ၊

က်မတို႔ရဲ႕အဖိုးတန္ လူငယ္ေတြ ဘယ္ေလာက္အထိမ်ား ဆံုး႐ႈံးေနရဦးမွာလဲ……။
ဒီေဆာင္းပါးနဲ႔ အညၾတ သူရဲေကာင္းမ်ားကို ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါတယ္။

ခင္ျငိမ္းသစ္သည္ မၾကာေသးခင္က ထိုင္း -ျမန္မာနယ္စပ္သို႔ ေရာက္ရွိလာေသာ
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း တဦးျဖစ္သည္။

ရခိုင္ လူငယ္မ်ား ဖမ္းဆီးခံရ
WEDNESDAY, 23 SEPTEMBER 2009 17:31 သန္းထိုက္ဦး
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
60:2009-09-23-10-32-36&catid=1:news&Itemid=2

စစ္အစိုးရက အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ လႊတ္ေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနေသာ္လည္း ျပည္ပရွိ အတိုက္အခံ
အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္သည္ ဟူေသာ အေၾကာင္း ျပခ်က္ျဖင့္ ရခိုင္လူငယ္မ်ားကို
ယခုလအတြင္း ဖမ္းဆီးမႈမ်ား ဆက္တိုက္ ျပဳလုပ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလဆန္းပုိင္းမွ စတင္၍ ရန္ကုန္ ႏွင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕အပါ၀င္
ေျမာက္ဦး၊ ပုဏၰား ကၽြန္း၊ ေျမပံုၿမိဳ႕နယ္ စသည္တို႔မွ ရခိုင္ ေက်ာင္းသားႏွင့္ လူငယ္ (၁၆) ဦးခန္႔ ကို
အေဆာင္ႏွင့္ေနအိမ္မ်ားတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ရဲအထူးတပ္ဖြဲ႔က ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
အထိန္းအသိမ္းခံေနရသည့္ ရခိုင္လူငယ္မ်ားကုိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ စစ္ေၾကာေရးစခန္းသို႔
ေခၚေဆာင္သြားေၾကာင္း၊ ၎ဖမ္းဆီးခံရသူမ်ားသည္ ရခိုင္ျပည္လံုးဆုိင္ရာ

ေက်ာင္းသားႏွင့္လူငယ္မ်ား အစည္းအရုံး(AASYC)ႏွင့္ ပတ္ သက္မႈရွိသည္ဟု ၾကားသိရေၾကာင္း
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အေျခစိုက္ နိရဥၹရာ သတင္းဌာန အယ္ဒီတာ ကိုခိုင္ျမတ္ ေက်ာ္ က ဧရာ၀တီသို႔
ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တို႔ၾကားတာက AASYC နဲ႔ ပတ္သက္တယ္လို႔ၾကားတယ္”ဟု ၎က ဆိုသည္။
ထုိ အဖမ္းအဆီး သတင္းေၾကာင့္ စစ္ေတြၿမိဳ႕ရွိ ရခုိင္လူငယ္ အမ်ားစုသည္
ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ေနၾကရေၾကာင္း လည္း ကိုခိုင္ျမတ္ေက်ာ္က ေျပာသည္။
AASYC အဖြဲ႔သည္ ထုိင္းႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားေနသည့္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

27

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။ ၎ဖမ္းဆီး ခံထားရသည့္ ရခိုင္လူငယ္အမ်ားစုသည္ အသက္၂၅ ႏွစ္ ၀န္းက်င္ ရွိ
လူငယ္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ယခု ရခိုင္လူငယ္မ်ား အဖမ္းခံရမႈ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး AASYC ရုံးသို႔ ဧရာ၀တီက
ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ရာ မသိရွိရ ေသးေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့သည္။

စစ္အစုိးရက ၿပီခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာ ၁၈ရက္ေန႔မွ စတင္ၿပီးအက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ဦးကုိ
လႊတ္မည္ဟု ေၾကညာ၍ လႊတ္ေပးရာတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၁၂၈ ဦးသာပါဝင္ေၾကာင္း
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ ေရးအသင္း (AAPP)က ယမန္ေန႔ ရက္စြဲျဖင့္
ထုတ္ျပန္ထားသည္။

ျမန္မာႏုိ္င္ငံတဝန္း အက်ဥ္းေထာင္မ်ားအတြင္း ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ေပါင္း ၂၂၃၇ ဦးရွိေၾကာင္း
AAPP ၏ စာရင္း အရ သိရသည္။
စစ္အစုိးရ၏ အက်ဥ္းသားမ်ားျပန္လႊတ္ျခင္းကို ႏုိင္ငံတကာက အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္
လုပ္ေဆာင္မႈ အျဖစ္ ႀကိဳဆိုေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ ျမန္မာျပည္သူအမ်ားစုက ႏုိင္ငံတကာက
အာရုံေျပာင္းေစရန္ လုပ္ေဆာင္ေသာ လွည့္ ကြက္ တခုျဖစ္သည္ေၾကာင္း
သုံးသပ္ေျပာဆိုေနၾကသည္။
စစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားတခ်ိဳ႕ကို ျပန္လႊတ္ေပးေနခ်ိန္တြင္ ပခုကၠဴေထာင္၌
ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္း ျခင္းခံ ထားရေသာ မလွလွ၀င္းသည္ ယခုလ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္
အစာငတ္ခံဆႏၵျပခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။
အဆိုပါ အမ်ဳိးသမီး အပါအဝင္ ၎တို႔ကုိ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ေပးသူ ပခုကၠဴမွ ကိုေစာလင္းႏိုင္ႏွင့္
ကိုျမင့္ႏိုင္တို႔ကိုပါ အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
မေကြးတိုင္း ပခုကၠဴၿမိဳ႕ရွိ သာသနာ့၀ိပုလရာမ ပါဠိတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတိုက္သို႔
သြားေရာက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ၎တို႔ကို အာဏာပိုင္မ်ားက ပခုကၠဴေထာင္တြင္

ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားကာ ျပည္ပမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ သည္ ဟု စြဲခ်က္တင္၍
႐ံုးတင္စစ္ေဆးေနေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား အဆိုရသိရသည္။
ထုိ႔အျပင္ ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပို္င္းကလည္း သံဃာေတာ္ ၇ပါးႏွင့္ ဒီမုိကေရစီေရး လႈပ္ရွားသူ ၅ ဦးကုိ
ျမင္းၿခံၿမိဳ႕တြင္ စစ္အစုိး ရ အာဏာပုိင္မ်ားက ဖမ္းဆီးခဲ့ေသးသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

28

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ ဟန္ျပ လႊတ္ေပးျခင္း
ျဖစ္ေၾကာင္း ေ၀ဖန္ေနၾက
MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 20:06 ရန္ပိုင္

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
49:2009-09-21-13-08-02&catid=1:news&Itemid=2
မၾကာေသးမီ ရက္ပုိင္းက အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ေယာက္ကုိ လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္ ေပးေၾကာင္း
စစ္အစုိးရက ေၾကညာခဲ့ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အမ်ားစုမွာ ဆက္လက္
ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံေနရသည္။
၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွ စတင္ၿပီး ႏွစ္စဥ္ စစ္အစုိးရက အက်ဥ္းသားမ်ားအား လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္

အမိန္႔မ်ား ထုတ္ျပန္ခဲ့ရာတြင္ လြတ္ေျမာက္လာေသာ အက်ဥ္းသားမ်ားတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား
အေရအတြက္ထက္ သာမန္ ရာဇ၀တ္ အက်ဥ္းသား ဦးေရက ပုိမ်ားသည္ဟု ႏုိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔(AAPP ) မွ ထုတ္ျပန္သည့္စာရင္း အရ သိရသည္။
ယခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလက ကုလသမဂၢ လူအခြင့္အေရး ကုိယ္စားလွယ္ မစၥတာ ကင္တာနား
ျမန္မာျပည္သုိ႔ အလည္အပတ္ ေရာက္ရွိလာၿပီးေနာက္ပုိင္းတြင္ စစ္အစုိးရက
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ကုိ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
စစ္အစုိးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံသုိ႔
မသြားေရာက္မီ အက်ဥ္း သား ၇၁၁၄ဦးကုိ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ျပဳမည္ဟု ေၾကညာရာတြင္
ႏုိင္ငံေရးအမႈမ်ားျဖင့္ ထိန္းသိမ္းထားေသာ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသာ ၂၅၀ခန္႔ ပါ၀င္မည္ဟု
စစ္အစုိးရ၏ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနေၾကညာခဲ့သည္
“စစ္အစုိးရက အက်ဥ္းသားေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အနည္းငယ္ လႊတ္တာက
ႏုိင္ငံတကာဖိအားေတြ ေလ်ာ့ဖုိ႔ပါ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးတင္ဦး၊ မင္းကုိႏုိင္

နဲ႕၈၈မ်ိဳးဆက္ေတြ၊ ရွမ္းတုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ဦးခြန္ထြန္းဦးတုိ႔ မပါေသးဘူး” ဟု AAPP
အဖြဲ႕မွ အတြင္းေရးမႉး ကုိတိတ္ႏုိင္က ဧရာ၀တီသုိ႔ေျပာသည္။
ထုိသုိ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတခ်ဳိ႕ကုိ လႊတ္ေပးေနေသာ္လည္း၊ ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပို္င္းက
သံဃာေတာ္ ၇ပါးႏွင့္ ဒီမုိကေရစီေရး လႈပ္ရွားသူ ၅ ဦးကုိ ျမင္းၿခံၿမိဳ႕တြင္ စစ္အစုိးရ
အာဏာပုိင္မ်ားက ဖမ္းဆီးခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးသည္ အမ်ိဳးသား
ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီ လမ္းေၾကာင္းသုိ႔ ေျပာင္းလဲရာတြင္ မျဖစ္မေန

လုပ္ေဆာင္ရမည့္ လုပ္ငန္းစဥ္တခုျဖစ္သည္ဟု ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

29

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဘန္ကီမြန္းက ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ၿပီးခဲ့သည္ စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔မွ စတင္ၿပီး လြတ္ေပးခဲ့သည္ အက်ဥ္းသားမ်ားတြင္
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၁၂၇ ဦး ရွိၿပီျဖစ္ၿပီး၊ ထုိအထဲတြင္ သံဃာေတာ္ ၄ပါး ၊ စာနယ္ဇင္းသမား
၄ဦးႏွင့္ ေရွ႕ေနတဦးလည္း ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

ထုိ႔အျပင္ ဒုတိယ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ခင္ညြန္႔၏ အခါေပး ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္အား ထီးတင္ခဲ့သူ
တိမ္ၾကားအဖြဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ဘုိးေတာ္သန္းလွ၊ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ဗုိလ္မႉးေဟာင္း
မ်ိဳးညြန္ေအာင္ ႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔မ်ား ပါ၀င္သည္ဟု သိရသည္။ ဗုိလ္မႉးေဟာင္း

မ်ိဳးညြန္ေအာင္သည္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာန္ယူခ့ဲသူ ဗုိလ္မႉးႀကီးေဟာင္း တင္လႈိင္၏
သားမက္ေတာ္စပ္သည္ဟု သိရသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈ သမုိင္း စာအုပ္ ေရးသားျပဳစုသူ ကုိေအာင္ထြန္းႏွင့္
ဗမာႏုိ္င္ငံလုံး ဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ကုိဘုိဘုိတုိ႔လည္း ျပန္လည္
လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သည္။
“ဒီလုိပါပဲ ႏုိင္ငံတကာဖိအားေတြ ရွိလာရင္ လႊတ္မယ္၊ အက်ပ္အတည္း ေတြ႔လာရင္ လႊတ္မယ္”
ဟု ကုိေအာင္ထြန္းက ေျပာသည္။
ထုိင္းႏုိင္ငံ အေျခစုိက္ စင္ၿပိဳင္အာစီယံအဖြဲ႔မွ စည္းရုံးေရးမႉး ဒက္ဘီ စတူးဟပ္ကလည္း

“စစ္အစုိးရက ႏုိင္ငံတကာ ဖိအား မ်ားလာတဲ့အခါ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားလႊတ္တာဟာ
လွည့္ကြက္ တခုလုိ ျဖစ္ေနၿပီ၊ ဒါေပမဲ႔ ေနာက္ပုိင္း ျပန္ျပန္ၿပီး ဖမ္းေနတာက ျပႆနာတခုပဲ၊
တုိင္းျပည္ အနာဂတ္အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ
နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလုံးကုိ လႊတ္ေပးသင့္တယ္” ဟု ဧရာ၀တီကုိ ေျပာသည္။

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ေျမာက္လာျခင္းေၾကာင့္ ၀မ္းသာေၾကာင္း၊ အဓိက ျပႆနာမွာ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ဖမ္းဆီးထိန္း သိမ္းထားျခင္းႏွင့္ တုိင္းရင္းသားအေရး
ျပႆနာမ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု ႏုိင္ငံေရး ေလ့လာသူမ်ားက ေထာက္ျပၾကသည္။

“ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ လြတ္လာတာေတာ့ သူတုိ႔ မိသားစုေတြ အတြက္ ၀မ္းသာတာေပါ့

၊ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔က အျပစ္ မရွိဘူး အလကား ခံရတာ၊ ဒါကုိမွ ကုလသမဂၢတုိ႔ ၊ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြက
ႀကိဳဆုိရင္ေတာ့ သူတုိ႔ အားလုံး သြားၿပီေပါ့” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ စာနယ္ဇင္းသမားတဦးက ေျပာသည္။
ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး ၂ ႏွစ္ ျပည့္ခ်ိန္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ား ခ်ီတက္ ဆႏၵျပမည္ကုိ
စုိးရိမ္ေသာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ လုံၿခဳံေရးမ်ားကုိ တုိးျမွင့္ခ်ထားေနသည္။
၂၀၀၄ခုႏွစ္တြင္ အက်ဥ္းသား ၁၄၃၁၈ ဦးတြင္ ၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၆၀ဦး၊၂၀၀၅ခုႏွစ္တြင္

အက်ဥ္းသား ၄၀၀ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၃၄၁ဦး၊ ၂၀၀၇ခုႏွစ္တြင္ အက်ဥ္းသား ၈၅၈၅

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

30

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၀ဦး ၊ ၂၀၀၈ခုႏွစ္တြင္ အက်ဥ္းသား ၉၀၀၂ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသား ၉ဦးပါ၀င္ၿပီး၊ ယခု ၂၀၀၉ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းပုိင္း ေဖေဖာ္၀ါရီလက အက်ဥ္းသား ၆၃၁၃
ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၃၁ဦးသာ လြတ္ေျမာက္ခဲ့သည္ဟု AAPP ၏ စာရင္းမ်ားတြင္
ေဖာ္ျပထားသည္။

ကုိးကန္႔ေဒသ ဒကစမႉး ဖမ္းဆီး
စစ္ေဆးခံေနရ

MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 19:46 ရန္ပိုင္

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
48%3A2009-09-21-12-49-00&Itemid=2

မၾကာခင္က ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ကုိးကန္႔ေဒသ တုိက္ပဲြတြင္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ဘက္မွ အက်အဆုံး
မ်ားျခင္းႏွင့္ ေငြေၾကးရယူျခင္း တုိ႔ေၾကာင့္ စစ္အစုိးရက ေလာက္ကုိင္ၿမိဳ႕ အေျခစုိက္ ေဒသ
ကြပ္ကဲမႈ စစ္ဌာနခ်ဳပ္ (ဒကစ)
မွ ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္ ၀င္းေမာင္အား
အေရးယူထားေၾကာင္း
သိရသည္။

စစ္အစုိးရက

ထိန္းခ်ဳပ္လုိက္ေသာ
ကုိးကန္႔ေဒသ၊
ေလာက္ကုိင္ၿမိဳ႕အ၀င္တေနရာ
(ဓာတ္ပံု - ႐ိုက္တာ)
လားရွဳိးၿမိဳ႕ရွိ
အေရွ႕ေျမာက္တုိင္း

စစ္ဌာနခ်ဳပ္တြင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္
ခ်ထားေၾကာင္း ဟု အေရွ႕ေျမာက္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ နီးစပ္သူ တဦးက ဧရာ၀တီကုိ ေျပာသည္။
“တုိင္းဌာခ်ဳပ္ထဲမွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထားတယ္၊ ယူနီေဖာင္းလည္း ခြ်တ္ထားလုိက္ၿပီ။ ခုံရုံးတင္ၿပီး၊
အျပစ္ေပး အေရးယူ တခုခုေတာ့ လုပ္လိမ့္ မယ္၊ ေထာင္ခ်မွာလား၊ ထြက္ရမွာလား ဆုိတာေတာ့
မသိဘူး” ဟု အဆုိပါ စစ္ဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ နီးစပ္သူက ေျပာသည္။

ယခုအခါတြင္ ေလာက္ကုိင္ေဒသ ဒကစ ကုိ တာ၀န္ယူရန္ အေရွ႕ေျမာက္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္
ဒုတုိင္းမႉး ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္ လွျမင့္ကုိ တာ၀န္ေပးထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
အက်အဆုံး မ်ားျပားျခင္းေၾကာင့္ဟု အေၾကာင္းမျပဘဲ ကုိးကန္႔ေဒသ မူးယစ္ေဆး ႏွင့္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

31

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လက္နက္ကိစၥတုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ သတင္းမ်ားကုိ ႀကိဳတင္ မသိရိွျခင္းေၾကာင့္ အေရးယူမည့္
ပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ ဖမ္းဆီးထားျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ၎က ေျပာျပသည္။
ကုိးကန္႔တုိက္ပြဲ အတြင္း တပ္မေတာ္သား ၁၁ ဦး က်ဆုံးၿပီး၊ ၃၄ဦး ဒဏ္ရာရရွိ ေၾကာင္း စစ္အစုိးရ
သတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း က်ဆုံးသူ အေရးအတြက္မွာ

ေၾကညာထားသည္ထက္ မ်ားျပားသည္ဟု အေရွ႕ေျမာက္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ နီးစပ္သူက
ဧရာ၀တီကုိ ေျပာသည္။

ဒကစမွဴးအား ဖမ္းဆီးစစ္ေဆးေနျခင္းမွာ ကုိးကန္႔ေဒသရွိ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပါ၀င္
ပတ္သက္ၿပီး စီးပြားေရးသမားႀကီးမ်ားထံမွ ေငြေၾကး ရယူခဲ့ ျခင္းေၾကာင့္ ဖမ္းဆီးထားသည္
ဟူေသာ သတင္းတခ်ဳိ႕လည္း ထြက္ေပၚေနသည္။
စစ္အရာရိွမ်ားက လုပ္ငန္းရွင္မ်ားထံမွ ေငြေၾကးရယူျခင္းမွာ လူတုိင္းသိသည့္
လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ျဖစ္သည္ဟု စီးပြားေရး သမားတဦးက ေထာက္ျပသည္။

“ဒကစမႉးထားပါအုံး၊ တုိင္းမႉး အဆက္ဆက္ မကင္းပါဘူး၊ တုိင္းမႉး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမင့္လႈိင္တုန္းက
ကုိးကန္႔ကုန္သည္ ကိုသန္း၀င္းက တလကုိ ျမန္မာေငြ သိန္း ၅၀၀ ေပးရတယ္၊

ေထာက္လွမ္းေရးက ဖမ္းမယ္ လုပ္ေတာ့ ကုိသန္း၀င္း ခဏ ေရွာင္ေနရေသးတယ္” ဟု

အေရွ႕ေျမာက္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ နီးစပ္သည္ လား႐ိႈးမွ စီးပြားေရးသမား တဦးက ေျပာသည္။
တရုတ္ျမန္မာနယ္စပ္ ကုန္သြယ္ေရးေၾကာင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း အမ်ားအျပား ရိွေသာ
အေရွ႕ေျမာက္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ နယ္ေျမတြင္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ စစ္အရာရွိႀကီးမ်ားသည္
စီးပြားေရး အရ အၿမဲတမ္း ပတ္သက္မႈမ်ား ရွိေနေၾကာင္း၊ စီးပြားေရးအရလည္း ျပႆနာ
အမ်ားအျပား ရွိေၾကာင္းသိရသည္။

“ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမင့္လႈိင္ဆုိရင္ သူ႔အတြက္ ေငြရွာေပးေနတဲ့ ဂ်ီ၀မ္း ဒုတိယဗုိလ္မႉး ႀကီး မ်ိဳးခ်စ္ကုိ ဗ်ဴဟာမႉး
ရာထူး ေပးၿပီး အဲဒီတုိင္းမွာပဲ လူခံအေနနဲ႔ ထားခဲ့တယ္၊ စီးပြားေရး ဆက္လုပ္ဖုိ႔ေပါ့။

စစ္တပ္သမိုင္းမွာ ဒီေနရာကလူကုိ ဒီေနရာမွာ ရာထူးတုိးၿပီး ျပန္ထားတာ သိပ္မရွိဘူး” ဟု
အေရွ႕ေျမာက္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ နီးစပ္သည့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တဦးက ေျပာသည္။
မၾကာေသးမီက ျဖစ္ပြားခ့ဲေသာ ကုိးကန္႔ေဒသ တုိက္ပဲြမ်ားမွာ ဦးဖုန္က်ားရွင္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ
ကုိးကန္႔အပစ္ရပ္အဖြဲ႔တြင္ တရားမ၀င္ လက္နက္စက္ရုံရွိသည္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္
စစ္အစုိးရက ၀င္ေရာက္ရွာေဖြရာမွ စတင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ကုိးကန္႔ေဒသတြင္ လက္နက္စက္ရုံ ႏွင့္ မူးယစ္ေဆး၀ါး ထုတ္လုပ္မႈ ရိွသည္ ဟူေသာ သတင္းမွာ
လြန္ခ့ဲသည့္ ႏွစ္အတန္ၾကာကပင္ ထြက္ေနေၾကာင္း၊ အေရွ႕ေျမာက္တုိင္းတြင္ တာ၀န္ယူခဲ့သည့္
တုိင္းမႉးမ်ား ႏွင့္ ယခုလက္ရွိ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္သန္းထြ႗္လည္း

သိရွိေၾကာင္း၊ လက္နက္စက္ရုံ၊ လက္နက္တုိက္ဆုိသည္မွာ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းတုိင္းတြင္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

32

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ရွိေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာဆုိေနၾကသည္။
“ကုိးကန္႔မွာ လက္နက္စက္ရုံရွိတာက တုိင္းမႈး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမင့္လႈိင္ လက္ထက္ကတည္းက ရွိတာပဲ၊
သူတုိ႔လည္း အားလုံး သိေနတာပဲ၊ အခုမွ တရုတ္က ေျပာမွ သိရတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒကစမႉးကုိ

အေရးယူတယ္ ဆုိတာကေတာ့ သူ႔အေပၚ ပုံခ်တာပါ” ဟု ကိုးကန္႔ေဒသခံတဦးက ေျပာသည္။
ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္၀င္းေမာင္ အေနျဖင့္ ကုိးကန္႔ျပႆနာကုိ ႏုိင္နင္းစြာ မကုိင္တြယ္ ႏုိင္ေသာေၾကာင့္
ယခုကဲ့သုိ႔ အေရးယူ ခံရျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း တရုတ္ ျမန္မာ နယ္စပ္မွ ျမန္မာ့အေရး ေလ့လာသူ
ဦးေအာင္ေက်ာ္ေဇာက သုံးသပ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ခ်ီတက္ပြဲ
မဲေဆာက္တြင္ ျပဳလုပ္

MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 19:36 ဘေစာတင္

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
47%3A2009-09-21-12-38-30&Itemid=2

ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီနွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ရည္စူး၍ သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ကာ
“ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႔” အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ယေန႔နံနက္တြင္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕အ၀င္ စစ္ေဆးေရး
ဂိတ္မွ ထိုင္း - ျမန္မာ ခ်စ္ၾကည္ေရး တံတား အထိ ၅ နာရီၾကာ လမ္းေလွ်ာက္

ခ်ီတက္ခဲ့ၾကေၾကာင္း
သတင္းရရွိသည္။
မဲေဆာက္တြင္
ျမန္မာႏုိင္ငံၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္
ခ်ီတက္ပြဲ ျပဳလုပ္စဥ္

ယေန႔ နံနက္ ၉ နာရီ ၁၅ မွ
စတင္က်င္းပခဲ့ေသာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခ်ီတက္ပြဲသည္

ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္း
ေစေရးအတြက္ လည္းေကာင္း၊
ျမန္မာျပည္သူမ်ား ယေန
့ခံစားေနရေသာ

ေဘးဒုကၡအေပါင္းမွ လြတ္ေျမာက္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ ေစလိုေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း
စီစဥ္ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးေဆာင္က်င္းပသူ အရွင္ေသာပါက က ဧရာ၀တီသို႔
မိန္႔့ၾကားသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

33

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
“ဒီေန႔ဟာ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန ့ျဖစ္တာေၾကာင့္ ကမၻာသူ ကမၻာသား အားလံုးကို
ၿငိမ္းခ်မ္းေစခ်င္သလို ဦးပဥၨင္းတို႔ ့ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြကိုလည္း ေသာကေတြ ဒုကၡေတြ
ကင္းေပ်ာက္ေစခ်င္တယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္း ေစခ်င္တယ္” ဟူ၍ အရွင္ေသာပါကက ဆိုသည္။

အဆိုပါ ဦးပဥၨင္း သည္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ သာသနာ့ဥေသွ်ာင္အဖြဲ႔၏ အတြင္းေရးမႉးျဖစ္သည္။
အရွင္ေသာပါက သည္ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး မေပၚေပါက္မီ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းက
ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ ျမန္မာ သံရံုးေရွ႕မွ စတင္ကာ တလတာမွ်ၾကာေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
ခရီးရွည္ႀကီးကို ခ်ီတက္ ခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ ထိုစဥ္က မဲေဆာက္ၿမိဳ႕အ၀င္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္တြင္
ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ား၏ ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံခဲ့ရသျဖင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ပန္းတိုင္အဆံုးထိ

မေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယေန႔တြင္ လြန္ခဲ့ေသာ ၂ ႏွစ္က မဆံုးေသးသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခရီးရွည္
ခ်ီတက္ပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာ အဆံုးသတ္ႏို္င္ခဲ့သျဖင့္ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ရေၾကာင္း ဆက္လက္
မိန္႔သည္။

ယေန ့ခ်ီတက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့သူ တဦးျဖစ္သည့္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ ျမန္မာတိုင္းရင္း
သမားေတာ္ ဆရာစိန္ကလည္း “က်ေနာ္တို႔ သူမ်ားတိုင္းျပည္မွာ ခိုကပ္ေနရေပမယ့္ ဒီေန႔ဟာ
ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႔ ဆိုတာကို သိခြင့္ရတယ္၊ ျမန္မာျပည္မွာဆိုရင္ တေန႔တေန႔ ၀မ္းေရးအတြက္
ပူရတာနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာကို ဘယ္သိ ရမလဲ။ ျမန္မာျပည္ကို ဒီဆင္းရဲထဲက အျမန္ဆံုး
လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ” ဟုေျပာသည္။
ယေန႔ ခ်ီတက္ပြဲတြင္ ျမန္မာအဖြဲ႔အစည္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ သာသာနာ့ဦးေသွ်ာင္အဖြဲ႔၊

အမ်ိဳးသမီးမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ျမန္မာႏိုင္ငံ) အပါအ၀င္ ထိုင္းအဖြဲ ့အစည္းမ်ား၊ အေမရိကန္၊ ဂ်ာမနီ၊
နယ္သာလန္၊ ဂ်ပန္၊ ကိုရီးယား၊ နယူးဇီလန္၊ ၾသစေၾတးလ် အစရွိေသာ ႏိုင္ငံေပါင္းစံုမွ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားသူ စုစုေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ခန္႔ ပါ၀င္ ခ်ီတက္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
အမ်ိဳးသမီးမ်ား အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ (ျမန္မာႏိုင္ငံ) မွ အတြင္းေရးမႉး (၂) ျဖစ္သူ ေစာစံၿငိမ္းသူက ျမန္မာ

အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္အပါအ၀င္ ကမၻာသူကမၻာသားအေပါင္းကို ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ
ေစလိုေၾကာင္း သို႔ေသာ္ စစ္အစိုးရ လက္ေအာက္မွ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ဘ၀ကား

မၿငိမ္းေအးႏိုင္ေသာ အေနအထားတြင္ ရွင္သန္ေနရေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ား၏
ပူပင္ေသာကကို ကမၻာသူကမၻာသားမ်ားလည္း သိေစလိုေၾကာင္း ယင္းသို ့ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳး
ျဖင့္ ယခုကဲ့သို ့ပါ၀င္ခ်ီတက္ခဲ့ေၾကာင္းေျပာဆိုသည္။
သူက ဆက္လက္၍ “ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ကမၻာ့တေနရာမွာ ရရွိခံစားေနရေပမယ့္ တျခား

တေနရာမွာေတာ့ အပူပင္လယ္ ေ၀ေနရတတ္တယ္ဆိုတာကို သိဖို႔လိုတယ္။ လူတဦးခ်င္းစီ
ၿငိမ္းခ်မ္းမွ တတိုင္းျပည္လံုး ၿငိမ္းခ်မ္း မယ္၊ တိုင္းျပည္တခုစီၿငိမ္းခ်မ္းမွ ကမၻာႀကီးလည္း
ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမယ္။ ဒီေန ့ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ဘ၀က မၿငိမ္းခ်မ္းႏိုင္ဘူး၊ တေနရာမွာ အပူရွိရင္
တျခားတေနရာကို အပူေတြကူးစက္ တတ္တာမို႔ ပူေလာင္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
ရရွိလာေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကေစ လိုတယ္” ဟုေျပာသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

34

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ယေန႔ ခ်ီတက္ပြဲျပဳလုပ္စဥ္ ထိုင္းရဲမ်ားက လိုက္လံေစာင့္ၾကပ္ေပးခဲ့ၿပီး တံတားကို ယာယီ
ပိတ္ထားလိုက္ေၾကာင္း သိရသည္။

ျမန္မာ အတုိက္အခံရံုးတခ်ိဳ႕ ပိတ္ထားဆဲ
MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 19:34 သန္းထိုက္ဦး
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
46%3A2009-09-21-12-36-03&Itemid=2

ထုိင္းႏိုင္ငံ ေျမာက္ပုိင္း ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ရိွ ျမန္မာ့ ဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား၏ ရုံးတခ်ဳိ႕ကုိ

ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားက ၀င္ေရာက္ စစ္ေဆးမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အတိုက္ခံ အသိုင္းအ၀န္းတြင္
အမ်ဳိးမ်ဳိး ေ၀ဖန္ေျပာဆိုေနၾကဆဲျဖစ္ သည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလ ၁၃ ရက္ေန႔၌္ ထိုင္းအာဏာပုိင္မ်ားက ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ရွိ ျမန္မာ့ အမ်ဳိးသမီး
သမဂၢ (BWU) ၏ လုပ္ငန္းမ်ား တည္ရိွရာ ေနရာတခ်ဳိ႕ကုိ ၀င္ေရာက္ စစ္ေဆးခ့ဲရာ အမ်ဳိးသမီး ၁၀
ဦး ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရၿပီး ေနာက္ ယခုအခ်ိန္အထိ စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ၿပီး ေ၀ဖန္ေျပာဆိုေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ဖမ္းဆီး ခံရသူမ်ားအနက္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ တရား၀င္ ေနထုိင္ခြင့္ လက္မွတ္
ကိုင္ေဆာင္ထားသူမ်ားကုိ နာရီပုိင္းအတြင္း ျပန္ လႊတ္ေပးခ့ဲေသာ္လည္း ၎ အမ်ဳိးသမီး ၁၀ ဦးကုိ
ထုိင္းႏိုင္ငံအတြင္း တရားမ၀င္ ေနထုိင္မႈျဖင့္ တရက္ခန္႔ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းထားၿပီးမွ
ျပန္လည္လႊတ္ေပးခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

အထိန္းအသိမ္းခံခဲ့ရသည့္ အမ်ဳိးသမီး ၁၀ ဦးသည္ BWU အဖဲြ႔က စီစဥ္သည့္ စြမ္းရည္ျမႇင့္တင္ေရး
သင္တန္းတြင္ တက္ေရာက္ေနသူမ်ား ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားက BWU ၏ လုပ္ငန္းမ်ား တည္ရိွရာေနရာမ်ား အျပင္ လူ႔အခြင့္အေရး
ပညာေပးဌာန - ျမန္မာႏုိင္ငံ (HREIB) ႏွင့္ အမ်ဳိးသား က်န္းမာေရးႏွင့္ ပညာေရး ေကာ္မတီ
(NHEC) ရံုးတုိ႔ကိုလည္း

၀င္ေရာက္ စစ္ေဆးခဲ့သည္။
ထိုသို႔ ဝင္ေရာက္စစ္ေဆးခဲ့သည့္ ရဲအရာရိွမ်ားထံတြင္ ရုံးမ်ားတည္ရိွရာ ေျမပုံမ်ား၊

အခ်က္အလက္မ်ား ပါရိွသည္ဟု ျမန္မာအတုိက္အခံ သတင္းရပ္ကြက္က ဆုိသည္။
ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ရွိ အတိုက္အခံရုံးမ်ားၾကားတြင္ စစ္အစိုးရ အာဏာပုိင္မ်ား၏ သတင္းေပးမ်ား

ရွိႏိုင္သည့္အတြက္ ယခုကဲ့သို႔ ဖမ္းခိုင္းျခင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟုလည္း ျမန္မာ့အေရး ေလ့လာသူ
ဦး၀င္းမင္းက သံုးသပ္သည္။
“ၾကားရသေလာက္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ တာဝန္က်ေနတဲ့ ျမန္မာစစ္သံမႉး အသစ္က ဒီဘက္မွာရွိတဲ့

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

35

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အတိုက္ခံေတြ လုပ္တဲ့ အစည္းအေ၀း၊ သင္တန္း၊ ဘာပဲလုပ္လုပ္ သတင္းရတာနဲ႔
အဲဒီေနရာေတြကို သြားဖမ္းဖို႔ ထိုင္းကုိလွမ္းၿပီး ေျပာတယ္” ဟု ဦး၀င္းမင္းက ေျပာသည္။
အတိုက္အခံ သတင္းရပ္ကြက္မ်ား အဆိုရ ျမန္မာ စစ္အစိုးရက လာမည့္ ၂၀၁၀
ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္၍ တုိင္းရင္းသားအမ်ားစု အပါ၀င္

တခ်ိဳ႕အတိုက္အခံမ်ားကုိလည္း ဖိအားေပးသည့္အေနျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ လုပ္ေဆာင္ေနသည္ဟု
သံုးသပ္ၾကသည္။

ထုိသတင္းေၾကာင့္ ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕ အေျခစုိက္ ျမန္မာ့ ဒီမုိကေရစီ အေရးႏွင့္ လူအခြင့္အေရး

လႈပ္ရွားသည့္ အဖဲြ႔မ်ား၊ သတင္းဌာနမ်ား အပါ၀င္ တျခားေသာ NGO ရုံးမ်ားမွာ စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္
ရုံးမ်ားကုိ ယာယီပိတ္ခဲ့ၾကရသည္။
အလားတူပင္္ လြန္ခဲ့သည့္ ၁၆ ရက္ေန႔က Mae Sariang အေျခစိုက္သည့္ Karen Teachers

Working Group (KTWG)၊ ကရင္အမ်ဳိးသမီး အစည္းအရုံး(KWO) ႏွင့္ Karen Office for Relief
and Development (KORD) ရုံးမ်ားသို႔ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ား ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးခဲ့ေသးသည္။
သို႔ရာတြင္ မည္သူ႔ ကိုမွ် ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္း မရွိဟု သိရသည္။
KORD ရုံးမွ အဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္သည့္ ေစာထူးခီက “ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြက အထက္ကို
တင္ျပစရာလို႔တယ္ဆိုၿပီး ေတာ့ သူတို႔၀င္လာတယ္၊ ရုံးကုိ ဓါတ္ပံုရိုက္သြားတယ္”ဟု
ဧရာ၀တီသို႔ေျပာျပသည္။
ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားက ဖမ္းဆီးမႈမ်ား မျပဳလုပ္ေသး ေသာ္လည္း ရုံးမ်ားပိတ္ခိုင္းမည္ကို
စိုးရိမ္ရသည္ဟု ေစာထူးခီက ဆိုသည္။
ထို႔အျပင္ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ စံခလဘူရီအေျခစိုက္ လြတ္လပ္ေသာ မြန္သတင္း အင္ဂ်င္
စီ(IMNA)၊ အပါ၀င္ တခ်ဳိ႕မြန္လူ႔အခြင့္အေရး ရုံးမ်ားလည္း ယေန႔မွ စတင္ကာ
ယာယီပိတ္ထားရေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ေနာက္ပုိင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ သက္ဆင္ရွင္နာဝပ္ အစုိးရ လက္ထက္တြင္
ထုိင္းႏုိင္ငံရိွ ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားက လုံၿခဳံေရး အေျခအေန စုိးရိမ္ရသျဖင့္
ရုံးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ရက္သတၱပတ္ေပါင္း အတန္ၾကာ ရပ္ ဆုိင္းထားခ့ဲဖူးသည္။

ဤအေတာအတြင္း ႏုိင္ငံတကာ လူ႔အခြင့္အေရး အဖဲြ႔မ်ား၊ အေနာက္ႏုိင္ငံ အစုိးရမ်ားက
ထုိင္းႏုိင္ငံရိွ ျမန္မာ့ အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား၏ လုံၿခဳံေရးအတြက္ စုိးရိမ္ေၾကာင္း
ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားၾကသည္။
သံတမန္မ်ား၏ အဆုိအရ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရိွ အေနာက္ႏုိင္ငံ သံရုံးမ်ားလက္ရိွ အေျခအေနကုိ

အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၿပီး တခ်ိဳ႕ေသာ သံရံုးမ်ားက လက္ရွိ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ အဖမ္းအဆီးသတင္းႏွင့္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

36

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ပတ္သက္၍ ထုိင္းအာဏာပိုင္မ်ားကို သံတမန္ေရးရာအရ စံုစမ္းမႈမ်ား ျပဳခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္
ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အဖိဆစ္ ေဝ့ခ်ာခ်ီဝ လက္ထက္တြင္ ျမန္မာ့ ဒီမုိကေရစီ အေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး
ယခင္က ေႏွာက္ယွက္မႈ မရွိခဲ့ဖူးေၾကာင္း သိရသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆရာ၀န္ႏွင့္
ေတြ႔ခြင့္ရ

MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 17:50 သန္းထိုက္ဦး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
43%3A2009-09-21-10-51-58&Itemid=2

ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး
စစ္ေဆးရန္အတြက္ ေဒါက္တာ တင္မ်ဳိး၀င္းကုိ အာဏာပုိင္မ်ားက တနဂၤေႏြေန႔ ညေနပုိင္းတြင္
ခြင့္ျပဳ လိုက္ေၾကာင္း အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(NLD) က ေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္လ်က္ရွိေသာ္လည္း ေသြးေပါင္ အနည္းငယ္
က်ေနသည္ဟု NLD ေျပာေရး ဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးဉာဏ္၀င္းက ဧရာ၀တီ သို႔ ေျပာသည္။

က်န္းမာေရးအတြက္ မိသားစု ဆရာ၀န္ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံခြင့္ ေတာင္းထားသည္မွာ ၁ လ ေက်ာ္ၿပီ
ျဖစ္ေသာ္လည္း ယမန္ေန႔ကမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔ ခြင့္ျပဳခ်ိန္သည္ ကုလသမဂၢ
အေထြေထြညီလာခံသုိ႔ စစ္အစုိးရ ကုိယ္စားလွယ္အဖဲြ႔ သြားေရာက္မည့္ အခ်ိန္ႏွင့္လည္း
တုိက္ဆုိင္ေနသည္။

ၾသဂုတ္လ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ က်န္းမာေရးအတြက္ စစ္ေဆးရန္
အာဏာပိုင္မ်ားက ဆရာ၀န္တဦး စီစဥ္ေပးေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လက္ခံျခင္း
မရိွေပ။ သူ၏ က်န္းမာေရးကုိ ပုံမွန္ စစ္ေဆး ကုသေပးသည့္ မိသားစု ဆရာ၀န္ ေဒါက္တာ
တင္မ်ဳိး၀င္းႏွင့္ ကုသခြင့္ ရလုိေၾကာင္း အာဏာပုိင္တုိ႔ကုိ ေျပာၾကားခ့ဲသည္ဟု သိရသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ပံုမွန္ က်န္းမာေရး စစ္ေဆးရန္အတြက္ အာဏာပိုင္မ်ားက
စီစဥ္ေပးခ့ဲေသာ အမ်ဳိးသမီး ဆရာ၀န္မွာ မည္သူ မည္၀ါ ျဖစ္ေၾကာင္း မသိရွိရေသးေပ။
ေဒါက္တာတင္မ်ဳိး၀င္းႏွင့္ ကုသခြင့္ ရရွိရန္ အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကုိယ္တိုင္

အာဏာပုိင္းမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္မည္ဟု ဦးဉာဏ္၀င္းက ၾသဂုတ္လတြင္ ေျပာခ့ဲဖူးသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ၿပီးခ့ဲသည့္ အႏွစ္ ၂၀ အတြင္း ၁၄ ႏွစ္ၾကာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံခ့ဲရသည္။
ေမလက အက်ယ္ခ်ဳပ္ ၆ ႏွစ္ ျပည့္ေတာ့မည့္ အခ်ိန္တြင္ အာဏာပုိင္တုိ႔က

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

37

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ေဖာက္ဖ်က္မႈျဖင့္ ရုံးတင္ တရားစဲြခ့ဲသည္။
ယင္း အမႈတြင္ အာဏာပိုင္တုိ႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ေထာင္ဒဏ္ ၃ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။
ထုိ႔ေနာက္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊက ေထာင္ဒဏ္ကုိ ထက္ဝက္
ေလွ်ာ့ခ်ကာ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ၁ ႏွစ္ခြဲ က်ခံေစရန္ အမိန္႔ ထုတ္ျပန္ခ့ဲသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ထုိစီရင္ခ်က္အတြက္ အယူခံလႊာကုိ ရန္ကုန္တိုင္း တရားရုံးသုိ႔
တင္သြင္းခ့ဲသည္။ တရားရုံးက ေလွ်ာက္လဲခ်က္ ၾကားနာရန္ စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔သို႔
ရုံးခ်ိန္းေပးခ့ဲသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေအာက္တိုဘာလ ၂ရက္ေန႔တြင္ ၾကားနာမည္ဟု ဆုိကာ ထပ္မံ
ရုံးခ်ိန္းေပးခဲ့သည္။

အယူခံလႊာတြင္ ဥပေဒေၾကာင္း ဆိုင္ရာ အခ်က္ ၁၁ ခ်က္ ပါဝင္ၿပီး၊ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ အေျခခံ
ဥပေဒဆိုင္ရာ ႏွင့္ ဥပေဒ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ား ပါ၀င္သည္ဟု သိရွိရသည္။ ယင္းအယူခံ
ၾကားနာရာသို႔ အာဏာပိုင္မ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ကိုယ္တိုင္ တက္ေရာက္ခြင့္
မျပဳေၾကာင္း သိရသည္။

ဂ်ပန္ စကၠဴ ေလယာဥ္ ၿပိဳင္ပြဲတြင္
ေမာင္ေသာင္ဒီ တတိယဆုရရွိ္
MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 16:00 ကိုေထြး
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
40%3A2009-09-21-09-03-22&Itemid=2

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံတြင္ က်င္းပသည့္ အိုရီဂါမီ စကၠဴေခါက္ ေလယာဥ္ပ်ံ ၿပိဳင္ပဲြသုိ႔ သြားေရာက္

ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့သည့္ ထုိင္းႏုိင္ငံဖြား စကၠဴေလယာဥ္ ခ်န္ပီယံ ျမန္မာကေလးငယ္ ေမာင္ေသာင္ဒီသည္
တဦးခ်င္း ၿပိဳင္ပြဲတြင္
တတိယဆု ဆြတ္ခူး
ရရွိခဲ့သည္။
ဆုယူအၿပီး ေတြ႔ရေသာ

ေမာင္ေသာင္ဒီ (ဓာတ္ပံု ေအပီ)
အသက္ ၁၂ႏွစ္ ကေလးမ်ား

ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ရသည့္ ၿပိဳင္ပြဲတြင္
ေမာင္ေသာင္ဒီ၏
စကၠဴေလယာဥ္သည္ ၁၀.၅၃
စကၠန္႔ၾကာ ေလေပၚတြင္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

38

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ပ်ံ၀ဲႏိုင္ခဲ့ၿပီး တတိယဆု ရရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ပထမဆုကို ဂ်ပန္ကေလးငယ္
တဦးက ဆြတ္ခူးရရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
ေမာင္ေသာင္ဒီႏွင့္ တျခားအဖဲြ႔၀င္ ၂ ဦးတို႔ ပါ၀င္သည့္ အဖြဲ႔လိုက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရေသာ ၿပိဳင္ပြဲတြင္
ေမာင္ေသာင္ဒီ၏ ေလယာဥ္က ၁၁ စကၠန္႔ၾကာ ေလတြင္၀ဲပ်ံႏိုင္ခဲ့ၿပီး ပထမဆု ရရွိခဲ့သည္။
ေမာင္ေသာင္ဒီ ဖခင္ျဖစ္သူ စိုင္းညႊန္က“ ထိုင္းႏိုင္ငံ ကိုယ္စားျပဳၿပီးေတာ့
တတိယဆုယူေပးလိုက္လို႔ က်ေနာ္ အရမ္းေပ်ာ္တယ္၊ ဂုဏ္လဲယူတယ္၊ သူဟာ
တျခားကေလးေတြ အတြက္ အတုယူစရာ ကေလး တေယာက္ ျဖစ္သြား ပါၿပီ” ဟု ဧရာ၀တီသုိ႔
ေျပာသည္။

ယခုအခ်ိန္တြင္ ထိုင္းသတင္းဌာနတခုက မိသားစုအားလုံးကုိ ဘန္ေကာက္သုိ႔ ပို႔ေဆာင္ေပးမည္ဟု
ဆိုသျဖင့္ သြားေရာက္ရန္ ကားေစာင့္ဆိုင္းေနေၾကာင္း၊ ဘန္ေကာက္တြင္ ေမာင္ေသာင္ဒီအား
ဂုဏ္ျပဳပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ေပးမည္ ဟုလည္း ၾကားသိရေၾကာင္း၊ ေမာင္ေသာင္ဒီသည္ ယေန႔တြင္
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွ ျပန္လည္ေရာက္ရွိမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ဆက္လက္ ေျပာဆိုသည္။
ေမာင္ေသာင္ဒီသည္ ထိုင္း ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး ဌာနက စက္တင္ဘာလ ၄ရက္ေန႔တြင္
ထုတ္ေပးခဲ့သည့္ အ၀ါေရာင္ ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလတ္မွတ္ျဖင့္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္ခဲ့ျခင္း
ျဖစ္သည္။

ဂ်ပန္သို႔ မထြက္ခြာမီ လႊတ္ေတာ္အေဆာက္အဦးတြင္ ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အဖိဆစ္ ေဝ့ခ်ာခ်ီဝက
ေမာင္ေသာင္ဒီ ကို ေတြ႔ဆုံ၍ အားေပးစကား ေျပာၾကားခဲ့သည္။
စကၠဴေခါက္ ေလယာဥ္ပ်ံ ျပဳလုပ္ရာတြင္ ကြ်မ္းက်င္သည့္ ေမာင္ေသာင္ဒီသည္ ယမန္ႏွစ္က
ဘန္ေကာက္တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ၿပိဳင္ပဲြတခုသုိ႔ သြားေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ရာ သူ၏ စကၠဴေခါက္
ေလယာဥ္က ၁၂ . ၅၀ စကၠန္႔ၾကာ ေလတြင္ ပ်ံ၀ဲႏုိင္ခ့ဲသည္အထိ စြမ္းရည္ျပသခ့ဲသည္။

ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အနည္းဆုံး ၈၇ ဦး
လြတ္ဟု AAPP ေျပာ
SATURDAY, 19 SEPTEMBER 2009 19:13 ကိုစိုး
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
38%3A------aapp-&Itemid=2

စစ္အစိုးရက ယမန္ေန႔မွ စတင္၍ အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ဦးကုိ လႊတ္ေပးရာတြင္ ႏုိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသား ၈၇ ဦး ပါဝင္ေၾကာင္း ထိုင္းႏုိ္င္ငံအေျခစိုက္ ႏုိ္င္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား
ကူညီေစာင့္ေရွာက္အသင္း (AAPP)က ယေန႔ ထုတ္ျပန္သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

39

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
၎ ၈၇ ဦး ၌

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္(NLD)အဖြဲ႕ဝင္
၃၆ ဦး၊ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၃ ဦး၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္

ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႕မွ ၆ ဦး၊ သတင္းေထာက္
၄ ဦး၊ ေရွ႕ေန ၁ ဦး၊ ႏုိင္ငံေရး

အက်ဥ္းသားေဟာင္း ၁၁ ဦး၊ အမ်ိဳးသမီး ၁၅
ဦးႏွင့္ သံဃာ ၄ ပါး ပါဝင္သည္ဟု AAPP ၏
ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
AAPP တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး ဦးဘိုၾကည္က ယခုျပန္လႊတ္ေပးျခင္းသည္ စစ္မွန္သည့္
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လႊတ္ေပးျခင္းမဟုတ္၊ လက္ရွိ က်င္းပေနေသာ ကုလသမဂၢ

အေထြေထြညီလာခံတြင္ ႏုိင္ငံတကာဖိအား ေလ်ာ့က်ေစရန္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
အက်ဥ္းသားမ်ားလႊတ္မည္ဆုိ၍ မိသားစုဝင္မ်ားက အင္းစိန္ေထာင္ ဂိတ္ အဝင္ဝမွ
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾက (ဓာတ္ပုံ - ဧရာဝတီ)
“အဓိကကေတာ့ အခု ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ စၿပီ၊ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီမွာ ျမန္မာျပည္
အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးမယ္၊ စစ္အစိုးရကလည္း လႊတ္ေပးမယ္လို႔ ကတိေပးထားတဲ့အတြက္

အလႊတ္ျပတာပဲ၊ ႏုိ္င္ငံတကာ ဖိအားေတြ ေလ်ာ့က်ေအာင္လုပ္တဲ့ ကိစၥ၊ လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္ပဲ၊ စစ္မွန္တဲ့
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လႊတ္ပုံမ်ိဳး မဟုတ္ေသးဘူး၊ အခုအခ်ိန္အထိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊
ဦးတင္ဦး၊ ခြန္ထြန္းဦး၊ မင္းကိုႏုိင္တို႔လို အဓိက က်တဲ့လူေတြမပါေသးဘူး၊ အဲဒီ

အဓိကက်တဲ့လူေတြပါမွ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရးအတြက္ ဦးတည္ၿပီး လႊတ္တာလို႔
ေျပာႏုိင္မယ္”ဟု ဦးဘိုၾကည္က ဆုိသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ဇူလိုင္လတြင္ ကုလသမဂၢ ဆုိင္ရာ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ သံအမတ္ႀကီး ဦးသန္းေဆြက
ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရးေကာင္စီအဖဲြ႔ဝင္ႏုိင္ငံမ်ားမွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားအား အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ

ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ ပါဝင္ ႏုိင္ေရး အတြက္လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးမည္ဟု ေျပာၾကားထားသည္။
လက္ရွိက်င္းပေနေသာ ၆၄ ႀကိမ္ေျမာက္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံသို႔ စစ္အစိုးရ
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္တက္ေရာက္ရန္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
ယေန႔အထိ ျပန္လြတ္သူမ်ားတြင္ ထင္ရွားသူမ်ားအေနႏွင့္ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္

ခံထားရေသာ NLD လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးႏိုင္းႏုိင္း၊ NLD အဖြဲ႕ဝင္ ကဗ်ာဆရာ မုံ႐ြာေအာင္ရွင္ (ခ)
ဦးေအးၾကဴ၊ စာနယ္ဇင္းသမား မ်ားျဖစ္သည့္ ျမန္မာေနးရွင္း အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးသက္ဇင္၊

အီကိုဗီးရွင္း ဂ်ာနယ္ သတင္းေထာက္ မအိမ့္ခိုင္ဦး၊ သတင္း ေထာက္ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သန္႔၊
ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆိုင္ရာ သံဃာ့ တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႕မွ အရွင္စေႏၵာဘာသ စသည္တို႔သာ
ပါဝင္ေသးသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

40

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ယမန္ေန႔ကျပန္လြတ္လာေသာ ျမန္မာေနးရွင္း အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးသက္ဇင္သည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ၂၀၀၈
ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြင္း စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက အစိုးရဆန္႔က်င္သည့္ ကဗ်ာစာမူမ်ားႏွင့္ ဗီစီဒီ
ေတြ႕ရွိမႈျဖင့္ ၂၀၀၈ ခု ႏုိဝင္ဘာလအတြင္းက ေထာင္ဒဏ္ ၇ ႏွစ္ ခ်မွတ္လိုက္ၿပီး
ကေလးၿမိဳ႕အက်ဥ္းေထာင္သို႔ ပို႔ေဆာင္ ခံထားရျခင္းျဖစ္သည္။၎သည္ ယခု
အျပန္လမ္းခုလတ္တြင္ပင္ ရွိေသးေၾကာင္းသိရသည္။

ဦးသက္ဇင္၏မိသားစုဝင္ တဦးက“သူအခုလို ျပန္လြတ္လာတယ္လို႔ ၾကားရေတာ့ က်မတို႔
အမ်ားႀကီးဝမ္းသာ ပါတယ္”ဟု ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။ ဦးသက္ဇင္တြင္ သားတေယာက္၊
သမီးတေယာက္ ရွိသည္ဟု ဆုိသည္။
မႏၲေလးၿမိဳ႕ အက်ဥ္းေထာင္မွ ျပန္လြတ္လာသည့္ တျခားေသာ ႏုိ္င္ငံေရး အက်ဥ္းသား

ကိုမိုးေက်ာ္သူ ေခၚ ဘုိဘို၏ မိသားစုဝင္ တဦးကလည္း“သူျပန္လြတ္ၿပီလို႔ ၾကားလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ
ဝမ္းသာလို႔ တအိမ္လုံး ဆူညံ ေနတာပဲ၊ သူ႔သားေလးကဆုိ အေဖလြတ္ၿပီဆိုလို႔
အရမ္းဝမ္းသာေနတာ”ဟု ေျပာျပသည္။

၎ ကုိမိုးေက်ာ္သူသည္ ေထာင္ဒဏ္ အႏွစ္ ၂၀ ခ်ခံထားရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ယခု ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လႊတ္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး NLD ေျပာခြင့္ရ ဦးဉာဏ္ဝင္းက

ယခင္အႀကိမ္ မ်ားကဲ့သို႔ လိုအပ္သည့္ အခ်ိန္တြင္ ႏွစ္သိမ့္မႈေပးသည့္ အေနျဖင့္ လႊတ္ျခင္းျဖစ္ၿပီး
တိုင္းျပည္၏ ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာ ေျပလည္ေစရန္ မဟုတ္ဟု ေျပာဆိုသည္။
“ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လႊတ္တာေတာ့ ေကာင္းပါတယ္၊ ႏုိ္င္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြက
အမ်ားႀကီးက်န္ေသးတာပဲ၊ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရးအတြက္

လိုအပ္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြအမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ အပါအဝင္ေပါ့၊
တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ဒါေတြ အားလုံးပါမွပဲ ေက်နပ္ရမွာပါ”ဟု ဦးဉာဏ္ဝင္း က
ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။

အင္းစိန္ အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ဦးေဇာ္၀င္းက ျမန္မာႏိုင္ငံတ၀န္းရွိ
အက်ဥ္းေထာင္မ်ားမွ ပုဒ္မ ၁၇/၁ ႏွင့္ အေရးေပၚစီမံခ်က္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၅(ည)တို႔ျဖင့္ ဖမ္း
ဆီးထားသူ စုစုေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ကုိ ျပန္လႊတ္ေပးမည္ဟု သတင္းေထာက္မ်ားကုိ ယမန္ေန႔က
ေျပာၾကားထားသည္။

စစ္အစိုးရ သတင္းစာတြင္ ယခုကဲ့သို႔ အက်ဥ္းသားမ်ားအား ျပန္လႊတ္ေပးျခင္းသည္ ႏိုင္ငံသား
အက်ဥ္းသား၊ အက်ဥ္းသူမ်ားအား လူသားခ်င္းစာနာ ေထာက္ထားမႈ၊ သနားခ်စ္ခင္မႈတို႔ကို
အေလးထားသည့္ အေနျဖင့္ လည္းေကာင္း ၊ ေဒသ အက်ဳိးႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အက်ဳိးကုိ

ထမ္းရြက္သြားႏိုင္ရန္အတြက္ ႏိုင္ငံသား အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ဦးတို႔ကုိ က်ခံရန္ က်န္ရွိေသာ
ျပစ္ဒဏ္ အစိတ္အပိုင္းကို လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္ ျပဳလိုက္ေၾကာင္း ထုတ္ ေဖာ္ျပထားသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

41

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
သို႔ေသာ္ မၾကာခင္ ရက္ပုိင္းကပင္ စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက ယခု ေ႐ႊဝါေရာင္ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈ
ႏွစ္ပတ္လည္ ကာလအတြင္း မႏၱေလးတိုင္း ျမင္းျခံျမိဳ႕မွ သံဃာေတာ္တပါး အပါအ၀င္ ၈ ဦးကို
ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းလိုက္ ေၾကာင္းသိရသည္။

အဆိုပါ ၈ ဦးကို မႏၱေလးတိုင္း အထူးရဲတပ္ဖြဲ႔မွ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစံုတရာမရွိဘဲ
လာေရာက္ေခၚေဆာင္ သြား ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားအဆိုရ သိရျခင္းျဖစ္သည္။
ျပီးခဲ့သည့္ အပတ္အတြင္းကလည္း မေကြးတိုင္း ပခုကၠဴျမိဳ႕ရွိ သာသနာ့၀ိပုလရာမ ပါဠိတကၠသိုလ္
ေက်ာင္း တိုက္သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သာေကတၿမိဳ႕နယ္မွ မလွလွဝင္း အမည္ရွိ
အမ်ိဳးသမီး တဦးအပါ အဝင္ ပခုကၠဴမွ ကိုေစာလင္းႏုိ္င္ႏွင့္ ကိုျမင့္ႏုိင္တို႔ ၃ ဦးကို ေဒသခံ
အာဏာပိုင္မ်ား၏ ဖမ္းဆီးခဲ့ေသးသည္။

ၾသဂုတ္လအတြင္းကလည္း ၎ သာသနာ့၀ိပုလရာမ ပါဠိတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတုိက္မွ ဆရာေတာ္
ဦး၀ိသုဒၶ ထိန္းသိမ္းခံရသည္ဟု သိရသည္။
ျမန္မာျပည္အႏံွ႔ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၂၃၇ ဦး ရွိေၾကာင္း AAPP က
ထုတ္ျပန္ ထားသည္။

ပခုကၠဴ ေထာင္၌ အမ်ိဳးသမီးတဦး အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပ
SATURDAY, 19 SEPTEMBER 2009 16:43 ဇာနည္မာန္

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
36%3A2009-09-19-09-44-03&Itemid=2

စစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားတခ်ိဳ႕ကို ျပန္လႊတ္ေပးေနခ်ိန္တြင္ ပခုကၠဴေထာင္၌
ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္း ျခင္းခံထားရေသာ အမ်ိဳးသမီးငယ္တဦး အစာငတ္ခံဆႏၵျပေနသည္ဟု
သတင္းရရွိသည္။
ျပီးခဲ့သည့္ အပတ္အတြင္းက မေကြးတိုင္း ပခုကၠဴျမိဳ႕ရွိ သာသနာ့၀ိပုလရာမ ပါဠိတကၠသိုလ္
ေက်ာင္းတိုက္သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေဒသခံ အာဏာပိုင္မ်ား၏

ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံထားရသည့္ မလွလွ၀င္းသည္ အစာေရစာ စားေသာက္ျခင္းမရွိသည့္အတြက္
ယခုအခါ ပခုကၠဴေထာင္မွ ေဆး႐ံုသို႔ ပို႔ေဆာင္ထားရေၾကာင္း ေထာင္ အသိုင္းအဝိုင္းက
ေျပာသည္။
“ေရပဲေသာက္တယ္။ ေမးရင္ ေခါင္းညိတ္တယ္၊ ေခါင္း ခါတယ္။ ေထာင္ပိုင္က
ဆရာ၀န္ေခၚျပတယ္ ၾကား တယ္”ဟု ပခုကၠဴေထာင္ႏွင့္နီးစပ္သူ တဦးက ဧရာ၀တီသို႔ေျပာသည္။
ပခုကၠဴေထာင္သို႔ ဧရာ၀တီမွ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ေသာ္လည္း ေျဖဆိုျခင္းမရွိ၍
အေသးစိတ္အေျခအေနကို သီးျခားအတည္ျပဳႏိုင္ျခင္း မရွိေသးပါ။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

42

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ပခုကၠဴေဒသခံ တဦးကလည္း“သူက ဘာလိုခ်င္တယ္ ဘာေတာင္းတယ္ဆိုတာေတာ့

ဘာမွမၾကားမိဘူး။ အခု ပခုကၠဴေဆး႐ံုေရာက္ေနတယ္ ဆိုတာပဲ သိရတယ္”ဟု ေျပာသည္။
မလွလွ၀င္းသည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သာေကတၿမိဳ႕နယ္မွျဖစ္ျပီး ပခုကၠဴျမိဳ႕ရွိ အဆိုပါ ေက်ာင္းတိုက္သုိ႔
သြားေရာက္ ခဲ့ရာ ေက်ာင္းတိုက္မွအထြက္တြင္ ၎အပါအဝင္ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ေပးသူ ပခုကၠဴမွ
ကိုေစာလင္းႏိုင္ႏွင့္ ကိုျမင့္ႏိုင္တို႔ကိုပါ အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
၎တို႔ကို အာဏာပိုင္မ်ားက ပခုကၠဴေထာင္တြင္း ထိန္းသိမ္းထားကာ ျပည္ပမီဒီယာမ်ားႏွင့္

ဆက္သြယ္သည္ ဟု စြဲခ်က္တင္ထားျပီး ႐ံုးတင္စစ္ေဆးေနေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ဆိုသည္။
ၾသဂုတ္လအတြင္းကလည္း ၎ သာသနာ့၀ိပုလရာမ ပါဠိတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတုိက္မွ ဆရာေတာ္
ဦး၀ိသုဒၶ ထိန္းသိမ္းခံရသည္ဟု သိရသည္။
အဆိုပါ ပခုကၠဴၿမိဳ႕၌ ေ႐ႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးျဖစ္ပြားခဲ့သည့္၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၅
ရက္ေန႔တြင္ သံဃာ ၅၀၀ ေက်ာ္ ေမတၱာပို႔ လမ္းေလွ်ာက္ဆႏၵျပခ့ဲရာ လုံၿခဳံေရးတပ္ဖဲြ႔၀င္မ်ားက

အၾကမ္းဖက္ ၿဖိဳခဲြခ့ဲသည္။ သံဃာ ၃ ပါး ကုိ ဓာတ္တိုင္တြင္ တုပ္ေႏွာင္ကာ ႐ိုက္ႏွက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္
ျမန္မာျပည္ အႏံွ႔အျပားမွ ရဟန္း ရွင္လူမ်ား စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ခ့ဲၾကသည္။
ထုိျဖစ္ရပ္ကုိ စစ္အစိုးရက ျပန္လည္ ေတာင္းပန္ျခင္း မျပဳသျဖင့္ ႏိုင္ငံအႏွံ႔မွ သံဃာေတာ္မ်ားက
၂၀၀၇ ခု စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္မွစ၍ အာဏာပုိင္ တုိ႔ကုိ ပတၱနိကုဇၨန ကံေဆာင္
သပိတ္ေမွာက္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ သံဃာ ေတာ္မ်ား ေမတၱာပို႔ဆႏၵျပၾကြခ်ီရာမွ
လူထုလႈပ္ရွားမႈအသြင္သို႔ ကူးေျပာင္းခဲ့သည္။ အာဏာပုိင္တုိ႔က စက္တင္ ဘာ ၂၆ ႏွင့္ ၂၇
ရက္ေန႔တုိ႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရိွ ဆႏၵျပမႈမ်ားကုိ အၾကမ္းဖက္ ပစ္ခတ္ ၿဖိဳခြင္းကာ သံဃာႏွင့္
သီလရွင္မ်ားကုိ ဖမ္းဆီး တရားစဲြၿပီး ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္လုိက္သည္။

လူေျပာမ်ားေနသည့္ ဒီေဂ် ေဂ်း ၏ ဓာတ္ပုံ
အင္တာနက္ေပၚတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔
SATURDAY, 19 SEPTEMBER 2009 16:40 သဲသဲ

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
35%3A2009-09-19-09-42-37&Itemid=2

ျမန္မာႏုိင္ငံမွ သရုပ္ေဆာင္၊ အဆုိေတာ္ လူငယ္မ်ား၏ လူေျပာမ်ားစရာျဖစ္ဖြယ္
ရိုက္ကူးထားၾကေသာ ဓာတ္ပုံမ်ားမွာ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚတြင္ မၾကာခဏဆုိသကဲ့သုိ႔
ေပၚထြက္လာမႈမ်ားရွိေနသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

43

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ၿပီးခဲ့ေသာ လအနည္းငယ္က ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္
မင္းေမာ္ကြန္းႏွင့္ ဓာတ္ပုံဆရာ ၀ဏၰခြာနီးတုိ႔

သူငယ္ခ်င္းတသုိက္ သကၤန္း၀တ္၍ ေဆးမင္ေၾကာင္မ်ားျဖင့္
ရုိက္ကူးထားေသာ ဓာတ္ပုံမ်ားေၾကာင့္ အမ်ားျပည္သူတုိ႔၏
ေ၀ဖန္ ျပစ္တင္ ျခင္းကုိခံခဲ့ရၿပီး ျပည္တြင္းျပည္ပ

မီဒီယာမ်ားမွတဆင့္ ျပည္သူတုိ႔ကုိေတာင္းပန္ရသည္အထိ
ျဖစ္ခဲ့သည္။

ယခုလတ္တေလာတြင္လည္း ဒီေဂ် ေဂ်းသည္ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္
လူငယ္မ်ား၏၀တ္စားဆင္ယင္ပုံမ်ိဳးျဖင့္ ဗုဒၶ ၏ မုျဒာ
(လက္ေတာ္ဟန္ထား)ႏွင့္ အာသန(

ေျခေတာ္ဟန္ထား)၊ခႏၶာကုိယ္မွ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား

ကြန္႔ျမဴးေနသည့္ ကုိယ္ဟန္ အေနအထားကုိ ျပဳလုပ္ထားသည့္
ဓာတ္ပုံသည္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္
ပ်ံ႕ႏွ႔ံလ်က္ရွိသည္။

“မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာ”ဟူေသာ

အင္တာနက္သတင္းစာမ်က္ႏွာတခုတြင္ “ျမတ္စြာဘုရားကုိ ေစာ္ကားတဲ့ DJ Jay” ဟူသည့္
ေဆာင္းပါး၌ “ခုေခတ္လူငယ္ေတြ ေခတ္မီလာၾကတာ ႀကိဳဆုိပါတယ္။အင္တာနက္ ရဲ႕
ေက်းဇူးေၾကာင့္လည္း လူငယ္ ေတြ အမ်ားႀကီးမ်က္စိပြင့္ နားပြင့္

ျဖစ္လာခဲ့တာေကာင္းပါတယ္၊ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ေခတ္မီမီ လူသား က်င့္၀တ္နဲ႔
ဘာသာကိုင္းရႈိင္းျခင္းဆိုတာကေတာ့ မေမ့ေပ်ာက္သင့္ပါဘူး”စသည္ျဖင့္
ေ၀ဖန္ေရးသားထားသည္။
အဆုိပါကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဒီေဂ် ေဂ်းက “က်ေနာ့္ ယုံၾကည္မႈနဲ႔ က်ေနာ္
အၿမဲတမ္းတရားထုိင္တယ္။ အဲဒီလုိ ထုိင္ ေနတဲ့ပုံကုိလည္း က်ေနာ့္ရဲ႕ ဘေလာ့ေပၚတင္ထားတယ္။
အဲဒါကုိ ဘယ္က ဘယ္လို ခုိးၿပီးတင္လုိက္သလဲဆုိတာေတာ့

က်ေနာ္လည္းမသိဘူး။ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဒီကိစၥကုိ ဘာမွက်ေနာ္ ေခါင္းထဲထည့္မထားဘူး”ဟု
ဧရာ၀တီကိုေျပာသည္။

အင္တာနက္ေပၚတြင္ ပ်ံ႕သည္မွာလည္းျဖန္႔သူရွိ၍ ပ်ံ႕ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ မနာလုိ၍
ျဖန္႔ျခင္းလည္းျဖစ္ႏုိ္င္ေၾကာင္း၊ အ ေတြးအေခၚမ်ား ဉာဏ္မ်ား သိမ္ငယ္သျဖင့္

ယခုကဲ့သုိ႔ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ တရားထုိင္ျခင္းဆုိသည္မွာ မည္သူ မဆုိ ထုိင္ခြင့္ရွိေၾကာင္း
၎ကဆက္ေျပာသည္။

“က်ေနာ္ ယုံၾကည္တယ္ဆုိတာ ဗုဒၶရဲ႕အဆုံးအမကုိ ယုံၾကည္တာေလ။ ပုံေတြ၊ရုပ္တုေတြကုိ
ယုံၾကည္တာ မဟုတ္ဘူး” ဟု ဒီေဂ် ေဂ်းက ဆုိသည္။

ဒီေဂ် ေဂ်းႏွင့္နီးစပ္သူတဦးက“သူနဲ႔ အဆင္မေျပတဲ့ ေကာင္ေလးတေယာက္က လုပ္လုိက္ တာ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

44

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လက္လြန္သြားတာပါ” ဟု ေျပာသည္။
ဒီေဂ် ေဂ်းသည္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွစတင္၍ ဒီေဂ်အျဖစ္လုပ္ကုိင္လာခဲ့ၿပီး ၂၀၀၄ ၀န္းက်င္ခန္႔မွ စတင္၍
သားစုိးႏွင့္ အတူ “ေရာသမေမႊ”ဟူသည့္ Remix အေခြကို ပထမဆုံးအေနျဖင့္ထုပ္လုပ္ခဲ့ၿပီး
လူသိမ်ားလာခဲ့သည္။

၎ထြက္ရွိခဲ့ၿပီးေသာ Remix အေခြမ်ားမွာ House Vibration 60 second ၊ X Vibration ၊
ေရာသမေမႊ ၊ ျမန္မာ DJ အေကာင္းစား Remix ၊ DJ Jay ABCD ၊ သမၻာရ (Sanbara)
စသည္တုိ႔ျဖစ္သည္။

အက်ဥ္းသား ၇၀၀၀ ေက်ာ္လႊတ္

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၄၀ ေက်ာ္ပါဝင္
FRIDAY, 18 SEPTEMBER 2009 19:11 သန္းထိုက္ဦး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
34%3A2009-09-18-12-12-23&Itemid=2

စစ္အစိုးရက ယေန႔ စတင္၍ အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ဦးကုိ လႊတ္ေပးရာတြင္ သတင္းေထာက္မ်ား
အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၄၀ ေက်ာ္သာ ျပန္လည္ လႊတ္ေပး လိုက္ေၾကာင္း သိရသည္။
ယေန႔ အက်ဥ္းသားမိသားစုဝင္မ်ား အင္းစိန္ေထာင္ေရွ႕တြင္ လာေရာက္
ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပုံ - ဧရာဝတီ)
ျမန္မာႏိုင္ငံတ၀န္းရွိ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားမွ ပုဒ္မ ၁၇/၁ ႏွင့္ အေရးေပၚစီမံခ်က္ ဥပေဒ ပုဒ္မ
၅(ည)တို႔ျဖင့္ ဖမ္း ဆီးထားသူ စုစုေပါင္း ၂၀၀
ေက်ာ္ကုိ ျပန္လႊတ္ေပးမည္ဟု အင္းစိန္
အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ၫႊန္ၾကားေရးမႉး

ဦးေဇာ္၀င္းက သတင္းေထာက္မ်ားကုိ
ေျပာၾကားခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ ယေန႔တြင္
သတင္းေထာက္မ်ားျဖစ္ေသာ မအိမ့္ခိုင္ဦးႏွင့္
ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သန္႔၊ သံဃာေတာ္တပါး

တို႔အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၄၃
ဦးသာ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ေၾကာင္း
သတင္းေထာက္မ်ား ေျပာျပခ်က္ အရ သိရွိရသည္။ ၎ သံဃာေတာ္ တပါး သည္
အရွင္စေႏၵာဘာသ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

45

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
မအိမ့္ခိုင္ဦးသည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ အပတ္စဥ္ ထုတ္ေ၀ေသာ အီကိုဗီးရွင္း (Eco Vision) ဂ်ာနယ္၏
သတင္း ေထာက္တဦးျဖစ္သည္။ သူမသည္ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေနသူ ၂၀ ခန္႔
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တာေမြၿမိဳ႕နယ္ရွိ ကုလသမဂၢရုံးေရွ႕တြင္ ဆႏၵျပေသာ သတင္းကုိ
ေရးသားခဲ့သည့္အတြက္ အဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည္။
ထုိင္း ႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္း (AAPP) က
ယေန႔ လႊတ္သည့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၄၃ ဦးတြင္

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္(NLD)အဖြဲ႕ဝင္မ်ားလည္းပါဝင္သည္ဟု ဆိုသည္။
ဧရာ၀တီမွ ရရွိထားသည့္ စာရင္းမ်ားအရ ယေန႔ျပန္လြတ္သူမ်ားတြင္ ကိုညီညီမင္း၊ ဦးတင္ျမ၊မံုရြာ
ေအာင္ရွင္(ေခၚ) ဦးေအးၾကဴ၊ မတင္တင္ျမင့္၊ မသန္းသန္းေဌး၊ မသန္းသန္းဆင့္၊ မသင္မင္းစိုး၊
မၾကည္ၾကည္မင္း၊ ကိုေဇာ္ထြတ္ ေအာင္၊ ဦးတင္မ်ိဳးထြတ္(ေခၚ)ေက်ာ္ဦး၊

ဦး၀င္းျမင့္၊ဦးေက်ာ္ေမာင္၊ဦးေန၀င္း၊ဦးၾကည္လင္း၊ဦးစိုးေ၀(ေခၚ) သန္းေဇာ္ တို႔လည္း ပါဝင္ေၾကာင္း
သိရသည္။

ယင္းျပန္လြတ္လာသူမ်ားတြင္ ထင္ရွားေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ NLD လႊတ္ေတာ္
ကိုယ္စားလွယ္ ဦးႏိုင္းႏိုင္းလည္း ပါ၀င္သည္။

အစိုးရက ယခုကဲ့သို႔ အက်ဥ္းသားမ်ားအား ျပန္လႊတ္ေပးျခင္းသည္ ႏိုင္ငံသား အက်ဥ္းသား၊
အက်ဥ္းသူမ်ားအား လူသားခ်င္းစာနာ ေထာက္ထားမႈ၊ သနားခ်စ္ခင္မႈတို႔ကို အေလးထားသည့္
အေနျဖင့္လည္းေကာင္း ၊ ေဒသ အက်ဳိးႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အက်ဳိးကုိ ထမ္းရြက္သြားႏိုင္ရန္အတြက္
ႏိုင္ငံသား အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ဦးတို႔ကုိ က်ခံရန္ က်န္ရွိေသာ ျပစ္ဒဏ္ အစိတ္အပိုင္းကို
လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္ ျပဳလိုက္ေၾကာင္း ယေန႔ထုတ္ စစ္အစိုးရ သတင္း စာတြင္
ေဖာ္ျပထားသည္။

AAPP တြဲဖက္အတြင္း ေရးမႉး ဦးဘိုၾကည္ကမူ“နအဖက ႏိုင္ငံတကာက ဖိအားေပးေတာ့မယ္လို႔
သူတို႔ ယံုၾကည္ လာလို႔ရွိရင္ ႏိုင္ငံတကာ ပိတ္ဆို႔မႈေတြ ေလွ်ာ့သြားေအာင္လို႔ ဒီလို လႊတ္ျပတယ္၊
အခုအခ်ိန္ထိ တကယ္အေရး ႀကီး တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မပါေသးဘူး၊ ဦးခြန္ထြန္းဦးတို႔
ကုိမင္းကိုႏိုင္တို႔ မပါေသးဘူး”ဟု ေျပာသည္။
ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီတြင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ လႊတ္ေပးမည္ဟု
ကတိေပးထားေသာေၾကာင့္ မၾကာခင္ က်င္းပမည့္အေထြေထြညီလာခံ၌ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္
ပတ္သက္သည့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ရန္ရွိ သည့္ အတြက္ ႀကိဳျပင္ဆင္ထားသည့္
သေဘာသာျဖစ္ေၾကာင္း ၎ ဦးဘိုၾကည္က ဆိုသည္။
ထို႔အျပင္ စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက ယခု ေ႐ႊဝါေရာင္ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈ ႏွစ္ပတ္လည္ ကာလအတြင္း
မႏၱေလး တိုင္း ျမင္းျခံျမိဳ႕မွ သံဃာေတာ္တပါး အပါအ၀င္ ၈ ဦးကို မၾကာခင္ ရက္ပုိင္းကဖမ္းဆီး
ထိန္းသိမ္းလိုက္ေၾကာင္းသိရ သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

46

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အဆိုပါ ၈ ဦးကို မႏၱေလးတိုင္း အထူးရဲတပ္ဖြဲ႔မွ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစံုတရာမရွိဘဲ

လာေရာက္ေခၚေဆာင္ သြား ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားအဆိုရ သိရျခင္းျဖစ္သည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ဇူလိုင္လတြင္ ကုလသမဂၢ ဆုိင္ရာ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ သံအမတ္ႀကီး ဦးသန္းေဆြက
ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရးေကာင္စီအဖဲြ႔ဝင္ႏုိင္ငံမ်ားမွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားကုိ အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ

ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ ပါဝင္ႏုိင္ေရး အတြက္လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးမည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
AAPP ၏ စာရင္းမ်ားအရ ျမန္မာျပည္အႏံွ႔ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၂၃၇
ဦး ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အယူခံ
အမိန္႔ခ်မွတ္မည့္ရက္ ေရႊ႕ဆို္င္း
FRIDAY, 18 SEPTEMBER 2009 18:27 ကိုေထြး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
33%3A2009-09-18-11-28-45&Itemid=2
ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အယူခံကို ေအာက္တိုဘာလ

၂ရက္ေန႔တြင္ အမိန္႔ ခ်မွတ္မည္ဟု ေရွ႕ေနျဖစ္သူ ဦးဉာဏ္၀င္းက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။
ယင္းအယူခံကို ယေန႔ နံနက္ ၁၀ နာရီမွ စတင္ၾကားနာခဲ့ၿပီး ညေန ၃ နာရီေက်ာ္တြင္
ၿပီးဆုံးခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။
“အယူခံ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြကိုပဲ ေလွ်ာက္လဲခ်က္ေပးၾကတာပဲ၊ ဟုိဘက္ကလည္းေပးတယ္၊
က်ေနာ္တို႔ဘက္ ကေတာ့ ဦးၾကည္၀င္းက ေလွ်ာက္လဲခ်က္ေပးတယ္၊ သူ႔ ေလွ်ာက္လဲခ်က္က ၂

နာရီခြဲ ၾကာပါတယ္၊ ေအာက္တိုဘာ ၂ရက္ေန႔မွာ အမိန္႔ခ်ဖိ္ု႔ ခ်ိန္းလိုက္ပါတယ္” ဟု ဦးဉာဏ္၀င္းက
ေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ထပ္မံေတြ႔ဆုံရန္အတြက္ ယခုေလာေလာဆယ္တြင္မူ အစီအစဥ္
မရွိေသးေၾကာင္း၊ ဥပေဒ႐ႈေထာင့္မွ ၾကည့္ပါက အမႈ အေျခအေနမွာ ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း၊
လြတ္ေျမာက္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ေၾကာင္း ၎ကဆုိသည္။

ယင္းအယူခံ ၾကားနာရာသို႔ အာဏာပိုင္မ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္အား ကိုယ္တိုင္
တက္ေရာက္ခြင့္ မျပဳေၾကာင္း သိရသည္။
အယူခံလႊာတြင္ ဥပေဒေၾကာင္းဆိုင္ရာ အခ်က္ ၁၁ ခ်က္ပါဝင္ၿပီး၊ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ အေျခခံ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

47

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဥပေဒဆိုင္ရာ ႏွင့္ ဥပေဒ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ား ပါ၀င္သည္ဟု သိရွိရသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အယူခံကုိ ရန္ကုန္တိုင္း တရားရုံးက စက္တင္ဘာ ၄ ရက္ေန႔ တြင္
လက္ခံခဲ့ၿပီး ေလွ်ာက္လဲခ်က္ ၾကားနာရန္ ယေန႔ နံနက္ ၁၀ နာရီတြင္
ရုံးခ်ိန္းေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အယူခံ ၾကားနာသည့္ ယေန႔သည္ စစ္အစုိးရ အာဏာသိမ္းသည့္ ၂၁
ႏွစ္ျပည့္ ေျမာက္ေသာ ေန႔ႏွင့္တိုက္ဆိုင္ေနသကဲ့သို႔ အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ဦးကို စစ္အစိုးရက
လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ေပးလိုက္ေၾကာင္း အစိုးရပိုင္သတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပခ်က္ႏွင့္လည္း
တိုက္ဆိုင္ေနသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၿပီးခဲ့ေသာ ၾသဂုတ္လ ၁၁ရက္ေန႔တြင္ တိုင္းတရားရုံးက ေနအိမ္
အက်ယ္ခ်ဳပ္ ၁ႏွစ္ခြဲ ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ အေပၚ ယခုကဲ့သုိ႔ အယူခံ၀င္ျခင္း ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ေမလအတြင္း ၎၏ေနအိမ္သို႔ တိတ္တဆိတ္ ဝင္ေရာက္ခဲ့ေသာ
အေမရိကန္ ႏုိင္ငံ သား ဂြ်န္ ဝီလ်ံ ယက္ေထာ ေၾကာင့္ ရုံးတင္တရားစဲြခံခ့ဲရျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိအမႈတြင္ အင္းစိန္ေထာင္တြင္း အထူးတရား႐ုံးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ေထာင္ဒဏ္ ၃ ႏွစ္
ခ်မွတ္ခဲ့ သည္။ သုိ႔ေသာ္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊ၏ အမိန္႔ျဖင့္ က်ခံရမည့္
ေထာင္ဒဏ္ကုိ ထက္ဝက္ ေလွ်ာ့ခ်ကာ ဆိုင္းငံ့ ျပစ္ဒဏ္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ၁ ႏွစ္ခြဲ စီရင္ခ်က္
ခ်မွတ္ခံခဲ့ရသည္။

ျပစ္ဒဏ္ေလွ်ာ့ေပါ့ရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ သမီး ျဖစ္၍ လည္းေကာင္း၊ ရပ္႐ြာ ေအးခ်မ္း သာယာေရးႏွင့္
တည္ၿငိမ္ေရးကို ေ႐ွး႐ႈ၍ လည္းေကာင္း၊ အာဃာတ မရွိေစေရး အတြက္ လည္းေကာင္း၊

ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းတြင္ အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေစေရးအတြက္လည္းေကာင္း ျဖစ္သည္ဟု
ဆိုသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ
ဒီပဲယင္းအၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈ အၿပီးမွ စတင္၍ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္

အထိန္းသိမ္းခံေနရသည့္ ၆ ႏွစ္ျပည့္ခါနီး အခ်ိန္တြင္ ယခုကဲ့သို႔ တရားစြဲဆုိ ခံရျခင္း ျဖစ္သည္။
၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွ စ၍ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ဘ၀ျဖင့္ ေနရခ်ိန္ စုစုေပါင္း ၁၃ ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္ သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

48

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

ႏုိင္ငံျခား ဆန္တင္ပုိ႔မႈ ရာထားခ်က္တုိး၊
ဆန္ေစ်းတက္

FRIDAY, 18 SEPTEMBER 2009 18:26 ရန္ပိုင္
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
32%3A2009-09-18-11-27-26&Itemid=2

ယခုႏွစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ႏုိင္ငံျခားသုိ႔ ဆန္တင္ပုိ႔မႈကုိ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ထက္ တုိးျမွင့္ၿပီး ပုိ႔ရန္စီစဥ္
ေနေသာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တြင္ ဆန္ေစ်းမ်ား တက္သြားေၾကာင္း သိရသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္က ဆန္တန္ခ်ိန္ ၆သိန္းေက်ာ္တင္ပုိ႔ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုႏွစ္တြင္ ဆန္တန္ခ်ိန္ ၁
သန္းေက်ာ္ တင္ပုိ႔ႏုိင္ရန္ စစ္ အစုိးရမွ စီစဥ္ေနၿပီး၊ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ဦးပုိင္လီမိတက္(UMEHL)

တခုတည္းကုိပင္ ဆန္တန္ခ်ိန္ ၆သိန္းခြဲ သတ္မွတ္ ထားေၾကာင္း၊ ထုိ႔အတြက္ေၾကာင့္ ဆန္ေစ်းမ်ား
တက္သြားျခင္းျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ား အသိုင္းအ၀ုိင္းက ေျပာဆုိေနၾကသည္။
“အိတ္စ္ပုိ႔ဆန္ ေစ်းတက္သြားတယ္၊ မေန႔ကစၿပီး တအိတ္ကုိ က်ပ္ ၃၀၀ ေလာက္တက္သြားတယ္”
ဟု ဘုရင့္ေနာင္ပြဲရုံ တန္းမွ ဆန္လုပ္ငန္းရွင္တဦး ကေျပာသည္။

အဆုိပါ ႏုိင္ငံျခားသုိ႔တင္ပုိ႔ေနေသာ အိတ္စ္ပုိ႔ ဆန္အမ်ိဳးအစားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ

လူမ်ားစုစားသုံးေနေသာ ဧည့္မထ ႏွင့္ ငစိန္ဆန္ အမ်ိဳးအစားျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျပီးခဲသည့္ ရက္ပုိင္းက
တတင္းခြဲ တအိတ္လ်ွင္ ၁၃၇၀၀က်ပ္ေစ်းမွ ယေန႔၁၄၀၀၀က်ပ္ အထိေစ်းႏႈန္း
ျမင့္တက္သြားေၾကာင္းသိရသည္။

ယခုႏွစ္အတြက္ ဦးပုိင္လီမိတက္ တခုတည္းကုိပင္ တန္ခ်ိန္ ၆သိန္း ခြဲရာထားေၾကာင္း ၊
အျခားေသာ ကုန္သည္ ႀကီးမ်ား မွလည္း ဆန္တင္ပုိ႔မႈကုိတုိးျမွင့္လ်ွင္ ဆန္တန္ခ်ိန္ ၁သန္း
ေက်ာ္ျဖစ္သြားႏုိင္ေၾကာင္း ဆန္ကုန္သည္ အသုိင္းအ၀ုိင္းက ခန္႔မွန္းေျပာဆုိၾကသည္။
“မႏွစ္က ႏုိင္ငံျခားကုိ ပုိ႔တာ ဦးပုိင္တခုတည္း တန္ခ်ိန္၂သိန္းခြဲေလာက္ပဲရွိတယ္၊ အခုဦးပုိင္ကုိ
တန္ခ်ိန္ ၆သိန္းခြဲ ခ်ေပး ထားတယ္၊ ဒါေတာင္ ဧရာေရႊ၀ါတုိ႔၊ ဧရာဟသၤာတုိ႔မပါေသးဘူး”ဟု
ဘုရင့္ေနာင္ပြဲရုံ ဆန္လုပ္ငန္းရွင္ က ဆုိသည္။
ျမန္မာ့စီးပြားေရးဦးပုိင္လီမိတက္(UMEHL ) က ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္မ်ားသုိ႔ ဆန္တင္ပုိ႔မႈ
ပုိမုိျပဳလုပ္ႏုိင္ရန္အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ ငံ၌ အႀကီးဆုံးဆန္စက္ျဖစ္သည့္ လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ရွိ
တန္၃၆၀က် ဆန္စက္ကုိ က်ပ္၆၅၅သန္း ျဖင့္ ယခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ တြင္ ၀ယ္ယူခဲ့သည္။
ယခုအခါ မုိးစပါး စတင္ထြက္ရွိေနၿပီျဖစ္ၿပီး၊ ဆန္အစုိဓာတ္မွာ က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္း၊
ဘုရင့္ေနာင္ဆန္ေစ်းကြက္သုိ႔ စက္ တင္ဘာ ၁၇ရက္မွ စတင္ၿပီး အိတ္ေရ ၂၅၀

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

49

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
၀င္ေရာက္လာေၾကာင္း၊ UMEHL တြင္ လက္က်န္ ဆန္တန္ခ်ိန္မ်ားစြာ ရွိ ေနၿပီး ေစ်းႏႈန္းမကုိက္၍
ေလွာင္ထားရာမွ ပ်က္စီးေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ၊ အဆုိပါ ပ်က္စီးေနေသာ ဆန္မ်ားကုိ စစ္တပ္ရိကၡာ ႏွင့္
အက်ဥ္းဦးစီး ဌာနသုိ႔ ေရာင္းခ်ေၾကာင္း ဆန္ကုန္သည္အသုိင္းအ၀ုိင္းမွသိရသည္။

“အိတ္စ္ပုိ႔သြားမရ၊လက္လီလက္ကားေရာင္း မရတာေတြကေတာ့ တပ္ရိကၡာ နဲ႔ ေထာင္ပဲ
ေရာင္းတာေပါ့”ဟု ဆန္ကုန္သည္ ႀကီးမ်ားအသင္းႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ဆုိသည္။
ထုိသုိ႔ အိတ္စ္ပုိ႔ ေစ်းကြက္ေၾကာင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ မြန္ျပည္နယ္မွ ဆန္မ်ား ရန္ကုန္ေစ်းကြက္သုိ႔
၀င္ေရာက္ ေနေၾကာင္း သိရသည္။
“တရုတ္ဘက္ကုိ မသြားဘူး ၊ ရခုိင္ဆန္တို႔ အညာဆန္ေတာင္ ရန္ကုန္ဆင္းလာတယ္” ဟု အဆုိပါ
ဆန္ကုန္ သည္က ေျပာသည္။

ယင္းကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဆန္ကုန္သည္ႀကီးမ်ား အသင္းသုိ႔ ဧရာ၀တီမွ
ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ေသာ္လည္း ျပန္လည္ေျဖၾကားျခင္းမရွိေပ။
ထုိ႔အျပင္ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ႏုတ္ထြက္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည္ဟုေသာ အတည္မျပဳႏုိင္ေသာ
သတင္း မ်ားေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ျပည္သူမ်ား ဆန္ ႏွင့္ အျခား လူသုံးကုန္ပစၥည္းမ်ား၀ယ္ယူ
စုေဆာင္းေနေသာေၾကာင့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ား တက္ သြားေၾကာင္း

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံမ်ားကလည္းေျပာဆုိေနၾကၿပီး ၊ရွမ္းျပည္နယ္ရွိ ကုိးကန္႔ေဒသတြင္လည္းစားနပ္ရိကၡာ
ျပတ္လပ္ ေနသည္ဟု သိရသည္။

ျမန္မာဆန္မ်ားကုိ ႏုိင္ငံျခားတင္ပုိ႔ရာတြင္ စစ္အစုိးရ၏ စီးပြားေရးအဖြဲ႕အစည္းျဖစ္သည့္

ျမန္မာ့စီးပြား ေရးဦးပုိင္လီမိတက္ (UMEHL ) ႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေရႊမန္းသားပုိင္ ဧရာေရႊ၀ါကုမၸဏီ၊
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သီဟသူရတင္ေအာင္ျမင့္ဦးသား ေတဇာေစာဦး ၏ ဧရာဟသၤာကုမၸဏီ၊ ဦးေဇာ္၀င္းရွိန္
ႏွင့္ ဦးေတဇပုိင္ထူးကုမၸဏီတုိ႔ ေပါင္းထားသည့္ Ayeyar Delta ကုမၸဏီတုိ႔က
လက္၀ါးႀကီးအုပ္ထားေၾကာင္း နီးစပ္သူမ်ားက ေျပာသည္။
မၾကာေသးမီကလည္း ထုိင္းႏုိင္ငံမွ ဆန္စက္အသင္း ဥကၠ႒ ႏွင့္
ျမန္မာႏုိင္ငံဆန္စက္လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အသင္းဥကၠ႒တုိ႔ ျမန္မာ့လယ္ယာက႑တုိးတက္ရန္ ၊
ေခတ္မီဆန္စက္မ်ားတည္ေထာင္ရန္ ႏွင့္ ျမန္မာ-ထုိင္း- ဗီယက္နမ္ တုိ႔ပူးတြဲၿပီး အာရွ
ဆန္ေစ်းကြက္ကုိ ဦးေဆာင္ရန္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည့္ဟုသိရသည္။
ျမန္မာဆန္မ်ားကုိ ယခုအခါ အာဖရိက ႏုိင္ငံမ်ားမွ အမ်ားဆုံး၀ယ္ယူေနၿပီး၊ ဟန္ေဂရီ ၊
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံတုိ႔မွလည္း ၀ယ္ယူေနသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

50

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

ျမန္မာ့အေရး ဖိအား ပုိေပးရန္

ဂ်ပန္အစိုးရသစ္ကုိ ေတာင္းဆုိ
FRIDAY, 18 SEPTEMBER 2009 17:54 ကိုေထြး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
31%3A2009-09-18-10-56-40&Itemid=2
ျမန္မာျပည္အေပၚ ထားရွိေသာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ မူ၀ါဒကို ျပန္လည္ သုံးသပ္၍ ပိုမို ျပင္းထန္ေသာ

နည္းလမ္းကို စဥ္းစားသင့္ေၾကာင္း လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာေရး အဖြဲ႔ HRW က ဂ်ပန္
ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးသစ္ မစၥတာ ကာဆူယာ အုိကာဒါ ထံသုိ႔ စာေရးသားေပးပို႔
ေတာင္းဆိုလိုက္သည္။

ဂ်ပန္အစုိးရသစ္သည္ မူ၀ါဒ ပုိမုိ ထိေရာက္ေစေရးအတြက္ သံတမန္ေရး၊ ပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္ေရး၊
အကူအညီ ေပးေရး စသည့္ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ လုပ္ေဆာင္သင့္သည္ဟုလည္း စာတြင္
ေရးသားထားသည္။
“အရင္ ဂ်ပန္အစိုးရက လူ႔အခြင့္အေရးကုိ ျမႇင့္တင္ဖို႔ ကတိေပးခဲ့ေပမယ့္ ထင္သာ ျမင္သာတဲ့

အေျပာင္းအလဲ တစုံတရာ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အစုိးရသစ္ အေနနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးကို အဓိကထားတဲ့
ႏို္င္ငံျခားေရး မူ၀ါဒကို စတင္ က်င့္သုံးဖို႔ အတြက္ ျမန္မာျပည္က အသင့္ေတာ္ဆုံးေနရာ

ျဖစ္ပါတယ္” ဟု HRW အဖြဲ႔၏ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံ ဆုိင္ရာ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဒါရိုက္တာ မစၥ ကာေနဒိြဳင္းက
ေျပာသည္။
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိ မူ၀ါဒက ေစ့စပ္ညႇိႏိႈင္းေရးႏွင့္ ကူညီ ေထာက္ပံ့ေရးကုိ အဓိက ထားသည့္
အတြက္ လူ႔အခြင့္ အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ တုိးတက္မႈ အနည္းငယ္သာ ရွိေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္

အတြက္ အဓိပၸာယ္ ရွိေသာ အေျပာင္း အလဲ ေပၚေပါက္ရန္ ေငြေၾကးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ပိတ္ဆို႔
အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရာတြင္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို အဓိက ဦးတည္၍
ဖိအား ေပးသင့္ေၾကာင္း ယင္းစာတြင္ ေရးသားထားသည္။

ဂ်ပန္အစုိးရ မူ၀ါဒ ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ HRW အဖဲြ႔ႀကီးက ေတာင္းဆုိသက့ဲသုိ႔ ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံမွ
ထင္ရွားသူတဦးကလည္း အလားတူ ေတာင္းဆုိထားသည္။

ၿဗိတိသွ် အမ်ဳိးသမီး အဆိုေတာ္ႏွင့္ ရုပ္ရွင္ သရုပ္ေဆာင္ Jane Birkin က ဂ်ပန္အစုိးရသစ္သည္
ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ အေရး အတြက္ စစ္အစုိးရအေပၚ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈမ်ား
ေဆာင္ရြက္သည့္နည္းျဖင့္ ပိုမို ဖိအားေပးရန္ ေတာင္းဆိုလိုက္သည္။

အသက္ ၆၂ ႏွစ္အရြယ္ရွိ Jane Birkin သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟု အမည္ရေသာ သီခ်င္းကို
ေရးစပ္ခဲ့ၿပီး စစ္အစုိးရ ဆန္႔က်င္သည့္ ဆႏၵျပပြဲမ်ားတြင္လည္း ပါ၀င္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

51

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဗုဒၶဟူးေန႔က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခံရသူ မစၥတာ ဟာတိုယာမသည္ ျမန္မာျပည္

ဒီမိုကေရစီေရး အတြက္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအဖြဲ႔ (Parliamentary
League to Promote Democracy in Burma) တြင္ ပါ၀င္ခ့ဲၿပီး ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီေရးႏွင့္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အစဥ္တစိုက္ ေထာက္ခံခ့ဲသူျဖစ္သည္ ဟု ဂ်ပန္ သုေတသနပညာရွင္
မစၥ ယူကီ အာကီမိုတိုက ေျပာသည္။
ၾသဂုတ္လ ဂ်ပန္ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသုိ႔ တပတ္ၾကာ သြားေရာက္ခဲ့သည့္ စစ္အစုိးရ
ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေဌးဦး၏ ခရီးစဥ္သည္ DPJ ပါတီ အာဏာရလာပါက

ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကို ေလ့လာရန္အတြက္ ျဖစ္ၿပီး၊ ေနာင္ တက္လာမည့္
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဟာတိုယာမ၏ တင္းမာသည့္ သေဘာထားကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဌးဦးက
ရိပ္စားမိသြားသည္ဟု ေလ့လာသူမ်ားက ဆိုသည္။

ခရီးစဥ္အတြင္း ဂ်ပန္အစုိးရက လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးေရး ႏွင့္ ဆည္ေျမာင္း၀န္ႀကီး၊ ျပည္ေထာင္စု
ႀကံ႕ခုိင္ေရး ႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအသင္း၏ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေဌးဦးကုိ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလုံးကုိ လႊတ္ရန္
ေတာင္းဆုိလုိက္သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ စီရင္ခ်က္ ခ်ခံရအၿပီးတြင္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံက စိတ္ပ်က္မိသည္ဟု ထုတ္ေဖာ္
ေျပာၾကားခ့ဲၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလုံးကုိ လႊတ္ရန္
ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသးသည္။

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အဓိက အလွဴ႐ွင္ ႏုိင္ငံ တႏုိင္ငံ ျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၆
ခုႏွစ္အထိ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ဆိုင္ရာ ေထာက္ပံ့မႈအတြက္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂.၉၆ ဘီလ်ံ
ေပးလွဴခဲ့ေၾကာင္း ဂ်ပန္ တာဝန္ရွိသူမ်ား၏ ေျပာဆုိခ်က္အရ သိရသည္။
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရိွ သံဃာမ်ား ဆႏၵျပစဥ္ သတင္း ယူေနေသာ ဂ်ပန္သတင္းေထာက္

မစၥတာ ကန္ဂ်ီး နာဂါအိ ပစ္ခတ္ခံရသျဖင့္ ေသဆုံးၿပီးေနာက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ဆိုင္ရာ အလွဴေငြမ်ားကို
ဂ်ပန္အစိုးရက ေခတၱ ရပ္ဆိုင္းထားခဲ့ေသးသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

52

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

“ၾကယ္စင္ေမာ္ကြန္း” စတင္႐ိုက္ကူး၊
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ကန္ေတာ့ပြဲ
အခမ္းအနားတက္
FRIDAY, 18 SEPTEMBER 2009 17:29 ေအးလဲ့
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
30%3A2009-09-18-10-31-56&Itemid=2

ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ေနာက္ခံ ႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ကား “ၾကယ္စင္ေမာ္ကြန္း” ကို ႐ုိက္ကူးေရးတြင္
သမိုင္းစဥ္ဆက္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ေနရာေဒသမ်ားသို႔ သြားေရာက္ ႐ုိက္ကူးမည္ျဖစ္ရာ ႐ုိက္ကူးမႈ
စတင္ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း
ဒါ႐ုိက္တာ ပန္းခ်ီ

စိုးမိုးကေျပာသည္။
ၾကယ္စင္ေမာ္ကြန္း

႐ုပ္ရွင္ကန္ေတာ့ပြဲ အခမ္းအနား
ထို ဇာတ္ကား႐ုိက္ကူးေရး
အတြက္ အခန္းဆက္
အပိုင္းလိုက္

႐ုိက္ကူးရမည္ျဖစ္ၿပီး
႐ုိက္ကူးေရး ကာလ

တႏွစ္ခြဲအထိအခ်ိန္ယူ
ခန္႔မွန္းေၾကာင္း ၎က ဆိုသည္။

႐ုိက္ကူးရမည္ဟု

ဒါရုိက္တာ ပန္းခ်ီ စိုးမိုးသည္ နယ္ခ်ဲ႕ေတာ္လွန္ေရး၊ ဖက္စစ္ ဂ်ပန္ ေတာ္လွန္ေရး၊ လြတ္လပ္ေရး
ႀကိဳးပမ္းမႈ အဆိုပါ ေခတ္သံုးခတ္၏ တပ္မေတာ္အခန္းက႑ သမိုင္းေၾကာင္း ေနာက္ခံ

ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား အျဖစ္ “ၾကယ္စင္ေမာ္ကြန္း”ကို ႐ုိက္ကူးေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ဒါရုိက္တာ ပန္းခ်ီစိုးမိုးက“တပ္မေတာ္ စ ဖြဲ႔တာက ဖြဲ႔တဲ့ေနရာမွာ သြားရုိက္မယ္ ၊ ဘီအိုင္ေအ
ေခတ္ဆိုရင္ ဘီအိုင္ေအ ေခတ္ေပါ့၊ တပ္မေတာ္ဖြဲ႔ၿပီး ကာလ ေတာ္လွန္ေရးေပါ့၊

တိုက္ပြဲေတြကလည္း တကယ့္ျဖစ္စဥ္ေပါ့၊ တကယ့္ျဖစ္စဥ္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြမွာ ႐ုိက္မွာပါ၊
ေနာက္ပိုင္း မဲသေဝါ ဆို မဲသေဝါမွာ ေပါ့၊ သူ႔ေဒသေလး ေတြအလိုက္႐ုိက္မယ့္အတြက္ သာမန္
႐ုပ္ရွင္ကား တကားလုိ တေနရာတည္းမွာ မၿပီးဘူး” ဟု ဧရာဝတီကို ေျပာသည္။

သူကဆက္လက္ၿပီး“တကယ့္ျဖစ္စဥ္ေတြ ပ်က္သြားရင္ေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူးေပါ့၊ ဥပမာ အင္းစိန္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

53

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
တိုက္ပြဲ ႐ုိက္ မယ္ဆိုရင္ အခု အဲဒီမွာ ဘုရားတည္လိုက္ေတာ့ အဲဒီလို location
ေျပာင္းသြားရင္ေတာ့ မရေတာ့ဘူးေပါ့၊ အဲလိုမ်ိဳးက်ေတာ့ ဆင္တူ႐ုိးမားေပါ့၊ အရင္က ဓာတ္ပံု၊
သမိုင္းအေထာက္အထား အတိုင္း ဆင္တူ႐ိုးမွား ရုိက္ရမွာေပါ”ဟု ဆိုသည္။

ရုပ္ရွင္ ဇာတ္လမ္း သ႐ုပ္ေဖာ္ ဇာတ္ေကာင္မ်ားအျဖစ္ မင္းသား လူမင္း၊ ေဝဠဳေက်ာ္၊ ေနတိုး၊
သူထူးစံ၊ ထြန္းထြန္း(Example) ၊ ဇင္ဝိုင္း၊ ရဲေအာင္ ၊ မင္းသမီး မ်ားျဖစ္ေသာ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္၊
တင့္တင့္ထြန္း၊ ပန္းျဖဴ စသည္တို႔အား သ႐ုပ္ေဆာင္ရန္ ေရြးခ်ယ္ထားသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အျဖစ္သ႐ုပ္ေဆာင္မည့္ သ႐ုပ္ေဆာင္ကိုမႈ မေရြးခ်ယ္ရေသးေၾကာင္း
သိရသည္။

ယင္း႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားကို တကၠသိုလ္ စိန္တင္၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ၏ ကုိယ္ေရးအရာရွိ
ဗိုလ္ထြန္းလွ (စာေရးဆရာ တကၠသိုလ္ ေနဝင္း) စာေရးဆရာ ေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ေဒါက္တာ ေမာင္ေမာင္၊

သုေတတီ ျမင့္ထြန္း၊ တပ္မေတာ္ မွတ္တမ္း စာအုပ္ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အထိ သမိုင္းျဖစ္စဥ္
စာအုပ္မ်ားႏွင့္ သိမီ လိုက္သူ မ်ားအား ေမးျမန္းျခင္းျဖင့္ မွီျငမ္း ကိုးကားၿပီး သမိုင္းေၾကာင္း
ေနာက္ခံ ႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားအျဖစ္ ႐ုိက္ကူးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဒါ႐ုိက္တာ စိုးမိုးက ေျပာသည္။
အဆိုပါ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ထုတ္လုပ္ေရးအတြက္ စစ္အစိုးရႏွင့္ နီးစပ္သူ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ဦးပုိင္
လီမိတက္ (UMEHL ) ဒါရုိက္တာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ေအး၏ သား ဦးေဇာ္မင္းေအးက

တာဝန္ယူထားေၾကာင္း သိရသည္။ ဦးေဇာ္မင္းေအးသည္ အႏုပညာလုပ္ငန္းျဖစ္ေသာ ပန္းခ်ီ ကား
အေရာင္း၊ အဝယ္ လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ဖူးသူ ျဖစ္သည္။

ယမန္ေန႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တာေမြၿမိဳ႕နယ္ရွိ ခ်က္ထရိယံ ဟိုတယ္၌ “တပ္မေတာ္ ဂုဏ္ျပဳ

ၾကယ္စင္ေမာ္ကြန္း” ဇာတ္ကား စတင္႐ုိက္ကူးျခင္းႏွင့္ ကန္ေတာ့ပြဲ အခမ္းအနား က်င္းပခဲ့ေၾကာင္း
ယေန႔ အစိုးရထုတ္ သတင္းစာ ေရွ႕မ်က္ႏွံဖံုးတြင္ေဖာ္ျပထားသည္။ အလားတူ

ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံၾကားႏွင့္ ျမဝတီ႐ုပ္သံတြင္လည္း ေဖာ္ျပခဲ့ ေၾကာင္း သိရသည္။
ယင္းအခမ္းအနားသို႔ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာနမွ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျမင့္ေဆြႏွင့္ တိုင္းမႉး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဝင္းျမင့္ တို႔ တက္ေရာက္ေၾကာင္း ပါရွိသည္။
ဒါရုိက္တာ ပန္းခ်ီစိုးမိုးကလည္း“ႏိုင္ငံေတာ္အေနနဲ႔ ရုိက္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီး ဇာတ္လမ္း ေတာင္းတယ္၊
က်ေနာ္က ဘာ႐ုိက္ရင္ ေကာင္းမလဲ စဥ္စားၿပီး ေနာက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔

ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ တပ္မေတာ္ ထူ ေထာင္ တာေပါ့၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း သီးသန္႔မဟုတ္ဘူး၊
ဒီဇာတ္လမ္းကို ေက်ာရုိးေရးၿပီး တင္ျပလိုက္တယ္၊ သူတို႔ ခြင့္ျပဳတယ္၊ ၿပီးေတာ့ အျပင္
ထုတ္လုပ္သူကို ခြင့္ျပဳလိုက္တယ္” ဟု ရွင္းျပသည္။
ဆက္လက္ၿပီး“ တိုက္ပြဲမွာ သံုးတဲ့ ပစၥည္းေတြ၊ ေရွ႕ေခတ္က အသံုးျပဳတဲ့ ပစၥည္းေတြကိုလည္း

ႏိုင္ငံေတာ္က ကူ ပါတယ္၊ အတုေတြနဲ႔ ႐ုိက္ရင္လည္း ပရိသတ္က ရယ္မွာေလ၊ ကူညီပံ့ပိုးမႈ က

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

54

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အဓိကက်ပါတယ္”ဟု ၎က ေျပာသည္။
အသက္ ၆၅ ႏွစ္ ရွိၿပီျဖစ္ေသာ ဒါ႐ုိက္တာ ပန္းခ်ီ စိုးမိုး သည္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္မ်ားအတြင္းက
တပ္မေတာ္ ဆိုင္ရာ ဇာတ္ကားမ်ားျဖစ္ေသာ“သူရဲေကာင္းမ်ား ထြန္းကားသည္” “သားေကာင္း
မိခင္”ႏွင့္ “ဖေအတူသား” စသည့္ကားမ်ား ႐ုိက္ကူးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

Comments (3)

ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးရန္
HRW ေတာင္းဆို

THURSDAY, 17 SEPTEMBER 2009 19:12 ကိုေထြး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
26%3A---hrw-&Itemid=2

စစ္အစိုးရ၏ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ အမ်ားလက္ခံ ယုံၾကည္မႈ ရရွိလိုပါက
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ဖမ္းဆီးထားေသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလုံးကို

ျခြင္းခ်က္မရွိ ခ်က္ျခင္း လႊတ္ေပးရန္လိုေၾကာင္း လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရးအဖြဲ႔
(HRW) က ေတာင္းဆိုလိုက္သည္။
“ျမန္မာ့ အေမ့ခံ အက်ဥ္းသားမ်ား”ဟု ေခါင္းစဥ္ေပးထားသည့္ စာမ်က္ႏွာေပါင္း ၃၅
မ်က္ႏွာပါရွိေသာ အစီရင္ခံ စာကို HRW အဖြဲ႔က ထုတ္ျပန္ ေတာင္းဆိုလိုက္ ျခင္းျဖစ္သည္။
အဆိုပါ အစီရင္ခံစာသည္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္ႏွင့္

အထက္လႊတ္ေတာ္ အမတ္ မစၥတာ ဂ်င္မ္၀က္ဘ္တို႔ ေတြ႔ဆုံခဲ့ၿပီး တရက္ အၾကာ စက္တင္ဘာ ၁၆
ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
အစီရင္ခံစာ ထုတ္ျပန္ရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ က်င္းပေသာ ၀ါရွင္တန္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတြင္
အေမရိကန္ အထက္လြတ္ေတာ္အမတ္ Barbara Boxer က“စစ္အစိုးရရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ လုပ္ရပ္ကို
မေထာက္ခံသင့္ပါဘူး” ဟုဆိုသည္။

မစၥတာဂ်င္မ္၀က္ဘ္ အေနျဖင့္ သူ၏ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္အတြင္း့ ျမန္မာ့စစ္ေခါင္းေဆာင္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ၊ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံခဲ့ေသာ
အေျခအေန၊ စစ္အစိုးရႏွင့္ ေတြ႔ဆုံ ညိႇႏိႈင္းကာ တားျမစ္ ပိတ္ဆို႔အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈကို

ရုတ္သိမ္းသင့္သည္ ဟူေသာ သူ၏ အျမင္ကုိ ဟီလာရီ ကလင္တန္ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံရာတြင္ အစီရင္ခံ
တင္ျပႏိုင္ေၾကာင္း ေလ့လာသူမ်ားက ဆိုသည္။
၀ါရွင္တန္ HRW အဖြဲ႔ ဒါရုိက္တာ တဦးျဖစ္သူ Tom Malinowskiက “စစ္အစိုးရအေနနဲ႔

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

55

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လာမယ့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ ပြဲ အတြက္ ျပင္ဆင္ေနေပမယ့္ အတိုက္အခံေတြကုိ
ေထာင္ခ်ထားတာက ရွက္စရာပါ၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု တရုတ္၊ အိႏၵိယ အပါအ၀င္ ျမန္မာရဲ႕
အိမ္နီးနားခ်င္း အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံေတြက စစ္အစိုးရနဲ႕ ေစ့စပ္ညိႇႏိႈင္း တဲ့ အခါမွာ
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္ေပးဖို႔ အဓိကထားသင့္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရ၏ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားအတြင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အေရအတြက္သည္
လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ႏွစ္က ထက္ ၂ ဆတိုးလာခဲ့ေၾကာင္း အစီရင္ခံစာတြင္ ပါရွိသည္။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ပါ၀င္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကသူမ်ားႏွင့္ ၂၀၀၈ နာဂစ္
ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္းသင့္ ေဒသ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား

ကူညီေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကေသာ ထင္ရွားသည့္ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ သံဃာေတာ္မ်ား၊
အလုပ္သမား အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား၊ သတင္းေထာက္မ်ား၊ အႏု ပညာရွင္မ်ားကို

ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ အတြက္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အေရအတြက္သည္ ၂၂၀၀
ခန္႔ရွိသြားေၾကာင္း ယင္းအစီရင္ခံစာတြင္ ေရးသားထားသည္။

ယခုကဲ့သို႔ အေရးႀကီးသည့္ အခ်ိန္အခါတြင္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ အပါအ၀င္
ျမန္မာ အစိုးရ၏ မိတ္ေဆြႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္ေသာ တရုတ္၊ အိႏၵိယ၊ ဂ်ပန္၊ ရုရွားႏွင့္ အျခားေသာ

အာဆီယံ အဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံမ်ား၊ ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရးေကာင္စီ(UNSC)အဖြဲ႔၀င္ႏို္င္ငံမ်ား၊ အျခားေသာ
အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကလည္း စစ္အစိုးရအား ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကို ျခြင္းခ်က္မရွိ
ျပန္လႊတ္ေပးရန္ ဖိအားေပးသင့္ေၾကာင္း HRW က ေတာင္းဆို ထားသည္။
အဖြဲ၀င္ ၄၇ ႏိုင္ငံပါ၀င္ေသာ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ေကာင္စီ၏ ၁၂ ႀကိမ္ေျမာက္
အစည္းအေ၀းတြင္ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္ အေရးဆိုင္ရာ မဟာ မင္းႀကီး မစၥ နာဗီပီေလးကလည္း
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကို ဖမ္းဆီးထားျခင္းသည္

ဒီမိုကေရစီ ကူးေျပာင္းေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ေနသည္ ဟူေသာ စစ္အစိုးရေပးထားသည့္ ကတိအား
ကိုယ္တိုင္ ပ်က္ရယ္ျပဳရာေရာက္သည့္အတြက္ ျခြင္းခ်က္မရွိ လႊတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

56

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

The Meaning of the Junta's
Amnesty
Wednesday, September 23, 2009

RANGOON — At 1 p.m. On Sept. 18, 160 prisoners were waiting silently, sitting in
red plastic chairs in Aung Mingla Hall in the notorious Insein Prison in Rangoon.
Most of them were happy because they are about to be released in an amnesty.
Among the prisoners was a lady quietly speaking to herself, indifferent to the
surroundings. If someone listened carefully, they would have heard her praying for
loving kindness and for the well being of others.

Released prisoners make their way out of the Insein prison in
Rangoon on September 18. (Photo: Reuters)

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

57

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
She looked frail and her eyes were weak. She wore a green-colored, checkered cotton
blouse. Wrinkles on her face showed the trouble she has seen in her life. She was
probably the oldest prisoner to be released under the junta amnesty.
Now 73 years old, you wondered why she was detained and on what type of charge?
The woman is a nun, and she was unjustly arrested and sentenced after her
involvement in the 2007 Saffron Revolution, when Buddhist monks and nuns prayed
for loving kindness in the major cities of Burma.
Her lay name is Daw San. She was a senior nun at a monastery in North Okkalapa
Township in Rangoon when she was arrested in late 2007 during a military round up
and random arrest at monasteries.
She was sentenced to four years and three months imprisonment in a special court of
Insein prison together with other nuns, on a charge of demeaning Buddhism.
Later, the authorities forcibly defrocked her robes in violation of Buddhist
procedures.
Daw San and many monks
and nuns were arrested
unjustly without any
apparent charges and
sentenced to lengthy prison
sentences for the crime of
marching and chanting
Buddha's teaching of "loving
With their belongings in hands, Daw San (R)
and other female prisoners leave Insein
Central Prison after they were released.
(Photo: AP)

kindness" and praying for
the well being of Burmese,
including the Burmese

generals.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

58

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
They were non-violent protestors who risked their lives to struggle against the unjust
rule of the junta, well-armed with guns, batons, shields and bombs.
The Burmese people see the irony of the amnesty of a few monks, nuns, patriotic
politicians and activists, who were innocent of committing crimes and who were
unjustly imprisoned.
"They were innocent from the beginning,” said one Rangoon resident. “But the junta
accused them of committing crimes, arrested them, beat them and sentenced them to
prison. Finally, they say they granted them amnesty in goodwill, it’s hilarious. This is
a familiar story in Burma.”
While the amnesty carries a bitter irony, it is no joking matter for the detainees, each
of whom has a story of sacrifice, of family tragedies, of bitter separation from family
and friends.
Most of the prisoners released by the authorities were convicts who committed petty
crimes, such as thefts or robberies. Some committed murders. Their amnesty makes
many citizens fearful.
"One of the infamous burglars from our area who was sentenced to 8 years
imprisonment was released this February. It really makes trouble for our
neighborhood. We now worrying about when our homes will be robbed,” said the
owner of a jewel shop in Bahan Township.

Added to the irony, is the fact that the junta now insists that there are no political
prisoners in Burma.
At a press conference on Thursday, the direct general of the correction department,
U Zaw Win, claimed that there were only people who were detained for violation of
security laws or criminal acts. Among the amnesty of 7, 114 prisoners, 250 were
sentenced for “security reasons,” he said.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

59

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Since the junta seized state power in 1988, it has granted amnesty 14 times to a total
of 220,000 prisoners.
The number of political prisoners in Burma has risen, according to Amnesty
International, which estimates there are 2,200 now being held in Burmese prison for
their political beliefs or exercise of free speech.
The International community welcomed the junta's amnesty as a positive gesture,
but the majority of Burmese see the release of political prisoners as merely a ploy to
remove international pressure.
"After releasing these political prisoners, the junta may arrest them anytime with no
apparent reason,” said a lawyer. “I can't see this as real progress. We are just like
water in their hands. They can throw us away anytime. The international community
sees the amnesty as progress, but I don’t think they really understand the nature of
our junta.”
However the amnesty may be perceived by different groups, for the people who
waited outside the gates of Insein Prison, it was a day of joy.
Mothers and fathers and sons and daughters were reunited, husbands and wives
were reunited, and children were again able to hold their mothers or fathers.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

60

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

COMMENTARY

No Big Change Expected in US
Policy on Burma
By AUNG ZAW

Wednesday, September 23, 2009

A joke going the rounds in Rangoon reports that Burma’s paramount leader Snr-Gen
Than Shwe and his wife Kyaing Kyaing have been practicing their English in
preparation for a visit to the White House in Washington.

Than Shwe and Kyaing Kyaing perhaps still have plenty of time to practice and
improve their English before they receive a White House invitation. Yet it’s no secret
that the Burmese regime wants to repair its frosty relationship with Wshington and is
especially keen to see US sanctions lifted.

US policy on Burma is likely to remain more or less the same, however, although it
would be no surprise to see more engagement and an increase of aid inside Burma.

The regime has been sending signals to the US since President Barack Obama
entered the White House, although they are not meaningful enough to cause the US
to consider a dramatic shift in Burma policy.

Among the signals was the decision by Than Shwe to meet US Senator Jim Webb
in August and to allow him access to detained democracy leader Aung San Suu Kyi, a
concession denied UN Secretary-General Ban Ki-moon when he visited Burma.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

61

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Webb, a Virginia Democrat, advocates closer ties to the junta.
Last week’s amnesty, which included a handful of political prisoners, indicated that
the regime was stepping up its public relations exercise ahead of the UN General
Assembly session and a high level Burmese visit to New York and Washington.

Last Friday, Burmese Foreign Minister Maj-Gen Nyan Win arrived in Washington,
where he held meetings with members of the Burmese embassy, a US-Asian business
council and Sen Webb, according to Burmese embassy spokesman Kyaw Win.
Though he did not meet any US officials, Nyan Win visited the White House, the
Lincoln Memorial and the Smithsonian National Air and Space Museum. Nyan Win
is expected to attend the UN General Assembly session.

Burmese Prime Minister Gen Thein Sein also plans to attend the session, the first
time in 14 years that the regime has sent a high-level delegation to the UN.

Thein Sein, who previously served under Than Shwe in the War Office, is expected to
address the UN with a defense of his government’s constitution and plans for a
general election in 2010.
Political pundits are asking whether Nyan Win’s visit to New York and Washington is
a sign of a softening US approach in its Burma policy.
For the past 20 years, the US—the strongest advocate of democratic government in
Burma—kept a distance, while applying tough sanctions, although there have been
small jabs at breaking the ice.
In 1994, Lt-Gen Chit Swe, Burma’s forestry minister at the time, paid a semi-official
visit to the US and met US congressmen, senators and hardwood companies. His
itinerary included visits to the White House and Texas and a tour of the US warship

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

62

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
North Carolina, which was being converted into a museum.
The US needed 170 tons of teak to repair the 50-year-old vessel. Chit Swe informed
Than Shwe, who agreed to send the timber to the US—as a gift. To avoid political
fallout, however, the teak reportedly reached the US via agents in Singapore.
Chit Swe is now retired but is still a keen observer of US-Burmese relations. “We
need more engagement (with the US) and we need more lobby,” he told The
Irrawaddy this week. In his memoirs he recalls fondly his 1994 visit to Texas and
New York and meetings with American friends, including Senator Richard Shelby.
Lobbying was taken seriously by the Burmese regime six years ago, when the junta
paid the Washington-based DCI Group $348,000 to lobby on its behalf. The regime
had come in for strong condemnation by the US State Department for its human
rights record.
US Justice Department records show that DCI worked to “begin a dialogue of
political reconciliation” with the regime.

Although the US downgraded its relations with Burma after the 1988 uprising,
legislators including John McCain, Richard Shelby and Bill Richardson have visited
Burma. Richardson was the first US official to meet detained leader Suu Kyi in 1994.

In May 2002, when the regime released Suu Kyi from her second term of house
arrest, the administration of former President George W Bush allowed senior
military intelligence officials from Burma to visit Washington to explain the regime’s
fight against drugs.

Then, just one year later, came the attack by pro-regime thugs on Suu Kyi’s convoy in
Daypayin and her renewed house arrest. Relations cooled again, the US tightened its
sanctions—and now the two sides are back at a critical juncture, with the Burmese

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

63

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
regime testing the possibilities of narrowing the divide and the US scrutinizing the
effectiveness of its Burma policy.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

EDITORIAL

Don’t Let the Junta off the Hook
Saturday, September 19, 2009

On the eve of the 21st anniversary of the bloody coup that crushed the 1988 studentled pro-democracy uprising, Burma’s junta announced plans to free 7,114 prisoners.
MRTV, the state-owned television station, announced on Thursday night that the
prisoners were being released on “humanitarian grounds.”
Previous mass releases have mostly involved petty criminals, with just a handful of
political detainees among those freed. No details were provided about the identities
of the prisoners included in this latest amnesty, so it is difficult to even confirm if the
regime has actually released the number of prisoners it said it would. But according
to the Assistance Association for Political Prisoners (AAPP), 87 political prisoners
have so far been set free, while other sources estimate that the total could reach as
high as 250.
This is good news for the prisoners and their families, and we should welcome it.
However, we should also note that this apparent act of magnanimity comes as Prime
Minister Gen Thein Sein prepares to travel to New York to attend this year’s United
Nations General Assembly. Indeed, it has been widely expected for several months.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

64

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
In July, Burma’s ambassador to the UN, Than Swe, promised the Security Council
that his government would grant an amnesty to an undisclosed number of political
prisoners to allow them to participate in democratic elections scheduled for 2010.
Thein Sein will be the highest-ranking Burmese official to attend a UN meeting in
over a decade, so it should come as no surprise that the regime decided to do
something to deflect criticism of its abysmal human rights record ahead of his visit.
Releasing some of the country’s estimated 2,100 political prisoners was an obvious
course of action, as there are growing concerns over the dramatic increase in the
number of activists detained since the monk-led Saffron Revolution was crushed
almost exactly two years ago. Human rights watchdogs estimate that the political
prisoner population has doubled since late 2007, when Burma witnessed its largest
anti-regime protests in nearly two decades.
Conspicuously absent from the list of those released so far are the names of some of
Burma’s most prominent activists. Far from considering leniency towards these
prisoners, the regime appears to be intent on making their lives as miserable as
possible. U Gambira, one of the leaders of the All Burma Monks Alliance, the group
that spearheaded the 2007 uprising, has been moved to a remote prison, making it
harder for his family to visit him. Other prisoners, including Shan ethnic leader Khun
Tun Oo, activist-comedian Zarganar, labor activist Su Su Nway and 88 Generation
Students group leader Min Ko Naing, are also suffering from physical and mental
health problems due to their mistreatment, according to AAPP.
Political prisoners have always been treated like pawns in the junta’s political game.
The regime continues to insist that there are no political prisoners in any of the
country’s 43 prisons and more than 50 labor camps, but the fact is that the generals
do not hesitate to imprison anyone who speaks out openly against their brutal
misrule. Even as the junta makes a show of releasing some prisoners, it continues to
round up new ones, including several democracy activists and monks who were

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

65

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
arrested just last week.
With this in mind, the international community must continue to confront the
regime and demand the release of all political prisoners in Burma, including prodemocracy leader Aung San Suu Kyi. Until this happens, and until all activists are
allowed to participate freely in the country’s political process, we can only assume
that the generals’ occasional release of political prisoners is just part of a cynical
game.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Than Shwe’s Grandson: Geek,
Playboy or Gangster?
By WAI MOE

Wednesday, September 23, 2009

In a country like Burma where free speech and political opinions are so muzzled, it’s
no surprise people love gossip and scandal. Dozens of popular magazines and Web
sites are dedicated to the fashions, flings and romances of pop stars and actresses.
But one subject is echoing around the teashops and offices of Rangoon these days—
the numerous tales of Snr-Gen Than Shwe’s favorite grandson, Nay Shwe Thway
Aung, nicknamed “Pho La Pyae,” and his public tantrums and shady dealings.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

66

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
The junta chief’s
grandson is
renowned in the
former capital as a
spoilt brat who
aspires to be a
gangster and a
Nay Shwe Thway Aung—flanked by Sai Sai Kham
Hlaing (left), a well-known pop star, and Chairman
of the Myanmar Football Federation Zaw Zaw,
whose name appears on the US sanctions list—
celebrates his 16th birthday at the Sedona Hotel in
Rangoon.

playboy. Aged 18
and a student of
Yangon [Rangoon]
Technological
University, Nay

Shwe Thway Aung is brash, loud and outrageously snobbish. Despite his skinny build
and computer geek appearance, he has nursed ambitions of being a football player
and was romantically linked to two well-known Burmese models.
Several months ago, persistent but unconfirmed rumors suggested that Nay Shwe
Thway Aung, an alleged drug abuser, and his friends kidnapped Wut Hmone Shwe
Yee, a famous model and actress, and held her in his house for several days.
Now, rumors are circulating that a café in Rangoon named “Seven Corners” has been
closed down because of a conflict between Nay Shwe Thway Aung and its owners. It
is alleged that Than Shwe’s grandson and his friends smashed up the café, then he
ordered a military officer to close down the business.
Speculation as to whether Nay Shwe Thway Aung’s outburst was due to a business
conflict or a personal dispute has deepened because the owners of the Seven Corners
Café turn out to be Capt Naing Lin Oo, who is the son of Junta Secretary 1 Gen Tin
Aung Myint Oo; and Aung Soe Tha, the son of Minister of National Planning and
Economic Development Soe Tha.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

67

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
During the alleged assault in the café, Nay Shwe Thway Aung is alleged to have
shouted at the owners: “It’s a disgrace that sons of government ministers are doing
business in a state-owned building,” referring to the café’s location within university
grounds.
The remark may have been made in haste or in sarcastic jest; for it is well-known to
Rangoon residents that, a few months ago, Nay Shwe Thway Aung bought a plot
within the compound of the University of Yangon on Inya Road, which he is
presently converting into a discotheque.
According to local bloggers, Than Shwe’s grandchild’s wrath was allegedly
exacerbated when Tin Aung Myint Oo refused to grant an import license to an
import-export company that he is involved with.
The first of two main questions currently being asked around the teashops in the city
is: “Does this grievance between Than Shwe’s grandson and the sons of two leading
regime ministers represent a deeper divide within the junta hierarchy?”
It is no secret that almost every family member of Burma’s ruling generals is awarded
lucrative business concessions. For example, one of Than Shwe’s sons, Tun Naing
Shwe, is the director of J-Donuts, the Burmese version of US franchise Dunkin’
Donuts.
“Conflicts within the families of the ruling generals have been going on for years,”
said a source close to the military elite circle. “Now, the senior-general’s grandson is
in the middle of it.”
“The children of the Burmese generals are raised to believe they are VIPs,” a
journalist in Rangoon said. “They consider themselves to be ‘lions,’ in that they do
not want to share their cave with anyone else.”
According to sources in Rangoon, a gang of unruly teenagers calling themselves “sin

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

68

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
zway” (“Elephant Tusk”) has recently formed in the city. Than Shwe’s grandson is
alleged to be involved in the gang.
When people in Burma gossip about Than Shwe’s grandson, they are invariable
drawn to comparisons with the notorious grandsons of late dictator Ne Win—Kyaw
Ne Win and Zwe Ne Win—who reportedly founded an armed gang they called
“Scorpion” that was allegedly involved in crime, murder, violence, drugs and other
mafia-style activities during the 1990s and early 2000s.
In a famous incident, Scorpion gang members on motorbikes pulled up to junta No 2
Vice Snr-Gen Maung Aye in a main street in Rangoon, and made gunfire gestures
with their hands. Later, Maung Aye ordered a ban on motorcycles in the city, except
for official use. That ban still stands to this day.
When Ne Win’s family were arrested for plotting a coup d’état in 2002, Ne Win’s
son-in-law and three grandsons were sentenced to death for treason. They still
languish in prison.
The second question being whispered around the teashops today is: “Will history
repeat itself?”

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

69

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

US allows Burmese Foreign
Minister to visit Washington
By LALIT K JHA / WASHINGTON

Wednesday, September 23, 2009

The Obama administration last week allowed Burmese Foreign Minister Maj-Gen
Nyan Win to visit Washington, albeit for a day, in a major deviation from its well
established policy to restrict the junta’s leadership to within a 25-mile radius of New
York City.
State Department officials, however, insisted that nothing should be read into the
special permission given to Nyan to visit the Burmese Embassy in Washington,
which is in need of repair.
However, mainstream US media were quick to say the Obama administration’s
decision to allow Nyan to leave New York City—for the first time in nine years —
indicated its softening of stance towards the junta.
A phone call made by The Irrawaddy to the Burmese Embassy was not returned. The
Washington Post on Wednesday said that the foreign minister, besides meetings
with embassy staffers, met with a US-Asian business council and Sen. Jim Webb,
who visited Burma last month and has been advocating a US policy shift on Burma.
The embassy spokesman, Kyaw Win, told The Washington Post that Nyan did some
sightseeing, visited the White House, the Lincoln Memorial and the Smithsonian
National Air and Space Museum.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

70

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
“The approval is a good sign," Kyaw was quoted as saying. "We didn't get permission
for many years."
State Department officials said no one from the administration met the Burmese
Foreign Minister during his 24-hour sojourn to the US Capitol. However, the
Assistant Secretary of State for East Asian and Pacific Affairs, Kurt Campbell, is
expected to meet Burmese Prime Minister Gen Thein Sein on the sidelines of the
upcoming UN General Assembly meeting in New York.
Meanwhile, US Secretary of State Hillary Clinton is expected to articulate the Obama
administration’s Burma policy at a meeting of the 14-nation UN Secretary-General’s
Friends on Burma. The meeting will be held at the ministerial level and has been
convened by the UN Secretary-General Ban Ki-moon.
In a related development, Sen Webb on Tuesday announced that he would hold a
Congressional hearing on Burma in his capacity as chairman of the Senate Foreign
Relations Subcommittee on East Asian and Pacific Affairs.
“Senator Webb intends the comprehensive hearing to evaluate the effectiveness of
US policy toward Burma,” said a statement issued by his office.
“It will examine Burma’s current economic and political situation and discuss how
the country’s long history of internal turmoil and ethnic conflicts has affected the
development of democracy,” the statement said.
The hearing will also review the current policy of US-imposed economic sanctions
unmatched by many other countries, discuss what role the United States can and
should play in promoting democratic reform in Burma and hear testimony on how to
frame a new direction for US-Burma relations, his office said.
The hearing follows the senator’s two-week, five-country trip through the Southeast
Asia mainland. He was the first US lawmaker to visit Burma in 10 years. Webb has

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

71

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
called on the United States and other nations to carefully review their sanctions
policies against Burma and consider a new approach.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

US, Burma Look for Win-win
Situation: Analysts
By SAW YAN NAING

Wednesday, September 23, 2009

The United States finally sent a green light to Burmese Prime Minister Gen Thein
Sein and Foreign Minister Nyan Win to fly to New York to take part in the UN
General Assembly, the first time in 14 years.
As part of its sanction policy, the US banned Burmese officials from traveling to the
US except to attend meetings of international organizations such as the United
Nations.
However, on his current trip, Nyan Win was allowed to visit the Burmese embassy in
Washington where he met with US Sen. Jim Webb. He is now in New York to attend
the general session at the UN General Assembly from Sept. 23-26 and 28-30.
Gen Thein Sein will also join the UN General Assembly session. He is also expected
to meet with Kurt M. Campbell, the assistant secretary of state for East Asian and
Pacific affairs, according to a report in the Washington Post.
The Burmese generals’ travel to the U.S comes at a moment when the U.S

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

72

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
government is reviewing its foreign policy on Burma. The results are expected to be
announced soon.
Some Burmese observers believe the U.S and Burma may upgrade their diplomatic
relationship in a compromise for common interests.
Thakin Chan Tun, a veteran Burmese politician and a former Burmese ambassador
to China, said Burma wants to establish a better relationship with the US.
By allowing the Burmese ministers to fly to US, the U.S government may also be
trying to influence the regime to release opposition leader Aung San Suu Kyi, said
Chan Tun.
A Rangoon-based Arakanese politician, Aye Thar Aung, who is secretary of the
Arakan League for Democracy, said US policy on Burma hasn’t achieve real results in
pressing the Burmese regime to change its policies, and the timing is right for a new
policy on Burma.
He said, however, that he doesn’t think the US policy on Burma will change
immediately.
“If there is no significant political improvement in Burma, the policy on Burma won’t
change,” said Aye Thar Aung.
Aung Naing Oo, a Burmese observer in Chiang Mai, called the moves a good scenario
for a better bilateral relationship between the US and Burma.
“Instead of criticizing each other like enemies, at least the tension between the two
nations will be decreased,” said Aung Naing Oo.
Although powerful nations such as China and Russia support Burma, the Burmese
generals would like to have a relationship with the nation that has imposed economic

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

73

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
sanctions, said Aung Naing Oo.
Win Tin, a senior leader of National League for Democracy, however, said the
Burmese ministers will use the trip to distract the international community while its
army continues to use its divide-and-rule tactic to destroy the political opposition
and ethnic armed groups.
“Even if the US wants to practice constructive engagement with the Burmese regime,
targeted sanctions on Burma are still needed,” said Win Tin.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Arakan Youth Arrested
By LAWI WENG

Wednesday, September 23, 2009

Sixteen ethnic Arakan youth in Rangoon and Arakan State's capital, Sittwe, were
arrested by Burmese authorities recently, according to sources in Bangladesh.
Khaing Mrat Kyaw, an editor at the Dhaka-based Narinjara News agency, said the 16
youth were arrested at different locations. Seven were arrested in Rangoon, and
others were arrested in Sittwe, the capital of Arakan State.
“Special police from Rangoon came to Sittwe to arrest the youths,” he said.
The Burmese authorities have reportedly accused them of links to an exiled Arakan
political movement, the All Arakan Students’ and Youths’ Congress (AASYC), which

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

74

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
is based in Mae Sot on the Thai-Burmese border, sources said.
The Irrawaddy on Wednesday contacted the AASYC but the organization refused to
comment on the arrests.
Aye Thar Aung, Rangoon-based Arakanese politician who is the secretary of the
Committee Representing the People’s Parliament, said, “By arresting young people,
the junta is suppressing their potential for growth. The military authority sometime
accuses them of involvement in bombs or illegal activities without evidence. I am
worried about the fairness in those cases.”
The arrests followed the junta’s amnesty of 7,114 prisoners this week, including 128
political prisoners.
About a dozen democracy activists were also arrested recently in Mandalay Division.
Many observers believe the continued arrest of activists is an attempt to discourage
demonstrations on the second anniversary of the Saffron Revolution in September.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Arakan Youth Arrested
By LAWI WENG

Wednesday, September 23, 2009

Sixteen ethnic Arakan youth in Rangoon and Arakan State's capital, Sittwe, were
arrested by Burmese authorities recently, according to sources in Bangladesh.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

75

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Khaing Mrat Kyaw, an editor at the Dhaka-based Narinjara News agency, said the 16
youth were arrested at different locations. Seven were arrested in Rangoon, and
others were arrested in Sittwe, the capital of Arakan State.
“Special police from Rangoon came to Sittwe to arrest the youths,” he said.
The Burmese authorities have reportedly accused them of links to an exiled Arakan
political movement, the All Arakan Students’ and Youths’ Congress (AASYC), which
is based in Mae Sot on the Thai-Burmese border, sources said.
The Irrawaddy on Wednesday contacted the AASYC but the organization refused to
comment on the arrests.
Aye Thar Aung, Rangoon-based Arakanese politician who is the secretary of the
Committee Representing the People’s Parliament, said, “By arresting young people,
the junta is suppressing their potential for growth. The military authority sometime
accuses them of involvement in bombs or illegal activities without evidence. I am
worried about the fairness in those cases.”
The arrests followed the junta’s amnesty of 7,114 prisoners this week, including 128
political prisoners.
About a dozen democracy activists were also arrested recently in Mandalay Division.
Many observers believe the continued arrest of activists is an attempt to discourage
demonstrations on the second anniversary of the Saffron Revolution in September.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

76

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Burmese-American Held in
Rangoon for 3 weeks
By THE ASSOCIATED PRESS

Tuesday, September 22, 2009

RANGOON — The US Embassy said Tuesday that it has been allowed to visit a
Burma-born American detained in the country for the past three weeks but refused
to divulge details about his health or whereabouts.
Embassy spokesman Drake Weisert said officials were allowed to visit Kyaw Zaw
Lwin, also known as Nyi Nyi Aung, on Sunday and have since contacted his family.
He had a visa to visit the country, but it is unclear why he traveled to Rangoon.
Dissident groups have said the Maryland-based Kyaw Zaw Lwin arrived in Rangoon
on Sept. 3 and has not been heard from since. It is not known why the junta detained
him, but many of his family members have been held over the years for their prodemocracy activities.
Kyaw Zaw Lwin's mother is serving a five-year jail term while his sister was
sentenced to 65 years in prison for her role in pro-democracy protests two years ago.
The news of Kyaw Zaw Lwin's whereabouts comes just days after the junta
announced it was granting early release to 7,114 prisoners for good behavior on
humanitarian grounds. The country is believed to hold roughly 65,000 prisoners,
including more than 2,200 political detainees, according to estimates by human
rights groups.
Only 119 of those released Friday were political prisoners and the amnesty did not
include the country's best-known political prisoner, Nobel Peace Prize laureate Aung
San Suu Kyi, who is head of the National League for Democracy and remains under

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

77

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
house arrest.
The junta has repeatedly denied holding any political prisoners, saying all inmates
have been found guilty of criminal offenses.
The New York-based Human Rights Watch said the number of political prisoners has
more than doubled in the past two years, and more than 100 dissidents have been
jailed in recent months.
Among those imprisoned in the past two years include people involved in peaceful
pro-democracy demonstrations in 2007 and some who assisted victims of the cyclone
in 2008. The group said some were handed decades-long sentences.
It said the country has 43 known prisons holding political activists and more than 50
labor camps.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

‘A New Generation Carries On’
Tuesday, September 22, 2009

After the Burmese junta seized power on Sept. 18, 1988, its soldiers
brutally crushed pro-democracy demonstrators, including many young
students and monks, resulting in thousands of civilians dead and
injured.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

78

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Among those who died was a 16-year-old female student, soaked in
blood, caught in a photograph while being carried by two doctors. The
girl was Win Maw Oo, who later died in a hospital. The photograph of her
appeared in the international media and became an iconic image of the
88 demonstrations.
Win Maw Oo’s
parents live with
the loss of their
daughter. Each
year they offer
food to monks on
the anniversary of
Doctors carry Win Maw Oo who was fatally wounded
in the crackdown that began after the military
seized power on September 18, 1988.

her death. Her
father said he

doesn’t want monks to bestow merit on her soul because of her good
deeds, because he knows her soul doesn’t want to be free until
democracy comes to Burma. The Irrawaddy talked to her father, Win
Kyu.
Question: You are offering food donations at a ceremony for your daughter Win
Maw Oo. Are you allowed to hold the donation ceremony freely?
Answer: Yes. Some of government agents may be nearby during the occasion. But
they are working on other business. They don’t interfere with us. There will be no
problem, because our friends are coming to pay respect for her deeds, and we are just
talking peacefully.

Q. You are not calling for merit to be bestowed on her soul because of her last
words, is that true?

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

79

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
A. Yes. When my daughter was shot, she was kneeling and holding a picture of Gen.
Aung San. Her friends told her to lie flat to avoid the bullets, but she replied that she
would not bend down. She said she would continue to fight until we have democracy
even if something bad happened to her. She said please don't let her soul be freed.
Her friends told me this. As her parents, we respect her wishes, and we have followed
her wish for 21 years. We won't call her name to bestow merit on her soul. I will call
her name loudly on the day when her wish for democracy is fulfilled.
Q. Can you recall the event for us?
A. I can never forget it. She had an indomitable spirit and a strong will. On that day,
I tried to stop her from going. Her grandparents also tried to stop her. We said the
situation was dangerous, and she shouldn't go. She said she was a committed activist
at her school, and she must go. She said she was a leader and responsible to help with
the protest. She said she would return soon. Actually, when she met with her friends
she became more energetic and followed along with the group.

She held up Gen. Aung San's photo during the demonstration. They walked along
Maha Bandoola Street and then to Pagoda Street. When they turned on Merchant
Street, the troops opened fire.
At the beginning, the shots were low, around their knees. She was hit first in her left
calf. She was shot again in her left thigh. When she was shot in her knee, she partially
fell to the ground holding the photo.
The kids who marched with her said they asked her to lie down on the street. She
said that would mean she was letting down the cause. She was trying to stay in an
upright position when another bullet hit her in the right arm and went through her
chest.
A medical team saw her and she said, "Please help me." The doctors who carried her

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

80

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
in the photo told me that.
She was still alive when she arrived at the hospital. The hospital called about 3 pm,
but we couldn't go then because the streets and roads were blocked with barbed wire
and other barriers.
We got to the hospital around 4 pm and found her in intensive care. When I saw her,
I felt confused. She was receiving oxygen to breath, and she was under anesthesia.
She died that evening. I never had a chance to talk to her, and she may not have
known her father was there.
She was born on Oct. 15, 1972 and was 16 when she died. When I returned home, I
didn't want to tell her mother and grandmother she was dead, but I had to. We could
do nothing but grieve for her.
Seventeen students from her school were shot or injured. Three of them died
including my daughter and two boys. One of the boys was 15. The boys died on the
spot. There were many injured people in the hospital. They were groaning with pain.
Q. How do you feel now when you see the picture of Win Maw Oo being carried by
the two doctors?
A. What can I say? The picture makes me very sad.
Q. How do you see your daughter’s life now?
A. I would say it was her destiny. I am proud to be her father. Her grandmother is
now 86 years old, and she was an activist during post-independence politics,
especially in the Anti-Fascist People's Freedom League (AFPFL) and in the Pa-MaNya-Ta (Union of Burma National United Front). It seems my daughter inherited
political activism from her grandmother. He grandmother even participated in the
2007 movement led by monks. She walked with monks from Kyimyindaing market to

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

81

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Kaba-aye junction.
Her grandmother led the anniversary ceremony for her granddaughter.
Q. How have things changed since the time of Win Maw Oo's death?
A. A new generation carries on with respect for those who have fallen in the
democracy struggle.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Thai PM Says US Moving Toward
Engaging Burma
By FOSTER KLUG / AP WRITER

Tuesday, September 22, 2009

NEW YORK — Thai Prime Minister Abhisit Vejjajiva said Tuesday that the United
States and Europe appeared to be moving toward engaging Myanmar rather than a
policy of sanctions only as a means of encouraging political change in the militaryrun country.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

82

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Abhisit Vejjajiva, Prime Minister of Thailand, speaks at the World Leaders
Forum on the campus of Columbia University in New York on Sept. 22.
(Photo: AP)
Thailand shares a long border with Burma, and Abhisit told an audience at Columbia
University he believes talks with the country's military leaders are the best way to
affect political change, improve human rights and stem drug trafficking.
Senior lawmakers from both political parties in the United States favor a tough
sanctions regime, but the Obama administration is reviewing a policy that top
officials acknowledge has not produced results in Burma. The country, also known as
Myanmar, has been ruled by military juntas since 1962.
"Engagement is more productive than alienation and isolation," said Abhisit,
speaking on the sidelines of the United Nations General Assembly.
The United States and the European Union, he said, appear to be questioning the
"thinking that more and more sanctions" will cause change. He did not elaborate.
Abhisit also addressed Thailand's tumultuous politics, which have been in chaos
since demonstrations three years ago helped spark a military coup that ousted Prime
Minister Thaksin Shinawatra. Last year, after Thaksin's allies returned to power,
demonstrators occupied the prime minister's office for three months and seized the

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

83

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
capital's two airports for a week.
Abhisit, a Thaksin rival, took office after those demonstrations. He said that despite
the chaos and occasional violence, Thailand has achieved greater stability under his
rule. Recent conflict and political anger, he said, are not reflections of a failed
democracy but one that is "vibrantly at work."
On Saturday in Bangkok, about 20,000 pro-Thaksin demonstrators marked the third
anniversary of the military coup, which they believe set back the cause of democracy.
They urge Abhisit to step down, claiming he came to power illegitimately.
Thaksin, who is in self-imposed exile, says Thailand "has gone backward to
dictatorship."

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Sangha Leader Calls for United
Opposition
By SIMON ROUGHNEEN

Tuesday, September 22, 2009

BANGKOK — Two years ago, the sight of thousands of saffron-clad monks marching
in silence, hands clasped and heads bowed, briefly sparked hopes that some
loosening of military control in Burma might be in sight.
Would the junta dare harm the revered monks and pink-robed nuns who took to the
streets to bolster protests that begun as a response to an arbitrary fuel price hike in

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

84

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
August 2007?
Some observers thought, for the few short days between the start of the monk
demonstrations and the army crackdown that the army would not dare touch the
monks. However, the Saffron Revolution was crushed when the army moved in
under the order of the ruling generals.
In hindsight, given that monks in Mandalay were beaten up, imprisoned and shot in
1990, when they marked another two year anniversary—commemorating the 1988
student demonstrations when the army killed around 3000 Burmese—such
optimism was unfounded.
Speaking at a Bangkok
press conference on
Tuesday to launch the
Human Rights Watch
report “The Resistance
of the Monks: Buddhism
and Activism in Burma,”
author Bertil Linter said
that “the crackdown in
A student monk from Burma holds a photo of
Aung San Suu Kyi and joins the protest held to
commemorate the annual memorial day of the
Saffron Revolution in front of the Burmese
embassy in Colombo last year. (Photo: Reuters)

2007 undermined
whatever little legitimacy
the State Peace and
Development Council

(SPDC) has in the eyes of most Burmese people.”
However, given that the army has a new constitution which mandates a civilian
version of military rule and it is seeking to legitimize itself by holding elections in
2010, while not releasing the 2,100 political prisoners in the country's jails, it seems
the junta will not be challenged in the foreseeable future.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

85

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Venerable Sayadaw U Pannya Vamsa is spiritual director at the Burmese Buddhist
temple in Penang, Malaysia. Speaking to The Irrawaddy last week, he said that the
international community needs to understand that the situation in Burma is getting
worse—“That has been the trajectory for the past 60 years, and that while we are
grateful for the kind support they have shown, the people of Burma need to see
action, and there needs to be direct dealing with the real problems faced by Burma's
people.”
While the clergy does not have or seem to seek an overtly political role, its 400,000
members are a bellwether for Burma's political climate, and it has sought to open
political space for others, by carefully chosen activism, such as in 2007. However, it
seems unlikely that the monks and nuns will be able to take to the streets any time
between now and the 2010 elections.
More than 250 Buddhist clergy remain in prison, and unknown numbers of monks
either sought refuge overseas or returned to their villages, discarding their robes.
There seems to be scant prospect that a heavily infiltrated Sangha (another name for
the Buddhist clergy), now under constant army surveillance, can mobilize again
anytime soon.
Monks in Burma have sought assistance from their counterparts in the Sangha in
exile. One of the most outspoken and prominent is U Pannya Vamsa, who is also cofounder and chairperson of the International Burmese Monks Organization (IBMO),
established in October 2007, as Burmese monks and nuns were being shot at, beaten,
rounded-up and imprisoned.
“Before 2007, I did not take a direct interest in politics,” he said. “I left Burma five
decades ago to do missionary work and that was my priority. However, the monks in
Burma pleaded with me to use my voice and influence, as they could not in such a
repressive system.”

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

86

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
While direct political involvement is not ordinarily sanctioned by Buddhist teaching,
there are exceptions, as Stanford University's Paul Harrison outlined in a 2008
interview with the Council on Foreign Relations.
He said that clergy are forced to use their influence to help the oppressed when there
is no other option. That Buddhist clergy have become more active in recent decades
is “a testimony to the situation in many Buddhist countries where previously things
were not so bad in terms of political oppression.”
Things have been bad in Burma for a long time. The Burmese Sangha have been
politically active a number of times, and their defiance of some sacrilegious British
actions—such as Crown officials refusing to remove their shoes when entering places
of worship—helped spark the resistance to colonial rule. The Sangha later protested
following the 1962 military coup and participated in demonstrations against military
rule in 1974, 1988 and 1990.
Now, the Sangha is trying to take the fight to the global level, and U Pannya Vamsa
told The Irrawaddy he is forming alliances with religious leaders of other faiths, at
the highest level, to raise awareness about the situation in Burma. He was
condemned in an unsigned letter published by the Ministry of Religion in Burma for
his efforts, though significantly no junta figure would put his or her name to the
document.
Under the controversial 2008 constitution, approved in a rushed and in a flawed
referendum held within days of the Cyclone Nargis disaster, monks do not have
voting rights. This is something carried over from previous constitutions and
electoral systems in the country and indicates that the military has sought to keep the
clerics at a remove from politics, fearing their influence, which is based on what
Linter described as “a symbiotic relationship with the Burmese people”, 90 percent
of whom are Buddhist and whose alms-giving helps to materially support the Sangha
across the country.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

87

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
U Pannya Vamsa thinks that the military is trying to divide the Burmese people, to
ensure that no effective opposition can challenge its grip on power.
“The army will proceed with elections its own way, based on the premise that its sole
ambition is to perpetuate military rule in Burma, in whatever form,” he said.
Some donor governments and other organizations have advocated some form of
engagement with the junta, seeing the elections as an opening to bring about a more
enlightened authoritarianism in Burma and in turn creating space for civil society or
opposition groups to gain a political foothold.
U Pannya Vamsa believes this to be a fallacy. “I spoke to the EU, who seemed happy
that Burma was going to have elections,” he said. “However, I explained that these
are not going to be real elections. 'Election' is just a name, this is an army project,
under army law.”
With the Sangha in Burma silenced, the ethnic ceasefire groups either divided among
themselves or mulling a response to the junta's demand to join the state security
services, and the political opposition scattered or in jail, there seems little prospect
that the junta can be successfully challenged anytime soon.
U Pannya Vamsa says that with more coherent international support, the Burmese
opposition can revive and form a united front, “without ceding their autonomy or
identity in the process.”
He thinks that this might set an example to members of the Burmese military, some
of whom who are not happy with their leaders, or how the country is run.
“Not all the military are bad,” he said, “but they just follow orders, as they have no
leadership to show them another path, and do not know what to do.”

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

88

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Junta Asks Thai Military to
Mediate with Shan
By LAWI WENG

Tuesday, September 22, 2009

The Burmese junta has asked Thai military officials to encourage the Shan State
Army-South (SSA-South) to enter into cease-fire talks, according to the Shan Herald
Agency for News.
Saeng Juen, an editor at the Thailand-based news agency, said that a leading Thai
peace mediator told him that the Burmese government wants the SSA-South to get
involved in building the Union of Burma.
However, speaking to The Irrawaddy on Tuesday, Sai Sheng Murng, the deputy
spokesman of the SSA-South, said that they haven’t been contacted by Thai or
Burmese officials.
“We always welcome them with an open door for peace talks. But, I don’t think the
junta wants peace in Burma because if they did why don’t they talk with other ethnic
ceasefire groups to solve the political conflicts in the country,” he said.
“Instead of solving political conflicts, I only see them mobilizing their troops in Shan
State, and one day they will announce that they’re going to war.”
The Burmese junta rarely sought peace talks with the SSA-South in previous years
because it accused the SSA-South of involvement with Khun Sa, a drug lord in Shan
State who was known for his widespread involvement with opium and other illegal

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

89

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
drugs.
Meanwhile, the SSA-South has reportedly invited several ethnic armed cease-fire
groups including the United Wa State Army, the largest ethnic armed group with
25,000 soldiers, to form an alliance.
Saeng Juen said that the junta is worried that other armed ethnic cease-fire groups
will join with the SSA-South, and the peace talks are a way to discredit the Shan
group.
In the past, the Burmese junta successfully used the UWSA to fight the SSA in Shan
State.
Burma analysts say that the junta doesn’t want to see ethnic armed groups form an
alliance and it’s attempting to use a “divide-and-rule” tactic.
The junta offered to hold peace talks with the SSA-South in 2007, but the proposal
fell apart when the two sides couldn’t agree on a location.
After many years of civil war in Shan State, thousands of ethnic Shan have fled to
Thailand. In July, about 10,000 Shan were forced to relocate in Laika Township in
central Shan State because of incursions by junta troops. Many villagers were
arrested and tortured while junta troops launched military operations against the
SSA-South, according to the Shan Women’s Action Network and the Shan Human
Rights Foundation, both based in Chiang Mai.
Seventeen ethnic armed groups have signed cease-fire agreements with the junta.
One cease-fire group, the Democratic Karen Buddhist Army, has agreed to form a
border guard force with its troops, while the other groups do not support the plan.
In August, junta troops occupied the Kokang area around Laogai Township in
northern Shan State and more than 35,000 Kokang refugees fled to China. Many

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

90

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
villagers in Shan State believe that war with the junta will break out again in the
region.
The Kokang area was peaceful for more than a decade after the Kokang signed a
cease-fire agreement.
The junta is moving reinforcements into Mong Yang Township in northeastern Shan
State, where Infantry Battalions 279 and 281 are located. Analysts say the total
number of troops will number about 10,000.
The region is known as the largest producer of opium in Southeast Asia. The junta
has accused ethnic cease-fire groups of using opium and illegal drugs to fund their
armies and businesses.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Burmese-American Held in
Rangoon for 3 weeks
By THE ASSOCIATED PRESS

Tuesday, September 22, 2009

RANGOON — The US Embassy said Tuesday that it has been allowed to visit a
Burma-born American detained in the country for the past three weeks but refused
to divulge details about his health or whereabouts.
Embassy spokesman Drake Weisert said officials were allowed to visit Kyaw Zaw

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

91

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Lwin, also known as Nyi Nyi Aung, on Sunday and have since contacted his family.
He had a visa to visit the country, but it is unclear why he traveled to Rangoon.
Dissident groups have said the Maryland-based Kyaw Zaw Lwin arrived in Rangoon
on Sept. 3 and has not been heard from since. It is not known why the junta detained
him, but many of his family members have been held over the years for their prodemocracy activities.
Kyaw Zaw Lwin's mother is serving a five-year jail term while his sister was
sentenced to 65 years in prison for her role in pro-democracy protests two years ago.
The news of Kyaw Zaw Lwin's whereabouts comes just days after the junta
announced it was granting early release to 7,114 prisoners for good behavior on
humanitarian grounds. The country is believed to hold roughly 65,000 prisoners,
including more than 2,200 political detainees, according to estimates by human
rights groups.
Only 119 of those released Friday were political prisoners and the amnesty did not
include the country's best-known political prisoner, Nobel Peace Prize laureate Aung
San Suu Kyi, who is head of the National League for Democracy and remains under
house arrest.
The junta has repeatedly denied holding any political prisoners, saying all inmates
have been found guilty of criminal offenses.
The New York-based Human Rights Watch said the number of political prisoners has
more than doubled in the past two years, and more than 100 dissidents have been
jailed in recent months.
Among those imprisoned in the past two years include people involved in peaceful
pro-democracy demonstrations in 2007 and some who assisted victims of the cyclone

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

92

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
in 2008. The group said some were handed decades-long sentences.
It said the country has 43 known prisons holding political activists and more than 50
labor camps.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Army General Arrested Following
Kokang Offensive
By WAI MOE

Monday, September 21, 2009

Brig-Gen Win Maung, the commander of the Regional Operation Command based in
Laogai, was arrested in early September for his failure to detain Kokang leader Peng
Jiasheng and his brothers, according to military sources.
Sources said he was arrested shortly after clashes between government troops and
the armed militia supporting Peng Jaisheng.
Lt-Gen Min Aung Hlaing, the chief of the Bureau of Special Operations-2 (BSO)
which oversees troops in the Northeast, East and Triangle Regional Military
Commands, was believed to have ordered the arrest.
The BSO-2 chief, the former commander of the Triangle Regional Command,
supervised the operation against the Kokang militia, known as the Myanmar

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

93

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
National Democratic Alliance Army.
Brig-Gen Hla Myint of the Northeast Regional Military Command has replaced Win
Maung as chief of the Regional Operation Command in Laogai, which has 10
battalions.
“The junta expected a better preemptory strike and the arrest of Peng Jiasheng and
his close aides,” a source said.
Government troops seized the Kokang capital of Laogai on Aug. 24 after determining
that the Kokang had one of the weakest positions of ethnic groups along the SinoBurmese border.
The junta deployed about 20 battalions in the Kokang operation. Following
skirmishes, more than 1,500 Kokang militia crossed the border and handed over
their arms to Chinese officials on August 29.
Border sources now estimate about 60 government soldiers and police, including one
lieutenant colonel, were killed in the fighting, and more than 100 government
personnel were injured.

During the 20 years of ethnic cease-fire agreements, many cease-fire groups such as
the United Wa State Army (UWSA) have increased their military readiness. The
UWSA now has at least 20,000 troops including an artillery brigade and anti-aircraft
weapons.
Analysts note that the government has also benefited from the cease-fire agreements
in many ways, such as the construction of roads into insurgent areas. An academic
thesis in June 2009 from the US Naval Postgraduate School in California also noted
that the government’s policy on illegal drugs can be considered a success in terms of
its counter insurgency strategy, since the drug trade has been as a source of funds for

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

94

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ethnic cease-fire groups.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Mong Takes Bronze in Japan
By LAWI WENG

Monday, September 21, 2009

Mong Thongdee, a 12-year-old ethnic Shan boy representing Thailand in an
international paper plane contest, took third place in the individual championship in
Japan on Sunday after winning gold for his three-man Thai team on Saturday.
Mong took first place for the Thai team after his paper plane stayed in the air for 11
seconds. During a warm-up, Mong recorded a time of 16.45 seconds.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

95

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Contest in Makuhari, near Tokyo, on
Sunday. (Photo: AP)

Last year, Mong won the national
origami plane championship,

organized by the National Metal and Materials Technology Center in Bangkok. His
plane stayed in the air for 12.5 seconds, qualifying him to participate in 4th Origami
Plane Competition in Japan.
Sai Nyunt, Mong’s father, told The Irrawaddy on Monday that the family is
preparing to go to Bangkok to join the welcome celebrations for his son.
“I feel very happy and proud of my son. He will be a good example for other children
in Thailand,” he said.
Mong was almost denied the chance to compete in the competition in Chiba, Japan,
after Thailand’s Ministry of the Interior refused to issue him a travel document
because his parents are Burmese migrants and he has no Thai ID, even though he
was born in the kingdom.
After much media publicity, Thai Prime Minister Abhisit Vejjajiva stepped into the
limelight and offered Mong a passport after meeting him in Bangkok.
Mong’s photograph and personal story were published on the front page of Englishlanguage newspaper, The Bangkok Post, while several other Thai newspapers and TV
channels also followed the story.
The Irrawaddy and other exiled Burmese exile media have also reported about
Mong.
“I had to take some days off work because so many journalists called me,” said
Mong’s mother, Nang Mo. “My boss didn’t like it.”
Mong said his real dream isn’t just to be a paper plane champion, but to be an
airplane engineer.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

96

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
He said many of his classmates have taken up paper plane flying now as well.

He said that he was told by Abhisit that he would meet him again if he won first prize
in Japan.
Mong is a fourth-grade student at Ban Huay Sai Primary School in Chiang Mai,
northern Thailand.
He was born in Fang, a rural district of Chiang Mai Province, where his parents were
working as laborers in an orchard.
His parents, Sai Nyunt and Nang Mo, left Kho Lan village in southern Shan State in
1995 in search of a better life in Thailand.
Mong’s family is on a Thai government list of people to be considered for repatriation
to Burma in February 2010.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

One Disaster after Another
By SOE LWIN

Monday, September 21, 2009

PYAPON, Irrawaddy delta — Ko Aung sighed heavily as he looked at the destroyed
paddy plants in his field.
"It’s just one disaster after another," said the 35-year-old farmer from Thameinhtaw

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

97

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Village, Pyapon Township, slowly shaking his head.
Last year, he lost all his buffaloes to Cyclone Nargis, and could only cultivate half of
his paddy fields because he did not have enough fertilizer and agricultural
equipment.
But this year he had
greater expectations for
his harvest.
“I really needed my
fields to grow well this
year," said the farmer,
who owns 15 acres of
A farmer clears his land for a new crop in Laputta
Township in April. (Photo: Reuters)

rice paddies.
However, after an

infestation of rats, nearly one-third of his paddy fields were destroyed and with it,
much of his hope for the coming year.
There are thousands of cyclone-affected farmers like Ko Aung whose fields are being
ravaged by plagues of rats across the Irrawaddy delta, an area renowned as the rice
bowl of Burma.
The delta’s rich agricultural soil and crops were devastated on May 2-3 last year by a
cyclone that killed nearly 140,000 people and affected more than 2 million.
Now, in a bid to curb the infestation of rats in the region, the Plant Protection
Department & Myanmar Agricultural Service office has introduced a “1,000 Rat Tails
Program,” instructing each affected village to kill 1,000 rats per week.
Farmers must kill the rats, which they catch mainly with traps, and cut the tails off.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

98

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
They then submit the rats’ tails to the local office where they are paid 100 kyat (US
$0.10) per tail.
However, the scourge remains. The rats have been continuously destroying paddy
plants throughout the rainy season.
Normally, rats flock to rice paddies when the paddy ripens. However, this year, rats
have been ravaging the plants since they were seedlings.
A frustrated farmer from Mayan Village in Kunyangone Township—one of hardesthit areas— said half his paddy fields have already been destroyed by rats.
Many experienced farmers say that they can each catch between 10 and 20 rats every
week, but their crops still get eaten.
Some agricultural experts believe the rat population has exploded due to a decline in
the number of snakes.
“Farmers should have the help of snakes in controlling the number of rats,” one
agricultural expert said. “Having snakes in the fields to ward off rats is the natural
way, and the best for long term.”
In Chin State, rats destroyed more than 80 percent of crops in some villages in 200608 after an explosion of the rat population caused by the flowering of a nutritious
bamboo fruit, an event that only occurs every 50 years.
The rats fed on the fruit, but ravaged farmers’ crops once the fruit was finished.
A recent report by the Chin Human Rights Organization estimates that thousands of
people in Chin State now face a famine and potential starvation due to the rat
infestation.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

99

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Suu Kyi Has Low Blood Pressure
By THE ASSOCIATED PRESS

Sunday, September 20, 2009

RANGOON — The doctor of detained Burmese opposition leader Aung San Suu Kyi
says she is suffering from low blood pressure, after examining her for the first time
since she was returned to house arrest last month.
Suu Kyi's lawyer and party spokesman Nyan Win said Dr. Tin Myo Win and his
assistant were
allowed to
visit her house
Sunday.
"The doctor
said Daw
Aung San Suu
Kyi's health is
generally good
Burmese activists stage a rally demanding the immediate
release of pro-democracy leader Aung San Suu Kyi, seen
in poster at right, in front of the Burmese Embassy in
Seoul, South Korea, in August. (Photo: AP)

but she's
suffering from
low blood

pressure," said Nyan Win. "Daw" is a term of respect used for older women.
Nyan Win said the doctor assumed that her low blood pressure was due to an
inadequate diet.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

100

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
A Burmese court on August 11 found Suu Kyi, 64, guilty of violating the terms of her
previous period of house arrest by sheltering an uninvited American visitor. Her
sentence of three years in prison with hard labor was reduced to 18 months of new
house arrest by military junta leader Snr-Gen Than Shwe.
Suu Kyi, a Nobel Peace Prize laureate, has been detained for about 14 of the past 20
years for her nonviolent political activities, but this year was the first time she faced
criminal charges. She suffered from dehydration and low blood pressure as well as
muscle cramps in May after her arrest.
Sunday's visit was the first time that Suu Kyi's personal physician has been allowed
to see her since she was sent back to her lakeside home after her conviction.
Tin Myo Win is one of the very few people allowed access to Suu Kyi under the rigid
terms of her confinement. He was detained for questioning by authorities in May
after the American man was arrested for sneaking into her closely guarded home.
Asked if Tin Myo Win will now be allowed to give Suu Kyi medical checkups on a
regular basis, Nyan Win said he hoped so, "but it's not clear yet when and how often
the doctor can visit her."

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

101

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

NEWS ANALYSIS

Release of Prisoners a Token
Gesture
By SAW YAN NAING

Monday, September 21, 2009

Last week, the Burmese military regime announced it was granting amnesty to 7,114
prisoners. But among the thousands of hardened criminals was no more than a
handful of political prisoners—127 to be precise. And among that group, no major
players were released.
Looking back at the junta’s policy of granting amnesty over the years, we can see that
political prisoners are always a very small minority of those released.
In 2004, out of
14,318
prisoners freed
in an amnesty,
60 were
political
dissidents. In
Family members of prisoners wait for their release in
front of the Insein prison gate in Rangoon on September
18. (Photo: Reuters)

2005, however,
a sizeable
proportion of

those released—341 out of 400—were political prisoners.
After 2005, the percentages returned to normal: in 2007, only 20 political detainees

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

102

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
out of 8,585 convicted prisoners were released; in 2008, nine out of 9,002; and in
February this year, just 31 political prisoners were released along with 6,293
convicted criminals.
Indeed, the actual number of political prisoners released under the amnesties can
never be independently confirmed—the figure is usually exaggerated and, in some
cases, according to former senior intelligence officers, the numbers are related to the
junta leaders’ obsession with astrology and numerology.
On top of the regime’s refusal to release leading political dissidents is the blatant
timing of amnesties to coincide with outside events.
In February 2009, the junta announced an amnesty for prisoners just after UN
Human Rights Rapporteur Tomas Ojea Quintana left Burma following an official
visit.
This month, the Burmese prison authorities declared that about 250 political
detainees would be among 7,114 freed detainees.
This announcement came three days before Prime Minister Gen Thein Sein flew to
New York to attend the UN General Assembly. Another indication of the regime’s
current leaning is that it usually sends foreign ministers to New York.
As the regime prepares for the election in 2010, its leaders are taking steps to
convince the UN and the international community about the merits of their “road
map to a disciplined democracy,” including, of course, the “democratic” process they
are undertaking via the 2010 election.
Bo Kyi, the joint secretary of Thailand-based Assistance Association for Political
Prisoners (Burma), said that the regime only released prisoners with the aim of
easing international pressure. However, he said, key dissident leaders such as Aung
San Suu Kyi, Min Ko Naing and ethnic Shan leader Khun Htun Oo remained in

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

103

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
detention.
A member of the underground All Burma Federation of Student Unions, Aung Tun,
who was released after serving 11 years in prison, said that the regime only released
political prisoners whenever it was facing an international crisis.
Commenting on the junta’s recent amnesty, Ban Ki-moon, the UN secretary-general,
repeated his call for the Burmese government to take further steps to ensure the
release of the remaining 2,100 political prisoners, including Suu Kyi, as a necessary
step toward a credible process of national reconciliation and democratic transition.
As part of the recent amnesty, 127 political prisoners have been released, including
four monks, four journalists and one lawyer. Observers note that the junta mainly
freed those who were charged under certain criminal codes, including 5(j) of the
Emergency Provisions Act, and Section 17/1 of the Illegal Organization Act.
It has been confirmed by sources that Burmese intelligence officers who have been
detained since the removal of intelligence chief Gen Khin Nyunt were among those
released on Friday.
Bodaw Than Hla, the former chief astrologer to Khin Nyunt, was released, and The
Irrawaddy also learnt that Maj Myo Nyunt Aung, a former intelligence officer, was
among those freed from Mandalay Prison.
Several former intelligence officers, most of whom were charged under Section 5(j) of
the Emergency Provisions Act, were also released. But high-ranking officials charged
with treason remain imprisoned.
Debbie Stothard, the coordinator of the Alternative Asean Network (Altsean) said,
“This is a common trick of the SPDC [State Peace and Development Council], to
release political prisoners when there is a lot of international pressure. But, the
problem is that they keep re-arresting them in the future. So, we have to be very clear

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

104

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
that these political prisoners are released unconditionally,” she said.
Some observers also pointed out that the junta deliberately ignored the major issue
of releasing Aung San Suu Kyi and ethnic political leaders. They said that the regime
wanted to keep Suu Kyi out of the picture ahead the 2010 election.
“Of course, for the individual political prisoners and their families, they are happy
that they [the prisoners] are released. But for the future of the country, the SPDC
should release all the political prisoners, including Daw Aung San Suu Kyi and the
ethnic leaders,” said Stothard.
A veteran journalist based in Rangoon said that the release is very welcome news for
family members who were waiting to see their loved ones. “They are unjustly charged
and detained,” he said.
When asked whether the move will win hearts and minds in the international
community, the senior reporter replied bluntly that only the governments in the
West, Asean and the UN “will be fooled into welcoming the regime’s gestures,
because they are naïve.”
While the Burmese regime holds more than 2,000 political prisoners, it shows no
sign of loosening its grip. Meanwhile, a crackdown on dissidents is continuing.
Last week, seven Burmese activists and five Buddhist monks were detained in
Myingyan Township in Mandalay by Burmese military authorities.
As Buddhist monks called for peaceful marches in the coming weeks, the regime
increased its security around Rangoon.
Many of the political prisoners who have been released vowed to continue to fight
injustice even though they were locked up for years.
It seems no matter how often the regime offers amnesties, Burma’s jails will never be

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

105

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
empty of political dissidents.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Clinton Expected to Address
'Friends of Myanmar' Group
By LALIT K JHA

Tuesday, September 22, 2009

WASHINGTON — US Secretary of State Hillary Clinton is expected to attend a
meeting on Wednesday of UN Secretary-General Ban Ki-moon’s “Group of Friends”
on Myanmar (Burma), signaling a heightened interest by the Obama administration
in the Burma issue.
Informed sources told The Irrawaddy that the meeting—on the sidelines of the
ongoing UN General Assembly session—could provide a platform for Clinton to
inform international partners about the administration’s review of its Burma policy.
The US State Department has indicated that Clinton will announce the results of the
review soon.
Clinton told the Brookings Institute last week that she would discuss Burma with
Asian partners in New York.
Ban’s 14-member “Group of Friends” was established by the secretary-general in
December 2007. Several foreign ministers are expected to attend Wednesday’s
meeting, although it is understood that Burmese Foreign Minister Nyan Win will not

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

106

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
be there.
UN diplomatic sources said Nyan Win’s absence is understandable; given that a
majority of the countries in the group do not agree with the Burmese regime’s “road
map” and the continued house arrest of pro-democracy leader Aung San Suu Kyi.
Informed sources said the junta’s most recent amnesty was received coolly in the
West in view of Suu Kyi’s continued detention. In a statement on the amnesty, Ban
called on the junta to take further steps to ensure the release of remaining political
prisoners, including Suu Kyi, as a necessary move towards a credible process of
national reconciliation and democratic transition.
Meanwhile, Burmese Prime Minister Thein Sein is scheduled to address the UN
General Assembly on September 28.
Travel restrictions on Burmese diplomats in New York will also apply to Thein Sein,
authoritative sources here said. His visa, like those of all Burmese officials, is
annotated: "Traveler to remain within a 25-mile radius of UN headquarters, New
York City," the sources said.
Burma is expected to figure prominently on the agenda of a meeting of foreign
ministers of the Association of Southeast Asian Nations on Saturday, convened by
UN Secretary General Ban. Burmese Foreign Minister Nyan Win is expected to
attend.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

107

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Monks, Activists Mark World Peace
Day in Mae Sot
By ALEX ELLGEE

Tuesday, September 22, 2009

MAE SOT— Buddhist monks and more than 200 activists from human rights
organizations marked International World Peace Day and the second anniversary of
the Saffron Revolution on Monday with a “peace walk” through the Thai border town
of Mae Sot.

A Thai activist dressed as an angel leads the peace march into Mae Sot.
(Photo: Alex Ellgee / The Irrawaddy)
“Today is a very special occasion. It is International Peace Day and also the second
anniversary of the Saffron Revolution, so we want to create awareness—especially
about Burma—and highlight the violence and suffering that the Burmese people have

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

108

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
had to endure because they have no peace,” said event organizer Ashin Sopaka, a
Buddhist monk and member of the International Burmese Monks Organization
(IBMO).
The peace march was jointly organized by IBMO, the Thai Action Committee for
Democracy in Burma (TACDB), the International Network of Engaged Buddhists and
the Women’s League of Burma.
The event began with prayers at a ceremonial shrine outside Mae Sot. Then the group
marched along the highway supervised by Thai traffic police.
A Thai woman dressed as an angel walked at the front of the march, followed by 11
monks and more than 200 activists holding placards of doves—the bird of peace.
Many activists wore yellow t-shirts emblazoned with “Peace for Burma” and carried
banners with slogans such as “Peace,” “Freedom,” and “No War.”
Having marched for an hour, the procession stopped for lunch at a pagoda opposite
the administrative building in Mae Sot. Then, all the participants formed a circle and
meditated for peace in Burma and around the world.
The emphasis of the event was for international peace and there were no political
chants as they marched in silence down the highway to the Myanmar Friendship
Bridge, which crosses the Moei River to Burma.
The monks rang a bell and recited the “Metta Sutta”—the Lord Buddha’s sermon on
loving-kindness—just as monks had done two years earlier when they took to the
streets of Rangoon to protest fuel price hikes and other policies of the military
government.
When they completed the eight-kilometer [five-mile] march to the bridge they were
met by Thai intelligence officials and a 25-man column of riot police.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

109

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Thai intelligence officers photographed the march but did not otherwise interfere.
The organizers had agreed a half-hour permit with the authorities to hold the rally,
and Ashin Sopaka thanked them for allowing it to take place.
More than 100 Thai people joined the event from human rights organizations, such
as TACDB, the Student Federation of Thailand and the People’s Empowerment
Foundation.
“It’s very important that Thai people have come here today,” said Chalida
Tajaroensuk, the director of the People’s Empowerment Foundation. “We need to
show our solidarity with the monks and the people of Burma who now have no peace.
The [Burmese] government has forced them to flee into our country where they have
many problems as migrant workers and refugees.”
Similar sentiments were echoed by event organizer Panithida Phongphaew, a
campaign officer for TACDB.
The march ended after speeches by various participants and an inter-faith prayer
service. The monks were joined by various religious leaders, including a leader of the
Muslim community in Mae Sot and a Christian pastor.
World Peace Day was first established by a United Nations resolution in 1981 to
coincide with the opening of the UN General Assembly. In 2002, the General
Assembly officially declared September 21 the permanent date for individuals and
organizations to create acts of peace on a shared date.
The date for World Peace Day coincides with the Saffron Revolution, which saw
thousands of Buddhist monks take to the streets, inspiring a national uprising. The
Burmese regime responded by sending in troops to violently quell the protests—
killing hundreds of protestors, including at least 10 monks.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

110

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

122 Political Prisoners Released:
AAPP
By WAI MOE

Saturday, September 19, 2009

At least 122 political dissidents were among the more than 7,000 prisoners released
by Burma’s ruling junta on Friday, according to the Thailand-based Assistance
Association for Political Prisoners—Burma (AAPP).
The AAPP announced on Monday that it had confirmed the release of 122 political
dissidents from 23 prisons across Burma. They include 41 members of the opposition
National League for Democracy (NLD) and six members of the 88 Generation
Students group. Three of the NLD members were elected to serve in parliament in
1990.
According to the
AAPP, there
were 23 women,
four monks, four
journalists and
one lawyer among
the released
prisoners.
Onlookers press against the main gate of Insein
Prison, anticipating the release of prisoners who
received pardons. (Photo: The Irrawaddy)

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Bo Kyi, jointsecretary of the
111

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
AAPP, told The Irrawaddy on Saturday that the release of the prisoners, though
welcome, still falls far short of international demands.
“It is still too early to say that this signifies any real change in Burma,” he said, noting
that some of the political prisoners who had been released had nearly finished their
prison terms.
“We continue to call for the immediate release of all the more than 2,100 political
prisoners still behind bars,” he added.
Critics of the regime say that the latest prisoner release is little more than an attempt
to deflect international criticism ahead of trip to New York by Burmese Prime
Minister Thein Sein, who will attend the UN General Assembly next week.
Thet Zin, the editor of the Myanmar Nation weekly, was one of four journalists
released on Friday.
He was arrested in February 2008 for possessing a video of a crackdown on prodemocracy protests in September of the previous year, as well as a report by Paulo
Sergio Pinheiro, the UN special rapporteur for human rights in Burma.
Shortly after receiving a seven-year prison sentence in November 2008, he was
transferred from Insein Prison in Rangoon to a remote prison in Kele, Sagaing
Division.
When the Burmese state-run media announced an amnesty for 7,114 prisoners on
Thursday evening, his family was hopeful that he would be among those released.
Late Friday evening, he called them from Kele Township to let them know he had
been freed.
“We are very happy to know that he has been released,” said one family member,
adding that Thet Zin was now on his way back to Rangoon to be with his teenage

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

112

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
daughter and son.
Another released political prisoner is Moe Kyaw Thu, also known as Bo Bo, who was
serving a 20-year sentence for anti-junta activities at Mandalay Prison.
“When we heard that he was released, the whole house was noisy with happiness. His
son was very, very happy about his father’s release,” a family member told The
Irrawaddy on Saturday.
“When he was arrested, his son was just a few months old,” she said. “I am very
happy to see that they will finally be reunited after nearly 12 years apart.”
On Friday, a high-ranking official of Burma’s Corrections Department told reporters
at a press conference at Insein Prison that about 250 political prisoners would be
released. However, so far only 122 political prisoners are confirmed to have been
among the 7,114 prisoners included in the amnesty.
The junta has announced several mass amnesties in the past, but usually includes
only a small handful of political prisoners among those granted early release. In
February, 6,313 prisoners were released for “humanitarian reasons” and to enable
them “to participate in fair elections to be held in 2010.” only 31 were political
prisoners.
In September 2008, the regime freed 9,002 prisoners, saying it wanted to “turn them
into citizens to be able to participate in building a new nation.” But only nine political
prisoners, including Win Tin, a prominent NLD leader, were included in the
amnesty.
In an amnesty in November 2007 to mark the conclusion of the National Convention,
the junta released 8,585 prisoners. Twenty political prisoners were among them.
“Release of political prisoners is good. But many other political dissidents, including

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

113

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ethnic leaders, are still in prison. For national reconciliation, all of them must be
freed,” said NLD spokesperson Nyan Win, speaking to The Irrawaddy on Saturday.
Meanwhile, as some families celebrate the release of loved ones, many others were
disappointed to learn that their relatives remain behind bars.
One girl whose father was sentenced to 13 years in prison in 2002 said she was
saddened to see that he was not on the list of released prisoners.
“I am sad that my father did not receive an amnesty, but I am happy for the other
political prisoners who were released,” she said.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

Human Rights Report Showcases
Political Prisoners
By LALIT K JHA / WASHINGTON

Thursday, September 17, 2009

A new Human Rights Watch report dramatically showcased the rise in political
prisoners in Burma one day after anti-sanction Sen Jim Webb met with US Secretary
of State Hillary Clinton.
The 35-page report, “Burma’s Forgotten Prisoners,” features dozens of prominent
political activists, Buddhist monks, labor activists, journalists and artists arrested
since peaceful political protests in 2007 and sentenced to draconian prison terms

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

114

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
after unfair trials.
Sen Jim Webb met with Clinton on Tuesday to present his views on lifting US
sanctions and engaging the junta.
At a news conference in Washington on Wednesday upon the release of the report,
US Sen Barbara Boxer said, “The Burmese government should not be rewarded for
its bad behavior.”
While Boxer did not directly refer to the views of Webb, who last month became the
first US lawmaker in a decade to visit Burma, it was clear that she did not support her
Senate colleague’s approach.
Boxer said the junta is intent on ruling Burma with an iron fist and a disregard for
basic human rights and democracy.
Webb, who met Sen-Gen Than Shwe and Aung San Suu Kyi during his trip, has been
advocating a more open US policy towards Burma.
It is understood that Webb shared his thoughts with Clinton and details of his
meetings with Than Shwe and Suu Kyi. The State Department did not comment on
the meeting.
In the report, Human Rights Watch said that Burma’s military government should
release all political prisoners.
“Burma’s generals are planning elections next year that will be a sham if their
opponents are in prison,” said Tom Malinowski, the Washington advocacy director at
Human Rights Watch.
“Despite recent conciliatory visits by UN and foreign officials, the military
government is actually increasing the number of critics it is throwing into its squalid

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

115

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
prisons,” he said.
Boxer said: “We have all seen what this military dictatorship is capable of: we have
heard the stories and seen too many images of bloody crackdowns in the streets, of
protestors being beaten, of prisoners being tortured, of basic necessities being denied
to the Burmese people in the face of natural disaster and tragedy.”

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

China Landing Natural Gas Deals as
Prices Plummet

Aug 28th, 2009 | By Jason Simpkins | Category: Emerging Markets
With large purchases of iron ore, copper and oil, China has been taking full advantage
of depressed commodities prices and excess production capacity. Now, the Red Dragon
is making its presence felt in the natural gas market – landing two blockbuster deals in
the past two weeks.
The first was an unprecedented $41 billion liquefied natural gas (LNG) deal with
Australia, which was announced last week. The deal calls for PetroChina Co. Ltd.
(NYSE: PTR) – Asia’s largest oil and gas company – to buy 2.25 million tons per year of
liquefied natural gas (LNG) from the Gorgon field in Western Australia over a period
of 20 years.
It is the largest deal ever brokered between the two nations.
The Gorgon field has yet to be developed but is considered to be a key global resource
and an economic boon for Australia.
“The Gorgon Project is globally and nationally significant with a resource base of more
than 40 trillion cubic feet of gas and an estimated economic life of at least 40 years from
the time of start-up,” said Chevron Australia Managing Director, Roy Krzywosinski.
“Furthermore, the Gorgon Project is Australia’s largest single resource project and is
set to deliver significant economic benefits and create around 10,000 indirect and direct
jobs during peak construction.”
Chevron Corp. (NYSE: CVX) owns and operates 50% of the field.
Yet this is just one of the mega-deals signed between China and Australia. China was
Australia’s second largest merchandise trade partner in 2008 with two-way trade of
$56.3 billion (A$67.74 billion). Australian exports to China grew 37% in 2008 from the
previous year to $27 billion (A$32.48 billion) and comprised chiefly of raw and lightly
processed farm, mineral and energy products.
“China needs us, we need China,” said Australian Trade Minister Simon Crean.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

116

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Of course, China’s demand for natural gas and other resources is growing so fast that it
needs more than Australia. That’s why the Red Dragon recently signed a $5.6 billion
deal with a consortium of energy companies operating off the coast of Myanmar.
The consortium, led by South Korea’s Daewoo International Corp., will supply China
National United Oil Corp. (CNUOC) with 500 million cubic feet of natural gas a year
from 2013 to 2043. The supply, which will come from Myanmar’s A-1 and A-3 offshore
blocks, amounts to about 7% of China’s current gas consumption, Reuters reported.
The consortium – which also includes India’s Oil and Natural Gas Corp., Myanmar Oil
& Gas Enterprise, India’s GAIL Ltd., and Korea Gas Corp. – will invest a total of $5.6
billion in the project and be responsible for production and offshore pipeline
transportation.
Land transportation will be jointly managed with CNUOC. The two parties also plan to
build oil and gas pipelines through Myanmar and into China’s southwestern Yunnan
province, Reuters reported.
Few Western countries, or Western companies do business with Myanmar, which has
been heavily criticized for its human rights violations. The military junta that controls
the country is considered one of the most repressive and brutal regimes in the world
today. Forced labor, child labor, human trafficking, and instances of sexual abuse are
widespread.
However, China, which has itself been a target among human rights watchdogs, chooses
to overlook these discretions, preferring instead to focus on Myanmar’s resources. And
in its defense, China is rightly concerned about securing enough raw materials to
support its booming economy and a population of about 1.3 billion people.
Natural gas, for instance, accounts for just 3% of China’s total energy needs, but its use
is expected to grow rapidly as energy demand increases. China currently consumes
about 7.3 billion cubic feet per day, but that is expected to grow at a 10% compound
annual rate to 18 billion cubic feet per day by 2020, according to Bernstein Research.
And China is doing the right thing by securing long-term supplies of natural gas now,
while prices are low and supplies are high. It’s taken similar action with other
commodities over the past year, stocking up on large amounts oil, copper, and iron ore
as prices swooned.
China Gases Up While Prices Are Low
Natural gas prices yesterday (Thursday) fell to levels not seen since 2002 after the U.S.
Energy Department said the amount of gas in storage hit a record high for this time of
year.
Natural gas stockpiles rose by 52 billion cubic feet to about 3.2 trillion cubic feet in the
week ended Aug. 21 –21% above year ago levels. Levels are now so high that some
experts believe the United States will run out of storage capacity before winter begins.
“We have never been here before in terms of what to expect when storage gets this
high,” Aubrey K. McClendon, Chief Executive Officer of Chesapeake Energy Corp.
(NYSE: CHK), told the New York Times. “It’s like a balloon; there comes a point where
you can’t blow any more air into it.”
Natural gas prices tumbled more than 6% to $2.725 per 1,000 cubic feet of gas on the
New York Mercantile Exchange (NYMEX), a price not seen since Aug. 7 2002, The
Associated Press reported.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

117

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
However, now that gas prices have tumbled roughly 80% from last year’s high above
$13, some investors believe the market is bottoming out – or at the very least,
significantly below its fair value.
Chesapeake Energy stock has risen nearly 8% in the past month, despite plunging
prices and mounting inventories. Devon Energy Corp. (NYSE: DVN) is up about a
5.5%.
“The perception is that gas has finally gotten to its lowest point, so people are buying
exploration and production stocks,” Marshall Adkins, energy analyst at Raymond
James Financial Inc. (NYSE: RJF), told Reuters.
However, Adkins does not expect a rebound to come any time soon. His firm expects
natural gas prices to fall below $2.50 per thousand cubic feet in the months ahead as an
inventory overhang overshadows gas’ attractive price.
Still, there’s good reason to believe gas prices will have a strong rally in early 2010. To
begin with, gas companies are slashing production exploration in dramatic fashion.
Newfield Exploration Company, for instance, has announced the plans to voluntarily
curtail about 2.5 billion of cubic feet equivalent of gas of its third quarter of 2009
production in response to the recent lull in prices.
U.S. producers have cut the number of rigs drilling for new gas by more than half since
Sept. 2008. Oil-services company Baker Hughes Inc. (NYSE: BHI) recently reported
that 688 gas rigs were active in the United States, down about 56% from one year ago.
“We think the decline curve for production will be fairly steep because of the big drop
in drilling,” Rich Howard, manager of the Prospector Capital Appreciation fund, told
CNNMoney.

Oil majors propping up Myanmar
regime: rights group
By Danny Kemp (AFP) – Sep 9, 2009
BANGKOK — Energy giants Total and Chevron are propping up Myanmar's junta with a gas
project that has allowed the regime to stash nearly five billion dollars in Singaporean banks, a
rights group said Thursday.
France's Total and US-based Chevron have also tried to whitewash alleged rights abuses by
Myanmar troops guarding the pipeline, including forced labour and killings, two reports by
US-based EarthRights International said.
The group urged the international community to exert pressure on the two companies, which
have long managed to avoid Western sanctions against the generals who rule the
impoverished Southeast Asian nation.
"Total and Chevron's Yadana gas project has generated 4.83 billion dollars for the Burmese
regime," one of the reports said, adding that the figures for the period 2000-2008 were the
first ever detailed account of the revenues.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

118

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
"The military elite are hiding billions of dollars of the peoples' revenue in Singapore while
the country needlessly suffers under the lowest social spending in Asia," said Matthew Smith,
a principal author of the reports.
The junta had kept the revenues off the national budget and stashed almost all of the money
offshore with Singapore's Overseas Chinese Banking Corporation (OCBC) and DBS Group
(DBS), the watchdog said.
"The revenue from this pipeline is the regime's lifeline and a critical leverage point that the
international community could use to support the people of Burma," added Smith, the group's
coordinator for the country.
But Chevron said related development projects had helped local communities.
"We believe that Total?s health, economic development and education programs, which we
support, are critical and substantively make positive improvements to the lives of the people
in the Yadana project communities," a Chevron statement said.
Total questioned the accuracy of the reports.
"An initial reading has already enabled us to identify inaccuracies... lack of precision or
mistaken interpretations," Total vice-president Jean-Francois Lasalle told AFP.
He added the rights group "at no moment recognises the benefits of our presence, notably in
the areas of education and health".
Total and Chevron are two of the biggest Western companies in Myanmar and have recently
come under fire for their dealings with the regime, following the extension in August of the
house arrest of pro-democracy icon Aung San Suu Kyi.
Total has been able to continue working there because EU sanctions against the country
currently only cover arms exports, wood, minerals, gems and metals.
US lawmakers in July 2008 dropped plans for sanctions that would have ended tax write-offs
enjoyed by Chevron and would have pressured it to pull out from the Yadana project.
Total has been a major investor in the Yadana project since 1992, holding a 31.24 percent
stake. Chevron has a 28 percent stake in the field, production from which represents 60
percent of Myanmar's gas exports to Thailand.
EarthRights said that as a result of the hidden revenues, Total and Chevron were a "primary
reason" why international and domestic pressure on the Myanmar military regime had been
ineffective for decades.
The group meanwhile said that impact assessments of the pipeline by US-based CDA
Collaborative Learning Projects, a US non-profit organisation commissioned by Total, had
covered up adverse effects and abuses, the group said.
Report co-author Naing Htoo said CDA "wilfully participated in whitewashing Total and
Chevron's impacts in Burma and their role in forced labour, killings, and other abuses."

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

119

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
CDA visited villages in the pipeline area on five occasions but only with escorts from the oil
company and interpreters from Total, while villagers were warned by security members not
to give bad news, the report said.
The Chevron statement said however that the firm believed the CDA's findings "provide a
credible assessment of the Yadana Project?s community engagement activities."
Myanmar has been ruled by the military since 1962. Its huge natural resources are also a
major target for Asian countries, especially China, which eschew western sanctions.

Myanmar soldiers parade during ceremonies in the country's administrative
capital of Naypyidaw

Oil giants Total and Chevron are accused of propping up Myanmar's junta

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

120

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Total was recently at the centre of controversy over its lucrative dealings with the Myanmar
regime

Fact file on the Yadana gas project in the Andaman Sea

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

121

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

GAIL in talks to lay Myanmar-China
pipeline
Tue Sep 8, 2009 4:15pm IST

NEW DELHI (Reuters) - Gas firm GAIL (India) Ltd is looking at joining a
consortium to lay a gas pipeline from Myanmar to China, its chairman said on
Tuesday.
The 890-kilometre pipeline is expected to cost $1.5 billion and GAIL's decision
to invest depends on issues such as return on investment and associate rights
over the project, B. C. Tripathi told reporters after a shareholder meeting.
"The proposal (on laying the pipeline) has come to us and we are examining
it," Tripathi said.
GAIL is a minority partner in the A-1 and A-3 offshore blocks in Myanmar.
Other partners in the blocks, operated by South Korea's Daewoo International,
are India's Oil and Natural Gas Corp, Myanmar Oil & Gas Enterprise, and
Korea Gas Corp.
Daewoo and its partners will invest about $5.6 billion to develop the Myanmar
gas fields as part of a 30-year natural gas supply deal with China, a group
member had said in August.
Gas supply from the blocks is expected to start in the first half of 2013, with
initial output from the first phase pegged at 10 million standard cubic metres a
day (mmscmd). "Finally it will be ramped up to 16 mmscmd," Tripathi said.
GAIL's head of finance, R. K. Goel, said China Gas Holdings could also join
the consortium.
"We have already taken approval from the Myanmar government and the
existing consortium to permit our alliance to associate in the joint venture,"
Goel said.
OVERSEAS PETCHEM PLANT Tripathi said GAIL was going slow with its
planned overseas petrochemical plant because of the global economic
slowdown and several domestic projects the firm already had.
"The economic meltdown has taken place, we still want to do it but it is on the
back foot ... we still have lots of projects in hand here also," he said, adding
that GAIL was building new pipelines worth 300 billion rupees ($6.17 billion).
GAIL has signed a preliminary pact with India's Reliance Industries to set up a
petrochemical plant overseas, but is open to tie-ups with other firms.
GAIL's moves would depend on the revival of the global economy, he said.
GAIL last week signed an agreement to buy 2.6 mmscmd of gas from
Reliance's east coast block for internal consumption.
(For more news on Reuters Money click www.reutersmoney.in)

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

122

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Printed from

Gail may buy stake in China Petro pipeline
9 Sep 2009, 0038 hrs IST,
NEW DELHI: State-run gas utility Gail India may take a stake in the $1.95-billion gas
pipeline that China is building for ferrying natural gas found
off
the
Myanmar
coast.
“We have received a proposal for joining the project. We are examining the prospects,” Gail
CMD BC Tripathi said. China National Petroleum Corp (CNPC) is laying a 870-km pipeline
in Myanmar to transport gas found in blocks A-1 and A-3 to mainland China. CNPC has
offered 49.9% stake to the consortium developing gas fields in blocks A-1 and A-3.

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလုံး
လႊတ္ေပးရန္ လုိသည္
MONDAY, 21 SEPTEMBER 2009 18:58 ဧရာဝတီ

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ား ဦးေဆာင္သည့္ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကို အၾကမ္းဖက္
ၿဖိဳခြဲခဲ့သည့္ ၂၁ ႏွစ္ေျမာက္ေန႔ အႀကိဳတြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက လူသားခ်င္းစာနာမႈ အေျခခံျဖင့္
အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ဦး လႊတ္ေပးမည္ဟု ေၾကညာခဲ့သည္။
ယခင္ အက်ဥ္းသား အေျမာက္အျမား လႊတ္ေပးခဲ့စဥ္ကလည္း ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား

အနည္းငယ္မွ်သာ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ အမ်ားစုမွာ အငယ္စား ရာဇ၀တ္မႈျဖင့္ အက်ဥ္းက်ေနသူမ်ားသာ
ျဖစ္သည္။ ယခု ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခဲ့သည့္ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္တြင္ ပါ၀င္မည့္

အက်ဥ္းသားမ်ား၏ အမည္စာရင္း မထုတ္ျပန္သည့္ အတြက္လည္း၊ ေၾကညာသည့္ အေရအတြက္
အတိုင္း လႊတ္ေပးမႈ ရိွမရိွကိုပင္ အတည္ျပဳရ ခက္ေနသည္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီ
ေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံ) (AAPP) ၏ ေျပာဆိုခ်က္အရ ဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံေရး

အက်ဥ္းသား ၁၂၇ ဦးကို လႊတ္ေပးခဲ့ၿပီဟု ဆိုသည္။ တျခားသတင္းရင္းျမစ္မ်ားအရ ႏိုင္ငံေရး
အက်ဥ္းသား ၂၅၀ အထိ လႊတ္ေပးလာဖြယ္ ရွိေနသည္ဟုလည္း ဆိုေနၾကသည္။
သို႔ဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားႏွင့္ ၎တို႔၏ မိသားစုအတြက္ သတင္းေကာင္းပင္ ျဖစ္သည္။
မိမိတို႔က ႀကိဳဆိုရမည္သာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း အက်ဥ္းသားတခ်ဳိ႕အား လႊတ္ေပးခ်ိန္သည္
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္က ယခုႏွစ္ က်င္းပမည့္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ ညီလာခံ
တက္ေရာက္ေရးအတြက္ ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စိတ္ေကာင္း ေစတနာရွိေၾကာင္း

ျပသသည့္ လုပ္ရပ္တခုျဖစ္သည္ ဟူေသာ အခ်က္ကုိ မိမိတို႔ မေမ့သင့္ေပ။ ဤသို႔ျဖစ္လာမည့္
အေရးကို လြန္ခဲ့သည့္ လေပါင္း မ်ားစြာကပင္ ႀကိဳတင္ တြက္ဆထားခဲ့ၾကၿပီး ျဖစ္သည္။
ဇူလိုင္လတြင္ ကုလသမဂၢသံအမတ္ႀကီး ဦးသန္းေဆြက ၎၏ အစိုးရက ႏိုင္ငံေရး

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

123

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အက်ဥ္းသားမ်ားကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးမည္၊ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ က်င္းပမည့္
ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ ေပးပါမည္ဟု လံုၿခံဳေရးေကာင္စီသို႔ ကတိေပး
ေျပာၾကားခဲ့ဖူးသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္သည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္တခု အတြင္း ကုလသမဂၢ အစည္းအေ၀းသို႔
တက္ေရာက္သည့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ ရာထူးအျမင့္ဆံုး ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္သည္။

သို႔အတြက္ေၾကာင့္လည္း ၎၏ခရီးစဥ္ မတိုင္မီ ဆိုးရြားလွေသာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ
မွတ္တမ္းမ်ားအား တိုက္ရိုက္ေ၀ဖန္ေျပာဆိုျခင္းမ်ားကုိ ေရွာင္လႊဲႏိုင္ရန္အတြက္ စစ္အစိုးရက
တခုခု လုပ္ျပျခင္းမွာ အ့ံၾသဖြယ္ မရိွေပ။ စိုးရိမ္ဖြယ္ အေျခအေနမွာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ သံဃာမ်ား

ဦးေဆာင္သည့္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးကို အၾကမ္းဖက္ ေခ်မႈန္းခဲ့ခ်ိန္မွစ၍ ဒီမုိကေရစီအေရး
လႈပ္ရွားသူမ်ားကို ပုိမုိ ဖိႏွိပ္ ဖမ္းဆီးေနျခင္းပင္။ ထုိ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈ ေႏွာင္းပိုင္း

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အေရအတြက္လည္း ၂ ဆ တိုးလာခဲ့သည္ဟု လူ႔အခြင့္အေရး
ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ေနသူမ်ားက ဆိုၾကသည္။
ထုိ႔ျပင္ လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ား၏ အမည္စာရင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ နာမည္ႀကီး ႏိုင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားမ်ား က်န္ရစ္ေနျခင္းပင္။ ဤအက်ဥ္းသားမ်ားအေပၚ လိုက္ေလ်ာေပ်ာ့ေျပာင္းလာၿပီဟု
ယူဆရန္ ေ၀းစြ၊ စစ္ အစိုးရက ထိုသူမ်ား ပို၍ဆင္းရဲ က်ပ္တည္းဒုကၡေရာက္ေစရန္

ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ေနသည့္ သတင္းမ်ားသာ ထြက္ေပၚေနသည္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ေရႊ၀ါေရာင္
ေတာ္လွန္ေရးကို ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု၏ ဦးေဆာင္

ဆရာေတာ္ တပါးျဖစ္သည့္ အရွင္ဂမၻီရကို ေ၀းလံ ေခါင္သီသည့္ ေဒသရွိ အက်ဥ္းေထာင္ တခုသို႔
ေျပာင္းေရႊ႔ခဲ့ၿပီး၊ မိသားစုက ေထာင္၀င္စာ သြားေရာက္ ေတြ႔ဆုံေရး ခက္ခဲေစရန္ တမင္

ညစ္ထားခဲ့သည္။ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ဦးခြန္ထြန္းဦး၊ နာမည္ႀကီး လူရႊင္ေတာ္
ကိုဇာဂနာ၊ လူ႔အခြင့္အေရး တိုက္ပြဲ၀င္သူ မစုစုေႏြး၊ ၈၈-မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား
ျဖစ္ၾကသည့္ ကိုမင္းကိုႏိုင္ စသည့္ အက်ဥ္းသားမ်ားမွာလည္း စစ္အစိုးရ၏ မတရား ျပဳမူ

ဆက္ဆံမႈမ်ားေၾကာင့္ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာႏွင့္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ က်န္းမာေရး ထိခိုက္ ခံစားေနရမႈမ်ား
ရွိေနသည္ဟု AAPP အဖြဲ႔က ေၾကညာထားသည္။

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားမွာ စစ္အစိုးရ၏ ႏိုင္ငံေရး ကစားပြဲအတြင္း၌ နယ္ရုပ္မ်ားသဖြယ္
အစဥ္သျဖင့္ အသံုးခ်ခံေနၾကရသည္။ စစ္အစိုးရက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အက်ဥ္းေထာင္ ၄၃ ခုႏွင့္
အလုပ္ၾကမ္းစခန္း ၅၀ ေက်ာ္တြင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား လံုး၀ ရွိမေနပါဟု ဆက္လက္
ျငင္းဆိုေနသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အမွန္စင္စစ္တြင္မူ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားက သူတို႔ ၏

ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ၿပီး မွားယြင္းေနသည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္အေပၚ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္

ေျပာဆိုလာသူ မွန္သမွ်ကို ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ထားရန္ လက္မေႏွးခဲ့ၾကပါ။ အက်ဥ္းသားတခ်ဳိ႔
လႊတ္ေပးေၾကာင္း ျပသည့္ တခ်ိန္တည္းတြင္ ေနာက္ထပ္ ဆက္လက္ဖမ္းဆီးမႈမ်ားလည္း
ရွိေနျပန္သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ အပတ္ကပင္ ဒီမိုကေရစီ အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားႏွင့္ သံဃာတခ်ဳိ႕
ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရပါေသးသည္။

ဤအခ်က္ကို အေလးအနက္ထား၍ ႏိုင္ငံတကာက ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

124

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား အားလံုး လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္
စစ္အစိုးရအေပၚ ဆက္လက္ ဖိအားေပး ေတာင္းဆိုေနရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလံုး လြတ္ေျမာက္လာျခင္း၊ ဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား အားလံုး
တုိင္းျပည္၏ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ငန္းစဥ္အတြင္း လြတ္လပ္စြာ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ျခင္း မရိွေသးသေရြ႕
ကာလပတ္လုံး အက်ဥ္းသားမ်ားအား ရံဖန္ရံခါ လႊတ္ေပးေလ့ရွိသည့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏
လုပ္ရပ္ကို ႏိုင္ငံေရး ကစားကြက္ အျဖစ္သာ သတ္မွတ္ ယူဆရမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။
ဧရာ၀တီမဂၢဇင္း၏ အြန္လိုင္း အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္ Don’t Let the Junta off the Hook ကို
ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆို ေဖာ္ျပပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံကို ပိတ္ဆုိ႔မႈ မရုပ္သိမ္းေပမဲ့ စစ္အစုိးရနဲ႔
တုိက္ရုိက္ ဆက္ဆံမည္
23 September 2009 http://www.voanews.com/burmese/2009-09-23-voa6.cfm
ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟီလရီ ကလင္တန္က ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္ရဲ႕ မူ၀ါဒ
ျပန္လည္သံုးသပ္ေနတယ္ဆုိတာ စစ္အစုိးရ ေခါင္းေဆာင္ေတြ နားလည္ဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔
ေျပာဆုိလုိက္ပါတယ္။

အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး ဟီလရီ ကလင္တန္က အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုကေန
ျမန္မာ့အေရး မူ၀ါဒေတြကို ျပန္လည္သံုးသပ္ေနတဲ့ အေၾကာင္း ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္မွာ အခုလို
ေျပာသြားပါတယ္။
"ျမန္မာ့ အေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အေနနဲ႔ တဘက္က စစ္အစုိးရနဲ႔
တုိက္ရုိက္ ဆက္ဆံသြားမွာ ျဖစ္သလုိ တဘက္ကလည္း တားဆီးပိတ္ဆုိ႔မႈနဲ႔

ဆက္ၿပီးအေရးယူသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သိတဲ့အတုိင္းပါပဲ။ အခု ကၽြန္မတုိ႔ ႏုိ္င္ငံကို ေရာက္ရွိေနတဲ့
ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေရာ ဒီကိုလာဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ ျမန္မာ စစ္အစုိးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ပါ
ကၽြန္မတုိ႔က ျမန္မာႏုိ္င္ငံအေပၚမွာ ထားရွိတဲ့ မူ၀ါဒကို ျပန္ၿပီး သံုးသပ္ေနတဲ့ကာလ
ျဖစ္တယ္ဆုိတာကို အေသအခ်ာ သေဘာေပါက္ဖုိ႔လုိပါတယ္။"
ကုလသမဂၢ အတြင္းေရမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း ကမကထ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့ မိတ္ေဆြမ်ားႏုိင္ငံမ်ား

အစည္းအေ၀းမွာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ထားရွိတဲ့ မူ၀ါဒေတြကို ဟီလရီ
ကလင္တန္ကေန ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

125

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

ျမန္မာ့အေရး ႏိုင္ငံတကာကပိုမိုတြန္းအားေပးဖို႔
ဘန္ကီမြန္းတိုက္တြန္း
24 September 2009 http://www.voanews.com/burmese/2009-09-24-voa2.cfm

ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ စတင္ဖြင့္ က်င္းပလုိက္တဲ့ေန႔မွာပဲ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က

ျမန္မာႏုိင္ငံက ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာေတြ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာမွာ ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ျပႆနာေတြနဲ႔
ပတ္သက္လုိ႔ ညီညီညြတ္ညြတ္ ၀ုိင္း၀န္းေျဖရွင္းဖုိ႔ တုိက္တြန္း လုိက္ပါတယ္။ ကမာၻတ၀န္း
ရင္ဆုိင္ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ျပႆနာေတြကုိ ေျဖရွင္းရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္ေနတာမုိ႔ ႏုိင္ငံတကာ

မိသားစု အေနနဲ႔ ဒီထက္ပုိ ေဆာင္ရြက္ၾကဖုိ႔ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း က အဖဲြ႔၀င္ ၁၉၂ ႏုိင္ငံ
ပါ၀င္တဲ့ အေထြေထြညီလာခံရဲ႔ အေခ်အတင္ ေဆြးေႏြးပဲြ အစေန႔ ဗုဒၶဟူးေန႔တုန္းက

မိန္႔ခြန္းစကားေျပာရာမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက ႏုိင္ငံေရးျပႆနာေတြ တုိးတက္ေစဖုိ႔ ဒီထက္ပုိ
၀ုိင္း၀န္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ေဆာ္ၾသ လုိက္တာပါ။
“ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႀကိဳးစားပမ္းစား

လုပ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပတ္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားတခ်ဳိ႔ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့တာဟာ
ဆုိရင္လည္း လုိအပ္တာထက္ အမ်ားႀကီး နည္းေနပါေသးတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြ
အက်ဳိးအတြက္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႔ မိတ္ေဆြေတြ၊ အိမ္နီးခ်င္းေတြ အေနနဲ႔ ဒီထက္ပုိၿပီး၊ အမ်ားႀကီး
လုပ္ဖုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ေရွ႔ႏွစ္ေရြးေကာက္ပဲြေတြဟာ အမ်ားက ယုံၾကည္လက္ခံႏုိင္မယ့္၊
အားလုံးပါ၀င္ႏုိင္မယ့္ အေျခအေန တရပ္ ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားေတြ အားလုံး ျပန္လႊတ္ေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။”

ဆုိၿပီး အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ျပင္သစ္ဘာသာနဲ႔ ေျပာသြားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာစစ္အစုိးရကေတာ့ စည္းကမ္းႏွင့္ အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းမြန္လာတဲ့ ႏုိင္ငံသား အက်ဥ္းသား
အက်ဥ္းသူေပါင္း ၇,၁၁၄ ေယာက္ လႊတ္ေပးမယ္လုိ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾကာသပေတးေန႔က ေၾကျငာလုိက္ၿပီး
ေနာက္ပုိင္း အက်ဥ္းသားေတြကုိ လႊတ္ေပးတဲ့ ေနရာမွာ အဂၤါေန႔အထိ ဆုိရင္ေတာ့

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၁၂၇ ေယာက္ထက္ မနည္း ပါ၀င္ေၾကာင္း ႏုိင္ငံအေရး အက်ဥ္းသား
ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္း (AAPP) က ေဖာ္ျပခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း အက်ဥ္းသားေတြ

ျပန္လႊတ္ေပးဖုိ႔ စစ္အစုိးရရဲ႔ ေၾကျငာခ်က္ဟာဆုိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံက ျပႆနာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔
ေျပာၾကဆုိၾကဖုိ႔ ရွိသလုိ၊ ျမန္မာစစ္အစုိးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ လည္း

တက္ေရာက္လာဖုိ႔ ရွိေနတဲ့ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ စတင္မယ့္ အခ်ိန္နဲ႔လည္း
တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ထြက္ေပၚလာတာမုိ႔ ႏုိင္ငံတကာက ေ၀ဖန္မႈေတြကေန သက္သာရာရေစဖုိ႔
ႀကိဳးပမ္းမႈ တခုအျဖစ္ ႐ႈျမင္မႈေတြလည္း ရွိေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶဟူးေန႔မွာပဲ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က သူ႔ရဲ႔ ျမန္မာ့မိတ္ေဆြမ်ားအဖဲြ႔နဲ႔ ေတြ႔ဆုံၿပီး
ျမန္မာ့အေရး ေဆြးေႏြးၾကဖုိ႔ အစီအစဥ္လည္း တခုအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေတြ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

126

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၅ ႏုိင္ငံက ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ပါ၀င္တက္ေရာက္ၾကတဲ့ ဒီေဆြးေႏြးပဲြမွာ
ျမန္မာႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးမႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ စကၤာပူ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ေဂ်ာ့ဂ်္ ယုိး က
ေျပာဆုိရာမွာေတာ့

“ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အားလုံးအေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လႊတ္ေပးေရး၊ ျမန္မာစစ္အစုိးရ
အေနနဲ႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြေတြဟာ လြတ္လပ္၊ တရားမွ်တၿပီး အမ်ားက လက္ခံႏုိင္တဲ့

အေျခအေနျဖစ္ဖုိ႔ သႏၷိ႒ာန္ ထားရွိရမယ္ဆုိတာကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အားလုံးက ေတာင္းဆုိပါတယ္။”
စကၤာပူႏုိင္ငံရဲ႕ အျမင္ကေတာ့ ျမန္မာစစ္တပ္ဟာ ျပႆနာရဲ႔ တစိတ္တပုိင္းျဖစ္သလုိ၊
အေျဖရွာဖုိ႔အတြက္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္တဲ့ အစိတ္အပုိင္းလည္း တခုျဖစ္တယ္လုိ႔

႐ႈျမင္ထားေၾကာင္းလည္း အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ ျမန္မာ့မိတ္ေဆြမ်ားအဖဲြ႔ ေဆြးေႏြးပဲြမွာ

တက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ စကၤာပူႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ေဂ်ာ့ဂ်္ ယုိး က ေျပာဆုိခဲ့တာပါ။ ဒီေတြ႔ဆုံမႈအၿပီး
အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ထုတ္ျပန္တဲ့ ေၾကျငာခ်က္မွာေတာ့ ကမာၻေပၚက အမ်ဳိးသား
ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အေတြ႔အႀကံဳ ရွိခဲ့တဲ့ ကုလသမဂၢနဲ႔
ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔လည္း တုိက္တြန္းခဲ့တာပါ။ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ ထုတ္ျပန္ခ်က္ကုိ

ေဆြးေႏြးမႈမွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ အထူးအႀကံေပး ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တဲ့ မစၥတာ အီဗရာဟင္
ဂမ္ဘာရီ က ဖတ္ၾကားခဲ့တဲ့ ေနရာမွာေတာ့

“ပထမ အေနနဲ႔ကေတာ့ အားလုံးပါ၀င္ႏုိင္တဲ့ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းမႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာေစေရး
ေသခ်ာေစဖုိ႔၊ ျမန္မာ့မိတ္ေဆြမ်ား ႏုိင္ငံေတြက သေဘာတူ အတည္ျပဳထားတဲ့အတုိင္း လာမယ့္
ေရြးေကာက္ပဲြေတြဟာ အမ်ားကလက္ခံႏုိင္တဲ့ အေျခအေနေတြ ဖန္းတီးႏုိင္ဖုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ
ကုလသမဂၢနဲ႔အတူတကြ ေလွ်ာက္လွမ္းဖုိ႔ ေတာင္းဆုိပါတယ္။”
ဒါဟာဆုိရင္ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ ဒုတိယအႀကိမ္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေတြ ပါ၀င္တက္ေရာက္တဲ့

အဆင့္ျမင့္ ေဆြးေႏြးပဲြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ၁၁ ေယာက္ ပါ၀င္တက္ေရာက္တဲ့
ဒီေဆြးေႏြးပဲြအတြင္း ျမန္မာကုိယ္စားလွယ္ေတြေတာ့ တက္ေရာက္လာတာေတာ့ မရွိပါဘူး။

အယူခံဆံုးျဖတ္ခ်က္အႀကိဳ ေဒၚစု ေရွ႕ေနနဲ႔ ညႇိမည္
23 September 2009 http://www.voanews.com/burmese/2009-09-23-voa5.cfm
ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က်ေနတဲ့ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕
အက်ဳိးေဆာင္ေရွ႕ေန ေတြက သူနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳဖို႔ အာဏာပိုင္ေတြဆီမွာ

ေတာင္းခံထားတယ္လုိ႔ အက်ဳိးေဆာင္ေရွ႕ေနတဦးက ေျပာပါတယ္။ ေအာက္တိုဘာလ ၂
ရက္ေန႔မွာ ခ်မွတ္မယ့္ အယူခံလႊာဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိစၥနဲ႔ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြကိစၥ

ေဆြးေႏြးဖို႔လို႔ဆိုပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ အက်ဥ္းသားေတြကိုလႊတ္ေပးလိုက္တဲ့အေပၚ NLD

အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ႀကိဳဆိုလိုက္ၿပီး က်န္တဲ့လူ ေတြကိုလည္း လႊတ္ေပးဖို႔ ထပ္ၿပီး
ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။ အျပည့္အစံုကို ဘန္ေကာက္ကေန ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားတဲ့

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

127

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
၀ိုင္းေတာ္သား ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္းက တင္ျပထားပါတယ္။
ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ တားျမစ္မိန္႔ကိုေဖာက္ဖ်က္မႈနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ
ေထာင္ဒဏ္သံုးႏွစ္ခ်မွတ္ခဲ့တာကို အယူခံ၀င္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ စက္တင္ဘာလက ၁၈ ရက္ေန႔က

ႏွစ္ဘက္ေရွ႕ေနေတြ ေလွ်ာက္လဲခ်က္ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေအာက္တိုဘာလ ၂
ရက္ေန႔မွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပးဖို႔ ရန္ကုန္တိုင္း တရား႐ံုးက ႐ံုးခ်ိန္းေပးထားပါတယ္။ ဒီဆံုးျဖတ္
ခ်က္က ဘယ္လိုပဲထြက္လာထြက္လာ ဘာဆက္လုပ္မယ္ဆိုတာ ေဆြးေႏြးဖို႔နဲ႔

ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မရွင္းလင္းတာ ေတြ တင္ျပမယ့္ကိစၥ ေဆြးေႏြးဖို႔
ေတြ႔ခြင့္ေတာင္းထားတာလို႔ အက်ဳိးေဆာင္ေရွ႕ေနတဦးျဖစ္သူ ဦးဥာဏ္၀င္းက ေျပာပါတယ္။
“မနက္ျဖန္ ေတြ႔ခြင့္ေပးဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တင္ျပထားပါတယ္။ အက်ိဳးအေၾကာင္း အခုထိေတာ့

မသိေသးပါဘူး။ အခ်က္ ၂ခ်က္ပါ။ တခ်က္က ေအာက္တုိဘာ ၂ရက္ေန႔မွာ ခ်မွတ္မယ့္ အမိန္႔၊
ဘာလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မသိဘူး။ ဘယ္လုိ အမိန္႔ပဲ ခ်ခ်၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိ ရင္ဆုိင္မယ္။
ဘယ္လုိ ေဆာင္ရြက္မယ္ဆုိတာ ညႇိႏိႈ္င္းဖို႔၊ ဒါက တခ်က္၊ ဒုတိယ တခ်က္က

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေဒၚ၀င္းမမ၊ ေဒၚခင္၀င္းတုိ႔ အေပၚမွာ ကန္႔သတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္
၈ခ်က္၊ ဒီ ၈ခ်က္ထဲက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အခုထိ မရွင္းလင္းေသးတဲ့အခ်က္ေတြ ရွိေနတယ္။ အဲဒီ
မရွင္းလင္းတဲ့ အခ်က္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သက္ဆုိင္ရာကို တင္ျပ ေမးျမန္းဖုိ႔

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ညႊန္ၾကားပါတယ္။ သူတုိ႔ တင္ျပ ေမးျမန္းမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔

ေရးထားတာေတြကိုလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အတည္ျပဳခ်က္ ရယူဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို ေတြ႔ခြင့္ေပးပါလို႔ ေတာင္းဆုိထားပါတယ္။”
ဒီေတြ႔ခြင့္ေတာင္းထားတဲ့အေပၚ အာဏာပိုင္ေတြဘက္က ဘာမွ အေၾကာင္းမျပန္ေသးဘူးလို႔လည္း
ဦးဥာဏ္၀င္းက ေျပာပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းကလည္း NLD ပါတီ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔က ပါတီ

ေရွ႕ဆက္လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ကိစၥရပ္ေတြ၊ လက္ရွိႏုိင္ငံ ေရးအေျခအေနအရ ပါတီရဲ႕
မူ၀ါဒပိုင္းဆိုင္ရာေတြကို ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ အထိန္းသိမ္းခံထားရတဲ့ ပါတီေခါင္းေဆာင္
ေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ဒုဥကၠ႒ ဦးတင္ဦး၊ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔နဲ႔
ေတြ႔ခြင့္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ပါတီကိုေတာ့ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလည္း
ဘာမွအေၾကာင္းမျပန္ေသးဘူးလို႔ ပါတီေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူလည္းျဖစ္တဲ့ ဦးဥာဏ္၀င္းက
ေျပာပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ေတြအတြင္း ႏိုင္ငံသားအက်ဥ္းသားေတြ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့တာကို NLD ပါတီက
လိႈက္လွဲစြာ ႀကိဳဆိုတဲ့အေၾကာင္း ဒီကေန႔မွာပဲ ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့
ဦးတင္ဦး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအ၀င္ က်န္တဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြအားလံုးကို

အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေရွ႕႐ႈၿပီး ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔လည္း ထပ္ၿပီး ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္။
အခုလြတ္ေျမာက္လာသူေတြထဲမွာ NLD ပါတီ၀င္ ၄၃ ေယာက္ပါ၀င္တယ္လို႔ ဦးဥာဏ္၀င္းက
ေျပာပါတယ္။ ဒီပါတီ၀င္ေတြအေနနဲ႔ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးအတြက္ ျပန္ၿပီး

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

128

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၾကဖို႔လည္း NLD ပါတီက တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လြတ္လာတဲ့
ပါတီ၀င္ေတြက သူတို႔အက်ဥ္းက်ေနစဥ္ ကာလအတြင္း ပါတီရဲ႕ ကူညီပံ့ပိုးမႈ၊ ျပန္လြတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ
အကူအညီေပးတာေတြ အတြက္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ အသိအမွတ္ျပဳၾကတယ္လို႔လည္း
ဦးဥာဏ္၀င္းကေျပာပါတယ္။
“ျပန္လြတ္လာၿပီးေတာ့၊ နယ္ေထာင္ေပ့ါဗ်ာ။ မိမိေနရပ္ကို ျပန္ဖုိ႔ စားရိတ္မရွိဘူးခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔
NLD အဖဲြ႔၀င္ေတြ၊ ၿမိဳ႕နယ္အသီးသီး၊ တုိင္းအသီးသီးမွာ ရွိတဲ့ NLD အင္အားစုေတြက ထြက္လာတဲ့
ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားစုေတြကို ႀကိဳဆုိၿပီးေတာ့ ခရီးဆံုးတဲ့အထိကို လက္မွတ္၀ယ္ေပး၊
ကားေပၚတင္ေပး၊ အားလံုး လုပ္တယ္ခင္ဗ်။ အဲဒါကို ဒီဟာအတြက္ အမ်ားႀကီး ေက်းဇူးတင္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဗဟုိအေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ နယ္ေျမအသီးသီးက ဒီလုိ ေဆာင္ရြက္တာ
တကယ့္ကို ေကာင္းတဲ့ ကိစၥပါ။ ”
လြတ္ေျမာက္လာသူေတြ လြတ္ေျမာက္လာၿပီျဖစ္ေပမဲ့ အက်ဥ္းေထာင္အသီးသီးမွာ NLD

ပါတီ၀င္ေတြအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၀၀၀ ေက်ာ္ ဆက္ရွိေနဆဲပါ။ ဒီလူေတြအားလံုး
မလြတ္ေျမာက္ေသးသေရြ႕ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ က်င္းပမယ္ဆိုတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲေတြဟာ
ယံုၾကည္လက္ခံႏုိင္ဖြယ္မရွိဘူးလို႔ လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရးအဖြဲ႔က

မၾကာေသးခင္ကပဲ အစီရင္ခံစာတေစာင္ထုတ္ေ၀ၿပီး ေျပာဆိုထားေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။

The Geopolitics and Economics
of Burma’s Military Regime,
1962-2007. Understanding
SPDC Tyranny
Donald M. Seekins
www.japanfocus.org/-Donald_M_-Seekins/2573
Is anything new under the sun in military-ruled Burma? On August 15,
2007, the State Peace and Development Council (SPDC) military junta
ordered a cut in subsidies for gasoline products, resulting in a 100 percent
price increase for diesel oil and as much as 500 percent for compressed
natural gas. The decree was unexpected, and imposed great hardship on
people whose standard of living was already precarious. Public transport
became unaffordable, forcing many people to walk to work. Food trucked
in from rural areas became more expensive. Shop owners and business
people could no longer afford diesel oil to fuel their generators, the only
reliable source of electricity in Rangoon and most other places in
Burma.[1]
1988 and 2007

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

129

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Older Burmese recalled an earlier government economic initiative, the Ne
Win regime’s sudden demonetization order on September 5, 1987 that
made 70 to 80 percent of all kyat (Burmese currency) banknotes
worthless, without compensation.[2] Designed to cripple “economic
insurgency” (the black market), the measure impoverished people from
all walks of life, not only small-scale business people and traders, but civil
servants, university students, day laborers and sidecar (trishaw) drivers.
In Ne Win’s Burma, most people kept their kyat savings in cash rather
than in the unreliable banking system, and demonetization caused their
hard-earned funds to suddenly evaporate.[3]
That same month, following protests by university students, the
universities were temporarily closed by the authorities and the students
sent home.[4] But the economic impact of the demonetization order – the
impoverishment of millions of people - was a major factor in the massive
popular protests of 1988 that led to the emergence of the pro-democracy
movement led by Daw Aung San Suu Kyi and the collapse of the Ne Win
regime, though not an end to military rule.

August 1988 protest, Sule Pagoda, Rangoon

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

130

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
In 1988, protests started small, but grew rapidly during March of that
year due to popular resentment, indeed hatred, of the regime. This
stemmed not only from economic grievances, but also from the readiness
of the authorities to use lethal force to deal with student demonstrations.
During March 12-18, hundreds of protesters were killed.[5] By late
summer, the Tatmadaw (Burmese armed forces) and Riot Police (Lon
Htein) killed thousands more in the streets of Rangoon and other cities,
and the shootings continued after the State Law and Order Restoration
Council (SLORC, known after November 1997 as the SPDC) seized power
on September 18, 1988. In stark terms, the violent events of 1988
constituted not only a massive revolt of the population against the state,
but also the state’s “pacification” of society, both before and after the
violent birth of the SLORC martial law regime.
In 2007, the pattern was remarkably similar. On August 19, a civil society
group known as the “’88 Student Generation Group,” veterans of the
earlier protests, held a march with about 400 participants demanding that
the SPDC rescind the fuel price hike.[6]

Democracy

Members of National League for

During demonstrations over the next few days, protesters were attacked
by toughs affiliated with the Union Solidarity and Development
Association (USDA), a pro-government organization, and many
participants, including ’88 Student Generation leaders Min Ko Naing and
Ko Ko Gyi, were arrested. Others such as human rights activist Su Su
Nway narrowly escaped imprisonment by going underground.[7]
Beatings and Boycotts
A crucial new stage in the protest was reached when security forces beat
and humiliated Buddhist monks during a demonstration in the central
Burma town of Pakokku on September 5. The following day, Pakokku
monks briefly took government and military officials hostage. An
organization known as the “Alliance of All-Burma Buddhist Monks”
demanded an apology from the government for its abuse of the monks. If
such an apology were not forthcoming by September 17, they vowed to
impose a boycott on offerings to the Sangha (Buddhist monkhood) given
by members of the Tatmadaw and other people connected to the regime.
131
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Known in Pali as patam nikkujjana kamma and colloquially as “turning
over the offering bowl,” the monks’ refusal to accept offerings or
participate in ceremonies connected with military personnel would deprive
the latter of the major means of earning merit (kutho in Burmese), which
in the Theravada Buddhism of Southeast Asia is essential to winning a
happy rebirth in the cycle of samsara (death and rebirth).[8]
Again, there was a precedent. Such a boycott had been initiated in
summer of 1990 following the shooting of monks at a demonstration in
Mandalay. Activist young monks and their supporters among Buddhist lay
people believed that the Sangha’s paramount status as “sons of the
Buddha” in Burmese society would oblige the SLORC/SPDC to make
concessions, especially since rank-and-file soldiers are generally devout
Buddhists, fearful of losing opportunities for merit-making. But neither in
1990 (when monasteries were raided by the Tatmadaw and monk boycott
organizers arrested) nor in 2007 did this turn out to be the case.
When the date for the apology passed, the boycott began and monks
numbering in the thousands marched in protest in Rangoon, Mandalay,
Sittwe, Pakokku and other towns. This movement became known as the
“saffron revolution,” though the robes of Burmese monks are dark red
rather than yellow. On Saturday, September 22, police inexplicably
allowed a procession of several hundred monks to walk to the house of
Aung San Suu Kyi in Rangoon and she came to the gate to pay her
respects. People got their first glimpse of the pro-democracy leader in
over four years – she had been put under a renewed term of house arrest
in 2003. The impact on the public, who deeply respect Daw Suu Kyi
despite SPDC efforts to marginalize her, cannot be overestimated.[9] By
September 24-25, as many as 100,000 monks and lay people joined in
protests in Rangoon, congregating at the Shwedagon Pagoda, the holiest
site in Burmese Buddhism, and at the Sule Pagoda just across from the
Rangoon City Hall. Both places had been sites of major demonstrations –
and military shootings – during 1988. It was at the Shwedagon that Daw
Suu Kyi, speaking before a crowd of hundreds of thousands of people on
August 26, 1988, declared that the protests against the Ne Win regime
that year constituted “the second struggle for national
independence.”[10]

Monks, surrounded by supporters, September

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

132

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
24, 2007
Originally, the monks discouraged lay people from joining in the protests,
but by September 25, when demonstrators seemed to be taking over
Rangoon’s streets and the security forces still maintained a low profile,
they were calling for a nationwide movement to overthrow the military
regime. Monk and layperson marchers carried pictures of Gotama
Buddha, Buddhist flags and red “fighting peacock” flags (symbol of the
old, politically active student unions) and called for the release of Daw
Suu Kyi from house arrest. Thus, as in 1988, the original economic
grievances gave way to fundamental questions about the SPDC’s
legitimacy, its right to rule, and specifically its repression of all political
opposition.
The Junta Crackdown
Predictably, the junta cracked down. Beginning on September 26, troops
and Riot Police stationed in strategic parts of Rangoon, especially around
the Shwedagon Pagoda, fired tear gas, rubber bullets and live ammunition
at the protesters. According to SPDC spokesmen, the number of fatalities
over the next few days was ten, but émigré sources estimated as many
as two hundred deaths. According to one report, soldiers in red bandanas
had permission from their commanders to shoot people in the street,
while those wearing green or yellow ones could beat and arrest them.[11]
Monasteries were raided, monks beaten and imprisoned, and thousands
of prisoners, both monks and lay people, detained at special holding
centers in various parts of the city where they were subjected to inhuman
conditions.
The worst day appears to have been September 27, when the killing of
peaceful demonstrators occurred at a high school in Tamwe in
northeastern Rangoon, and around the Sule Pagoda.[12] As photos and
videos of the crackdown streamed out of Burma on the World Wide Web,
including those showing the apparent deliberate and close-range shooting
of Japanese journalist Nagai Kenji by a soldier on September 27,
international indignation grew and the special envoy of the United Nations
Secretary General to Burma, Ibrahim Gambari, made a special visit to the
country to meet with Aung San Suu Kyi and Senior General Than Shwe,
chairman of the SPDC and the junta’s most powerful general. But by the
end of the month, the streets of Rangoon and other towns had been
largely cleared of protesters, and the authorities were ruthlessly hunting
down dissidents who had gone underground.[13]

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

133

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Kyi with Ibrahim Gambari

Aung San Suu

There were differences between the protest movement of 1988 and that
of 2007, both in terms of its nature, and the military regime’s response.
Monks had taken part in the 1988 movement, but the most important
group organizing protests and “strike centers” at that time were
university students such as Min Ko Naing, not members of the Sangha.
After almost two decades of tight government controls over the
campuses, including the relocation of colleges and universities to remote
locations outside of Rangoon to sever ties between student activists and
townspeople, young students (in contrast to the ’88 Student Generation)
seem to have been relatively inactive in 2007.[14]
Also, the regime’s violence was more restrained than nineteen years
earlier, when troops poured live ammunition into packed crowds and
killed thousands, though the émigré figure of 200 dead in 2007 is
probably closer to the actual number of fatalities than the official figure of
ten. This time around, non-lethal as well as lethal means were used to
clear the streets of protestors. Moreover, while information on the events
of 1988 was limited because Burma was still an isolated country, largely
cut off from global communications networks, in 2007 bloggers were able
speedily to transmit photos and videos out of Rangoon (more rarely, from
other towns inside Burma). In response, the SPDC shut down internet
cafés and the country’s two internet providers.
However, the government’s reaction to the protests was essentially the
same in 2007 as it was in 1988: the iron fist. According to a Rangoon
housewife interviewed in secret in October:
I saw people in the street just beaten up for no reason – just walking
along
the road, not even part of the protests. There was this young boy, he was
alone
134
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
and not shouting with the crowd or clapping.
This captain came up to him, just started beating him and the boy fell on
the
street. Then the police pushed him into one of those trucks that were
lined up
to take demonstrators.
As they pushed him, he fell again. Then the police took out a big stick and
gave him a huge blow on the back. After that, the captain told everyone
in the
street that they had 10 minutes to clear off.
People were running for their lives. The vendors started to grab their
things.
There was one lady selling fritters and she had a big vat of hot oil – she
had to
walk with this oil and they came after her and beat her to make her move
faster.
I saw two boys at that moment walking up with cellphones. The captain
grabbed
the boys, took their cellphones and pushed them into the truck.[15]
Buddhism and the State
That the SPDC would use armed force against Buddhist monks, killing at
least several of them and wounding and imprisoning many more, shocked
people inside Burma including, it appears, many members of the armed
forces.[16] But since 1988, the top generals have given generous
donations to prestigious pagodas such as the Shwedagon in Rangoon and
compliant senior monks, thereby enhancing their legitimacy as defenders
and promoters of the faith. This is a tradition going back to at least the
eleventh century ruler Anawrahta, founder of the Pagan Dynasty (1044 –
ca. 1300), who was the first Burman monarch to make Theravada
Buddhism the state religion.[17] Following the same logic, they have also
ruthlessly suppressed uncooperative, mostly younger monks because they
fear that criticism of the regime, based on Buddhist moral principles,
would undermine their legitimacy.[18] Arguably, the generals hate and
fear activist monks even more than they do Daw Suu Kyi and her National
League for Democracy (NLD), the largest opposition party. While the
latter pose a challenge to the military regime in the form of a revival of
Burma’s modern, secular traditions of revolutionary nationalism
(epitomized by Aung San, Daw Suu Kyi’s father), monk opposition
constitutes a fundamental attack on the SPDC’s very “Burmeseness,” its
oft-repeated claim to embody and protect Burma’s national identity,
whose core is Buddhism.
The Tatmadaw and the Sangha
The Tatmadaw and the Sangha are Burma’s two most important social
institutions, whose members both number around 400,000. They found
themselves in conflict in September 2007, but given the army’s monopoly
of lethal force and its determination to use it, monks chanting the Metta
Sutta (the Sutra on Loving Kindness) had no more chance of prevailing
135
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
than the unarmed student activists of 1988.
According to another witness, a teacher, interviewed in Rangoon:
I know dozens of monks. One monk is very old. He is 78. It never
occurred
to him that in his lifetime he would have to hide. The day after the
shootings
started, I went to this monastery and the faces that I saw on those
monks was
something that I had never seen. It is not fear. It was a sadness so
unbelievable.
Now the young monks that I talked to – who weren’t rounded up – they
want
to disrobe. They don’t have the moral courage to go on.
“Better to be a layman,” they said.
I told them that this would be a terrible loss for our Buddhism.
“No,” they say. “What’s the use of meditation? The power of meditation
can’t
stop them from beating us.”
The worst thing now is that no amount of persuasion from the abbots will
stop
the young monks from disrobing.
An abbot of a monastery where hundreds of children are taught said three
quarters of the monks had fled…[19]
As people around the world watched the suppression of the monk and
citizen demonstrations in late September, two questions came to mind.
First, why does the military regime act so violently against their own
people, especially since the political opposition in Burman majority central
Burma, whether in the form of Daw Suu Kyi’s National League for
Democracy, the “saffron revolution” or the generally peaceful marches in
support of the monks by laypeople, has been almost without exception
moderate and non-violent?[20] In other words, why is the SPDC so
tyrannical? Secondly, how can they get away with it? Why hasn’t the
international community been able to get the SLORC/SPDC to improve its
behavior?
Why is the SPDC so Tyrannical?
If they agree on little else, Burma watchers concur that the political crisis
in Burma continues unabated: a vicious cycle of state repression and
ineptness (including economic measures such as the 1987 demonetization
and the 2007 fuel price hike), an explosion of popular anger and its
expression in unarmed demonstrations, and the regime’s use of lethal
force to suppress them. Nothing that either a moderate opposition or the
international community can do seems to modify its harshness (Aung San
Suu Kyi has repeatedly called for dialogue between the NLD and the
SPDC, but to no avail). In central Burma, this cycle reaches back to at
least July 1962, when General Ne Win, who had established his martial
law junta, the Revolutionary Council, only a few months before, ordered
his troops to fire on student demonstrators at the Rangoon University
136
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
campus and demolish the Rangoon University Student Union building.
Usually, unrest was linked to economic hardship, inflation and shortages
of necessities, especially rice. This was true during the anti-Chinese riots
of June 1967 (which some observers have suggested may have been
largely regime-instigated), the labor strikes of May-June 1974, and the
events of 1987-1988, as well as 2007. In other cases, student activism
itself provided the stimulus: for example, the July 1962 incident and the
“U Thant incident” of December 5-11, 1974, when university students
seized the coffin of the highly esteemed United Nations Secretary General
U Thant (he had died in New York of cancer in November 1974) and
attempted to bury it at a mausoleum built on the empty site of the
Rangoon University student union building. Troops moved onto the
campus and killed an undetermined number of students as well as
protesters at large in the city.[21] Student-centered protests flared up
again in 1975, 1976 and again in 1996. In none of these cases, has the
(Ne Win, SLORC/SPDC) military regime ever made a serious effort to use
negotiation rather than brute force to resolve the crisis.[22]
In Making Enemies: War and State Building in Burma, Mary Callahan
focuses on the central role of the Tatmadaw as a “war fighting” as well as
a governing institution. In a study that encompasses the colonial, wartime
and parliamentary democracy periods (the nineteenth century to 1962),
she claims that the military regime’s essentially coercive approach to
governing derives from the fatal coupling of war and state-building, which
precluded peaceful, accommodative solutions to internal political problems
during the formative years of Burma’s colonial and post-colonial
history.[23]
The modern Burmese army was established by the Japanese as the
Burma Independence Army in December 1941. Since then, it has fought
the British, the Japanese, ethnic and communist insurgents in the
countryside and border areas, and an invasion of Kuomintang Chinese
“irregulars” who entered the Shan States in 1949-1950 and later became
deeply involved in drug-dealing. After the Ne Win regime was established,
the People’s Army of the Burma Communist Party, based along the
Burma-China border and generously funded by the Chinese communists
in Beijing, became the most powerful insurgency fighting the Tatmadaw
during 1968-1988. Moreover, at least in the initial stages of independent
Burma’s history, protests inside central Burma, including student protests,
were often communist-inspired – though by 1988 this appears no longer
to have been the case. In short, Burma’s status as a “fault line” of Cold
War regional tensions and superpower intervention (for example, US
Central Intelligence Agency support for the Kuomintang “irregulars”)
generated the conditions that led the armed forces not only to seize
power from civilian politicians, but also to enforce an uncompromising
power monopoly after 1962.[24]
Two trends are apparent in the post-1988 Tatmadaw – and especially
among its highest ranking officers. First, it is increasingly isolated from
the ordinary population, Burman as well as ethnic minority, in an evolving
137
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
power structure that has become -ironically - highly “colonial” in its
control and management of space and resources; and secondly, this
isolation and the continued vicious cycle of oppression-revolt-suppression
has deprived the SPDC of any meaningful popular support outside of a
small circle of crony capitalists such as Teza, owner of Htoo Trading and a
major figure in the construction of the new SPDC capital, Naypyidaw.
From Rangoon to Naypyidaw
Always regarded as a foreign army of occupation in ethnic minority areas
such as Karen and Shan States, army officers and men seem to have
enjoyed a modicum of respect and popular support in lowland Burman
areas because of their role in enforcing national unity in distant border
battlefields - that is until the crackdown in 1988 erased the distinction
between Burman “Us” and ethnic minority/communist “Them” by using
much the same lethal tactics against the former as against the latter, on
an unexpectedly large scale.
Residents of Rangoon have told me that a major reason why the SPDC
decided to undertake the costly project of building a new capital,
Naypyidaw, in the center of the country in 2005 was to avoid the danger
of popular unrest in Rangoon, Mandalay and other large cities. In August
and September 1988, at the height of anti-regime protests, top-ranking
army personnel living with their families in Rangoon, surrounded by
civilians, quit the city and stayed in military installations until after the
September 18 SLORC power seizure. Many officers feared that if popular
forces succeeded in toppling the government, they might be subject to a
French Revolution-style terror, or at least “Nuremberg-style” trials. Since
1988, military officers and men and their families have enjoyed facilities –
housing, hospitals, schools and universities, recreational areas and shops
– far superior to those to which civilians have access, save for the richest
of the new SPDC-linked capitalist class. This pattern of segregation, the
management of space, invites comparison with that of European
colonialists who established their own neighborhoods and social circles
apart from those of the “natives” in the years before World War II.
Moreover, Tatmadaw officers have been, at least when compared with
civilian workers, generously rewarded for their loyalty to the SPDC: in
2006, salaries of battalion commanders were increased ten times.[25]
Between 1989 and 2005, the SLORC/SPDC worked diligently to make
Rangoon and other large cities “insurrection-proof” or safe for themselves
and their families by relocating people from the city center to outlying
satellite towns (an estimated half a million in Rangoon alone, mostly
involuntarily), removing university campuses, hotbeds of dissent, to
remote areas, tearing down neighborhoods where protests had taken
place (such as Rangoon’s Myeinigone Market area) and replacing them
with new apartments and shopping centers, and redesigning the city
streets and open spaces to make them easier to control.[26] Through an
open economy policy encouraging foreign investment in condominiums,
shopping centers, golf courses and luxury hotels, the regime sought to
create the illusion, if not the reality, of consumerism and rising urban
138
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
standards of living, making Rangoon appear increasingly like other
Southeast Asian capitals, such as Bangkok and Kuala Lumpur.[27] But
Burma’s economy continued to stagnate, lurching from crisis to crisis such
as the 2003 failure of the country’s new commercial banks. Most
importantly, the great majority of city residents (and rural Burmese as
well) did not share in the benefits of the post-socialist economy. The
SPDC abandonment of Rangoon in 2005 in favor of the ultra-controlled,
artificial urban spaces of Naypyidaw 320 kilometers to the north thus
constitutes the ultimate step in the “colonial” segregation of ruler and
ruled.[28]

government buildings overlook a shanty town

Naypyidaw

The Failure of Sanctions
The second question posed above – why hasn’t the international
community been able to pressure the SPDC into improving its behavior
toward its own people? – is closely connected to the perennial debate
over the efficacy of using economic and other sanctions versus
“constructive engagement” in dealing with the Myanmar junta. Since the
mid-1990s, policymakers in the United States and other Western
countries have seen tough economic sanctions as the most effective way
of getting the junta to reform, or even forcing it from power (though the
first serious U.S. sanctions, a ban on new American investment, were not
implemented until 1997); while Asian countries, including Japan, see
economic engagement (trade, aid, investment) and what Japanese
leaders called “quiet dialogue” as more successful in coaxing the regime
toward greater openness. But by the close of the twentieth century, it was
clear that neither policy had worked in getting the junta to observe
democratic or human rights norms. The SPDC has been able to support
itself by selling the country’s abundant natural resources, especially
natural gas and teak wood, to its Asian neighbors, making it immune to
economic penalties imposed by the West (sanctions) and indifferent to
financial rewards (from Japan and the West) as long as they have human
rights/democratization strings attached.[29] Burma’s neighbors also give

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

139

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
the junta economic support because of strategic considerations. For
example, the Indian government was initially hostile to the SLORC, but
began to engage with the regime in order to counterbalance Chinese
influence in the country, which has a long Indian Ocean coastline where
Chinese naval listening stations are rumored to have been built. ASEAN
also promotes close economic engagement to prevent the country from
falling entirely within Beijing’s sphere of influence.
At the height of the anti-government protests in late summer of 1988, the
governments of developed countries including Japan, West Germany and
the United States initiated a freeze of disbursements of foreign aid.
Although some aid was later resumed (especially by Japan, which remains
Burma’s largest donor of ODA), such funding was never as generous nor
played as important a role in the post-1988, post-socialist Burmese
economy as it did during the closing years of the Ne Win regime, when
hundreds of millions of dollars of mostly low-interest loans flowed into the
country annually for construction of development projects.[30]
Some observers have argued that official development assistance,
especially from Japan, played a role in keeping the Ne Win regime afloat
during its leanest years in power.[31] After 1988, the aid freeze forced
the newly-established State Law and Order Restoration Council to find
other sources of economic support, an urgent priority due not only to its
lack of hard currency reserves (as low as US$10 million in late 1988) but
also due to the continued restiveness of the population and the SLORC’s
fear that the Tatmadaw might split, a faction of officers going over to the
side of the opposition in the manner of the Philippine army during the
“People’s Power” protests of 1986.[32] The SLORC needed infusions of
cash to buy the army’s loyalty and the weapons necessary to keep the
population cowed.
Burma and the Asian Economic Integration
On October 6, less than a month after the SLORC power seizure, trucks
were observed carrying arms provided by Singapore from Rangoon port to
the military cantonment in Mingaladon Township on the city’s north side.
This initial arms purchase was probably a barter arrangement, like
subsequent deals.[33] The junta also obtained a large infusion of cash
(around US$435 million) from sale of a portion of its embassy land in
Shinagawa Ward, Tokyo, to a small Japanese company at a time when
Tokyo land prices were sky high.[34] Most fundamentally, the SLORC
passed the Union of Burma (Myanmar) Foreign Investment Law in
November 1988 that allowed foreign companies to establish branches,
wholly owned subsidiaries or joint ventures with domestic firms, on the
model of China and Vietnam.
Following a summit in Rangoon between SLORC chairman General Saw
Maung and Thai army commander Chaovalit Yongchaiyuth in December
1988, the newly installed junta signed contracts with Thai companies to
exploit forestry resources just inside Burma’s border with Thailand, and
also permitted Thai exploitation of offshore fisheries.[35] Clear-cutting of
140
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
forests has also occurred in Kachin State, with the logs being exported to
China. In the mid-1990s, the Myanmar Oil and Gas Enterprise (MOGE)
established a joint venture with foreign (French, Thai and American) oil
companies to construct a natural gas pipeline from the Yadana field in the
Bay of Martaban to Thailand, for electricity generation.[36] The first
delivery of natural gas to Thailand took place in 1998, and by 2006,
Burma was Thailand’s largest supplier of energy.[37] Other offshore
natural gas projects have followed, including the Shwe Prospect, a huge
field in the Bay of Bengal that is being developed by MOGE and South
Korean and Indian oil companies. Annual revenue to the SPDC from sales
of natural gas now amount to hundreds of millions of dollars, and in
coming years will grow to billions of dollars as the extraction of gas from
offshore fields expands and prices rise because of intense competition for
limited world energy resources.[38]

Oil fields north of Chauk
A life saver for the regime, this abundance of natural resources has been
far from a blessing for the Burmese people since it ensures that the junta
can buy weapons and surveillance technology to suppress dissent, and
the global environment of energy scarcity makes neighboring nations
(even India, “the world’s largest democracy”) increasingly reluctant to
criticize or pressure the regime. As a consequence, the SLORC/SPDC’s
coercive governing style has not changed, as mentioned above. Aung San
Suu Kyi was back under house arrest in 2000, released in 2002 and
following a brutal attack on her and her followers by the USDA in Upper
Burma on May 30, 2003 (the so-called Depayin or Black Friday Incident),
she was again confined – her third term of house arrest since July 1989.
Members of her National League for Democracy have been harassed,
arrested and forced to resign from the party and party offices shut down
nationwide. The NLD has been so thoroughly crushed that it did not play a
major role in the August-September demonstrations. Brutal pacification of
Karen, Karenni and Shan ethnic minority areas along the country’s
borders continues unabated, though since 1989 the SLORC has signed
cease-fires with most ethnic armed groups, including the powerful, drugdealing United Wa State Army. The crackdown in September 2007 was
further evidence that as long as neighboring states continue to pay for
raw material exports, the SPDC believes it doesn’t need the support of its
own people.
The collapse of Burmese-style socialism in 1988 occurred in tandem with
a wider trend, not only the post-Cold War victory of free market
capitalism over revolutionary ideology (in the words of one Thai prime
minister, “turning battlefields into marketplaces”), but also the integration
of continental Asia as an economic region once China, the more

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

141

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
prosperous ASEAN states and most recently India began their periods of
rapid growth and industrialization. This development has made Burma
progressively less dependent on the West and Japan for trade, aid and
investment.
The integration of continental Asia, the growing importance of overland as
well as traditional maritime routes that were established centuries ago, is
likely to accelerate because of the Asian Highway project, which is
designed to connect East, Southeast and South Asia with Central Asia and
the Middle East; Chinese proposals to construct a transportation route
joining Yunnan Province, the upper Irrawaddy Valley, Arakan State and
the Bay of Bengal (thus by-passing the historically vital Straits of
Malacca); and the Asian Development Bank-sponsored Greater Mekong
Subregion project, which aims at the integration of the Mekong River
littoral states, including Burma, and includes a plan to link the Andaman
Sea overland with the South China Sea.
Those who contend that the SPDC’s move of its capital city from the
seaport of Rangoon to Naypyidaw is an expression of “traditional Burmese
seclusionism” like the move of the royal capital from Lower to Upper
Burma in the early seventeenth century may be mistaken.[39] The new
capital is located close to the planned Asian Highway system, and to the
adjacent hinterlands of China, Thailand, Laos and India. Based in
Naypyidaw, the SPDC will be able to exert greater pressure on ethnic
armed groups, not only the dissident Karen National Union and Shan
State Army-South but also the United Wa State Army, which are obstacles
to political and economic integration, and will also be able to exploit more
effectively the natural resources of Upper Burma.[40] Rather than being
isolated, the SPDC’s new power center is in an ideal position to take
advantage of the new regional economic order.
On October 1, 2007, Burma’s foreign minister Nyan Win, responding to
criticism of the SPDC crackdown the previous month at the United Nations
General Assembly, accused “opportunists…aided and abetted by some
powerful countries” of “neo-colonialist attempts” to impose some new
form of Western hegemony on Burma.[41] But SPDC policies themselves
have perpetuated a kind of neo-colonialism. Aside from textile plants
located in industrial estates on the outskirts of Rangoon (which have been
hard hit by American sanctions) and a few rusting factories from the
socialist era, SPDC-ruled Burma has little industry, a situation quite
similar to the British colonial period. There are also few facilities to
process raw material exports: natural gas is piped out of the offshore
wells directly to foreign refineries, which turn it into useable fuels.
Because these fuels, especially diesel oil, are more expensive than
unrefined natural gas, Burma finds itself in the odd predicament of being
an energy exporter that cannot afford adequate supplies of imported
gasoline and other fuels – a major factor in the fuel price hike of summer
2007 that was the immediate cause of the August-September
protests.[42]
Burmese logs are loaded onto trucks to be hauled to China to be sawed

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

142

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
up.

Burmese teak
Processing and refrigeration plants for frozen seafood, exported to
neighboring countries, often cannot function because of the unavailability
of electricity. The SPDC builds a new, outwardly shiny capital, but the
roads leading in and out of Naypyidaw are in poor repair. Outside of the
Tatmadaw military caste, skilled labor is increasingly rare because of the
woeful state of the nation’s schools and colleges. Many of the most
talented and best-educated Burmese leave the country and do not return.
In consequence, Burma’s economy remains a peripheral one: sustained
(and also crippled) by reliance on the export of low-cost, largely
unprocessed commodities in exchange for manufactured goods from other
parts of Asia. It also exports unskilled labor, with hundreds of thousands
of economic refugees leaving the country to find jobs in neighboring
countries to support their families back home. Poor Burmese are among
the sub-proletariat of the “new” Asia: day laborers at construction sites,
seamen, maids, sweat shop workers with no legal protection and workers
in the sex industry, especially in northern Thailand.
During the post-Cold War period (that is, roughly, from 1988) there has
emerged a structured hierarchy of domination and exploitation involving
rapidly developing Asian states and those still mired in
underdevelopment, in which Burma unfortunately finds itself at the
bottom of the manufacturing, information and financial food chain. And a
major reason why it finds itself in this baleful position is that the military
regime has failed over the decades to work out a constructive, noncoercive relationship with the society it governs, a prerequisite for
economic development. Since 1962, when General Ne Win carried out his
coup d’état and toppled parliamentary government, bad governance has
deprived the state of popular support, which in turn has made it
necessary for the regime to seek external support at a high price – the
junta’s own dependence on raw material exports to pay its troops and
purchase new weapons from abroad and Burma’s inclusion within a transnational economic system arguably as oppressive as that established by
the British or even the wartime Japanese.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

143

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Conclusions
I have argued that the political crisis in Burma – the vicious cycle of bad
governance, popular unrest, and the authorities’ violent suppression of
demonstrations – shows little or no sign of abatement both because of the
essentially coercive nature of the SLORC/SPDC and the Tatmadaw, which
have evolved institutionally in an environment of civil war and foreign
intervention since Burma was invaded by the Japanese in 1941, and
because the post-1988 inclusion of raw material-exporting Burma within a
new economic hierarchy insulates the junta from pressure exerted either
by individual nations (American and European sanctions) or the
international community in the form of a largely ineffective United Nations
whose envoys shuttle hopelessly between New York and Naypyidaw.
Burma’s abundance of natural gas places the junta in an increasingly
favorable financial position.
Military-ruled Burma is unhappily caught up in two forms of colonialism –
or “neo-colonialism.” First, the ruling elite not only enjoys economic
benefits unavailable to the general population, who find themselves
increasingly mired in poverty, but it constructs segregated spaces for its
own security and enjoyment – the ultimate example being the new capital
of Naypyidaw, located in a remote part of the country. Like the British in
the early part of the twentieth century, the SPDC has collaborators, but
few genuine supporters among the population.[43] To deal with this lack
of legitimacy, the British had the Indian Army and Imperial Police to quell
their unruly Burmese (and Indian) subjects; the SPDC has a home-grown
army, but one increasingly funded, equipped and trained by Burma’s
neighbors and collaborators abroad, especially China, India, ASEAN and
Russia.
Secondly, the country’s economic situation is a classic colonial one:
export of cheap commodities in exchange for manufactured goods from
abroad, while the population remains (in large measure a result of
deliberate policy) unskilled and uneducated. One might also mention the
existence of a comprador or capitalist go-between class, largely foreign
business people who play a central role in negotiating trade. Business
people of many nationalities, but especially Chinese, have flocked to post1988 “free market” Burma to make their fortunes in collaboration with the
top SPDC generals. Among these are the group known as “Wa-Kokang
Entrepreneurs,” major figures from the China-Burma border area who use
revenues from the sale of drugs to invest in property and business
ventures not only in Upper Burma (Mandalay), which since the SLORC
power seizure has become a major center for Chinese business, but also
more recently in Lower Burma (Rangoon).[44]
Given the hardening of these neo-colonial patterns since 1988, what can
the international community do to improve the situation inside the
country, in terms of human rights and human security? “Smarter”
sanctions might be one answer, which target the top military-business
elite rather than ordinary people (such as textile workers laid off by the
144
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ill-advised 2003 sanctions adopted by the United States, prohibiting U.S.
imports of Burmese products).[45] Pressure on China, the junta’s most
important backer, to become more active in getting the SPDC to reform is
another option, but given Western nations’ growing economic ties with
Beijing, there is little likelihood of their using, for example, the threat of a
boycott of the Beijing Olympics to force change in China’s Burma
policy.[46] Ideally, there should be close cooperation among all nations
involved, including Burma’s neighbors, but given the wide divergence of
national interests (especially in relation to energy) this may also be an
unattainable goal. Perhaps the best that can be hoped for, at least over
the short run, is a combination of moral support for the democratic
opposition, intelligently designed sanctions on the part of Western nations
and sustained international attention paid to the Burma crisis, including
its greater prominence on the agenda of the United Nations despite
Chinese or Russian vetoes in the Security Council.
For some years, observers have said that because of unceasing repression
by the SPDC and the excessive caution of those of its leaders who are not
in prison, the National League for Democracy has become a spent
force.[47] Although the NLD role was apparently minimal, the protests of
August-September show that a new generation of oppositionists is
emerging and the population at large is alienated from the SPDC, both
because of its brutal treatment of the “sons of the Buddha” and its inept
economic policies. On October 31, 2007, a group of about 100 monks held
a procession in Pakokku, the Upper Burma site of the original incident on
September 5 that led to the massive Sangha and lay protests later in the
month. It was the first public dissent since late September.[48] What
Aung San Suu Kyi back in 1988 called “the second struggle for national
independence” is far from over.
- November 11, 2007
Donald M. Seekins is Professor of Southeast Asian Studies at Meio
University. He is the author of The Disorder in Order: the Army-State In
Burma since 1962. E-mail contact: kenchan@ii-okinawa.ne.jp.
He wrote this article for Japan Focus. Posted on November 11, 2007.
Notes
[1] Shah Paung. “Business, transport hit hard by Gas Hike.” The
Irrawaddy on-line edition, August 16, 2007, at www.irrawaddy.org,
accessed 09-24-2007. Low-ranking civil servants, for example, are paid
26,000 kyat per month, but following the subsidy cut will have to pay
between 8,800 and 13,200 kyat per month to commute to work in
Rangoon.
[2] Banknotes of 25, 35 and 75 kyats, which had been introduced
following a 1985 demonetization order, were declared worthless, and
replaced by banknotes of 45 and 90 kyats, which were said to reflect
dictator Ne Win’s numerological obsession with the number “9.”

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

145

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
[3] The poorest people were especially hard hit, since the rich customarily
kept their savings in the form of gold, gemstones or money-generating
durables such as used cars and trucks that could be hired out.
[4] Bertil Lintner. Outrage: Burma’s struggle for Democracy. Hong Kong:
Review Publishing, 1989: pp. 95-97. Lintner’s book remains the definitive
account of the events of 1988.
[5] In one incident alone, the “White Bridge Incident” of March 16, 1988,
between two and three hundred students were killed and many others
arrested during a Riot Police attack on their protest march from the
University of Rangoon to the Rangoon Institute of Technology.
[6] Loosely structured but united in their common experience of the 1988
uprising, the ’88 Student Generation emerged during 2006 as the
instigator of surprisingly effective protests. See Bertil Lintner. “Burma’s
warrior kings and the Generation of 1988” in Global Asia, vol. 2, no. 2
(Fall 2007), accessed 10-22-2007.
[7] A huge mass, grass-roots organization under the patronage of SPDC
Chairman Senior General Than Shwe, the USDA was responsible for an
attack on Aung San Suu Kyi and her supporters in Sagaing Division that
left an estimated 70 dead on May 30, 2003. On the arrests, see Kyaw
Kwa Moe. “Burmese authorities hunt down key activists.” The Irrawaddy
on-line edition, August 25, 2007, accessed 09-24-2007; and “Activist Su
Su Nway escapes arrest; 200 monks protest in Sittwe.” The Irrawaddy
on-line edition, August 28, 2007, accessed 09-24-2007.
[8] Yeni. “Burmese monks demand government apology.” The Irrawaddy
on-line edition, September 10, 2007, accessed 09-24-2007.
[9] Kyaw Zwa Moe. “Suu Kyi greets Monks at her home; 10,000 monks
demonstrate in Mandalay.” The Irrawaddy on-line edition, September 22,
2007, accessed 09-24-2007; Seth Mydans. “Monks protest is challenging
Burmese junta.” The New York Times on-line, September 24, 2007,
accessed 09-24-2007. Subsequent monk attempts to go to Daw Suu Kyi’s
house were blocked by the police.
[10] Aung San Suu Kyi. “Speech to a Mass Rally at the Shwedagon
Pagoda.” In Freedom from Fear and Other Writings. Edited by Michael
Aris. Revised edition. London: Penguin Books, 1995: p. 193.
[11] Gwynn Guilford. “Burma after the Crackdown: Waiting for the
Military to turn on their Generals.” Slate on-line magazine, October 15,
2007, accessed 10-16-2007.
[12] Saw Yan Naing. “Witnesses say September 27 was the worst.” The
Irrawaddy on-line edition, October 8, 2007, accessed 10-09-2007.
[13] Wai Moe. “Prominent student leaders arrested.” The Irrawaddy on146
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
line edition, October 13, 2007, accessed 10-13-2007.
[14] The last major demonstration by university students was in
December 1996. After 1988, the SLORC/SPDC adopted three measures to
control university students: (1) keeping university campuses closed for
long periods during 1988-2002; (2) relocating campuses to remote,
outlying areas to prevent the mixing of students and townspeople (also,
dormitories were not built on new campuses, so students have to
commute); and (3) promoting distance education courses, which obviate
the need for students to come together in lecture rooms
[15] Seth Mydans. “Firsthand accounts reveal terror of the crackdown in
Myanmar.” International Herald Tribune, October 14, 2007, at
www.iht.com, accessed 10-15-2007.
[16] Larry Jagan. “Cracks appear in Myanmar military unity.” Asia Times
on-line edition, accessed 10-01-2007.
[17] In April 1999, for example, Lt.-General Khin Nyunt, the then
powerful (but later purged) head of Military Intelligence, sponsored the
replacement of the hti or gold and jewel-encrusted finial on the summit of
the Shwedagon Pagoda.
[18] This has historical resonance. In 1757, King Alaungpaya, founder of
the Konbaung Dynasty (1752-1885) captured the Mon [ethnic minority]
capital of Pegu in the southern part of the country near Rangoon,
extinguishing the Mon royal dynasty, and slaughtered 3,000 Mon monks
because of their loyalty to their native king. According to historians, the
monks were trampled by elephants and their monasteries pillaged. See
Emmanuel Guillon. The Mons: a Civilization of Southeast Asia. Bangkok:
the Siam Society, 1999: p. 203.
[19] Seth Mydans, “Firsthand accounts reveal terror of the crackdown in
Myanmar.” See also Shah Paung. “Where have all the monks gone?” The
Irrawaddy, October 16, 2007, accessed 10-16-2007.
[20] Since 1988, there has been remarkably little of what could be called
terrorism: armed resistance in the Border Areas, where the major ethnic
minorities such as the Karens, Shans and Kachins live, has been mostly
ineffective; occasional bombings have occurred in Rangoon and Mandalay.
One incident in May 2005 involved explosions with fatalities at shopping
centers in Rangoon, and some observers speculated that it had more to
do with military factionalism than with an armed, violent opposition.
[21] On the U Thant incident, see Andrew Selth. “Death of a Hero: the U
Thant Disturbances in Burma, December 1974.” Research Paper no. 49.
Brisbane: Griffith University Centre for the Study of Australia-Asia
Relations, 1989.
[22] This discussion does not include an account of the military regime’s
behavior toward ethnic minority groups in the border areas, such as the
147
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Karens, Kachins and Shans, which has been even more coercive than its
behavior toward the population in central Burma. See Bertil Lintner.
Burma in Revolt: Opium and Insurgency since 1948. Chiang Mai:
Silkworm Books, 1999.
[23] See Mary H. Callahan. Making Enemies: War and State Building in
Burma. Ithaca: Cornell University Press, 2003: especially the
Introduction, pp. 1-20.
[24] The scale and importance of Cold War-generated conflict in Burma is
perhaps underestimated, especially when compared to Indochina
(Vietnam, Cambodia and Laos). It resulted not only in the perpetuation of
harsh military rule after 1962 but the development of powerful, drugdealing warlord armies in the border areas, especially Shan State.
[25] Comment of Rangoon resident to author, March 20, 2007.
[26] See Donald M. Seekins. “The State and the City: 1988 and the
Transformation of Rangoon.” Pacific Affairs, vol. 78, no. 2 (Summer
2005): pp. 264-270.
[27] Ibid., pp. 270-273.
[28] See Donald M. Seekins. “A Tale of Two Cities: the SPDC’s decision to
move Burma’s (Myanmar’s) capital from Rangoon (Yangon) to Naypyidaw
(Naypyitaw).” Paper presented at the Workshop on “Capital Cities and
Their Contested Role in the Life of Nations.” Shinawatra University,
Bangkok, Thailand, September 17-18, 2007.
[29] In October 1998, diplomats and representatives from the United
Nations and World Bank met at Chilston Park, outside of London, and
came up with a plan through which the SPDC would be given US$1.0
billion in aid in exchange for opening dialogue with Aung San Suu Kyi and
the opposition. The junta turned the proposal down, saying Burma would
not “dance like trained monkeys” for foreign “bribes.” On the Chilston
conference, see Thomas Crampton. “U.N. Links Burma Aid to Political
Dialogue.” International Herald Tribune, November 26, 1998, pp. 1, 10.
[30] See Donald M. Seekins. Burma and Japan since 1940: From ‘CoProsperity’ to ‘Quiet Dialogue’. Copenhagen: Nordic Institute of Asian
Studies, 2007: pp. 61-100.
[31] David I. Steinberg. Burma: the State of Myanmar. Washington DC:
Georgetown University Press, 2001: p. 256.
[32] Some military personnel did participate in the 1988 demonstrations
in Rangoon, and in the May 1990 general election, Aung San Suu Kyi’s
National League for Democracy received strong support in constituencies
where Tatmadaw personnel and their families resided. The currency
reserve figure is from Lintner, Outrage, p. 230.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

148

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
[33] Ibid., pp. 188-189.
[34] Seekins, Burma and Japan since 1940, p. 116.
[35] Lintner, Outrage, pp. 220-222.
[36] On the Yadana Pipeline Project and associated human rights
violations, see Earthrights International and Southeast Asian Information
Network. Total Denial: A Report on the Yadana Pipeline Project in Burma.
N.p.: ERI/SAIN, July 1996.
[37] Anuchit Nguyen. “Gas and oil discovered in Myanmar.” International
Herald Tribune, August 6, 2006, accessed 11-01-2007.
[38] See Zaw Htet and Kyaw Thu. “Nation set for huge increases in oil
and gas investment”; and “A Study of abundance: major onshore and
offshore oil and gas fields in Myanmar.” The Myanmar Times and Weekly
Review, August 20-26, 2007, accessed 10-30-2007
[39] In 1635, King Thalun officially moved his capital from Pegu, which
had been a major Southeast Asian seaport and trade center, to Ava in
landlocked Upper Burma. In contrast, Siam maintained its capital near the
sea, at Ayuthaya until 1767, and at Bangkok after 1782. See D.G.E. Hall.
A History of South-East Asia. London: Macmillan, 1964: p. 356.
[40] Dulyapak Preecharushh. “Myanmar’s Capital Relocation from Yangon
to Pyinmana Naypyidaw.” Unpublished M.A. thesis, Southeast Asian
Studies Centre of the Graduate School, Chulalongkorn University (n.d.).
[41] Agence France-Presse. “Myanmar violence blamed on ‘opportunists’
backed by ‘powerful countries.’” October 1, 2007,, accessed 10-10-2007.
[42] William Boot. “Burma’s Skyrocketing gas prices caused by
‘incompetence,’ says analysts.” The Irrawaddy on-line edition, August 16,
2007, at www.irrawaddy.org, accessed 09-24-2007; Alfred Oehlers.
“Behind Burma’s fuel price rise (commentary).” The Irrawaddy on-line
edition, August 22, 2007, accessed 09-24-2007.
[43] See Choe Sang-Hun. “In Disgust for the Junta, Burmese are united.”
International Herald Tribune, October 29, 2007, accessed 10-30-2007.
[44] The most famous drug-financed entrepreneur is the Sino-Shan Khun
Sa, formerly known as the “king of the Golden Triangle,” who signed a
peace agreement with the SLORC in 1996 and was allowed to have a
luxurious and secure retirement in Rangoon, investing in a number of
business ventures. He died on October 28, 2007.
[45] See Bertil Lintner. “Myanmar’s Generals Hit where it Hurts.” Asia
Times on-line, November 2, 2007, accessed 11-02-2007.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

149

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
[46] Though this is becoming a new theme for pro-democracy activists
outside of Burma.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

150

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

New 5,000 Kyat Note Sparks Inflation
Fears
By SAW YAN NAING

Friday, September 25, 2009

The Burmese regime is to issue a new 5,000 kyat currency note on October 1, raising
fears of an increase in consumer prices as more paper money goes into circulation.
Following an official announcement on Thursday evening of the new issue, the price
of gold increased on Friday and the value of the kyat fell on currency markets.
Sean Turnell, an economist at
Australia's Macquarie
University, who produces a
regular Burma Economic
Watch report, said: "There will
be a scramble into hard
currencies, gold, and any other
'store of value' medium that
cannot be touched by the regime. We should expect a short sharp decline in the value
of the kyat as a consequence."
The price of gold rose on Friday from 590,000 kyat ($530) for one tical of 24-carat of
the precious metal to 600,000 kyat ($538) per tical. One tical is equal to 0.525 troy
ounces.
The black market value of the kyat fell from 1,060 to 1,140 kyat to the US dollar.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

151

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Uncertainty over the implications of the introduction of a 5,000 kyat note caused
most currency and gold traders to suspend business until Monday, a Rangoon trader
told The Irrawaddy.
Money changers at the Thai-Burmese border also suspended transactions in kyat.
The new note—red in color and with an elephant as motif—will join the 1,000, 500,
200 and 50 kyat notes now in circulation. They will remain legal tender, the official
media reports said.
Turnell warned that the issue of the new note could lead to a rise in inflation.
"A big outstanding issue is whether the issue of these notes is in addition to the
existing stock of notes or not," he said. "If there is a net addition to the money stock
because of this, then the issue of the new 5,000 kyat note will add to Burma's
inflation problem. It will, after all, simply be yet more 'money printing.'"
Traditionally, the Burmese junta has never announced how much money is in
circulation.
The International Monetary Fund, however, estimates it to be 2,651.1 billion kyat at
the official exchange rate. Calculated at Friday’s black market exchange rate,
however, only about $2.4 billion is in circulation.

Copyright © 2008 Irrawaddy Publishing Group | www.irrawaddy.org

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

152

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

ေငြစကၠဴ အသစ္ ရုိက္ႏွိပ္သုံးစြဲမည္

ဆုိေသာေၾကာင့္ ေစ်းကြက္ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္
FRIDAY, 25 SEPTEMBER 2009 18:29 ရန္ပိုင္

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
78:2009-09-25-11-30-57&catid=1:news&Itemid=2
ငါးေထာင္ က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴ အမ်ိဳးအစားသစ္ကုိ ထုတ္ေ၀မည္ဟု စစ္အစုိးရ၏ ယေန႔ေၾကညာ
ခ်က္ေၾကာင့္၊ ေရႊ၊ ေငြေၾကး ႏွင့္ ဆန္ေစ်းကြက္မ်ားတြင္ ေစ်းႏႈန္းမ်ား မတည္မၿငိမ္ ျဖစ္သြားၿပီး

အေရာင္းအ၀ယ္မ်ား ေခတၱရပ္ဆုိင္းထားေၾကာင္း
သိရ သည္။

ဘုရင့္ေနာင္ပြဲရုံတန္းရွိ

ဆန္လုပ္ငန္းရွင္တဦးက“ဆန္သစ္ေပၚဖုိ႔လည္း
လုိေသးတယ္၊ ဆန္ေဟာင္းလည္းျပတ္ၿပီဆုိ
ေတာ့ မေန႔ကစၿပီးေစ်းတက္တယ္၊ ဒီေန႔လည္း
ေငြစကၠဴေၾကညာခ်က္ ထြက္ေတာ့

အေရာင္းအ၀ယ္ ရပ္ထားၿပီး ေစာင့္ၾကည့္
ရဦးမယ္”ဟုဧရာ၀တီကုိ ေျပာသည္။
ယမန္ေန႔က ေပၚဆန္းရွယ္ အမ်ိဳးအစား တတင္းခြဲတအိတ္လ်ွင္ ၂၆၅၀၀ က်ပ္၊
လူအမ်ားစားသုံးသည့္ ေပၚကြ်ဲအမ်ိဳးအစား ဆန္အလတ္စမွာ ၁၆၅၀၀က်ပ္ျဖင့္
အေရာင္းအ၀ယ္ျဖစ္ေနရာမွ ယေန႔ ေပၚဆန္းရွယ္သည္ ၂၈၀၀၀ က်ပ္ခန္႔ ၊ ေပၚကြ်ဲ သည္ ၂၃၀၀၀
က်ပ္ခန္႔ ေစ်းတက္သြားသည္ဟု သိရသည္။

ေလာင္စာဆီျဖစ္ေသာ ဒီဇယ္ ဂါလန္ ၅၀ ဝင္ တပီပါလ်ွင္ ယမန္ေန႔အထိ က်ပ္ ၁၂၂၀၀၀ မွ
ယေန႔တြင္ က်ပ္ ၁၂၅၀၀၀ သို႔ တက္သြားေၾကာင္းလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ အေရာင္းအဝယ္လုပ္သူ
တဦးကေျပာသည္။

ေရႊေရာင္း၀ယ္မႈျပဳလုပ္ေသာ ေရႊဘုံသာေစ်းကြက္တြင္လည္း ေရႊေစ်းႏႈန္းျမင့္တက္လာၿပီး
စစ္အစုိးရ၏ ဖမ္းဆီးမႈမ်ား ျဖစ္ လာႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ေရႊေစ်းကြက္ကုိ ပိတ္ထားေၾကာင္း
ေရႊလုပ္ငန္းရွင္မ်ားက ေျပာသည္။
“အေရာင္းအ၀ယ္အကုန္ပိတ္ထားတယ္၊ ေရႊေစ်းလည္းမဖြင့္ရဲဘူး၊ ဖြင့္ရင္လည္း အ၀ယ္မရွိဘဲ

အေရာင္းပဲ ျဖစ္ေနမွာစုိး ရတယ္၊ အစုိးရကလည္း ေစ်းတက္သြားရင္ အဖမ္းအဆီးရွိလာႏုိင္တယ္”
ဟု ေရႊဘုံသာလမ္းမွ ေရႊလုပ္ငန္း ရွင္တဦး ကေျပာသည္။
ေရႊေစ်းမွာ ယေန႔ တစ္က်ပ္သားလ်ွင္ ၆၀၀၀၀၀ က်ပ္ခန္႔ ေစ်းဖြင့္ထားေသာ္လည္း ေစ်းႏႈန္းမွာ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

153

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
တက္ရိပ္ရွိေနေသာေၾကာင့္ အေျခအေနကုိ ဆက္လက္ ေစာင့္ၾကည့္ ေနၾက ေၾကာင္း၊ ယမန္ေန႔ က
၅၉၀၀၀၀ က်ပ္ႏႈန္းျဖင့္ ေစ်းပိတ္သြား ေၾကာင္း သိရသည္။
နုိင္ငံျခားေငြေၾကး ေရာင္း၀ယ္မႈေစ်းကြက္သည္လည္း ေရႊေစ်းကြက္ႏွင့္

ဆက္စပ္မႈရွိေနေသာေၾကာင့္ အေရာင္းအ၀ယ္ မ်ားကုိ ယာယီရပ္ဆုိင္းထားသည္ဟု
အဆုိပါကုန္သည္ကေျပာသည္။
ယမန္ေန႔က အေမရိကန္တစ္ေဒၚလာေပါက္ေစ်းသည္ ျမန္မာေငြ ၁၀၆၀က်ပ္ ၊ တစ္ယူရုိလ်ွင္
၁၀၇၀က်ပ္ျဖင့္ေစ်းပိတ္သြား သည္ဟုသိရသည္။
ယခုကဲ့သုိ႔ ေငြေၾကးအသစ္ထုတ္ျခင္းသည္ ျမန္မာ့စီးပြားေရးအတြက္ အလြန္အႏၱရယ္ ရွိႏုိင္ၿပီး၊
ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈႏႈန္း လည္း ၇၀၀ ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ

အလြန္အမင္းျမင့္တက္လာႏုိင္ေၾကာင္းထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ေနထုိင္သည့္ ျမန္မာ့စီးပြားေရးပညာရွင္
တဦးက ခန္႔မွန္းသည္။

“ႏုိင္ငံျခားအစုိးရေတြက ေငြစကၠဴ အသစ္ရုိက္မယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္ထုတ္မယ္ဆုိတာကုိ
ေၾကညာေပးတယ္၊ စစ္အစုိးရ ကတခါမွ မေၾကညာေပးဘူး၊ ဘယ္ေလာက္ထုတ္မယ္မွန္း

မသိရဘူး၊ အကန္႔အသတ္မရွိ ဂယက္ရုိက္ႏုိင္တယ္” ဟု အဆုိပါ စီးပြားေရးပညာရွင္က ေျပာသည္။
ထုိအျပင္ နယ္စပ္ေဒသကုန္သြယ္ေရး ေငြလဲလွယ္သည့္ ေစ်းကြက္တြင္လည္း ေငြလဲလွယ္ႏႈန္းမ်ား
မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ ေနေသာေၾကာင့္ ေခတၱရပ္ဆုိင္းထားရေၾကာင္းသိရသည္။
“ငါးေထာင္တန္အသစ္ထြက္ေတာ့ ေငြေစ်းကြက္က ပ်က္သလုိျဖစ္ေနၿပီ၊ ဒါ

တကယ္မထြက္ေသးဘူး၊ စသုံးၿပီဆုိရင္ေတာ့ ဒီထက္ထုိးက်ဦးမယ္၊ ကုန္သည္လည္း
လက္ထဲရွိတဲ့ပစၥည္း မေရာင္းရဲဘူး”ဟု ျမ၀တီနယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးဇုန္တြင္ ေငြလဲ
လွယ္ေသာလုပ္ငန္းကုိ လုပ္ကုိင္ေသာ ကုန္သည္တဦးကေျပာသည္။

ျမ၀တီနယ္စပ္ေငြလဲလွယ္ႏႈန္းမွာ ယမန္ေန႔က ျမန္မာေငြ ၁သိန္းလ်ွင္ ထုိင္းဘတ္၃၄၀၀ ခန္႔ရွိၿပီး၊
ယေန႔တြင္ ျမန္မာေငြ ၁သိန္းကုိ ထုိင္းဘတ္၃၁၅၀ ခန္႔ ျဖင့္ လဲလွယ္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ ျမ၀တီၿမိဳ႕မွ
ေရႊဆုိင္အမ်ားစုလည္း ေခတၱပိတ္ထားေၾကာင္း သိရသည္။
တရုတ္ျမန္မာ နယ္စပ္ရွိ ေငြလဲလွယ္ႏႈန္းမွာလည္း ယမန္ေန႔က ျမန္မာေငြ က်ပ္ ၁ သိန္း လ်ွင္

၆၃၅ယြမ္မွ ယေန႔ေငြလဲႏႈန္း သည္ ျမန္မာေငြ က်ပ္ ၁ သိန္းလ်ွင္ ယြမ္ ၆၁၀သာ ရေတာ့သည္ဟု
တရုတ္ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ အေရာင္းအဝယ္သမား တဦးက ေျပာသည္။
ေရႊ ႏွင့္ေငြေၾကးေစ်းကြက္ကုိ စစ္အစုိးရ အေနျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္ထား၍မရႏုိင္ေၾကာင္း၊ယင္းတုိ႔၏
တန္ဖိုးအေျပာင္းအလဲသည္ ျမန္မာက်ပ္ေငြတန္ဖိုးကုိ ထင္ဟပ္ေနေၾကာင္း၊ထုိသုိ႔ စစ္အစုိးရက
နည္းလမ္းတက်မဟုတ္ဘဲ ေငြေၾကးမ်ား ပုံႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ ေနျခင္းသည္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

154

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈမ်ားျမင့္မားလာၿပီး တုိင္းျပည္စီးပြားေရးကုိထိခုိက္လာႏုိင္ေၾကာင္း မက္ကိြဳင္းယား
တကၠ သိုလ္မွ ျမန္မာ့စီးပြားေရးကုိ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေနသည့္ ပါေမာကၡ မစၥတာ ေရွာင္တာနဲ
(Sean Turnell) က သုံးသပ္သည္။

ေလဆိပ္တြင္ ဖမ္းဆီးခံရသူကုိ ေဆးကုေပးရန္
လူ႔အခြင့္အေရးအဖဲြ႔ ေတာင္းဆုိ
FRIDAY, 25 SEPTEMBER 2009 18:56 ေအးလဲ့

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
80:2009-09-25-11-57-32&catid=1:news&Itemid=2

အာဏာပုိင္တုိ႔က အၾကမ္းဖက္သမားဟု စြပ္စဲြၿပီး ႏွိပ္စက္ညွဥ္းပန္းထားသည့္ ဒီမုိကေရစီအေရး
လႈပ္ရွားသူ ကိုညီညီေအာင္အား ေဆးကုသမႈေပးရန္ ႏိုင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ (AI)
က ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ေတာင္းဆိုလုိက္သည္။

AI အဖြဲ႔က ထုတ္ျပန္သည့္ ေၾကညာခ်က္တေစာင္တြင္ ကုိညီညီေအာင္ ဖမ္းဆီးခံရသည့္

အေစာပုိင္း ရက္မ်ားအတြင္း ၇ ရက္ခန္႔ အစားအစာ ေကၽြးေမြးမႈ မျပဳျခင္း၊ အိပ္ခ်ိန္မေပးဘဲ
စစ္ေဆး ေမးျမန္းျခင္း၊ ထုိးႀကိတ္ ႐ုိက္ႏွက္ျခင္း တုိ႔ကုိ ႀကဳံေတြ႔ခ့ဲရေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
ကိုညီညီေအာင္သည္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသားတဦးလည္း ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စက္တင္ဘာလ ၂၀

ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အေမရိကန္သံ႐ုံး အရာရိွတဦး သြားေရာက္ ေတြ႔ဆုံခြင့္ ရခ့ဲေၾကာင္း၊ ထုိသုိ႔
ေတြ႔ဆံုစဥ္ ကိုညီညီေအာင္က ႏွိပ္စက္ညွဥ္းပန္းခံရပုံကုိ ေျပာၾကားခ့ဲေၾကာင္း သိရသည္။
“ထုိသုိ႔ သြားေရာက္ ေတြ႔ဆုံခြင့္ ရၿပီးခ်ိန္မွ စ၍ အေမရိကန္သံရုံးသည္ အက်ဥ္းက်ခံ
အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား တဦး ႏွိပ္စက္ညွဥ္းပန္းခံရသည္ဟူေသာ အခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး

ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း စာတေစာင္ ေရးသားၿပီး ျမန္မာအစုိးရထံသုိ႔ ေပးပုိ႔ခ့ဲသည္” ဟု သံ႐ုံးမွ
ေျပာခြင့္ရ အရာရိွတဦးျဖစ္သူ Drake Weisert က ဧရာဝတီသို႔ ရွင္းျပခ့ဲသည္။
အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ခံယူထားေသာ ကုိညီညီေအာင္သည္ စက္တင္ဘာ ၃ ရက္ေန႔
ညေနပိုင္းက ဘန္ေကာက္မွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္ခ့ဲရာ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္တြင္
အာဏာပိုင္တုိ႔က ထိန္းသိမ္းခဲ့သည္။

အာဏာပုိင္တုိ႔က ထုိသုိ႔ ဖမ္းဆီးၿပီး ၃ ပတ္အၾကာတြင္ ကုိညီညီေအာင္သည္ အၾကမ္းဖက္
ေဖာက္ခြဲေရး သမားတဦးျဖစ္ေၾကာင္း စြပ္စြဲေျပာၾကားလုိက္သည္။
အၾကမ္းဖက္သမားအျဖစ္ စြပ္စဲြခံရသူမွာ ကုိညီညီေအာင္ တဦးတည္း မဟုတ္ေပ။ ျမန္မာျပည္မွ
ႏုိင္ငံေရးသမား အမ်ားအျပားသည္ ထုိသုိ႔ စြပ္စဲြခံရၿပီး အက်ဥ္းခ်ခံထားရသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

155

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ျမန္မာျပည္တြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၀၀၀ ၀န္းက်င္ရိွေၾကာင္း သိရသည္။ ၿပီးခ့ဲသည့္အပတ္က
ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား တခ်ဳိ႕ ျခြင္းခ်က္ျဖင့္ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာသည္။
ေဟာင္ေကာင္ႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ လူ႔အခြင့္အေရးအဖဲြ႔ တခုက ထုိသုိ႔ လြတ္ေျမာက္လာျခင္းကုိ
ႀကိဳဆုိလုိက္သည္။

“သုိ႔ေသာ္လည္း ထိုလြတ္ေျမာက္သူမ်ားသည္ စစ္ေၾကာေရး ကာလအတြင္း စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ႏွင့္
ရုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ႐ုိက္ႏွက္၊ ညႇဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္မႈမ်ား ႀကဳံေတြ႔ခ့ဲရေၾကာင္း” အာရွ လူ႔အခြင့္အေရး
ေကာ္မရွင္ (AHRC) က ၾကာသပေတးေန႔တြင္ သတင္း ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား၏ က်န္းမာေရးအတြက္ ကမၻာ့ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔က ၎တုိ႔ထံ သြားေရာက္
ေတြ႔ဆံုရန္ လိုအပ္ေၾကာင္းလည္း သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ကမၻာ့ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔သည္ ယခင္က ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားထံသုိ႔ သြားေရာက္ခြင့္ ရခ့ဲသည္။
သုိ႔ေသာ္လည္း ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ထုိသုိ႔ သြားေရာက္ခြင့္ ပိတ္ပင္ခံရသည္။

ခ်င္းမုိ္င္ရွိ ျမန္မာ႐ုံးမ်ား
ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားဝင္မည္ကို စုိးရိမ္ေန
FRIDAY, 25 SEPTEMBER 2009 18:18 သန္းထိုက္ဦး
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
77:2009-09-25-11-19-12&catid=1:news&Itemid=2

ထုိင္းႏိုင္ငံ ေျမာက္ပုိင္း ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ရိွ လူ႔အခြင့္အေရး ပညာေပးဌာန - ျမန္မာႏုိင္ငံ (HREIB) ရုံးကုိ
ထုိင္းအာဏာ ပုိင္မ်ားက ဒုတိယအႀကိမ္ ေရွာင္တခင္ ၀င္ေရာက္ စစ္ေဆးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါ ရုံးသို႔ ယေန႔ မြန္းလြဲပိုင္းတြင္ ယခင္က ၀င္ေရာက္စစ္ေဆး ေမးျမန္းခဲ့ေသာ

ထုိင္းအာဏာပုိင္ ၈ ဦးက ထပ္မံ ၀င္ေရာက္ခဲ့သည္ဟု HREIB ရုံးမွ ဒါရိုက္တာ ဦးေအာင္မ်ဳိးမင္းက
ဧရာ၀တီသို႔ေျပာသည္။
“အရင္က ေမးတဲ့အတိုင္းပဲ ေမးတာပါ၊ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား မရွိပါဘူး၊ ဒီအဖြဲ႔က ဘာလုပ္လဲ၊

ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ လုပ္လဲ၊ ဖမ္းဆီးမႈ သေဘာမ်ဳိးမဟုတ္ဘူး လာၾကည့္တဲ့သေဘာပါ”ဟု ၎က
ဆိုသည္။
ခ်င္းမုိင္အတြင္းရွိ ရုံးမ်ားကုိ ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားက သိရွိထားေၾကာင္း၊ ရုံးအတြင္း
တရားမ၀င္ေနထုိင္သူမ်ားရွိခဲ့ ေသာ္ ဖမ္းဆီးအေရးယူမည့္ အေျခအေနရွိေၾကာင္း သိရသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

156

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အတိုက္အခံရုံးမ်ားကုိ ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားက ေရွာင္တခင္ ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးမည္ဟူေသာ

သတင္းမ်ား က်ယ္ က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ယေန႔ ထြက္ေပၚေန၍ အမ်ားစုက စိုးရိမ္ေနၾကရာမွ ယခုကဲ့သို႔
၀င္ေရာက္စစ္ေဆးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ထို သတင္းမ်ားေၾကာင့္ ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕ အေျခစုိက္ ျမန္မာ့ ဒီမုိကေရစီ အေရးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး

လႈပ္ရွားသည့္ အဖဲြ႔ မ်ား၊သတင္းဌာနမ်ား အပါအ၀င္တျခားေသာ NGO ရုံးမ်ားမွာစိုးရိမ္ေနၾကၿပီး
တခ်ဳိ႕ရုံးမ်ား ပိတ္ထားၾကသည္။
ယင္း အတိုက္ခံရုံးမ်ားကုိ ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ထုိင္း အာဏာပုိင္မ်ား၏
အဖြဲ႔အစည္း အခ်င္းခ်င္း သေဘာထား ကြဲလြဲမႈမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု ေထာက္လွမ္းေရး ႏွင့္
နီးစပ္သည့္ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွ သိရသည္။

အတိုက္ခံရုံးမ်ားသို႔ ၀င္ေရာက္ စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရာတြင္ ေဒသခံရဲမ်ားႏွင့္ ေျမာက္ပုိင္း
ခရိုင္ရဲအရာရွိတခ်ဳိ႕ ပါ၀င္ပူးေပါင္း၍ စစ္ေဆးမည္ျဖစ္သည္ဟုလည္း ၎ နီးစပ္သည့္
အသိုင္းအ၀ိုင္းက ဆိုသည္။
ထုိသတင္းေၾကာင့္ အတိုက္အခံရုံး အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကုိလည္း ၎အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ နီးစပ္သည့္
တခ်ဳိ႕ ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားက အသိေပးၾကသည္ဟုလည္း သိရသည္။

ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕အေျခစိုက္သည့္ အတိုက္အခံရုံး (၁၂) ရုံးခန္႔ကုိ ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးရန္ရွိသည္ဟု
ထုိင္းအာဏာပိုင္မ်ား ႏွင့္ နီးစပ္သူ မ်က္ျမင္သက္ေသတဦးကေျပာျပသည္။
အမ်ဳိးသမီး သမဂၢ(BWU)၊ လူ႔အခြင့္အေရး ပညာေပးဌာန - ျမန္မာႏုိင္ငံ(HREIB)၊ တိုင္းရင္းသား
လူမ်ဳိးမ်ား ေကာင္စီ (ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ) (ENC)၊ MAP ေဖာင္ေဒးရွင္း၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ား
အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(ျမန္မာႏိုင္ငံ) (WLB)၊ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္း

ကာကြယ္ေရးအဖြဲ႔ (ERI)၊တုိင္းရင္းသား လူငယ္မ်ား အဖြဲ႔ (NY Forum)၊ ဒီမိုကရက္တစ္ ျမန္မာ့
အသံ(DVB)ႏွင့္ ရွမ္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ ရုံးမ်ား ပါ၀င္သည္ဟုလည္း ၎ မ်က္ျမင္က ဆိုသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလ ၁၃ ရက္ေန႔၌ ထိုင္းအာဏာပုိင္မ်ားက BWU ရုံး၏ လုပ္ငန္းမ်ား
တည္ရိွရာ ေနရာ တခ်ဳိ႕ကုိ ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးခ့ဲရာ အမ်ဳိးသမီး ၁၀ ဦး ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည္။
ဖမ္းဆီး ခံရသူမ်ားအနက္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ တရား၀င္ ေနထုိင္ခြင့္ လက္မွတ္
ကိုင္ေဆာင္ထားသူမ်ားကုိ နာရီပုိင္း အတြင္း ျပန္ လႊတ္ေပးခ့ဲေသာ္လည္း ၎ အမ်ဳိးသမီး ၁၀ ဦးကုိ
ထုိင္းႏိုင္ငံအတြင္း တရားမ၀င္ ေနထုိင္မႈျဖင့္တ ရက္ခန္႔ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းထားၿပီးမွ
ျပန္လည္လႊတ္ေပးခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

အထိန္းအသိမ္းခံခဲ့ရသည့္ အမ်ဳိးသမီး ၁၀ ဦးသည္ BWU အဖဲြ႔က စီစဥ္သည့္ စြမ္းရည္ျမႇင့္တင္ေရး

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

157

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
သင္တန္းတြင္ တက္ေရာက္ေနသူမ်ား ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။
ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ရွိ အတိုက္အခံရုံးမ်ားၾကားတြင္ စစ္အစိုးရ အာဏာပုိင္မ်ား၏ သတင္းေပးမ်ား
ရွိႏိုင္သည့္အတြက္ ယခု ကဲ့သို႔ ဖမ္းဆီးခိုင္းျခင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟုလည္း ျမန္မာ့အေရး
ေလ့လာသူမ်ား သံုးသပ္ၾကသည္။

အတိုက္အခံ သတင္းရပ္ကြက္မ်ား အဆိုရ ျမန္မာ စစ္အစိုးရက လာမည့္ ၂၀၁၀
ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္၍ တုိင္းရင္းသားအမ်ားစု အပါအ၀င္
တခ်ိဳ႕အတိုက္အခံမ်ားကုိလည္း ဖိအားေပးသည့္အေနျဖင့္ ယခု ကဲ့သို႔

လုပ္ေဆာင္ေနသည္ဟုလည္း အတိုက္ခံ အသိုင္းအ၀န္းတြင္ အမ်ဳိးမ်ဳိး
ေ၀ဖန္ေျပာဆိုေနၾကဆဲျဖစ္သည္။
ထို႔အျပင္ လြန္ခဲ့သည့္ ၁၆ ရက္ေန႔က Mae Sariang အေျခစိုက္သည့္ Karen Teachers Working
Group (KTWG)၊ ကရင္အမ်ဳိးသမီး အစည္းအရုံး(KWO) ႏွင့္ Karen Office for Relief and
Development (KORD) ရုံးမ်ားသို႔ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ား ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးခဲ့ေသးသည္။
သို႔ရာတြင္ မည္သူ႔ ကိုမွ် ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္း မရွိဟု သိရသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ေနာက္ပုိင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ သက္ဆင္ရွင္နာဝပ္ အစုိးရ လက္ထက္တြင္
ထုိင္းႏုိင္ငံရိွ ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားက လုံၿခဳံေရး အေျခအေန စုိးရိမ္ရသျဖင့္
ရုံးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ရက္သတၱပတ္ေပါင္း အတန္ၾကာ ရပ္ဆုိင္းထားခ့ဲဖူးသည္။
ဤအေတာအတြင္း ႏုိင္ငံတကာ လူ႔အခြင့္အေရး အဖဲြ႔မ်ား၊ အေနာက္ႏုိင္ငံ အစုိးရမ်ားက
ထုိင္းႏုိင္ငံရိွ ျမန္မာ့ အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား၏ လုံၿခဳံေရးအတြက္ စုိးရိမ္ေၾကာင္း
ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားၾကသည္။

သံတမန္မ်ား၏ အဆုိအရ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရိွ အေနာက္ႏုိင္ငံ သံတမန္အသိုင္းအဝန္းကလက္ရိွ
အေျခအေနကုိ အနီးကပ္ေစာင့္ ၾကည့္ေနၿပီး တခ်ိဳ႕ေသာ သံရံုးမ်ားက ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕

အဖမ္းအဆီးသတင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ထုိင္း အာဏာပိုင္မ်ားကို သံတမန္ေရးရာအရ စံုစမ္းမႈမ်ား
ျပဳခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အဖိဆစ္ ေဝ့ခ်ာခ်ီဝ လက္ထက္တြင္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီအေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး
ယခင္က ေႏွာင့္ယွက္မႈ မရွိခဲ့ဘူးေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

158

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

အေမရိကန္ ေပၚလစီသစ္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႀကိဳဆို
FRIDAY, 25 SEPTEMBER 2009 17:36 ကိုေထြး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
76:2009-09-25-10-37-38&catid=1:news&Itemid=2
အေမရိကန္အစိုးရ အေနျဖင့္ စစ္အစုိးရႏွင့္ တိုက္ရိုက္ ဆက္ဆံမည္ ဆိုျခင္းကို

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ႀကိဳဆိုလုိက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားႏွင့္လည္း ေတြ႔ဆုံ
ေဆြးေႏြးရန္ လိုသည္ ဟု ေျပာေၾကာင္း ေရွ႕ေနျဖစ္သူ ဦးဉာဏ္၀င္းက ေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူမ၏ ေရွ႕ေန ၄ ဦးႏွင့္ ယမန္ေန႔က ေတြ႔ဆုံရာတြင္ ယင္းကဲ့သို႔
ေျပာၾကားလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

“မစၥ ကလင္တန္က တားျမစ္ပိတ္ဆို႔မႈလည္းလုပ္မယ္၊ တိုက္ရိုက္လည္း ဆက္ဆံမယ္ ဆုိတာနဲ႔
ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တုိက္ရိုက္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးတယ္ဆိုတာ

ေကာင္းတာပဲတဲ၊ သူလည္း အၿမဲတမ္း ေျပာတာပဲတဲ၊ ဒါေပမယ့္ ေတြ႔ဆုံတဲ့ေနရာမွာ ဒီမိုကေရစီ
အင္အားစုမ်ားနဲ႔လည္း ေဆြးေႏြးဖို႔ လိုတယ္လို႔ မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္” ဟု ဦးဉာဏ္၀င္းက
ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။
ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ စည္းကမ္းခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မရွင္းလင္းသည္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာကို
စာေရး ေမးျမန္းရန္ႏွင့္ ေအာက္တိုဘာ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ခ်မွတ္မည့္ အယူခံႏွင့္ ပတ္သက္၍
ခ်မွတ္ေသာ အမိန္႔အေပၚ ေဆာင္ရြက္သင့္သည္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ရန္ အတြက္
ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း ၎က ဆက္လက္ေျပာဆုိသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အဆိုပါ သေဘာထားသည္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD၏
သေဘာထား ျဖစ္ေၾကာင္း NLD ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႔၀င္ ဦးအုန္းႀကိဳင္က ေျပာသည္။
“ဒီေန႔ ဗဟိုအလုပ္ေဆာင္အဖြဲ႔၀င္ေတြနဲ႔ ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႔ေတြ ေတြ႔ဆုံတဲ့ အခါ

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သေဘာထား အတိုင္းပဲလို႔ က်ေနာ္တို႔က သေဘာထားလိုက္ပါတယ္၊
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ဦးအုန္းႀကိဳင္က
ေျပာသည္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ေျပာင္းလဲလိုက္သည့္ မူ၀ါဒႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အေမရိကန္သံ႐ုံး ယာယီတာ၀န္ခံက အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ႐ုံးကုိ
ယမန္ေန႔က လာေရာက္ ရွင္းျပခဲ့ ေၾကာင္း သိရသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

159

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
“မေန႔က အေမရိကန္ ေကာင္စစ္၀န္္၊ ႏိုင္ငံေရးဌာနခြဲ သံမႉး လာၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဗဟုိေကာ္မတီ
(CEC)အဖြဲ႔၀င္ တခ်ိဳ႕နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ အပါအ၀င္ ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ၀င္တခ်ိဳ႕နဲ႔ေတြပါတယ္၊

နယူးေယာက္ ျမန္မာ့မိတ္ေဆြႏိုင္ငံမ်ား အစည္းအေ၀းမွာ ေျပာၾကားမယ့္ မိန္႔ခြန္းကို က်ေနာ္တို႔ကို
လာၿပီးေတာ့ ရွင္းျပပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ကလည္း မရွင္းလင္းတာေတြ ျပန္ေမးတယ္၊
ေဆြးေႏြးၾကတယ္၊ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ သေဘာထားကို ေျပာပါလို႔ ေျပာတယ္၊

က်ေနာ္တို႔က ဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ၀င္ေတြ မစုံေသးဘူး၊ အားလုံးစုံမွ ညိႇႏႈိင္းၿပီးမွွ
ျပန္ေျပာလို႔ရမယ္ ေျပာလိုက္တယ္”ဟု ဦးအုန္းႀကိဳင္က ေျပာျပသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ႏွင့္ ဦးတင္ဦး အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ အျမန္ဆုံး
ျပန္လႊတ္ေပးရန္ NLDက စစ္အစုိးရကို ယခင္ ရက္ပိုင္းက ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္
ေတာင္းဆုိထားသည္။

ေရြးေကာက္ပြဲ ႏုိင္မည္ဟု တစည ယုံၾကည္
FRIDAY, 25 SEPTEMBER 2009 17:26 ေအာင္သက္ဝိုင္း

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
75:2009-09-25-10-30-04&catid=1:news&Itemid=2
စစ္အစုိးရ၏ ၂၀၁၀ ေကာက္ပြဲတြင္ တုိင္းရင္းသား စည္းလုံးညီညြတ္ေရး ပါတီ (တစည) က

၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပဳိင္ မည္ျဖစ္ၿပီး အမတ္ေနရာ အမ်ားအျပား ရရွိႏုိင္မည္ဟု ယုံၾကည္ေၾကာင္း
တစည တြဲဖက္အေထြေထြ
အတြင္းေရးမႉး

ဦးခင္ေမာင္ႀကီးက
ေျပာဆိုသည္။

တစည ပါတီ ၂၁ ႏွစ္ေျမာက္
အခမ္းအနား (ဓာတ္ပုံ ဧရာဝတီ)

ယမန္ေန႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္
ျပဳလုပ္သည့္ လူ ၇၀၀

ခန္႔တက္ေရာက္ေသာ တစည
ပါတီ၏ ၂၁ ႏွစ္ေျမာက္
အထိမ္းအမွတ္

အခမ္းအနားတြင္ ဤကဲ့သို႔ ေျပာၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု အခမ္းအနား တက္ေရာက္ခဲ့သူ တဦး က
ေျပာသည္။
စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ

(မဆလ) ၏ အေမြကုိ ခံယူလ်က္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ တစည ပါတီသည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

160

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အမတ္ေနရာ ၃၀၀ ေက်ာ္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပဳိင္မည္ ျဖစ္ၿပီး အမတ္ေနရာ အမ်ားအျပား
အႏုိင္ရရွိႏုိင္ေသာ အလားအလာ ေကာင္းမ်ားေတြ႕ရွိ ေနရၿပီဟုလည္း ဦးခင္ေမာင္ႀကီးက
ဆက္လက္ေျပာသည္။

တစည ပါတီ ဥကၠ႒ ဦးထြန္းရီကလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ရွိေနေသာ ႏုိင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားသည္
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ကို ဒီမိုကေရစီ ရရွိႏုိင္ေသာ အခြင့္အေရးအျဖစ္ ရႈျမင္လ်က္ အစုိးရႏွင့္အတူ
ပူးေပါင္းပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ၾကရန္ အေရးႀကီးေၾကာင္း၊ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ပါတီစုံဒီမိုကေရစီ

အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး ေအာင္ျမင္ေရးသည္ တစည ပါတီ၏ မူ၀ါဒသေဘာထား
တရပ္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ယင္း အခမ္းအနားတြင္ ေျပာသည္။
“၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေမာ္ကြန္းတင္ အေျပာင္းအလဲမွာ ျပည္သူေတြ အာဏာပိုင္စုိးေရးအတြက္
အေျခခံဥပေဒနဲ႔ အညီ အစိုးရသစ္အဖြဲ႕အျမန္ဆုံးေပၚထြန္း လာေရးေဆာင္ရြက္သြားရမွာ
ျဖစ္ပါတယ္”ဟု ဦးထြန္းရီက ေျပာ ဆုိသြားသည္။
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာကလည္း လက္ခံထားသည့္အတြက္
ယခု အေျခ အေနကို လက္ခံၿပီးပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္သည္ဟု ဦးခင္ေမာင္ႀကီး က
ဆက္လက္ေျပာသည္။

တစည ပါတီသည္ ႏုိင္ငံအႏွံ႔အျပားတြင္ ပါတီ၀င္မ်ား ျဖန္႔က်က္၍ စည္းရုံးေရး
လုပ္ငန္းမ်ားကိုေဆာင္ရြက္ ထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ပါတီ၀င္အင္အား ေလးသန္းခန္႔
ရွိေနေသာေၾကာင့္၂၀၁၀

ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ရန္ အဆင္
သင့္ျဖစ္ေနေၾကာင္းလည္း
၎က ဆိုသည္။

ပါတီဥကၠ႒ဦးထြန္းရီ
အခမ္းအနား

တက္ေရာက္လာသည္ကို
တစည ပါတီဝင္မ်ားက

ႀကိဳဆုိေနၾကစဥ္ (ဓာတ္ပုံ ဧရာဝတီ)
လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၉၀ ျပည့္

ပါတီစုံအေထြေထြေ႐ြးေကာက္ပြဲ
တြင္ မဲဆႏၵနယ္ေျမ ၄၈၅ ခုရွိရာတြင္ တစည ပါတီ အေနျဖင့္ မဲဆႏၵနယ္ ၁၀ ခုတြင္ အႏိုင္ရၿပီး
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(NLD)က ၃၉၂ ေနရာတြင္ ႏုိင္ ေသာေၾကာင့္ မဲအမ်ားဆုံးျဖင့္
အႏုိင္ရရွိခဲ့သည္။
၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ေရြး ေကာက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္မဲေပးခဲ့သည့္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

161

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေက်ာင္းသားေဟာင္းတဦး က “၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက တစညပါတီကုိ မဆလ
ပါတီဆိုၿပီးလူေတြက မဲမေပးခဲ့ ၾကဘူး။ တစညကို မဲေပးတာက စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို

ေထာက္ခံတာ၊ အာဏာရွင္ စနစ္သက္ဆိုးရွည္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ စီမံ တာပဲ လို႔ ျပည္သူအမ်ားစုက
မွတ္ယူခဲ့တယ္။ ယေန႔တစညပါတီလည္း ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းအရေရာ၊ မူ၀ါဒပုိင္း အရေရာ
ဘာေျပာင္းလဲမႈမွ ရွိမလာေသးဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္”ဟု ေျပာသည္။

တစညပါတီသည္ ၉၀ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးခ်ိန္မွစတင္ၿပီး ယေန႔အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ အတြင္း
စစ္အစုိးရ၏ ျပည္သူ လူထုအေပၚ ႀကီးမားသည့္ ဖိႏွိပ္ညွဥ္းပန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းကို ေ၀ဖန္မႈမရွိ
ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ စစ္အစုိး ရ ၏မွားယြင္းေသာ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရး မူ၀ါဒမ်ားကိုလည္း
တစုံတရာေထာက္ျပေျပာဆို ခဲ့ျခင္းမရွိခဲ့ေၾကာင္း ၎က ဆိုသည္။

တစည ပါတီတြင္စစ္တပ္အရာရွိႀကီးမ်ားဦးေဆာင္ပါ၀င္ၿပီး ပါတီ၏ထိပ္တန္း
ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕သည္ ယေန႔ စစ္အာဏာရွင္ေခါင္းေဆာင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္အတူ
မဆလ ပါတီတြင္ ထိပ္ပိုင္းတာဝန္ရွိသူမ်ား အျဖစ္

ပူးတြဲတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္ဟုလည္း သိရွိရသည္။
တစညပါတီကို ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ျပည္တြင္းမွ ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးတဦးျဖစ္သူ အမ်ဳိးသားေရးဦး၀င္းႏုိင္ကလည္း ၂၀၁၀ ေနာက္ပုိင္း
ျဖစ္ေပၚ သည့္ အစိုးရသစ္တြင္ တပ္မေတာ္က အမတ္ေနရာ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ရယူထားၿပီး စစ္တပ္
ၾသဇာခံပါတီမ်ား ကလည္း ၀င္ေရာက္အေရြးခံမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္

ဒီမုိကေရစီဘက္ေတာ္သားမ်ား ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏုိင္ ရရန္ခဲယဥ္းသည္ဟု ေျပာဆိုထားသည္။

မေလးရွား အက်ဥ္းစခန္းရွိ ျမန္မာမ်ား
ထပ္မံေသဆုံး

FRIDAY, 25 SEPTEMBER 2009 17:20 သန္းထိုက္ဦး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
74:2009-09-25-10-20-51&catid=1:news&Itemid=2

မေလးရွား ႏိုင္ငံတြင္ အထိန္းသိမ္းခံေနရသူ ျမန္မာအလုပ္သမား မ်ားသည္ အဖ်ားေရာဂါ
တမ်ဳိးေၾကာင့္ ေသဆံုး သူ စုစုေပါင္း (၈) ဦး ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ၎စခန္းမွ ထိန္းသိမ္းခံရသူ တဦးက
ေျပာသည္။

အဆိုပါ ေသဆံုးသည့္ အလုပ္သမားမ်ားသည္ ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႕ႏုိင္ငံတကာ ေလဆိပ္အနီးရွိ
ထိန္းသိမ္းေရးစခန္း တရားမ၀င္ေနထုိင္မႈမ်ားျဖင့္ ထိန္းသိမ္းခံေနရသူမ်ားျဖစ္ၿပီး ၎တို႔သည္
ပူထရာဂ်ာရာ ေဆးရုံတြင္ ေသဆံုးခဲ့ ျခင္းျဖစ္သည္ဟု အထိန္းသိမ္းခံေနရသည့္ ကုိေက်ာ္စိုးက

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

162

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဧရာ၀တီသို႔ေျပာသည္။
“ေျခေထာက္ေတြလက္ေတြေဖာ၊မ်က္ႏွာေတြ ေဖာၿပီးေတာ့ ေဆးရုံေရာက္တယ္၊တရက္ပဲခံတယ္၊
အဲဒီလို ေသဆံုး သြားၾကတာမ်ားတယ္၊ ေသဆံုးသြားတဲ့လူေတြကုိ ေထာင္အာဏာပုိင္ေတြက
ေျပာျပလို႔ သိရတယ္”ဟု ၎ ကိုေက်ာ္စိုးက ဆိုသည္။

ယခု ေရာဂါသည္ အဖ်ား၀င္ၿပီး ထမင္းစားခ်င္စိတ္ မရွိျခင္း၊ ခႏၶာကိုယ္ ေဖာေယာင္လာျခင္း စသည့္
လကၡဏာ မ်ား ျဖစ္ေပၚလာေၾကာင္း ယင္းစခန္းအတြင္း အထိန္းသိမ္းခံေနရသူမ်ားက ေျပာသည္။
ေသဆံုးသူ၏ ေရာဂါ အတိအက်ကို မသိရွိရေသးေသာ္လည္း ထိန္းသိမ္းခံေနရသည့္ ျမန္မာ
အလုပ္သမားအမ်ား စုက ၾကြက္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေရာဂါျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆိုေနၾကသည္။
အလားတူပင္ ယခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလက ထိန္းသိမ္းေရး စခန္းတခုတြင္ ကုိေပါ ႏွင့္ ကုိေက်ာ္စြာ

အမည္ရိွ ျမန္မာ ျပည္သားအလုပ္သမား ၂ ဦး ေသဆုံးခ့ဲၿပီးေနာက္ပုိင္း ယခုကဲ့သို႔ ေသဆံုးမႈမ်ား
ေပၚေပါက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိထိန္းသိမ္းေရး စခန္းတြင္းရွိသူမ်ားသည္ မေလးရွားတြင္ တရား၀င္ စာရြက္စာတမ္း မရိွဘဲ
ေနထုိင္၊ အလုပ္လုပ္ ကုိင္မႈျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံထား ရသူမ်ားျဖစ္သည္။ ၎တို႔အထဲတြင္
ျမန္မာျပည္သား အမ်ားစုပါ၀င္ေနေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

အထိန္းသိမ္းခံထားရသူမ်ား အတြက္ ေနရာ ထုိင္ခင္းလည္း အလုံ အေလာက္ မရွိဘဲ
အထိန္းသိမ္းခံရစဥ္ အႏုိင္ က်င့္ ႏွိပ္စက္မႈမ်ားရွိသည္ဟူေသာ သတင္းမ်ားလည္း မၾကာခဏ
ထြက္ေပၚလ်က္ ရိွသည္။
ျမန္မာသံရုံး၏ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ အားနည္းေသာေၾကာင့္ ထိန္းသိမ္းခံေနရေသာ

ျမန္မာျပည္သားမ်ားကုိ ေန ရပ္ရင္းသုိ႔ ျပန္လည္ ပုိ႔ေဆာင္ေရး အစီအစဥ္မွာ ၾကန္႔ၾကာေနရျခင္း
ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္မွ စတင္ၿပီး မေလးရွားအစုိးရက RELA တပ္ဖဲြ႔ဝင္မ်ားအား (လဝက) အခ်ဳပ္ခန္းမ်ားကုိ
ကြပ္ကဲရန္၊

တရားမဝင္ ႏုိင္ငံျခားသား အလုပ္သမားမ်ားကုိ ဖမ္းဆီးရန္ တရားဝင္ လုပ္ပုိင္ခြင့္ေပးထားေၾကာင္း
သတင္းမ်ား ေဖာ္ျပခ်က္အရ သိရွိရသည္။
မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ လူ႔အခြင့္အေရး စံခ်ိန္မွာ
နိမ့္က်ေနေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံျခား သားမုန္းတီးမႈလည္း အလြန္မ်ားေၾကာင္း၊ထုိသုိ႔ မုန္းတီးမႈေၾကာင့္
ျပႆနာမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း ၾကားသိရ သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ စီးပြားေရး အဆင္မေျပသျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံမ်ားသုိ႔ သြားေရာက္ အလုပ္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

163

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လုပ္ကုိင္သူေပါင္း သန္းႏွင့္ခ်ီၿပီး ရိွေနသည္။ အထူးသျဖင့္ မေလးရွား ႏွင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔
သြားေရာက္ေလ့ရိွသည္။

ရန္ကုန္က မိန္းကေလးေတြ
တုိးတက္ေနၿပီလား
FRIDAY, 25 SEPTEMBER 2009 17:15 သဲသဲ
ယခုေနာက္ပိုင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန မိန္းကေလး ငယ္မ်ားၾကား၌ ရင္ဟုိက္အက်ႌ၊ လက္တလုံးႀကိဳးႏွင့္
လက္တထြာ ေက်ာ္ခန္႔သာရွိေသာ ေဘာင္းဘီအတုိ အကပ္မ်ား ၀တ္ဆင္လာၾက ေၾကာင္း
သိရသည္။

မၾကာေသးခင္က က်င္းပခဲ့သည့္
ရန္ကုန္ကြန္ပ်ဴတာျပပြဲတြင္

ျမန္မာေမာ္ဒယ္ မိန္းကေလးမ်ားကို
ဤသို႔ ျမင္ေတြ႕ရသည္ (ဓာတ္ပံု ေအပီ)

၂၀၀၇၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္
၀န္းက်င္ကာလမ်ားမွ စတင္ကာ
ယခုကဲ့သို႔ မိန္းကေလးမ်ား၏

၀တ္စားဆင္ယင္ပုံမ်ား ေျပာင္း
လဲလာသည္ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံမ်ားက
ေျပာသည္။

“ကမာရြတ္၊ ဒဂုံစင္တာ၊
ေက်ာက္ေျမာင္း အဲဒီေတြဘက္

သြားၾကည့္လုိက္ရင္ မျမင္ခ်င္မွ အဆုံးပဲ၊
တခ်ိဳ႕က စကတ္တုိ၊ တခ်ိဳ႕
ေဘာင္းဘီတုိ အစုံပါပဲ” ဟု

ေက်ာက္ေျမာင္းေန လူငယ္တဦးက
ဧရာ၀တီကုိေျပာသည္။
ယင္းကဲ့သုိ႔ ၀တ္ဆင္ျခင္းမ်ားကုိ ယခင္

၂၀၀၂- ၂၀၀၃ ၀န္းက်င္ သႀကၤန္ကာလမ်ား၌ အင္းလ်ားလမ္း၊ တကၠသုိလ္ ရိပ္ သာလမ္း

စသည္တို႔တြင္ေနထုိင္ေသာ ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္သူမ်ားက သႀကၤန္မ႑ပ္မ်ားေပၚမွ ေရပက္ရင္း
၀တ္ဆင္ လာခဲ့ၾကသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

164

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
သာမန္ အခ်ိန္တြင္ ခ်မ္းသာသည့္ အသုိင္းအ၀န္းမွ သားသမီးမ်ားက ႏုိက္ကလပ္ စသည့္

ေနရာမ်ားသုိ႔ သြားေရာက္မွသာ ၀တ္ဆင္ေလ့ရွိသည့္ အတို၊ အျပတ္မ်ားကို ယခုေနာက္ပိုင္း
ဘတ္(စ္)ကား တိုးစီး ေနရသည့္ မိန္ကေလးမ်ားလည္း ၀တ္ဆင္လာသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။
“ကုိယ္နဲ႔ လုိက္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ လုိက္တယ္ မလုိက္ဘူးကုိ မစဥ္းစားဘဲ ေပၚသမွ်
ေလွ်ာက္၀တ္ ေနလုိ႔ ဘယ္ ျဖစ္မလဲ။ ေခတ္မီယုံတင္မကဘဲ ေခတ္လြန္ေနရင္ မေကာင္းဘူးေလ၊
အထူးသျဖင့္ ဘတ္(စ္) ကားစီးေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြအတြက္ေတာ့ မေကာင္းပါဘူး”
ဟုရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန လူငယ္ တဦးက ေ၀ဖန္သည္။
ရန္ကုန္၊ ယုဇနပလာဇာမွ အ၀တ္အထည္ အေရာင္းဆုိင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးတဦးက “အခုဆုိရင္
ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အရွည္ကုိ ၀ယ္မယ့္သူေတာင္ မရွိသေလာက္ပါပဲ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြဆုိ
တထြာေလာက္ပဲ ရွိတဲ့ေဘာင္းဘီေတြပဲ ၀ယ္ၾကေတာ့တယ္။ အရွည္၀ယ္မယ္ ဆုိရင္လည္း

အသားကပ္ အရွည္ေလာက္ပဲ ၀ယ္ၾက၀တ္ၾကတယ္။ ခႏၶာကုိယ္ကို ေပၚေစတဲ့ စတုိင္မ်ိဳးကုိပဲ
ေရြးလာၾကတယ္” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန မိန္းကေလးမ်ား၏ ၀တ္စားဆင္ယင္ပုံကုိ ရွင္းျပသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ အိမ္နီးခ်င္း ထုိင္းႏုိင္ငံ၏ ၀တ္စားဆင္ယင္ပုံမ်ားကုိ အတုယူ
၀တ္ဆင္လာၾကသည္ ဟုလည္း
၎ကဆိုသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ မိန္းကေလးမ်ား
ယခုကဲ့သို႔ ဝတ္စားဆင္ယင္ပံု
ေျပာင္းလဲလာၿပီ (ဓာတ္ပံု ကိုခိုင္/ဧရာဝတီ)
“လူငယ္ေတြက လြတ္လပ္၊
ေပါ့ပါးတာကုိ

ႀကိဳက္ၾကတာကုိး။ အဲဒီေတာ့
ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြက

ဖက္ရွင္လည္းက် လူလည္း
သက္သာေအာင္လုိ႔
ႀကိဳးတေခ်ာင္းတုိ႔
ေဘာင္းတီတုိတုိ႔

၀တ္လာၾကတာေပါ့။ ရာသီဥတုကလည္း ပူတာကိုး” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ဂ်ာနယ္လစ္တဦးက
ဧရာ၀တီကုိေျပာသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန အမ်ိဳးသမီးဘေလာ့ဂါ နန္းညီကလည္း “ဒီလုိမ်ိဳး၀တ္စားတာနဲ႔ ကိုယ့္ကုိကုိယ္
ေခတ္မီေနပါၿပီ၊ တုိးတက္ေနပါၿပီလုိ႔ ေျပာလုိ႔မရပါဘူး။ တကယ္တမ္း ေခတ္မီ၊

တုိးတက္တယ္ဆုိတာ ကမၻာ့အေရး၊ ျမန္မာ့အေရးကို စိတ္၀င္းစားတဲ့ လူငယ္မိ္န္းကေလးေတြ၊

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

165

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
က်န္းမာေရးအသိအတြက္ ႀကိဳးစားေလ့လာေနသူေတြစသျဖင့္ ရွိတယ္။ အဲဒီလုိလူမ်ိဳးေတြရဲ႕
၀တ္စားဆင္ယင္မႈကိုၾကည့္ရင္ ဆန္းျပားမႈဆုိတာမရွိဘူး၊ ေခတ္ေနာက္ျပန္လည္းမဆြဲဘူး၊
ေခတ္လည္း မလြန္ဘူး။ လူက မဆန္းျပားေပမယ့္ သူတုိ႔ရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြက
အၿမဲဆန္းျပားေနပါတယ္” ဟု ၎၏အျမင္ကို ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္တြင္ ေနထိုင္ေသာ မိန္ကေလးမ်ားအတြက္ ယင္းကဲ့သုိ႔၀တ္စားပုံမ်ားမွာ

ပတ္၀န္းက်င္ အေန အထားအရ အဆန္းတၾကယ္ မျဖစ္ေသာ္လည္း ၿမိဳ႕စြန္၊ ၿမိဳ႕ဆင္ေျခဖုံး
ကဲ့သုိ႔ေသာ ေနရာမ်ိဳးတြင္ ေနထိုင္ေသာ မိန္းကေလးမ်ားမွာ ယင္းကဲ့သုိ႔ ၀တ္ဆင္ခ်င္ေသာ္လည္း
ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ ေပၚေပၚထင္ထင္ မ၀တ္ရဲၾကေၾကာင္း ေျမာက္ဒဂံု ရပ္ကြက္တခုတြင္
ေနထိုင္ေသာ အမ်ိဳးသမီးတဦးက ဆုိသည္။

“တခ်ိဳ႕ဆုိ အိမ္ကထြက္ရင္ ေအာက္က ေဘာင္းဘီအတုိကုိ အေပၚက ထဘီထပ္၀တ္ၿပီး
ထြက္သြားတယ္။ အျပင္္ ေရာက္လုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ၿပီဆုိေတာ့မွ အေပၚက ထဘီကုိခြ်တ္ၿပီး
ေဘာင္းဘီအတုိနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားတယ္။
အိမ္ ျပန္ေတာ့မယ္ဆုိေတာ့မွ
ထဘီျပန္၀တ္တယ္ေလ။

ပတ္၀န္းက်င္က ကဲ့ရဲ႕မွာစုိးလုိ႔တဲ့” ဟု
သူက ဆက္ေျပာသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းတြင္ ေစ်းဝယ္လာသည့္
မိန္းကေလး တဦး (ဓာတ္ပံု ကိုခိုင္/ဧရာဝတီ)

“အရင္က က်ေနာ့္သမီး ေဘာင္းဘီရွည္
အက်ပ္ေတြ၀တ္ေတာ့က်ေနာ့္မွာမႀကိဳ

က္လုိ႔ ေျပာလုိက္ရတာ။အခုေခတ္ မိန္း
ကေလးေတြရဲ႕

၀တ္ဆင္ပုံေတြကိုျမင္ေတာ့မွပဲ ေၾသာ္
ငါ့သမီး၀တ္တာမွ

ေတာ္ေသးပါလားလုိ႔ေတြးမိသြားတယ္”
ဟု ရန္ ကုန္ၿမိဳ႕ေန ဖခင္တဦးက
ဧရာ၀တီကုိေျပာသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံ အမ်ိဳးသမီးတဦးကလည္း
ဘတ္ (စ္) ကားေပၚတြင္

ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရေသာ စကတ္တိုဝတ္
မိန္းကေလးတဦး အျဖစ္အပ်က္ကို
ေျပာျပသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

166

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
“ဘတ္(စ)ကား ေပၚ တက္လာတဲ့ ေကာင္မေလး စကတ္က ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ တုိတယ္။
စပယ္ယာကုိ ပုိက္ဆံေပးဖုိ႔ အိတ္ထဲက အထုတ္ ေအာက္ကုိျပဳတ္က်သြားေတာ့

ငုံ႔ေကာက္လုိက္တာ တကားလုံးရဲ႕ မ်က္လုံးေတြက ေကာင္မေလး ဆီကုိ ေရာက္သြားေတာ့ တာပဲ။
က်မလည္း မေနႏုိင္ေတာ့ ထုိင္ရာကထၿပီး ကြယ္ေပးလုိက္ရတယ္” ဟု ၎က ဆိုသည္။
ဖက္ရွင္ ဒီဇုိင္းဆုိသည္မွာ ေခတ္အလုိက္ အၿမဲတမ္းေျပာင္းလဲေနၿပီး ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဖက္ရွင္ကို
ခြဲျခား၍ မရေၾကာင္း၊ အဓိကအားျဖင့္ မိမိ ေနပုံထုိင္ပုံ သြားပုံလာပုံႏွင့္ မိမိ သြားမည့္

ေနရာေဒသအလိုက္ ဝတ္စားဆင္ယင္သင့္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန ဒီဇုိင္နာ သက္ႏွင္းေအးက
ဖက္ရွင္၀တ္စားဆင္ယင္ယုံႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သုံးသပ္သည္။
“ကုိယ္က ဘတ္(စ္) ကားနဲ႔သြားမွာလား၊ လူေတြ အမ်ားဆုံး ထုိင္တတ္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္လုိ
ေနရာမ်ိဳးေတြကို ျဖတ္သြားရမွာလား၊ စသျဖင့္ စဥ္းစားသင့္တယ္။ ဒါေတြေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့
၀တ္သင့္ပါတယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။

အေမရိကန္၏ ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာ မူ၀ါဒသစ္
ေပၚထြက္

THURSDAY, 24 SEPTEMBER 2009 19:09 ဧရာဝတီ
အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသည္ ျမန္မာျပည္အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးျခင္း ႏွင့္

ပိတ္ဆုိ႔ ဒဏ္ခတ္ျခင္း တုိ႔အား တၿပိဳင္နက္ က်င့္သုံးမည့္ မူ၀ါဒကုိ ကုိင္စဲြသြားမည္ဟု ႏုိင္ငံျခားေရး
၀န္ႀကီး မစၥ ဟီလာရီ

ကလင္တန္က ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္
ေျပာလုိက္သည္။
ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး မစၥ
ဟီလာရီ ကလင္တန္ (ဓာတ္ပံု AFP)
“ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေရးလုပ္ၿပီး
ပိတ္ဆုိ႔ဒဏ္ခတ္တာကုိ
မလုပ္ဘူးဆုိရင္ေတာ့

မွားမွာပဲလုိ႔ ယူဆပါတယ္၊
ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕ကုိ

ဆက္သြားတ့ဲအခါ
ဒီနည္းလမ္း၂ခုစလုံးကုိ ကုိင္စဲြသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု မစၥ ကလင္တန္က ကုလသမဂၢက
စီစဥ္သည့္ ျမန္မာ့ မိတ္ေဆြႏုိင္ငံမ်ား အစည္းအေ၀းအၿပီး သတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆုံရာတြင္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

167

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ထုိသုိ႔ ေျပာလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။
အေမရိကန္၏ မူ၀ါဒသည္ အမ်ားယုံၾကည္လက္ခံမႈ၊ ဒီမုိကေရစီသုိ႔ေျပာင္းလဲမႈ၊
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ခ်က္ခ်င္း လြတ္ေျမာက္လာမႈ၊
ေလးနက္သည့္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမႈတုိ႔အတြက္ ျဖစ္သည္ဟု
ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးက ေျပာသည္။
“ဒီမုိကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ရာမွာ ကူညီဖုိ႔အတြက္ ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြကုိ က်မတုိ႔ တုိက္႐ုိက္
ေစ့စပ္ညိွႏိႈင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ က်မတုိ႔ အစုိးရ အဖဲြ႔ထဲမွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔

သေဘာတူထားတ့ဲ မူ၀ါဒ ျဖစ္ပါတယ္။ က်မတုိ႔ ေရွ႕ဆက္သြားတာနဲ႔အမွ် ထပ္ၿပီး ေျပာျပစရာေတြ
ရိွလာမွာပါ” ဟု ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးက ေျပာသည္။
“ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆုိ႔တာေတြကေတာ့ က်မတုိ႔ရဲ႕ မူ၀ါဒမွာ အစိတ္အပုိင္းတခုအေနနဲ႔ ပါ၀င္ေနမွာ

ျဖစ္တယ္လုိ႔ က်မတုိ႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ခ်ည္းပဲနဲ႔ေတာ့ ရလဒ္ေတြ ထြက္ေပၚလာမွာ
မဟုတ္ပါဘူး” ဟု ဆုိသည္။
“ဒီမူ၀ါဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာ့ မိတ္ေဆြႏုိင္ငံမ်ားအဖဲြ႔မွာ ပါ၀င္တ့ဲ က်မတုိ႔ရဲ႕
လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြကုိ သုံးသပ္ျပခ်င္ပါတယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဟာ ေစ့စပ္
ေဆြးေႏြးေရး အျပင္ ပိတ္ဆုိ႔ဒဏ္ခတ္ေရးကုိ ဆက္လုပ္သြားမယ္ ဆုိတာကုိလည္း

ေျပာခ်င္ပါတယ္။ က်မတုိ႔ မူ၀ါဒ ျပန္လည္သုံးသပ္တာေတြ ဘယ္အေျခအေန ေရာက္ေနၿပီ
ဆုိတာကုိလည္း ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြ နားလည္ေစခ်င္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာၾကားရာတြင္ ေရြးေကာက္ပဲြကုိ ယခုအခ်ိန္တြင္
ဥေပကၡာ မျပဳသင့္ဟု ဆုိသည္။

“ျမန္မာအာဏာပုိင္ေတြက အတုိက္အခံေတြနဲ႔ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုေတြကုိ ပါ၀င္ခြင့္ အျပည့္အ၀
ေပးမယ္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံတကာက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြကုိ အေကာင္းဘက္ကေန ႐ႈျမင္မယ္

ဆုိတာကုိ ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြကုိ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြး တုိက္တြန္းရမွာပဲ” ဟု သူက
ေျပာဆုိသည္။
“ဒီအခ်ိန္မွာ ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆုိ႔တာေတြကုိ ႐ုတ္သိမ္းလုိက္ရင္ နားလည္မႈ လဲြကုန္လိမ့္မယ္။ ျပဳျပင္
ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ ထင္ရွားတ့ဲ တုိးတက္မႈေတြ ျမင္ရတ့ဲ အခ်ိန္အထိ က်မတုိ႔က လက္ရိွ
ဒဏ္ခတ္မႈေတြကုိ ဆက္ၿပီး ေဆာင္ရြက္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း ျမန္မာစစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္မ်ားဘက္မွ သိသာထင္ရွားသည့္ တုံ႔ျပန္မႈမ်ားရိွပါက
ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆုိ႔မႈမ်ား ေလွ်ာ့ေပးေရးကုိ ေဆြးေႏြးရန္ အဆင္သင့္ရိွသည္ဟု ဆုိသည္။

“ျမန္မာျပည္မွာ စစ္မွန္တ့ဲ ဒီမုိကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ ျဖစ္ေပၚဖုိ႔အတြက္ က်မတုိ႔ဟာ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

168

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ျမန္မာအာဏာပုိင္ေတြနဲ႔ တုိက္႐ုိက္ ေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိပါတယ္” ဟု မစၥကလင္တန္က ေျပာသည္။
အေမရိကန္၏ ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာ မူ၀ါဒသည္
ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးျခင္း၊ သင့္ေလ်ာ္သည့္ ဒဏ္ခတ္
ပိတ္ဆုိ႔မႈ၊ လူသားခ်င္းစာနာမႈ အကူအညီ
စသည့္ အကြ်မ္းတ၀င္ရိွၿပီးသား

အေၾကာင္းအရာမ်ားအေပၚတြင္
အေျခခံသည္ဟု ဆုိသည္။
“အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက
ျမန္မာျပည္သူေတြ ထိခိုက္ဖုိ႔ မရည္ရြယ္ပါဘူး။
ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕အခြင့္အေရးကုိ ေလးစားတ့ဲ

ဒီမုိကေရစီ အစုိးရတရပ္ ဦးေဆာင္တ့ဲ၊ ညီညြတ္တ့ဲ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းတ့ဲ၊ ၾကြယ္၀တုိးတက္တ့ဲ တုိင္းျပည္မွာ
သူတုိ႔ေတြ ေနထုိင္ႏုိင္ၾကဖုိ႔ပဲ ရည္ရြယ္ပါတယ္” ဟု မစၥကလင္တန္က ေျပာသည္။

“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႔ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဒီမုိကေရစီ
အင္အားစုအေပၚ ထားရိွတ့ဲ က်မတုိ႔ရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကုိေတာ့ ႐ုပ္သိမ္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး” ဟု
မစၥကလင္တန္က သတင္းေထာက္မ်ားကုိ ေျပာသည္။

ေနေရႊေသြးေအာင္ ဘာလဲ၊ ဘယ္လဲ
THURSDAY, 24 SEPTEMBER 2009 14:50 ေအးခ်မ္းေျမ႕
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
66:2009-09-24-07-55-54&catid=2:articles&Itemid=30

ရန္ကုန္ ကမၻာေအး ဘုရားလမ္းမေပၚရွိ အႏုပညာ ဦးစီးဌာနပိုင္ ေျမေနရာေပၚမွ ဆိုင္တဆိုင္ကို
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ၏ေျမး ေနေရႊေသြးေအာင္ (ဖိုးလျပည့္) ၏ ေနာက္လိုက္မ်ားက ဝင္ေရာက္
ဖ်က္ဆီးခဲ့သည္ ဟူေသာ သတင္းတခ်ိဳ႕ ထြက္ေပၚခဲ့သည္။

ေနေရႊေသြးေအာင္၏ ၁၆ ျပည့္ႏွစ္ ေမြးေန႔ပြဲကို ဆီဒိုးနား ဟိုတယ္တြင္ က်င္းပစဥ္ အဆိုေတာ္
စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္၊ ေဘာလံုးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ဦးေဇာ္ေဇာ္တို႔ႏွင့္အတူ ေတြ႔ရစဥ္

“7 Lekker” အမည္ရွိ ၎ေကာ္ဖီဆိုင္ကို ဦးစီးလုပ္ကိုင္သူမွာ အတြင္းေရးမႉး (၁) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး
သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦး၏သား ေတဇာေစာဦးျဖစ္ၿပီး ဝန္ႀကီး ဦးစိုးသာ၏သား တဦး အပါအဝင္
တျခားေသာ စီးပြားေရး သမားမ်ားလည္း ရွယ္ယာ ပါဝင္သည္ဟု သိရသည္။
ဖိုးလျပည့္က အင္းလ်ားလမ္းေပၚရွိ ပညာေရး ဝန္ႀကီးဌာနပုိင္ အေဆာက္အအံု တခုကို Night Club
ဖြင့္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ရာ အစီအစဥ္ မျဖစ္ေျမာက္ ေသာေၾကာင့္ တျခားေသာ ဗိုလ္မႉးမ်ား၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏
သားသမီးမ်ား ပိုင္ဆိုင္ရာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို လိုက္လံ ဖ်က္ဆီးျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

169

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
စစ္တပ္အသိုင္းအဝန္းမွ ၾကားသိရသည္။
ယင္းျဖစ္ရပ္ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ၏ေျမး ဖုိးလျပည့္ကို ယခင္ ႏုိင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲ
ဦးေနဝင္း၏ ေျမးမ်ား လမ္းသရဲဂိုဏ္း ေထာင္သကဲ့သုိ႔ ျဖစ္လာေတာ့မည္လား ဆိုသည့္

တီးတိုးအသံမ်ား ရန္ကုန္ႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္ အသိုင္းအဝန္းတြင္ ထြက္ေပၚလ်က္ရွိသည္။
“ဦးေနဝင္းရဲ႕ေျမးေတြလိုပဲ ဖိုးလျပည့္တို႔ကလည္း ဂိုဏ္းဖြဲ႕ထားတယ္၊ သူတို႔ဂိုဏ္းနာမည္က
ဆင္စြယ္တဲ့။ ဒီနာမည္နဲ႔ ကလပ္ေတြသြားရင္ မွတ္ပံုတင္ေလ့ရွိတယ္” ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္
သားသမီးမ်ားႏွင့္ နီးစပ္သူ တဦးက ဆိုသည္။
ဖိုးလျပည့္တြင္ အေႁခြအရံမ်ားလည္း မ်ားစြာရွိၿပီး အမ်ားစုမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၊ ဗုိလ္မႉးမ်ား၏ သားမ်ား
ျဖစ္ၾကသည္ဟု ၎ႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။

“ဦးေနဝင္း ေျမးေတြေဘာလံုးကန္ရင္ အဲဒီတုန္းက ႏုိင္ငံေတာ္ ေကာင္စီဝင္ေတြရဲ႕ ေျမးေတြက
ေဘာေကာက္ လုပ္ေပးရတယ္။ ခု ဖိုးလျပည့္လည္း တူတူပဲ။ သူခုိင္းရင္ သူ႔နားက
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သားေတြ၊ ဗိုလ္မႉးသားေတြက ဘာမဆို လုပ္ေပးရတယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။
ေကာ္ဖီဆိုင္ ဝင္ေရာက္ဖ်က္ဆီးသည့္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သီဟသူရ

တင္ေအာင္ျမင့္ဦး အပါအဝင္ တျခားေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက မေက်နပ္ေသာ္လည္း
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး၏ ေျမးျဖစ္ေန ေသာေၾကာင့္ မည္သည့္ အေရးယူမႈ တစံုတခုကိုမွ
မလုပ္ရဲၾကေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။

“ပံုစံကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၉ ႏွစ္၊ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္က ဦးေနဝင္း ေျမးေတြလုပ္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳး စလာၿပီ။
ဂိုဏ္းဖြဲ႕တယ္၊ မုိက္တယ္၊ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္တယ္ ဆိုတဲ့ပံုစံ။ အဲဒီ ေက်ာ္ေနဝင္းတို႔၊

ဇြဲေနဝင္းတို႔ေလာက္ မဆိုးေသးတာ တခုပဲ” ဟု ရန္ကုန္စီးပြားေရး အသိုင္းအဝန္းတြင္
က်င္လည္ေနသူ တဦးက ဆိုသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး၏ ေျမးသည္ ယခုအခါ မိထၳီလာတြင္ ရဟတ္ယာဥ္ အေမာင္းသင္ ေနသည္ဟုလည္း
သတင္း ရရွိသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ သႀကၤန္ကာလကလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္ ဥပေဒအရ မည္သူ
တဦးတေယာက္မွ ဆင္းခြင့္မရွိေသာ အင္းလ်ားကန္တြင္ ေန႔စဥ္ စပိဘုတ္ တစင္းျဖင့္

ဗိုလ္မႉးတေယာက္ လိုက္ပါကာ ၎၏ မ႑ပ္ရွိရာသို႔ သြားေလ့ရွိေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။
ယခုႏွစ္ဆန္းပိုင္းကလည္း နာမည္ႀကီးစ ေမာ္ဒယ္ ဝတ္မႈံေရႊရည္ကို ဖိုးလျပည့္က
ေခၚေဆာင္သြားကာ ၃ ရက္ခန္႔ အခန္းပိတ္ ထားခဲ့သည္ဟူသည့္ သတင္းထြက္ေပၚခဲ့သည္။
မၾကာေသးမီက က်င္းပခဲ့သည့္ ဝတ္မႈံေရႊရည္၏ ေမြးေန႔ပြဲတြင္ ၎က က်ပ္သိန္း ၅၀၀ တန္

ကားတစီးႏွင့္ စိန္လက္စြပ္တကြင္း လက္ေဆာင္ ေပးခဲ့သည္ဟုလည္း သိရသည္။ ဝတ္မႈံေရႊရည္၏
ေမြးေန႔ပြဲသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ ဖိုးလျပည့္၏ ဓာတ္ပံု တခ်ိဳ႕ကို ျပည္တြင္းထုတ္ ဂ်ာနယ္မ်ားတြင္
ေတြ႕ခဲ့ရသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

170

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
စင္ကာပူတြင္ ဖိုးလျပည့္ႏွင့္အတူ ေက်ာင္းတက္ခဲ့သည့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကို မေက်နပ္

ေသာေၾကာင့္ အဆိုပါ သူငယ္ခ်င္း၏ အိမ္ကို ခဲႏွင့္ေပါက္ခဲ့ၿပီး သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ၏ မိဘမ်ားကို
ေတာင္းပန္ခိုင္းခဲ့သည့္ သတင္းလည္း ယခုႏွစ္ဆန္းပိုင္းက ထြက္ေပၚခဲ့ျပန္သည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၉ ႏွစ္၊ ၁၀ ႏွစ္ ေက်ာ္ခန္႔က ဦးေနဝင္း၏ေျမး ေက်ာ္ေနဝင္း၊ ဇြဲေနဝင္းႏွင့္

ေအးေနဝင္းတို႔ ၃ ဦးသည္ ၎တို႔၏ အဘိုးအရွိန္အဝါကို သံုးကာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ စေကာ္ပီယမ္
ဂိုဏ္းဟူ၍ဖြဲ႕ၿပီး စိတ္ႀကိဳက္ ရမ္းခဲ့ၾကဖူးသည္။ ရန္ကုန္ လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ မိခင္ ေဒၚခင္စႏၵာဝင္း
ပိုင္ဆိုင္ေသာ နဝရတ္ ဟိုတယ္မွာ ၎တို႔၏ ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး သူတို႔ မေက်နပ္သူကို နဝရတ္

ဟိုတယ္တြင္းသို႔ ဖမ္းဆီးေခၚယူကာ ႏွိပ္စက္ၾကသည္၊ အေသသတ္သည္ အထိလည္း ရဲတင္းခဲ့
ၾကသည္ဟု သိခဲ့ရသည္္။
၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္သစ္ကူး ကာလက သားလိမၼာ အမည္ရွိ လူငယ္တဦးကို ဦးေနဝင္း၏ ေျမးမ်ားက
အေသ သတ္ကာ ၿခံဝတြင္ သြားေရာက္ ပစ္ထားခဲ့ဖူးသည့္ သာဓက ရွိခဲ့သည္။ ၎တို႔ႏွင့္ ၎တို႔
အေပါင္းအပါမ်ား ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ မိန္းကေလး မွန္သမွ်ကိုလည္း အလြတ္မေပးဘဲ အရ
ႀကံစည္ခဲ့ေၾကာင္း သတင္းႀကီး ခဲ့သည္။
ဦးေနဝင္း၏ အရွိန္အဝါကိုသံုးကာ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကိုပါ မထီမဲ့ျမင္
ျပဳလာခဲ့သျဖင့္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ မတ္လက အဆိုပါ ေျမး ၃ ဦးႏွင့္ ဦးေနဝင္း၏ သားမက္

ဦးေအးေဇာ္ဝင္းကို ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာသိမ္းရန္ ႀကံစည္မႈျဖင့္ ဖမ္းဆီးခဲ့၍ ေသဒဏ္ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။
၎တို႔ကို ေသဒဏ္ ခ်မွတ္မည့္ရက္ အတိအက် မသိရေသးေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္ထိ
ေထာင္တြင္း၌ပင္ ရွိေနေသးသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လူခ်မ္းသာ အသိုင္းအဝန္းႏွင့္ ဦးေနဝင္း ေျမးမ်ား၏ဒဏ္ကို ခံခဲ့ရေသာ စစ္တပ္
အသိုင္းအဝန္းက ၎တို႔အား ထိုသို႔ ေထာင္ဒဏ္ သက္မွတ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဝမ္းသာခဲ့ၾကသည္။
ဦးေနဝင္း၏ ေျမးမ်ားကို အေရးယူခဲ့စဥ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊလည္း ပါဝင္ခဲ့သည္။
လက္ရွိ အဆင့္ျမင့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ သား၊ သမီးမ်ားမွာ ျမန္မာျပည္၏ စီးပြားေရး
လုပ္ငန္းမ်ားကို လက္ဝါးႀကီးအုပ္ လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိရာ ၎တို႔အခ်င္းခ်င္း လုပ္ကြက္ ရွယ္ယာမ်ားႏွင့္
ပတ္သက္သည့္ အတြင္းက်ိတ္ ေျဖရွင္းမႈမ်ား ရွိေနသည္ဆုိသည့္ သတင္းမ်ားလည္း
ထြက္ေပၚေနသည္။
ယခုအခါ ဖိုးလျပည့္၏ လုပ္ရပ္မ်ားကို ေနျပည္ေတာ္ရွိ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား အသိုင္းအဝန္းက
ေဝဖန္ေနၾကသည္။ ေတဇာေစာဦးႏွင့္ တျခားသူမ်ား ပိုင္ဆိုင္ေသာ ေကာ္ဖီဆိုင္ကို

ဖ်က္ဆီးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦး အပါအဝင္ တျခားေသာ
စီးပြားဖက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားက မေက်မနပ္ျဖစ္ေနၾကသည္။ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲ၏

ေျမးျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ အေရးယူေျဖရွင္းျခင္း မျပဳႏိုင္ေသာ္လည္း ဦးေနဝင္း ေျမးမ်ားကဲ့သို႔

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

171

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အတင့္ရဲလာမည္လားဟု ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
“အခု ဖိုးလျပည့္ကို တခ်ိဳ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ကေတာ့
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ ဝဋ္လည္ေတာ့မလားလို႔ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပဲ” ဟု ရန္ကုန္ စီးပြားေရး
ေလာကသား တဦးက ဆိုသည္။

ေ႐ႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာ …
WEDNESDAY, 23 SEPTEMBER 2009 19:31 ၾကည္ေဝ

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
65:2009-09-23-12-37-43&catid=2:articles&Itemid=30
၂၀၀၇၊ စက္တင္ဘာ ၂၆

ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီ ၀န္းက်င္ အခ်ိန္
ရန္ကုန္ျမိဳ႕၊ ေရႊတိဂံုဘုရား။
ေရႊတိဂံုဘုရားအေရွ႕ ဘက္မုခ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားခ်ိန္တြင္ ယူနီေဖာင္း အျပည့္အစံု၀တ္ျပီး

လက္နက္မ်ား၊ ဒိုင္းမ်ား ကိုင္ေဆာင္ထားေသာ လံုထိန္းမ်ားႏွင့္ စစ္သားမ်ားက သံဃာေတာ္
မ်ားအား တားျမစ္ေနသည္ကုိ ျမင္ေတြ႕ရသည္။
၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္ လႈပ္ရွားမႈအတြင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္တြင္ ေမတၱာပုိ႔
ဆုေတာင္းေပးေနၾကေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ား (ဓာတ္ပုံျမတ္မုိးေမာင္/ဧရာ၀တီ)
အေရွ႕ဘက္မုခ္မွဆိုင္ခန္းမ်ားေရွ႕တြင္ရပ္ၾကည့္ေနၾကေသာ
လူအုပ္ၾကီးကလည္း အေျခအေနကို ေစာင့္ ၾကည့္ ေနဆဲ၊

သံယာေတာ္မ်ားက သံဆူးႀကိဳး ဘယ္ရီမ်ားျဖင့္ ပိတ္ထားေသာ
ေနရာထိပ္နားမွာပင္ ေရႊတိဂံု ေစတီ ဘက္သုိ႔ မ်က္ႏွာမူထိုင္ကာ
စတင္ဘုရားရွိခိုးေေတာ့သည္။

ထိုဘုရားရွိခိုးသံမ်ား မဆံုးမီပင္
ရႊီးခနဲအသံတသံၾကားလိုက္ရျပီးေရွ႕ထိပ္မွ သံဃာမ်ားကုိ လံုထိန္းမ်ားက
လက္ကိုင္တုတ္မ်ားျဖင့္ တခြပ္ခြပ္ႏွင့္ စတင္ရိုက္ႏွက္သံကို
ၾကားလိုက္ရသည္။
ထို႔ေနာက္ ရြီးခနဲေနာက္တသံကို ၾကားလိုက္ရစဥ္ ကိုယ့္မ်က္ႏွာသည္ ျဖန္းခနဲ
မီးႏွင့္ပက္ခံလိုက္ရသလို ပူ ေလာင္သြားသည္။ ထုိစဥ္ လက္တဘက္က လက္ေကာက္၀တ္ကို
လာဆြဲေခၚသည္ကို သိလိုက္ျပီးအားတင္း ကာ မ်က္လံုးဖြင့္လိုက္ေသာ္လည္း အျပာေရာင္
လြင္ျပင္ၾကီးမွ အပ ဘာကိုမွ မျမင္ရေတာ့။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

172

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေဘးမွာ ေရွ႕မွာ တခြပ္ခြပ္ႏွင့္ရိုက္သံ၊ တရႊီးရႊီးႏွင့္ပစ္သံတုိ႔အျပင္ေအာ္ဟစ္သံေတြ

ေျပးသံလႊားသံေတြက လည္း တခုခုျဖစ္ေနျပီ ဆိုသည္ကိုသိလာေစျပီး၊ ေၾကာက္စိတ္ျဖင့္
လာဆြဲေခၚေသာလက္ကို အားတင္းဆုပ္ ကိုင္ကာ ေသြးရူးေသြးတန္း ေျပးလိုက္လာမိသည္မွာ
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းတခုထဲ ေျပး၀င္မိေၾကာင္း သိရ သည္။

အိတ္ထဲမွ ေရသန္႔ဘူးကိုထုတ္ကာ မ်က္ႏွာေပၚသုိ႔ေလာင္းခ်လိုက္မိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း
ပူေလာင္မႈက ေပ်ာက္မသြားသလို မ်က္လံုးႏွစ္လံုးစလံုး က်ိန္းေနျပီး ျမင္ကြင္းတို႔သည္လည္း
မသည္းကြဲေသး။ ေနာက္မွ သိရသည္က မ်က္ရည္ယိုဗံုးႏွင့္ အေပါက္ခံရျခင္းျဖစ္သည္။
ထိုဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၏ အုတ္တံတိုင္းကြက္ေပါက္ကေလးမ်ားကေန အျပင္ဘက္ကို

ေခ်ာင္းၾကည့္မိသည္။ မသည္းမကြဲႏွင့္ပင္ ျမင္ရသမွ်ကေတာ့ သကၤန္း၀တ္ႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ားအား
လံုထိန္းမ်ားက ေနာက္က ေျပး လိုက္ျပီး ရိုက္သည္။
လဲက်သြားေသာ သံဃာမ်ား၊ သီလရွင္မ်ားႏွင့္ လူမ်ားအား စစ္သားမ်ားက ဒယဥ့္တိုက္ဆြဲကာ
အသင့္ေခၚ ေဆာင္ထားေသာ ဒိုင္နာ ကားမ်ားေပၚသုိ႔ ပစ္တင္ၾကသည္ကို ေတြ႕ေနရသည္။
ေၾကာက္စိတ္၊ ၀မ္းနည္းစိတ္ျဖင့္ ဒူးမ်ားတဆတ္ဆတ္တုန္၊ လက္မ်ား

တဆတ္ဆတ္တုန္ေနသည့္ၾကားက အိတ္ထဲက ကင္မရာကို ဆြဲထုတ္ျပီး
အုတ္တံတိုင္းကြက္မ်ားၾကားက ျမင္ျမင္သမွ်ကို ရိုက္ေနမိသည္။
အခ်ိန္မည္မွ်ၾကာျပီး ဓာတ္ပုံမည္မွ် ရိုက္မိသြားသလဲ ဆိုသည္ကို မသိေတာ့ေပ။ အမ်ိဳးသားတဦးက
ဦးေထာင္ ဘို လမ္းမဘက္ကို ေဖာက္ထြက္ၾကမယ္ဟု ေအာ္သံၾကားရျပီး ေက်ာင္း၀င္းထဲမွ

သံဃာေလးပါးႏွင့္ အမ်ိဳး သား၊ အမ်ိဳးသမီးစုစုေပါင္း ၇ ဦးခန္႔ႏွင့္အတူ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းထဲမွ
ထြက္ကာ ကုန္းကမူတခုကို ေက်ာ္ လႊားတက္ရင္း ဦးေထာင္ဘိုလမ္းမဆီသုိ႔ ေရာက္လာခဲ့သည္။
ဦးေထာင္ဘိုလမ္းမေပၚမွာ ကိုယ္လိုပင္ ေျပးလာၾကသူမ်ားကို ေတြ႕ရသည္။ ေသြးမ်ားႏွင့္

ရႊဲေနသူမ်ား၊ ဦးေခါင္းတြင္ ဒဏ္ရာမ်ားႏွင့္ ရဟန္း သံဃာမ်ား၊ ေဒါသတၾကီး ေအာ္ဟစ္ေနေသာ
ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား၊
ေသြးမ်ားျဖင့္ မ်က္ႏွာ တျပင္လံုး နီရဲေနသည့္သူမ်ား စသည့္ လူမ်ားစြာ ျပန္လည္ စုမိၾကသည္။
ထိုစဥ္ ဘတ္စ္ကားတစီး ဦးေထာင္ဘိုလမ္းမေပၚသို႔ဆိုက္လာကာ ထိုကားေပၚမွသံဃာအပါး ၁၀၀
၀န္းက်င္ ခန္႔ဆင္းျပီး အရိုက္ခံထားရေသာ သံဃာမ်ား၊ အရိုက္ခံထားရေသာ
ေက်ာင္းသားႏွင့္ျပည္သူမ်ားအား ၾကည့္ သည္။
ထို႔ေနာက္“ဦးဇင္းတို႔ကို ပစ္သတ္လို႔ ေသခ်င္ေသပါေစ၊ ဆူးေလဘုရားဆီကို ေမတၱာပို႔ရင္း
ဆက္လမ္း ေလွ်ာက္ ၾကမယ္”ဟု သက္ေတာ္ ၃၀ ေက်ာ္အရြယ္ သံဃာတပါးက မိန္႔ဆိုလိုက္သည္။
ထိုသံဃာႏွင့္အတူ တျခားေသာ သံဃာမ်ားႏွင့္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား ဆူးေလဘုရားဆီကို

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

173

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အေရာက္သြားၾကေတာ့သည္။
လက္ထဲရွိ ကင္မရာထဲတြင္ သံဃာမ်ားကို ရိုက္ေနသည့္ ဓာတ္ပံုမ်ားရွိသည္။ ဖမ္းဆီးေနေသာ
ဓာတ္ပုံမ်ားရွိ သည္။ ထိုဓာတ္ပုံမ်ားကို အယ္ဒီတာဆီ အေရာက္ပို႔ရမလား၊ ေမတၱာပို႔
လမ္းေလွ်ာက္ရာေနာက္သို႔ ဆက္ လိုက္ ရမလား ေ၀ခြဲ မရျဖစ္ေနမိသည္။

မီဒီယာခ်င္း မတူေသာ္လည္း လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္သတင္းေထာက္တဦး ေရာက္ရွိလာျပီး သူ႔ကို
ေပးလိုက္ပါ၊ ပို႔ခ်င္တဲ့ လိပ္စာလည္း ေရးေပးလိုက္ပါဟု ဆုိေတာ့ ကိုယ္ေပးရမည့္
လိပ္စာကိုေပးသင့္မသင့္စဥ္းစားရ ျပီ၊ သူ႔ကို ကိုယ္သိေသာ္လည္း သူသည္ ဘယ္ဘက္က
လူမွန္းကိုယ္မေ၀ခြဲႏိုင္ပါ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ဓာတ္ပုံမ်ားကို လူအမ်ားျမင္ေတြ႕ရေရးက အဓိကက်သည္ဟု
စဥ္းစားမိျပီး ကင္မရာထဲက မယ္မိုရီစတစ္ကို ထုတ္ကာသူ႔လက္ထဲ ထည့္္ေပးလိုက္သည္။

မည္သည့္ေနရာပို႔ရန္ မေျပာ ေတာ့ပါ၊ မီဒီယာအားလုံးဆီကိုပဲ ပို႔ေပးရန္ ေျပာလိုက္မိသည္။
သူသည္ ကိုယ့္ကင္မရာထဲက မယ္မိုရီကတ္ အျပင္၊ အျခားသတင္းေထာက္မ်ားဆီက
မယ္မိုရီကတ္မ်ားကို လည္း ယူကာ အင္တာနက္ဆိုင္မ်ားရွိရာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲဆီသို႔
ထြက္သြားေတာ့သည္။

“အခုအခ်ိန္မွာ မီဒီယာမေရြးတာ မွန္တယ္၊ ဒီပံုေတြ အျပင္ကို ေရာက္သြားဖို႔အေရးၾကီးတယ္”ဟု
၀ါရင့္ သတင္းေထာက္တဦးက ေဘးနားလာရပ္ရင္း ေျပာသည္။
ဦးေထာင္ဘိုလမ္းကေန ကန္ေတာ္ၾကီးကို ပတ္၊ မဂၤလာေစ်းဘက္ကို ေလွ်ာက္လာခဲ့ေသာ
လမ္းတေလွ်ာက္ လံုးျမင္ျမင္သမွ် လူၾကီးလူငယ္မေရြး ၀င္ေရာက္လက္ခ်ိတ္ရင္း လိုက္ပါလာၾကရာ
ဆူးေလဘုရားအနီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ခဲ့ေသာ လူအုပ္ၾကီးမွာ ၁
သိန္းႏွင့္အထက္ ရွိေနျပီ ျဖစ္သည္။
ဆူးေလဘုရားေရွ႕မွာ ေစာင့္ၾကိဳေနေသာ လူအုပ္ၾကီးကလည္းလက္ခုပ္သံတေျဖာင္းေျဖာင္းႏွင့္
ေစာင့္ၾကိဳေန သည္မွာ လူေပါင္း ေရတြက္၍ပင္ မရေတာ့ေခ်။

ကင္မရာထဲမွ မယ္မိုရီစတစ္မ်ားယူသြားေပးေသာ မိတ္ေဆြသတင္းေထာက္က လူအုပ္ၾကားထဲမွာ
လက္မ ေထာင္ျပရင္း အခုပဲ ပံုေတြ တက္ေနျပီဟု ပါးစပ္လႈပ္ကာ ေျပာျပေတာ့ ရင္ထဲက
အလံုးၾကီးတခုလံုး ျပဳတ္က် သြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္။

ထိုပုံမ်ားသည္ စစ္အစိုးရ၏ ရက္စက္မႈ၊ ယုတ္မာမႈ သက္ေသ၊ ဗုဒၶဘာသာတုိင္းျပည္ျဖစ္ျပီး ရဟန္း
သံဃာမ်ား ကို ရက္ရက္စက္စက္ ရိုက္သတ္ေနသည့္ သက္ေသ မ်ားျဖစ္သည္ ဟု ေတြးရင္း
မ်က္ႏွာတျပင္လံုး ပူျပီး စပ္ ေန ေသာ ေ၀ဒနာမ်ားကိုပင္ ေမ့ေလ်ာ့ကာ ကိုယ့္လုပ္ရပ္အတြက္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေက်နပ္ေနမိသည္။ ထိုပီတိ ကို ႏွစ္သက္မိေသာေၾကာင့္ ကိုယ္သည္

သတင္းေထာက္အျဖစ္ မည္မွ်ပင္ ပင္ပန္း ဆင္းရဲပါေစ ယေန႔အထိ ေနႏိုင္ေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

174

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
စက္တင္ဘာ ၂ရ

နံနက္ ၅နာရီ ခြဲ၀န္းက်င္
ရန္ကုန္ျမိဳ႕။
နံနက္ေစာေစာ ၀င္လာသည့္ တယ္လီဖုန္းကသည္မွ်ေလာက္ ဆိုး၀ါးေသာ သတင္းတို႔ကို
သယ္ေဆာင္လာ လိမ့္မည္ဟု မထင္မွတ္ထားခဲ့ပါ။

“ေငြၾကာယံေက်ာင္းတို႔ မဂၢင္ေက်ာင္းတို႔ အဲဒီလို

နာမည္ၾကီးေက်ာင္းတိုက္ေတြကို စစ္တပ္၀င္သြားတယ္၊
ဦးပဥၨင္းေတြကို ရိုက္ႏွက္ျပီးဖမ္းေခၚသြားၾကတယ္တဲ့၊

ပက္ပက္စက္စက္ကို လုပ္သြားတာ ၊ေသြးကြက္ေတြ ဆိုတာ
ျမင္မေကာင္းဘူးတဲ့ အဲဒါ သြားမလို႔”ဟု

ဆိုလာေသာသူငယ္ခ်င္းတေယာက္၏ အသံမွာ ငိုသံ ေပါက္
ေနခဲ့သည္။
တယ္လီဖုန္းခ်ျပီးျပီးခ်င္း မခံခ်င္စိတ္က ဟုန္းခနဲထြက္ေပၚလာသည္၊ လက္နက္သာ ရွိရင္
ျပန္တိုက္လိုက္ မည္္ဆိုသည့္ စိတ္အေတြးက ရုန္းၾကြလာခဲ့သည္။
မ်က္ႏွာသစ္ရင္း ေမးခြန္းထုတ္မိသည္။ ကိုယ္က ဘယ္သူလဲ၊ ကုိယ္ကႏိုင္ငံေရးသမားလား၊
သတင္းေထာက္ လား။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ကိုယ္က သတင္းေထာက္ပဲ။

ကိုယ့္တာ၀န္က အျဖစ္မွန္မ်ားကို ျပည္သူမ်ားသိရန္၊ ကမၻာကသိေစရန္လုပ္ေဆာင္ေရး၊

ဤတာ၀န္ကိုေက်ပြန္ ရန္ ကိုယ္ကစိတ္ရွည္ရွည္ႏွင့္ ၾကိဳးပမ္းရမည္ဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဆံုးမရင္း
ကင္မရာကို အိတ္ထဲထည့္ကာ ေငြၾကာယံေက်ာင္းဆီသို႔ ထြက္လာခဲ့သည္။
ဆႏၵျပပဲြ သတင္းယူစဥ္ ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ခတ္ခံလုိက္ရသျဖင့္ လဲက် ေသဆုံးသြားေသာ ဂ်ပန္
စာနယ္ဇင္းသမားတဦး (ဓာတ္ပုံ- Reuters)
ေငြၾကာယံေက်ာင္း၀င္း အ၀င္၀ကတည္းက ေျမၾကီးေပၚမွာ ေသြးကြက္တခ်ိဳ႕ကို ေတြ႕ရသည္။
ေက်ာင္း၀င္းထဲ မွာ လာၾကည့္သူမ်ား၊ သတင္းေထာက္မ်ားရွိသည္။ ဓာတ္ပံုရိုက္သူ၊

ဗီဒီယိုရိုက္ေနသူမ်ား ေတြ႕ရေတာ့အား တက္ လာမိသည္။ သို႔ေသာ္ အခဲလိုက္က်ေနေသာ
ေသြးကြက္မ်ားကို ျမင္ရေတာ့ ရင္သည္တဆတ္ဆတ္ တုန္လာျပန္ကာ စို႔နစ္ ၀မ္းနည္းလာသည္။
“ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ရိုက္ခဲ့လို႔ ဒီလို ေသြးခဲေတြထြက္ၾကရတာလဲ မသိဘူး၊
အေတာ့္ကို ရက္စက္တာပဲ”ဟု ၀ါရင့္ႏိုင္ငံျခားသတင္းေထာက္တဦး၏ ေျပာဆို
ေနသံကုိၾကားရသည္။
လက္ထဲမွာ ကင္မရာကို ျငိမ္ၿငိမ္မကိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ မူးေနာက္လာသည္။ ျမင္ျမင္သမွ်

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

175

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ရိုက္ႏွက္ခ်ိဳးဖ်က္ထား သည့္ အပ်က္အစီးမ်ား၊ ဦးေခါင္းက်ိဳးျပတ္ေနေသာ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္
တဆူကိုလည္း ေသြးကြက္မ်ားၾကား၊ အပ်က္အစီးမ်ားၾကားတြင္ေတြ႕ရသည္။
ေက်ာင္းတြင္က်န္ရစ္ခဲ့သူမ်ားကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ေက်ာင္း၀င္းတံခါးကို စစ္ကာားျဖင့္

တိုက္ဖ်က္ကာ စစ္သား မ်ားက ၾကမ္းတမ္းရိုင္းျပစြာပင္ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားထဲ ၀င္လာခဲ့သည္။
ထုိ႔ေနာက္ ျမင္ျမင္သမွ် သံဃာမ်ားကို ရိုက္ႏွက္ေခၚသြားၾကရုံမွ်မက ေက်ာင္းတြင္
လာေရာက္တည္းခိုေနၾကေသာ နယ္မွ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီး မ်ားပါမက်န္
ရိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားၾကေၾကာင္း သိရသည္။
ထိုေက်ာင္းက အျပန္တြင္ ၁၉၈၈ တုန္းက ေက်ာင္းသားေတြကို ရက္ရက္စက္စက္
ပစ္သတ္ခဲ့တာလည္း ဒီလို ပဲ ျဖစ္မွာဟု ကိုယ္မျမင္ခဲ့ဘူးေသာအျဖစ္အပ်က္တို႔ကို
မွန္းဆပံုေဖာ္ၾကည့္မိသည္။ယခုလည္း ေက်ာင္းသား

ေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခဲ့သကဲ့သို႔ သံမ်ားကိုလည္း ႏွိပ္စက္ဦးမည္၊
ေထာင္ထဲထည့္ဦးမည္ ဆိုသည္ကို စိတ္မသက္မသာျဖင့္ ေတြးမိျပန္သည္။

ဆူးေလကို မေရာက္ခင္မွာပင္ ေတာင္ဥကၠလာမွာ ပစ္ေနျပီဟူေသာ သတင္းက

၀င္လာသည့္အတြက္ အငွား ကားဆရာကို ေေတာင္ဥကၠလာပ ဘက္ကို ျပန္ေမာင္းေပးရန္
ေျပာေတာ့ အငွားကားဆရာက မလိုက္ရဲေတာ့ ဟု ေျပာသည္။ ေနာက္ကားတစင္းငွားျပီး
ေတာင္ဥကၠလာပျမိဳ႕နယ္ ၇၈ ေကြ႕အနီးေရာက္သည္ႏွင့္ပင္ ေျပး လာ ေသာ လူအုပ္
ၾကီးကိုေတြ႕ရသည္။
ကားေပၚက ဆင္းျပီး လူအုပ္ၾကီးဆီသို႔ေျပးသြားရင္း ဓာတ္ပံုရို္က္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္က
လက္ကို လာဆြဲသည္။ “လာလာ အရမ္းနီးလာျပီ ေျပးၾကမယ္”ဟု ေျပာရင္း သူက လက္ကို
ဆြဲေျပးျပန္သည္။

လက္ထဲက ကင္မရာကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္း ေျပးခဲ့ၾကသည္။ မည္မွ်ၾကာၾကာ
ေျပးေနမိသည္ မသိ၊ ေနာက္ဆံုး လမ္းေဘးတြင္ အငွားကားစီတစီးရပ္ထားသည္ကိုေတြ႕ေတာ့
ဆူးေလကို ေမာင္းရန္ ေျပာျပီး ကားေပၚ တက္လုိက္မိသည္။ ေစ်းႏႈန္းပင္ မေမးမိေတာ့ေခ်။

ေန႔လယ္ ၁ နာရီ ဆူးေလမွာ ျပန္ဆံုတတ္ၾကသည့္အတြက္ ယေန႔တြင္လည္း ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီ
ခန္႔ ကတည္းက ဆူေလးတြင္ လူစုမိေနသည္။ သံဃာမ်ားကို

ရက္ရက္စက္စက္ႏွိမ္ႏွင္းလိုက္ေသာသတင္းကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၾကားထားျပီးျဖစ္သည္။
ထို႔အတူ စစ္ေသြးၾကြေနဟန္တူေသာ စစ္သားမ်ားကိုလည္း ဆူးေလဘုရားတ၀ုိက္တြင္
ျမင္ေတြ႕ေနရျပီ။ ယူနီေဖာင္းအျပည့္အစံု၀တ္ထားေသာ သူတုိ႔က ဒိုင္းမ်ား၊ ေသနတ္မ်ား
ကိုင္ေဆာင္၍ ဆူးေလဘုရားအနီးသို႔ လူအမ်ားကပ္မလာႏိုင္ေစရန္ တားထားၾကသည္။
၎စစ္သားမ်ားႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွေန၍“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေပးတဲ့ စစ္ပညာ ျပည္သူေတြကို

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

176

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
သတ္ဖို႔မဟုတ္ဘူး”ဟု ေအာ္ေနေသာ လူငယ္
ေက်ာင္းသားမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ေနရသည္။
ခဏအၾကာတြင္ ထိုသို႔ ေအာ္ေနေသာ လူအုပ္ၾကီး ဆီကို
စစ္သားမ်ားက ေသနတ္ျဖင့္ စပစ္သည္။
“ပစ္တယ္ေဟ့”ဟု ေအာ္ျပီး လူအုပ္ၾကီးကေျပးသည္။
ထို႔ေနာက္ ရာဘာက်ည္
လုံၿခဳံေရးတပ္ဖဲြ႔၀င္မ်ားႏွင့္ ထိပ္တုိက္ ေတြ႔ေနေသာ ဆႏၵျပသံဃာမ်ား (ဓာတ္ပုံ- AP)
ဆန္ျဖင့္ ပစ္ျခင္းျဖစ္သည္ဟူေသာ ေျပာသံေၾကာင့္ လူအုပ္ထဲမွ လူတခ်ိဳ႕က မေျပးၾက ေတာ့ဘဲ

ေရာက္သည့္ေနရာတြင္ ရပ္ကာ တို႔အေရး ေအာ္လိုက္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေပးတဲ့ စစ္ပညာေအာ္လိုက္ႏွင့္
ဦးေဆာင္သူမဲ့ေသာ တုိက္ပြဲတခုကို ဆင္ႏြဲၾကျပန္သည္။ ထို႔ေနာက္

တျဖည္းျဖည္းႏွင့္လူအုပ္မ်ားလာျပီး လူအုပ္ၾကီးသည္ ဆူးေလဘုရားအနီးသို႔ကပ္ႏိုင္သမွ် ၾကိဳးစား
ကပ္လာၾကသည္ကိုေတြ႕ရသည္၊
ခဏအၾကာေတာ့ ဒက္…ဒက္…ဒက္ ဟူေသာ ေသနတ္သံမ်ားႏွင့္အတူ“ပစ္ျပီ ပစ္ျပီ လူေတြ
ထိကုန္ျပီ”ဟူ ေသာ အသံၾကားလိုက္ရျပီး လူအုပ္ၾကီးၾကားထဲကေန ဆူးေလလမ္းေပၚ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းေပၚထိ ေျပးရသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းေပၚကေန ၃၅ လမ္းထဲ ခ်ိဳး၀င္လုိက္ေတာ့ လက္မွနာရီျပဳတ္က်က်န္ခဲ့တာကို
သိသည္။ ထိုစဥ္မွာ ပင္ ဆူးေလလမ္းေပၚေျပးရင္းလႊားရင္း က်န္ခဲ့ေသာသူငယ္ခ်င္းက
ဖုန္းဆက္လာသည္။ ႏိုင္ငံျခားသတင္း ေထာက္ တဦးကို ေသနတ္ထိသြားသည္၊ ဂ်ပန္လား၊
တရုတ္လား ၊ ကိုရီးယားလား မသိ၊ အသားျဖဴျဖဴႏွင့္ ကင္မရာ ကိုင္ထားေသာ
သတင္းေထာက္ပဲဟု သူက ဆိုသည္။
“ဒီေန႔ေတာ့အားလံုးပဲ သတိထားရမယ္၊ ၾကားတာက ဒီေန႔ေရွ႕ကေန ေအာ္လံကုိင္ထားတဲ့သူ၊

အလံကိုင္တဲ့ သူနဲ႔ကင္မရာကိုင္တဲ့သူေတြကို ပစ္မိန္႔ေပးထားတယ္လို႔ ၾကားတယ္၊ ကင္မရာကို
ေပၚတင္မကိုင္ၾကနဲ႔”ဟု
သူငယ္ခ်င္း တဦး၏ သတိေပးစကားကို ျပန္အမွတ္ရလိုက္သည္။လက္ထဲက ဆိုနီကင္မရာေလး
ကုိ ခပ္တင္း တင္းဆုပ္ကိုင္လိုက္မိသည္။

သတင္းေထာက္တဦးထိသြားေသာသတင္းကို အယ္ဒီတာကို ေျပာရန္ သတိရလာသည္။
ဖုန္းရွိေသာ သူငယ္ ခ်င္းကို ရွာကာ အယ္ဒီတာထံဖုန္းေခၚေပးရန္ ေျပာရသည္။ ကိုယ့္တြင္
လက္ကိုင္ဖုန္း မရွိသည့္အတြက္ ဖုန္းရွိေသာမိတ္ေဆြတို႔ကိုရွာကာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တြဲသြားရသည္။
သို႔မွသာ သတင္းပို႔ေပးႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

177

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ခဏအၾကာအယ္ဒီတာ ထံမွဖုန္းရသည္။ ထိသြားသည့္ သတင္းေထာက္ကို စုံစမ္းခိုင္းသည္။
ထိုစဥ္မွာပင္ ဘူတာၾကီး ခုံးတံတားေပၚကေန စစ္ကားမ်ားတက္လာကာ ဆူးေလဘက္က

ေျပးလာေသာ လူမ်ားကို စစ္ သားမ်ားက ပစ္ေနျပန္သည္။ ေျပးရင္းႏွင့္ပင္ ဖုန္းေျပာရသည္။
ထိုအခ်ိန္က အင္တာနက္လိုင္းအားလံုး ျဖတ္ပစ္လိုက္သည့္အတြက္ တယ္လီဖုန္းကိုသာ
အားကိုးရေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။

လမ္း၅၀ ဘက္သို႔ ေျပးရင္း ဘူတာၾကီး ခုံးထိပ္နားမွာ လူတခ်ိဳ႕ထိသြားေၾကာင္း သတင္းရသည္။
အလံကိုင္ ေသာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္(NLD)အဖြဲ႕ဝင္ လူငယ္တဦး က်သြားသည္ဟု
ျမင္ခဲ့ရသူ တဦးက ေျပာျပသည္။
“ေခါင္းကို ထိသြားတာ၊ ဖြာခနဲပဲ ေခါင္းက ပြင့္ျပီး အထဲက ဦးေႏွာက္ေတြေကာ ေက်ျပီး
က်လာတာ”ဟု သူက ေျပာသည္။

ထုိသူႏွင့္အတူ ေျပးရင္းလႊားရင္းႏွင့္ပင္ လမ္း ၄၅လမ္းထိပ္ေရာက္လာသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းမၾကီးႏွင့္ ပန္းဆိုး တန္း လမ္းေပၚက လူမ်ားကို ကားမ်ားျဖင့္ ဖမ္းေခၚသြားျပီ ဟူေသာ
သတင္းမ်ားကို ဆက္တိုက္ၾကားလာခဲ့ သည္။
ညေန ၃နာရီ ၀န္းက်င္ ၄၇လမ္းထိပ္မွ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲ ၀င္ထိုင္လိုက္မွ ေန႔လယ္စာ

မစားရေသး ေၾကာင္း သတိရလာၿပီး ဗိုက္ကလည္း ဆာလာသည္။ သုိ႔ေသာ္ စားခ်င္စိတ္က
မရွိေခ်။
ထိုစဥ္မွာပင္ တာေမြေက်ာင္းေရွ႕မွာ ပစ္ေနျပီ ဟု သတင္းေထာက္တေယာက္က ေျပာသည္။
ကေလးမ်ား စြာ ထိသည္ဟု ၾကားရသည့္အတြက္ တာေမြဘက္ကို သြားရန္ စဥ္းစားမိသည္။
သုိ႔ေသာ္ ဆူးေလလမ္းေပၚတြင္ က်န္ခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းက ခုခ်ိန္ထိ ေပၚမလာေသး။
သူ႔ကို ေစာင့္ရမည္လား၊ တာေမြကို သြားရမလား၊ သူႏွင့္ မနက္ကတည္းက
အတူတူထြက္လာခဲ့သည္၊ အတူ တူ ဓာတ္ပံုရိုက္ခဲ့ၾကသည္၊ အတူတူ ေျပးခဲ့ၾကသည္၊ ခုေတာ့သူက
တေနရာမွာ က်န္ခဲ့ျပီး ကိုယ္က တေနရာ မွာ ေရာက္ေနသည္။ သူ႔ဆီကို ဖုန္းဆက္ေတာ့ သူက
အိမ္တအိမ္ထဲမွာ ၀င္ပုန္းေနရေၾကာင္း ျပန္ေျပာသည္။
“ညေန ၆ နာရီမွာ မာရွယ္ေလာထုတ္မယ္လို႔ ၾကားတယ္၊ ညေန ၃ နာရီ ထိပဲ ျမိဳ႕ထဲမွာ
ကားရွိေတာ့မယ္၊ ခုေတာင္ ကားပါးသြားျပီ ျပန္သင့္ျပီ”ဟု သူငယ္ခ်င္းကေျပာရင္း ျပန္သည့္အခါ
စုျပီး ျပန္ၾကရန္သူက မွာေန ေသးသည္။

ညေန ၃ နာရီေက်ာ္စပင္ ရွိေသးေသာ္လည္း ျမိဳ႕ထဲမွဆိုင္ခန္းမ်ား အားလံုးပိတ္ျပီ၊

အိမ္ေတြကလည္း အဝင္ တံခါးေတြေကာ ျပတင္းေပါက္ေတြေကာအားလံုးပိတ္ထားၾကျပီ။
လမ္းေတြေပၚမွာေတာ့ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေပးေသာ စစ္ပညာ ျပည္သူေတြကို သတ္ဖို႔မဟုတ္ဘူး”ဟု

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

178

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေအာ္ေနေသာ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြ ရွိေသးသည္၊
သူတို႔သည္ ေျပးလိုက္၊ စစ္ကားျဖင့္ လိုက္ပစ္သည့္အခါ
ေအာ္လိုက္ ႏွင့္ပင္။

ညေန ၄နာရီထိုးခါနီးမွာေတာ့ စစ္ယူနီေဖာင္း ၀တ္ထားသူမ်ားက
ေလာ္စပီကာႏွင့္ျမိဳ႕ထဲကေန အိမ္ျပန္က်ရန္ လိုက္ေအာ္သည္၊ လိုင္းကားတခ်ိဳ႕ကို မေတြ႕ရ၊
အငွားကားခေတြကလည္း အိမ္ျပန္ရန္ ေစ်းပိုေတာင္း ေန ၾကျပီ။ သုိ႔ႏွင့္ပင္ေသနတ္သံေတြ
တလွည့္ ၊ တို႔အေရးေအာ္သံေတြက တလွည့္စီေပၚေနေသာျမိဳ႕လယ္ေခါင္ ကို ထားခဲ့ကာ
အိမ္ျပန္ခဲ့ရသည္။
အိမ္ျပန္ေရာက္သည့္အခါ ညေန ၅ နာရီေက်ာ္ျပီး ၆နာရီထိုးေတာ့မည္၊အိမ္သားအားလံုး
လူစံုသည့္အတြက္ စိတ္ခ်သြားရသည္။

ဆႏၵျပသူမ်ား အၾကမ္းဖက္ ေခ်မႈန္းခံရၿပီး ျပန္လည္ေတြ႔ဆုံၾကစဥ္ ၀မ္းနည္းေၾကကဲြေနၾကေသာ
သံဃာႏွစ္ဦး (ဓာတ္ပုံ - Thierry Falise)

သုိ႔ေသာ္လည္း တာေမြအေျခခံပညာေက်ာင္းေရွ႕မွာ၊ လမ္းမေပၚမွာ အိမ္ျပန္မလာေသာ သား
ေပ်ာက္ေန သည့္ မိခင္တို႔၏ သားေခၚသံမ်ား၊ ေအာ္ဟစ္ ငိုေကၽြးသံမ်ားကေတာ့
ဆူညံစြာၾကားေနဆဲျဖစ္သည္။

စက္တင္ဘာ ၂၈
အခ်ိန္ ၁၂ နာရီ
ရန္ကုန္ျမိဳ႕။
မည္မွ်ပင္ ရက္ရက္စက္စက္ႏွိမ္နင္းေစကာမူ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေနျပည္သူတို႔သည္ ေန႔လယ္ ၁၂
နာရီေက်ာ္ သည္ႏွင့္ပင္ ျမိဳ႕ထဲက ဆူးေလအနီးတ၀ိုက္တြင္ စုစည္းမိေနၾကသည္။

ဆူးေလမွတ္တိုင္အနီးတြင္ ရပ္လာသမွ်ေသာ ဘတ္စ္ကားမ်ားအား ယူနီေဖာင္းအျပည့္အစံုႏွင့္
စစ္ဗိုလ္ ၁ ဦး၊ တပ္ၾကပ္ၾကီး ၂ ဦးႏွင့္စစ္သားတဦးတုိ႔က ဆင္းလာသမွ်သူမ်ားကို
ေမးျမန္းစစ္ေဆးၿပီး ေက်ာပိုးအိတ္မ်ား၊ လက္ကိုင္အိတ္မ်ား၊ ျခင္းေတာင္းမ်ားကိုလည္း
တခုခ်င္းစီရွာေဖြ စစ္ေဆးေနၾကသည္။

ကင္မရာကို အေသအခ်ာ ဖြက္ယူလာခဲ့ေသာ္လည္း အေသးစိတ္စစ္ေဆးေနသည္ကို
ျမင္ရေသာအခါ စိတ္ပူ ပန္စြာ ရင္တထိတ္ထိတ္ ခုန္လာသည္။
ေက်ာပိုးအိတ္ထဲမွာ ပစၥည္းမ်ားတခုခ်င္းစီ ထုတ္ျပေနရင္း
မၾကာခင္ကင္မရာကိုေတြ႕သြားေတာ့မွာပဲဟု ပူပန္ စိတ္က ေသြးတိုးလာကာ မ်က္ႏွာတျပင္လံုး
ပူလာသလိုျဖစ္လာေသာ္လည္း လက္ဖ်ားတို႔က ေအးစက္ လာ သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

179

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အိတ္ကို ရွာေနေသာ တပ္ၾကပ္ၾကီးက ေအာက္ဆံုးမွာ ထည့္ထားေသာ စကၠဴဘူးကို ထုတ္လာျပီး
ဒါဘာလဲ ဟု ေမးလိုက္ေသာအခါ ဖိနပ္ထည့္ထားတာဟု ေျဖလိုက္ေသာအသံသည္

ပံုမွန္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ထိုဘူးကို လက္ျဖင့္ ဆၾကည့္ရင္း အိတ္ထဲျပန္ထည့္ေပးကာ

ေနာက္တေယာက္ကို စစ္ေဆးရန္ ေခၚလိုက္ခ်ိန္တြင္ တစကၠန္႕မွ်ပင္အခ်ိန္မဆိုင္းေတာ့ဘဲ
ထိုေနရာကေန တခ်ိဳးတည္း ထြက္လာေတာ့သည္။
ဆူးေလလမ္းမၾကီးေပၚမွာေတာ့ လူမ်ားရွင္းလ်က္ရွိသညကို ေတြ႕ရသည္။ လုံထိန္းမ်ားႏွင့္
စစ္သားမ်ားကိုမူ ဆူးေလတ၀ိုက္ တြင္ေတြ႕ျမင္ေနရဆဲပင္။
အေနာ္ရထာလမ္းမၾကီးေပၚမွာေတာ့ လူငယ္တခ်ိဳ႕ရွိေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ သူတုိ႔သည္

အက်ႌျဖဴမ်ား ေအာက္တြင္ တီရွပ္ အနက္ေရာင္၊ တီရွပ္ အနီေရာင္၊ တီရွပ္ အ၀ါေရာင္တို႔ကို
၀တ္လာခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပ သည္။
တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ပန္းဆိုးတန္းလမ္းမေပၚတြင္ လူမ်ားျပန္စုမိလာသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းေပၚက
လူတခ်ိဳ႕က လည္း ပန္းဆိုးတန္းလမ္းမေပၚကို ေရာက္လာၾကသည္။
ေန႔လယ္ ၁ နာရီ ၀န္းက်င္မွာေတာ့ လူ ၂၀၀ ေက်ာ္ကေန ၃၀၀ ေလာက္ထိ ရွိေသာ လူအုပ္သည္
ဆူးေလ ဘုရား နားမွာ ေစာင့္ေနေသာ စစ္သားမ်ားအား မဟာဗႏၶဳလလမ္းႏွင့္

ပန္းဆိုးတန္းလမ္းေထာင့္ေနရာ ကေန “ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေပးတဲ့စစ္ပညာ ျပည္သူေတြကို သတ္ဖို႔
မဟုတ္ဘူး” ဟု ေအာ္၍ ဆႏၵျပၾကျပန္သည္။

တခ်ိဳ႕ကလည္း စစ္သားမ်ားျမင္သာေစရန္ ေရွ႕သို႕ပိုတိုးကပ္လာၾကျပီး တံေထြးေထြးျပၾကသည္။
တခ်ိဳ႕က ေတာ့ စစ္သားမ်ားအား ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုေနၾကသည္။ ထိုခ်ိန္တြင္ပင္ ပန္းဆိုးတန္း
ဘူတာၾကီး ခုံးတံတားေပၚ ကေန စစ္ကားမ်ား ဆင္းလာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
တဘက္ကလည္း မဟာဗႏၶဳလလမ္းေပၚမွ စစ္သားတခ်ိဳ႕က ပန္းဆိုးတန္းထိပ္တက္လာသည္။
လူအုပ္ၾကီး သည္ စစ္သားမ်ားႏွင့္ စစ္ကားမ်ား ၾကားညွပ္မိေသာေၾကာင့္ေၾကာက္အား
လန္႔အားႏွင့္ပင္ ေဘးတဘက္ တခ်က္ရွိေနအိမ္မ်ားထံသို႔ေျပး၀င္ပုန္းၾကသည္။
အိမ္အခ်ိဳ႕မွာ တံခါးဖြင့္ေပးျပီး ေျပး၀င္လာေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအားလက္ခံၾကေသာ္လည္း
အခ်ိဳ႕ကမူ မည္မွ်ပင္ တံခါးေခါက္ေခါက္ ဖြင့္မေပးဘဲ ပိတ္ထားၾကသည္။ တခ်ိဳ႕က

တိုက္ခန္းေတြေပၚ တြယ္တက္သူက တက္သည္၊ ဖြင့္မေပးေသာ တံခါးတို႔ကို တဒံုးဒံုးထုရင္းႏွင့္ပင္
စစ္သားေတြ ဆြဲေခၚသြားသည့္ေနာက္ ပါသြားၾကသူမ်ားလည္း ရွိသည္။
ေရွ႕မွာ စစ္သား၊ေနာက္မွာလည္း စစ္သားျဖစ္ေနသည့္အတြက္ နီးစပ္ရာ ရပ္ထားေသာ
ထရပ္ကားတစင္း ေအာက္သို႔၀င္ပုန္းလိုက္သည္။ ကား၏ ဘားတန္းကို လက္ႏွစ္ဘက္ႏွင့္ယွက္ျပီး

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

180

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ခိုထားရင္း ကင္မရာပါသည့္ အတြက္ ဖမ္းမိပါက မလြယ္
ေၾကာင္း စဥ္းစားမိကာ ကင္မရာကို

လြင့္ပစ္လိုက္ရမလားဟုစိတ္ကူးမိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း
မလုပ္ရက္ပါ၊ မလုပ္ႏိုင္ပါ၊
ဆႏၵျပသူမ်ား အၾကမ္းဖက္ ေခ်မႈန္းခံရသည့္ ေနရာတြင္ က်န္ရစ္ခ့ဲေသာ ေသြးကြက္မ်ား ႏွင့္
ဖိနပ္မ်ား (ဓာတ္ပုံ - AFP)
ကင္မရာကို ျပဳတ္မက်ေစရန္ လည္ပင္းမွာ ခ်ိတ္ထားလ်က္ႏွင့္ပင္ ကားဘားတန္းမွာခိုေနရင္း
အသံေတြၾကား ေနရသည္။ အိမ္ေတြေပၚ ၀င္ေျပးေသာ လူေတြကို စစ္သားေတြက

ျပန္ဖမ္းေခၚလာျပီး ပန္းဆိုးတန္းထိပ္ရွိ ကုလားဘုရားေက်ာင္းေရွ႕မွာဒူးေထာက္ထိုင္ခိုင္းကာ
ပါးရိုက္သံၾကားရသည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ေၾကာက္ လန္႔ တၾကား ေအာ္ဟစ္သံ၊ ငိုယုိသံမ်ား ၊
အမ်ိဳးသားမ်ား၏ ေတာင္းပန္သံမ်ား စသည့္အသံတုိ႔ကို ၾကားေနရ သည့္အတြက္ ရင္သည္
တဒိတ္ဒိတ္ခုန္လာသည္။
လက္ႏွစ္ဘက္လံုး အံေသလာသည့္အတြက္ လူတကိုယ္လံုး ဘုတ္ခနဲ ေျမေပၚကို က်သည္။
ကမန္းကတန္း ပင္ ေၾကာက္လန္႔စြာႏွင့္ ကားဘားတန္းကို ျပန္ခိုသည္။
ထိုသို႔ႏွစ္ခါေလာက္ျပဳတ္က်ျပီးသည့္အခါမွာေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ေတာ့ ဟု စဥ္းစားကာ

ကားေနာက္ရွိ ေလး ေပခန္႔ရွိေသာ မီးစက္ေနာက္တြင္ ၀င္ပုန္းမည္ ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္
ကားေအာက္ကေန တြားသြားျပီး ထြက္လာခဲ့သည္။
မီးစက္နားအေရာက္မွာပင္ အိမ္ေရွ႕တံခါးတဘက္ ဖ်တ္ခနဲပြင့္လာတာေတြ႕ရျပီး၊ အသက္
၆၀အရြယ္အဖိုးၾကီး တေယာက္ေပၚလာကာ လက္ဟန္ျဖင့္ လက္ယက္ေခၚေလသည္။
၀မ္းသာစိတ္ျဖင့္ ထိုအိမ္ထဲေျပး၀င္ လိုက္ သည့္ တိုင္ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လံုျခံဳၿပီဟု

မသတ္မွတ္ရဲေသးပါ။ စစ္သား မ်ားက အိမ္မ်ားကို တံခါးဖြင့္ခိုင္းျပီး လိုက္ရွာေနဆဲျဖစ္သည္။
ဖုန္မ်ား၊မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္ညစ္ေပေနေသာ မ်က္ႏွာ၊ တုန္ေနေသာခႏၶာကိုယ္ကို တခ်က္ၾကည့္ျပီး

ေရတခြက္ ခပ္တိုက္ပါသည္။ ထိုေရကို ေသာက္အျပီးမွာေတာ့ အေမ ဟု တကာ ငိုလိုက္မိသည္။
ကားေအာက္မွာ ၀င္ ပုန္း စဥ္တုန္းကလည္း ပထမဆံုး အေမ့ကို သတိရသည္။ ယေန႔မနက္
အိမ္ကမထြက္ခင္ မသြားရန္အေမ တားခဲ့သည္ကိုလည္း ျပန္မွတ္မိေနသည္။

ျပီးမွကုိယ့္မိသားစု၀င္ေတြ၏ မ်က္ႏွာေတြကို တေယာက္ခ်င္းစီ ျပန္ျမင္ ေယာင္ကာ
စိတ္အားတင္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
အေျခအေနျငိမ္သက္ျပီဟုထင္ရေသာအခါမွ အိမ္ရွင္ အဘြားက ေနာက္တံခါးေပါက္ေန ထြက္ျပီး
တဘက္ အိမ္ကို ကူးရန္ ထုိအိမ္၏ အေရွ႕ဘက္ကေန ထြက္သြားရန္ ေျပာသည္။

သူေျပာသည့္အတိုင္း ထြက္လာသည့္ အခါ စစ္သားမ်းမရွိေသာတဘက္လမ္ေပၚသုိ႔ေရာက္သြားျပီး
စုရပ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေသာ ၄၇ လမ္းရွိ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ဆီသို႔ ေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

181

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဆိုင္ထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းမ်းကိုေတြ႕ရေသာ္လည္း မ်က္ႏွာမေကာင္းၾက၊ သတင္းေထာက္တခ်ိဳ႕
အဖမ္းခံရ ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ျပီးေတာ့ အဖမ္းအဆီးၾကမ္းေၾကာင္း ေျပာျပၾကသည္။
ညေန ၃ နာရီတြင္ ထိုဆိုင္က ထခဲ့ေသာ္လည္း လမ္းမၾကီးက ရွင္းေနျပီ။ ဘတ္စ္ကားေတြ

အငွားကားေတြ လည္း မရွိေတာ့။ သို႔ေသာ္လည္း ဆူးေလဘုရားအနီးမွာေတာ့ ေသနတ္သံ
တဒက္ဒက္ႏွင့္ၾကားေနရဆဲျဖစ္ သည္။
“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေပးသည့္ စစ္ပညာ ျပည္သူေတြကို သတ္ဖို႔မဟုတ္ဘူး” ဆိုသည့္ ေအာ္သံ မ်ား ကေတာ့
တိုးလ်စြာ ေပ်ာက္ကြယ္လ်က္ရွိေပျပီ။

ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းမွ စြန္႔ခြာထြက္ေျပးျခင္း
THURSDAY, 13 AUGUST 2009 18:32 ဂ်င္(မ္) အင္ဒရူးစ္

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=16
15:2009-08-13-11-35-29&catid=5:book-shelf&Itemid=12
၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ သန္းေခါင္ယံတညတြင္ သူမ၏ ဖခင္အဖမ္းခံရသည္ကို

ေတြ႔ရခဲ့သည့္အခ်ိန္တြင္ ကံၾကမၼာ၏ အလိုအရ သူမ ေနထုိင္ရေသာ ေခတ္ႀကီး၏ ဖိႏွိပ္မႈကို
ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႔လိုက္ရသည္။
ထိုအခ်ိန္က မစန္းစန္းတင္က အသက္ ၈ ႏွစ္ အရြယ္သာ ရိွေသးသည္။ "အပူအပင္ကင္းမဲ့လွေသာ
ကေလးဘ၀ေန႔ရက္ မ်ားတြင္ က်မ ဖခင္၏ အတိတ္သမိုင္းေၾကာင္း၊ သို႔မဟုတ္ က်မတိုင္းျပည္၏
သမိုင္းေၾကာင္းကို က်မ စိုးစဥ္းမွ်သာ သိခဲ့ သည္။" ဟု စစ္အစိုးရ၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္

ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ သူမ၏ ဘ၀ကို ၾကည္ႏူးဖြယ္ ပံုေဖၚထားခ်က္တြင္ ျပန္ ေျပာင္း အမွတ္တရ

ဆိုထားသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရး၏ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပသူမ်ားအနက္ တဦးျဖစ္ခဲ့သူ သူမ၏
ဖခင္ ဦးဘတင္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ရဲေဘာ္ရဲဖက္တဦးျဖစ္သလို၊ ဂ်ပန္ႏွင့္
အဂၤလိပ္ဆန္႔က်င္ေရး စစ္ပြဲကာလ အတြင္း ေပၚထြန္းစ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ (BIA) ၏
ဌာနခ်ဳပ္တြင္လည္း တာ၀န္ထမ္းခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က သူ႔ ကို
အတြင္းေရးမႉးအျဖစ္ ခန္႔အပ္ခဲ့သည္။
ကာ႐ိုလင္း ၀ိတ္မန္း ႏွင့္ ေဒၚစန္းစန္းတင္ ေရးသားသည့္ (No Time for
Dreams. Living in Burma under Miltiary Rule) စာအုပ္
စစ္ႀကီးအၿပီးတြင္ ဦးဘတင္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးအတြက္
ဆက္လက္လႈပ္ရွားခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၉ ရက္ေန႔က
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အတြင္း၀န္ရံုးသို႔ ေသနတ္သမားမ်ား ၀င္ေရာက္ကာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဝန္ႀကီးအဖြဲ႕ဝင္ ၆ ဦး ကို လုပ္ၾကံ

သတ္ျဖတ္စဥ္တြင္ သူက ၀န္ႀကီးမ်ားရံုးေအာက္ထပ္တြင္ ရိွေနခဲ့သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

182

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ထို႔ေနာက္ ဦးဘတင္သည္ စီးပြားေရးေလာကသို႔ ေျခခ်ခဲ့သည္။ စီးပြားေရးေလာကတြင္
သူေအာင္ျမင္စြာ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ ခဲ့ေသာ္လည္း "၎ေအာင္ျမင္မႈက သူ၏ လက္၀ဲသန္သည့္
စိတ္ဓာတ္ကိုေတာ့ မည္သည့္အခါမွ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ျခင္း မရိွခဲ့"ဟု သူ၏ သမီးက
ေရးသားေဖၚျပထားသည္။
၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလတြင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းအား စစ္တပ္ဦးေဆာင္ေသာ

အိမ္ေစာင့္အစိုးရဖြဲ႔ရန္ ဖိတ္ ေခၚခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ စစ္တပ္က တိုင္းျပည္၏အာဏာ အ၀၀ကို
ခ်ဳပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ အိမ္ေစာင့္အစိုးရဖြဲ႔ၿပီး တလၾကာေသာ အခါတြင္ ဦးဘတင္ကို
ကြန္ျမဴနစ္ေထာက္ခံသူတဦးအျဖစ္ သကၤာမကင္းျဖစ္ကာ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည္။ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ မတ္လ
တြင္ သူ ေထာင္က ျပန္လြတ္လာခဲ့သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းကို ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အာဏာရွင္ႀကီးအျဖစ္ ေရာက္ေစခဲ့ေသာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္
အာဏာသိမ္းမႈ အၿပီးတြင္ ဦးဘတင္ ေနာက္တႀကိမ္ အဖမ္းခံခဲ့ရျပန္သည္။ သံုးလၾကာမွ်
ထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရၿပီး ဒုတိယအႀကိမ္ သူေထာင္က ျပန္လြတ္ လာသည့္ အခ်ိန္တြင္ သူ၏

က်န္းမာေရးလည္း ယိုယြင္းလာခဲ့သည္။ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္ အသက္ ၄၉ ႏွစ္အရြယ္တြင္ ဦးဘတင္
ကြယ္လြန္တိမ္းပါးခဲ့သည္။
ဖခင္၏ စံယူထိုက္စရာ ဘ၀ႏွင့္ အေႂကြေစာကာ ကြယ္လြန္သြားရျခင္းက သူ၏ မဟုတ္မခံ

ဇတ္ဇတ္ၾကဲစိတ္ရိွေသာ သမီး ကို နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း လႊမ္းမိုးခဲ့သည္မွာ အထင္အရွား ျဖစ္သည္။
အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘ၀ႏွင့္ တကၠသိုလ္အ၀င္ ႏွစ္ ကာလမ်ား အတြင္း

ဆိုရွယ္လစ္အေတြးအေခၚမ်ားအေပၚ သူမ၏ ယံုၾကည္ခ်က္ကို စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း
ပံုေဖၚ ေရးျပထားသည္။ ေမာ္စီတုန္းပံု ရင္ထိုးတံဆိပ္ကို ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက
တားျမစ္သည့္အခ်ိန္အထိ သူမက စြဲစြဲျမဲျမဲ ၀တ္ဆင္ခဲ့သည္။ ထိုတားျမစ္ခ်က္ေၾကာင့္

ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေက်ာင္းသား အဓိကရုဏ္းမ်ားအနက္ ပထမဦးဆံုး တခုကို ေဒၚစန္းစန္းတင္
ကိုယ္တိုင္ ေတြ႔ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရသည္။
သူမ၏ ဆိုရွယ္လစ္ယံုၾကည္ခ်က္မ်ားသည္ အစိုးရက ႀကီးမႉးက်င္းပေသာ 'အ' သံုးလံုး အေျခခံ
စာတတ္ေျမာက္ေရး လႈပ္ ရွားမႈတြင္ လုပ္အားေပးေက်ာင္းသူအျဖစ္ ပါ၀င္ခဲ့စဥ္က ရရိွခဲ့သည့္

အေတြ႔အၾကံဳမ်ား၏ လႈပ္ႏိႈးစိန္ေခၚျခင္းကို ခံလိုက္ရ သည္။ သူမ လႈပ္ရွားမႈတြင္ ပါ၀င္စဥ္က ဗဟို
စီမံခန္႔ခြဲမႈ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာ ပစ္ပယ္ခံထားရေသာ ေက်း ရြာသူ ရြာသားမ်ား၏
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနေသာ၊ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနရသည့္ ဘ၀မ်ားကို ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရသည္။ လုပ္အားေပး
ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားကို အစိုးရ၏ စီးပြားေရး စီမံကိန္းမ်ားအတြက္ အၾကံဉာဏ္ရယူရန္အတြက္
အခ်က္အလက္မ်ား စုေဆာင္း လာရန္လည္း ၫႊန္ၾကားထားခဲ့သည္။ ထိုကဲ့သို႔ "တုိင္းျပည္၏
စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ မကၽြမ္းက်င္ေသာ အား ထုတ္မႈမ်ား" အသံုးျပဳျခင္းသည္
ေဒၚစန္းစန္းတင္အတြက္ ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္ေနသည္။
မိသားစု အဆက္သြယ္ေၾကာင့္ အာဏာရ ျမန္မာဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ (မဆလ) ပါတီ၏
ပါတီစာေစာင္ထုတ္ေ၀ေရးႏွင့္ သုေတသနဌာနတြင္ ပထမဆံုး ေဒၚစန္းစန္းတင္ စတင္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

183

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အလုပ္ရခဲ့သည္။ အစိုးရ၀န္ထမ္းအလုပ္ကို လက္ခံလိုက္ၿပီးေနာက္ ေတြ႔ၾကံဳရသည့္
စိန္ေခၚခ်က္မ်ားအနက္ ပထမဦးဆံုး တခုမွာ သူမ၏ ႏိုင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။

ေဒၚစန္းစန္းတင္ က မတူညီေသာ လမ္းေၾကာင္းတခုေပၚတြင္ ပညာသည္ စာေရးဆရာတဦးအျဖစ္
သူမ၏ တာ၀န္ကို ၿပီးေျမာက္ရန္ ေဆာင္ ရြက္ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။
သူမ၏ အက်ပ္အတည္းသည္ တိုးတက္ေျပာင္းလဲလိုစိတ္ရိွေသာ သန္းခ်ီသည့္ ျမန္မာလူငယ္မ်ား
ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရသည့္ အက်ပ္ အတည္းႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္ႏိုင္သည္။ လႈပ္မရေအာင္

ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသည့္ ကိုယ္က်ပ္အက်ႌပမာ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္မႈ မ်ား ရွိသည့္ ထိုစနစ္အတြင္း
တိုးတက္ေျပာင္းလဲလိုစိတ္ရိွေသာ လူငယ္မ်ားသည္ ၎တို႔၏ ပညာေရး၊ အသိပညာ တတ္ကၽြမ္း မႈ
ႏွင့္ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ အစစ္အမွန္ကို ေဖၚထုတ္ႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားရုန္းကန္ေနၾကသည္။
ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီသို႔ ၀င္ေရာက္ရန္ ျငင္းဆန္ခဲ့သည့္အခ်ိန္တြင္
ေဒၚစန္းစန္းတင္အေပၚ အာဏာပိုင္မ်ားက သံသယရိွလာခဲ့သည္။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္၊

ပါတီသန္႔စင္ေရးတြင္ သူမလည္း ဓားစာခံတဦး ျဖစ္ခဲ့ကာ၊ ပါတီရိွ သူမ အလုပ္ကို လက္လႊတ္
ဆံုးရံႈးခဲ့ရသည္။ ေနာင္ ၂ ႏွစ္ၾကာေသာအခါတြင္ မိသားစု အဆက္အသြယ္အကူအညီေၾကာင့္ပင္
(မဆလ) ပါတီ၏ တရား၀င္ သတင္းစာျဖစ္ေသာ "ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ"တိုက္တြင္
သတင္းေထာက္လုပ္ရန္ သူ႔ကို ငွားရမ္းခဲ့ သည္။

အလုပ္မ်ားလွေသာ အယ္ဒီတာဌာနအတြင္း တဦးတည္းေသာ အမ်ဳိးသမီးအျဖစ္
ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ သူ၏ သတင္းစာ တိုက္တြင္းအလုပ္ကာလကုိ ေဒၚစန္းစန္းတင္က
ပံုေဖၚျပထားသည္ကို ဖတ္ရသည္မွာ အလြန္ပင္ စိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္း လွသည္။

၁၉၁၄ ခုႏွစ္ ကတည္းက စတင္ေမြးဖြားခဲ့ေသာ ဤသတင္းစာတြင္ ပညာရပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ

စံသတ္မွတ္ခ်က္တခ်ဳိ႕ ရိွေနျခင္း ေၾကာင့္သာ ဆက္လက္လည္ပတ္ႏိုင္ေနျခင္း ျဖစ္ဟန္တူသည္။
သို႔ေသာ္ အစိုးရ၏ စာေပစိစစ္ေရးဌာနက လက္ရိွ ျမန္မာ့ အလင္း သတင္းစာကို

လည္မ်ဳိညႇစ္ေနသကဲ့သို႔ ေဒၚစန္းစန္းတင္ ရိွခဲ့သည့္ အခ်ိန္ သတင္းေရးသားသည့္ အခန္းကို အျမဲ
တေစ လႊမ္းမိုးေျခာက္လွန္႔ ေနခဲ့သည္။ ေန႔စဥ္အလုပ္တာ၀န္တြင္ " သင္ပုန္းေပၚတြင္

မွတ္သားျခင္း" ဟုေခၚေသာ အစည္း အေ၀းတခုလည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ထိုအစည္းအေ၀းက
၀င္ေရာက္လာေသာ သတင္းအစီရင္ခံခ်က္မ်ားကို ေခါင္းစဥ္ အမ်ဳိး အစားေလးခုအနက္ တခုဆီသို႔
ေရြးခ်ယ္ထည့္ေပးရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုအမ်ဳိးအစားေလးခုမွာ မထည့္မေနရထည့္ရမည္၊

သေဘာတူညီခ်က္ရယူရန္ လိုသည္၊ ေဘးဖယ္ထားရန္ သို႔မဟုတ္ ပိတ္ပင္သည္ စသည္ျဖင့္ ဟူ၍
ျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံျခားသတင္း၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကိစၥ အေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ အႏုပညာသတင္းမ်ားကို
တည္းျဖတ္၊ ေရးသားရေသာ္ လည္း ေဒၚစန္းစန္းတင္သည္ သူမအေခၚ မူ၀ါဒႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ
သတင္းမ်ားကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ခဲ့သည္။ ပါတီ၏ လမ္းၫႊန္ ခ်က္မ်ား၊ စီးပြားေရးစီမံကိန္း ႏွင့္

အျခားတရား၀င္ ကန္႔သတ္ထားေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ဆန္႔က်င္ျခင္းအားျဖင့္ သူမ အလုပ္
ျပဳတ္မည့္အေရးကို စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ႔ေနခဲ့ရသည္ဟု သူက ၀န္ခံေရးသားခဲ့သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

184

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေလးစားဖြယ္ေကာင္းေသာ ပြင့္လင္းမႈ တခုဟု ဆိုရမည္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထုအံုၾကြမႈကာလ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေခတၱခဏကာလအတြင္း
သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္ ၏ ေန႔သစ္ ခဏတျဖဳတ္ ေပၚထြန္းလာခဲ့သည္။ ထိုႏွစ္ မကုန္ခင္တြင္ပင္
ေဒၚစန္းစန္းတင္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အသစ္တဖန္ တက္လာေသာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားအတြက္
၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးစာမ်ားကို သူကိုယ္တုိင္ေရးသား၊ တည္းျဖတ္ေပးေနရသည္ကို သူ႔ကိုယ္သူ
ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရျပန္သည္။

၁၉၉၁ ခုႏွစ္တြင္ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဗဲလ္ဆုခ်ီးျမႇင့္ ခံရသည့္ႏွစ္တြင္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရးသား ေသာ စကားေျပတပုဒ္ကို သူ ဖတ္လိုက္ရသည့္အခ်ိန္၌ သူ႔ဘ၀
တဆစ္ခ်ဳိး ေျပာင္းလဲခဲ့ရသည္။ "အဖမ္းခံထားရသူ၏ စိတ္ကဲ့သို႔ပင္ က်မသည္လည္း အုပ္စိုးသူ
လူတစု၏ လက္ခုပ္ထဲက ေရကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္ကို က်မသိလာခဲ့ရသည္၊

ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ဖိစီးမႈဘ၀ႏွင့္ တပါးသူ ခုိင္းဖတ္ဘ၀မွ က်မကိုယ္က်မ တေန႔တြင္
ရုန္းထြက္ရမည္ဟု သံႏၷိဌာန္ျပဳလုိက္ သည္"ဟု သူက ပံုေဖၚေရးသားထားသည္။

ထိုသံႏၷိဌာန္က သူ ျပည္ပသို႔ ထြက္ခြာရန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုး အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသို႔
ေရာက္ရိွလာခဲ့သည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ သူက လြတ္လပ္သည့္ အာရွအသံ ေရဒီယို (RFA)

အသံလႊင့္ဌာနတြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္လ်က္ရိွၿပီး ကယ္လီ ဖိုးနီးယားတၠသိုလ္မွ ပါေမာကၡ ကာရိုလင္း
၀ိတ္မန္း (Carolyn Wakeman) ႏွင့္ တြဲဖက္ကာ သူ၏ ဘ၀ျဖစ္စဥ္ကို ပူးတြဲ ေရးသားခဲ့ျခင္း
ျဖစ္သည္။
ဖိႏွိပ္မႈမ်ား၊ အရည္အေသြး ညံ့ဖ်င္းမႈမ်ား မ်ားျပားလွေသာ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္ေအာက္
ေနထိုင္လာခဲ့ရသည့္ စိတ္၀င္ စားဖြယ္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ဖြင့္ဟခ်က္တခုကို စာတအုပ္အျဖစ္ သူတို႔ႏွစ္ဦး
အတူတကြ ဖန္တည္းလိုက္ၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ပါေတာ့ သည္။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လထုတ္ ဧရာဝတီ မဂၢဇင္းမွ ဂ်င္(မ္) အင္ဒရူးစ္ (Jim Andrews) ေရးသားသည့္
စာအုပ္ေ၀ဖန္ခ်က္ Escape from Fear ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။

သူတို႔ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ၈၈ ရဲ႕ ပုံရိပ္မ်ား…
SATURDAY, 08 AUGUST 2009 18:06 ဧရာဝတီ
ျမန္မာျပည္တဝန္း ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူအမ်ား ပါဝင္ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကၿပီး ေထာင္နဲ႔ခ်ီတဲ့
အသက္ေသြး ေတြ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကရတဲ့ ၈၈၈၈ အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ အခု ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔မွာ
၂၁ ႏွစ္ ေျမာက္ ႏွစ္ပတ္ လည္ ခဲ့ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးကို ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ၾကရသူေတြရဲ႕
ရင္ထဲမွာေတာ့ မေန႔က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလို အမွတ္ရ ဆဲ၊ ေမ့မရဆဲပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ ရင္ထဲက
ေမ့မရႏုိင္တဲ့ ၈၈ ရဲ႕ပုံရိပ္ေတြကို ဧရာဝတီက စုစည္းေဖာ္ျပ လိုက္ပါတယ္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

185

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

ဦးေအာင္မ်ိဳးမင္း

ညႊန္ၾကားေရးမႉး၊ လူ႔အခြင့္အေရး ပညာေပးေရးဌာန (ျမန္မာႏုိင္ငံ) (HREIB)

(၈၈ အေရးေတာ္ပံု ကာလက ေမာ္လၿမိဳင္နဲ႔ မြန္ျပည္နယ္ ၁၀ ၿမိဳ႕နယ္ စည္းရံုးေရးအတြက္
ပါဝင္ခဲ့သူ)

အာဏာသိမ္းမယ္ဆိုၿပီး ေၾကညာလိုက္တဲ့ ေနာက္တေန႔ က်ေနာ္က မုဒံုမွာ။ လူထုက

အာဏာသိမ္းတာကုိ တတ္ႏုိ္င္သေလာက္ ဆန္႔က်င္မယ္ဆိုၿပီး သပိတ္စခန္းေတြကို ဆက္ဆြဲ
ထားမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။ စစ္တပ္က ၿမိဳ႕ကို ဝိုင္းထားတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ အဲဒီညက ဓမၼာရံုမွာ
ဆြမ္းခ်က္ေနတဲ့ သူေတြကို စစ္တပ္က ေသနတ္နဲ႔ လာပစ္သြားပါတယ္။ လူ ၃ ေယာက္ေလာက္
ေသသြားတယ္။ အေလာင္းေတြ က်ေနာ္တို႔ ေရွ႕မွာ..။ လက္နက္ မရွိတဲ့ ရပ္ရြာက လူေတြကို

သပိတ္စခန္းက ေက်ာင္းသားေတြ ဆိုၿပီး ဝင္ပစ္သြားတာ။ တကယ္က သပိတ္ စခန္း က ၿမိဳ႕ထဲမွာ၊
ဓမၼာ႐ံုက ၿမိဳ႕ျပင္မွာ ဘာမွမဆိုင္ဘူး။ ေနာက္ရက္ေတြမွာေတာ့ ၿမိဳ႕ထဲကို တကယ့္ စစ္ေျမျပင္လို
ဝင္စီးတာ။ ပစ္သြားတာက မုဒုံၿမိဳ႕ျပင္မွာ အေျခစိုက္တဲ့ အမွတ္ (၆၂) ေျချမန္တပ္ရင္းကပဲ။

မိဆူးပြင့္

ဥကၠဌ

ျမန္မာ့အမ်ိဳးသမီး သမဂၢ (BWU)

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

186

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အာဏာမသိမ္းခင္ ၁၃ ရက္၊ ၁၄ ရက္ေလာက္ကေပါ့။ က်မက ကယားျပည္နယ္မွာ ရွိေနတယ္။
ေက်ာင္းသား ေတြ အေျခခ်ထားတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ေကာင္စီရံုးကို စစ္တပ္က လာဝိုင္းၿပီး

သပိတ္စခန္းအျဖစ္ အသံုးျပဳေနရာကေန ဖယ္ေပးဖို႔၊ ခြပ္ေဒါင္းအလံကို ၁ နာရီအတြင္း ျဖဳတ္ခ်ဖို႔
လာေျပာတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း မထြက္ဘူး၊ ခြပ္ေဒါင္းအလံကိုလည္း

မျဖဳတ္ႏုိင္ဘူးဆိုၿပီး အလံတိုင္ကို ေက်ာင္းသားေတြက ဝိုင္းထားတယ္။ အဲဒီ ေက်ာင္း
သားေတြကိုက်ေတာ့ စစ္တပ္က လာဝိုင္းတယ္၊ အဲဒီသတင္းက တေယာက္ကေန တေယာက္
ပ်ံ႕သြားၿပီး ၿမိဳ႕ထဲက လူေတြဆီပါ ေရာက္သြားေတာ့ လူထုက စစ္တပ္ကို အျပင္ကေန

လာျပန္ဝုိင္းထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ လူထုက စစ္သားေတြကို ေမတၱာရပ္ခံတဲ့စကားေတြေျပာ၊
ေႂကြးေၾကာ္တာေတြ လုပ္၊ တေယာက္ခ်င္း စကားေတြ ထေျပာတဲ့အခါမွာ ေက်ာင္းသား ေတြကို

ဝုိင္းထားတဲ့ စစ္သားေတြထဲက တခ်ိဳ႕ မ်က္ရည္က်ၾကတယ္။ လူထုက ေျပာတဲ့ “တပ္မေတာ္ သား
ေတြလည္း လူထုနဲ႔ တသားတည္းက်တဲ့ လူထုပါပဲ” ဆိုတဲ့ စကားကို ၾကားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႔လည္း
မခံႏုိင္ ေတာ့ဘဲ မ်က္ရည္က်ၾကတာ။ အစကေတာ့ စစ္တပ္ဆိုရင္ ငါတို႔ကို ပစ္မွာပဲ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔
ႀကိဳဆိုခဲ့ၾကတာ၊ ဒါေပမယ့္ စစ္တပ္ကလည္း က်မတို႔ကိုမပစ္ဘူး၊ တပ္ကိုလည္း ျပန္ရုတ္သြား
တယ္၊ အဲဒီျမင္ကြင္း ေလးကေတာ့ အေရးေတာ္ပံုကာလမွာ လံုးဝမေမ့ႏုိင္တဲ့ ျမင္ကြင္းပါပဲ။

ကိုသံခဲ

ဥကၠဌ

ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး (ABSDF)
က်ေနာ္တို႔ ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ႕မွာ သံဃာေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ေနာက္ သပိတ္ေကာ္မတီေကာ
အားလံုးေပါင္းၿပီး ျပည္သူ႔ေကာင္စီရံုးကို သိမ္းတဲ့ ေန႔ကေတာ့ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ

မွတ္မွတ္ထင္ထင္အရွိဆံုးပဲ။ ျမင္လိုက္တာကေတာ့ မဆလ အလံႀကီးကို ျဖဳတ္ခ်လိုက္ၿပီး
ေက်ာင္းသားအလံ .. ခြပ္ေဒါင္းအလံကို လႊင့္ထူလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ မိဘျပည္သူေတြက

လက္ခုပ္တေျဖာင္းေျဖာင္း တီးၿပီး တခဲနက္ ေက်ေက်နပ္နပ္ အားေပးတာကို ေတြ႕ရေတာ့
အဲဒီအခ်ိန္မွာ တကယ္ကိုပဲ ၾကက္သီး တျဖန္းျဖန္းထေအာင္ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကို
အခုျပန္ေျပာရင္ အခုၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္း ထပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ၁၉၈၈ ရဲ႕ စက္တင္ဘာ
ပထမအပတ္ထဲမွာပါ။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

187

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

ဦးတိတ္ႏုိင္

အတြင္းေရးမႉး

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္း (AAPP)
၈၈ အေရးေတာ္ပံုကာလက က်ေနာ္က ထားဝယ္မွာပါ။ ၈ ရက္ေန႔ မနက္ ၈ နာရီ၊ ၉
နာရီေလာက္မွာ ထားဝယ္ ဘုရားႀကီးဝင္းထဲမွာ လူစုဖို႔ ညကတည္းက ေခၚဖိတ္ ထားတာရိွတယ္။
ထားဝယ္က ဘုရားႀကီး ဝင္းထဲမွာ လူစုေပမယ့္ ဘယ္သူကစမယ္ဆိုတာ မသိဘူး။ ေနာက္ပိုင္း
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာတက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာင္းသား တစုနဲ႔ လူငယ္ေတြက အလံတခုကိုထူၿပီး

စထြက္တယ္။ အဲဒီအလံကက ဟိုးအရင္ တို႔ဗမာ အစည္း အရံုးမွာ လႊင့္ခဲ့တဲ့ အလံလို႔ထင္တယ္။
အဲဒီေနာက္က ေဒါင္းအလံ ေတြလည္းပါတယ္။
ခ်ီတက္သြားၾကရင္း အမွတ္ ၂ အေျခခံပညာ အထက္တန္း ေက်ာင္းကိုေရာက္ေတာ့
ေက်ာင္းသားေတြ ဆင္းလာတဲ့ ျမင္ကြင္းက က်ေနာ့္အတြက္ အမွတ္ရဆံုးပဲ။ အဲဒီေက်ာင္းက
လယ္ကြင္းထဲမွာ ေဆာက္ထားတာ ဆိုေတာ့ ဆင္းလုိက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြေၾကာင့္

လယ္ကြင္းတခုလံုးမွာ အျဖဴအစိမ္းေတြ ဖံုးသြားတယ္။ အထက္တန္းေက်ာင္းသားေလးေတြ

တက္ႂကြၿပီး ပါဝင္လာခဲ့လို႔လည္း တျခားျပည္သူ ေတြပါ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ ပါလာတယ္လို႔ ျမင္တယ္။
ျပည္သူလူထုရဲ႕ပူးေပါင္းပါဝင္မႈကလည္း တကယ့္ကို အရွိန္အဟုန္ႀကီးႀကီး ရခဲ့ပါတယ္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

188

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

ႏွင္းခါးမိုး

တာဝန္ခံအယ္ဒီတာ

အလုပ္သမားေရးရာ ဂ်ာနယ္
က်ေနာ္တို႔ ရန္ကုန္ ေတာင္ဥကၠလာပက လူေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး ေသြးဆူၾကတယ္လို႔
ေျပာရမယ္။ စက္တင္ ဘာ ၈ ရက္၊ ၉ ရက္ ေလာက္မွာ လူေတြၾကားထဲမွာ ပ်ံ႕ေနတဲ့

ေကာလာဟလေတြေၾကာင့္ ျပႆနာေတြ စျဖစ္ၿပီ။ ပထမဆံုး ျမင္ကြင္းက က်ေနာ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ထုိင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လူတေယာက္ ဆုိက္ကားေပၚမွာ ေခါင္းျပတ္ႀကီးတခုကို
ကိုင္ၿပီး ျဖတ္သြားတဲ့ ျမင္ကြင္းပဲ။
ေနာက္တခါကေတာ့ သူလွ်ိဳေတြလို႔ ယူဆရတဲ့သူ အေယာက္ ၂၀ ေလာက္ကို လူထုက ဖမ္းလာၿပီး

လမ္းဆံု တို္င္းမွာ ၃ ေယာက္စီခ်ေပးၿပီး လူထုကိုအပ္တယ္၊ ႀကိဳက္သလိုလုပ္ဆိုၿပီး လႊတ္လိုက္တာ။
အဲဒီလိုခ်ခဲ့ၿပီး ၁၀ ေယာက္ေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ေငြၾကာယံေက်ာင္းတိုက္က
ဆရာေတာ္ႀကီးက က်န္တဲ့သူေတြ သူ႔ကိုအပ္ပါလို႔ ေတာင္းဆိုလုိ႔

အဲဒီလူေတြအသက္ခ်မ္းသာရာရသြားခဲ့တယ္။ လမ္းဆံုမွာ ခ်ေပးခဲ့တဲ့ လူေတြကေတာ့ အားလံုး
အသတ္ခံရတာပဲ။
က်ေနာ့္ေရွ႕မွာျဖစ္တာက လူအုပ္ႀကီးထဲက တေယာက္က ဖမ္းလာတဲ့လူကို ပုဆိန္နဲ႔
ခုတ္ခ်လိုက္တယ္၊ အဲဒီလူက မသတ္ခင္ကတည္းက ဘာအသိမွမရွိတဲ့ပံု

ေၾကာင္ေၾကာင္ႀကီးၾကည့္ေနတာ။ ခုတ္ခ်လုိက္ေတာ့လည္း မေသ ေသး ဘူး။

အဲဒီအတုိင္းေခါင္းႀကီးေမာ့လာျပီး ေၾကာင္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ ၾကည့္ေနတယ္။ အဲဒီမေသေသးတဲ့
သူကို ဓာတ္ဆီေလာင္းလိုက္တယ္။ က်ေနာ္မၾကည့္ႏုိင္ေတာ့လို႔ လွည့္ထြက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္
က်ေနာ့္ေနာက္မွာ မီးေတာက္ႀကီး ဝုန္းခနဲတက္လာတာကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လိုက္ရတယ္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

189

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

ကိုမိုးေဇာ္ဦး

အတြင္းေရးမႉး

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္(လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ-ထိုင္းႏုိင္ငံ) (NLD-LA)
ႏုိင္ငံျခားေရးဌာန

၈၈ တုန္းက က်ေနာ္က ၁၉ ႏွစ္။ ရန္ကုန္၊ ပန္းပဲတန္းၿမိဳ႕နယ္မွာေနတယ္။ ၈ ရက္ေန႔မွာ

ဆင္ေျခဖုံးၿမိဳ႕နယ္ေတြ ကေန ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမကို လာၾကတာ။ က်ေနာ္က အဲဒီနားမွာေနေတာ့
ေတာက္ေလွ်ာက္ရွိေနတာ။ အဲဒီညမွာပဲ ပစ္ တယ္ေလ။ ဒါကလူတိုင္းသိၿပီးသားမို႔

ဘာမွမေျပာလိုေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေသနတ္သံဆိုတာ အဲဒီအရင္ က်ေနာ့္ဘဝမွာ တခါမွ
မၾကားဖူးဘူး။ အဲဒီညကမွ ပထမဆံုးၾကားဖူးျခင္းပဲ။ ေတာ္ေတာ္လည္း ေျခာက္ျခားသြား တယ္။
ေျပးၾကလႊားၾကတာပဲ။ က်ေနာ္လည္း ေျပးရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို တုန္တုန္ရီရီျဖစ္သြားတာ။

ပစ္တဲ့ေနရာ မွာေတာ့က်ေနာ္မရွိဘူး။ ဆူးေလ ဟိုဘက္မွာဆိုေတာ့ ျမင္ေတာ့မျမင္ရဘူး၊ ဒါေပမယ့္
အကုန္ၾကားေနရတယ္။ ဘဝမွာ ပထမဆံုးႀကံဳရတဲ့ ေၾကာက္စရာအျဖစ္အပ်က္ေပါ့။ ဒါပထမဆံုးနဲ႔
မေမ့ႏုိင္တဲ့အျဖစ္ပဲ။

ကိုေအာင္ႏုိင္ဦး

ျမန္မာ့အေရးေလ့လာသူ
၈၈ အေရးေတာ္ပံုကာလမွာ က်ေနာ္က သကၠလမွာ။ သကၠလဘက္က ရြာေတြမွာ
စည္းရံုးေရးဆင္းေနတဲ့ ကာလ ေပါ့။ အဲဒီလိုစည္းရံုးေရးဆင္းရင္း တရက္ ရြာတရြာေရာက္ေတာ့
အသက္ႀကီးတဲ့ အဘုိးႀကီးေတြ ခ်ည္းပဲ စုေပး ထားတာေတြ႕ရတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း

အားတက္သေရာ စည္းရံုးတာေပါ့ .. ဒါေပမယ့္ သူတို႔ေတြက ငုတ္တုတ္ႀကီးေတြ ဘာမွလည္း
မေျပာ၊ အားလည္း မေပးၾကဘူး။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္က စိတ္တိုသြားၿပီး “ခင္ဗ်ားတို႔ကို မဆလက

တႏွစ္ကို ေခ်းတတံုးေကၽြးလာတာ ခု ၂၆ တံုးရွိေနၿပီ ဒါေတာင္ မမွတ္ဘူးလား” ဆိုတာမ်ိဳး ရိုင္းရိုင္း
စိုင္း စိုင္းေတြေျပာ၊ ၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ဘာညာနဲ႔ ေျပာတာေပါ့။ “ခင္ဗ်ားတို႔ထဲက

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

190

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဘာမေက်နပ္လဲ ေျပာၾက” ဆိုၿပီး ေအာ္ေတာ့မွ အဘိုးႀကီးတေယာက္က ထလာၿပီး
“အဘတို႔လယ္ကို အစိုးရက သိမ္းထားတယ္။ ဒီမိုကေရစီ က

အဲဒီလယ္ျပန္ရေအာင္လုပ္ေပးမွာလား” ဆိုၿပီး မိုက္ကရိုဖုန္းေလးကိုင္ၿပီး ထေျပာတယ္။
အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို မွတ္မိေနတာ။

ေအးခ်မ္းေျမ့ စုစည္းေဖာ္ျပသည္။

လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားက ဆုိး၀ါးေသာ
ေထာင္တြင္း အေျခအေနမ်ားကုိ ထုတ္ေဖာ္
TUESDAY, 22 SEPTEMBER 2009 18:40 ရန္ပိုင္
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
56%3A2009-09-22-11-42-30&Itemid=2

ျမန္မာႏုိင္ငံတဝန္းရွိ စစ္အစိုးရ အက်ဥ္းေထာင္ မ်ားအတြင္း ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား
က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ လုံေလာက္စြာ မရရွိျခင္းႏွင့္ အစားအစာ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းမ်ားေၾကာင့္
က်န္းမာေရး ဆိုးဝါးမႈမ်ားရွိေၾကာင္း မၾကာေသးခင္က ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာေသာ
အက်ဥ္းသားမ်ားက ေျပာသည္။
ေထာင္တြင္းတြင္ က်န္းမာေရး အခက္အခဲရွိလွ်င္ အေရး ေပၚလူနာမ်ား အေနျဖင့္ ေထာင္ျပင္ပရွိ
ျပည္သူ႔ေဆးရုံသုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ကုသရၿပီး တခါတရံတြင္ အာဏာပုိင္မ်ားက ခြင့္မျပဳေသာေၾကာင့္
အသက္ဆုံးရႈံးရေသာ အက်ဥ္းသားမ်ားပင္ ရွိေၾကာင္း မၾကာေသးခင္က သာယာဝတီ
အက်ဥ္းေထာင္မွ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာေသာ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ကုိေအာင္ထြန္းက
ေျပာသည္။

“တကယ့္အေရးေပၚကိစၥ ညပုိင္းမွာ ေပၚလာရင္ေတာ့ဗ်ာ၊သူတုိ႔ကလည္းခြင့္မျပဳေတာ့ မကုႏုိင္လုိ႔
တိမ္းပါးသြား တဲ့သူေတြ မနည္းဘူး၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈကေတာ့

က်ေနာ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္က စၿပီး၊ ျပန္ထြက္တဲ့ အခ်ိန္အထိ ေထာင္မွာ ဆရာ၀န္မရွိဘူး၊
ေဆးမႉးအဆင့္ရွိတဲ့ သူပဲရွိတယ္၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ မလုံေလာက္ဘူး၊
ေဆး၀ါးမလုံေလာက္ဘူး” ဟု ၎ကေျပာျပသည္။
ကိုေအာင္ထြန္းသည္ “ျမန္မာႏုိင္ငံ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္း” စာအုပ္

ေရးသားျပဳစုသည့္အတြက္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ စစ္ အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီး၍ ေထာင္ဒဏ္ ၁၇ ႏွစ္
ခ်မွတ္ခံခဲ့ရသူျဖစ္သည္။
ထုိ႔အတူ သရက္ေထာင္တြင္လည္း အစားအေသာက္ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း၊ ေဆး၀ါးမျပည့္စံုျခင္း၊
ေဆးကုသခြင့္မရျခင္း၊ အဓမၼအလုပ္ ေစခိုင္းျခင္းမ်ား ၾကံဳခဲ့ရၿပီး အင္းစိန္ေထာင္တြင္ ရွိစဥ္ကလည္း
ခုခံအားက်ေရာဂါျဖင့္ ေသဆံုးသူ အက်ဥ္းသားမ်ားကို ေတြ႔ခဲ့ ရသည္ဟု သရက္ေထာင္မွ
လြတ္ေျမာက္လာေသာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ကိုထြန္းထြန္ျငိမ္းကလည္း ဆုိသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

191

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
“ေဆးမရွိဘူး။ ဆရာ၀န္ကလည္း ဘာမွ လုပ္ပိုင္ခြင့္မရွိဘူး”ဟု ၎ကေျပာသည္။
အဆိုပါ သရက္ေထာင္တြင္ သံတြဲေထာင္မွ ေရႊ႔ေျပာင္းလိုက္ေသာ အစာေရျပြန္ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္
၈၇ ႏွစ္အရြယ္ေတာင္ ကုတ္ၿမိဳ႕နယ္ အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ဦးေက်ာ္ခိုင္ကို
သရက္ေထာင္ ရင္ခြဲ႐ံုတြင္ တဦး တည္းထားရွိၿပီး၊ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးကာလ

ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရေသာ မနီလာသိန္း၊ ပခုကၠဴမွ ဦးသန္႔ရွင္း၊ သာယာ၀တီမွ ကိုေဂ်ာ္လီထြန္း၊ ဘိုကေလးမွ
ဦးေအာင္ခင္ဘုိ ႏွင့္ ကိုစိန္ေအး၊ ေတာင္ကုတ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္ခိုင္ တို႔အပါအ၀င္
ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၄၀ နီးပါးလည္း သရက္ေထာင္တြင္ရွိေနေသးသည္ဟု သိရသည္။
လက္ရွိ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ က်န္းမာ ေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ အေျခအေနမွာ

အင္မတန္ဆုိးရြားေန၍ မၾကာေသးခင္က ျပန္လြတ္လာေသာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား
ကုိမ်ိဳးရန္ေနာင္သိမ္းသည္လည္း ေထာင္တြင္းက်န္းမာေရးအေျခအေန ဆုိး၀ါးမႈ ေၾကာင့္
လမ္းမေလွ်ာက္ႏုိင္ေၾကာင္း သိရသည္။

မႏၱေလးအုိးဘုိေထာင္တြင္လည္း အက်ဥ္းသားမ်ားသည္ အစားအေသာက္ခ်ိဳ႕တဲ့မႈမ်ား ရွိေနၾကၿပီး
ေထာင္၀င္စာ ႏွင့္ ျပင္ပ အလႉရွင္မ်ား ၏ လႉဒါန္းမႈမ်ားကုိသာ အားထားေနရေၾကာင္း၊

ေထာင္အာဏာပုိင္မ်ား ကလည္း ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္သူမ်ား ကုိသာ အခြင့္အေရးေပးေၾကာင္း
ျပန္လြတ္လာသည့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ကိုဘိုဘို က ေျပာသည္။

ကုိဘုိဘုိ ( ခ ) ကုိမ်ိဳးေက်ာ္သူသည္ ယခင္က (ABSDF -ေျမာက္ပုိင္း)
အဖြဲ႔၀င္ေဟာင္းတဦးျဖစ္သည္။ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ အဖမ္းခံခဲ့ရၿပီး
မႏၱေလးအုိးဘုိေထာင္တြင္ ေထာင္ဒဏ္ တသက္တကြ်န္းက်ခံခဲ့ရသူျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
“က်ေနာ္ေထာင္တသက္က်ေတာ့ က်ေနာ့္မိန္းမက ေထာင္ထဲမွာ လာၿပီးေတာ့

ကြာရွင္းခြင့္ေတာင္းတယ္၊ အခုေတာ့ သားေလးတေယာက္က်န္ခဲ့တယ္”ဟု ကိုဘိုဘိုက
ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာျပသည္။
မႏၱေလးအုိးဘုိေထာင္မွ ကုိရန္ႏုိင္မင္း၊ ကုိစိန္လင္း၊ ကုိစုိးမုိးႏုိင္၊ မဇင္မာေအာင္၊
ရွမ္းအမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ဦးေစာၾကာဦး ႏွင့္ မေကသီေအာင္တုိ႔ပါ၀င္ၿပီး၊
သာယာ၀တီေထာင္မွ ဦးေသာင္း၀င္းဗုိလ္၊ ဦးဘခ်စ္ႏွင့္ ေကအန္ယူမွ

ကုိေရႊသားတုိ႕ပါ၀င္ၿပီး၊သရက္ေထာင္မွမေကြးတိုင္း အန္အယ္လ္ဒီ ဥကၠဌ ဦးျမင့္ဦး၊
ကိုရန္ေအာင္ေရႊ၊ ဦးသာခ်ိဳ (ေရနံေခ်ာင္း)၊ နတ္ေမာက္မွ ကိုေဌး၀င္း၊ ေခ်ာက္မွ

ကိုထြန္းထြန္းျငိမ္းတို႔အျပင္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာသံ႐ံုး စီးနင္းမႈျဖင့္ စြဲခ်က္တင္
ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည့္ ရခိုင္ ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ကိုခိုင္ေကာင္းစံႏွင့္ ေကအန္ယူမွ ကိုေတာၾကည္တို႔
ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာသည္ဟု သိရသည္။

စစ္အစုိးရက ၿပီခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာ ၁၈ရက္ေန႔မွ စတင္ၿပီးအက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ဦးကုိ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

192

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္ျပဳမည္ဟု ေၾကညာခဲ့ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား
ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (AAPP )က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၁၂၇ ဦး
လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သည္ဟု ထုတ္ျပန္ထားသည္။

AAPP ၏ စာရင္းအရ ၂၀၀၄ခုႏွစ္တြင္ အက်ဥ္းသား ၁၄၃၁၈ ဦးတြင္ ၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား
၆၀ဦး၊၂၀၀၅ခုႏွစ္တြင္ အက်ဥ္းသား ၄၀၀ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၃၄၁ဦး၊ ၂၀၀၇ခုႏွစ္တြင္
အက်ဥ္းသား ၈၅၈၅ ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္း သား ၂၀ဦး ၊ ၂၀၀၈ခုႏွစ္တြင္ အက်ဥ္းသား

၉၀၀၂ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၉ဦးပါ၀င္ၿပီး၊ ယခု ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းပုိင္း ေဖေဖာ္၀ါရီလက
အက်ဥ္းသား ၆၃၁၃ ဦးတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၃၁ဦးသာ လြတ္ေျမာက္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

ဤသတင္းကုိ အိႏၵိယ အေျခစိုက္ ဧရာဝတီ သတင္းေထာက္ ဇာနည္မာန္ ပူးေပါင္းပါ၀င္
ေရးသားသည္။

Sep 26, 2009

Suu Kyi gives her views
YANGON - DETAINED Myanmar pro-democracy leader Aung San Suu Kyi has
written to the chief of the ruling junta with suggestions about how to get
Western sanctions lifted, her lawyer said on Saturday.
The move represents a change of heart for the Nobel Peace Laureate, who
has previously espoused punitive measures against the military regime as a
way of pushing for democratic reform in the Southeast Asian nation.
'Daw Aung San Suu Kyi has written a letter to Senior General Than Shwe
regarding her thinking on the lifting of sanctions that have been imposed on
the country,' her lawyer Nyan Win told AFP.
'In the letter she submits her thinking about what must be implemented for
sanctions to be lifted,' said Nyan Win, who is also the spokesman for her
National League for Democracy (NLD).
Nyan Win would not give further details about what the suggestions were,
saying that they were waiting for the letter to be formally received by the
government.
The move comes just days after US Secretary of State Hillary Clinton
announced plans for a major policy shift that would see Washington
engaging with Myanmar's ruling generals.
Mrs Clinton raised the possibility of an eventual easing or lifting of sanctions
if US engagement produces political changes in Myanmar, a statement that
was welcomed by Suu Kyi earlier this week.
The United States and European Union have imposed sanctions on Myanmar
193
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
due to its continued detention of Suu Kyi and its refusal to recognise the
NLD's victory in the country's last elections in 1990.
The junta sentenced the 64-year-old Ms Suu Kyi to an extra 18 months in
detention at her lakeside home in August after an incident in which an
American man swam uninvited to her house.
The move effectively ruled the 64-year-old out of elections due in 2010 that
the ruling generals have promised in Myanmar, which was previously known
as Burma.
Myanmar has been under military rule since 1962, with brutal crackdowns
on anti-junta protests in 1988 and 2007. -- AFP

http://www.straitstimes.com/print/Breaking%2BNews/SE%2BAsia/Story/STISt
ory_434689.html

သတင္းထဲက ဂဏန္းမ်ား

ေအာက္တုိဘာ ၁ တြင္ စတင္ ျဖန္႔မည့္
ျမန္မာက်ပ္ေငြစကၠဴ
စက္တင္ဘာ ၂၄၊ ၂၀၀၉

၅ဝဝဝ က်ပ္

အနီေရာင္ ေငြစကၠဴ၏ ေရွ႕ဘက္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

194

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေက်ာဘက္
က်ပ္ ၅ဝဝဝ တန္ ေငြစကၠဴကုိ ထုတ္ေ၀ၿပီးျဖစ္သျဖင့္
ေအာက္တုိဘာ ၁ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ သုံးစဲြမည္ဟု ယေန႔ညေနပုိင္းက ျမန္မာျပည္ရိွ ေရဒီယုိ ႏွင့္
ရုပ္ျမင္သံၾကားတုိ႔တြင္ ေၾကညာသြားသည္။ ဆင္ျဖဴေတာ္၊ ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ေနျပည္ေတာ္ရိွ
လႊတ္ေတာ္ အေဆာက္အအုံပုံမ်ားကုိ ေငြစကၠဴသစ္တြင္ ရုိက္ႏွိပ္ထားသည္ဟု ဆုိသည္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မတုိင္မီက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပုံ အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ထည့္သြင္း ရုိက္ႏွိပ္ခ့ဲသည္။ ယခု
စစ္အစုိးရလက္ထက္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဓာတ္ပုံကုိ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္က ၁ က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴ
ထုတ္ေ၀စဥ္ တႀကိမ္သာ အသုံးျပဳခ့ဲၿပီး ေနာက္ပုိင္းတြင္ ျခေသၤ့ပုံမ်ားကုိ အသုံးျပဳခ့ဲသည္။ ယခု
ျခေသ့ၤေနရာတြင္ ဆင္ ၀င္လာျခင္း ျဖစ္သည္။
ထုတ္ေ၀ခ့ဲၿပီးသည့္ ေငြစကၠဴမ်ား၏ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ေတြ႔ရသည္။
၁ က်ပ္ (၁၉၉၀) ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ နဂါးသစ္ထြင္းပန္းပု
ျပား ၅၀ (၁၉၉၄) ေစာင္းေကာက္
၁ က်ပ္ (၁၉၉၆) ျခေသၤ့ ႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကန္ေတာ္ႀကီး ေလွၿပိဳင္ပဲြ
၅ က်ပ္ (၁၉၉၇) ျခေသၤ့ ႏွင့္ ျခင္း၀ုိင္း
၁၀ က်ပ္ (၁၉၉၇) ျခေသၤ့ ႏွင့္ ကရ၀ိတ္ေဖာင္
၂၀ က်ပ္ (၁၉၉၄) ျခေသၤ့ ႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ျပည္သူ႔ရင္ျပင္
၅၀ က်ပ္ (၁၉၉၇) ျခေသၤ့ ႏွင့္ ရုိးရာလက္မႈပညာရွင္
၁၀၀ က်ပ္ (၁၉၉၄) ျခေသၤ့ ႏွင့္ ရုိးရာလက္မႈပညာရွင္
၂၀၀ က်ပ္ (၁၉၉၈) ျခေသၤ့ ႏွင့္ သစ္ဆဲြဆင္
၅၀၀ က်ပ္ (၁၉၉၄) ျခေသၤ့ ႏွင့္ ပန္းပုပညာရွင္
၁၀၀၀ က်ပ္ ဆုိဒ္ႀကီး (၁၉၉၈) ျခေသၤ့ ႏွင့္ ဗဟုိဘဏ္အေဆာက္အအုံ
၁၀၀၀ က်ပ္ ဆုိဒ္ေသး (၂၀၀၄) ျခေသၤ့ ႏွင့္ ဗဟုိဘဏ္အေဆာက္အအုံ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

195

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

American claims mistreatment in
Myanmar prison
(AP) – September 26, 2009.
YANGON, Myanmar — The U.S. Embassy said Friday it has made a formal complaint to
Myanmar's military government after a Myanmar-born American claimed he was mistreated
in prison.
Kyaw Zaw Lwin was secretly arrested Sept. 3 on arrival at Yangon airport. Dissident groups
reported his disappearance but his whereabouts were unknown until he was allowed a U.S.
consular visit Sept. 20 at Myanmar's notorious Insein Prison.
The London-based human rights group Amnesty International said Thursday that "trusted
sources" reported that he had suffered torture and other ill treatment in custody.
Myanmar authorities on Wednesday accused Kyaw Zaw Lwin of seeking to incite political
unrest, according to reports on state radio and television. They claimed he had confessed to
plotting with dissident groups outside the country, and accused him of being linked to several
activists inside Myanmar who planned to set off bombs.
"The embassy early this week submitted an official complaint to the government, protesting
mistreatment of the American citizen," embassy spokesman Drake Weisert said Friday. He
declined to disclose details about the alleged mistreatment.
"He is a U.S. citizen and we will continue to give him consular access and provide assistance
anyway we can," Weisert said. According to dissident groups, Kyaw Zaw Lwin is a resident
of Maryland.
Myanmar's government does not have an official spokesman and there was no immediate
official reaction to the embassy's complaint.
Amnesty International said Kyaw Zaw Lwin's torture included beatings and kicking.
"He was deprived of food for seven days and moved between different interrogation centers.
He was not allowed to sleep at night and was kept awake during interrogation by the
authorities," it said in a statement, adding that he had been denied medical treatment for the
injuries inflicted on him.
Another American, 53-year-old John Yettaw, said he was not mistreated during the three
months he spent in Insein Prison after being arrested for sneaking into the house of detained
pro-democracy leader Aung San Suu Kyi. Yettaw, of Falcon, Missouri, was sentenced to
seven years in prison but was released on humanitarian grounds and deported on Aug. 16.
Wednesday's official news report said Kyaw Zaw Lwin entered Myanmar to stir up protests
by Buddhist monks, who earlier spearheaded pro-democracy demonstrations in 2007 that
were brutally suppressed by the junta.
The report said Kyaw Zaw Lwin is a member of the dissident group the All Burma Students'
Democratic Front.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

196

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Kyaw Zaw Lwin's mother is serving a five-year jail term for political activities and his sister
was sentenced to 65 years in prison for her role in the 2007 pro-democracy protests, activist
groups and family members said.
(This version CORRECTS throughout to say Lwin, not Lin)
Copyright © 2009 The Associated Press. All rights reserved.

US protests to Myanmar over detained
American: embassy
(AFP) – September 25, 2009.
BANGKOK — The United States has protested to Myanmar's military government over the
alleged mistreatment of an American citizen held on suspicion of inciting unrest, the US
embassy in Yangon said Friday.
Myanmar-born Kyaw Zaw Lwin, alias Nyi Nyi Aung, was detained on arrival at Yangon
airport on September 3 but his arrest was only confirmed this week.
Myanmar state media accused him on Thursday of plotting to stir up protests by Buddhist
monks and of having links to groups behind a series of bombings in the country.
US embassy spokesman Drake Weisert said that a consular official had been allowed to visit
Kyaw Zaw Lwin on Saturday at Yangon's notorious Insein prison, where many political
detainees are held.
"During this visit he made a claim of mistreatment to the officer," Weisert said.
"Subsequently the embassy submitted an official message to the government of Burma
protesting this alleged mistreatment of an American citizen," he said, using the country's
former name. He gave no further details.
The protest comes just after the administration of US President Barack Obama said it would
pursue a new policy of engaging Myanmar's junta, possibly leading to an eventual easing or
lifting of sanctions.
The New Light of Myanmar newspaper, a junta mouthpiece, said Kyaw Zaw Lwin sent
money, satellite telephones and other equipment to various activists during and after massive
2007 protests led by Buddhist monks.
At least 31 people were killed when the junta suppressed the demonstrations.
The newspaper further accused him of having links to dissident groups allegedly behind a
series of recent bombings, including seven blasts in Yangon this month.
Myanmar dissident groups have said Kyaw Zaw Lwin is a democracy activist and that some
of his relatives, including his mother, were arrested during the junta's crackdown on the 2007
protests.
Copyright © 2009 AFP. All rights reserved

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

197

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Myanmar military personnel at Yangon's airport in 2008

Myanmar grants amnesty to 7,000
prisoners: state TV
(AFP) – Sep 17, 2009
YANGON — Military-ruled Myanmar is to free 7,114 prisoners from its notorious jails in an
amnesty, state television said Thursday, but it was not clear if any political detainees would
be released.
Government mouthpiece television said that the prisoners were being set free on
"humanitarian grounds" starting from Thursday but did not give details of their identities.
The National League for Democracy (NLD) of opposition leader Aung San Suu Kyi, who
had her house arrest extended by 18 months in August, was not immediately available to say
whether any of its members had been freed.
The amnesty was announced to mark the anniversary on Friday of a military coup that
followed the crushing of a 1988 student pro-democracy uprising.
The junta has released a handful of dissidents during previous amnesties but, usually, most of
those freed are common criminals.
The announcement comes a day after Human Rights Watch said the number of political
prisoners in Myanmar had doubled to more than 2,200 in the two years since a crackdown on
protests led by Buddhist monks.
The New York-based group issued a report urging the junta to free all prisoners of
conscience, saying the "brutality" of the military government had been highlighted by the
latest detention term ordered against Suu Kyi.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

198

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
"Burma's generals are planning elections next year that will be a sham if their opponents are
in prison," said Tom Malinowski, an HRW official, at the launch of the report in New York.
Myanmar's government has said it will hold multi-party elections in 2010, but critics say the
polls are just a way for the generals to solidify and legitimise their nearly five-decade grip on
power.

Relatives of prisoners wait outside Insein prison in Myanmar
The regime released 6,300 prisoners in February, saying it would allow more people to take
part in the polls, but only 17 political detainees were among them.
In September 2008 the junta freed more than 9,000 prisoners, among them 78-year-old
journalist Win Tin, who was the country's longest-serving political prisoner.
Meanwhile, Myanmar's junta-controlled newspapers defended a decision to bar Suu Kyi from
court on Friday during final arguments in her appeal against her detention.
The Nobel laureate was convicted on August 11 of breaching security laws after an American
swam to her house. She was sentenced to three years' hard labour but junta chief Than Shwe
cut the term to 18 months' house arrest.
"According to the practices of the courts, any defendants are not sent to the tribunal," a
commentary in the English-language New Light of Myanmar daily said.
"If the defendant is a prisoner, there is no need to summon him to the court for his
statements," said the editorial, which also appeared in state-run Burmese language
newspapers.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

199

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Eccentric US national John Yettaw was sentenced to seven years' hard labour at the same trial
for swimming uninvited to her lakeside house in May, but the regime freed him last month
after a visit by US Senator Jim Webb.
The guilty verdict against Suu Kyi sparked international outrage and the imposition of further
sanctions against Myanmar's powerful generals, who have already kept the frail Suu Kyi
locked up for 14 of the past 20 years.
Copyright © 2009 AFP. All rights reserved.

28 September 2009

Political Prisoners' Rights Group:

“Torture is state policy in Burma ”
[Mae Sot, Thailand ] The Assistance Association for Political Prisoners ( Burma
) (AAPP) today strongly condemned the widespread ongoing use of torture
against political detainees in Burma .
New testimony from political prisoners released under a general amnesty in
Burma last week underlines the systematic patterns of abuse and torture of
political detainees. In an interview with exile media group Democratic Voice of
Burma, former student leader Myo Yan Naung Thein, who was arrested in
December 2007, described being kidnapped by unknown assailants, hooded,
and taken to an unknown location where he was brutally beaten. He was also
denied proper medical treatment and is now unable to walk as a result.
In an interview with Radio Free Asia, another released political prisoner and
former student leader arrested in June 1998, Bo Bo – also known as Moe Kyaw
Thu – described being hooded and repeatedly assaulted during interrogation.
According to AAPP, 128 political prisoners were released under the latest
amnesty. But high-profile political prisoners like labour activist Su Su Nway
and comedian Zarganar were not amongst those released.
Both suffer from serious heart conditions and have not received adequate
medical treatment in prison.

AAPP Secretary Tate Naing said, “Denial of medical treatment is also a very
cruel form of torture. For those political prisoners who are in poor health, it is a
kind of death sentence.”

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

200

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
So far this month, AAPP has documented the arrests of 36 activists in Burma ,
including three monks. Those arrested include well-known individual activist
and US citizen Kyaw Zaw Lwin also known as Nyi Nyi Aung, detained on 3
September on his arrival at Rangoon International Airport . He was taken to
various different interrogation centres where he was kicked and beaten,
deprived of food for seven days, and questioned throughout the night. His
request for medical treatment for his injuries has so far been denied.
AAPP Joint-Secretary Bo Kyi said, “Even though Burmese domestic law and
international law forbids torture, no officials are ever held to account for their
actions. There is no doubt about it: torture is state policy in Burma . We are
deeply concerned for the safety of those activists recently arrested.”
“The military regime must allow the UN Special Rapporteur on the situation of
human rights in Burma immediate and unrestricted access to the country to
investigate these reports of torture,” added Bo Kyi.
Since its founding in March 2000, AAPP has documented hundreds of
instances of torture experienced by political detainees. In 2005, the
organization published the report The Darkness We See: Torture in Burma ’s
Interrogation Centers and Prisons.

-ENDSFor media interviews, please contact:
Tate Naing, AAPP Secretary +66(0)81-287- 8751
Bo Kyi, AAPP Joint-Secretary +66(0)81-324- 8935
Thanks N Regards,
U Aung Myo Thein
Assistant Association for Political Prisoners (Burma)
Contact: info@aappb.org, info@fbppn.net
Web: http://www.aappb. org, http://www.fbppn. net

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

201

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

Chinese citizens from eastern Burma
asked to return
Written by KNG
Saturday, 26 September 2009 16:20
In a late night broadcast, Yunnan TV controlled by the Yunnan provincial
government said the Chinese government has asked all Chinese citizens from
eastern Burma to return home quickly, said local observers.
The Yunnan TV-1 broadcast was aired at 11:45 p.m. China Standard Time.
The announcement directed all Chinese citizens to come back home quickly,
given Burma's political situation is deteriorating, where civil war is likely to
break out on the border, local TV watchers told KNG.
Yunnan TV has a total of six channels but the Yunnan TV-1, satellite channel
mainly broadcasts news about Yunnan and neighbouring Burma.
The announcement, especially called on Chinese citizens in the two main
States of Burma--- Kachin State and Shan State, bordering Yunnan province
as well as the Burma-Thailand border to come back home, said TV listeners
on the border.
Two days before the Yunnan TV-1's announcement, construction of three
more camps for Burmese refugees was begun at Manghai, Pengjiazhai and
Xiaozhai villages close to the Burma border east of Salween River (also called
Saphkung Hka in Kachin) on the direct instruction of the Chinese central
government with a supporting budget.
"The latest move by China reveals the likelihood of resumption of civil war
between the Burmese Army and ethnic armed groups on the border. I think
both governments are in touch and aware because they always have closedoor meetings,” a Kachin military analyst on the border told KNG today.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

202

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
The Chinese border authorities have been collecting names and making a list
of its hundreds of citizens in the two Dapein River's (Tahkaw Hka in Kachin)
hydropower projects in Bhamo district in Kachin State since last week. The
project sites are also situated near the China border, said sources from the
project sites.
Recently, Yunnan-based radios and TVs announced several times the return
home of all Chinese citizens from eastern Burma including the territory of
United Wa State Army (UWSA) soon after the Burmese troops captured the
ethnic Kokang armed group also called Myanmar National Democratic Alliance
Army (MNDAA) on August 24, said the border sources.
The junta is now gearing up for war with the border-based ethnic armed
groups--- the Kachin Independence Army (KIA), UWSA, and the Mongla-based
National Democratic Alliance Army (NDAA).
The three ethnic armed groups have rejected the junta-proposed
transformation of their armed-wings to Border Guard Forces. The regime has
set a deadline for the change, which is October 31.
Currently, the three ethnic armed groups are also preparing to defend
themselves against the Burmese troops. The offensive by the junta could be
soon, according to sources close to the groups.
http://www.kachinne ws.com/index. php/news/ 1120-chinese- citizens- fromeastern- burma-asked- to-return. Html

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

203

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

၅၀၀၀ က်ပ္တန္ေၾကာင့္ စီးပြားေရးပိုမို
ၾကပ္တည္းမည္ဟုဆို
MONDAY, 28 SEPTEMBER 2009 16:12 ေအာင္သက္ဝိုင္း
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
86:2009-09-28-09-14-55&catid=1:news&Itemid=2

၅၀၀၀ က်ပ္တန္ေငြစကၠဴသစ္ ထုတ္ေ၀သုံးစြဲမည့္ စစ္အစုိးရ၏ အစီအစဥ္ကို ျမန္မာျပည္သူ

အမ်ားစုက တုိင္းျပည္ စီးပြားေရး ယခုထက္ ပိုမို ယိုယြင္းပ်က္စီးမည့္ အရိပ္လကၡဏာ အျဖစ္
ရႈျမင္ေနၾကေၾကာင္း ေလ့လာ သိရွိရသည္။
(ဓာတ္ပံု - The Voice Journal)
ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ဗဟုိဘဏ္က

ေအာက္တုိဘာလ ၁ ရက္ေန႔မွ စတင္ၿပီး ၅၀၀၀
က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴကို သံုးစြဲမည္ဟု တရား၀င္
ေၾကညာလိုက္ေသာေၾကာင့္ ေရႊေစ်းႏႈန္း

ရုတ္တရက္ျမင့္တက္ကာ ျမန္မာေငြ တန္ဖိုး
က်ဆင္း၍ ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ား ရုတ္တရက္
တိုးျမင့္တက္လာမည္ကို လူအမ်ားက
စိုးရိမ္ေနၾကသည္ဟု ၾကားသိရသည္။
က်ပ္ ၅၀၀၀ တန္ ထြက္လာမည့္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ရန္ကုန္ရွိ စီးပြားေရးပညာရွင္မ်ား၊

လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ အစုိးရ၀န္ထမ္းမ်ား၊ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းမ်ား၊
ပ်ံက်ေစ်းသည္မ်ားႏွင့္ ေန႔စားပ်ံက် လုပ္သားမ်ား၏ အျမင္မ်ားကို ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းရာ အမ်ားစုမွာ
ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ား ျမင့္တက္လာမည္၊ ေငြ အေႂကြ ပုိမို ရွားပါးလာမည္၊ စား၀တ္ေနေရး

ပိုမိုက်ပ္တည္းလာမည္ စသည့္ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ ဆိုးက်ဳိးမ်ား ျဖစ္ေပၚ လာမည္ဟု ထင္ျမင္ခ်က္
ေပးၾကသည္။
ကမၻာ့စီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာတြင္ ကုန္ပစၥည္းေစ်းမ်ား က်ဆင္းၿပီး

ျမန္မာေငြ တန္ဖိုး ျပန္လည္ျမင့္တက္ တည္ၿငိမ္လာခ်ိန္တြင္ က်ပ္ ၅၀၀၀ တန္ ထုတ္ေ၀ ျခင္းသည္
မွားယြင္းေသာ လုပ္ရပ္ ျဖစ္သည္ ဟု ရန္ကုန္ရွိ စီးပြားေရးပညာရွင္ တဦးက ေျပာသည္။
“စီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းမွာ ျမန္မာေငြတန္ဖိုး မာလာတယ္။ လုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔
ကုန္သည္ေတြၾကားမွာ ေရႊတို႔၊ ေဒၚလာတုိ႔ထက္ ျမန္မာေငြပဲ စုထား၊ ကုိင္ထားတဲ့အထိ
တန္ဖိုးတက္ခဲ့တယ္။ ေရႊေစ်းေတြထုိးက်၊ အေမရိကန္ေဒၚလာ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ေနလို႔
က်ပ္ေငြအေပၚ ယုံၾကည္မႈ တုိးေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာေငြတန္ဖိုးက တည္ၿငိမ္ေနတာကို

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

204

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဆက္ထိန္းသင့္တယ္” ဟု ထုိစီးပြားေရးပညာရွင္က ဆိုသည္။
ဘဏ္စနစ္ႏွင့္ ခ်က္လက္မွတ္ အသုံးျပဳမႈ မတြင္က်ယ္ျခင္းေၾကာင့္ လက္ငင္း
ေငြသားေပးေခ်စနစ္ျဖင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္ ေငြစကၠဴ အေျမာက္အျမား

ကိုင္တြယ္ရျခင္းမွ သက္သာ သြားႏုိင္ ေသာ္လည္း ၅၀၀၀ က်ပ္တန္ ထြက္ ေပၚလာျခင္းေၾကာင့္
ေကာင္းက်ဳိးထက္ ဆိုးက်ဳိးသာ မ်ားျပားေၾကာင္း စီးပြားေရးပညာရွင္ တခ်ိဳ႕က သံုးသပ္သည္။
ယခုအေျခအေနတြင္ပင္ အေႂကြရွားပါးမႈျပႆနာ အႀကီးအက်ယ္ႀကဳံေတြ႕ေနရၿပီး ၅၀၀၀
က်ပ္တန္ ထြက္ရွိလာခ်ိန္တြင္ ပုိမိုအခက္ႀကံဳႏုိင္သည္ဟုလည္း စီးပြားေရး ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက
ဆိုၾကသည္။

“အခုေတာင္ ၅၀ တန္၊ ၁၀၀ တန္၊ ၂၀၀ တန္ေတြ ရွားေနတာ ၅၀၀၀ တန္ထြက္လာ ရင္ ၅၀၀ နဲ႔
၁၀၀၀ တန္ ထပ္ရွားသြားမယ္။ အေႂကြရွားပါးမႈေၾကာင့္ ကုန္စည္ေစ်းႏႈန္း တက္မယ္။ ဥပမာ - ၂၅၀
တန္ ပစၥည္းတခုကို အေႂကြရွားလို႔ ၃၀၀ န႔ဲ တင္ေရာင္းတယ္။ ၄၀၀ တန္ကိုလည္း အေႂကြရွားလို႔
၅၀၀ တင္ေရာင္းတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ေနာက္ဆုံး ကုန္ပစၥည္းေတြရဲ႕ အနိမ့္ဆုံးတန္ဖိုးက ၅၀၀
ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ၅၀ တန္၊ ၁၀၀ တန္၊ ၂၀၀ တန္ ပစၥည္းေတြ လုံး၀ ေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္” ဟု
ဒဂုံတကၠသိုလ္၊ ေဘာဂေဗဒဌာနမွ ဆရာတဦးက ဆိုသည္။

၅၀၀၀ က်ပ္တန္မ်ား ထုတ္ေဝရျခင္း၏ အဓိက အေၾကာင္းရင္းမွာ စစ္အစုိးရအေနႏွင့္ အသုံးစရိတ္
လိုေငြျပမႈကို ေျဖရွင္းလိုျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ပညာရွင္မ်ားက သုံးသပ္ၾကသည္။
“ေနျပည္ေတာ္ေဆာက္တယ္။ အစုိးရ ၀န္္ထမ္းေတြကိုလည္း လစာ အဆေပါင္းမ်ားစြာ
တုိးေပးတယ္။ စစ္တပ္ရဲ႕ အသုံးစရိတ္ကလည္း တေန႔တျခားပိုမ်ားလာတယ္။ အရာရွိက စၿပီး
စစ္သားအဆုံး တပ္မေတာ္ သားေတြကို တုိင္းျပည္က ရွာေကၽြးေနရတယ္။ အစိုးရမွာ ခုလို

ဘတ္ဂ်က္လိုေငြေတြ ျပေနလြန္းလို႔ ၅၀၀၀ တန္္ထုတ္ရတာဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္” ဟု ရန္ကုန္
စီးပြားေရးပညာရွင္တဦးက ေျပာသည္။

၅၀၀၀ က်ပ္တန္ ထြက္ရွိလာျခင္းေၾကာင့္ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈမ်ား ေသခ်ာေပါက္
ႀကဳံေတြ႕ရမည္ျဖစ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈ ႀကီးႀကီးမားမား ျဖစ္ေပၚလာမည္
မဟုတ္ဘဲ တျဖည္းျဖည္း ေျခာက္လမွ တႏွစ္အၾကား ေငြေၾကး ေဖာင္းပြမႈ ျပႆနာမ်ား
ႀကဳံေတြ႕ရမည္မွာ ေသခ်ာသည္ဟု စီးပြားေရးပညာရွင္မ်ားက ဆိုသည္။

“၅၀၀၀ တန္ထုတ္မယ္လို႔ ေၾကညာၿပီး ေရႊေစ်း၊ ေဒၚလာေစ်းေတြ တက္သြားတာက လန္႔လို႔
တက္သြားတာ။ တကယ္ ေငြေၾကးေဖာင္းပြလို႔ မဟုတ္ေသးဘူး။ တကယ္က ၅၀၀၀ တန္ထြက္ၿပီး
ေျခာက္လနဲ႔ တႏွစ္အတြင္း

က်မွ ျဖစ္မွာ။ ေနာက္ဆုံး ေစ်းကြက္မွာ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ေစ်းတက္မယ္။ ဒါက သီအုိရီအရ
ေသခ်ာေပါက္ ေျပာႏုိင္တာပါ” ဟု ရန္ကုန္အေျခစိုက္ စီးပြားေရး သုေတသီတဦးက ဆုိသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

205

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ စီးပြားေရးပညာရွင္ အမ်ားစုမွာ ၅၀၀၀ က်ပ္တန္ထြက္ရွိမည့္အေပၚ ဆိုးက်ဳိးသာ
မ်ားသည္ဟု ေထာက္ျပေနခ်ိန္တြင္ သာမန္ ျမန္မာျပည္သူမ်ား အၾကားတြင္လည္း ၅၀၀၀ က်ပ္တန္
ထြက္ေပၚလာမည့္ အေရးကို စိုးရိမ္လ်က္ ရွိသည္။

၅၀၀၀ က်ပ္တန္ေၾကာင့္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအၾကားတြင္ ျမန္မာေငြအေပၚ ယုံၾကည္မႈ ေလ်ာ့က်လာၿပီး
ေငြအစား ခုိင္မာမႈရွိေသာ အရာမ်ားကို ေျပာင္းလဲ စုေဆာင္းရန္ စဥ္းစားေနၾကေၾကာင္း
ၾကားသိရသည္။

“လုပ္ငန္းရွင္က သူပုိင္ဆိုင္မႈေလ်ာ့သြားမွာ ေၾကာက္တယ္။ ဒီေတာ့ က်ပ္ေငြအစား ခိုင္မာတဲ့

ပုိင္ဆုိင္မႈကို ေျပာင္းလဲခ်င္တယ္။ ေရႊ၊ ေဒၚလာ၊ အိမ္၊ ၿခံေျမ၊ တုိက္တာ အေဆာက္အအုံေတြမွာ
ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ လုပ္လာ လိမ့္မယ္” ဟု ရန္ကုန္ စီးပြားေရးသမားတဦးက ေျပာသည္။
၅၀၀၀ က်ပ္တန္ထြက္ရွိလာျခင္းသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ၏ အာဏာတည္ၿမဲေရး
ယၾတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္ ဟု သုံးသပ္သူမ်ား ရွိေနသည္။

“ဦးေန၀င္း လက္ထက္ကလည္း ၉ ဂဏန္း ယၾတာသေဘာနဲ႔ ၄၅ က်ပ္တန္၊ ၉၀ တန္ ထုတ္တယ္။
ခုလည္း ငါးေထာင္တန္ ထုတ္တယ္ဆိုတာက ငါေထာင္တယ္၊ ငါမလဲဘူး ဆိုတဲ့

အတိတ္နမိတ္တေဘာင္နဲ႔ ထုတ္တာ ျဖစ္ႏုိင္တယ္” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံ တဦးက ဆိုသည္။
စစ္အစုိးရ သက္တမ္းတေလွ်ာက္ ျခေသၤ့ပုံကိုသာ ေငြစကၠဴမ်ားတြင္ ထည့္သြင္းရုိက္ႏွိပ္ခဲ့ရာမွ
အသစ္ ထြက္ရွိမည့္ ၅၀၀၀ က်ပ္တန္တြင္ ဆင္ျဖဴ ေတာ္ပုံ ေျပာင္းလဲ ႐ိုက္ႏွိပ္ျခင္းမွာ
ယၾတာသေဘာျဖစ္သည္ဟု
ေဗဒင္ဆရာတဦးက ေျပာသည္။
“တုိင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့သူေတြ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးမားလာရင္ ဆင္ျဖဴေတာ္ေပၚတယ္။ ဒါမွမဟုတ္
ဆင္ျဖဴေတာ္ ကို တျခားတုိင္းျပည္ေတြက ဆက္သရတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊလည္း
ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးတဲ့ မင္းတပါး အျဖစ္ ယၾတာေခ်တဲ့အေနနဲ႔ ဆင္ျဖဴေတာ္ပုံကို တမင္

ေငြစကၠဴမွာရုိက္တာ။ ေဗဒင္သေဘာေတြ၊ ဓာတ္ဆင္ ဓာတ္ရုိက္သေဘာ ေတြအမ်ားႀကီး ပါတယ္”
ဟု ၎က ဆိုသည္။
ကမၻာ့ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေငြစကၠဴ ရုိက္ႏွိပ္ရာ၌ ေငြစကၠဴထုတ္လုပ္မည့္ သက္ဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံအလိုက္
အထင္ကရ ပုဂၢဳိလ္မ်ား၊ ပညာရွင္မ်ား၊ ႏုိင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ လြတ္လပ္ေရး သူရဲေကာင္းမ်ား၊

ကမၻာ့အလယ္တြင္ ထင္ရွား ေက်ာ္ၾကား အသိအမွတ္ျပဳ ခံရေသာ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ေနရာ
မ်ား၏ပံုျဖင့္ ရုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ေလ့ ရွိေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံကဲ့သို႔ တိရစၦာန္ရုပ္ပုံမ်ားကို
ေငြစကၠဴတြင္ ရုိက္ႏွိပ္အသုံးျပဳသည့္ႏုိင္ငံ ရွားပါး လွသည္ဟု ျမန္မာ ႏုိင္ငံ ပင္လယ္ကူး
သေဘၤာသားမ်ား အသင္း၀င္တဦးက ရွင္းျပသည္။

“က်ေနာ္ ကမၻာပတ္လာတာ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ ေငြစကၠဴေပၚ တိရစၧာန္ပုံ ရုိက္ႏွိပ္ၿပီး သုံးတာ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

206

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
မေတြ႕ဖူးေသးဘူး။ သူတို႔ႏုိင္ငံေတြရဲ႕ အေက်ာ္အေမာ္ေတြ၊ ႏုိင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ ပုံေတြကိုပဲ
ေငြစကၠဴေပၚမွာ အျမတ္တႏုိး ရိုက္ႏွိပ္ ၾကတာ။ ေငြစကၠဴ ျမင္တာနဲ႔ သူတို႔ တုိင္းျပည္အေၾကာင္းကို
စိတ္၀င္စားမိတယ္” ဟု သေဘၤာ ကပၸတိန္ တဦးက ေျပာသည္။

ေငြစကၠဴမ်ားေပၚတြင္ တိရစၧာန္ပုံမ်ားရုိက္ႏွိပ္သုံးစြဲျခင္းသည္ ေငြေၾကးအေပၚ ယုံၾကည္မႈ ေလ်ာ့နည္း
ေစႏုိင္သည္ဟုလည္း ရန္ကုန္စီးပြားေရးတကၠသိုလ္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနဆဲ ပါေမာကၡ
တဦးက ရွင္းျပသည္။

“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ပုံပါတဲ့ ပိုက္ဆံေတြကုိ လူေတြ တန္ဖိုးထားသိမ္းၾကတယ္။ ပုိက္ဆံေပၚမွာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပုံ ျမင္လုိက္ကတည္းက ပိုက္ဆံအေပၚ ယုံၾကည္မႈရွိတယ္။ ပုိက္ဆံကို လူေတြ တန္ဖိုး
ထားဖို႔ဆိုရင္ ပိုက္ဆံ မွာလည္း လူေတြ တန္ဖိုး ထားႏုိင္ေလာက္တဲ့ အရာေတြ၊ ပုံ
သဏၭာန္ေတြရွိရမယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။

ေဖာက္ခဲြေရးသမား မဟုတ္ဟု
အတိုက္အခံမ်ား ျငင္းဆုိ
စေနေန႔၊ စက္တင္ဘာလ 26 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 15 နာရီ 33 မိနစ္
နယူးေဒလီ။

။ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသား ကိုညီညီေအာင္ (ေခၚ) ကုိေက်ာ္ေဇာလြင္သည္

ျပည္တြင္း၌ အၾကမ္းဖက္ ေဖာက္ခြဲမည့္သူဟူ၍ စစ္အစိုးရ သတင္းစာ၌ စြပ္စြဲ ေရးသားခ်က္သည္
မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း အတိုက္အခံမ်ားက ယတိျပတ္ ျငင္းဆိုလုိက္သည္။

ယခုလ ၂၄ ရက္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္ ဆန္႔က်င္ဘက္ အုပ္စုမ်ား၏ ၂၀၀၉
ခုႏွစ္အတြင္း ဆူပူအံုၾကြမႈ ျဖစ္ေစရန္ႏွင့္ အၾကမ္းဖက္ ေဖာက္ခြဲမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ကိုညီညီေအာင္ႏွင့္
ခ်ိတ္ဆက္ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ရွိသည္ဟု ေရးသားထားသည္။
ရခိုင္ျပည္လံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားႏွင့္ လူငယ္မ်ား တပ္မေတာ္ AASYA ႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ရခိုင္ျပည္ရွိ
အေရးၾကီး အေဆာက္အအံု လုပ္ငန္းမ်ား ဖ်က္ဆီးရန္၊ ျပည္တြင္း၌ အမာခံယူဂ်ီေမြး၍

ဆန္႔က်င္ဘက္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ေဆာင္ရြက္ရန္၊ ထိုအဖြဲ႔ရန္ပံုေငြအတြက္ ဘဂၤလားနယ္စပ္သို႔
စိတ္ၾကြေဆးမ်ား သယ္ေဆာင္ ေရာင္းဝယ္ရန္ႏွင့္ လက္နက္ေမွာင္ခိုလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ရန္
ျဖစ္ေၾကာင္း စြပ္စဲြထားသည္။
စစ္အစိုးရ စြပ္စဲြသည့္ အဆိုပါ AASYA အဖဲြ႔သည္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံ တခ်ဳိ႕တြင္ ဖဲြ႔စည္းထားေသာ AASYC
ဟုေခၚေသာ ရခိုင္ျပည္လံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားႏွင့္ လူငယ္မ်ား အစည္းအ႐ံုးႏွင့္ အထင္မွားေစရန္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

207

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဖန္တီးထားျခင္းသာျဖစ္ၿပီး AASYC ကမူ ကိုညီညီေအာင္ႏွင့္ သိရွိျခင္း မရွိဘဲ၊ စစ္အစိုးရ စြပ္စဲြသည့္
လုပ္ငန္းမ်ားကိုလည္း မည္သည့္အခါကမွ လုပ္ေဆာင္ျခင္း မရွိေၾကာင္း ျငင္းဆိုသည္။
“ျမန္မာ့အလင္းမွာ ေရးသားထားသလို က်ေနာ္တို႔ ပူးတြဲေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ အဲဒီ

ကိုညီညီေအာင္ ဆိုသူကို က်ေနာ္တို႔ မရင္းႏွီး႐ံုမကဘူး၊ သိကို မသိပါဘူး ခင္ဗ်ာ။ KNU တပ္မ ၆
မွာ ဖြဲ႔စည္းတယ္ ဆိုတာလည္း လံုးဝ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ၾကြေဆး အေရာင္းအဝယ္

လုပ္မယ္ဆိုတာကလည္း အခုလက္ရွိလည္း မလုပ္သလို ေနာင္လည္း လုပ္ေဆာင္ဖို႔ မရွိပါဘူး” ဟု
AASYC အတြင္းေရးမႉးက ေျပာသည္။
ယေန႔ထုတ္ AASYC ၏ ေၾကညာခ်က္တြင္ အၾကမ္းဖက္သမားဟု စြပ္စြဲမႈသည္ မဟုတ္မွန္သလို၊
ညီညီေအာင္ႏွင့္ ပတ္သက္ ဆက္စပ္မႈ မရွိေၾကာင္းႏွင့္ ျပည္တြင္း၌ အျပစ္မဲ့

ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အဖမ္းခံေနရျခင္းအေပၚ ဗံုးေဖာက္ခြဲမႈ၊ အၾကမ္းဖက္မႈႏွင့္
ဆက္ႏြယ္သည္ဟု သတင္းစာ စြပ္စဲြခ်က္သည္လည္း မမွန္ကန္ေၾကာင္း ျငင္းဆုိထားသည္။

ထို႔အျပင္ ထိုအရာမ်ားသည္ မလုပ္ထိုက္သည့္ အရာမ်ားျဖစ္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံေရး ျပသာနာမ်ားသည္
ႏိုင္ငံေရးနည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းရန္ လိုအပ္သည္ဟု ဆိုထားေသးသည္။
ျမန္မာျပည္ဖြားျဖစ္ၿပီး ယခုအခါ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသားျဖစ္သူ ကိုညီညီေအာင္သည္ ယခုလ ၃
ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာျပည္သို႔ ေလေၾကာင္းခရီးျဖင့္ ဝင္ေရာက္စဥ္ အဖမ္းခံရခ်ိန္မွစ၍ စစ္ေၾကာေရး
စခန္းမ်ား၌ ႏွိပ္စက္ စစ္ေဆးခံခဲ့ရၿပီး၊ ေနာက္ဆံုးတြင္ ရန္ကုန္ အင္းစိန္ေထာင္၌ ခ်ဳပ္ေႏွာင္
ဖမ္းဆီးခံထားရသည္။
သူ႔ကို ထိုင္းႏိုင္ငံမွတဆင့္ ရန္ကုန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္သို႔ ေရာက္ရွိလာစဥ္
ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ေၾကာင္း ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ ေရးသားခဲ့သည္။
ယခုလ ၂၄ ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းတြင္ သူသည္ ထိုင္းအေျခစိုက္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမုိကရက္တစ္
အင္အားစု FDB အစီအစဥ္ျဖင့္ တာဝန္ခံ၍ ေငြေပးပို႔ခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ျပည္သူမ်ားကို

ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ကာ ဆူပူမႈ ျဖစ္ပြားရန္ႏွင့္ ယခုလည္း အၾကမ္းဖက္လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္
ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုထားသည္။

FDB အတြင္းေရးမႉး ကိုေငြလင္းက “ကုိညီညီေအာင္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအရ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရွိဘူး။
ျမန္မာ့အလင္းမွာပါတဲ့ ဘယ္သူနဲ႔ ပါးလုိက္တယ္ဆုိတာေတြက FDB နဲ႔ မဆုိင္ဘူး။ တခုက
ေဖာက္ခြဲေရး ကိစၥေတြက က်ေနာ္တုိ႔ FDB နဲ႔ လုံးဝ မပတ္သက္ဘူး” ဟု ျငင္းဆုိသည္။
ထို႔အျပင္ လြန္ခဲ့သည့္ တလအတြင္း ရန္ကုန္ႏွင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္မွ ရခုိင္ေက်ာင္းသားလူငယ္
အနည္းဆံုး ၁ဝ ဦးထက္မနည္း ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး လူငယ္မ်ားမွာ ရခိုင္ျပည္လံုးဆုိင္ရာ
ေက်ာင္းသားႏွင့္ လူငယ္မ်ား တပ္မေတာ္ AASYA အဖြဲ႔ဝင္မ်ားျဖစ္ၿပီး၊ ABSDF

ေသာင္းက်န္းသူအဖြဲ႔ႏွင့္ ခ်ိန္ဆက္ၿပီး အဖ်က္စြမ္းအား ၾကီးမားလွသည့္ ေဖာက္ခြဲေရးလုပ္ငန္းမ်ား

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

208

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အၾကိမ္ၾကိမ္ေဆာင္ရြက္ရန္ စီမံထားရွိေၾကာင္း စစ္အစိုးရ အာေဘာ္သတင္းစာက
ေရးသားထားသည္။
ABSDF ေခၚ ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး၏ ဥကၠ႒ ကိုသံခဲက
“သူတို႔ေရးသားထားတဲ့ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႔အစည္းႏွစ္ခုက ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ရရွိဖို႔အတြက္
ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္တဲ့ အဖြဲ႔ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔စြပ္စြဲထားသလို တိုင္းျပည္ထဲမွာ

မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ဘက္က ေဖာက္ခြဲမႈ လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ လုံးဝ မရွိပါဘူး။
အခုလည္း မလုပ္သလို ေနာင္လည္း လုပ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး” ဟု ေျပာဆိုသည္။
ကိုညီညီေအာင္သည္ ယခင္က ABSDF တပ္ဖြဲ႔တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါ
တပ္ဖြဲ႔ဝင္ မဟုတ္သလို၊ တာဝန္မထမ္းေဆာင္ေတာ့သည့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆက္ႏြယ္ပတ္သက္မႈ
မရွိေတာ့ေၾကာင္းႏွင့္ ယခု အဖမ္းခံရမွသာ ၾကားသိရၿပီး ABSDF မွ တိုင္းျပည္တြင္

ေဖာက္ခြဲမႈျပဳလုပ္ရန္ ေစလႊတ္ခဲ့ျခင္း မရွိေၾကာင္း ကိုသံခဲက ဆက္လက္ရွင္းျပသည္။
စစ္အစိုးရ၏ ေရးသားခ်က္မ်ားသည္ အတိုက္အခံအဖြဲ႔မ်ားကို တဖက္သတ္ ႐ႈတ္ခ်မႈအျဖစ္
သိသာေပၚလြင္ေနၿပီး၊ ၂၀၁၀ မတိုင္ခင္ ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ ၾကိဳးပမ္းေနသူမ်ားအေပၚ

အၾကမ္းဖက္သမား စြပ္စြဲျခင္း၊ ပုဒ္မ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ဖိႏွိပ္ေထာင္ခ်ရန္ ရည္ရြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း
စြပ္စဲြခံရသည့္ ဤအဖဲြ႔အစည္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။

စစ္အစိုးရ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ကုလအေထြေထြညီလာခံမွာ
ဒီေန႔မိန္႔ခြန္းေျပာမည္
28 September 2009 http://www.voanews.com/burmese/2009-09-28-voa3.cfm
အေမရိကန္ႏိုင္ငံ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာ က်င္းေနတဲ့ ၆၄ ႀကိမ္ေျမာက္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ

ညီလာခံမွာ ျမန္မာဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ ဒီကေန႔ မိန္႔ခြန္းေျပာဖို႔ရွိေနပါတယ္။ ၁၄
ႏွစ္အတြင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက အဆင့္အျမင့္တာဝန္ရွိသူတေယာက္က ခုလို ကုလသမဂၢ
ႏွစ္ပတ္လည္ အေထြေထြ ညီလာခံကို လာတက္ၿပီး မိန္႔ခြန္းေျပာမွာဟာ ထူးျခားတယ္လို

့ေျပာရမွာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံက စစ္ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ ကုလသမဂၢမွာ လာၿပီးမိန္ ့ခြန္းေျပာမဲ့
ကိစၥအေပၚ ျမန္မာ့အေရး ေလ့လာေနသူေတြကလဲ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားေနၾကပါတယ္။
ဒီအေၾကာင္းကို သတင္းယူဖို ့ ဝိုင္းေတာ္သူ မစုျမတ္မြန္ကလဲ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕က

ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္ရံုးေရွ႕မွာ ေရာက္ေနပါတယ္။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ မိန္႔ခြန္း

ေျပာမယ့္ အေျခအေနကို မစုျမတ္မြန္ကုိ ေမးျမန္းၿပီး ကိုေဇာ္၀င္းလႈိင္က တင္ျပထားပါတယ္။
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ မိန္႔ခြန္းေျပာမွာက နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ရဲ႕ စက္တင္ဘာ၂၈ ေန ့မွာ
ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သိရသေလာက္ကေတာ ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ ဒီေန ့မနက္ပိုင္းကပဲ
နယူးေယာက္ ၿမိဳ ့ကို ေရာက္ၿပီဆိုတာကို အတည္ျပဳႏိုင္ပါတယ္။ တနလၤာေန ့မွာ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

209

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အေထြေထြညီလာခံမွာ မိန္႔ခြန္းေျပာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကုလသမဂၢက ထုတ္ျပန္ထားတဲ ့
အစီအစဥ္အတိုင္း ဆိုရင္ေတာ ့ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ မနက္ပိုင္း ေလာက္မွာ

ေျပာပါလိမ္ ့မယ္။ သူဟာ ၁၄ ႏွစ္အတြင္းမွာ အေထြေထြ ညီလာခံကို မိန္႔ခြန္းေျပာမယ့္ စစ္အစိုးရရဲ႕
အဆင့္ျမင့္ဆံုး ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္ႏွစ္ေတြက အေထြေထြ ညီလာခံကို စစ္အစိုးရရဲ႕

ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး အဆင့္ပဲတက္တာျဖစ္ေပမဲ့ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က တက္ေရာက္ မိန္
့ခြန္းေျပာမွာဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး ထူးျခားေနပါတယ္။ သူဘာေျပာမယ္ဆိုတာကို အတိအက်

ႀကိဳေျပာႏိုင္ဖို႔ ကေတာ့ ခက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခန္႔မွန္းရတာကေတာ့ ေရွ႕ႏွစ္ ၂၀၁၀ မွာ စစ္အစိုးရ
လုပ္ေတာ့မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ႏိုင္ငံတကာက အသိအမွတ္ျပဳေအာင္ သူ႔ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ
ထည့္ေျပာလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ

သြားတက္မယ့္ အစီအစဥ္ နဲ႔ အခ်ိန္ကိုက္ၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတခ်ိဳ႕
အပါအဝင္ အက်ဥ္းသား ေထာင္ခ်ီကို ျပန္လႊတ္ေပး ထားတာလဲ ရွိေတာ့ ဒီကိစၥကို ေထာက္ျပၿပီး

စစ္အစိုးရဟာ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနေတြတိုးတက္ဖို႔၊ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဆီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔
အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ လုပ္ျပေနပါတယ္ ဆိုတာမ်ဳိးလဲ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။

ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ Ban Ki Moon ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဇူလုိင္လမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ သြားတုန္းက
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို အဖြဲ႔အစည္း အားလံုးပါဝင္ ႏိုင္ေအာင္ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းက်လုပ္ပါလို႔
တိုက္တြန္းထားတာလဲရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဘာေတြေျပာမလဲ ဆိုတာကို

ႏုိင္ငံတကာက ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကမွာ မလြဲပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ျမန္မာအေပၚထားတဲ့ မူကို
အိုဘားမားအစိုးရက အသစ္ေျပာင္းဖို႔ စဥ္းစားေနတဲ့ အခ်ိန္လဲျဖစ္လို႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ မူဝါဒ အေျပာင္းအလဲအတြက္ သက္ေရာက္ေစမယ့္ အခ်က္
ဘာမ်ားပါမလဲဆိုတာကိုလည္း ျမန္မာ့အေရး ေလ့လာသူေတြ စိတ္ဝင္ စားေနၾကပါတယ္။
မစုျမတ္မြန္ေျပာခဲ့သလို စစ္အစိုးရက သူတို႔ လုပ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ႏိုင္ငံတကာက
အသိအမွတ္ျပဳလာဖို႔ လုပ္တဲ့ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံနဲ႔လည္း ပံုမွန္ဆက္ဆံေရး
ျပန္ရေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ့ အေနနဲ ့ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ အေမရိကန္မွာ လုပ္တဲ့
အေထြေထြညီလာခံကို လာတက္တာလို႔ ေျပာႏိုင္ပါလား။
ဒီလိုလဲတြက္ေနၾကသူေတြ ရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင္ ့ အေမရိကန္ အစိုးရသစ္က

ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ ထိေတြ ့ဆက္ဆံခ်င္တယ္တယ္ဆိုတာ ျပသလာတဲ့ အေပၚမွာလည္း
စစ္အစိုးရက လိုလားပံုရပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္ေက်ာ္လံုးက စစ္အစိုးရနဲ႔ အေမရိကန္
အစိုးရၾကားမွာ ဆက္ဆံေရးက တင္းမာခဲ့တာပါ။ အခု ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္
အေထြေထြညီလာခံ လာတက္တဲ့ ၃ ရက္ အေမရိကန္ခရီးစဥ္မွာ အေမရိကန္ အစိုးရ

တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုဖို႔ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းေတြလည္း ထြက္ေနပါတယ္။ Washington
Post သတင္းစာႀကီးထဲမွာေတာ့ အေမရိကန္အရာရွိႀကီးေတြရဲ႕ အေျပာကို

ကိုးကားၿပီးေဖၚျပခဲ့တာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ဟာ အေမရိကန္အစိုရရဲ႕ အေရွ႕အာရွနဲ ့
ပစိဖိတ္ေရးရာ လက္ေထာက္ ႏိုင္ငံျခားေရးရာ ဝန္ႀကီး Kurt Campbell နဲ႔ ေတြ႔ဆံုလိမ့္မယ္လို႔
ေရးထားတာရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီသတင္းကေတာ့ ခုခ်ိန္မွာ အတည္မျပဳႏိုင္ေသးပါဘူး။

အေမရိကန္ဟာ စစ္အစိုးရနဲ႔ သံတမန္ ဆက္ဆံေရးကို တိုးျမွင့္ လိုတယ္ဆုိတာျပႏိုင္တဲ့

တခ်က္ကေတာ့ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြ အားလံုးကို အေမရိကန္ကို လာခြင့္ပိတ္ပင္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

210

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ကန္႔သတ္အေရးယူထားတဲ့ၾကားကပဲ ေထြေထြညီလာခံ တက္ဖို႔ ႀကိဳေရာက္ေနတဲ့
ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဦးဥာဏ္ဝင္းကို အေမရိကန္အစိုးရက ၀ါရွင္တန္ၿမိဳ႕ေတာ္ဆီကိုပါ

လာခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္က နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာလုပ္တဲ ့ညီလာခံလာတက္တဲ့
ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႔ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕နဲ႔ ၂၅ မိုင္ ပတ္လည္ပဲ သြားလာခြင့္ရပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒီႏွစ္ေတာ့ မိုင္ ၂၀၀ေက်ာ္အကြာမွာရွိတဲ့ ၀ါရွင္တန္ကို အေမရိကန္အစိုးရက
လာခြင့္ေပးလိုက္တာကလည္း ထူးတယ္လို႔ ေျပာရမွာပါ။
မစုျမတ္ေရ ျမန္မာဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က ကုလသမဂၢ ညီလာခံတက္ေရာက္ၿပီး မိန္႔ခြန္းေျပာမယ့္
အေပၚမွာေရာ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားေနၾကသူေတြက ဘယ္လ္ို
သေဘာထားေနၾကပါလဲ။

သူတို႔ ဘယ္လို သေဘာထားေနၾကသလဲဆိုတာ သိရဖို႔ ေစာေစာကပဲ

ကုလသမဂၢရံုးခ်ဳပ္ေရွ႕ဆႏၵျပပြဲက သူတခ်ဳိ႕ကို ေမးၾကည့္ပါတယ္။ အရင္ဆံုးေတာ့ ဆရာေတာ္
ဦးစိန္တိသ မိန္႔တာကို နားေထာင္ၾကည္ပါ။ သူကေတာ့ ၂၀၀၇ ေရႊဝါေရာင္ သံဃာလႈပ္ရွားမႈမွာ
ပါဝင္ခဲ့ၿပီး ျပည္ပကို ထြက္လာခဲ့တဲ့ဆရာေတာ္ပါ။

“၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပဲြကို အမ်ားျမင္ထားတာက အတုအေယာင္ပါပဲ။ ကိုယ္တုိင္လည္း
ကိုယ္တုိင္လႈပ္ရွား ပါ၀င္ခဲ့တယ္ဆိုေတာ့ အမ်ားႀကီး ေတြ႔ခဲ့ႀကံဳခဲ့ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးေတာ့ ဒီလုိ
မိန္႔ခြန္းေျပာတဲ့ကိစၥကို လံုး၀ သေဘာမတူပါဘူး။ ကန္႔ကြက္ပါတယ္။ ဖမ္းဆီးခံေတြကိုလည္း
မလႊတ္ေသးဘူး။ အျပစ္မရွိ အျပစ္ရွာၿပီး ဖမ္းထားတာပဲ။ ဒါေတြကို ၾကည့္ရင္ စစ္မွန္တဲ့
ေရြးေကာက္ပဲြ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ယူဆလုိ႔ ရပါတယ္။”

ေနာက္တခါ ကုလသမဂၢေရွ ့မွာ အစာငတ္ခံဆႏၵျပခဲ ့တဲ ့ ဦးေမာင္ေမာင္တိတ္ကလဲ
တရားဝင္မဟုတ္တဲ့ အစိုးရကိုယ္စား မိန္႔ခြန္းလာေျပာမွာကို သူ လက္မခံဘူးလို ့ဆိုပါတယ္။
“စစ္အစုိးရက တရားမ၀င္အစုိးရျဖစ္တယ္။ စစ္အစုိးရက လုပ္ေဆာင္မႈမွန္သမွ်ဟာ ဘာမွ
တရား၀င္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ သိန္းစိန္လာတာကိုလည္း ကုလသမဂၢရဲ႕
အစီအစဥ္အတုိင္း ဖယ္ရွားေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆိုထားတာေတြ ရွိတယ္။”
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ သိန္းစိန္လာတဲ့ ခရီးဟာ ေကာင္းတဲ့ ခရီးစဥ္ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားသူလည္း
ရွိပါတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာကိုေစာငိုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

“သိန္းစိန္လာလုိ႔ စကားေျပာရင္ေတာ့ အဆင္ေျပတဲ့ အပိုင္း သူ႔ဟာသူ ေျပာလုိက္မယ္။ UN
ကလည္း နားေထာင္သင့္သေလာက္ နားေထာင္လိမ့္မယ္။ ဆက္လုပ္သင့္သေလာက္

ဆက္လုပ္လိမ့္မယ္။ အမွန္ကေတာ့ ရုိးရုိးေျပာရင္ စစ္အစုိးရကေတာ့ ဘယ္ ေထာက္ခံမလဲဗ်။
ဒါေပမဲ့ အခုလာျခင္းသည္ ေကာင္းေသာ လာျခင္း ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေဒၚစုနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖုိ႔၊

ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖုိ႔ ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ကုိ လုပ္ဖုိ႔လာတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ။”
ဒါကေတာ့ မၾကာခင္အခ်ိန္အထိ ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္ရံုးေရွ႕ မွာ ဆႏၵျပေနၾကသူေတြရဲ႕
သေဘာထား အျမင္ေတြပါ။ ဒီဆႏၵျပပြြဲကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ လထဲက စခဲ့တဲ့

ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားသူေတြရဲ မိုင္ ၉၀၀ ခရီးရွည္လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး အစာငတ္ခံဆႏၵျပမႈ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

211

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အဆံုးသတ္ပြဲပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ စစ္အာဏာရွင္ လက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေရး။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ ့ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလံုး လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ကုလသမဂၢ
လံုၿခံဳေရးေကာင္စီကေန အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးပါလို႔ ေတာင္းဆိုတဲ ့အေနနဲ႔ ကုလသမဂၢေရွ႕မွာ
စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔ကတည္းက အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပခဲ ့ ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို ့က
ျမန္မာႏိုင္ငံက တရားဝင္အစိုးရ ကုလသမဂၢမွာ မိန္ ့ခြန္းလာ ေျပာႏိုင္တဲ ့အထိ
ဆႏၵျပသြားၾကမယ္လို ့ ေျပာပါတယ္ရွင္။

ျမန္မာ့အေရးႏိုင္ငံတကာႀကိဳးပမ္းမႈမွာ
အာဆီယံက အေရးပါ
27 September 2009 http://www.voanews.com/burmese/2009-09-27-voa5.cfm
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြရိွလာေစဖို႕

ႏို္င္ငံတကာႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈေတြထဲမွာ အာဆီယံ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏုိင္ငံေတြရဲ႕
အခန္းက႑ဟာ အေရးပါတယ္လို႔ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းက

ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တည္ၿငိမ္ဖံြၿဖိဳးၿပီး ဒီမိုကေရစီ ျပည့္၀တဲ့ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာဖို႔ဆိုရင္
ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းက အေရးပါသူအားလံုး ပါ၀င္ႏိုင္ဖို႔လိုတယ္လို႔

အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္က ထပ္ေလာင္းသတိေပးခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္းစံု ကိုသားညြန္႔ဦးက ေျပာျပပါဦး။
လာမယ့္ႏွစ္ဟာ ျမန္မာႏို္င္ငံအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ႏွစ္ျဖစ္သလို ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုအတြင္းမွာ
ပထမဆံုးျပန္လုပ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ အေရးပါသူအားလံုး ပါ၀င္ႏိုင္ၿပီး၊
အမ်ားလက္ခံယံုၾကည္တဲ့အေျခအေနျဖစ္ဖို႔လိုတယ္လို႔ အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္က မေန႔က

ကုလသမဂၢမွာလုပ္တဲ့ အာဆီယံ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ား ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေတြနဲ႔
ေတြ႔ဆံုစဥ္မွာ ေျပာဆိုသြားတာပါ။ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ အျပင္မွာ လုပ္တဲ့ အာဆီယံနဲ႔
ကုလသမဂၢ ပူးတဲြအစည္းအေ၀းမွာ အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ အခ်က္သံုးခ်က္ အေလးေပး

ေျပာသြားပါတယ္။ ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈ ကိစၥ ကမၻာ့စီးပြားေရး ျပႆနာေတြနဲ႔
အတူထားၿပီး အေလးေပးေျပာသြားတဲ့ ေနာက္ဆံုးအခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကိစၥပါ။

ျမန္မာႏို္င္ငံကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ႏိုင္ငံတကာအေနနဲ႔ ျပင္းျပင္းထန္ထန္နဲ႔တညီတညြတ္တည္း
သေဘာထား တရပ္ရိွသင့္တယ္လို႔ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက ေျပာပါတယ္။ အန္စီဂ်ီယူဘီ

အေ၀းေရာက္ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရအဖဲြ႔ ကုလသမဂၢေရးရာ တာ၀န္ခံ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းကေတာ့
အာဆီယံထဲမွာကို ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ပတ္သက္လို႔ သေဘာထား မတူမႈေတြ ျဖစ္ေနလို႔
အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က အခုလို ေထာက္ျပခဲ့တာလို႔ ေျပာပါတယ္။

"အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ ဒိမုိကေရစီေရးကို ႀကိဳးပမ္းတဲ့အခါမွာ ျမန္မာႏုိ္င္ငံ မိတ္ေဆြမ်ား
အဖဲြ႔နဲ႔ အားလံုးတုိင္ပင္ၿပီးေတာ့ သေဘာတူညီထားတဲ့ အခ်က္ ၅ခ်က္၊ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ
လြတ္ေျမာက္ေရး၊ အခ်ိန္ဇယား အတိအက်ရွိတဲ့ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပဲြျဖစ္တဲ့ စတာေတြေပါ့။ အဲဒီ
အပိုင္းေတြမွာ အာစီယံအတြင္းမွာက သေဘာထား ကဲြျပားမႈေတြ ရွိေနတုန္းပဲ။ အထူးသျဖင့္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

212

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အာဆီယံ ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ အဖဲြ႔၀င္ ႏုိင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ ထုိင္းတုိ႔၊ အင္ဒိုနီးရွားတုိ႔၊ မေလးရွားတုိ႔၊
ဖလစ္ပိုင္တုိ႔၊ စကၤာပူတုိ႔ အပုိင္းက အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ အႀကံျပဳခ်က္ေတြကို

အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံၿပီး ေျပာဆိုေနၾကေပမဲ့ ကေမၻာဒီယား၊ လာအုိ၊ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံတုိ႔မွာ
သေဘာထား ကဲြျပားမႈေတြ ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က သူ႔ရဲ႕
အႀကံျပဳခ်က္ေတြနဲ႔ ကမၻာတခုလံုးက လက္ခံထားတဲ့ အႀကံျပဳခ်က္ေတြကို

အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့အခါ အာဆီယံ တဖဲြ႔လံုး တညီတညႊတ္တည္း ေထာက္ခံရံုမကဘဲ
သက္ဆုိင္ရာ သံတမန္လမ္းေၾကာင္းေတြကတဆင့္ ဖိဖိစီးစီး တြႏ္းအားေပးတာေတြ လုပ္ဖုိ႔
သူတုိက္တြန္းတဲ့ သေဘာျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆတယ္။"
အာဆီယံအေနနဲ႔ကေတာ့ Constructive Engagement အျပဳသေဘာ ဆက္ဆံမႈဆိုၿပီး
ျမန္မာႏို္င္ငံအေပၚ မူ၀ါဒကို အခ်ိန္အေတာ္ၾကာကတည္းက ထားရိွခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့

အာဆီယံအေနနဲ႔ တကယ္တမ္းေတာ့ ဒီ အျပဳသေဘာဆက္ဆံေရးမူ၀ါဒဆိုတာ ေျပာတဲ့အတိုင္း
လုပ္တယ္လို႔ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းက မယူဆပါဘူး။
"Engage လုပ္တယ္၊ နအဖနဲ႔ စကားေျပာတယ္ဆိုတာ ဘာကိစၥေတြ ေျပာတာလဲ။ စီးပြားေရး

ကိစၥပဲ ေျပာတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနေတြ တုိးတက္လာဖုိ႔ ေျပာတာလား။
ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈဆုိတာကို ေျပာတာလား။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြဟာ
အင္အားစုအားလံုး ပါ၀င္ၿပီး၊ ႏုိင္ငံတကာက လက္ခံႏုိင္တဲ့ အေနအထားျဖစ္ေအာင္ လိုအပ္တဲ့
ႏုိင္ငံေရး ၀န္းက်င္၊ ႏုိင္ငံေရးအရ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့

အပိုင္းေတြ အေပၚမွာ ေဆြးေႏြးမွာလား။ ဒါေတြကို တိတိက်က် ရွိၿပီး လုပ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒီေန႔အထိ
engagement လုပ္ဖုိ႔ ေျပာေနတဲ့ သူေတြ အပိုင္းကလည္း အဲဒီလုိမ်ိဳး ထိထိေရာက္ေရာက္
ေျပာဆုိေဆြးေႏြးတာ၊ တုိက္တြန္းတာ မရွိေသးတာကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေတြ႔ျမင္ေနရတယ္။ "
အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ျမန္မာအေရးေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြနဲ႔ အတူ
တဲြဖက္ေဆာင္ရြက္သြားမယ္လို႔ ေျပာသြားသလို၊ တဖက္မွာလည္း ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔လည္း
ႏို္င္ငံတကာရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို လက္လႊတ္အဆံုးရံႈးမခံဖို႔ကိုလည္း ေထာက္ျပခဲ့ပါတယ္။

ဴမန္မာႎုိင္ငံဆုိင္ရာ အေမရိကန္ မူဝၝဒသစ္
ထုတ္ဴပန္
ဴမန္မာႎုိင္ငံအေပၞ ထားရႀိတဲ့ အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စုရဲႚ မူဝၝဒ အသစ္ကို တနလႆာေနႛက
ထုတ္ေဖာ္ ေဴပာဆုိရာမႀာေတာ့ ဴမန္မာ နအဖ စစ္အစိုးရနဲႛ အေမရိကန္က တုိက္႟ုိက္
ဆက္ဆံသၾားမယ့္ နည္းလမ္းကို ရႀာေဖၾသၾားမယ့္ အေဳကာင္းနဲႛ ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆုိႛမႁေတၾ
႟ုပ္သိမ္းေပးေရးနဲႛ ပတ္သက္လိုႛေတာ့ အဓိကကဵတဲ့ စိုးရိမ္မကင္း ဴဖစ္မႁေတၾကို ဴမန္မာ နအဖ
စစ္အစိုးရက အေရးယူ ေဆာင္႟ၾက္ေပးဴခင္း မရႀိသ၍ စဥ္းစားေပးႎုိင္မယ့္ အေဴခအေန မရႀိေဳကာင္း
အာရႀနဲႛ ပစိဖိတ္ေရးရာ လက္ေထာက္ ႎုိင္ငံဴခားေရး ဝန္႒ကီးက မေနႛက သတင္းစာ ရႀင္းလင္းပၾဲမႀာ
အေသးစိတ္ ေဴပာဳကားခဲ့ပၝတယ္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

213

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

အာရႀနဲႛ ပစိဖိတ္ေရးရာ လက္ေထာက္ ႎုိင္ငံဴခားေရး ဝန္႒ကီး မစၤတာ ကာ့တ္ ကမ္းဘဲလ္ (Kurt
Campbell, U.S. assistant secretary of state for East Asian and Pacific Affairs)။ (ပံု daylife)

ဗီၾအိုေအ ၊ ၂၉ ၊ စက္တင္ဘာ ၊ ၂၀၀၉
၁၉၈၈ ခု၊ ဒီမုိကေရစီေရး လႁပ္ရႀားမႁေတၾကုိ ဴမန္မာ စစ္တပ္က ရက္ရက္စက္စက္
႓ဖိႂခၾင္းခဲ့ရာက အစ ေနာက္ပုိင္း သကၠရာဇ္ ၂၀၀၇ ခု၊ စက္တင္ဘာ ေ႟ၿဝၝေရာင္ ေတာ္လႀန္ေရး႒ကီး
အ႓ပီး ဴမန္မာႎုိင္ငံ အေပၞ ခဵမႀတ္ခဲ့တဲ့ စီးပၾားေရး ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆိုႛမႁေတၾေရာ၊ ဴမန္မာ နအဖ
စစ္အစိုးရ
ေခၝင္းေဆာင္ပိုင္းေတၾကုိ
ပစ္မႀတ္ထားတဲ့
ဒဏ္ခတ္
ပိတ္ဆုိႛမႁေတၾကေရာ
အလုပ္မဴဖစ္သလို ဴမန္မာ့ အိမ္နီးခဵင္း အာဆီယံ ႎုိင္ငံေတၾရဲႚ ဴမန္မာ စစ္အစိုးရကို နားခဵ
ဆက္ဆံတဲ့ ေပၞလစီကလည္း အရာမေရာက္တဲ့ အတၾက္ ဴမန္မာႎုိင္ငံ အေပၞ ထားရႀိတဲ့
ေပၞလစီကုိ Smart Power ဆုိတဲ့ ဖိအားေပးတာနဲႛ တခဵိန္တည္းမႀာပဲ ဆၾဲေဆာင္ နားခဵတာတိုႛကို
အေဴခခံ႓ပီး အေတၾးအေခၞသစ္ေတၾကို စဥ္းစားကာ သမၳတ အုိဘားမား အစိုးရ အေနနဲႛ လၾန္ခဲ့တဲ့ ၇
လတာ ကာလအတၾင္း လၿတ္ေတာ္ ၂ ရပ္စလုံးေရာ၊ ႎုိင္ငံတကာ လူႛအဖၾဲႚအစည္းေရာ၊
ဴမန္မာႎုိင္ငံတၾင္းရႀိ အမဵႂိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖၾဲႚခဵႂပ္ အပၝအဝင္ ႎုိင္ငံေရးမႀာ အဓိက ကဵသူေတၾနဲႛ
ကဵယ္ကဵယ္ဴပန္ႛဴပန္ႛ ေဆၾးေႎၾးခဲ့႓ပီး ဴမန္မာႎုိင္ငံ အေပၞ ထားရႀိတဲ့ ေပၞလစီသစ္ကို သုံးသပ္ခဲ့တာ
ဴဖစ္တယ္လိုႛ အေရႀႚအာရႀနဲႛ ပစိဖိတ္ေရးရာ လက္ေထာက္ ႎုိင္ငံဴခားေရး ဝန္႒ကီး ကာ့တ္ ကမ္းဘဲလ္
(Kurt Campbell) က သတင္းစာ ရႀင္းလင္းပၾဲမႀာ တနလႆာေနႛက ေဴပာခဲ့ပၝတယ္။
ဒၝ့အဴပင္ ဴမန္မာ နအဖ စစ္ေခၝင္းေဆာင္ပုိင္းကလည္း အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စုနဲႛ ဆက္ဆံ
ရင္းႎႀီးလိုတဲ့ ဆႎၬကုိ ဴပသခဲ့တာ ဴဖစ္တဲ့အတၾက္ အေမရိကန္က အဲဒီ သေဘာထားကို ဆက္လက္
ပိုမုိ
သိရႀိလာဖုိႛ
ဆည္းပူးလုိစိတ္
ရႀိခဲ့တဲ့အဴပင္
ေဴမာက္ကိုရီးယားနဲႛ
ဴမန္မာႎုိင္ငံရဲႚ
ဆက္ဆံေရးဟာလည္း အေခဵအတင္ ေဆၾးေႎၾးစရာ ကိစၤရပ္ ဴဖစ္လာ ခဲ့ပၝတယ္လိုႛ သူက
ေဴပာခဲ့ပၝတယ္။ အခုလို ေပၞလစီကို ဴပန္လည္ သုံးသပ္ရာမႀာ ဦးတည္ခဵက္ေတၾကေတာ့
မေဴပာင္းလဲဘဲ ကဵင့္သုံးတဲ့ နည္းေတၾကသာ ေဴပာင္းလဲတာ ဴဖစ္ပၝတယ္လိုႛ မစၤတာ ကမ္းဘဲလ္က
ေဴပာပၝတယ္။
"ဴမန္မာႎုိင္ငံနဲႛ ပတ္သက္လိုႛ အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စုရဲႚ အေဴခခံ ဦးတည္ခဵက္ေတၾကုိ
ကဵေနာ္တုိႛ ထပ္ေလာင္း အတည္ဴပႂထားပၝတယ္။ စည္းလုံး ႓ငိမ္းခဵမ္း႓ပီး သာယာဝေဴပာတဲ့
ဒီမုိကေရစီ
နည္းကဵ
ဴမန္မာႎုိင္ငံဟာ
ႎုိင္ငံသားေတၾရဲႚ
လူႛအခၾင့္အေရးေတၾ
ေလးစား
လုိက္နာတာကို ကဵေနာ္တုိႛ ေထာက္ခံပၝတယ္။ ဒီအေဴခအေန ေရာက္ေစဖုိႛ ေဒၞေအာင္ဆန္းစုဳကည္
အပၝအဝင္ ႎုိင္ငံေရး အကဵဥ္းသား အားလုံးကို ႕ခင္းခဵက္မရႀိ ခဵက္ခဵင္း ဴပန္လၿတ္ေပးဖိုႛ၊
တုိင္းရင္းသား လူနည္းစုေတၾ အေပၞ ပဋိပကၡေတၾနဲႛ လူႛအခၾင့္အေရး ခဵႂိးေဖာက္မႁေတၾကို ရပ္တန္ႛဖုိႛ၊

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

214

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဴပည္တၾင္းမႀာ ယံုဳကည္ ကုိးစားေလာက္တဲ့ ႎုိင္ငံေရး အေခဵအတင္ ေဆၾးေႎၾးမႁေတၾကုိ အတုိက္အခံ
ဒီမုိကေရစီ အင္အားစု အဴပင္ တုိင္းရင္းသား လူနည္းစု ေခၝင္းေဆာင္ေတၾနဲႛ စတင္႓ပီး အမဵႂိးသား
ဴပန္လည္ ရင္ဳကားေစ့ေရးနဲႛ ဴပႂဴပင္ ေဴပာင္းလဲမႁေတၾကို ေဖာ္ေဆာင္ဖုိႛလည္း ဴဖစ္ပၝတယ္"
ဒၝ့အဴပင္ ဴမန္မာႎုိင္ငံ အေနနဲႛ လူႛအခၾင့္အေရး ခဵႂိးေဖာက္မႁေတၾေဳကာင့္ အထီးကဵန္
ႎုိင္ငံအဴဖစ္
ဝုိင္းဳကဥ္ထားဴခင္း
ခံရတဲ့
အေနအထားဟာလည္း
ႎုိင္ငံအတၾက္အဴပင္
ေဒသႎၨရအတၾက္လည္း
အကဵႂိးမရႀိတဲ့အတၾက္
အေတၾးအေခၞသစ္နဲႛ
ႎုိင္ငံတကာ
အသုိင္းအ၀ိုင္းအတၾင္းကို
ပၝ၀င္လာေစဖုိႛ
အေမရိကန္က
ဴမန္မာစစ္အစိုးရနဲႛ
တုိက္႟ုိက္ဆက္ဆံသၾားမယ္လိုႛလည္း မစၤတာကမ္းဘဲလ္က ေဴပာခဲ့ပၝတယ္။
"ဆက္ဆံ ေဴပာဆုိ ေဆၾးေႎၾးမႁေတၾ လုပ္သၾားမယ္ ဆုိတဲ့ ေနရာမႀာ ကဵေနာ္တုိႛက ဴမန္မာ
အာဏာပုိင္ေတၾနဲႛ တုိက္႟ုိက္ အေခဵအတင္ ေဆၾးေႎၾးမႀာကို စတင္ႎုိင္ဖိုႛ ဆက္ဆံေရး ပုိ႓ပီး
ေကာင္းမၾန္ေစမယ့္ လမ္းေဳကာင္း ခဵမႀတ္သၾားႎုိင္ဖုိႛ ရည္႟ၾယ္ပၝတယ္။ အေခဵအတင္ ေဆၾးေႎၾးမႁမႀာ
ဴမန္မာႎုိင္ငံတၾင္း ဒီမုိကေရစီနဲႛ လူႛအခၾင့္အေရး အေဴပာင္းအလဲ အေသးစိတ္ ေဆၾးေႎၾးမႀာ ဴဖစ္သလုိ
ႎဵႃကလီးယား မဴပန္ႛပၾားေရး ကိစၤေတၾနဲႛ လုံဴခံႂေရး ေကာင္စီက ခဵမႀတ္ထားတဲ့ ဆုံးဴဖတ္ခဵက္ ၁၈၇၄ နဲႛ
၁၇၁၈ တုိႛနဲႛ အညီ လိုက္နာေရး အဴပင္ ႎႀစ္ႎုိင္ငံ အကဵႂိးတူ ကိစၤရပ္ေတၾ ဴဖစ္တဲ့ မူးယစ္ေဆးဝၝး
တုိက္ဖဵက္ေရးနဲႛ ဒုတိယ ကမာၲစစ္ အတၾင္းက ကဵန္ရစ္ခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ စစ္သားေတၾရဲႚ
႟ုပ္႔ကင္းေတၾ ဴပန္လည္ ရရႀိေရးေတၾလည္း ပၝဝင္ပၝတယ္"
ဴမန္မာႎုိင္ငံ အေပၞ ထားရႀိတဲ့ ေပၞလစီကို ဴပန္လည္ သုံးသပ္ရာမႀာ အဓိက
ေမးခၾန္းထုတ္စရာကေတာ့ ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆုိႛမႁမဵား ႟ုပ္သိမ္းေပးေရး၊ မေပးေရးဘဲ ဴဖစ္ပၝတယ္။
ဒီအခဵက္နဲႛ ပတ္သက္လိုႛေတာ့ ကာ့တ္ ကမ္းဘဲလ္က ခုိင္မာတဲ့ တုိးတက္မႁေတၾ မရရႀိဘဲနဲႛ ဒဏ္ခတ္
ပိတ္ဆိုႛမႁေတၾကုိ ႟ုပ္သိမ္းေပးဖုိႛ စဥ္းစားႎုိင္မႀာ မဟုတ္ဘူးလိုႛ အခုလို ေဴပာပၝတယ္။
"ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆုိႛမႁနဲႛ ပတ္သက္လုိႛေတာ့ ဴပႂဴပင္ ေဴပာင္းလဲမႁေတၾမႀာ ခုိင္မာတဲ့
တုိးတက္မႁေတၾ မေတၾႚရမဴခင္း ကဵေနာ္တုိႛ တည္ဆဲ ပိတ္ဆိုႛ ဒဏ္ခတ္မႁေတၾကိုေတာ့ ဆက္လက္
ခဵမႀတ္သၾားမႀာ ဴဖစ္ပၝတယ္။ အခုအခဵိန္မႀာ ဒဏ္ခတ္ အေရးယူမႁေတၾကို ႟ုပ္သိမ္းေပးရင္ မႀားယၾင္းတဲ့
အရိပ္လကၡဏာ ဴပတာမဵႂိး ဴဖစ္သၾားပၝလိမ့္မယ္။ အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စု အေနနဲႛ စုိးရိမ္မကင္း
ဴဖစ္ေနမႁေတၾ အေပၞ ဴမန္မာ စစ္အစိုးရက အေရးယူ ေဆာင္႟ၾက္ေပးမႀသာ ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆိုႛမႁ
႟ုပ္သိမ္းေပးေရးေတၾကို ကဵေနာ္တုိႛ ေဆၾးေႎၾးေပးႎုိင္မယ္လိုႛ ဴမန္မာဘက္ကို ေဴပာဖုိႛ ရႀိပၝတယ္"
ဒၝ့့အဴပင္
ကမာၲႛ
အဆင္းရဲဆုံး
ႎုိင္ငံမဵား
အနက္
တႎုိင္ငံဴဖစ္႓ပီး
ေမလက
နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ေဳကာင့္ အေဴခအေန ပိုဆုိးလာတဲ့ ဴမန္မာႎုိင္ငံ အတၾက္ေတာ့ လူသားခဵင္း
စာနာမႁ အေထာက္အကူ ေပးေရးနဲႛ ပတ္သက္လိုႛ အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စုက တုိး႓ပီး
လုပ္ေဆာင္သၾားမယ္လုိႛ မစၤတာ ကမ္းဘဲလ္က ေဴပာပၝတယ္။
"လူသားခဵင္း စာနာမႁ အေထာက္အကူ ေပးေရးနဲႛ ပတ္သက္လိုႛ ဴမန္မာလူထု အေပၞ
ကဵေနာ္တုိႛ ေပးထားတဲ့ ကတိအတုိင္း လူသားခဵင္း စာနာမႁ အေထာက္အကူေတၾ တုိးေပးဖုိႛ
ရႀိပၝတယ္။ ဒီေနရာမႀာ လုိအပ္တဲ့ ဴပည္သူေတၾထံကုိ အေထာက္အကူ ေရာက္ေစဖုိႛကုိလည္း
ကဵေနာ္တိုႛ အဴပည့္အဝ စိတ္ခဵႎုိင္ဖိုႛ လိုပၝတယ္။ နာဂစ္မုန္တုိင္း ကာလတုန္းက ကယ္ဆယ္ေရး

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

215

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
႒ကိႂးပမ္း အားထုတ္မႁေတၾ အတၾက္ အေမရိကန္က ေဒၞလာ ၇၅ သန္းနီးပၝး ေပးအပ္ခဲ့တုန္းကလည္း
ဴမန္မာ လူထုထံကို တုိက္႟ိုက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေပးပိုႛ ႎုိင္ခဲ့ပၝတယ္"
ဒၝ့အဴပင္ လာမယ့္ သကၠရာဇ္ ၂၀၁၀ ေရၾးေကာက္ပၾဲနဲႛ ပတ္သက္လိုႛလည္း အေမရိကန္က
လၾတ္လပ္႓ပီး
တရားမ႖တတဲ့
ေ႟ၾးေကာက္ပၾဲ
ဴဖစ္လာေရး
အတၾက္
ဖိအားေပးသၾားမႀာ
ဴဖစ္တယ္လိုႛလည္း မစၤတာ ကမ္းဘဲလ္က ေဴပာပၝတယ္။
"ဴမန္မာႎုိင္ငံမႀာ လာမယ့္ သကၠရာဇ္ ၂၀၁၀ ေ႟ၾးေကာက္ပၾဲေတၾနဲႛ ပတ္သက္လိုႛေတာ့
ေ႟ၾးေကာက္ပၾဲ အေဴခအေနေတၾကို အကဲခတ္ႎုိင္တဲ့ အထိ ခဵင့္ခဵိန္ႎုိင္မဲ့ နည္းလမ္းကို သံုးသၾားမႀာ
ဴဖစ္ပၝတယ္။ အတိုက္အခံနဲႛ တုိင္းရင္းသား အုပ္စု အားလုံး ပၝဝင္ခၾင့္ ရ မရ ဆုိတာေတၾလည္း
ပၝဝင္ပၝတယ္။ ေ႟ၾးေကာက္ပၾဲေတၾဟာ လၾတ္လပ္႓ပီး တရားမ႖တမႁ ရႀိပၝ့မလား ဆုိတဲ့ အေပၞေတာ့
ကဵေနာ္တုိႛ သံသယ ရႀိေနမႀာပၝ။ တခဵိန္တည္းမႀာပဲ ႎုိင္ငံတကာက လက္ခံႎုိင္ေလာက္တဲ့
ေ႟ၾးေကာက္ပၾဲ ေဖာ္ေဆာင္ႎုိင္ဖုိႛ လုိအပ္တဲ့ အေဴခအေနေတၾကိုလည္း ကဵေနာ္တုိႛက ဴမန္မာ
စစ္အစိုးရကုိ အေလးအနက္ အသိေပးသၾားမႀာ ဴဖစ္ပၝတယ္"
အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စု အေနနဲႛ ဴမန္မာႎုိင္ငံမႀာ ႎုိင္ငံေရး ဴပႂဴပင္ ေဴပာင္းလဲမႁမဵား
ဴဖစ္လာေရး အတၾက္ အီးယူ (EU) အပၝအဝင္ ဳသစေဳတးလဵ၊ ကေနဒၝ၊ ဂဵပန္၊ ကုလသမဂၢတုိႛနဲႛ ပိုမုိ
ထိထိေရာက္ေရာက္ ပူးေပၝင္း ေဆာင္႟ၾက္ လုပ္ကုိင္သၾားမႀာ ဴဖစ္တဲ့အဴပင္ အာဆီယံ၊ တ႟ုတ္၊
အိႎၬိယတုိႛနဲႛလည္း ဴမန္မာ စစ္ေခၝင္းေဆာင္ပိုင္းကို ဴပႂဴပင္ ေဴပာင္းလဲေရး အတၾက္ ဝုိင္းဖိအားေပးဖုိႛနဲႛ
ႎုိင္ငံတကာ လူႛအဖၾဲႚအစည္းမႀာ တာဝန္သိသိ ပၝဝင္ႎုိင္ေရး အတၾက္ အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စုက
အဲဒီႎုိင္ငံေတၾနဲႛ ထဲထဲဝင္ဝင္ ဆက္ဆံသၾားမႀာ ဴဖစ္တယ္လိုႛလည္း မစၤတာ ကမ္းဘဲလ္က
ေဴပာသၾားပၝတယ္။
အေမရိကန္က
ထားရႀိတဲ့
ေပၞလစီသစ္ရဲႚ
ရပ္တည္ခဵက္ေတၾဟာ
အခဵိန္ယူ႓ပီး
ေဖာ္ေဆာင္ရမႀာ ခက္ခဲေပမဲ့လည္း အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စု အေနနဲႛ ေရရႀည္ အကဵႂိးအတၾက္
ရပ္တည္သၾားမႀာ ဴဖစ္တယ္လုိႛလည္း မစၤတာ ကမ္းဘဲလ္က ေဴပာပၝတယ္။
"ဴမန္မာႎုိင္ငံ အေနနဲႛ ဒီဦးတည္ခဵက္ေတၾနဲႛ ပတ္သက္လိုႛ အဓိပၯာယ္ရႀိတဲ့ တုိးတက္မႁေတၾ
ရရႀိမယ္ဆုိရင္ အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စုနဲႛ ဆက္ဆံေရးမႀာ တဆင့္႓ပီး တဆင့္ ေဴခလႀမ္းယူ႓ပီး
တုိးတက္မႁ ရႀိလာမႀာပၝ။ ဒီေဖာ္ေဆာင္မႁဟာ ခက္ခဲ႓ပီး အခဵိန္ယူရမႀာ ဴဖစ္ေပမဲ့ ဒီအေရး ကိစၤမႀာ
အေမရိကန္ ဴပည္ေထာင္စုက ေရရႀည္ ရပ္တည္ဖုိႛလည္း အဆင္သင့္ ရႀိေနပၝတယ္"
ဴမန္မာႎုိင္ငံအေပၞ ခဵမႀတ္တဲ့ အေမရိကန္ရဲႚ ေပၞလစီနဲႛ ပတ္သက္လိုႛ လာမယ့္ ဗုဒၭဟူးေနႛ
စက္တင္ဘာလ ၃၀ ရက္ေနႛမႀာ အထက္လၿတ္ေတာ္ အေရႀႚအာရႀနဲႛ ပစိဖိတ္ေရးရာ ႎုိင္ငံဴခား
ဆက္ဆံေရး ေကာ္မတီ ေရႀႚေမႀာက္မႀာ ဳကားနာ စစ္ေဆးပၾဲ တရပ္ ကဵင္းပဖုိႛ ရႀိပၝတယ္။ အဲဒီ
ေကာ္မတီရဲႚ ဥကၠႉကေတာ့ ဴမန္မာႎုိင္ငံကို မဳကာေသးမီက သၾားေရာက္ခဲ့တဲ့ ဗာဂဵီးနီးယားဴပည္နယ္
အထက္လၿတ္ေတာ္ အမတ္ ဂဵင္မ္ဝက္ဘ္ (Jim Webb) ဴဖစ္ပၝတယ္။ အထက္လၿတ္ေတာ္ အမတ္
ဝက္ဘ္ဟာ ကုလသမဂၢ အေထၾေထၾ ညီလာခံ႒ကီးကို တက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ဴမန္မာ နအဖ ဝန္႒ကီးခဵႂပ္
ဗုိလ္ခဵႂပ္႒ကီး သိန္းစိန္နဲႛလည္း နယူးေယာက္မႀာ တနလႆာေနႛက ေတၾႚဆုံခဲ့႓ပီး အုိဘားမား အစုိးရရဲႚ
ဴမန္မာႎုိင္ငံ အေပၞ ထားရႀိတဲ့ ေပၞလစီသစ္နဲႛ ဴမန္မာ နအဖ စစ္အစိုးရ ကဵင္းပမယ့္ ၂၀၁၀
ေ႟ၾးေကာက္ပၾဲမဵားဟာ
ႎႀစ္ႎုိင္ငံ
ဆက္ဆံေရးမႀာ
အေဴပာင္းအလဲေတၾ
ေဖာ္ေဆာင္ႎုိင္မဲ့

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

216

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လကၡဏာရပ္ေတၾ
ေတၾႚရပၝတယ္။

ဴဖစ္တယ္လိုႛလည္း

သူႛရဲႚ

သတင္းထုတ္ဴပန္ခဵက္မႀာ

ေဖာ္ဴပထားတာ

မြန္ေခါင္းေဆာင္တဦးကုိ အာဏာပုိင္တုိ႔ သတိေပး
WEDNESDAY, 30 SEPTEMBER 2009 18:01 ဧရာဝတီ
အာဏာပုိင္တုိ႔က ေရြးေကာက္ပဲြႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြး ေျပာဆုိေနသည့္ မြန္ေခါင္းေဆာင္

တဦးျဖစ္သူ မင္းႏြယ္စုိးကုိ စက္တင္ဘာ ၂၃ ရက္ေန႔က ေခၚယူၿပီး ျပည္ပအေျခစုိက္ အဖဲြ႔မ်ားႏွင့္
ဆက္သြယ္ျခင္း မျပဳရန္ သတိေပးလုိက္သည္ဟု မြန္တုိင္းရင္းသား သတင္းရပ္ကြက္ အဆုိအရ
သိရသည္။
မင္းႏြယ္စုိးသည္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္ ဇြန္လက
စုစည္းခ့ဲေသာ မြန္ေခါင္းေဆာင္ ၁၅ ဦးတြင္ တဦး အပါအ၀င္ ျဖစ္သည္။ အဆုိပါ စုစည္းမႈတြင္
အပစ္ရပ္အဖဲြ႔ျဖစ္သည့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၏ ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ားလည္း ပါ၀င္သည္။
ၿပီးခ့ဲသည့္ လမ်ားအတြင္း ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ မြန္ ႏုိင္ငံေရးသမား အမ်ားအျပား
စုေ၀း တုိင္ပင္ၾကသည့္ ေဆြးေႏြးပဲြမ်ားကုိ မင္းႏြယ္စုိးလည္း တက္ေရာက္ခ့ဲသည္ဟု သိရသည္။
ေဆြးေႏြးပဲြမ်ားတြင္ လက္ရိွ မြန္တုိင္းရင္းသားတုိ႔၏ အေျခအေနမ်ား၊ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရး

အထူးသျဖင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္မည့္ အစီအစဥ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး
ညိွႏိႈင္းခ့ဲၾကသည္ဟု သိရသည္။

မင္းႏြယ္စုိးသည္ စက္တင္ဘာလဆန္းပုိင္းတြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ေဆြးေႏြးပဲြတခုကုိ တက္ေရာက္ခ့ဲျခင္း
မရိွေၾကာင္း ထုိအစုအဖဲြ႔ႏွင့္ နီးစပ္သည့္ သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာသည္။ အာဏာပုိင္တုိ႔က သူ႔အား
ပစ္မွတ္ထားခ့ဲျခင္းမွာ မင္းႏြယ္စုိးသည္ ထုိအစုအဖဲြ႔၏ ဦးေဆာင္သူတဦး ျဖစ္သည့္အျပင္
မုဒုံၿမိဳ႕နယ္ရိွ လူငယ္ပုိင္းကုိ ေခါင္းေဆာင္မႈ ေပးေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု အဆုိပါ
သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာသည္။
ယခုအခါ အဆုိပါ အစုအဖဲြ႔မွ ဦးေဆာင္သူမ်ားသည္ မြန္ျပည္နယ္အတြင္း လွည့္လည္ၿပီး
ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ ၎တုိ႔ မည္သုိ႔မည္ပုံ ပါ၀င္ႏုိင္မည္ ဆုိသည္ကုိ ရွင္းျပေနၾကသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း ေရြးေကာက္ပဲြဥပေဒ ေပၚထြက္လာျခင္း မရိွေသးသျဖင့္ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္
ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ေရးကုိ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္ျခင္း မရိွေသးေပ။
မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕က ၁၄ ႏွစ္ၾကာျမင့္ခ့ဲၿပီျဖစ္ေသာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈ၏

အက်ဳိးအျမတ္မ်ားကုိ လက္လႊတ္လုိျခင္း မရိွသျဖင့္ ေရြးေကာက္ပဲြ၀င္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဧရာ၀တီကုိ
ေျပာသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေခါင္းေဆာင္ တခ်ဳိ႕ကမူ ေရြးေကာက္ပဲြသည္
လြတ္လပ္မွ်တမည္မဟုတ္ဟု ယူဆၾကၿပီး စစ္အစုိးရ၏ အစီအစဥ္မ်ားက ႐ုိးသားမႈ မရိွဟု
ျမင္ၾကသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

217

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဤအေတာအတြင္း အာဏာပုိင္တုိ႔က မြန္ျပည္သစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ မြန္ျပည္နယ္အတြင္း
စည္းရုံးေရး လုပ္ငန္းမ်ား မျပဳလုပ္ရန္ ေျပာဆုိလ်က္ရိွသည္။
ၾသဂုတ္လ ၂၈ရက္ေန႔က ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖဲြ႔အသြင္ေျပာင္းေရး
ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေဆြးေႏြးပဲြတြင္ အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တုိင္းမႉး ဗုိလ္ခ်ဳပ္

သက္ႏုိင္၀င္းက သထုံၿမိဳ႕ ေဒသအတြင္း စည္းရုံးေရး ဆင္းျခင္း မျပဳရန္ တားျမစ္ေပးေရးအတြက္
ေတာင္းဆုိခ့ဲသည္။

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ထိန္းခ်ဳပ္ရာ ေဒသမ်ားအတြင္း အခြန္ေကာက္ျခင္း၊ တရားစီရင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား
ေဆာင္ရြက္ျခင္းတုိ႔ကုိ မျပဳလုပ္ရန္ တုိင္းမႉးက မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားကုိ

ေျပာၾကားခ့ဲသည္ဟု ဆုိသည္။ ေဆြးေႏြးပဲြတြင္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၏ လက္နက္ကုိင္အဖဲြ႔ကုိ

နယ္ျခားေစာင့္တပ္မ်ားအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သေဘာတူ ညီခ်က္ တစုံတရာ
မရရိွခ့ဲေၾကာင္း သိရသည္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရကုိ ခ်ဥ္းကပ္ဆက္ဆံရန္
ႀကိဳးစားျခင္း

MONDAY, 28 SEPTEMBER 2009 16:46 ေအာင္ေဇာ္

HTTP://WWW.IRRAWADDY.ORG/BUR/INDEX.PHP?OPTION=COM_CONTENT&VIEW
=ARTICLE&ID=1887:2009-09-28-09-48-52&CATID=14:2008-10-21-07-4003&ITEMID=32

ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ ေနၾကသည့္ ျမန္မာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ ခ်ဥ္းကပ္ဆက္ဆံျခင္း အားျဖင့္ သူတို႔၏
အမူအက်င့္မ်ား ေျပာင္းလဲ လာလိမ့္မည္ဟု အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက ယံုၾကည္ထားသည္
ဆိုလွ်င္ျဖင့္ "ကံေကာင္းပါေစ၊ သို႔ေသာ္လည္း က်ားက ဥပုသ္ေစာင့္မည္ မဟုတ္" ဟု က်ေနာ္
ဆိုခ်င္ပါသည္။
အမွန္ဆိုရလွ်င္ ယခု မူ၀ါဒအသစ္က လႊတ္ေတာ္အမတ္ တြမ္ လန္းတို႔စ္ (Tom Lantos)
ကမကထျပဳ တင္သြင္းသည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ျမန္မာ့ေက်ာက္စိမ္းမ်ား တင္သြင္းမႈ ပိတ္ဆို႔ေရး ဥပေဒ
(Tom Lantos Block Burmese JADE Act 2008) ခ်မွတ္ၿပီး မေရွးမေႏွာင္းမွာပင္

ေပၚထြက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကို ပို၍တင္းက်ပ္စြာ ကိုင္တြယ္ရန္
ရည္ရြယ္ ခ်မွတ္ထားခဲ့ေသာ ဥပေဒလည္း ျဖစ္သည္။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ ဥပေဒတြင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ၃ ခ်က္ ရွိသည္။
စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အေပါင္းအပါမ်ား အေပၚ ဘ႑ာေရး ပိတ္ဆို႔မႈႏွင့္ ခရီးသြားလာခြင့္
ကန္႔သတ္ေရး၊ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္က ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ေက်ာက္မ်က္သြင္းကုန္မ်ား တင္သြင္းမႈ
ပိတ္ပင္ထားသည့္ ဥပေဒကို အားျဖည့္ေပးေရး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒမ်ားကို ညိႇႏိႈင္း

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

218

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မည့္ အထူးသံကိုယ္စားလွယ္ ေနရာတခု ဖန္တီး ခန္႔အပ္ေရးတို႔ပင္ ျဖစ္သည္။
အဆိုျပဳထားသည့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ သံကိုယ္စားလွယ္အသစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံ၏
အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ား၊ တျခား စိတ္ပါ၀င္စားမႈ ရွိသည့္ ႏိုင္ငံမ်ား ဥပမာအားျဖင့္ ဥေရာပ သမဂၢမွ
ႏိုင္ငံတခ်ဳိ႕ ႏွင့္ အာဆီယံ အဖြဲ႔၀င္မ်ားအၾကား ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းလိမ့္မည္
ျဖစ္သည္။
၎၏ တာ၀န္မ်ားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဖိအားေပးျခင္း၊
ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးျခင္း၊ ျမန္မာျပည္သူမ်ား ထံသို႔ လူသားခ်င္းစာနာမႈ အကူအညီမ်ား

ေပးေနၾကသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကုိ အေထာက္အကူေပးျခင္း စသည္တုိ႔ အပါအ၀င္ ဘက္စံု
ခ်ဥ္းကပ္ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ပါ၀င္သည္။
သမၼတအိုဘားမား အစိုးရက ျမန္မာႏိုင္ငံေရးရာမ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ေရးအတြက္ အထူးသံ
ကိုယ္စားလွယ္တဦးကုိ မ်ားမၾကာမီကာလတြင္ ခန္႔အပ္လိမ့္မည္ဟု ယူဆရသည္။
ကုလသမဂၢ၊ သို႔မဟုတ္ ဥေရာပသမဂၢမွ ကိုယ္စားလွယ္တဦးဦးထက္စာလွ်င္

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွ ကုိယ္စားလွယ္ကုိသာ ျမန္မာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားက ပို၍
လက္ခံႏိုင္ဖြယ္ရွိသည္ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံအေရး ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည့္ အတိုက္အခံ

အင္အားစုမ်ားႏွင့္ ေလ့လာသူအမ်ားစုက သံုးသပ္ၾကသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လတြင္
အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္၀က္ဘ္ကုိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊက မည္မွ် လိႈက္လွဲစြာ
ဧည့္ခံလုိက္သည္ကိုလည္း ျမင္ခဲ့ၾကရၿပီး ျဖစ္သည္။

မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ၊ တြမ္ လန္းတို႔စ္၏ ျမန္မာ့ေက်ာက္စိမ္းမ်ား ပိတ္ဆို႔ေရး ဥပေဒတြင္
ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈေရာ၊ ခ်ဥ္းကပ္ ဆက္ဆံေရး သေဘာပါ ပူးေပါင္း ပါ၀င္ေနသည္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာ မူ၀ါဒအသစ္တြင္လည္း မုန္႔ေရာ၊ တုတ္ပါ
ေရာေနသည္မွာ အံ့ၾသဖြယ္ မရွိေပ။

ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး မစၥ ဟီလာရီ ကလင္တန္က “ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေရးလုပ္ၿပီး
ပိတ္ဆုိ႔ဒဏ္ခတ္တာကုိ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ မွားမွာပဲလုိ႔ ယူဆပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕ကုိ
ဆက္သြားတ့ဲအခါ ဒီနည္းလမ္း၂ခုစလုံးကုိ ကုိင္စဲြသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု မၾကာေသးမီက
ေျပာခ့ဲသည္။

ပိတ္ဆို႔ အေရးယူထားမႈမ်ား ရုပ္သိမ္းလိမ့္မည္ဟု ယူဆေနသည္မွာလည္း မွားယြင္းသည့္
အဓိပၸာယ္ေဖာ္ခ်က္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း သူက ဆုိသည္။
အျပင္ပန္းၾကည့္လွ်င္ မူ၀ါဒသစ္တြင္ ပို၍ ယံုၾကည္ လက္ခံဖြယ္ရွိသည့္ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္
ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ေရး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး

အက်ဥ္းသားအားလံုး ခ်က္ခ်င္း လြတ္ေျမာက္ေရး၊ အတိုက္အခံ အင္အားစုမ်ား၊ တိုင္းရင္းသား

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

219

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
အင္အားစုမ်ားႏွင့္ အေလးအနက္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရး စသည့္ကိစၥမ်ား ေတာင္းဆိုထားသည္ကုိ
ေတြ႔ရသည္။
ထိန္းသိမ္းခံထားရသူ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အေမရိကန္အစိုးရ၏
ခ်ဥ္းကပ္ ဆက္ဆံေရး မူ၀ါဒကို လက္ခံေၾကာင္း အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္၏
ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးဉာဏ္၀င္းက ေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အစိုးရထံသို႔ ေပးလိုေသာ သတင္းစကားမွာ
ရွင္းလင္းလွသလို၊ ထင္သာျမင္သာလည္း ရွိသည္။
“သူေျပာတာက သူ႔အေနနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္ဆက္ဆံေရးကို အၿမဲတမ္း လက္ခံထားပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္

ခ်ဥ္းကပ္ ဆက္ဆံေရး ဆိုတာမွာလည္း မ်က္ႏွာစာ ႏွစ္ဘက္ရွိပါတယ္။ အစိုးရနဲ႔ ဆက္ဆံသလို၊
ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြနဲ႔လည္း ဆက္ဆံဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္” ဟု ဦးဉာဏ္၀င္းက ရွင္းျပသည္။
ဤေျပာဆိုခ်က္ေၾကာင့္ အေမရိကန္အစုိးရက ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ား ႏွင့္
လူ႔အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ရပ္တည္ခ်က္မ်ားကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈေတာ့မည္ သုိ႔မဟုတ္

ေက်ာခိုင္းေတာ့မည္ေလာဟု အထင္ခံရဖြယ္ ရိွေၾကာင္း ျပန္လည္ သုံးသပ္မိမည္ ျဖစ္သည္။
“အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ မူ၀ါဒသစ္” ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပညာရွင္မ်ား၊
ေလ့လာေနသူမ်ားကလည္း သူတို႔၏ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ေ၀ဖန္ခဲ့ၾကၿပီး ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း စစ္အစိုးရလက္ေအာက္တြင္ ဆက္လက္ ရွင္သန္ၾကရမည့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ား၏
အသံကို နားေထာင္ရန္ ပုိ၍ အေရးႀကီးသည္ဟု ယူဆပါသည္။
ဖိႏွိပ္ခံေနၾကရသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား၊ အက်ဥ္းေထာင္အတြင္းရိွ ႏိုင္ငံေရးအတိုက္အခံမ်ားႏွင့္
သံဃာေတာ္မ်ားက မူ၀ါဒအသစ္ကို အထူး ေ၀ဖန္ၾကမည့္သူမ်ား ျဖစ္ေပမည္။
ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရးမ်က္ႏွာစာတြင္မူ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏ အဓိကမဟာမိတ္ ျဖစ္ေနသူ
တ႐ုတ္၊ အိႏၵိယ၊ ရုရွား ႏိုင္ငံတို႔ကလည္း အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ေျခလွမ္းသစ္ကို
သတိႀကီးစြာျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကေပလိမ့္မည္။
ျပန္လည္ခ်ဥ္းကပ္ ဆက္ဆံေရး မူ၀ါဒအသစ္တြင္ အျခားက႑တခု မွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ ျပႆနာ
ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက ျမန္မာစစ္အစိုးရအတြက္ အဓိက လက္နက္ ေထာက္ပံ့သူ ျဖစ္ၿပီး၊
အဓိက ကုန္သြယ္ဘက္လည္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ျပင္ ကုလသမဂၢ လံုျခံဳေရးေကာင္စီတြင္ ျမန္မာ
စစ္အစိုးရကို အကာအကြယ္ ေပးထားသလို၊ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ၊ ကုန္သြယ္မႈ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး
အကူအညီေပးမႈ စသျဖင့္ ပတ္သက္ဆက္စပ္မႈ မ်ားစြာ ရွိေနသည္။
သို႔ေသာ္လည္း တ႐ုတ္အစုိးရက တ႐ုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ အေျခအေနမ်ားအေပၚ စိတ္မသက္မသာ
ျဖစ္ေနသည္။ ျမန္မာအစုိးရစစ္တပ္မ်ားက မၾကာေသးမီက ကိုးကန္႔တပ္ဖြဲ႔မ်ားကို တိုက္ခိုက္ရင္း

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

220

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
တ႐ုတ္ႏွင့္ ကိုးကန္႔လူမ်ဳိးမ်ားကို အႏုိင္က်င့္၊ ဖိႏွိပ္မႈမ်ား ျပဳခဲ့ၾကသည္။
ျပႆနာမ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းရန္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက အႀကိမ္ႀကိမ္ အၾကံျပဳခဲ့ေသာ္လည္း
ျမန္မာစစ္အစိုးရက လ်စ္လ်ဴရႈခဲ့သည္။ ေဆြမ်ဳိးေပါက္ေဖာ္ဆက္ဆံေရးကို ခ်ဳိးေဖာက္သည္ဟု
တ႐ုတ္အစိုးရက ယူဆႏိုင္သလို၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒကုိလည္း
ျပန္လည္သံုးသပ္လာႏိုင္သည္။
တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးဌာနကလည္း “ျပည္တြင္း ျပႆနာမ်ားကို ေလ်ာ္ကန္ေသာနည္းျဖင့္
ေျဖရွင္းရန္၊ တ႐ုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္ေဒသ တည္ၿငိမ္ေရးကို ထိန္းသိမ္းရန္” ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ
တ႐ုတ္လူမ်ဳိးမ်ား၏ “လံုျခံဳေရးႏွင့္ ဥပေဒေၾကာင္းအရ အခြင့္အေရးမ်ားကို ကာကြယ္ေပးရန္”
ရွားရွားပါးပါး ေျပာဆိုလာသည္။
“ကိုယ့္ဘာသာ အထီးက်န္ ပိတ္ဆို႔ေနထိုင္တဲ့ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒီ ျမန္မာဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ အေနနဲ႔ေတာ့
ဘယ္သူက အမိန္႔လာေပးေပး နာခံမွာ မဟုတ္ဘူး၊ တ႐ုတ္ အစိုးရ ေျပာလာလည္း နာခံမွာ

မဟုတ္ဘူး” ဟု အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ ပဋိပကၡမ်ား ေလ့လာ ေစာင့္ၾကည့္ေရး အဖြဲ႔ (International
Crisis Group) ၏ အာရွေဒသ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ေရာဘတ္ တမ္ပလာ (Robert Templer) က
ေ၀ဖန္လုိက္သည္။

တ႐ုတ္-ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ တမ္ပလာက သတိေပး ေျပာၾကားခဲ့ရာတြင္
“ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပႆနာ ေျဖရွင္းဖို႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက ဦးေဆာင္လာေစဖို႔ ဆက္လက္ ေမွ်ာ္လင့္ေနမယ္
ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အလုပ္ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ခ်ဥ္းကပ္မႈေတြက
မထိမေရာက္ ျဖစ္ေနဦးမွာပဲ” ဟု ဆိုခဲ့သည္။
၎၏ ICG အဖြဲ႔၏ သတိေပးခ်က္တြင္လည္း အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား အေနႏွင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ ေရရွည္
ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းထားရန္ မျဖစ္ႏိုင္သည့္ (ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာ) လက္ရွိ မူ၀ါဒကို အေလးထား

ေျပာဆိုသင့္ေၾကာင္း၊ ကုလ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ အပါအ၀င္ တျခားႏိုင္ငံ တကာ စင္ျမင့္မ်ားမွလည္း
ဆက္လက္၍ ဖိအားေပးေနသင့္ေၾကာင္း အၾကံျပဳခဲ့သည္။
ျမန္မာ အတိုက္အခံတခ်ဳိ႕ကလည္း ရယ္စရာဟာသတခုကုိ ေျပာဆိုေနၾကသည္။ ယခု
၀ါရွင္တန္က ခ်ဥ္းကပ္လာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ေဘဂ်င္းက အသည္းကြဲ က်န္ေနရၿပီဟု ဆိုၾကသည္။
ေသခ်ာသည္မွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက ဤအေရးတြင္ က်န္ရစ္၍ မေနလိုပါ။ သို႔ေသာ္လည္း

တခ်ိန္တည္းမွာပင္ သူတို႔ ေအာင္ျမင္မႈ တစံုတရာ ရရွိသည္ဟုလည္း ယူဆေနႏိုင္သည္။
အေၾကာင္းမွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရကုိ အထီးက်န္ျဖစ္ေစရန္ သုိ႔မဟုတ္ ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈ မျပဳၾကရန္
အေမရိကန္ ႏွင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားအား ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တိုက္တြန္းေနခဲ့သည့္ သူတို႔စကား
မွန္ကန္သည္ဟု ယူဆႏိုင္ေသာေၾကာင့္ပင္။

၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ ခ်ဥ္းကပ္သည့္ နည္းနာမ်ားကုိ အေျခတည္ၿပီး အေမရိကန္ႏွင့္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

221

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတို႔ အၾကား တူညီေသာ ရပ္တည္ခ်က္ တစံုတရာလည္း ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ဖြယ္
ရွိေနသည္။
“ျမန္မာႏိုင္ငံက ေရြးေကာက္ပြဲကို အခုအခ်ိန္မွာ လံုး၀ ပစ္ပယ္လိုက္ဖို႔ မသင့္ေသးဘူး” ဟု

ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး မစၥ ကလင္တန္က နယူးေယာက္တြင္ ေျပာဆိုခဲ့သည္။ “တခ်ိန္တည္းမွာပဲ
ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ အဆင့္တဆင့္ အေနနဲ႔ ျမန္မာအတိုက္အခံ

အင္အားစုေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုေတြအားလံုး အျပည့္အ၀ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ခြင့္
ေပးမွသာ ႏိုင္ငံတကာက အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံၾကလိမ့္မယ္ ဆိုတာကို တုိက္တြန္းဖုိ႔အတြက္
က်မတို႔အေနနဲ႔ ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးဖို႔ လိုတယ္” ဟု မစၥ ကလင္တန္က
ေျပာသည္။

ခ်ဳပ္၍ ဆိုရလွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ဆက္ဆံေရးအတြက္ အေမရိကန္ ႏွင့္ တ႐ုတ္အစုိးရတို႔က သူတို႔၏
မူ၀ါဒ အသစ္မ်ားကို ျပန္လည္ ခ်ိန္ညိႇၾကလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုးကလည္း သူတို႔

အရႈံးေပး၍ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း သိေနၾကသလို၊ အေပးအယူ လုပ္ၾကရမည္ဟုလည္း ေသခ်ာ
သိျမင္ထားၾကပါလိမ့္မည္။
ခက္ေတာ့ ခက္ေသးသည္။ အသိအျမင္နည္း၊ ေခါင္းမာလြန္းၿပီး ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္လွသည့္
ေနျပည္ေတာ္ရွိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကမူ ၎တို႔ အာဏာတည္ျမဲေရးကို ဆက္လက္

လုပ္ေဆာင္ေနၾကဦးမည္သာ ျဖစ္ၿပီး၊ မည္သူတဦးႏွင့္မွ် အေပးအယူလုပ္စရာ မလိုဟု
ယူဆထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

ေအာင္ေဇာ္ေရးသားသည့္ Engaging Naypyidaw ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။

၀န္ႀကီး ဦးေသာင္း အေမရိကန္ အရာရိွႏွင့္ ေဆြးေႏြး
WEDNESDAY, 30 SEPTEMBER 2009 18:28 ကိုေထြး
HTTP://WWW.IRRAWADDY.ORG/BUR/INDEX.PHP?OPTION=COM_CONTENT&VIEW
=ARTICLE&ID=1903:2009-09-30-11-29-54&CATID=1:NEWS&ITEMID=2

သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာ၀န္ႀကီး ဦးေသာင္းႏွင့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု အေရွ႕အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္
ေဒသဆုိင္ရာ ဒုတိယ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး မစၥတာ ကာ့ကမ့္ဘဲလ္တုိ႔ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕တြင္
ယမန္ေန႔က ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးၾကေၾကာင္း သိရသည္။
ယခုေတြ႕ဆုံမႈသည္ အေမရိကန္က ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ သံတမန္ဆက္ဆံေရးေလွ်ာ့ခ်ခဲ့ၿပီး ၁၀ စုႏွစ္
တခုေက်ာ္ ေနာက္ပိုင္း ၂ ႏုိင္ငံအၾကား အဆင့္ျမင့္အရာရွိမ်ား ပထမဆုံးအႀကိမ္ တရားဝင္
ေတြ႕ဆုံျခင္းျဖစ္သည္။

ေဆြးေႏြးသည့္ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႏွစ္ဘက္စလုံးက ယခုအခ်ိန္အထိ တစုံတရာ
ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးေပ။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

222

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ျမန္မာျပည္အေပၚ ထားရွိသည့္ အေမရိကန္၏ မူ၀ါဒသစ္ကို ထုတ္ျပန္ ေၾကညာၿပီး
ေနာက္တေန႔တြင္ ယင္းသုိ႔ ေတြ႔ဆုံၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

အေမရိကန္ အစိုးရက ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာ မူ၀ါဒသစ္ကို တနလာၤေန႔တြင္ ေၾကညာခဲ့သည္။
မူ၀ါဒသစ္အရ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရး တစုံတရာ ေျပာင္းလဲတုိးတက္မႈ မရွိသေရြ႕ အေရးယူ
ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားကို ဆက္လက္ ထားရွိမည္ ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာအစိုးရႏွင့္လည္း တိုက္ရုိက္
ဆက္ဆံသြားမည္ ဟု ဆုိသည္။
တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလုံး
လႊတ္ေပးရန္ ထပ္မံ ေတာင္းဆိုလိုက္သည္။
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသည္ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ စစ္အစိုးရကို စီးပြားေရး ဒဏ္ခတ္

ပိတ္ဆို႔မႈမ်ား စတင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္ အေျပာင္းအလဲကို ေဆာင္ၾကဥ္း
မေပးႏိုင္သည့္ ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆုိ႔ေရး မူ၀ါဒကို အိုဘားမား အစုိးရက ျပန္လည္ သုံးသပ္ၿပီး
ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခ့ဲျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။
မူ၀ါဒသစ္ကို အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ား၊ အာဆီယံ အဖြဲ႔၀င္ ႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္ ရုရွားႏိုင္ငံတို႔က
ေစာင့္ၾကည့္လ်က္ ရွိသည္။

အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဌာန ေခါင္းေဆာင္တဦးႏွင့္ ေတြ႔ဆုံခ့ဲေသာ ဦးေသာင္းသည္
အေမရိကန္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာသံမႉးႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးသည္။ ထုိ႔ျပင္
ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာ မူ၀ါဒႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၾသဇာလႊမ္းရန္ ႀကိဳးစားေနေသာ အေမရိကန္
အရာရွိမ်ားႏွင့္လည္း ရင္းႏွီးသူ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ဦးေသာင္းသည္ စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္း အပတ္စဥ္(၁) တြင္ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး
ႏိုင္ငံေရး အရ သေဘာထား တင္းမာသူအျဖစ္ လူသိမ်ားသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ တပတ္လွ်င္ တႀကိမ္ခန္႔ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးေလ့ ရွိသကဲ့သုိ႔
ျမန္မာျပည္တြင္ ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖို တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အႀကံေပးခဲ့သူလည္း
ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။

ဦးေသာင္းသည္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပသည့္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံသုိ႔
သြားေရာက္ခ့ဲသည့္ ျမန္မာအစုိးရ ကုိယ္စားလွယ္ အဖဲြ႔တြင္ ပါ၀င္သူတဦး ျဖစ္သည္။
ကုိယ္စားလွယ္အဖဲြ႔ကုိ ဦးေဆာင္သူမွာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ ျဖစ္သည္။
ယခင္က ကုိယ္စားလွယ္အဖဲြ႔ကုိ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး အဆင့္ ရိွသူကသာ ဦးေဆာင္ေလ့ ရိွသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

223

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္သည္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း၊
ေနျပည္ေတာ္သို႔ မၾကာေသးမီက သြားေရာက္ခဲ့ေသာ အေမရိကန္ အထက္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္
မစၥတာ ဂ်င္မ္၀က္ဘ္ တို႔ႏွင့္လည္း ေတြ႔ဆုံခဲ့သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္က ကုလသမဂၢ ညီလာခံတြင္ ျမန္မာျပည္အေပၚ အေရးယူ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားမွာ
တရားမွ်တမႈ မရွိေၾကာင္း၊ ျမန္မာစစ္အစုိးရက ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးအတြက္
ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း ေျပာၾကားခ့ဲသည္။

ရန္ကုန္တြင္ မိုးသည္းထန္ ေရလႊမ္း
WEDNESDAY, 30 SEPTEMBER 2009 17:11 ရန္ပိုင္
HTTP://WWW.IRRAWADDY.ORG/BUR/INDEX.PHP?OPTION=COM_CONTENT&VIEW
=ARTICLE&ID=1900:2009-09-30-10-12-49&CATID=1:NEWS&ITEMID=2

မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေသာေၾကာင့္ ယမန္ေန႔ ညေနက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ လူေနအိမ္တခ်ိဳ႕ႏွင့္

ဘုရင့္ေနာင္ ပြဲရုံတန္း၏ ေနရာတခ်ိဳ႕တြင္ ေရမ်ား၀င္ေရာက္ လာေၾကာင္း၊ ပဲခူးတုိင္း ျပည္ၿမိဳ႕
တြင္လည္း ယင္းသို႔ မုိးရြာသြန္းမႈေၾကာင့္ ဆည္တခု ကိ်ဳးခဲ့ကာ လူေနအိမ္ေျခမ်ား
ေရလႊမ္းမုိးခံခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။

ယမန္ေန႔က မိုးသည္းထန္း၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တေနရာတြင္ ကားမ်ားေရျမဳပ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရစဥ္
(ဓာတ္ပုံ - ဧရာဝတီ)

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

224

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အင္းစိန္ေစ်း၊ ေပါက္ေတာ၀ ၊ သမုိင္းလမ္းဆုံ၊ အင္းစိန္လမ္းမႀကီး၏ ေနရာတခ်ိဳ႕၊ ဘုရင့္
ေနာင္ပြဲရုံတန္း ႏွင့္ လိႈင္သာယာၿမိဳ႔နယ္တုိ႔တြင္ မုိးသည္းထန္ စြာရြာသြန္းမႈေၾကာင့္

လူေနအိမ္မ်ားႏွင့္ ကုန္သုိေလွာင္ရာ ဂုိေဒါင္မ်ား အတြင္းသုိ႔ ေရမ်ား၀င္ေရာက္လာကာ
အပ်က္အစီးတခ်ိဳ႕ရွိခဲ့ၿပီး လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရးအခက္အခဲမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့ရသည္ဟု ေဒသခံ မ်ား
က ေျပာဆုိသည္။

“ညကရြာတဲ့မုိးက အိမ္ေတာင္ျမဳပ္ေတာ့မလုိပဲ၊ မုိးနဲ႔ေပါင္းၿပီး ဒီေရပါတက္တာ၊ မအိပ္ဘဲ
ထုိင္ေစာင့္ၾကည့္ေနရတယ္ အခု ေတာ့ ေရျပန္က်သြားၿပီ”ဟု အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္ ခ၀ဲဲၿခံရပ္ကြက္ရွိ
ေက်ာင္းဆရာမ တဦးက ဧရာ၀တီသုိ႔ေျပာသည္။
မုိးရြာသြန္းေနစဥ္ လိႈင္ျမစ္အတြင္း၌ ပင္လယ္ဒီေရသည္လည္း တက္ေနေၾကာင္း ထုိ႔ေနာက္ ည
၁၀နာရီခြဲ ခန္႔တြင္ တျဖည္း ျဖည္းေရျပန္ က်သြားသည္ဟုသိရသည္။

ျပည္လမ္းမွလြဲ၍ အင္းစိန္လမ္းမေပၚရွိ တခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားႏွင့္ သမုိင္းလမ္းဆုံ၊ ဘုရင့္ေနာင္ ပြဲရုံတန္း၊
အင္းစိန္ေစ်း ၊ ေပါက္ ေတာ၀ဘက္ျခမ္းမ်ားတြင္ ေရမ်ားဖုံးလႊမ္းေနေသာေၾကာင့္
ယာဥ္အသြားအလာမ်ား ျပတ္ေတာက္ခဲ့ရေၾကာင္းသိရသည္။
“သမုိင္းလမ္းဆုံမွုာ ေရက ခါးေလာက္ေရာက္ေနလုိ႔ တျခားလမ္းကျပန္လာရတယ္၊ အခုလည္း
တခ်ိဳ႕ေနရာေတြက်န္ေသး တယ္” ဟု မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ ရွစ္ မုိင္တြင္ ေနထုိင္သည့္
အထက္တန္းေက်ာင္းသူတဦးကေျပာသည္။
၀န္ထမ္းမ်ား ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား အိမ္ျပန္ခ်ိန္တြင္ မုိးရြာသြန္းျခင္းျဖစ္ၿပီး၊ တခ်ိဳ႕ကားလိုင္းမ်ား
အသြားအလာ ရပ္ဆုိင္း ထားေၾကာင္း၊ ဘုရင့္ေနာင္ပြဲရုံတန္းဘက္မွ ရွစ္မုိင္ သုိ႔ေမာင္း ႏွင္လာေသာ
ကားမ်ားသည္ ဗဟုိလမ္းမွ ေနၿပီး လႈိင္တကၠသုိလ္ နယ္ေျမအတြင္းမွ သြားရေၾကာင္းသိရသည္။

“အင္းစိန္ကေတာ့ အဆုိးဆုံးပဲ၊ လုိင္းကားေတြမသြားလုိ႔လမ္းဆင္းေလ်ာက္ရေတာ့ လူေတြအားလုံး
ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္ေနတယ္၊ အိမ္ကုိည၁၀နာရီထုိးမွ ျပန္ေရာက္တယ္”ဟု လႈိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္မွ
၀န္ထမ္း တဦးက ဆိုသည္။

ဘုရင္ေနာင္ပြဲရုံတန္းရွိ ဆန္လုပ္ငန္းရွင္တဦးကလည္း“ယုဇနလမ္း၊ ေအာင္ေဘာဂလမ္းကေတာ့
ေတာ္ေတာ္၀င္တယ္၊ ဆန္နဲ႔ ဆန္ကြဲကေတာ့ ပ်က္စီးမွာပဲ” ဟု ေျပာသည္။

အလားတူ ပဲခူးတိုင္း ျပည္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ မေတာင့္တဆည္ က်ိဳးသြားေသာေၾကာင့္ အနီးရွိ
ေက်းရြာမ်ားမွ အိမ္ေျခေပါင္း ၂၂၀ ခန္႔ ေရလႊမ္းမုိးခံခဲ့ရၿပီး ေဘလီတံတား တစင္းလည္း
က်ိဳးသြားေၾကာင္း ယေန႔ထုတ္ စစ္အစုိးရ သတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
မုိးရြာစအခ်ိန္တြင္ ေလျပင္းပါတုိက္လာေၾကာင္း၊ တနာရီလ်ွင္ မုိင္ေလးဆယ္ႏႈန္းခန္႔
တုိက္ခတ္ေၾကာင္းႏွင့္ အစိုးရ မုိးေလ၀သႏွင့္ ဇလေဗဒဦးစီးဌာနကလည္း

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

225

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေတာင္တရုတ္ပင္လယ္ကုိ ဗဟုိျပဳေနသည့္ ကတ္ဆနာအမည္ရွိ တုိင္ဖြန္း မုန္တုိင္းေၾကာင့္
မုိးရြာသြန္းႏုိင္သည္ဟု ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကား(MRTV 4)တြင္ သတိေပးေၾကညာခ်က္ ထုတ္
ျပန္ခဲ့ေၾကာင္း အထက္ပါ ေက်ာင္းဆရာမက ေျပာျပသည္။

ဖိလစ္ပုိင္ ႏုိင္ငံတြင္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ၅ရက္ခန္႔က တုိက္ခတ္ခဲ့သည့္ အဆိုပါ ကတ္ဆနာ
တုိင္ဖြန္းမုန္တုိင္း ေၾကာင့္ လူေပါင္း ၂၄၆ ဦးေသဆုံးခဲ့ၿပီး လူေပါင္းေလးသိန္းခြဲခန္႔
ေနရာေရြ႕ေျပာင္းခဲ့ရေၾကာင္း၊ ၆နာရီခန္႔ ၾကာ ရြာသြန္းခဲ့သည့္ မုိးေရခ်ိန္သည္

တစ္လတာရြာသြန္းရမည့္မုိးေရခ်ိန္ႏွင့္ တူညီၿပီး ႏွစ္ေပါင္းေလးဆယ္အတြင္း အဆုိး၀ါးဆုံး
ျဖစ္ေၾကာင္း ဘန္ေကာက္ပုိ႔စ္ သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
ယင္း ကတ္ဆနာ မုန္တုိင္းသည္ ယမန္ေန႔က ဗီယက္နမ္ ႏုိင္ငံသုိ႔ ၀င္ေရာက္တုိက္ခတ္ခဲ့ရာ

လူေပါင္း ၃၈ ဦးခန္႔ေသဆုံး ခဲ့ၿပီး လူေပါင္း ၂ သိန္းခြဲခန္႔ အုိးအိမ္စြန္႔ခြာခဲ့ရေၾကာင္း ၊ ယခုအခါတြင္
ကေမာၻဒီးယား ႏုိင္ငံသုိ႔ ၀င္ေရာက္တုိက္ခတ္ေနၿပီး၊ ေလာ ႏုိင္ငံဘက္သုိ႔
ဦးတည္ေနေၾကာင္းသိရသည္။

ယမန္ေန႔ကလည္း ပစၥဖိတ္သမုဒၵရာအတြင္းတြင္ ငလ်င္လႈပ္ခဲ့သည့္အတြက္ အေမရိကန္

ျပည္ေထာင္စုအနီးရွိ ဆာမုိအာ ကြ်န္းစုကုိ ဆူနာမီေရလႈိင္း ရုိက္ခတ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေက်းရြာမ်ား
ပ်က္စီးၿပီး အေသအေပ်ာက္စာရင္း အတိအက်မသိရ ေသးေၾကာင္း သတင္းမ်ားတြင္
ေဖာ္ျပထားသည္။

ထူးျခားသည့္ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ပဲြ က်င္းပမည္
WEDNESDAY, 30 SEPTEMBER 2009 17:44 သဲသဲ

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ဂီတ သက္တမ္း ၁၂ ႏွစ္ ျပည့္ၿပီးခ်ိန္တြင္ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ကုိ
ဂီတတူရိယာမ်ားျဖင့္ ပထမဆုံး တြဲဖက္ တင္ဆက္မည့္ စင္ျမင့္ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲတခု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္
ျပဳလုပ္ေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

226

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ယခင္က ျမန္မာျပည္တြင္ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္သီခ်င္း အသံသြင္း ထုတ္လုပ္မႈမ်ားမွအစ စင္ျမင့္
ေဖ်ာ္ေျဖပဲြမ်ားအဆုံး ကြန္ပ်ဴတာ၊ ဒီေဂ်စက္မ်ားျဖင့္သာ တီးခတ္ သီဆုိခဲ့ၾကသည္။
9’Night ဟု အမည္ေပးထားေသာ အဆုိပါ ပြဲကုိ ေအာက္တုိဘာ ၂ ရက္ေန႔ (ေသာၾကာေန႔)၌
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ျမရိပ္ညိဳ ဟုိတယ္တြင္ ျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္သည္။

၁၉၉၇ တြင္ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ဂီတကုိ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ပထမဆုံး သယ္ေဆာင္လာခဲ့သည့္ Acid
ေတးဂီတအဖြဲ႔ကုိ တည္ေထာင္သူတဦး ျဖစ္ေသာ အဆုိေတာ္ အနဂၢက ျမန္မာျပည္တြင္
ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ဂီတႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အထင္မွားေနၾကေၾကာင္း ဧရာ၀တီကုိ ေျပာျပသည္။
အထင္မွားေနသူမ်ားထဲတြင္ လူငယ္ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္သမားမ်ားႏွင့္ ဂီတပညာရွင္ အမ်ားအျပား
ပါ၀င္ၿပီး ၎တုိ႔က ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ ဂီတ ဆုိသည္မွာ ကြန္ပ်ဴတာျဖင့္ အလြယ္တကူ

ဖန္တီးႏုိင္သည္ဟုပင္ ယူဆေနၾကသည္ဟု အနဂၢက ေျပာသည္။ ထုိသုိ႔ အထင္ေသးသူမ်ား
ရွင္းလင္းစြာ သိရွိႏုိင္ေစရန္ ဤပဲြကုိ ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း အနဂၢက ရွင္းျပသည္။

“က်ေနာ္တုိ႔ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ဂီတ လုပ္တဲ့ ပုံစံက ဘယ္လုိမ်ိဳးလဲ ဆုိတာ အတိအက် ခ်ျပႏုိင္ဖုိ႔
အတြက္ စိန္ေခၚမႈ တရပ္ပါပဲ” ဟု အဆုိေတာ္အနဂၢက ေျပာသည္။

အဆုိပါ ပြဲတြင္ အနဂၢ၊ ရန္ရန္ခ်မ္း၊ ေဂ်မီ၊ ရသ၊ ဘုိေလး၊ On Track တုိ႔အျပင္ လူငယ္ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္
ေတးသံရွင္ အမ်ားအျပား ပါ၀င္သည္။
Unplugged ပုံစံမ်ား၊ ဒီေဂ်စက္ျဖင့္ ဖန္တီးေသာ တီးလုံး တီးကြက္မ်ားကုိ ကီးဘုတ္၊ စႏၵရား၊
ေလမႈတ္တူရိယာ၊ တေယာ စသည့္ ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိး တင္ဆက္သြားမည္ ျဖစ္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာ အဆင့္မီ
တင္ဆက္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဂ်မီက ရွင္းျပသည္။

“တကယ့္ ဒီေဂ်စက္က ထြက္တဲ့ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္တီးလုံး အတုိင္း လက္နဲ႔ရေအာင္ တီးၿပီး
လုပ္သြားမွာပါ။ သူမ်ား ႏုိင္ငံေတြမွာ ဒီလုိမ်ိဳး တူရိယာေတြ၊ Band ေတြနဲ႔ တီးၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖေနတာ
ၾကာပါၿပီ” ဟု ေဂ်မီက ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။

ရန္ကုန္မွ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ ပရိသတ္မ်ားကလည္း ရက္အနည္းငယ္အတြင္း က်င္းပေတာ့မည့္ ဤပဲြကုိ
စိတ္၀င္စားေနၾကေၾကာင္း သိရသည္။

“က်ေနာ္က ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ကုိ စၿပီး ေပၚကတည္းက အားေပးလာခဲ့တာ။ ဒီလုိ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ကုိ
တူရိယာေတြနဲ႔ တီးၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖတာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ၊ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဒီပြဲကုိ သြားၾကည့္ျဖစ္ေအာင္
ၾကည့္မွာပါ” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္ ပရိသတ္ လူငယ္တဦးက ဧရာ၀တီကုိ ေျပာသည္။
၀င္ခြင့္ လက္မွတ္မ်ားကုိ City Mart ကုန္တုိက္၊ ကုိကုိညီညီ အလွျပင္ခန္းမ၊ မန္းသီရိေတးသံသြင္း
စသည့္ေနရာမ်ားတြင္ တေစာင္လွ်င္ က်ပ္ ၅၀၀၀ ႏႈန္းျဖင့္ ေရာင္းခ်လ်က္ရိွသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

227

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
လတ္မွတ္ ၁၀ ေစာင္၀ယ္ယူသူကုိ လက္မွတ္ ၁ ေစာင္ လက္ေဆာင္ ေပးမည္ဟု ပြဲစီစဥ္သူ
ကုိေက်ာ္ျမတ္ဦး (ေဂ်ေဂ်) က ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။

ကုိးကန္႔ေဒသတြင္ စိတ္ႂကြေဆးျပား ၁
သန္းေက်ာ္ ဖမ္းမိ
WEDNESDAY, 30 SEPTEMBER 2009 16:24 သန္းထိုက္ဦး
HTTP://WWW.IRRAWADDY.ORG/BUR/INDEX.PHP?OPTION=COM_CONTENT&VIEW
=ARTICLE&ID=1899:2009-09-30-09-26-44&CATID=1:NEWS&ITEMID=2

ရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပုိင္း ကိုးကန္႔ေဒသ ေလာက္ကိုင္ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ရာဘ (ေခၚ) မက္သာ
အဖက္တမင္း စိတ္ႂကြေဆးျပား ၁ သန္း ေက်ာ္ကုိ ဖမ္းမိခဲ့ေၾကာင္း ယေန႔ထုတ္ ျမန္မာအစိုးရ

သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ တႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔က

ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ား ဖမ္းဆီးရမိသည့္
ရာဘ ေဆးမ်ား (ဓာတ္ပုံ ေအအက္ဖ္ပီ)

စက္တင္ဘာလ၂၈ ရက္ေန႔တြင္
ရင္ရွင္းေက်းရြာ ေတာင္ကုန္း အနီးရွိ
ေက်ာက္ဂူ တဂူအတြင္းမွ WY

စာတန္းပါ (ပန္းေရာင္) စိတ္ၾကြေဆးျပား
(၁၁၄၁၇၅၀)ကုိ ကြမ္းလံုမူးယစ္

အထူးအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ လံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔မ်ား ပူးေပါင္း၍ ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

မူးယစ္ေဆးမ်ားကုိ ထြက္ေျပးေနသည့္ တရားခံမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ပတ္သက္သည္ဟူေသာ
သတင္းအရ ရွာေဖြ သိမ္းဆည္းရမိျခင္း ျဖစ္သည္ဟု စစ္အစိုးရ သတင္းစာတြင္
ေရးသားထားသည္။
အလားတူ စက္တင္ဘာလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ေရႊႀတိဂံ နယ္ေျမအေျခစိုက္ ေျချမန္တပ္ရင္းမွ

ဦးစီးေသာအဖြဲ႕က သတင္းအရ ပါခုတ္ေက်းရြာရွိ ေနအိမ္ၿခံတခုတြင္ ၀င္ေရာက္ စစ္ေဆးခဲ့ရာ
စိတ္ၾကြေဆးျပား ၃၇၄၀၀၀ ေက်ာ္ကို လည္း ဖမ္းမိခဲ့သည္ ဟု အမည္မေဖာ္လိုသူ တာခ်ီလိတ္
ရဲစခန္းမွ ၀န္ထမ္း တဦးက အတည္ျပဳ ေျပာဆိုသည္။

ထို႔အျပင္ ထိုင္းနယ္စပ္ မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕ ေမာင္ခန္းရြာတြင္ စိတ္ႂကြေဆးျပားမ်ား ၆ သိန္း ခန္႔ကုိ

ကားသမားႏွင့္အတူ ထုိင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းမိခဲ့သည္ဟု ယမန္ေန႔က ဘန္ေကာက္ပို႔စ္

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

228

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
ရဲ အရာရွိမ်ားက ထြက္ေျပးသြားသည့္ ၁၀ ဘီးကား တစီးေနာက္သို႔ ေျခရာခံလိုက္ခဲ့ရာ
ကားေပၚတြင္ ေဆးျပား မ်ားကုိ ေတြ႔ရွိခဲ့ရၿပီး ကားသမားကုိလည္း ျပန္လည္ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့သည္ဟု
ဘန္ေကာက္ပုိ႔စ္တြင္ ေရးသား ထားသည္။

ကားသမား Rewat Chaisurin ကမူ“ဒီမူးယစ္ေဆးေတြကုိ ေရႊႀတိဂံနယ္စပ္အနီးက
ေရာင္းခ်သူေတြဆီကုိ ပို႔ေပးဖို႔ ပါ”ဟု ဆိုသည္။ ဖမ္းမိထားေသာ မႈးယစ္ေဆး၀ါး၏ တန္ဖိုးမွာ
ဘတ္ေငြ ၆ သိန္းခန္႔ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
“မူးယစ္ေဆး၀ါးေတြ အမ်ားႀကီး အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္မယ့္ သတင္းကုိ ႀကိဳရထားပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္
Mae Sai – Chiang Saen လမ္းေပၚမွာ စစ္ေဆးမႈေတြ အမ်ားႀကီး ျပဳလုပ္ေနပါတယ္”ဟု ရဲအရာရွိ
Prasopchai ၏ ေျပာ ၾကားခ်က္ကုိ ဘန္ေကာက္ပို႔စ္သတင္းက ကိုးကားေဖာ္ျပထားသည္။
မူးယစ္ေဆး၀ါးမ်ားကို ရွမ္းျပည္နယ္အတြင္းရွိ တခ်ဳိ႕ေသာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႔မ်ားက ထုတ္လုပ္ေနၾကၿပီး တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ဘက္မွ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းသို႔
သယ္ေဆာင္ေရာင္းခ်မႈမ်ားလည္း ရွိေၾကာင္း သတင္းေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအရ သိရွိရသည္။
ယင္း ေဒသတြင္းရွိ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔ တဖြဲ႔ ျဖစ္ေသာ ၀
ျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တပ္ဖြဲ႔ (UWSA) သည္ မူးယစ္ေဆး၀ါးႏွင့္

စိတ္ကိုေျပာင္းလဲေစေသာေဆး၀ါးမ်ားကို အာရွတြင္ အေျမာက္အျမား က်ယ္ျပန္႔စြာ
ထုတ္လုပ္ေနသည့္ အဖြဲ႔ တဖြဲ႔ျဖစ္ေၾကာင္း အေမရိကန္ မူးယစ္ေဆး၀ါး တိုက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႔က
ဆိုသည္။
ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားကလည္း မူးယစ္ရာဇာ ေနာ္ခမ္းကို ဖမ္းဆီးမိန္႔ ထုတ္ျပန္ထားသည္။

ေနာ္ခမ္းသည္ ေ႐ႊႀတိဂံ ေဒသတြင္ မူးယစ္ေဆး၀ါး ေမွာင္ခိုကုန္ကူးေနသူျဖစ္ၿပီး ၎မွာ တ႐ုတ္၊
ထိုင္းႏွင့္ လာအို ႏိုင္ငံမ်ားကလည္း အလို ရွိေနသူ ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္ႏွင့္ ကုလသမဂၢတို႔ ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားအရ ကမၻာတဝန္းတြင္ အာဖဂန္နစၥတန္သည္
ဘိန္းအမ်ားဆုံး ထုတ္လုပ္သည့္ ႏိုင္ငံျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ဒုတိယ အႀကီးဆုံး ႏုိင္ငံျဖစ္ေၾကာင္း
သိရသည္။

ျမန္မာအစိုးရကမူ ယခုႏွစ္အတြင္း ကခ်င္ ျပည္နယ္ႏွင့္ ႐ွမ္းျပည္နယ္အတြင္း ဘိန္းစိုက္ခင္းေပါင္း
၇၈၉၃ ဧက ကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ထားသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

229

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

၂၁ ႏွစ္ၾကာ ၾက့ံၾက့ံခံေနၾကသူမ်ား
TUESDAY, 29 SEPTEMBER 2009 17:21 ၾကည္ေဝ
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
95:2009-09-29-10-25-55&catid=2:articles&Itemid=30

မိတၳီလာေထာင္မွ လြတ္လြတ္ခ်င္း အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) ၏ ၂၁ ႏွစ္ျပည့္
အခမ္းအနားကို ေရာက္ေအာင္ သြားမည္ဟု အားခဲထားခဲ့ေသာ ဦးခင္ေမာင္ခ်စ္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ရိွ
NLD ရုံးသုိ႔ ေရာက္လာသည္။

ေျခာက္ေျခာက္ မြဲမြဲ အသားအေရ၊ ပိန္လွီလွေသာ ခႏၶာကိုယ္ ႏွင့္ ဒူးတဘက္ကို ဆကာ ဆကာ
တေရြ႕ေရြ႕ ေလွ်ာက္လာေသာ သူ႔ကို အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရံုး အနီးတြင္ ရပ္ေနသူ တခ်ိဳ႕ ျမင္ေတြ႔ေသာအခါ
၀မ္းသာ အားရႏွင့္ ႀကိဳဆို ႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။

NLD ရုံးေရွ႕တြင္ ေတြ႔ရသည့္ လူငယ္မ်ားက NLD အလံပုံပါသည့္ တီရွပ္ဆင္တူ
၀တ္ဆင္ထားၾကသည္ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

NLD ရံုးေရွ႕တြင္ ခေမာက္ ေဆာင္းၿပီး၊ ခြပ္ေဒါင္းအလံပံု ပါသည့္ အက်ႌျဖဴ ဆင္တူ

၀တ္ထားၾကေသာ အဖြဲ႔၀င္မ်ား၊ ပင္နီတိုက္ပံုႏွင့္ အမ်ဳိးသားမ်ားကို ေတြ႔ျမင္လိုက္ရေသာအခါ
၀မ္းနည္း ၀မ္းသာစိတ္ျဖင့္ မ်က္ရည္ပင္ ၀ိုင္းမိေၾကာင္း အသက္ ၆၀ ခန္႔ ရိွၿပီျဖစ္သည့္
ဦးခင္ေမာင္ခ်စ္က ေျပာသည္။
သူက ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ NLD အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္သည္။ ဘိုကေလးၿမိဳ႕အတြင္း ေလာင္စာဆီ

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

230

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေစ်းႏႈန္း ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ၿမိဳ႕နယ္အာဏာပုိင္မ်ားသို႔ စာေရးသား ေပးပို႔သည့္ အတြက္
ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္ခဲြ ခ်မွတ္ခံရၿပီး၊ လြတ္ရက္ေစ့ရန္ လပိုင္း အလိုတြင္ အာဏာပုိင္တုိ႔၏ လြတ္ၿငိမ္း
သက္သာခြင့္ အစီအစဥ္ျဖင့္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

“ရန္ကုန္ တက္မယ္ ဆိုတာနဲ႔ ၿမိဳ႕က ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ေခၚေမးတယ္၊ ရံုးခ်ဳပ္ ႏွစ္ပတ္လည္
သြားမွာကို ႀကိဳက္ပံုမရဘူး၊ ၿပီးေတာ့ တလမ္းလံုး ဂိတ္တိုင္းမွာ အစစ္ခံရတယ္၊ ရန္ကုန္

ေရာက္ေတာ့လည္း ေအာင္မဂၤလာ အေ၀းေျပးဂိတ္ထဲမွာ ေစာင့္ၿပီး ဘယ္အိမ္မွာ တည္းမွာလဲလို႔
ေမးတယ္” ဟု ဧရာ၀တီတိုင္းမွ အေရာက္လာခဲ့သူ ဦးခင္ေမာင္ခ်စ္က ေျပာျပသည္။
ေထာင္မွလြတ္လာၿပီး NLD ရုံးသုိ႔ ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိ ေရာက္လာသူမွာ ဦးခင္ေမာင္ခ်စ္ တဦးတည္း
မဟုတ္ေပ။
လြတ္ရက္ေစ့ရန္ ၅ ရက္အလိုတြင္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာျဖင့္ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ေသာ

ဦးမိုက္ကယ္၀င္းေက်ာ္ကလည္း ကေလးၿမိဳ႕ အက်ဥ္းေထာင္မွ လြတ္လြတ္ခ်င္း NLD ၂၁ ႏွစ္ျပည့္
အခမ္းအနားကို တက္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၿပီး အာဏာပုိင္တုိ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည့္ၾကားမွ
အေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ေထာင္မွအထြက္တြင္ အာဏာပုိင္တုိ႔က

ခံ၀န္ခ်က္လက္မွတ္ ထုိးရန္ ဖိအားေပးခ့ဲေသာ္လည္း ႏုိင္ငံေရးသမားတခ်ဳိ႕က လက္ခံျခင္းမျပဳခ့ဲဟု
သူက ေျပာသည္။
“ႏိုင္ငံေရးသမား ေထာင္ မေၾကာက္ဘူး ေပါ့ဗ်ာ” ဟု ဦးမိုက္ကယ္၀င္းေက်ာ္က ဆုိသည္။
သူ႔နည္းတူ ကေလးၿမိဳ႕ အက်ဥ္းေထာင္မွ လြတ္လာသူ ဦးဘမင္း ႏွင့္ ေထာင္အသီးသီးမွ
လြတ္ေျမာက္လာသူ အမ်ားအျပားက ဤအခမ္းအနားသုိ႔ အေရာက္လာရန္
စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ယခုလအတြင္း အာဏာပုိင္တုိ႔က လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားမ်ားထဲတြင္ လြတ္ရက္ေစ့ရန္ လပိုင္း၊ ရက္ပိုင္းသာ လိုေတာ့သူ အမ်ားအျပား
ပါ၀င္ေၾကာင္း ရန္ကုန္တိုင္းမွ NLD အဖြဲ႔၀င္တဦးက မေက်မနပ္ ရွင္းျပသည္။

“လြတ္ရက္ေစ့ဖို႔ ၅ ရက္ေလာက္ လိုေတာ့တဲ့သူ၊ ၆ ရက္ေလာက္ လိုေတာ့တဲ့ သူေတြကို

လႊတ္ေပးတယ္၊ လြတ္ရက္ေစ့ဖို႔ ရက္ေက်ာ္ေနတဲ့ ဗို္လ္ႀကီး ၀င္းထိန္တို႔၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေက်ာ္ဆန္းတို႔
ေထာင္ထဲမွာ က်န္းမာေရး မေကာင္းလို႔ အသည္းအသန္ ျဖစ္ေနတဲ့ ဦးေရႊေမာင္တို႔
ဦးၾကည္သန္းတုိ႔ အဲလို လူေတြကိုေတာ့ လႊတ္မေပးဘူး” ဟု သူက ေျပာသည္။

ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ား ေထာင္က်သြားေသာအခါ မိသားစုက အခက္အခဲမ်ားစြာ ေတြ႔ရေလသည္။
ရွမ္းျပည္နယ္မွ ဦးသန္းေဌးက သူ ႏွင့္ သူ႔သား ၃ ေယာက္စလံုးကုိ အာဏာပုိင္တုိ႔က

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

231

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ေထာင္ခ်ခ့ဲသျဖင့္ မိသားစု စီးပြားေရးမွာ လံုး၀ ပ်က္စီးသြားခဲ့ေၾကာင္း၊ သူ၏သားမ်ားမွာလည္း
စိတ္ဒဏ္ရာ ရၾကေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

မၾကာေသးမီက ေထာင္အသီးသီးမွ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္ လာသူမ်ားကုိလည္း အခမ္းအနားတြင္
ေတြ႔ရသည္ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္တဦး ျဖစ္သူ ဦးသန္းညြန္႔ကလည္း “အိမ္က ရွိတာေတြ ေရာင္းစားရင္း
သူတုိ႔ စား၀တ္ေနေရးကို ေျဖရွင္းရတာေပါ့၊ က်ေနာ္ ရွာထားတဲ့ ပစၥည္းေတြ ကုန္ေတာ့မွ
က်ေနာ္လည္း ျပန္လြတ္လာတယ္” ဟု ေျပာသည္။
သူတုိ႔သည္ ေထာင္ထဲမွ ရခဲ့ေသာ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ား၊ ၂၁ ႏွစ္လံုးလံုး စစ္အစိုးရ၏
နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ႏွိမ္နင္းျခင္းမ်ားကုိ အံတုရင္ဆိုင္ရင္း ဆင္းရဲ ႏြမ္းပါးစြာျဖင့္ပင္ NLD ၏ ၂၁
ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနားသုိ႔ အေရာက္လာခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

သူတုိ႔၏ ႏုိင္ငံေရး လုပ္သက္ ၂၁ ႏွစ္အတြင္း ေထာင္က်လုိက္၊ ျပန္လြတ္လာလုိက္ျဖင့္
လုံးျခာလုိက္ေနသည္။ ျပန္လြတ္လာသည္ႏွင့္ NLD သုိ႔ ေရာက္လာၾကျပန္သည္။ သူတုိ႔၏ စုရပ္မွာ
ယခုအခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရိွ ဌာနခ်ဳပ္ရုံး တခုတည္းသာ ရိွေနသည္။ ျပည္နယ္၊ တုိင္း၊

ၿမိဳ႕နယ္ရုံးမ်ား အပိတ္ခံထားရသည္မွာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြ ၿပီးကတည္းက ျဖစ္သည္။
က်န္ရိွသည့္ရုံးမ်ားမွာလည္း ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေနာက္ပုိင္းတြင္ ခ်ိတ္ပိတ္ခံရသည္။
၎တုိ႔၏ တခုတည္းေသာ စုရပ္ျဖစ္သည့္ ေရႊဂုံတုိင္အရပ္ရွိ ဌာနခ်ဳပ္ရုံးတြင္ ျပဳလုပ္သည့္ NLD ၂၁
ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္သူေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္ခန္႔ ရွိေၾကာင္း ရန္ကုန္တိုင္း၊

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

232

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ျပန္ၾကားေရးဌာနမွ ေဒါက္တာ ၀င္းႏိုင္က ေျပာသည္။
အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ႏွစ္ပတ္လည္ ေတးသံက ေရႊဂံုတိုင္လမ္းမေပၚ အထိ ပ်႕ံလႊင့္လာေသာေၾကာင့္
ရံုးေရွ႕ႏွင့္အနီးတ၀ိုက္မွ ရဲမ်ား၊ လံုထိန္းမ်ား ျပဴးျပဴးျပာျပာျဖစ္သြားသည္။
အာဏာပုိင္တုိ႔က ရံုးႏွင့္ အနီးတ၀ုိက္တြင္ လုံထိန္းတပ္ဖဲြ႔၀င္ အမ်ားအျပား ခ်ထားသည္။ နံနက္ ၁၀
နာရီခန္႔မွ စတင္ၿပီး ရံုးေရွ႕ တည့္တည့္တြင္ ရဲကား ၁၀ စီးခန္႔ ေရာက္လာသည္ဟု ဆုိသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း လံုၿခံဳေရးခ်ထားမႈမွာ ယခင္ကထက္ နည္းပါးပါသည္ဟု ေဒါက္တာ၀င္းႏိုင္က
ေျပာသည္။
အခမ္းအနားမွာ ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီမွ စမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း နံနက္ ၁၀ နာရီ ခန္႔ကပင္

ရံုးေအာက္ထပ္ ခန္းမက လူျပည့္သြားသည္။ သံတမန္မ်ား၊ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ
ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ သတင္းေထာက္မ်ားကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။
“ေကာင္းယံမွာ ေဒါင္းလံေတြ … ေဒါင္းအလံေတြမွာေတာ့ အေၾကာင္းအရံခါ … ေကာင္းယံမွာ
ေဒါင္းအလံဟာ တလူလူ လႊင့္လိုက္ျပန္ေတာ့ လူထုက တခဲနက္ ႀကိဳဆို … တြဲလက္ရယ္ ပိုမို
ခိုင္ျမဲကာမွ မလြဲမေသြ ပန္းတိုင္ ေရာက္မွာမို႔ …” ဟု အဖြဲ႔ဝင္ တဦးက ေစးေစးပိုင္ပိုင္

ေတးရင့္က်ဴးလိုက္ေသာအခါ ဓာတ္ပံုရိုက္သံမ်ားမွအပ ခန္းမတခုလံုး ၿငိမ္သက္သြားသည္။
ထုိ႔ေနာက္ လက္ခုပ္သံ တေျဖာင္းေျဖာင္း ထြက္ေပၚလာသည္။

အာဏာပုိင္တုိ႔ မည္မွ်ပင္ ႏွိပ္ကြပ္ေနေစကာမူ အဖဲြ႔၀င္မ်ား စုစည္းမႈရိွေစရန္ ျပဳလုပ္ေနပုံကုိလည္း
ေတြ႔ရသည္။ အခမ္းအနားတြင္ ကာတြန္း၊ ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါး ျပိဳင္ပြဲဆုမ်ားကုိေၾကညာၿပီး
ဆုေပးၾကသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

233

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

အမ်ဳိးသမီးလုပ္ငန္းအဖဲြ႔မွ အဖဲြ႔၀င္မ်ား၏ သီခ်င္းဆုိသည့္ အစီအစဥ္လည္း အခမ္းအနားတြင္
ပါ၀င္သည္ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)

အခမ္းအနားတြင္ ေတြ႔ရသည့္ အဖြဲ႔၀င္ အမ်ားအျပားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပုံပါသည့္

ရင္ထုိးမ်ား တပ္ဆင္ထားၾကသည္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း စုစုေပါင္း ၁၄ ႏွစ္ၾကာ ထိန္းသိမ္းခံေနရသည့္
၎တုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ မၾကာခင္ လြတ္ေျမာက္လာေတာ့မည္ဟု
ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကေလသည္။

ပရိသတ္၏ ေရွ႕ဆုံးပုိင္းတြင္ မၾကာခင္က ေထာင္မွ ထြက္လာသူ အမ်ိုးသမီး ၆ ဦး ရိွေနသည္။
တခ်ဳိ႕က မ်က္ရည္၀ိုင္းေနသည္။ တခ်ဳိ႕က အံကို တင္းတင္းၾကိတ္ၿပီး သီခ်င္းလုိက္ဆုိေနသည္။
တခ်ဳိ႕က အက်ဥ္း က်ေနဆဲျဖစ္ေသာ သူတုိ႔၏ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ားကုိ သတိရေနသည္။
“ကုိယ္နဲ႔ အတူက်ခဲ့တဲ့ သူေတြ အခု ေထာင္ေတြထဲမွာ ရွိေနေသးတာကို ေတြးမိရင္

၀မ္းမသာႏိုင္ဘူး၊ သူတုိ႔အားလံုး လြတ္ေျမာက္မွသာ က်မတို႔ ၀မ္းသာႏိုင္မယ္၊ ေပ်ာ္ႏိုင္မယ္” ဟု
မေကြး အက်ဥ္းေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာသူ မေဌးက ေျပာသည္။
ၿပီးခ့ဲသည့္ ၂၁ အတြင္း သူတုိ႔က လစာႏွင့္ အခြင့္အေရး ဘာမွ်မရိွေသာ္လည္း NLD တြင္
ဆက္လက္ လုပ္ကုိင္ေနၾကသည္။ တခါတရံ သူတုိ႔ရရိွတတ္သည္က အာဏာပုိင္မ်ားထံမွ

လာသည့္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ား၊ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ျဖစ္ေနသည္။ ဤအေျခအေနမ်ား ၾကားမွပင္
တခုတည္းေသာ NLD ရုံးရိွရာသုိ႔ အေရာက္လာေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ တာ၀န္ေတြ ဆက္ၿပီး
ယူရဦးမည္ဟု သူတုိ႔က ေျပာၾကသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

234

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
“ေထာင္ကထြက္တာ ၃ ရက္ပဲ ရွိေသးတယ္၊ အိမ္မွာ နားပါလို႔ က်ေနာ့္ အမ်ိဳးသမီးက
ေျပာတာေတာင္ က်ေနာ္က မနားႏိုင္ေသးဘူး၊ ပါတီႏွစ္ပတ္လည္ သြားရမယ္၊ ပါတီ တာ၀န္ေတြ

ဆက္ထမ္းေဆာင္ရဦးမယ္လို႔ ေျပာၿပီး ထြက္လာခဲ့တာပဲ” ဟု မိတၳီလာေထာင္မွ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္
လြတ္လာသူ ဦးခင္ေမာင္ခ်စ္က ေျပာျပသည္။

Large Drug Cache Found in Kokang
By LAWI WENG

Wednesday, September 30, 2009

A large haul of amphetamine tablets and other illegal drugs were found in a cave at a
village south of Laogai Township on Monday, according to the state-run newspaper
Myanmar Alin on Wednesday.
The authorities also found 100 grams of methamphetamines and 8 kilograms of
acetic acid, a chemical used to manufacture amphetamines, in the raid. No one has
been arrested in connection with the haul, the report said.
Speaking to The Irrawaddy, a police source in Tachilek Township said about
374,000 amphetamine tablets were seized after police raided a house at Wom Pong,
a village near the Mekong River, on the same day.
Meanwhile, Thai authorities in Mae Sai on the Thai-Burmese border in Thailand’s
Chiang Rai Province seized about 600,000 amphetamine tablets, the Bangkok Post
reported on Tuesday.
Recently, Burmese authorities have strengthened their crackdown on illegal drugs in
Laogai and Tachilek townships.
After junta troops occupied Laogai, the capital of Kokang, at the end of August, the
authorities reported several seizures of illegal drugs in Laogai as well as two seizures
in Tachilek this month.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

235

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Narcotics police in Tachilek told The Irrawaddy that many illegal drugs come from
the United Wa State Army (UWSA)-controlled area in Phangsang Township. The
UWSA is considered the biggest player in Shan State’s illicit drugs business.
About 1,000 kilograms of heroin and 340,000 amphetamine pills—the largest illegal
drugs haul reported in Burma this year—were seized by Burmese authorities in
Tachilek in July.
In January, authorities found 89 kilograms of heroin in a container on the
Singaporean-flagged ship Kota Tegap in Rangoon’s Asia World Port Terminal.
A report issued by the US State Department in March said Burma "is a significant
player in the manufacture and regional trafficking of amphetamine-type stimulants."
It said large amounts of drugs from Burma end up in Thailand.
The Burmese military regime has reported destroying 7,893 acres of opium poppy
fields in Shan and Kachin states during this year's growing season.
Burma remains the world's second largest producer of heroin after Afghanistan,
according to US and UN experts.
NEWS ANALYSIS

'Friends of the Regime' Meet in New York
Tuesday, September 29, 2009

While Burmese Prime Minister Gen Thein Sein’s speech at the United Nations
assembly was nothing earth-shattering, his meetings on the sidelines should not be
overlooked.
At the invitation of UN Under-Secretary-General Ambassador Joseph Verner Reed,
Thein Sein met with US Sen. Jim Webb on Monday.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

236

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
The Burmese premier
and Webb met in
Naypyidaw in August
during the US senator’s
controversial trip to
Burma, soon after which
the US agreed to a policy
of engagement with the
Burma's Prime Minister Gen Thein Sein speaks
during the United Nations General Assembly at
UN headquarters in New York on September 28.
(Photo: Getty Images)

Burmese junta.
“I appreciate
Ambassador Reed's

initiative in arranging this meeting, and I look forward to continuing the dialogue
with Prime Minister Thein Sein that was begun last month,” Webb said in a
statement prior to the meeting.
Ambassador Reed, for his part, is not unfamiliar with the Burmese regime. As a
special adviser to former UN chief Kofi Annan and now to Ban Ki-moon, the highranking UN official is known to be close to some senior junta officers.
Sources said that Reed met with Gen Maung Aye in 1995 at the UN General Assembly
and, in 2002, he attended an event marking United Nations Day in Rangoon as the
guest of then Prime Minister Gen Khin Nyunt.
Ambassador Reed has a Burmese assistant working for him and his strong ties to the
regime “cannot be discounted,” warned Maj Aung Lynn Htut, a former intelligence
officer who was the second highest ranking Burmese official at the Burmese embassy
in Washington until he defected in 2005.
During Aung Lynn Htut’s tenure in Washington, the Burmese embassy agreed to
provide a visa to Sen Webb and an American businessman to visit Burma in 2001.
Webb visited the country as a private citizen soon after.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

237

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Aung Lynn Htut defected to the US after Khin Nyunt was purged by Snr-Gen Than
Shwe. He said he feared for his life if he returned to Burma.
He has since revealed that as soon as US President George W Bush came to power in
2001, Burmese and Americans who were sympathetic to the regime hired lobby firms
in the US capital to improve the regime’s souring ties with the new US
administration.
However, when the
regime’s thugs attacked
and ambushed Aung San
Suu Kyi’s convoy in May
2003 in Depayin, the US
tightened sanctions
instead.
The former intelligence
UN Under-Secretary-General Ambassador Joseph
Verner Reed (Source: www.beijingforum.org)

officer said the Burmese
military government

sent several unofficial delegations to the US in 2001 and 2002 to lobby for an easing
of sanctions.
He said that many of the trips were sponsored by Burmese business tycoon Khin
Shwe.
In 1997, Khin Shwe hired an American public relations company, Bain and
Associates Inc, to improve relations with the US. Khin Shwe’s daughter is married to
the younger son of junta no 3 Gen Thura Shwe Mann. In 2007, Khin Shwe was
placed on the US sanctions list for his close ties to the regime.
Over the next few years, the ruling Burmese generals also hired lobby groups
Jefferson Waterman International and the DCI Group in 1997 and 2001 respectively,

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

238

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
in an attempt to soften their public image abroad, in particular by steering the Bush
administration away from criticism of the regime’s human rights abuses and the
continued detention of Suu Kyi, and to push for lifting US sanctions.
Aung Lynn Htut revealed that around 2001 and 2002 in Washington, the Burmese
embassy and intelligence faction hosted several Burmese businessmen, former
activists, and foreign scholars, including David Steinberg, Thant Myint-U (the
grandson of U Thant), Aye Aye Thant (U Thant’s daughter), Professor Kyaw Yin
Hlaing, former CIA officers stationed in Rangoon, and several US businessmen and
representatives of oil companies, including UNOCAL.
He said the agenda was always the same—to lift US sanctions and to sideline Suu Kyi.
The regime also invited Japanese diplomats who harbored negative feelings toward
the detained opposition leader. “We knew that Japanese diplomats and Daw Aung
San Suu Kyi didn’t have good relations, so we exploited it,” said Aung Lynn Htut.
When asked why the regime had chosen to align itself with Ambassador Reed, he told
The Irrawaddy in January: “We gathered information that he didn’t like Aung San
Suu Kyi.”
Aung Lynn Htut said that the propaganda against Suu Kyi was subtle and aimed to
demonstrate to the international community that Suu Kyi was stubborn and was an
obstacle to progress in Burma.
Another old friend on the delegation to the US is Minister for Science and
Technology and former Burmese ambassador to Washington U Thaung, who has
previously worked with Reed in efforts to improve the regime’s brutal image.
As they gather for closed door talks once again, this time the old friends can pat each
other on the back—now that the new US administration has pledged to engage
directly with the junta in Naypyidaw.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

239

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

A Rising Four-star General
By MIN LWIN

Tuesday, September 29, 2009

http://www.irrawaddy.org/print_article.php?art_id=16884
To win high rank in the Burmese military, you have to work hard to carry out your
commanding officer’s orders, whether they are right or wrong. This has been the key
to the success of Gen Tin Aung Myint Oo, the fourth most powerful member of
Burma’s armed forces.
A bold nationalist, Tin Aung Myint Oo rose to prominence in September 1988, when
his commander was killed by insurgents in the battle of Mong Yawn, in the
Communist Party of Burma’s War Zone 815 in eastern Shan State.
After Maj Thura Soe Lwin was killed by a 57
mm recoilless rifle, Tin Aung Myint Oo, who
was also a major at that time, assumed
command. Facing a fierce attack from 2,000
CPB insurgents, he refused to surrender and
ordered his troops not to retreat.
Fighting continued for 12 days, claiming the
lives of 50 government soldiers and 202 CPB
troops. Tin Aung Myint Oo’s courage and
determination on the battlefield earned him
Gen Tin Aung Myint Oo salutes
during celebrations of Burma's
Independence Day in
Naypyidaw on Jan. 4. (Photo:
Getty Images)

the title of Thiha Thura (“courageous as a
lion”).

He quickly rose through the ranks as a protégé

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

240

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
of Maung Aye, who was a brigadier general at the time and a leading member of the
newly installed military junta. Within six years, Tin Aung Myint Oo was a brigadier
general himself, while Maung Aye also continued his rise in power.
Tin Aung Myint Oo served first as the commanding officer of Light Infantry Battalion
111 in Wun Thoe, Sagaing Division in 1990, then as commander of Tactical
Operations Command under the Northern Military Command in 1992. In 1994, he
served No 1 Military Operation Command, based in Kyaukme Township, northern
Shan State, as a brigadier general.
Within three years, he was commander of the Northeast Military Region in Lashio,
Shan State. A decade later, in 2007, he replaced Gen Thein Sein, who now serves as
prime minister, as secretary 1 of the ruling military council.
In recent years, Tin Aung Myint Oo has caught the attention of Snr-Gen Than Shwe,
the regime’s most powerful figure. In March of this year, Than Shwe promoted him
to the rank of four-star general.
Burmese military observers believe that the promotion of Tin Aung Myint Oo is part
of Than Shwe’s strategy of creating three rival factions, each one loyal to him as the
commander in chief of the armed forces.
Tin Aung Myint Oo leads one of the factions, while the other two are headed by Gen
Thura Shwe Mann, the coordinator of Special Operations, Army, Navy and Air Force,
and Aung Thaung, the minister of industry (1).
Since his promotion to the rank of four-star general, Tin Aung Myint Oo has become
more influential among regional military commanders and the commanders of the
Bureau of Special Operations.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

241

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Military observers say that Tin Aung Myint Oo is being groomed to take over the
most powerful position in the military council, as Than Shwe prepares to choose a
president and commander in chief after the military-sponsored 2010 election.
Sources inside Burma dismissed any speculation that these rising figures might stage
a coup, noting that all three are loyal to Than Shwe and close to his family.
Shwe Mann is seen as protégé of Than Shwe and is close to some businessmen and
scholars, while Tin Aung Myint Oo is loyal to both Than Shwe and Maung Aye.
CONTRIBUTOR

Untangling the Rhetoric
By HTET AUNG

Wednesday, September 30, 2009

http://www.irrawaddy.org/print_article.php?art_id=16886
Kurt Campbell, the US assistant secretary of state for east Asian and pacific affairs,
said at a press conference on Monday that the US will undertake a new approach of
direct talks with Burmese military leaders while leaving its basic goals unchanged.
What are the US goals in relation to Burma?
“We have reaffirmed our fundamental goals in Burma,” Campbell said. “We support
a unified, peaceful, prosperous and democratic Burma that respects the human rights
of its citizens.
“To that end, we will continue to push for the immediate and unconditional release of
Aung San Suu Kyi and all political prisoners, an end to conflicts with ethnic
minorities and gross human rights violations, and initiation of a credible internal
political dialogue with the democratic opposition and ethnic minority leaders on
elements of reconciliation and reform.”

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

242

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
These goals are the US baseline for engagement with the military regime and are, in
fact, the same goals that the US put in place when it initiated economic sanctions in
1997.
With these goals in mind, I want to look at some problems that will likely emerge
based on the rhetoric of the international community versus the Burmese regime,
and how each side sees certain issues using different terminology.
The terms are reconciliation vs. consolidation; reforming vs. building; selfdetermination vs. unity; human rights vs. human opportunity; political prisoners vs.
national prisoners.
In most cases, the first words are used by the US and the international community
while the following words are used by the regime. Behind the words, there are
fundamentally different political attitudes and approaches, something like two lines
running parallel but never actually touching.
Reconciliation is an attitude that if properly applied could lead to political
negotiations which would give equal participation to all stakeholders in the country’s
politics, whereas in the regime’s mind the word consolidation means to follow the
political roadmap already put in place by the regime without negotiation.
The word reform carries, when heard by the regime, the connotation that its current
policy is flawed, so it prefers to use the word “build,” in the sense of development.
The regime believes that the issue expressed by self-determination, as applied to the
ethnic minorities, is rooted in a federal system of government, which is viewed as a
legacy of the British colonialists. The word goes against the unitary system it
approved in the new constitution in 2008.
Since the regime sees the current government as the parent of the citizen, it views
itself as the giver of “opportunities” rather than “rights.” The Western concept of the

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

243

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
people as “owners” of the state, which is charged with protecting their rights, is
simply a foreign concept and has no place in Burmese cultural history.
The international community criticizes Burma for imprisoning more than 2,200
political activists. However, the regime recently used the term “national prisoners,”
presumably to indicate their offense is not so much “political” as it is a threat to the
security of the state.
Clearly, how these issues are negotiated and whether there can be concrete progress
will determine whether economic sanctions may eventually be withdrawn.
Interestingly, Suu Kyi could play a pivotal role in the progress of the talks and
negotiations, and the US has in fact linked her release as a condition of recognizing
progress in the negotiations.
Snr-Gen Than Shwe, who sees Suu Kyi as a minion of Western nations, said last year
that he would hold a dialogue with her if she gave up her support for international
sanctions.
So the regime has linked sanctions as a quid pro quo for her release.
Showing her political will to reconcile with the regime, Suu Kyi sent a letter to Than
Shwe on September 5.
In the letter, she requested a meeting with the Rangoon-based US charge d’affaires
and the ambassadors of the EU and Australia, in order to discuss the sanction issue.
Among the points Sui Kyi wants to clarify are the extent of all existing sanctions, the
estimated cost to Burma of the sanctions and the current positions of the various
governments in regard to the sanctions in light of the evolving political scene.
As the Obama administration prepares for direct talks with the regime, it needs to
take a serious look at Suu Kyi’s letter.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

244

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
The US should seek direct access to her and work to win her liberty as soon as
possible, for she could be the key to untangling the twisted rhetoric of the regime,
while bringing the West, the junta and the opposition to the same negotiating table.
The author is an independent researcher in International Development Studies at
Chulalongkorn University in Bangkok.
COMMENTARY

PM’s ‘Free and Fair Elections’
Promise Rings Hollow
By YENI

Tuesday, September 29, 2009

http://www.irrawaddy.org/print_article.php?art_id=16880
Burmese Prime Minister Gen Thein Sein told the UN General Assembly on Monday
that his government would take "systematic steps to hold free and fair elections" in
2010.
New electoral laws would be announced and a new election commission formed,
Thein Sein said. However, his speech contained no reference to a possible release of
political prisoners, including pro-democracy leader Aung San Suu Kyi, or to any
chance of a meaningful political dialogue with the democratic opposition and ethnic
minority leaders on reconciliation and reform.
If anything, Thein Sein confirmed how the hard-line military council would hold the
one-sided election planned for 2010. "Democracy cannot be imposed from the
outside and a system suitable for Myanmar [Burma] can only be born out of
Myanmar [Burmese] society," he said.
Interestingly Thein Sein's speech came at the time when the US administration has
announced it hopes to engage the Burmese military junta in a dialogue.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

245

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Last week, Secretary of State Hillary Clinton briefed nations interested in Burma
about the policy shift. She said Washington’s basic objectives had not changed but
that the US administration was seeking engagement rather than confrontation.
On Monday, Assistant Secretary of State for East Asian and Public Affairs Kurt
Campbell also told reporters at the United Nations that the Obama administration—
which has already reached out to arch US foes such as Iran and Cuba—wanted a
"sustained process of interaction" with Burma, after only sporadic contacts in recent
years.
The US would not immediately ease sanctions, however, and would press for the
unconditional release of Suu Kyi, Campbell said. "We will tell the Burmese that we
will discuss easing sanctions only if they take actions on our core concerns."
Meanwhile, Suu Kyi has sent a letter to junta chief Snr-Gen Than Shwe seeking
permission to meet US, EU and Australian ambassadors to Burma to discuss a
possible end to sanctions.
According to a copy of the letter obtained by The Irrawaddy on Monday, she offered
to cooperate with the Burmese regime with the aim of lifting sanctions imposed on
Burma.
Suu Kyi wrote that in order to "effectively work for lifting sanctions…I believe that we
need to try at first to understand about all sanctions imposed on Burma; understand
about the extent of losses due to sanctions imposed on Burma; and understand about
the positions of governments which imposed sanctions on Burma."
Suu Kyi also asked for her party, the National League for Democracy (NLD), to be
allowed to resume political activities unhindered. After winning Burma’s last general
election, in 1990, by a convincing majority, the NLD has been subject to continual
intimidation and harassment by the regime, which ignored the result of the poll.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

246

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
So far, the conditions established for the 2010 election favor only the regime and projunta groups.
The regime shows no sign of releasing the tight control it exerts over the Burmese
people, continuing to hold more than 2,000 political prisoners at various prisons
around the country and reinforcing its troop strength in northeastern Burma to
press, or even attack, ethnic ceasefire groups to follow its demand that they become a
border guard force.
Thus, it becomes obvious that the sole aim of the election is to legitimize the
military's grip on power and entrench its proxies in the new parliament. Still, Thein
Sein's assurance of "systematic steps" can at least be taken at face value—which is
more than can be said for his promise of “free and fair elections."

Direct Talks Will Test Junta’s
Intentions: US
By LALIT K JHA

Thursday, October 1, 2009

http://www.irrawaddy.org/print_article.php?art_id=16898
Better US-Burma relations will require real progress on democracy and human
rights, or there will be no lifting of sanctions, a top US official said on Wednesday.
“Our intent is to use our dialogue with the Burmese authorities to facilitate that
process (restoration of democracy and protection of human rights). Only if the
government of Burma makes progress towards these goals will it be possible to
improve our bilateral relationship in a step-by-step process,” Assistant Secretary of
State for East Asia and Pacific Affairs Kurt Campbell said in a Congressional hearing.
Campbell told the East Asian and Pacific Affairs Sub Committee of the Senate
Committee on Foreign Affairs that despite changes in US policy towards Burma, the
Obama administration will continue to press for the unconditional release of Aung
San Suu Kyi and all political prisoners, an end to conflicts with ethnic minority

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

247

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
groups, accountability of those responsible for human rights violations, and the
initiation of a genuine dialogue between the Burmese government, the democratic
opposition and the ethnic minorities.
On Wednesday, Campbell led a US delegation in talks with the Burmese minister of
science and technology. The meeting in New York lasted for several hours.
“The Burmese permanent representative to the United Nations also participated in
the discussion, as well as a few other individuals who came in from the capital for
these sessions,” he said.
“These were substantive talks over several hours that lasted into the evening. We laid
out very clearly our views, and I stressed to U Thaung that this is an opportunity for
Burma, if it is ready to move forward,” he said.
Characterizing this as an introductory meeting, Campbell said: “It will take more
than a single conversation to resolve our differences, and we have not yet scheduled a
second session and no decisions have been made about venue or level for the next set
of talks.
“In parallel to the dialogue on our core democracy, human rights and
nonproliferation concerns, we hope to identify some initial positive steps the
Burmese could take in other areas that would help build momentum in the talks and
could potentially allow the United States to respond in an appropriate manner,” he
said.
“There are a number of areas in which we've had a tentative discussion. We might be
able to improve cooperation to our mutual benefit, such as in the area of
counternarcotics, health issues, environmental protection, the recovery of World War
II missing-in-action remains and the potential provision of humanitarian
assistance.”
Lifting or easing sanctions at the outset of a dialogue without meaningful progress
would be a mistake and would send the wrong message, he said.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

248

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
“We will maintain our existing sanctions until we see concrete progress and continue
to work with the international community to ensure that those sanctions are
effectively coordinated. We believe any easing of sanctions now would send the
wrong signal to those who have been striving for so many years for democracy and
progress in Burma, to our partners in the region and elsewhere and to the Burmese
leadership itself,” he said.
“Through our dialogue, we also will make clear to the Burmese leadership that
relations with the United States can only be improved in a step-by-step process if the
Burmese government takes meaningful actions that address our core concerns.
Moreover, we will reserve the option of tightening sanctions on the regime and its
supporters to respond to events in Burma.”
Responding to a question from Sen. Jim Webb, who chaired the hearing, Campbell
said that Suu Kyi, in a recent letter, has indicated a desire to begin a dialogue on
sanctions.
“We would like to see her have the opportunity to interact more freely with visitors,
both outside of the country, like yourself, but also members of her own party and
other groups inside Burma, and more dialogue between the government and herself,”
he said.
“We think that this is an appropriate next step in terms of domestic developments
inside the country. And we've communicated that very clearly to our interlocutors,”
Campbell said.
Referring to the direct US-Burma talks in New York on Wednesday, he said: “I
wouldn't want to characterize them; certainly no breakthroughs, but a very clear
determination that dialogue was possible on the side of Burma. I think the United
States, we prepared intensively. We laid out what our goals were and how we would
want to go about a dialogue.”
Responding to a question on the 2010 Burmese election, Campbell said: “We think
there needs to be much greater clarity on behalf of the government about what their
249
vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
expectations are. They've been very unclear about certain aspects and manifestations
of the 2010 elections. There's a clear desire for a greater dialogue inside the country.”
Campbell said that during the process of consultations there was great distrust from
opposition and ethnic groups about the coming election.
“They viewed the referendum as being illegitimate and that concerns were that
unless some significant changes were made in the constitution that this would follow
on in a similar path,” he said.
In his opening remarks, Sen. Webb said that sanctions on Burma had not worked so
far.
“Our isolation of Burma has resulted in a lack of attention to the region's strategic
dynamics. Burma remains flanked by India and China and is widely seen as being
increasingly under China's sphere of influence,” he said.
“I believe that the political motivations behind our isolation of Burma were
honorable, based on a desire to see democratic governance and a respect for human
rights inside that country. At the same time, the situation we face with Burma is an
example of what can happen when we seek to isolate a country from the rest of the
world but the rest of the world does not follow.
“Through the limits of our diplomatic and commercial ties we have also limited our
connections with the people of Burma and prevented them from seeing the best that
a free society can offer. We limit aid for their development and intellectual
exploration; moreover, we limit opportunities to push for positive change because we
do not talk directly to the government in charge.
“So the question, quite frankly, is whether this approach has brought Burma closer to
democracy than when sanctions were first imposed,” Webb said.
Related Article: U Thaung: Than Shwe’s wing man

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

250

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

US Begins Dialogue with Junta
By LALIT K JHA

Wednesday, September 30, 2009

http://www.irrawaddy.org/print_article.php?art_id=16894
WASHINGTON — Within days of the United States announcing its new policy of
engagement with the Burmese military junta, a top official of the Obama
administration on Tuesday initiated the US-Burma dialogue process at the United
Nations in New York.
The meeting was led by the assistant secretary of state for East Asia, Kurt Campbell,
and the Burmese Minister of Science and Technology, U Thaung.
Officials, however, were reluctant to discuss the nature of the talks on the first
meeting. However, prior to the meeting, Campbell said it would be a long, drawn-out
process.
A day earlier, Campbell had announced in Washington the decision of the US
government to hold talks with the Burmese military junta, even though he insisted
that its goals have not changed—the protection of human rights and establishment of
democracy in Burma.
Although the policy of engagement marks a major diversion from the past, Campbell
said sanctions would not be lifted immediately. “The lifting of sanctions would send
a wrong signal,” he said.
Meanwhile, in a letter to Sen. Jim Webb, the International Burmese Monks
Organization (IBMO) expressed its disappointment that monks from neither inside
or outside Burma had been invited to the Congressional hearing on Wednesday.
In its written testimony submitted to the Subcommittee on East Asian and Pacific
Affairs at the US Senate Committee on Foreign Relations, the IBMO said that

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

251

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Burma’s military regime has shown expertise in manipulating the international
community with hollow promises and false hopes over the years.
The Obama administration should be aware of the regime’s tricks and must stay
focused on the goals stated by US Secretary of State Hillary Clinton, the letter said.
“US direct diplomacy with the regime should not be an open-ended process, but
should take place within a reasonable timeframe and with clear benchmarks. We also
urge the US government to try to reach out to those in the regime that make all major
decisions,” it said.
“While keeping current sanctions in place, the United States should prepare to
increase pressure on the regime if the regime refuses to negotiate with the
democratic opposition and conducts more abuses against the people of Burma,
including ethnic minorities,” IBMO said.
The US should support and lead a campaign calling on the United Nations Security
Council to impose a global arms embargo on Burma and establish a Commission of
Inquiry to investigate crimes against humanity and war crimes committed by the
military regime, the testimony said.
“The US should also extend current targeted financial and banking sanctions against
the regime’s officials and Burmese business cronies who are partners of the regime.
Finally, the US also should coordinate with the European Union in imposing
financial sanctions against targeted individuals in Burma,” it said.
The IBMO, in its testimony, said it supports the Obama administration’s decision to
use a combination of sanctions and diplomacy.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

252

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
NEWS ANALYSIS

China’s Dilemma: Junta Oil and
Wa Refugees?
By SAW YAN NAING

Wednesday, September 30, 2009

http://www.irrawaddy.org/print_article.php?art_id=16893
As the October deadline nears for ethnic cease-fire groups to capitulate to the
Burmese regime’s demands to join its border guard force, it appears unavoidable
that, sooner or later, major fighting will break out between government forces and
the Wa army.
About 50 government battalions have been deployed around the regions where units
of the United Wa State Army (UWSA)—the strongest ethnic cease-fire army with an
estimated 20 to 25,000 troops—are based in southern Shan State, according to Shan
and Kachin leaders.
Burma analysts say military preparations for the inevitable showdown have been
ongoing since the regime’s troops seized the Kokang capital, Laogai, on August 24.
The government seizure of Laogai is considered a strong military location. Analysts
say that it strategically cuts off the route for communications and transportation of
troops and supplies between the UWSA units in southern Shan State and their
headquarters in Panghsang in northern Shan State.
Apart from a direct military offensive against the cease-fire groups—in particular the
UWSA and the Mongla-based National Democratic Alliance Army (NDAA)—the
Burmese generals will typically employ their tried and tested policy of “divide and
rule”—a successful tactic in the recent offensive against the Kokang when they seized
upon rumors of a split in the Kokang ranks and ousted leader Peng Jiasheng.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

253

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Another policy the junta can be relied on to use is discrediting their enemies through
national media, mostly by broadcasting accusations of drug trafficking against them.
After the fall of Laogai, the government media reported drug seizures which they
linked to the cease-fire groups, particularly the UWSA, whose name has become
synonymous with drug trafficking in Burma, despite the close drug-related
relationship the Wa enjoyed with the military government just a few years ago.
Htay Aung, a Burmese researcher with the exiled Network for Democracy and
Development, said that “double pressure” will apply on the cease-fire groups after the
60th anniversary of the founding of the People’s Republic of China on Oct 1.
Beijing would not want a refugee crisis on its borders during its celebrations and has
undoubtedly warned Naypyidaw to refrain from causing bloodshed until after the
party.
Thailand-based observers, such as Htay Aung, say that—provided they are given the
green light by China—the Burmese generals have given themselves little option but to
launch military operations against the Kachin Independence Army (KIA), the UWSA
and the NDAA.
The next question is: what will Beijing do if and when war breaks out along its
southwestern border?
Burmese dissidents and the exiled media have stated that the Chinese government
has dual interests—its trade and gas pipelines with the Burmese junta, and its arms
sales and blood ties with the Wa and other border-based groups.
David Mathieson, a Burma analyst with Human Rights Watch, said that it is very
clear that China is unhappy with the prospect of an armed conflict on its border and
certainly does not want an influx of refugees. (In August, 37,000 Kokang and

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

254

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
Chinese refugees fled across the border to China after the Burmese army seized
Laogai.)
China will be putting pressure on the Kachin, the Wa and the Burmese regime to
avoid conflict, said Mathieson.
Thakin Chan Tun, a former Burmese ambassador to China, said, “If China backs only
the Wa, this will damage its image [given the Wa reputation as drug traffickers].
“It also has to consider the relationship between Burma and India. If Burma turns its
attention fully to India, China will lose out,” he said.
As well as having India to turn to, the Burmese regime has also opened up recently to
the US.
Saeng Juen, an editor with the Thailand-based Shan Herald Agency for News, said,
“To be able to play with the Chinese government over the cease-fire issue, the junta is
now renewing its relationship with the US.”
Meanwhile, according to Reuters news agency, the Burmese ambassador to China,
Thein Lwin, said on Wednesday that peace has now “more or less returned” to the
Kokang region.
However, Chinese authorities have been building three camps as temporary shelters
in Yunnan Province opposite Panghsang in anticipation of an incursion of refugees.
Burmese dissidents have said that China will be deeply torn if fighting breaks out
along its border between its ethnic blood brothers and the Burmese government.
However, it would be prudent of Beijing to shelter the ethnic refugees and offer lipservice criticism of the junta while maintaining its diplomatic relationship with
Naypyidaw and the security of its pipelines.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

255

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
According to Thakin Chan Tun, Beijing may be finally realizing its role in Burma:
working with refugees and ignoring the Burmese regime’s human rights abuses, and
in return securing its long-term national interests in Burma.

Apprehensive Burmese Await Arrival of
New Banknote
By AUNG THET WINE

Wednesday, September 30, 2009

RANGOON — The arrival of a new Burmese bank note with a face value of 5,000
kyat (about US $5) is being viewed with concern and suspicion by many people, from
housewives to economists. Some see it as a move by junta leader Snr-Gen Than Shwe
to consolidate his power after consulting soothsayers.
A cross section of Burmese public opinion interviewed by The Irrawaddy in Rangoon
agreed that the arrival of a 5,000 kyat note in an economy where the highest
denomination at present is 1,000 kyat ($1) will mean a rise in the cost of living. The
announcement alone that a 5,000 kyat note is to be issued on Oct. 1 caused the
exchange rate of the Burmese currency to drop and gold prices to rise.
Economists interviewed
by The Irrawaddy
agreed that the new
banknote was being
introduced at an
unfavorable time into an
uncertain economic
environment.
"While the current
A woman selling nuts falls asleep as she waits for
customers in a market place in Rangoon. (Photo:
AP)

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

global economic crisis
drove gold prices lower
256

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
and created instability for the US dollar, the Burmese kyat appreciated in value,” said
one Rangoon economist. “Burmese producers and business people trusted the kyat
rather than gold or dollars. The government should have maintained the kyat in this
position of trust and should not have issued this new note.”
Many academics and experts agreed that the government was introducing the 5,000
kyat note to ease the budget deficit problems created by excessive spending.
“The government built Naypyidaw, it has increased the salaries of public servants
many times over, the military has been consuming more and more. It is obvious that
the junta is issuing the new currency notes because of its budget deficit", the
Rangoon economist said.
At street level, the introduction of the 5,000 kyat note is likely to hit Burmese traders
and consumers alike, experts agreed.
Banknotes in denominations of 50, 100 and 200 kyat are already in short supply and
could become rarer after they are joined by 5,000 kyat notes.
“There will definitely be a problem when it comes to changing money and prices will
inevitably rise,” said a Dagon University economics lecturer.
“For instance, if there is a limited supply of smaller notes in circulation, goods
previously priced at 250 kyat could be sold at 300 kyat, a 400 kyat price tag could
become 500 kyat,” he explained.
Economists agreed that the government could help ease inflationary pressures if it
kept the general public fully informed about its economic policies.
"The government can prevent hyper-inflation if it lets the public know the total value
of the new notes and also makes sure there are sufficient supplies of the smaller
notes in circulation,” said one university economist.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

257

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
“I’m not saying there won’t be inflation, however,” he said. “The new notes will
definitely have an inflationary impact.”
One researcher said it could take six months or a year for the inflationary effect of the
new banknote to take effect, although there could be further short-term movements
in the price of gold and the exchange rate of the dollar as business people looked for
secure places to park their kyat holdings.
"Industrialists and business people fearful of a drop in the value of their assets will
look for alternatives, such as gold, US dollars or real estate,” said a Rangoon
businessman. “The prices of these assets will then soar.”
Many Burmese believe the reason for the introduction of the 5,000 kyat note is based
not on the material foundations of economic policy but on another of Than Shwe’s
whims.
The Burmese for the number 5,000 is nga htaung—which also happens to mean “I
am still standing” or “I am surviving.”
Some draw attention to the bizarre decision by the former dictator Ne Win to
introduce new banknotes in denominations of 45 kyat and 90 kyat. “Nine was his
lucky number,” said a Rangoon resident. Similarly, Than Shwe is issuing a 5,000
kyat note after advice from his astrologer.”
The white elephant that appears on one side of the new note also has mystical
meaning, according to some. Since the 1988 coup, Burmese banknotes have carried
the picture of a lion, which replaced the portrait of the country’s independence hero
Aung San.
Old banknotes with the portrait of Aung San are hoarded in many Burmese
households.

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

258

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
“People they feel some kind of trust in banknotes bearing the portrait of Aung San,”
said a professor at the Rangoon Institute of Economics. “If you want the people to
maintain their trust in their country’s currency, it should be engraved with the
emblems and symbols which people value.”

“ဝ” ေဒသတြင္ စစ္ေရးျပင္ဆင္မႈမ်ား
ထပ္မံတိုးျမႇင့္

TUESDAY, 29 SEPTEMBER 2009 17:12 သန္းထိုက္ဦး

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=18
94:2009-09-29-10-14-12&catid=1:news&Itemid=2
တရုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္ တေလွ်ာက္ရွိ “၀” ျပည္ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္ (UWSA)

တပ္ဖြဲ႔မ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ ထားသည့္ ေဒသတြင္ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ တပ္မ်ားက စစ္ေရးျပင္ဆင္မႈမ်ား
ထပ္မံတိုးျမႇင့္ထားေၾကာင္း သိရွိရသည္။
အဆိုပါ စစ္အစိုးရတပ္မ်ားက မိုင္းလား ႏွင့္ ပန္ဆန္း ေဒသမ်ားရွိ UWSAအဖြဲ႕မ်ား၏

လႈပ္ရွားမႈနယ္ေျမႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ရွိေသာ ေဒသတ၀ိုက္အတြင္း တပ္ရင္း ၅၀ ခန္႔ကုိ
ထပ္မံတိုးျမႇင့္ထားျခင္းျဖစ္သည္။
SSA -S မွ ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ စိုင္းေလာင္ဆိုင္းက“ကိုးကန္႔ ကိစၥၿပီးသြားတဲ့ေနာက္ပုိင္း နအဖ
တပ္ေတြက တပ္အင္ အား ရုပ္သိမ္းထားတာေတြ မရွိဘူး၊ မရုပ္သိမ္းတဲ့အျပင္ တပ္အင္အားေတြ
ျဖည့္ထားတယ္လို႔သိရပါတယ္”ဟု ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

၀ တပ္ဖြဲ႔မွ အရာရွိမ်ား၏ ေျပာဆိုခ်က္အရ တပ္ရင္း ၅၀ ခန္႔ကုိ တိုးခ်ဲ႕ထားၿပီး ယင္း ေဒသအတြင္း
ႀတိဂံတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္မွ တပ္မမ်ား အပါ၀င္ တပ္မ ၃၃ ႏွင့္ တပ္မ ၇၇ တို႔ပါ၀င္ေၾကာင္းလည္း
စိုင္းေလာင္ဆိုင္း ကဆိုသည္။
ကိုးကန္႔ေဒသတြင္လည္း ယခင္က စစ္အစုိးရ တပ္ရင္း ၁၀ ရင္းသာ တပ္စြဲ ထားေသာ္လည္း
ယခုအခါ ေလာက္ ကုိင္ၿမိဳ႕ ေတာင္ဘက္ ႏွင့္ ေျမာက္ဘက္တြင္ ရွမ္းျပည္ ေျမာက္ပိုင္း သိႏၷီ
အေျခစိုက္ အမွတ္(၁၆) စစ္ဆင္ေရး ကြပ္ ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္ လက္ေအာက္ခံ
တပ္ရင္းမ်ားရွိေနေသးေၾကာင္း သိရသည္။

ထို႔အျပင္ မိတၳီလာ အေျခစိုက္ ေျခလ်င္ တပ္မ ၉၉ ကိုလည္း တပ္လွန္႔ထားေၾကာင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္

တရုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္ တေလွ်ာက္ရွိ စစ္တပ္မ်ားကိုလည္း အသင့္ အေနအထား ျပင္ဆင္ ထားရန္
အမိန္႔ေပးထားေၾကာင္း စစ္ တပ္ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ အသိုင္း အ၀န္းက ဆိုသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

259

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5
ဒီမိုကေရစီႏွင့္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ကြန္ယက္( NDD )မွ စစ္ေရးေလ့လာသူ ဦးေဌးေအာင္ကမူ
စစ္အစိုးရက အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေသာ တပ္ဖြဲ႔မ်ားကုိ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔

အသြင္ကူးေျပာင္းေရးအတြက္ ေနာက္ဆံုး အေျဖ ေပးရန္ယခုကဲ့သို႔ ဖိအားေပးျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း
သံုးသပ္သည္။

“စစ္အစိုးရ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကို လက္ခံ လက္မခံဆိုတာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတဲ့
အဖြဲ႔အားလံုးကအေျဖေပး ရမယ္၊ အေျဖေပးရမယ့္ရက္ကလည္း နီးေနၿပီဆိုေတာ့ အဲဒီအေပၚမွာ
နအဖက စစ္ေရးျပင္ဆင္တာေတြ စစ္ေရး ၿခိမ္းေျခာက္တာေတြလုပ္လာတယ္လို႔ထင္တယ္”ဟု
ဦးေဌးေအာင္ကေျပာသည္။

စစ္အစိုးရက အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေသာ တပ္ဖြဲ႔မ်ားကုိ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔
အသြင္ကူးေျပာင္းေရး အတြက္ အေျဖေပးရန္ ၆ လခန္႔ အခ်ိန္ေပးထားရာ လာမည့္
ေအာက္တိုဘာလအတြင္း ေနာက္ဆံုးျဖစ္သည္။

“ဝ” ႏွင့္ ကုိးကန္႔ တပ္ဖဲြ႔မ်ား ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယူၿပီးေနာက္တြင္ လက္နက္ကုိင္အဖဲြ႔ ၁ဝ ဖဲြ႔ထက္မနည္း
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူ ခ့ဲၾကသည္။ ၁၉၈၉ မွ ၁၉၉၅ အတြင္း အပစ္အခတ္ ရပ္စဲခ့ဲသည့္

လက္နက္ကုိင္အဖဲြ႔ စုစုေပါင္း ၁၇ ဖဲြ႔ရိွသည္ဟု စစ္အစုိးရ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားအရ သိရွိရသည္။
အလားတူ စစ္အစုိးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ျပဳလုပ္ထားသည့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ထိန္းခ်ဳပ္ရာ
ဘုရားသုံးဆူ ေဒသတြင္ စစ္အစုိးရက လက္နက္ႀကီးတပ္ခြဲ တခြဲကုိ ထပ္မံခ်ထားသည္။
၎အျပင္ ျပည္တြင္းဒုကၡ သည္စခန္း တခုျဖစ္ေသာ ခေလာ့ ခနီ ရြာအနီးတြင္

ရဲစခန္းတခုဖြင့္လွစ္ရန္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီအား စစ္အစုိးရက ေတာင္းဆုိထားေၾကာင္း
မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ႏွင့္ နီးစပ္သည့္ အသုိင္းအ၀န္းမွ သိရသည္။
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ျပဳလုပ္မည့္ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီ စစ္အစုိးရက အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားအား

နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြဲ႕စည္းရန္အတြက္ စစ္ေရးအရလည္းေကာင္း၊ စစ္အစုိးရ
သတင္းစာမ်ားတြင္ ေရးသားျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ဖိအားမ်ားေပးလာရာ
အပစ္ရပ္အဖြဲ႕မ်ားအေနျဖင့္ တျခားေရြးခ်ယ္စရာလမ္း မရွိေတာ့ေၾကာင္း
ႏုိင္ငံေရးေလ့လာသူမ်ားက သုံးသပ္ၾကသည္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

260

Adkvfoef;a&$. ae0ifcsed f trSm;rsm; twGJ 5

ဆႏၵျပပြဲမွာ စစ္အစိုးရႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဆိုသူ ဦးဉာဏ္၀င္း စီးလာတဲ့ကားနဲ႔ အျခားကားတစီးကို ေကာ္ဖီခြက္မ်ားနဲ႔ ၀ိုင္း
ေပါက္ခဲ့ရာ ကားမ်ားမွာ ေကာ္ဖီမ်ား ေပက်ံသြားခဲ့ေၾကာင္း၊ ဆႏၵျပသူတဦးကလည္း ဖိနပ္ခၽြတ္ၿပီး ေပါက္ခဲ့ေၾကာင္း
သိရပါတယ္။

ထိုသို႔ နယူးေယာက္ရွိ ျမန္မာျပည္သူမ်ားရဲ့ သေဘာထားအမွန္ကို သိရွိၿပီးေနာက္ စစ္အစိုးရ
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ဆိုသူစီလာတဲ့ကားဟာ လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းျပန္ေမာင္းၿပီး ထြက္ေျပးသြားေၾကာင္း သိရပါတယ္။
မနက္ ၉ နာရီခန္႔မွာ စတင္မယ့္ ကုလအစည္းအေ၀းကို တက္ေရာက္ဖို႔အတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဆိုသူဟာ
တည္းခုိရာေဟာ္တယ္ေရွ႔ကေန မဟုတ္ဘဲ ကားရပ္နားရာေနရာကတဆင့္ မနက္ ၈ နာရီခြဲခန္႔မွာ
ကားေပၚတက္သြားခဲ့ေၾကာင္း မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ားက ေျပာပါတယ္။

vrf;jyMu,fjrefrmpmMunfYwdkuf ( pifumyl )

261

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful