You are on page 1of 2

ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΑΖΑΡΟΥ

Ο πλούσιος της Παραβολής του σημερινού Ευαγγελίου çορούσε πανókριβα


αρ¿οντιkó ενöύματα kαι öιασkíöα(ε kó0ε τóσο με πλούσια συμπóσια. Ούτε
που νοια(óταν kα0mς íβλεπε στην ε{mπορτó του εkείνον τον çτm¿ó Λó(αρο
παραπεταμíνο kαι γεμóτο πληγíς. Πóσο υπíçερε ο öύστυ¿ος! 10ελε να
¿ορτóσει απó τα gί¿ουλα που íπεçταν απó το τραπí(ι του πλουσίου. Αλλó
σαν να μην íçτανε αυτó, kα0mς ήταν σ¿εöóν γυμνóς, íρ¿ονταν οι σkύλοι kι
íγλυçαν τις πληγíς του. Oμmς ο Λó(αρος öεν íβγα(ε απó το στóμα του
παρóπονο εναντίον του πλουσίου ή του Oεού.
Πóσο μεγóλες οι αντι0íσεις τmν öύο αυτmν αν0ρmπmν που βρίσkονταν τóσο
kοντó μετα{ύ τους! Ο πλούσιος ήταν ντυμíνος με πολυτíλεια, kι ο Λó(αρος με
τα íλkη του kαι τα kουρíλια του, ο πλούσιος kα0óταν σε πολυτελή ανókλιντρα,
kι ο πτm¿óς πεταμíνος στη γη. Ο πλούσιος περιβαλλóταν απó επίσημους
συνöαιτυμóνες, kι ο πτm¿ολó(αρος απó σkυλιó.
Πóσο ανóλγητος αλή0εια ήταν ο πλούσιος! Πóσο kαkó του íkανε ο πλούτος!
Tον íkανε öούλο στη σóρkα, αöιóçορο για kó0ε çτm¿ó γύρm του. H
πολυτíλεια τον οöήγησε στην αλα(ονεία, την kοιλιοöουλία, την ασπλα¿νία.
Bíβαια η αμαρτία του πλουσίου öεν ήταν τóσο στα ενöύματó του ή στις τροçíς
του, óσο στο óτι çρóντι(ε μóνο για τον εαυτó του. H παρουσία του Λα(óρου
í{m απó το σπίτι του ήταν γι' αυτóν μια öιαρkής υπóμνηση kαι ευkαιρία
αγóπης. Πmς μπορούσε ο πλούσιος να βλíπει τον óλλον να λιμοkτονεί kαι να
μíνει τóσο ανóλγητος; Αλλó ο πλούσιος της Παραβολής ενöιαçερóταν μóνο
για τα πλούτη του. Aεν εί¿ε ανmτερα ιöανιkó kαι α{ίες. Απó í{m η εμçóνισή
του μεγαλóπρεπη, απó μíσα óμmς η gυ¿ή του αρα¿νιασμíνη. Απó í{m
αρmματα, kαι μíσα öυσmöία. Tο σmμα του kαλοπερνούσε στις ανíσεις, η gυ¿ή
του óμmς αργοπí0αινε μíσα στη ç0ορó.
Tο ίöιο πα0αίνουμε οι óν0ρmποι, ó¿ι μóνο οι πλούσιοι αλλó óσοι
προσkολλmμαστε στα υλιkó αγα0ó μας, λίγα ή πολλó. Και νομί(ουμε πmς μ'
αυτó 0α ευτυ¿ήσουμε αöιαçορmντας για τους γύρm μας, τους ενöεείς, τους
πεινασμíνους. Και ¿mρίς να το kαταλαβαίνουμε σkληραίνει η kαρöιó μας,
αγριεύει η gυ¿ή μας. H προσkóλληση στα υλιkó αγα0ó είναι μεγóλος
πειρασμóς για τη (mή μας. Κινöυνεύουμε óλοι μας.
Aρομολογούμε το μíλλον μας
H πρmτη σkηνή τελείmσε. 1ταν η σkηνή πóνm στη γη. Στη συνí¿εια óμmς
í¿ουμε τη öεύτερη σkηνή, επóνm στον ουρανó. Πρmτος πí0ανε ο çτm¿óς.
Κανείς ίσmς να μην íömσε σημασία στο 0óνατó του. Aγγελοι του Oεού óμmς
kατήλ0αν αμíσmς απó τα ύgη του ουρανού για να μεταçíρουν την
υπομονετιkή gυ¿ή του στους kóλπους του Αβραóμ, για να βρει ανóπαυση
στον παρóöεισο. Πí0ανε kóποτε kαι ο πλούσιος kαι τóçηkε με
μεγαλοπρíπεια. Oμmς την gυ¿ή του öεν την παρíλαβαν óγγελοι του Oεού,
αλλó την óρπα{αν με μανία öαίμονες çοβεροί kαι την οöήγησαν στα (οçερó
σkοτóöια του Aöη. Εkεί τmρα ο πλούσιος υπíçερε çριkτó kαι óρ¿ισε να
kραυγó(ει kαι να παραkαλεί: -Πóτερ Αβραóμ, λυπήσου με. Στείλε τον Λó(αρο
να βουτή{ει την ókρη του öαkτύλου του στο νερó kαι να öροσίσει τη γλmσσα
μου, öιóτι τυραννιíμαι μíσα σ' αυτή την ανυπóçορη çmτιó. -
Παιöί μου, 0υμήσου óτι εσύ απóλαυσες με το παραπóνm τα αγα0ó σου στη γη,
kι ο Λó(αρος τα kαkó της öυστυ¿ίας του, απóντησε ο Αβραóμ· τmρα óμmς εöm
αντιστρíçονται οι ρóλοι, ο Λó(αρος παρηγορείται γι' αυτó που υπíçερε, εσύ
óμmς βασανί(εσαι öιαρkmς. Και íπειτα ανóμεσó σας υπóρ¿ει μεγóλο ¿óσμα
αöιαπíραστο. Αλλó ο πλούσιος επιμíνει: -Στείλε τουλó¿ιστον τον Λó(αρο στο
σπίτι του πατíρα μου να πει στα πíντε αöíλçια μου τι γίνεται εöm στον óλλον
kóσμο, για να προλóβουν να μετανοήσουν kαι να μην íλ0ουν kι αυτοί εöm
στην kóλαση. Κι ο Αβραóμ του απóντησε: T¿ουν στη γη τα βιβλία του Nóμου
kαι τmν προçητmν που μιλούν γι' αυτó. -O¿ι, πóτερ, συνε¿ί(ει ο πλούσιος,
öεν 0α υπαkούσουν στους προçήτες. Εóν óμmς πóει σ' αυτούς kóποιος απó
τους πε0αμíνους αν0ρmπους, 0α μετανοήσουν. Ο Αβραóμ óμmς íkλεισε το
öιóλογο λíγοντας: Εóν öεν í¿ουν kαλή öιó0εση να υπαkούσουν στον Nóμο kαι
τους προçήτες, öεν 0α πεισ0ούν, αkóμη kαι αν αναστη0εί kóποιος απó τους
νεkρούς.
Απó την Παραβολή αυτή παίρνουμε óλοι μας íνα μεγóλο öίöαγμα, óτι ο τóπος
της αιmνιας kατοιkίας μας προσöιορί(εται απó τις επίγειες επιλογíς μας. O,τι
kóναμε 0α το βρούμε μπροστó μας. Aιóτι ο kα0íνας μας προετοιμó(ει την
gυ¿ή του για τον αντίστοι¿ο τóπο. Κι αυτó που í¿ει μεγóλη σημασία για óλους
μας είναι óτι óταν οι óν0ρmποι αμαυρmνουμε kα0ημερινó την gυ¿ή μας με τις
απολαύσεις τmν αισ0ήσεmν, την kα0ιστούμε αkατóλληλη για τις ανmτερες
πνευματιkíς απολαύσεις του πνευματιkού kóσμου. Πmς να ¿mρíσει στον
Παρóöεισο η gυ¿ή μας, óταν öεν μιλóμε με τον öιπλανó μας ,óταν
kουτσομπολεύουμε kαkοπροαίρετα τους óλλους, óταν αμαρτóνουμε
kα0ημερινó kαι öεν προστρí¿ουμε στο μυστήριο τις ε{ομολóγησης ; Πmς να
öοkιμóσει τις απερίγραπτες πνευματιkíς ηöονíς του Παραöείσου μία gυ¿ή
που {íρει μóνο τις απολαύσεις της σαρkóς kαι í¿ει περιορίσει την ευτυ¿ία της
στα çαγητó, στα γλíντια, στα ρού¿α, kαι την kαλοπíραση ; Πmς να γευ0εί τον
Παρóöεισο μία gυ¿ή σkληρókαρöη kαι óπονη ανóμεσα στις ε{αγιασμíνες
gυ¿íς τóσmν αν0ρmπmν öοkιμασμíνmν απó τον πóνο kαι τις 0λίgεις της
(mής; H αιmνια λοιπóν ευτυ¿ία μας ή η ατελεύτητη öυστυ¿ία μας στην óντmς
(mή που 0α πóμε , kα0ορί(ονται απó τη öιαγmγή που öεί¿νουμε σ' αυτήν την
(mή. Σήμερα öρομολογούμε το αιmνιο μíλλον μας. Tις επιλογíς τις {íρουμε. Οι
προορισμοί {εkó0αροι. Ας ετοιμα(óμαστε με τα íργα της αγóπης μας για το
αιmνιο τα{ίöι, γευóμενοι μíσα στην προσkαιρóτητα τούτου του kóσμου την
αιmνια παρουσία του çιλóν0ρmπου Oεού.
Αμήν!