You are on page 1of 885

B IBLIA S ACRA

JUXTA

V ULGATAM C LEMENTINAM

EDITIO ELECTRONICA

PLURIMIS CONSULTIS EDITIONIBUS DILIGENTER PRÆPARATA


A

M ICHAELE T VVEEDALE

CUI BENIGNISSIME AUXILIATI SUNT


MILA BOZOVIC, MARGARITA BURGHART, RONALDUS CONTE,
MICHAEL DUBIAGA, R. P. JOANNES FINNEGAN, ALUNDIS INSENSATE,
EDUARDUS KOTSKI, BERTRAND MICHELET, MICHAEL MORBACH,
RICARDUS URQUHART, ANDREJA VASILJEVIC, ET EDGARDUS VREULS

LONDINI · MMV
iii

Index Generalis Novum Testamentum

pag. Matthæus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 715


Præfatio hujus editionis . . . . . . . . . . . . iv Marcus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 735
Decreta Concilii Tridentini . . . . . . . . . . . v Lucas . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 747
Constitutio Clementis viii . . . . . . . . . . . vii Joannes . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 768
Præfatio ad lectorem officialis . . . . . . . . . viii Actus Apostolorum . . . . . . . . . . . . . . . 784
Ad Romanos . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 805
Ad Corinthios I . . . . . . . . . . . . . . . . . 813
Antiquum Testamentum Ad Corinthios II . . . . . . . . . . . . . . . . . 821
Ad Galatas . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 827
Genesis . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 Ad Ephesios . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 830
Exodus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 31 Ad Philippenses . . . . . . . . . . . . . . . . . 833
Leviticus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 56 Ad Colossenses . . . . . . . . . . . . . . . . . 835
Numeri . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 73 Ad Thessalonicenses I . . . . . . . . . . . . . 837
Deuteronomium . . . . . . . . . . . . . . . . . 97 Ad Thessalonicenses II . . . . . . . . . . . . . 839
Josue . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 120 Ad Timotheum I . . . . . . . . . . . . . . . . . 840
Judicum . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 135 Ad Timotheum II . . . . . . . . . . . . . . . . 843
Ruth . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 151 Ad Titum . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 845
Regum I . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 154 Ad Philemonem . . . . . . . . . . . . . . . . . 846
Regum II . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 175 Ad Hebræos . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 847
Regum III . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 193 Jacobi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 853
Regum IV . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 213 Petri I . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 856
Paralipomenon I . . . . . . . . . . . . . . . . . 232 Petri II . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 859
Paralipomenon II . . . . . . . . . . . . . . . . 249 Joannis I . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 861
Esdræ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 271 Joannis II . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 864
Nehemiæ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 277 Joannis III . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 864
Tobiæ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 286 Judæ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 865
Judith . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 293 Apocalypsis . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 866
Esther . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 301
Job . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 309
Psalmi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 332
Proverbia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 393
Ecclesiastes . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 413
Canticum Canticorum . . . . . . . . . . . . . 421
Sapientia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 425
Ecclesiasticus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 440
Isaias . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 479
Jeremias . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 527
Lamentationes . . . . . . . . . . . . . . . . . . 576
Baruch . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 582
Ezechiel . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 588
Daniel . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 627
Osee . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 640
Joel . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 647
Amos . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 650
Abdias . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 656
Jonas . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 657
Michæa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 659
Nahum . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 664
Habacuc . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 666
Sophonias . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 668
Aggæus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 671
Zacharias . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 673
Malachias . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 680
Machabæorum I . . . . . . . . . . . . . . . . . 682
Machabæorum II . . . . . . . . . . . . . . . . 701
iv

Præfatio hujus editionis


Clementis Papæ viii nomen casu Vulgatæ adhæret.
Hæc enim sanctarum Scripturarum editio, cum Six-
to v regnante patrata fuisset, illo mortuo tandem sub
Clementis pontificatu publicata est. Attamen vere de-
cet ut iste Clemens, cum sit institutorum Concilii Tri-
dentini æmuli exemplar, hoc bonum ejusdem Synodus
fructum perficiat.
Sapientissimo fretus consilio S. Philippi Nerii, Sancti
Spiritus caritate exæstuantis, ad ecclesiasticam disci-
plinam reparandam, et errores corruptelasque exstir-
pandas, indefesse laboravit ; et pro Ecclesiæ libertate
acriter pugnavit. Tantus autem Clemens fidem catho-
licam tutus est opere et sermone, quantus et ipsius
Vulgata revelationem Dei ab imminentibus periculis
custodivit.
Hieronymi enim Doctoris maximi ex lingua hebræa
translatione, ita per nongentos annos fruiti sunt doctis-
simi Ecclesiæ filii, ut ceteræ translationes latinæ pene
evanuissent : illius autem innumerabilibus vicibus de-
scriptæ,  tot fuisse exemplaria, quot codices . Quan-
do ergo Lutherus flagitiosa rebellione ab Ecclesia de-
scivit, hac confusione abusus est ut verba Evangelii
corrumperet, et suam falsam doctrinam defenderet.
Quam ob causam opus erat ut authentica divinarum
Scripturarum editio, diligenter emendata atque casti-
gata, imprimeretur cum plena Apostolicæ Sedis auc-
toritate ; sacrosancta itaque Tridentina Synodus, Spi-
ritu Sancto gubernante, hoc jussit, et ab ea jussum, a
Clemente viii est consummatum.
Porro xx sæculo incipiente, antiquissimis jam alteris
manuscriptis aliunde inventis, ut Bibliæ editionem pu-
ram accuratamque Ecclesia semper haberet sollicitus,
Sanctus Pius x Commissioni Pontificiæ de re biblica
mandavit ut pristinam Hieronymi versionem, quan-
tum fieri potuit, componeret. Primo Card. Gasquet,
deinde D. Henrico Quentin, hoc onus delegatum est.
Novissime, defunctis illis, Abbatia Pontificia S. Hie-
ronymi a Pio xi Romæ fundata est, ut monachi Be-
nedictini artis criticæ peritissimi ibi opus emolirentur.
Singulis deinceps annuentibus Papis, minutim sancti
libri emittebantur, et postremo anno salutis mcmxcviii
Biblia tota perfecta est.
Interim, eheu, interveniebant eventus infelices apud
Ecclesiam. S. Pius x voluerat constabiliri translatio-
nem pristinam S. Hieronymi ut exinde confectura es-
set Vulgata ad usum Ecclesiæ quam accuratissime re-
purgata ; sed illius voluntatem parvipendentes, male-
bant viri tumidi translationem novam secundum gu-
stus proprios facere, interpretationem vero Hieronymi
negligere omnino. Quin etiam ætate nostra, errores
illi pessimi, quos idem Pius vehementissime condem-
navit, Ecclesiam Dei aperte infestant, et Lutherus di-
midium errorum coæqualum nostrorum non cogita-
vit. Oportet nos igitur Vulgatam Clementinam fide-
liter amplexari donec, omnibus instauratis in Christo,
Pii x propositum demum efficiatur.
Scribebam Londini, in festo D. N. J. C. Regis,
31 Octobris 2004.
v

Ex Concilio Tridentino, sess. 4 Decretum de editione et usu sacrorum librorum


8 aprilis 1546
Insuper eadem sacrosancta Synodus, considerans non
Decretum de canonicis Scripturis parum utilitatis accedere posse Ecclesiæ Dei, si ex om-
nibus latinis editionibus, quæ circumferuntur sacro-
Sacrosancta œcumenica et generalis Tridentina Syno- rum librorum, quæ nam pro authentica habenda sit,
dus, in Spiritu Sancto legitime congregata, præsiden- innotescat : statuit et declarat, ut hæc ipsa vetus et
tibus in ea eisdem tribus Apostolicæ Sedis legatis, hoc Vulgata editio, quæ longo tot sæculorum usu in ipsa
sibi perpetuo ante oculos proponens, ut, sublatis er- Ecclesia probata est, in publicis lectionibus, disputatio-
roribus, puritas ipsa Evangelii in Ecclesia conserve- nibus, prædicationibus et expositionibus pro authenti-
tur : quod promissum ante per prophetas in Scripturis ca habeatur, ut nemo illam rejicere quovis prætextu
sanctis, Dominus noster Jesus Christus, Dei Filius, pro- audeat vel præsumat.
prio ore primum promulgavit, deinde per suos apo- Præterea ad coërcenda petulantia ingenia decernit,
stolos, tamquam fontem omnis et salutaris veritatis et ut nemo, suæ prudentiæ innixus, in rebus fidei et mo-
morum disciplinæ, omni creaturæ prædicari jussit : rum ad ædificationem doctrinæ christianæ pertinen-
perspiciensque hanc veritatem et disciplinam contine- tium, sacram Scripturam ad suos sensus contorquens,
ri in libris scriptis et sine scripto traditionibus, quæ contra eum sensum, quem tenuit et tenet sancta mater
ab ipsius Christi ore ab apostolis acceptæ, aut ab ipsis Ecclesia, cujus est judicare de vero sensu et interpreta-
apostolis Spiritu Sancto dictante, quasi per manus tra- tione Scripturarum sanctarum, aut etiam contra unani-
ditæ, ad nos usque pervenerunt : orthodoxorum Pa- men consensum Patrum, ipsam Scripturam sacram in-
trum exempla secuta, omnes libros tam Veteris quam terpretari audeat, etiamsi hujusmodi interpretationes
Novi Testamenti, cum utriusque unus Deus sit auctor, nullo umquam tempore in lucem edendæ forent. Qui
nec non traditiones ipsas, tum ad fidem, tum ad mo- contravenerint, per Ordinarios declarentur, et pœnis a
res pertinentes, tamquam vel oretenus a Christo, vel jure statutis puniantur.
a Spiritu Sancto dictatas, et continua successione in Sed et impressoribus modum in hac parte, ut par
Ecclesia catholica conservatas, pari pietatis affectu ac est, imponere volens, qui jam sine modo, hoc est pu-
reverentia suscipit ac veneratur. tantes sibi licere, quidquid libet, sine licentia superio-
Sacrorum vero librorum indicem huic decreto ascri- rum ecclesiasticorum, ipsos sacræ Scripturæ libros, et
bendum censuit, ne cui dubitatio suboriri possit, qui- super illis annotationes et expositiones quorumlibet
nam sint, qui ab ipsa Synodo suscipiuntur. Sunt vero indifferenter, sæpe tacito, sæpe etiam ementito pre-
infrascripti : lo, et quod gravius est, sine nomine auctoris impri-
Testamenti Veteris : quinque Moysi, id est Genesis, munt, alibi etiam impressos libros hujusmodi temere
Exodus, Leviticus, Numeri, Deuteronomium ; Josue, venales habent : decernit et statuit, ut posthac sacra
Judicum, Ruth, quatuor Regum, duo Paralipomenon, Scriptura, potissimum vero hæc ipsa vetus et Vulgata
Esdræ primus et secundus, qui dicitur Nehemias, To- editio, quam emendatissime imprimatur, nullique li-
bias, Judith, Esther, Job, Psalterium Davidicum cen- ceat imprimere, vel imprimi facere, quosvis libros de
tum quinquaginta psalmorum, Parabolæ, Ecclesiastes, rebus sacris sine nomine auctoris, neque illos in fu-
Canticum Canticorum, Sapientia, Ecclesiasticus, Isa- turum vendere, aut etiam apud se retinere, nisi pri-
ias, Jeremias cum Baruch, Ezechiel, Daniel, duodecim mum examinati probatique fuerint ab Ordinario, sub
prophetæ minores, id est : Osee, Joël, Amos, Abdias, pœna anathematis et pecuniæ in canone Concilii no-
Jonas, Michæas, Nahum, Habacuc, Sophonias, Aggæ- vissimi Lateranensis apposita. Et si regulares fuerint,
us, Zacharias, Malachias ; duo Machabæorum, primus ultra examinationem et probationem hujusmodi, licen-
et secundus. tiam quoque a suis superioribus impetrare teneantur,
Testamenti Novi : quatuor Evangelia, secundum recognitis per eos libris, juxta formam suarum ordi-
Matthæum, Marcum, Lucam, Joannem ; Actus Apo- nationum. Qui autem scripto eos communicant, vel
stolorum a Luca Evangelista conscripti ; quatuorde- evulgant, nisi antea examinati probatique fuerint, eis-
cim epistolæ Pauli Apostoli : ad Romanos, duæ ad dem pœnis subjaceant, quibus impressores. Et qui eos
Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, habuerint vel legerint, nisi prodiderint auctorem, pro
ad Colossenses, duæ ad Thessalonicenses, duæ ad Ti- auctoribus habeantur. Ipsa vero hujusmodi librorum
motheum, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebræos ; probatio in scriptis detur, atque ideo in fronte libri vel
Petri Apostoli duæ ; Joannis Apostoli tres ; Jacobi Apo- scripti vel impressi authentice appareat ; idque totum,
stoli una ; Judæ Apostoli una et Apocalypsis Joannis hoc est, et probatio et examen, gratis fiat, ut probanda
Apostoli. probentur et reprobentur improbanda.
Si quis autem libros ipsos integros cum omnibus Post hæc temeritatem illam reprimere volens, qua
suis partibus, prout in Ecclesia catholica legi consue- ad profana quæque convertuntur et torquentur ver-
verunt, et in veteri Vulgata latina editione habentur, ba et sententiæ sacræ Scripturæ, ad scurrilia scilicet,
pro sacris et canonicis non susceperit, et traditiones fabulosa, vana, adulationes, detractiones, superstitio-
prædictas sciens et prudens contempserit, anathema nes, impias et diabolicas incantationes, divinationes,
sit.
vi

sortes, libellos etiam famosos, mandat et præcipit, ad


tollendam hujusmodi irreverentiam et contemptum, et
ne de cetero quisquam quomodolibet verba Scripturæ
sacræ ad hæc et similia audeat usurpare, ut omnes
hujus generis homines, temeratores et violatores verbi
Dei, juris et arbitrii pœnis per Episcopos coërceantur.
vii

Clemens Papa viii ad perpetuam modocumque emanatis, et emanandis : quibus omni-


bus ad hunc effectum latissime derogamus, ac deroga-
rei memoriam tum esse decernimus. Volumus autem, ut præsentium
trans sumptis etiam in ipsis voluminibus impressis ea-
Cum sacrorum Bibliorum Vulgatæ editionis textus dem, in judicio et extra, fides ubique adhibeatur, quæ
summis laboribus ac vigiliis restitutus, et quam ac- ipsis præsentibus adhiberetur, si forent exhibitæ, vel
curatissime mendis expurgatus, benedicente Domino, ostensæ.
ex nostra typographia Vaticana in lucem prodeat ; Datum Romæ, apud Sanctum Petrum sub Annu-
Nos, ut in posterum idem textus incorruptus, ut de- lo Piscatoris, die ix novembris mdxcii, Pont. Nostri
cet, conservetur, opportune providere volentes, auc- anno i.
toritate apostolica, tenore præsentium districtius inhi- M. Vestrius Barbianus
bemus, ne intra decem annos a data præsentium nu-
merandos, tam citra quam ultra montes, alibi quam
in nostra Vaticana typographia, a quoquam imprima-
tur. Elapso autem præfato decennio, eam cautionem
adhiberi præcipimus, ut nemo hanc sanctarum Scrip-
turarum editionem typis mandare præsumat, nisi ha-
bito prius exemplari in typographia Vaticana excuso :
cujus exemplaris forma, ne minima quidem particula
de textu mutata, addita, vel ab eo detracta, nisi ali-
quid occurrat, quod typographicæ incuriæ manifeste
ascribendum sit, inviolabiliter observetur.
Si quis vero typographus in quibuscumque regnis,
civitatibus, provinciis, et locis tam nostræ et S. R. E.
ditioni in temporalibus subjectis, quam non subjectis,
hanc eamdem sacrarum Scripturarum editionem in-
tra decennium prædictum quoquo modo, elapso au-
tem decennio, aliter quam juxta hujusmodi exemplar,
ut præfertur, imprimere, vendere, venales habere, aut
alias edere vel evulgare : aut si quis bibliopola a se
vel ab aliis quibusvis, post datam præsentium, hujus
editionis impressos libros, seu imprimendos a præfa-
to restituto et correcto textu in aliquo discrepantes, seu
ab alio, quam a typographo Vaticano, intra decennium
excusos, pariter vendere, venales proponere, vel evul-
gare præsumpserit, ultra amissionem omnium libro-
rum, et alias arbitrio nostro infligendas pœnas tempo-
rales, etiam majoris excommunicationis sententiam eo
ipso incurrat : a qua nisi a Romano Pontifice, præ-
terquam in mortis articulo constitutus, absolvi non
possit.
Mandamus itaque universis et singulis, Patriarchis,
Archiepiscopis, Episcopis, ceterisque Ecclesiarum et
locorum, etiam regularium Prælatis, ut præsentes litte-
ras in suis quisque Ecclesiis et jurisdictionibus ab om-
nibus inviolate perpetuo observari curent ac faciant.
Contradictores per censuras ecclesiasticas, aliaque op-
portuna juris et facti remedia, appellatione postposita,
compescendo, invocato etiam ad hoc, si opus fuerit,
auxilio brachii sæcularis ; non obstantibus constitu-
tionibus, et ordinationibus apostolicis, ac in genera-
libus, provincialibus, vel synodalibus Conciliis editis
generalibus, vel specialibus, ac quarumcumque Eccle-
siarum, Ordinum, Congregationum, Collegiorum at-
que Universitatum, etiam studiorum generalium jura-
mento, confirmatione apostolica, vel quavis firmitate
alia roboratis, statutis, et consuetudinibus, ac privile-
giis, indultis, ac litteris apostolicis in contrarium quo-
viii

Præfatio ad lectorem ra, ceterique omnes, qui his nongentis annis in Eccle-
ex editione vaticana anni 1592 sia floruerunt, sancti Hieronymi versione ita sunt usi,
ut ceteræ, quæ pene innumerabiles erant, quasi lapsæ
In multis magnisque beneficiis, quæ per sacram Tri- de manibus theologorum, penitus obsoleverint. Qua-
dentinam Synodum Ecclesiæ suæ Deus contulit, id in re non immerito catholica Ecclesia sanctum Hierony-
primis numerandum videtur, quod inter tot latinas mum doctorem maximum, atque ad Scripturas sacras
editiones divinarum Scripturarum, solam veterem ac interpretandas divinitus excitatum ita celebrat, ut jam
Vulgatam, quæ longo tot sæculorum usu in Ecclesia difficile non sit illorum omnium damnare judicium,
probata fuerat, gravissimo Decreto authenticam de- qui vel tam eximii doctoris lucubrationibus non ac-
claravit. Nam, ut illud omittamus, quod ex recenti- quiescunt, vel etiam meliora, aut certe paria præstare
bus editionibus non paucæ ad hæreses hujus tempo- se posse confidunt.
ris confirmandas licenter detortæ videbantur : ipsa
Ceterum ne tam fidelis translatio, tamque in om-
certe tanta versionum varietas, atque diversitas ma-
nes partes Ecclesiæ utilis, vel injuria temporum, vel
gnam in Ecclesia Dei confusionem parere potuisset.
impressorum incuria, vel temere emendantium auda-
Jam enim hac nostra ætate illud fere evenisse con-
cia, ulla ex parte corrumperetur, eadem sacrosancta
stat, quod sanctus Hieronymus tempore suo accidisse
Synodus Tridentina illud Decreto suo sapienter adje-
testatus est, tot scilicet fuisse exemplaria, quot codi-
cit, ut hæc ipsa vetus ac Vulgata editio emendatissi-
ces ; cum unusquisque pro arbitrio suo adderet, vel
me, quoad fieri posset, imprimeretur : neque ulli li-
detraheret.
ceret eam sine facultate et approbatione superiorum
Hujus autem veteris ac Vulgatæ editionis tanta sem-
excudere. Quo Decreto simul typographorum temeri-
per fuit auctoritas, tamque excellens præstantia, ut
tati ac licentiæ modum imposuit, et pastorum Eccle-
eam ceteris omnibus latinis editionibus longe antefe-
siæ in tanto bono quam diligentissime retinendo, et
rendam esse, apud æquos judices in dubium revocari
conservando, vigilantiam, atque industriam excitavit.
non posset. Qui namque in ea libri continentur (ut a
majoribus nostris quasi per manus traditum nobis est) Et quamvis insignium Academiarum Theologi in
partim ex sancti Hieronymi translatione, vel emenda- editione Vulgata pristino suo nitori restituenda ma-
tione suscepti sunt ; partim retenti ex antiquissima gna cum laude laboraverint ; quia tamen in tanta re
quadam editione latina, quam sanctus Hieronymus nulla potest esse nimia diligentia, et codices manu-
communem et Vulgatam, sanctus Augustinus Italam, scripti complures et vetustiores Summi Pontificis jus-
sanctus Gregorius Veterem translationem appellat. su conquisiti, atque in Urbem advecti erant ; et de-
Ac de Veteris quidem hujus, sive Italæ editionis mum, quoniam executio generalium Conciliorum, et
sinceritate atque præstantia præclarum sancti Augu- ipsa Scripturarum integritas ac puritas ad curam Apo-
stini testimonium exstat in secundo libro De doctrina stolicæ Sedis potissimum pertinere cognoscitur ; ideo
christiana, ubi latinis omnibus editionibus, quæ tunc Pius iv Pontifex Maximus pro sua in omnes Ecclesiæ
plurimæ circumferebantur, Italam præferendam cen- partes incredibili vigilantia, lectissimis aliquot sanctæ
suit, quod esset, ut ipse loquitur, verborum tenacior romanæ Ecclesiæ Cardinalibus, aliisque tum Sacrarum
cum perspicuitate sententiæ. De sancto vero Hiero- litterarum, tum variarum linguarum peritissimis viris,
nymo multa exstant veterum Patrum egregia testimo- eam provinciam demandavit, ut Vulgatam editionem
nia : eum enim sanctus Augustinus hominem doctis- latinam, adhibitis antiquissimis codicibus manuscrip-
simum, ac trium linguarum peritissimum vocat, atque tis, inspectis quoque hebraicis, græcisque bibliorum
ejus translationem ipsorum quoque hebræorum testi- fontibus ; consultis denique veterum Patrum commen-
monio veracem esse confirmat. Eumdem sanctus Gre- tariis, accuratissime castigarent. Quod itidem institu-
gorius ita prædicat, ut ejus translationem, quam no- tum Pius v prosecutus est. Verum conventum illum ob
vam appellat, ex hebræo eloquio cuncta verius trans- varias, gravissimasque Sedis Apostolicæ occupationes
fudisse dicat : atque idcirco dignissimam esse, cui fi- jamdudum intermissum, Sixtus v divina providentia
des in omnibus habeatur. Sanctus autem Isidorus non ad summum Sacerdotium evocatus, ardentissimo stu-
uno in loco Hieronymianam versionem ceteris omni- dio revocavit, et opus tandem confectum typis man-
bus anteponit, eamque ab ecclesiis christianis commu- dari jussit. Quod cum jam esset excusum, et ut in
niter recipi ac probari affirmat, quod sit in verbis cla- lucem emitteretur, idem Pontifex operam daret, ani-
rior, et veracior in sententiis. Sophronius quoque, vir madvertens non pauca in sacra Biblia præli vitio irrep-
eruditissimus, sancti Hieronymi translationem non la- sisse, quæ iterata diligentia indigere viderentur, totum
tinis modo, sed etiam græcis valde probari animad- opus sub incudem revocandum censuit atque decre-
vertens, tanti eam fecit, ut psalterium et prophetas ex vit. Id vero cum morte præventus præstare non po-
Hieronymi versione in græcum eleganti sermone tran- tuisset, Gregorius xiv qui, post Urbani vii duodecim
stulerit. Porro qui secuti sunt, viri doctissimi, Remi- dierum Pontificatum, Sixto successerat, ejus animi in-
gius, Beda, Rabanus, Haymo, Anselmus, Petrus Da- tentionem executus perficere aggressus est, amplissi-
miani, Richardus, Hugo, Bernardus, Rupertus, Petrus mis aliquot Cardinalibus, aliisque doctissimis viris ad
Lombardus, Alexander, Albertus, Thomas, Bonaventu- hoc iterum deputatis. Sed eo quoque, et qui illi suc-
ix

cessit, Innocentio ix brevissimo tempore de hac luce tione ejusmodi adjumenta pro studiosorum commodi-
subtractis ; tandem sub initium Pontificatus Clemen- tate, atque utilitate in posterum adjiciantur ; ita tamen,
tis viii qui nunc Ecclesiæ universæ gubernacula tenet, ut lectiones variæ ad marginem ipsius textus minime
opus, in quod Sixtus v intenderat, Deo bene juvante annotentur.
perfectum est.
Accipe igitur, christiane lector, eodem Clemen-
te Summo Pontifice annuente, ex Vaticana typogra-
phia veterem ac Vulgatam sacræ Scripturæ editionem,
quanta fieri potuit diligentia castigatam : quam qui-
dem sicut omnibus numeris absolutam, pro humana
imbecillitate affirmare difficile est, ita ceteris omni-
bus, quæ ad hanc usque diem prodierunt, emendatio-
rem, purioremque esse, minime dubitandum. Et vero
quamvis in hac Bibliorum recognitione in codicibus
manuscriptis, hebræis, græcisque fontibus, et ipsis ve-
terum Patrum commentariis conferendis non medio-
cre studium adhibitum fuerit ; in hac tamen pervul-
gata lectione sicut nonnulla consulto mutata, ita etiam
alia, quæ mutanda videbantur, consulto immutata re-
licta sunt ; tum quod ita faciendum esse ad offensio-
nem populorum vitandam sanctus Hieronymus non
semel admonuit : tum quod facile fieri posse creden-
dum est, ut majores nostri, qui ex hebræis, et græcis
latina fecerunt, copiam meliorum, et emendatiorum li-
brorum habuerint, quam ii, qui post illorum ætatem
ad nos pervenerunt, qui fortasse tam longo tempore
identidem describendo minus puri, atque integri eva-
serunt ; tum denique quia sacræ Congregationi am-
plissimorum Cardinalium, aliisque eruditissimis viris
ad hoc opus a Sede Apostolica delectis propositum
non fuit, novam aliquam editionem cudere, vel anti-
quum interpretem ulla ex parte corrigere, vel emen-
dare ; sed ipsam veterem, ac Vulgatam editionem la-
tinam a mendis veterum librariorum, necnon prava-
rum emendationum erroribus repurgatam, suæ pri-
stinæ integritati, ac puritati, quoad ejus fieri potuit,
restituere ; eaque restituta, ut quam emendatissime
imprimeretur juxta Concilii œcumenici Decretum pro
viribus operam dare.
Porro in hac editione nihil non canonicum, nihil
ascititium, nihil extraneum apponere visum est : atque
ea causa fuit, cur liber tertius et quartus Esdræ inscrip-
ti, quos inter canonicos libros sacra Tridentina Syno-
dus non annumeravit, ipsa etiam Manassæ regis Ora-
tio, quæ neque hebraice, neque græce quidem exstat,
neque in manuscriptis antiquioribus invenitur, neque
pars est ullius canonici libri, extra canonicæ Scriptu-
ræ seriem posita sint : et nullæ ad marginem con-
cordantiæ (quæ posthac inibi apponi non prohiben-
tur), nullæ notæ, nullæ variæ lectiones, nullæ deni-
que præfationes, nulla argumenta ad librorum initia
conspiciantur.
Sed sicut Apostolica Sedes industriam eorum non
damnat, qui concordantias locorum, varias lectiones,
præfationes sancti Hieronymi, et alia id genus in aliis
editionibus inseruerunt ; ita quoque non prohibet,
quin alio genere caracteris in hac ipsa Vaticana edi-
Liber Genesis creavit eos. 28 Benedixitque illis Deus, et ait : Cre-
scite et multiplicamini, et replete terram, et subjicite
eam, et dominamini piscibus maris, et volatilibus cæli,
In principio creavit Deus cælum et terram. 2 Terra
1 autem erat inanis et vacua, et tenebræ erant super
faciem abyssi : et spiritus Dei ferebatur super aquas.
et universis animantibus, quæ moventur super terram.
29
Dixitque Deus : Ecce dedi vobis omnem herbam af-
ferentem semen super terram, et universa ligna quæ
3
Dixitque Deus : Fiat lux. Et facta est lux. 4 Et vidit habent in semetipsis sementem generis sui, ut sint vo-
Deus lucem quod esset bona : et divisit lucem a te- bis in escam : 30 et cunctis animantibus terræ, omnique
nebris. 5 Appellavitque lucem Diem, et tenebras Noc- volucri cæli, et universis quæ moventur in terra, et in
tem : factumque est vespere et mane, dies unus. 6 Di- quibus est anima vivens, ut habeant ad vescendum. Et
xit quoque Deus : Fiat firmamentum in medio aqua- factum est ita. 31 Viditque Deus cuncta quæ fecerat, et
rum : et dividat aquas ab aquis. 7 Et fecit Deus firma- erant valde bona. Et factum est vespere et mane, dies
mentum, divisitque aquas, quæ erant sub firmamen- sextus.
to, ab his, quæ erant super firmamentum. Et factum
est ita. 8 Vocavitque Deus firmamentum, Cælum : et
factum est vespere et mane, dies secundus. 9 Dixit ve- 2suumIgitur
eorum.
perfecti sunt cæli et terra, et omnis ornatus
2
Complevitque Deus die septimo opus
quod fecerat : et requievit die septimo ab uni-
ro Deus : Congregentur aquæ, quæ sub cælo sunt, in
locum unum : et appareat arida. Et factum est ita. verso opere quod patrarat. 3 Et benedixit diei septimo,
10
Et vocavit Deus aridam Terram, congregationesque et sanctificavit illum, quia in ipso cessaverat ab omni
aquarum appellavit Maria. Et vidit Deus quod esset opere suo quod creavit Deus ut faceret.
bonum. 11 Et ait : Germinet terra herbam virentem, et 4
Istæ sunt generationes cæli et terræ, quando crea-
facientem semen, et lignum pomiferum faciens fruc- ta sunt, in die quo fecit Dominus Deus cælum et ter-
tum juxta genus suum, cujus semen in semetipso sit ram, 5 et omne virgultum agri antequam orietur in
super terram. Et factum est ita. 12 Et protulit terra her- terra, omnemque herbam regionis priusquam germi-
bam virentem, et facientem semen juxta genus suum, naret : non enim pluerat Dominus Deus super terram,
lignumque faciens fructum, et habens unumquodque et homo non erat qui operaretur terram : 6 sed fons
sementem secundum speciem suam. Et vidit Deus ascendebat e terra, irrigans universam superficiem ter-
quod esset bonum. 13 Et factum est vespere et mane, ræ. 7 Formavit igitur Dominus Deus hominem de limo
dies tertius. 14 Dixit autem Deus : Fiant luminaria in terræ, et inspiravit in faciem ejus spiraculum vitæ, et
firmamento cæli, et dividant diem ac noctem, et sint in factus est homo in animam viventem. 8 Plantaverat au-
signa et tempora, et dies et annos : 15 ut luceant in fir- tem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio,
mamento cæli, et illuminent terram. Et factum est ita. in quo posuit hominem quem formaverat. 9 Produxit-
16
Fecitque Deus duo luminaria magna : luminare ma- que Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum
jus, ut præesset diei : et luminare minus, ut præesset visu, et ad vescendum suave lignum etiam vitæ in me-
nocti : et stellas. 17 Et posuit eas in firmamento cæli, ut dio paradisi, lignumque scientiæ boni et mali. 10 Et
lucerent super terram, 18 et præessent diei ac nocti, et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad irrigandum
dividerent lucem ac tenebras. Et vidit Deus quod esset paradisum, qui inde dividitur in quatuor capita. 11 No-
bonum. 19 Et factum est vespere et mane, dies quartus. men uni Phison : ipse est qui circuit omnem terram
20
Dixit etiam Deus : Producant aquæ reptile animæ Hevilath, ubi nascitur aurum : 12 et aurum terræ illius
viventis, et volatile super terram sub firmamento cæli. optimum est ; ibi invenitur bdellium, et lapis onychi-
21
Creavitque Deus cete grandia, et omnem animam vi- nus. 13 Et nomen fluvii secundi Gehon ; ipse est qui
ventem atque motabilem, quam produxerant aquæ in circumit omnem terram Æthiopiæ. 14 Nomen vero flu-
species suas, et omne volatile secundum genus suum. minis tertii, Tigris : ipse vadit contra Assyrios. Flu-
Et vidit Deus quod esset bonum. 22 Benedixitque eis, vius autem quartus, ipse est Euphrates. 15 Tulit ergo
dicens : Crescite, et multiplicamini, et replete aquas Dominus Deus hominem, et posuit eum in paradiso
maris : avesque multiplicentur super terram. 23 Et fac- voluptatis, ut operaretur, et custodiret illum : 16 præ-
tum est vespere et mane, dies quintus. 24 Dixit quoque cepitque ei, dicens : Ex omni ligno paradisi comede ;
Deus : Producat terra animam viventem in genere suo, 17
de ligno autem scientiæ boni et mali ne comedas :
jumenta, et reptilia, et bestias terræ secundum species in quocumque enim die comederis ex eo, morte mo-
suas. Factumque est ita. 25 Et fecit Deus bestias terræ rieris. 18 Dixit quoque Dominus Deus : Non est bo-
juxta species suas, et jumenta, et omne reptile terræ in num esse hominem solum : faciamus ei adjutorium
genere suo. simile sibi. 19 Formatis igitur Dominus Deus de humo
Et vidit Deus quod esset bonum, 26 et ait : Faciamus cunctis animantibus terræ, et universis volatilibus cæ-
hominem ad imaginem et similitudinem nostram : et li, adduxit ea ad Adam, ut videret quid vocaret ea :
præsit piscibus maris, et volatilibus cæli, et bestiis, omne enim quod vocavit Adam animæ viventis, ip-
universæque terræ, omnique reptili, quod movetur in sum est nomen ejus. 20 Appellavitque Adam nomini-
terra. 27 Et creavit Deus hominem ad imaginem suam : bus suis cuncta animantia, et universa volatilia cæli,
ad imaginem Dei creavit illum, masculum et feminam et omnes bestias terræ : Adæ vero non inveniebatur
2 Genesis

adjutor similis ejus. 21 Immisit ergo Dominus Deus tibi, et comedes herbam terræ. 19 In sudore vultus tui
soporem in Adam : cumque obdormisset, tulit unam vesceris pane, donec revertaris in terram de qua sump-
de costis ejus, et replevit carnem pro ea. 22 Et ædifi- tus es : quia pulvis es et in pulverem reverteris. 20 Et
cavit Dominus Deus costam, quam tulerat de Adam, vocavit Adam nomen uxoris suæ, Heva : eo quod ma-
in mulierem : et adduxit eam ad Adam. 23 Dixitque ter esset cunctorum viventium. 21 Fecit quoque Domi-
Adam : Hoc nunc os ex ossibus meis, et caro de carne nus Deus Adæ et uxori ejus tunicas pelliceas, et induit
mea : hæc vocabitur Virago, quoniam de viro sumpta eos : 22 et ait : Ecce Adam quasi unus ex nobis factus
est. 24 Quam ob rem relinquet homo patrem suum, et est, sciens bonum et malum : nunc ergo ne forte mittat
matrem, et adhærebit uxori suæ : et erunt duo in car- manum suam, et sumat etiam de ligno vitæ, et come-
ne una. 25 Erat autem uterque nudus, Adam scilicet et dat, et vivat in æternum. 23 Et emisit eum Dominus
uxor ejus : et non erubescebant. Deus de paradiso voluptatis, ut operaretur terram de
qua sumptus est. 24 Ejecitque Adam : et collocavit an-
Sed et serpens erat callidior cunctis animantibus
3 terræ quæ fecerat Dominus Deus. Qui dixit ad
mulierem : Cur præcepit vobis Deus ut non comede-
te paradisum voluptatis cherubim, et flammeum gla-
dium, atque versatilem, ad custodiendam viam ligni
vitæ.
retis de omni ligno paradisi ? 2 Cui respondit mulier :
De fructu lignorum, quæ sunt in paradiso, vescimur : Adam vero cognovit uxorem suam Hevam, quæ
3
de fructu vero ligni quod est in medio paradisi, præ- 4 concepit et peperit Cain, dicens : Possedi homi-
cepit nobis Deus ne comederemus, et ne tangeremus nem per Deum. 2 Rursumque peperit fratrem ejus
illud, ne forte moriamur. 4 Dixit autem serpens ad Abel. Fuit autem Abel pastor ovium, et Cain agricola.
mulierem : Nequaquam morte moriemini. 5 Scit enim 3 Factum est autem post multos dies ut offerret Cain
Deus quod in quocumque die comederitis ex eo, ape- de fructibus terræ munera Domino. 4 Abel quoque ob-
rientur oculi vestri, et eritis sicut dii, scientes bonum tulit de primogenitis gregis sui, et de adipibus eorum :
et malum. 6 Vidit igitur mulier quod bonum esset li- et respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus. 5 Ad
gnum ad vescendum, et pulchrum oculis, aspectuque Cain vero, et ad munera illius non respexit : iratusque
delectabile : et tulit de fructu illius, et comedit : dedit- est Cain vehementer, et concidit vultus ejus. 6 Dixitque
que viro suo, qui comedit. 7 Et aperti sunt oculi ambo- Dominus ad eum : Quare iratus es ? et cur concidit fa-
rum ; cumque cognovissent se esse nudos, consuerunt cies tua ? 7 nonne si bene egeris, recipies : sin autem
folia ficus, et fecerunt sibi perizomata. 8 Et cum au- male, statim in foribus peccatum aderit ? sed sub te
dissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso erit appetitus ejus, et tu dominaberis illius. 8 Dixit-
ad auram post meridiem, abscondit se Adam et uxor que Cain ad Abel fratrem suum : Egrediamur foras.
ejus a facie Domini Dei in medio ligni paradisi. 9 Vo- Cumque essent in agro, consurrexit Cain adversus fra-
cavitque Dominus Deus Adam, et dixit ei : Ubi es ? trem suum Abel, et interfecit eum. 9 Et ait Dominus
10
Qui ait : Vocem tuam audivi in paradiso, et timui, ad Cain : Ubi est Abel frater tuus ? Qui respondit :
eo quod nudus essem, et abscondi me. 11 Cui dixit : Nescio : num custos fratris mei sum ego ? 10 Dixitque
Quis enim indicavit tibi quod nudus esses, nisi quod ad eum : Quid fecisti ? vox sanguinis fratris tui clamat
ex ligno de quo præceperam tibi ne comederes, come- ad me de terra. 11 Nunc igitur maledictus eris super
disti ? 12 Dixitque Adam : Mulier, quam dedisti mihi terram, quæ aperuit os suum, et suscepit sanguinem
sociam, dedit mihi de ligno, et comedi. 13 Et dixit Do- fratris tui de manu tua. 12 Cum operatus fueris eam,
minus Deus ad mulierem : Quare hoc fecisti ? Quæ non dabit tibi fructus suos : vagus et profugus eris su-
respondit : Serpens decepit me, et comedi. per terram. 13 Dixitque Cain ad Dominum : Major est
14
Et ait Dominus Deus ad serpentem : iniquitas mea, quam ut veniam merear. 14 Ecce ejicis
Quia fecisti hoc, me hodie a facie terræ, et a facie tua abscondar, et ero
maledictus es inter omnia animantia, et vagus et profugus in terra : omnis igitur qui invenerit
bestias terræ : me, occidet me. 15 Dixitque ei Dominus : Nequaquam
super pectus tuum gradieris, et terram ita fiet : sed omnis qui occiderit Cain, septuplum pu-
comedes cunctis diebus vitæ tuæ. nietur. Posuitque Dominus Cain signum, ut non in-
15
Inimicitias ponam inter te et mulierem, terficeret eum omnis qui invenisset eum. 16 Egressus-
et semen tuum et semen illius : que Cain a facie Domini, habitavit profugus in terra
ipsa conteret caput tuum, ad orientalem plagam Eden.
et tu insidiaberis calcaneo ejus. 17
Cognovit autem Cain uxorem suam, quæ conce-
16
Mulieri quoque dixit : Multiplicabo ærumnas pit, et peperit Henoch : et ædificavit civitatem, voca-
tuas, et conceptus tuos : in dolore paries filios, et sub vitque nomen ejus ex nomine filii sui, Henoch. 18 Porro
viri potestate eris, et ipse dominabitur tui. 17 Adæ vero Henoch genuit Irad, et Irad genuit Maviaël, et Maviaël
dixit : Quia audisti vocem uxoris tuæ, et comedisti de genuit Mathusaël, et Mathusaël genuit Lamech. 19 Qui
ligno, ex quo præceperam tibi ne comederes, maledic- accepit duas uxores, nomen uni Ada, et nomen alteri
ta terra in opere tuo : in laboribus comedes ex ea cunc- Sella. 20 Genuitque Ada Jabel, qui fuit pater habitan-
tis diebus vitæ tuæ. 18 Spinas et tribulos germinabit tium in tentoriis, atque pastorum. 21 Et nomen fratris
Genesis 3

ejus Jubal : ipse fuit pater canentium cithara et organo. duobus annis, et genuit filios et filias. 27 Et facti sunt
22
Sella quoque genuit Tubalcain, qui fuit malleator et omnes dies Mathusala nongenti sexaginta novem anni,
faber in cuncta opera æris et ferri. Soror vero Tubal- et mortuus est. 28 Vixit autem Lamech centum octogin-
cain, Noëma. 23 Dixitque Lamech uxoribus suis Adæ ta duobus annis, et genuit filium : 29 vocavitque nomen
et Sellæ : ejus Noë, dicens : Iste consolabitur nos ab operibus et
laboribus manuum nostrarum in terra, cui maledixit
Audite vocem meam, uxores Lamech ; Dominus. 30 Vixitque Lamech, postquam genuit Noë,
auscultate sermonem meum : quingentis nonaginta quinque annis, et genuit filios et
quoniam occidi virum in vulnus meum, filias. 31 Et facti sunt omnes dies Lamech septingen-
et adolescentulum in livorem meum. ti septuaginta septem anni, et mortuus est. Noë vero
24
Septuplum ultio dabitur de Cain : cum quingentorum esset annorum, genuit Sem, Cham
de Lamech vero septuagies septies. et Japheth.
25
Cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam : et Cumque cœpissent homines multiplicari super ter-
peperit filium, vocavitque nomen ejus Seth, dicens : 6 ram, et filias procreassent, 2 videntes filii Dei filias
Posuit mihi Deus semen aliud pro Abel, quem occi- hominum quod essent pulchræ, acceperunt sibi uxo-
dit Cain. 26 Sed et Seth natus est filius, quem vocavit res ex omnibus, quas elegerant. 3 Dixitque Deus : Non
Enos : iste cœpit invocare nomen Domini. permanebit spiritus meus in homine in æternum, quia
Hic est liber generationis Adam. In die qua creavit caro est : eruntque dies illius centum viginti annorum.
5
2
Deus hominem, ad similitudinem Dei fecit illum.
Masculum et feminam creavit eos, et benedixit illis :
4
Gigantes autem erant super terram in diebus illis :
postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias homi-
et vocavit nomen eorum Adam, in die quo creati sunt. num, illæque genuerunt, isti sunt potentes a sæculo
5
3
Vixit autem Adam centum triginta annis : et genuit viri famosi. Videns autem Deus quod multa malitia
ad imaginem et similitudinem suam, vocavitque no- hominum esset in terra, et cuncta cogitatio cordis in-
4
men ejus Seth. Et facti sunt dies Adam, postquam tenta esset ad malum omni tempore, 6 pœnituit eum
genuit Seth, octingenti anni : genuitque filios et filias. quod hominum fecisset in terra. Et tactus dolore cor-
7
5
Et factum est omne tempus quod vixit Adam, anni dis intrinsecus, Delebo, inquit, hominem, quem crea-
nongenti triginta, et mortuus est. 6 Vixit quoque Seth vi, a facie terræ, ab homine usque ad animantia, a rep-
centum quinque annis, et genuit Enos. 7 Vixitque Se- tili usque ad volucres cæli : pœnitet enim me fecisse
th, postquam genuit Enos, octingentis septem annis, eos.
genuitque filios et filias. 8 Et facti sunt omnes dies Se- 8
Noë vero invenit gratiam coram Domino. 9 Hæ
th nongentorum duodecim annorum, et mortuus est. sunt generationes Noë : Noë vir justus atque perfectus
9
Vixit vero Enos nonaginta annis, et genuit Cainan. fuit in generationibus suis ; cum Deo ambulavit. 10 Et
10
Post cujus ortum vixit octingentis quindecim annis, genuit tres filios, Sem, Cham et Japheth. 11 Corrup-
et genuit filios et filias. 11 Factique sunt omnes dies ta est autem terra coram Deo, et repleta est iniquitate.
Enos nongenti quinque anni, et mortuus est. 12 Vixit 12 Cumque vidisset Deus terram esse corruptam (om-
quoque Cainan septuaginta annis, et genuit Malaleel. nis quippe caro corruperat viam suam super terram),
13
Et vixit Cainan, postquam genuit Malaleel, octingen- 13 dixit ad Noë : Finis universæ carnis venit coram
tis quadraginta annis, genuitque filios et filias. 14 Et me : repleta est terra iniquitate a facie eorum, et ego
facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni, et disperdam eos cum terra. 14 Fac tibi arcam de lignis
mortuus est. 15 Vixit autem Malaleel sexaginta quin- lævigatis ; mansiunculas in arca facies, et bitumine li-
que annis, et genuit Jared. 16 Et vixit Malaleel, post- nies intrinsecus et extrinsecus. 15 Et sic facies eam : tre-
quam genuit Jared, octingentis triginta annis, et genuit centorum cubitorum erit longitudo arcæ, quinquagin-
filios et filias. 17 Et facti sunt omnes dies Malaleel oc- ta cubitorum latitudo, et triginta cubitorum altitudo
tingenti nonaginta quinque anni, et mortuus est. 18 Vi- illius. 16 Fenestram in arca facies, et in cubito consum-
xitque Jared centum sexaginta duobus annis, et genuit mabis summitatem ejus : ostium autem arcæ pones ex
Henoch. 19 Et vixit Jared, postquam genuit Henoch, latere ; deorsum, cœnacula et tristega facies in ea.
octingentis annis, et genuit filios et filias. 20 Et facti 17 Ecce ego adducam aquas diluvii super terram, ut in-
sunt omnes dies Jared nongenti sexaginta duo anni, et terficiam omnem carnem, in qua spiritus vitæ est sub-
mortuus est. 21 Porro Henoch vixit sexaginta quinque ter cælum : universa quæ in terra sunt, consumentur.
annis, et genuit Mathusalam. 22 Et ambulavit Heno- 18 Ponamque fœdus meum tecum : et ingredieris ar-
ch cum Deo : et vixit, postquam genuit Mathusalam, cam tu et filii tui, uxor tua, et uxores filiorum tuorum
trecentis annis, et genuit filios et filias. 23 Et facti sunt tecum. 19 Et ex cunctis animantibus universæ carnis
omnes dies Henoch trecenti sexaginta quinque anni. bina induces in arcam, ut vivant tecum : masculini se-
24
Ambulavitque cum Deo, et non apparuit : quia tulit xus et feminini. 20 De volucribus juxta genus suum, et
eum Deus. 25 Vixit quoque Mathusala centum octogin- de jumentis in genere suo, et ex omni reptili terræ se-
ta septem annis, et genuit Lamech. 26 Et vixit Mathu- cundum genus suum : bina de omnibus ingredientur
sala, postquam genuit Lamech, septingentis octoginta tecum, ut possint vivere. 21 Tolles igitur tecum ex om-
4 Genesis

nibus escis, quæ mandi possunt, et comportabis apud Recordatus autem Deus Noë, cunctorumque ani-

Noë omnia quæ præceperat illi Deus.


8
te : et erunt tam tibi, quam illis in cibum. 22 Fecit igitur mantium, et omnium jumentorum, quæ erant cum
eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminu-
tæ sunt aquæ. 2 Et clausi sunt fontes abyssi, et cata-
Dixitque Dominus ad eum : Ingredere tu et om-
7 nis domus tua in arcam : te enim vidi justum co-
ram me in generatione hac. 2 Ex omnibus animantibus
ractæ cæli : et prohibitæ sunt pluviæ de cælo. 3 Re-
versæque sunt aquæ de terra euntes et redeuntes : et
cœperunt minui post centum quinquaginta dies. 4 Re-
mundis tolle septena et septena, masculum et femi-
quievitque arca mense septimo, vigesimo septimo die
nam : de animantibus vero immundis duo et duo, ma-
mensis, super montes Armeniæ. 5 At vero aquæ ibant
sculum et feminam. 3 Sed et de volatilibus cæli sep-
et decrescebant usque ad decimum mensem : decimo
tena et septena, masculum et feminam : ut salvetur
enim mense, primo die mensis, apparuerunt cacumi-
semen super faciem universæ terræ. 4 Adhuc enim, et
na montium. 6 Cumque transissent quadraginta dies,
post dies septem ego pluam super terram quadragin-
aperiens Noë fenestram arcæ, quam fecerat, dimisit
ta diebus et quadraginta noctibus : et delebo omnem
corvum, 7 qui egrediebatur, et non revertebatur, donec
substantiam, quam feci, de superficie terræ. 5 Fecit er-
siccarentur aquæ super terram. 8 Emisit quoque co-
go Noë omnia quæ mandaverat ei Dominus. 6 Eratque
lumbam post eum, ut videret si jam cessassent aquæ
sexcentorum annorum quando diluvii aquæ inunda-
super faciem terræ. 9 Quæ cum non invenisset ubi
verunt super terram. 7 Et ingressus est Noë et filii
requiesceret pes ejus, reversa est ad eum in arcam :
ejus, uxor ejus et uxores filiorum ejus cum eo in arcam
aquæ enim erant super universam terram : extendit-
propter aquas diluvii. 8 De animantibus quoque mun-
que manum, et apprehensam intulit in arcam. 10 Ex-
dis et immundis, et de volucribus, et ex omni quod
pectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimi-
movetur super terram, 9 duo et duo ingressa sunt ad
sit columbam ex arca. 11 At illa venit ad eum ad ve-
Noë in arcam, masculus et femina, sicut præceperat
speram, portans ramum olivæ virentibus foliis in ore
Dominus Noë. 10 Cumque transissent septem dies,
suo : intellexit ergo Noë quod cessassent aquæ su-
aquæ diluvii inundaverunt super terram. 11 Anno se-
per terram. 12 Expectavitque nihilominus septem alios
xcentesimo vitæ Noë, mense secundo, septimodecimo
dies : et emisit columbam, quæ non est reversa ul-
die mensis, rupti sunt omnes fontes abyssi magnæ, et
tra ad eum. 13 Igitur sexcentesimo primo anno, primo
cataractæ cæli apertæ sunt : 12 et facta est pluvia su-
mense, prima die mensis, imminutæ sunt aquæ super
per terram quadraginta diebus et quadraginta nocti-
terram : et aperiens Noë tectum arcæ, aspexit, vidit-
bus. 13 In articulo diei illius ingressus est Noë, et Sem,
que quod exsiccata esset superficies terræ. 14 Mense
et Cham, et Japheth filii ejus ; uxor illius, et tres uxores
secundo, septimo et vigesimo die mensis arefacta est
filiorum ejus cum eis in arcam : 14 ipsi et omne animal
terra.
secundum genus suum, universaque jumenta in gene-
15
re suo, et omne quod movetur super terram in genere Locutus est autem Deus ad Noë, dicens : 16 Egre-
suo, cunctumque volatile secundum genus suum, uni- dere de arca, tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum
17
versæ aves, omnesque volucres, 15 ingressæ sunt ad tuorum tecum. Cuncta animantia, quæ sunt apud
Noë in arcam, bina et bina ex omni carne, in qua erat te, ex omni carne, tam in volatilibus quam in bestiis et
spiritus vitæ. 16 Et quæ ingressa sunt, masculus et fe- universis reptilibus, quæ reptant super terram, educ
mina ex omni carne introierunt, sicut præceperat ei tecum, et ingredimini super terram : crescite et multi-
Deus : et inclusit eum Dominus deforis. plicamini super eam. 18 Egressus est ergo Noë, et filii
19
17
Factumque est diluvium quadraginta diebus su- ejus : uxor illius, et uxores filiorum ejus cum eo. Sed
per terram : et multiplicatæ sunt aquæ, et elevaverunt et omnia animantia, jumenta, et reptilia quæ reptant
arcam in sublime a terra. 18 Vehementer enim inunda- super terram, secundum genus suum, egressa sunt de
20
verunt, et omnia repleverunt in superficie terræ : porro arca. Ædificavit autem Noë altare Domino : et tol-
arca ferebatur super aquas. 19
Et aquæ prævaluerunt lens de cunctis pecoribus et volucribus mundis, obtulit
21
nimis super terram : opertique sunt omnes montes ex- holocausta super altare. Odoratusque est Dominus
celsi sub universo cælo. 20
Quindecim cubitis altior odorem suavitatis, et ait : Nequaquam ultra maledi-
fuit aqua super montes, quos operuerat. 21 Consump- cam terræ propter homines : sensus enim et cogitatio
taque est omnis caro quæ movebatur super terram, humani cordis in malum prona sunt ab adolescentia
volucrum, animantium, bestiarum, omniumque rep- sua : non igitur ultra percutiam omnem animam vi-
22
tilium, quæ reptant super terram : universi homines, ventem sicut feci. Cunctis diebus terræ, sementis et
22
et cuncta, in quibus spiraculum vitæ est in terra, messis, frigus et æstus, æstas et hiems, nox et dies non
mortua sunt. 23 Et delevit omnem substantiam quæ requiescent.
erat super terram, ab homine usque ad pecus, tam rep-
Benedixitque Deus Noë et filiis ejus. Et dixit ad
tile quam volucres cæli : et deleta sunt de terra. Re-
mansit autem solus Noë, et qui cum eo erant in arca. 2
9eos : Crescite, et multiplicamini, et replete terram.
Et terror vester ac tremor sit super cuncta anima-
24
Obtinueruntque aquæ terram centum quinquaginta
lia terræ, et super omnes volucres cæli, cum univer-
diebus.
sis quæ moventur super terram : omnes pisces maris
Genesis 5

manui vestræ traditi sunt. 3 Et omne, quod movetur 28


Vixit autem Noë post diluvium trecentis quin-
et vivit, erit vobis in cibum : quasi olera virentia tra- quaginta annis. 29 Et impleti sunt omnes dies ejus
didi vobis omnia. 4 Excepto, quod carnem cum san- nongentorum quinquaginta annorum : et mortuus est.
guine non comedetis. 5 Sanguinem enim animarum
Hæ sunt generationes filiorum Noë, Sem, Cham
vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum :
et de manu hominis, de manu viri, et fratris ejus re- 10
2
et Japheth : natique sunt eis filii post diluvium.
Filii Japheth : Gomer, et Magog, et Madai, et Javan,
quiram animam hominis. 6 Quicumque effuderit hu-
manum sanguinem, fundetur sanguis illius : ad ima- et Thubal, et Mosoch, et Thiras. 3 Porro filii Gomer :
ginem quippe Dei factus est homo. 7 Vos autem cre- Ascenez et Riphath et Thogorma. 4 Filii autem Javan :
scite et multiplicamini, et ingredimini super terram, et Elisa et Tharsis, Cetthim et Dodanim. 5 Ab his di-
implete eam. visæ sunt insulæ gentium in regionibus suis, unus-
8
Hæc quoque dixit Deus ad Noë, et ad filios ejus quisque secundum linguam suam et familias suas in
cum eo : 9 Ecce ego statuam pactum meum vobi- nationibus suis.
6
scum, et cum semine vestro post vos : 10 et ad omnem Filii autem Cham : Chus, et Mesraim, et Phuth,
animam viventem, quæ est vobiscum, tam in volucri- et Chanaan. 7 Filii Chus : Saba, et Hevila, et Sabatha,
bus quam in jumentis et pecudibus terræ cunctis, quæ et Regma, et Sabatacha. Filii Regma : Saba et Dadan.
8
egressa sunt de arca, et universis bestiis terræ. 11 Sta- Porro Chus genuit Nemrod : ipse cœpit esse potens
tuam pactum meum vobiscum, et nequaquam ultra in terra, 9 et erat robustus venator coram Domino. Ob
interficietur omnis caro aquis diluvii, neque erit dein- hoc exivit proverbium : Quasi Nemrod robustus ve-
ceps diluvium dissipans terram. 12 Dixitque Deus : nator coram Domino. 10 Fuit autem principium regni
Hoc signum fœderis quod do inter me et vos, et ad ejus Babylon, et Arach et Achad, et Chalanne, in terra
omnem animam viventem, quæ est vobiscum in gene- Sennaar. 11 De terra illa egressus est Assur, et ædifi-
rationes sempiternas : 13 arcum meum ponam in nu- cavit Niniven, et plateas civitatis, et Chale. 12 Resen
bibus, et erit signum fœderis inter me et inter terram. quoque inter Niniven et Chale : hæc est civitas ma-
14
Cumque obduxero nubibus cælum, apparebit arcus gna. 13 At vero Mesraim genuit Ludim, et Anamim et
meus in nubibus : 15 et recordabor fœderis mei vobi- Laabim, Nephthuim, 14 et Phetrusim, et Chasluim : de
scum, et cum omni anima vivente quæ carnem vege- quibus egressi sunt Philisthiim et Caphtorim. 15 Cha-
tat : et non erunt ultra aquæ diluvii ad delendum uni- naan autem genuit Sidonem primogenitum suum. He-
versam carnem. 16 Eritque arcus in nubibus, et videbo thæum, 16 et Jebusæum, et Amorrhæum, Gergesæum,
17
illum, et recordabor fœderis sempiterni quod pactum Hevæum, et Aracæum : Sinæum, 18 et Aradium,
est inter Deum et omnem animam viventem univer- Samaræum, et Amathæum : et post hæc dissemina-
sæ carnis quæ est super terram. 17 Dixitque Deus ad ti sunt populi Chananæorum. 19 Factique sunt termini
Noë : Hoc erit signum fœderis, quod constitui inter Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam,
me et omnem carnem super terram. donec ingrediaris Sodomam et Gomorrham, et Ada-
18
Erant ergo filii Noë, qui egressi sunt de arca, Sem, mam, et Seboim usque Lesa. 20 Hi sunt filii Cham in
Cham et Japheth : porro Cham ipse est pater Cha- cognationibus, et linguis, et generationibus, terrisque
naan. 19 Tres isti filii sunt Noë : et ab his disseminatum et gentibus suis.
est omne genus hominum super universam terram. 21
De Sem quoque nati sunt, patre omnium filiorum
20
Cœpitque Noë vir agricola exercere terram, et plan- Heber, fratre Japheth majore. 22 Filii Sem : Ælam, et
tavit vineam. 21 Bibensque vinum inebriatus est, et nu- Assur, et Arphaxad, et Lud, et Aram. 23 Filii Aram :
datus in tabernaculo suo. 22 Quod cum vidisset Cham, Us, et Hul, et Gether, et Mes. 24 At vero Arphaxad gen-
pater Chanaan, verenda scilicet patris sui esse nuda- uit Sale, de quo ortus est Heber. 25 Natique sunt Heber
ta, nuntiavit duobus fratribus suis foras. 23 At vero filii duo : nomen uni Phaleg, eo quod in diebus ejus
Sem et Japheth pallium imposuerunt humeris suis, et divisa sit terra : et nomen fratris ejus Jectan. 26 Qui
incedentes retrorsum, operuerunt verenda patris sui : Jectan genuit Elmodad, et Saleph, et Asarmoth, Jare,
faciesque eorum aversæ erant, et patris virilia non vi- 27
et Aduram, et Uzal, et Decla, 28 et Ebal, et Abimaël,
derunt. 24 Evigilans autem Noë ex vino, cum didicisset Saba, 29 et Ophir, et Hevila, et Jobab : omnes isti, filii
quæ fecerat ei filius suus minor, 25 ait : Jectan. 30 Et facta est habitatio eorum de Messa per-
gentibus usque Sephar montem orientalem. 31 Isti filii
Maledictus Chanaan,
Sem secundum cognationes, et linguas, et regiones in
servus servorum erit fratribus suis.
gentibus suis. 32 Hæ familiæ Noë juxta populos et na-
26
Dixitque : tiones suas. Ab his divisæ sunt gentes in terra post
diluvium.
Benedictus Dominus Deus Sem,
sit Chanaan servus ejus. Erat autem terra labii unius, et sermonum eo-
27
Dilatet Deus Japheth, et habitet in
tabernaculis Sem,
11 2
rumdem. Cumque proficiscerentur de oriente,
invenerunt campum in terra Senaar, et habitaverunt in
3
sitque Chanaan servus ejus. eo. Dixitque alter ad proximum suum : Venite, fa-
6 Genesis

ciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque Dixit autem Dominus ad Abram : Egredere de
lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento : 4 et dixe-
runt : Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus
12 terra tua, et de cognatione tua, et de domo pa-
tris tui, et veni in terram quam monstrabo tibi. Fa-2

culmen pertingat ad cælum : et celebremus nomen no- ciamque te in gentem magnam, et benedicam tibi, et
strum antequam dividamur in universas terras. 5 De- magnificabo nomen tuum, erisque benedictus. 3 Bene-
scendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, dicam benedicentibus tibi, et maledicam maledicenti-
quam ædificabant filii Adam, 6 et dixit : Ecce, unus bus tibi, atque in te benedicentur universæ cognatio-
est populus, et unum labium omnibus : cœperuntque nes terræ. 4 Egressus est itaque Abram sicut præcepe-
hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec rat ei Dominus, et ivit cum eo Lot : septuaginta quin-
eas opere compleant. 7 Venite igitur, descendamus, et que annorum erat Abram cum egrederetur de Haran.
5
confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unus- Tulitque Sarai uxorem suam, et Lot filium fratris sui,
quisque vocem proximi sui. 8 Atque ita divisit eos universamque substantiam quam possederant, et ani-
Dominus ex illo loco in universas terras, et cessave- mas quas fecerant in Haran : et egressi sunt ut irent in
runt ædificare civitatem. 9 Et idcirco vocatum est no- terram Chanaan. Cumque venissent in eam, 6 pertran-
men ejus Babel, quia ibi confusum est labium univer- sivit Abram terram usque ad locum Sichem, usque ad
sæ terræ : et inde dispersit eos Dominus super faciem convallem illustrem : Chananæus autem tunc erat in
cunctarum regionum. terra. 7 Apparuit autem Dominus Abram, et dixit ei :
10
Hæ sunt generationes Sem : Sem erat centum an- Semini tuo dabo terram hanc. Qui ædificavit ibi altare
norum quando genuit Arphaxad, biennio post dilu- Domino, qui apparuerat ei. 8 Et inde transgrediens ad
vium. 11 Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, montem, qui erat contra orientem Bethel, tetendit ibi
quingentis annis : et genuit filios et filias. 12 Porro tabernaculum suum, ab occidente habens Bethel, et ab
Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale. oriente Hai : ædificavit quoque ibi altare Domino, et
13
Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecen- invocavit nomen ejus. 9 Perrexitque Abram vadens, et
tis tribus annis : et genuit filios et filias. 14 Sale quo- ultra progrediens ad meridiem.
que vixit triginta annis, et genuit Heber. 15 Vixitque 10
Facta est autem fames in terra : descenditque
Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus an- Abram in Ægyptum, ut peregrinaretur ibi : præval-
nis : et genuit filios et filias. 16 Vixit autem Heber uerat enim fames in terra. 11 Cumque prope esset ut
triginta quatuor annis, et genuit Phaleg. 17 Et vixit ingrederetur Ægyptum, dixit Sarai uxori suæ : Novi
Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta quod pulchra sis mulier : 12 et quod cum viderint te
annis : et genuit filios et filias. 18 Vixit quoque Pha- Ægyptii, dicturi sunt : Uxor ipsius est : et interficient
leg triginta annis, et genuit Reu. 19 Vixitque Phaleg, me, et te reservabunt. 13 Dic ergo, obsecro te, quod
postquam genuit Reu, ducentis novem annis : et gen- soror mea sis : ut bene sit mihi propter te, et vivat ani-
uit filios et filias. 20 Vixit autem Reu triginta duobus ma mea ob gratiam tui. 14 Cum itaque ingressus esset
annis, et genuit Sarug. 21 Vixit quoque Reu, postquam Abram Ægyptum, viderunt Ægyptii mulierem quod
genuit Sarug, ducentis septem annis : et genuit filios esset pulchra nimis. 15 Et nuntiaverunt principes Pha-
et filias. 22 Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit raoni, et laudaverunt eam apud illum : et sublata est
Nachor. 23 Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, mulier in domum Pharaonis. 16 Abram vero bene usi
ducentis annis : et genuit filios et filias. 24 Vixit autem sunt propter illam : fueruntque ei oves et boves et asi-
Nachor viginti novem annis, et genuit Thare. 25 Vixit- ni, et servi et famulæ, et asinæ et cameli. 17 Flagel-
que Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et lavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis, et
novem annis : et genuit filios et filias. 26 Vixitque Tha- domum ejus, propter Sarai uxorem Abram. 18 Vocavit-
re septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et que Pharao Abram, et dixit ei : Quidnam est hoc quod
Aran. fecisti mihi ? quare non indicasti quod uxor tua esset ?
27
Hæ sunt autem generationes Thare : Thare gen- 19
quam ob causam dixisti esse sororem tuam, ut tol-
uit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot. lerem eam mihi in uxorem ? Nunc igitur ecce conjux
28
Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in tua, accipe eam, et vade. 20 Præcepitque Pharao super
terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum. 29 Duxe- Abram viris : et deduxerunt eum, et uxorem illius, et
runt autem Abram et Nachor uxores : nomen uxoris omnia quæ habebat.
Abram, Sarai : et nomen uxoris Nachor, Melcha filia
Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ. 30 Erat autem Ascendit ergo Abram de Ægypto, ipse et uxor
Sarai sterilis, nec habebat liberos. 31 Tulit itaque Thare 13 ejus, et omnia quæ habebat, et Lot cum eo, ad
2
australem plagam. Erat autem dives valde in posses-
Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui,
et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit sione auri et argenti. 3 Reversusque est per iter, quo
eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan : venerat, a meridie in Bethel, usque ad locum ubi prius
veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi. 32 Et fixerat tabernaculum inter Bethel et Hai, 4 in loco alta-
facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, ris quod fecerat prius : et invocavit ibi nomen Domi-
et mortuus est in Haran. ni. 5 Sed et Lot qui erat cum Abram, fuerunt greges
ovium, et armenta, et tabernacula. 6 Nec poterat eos
Genesis 7

capere terra, ut habitarent simul : erat quippe substan- bituminis. Itaque rex Sodomorum, et Gomorrhæ, ter-
tia eorum multa, et nequibant habitare communiter. ga verterunt, cecideruntque ibi : et qui remanserant,
7
Unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram fugerunt ad montem. 11 Tulerunt autem omnem sub-
et Lot. Eo autem tempore Chananæus et Pherezæus stantiam Sodomorum et Gomorrhæ, et universa quæ
habitabant in terra illa. 8 Dixit ergo Abram ad Lot : ad cibum pertinent, et abierunt : 12 necnon et Lot, et
Ne quæso sit jurgium inter me et te, et inter pastores substantiam ejus, filium fratris Abram, qui habitabat
meos et pastores tuos : fratres enim sumus. 9 Ecce in Sodomis.
universa terra coram te est : recede a me, obsecro : si 13
Et ecce unus, qui evaserat, nuntiavit Abram He-
ad sinistram ieris, ego dexteram tenebo : si tu dexte- bræo, qui habitabat in convalle Mambre Amorrhæi,
ram elegeris, ego ad sinistram pergam. 10 Elevatis ita- fratris Escol, et fratris Aner : hi enim pepigerant fœ-
que Lot oculis, vidit omnem circa regionem Jordanis, dus cum Abram. 14 Quod cum audisset Abram, cap-
quæ universa irrigabatur antequam subverteret Domi- tum videlicet Lot fratrem suum, numeravit expeditos
nus Sodomam et Gomorrham, sicut paradisus Domi- vernaculos suos trecentos decem et octo : et persecu-
ni, et sicut Ægyptus venientibus in Segor. 11 Elegitque tus est usque Dan. 15 Et divisis sociis, irruit super eos
sibi Lot regionem circa Jordanem, et recessit ab orien- nocte : percussitque eos, et persecutus est eos usque
te : divisique sunt alterutrum a fratre suo. 12 Abram Hoba, quæ est ad lævam Damasci. 16 Reduxitque om-
habitavit in terra Chanaan ; Lot vero moratus est in nem substantiam, et Lot fratrem suum cum substan-
oppidis, quæ erant circa Jordanem, et habitavit in So- tia illius, mulieres quoque et populum. 17 Egressus est
domis. 13 Homines autem Sodomitæ pessimi erant, et autem rex Sodomorum in occursum ejus postquam re-
peccatores coram Domino nimis. versus est a cæde Chodorlahomor, et regum qui cum
14
Dixitque Dominus ad Abram, postquam divisus eo erant in valle Save, quæ est vallis regis.
est ab eo Lot : Leva oculos tuos et vide a loco, in quo 18
At vero Melchisedech rex Salem, proferens panem
nunc es, ad aquilonem et meridiem, ad orientem et et vinum, erat enim sacerdos Dei altissimi, 19 bene-
occidentem. 15 Omnem terram, quam conspicis, tibi dixit ei, et ait : Benedictus Abram Deo excelso, qui
dabo, et semini tuo usque in sempiternum. 16 Faciam- creavit cælum et terram : 20 et benedictus Deus excel-
que semen tuum sicut pulverem terræ : si quis potest sus, quo protegente, hostes in manibus tuis sunt. Et
hominum numerare pulverem terræ, semen quoque dedit ei decimas ex omnibus. 21 Dixit autem rex Sodo-
tuum numerare poterit. 17 Surge, et perambula ter- morum ad Abram : Da mihi animas, cetera tolle tibi.
ram in longitudine et in latitudine sua : quia tibi da- 22
Qui respondit ei : Levo manum meam ad Dominum
turus sum eam. 18 Movens igitur tabernaculum suum Deum excelsum possessorem cæli et terræ, 23 quod a
Abram, venit, et habitavit juxta convallem Mambre, filo subtegminis usque ad corigiam caligæ, non acci-
quæ est in Hebron : ædificavitque ibi altare Domino. piam ex omnibus quæ tua sunt, ne dicas : Ego ditavi
Abram : 24 exceptis his, quæ comederunt juvenes, et
Factum est autem in illo tempore, ut Amraphel partibus virorum, qui venerunt mecum, Aner, Escol et
14 rex Senaar, et Arioch rex Ponti, et Chodorlaho- Mambre : isti accipient partes suas.
mor rex Elamitarum, et Thadal rex gentium 2 inirent
bellum contra Bara regem Sodomorum, et contra Ber- His itaque transactis, factus est sermo Domini
sa regem Gomorrhæ, et contra Sennaab regem Ada- 15 ad Abram per visionem dicens : Noli timere,
mæ, et contra Semeber regem Seboim, contraque re- Abram : ego protector tuus sum, et merces tua magna
gem Balæ, ipsa est Segor. 3 Omnes hi convenerunt in nimis. 2 Dixitque Abram : Domine Deus, quid dabis
vallem Silvestrem, quæ nunc est mare salis. 4 Duode- mihi ? ego vadam absque liberis, et filius procurato-
cim enim annis servierunt Chodorlahomor, et tertio- ris domus meæ iste Damascus Eliezer. 3 Addiditque
decimo anno recesserunt ab eo. 5 Igitur quartodecimo Abram : Mihi autem non dedisti semen, et ecce ver-
anno venit Chodorlahomor, et reges qui erant cum eo : naculus meus, hæres meus erit. 4 Statimque sermo
percusseruntque Raphaim in Astarothcarnaim, et Zu- Domini factus est ad eum, dicens : Non erit hic hæres
zim cum eis, et Emim in Save Cariathaim, 6 et Chor- tuus, sed qui egredietur de utero tuo, ipsum habebis
ræos in montibus Seir, usque ad Campestria Pharan, hæredem. 5 Eduxitque eum foras, et ait illi : Suscipe
quæ est in solitudine. 7 Reversique sunt, et venerunt cælum, et numera stellas, si potes. Et dixit ei : Sic
ad fontem Misphat, ipsa est Cades : et percusserunt erit semen tuum. 6 Credidit Abram Deo, et reputatum
omnem regionem Amalecitarum, et Amorrhæum, qui est illi ad justitiam. 7 Dixitque ad eum : Ego Domi-
habitabat in Asasonthamar. 8 Et egressi sunt rex So- nus qui eduxi te de Ur Chaldæorum ut darem tibi ter-
domorum, et rex Gomorrhæ, rexque Adamæ, et rex ram istam, et possideres eam. 8 At ille ait : Domine
Seboim, necnon et rex Balæ, quæ est Segor : et di- Deus, unde scire possum quod possessurus sim eam ?
rexerunt aciem contra eos in valle Silvestri : 9 scilicet 9 Et respondens Dominus : Sume, inquit, mihi vac-
adversus Chodorlahomor regem Elamitarum, et Tha- cam triennem, et capram trimam, et arietem annorum
dal regem Gentium, et Amraphel regem Sennaar, et trium, turturem quoque et columbam. 10 Qui tollens
Arioch regem Ponti : quatuor reges adversus quin- universa hæc, divisit ea per medium, et utrasque par-
que. 10 Vallis autem Silvestris habebat puteos multos tes contra se altrinsecus posuit ; aves autem non di-
8 Genesis

visit. 11 Descenderuntque volucres super cadavera, et Postquam vero nonaginta et novem annorum es-
abigebat eas Abram. 12 Cumque sol occumberet, sopor
irruit super Abram, et horror magnus et tenebrosus
17 se cœperat, apparuit ei Dominus, dixitque ad
eum : Ego Deus omnipotens : ambula coram me, et
invasit eum. 13 Dictumque est ad eum : Scito præ- esto perfectus. 2 Ponamque fœdus meum inter me
noscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in et te, et multiplicabo te vehementer nimis. 3 Cecidit
terra non sua, et subjicient eos servituti, et affligent Abram pronus in faciem. 4 Dixitque ei Deus : Ego
quadringentis annis. 14 Verumtamen gentem, cui ser- sum, et pactum meum tecum, erisque pater multarum
vituri sunt, ego judicabo : et post hæc egredientur cum gentium. 5 Nec ultra vocabitur nomen tuum Abram,
magna substantia. 15 Tu autem ibis ad patres tuos in sed appellaberis Abraham : quia patrem multarum
pace, sepultus in senectute bona. 16 Generatione autem gentium constitui te. 6 Faciamque te crescere vehe-
quarta revertentur huc : necdum enim completæ sunt mentissime, et ponam te in gentibus, regesque ex te
iniquitates Amorrhæorum usque ad præsens tempus. egredientur. 7 Et statuam pactum meum inter me et
17
Cum ergo occubuisset sol, facta est caligo tenebrosa, te, et inter semen tuum post te in generationibus suis,
et apparuit clibanus fumans, et lampas ignis transiens fœdere sempiterno : ut sim Deus tuus, et seminis tui
inter divisiones illas. 18 In illo die pepigit Dominus fœ- post te. 8 Daboque tibi et semini tuo terram peregrina-
dus cum Abram, dicens : Semini tuo dabo terram hanc tionis tuæ, omnem terram Chanaan in possessionem
a fluvio Ægypti usque ad fluvium magnum Euphra- æternam, eroque Deus eorum.
ten, 19 Cinæos, et Cenezæos, Cedmonæos, 20 et Hethæ- 9
Dixit iterum Deus ad Abraham : Et tu ergo custo-
os, et Pherezæos, Raphaim quoque, 21 et Amorrhæos, dies pactum meum, et semen tuum post te in genera-
et Chananæos, et Gergesæos, et Jebusæos. tionibus suis. 10 Hoc est pactum meum quod observa-
Igitur Sarai, uxor Abram, non genuerat liberos : bitis inter me et vos, et semen tuum post te : circum-
16
2
sed habens ancillam ægyptiam nomine Agar,
dixit marito suo : Ecce, conclusit me Dominus, ne
cidetur ex vobis omne masculinum : 11 et circumci-
detis carnem præputii vestri, ut sit in signum fœderis
parerem. Ingredere ad ancillam meam, si forte sal- inter me et vos. 12 Infans octo dierum circumcidetur
tem ex illa suscipiam filios. Cumque ille acquiesceret in vobis, omne masculinum in generationibus vestris :
deprecanti, 3 tulit Agar ægyptiam ancillam suam post tam vernaculus, quam emptitius circumcidetur, et qui-
annos decem quam habitare cœperant in terra Cha- cumque non fuerit de stirpe vestra : 13 eritque pactum
naan : et dedit eam viro suo uxorem. 4 Qui ingres- meum in carne vestra in fœdus æternum. 14 Mascu-
sus est ad eam. At illa concepisse se videns, despexit lus, cujus præputii caro circumcisa non fuerit, dele-
dominam suam. 5 Dixitque Sarai ad Abram : Inique bitur anima illa de populo suo : quia pactum meum
agis contra me : ego dedi ancillam meam in sinum irritum fecit.
tuum, quæ videns quod conceperit, despectui me ha- 15
Dixit quoque Deus ad Abraham : Sarai uxorem
bet : judicet Dominus inter me et te. 6 Cui respondens tuam non vocabis Sarai, sed Saram. 16 Et benedicam
Abram : Ecce, ait, ancilla tua in manu tua est, utere ei, et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum :
ea ut libet. Affligente igitur eam Sarai, fugam iniit. eritque in nationes, et reges populorum orientur ex eo.
7
Cumque invenisset eam angelus Domini juxta fon- 17
Cecidit Abraham in faciem suam, et risit, dicens in
tem aquæ in solitudine, qui est in via Sur in deserto, corde suo : Putasne centenario nascetur filius ? et Sara
8
dixit ad illam : Agar ancilla Sarai, unde venis ? et nonagenaria pariet ? 18 Dixitque ad Deum : Utinam
quo vadis ? Quæ respondit : A facie Sarai dominæ Ismaël vivat coram te. 19 Et ait Deus ad Abraham : Sa-
meæ ego fugio. 9 Dixitque ei angelus Domini : Rever- ra uxor tua pariet tibi filium, vocabisque nomen ejus
tere ad dominam tuam, et humiliare sub manu illius. Isaac, et constituam pactum meum illi in fœdus sem-
10
Et rursum : Multiplicans, inquit, multiplicabo se- piternum, et semini ejus post eum. 20 Super Ismaël
men tuum, et non numerabitur præ multitudine. 11 Ac quoque exaudivi te : ecce, benedicam ei, et augebo, et
deinceps : Ecce, ait, concepisti, et paries filium : voca- multiplicabo eum valde : duodecim duces generabit,
bisque nomen ejus Ismaël, eo quod audierit Dominus et faciam illum in gentem magnam. 21 Pactum vero
afflictionem tuam. 12 Hic erit ferus homo : manus ejus meum statuam ad Isaac, quem pariet tibi Sara tempo-
contra omnes, et manus omnium contra eum : et e re isto in anno altero. 22 Cumque finitus esset sermo
regione universorum fratrum suorum figet tabernacu- loquentis cum eo, ascendit Deus ab Abraham.
la. 13 Vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad 23
Tulit autem Abraham Ismaël filium suum, et om-
eam : Tu Deus qui vidisti me. Dixit enim : Profecto
nes vernaculos domus suæ, universosque quos eme-
hic vidi posteriora videntis me. 14 Propterea appella-
rat, cunctos mares ex omnibus viris domus suæ : et
vit puteum illum Puteum viventis et videntis me. Ipse
circumcidit carnem præputii eorum statim in ipsa die,
est inter Cades et Barad. 15 Peperitque Agar Abræ fi-
sicut præceperat ei Deus. 24 Abraham nonaginta et
lium : qui vocavit nomen ejus Ismaël. 16 Octoginta
novem erat annorum quando circumcidit carnem præ-
et sex annorum erat Abram quando peperit ei Agar
putii sui. 25 Et Ismaël filius tredecim annos impleverat
Ismaëlem.
tempore circumcisionis suæ. 26 Eadem die circumcisus
est Abraham et Ismaël filius ejus : 27 et omnes viri do-
Genesis 9

mus illius, tam vernaculi, quam emptitii et alienigenæ facies judicium hoc. 26 Dixitque Dominus ad eum :
pariter circumcisi sunt. Si invenero Sodomis quinquaginta justos in medio ci-
vitatis, dimittam omni loco propter eos. 27 Respon-
Apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre densque Abraham, ait : Quia semel cœpi, loquar ad
18 sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore Dominum meum, cum sim pulvis et cinis. 28 Quid si
diei. 2 Cumque elevasset oculos, apparuerunt ei tres minus quinquaginta justis quinque fuerint ? delebis,
viri stantes prope eum : quos cum vidisset, cucurrit propter quadraginta quinque, universam urbem ? Et
in occursum eorum de ostio tabernaculi, et adoravit ait : Non delebo, si invenero ibi quadraginta quinque.
in terram. 3 Et dixit : Domine, si inveni gratiam in 29 Rursumque locutus est ad eum : Sin autem qua-
oculis tuis, ne transeas servum tuum : 4 sed afferam draginta ibi inventi fuerint, quid facies ? Ait : Non
pauxillum aquæ, et lavate pedes vestros, et requiescite percutiam propter quadraginta. 30 Ne quæso, inquit,
sub arbore. 5 Ponamque buccellam panis, et confortate indigneris, Domine, si loquar : quid si ibi inventi fue-
cor vestrum : postea transibitis : idcirco enim declina- rint triginta ? Respondit : Non faciam, si invenero ibi
stis ad servum vestrum. Qui dixerunt : Fac ut locutus triginta. 31 Quia semel, ait, cœpi loquar ad Dominum
es. 6 Festinavit Abraham in tabernaculum ad Saram, meum : quid si ibi inventi fuerint viginti ? Ait : Non
dixitque ei : Accelera, tria sata similæ commisce, et interficiam propter viginti. 32 Obsecro, inquit, ne ira-
fac subcinericios panes. 7 Ipse vero ad armentum cu- scaris, Domine, si loquar adhuc semel : quid si inventi
currit, et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum, fuerint ibi decem ? Et dixit : Non delebo propter de-
deditque puero : qui festinavit et coxit illum. 8 Tu- cem. 33 Abiitque Dominus, postquam cessavit loqui ad
lit quoque butyrum et lac, et vitulum quem coxerat, et Abraham : et ille reversus est in locum suum.
posuit coram eis : ipse vero stabat juxta eos sub arbore.
9
Cumque comedissent, dixerunt ad eum : Ubi est Veneruntque duo angeli Sodomam vespere, et
Sara uxor tua ? Ille respondit : Ecce in tabernaculo est.
10 set
19
eos,
sedente Lot in foribus civitatis. Qui cum vidis-
surrexit, et ivit obviam eis : adoravitque pro-
Cui dixit : Revertens veniam ad te tempore isto, vita
2
comite, et habebit filium Sara uxor tua. Quo audito, nus in terram, et dixit : Obsecro, domini, declinate in
11
Sara risit post ostium tabernaculi. Erant autem am- domum pueri vestri, et manete ibi : lavate pedes ve-
bo senes, provectæque ætatis, et desierant Saræ fieri stros, et mane proficiscemini in viam vestram. Qui di-
12
muliebria. Quæ risit occulte dicens : Postquam con- xerunt : Minime, sed in platea manebimus. 3 Compulit
senui, et dominus meus vetulus est, voluptati operam illos oppido ut diverterent ad eum : ingressisque do-
dabo ? 13 Dixit autem Dominus ad Abraham : Qua- mum illius fecit convivium, et coxit azyma, et comede-
re risit Sara, dicens : Num vere paritura sum anus ? runt. 4 Prius autem quam irent cubitum, viri civitatis
14
Numquid Deo quidquam est difficile ? juxta condic- vallaverunt domum a puero usque ad senem, omnis
tum revertar ad te hoc eodem tempore, vita comite, et populus simul. 5 Vocaveruntque Lot, et dixerunt ei :
habebit Sara filium. 15 Negabit Sara, dicens : Non risi, Ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte ? educ illos
timore perterrita. Dominus autem : Non est, inquit, huc, ut cognoscamus eos. 6 Egressus ad eos Lot, post
ita : sed risisti. tergum occludens ostium, ait : 7 Nolite, quæso, fra-
8
16
Cum ergo surrexissent inde viri, direxerunt ocu- tres mei, nolite malum hoc facere. Habeo duas filias,
los contra Sodomam : et Abraham simul gradiebatur, quæ necdum cognoverunt virum : educam eas ad vos,
deducens eos. 17 Dixitque Dominus : Num celare pote- et abutimini eis sicut vobis placuerit, dummodo viris
ro Abraham quæ gesturus sum : 18 cum futurus sit in istis nihil mali faciatis, quia ingressi sunt sub umbra
9
gentem magnam, ac robustissimam, et benedicendæ culminis mei. At illi dixerunt : Recede illuc. Et rur-
sint in illo omnes nationes terræ ? 19 Scio enim quod sus : Ingressus es, inquiunt, ut advena ; numquid ut
præcepturus sit filiis suis, et domui suæ post se ut cu- judices ? te ergo ipsum magis quam hos affligemus.
stodiant viam Domini, et faciant judicium et justitiam : Vimque faciebant Lot vehementissime : jamque prope
10
ut adducat Dominus propter Abraham omnia quæ lo- erat ut effringerent fores. Et ecce miserunt manum
cutus est ad eum. 20
Dixit itaque Dominus : Clamor viri, et introduxerunt ad se Lot, clauseruntque ostium :
11
Sodomorum et Gomorrhæ multiplicatus est, et pecca- et eos, qui foris erant, percusserunt cæcitate a mini-
tum eorum aggravatum est nimis. 21
Descendam, et mo usque ad maximum, ita ut ostium invenire non
12
videbo utrum clamorem qui venit ad me, opere com- possent. Dixerunt autem ad Lot : Habes hic quem-
22
pleverint ; an non est ita, ut sciam. Converteruntque piam tuorum ? generum, aut filios, aut filias, omnes,
13
se inde, et abierunt Sodomam : Abraham vero adhuc qui tui sunt, educ de urbe hac : delebimus enim
23
stabat coram Domino. Et appropinquans ait : Num- locum istum, eo quod increverit clamor eorum coram
14
quid perdes justum cum impio ? 24 si fuerint quin- Domino, qui misit nos ut perdamus illos. Egressus
quaginta justi in civitate, peribunt simul ? et non par- itaque Lot, locutus est ad generos suos qui accepturi
ces loco illi propter quinquaginta justos, si fuerint in erant filias ejus, et dixit : Surgite, egredimini de loco
eo ? 25 Absit a te ut rem hanc facias, et occidas ju- isto : quia delebit Dominus civitatem hanc. Et visus
stum cum impio, fiatque justus sicut impius, non est est eis quasi ludens loqui.
15
hoc tuum : qui judicas omnem terram, nequaquam Cumque esset mane, cogebant eum angeli, dicen-
10 Genesis

tes : Surge, tolle uxorem tuam, et duas filias quas ha- Profectus inde Abraham in terram australem,
bes : ne et tu pariter pereas in scelere civitatis. 16 Dissi-
mulante illo, apprehenderunt manum ejus, et manum
20 habitavit inter Cades et Sur : et peregrinatus est
2
in Geraris. Dixitque de Sara uxore suo : Soror mea
uxoris, ac duarum filiarum ejus, eo quod parceret Do- est. Misit ergo Abimelech rex Geraræ, et tulit eam.
minus illi. 17 Eduxeruntque eum, et posuerunt extra 3
Venit autem Deus ad Abimelech per somnium nocte,
civitatem : ibique locuti sunt ad eum, dicentes : Salva et ait illi : En morieris propter mulierem quam tuli-
animam tuam : noli respicere post tergum, nec stes in sti : habet enim virum. 4 Abimelech vero non tetigerat
omni circa regione : sed in monte salvum te fac, ne et eam, et ait : Domine, num gentem ignorantem et ju-
tu simul pereas. 18 Dixitque Lot ad eos : Quæso, do- stam interficies ? 5 nonne ipse dixit mihi : Soror mea
mine mi, 19 quia invenit servus tuus gratiam coram te, est : et ipsa ait : Frater meus est ? In simplicitate cordis
et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti me- mei, et munditia manuum mearum feci hoc. 6 Dixitque
cum, ut salvares animam meam, nec possum in monte ad eum Deus : Et ego scio quod simplici corde feceris :
salvari, ne forte apprehendat me malum, et moriar : et ideo custodivi te ne peccares in me, et non dimisi ut
20
est civitas hæc juxta, ad quam possum fugere, parva, tangeres eam. 7 Nunc ergo redde viro suo uxorem,
et salvabor in ea : numquid non modica est, et vivet quia propheta est : et orabit pro te, et vives : si au-
anima mea ? 21 Dixitque ad eum : Ecce etiam in hoc tem nolueris reddere, scito quod morte morieris tu, et
suscepi preces tuas, ut non subvertam urbem pro qua omnia quæ tua sunt. 8 Statimque de nocte consurgens
locutus es. 22 Festina, et salvare ibi : quia non potero Abimelech, vocavit omnes servos suos : et locutus est
facere quidquam donec ingrediaris illuc. Idcirco voca- universa verba hæc in auribus eorum, timueruntque
tum est nomen urbis illius Segor. 23 Sol egressus est omnes viri valde. 9 Vocavit autem Abimelech etiam
super terram, et Lot ingressus est Segor. 24 Igitur Do- Abraham, et dixit ei : Quid fecisti nobis ? quid pecca-
minus pluit super Sodomam et Gomorrham sulphur vimus in te, quia induxisti super me et super regnum
et ignem a Domino de cælo : 25 et subvertit civita- meum peccatum grande ? quæ non debuisti facere,
tes has, et omnem circa regionem, universos habitato- fecisti nobis. 10 Rursumque expostulans, ait : Quid vi-
res urbium, et cuncta terræ virentia. 26 Respiciensque disti, ut hoc faceres ? 11 Respondit Abraham : Cogitavi
uxor ejus post se, versa est in statuam salis. 27 Abra- mecum, dicens : Forsitan non est timor Dei in loco
ham autem consurgens mane, ubi steterat prius cum isto : et interficient me propter uxorem meam : 12 alias
Domino, 28 intuitus est Sodomam et Gomorrham, et autem et vere soror mea est, filia patris mei, et non filia
universam terram regionis illius : viditque ascenden- matris meæ, et duxi eam in uxorem. 13 Postquam au-
tem favillam de terra quasi fornacis fumum. 29 Cum tem eduxit me Deus de domo patris mei, dixi ad eam :
enim subverteret Deus civitates regionis illius, recor- Hanc misericordiam facies mecum : in omni loco, ad
datus Abrahæ, liberavit Lot de subversione urbium in quem ingrediemur, dices quod frater tuus sim. 14 Tulit
quibus habitaverat. igitur Abimelech oves et boves, et servos et ancillas, et
30
Ascenditque Lot de Segor, et mansit in monte, dedit Abraham : reddiditque illi Saram uxorem suam,
15
duæ quoque filiæ ejus cum eo (timuerat enim manere et ait : Terra coram vobis est, ubicumque tibi pla-
in Segor) et mansit in spelunca ipse, et duæ filiæ ejus cuerit habita. 16 Saræ autem dixit : Ecce mille argen-
cum eo. 31 Dixitque major ad minorem : Pater noster teos dedi fratri tuo, hoc erit tibi in velamen oculorum
senex est, et nullus virorum remansit in terra, qui pos- ad omnes qui tecum sunt, et quocumque perrexeris :
sit ingredi ad nos juxta morem universæ terræ. 32 Ve- mementoque te deprehensam. 17 Orante autem Abra-
ni, inebriemus eum vino, dormiamusque cum eo, ut ham, sanavit Deus Abimelech et uxorem, ancillasque
servare possimus ex patre nostro semen. 33 Dederunt ejus, et pepererunt : 18 concluserat enim Dominus om-
itaque patri suo bibere vinum nocte illa. Et ingressa nem vulvam domus Abimelech propter Saram uxorem
est major, dormivitque cum patre ; at ille non sensit, Abrahæ.
nec quando accubuit filia, nec quando surrexit. 34 Alte-
Visitavit autem Dominus Saram, sicut promise-
ra quoque die dixit major ad minorem : Ecce dormivi
heri cum patre meo, demus ei bibere vinum etiam hac 21 2
rat : et implevit quæ locutus est. Concepitque
et peperit filium in senectute sua, tempore quo prædi-
nocte, et dormies cum eo, ut salvemus semen de patre
nostro. 35 Dederunt etiam et illa nocte patri suo bibere xerat ei Deus. 3 Vocavitque Abraham nomen filii sui,
vinum, ingressaque minor filia, dormivit cum eo : et quem genuit ei Sara, Isaac : 4 et circumcidit eum octa-
ne tunc quidem sensit quando concubuerit, vel quan- vo die, sicut præceperat ei Deus, 5 cum centum esset
do illa surrexerit. 36 Conceperunt ergo duæ filiæ Lot annorum : hac quippe ætate patris, natus est Isaac.
6
de patre suo. 37 Peperitque major filium, et vocavit no- Dixitque Sara : Risum fecit mihi Deus : quicumque
men ejus Moab : ipse est pater Moabitarum usque in audierit, corridebit mihi. 7 Rursumque ait : Quis au-
præsentem diem. 38 Minor quoque peperit filium, et diturus crederet Abraham quod Sara lactaret filium,
vocavit nomen ejus Ammon, id est, Filius populi mei : quem peperit et jam seni ? 8 Crevit igitur puer, et ab-
ipse est pater Ammonitarum usque hodie. lactatus est : fecitque Abraham grande convivium in
die ablactationis ejus.
9
Cumque vidisset Sara filium Agar Ægyptiæ luden-
Genesis 11

tem cum Isaac filio suo, dixit ad Abraham : 10 Ejice an- que concidisset ligna in holocaustum, abiit ad locum
cillam hanc, et filium ejus : non enim erit hæres filius quem præceperat ei Deus. 4 Die autem tertio, eleva-
ancillæ cum filio meo Isaac. 11 Dure accepit hoc Abra- tis oculis, vidit locum procul : 5 dixitque ad pueros
ham pro filio suo. 12 Cui dixit Deus : Non tibi videa- suos : Expectate hic cum asino : ego et puer illuc us-
tur asperum super puero, et super ancilla tua : omnia que properantes, postquam adoraverimus, revertemur
quæ dixerit tibi Sara, audi vocem ejus : quia in Isaac ad vos. 6 Tulit quoque ligna holocausti, et imposuit su-
vocabitur tibi semen. 13 Sed et filium ancillæ faciam in per Isaac filium suum : ipse vero portabat in manibus
gentem magnam, quia semen tuum est. 14 Surrexit ita- ignem et gladium. Cumque duo pergerent simul, 7 di-
que Abraham mane, et tollens panem et utrem aquæ, xit Isaac patri suo : Pater mi. At ille respondit : Quid
imposuit scapulæ ejus, tradiditque puerum, et dimisit vis, fili ? Ecce, inquit, ignis et ligna : ubi est victima
eam. Quæ cum abiisset, errabat in solitudine Bersa- holocausti ? 8 Dixit autem Abraham : Deus providebit
bee. 15 Cumque consumpta esset aqua in utre, abjecit sibi victimam holocausti, fili mi. Pergebant ergo pari-
puerum subter unam arborum, quæ ibi erant. 16 Et ter. 9 Et venerunt ad locum quem ostenderat ei Deus,
abiit, seditque e regione procul quantum potest arcus in quo ædificavit altare, et desuper ligna composuit ;
jacere : dixit enim : Non videbo morientem puerum : cumque alligasset Isaac filium suum, posuit eum in
et sedens contra, levavit vocem suam et flevit. 17 Ex- altare super struem lignorum. 10 Extenditque manum,
audivit autem Deus vocem pueri : vocavitque angelus et arripuit gladium, ut immolaret filium suum. 11 Et
Dei Agar de cælo, dicens : Quid agis Agar ? noli time- ecce angelus Domini de cælo clamavit, dicens : Abra-
re : exaudivit enim Deus vocem pueri de loco in quo ham, Abraham. Qui respondit : Adsum. 12 Dixitque
est. 18 Surge, tolle puerum, et tene manum illius : quia ei : Non extendas manum tuam super puerum, neque
in gentem magnam faciam eum. 19 Aperuitque oculos facias illi quidquam : nunc cognovi quod times Deum,
ejus Deus : quæ videns puteum aquæ, abiit, et imple- et non pepercisti unigenito filio tuo propter me. 13 Le-
vit utrem, deditque puero bibere. 20 Et fuit cum eo : vavit Abraham oculos suos, viditque post tergum arie-
qui crevit, et moratus est in solitudine, factusque est tem inter vepres hærentem cornibus, quem assumens
juvenis sagittarius. 21 Habitavitque in deserto Pharan, obtulit holocaustum pro filio. 14 Appellavitque nomen
et accepit illi mater sua uxorem de terra Ægypti. loci illius, Dominus videt. Unde usque hodie dicitur :
22
Eodem tempore dixit Abimelech, et Phicol prin- In monte Dominus videbit.
15
ceps exercitus ejus, ad Abraham : Deus tecum est in Vocavit autem angelus Domini Abraham secundo
universis quæ agis. 23 Jura ergo per Deum, ne noceas de cælo, dicens : 16 Per memetipsum juravi, dicit Do-
mihi, et posteris meis, stirpique meæ : sed juxta mise- minus : quia fecisti hanc rem, et non pepercisti filio
ricordiam, quam feci tibi, facies mihi, et terræ in qua tuo unigenito propter me : 17 benedicam tibi, et mul-
versatus es advena. 24 Dixitque Abraham : Ego jura- tiplicabo semen tuum sicut stellas cæli, et velut are-
bo. 25 Et increpavit Abimelech propter puteum aquæ nam quæ est in littore maris : possidebit semen tuum
quem vi abstulerunt servi ejus. 26 Responditque Abi- portas inimicorum suorum, 18 et benedicentur in se-
melech : Nescivi quis fecerit hanc rem : sed et tu non mine tuo omnes gentes terræ, quia obedisti voci meæ.
19
indicasti mihi, et ego non audivi præter hodie. 27 Tu- Reversus est Abraham ad pueros suos, abieruntque
lit itaque Abraham oves et boves, et dedit Abimelech : Bersabee simul, et habitavit ibi.
percusseruntque ambo fœdus. 28 Et statuit Abraham 20
His ita gestis, nuntiatum est Abrahæ quod Mel-
septem agnas gregis seorsum. 29 Cui dixit Abimelech : cha quoque genuisset filios Nachor fratri suo : 21 Hus
Quid sibi volunt septem agnæ istæ, quas stare fecisti primogenitum, et Buz fratrem ejus, et Camuel patrem
seorsum ? 30 At ille : Septem, inquit, agnas accipies Syrorum, 22 et Cased, et Azau, Pheldas quoque et Jed-
de manu mea : ut sint mihi in testimonium, quoniam laph, 23 ac Bathuel, de quo nata est Rebecca : octo istos
ego fodi puteum istum. 31 Idcirco vocatus est locus ille genuit Melcha, Nachor fratri Abrahæ. 24 Concubina
Bersabee : quia ibi uterque juravit. 32 Et inierunt fœdus vero illius, nomine Roma, peperit Tabee, et Gaham, et
pro puteo juramenti. 33 Surrexit autem Abimelech, et Thahas, et Maacha.
Phicol princeps exercitus ejus, reversique sunt in ter-
Vixit autem Sara centum viginti septem annis.
ram Palæstinorum. Abraham vero plantavit nemus in
Bersabee, et invocavit ibi nomen Domini Dei æterni.
34
23 2
Et mortua est in civitate Arbee, quæ est He-
bron, in terra Chanaan : venitque Abraham ut plange-
Et fuit colonus terræ Palæstinorum diebus multis.
ret et fleret eam. 3 Cumque surrexisset ab officio fune-
Quæ postquam gesta sunt, tentavit Deus Abra- ris, locutus est ad filios Heth, dicens : 4 Advena sum
22 ham, et dixit ad eum : Abraham, Abraham. At
2
ille respondit : Adsum. Ait illi : Tolle filium tuum
et peregrinus apud vos : date mihi jus sepulchri vobi-
scum, ut sepeliam mortuum meum. 5 Responderunt
unigenitum, quem diligis, Isaac, et vade in terram vi- filii Heth, dicentes : 6 Audi nos, domine : princeps
sionis, atque ibi offeres eum in holocaustum super Dei es apud nos : in electis sepulchris nostris sepeli
unum montium quem monstravero tibi. 3 Igitur Abra- mortuum tuum, nullusque te prohibere poterit quin
ham de nocte consurgens, stravit asinum suum, du- in monumento ejus sepelias mortuum tuum. 7 Surre-
cens secum duos juvenes, et Isaac filium suum : cum- xit Abraham, et adoravit populum terræ, filios videli-
12 Genesis

cet Heth : 8 dixitque ad eos : Si placet animæ vestræ extra oppidum juxta puteum aquæ vespere, tempore
ut sepeliam mortuum meum, audite me, et intercedite quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam, di-
pro me apud Ephron filium Seor : 9 ut det mihi spe- xit : 12 Domine Deus domini mei Abraham, occurre,
luncam duplicem, quam habet in extrema parte agri obsecro, mihi hodie, et fac misericordiam cum domi-
sui : pecunia digna tradat eam mihi coram vobis in no meo Abraham. 13 Ecce ego sto prope fontem aquæ,
possessionem sepulchri. 10 Habitabat autem Ephron in et filiæ habitatorum hujus civitatis egredientur ad hau-
medio filiorum Heth. Responditque Ephron ad Abra- riendam aquam. 14 Igitur puella, cui ego dixero : Incli-
ham, cunctis audientibus qui ingrediebantur portam na hydriam tuam ut bibam : et illa responderit : Bibe,
civitatis illius, dicens : 11 Nequaquam ita fiat, domi- quin et camelis tuis dabo potum : ipsa est quam præ-
ne mi, sed tu magis ausculta quod loquor. Agrum parasti servo tuo Isaac : et per hoc intelligam quod
trado tibi, et speluncam quæ in eo est, præsentibus feceris misericordiam cum domino meo. 15 Necdum
filiis populi mei ; sepeli mortuum tuum. 12 Adora- intra se verba compleverat, et ecce Rebecca egredie-
vit Abraham coram populo terræ. 13 Et locutus est ad batur, filia Bathuel, filii Melchæ uxoris Nachor fratris
Ephron circumstante plebe : Quæso ut audias me : Abraham, habens hydriam in scapula sua : 16 puella
dabo pecuniam pro agro : suscipe eam, et sic sepe- decora nimis, virgoque pulcherrima, et incognita vi-
liam mortuum meum in eo. 14 Responditque Ephron : ro : descenderat autem ad fontem, et impleverat hy-
15
Domine mi, audi me : terra, quam postulas, qua- driam, ac revertebatur. 17 Occurritque ei servus, et ait :
dringentis siclis argenti valet : istud est pretium inter Pauxillum aquæ mihi ad bibendum præbe de hydria
me et te : sed quantum est hoc ? sepeli mortuum tua. 18 Quæ respondit : Bibe, domine mi : celeriter-
tuum. 16 Quod cum audisset Abraham, appendit pe- que deposuit hydriam super ulnam suam, et dedit ei
cuniam, quam Ephron postulaverat, audientibus filiis potum. 19 Cumque ille bibisset, adjecit : Quin et ca-
Heth, quadringentos siclos argenti probatæ monetæ melis tuis hauriam aquam, donec cuncti bibant. 20 Ef-
publicæ. 17 Confirmatusque est ager quondam Eph- fundensque hydriam in canalibus, recurrit ad puteum
ronis, in quo erat spelunca duplex, respiciens Mam- ut hauriret aquam : et haustam omnibus camelis de-
bre, tam ipse, quam spelunca, et omnes arbores ejus dit. 21 Ipse autem contemplabatur eam tacitus, scire
in cunctis terminis ejus per circuitum, 18 Abrahæ in volens utrum prosperum iter suum fecisset Dominus,
possessionem, videntibus filiis Heth, et cunctis qui in- an non. 22 Postquam autem biberunt cameli, protu-
trabant portam civitatis illius. 19 Atque ita sepelivit lit vir inaures aureas, appendentes siclos duos, et ar-
Abraham Saram uxorem suam in spelunca agri dupli- millas totidem pondo siclorum decem. 23 Dixitque ad
ci, quæ respiciebat Mambre. Hæc est Hebron in terra eam : Cujus es filia ? indica mihi, est in domo pa-
Chanaan. 20 Et confirmatus est ager, et antrum quod tris tui locus ad manendum ? 24 Quæ respondit : Filia
erat in eo, Abrahæ in possessionem monumenti a filiis sum Bathuelis, filii Melchæ, quem peperit ipsi Nachor.
25
Heth. Et addidit, dicens : Palearum quoque et fœni pluri-
mum est apud nos, et locus spatiosus ad manendum.
26
Erat autem Abraham senex, dierumque mul- Inclinavit se homo, et adoravit Dominum, 27 dicens :
24
2
torum : et Dominus in cunctis benedixerat ei.
Dixitque ad servum seniorem domus suæ, qui præe-
Benedictus Dominus Deus domini mei Abraham, qui
non abstulit misericordiam et veritatem suam a domi-
rat omnibus quæ habebat : Pone manum tuam subter no meo, et recto itinere me perduxit in domum fratris
femur meum, 3 ut adjurem te per Dominum Deum cæ- domini mei.
li et terræ, ut non accipias uxorem filio meo de filiabus
Chananæorum, inter quos habito : 4 sed ad terram et 28
Cucurrit itaque puella, et nuntiavit in domum ma-
cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxo- tris suæ omnia quæ audierat. 29 Habebat autem Rebec-
rem filio meo Isaac. 5 Respondit servus : Si noluerit ca fratrem nomine Laban, qui festinus egressus est ad
mulier venire mecum in terram hanc, numquid redu- hominem, ubi erat fons. 30 Cumque vidisset inaures
cere debeo filium tuum ad locum, de quo egressus es ? et armillas in manibus sororis suæ, et audisset cuncta
6
Dixitque Abraham : Cave nequando reducas filium verba referentis : Hæc locutus est mihi homo : venit ad
meum illuc. 7 Dominus Deus cæli, qui tulit me de virum qui stabat juxta camelos, et prope fontem aquæ :
31
domo patris mei, et de terra nativitatis meæ, qui locu- dixitque ad eum : Ingredere, benedicte Domini : cur
tus est mihi, et juravit mihi, dicens : Semini tuo da- foris stas ? præparavi domum, et locum camelis. 32 Et
bo terram hanc : ipse mittet angelum suum coram te, introduxit eum in hospitium : ac destravit camelos, de-
et accipies inde uxorem filio meo : 8 sin autem mu- ditque paleas et fœnum, et aquam ad lavandos pedes
lier noluerit sequi te, non teneberis juramento : filium ejus, et virorum qui venerant cum eo. 33 Et appositus
meum tantum ne reducas illuc. 9 Posuit ergo servus est in conspectu ejus panis. Qui ait : Non comedam,
manum sub femore Abraham domini sui, et juravit illi donec loquar sermones meos. Respondit ei : Loque-
super sermone hoc. 10 Tulitque decem camelos de gre- re. 34 At ille : Servus, inquit, Abraham sum : 35 et
ge domini sui, et abiit, ex omnibus bonis ejus portans Dominus benedixit domino meo valde, magnificatus-
secum, profectusque perrexit in Mesopotamiam ad ur- que est : et dedit ei oves et boves, argentum et aurum,
bem Nachor. 11 Cumque camelos fecisset accumbere servos et ancillas, camelos et asinos. 36 Et peperit Sa-
Genesis 13

ra uxor domini mei filium domino meo in senectute nostra es, crescas in mille millia, et possideat semen
sua, deditque illi omnia quæ habuerat. 37 Et adjura- tuum portas inimicorum suorum. 61 Igitur Rebecca et
vit me dominus meus, dicens : Non accipies uxorem puellæ illius, ascensis camelis, secutæ sunt virum : qui
filio meo de filiabus Chananæorum, in quorum terra festinus revertebatur ad dominum suum. 62 Eo autem
habito : 38 sed ad domum patris mei perges, et de co- tempore deambulabat Isaac per viam quæ ducit ad pu-
gnatione mea accipies uxorem filio meo. 39 Ego vero teum, cujus nomen est Viventis et videntis : habitabat
respondi domino meo : Quid si noluerit venire mecum enim in terra australi : 63 et egressus fuerat ad medi-
mulier ? 40 Dominus, ait, in cujus conspectu ambulo, tandum in agro, inclinata jam die : cumque elevasset
mittet angelum suum tecum, et diriget viam tuam : ac- oculos, vidit camelos venientes procul. 64 Rebecca quo-
cipiesque uxorem filio meo de cognatione mea, et de que, conspecto Isaac, descendit de camelo, 65 et ait ad
domo patris mei. 41 Innocens eris a maledictione mea, puerum : Quis est ille homo qui venit per agrum in oc-
cum veneris ad propinquos meos, et non dederint tibi. cursum nobis ? Dixitque ei : Ipse est dominus meus.
42
Veni ergo hodie ad fontem aquæ, et dixi : Domine At illa tollens cito pallium, operuit se. 66 Servus autem
Deus domini mei Abraham, si direxisti viam meam, cuncta, quæ gesserat, narravit Isaac. 67 Qui introduxit
in qua nunc ambulo, 43 ecce sto juxta fontem aquæ, eam in tabernaculum Saræ matris suæ, et accepit eam
et virgo, quæ egredietur ad hauriendam aquam, au- uxorem : et in tantum dilexit eam, ut dolorem, qui ex
dierit a me : Da mihi pauxillum aquæ ad bibendum morte matris ejus acciderat, temperaret.
ex hydria tua : 44 et dixerit mihi : Et tu bibe, et ca-
Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Ce-
melis tuis hauriam : ipsa est mulier, quam præparavit
Dominus filio domini mei. 45 Dumque hæc tacitus me- 25 2
turam : quæ peperit ei Zamran et Jecsan, et
3
Madam, et Madian, et Jesboc, et Sue. Jecsan quoque
cum volverem, apparuit Rebecca veniens cum hydria,
quam portabat in scapula : descenditque ad fontem, genuit Saba et Dadan. Filii Dadan fuerunt Assurim,
et hausit aquam. Et aio ad eam : Da mihi paululum et Latusim, et Loomin. 4 At vero ex Madian ortus est
bibere. 46 Quæ festinans deposuit hydriam de hume- Epha, et Opher, et Henoch, et Abida, et Eldaa : omnes
ro, et dixit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis tribuam hi filii Ceturæ. 5 Deditque Abraham cuncta quæ pos-
potum. Bibi, et adaquavit camelos. 47 Interrogavique sederat, Isaac : 6 filiis autem concubinarum largitus est
eam, et dixi : Cujus es filia ? Quæ respondit : Filia munera, et separavit eos ab Isaac filio suo, dum adhuc
Bathuelis sum, filii Nachor, quem peperit ei Melcha. ipse viveret, ad plagam orientalem. 7 Fuerunt autem
Suspendi itaque inaures ad ornandam faciem ejus, et dies vitæ Abrahæ, centum septuaginta quinque anni.
8
armillas posui in manibus ejus. 48 Pronusque adoravi Et deficiens mortuus est in senectute bona, provectæ-
Dominum, benedicens Domino Deo domini mei Abra- que ætatis et plenus dierum : congregatusque est ad
ham, qui perduxit me recto itinere, ut sumerem filiam populum suum. 9 Et sepelierunt eum Isaac et Ismaël
fratris domini mei filio ejus. 49 Quam ob rem si facitis filii sui in spelunca duplici, quæ sita est in agro Ephron
misericordiam et veritatem cum domino meo, indicate filii Seor Hethæi, e regione Mambre, 10 quem emerat a
mihi : sin autem aliud placet, et hoc dicite mihi, ut filiis Heth : ibi sepultus est ipse, et Sara uxor ejus. 11 Et
vadam ad dextram, sive ad sinistram. post obitum illius benedixit Deus Isaac filio ejus, qui
habitabat juxta puteum nomine Viventis et videntis.
12
50
Responderuntque Laban et Bathuel : A Domino Hæ sunt generationes Ismaël filii Abrahæ, quem
egressus est sermo : non possumus extra placitum peperit ei Agar Ægyptia, famula Saræ : et 13 hæc no-
ejus quidquam aliud loqui tecum. 51 En Rebecca co- mina filiorum ejus in vocabulis et generationibus suis.
ram te est, tolle eam, et proficiscere, et sit uxor filii Primogenitus Ismaëlis Nabaioth, deinde Cedar, et Ad-
domini tui, sicut locutus est Dominus. 52 Quod cum beel, et Mabsam, 14 Masma quoque, et Duma, et Mas-
audisset puer Abraham, procidens adoravit in terram sa, 15 Hadar, et Thema, et Jethur, et Naphis, et Cedma.
16
Dominum. 53 Prolatisque vasis argenteis, et aureis, ac Isti sunt filii Ismaëlis : et hæc nomina per castella et
vestibus, dedit ea Rebecca pro munere : fratribus quo- oppida eorum, duodecim principes tribuum suarum.
17
que ejus et matri dona obtulit. 54 Inito convivio, ve- Et facti sunt anni vitæ Ismaëlis centum triginta sep-
scentes pariter et bibentes manserunt ibi. Surgens au- tem, deficiensque mortuus est, et appositus ad popu-
tem mane, locutus est puer : Dimitte me, ut vadam lum suum. 18 Habitavit autem ab Hevila usque Sur,
ad dominum meum. 55 Responderuntque fratres ejus quæ respicit Ægyptum introëuntibus Assyrios ; coram
et mater : Maneat puella saltem decem dies apud nos, cunctis fratribus suis obiit.
et postea proficiscetur. 56 Nolite, ait, me retinere, quia 19
Hæ quoque sunt generationes Isaac filii Abraham :
Dominus direxit viam meam : dimittite me ut pergam Abraham genuit Isaac : 20 qui cum quadraginta esset
ad dominum meum. 57 Et dixerunt : Vocemus puel- annorum, duxit uxorem Rebeccam filiam Bathuelis Sy-
lam, et quæramus ipsius voluntatem. 58 Cumque vo- ri de Mesopotamia, sororem Laban. 21 Deprecatusque
cata venisset, sciscitati sunt : Vis ire cum homine isto ? est Isaac Dominum pro uxore sua, eo quod esset ste-
Quæ ait : Vadam. 59 Dimiserunt ergo eam, et nutri- rilis : qui exaudivit eum, et dedit conceptum Rebec-
cem illius, servumque Abraham, et comites ejus, 60 im- cæ. 22 Sed collidebantur in utero ejus parvuli ; quæ
precantes prospera sorori suæ, atque dicentes : Soror ait : Si sic mihi futurum erat, quid necesse fuit con-
14 Genesis

23 12
cipere ? perrexitque ut consuleret Dominum. Qui Sevit autem Isaac in terra illa, et invenit in ipso
respondens ait : anno centuplum : benedixitque ei Dominus. 13 Et locu-
pletatus est homo, et ibat proficiens atque succrescens,
Duæ gentes sunt in utero tuo, donec magnus vehementer effectus est : 14 habuit quo-
et duo populi ex ventre tuo dividentur, que possessiones ovium et armentorum, et familiæ
populusque populum superabit, plurimum. Ob hoc invidentes ei Palæstini, 15 omnes
et major serviet minori. puteos, quos foderant servi patris illius Abraham, illo
tempore obstruxerunt, implentes humo : 16 in tantum,
24
Jam tempus pariendi advenerat, et ecce gemini in ut ipse Abimelech diceret ad Isaac : Recede a nobis,
utero ejus reperti sunt. 25 Qui prior egressus est, rufus quoniam potentior nobis factus es valde. 17 Et ille di-
erat, et totus in morem pellis hispidus : vocatumque scedens, ut veniret ad torrentem Geraræ, habitaretque
est nomen ejus Esau. Protinus alter egrediens, plan- ibi, 18 rursum fodit alios puteos, quos foderant servi
tam fratris tenebat manu : et idcirco appellavit eum patris sui Abraham, et quos, illo mortuo, olim obstru-
Jacob. 26 Sexagenarius erat Isaac quando nati sunt ei xerant Philisthiim : appellavitque eos eisdem nomi-
parvuli. 27 Quibus adultis, factus est Esau vir gna- nibus quibus ante pater vocaverat. 19 Foderuntque in
rus venandi, et homo agricola : Jacob autem vir sim- torrente, et repererunt aquam vivam. 20 Sed et ibi jur-
plex habitabat in tabernaculis. 28 Isaac amabat Esau, gium fuit pastorum Geraræ adversus pastores Isaac,
eo quod de venationibus illius vesceretur : et Rebecca dicentium : Nostra est aqua, quam ob rem nomen pu-
diligebat Jacob. 29 Coxit autem Jacob pulmentum : ad tei ex eo, quod acciderat, vocavit Calumniam. 21 Fo-
quem cum venisset Esau de agro lassus, 30 ait : Da mihi derunt autem et alium : et pro illo quoque rixati sunt,
de coctione hac rufa, quia oppido lassus sum. Quam appellavitque eum Inimicitias. 22 Profectus inde fodit
ob causam vocatum est nomen ejus Edom. 31 Cui dixit alium puteum, pro quo non contenderunt : itaque vo-
Jacob : Vende mihi primogenita tua. 32 Ille respondit : cavit nomen ejus Latitudo, dicens : Nunc dilatavit nos
En morior, quid mihi proderunt primogenita ? 33 Ait Dominus, et fecit crescere super terram.
23
Jacob : Jura ergo mihi. Juravit ei Esau et vendidit pri- Ascendit autem ex illo loco in Bersabee, 24 ubi ap-
mogenita. 34 Et sic, accepto pane et lentis edulio, come- paruit ei Dominus in ipsa nocte, dicens : Ego sum
dit et bibit, et abiit, parvipendens quod primogenita Deus Abraham patris tui : noli timere, quia ego tecum
vendidisset. sum : benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum
propter servum meum Abraham. 25 Itaque ædificavit
Orta autem fame super terram post eam sterili-
26 tatem, quæ acciderat in diebus Abraham, abiit
Isaac ad Abimelech regem Palæstinorum in Gerara.
ibi altare : et invocato nomine Domini, extendit taber-
naculum, præcepitque servis suis ut foderunt puteum.
26
2
Ad quem locum cum venissent de Geraris Abimele-
Apparuitque ei Dominus, et ait : Ne descendas in ch, et Ochozath amicus illius, et Phico, dux militum,
Ægyptum, sed quiesce in terra quam dixero tibi, 3 et 27
locutus est eis Isaac : Quid venistis ad me, hominem
peregrinare in ea : eroque tecum, et benedicam tibi : quem odistis, et expulistis a vobis ? 28 Qui responde-
tibi enim et semini tuo dabo universas regiones has, runt : Vidimus tecum esse Dominum, et idcirco nos
complens juramentum quod spopondi Abraham patri diximus : Sit juramentum inter nos, et ineamus fœ-
tuo. 4 Et multiplicabo semen tuum sicut stellas cæli : dus, 29 ut non facias nobis quidquam mali, sicut et
daboque posteris tuis universas regiones has : et bene- nos nihil tuorum attigimus, nec fecimus quod te læ-
dicentur in semine tuo omnes gentes terræ, 5 eo quod deret : sed cum pace dimisimus auctum benedictione
obedierit Abraham voci meæ, et custodierit præcep- Domini. 30 Fecit ergo eis convivium, et post cibum
ta et mandata mea, et cæremonias legesque servaverit. et potum 31 surgentes mane, juraverunt sibi mutuo :
6
Mansit itaque Isaac in Geraris. dimisitque eos Isaac pacifice in locum suum. 32 Ecce
7
Qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxo- autem venerunt in ipso die servi Isaac annuntiantes ei
re sua, respondit : Soror mea est : timuerat enim de puteo, quem foderant, atque dicentes : Invenimus
confiteri quod sibi esset sociata conjugio, reputans ne aquam. 33 Unde appellavit eum Abundantiam : et no-
forte interficerent eum propter illius pulchritudinem. men urbi impositum est Bersabee, usque in præsen-
8
Cumque pertransissent dies plurimi, et ibidem mo- tem diem. 34 Esau vero quadragenarius duxit uxores,
raretur, prospiciens Abimelech rex Palæstinorum per Judith filiam Beeri Hethæi, et Basemath filiam Elon
fenestram, vidit eum jocantem cum Rebecca uxore sua. ejusdem loci : 35 quæ ambæ offenderant animum Isaac
9
Et accersito eo, ait : Perspicuum est quod uxor tua et Rebeccæ.
sit : cur mentitus es eam sororem tuam esse ? Re-
spondit : Timui ne morerer propter eam. 10 Dixitque Senuit autem Isaac, et caligaverunt oculi ejus,
Abimelech : Quare imposuisti nobis ? potuit coire
quispiam de populo cum uxore tua, et induxeras su-
27 et videre non poterat : vocavitque Esau filium
suum majorem, et dixit ei : Fili mi ? Cui respondit :
per nos grande peccatum. Præcepitque omni populo, Adsum. 2 Cui pater : Vides, inquit, quod senuerim,
dicens : 11 Qui tetigerit hominis hujus uxorem, morte et ignorem diem mortis meæ. 3 Sume arma tua, pha-
morietur. retram, et arcum, et egredere foras : cumque venatu
Genesis 15

aliquid apprehenderis, 4 fac mihi inde pulmentum si- et qui benedixerit tibi, benedictionibus
cut velle me nosti, et affer ut comedam : et benedicat repleatur.
tibi anima mea antequam moriar. 5 Quod cum au- 30
Vix Isaac sermonem impleverat, et egresso Jacob
disset Rebecca, et ille abiisset in agrum ut jussionem
foras, venit Esau, 31 coctosque de venatione cibos intu-
patris impleret, 6 dixit filio suo Jacob : Audivi patrem
lit patri, dicens : Surge, pater mi, et comede de vena-
tuum loquentem cum Esau fratre tuo, et dicentem ei :
7 tione filii tui, ut benedicat mihi anima tua. 32 Dixitque
Affer mihi de venatione tua, et fac cibos ut come-
illi Isaac : Quis enim es tu ? Qui respondit : Ego sum
dam, et benedicam tibi coram Domino antequam mo-
filius tuus primogenitus Esau. 33 Expavit Isaac stupo-
riar. 8 Nunc ergo, fili mi, acquiesce consiliis meis : 9 et
re vehementi : et ultra quam credi potest admirans,
pergens ad gregem, affer mihi duos hædos optimos,
ait : Quis igitur ille est qui dudum captam venatio-
ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vesci-
nem attulit mihi, et comedi ex omnibus priusquam tu
tur : 10 quas cum intuleris, et comederit, benedicat tibi
venires ; benedixique ei, et erit benedictus ? 34 Audi-
priusquam moriatur. 11 Cui ille respondit : Nosti quod
tis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno :
Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis : 12 si
et consternatus, ait : Benedic etiam et mihi, pater mi.
attrectaverit me pater meus, et senserit, timeo ne putet 35
Qui ait : Venit germanus tuus fraudulenter, et ac-
me sibi voluisse illudere, et inducam super me male-
cepit benedictionem tuam. 36 At ille subjunxit : Juste
dictionem pro benedictione. 13 Ad quem mater : In
vocatum est nomen ejus Jacob : supplantavit enim me
me sit, ait, ista maledictio, fili mi : tantum audi vocem
en altera vice : primogenita mea ante tulit, et nunc
meam, et pergens, affer quæ dixi. 14 Abiit, et attulit,
secundo surripuit benedictionem meam. Rursumque
deditque matri. Paravit illa cibos, sicut velle noverat
ad patrem : Numquid non reservasti, ait, et mihi be-
patrem illius. 15 Et vestibus Esau valde bonis, quas
nedictionem ? 37 Respondit Isaac : Dominum tuum
apud se habebat domi, induit eum : 16 pelliculasque
illum constitui, et omnes fratres ejus servituti illius su-
hædorum circumdedit manibus, et colli nuda prote-
bjugavi ; frumento et vino stabilivi eum : et tibi post
xit : 17 deditque pulmentum, et panes, quos coxerat,
hæc, fili mi, ultra quid faciam ? 38 Cui Esau : Num
tradidit. 18 Quibus illatis, dixit : Pater mi ? At ille
unam, inquit, tantum benedictionem habes, pater ?
respondit : Audio. Quis es tu, fili mi ? 19 Dixitque
mihi quoque obsecro ut benedicas. Cumque ejulatu
Jacob : Ego sum primogenitus tuus Esau : feci sicut
magno fleret, 39 motus Isaac, dixit ad eum :
præcepisti mihi : surge, sede, et comede de venatio-
ne mea, ut benedicat mihi anima tua. 20 Rursumque In pinguedine terræ,
Isaac ad filium suum : Quomodo, inquit, tam cito in- et in rore cæli desuper, 40 erit benedictio tua.
venire potuisti, fili mi ? Qui respondit : Voluntas Dei Vives in gladio, et fratri tuo servies :
fuit ut cito occurreret mihi quod volebam. 21 Dixitque tempusque veniet, cum excutias et solvas
Isaac : Accede huc, ut tangam te, fili mi, et probem jugum ejus de cervicibus tuis.
utrum tu sis filius meus Esau, an non. 22 Accessit ille 41
Oderat ergo semper Esau Jacob pro benedictione
ad patrem, et palpato eo, dixit Isaac : Vox quidem, vox
qua benedixerat ei pater : dixitque in corde suo : Ve-
Jacob est : sed manus, manus sunt Esau. 23 Et non co-
nient dies luctus patris mei, et occidam Jacob fratrem
gnovit eum, quia pilosæ manus similitudinem majoris
meum. 42 Nuntiata sunt hæc Rebeccæ : quæ mittens
expresserant. Benedicens ergo illi, 24 ait : Tu es filius
et vocans Jacob filium suum, dixit ad eum : Ecce Esau
meus Esau ? Respondit : Ego sum. 25 At ille : Affer mi-
frater tuus minatur ut occidat te. 43 Nunc ergo, fili
hi, inquit, cibos de venatione tua, fili mi, ut benedicat
mi, audi vocem meam, et consurgens fuge ad Laban
tibi anima mea. Quos cum oblatos comedisset, obtulit
fratrem meum in Haran : 44 habitabisque cum eo dies
ei etiam vinum. Quo hausto, 26 dixit ad eum : Acce-
paucos, donec requiescat furor fratris tui, 45 et cesset
de ad me, et da mihi osculum, fili mi. 27 Accessit, et
indignatio ejus, obliviscaturque eorum quæ fecisti in
osculatus est eum. Statimque ut sensit vestimentorum
eum : postea mittam, et adducam te inde huc : cur
illius fragrantiam, benedicens illi, ait :
utroque orbabor filio in uno die ? 46 Dixitque Rebec-
ca ad Isaac : Tædet me vitæ meæ propter filias Heth :
si acceperit Jacob uxorem de stirpe hujus terræ, nolo
Ecce odor filii mei
vivere.
sicut odor agri pleni,
cui benedixit Dominus. Vocavit itaque Isaac Jacob, et benedixit eum,
28
Det tibi Deus de rore cæli
et de pinguedine terræ
28 præcepitque ei dicens : Noli accipere conjugem
2
de genere Chanaan : sed vade, et proficiscere in Me-
abundantiam frumenti et vini. sopotamiam Syriæ, ad domum Bathuel patris matris
29
Et serviant tibi populi, tuæ, et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avun-
et adorent te tribus : culi tui. 3 Deus autem omnipotens benedicat tibi, et
esto dominus fratrum tuorum, crescere te faciat, atque multiplicet, ut sis in turbas
et incurventur ante te filii matris tuæ : populorum. 4 Et det tibi benedictiones Abrahæ, et se-
qui maledixerit tibi, sit ille maledictus, mini tuo post te : ut possideas terram peregrinationis
16 Genesis

tuæ, quam pollicitus est avo tuo. 5 Cumque dimisis- Non possumus, donec omnia pecora congregentur, et
set eum Isaac, profectus venit in Mesopotamiam Syriæ amoveamus lapidem de ore putei, ut adaquemus gre-
ad Laban filium Bathuel Syri, fratrem Rebeccæ matris ges. 9 Adhuc loquebantur, et ecce Rachel veniebat cum
suæ. 6 Videns autem Esau quod benedixisset pater ovibus patris sui : nam gregem ipsa pascebat. 10 Quam
suus Jacob, et misisset eum in Mesopotamiam Syriæ, cum vidisset Jacob, et sciret consobrinam suam, oves-
ut inde uxorem duceret ; et quod post benedictionem que Laban avunculi sui, amovit lapidem quo puteus
præcepisset ei, dicens : Non accipies uxorem de filia- claudebatur. 11 Et adaquato grege, osculatus est eam :
bus Chanaan : 7 quodque obediens Jacob parentibus et elevata voce flevit, 12 et indicavit ei quod frater esset
suis isset in Syriam : 8 probans quoque quod non li- patris sui, et filius Rebeccæ : at illa festinans nuntiavit
benter aspiceret filias Chanaan pater suus : 9 ivit ad patri suo. 13 Qui cum audisset venisse Jacob filium so-
Ismaëlem, et duxit uxorem absque iis, quas prius ha- roris suæ, cucurrit obviam ei : complexusque eum, et
bebat, Maheleth filiam Ismaël filii Abraham, sororem in oscula ruens, duxit in domum suam. Auditis autem
Nabaioth. causis itineris, 14 respondit : Os meum es, et caro mea.
10
Igitur egressus Jacob de Bersabee, pergebat Ha- Et postquam impleti sunt dies mensis unius, 15 dixit
ran. 11 Cumque venisset ad quemdam locum, et vellet ei : Num quia frater meus es, gratis servies mihi ? dic
in eo requiescere post solis occubitum, tulit de lapi- quid mercedis accipias.
16
dibus qui jacebant, et supponens capiti suo, dormivit Habebat vero duas filias : nomen majoris Lia,
in eodem loco. 12 Viditque in somnis scalam stantem minor vero appellabatur Rachel. 17 Sed Lia lippis
super terram, et cacumen illius tangens cælum : ange- erat oculis : Rachel decora facie, et venusto aspectu.
18
los quoque Dei ascendentes et descendentes per eam, Quam diligens Jacob, ait : Serviam tibi pro Rachel
13
et Dominum innixum scalæ dicentem sibi : Ego sum filia tua minore, septem annis. 19 Respondit Laban :
Dominus Deus Abraham patris tui, et Deus Isaac : ter- Melius est ut tibi eam dem quam alteri viro : mane
ram, in qua dormis, tibi dabo et semini tuo. 14 Eritque apud me. 20 Servivit ergo Jacob pro Rachel septem an-
semen tuum quasi pulvis terræ : dilataberis ad occi- nis : et videbantur illi pauci dies præ amoris magnitu-
dentem, et orientem, et septentrionem, et meridiem : dine. 21 Dixitque ad Laban : Da mihi uxorem meam :
et benedicentur in te et in semine tuo cunctæ tribus quia jam tempus impletum est, ut ingrediar ad illam.
22
terræ. 15 Et ero custos tuus quocumque perrexeris, et Qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium,
reducam te in terram hanc : nec dimittam nisi com- fecit nuptias. 23 Et vespere Liam filiam suam introduxit
plevero universa quæ dixi. 16 Cumque evigilasset Ja- ad eum, 24 dans ancillam filiæ, Zelpham nomine. Ad
cob de somno, ait : Vere Dominus est in loco isto, et quam cum ex more Jacob fuisset ingressus, facto ma-
ego nesciebam. 17 Pavensque, Quam terribilis est, in- ne vidit Liam : 25 et dixit ad socerum suum : Quid est
quit, locus iste ! non est hic aliud nisi domus Dei, quod facere voluisti ? nonne pro Rachel servivi tibi ?
et porta cæli. 18 Surgens ergo Jacob mane, tulit lapi- quare imposuisti mihi ? 26 Respondit Laban : Non est
dem quem supposuerat capiti suo, et erexit in titulum, in loco nostro consuetudinis, ut minores ante trada-
fundens oleum desuper. 19 Appellavitque nomen ur- mus ad nuptias. 27 Imple hebdomadam dierum hujus
bis Bethel, quæ prius Luza vocabatur. 20 Vovit etiam copulæ : et hanc quoque dabo tibi pro opere quo servi-
votum, dicens : Si fuerit Deus mecum, et custodierit turus es mihi septem annis aliis. 28 Acquievit placito :
me in via, per quam ego ambulo, et dederit mihi pa- et hebdomada transacta, Rachel duxit uxorem : 29 cui
nem ad vescendum, et vestimentum ad induendum, pater servam Balam tradiderat. 30 Tandemque poti-
21
reversusque fuero prospere ad domum patris mei : tus optatis nuptiis, amorem sequentis priori prætulit,
erit mihi Dominus in Deum, 22 et lapis iste, quem erexi serviens apud eum septem annis aliis.
in titulum, vocabitur Domus Dei : cunctorumque quæ 31
Videns autem Dominus quod despiceret Liam,
dederis mihi, decimas offeram tibi. aperuit vulvam ejus, sorore sterili permanente. 32 Quæ
conceptum genuit filium, vocavitque nomen ejus Ru-
Profectus ergo Jacob venit in terram orientalem.
29 2
Et vidit puteum in agro, tres quoque greges
ovium accubantes juxta eum : nam ex illo adaquaban-
ben, dicens : Vidit Dominus humilitatem meam : nunc
amabit me vir meus. 33 Rursumque concepit et pepe-
rit filium, et ait : Quoniam audivit me Dominus ha-
tur pecora, et os ejus grandi lapide claudebatur. 3 Mo- beri contemptui, dedit etiam istum mihi ; vocavitque
risque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent nomen ejus Simeon. 34 Concepitque tertio, et genuit
lapidem, et refectis gregibus rursum super os putei alium filium : dixitque : Nunc quoque copulabitur
ponerent. 4 Dixitque ad pastores : Fratres, unde estis ? mihi maritus meus : eo quod pepererim ei tres filios :
Qui responderunt : De Haran. 5 Quos interrogans, et idcirco appellavit nomen ejus Levi. 35 Quarto conce-
Numquid, ait, nostis Laban filium Nachor ? Dixerunt : pit, et peperit filium, et ait : Modo confitebor Domino,
Novimus. 6 Sanusne est ? inquit. Valet, inquiunt : et et ob hoc vocavit eum Judam : cessavitque parere.
ecce Rachel filia ejus venit cum grege suo. 7 Dixitque
Jacob : Adhuc multum diei superest, nec est tempus ut Cernens autem Rachel quod infecunda esset, in-
reducantur ad caulas greges : date ante potum ovibus, 30
vidit sorori suæ, et ait marito suo : Da mihi
et sic eas ad pastum reducite. 8 Qui responderunt : liberos, alioquin moriar. 2 Cui iratus respondit Jacob :
Genesis 17

Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris merces mea. 33 Respondebitque mihi cras justitia mea,
tui ? 3 At illa : Habeo, inquit, famulam Balam : ingre- quando placiti tempus advenerit coram te : et omnia
dere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam quæ non fuerint varia, et maculosa, et furva, tam in
ex illa filios. 4 Deditque illi Balam in conjugium : quæ, ovibus quam in capris, furti me arguent. 34 Dixitque
5
ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium. 6 Di- Laban : Cratum habeo quod petis. 35 Et separavit in
xitque Rachel : Judicavit mihi Dominus, et exaudivit die illa capras, et oves, et hircos, et arietes varios, atque
vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit maculosos : cunctum autem gregem unicolorem, id est
nomen ejus Dan. 7 Rursumque Bala concipiens, pepe- albi et nigri velleris, tradidit in manu filiorum suorum.
rit alterum, 8 pro quo ait Rachel : Comparavit me Deus 36
Et posuit spatium itineris trium dierum inter se et
cum sorore mea, et invalui : vocavitque eum Neph- generum, qui pascebat reliquos greges ejus. 37 Tollens
thali. 9 Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ergo Jacob virgas populeas virides, et amygdalinas, et
ancillam suam marito tradidit. 10 Qua post concep- ex platanis, ex parte decorticavit eas : detractisque cor-
tum edente filium, 11 dixit : Feliciter, et idcirco vocavit ticibus, in his, quæ spoliata fuerant, candor apparuit :
nomen ejus Gad. 12 Peperit quoque Zelpha alterum. illa vero quæ integra fuerant, viridia permanserunt :
13
Dixitque Lia : Hoc pro beatitudine mea : beatam atque in hunc modum color effectus est varius. 38 Po-
quippe me dicent mulieres : propterea appellavit eum suitque eas in canalibus, ubi effundebatur aqua : ut
Aser. 14 Egressus autem Ruben tempore messis triti- cum venissent greges ad bibendum, ante oculos habe-
ceæ in agrum, reperit mandragoras, quas matri Liæ rent virgas, et in aspectu earum conciperent. 39 Fac-
detulit. Dixitque Rachel : Da mihi partem de mandra- tumque est ut in ipso calore coitus, oves intuerentur
goris filii tui. 15 Illa respondit : Parumne tibi videtur virgas, et parerent maculosa, et varia, et diverso co-
quod præripueris maritum mihi, nisi etiam mandra- lore respersa. 40 Divisitque gregem Jacob, et posuit
goras filii mei tuleris ? Ait Rachel : Dormiat tecum virgas in canalibus ante oculos arietum : erant autem
hac nocte pro mandragoris filii tui. 16 Redeuntique ad alba et nigra quæque, Laban ; cetera vero, Jacob, sepa-
vesperam Jacob de agro, egressa est in occursum ejus ratis inter se gregibus. 41 Igitur quando primo tempore
Lia, et Ad me, inquit, intrabis : quia mercede condu- ascendebantur oves, ponebat Jacob virgas in canalibus
xi te pro mandragoris filii mei. Dormivitque cum ea aquarum ante oculos arietum et ovium, ut in earum
nocte illa. 17 Et exaudivit Deus preces ejus, concepit- contemplatione conciperent : 42 quando vero serotina
que et peperit filium quintum, 18 et ait : Dedit Deus admissura erat, et conceptus extremus, non ponebat
mercedem mihi, quia dedi ancillam meam viro meo : eas. Factaque sunt ea quæ erant serotina, Laban : et
appellavitque nomen ejus Issachar. 19 Rursum Lia con- quæ primi temporis, Jacob. 43 Ditatusque est homo ul-
cipiens, peperit sextum filium, 20 et ait : Dotavit me tra modum, et habuit greges multos, ancillas et servos,
Deus dote bona : etiam hac vice mecum erit mari- camelos et asinos.
tus meus, eo quod genuerim ei sex filios : et idcirco
appellavit nomen ejus Zabulon. 21 Post quem peperit Postquam autem audivit verba filiorum Laban
filiam, nomine Dinam. 22 Recordatus quoque Domi- 31 dicentium : Tulit Jacob omnia quæ fuerunt pa-
tris nostri, et de illius facultate ditatus, factus est in-
nus Rachelis, exaudivit eam, et aperuit vulvam ejus.
23
Quæ concepit, et peperit filium, dicens : Abstulit clytus : 2 animadvertit quoque faciem Laban, quod
Deus opprobrium meum. 24 Et vocavit nomen ejus Jo- non esset erga se sicut heri et nudiustertius, 3 maxime
seph, dicens : Addat mihi Dominus filium alterum. dicente sibi Domino : Revertere in terram patrum tuo-
25
Nato autem Joseph, dixit Jacob socero suo : Dimitte rum, et ad generationem tuam, eroque tecum. 4 Misit,
me ut revertar in patriam, et ad terram meam. 26 Da et vocavit Rachel et Liam in agrum, ubi pascebat gre-
mihi uxores, et liberos meos, pro quibus servivi tibi, ges, 5 dixitque eis : Video faciem patris vestri quod
ut abeam : tu nosti servitutem qua servivi tibi. non sit erga me sicut heri et nudiustertius : Deus au-
tem patris mei fuit mecum. 6 Et ipsæ nostis quod to-
27
Ait illi Laban : Inveniam gratiam in conspectu tis viribus meis servierim patri vestro. 7 Sed et pa-
tuo, experimento didici, quia benedixerit mihi Deus ter vester circumvenit me et mutavit mercedem meam
propter te : 28 constitue mercedem tuam quam dem decem vicibus : et tamen non dimisit eum Deus ut
tibi. 29 At ille respondit : Tu nosti quomodo servierim noceret mihi. 8 Si quando dixit : Variæ erunt merce-
tibi, et quanta in manibus meis fuerit possessio tua. des tuæ : pariebant omnes oves varios fœtus ; quando
30
Modicum habuisti antequam venirem ad te, et nunc vero e contrario, ait : Alba quæque accipies pro mer-
dives effectus es : benedixitque tibi Dominus ad introi- cede : omnes greges alba pepererunt. 9 Tulitque Deus
tum meum. Justum est igitur ut aliquando provideam substantiam patris vestri, et dedit mihi. 10 Postquam
etiam domui meæ. 31 Dixitque Laban : Quid tibi da- enim conceptus ovium tempus advenerat, levavi ocu-
bo ? At ille ait : Nihil volo : sed si feceris quod postu- los meos, et vidi in somnis ascendentes mares super
lo, iterum pascam, et custodiam pecora tua. 32 Gyra feminas, varios et maculosos, et diversorum colorum.
11
omnes greges tuos, et separa cunctas oves varias, et Dixitque angelus Dei ad me in somnis : Jacob ? Et
sparso vellere ; quodcumque furvum, et maculosum, ego respondi : Adsum. 12 Qui ait : Leva oculos tuos, et
variumque fuerit, tam in ovibus quam in capris, erit vide universos masculos ascendentes super feminas,
18 Genesis

varios, maculosos, atque respersos. Vidi enim omnia tecum ? oves tuæ et capræ steriles non fuerunt, arietes
quæ fecit tibi Laban. 13 Ego sum Deus Bethel, ubi un- gregis tui non comedi : 39 nec captum a bestia ostendi
xisti lapidem, et votum vovisti mihi. Nunc ergo surge, tibi, ego damnum omne reddebam : quidquid furto
et egredere de terra hac, revertens in terram nativitatis peribat, a me exigebas : 40 die noctuque æstu urebar,
tuæ. 14 Responderuntque Rachel et Lia : Numquid ha- et gelu, fugiebatque somnus ab oculis meis. 41 Sicque
bemus residui quidquam in facultatibus et hæreditate per viginti annos in domo tua servivi tibi, quatuorde-
domus patris nostri ? 15 nonne quasi alienas reputavit cim pro filiabus, et sex pro gregibus tuis : immutasti
nos, et vendidit, comeditque pretium nostrum ? 16 Sed quoque mercedem meam decem vicibus. 42 Nisi Deus
Deus tulit opes patris nostri, et eas tradidit nobis, ac patris mei Abraham, et timor Isaac affuisset mihi, for-
filiis nostris : unde omnia quæ præcepit tibi Deus, fac. sitan modo nudum me dimisisses : afflictionem meam
17
Surrexit itaque Jacob, et impositis liberis ac conjugi- et laborem manuum mearum respexit Deus, et arguit
bus suis super camelos, abiit. 18 Tulitque omnem sub- te heri.
stantiam suam, et greges, et quidquid in Mesopotamia 43
Respondit ei Laban : Filiæ meæ et filii, et gre-
acquisierat, pergens ad Isaac patrem suum in terram ges tui, et omnia quæ cernis, mea sunt : quid pos-
Chanaan. sum facere filiis et nepotibus meis ? 44 Veni ergo, et
ineamus fœdus, ut sit in testimonium inter me et te.
19
Eo tempore ierat Laban ad tondendas oves, et Ra- 45
Tulit itaque Jacob lapidem, et erexit illum in titu-
chel furata est idola patris sui. 20 Noluitque Jacob con- lum : 46 dixitque fratribus suis : Afferte lapides. Qui
fiteri socero suo quod fugeret. 21 Cumque abiisset tam congregantes fecerunt tumulum, comederuntque su-
ipse quam omnia quæ juris sui erant, et amne trans- per eum : 47 quem vocavit Laban Tumulum testis : et
misso pergeret contra montem Galaad, 22 nuntiatum Jacob, Acervum testimonii, uterque juxta proprietatem
est Laban die tertio quod fugeret Jacob. 23 Qui, as- linguæ suæ. 48 Dixitque Laban : Tumulus iste erit testis
sumptis fratribus suis, persecutus est eum diebus sep- inter me et te hodie, et idcirco appellatum est nomen
tem : et comprehendit eum in monte Galaad. 24 Vi- ejus Galaad, id est, Tumulus testis. 49 Intueatur et ju-
ditque in somnis dicentem sibi Deum : Cave ne quid- dicet Dominus inter nos quando recesserimus a nobis,
quam aspere loquaris contra Jacob. 25 Jamque Jacob 50
si afflixeris filias meas, et si introduxeris alias uxo-
extenderat in monte tabernaculum : cumque ille con- res super eas : nullus sermonis nostri testis est absque
secutus fuisset eum cum fratribus suis, in eodem mon- Deo, qui præsens respicit. 51 Dixitque rursus ad Ja-
te Galaad fixit tentorium. 26 Et dixit ad Jacob : Quare cob : En tumulus hic, et lapis quem erexi inter me et
ita egisti, ut clam me abigeres filias meas quasi capti- te, 52 testis erit : tumulus, inquam, iste et lapis sint in
vas gladio ? 27 cur ignorante me fugere voluisti, nec testimonium, si aut ego transiero illum pergens ad te,
indicare mihi, ut prosequerer te cum gaudio, et can- aut tu præterieris, malum mihi cogitans. 53 Deus Abra-
ticis, et tympanis, et citharis ? 28 Non es passus ut ham, et Deus Nachor, judicet inter nos, Deus patris eo-
oscularer filios meos et filias : stulte operatus es : et rum. Juravit ergo Jacob per timorem patris sui Isaac :
nunc quidem 29 valet manus mea reddere tibi malum : 54
immolatisque victimis in monte, vocavit fratres suos
sed Deus patris vestri heri dixit mihi : Cave ne loqua- ut ederent panem. Qui cum comedissent, manserunt
ris contra Jacob quidquam durius. 30 Esto, ad tuos ire ibi : 55 Laban vero de nocte consurgens, osculatus est
cupiebas, et desiderio erat tibi domus patris tui : cur filios, et filias suas, et benedixit illis : reversusque est
furatus es deos meos ? 31 Respondit Jacob : Quod in- in locum suum.
scio te profectus sum, timui ne violenter auferres filias
tuas. 32 Quod autem furti me arguis : apud quem- Jacob quoque abiit itinere quo cœperat : fuerunt-
cumque inveneris deos tuos, necetur coram fratribus
nostris : scrutare, quidquid tuorum apud me invene-
32 2
que ei obviam angeli Dei. Quos cum vidisset,
ait : Castra Dei sunt hæc : et appellavit nomen lo-
ris, et aufer. Hæc dicens, ignorabat quod Rachel fu- ci illius Mahanaim, id est, Castra. 3 Misit autem et
rata esset idola. 33 Ingressus itaque Laban tabernacu- nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir,
lum Jacob, et Liæ, et utriusque famulæ, non invenit. in regionem Edom : 4 præcepitque eis, dicens : Sic
Cumque intrasset tentorium Rachelis, 34 illa festinans loquimini domino meo Esau : Hæc dicit frater tuus
abscondit idola subter stramenta cameli, et sedit desu- Jacob : Apud Laban peregrinatus sum, et fui usque in
per : scrutantique omne tentorium, et nihil invenien- præsentem diem. 5 Habeo boves, et asinos, et oves, et
ti, 35 ait : Ne irascatur dominus meus quod coram te servos, et ancillas : mittoque nunc legationem ad do-
assurgere nequeo : quia juxta consuetudinem femina- minum meum, ut inveniam gratiam in conspectu tuo.
6
rum nunc accidit mihi : sic delusa sollicitudo quæren- Reversique sunt nuntii ad Jacob, dicentes : Venimus
tis est. 36 Tumensque Jacob, cum jurgio ait : Quam ob ad Esau fratrem tuum, et ecce properat tibi in occur-
culpam meam, et ob quod peccatum meum sic exar- sum cum quadringentis viris. 7 Timuit Jacob valde :
sisti post me, 37 et scrutatus es omnem supellectilem et perterritus divisit populum qui secum erat, greges
meam ? quid invenisti de cuncta substantia domus quoque et oves, et boves, et camelos, in duas turmas,
8
tuæ ? pone hic coram fratribus meis, et fratribus tuis, dicens : Si venerit Esau ad unam turmam, et per-
et judicent inter me et te. 38 Idcirco viginti annis fui cusserit eam, alia turma, quæ relicta est, salvabitur.
Genesis 19

9
Dixitque Jacob : Deus patris mei Abraham, et Deus principio : Liam vero, et filios ejus, in secundo loco :
patris mei Isaac : Domine qui dixisti mihi : Revertere Rachel autem et Joseph novissimos. 3 Et ipse progre-
in terram tuam, et in locum nativitatis tuæ, et benefa- diens adoravit pronus in terram septies, donec appro-
ciam tibi : 10 minor sum cunctis miserationibus tuis, et pinquaret frater ejus. 4 Currens itaque Esau obviam
veritate tua quam explevisti servo tuo. In baculo meo fratri suo, amplexatus est eum : stringensque collum
transivi Jordanem istum : et nunc cum duabus turmis ejus, et osculans flevit. 5 Levatisque oculis, vidit mu-
regredior. 11 Erue me de manu fratris mei Esau, quia lieres et parvulos earum, et ait : Quid sibi volunt isti ?
valde eum timeo : ne forte veniens percutiat matrem et si ad te pertinent ? Respondit : Parvuli sunt quos
cum filiis. 12 Tu locutus es quod benefaceres mihi, et donavit mihi Deus servo tuo. 6 Et appropinquantes an-
dilatares semen meum sicut arenam maris, quæ præ cillæ et filii earum, incurvati sunt. 7 Accessit quoque
multitudine numerari non potest. 13 Cumque dormis- Lia cum pueris suis : et cum similiter adorassent, ex-
set ibi nocte illa, separavit de his quæ habebat, munera tremi Joseph et Rachel adoraverunt. 8 Dixitque Esau :
Esau fratri suo, 14 capras ducentas, hircos viginti, oves Quænam sunt istæ turmæ quas obviam habui ? Re-
ducentas, et arietes viginti, 15 camelos fœtas cum pul- spondit : Ut invenirem gratiam coram domino meo.
9
lis suis triginta, vaccas quadraginta, et tauros viginti, At ille ait : Habeo plurima, frater mi, sint tua tibi.
asinas viginti et pullos earum decem. 16 Et misit per 10
Dixitque Jacob : Noli ita, obsecro : sed si inveni
manus servorum suorum singulos seorsum greges, di- gratiam in oculis tuis, accipe munusculum de mani-
xitque pueris suis : Antecedite me, et sit spatium inter bus meis. Sic enim vidi faciem tuam, quasi viderim
gregem et gregem. 17 Et præcepit priori, dicens : Si vultum Dei : esto mihi propitius, 11 et suscipe be-
obvium habueris fratrem meum Esau, et interrogave- nedictionem quam attuli tibi, et quam donavit mihi
rit te : Cujus es ? aut, Quo vadis ? aut, Cujus sunt Deus tribuens omnia. Vix fratre compellente, susci-
ista quæ sequeris ? 18 respondebis : Servi tui Jacob, piens, 12 ait : Gradiamur simul, eroque socius itineris
munera misit domino meo Esau, ipse quoque post nos tui. 13 Dixitque Jacob : Nosti, domine mi, quod par-
venit. 19 Similiter dedit mandata secundo, et tertio, et vulos habeam teneros, et oves, et boves fœtas mecum :
cunctis qui sequebantur greges, dicens : Iisdem verbis quas si plus in ambulando fecero laborare, morientur
loquimini ad Esau cum inveneritis eum. 20 Et addetis : una die cuncti greges. 14 Præcedat dominus meus ante
Ipse quoque servus tuus Jacob iter nostrum insequi- servum suum : et ego sequar paulatim vestigia ejus,
tur. Dixit enim : Placabo illum muneribus quæ præ- sicut videro parvulos meos posse, donec veniam ad
cedunt, et postea videbo illum : forsitan propitiabitur dominum meum in Seir. 15 Respondit Esau : Oro te,
mihi. 21 Præcesserunt itaque munera ante eum, ipse ut de populo qui mecum est, saltem socri remaneant
vero mansit nocte illa in castris. viæ tuæ. Non est, inquit, necesse : hoc uno tantum in-
22
Cumque mature surrexisset, tulit duas uxores digeo, ut inveniam gratiam in conspectu tuo, domine
suas, et totidem famulas cum undecim filiis, et tran- mi. 16 Reversus est itaque illo die Esau itinere quo ve-
sivit vadum Jaboc. 23 Traductisque omnibus quæ ad nerat in Seir. 17 Et Jacob venit in Socoth : ubi ædificata
se pertinebant, 24 mansit solus : et ecce vir luctabatur domo et fixis tentoriis appellavit nomen loci illius So-
cum eo usque mane. 25 Qui cum videret quod eum coth, id est, Tabernacula. 18 Transivitque in Salem ur-
superare non posset, tetigit nervum femoris ejus, et bem Sichimorum, quæ est in terra Chanaan, postquam
statim emarcuit. 26 Dixitque ad eum : Dimitte me : reversus est de Mesopotamia Syriæ : et habitavit juxta
jam enim ascendit aurora. Respondit : Non dimittam oppidum. 19 Emitque partem agri, in qua fixerat ta-
te, nisi benedixeris mihi. 27 Ait ergo : Quod nomen est bernacula, a filiis Hemor patris Sichem centum agnis.
20
tibi ? Respondit : Jacob. 28 At ille : Nequaquam, inquit, Et erecto ibi altari, invocavit super illud fortissimum
Jacob appellabitur nomen tuum, sed Israël : quoniam Deum Israël.
si contra Deum fortis fuisti, quanto magis contra ho-
Egressa est autem Dina filia Liæ ut videret mu-
mines prævalebis ? 29 Interrogavit eum Jacob : Dic
mihi, quo appellaris nomine ? Respondit : Cur quæris
34 2
lieres regionis illius. Quam cum vidisset Si-
chem filius Hemor Hevæi, princeps terræ illius, ada-
nomen meum ? Et benedixit ei in eodem loco. 30 Vo-
mavit eam : et rapuit, et dormivit cum illa, vi oppri-
cavitque Jacob nomen loci illius Phanuel, dicens : Vidi
mens virginem. 3 Et conglutinata est anima ejus cum
Deum facie ad faciem, et salva facta est anima mea.
31 ea, tristemque delinivit blanditiis. 4 Et pergens ad He-
Ortusque est ei statim sol, postquam transgressus
mor patrem suum : Accipe, inquit, mihi puellam hanc
est Phanuel : ipse vero claudicabat pede. 32 Quam ob
conjugem. 5 Quod cum audisset Jacob absentibus filiis,
causam non comedunt nervum filii Israël, qui emar-
et in pastu pecorum occupatis, siluit donec redirent.
cuit in femore Jacob, usque in præsentem diem : eo
6
quod tetigerit nervum femoris ejus, et obstupuerit. Egresso autem Hemor patre Sichem ut loqueretur
ad Jacob, 7 ecce filii ejus veniebant de agro : audito-
Elevans autem Jacob oculos suos, vidit venien- que quod acciderat, irati sunt valde, eo quod fœdam
33 tem Esau, et cum eo quadringentos viros : divi- rem operatus esset in Israël et, violata filia Jacob, rem
sitque filios Liæ et Rachel, ambarumque famularum : illicitam perpetrasset. 8 Locutus est itaque Hemor ad
2
et posuit utramque ancillam, et liberos earum, in eos : Sichem filii mei adhæsit anima filiæ vestræ : date
20 Genesis

eam illi uxorem : 9 et jungamus vicissim connubia : fi- et inaures quæ erant in auribus eorum : at ille infodit
lias vestras tradite nobis, et filias nostras accipite, 10 et
ea subter terebinthum, quæ est post urbem Sichem.
5
habitate nobiscum : terra in potestate vestra est : exer- Cumque profecti essent, terror Dei invasit omnes per
cete, negotiamini, et possidete eam. 11 Sed et Sichem circuitum civitates, et non sunt ausi persequi receden-
ad patrem et ad fratres ejus ait : Inveniam gratiam co- tes. 6 Venit igitur Jacob Luzam, quæ est in terra Cha-
ram vobis : et quæcumque statueritis, dabo : 12 augete naan, cognomento Bethel : ipse et omnis populus cum
dotem, et munera postulate, et libenter tribuam quod eo. 7 Ædificavitque ibi altare, et appellavit nomen loci
petieritis : tantum date mihi puellam hanc uxorem. illius, Domus Dei : ibi enim apparuit ei Deus cum fu-
13
Responderunt filii Jacob Sichem et patri ejus in do- geret fratrem suum. 8 Eodem tempore mortua est De-
lo, sævientes ob stuprum sororis : 14 Non possumus bora nutrix Rebeccæ, et sepulta est ad radices Bethel
facere quod petitis, nec dare sororem nostram homini subter quercum : vocatumque est nomen loci illius,
incircumciso : quod illicitum et nefarium est apud nos. Quercus fletus. 9 Apparuit autem iterum Deus Jacob
15
Sed in hoc valebimus fœderari, si volueritis esse si- postquam reversus est de Mespotamia Syriæ, benedi-
miles nostri, et circumcidatur in vobis omne masculini xitque ei 10 dicens : Non vocaberis ultra Jacob, sed
sexus ; 16 tunc dabimus et accipiemus mutuo filias ve- Israël erit nomen tuum. Et appellavit eum Israël, 11 di-
stras ac nostras : et habitabimus vobiscum, erimusque xitque ei : Ego Deus omnipotens : cresce, et multi-
unus populus. 17 Si autem circumcidi nolueritis, tol- plicare : gentes et populi nationum ex te erunt, reges
lemus filiam nostram, et recedemus. 18 Placuit oblatio de lumbis tuis egredientur, 12 terramque quam dedi
eorum Hemor, et Sichem filio ejus, 19 nec distulit ado- Abraham et Isaac, dabo tibi et semini tuo post te. 13 Et
lescens quin statim quod petebatur expleret : amabat recessit ab eo. 14 Ille vero erexit titulum lapideum in
enim puellam valde, et ipse erat inclytus in omni do- loco quo locutus fuerat ei Deus : libans super eum li-
mo patris sui. 20 Ingressique portam urbis, locuti sunt bamina, et effundens oleum : 15 vocansque nomen loci
ad populum : 21 Viri isti pacifici sunt, et volunt habi- illius Bethel.
tare nobiscum : negotientur in terra, et exerceant eam, 16
Egressus autem inde, venit verno tempore ad ter-
quæ spatiosa et lata cultoribus indiget : filias eorum ram quæ ducit Ephratam : in qua cum parturiret Ra-
accipiemus uxores, et nostras illis dabimus. 22 Unum chel, 17 ob difficultatem partus periclitari cœpit. Di-
est quo differtur tantum bonum : si circumcidamus xitque ei obstetrix : Noli timere, quia et hunc habebis
masculos nostros, ritum gentis imitantes. 23 Et sub- filium. 18 Egrediente autem anima præ dolore, et im-
stantia eorum, et pecora, et cuncta quæ possident, no- minente jam morte, vocavit nomen filii sui Benomi,
stra erunt : tantum in hoc acquiescamus, et habitantes id est, Filius doloris mei : pater vero appellavit eum
simul, unum efficiemus populum. 24 Assensique sunt Benjamin, id est, Filius dextræ. 19 Mortua est ergo Ra-
omnes, circumcisis cunctis maribus. chel, et sepulta est in via quæ ducit Ephratam, hæc
25
Et ecce, die tertio, quando gravissimus vulnerum est Bethlehem. 20 Erexitque Jacob titulum super sepul-
dolor est : arreptis duo filii Jacob, Simeon et Levi fra- chrum ejus : hic est titulus monumenti Rachel, usque
tres Dinæ, gladiis, ingressi sunt urbem confidenter : in præsentem diem. 21 Egressus inde, fixit tabernacu-
interfectisque omnibus masculis, 26 Hemor et Sichem lum trans Turrem gregis. 22 Cumque habitaret in illa
pariter necaverunt, tollentes Dinam de domo Sichem regione, abiit Ruben, et dormivit cum Bala concubina
sororem suam. 27 Quibus egressis, irruerunt super oc- patris sui : quod illum minime latuit. Erant autem filii
cisos ceteri filii Jacob : et depopulati sunt urbem in Jacob duodecim. 23 Filii Liæ : primogenitus Ruben, et
ultionem stupri. 28 Oves eorum, et armenta, et asinos, Simeon, et Levi, et Judas, et Issachar, et Zabulon. 24 Fi-
cunctaque vastantes quæ in domibus et in agris erant, lii Rachel : Joseph et Benjamin. 25 Filii Balæ ancillæ
29
parvulos quoque eorum et uxores duxerunt capti- Rachelis : Dan et Nephthali. 26 Filii Zelphæ ancillæ
vas. 30 Quibus patratis audacter, Jacob dixit ad Simeon Liæ : Gad et Aser : hi sunt filii Jacob, qui nati sunt ei
et Levi : Turbastis me, et odiosum fecistis me Cha- in Mesopotamia Syriæ.
nanæis, et Pherezæis habitatoribus terræ hujus : nos 27
Venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre, ci-
pauci sumus ; illi congregati percutient me, et delebor vitatem Arbee, hæc est Hebron, in qua peregrinatus
ego, et domus mea. 31 Responderunt : Numquid ut est Abraham et Isaac. 28 Et completi sunt dies Isaac
scorto abuti debuere sorore nostra ? centum octoginta annorum. 29 Consumptusque æta-
te mortuus est : et appositus est populo suo senex et
Interea locutus est Deus ad Jacob : Surge, et plenus dierum : et sepelierunt eum Esau et Jacob filii
35 ascende Bethel, et habita ibi, facque altare Deo sui.
qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum.
2
Jacob vero convocata omni domo sua, ait : Abjicite Hæ sunt autem generationes Esau, ipse est
deos alienos qui in medio vestri sunt, et mundamini, 36Edom. 2 Esau accepit uxores de filiabus Cha-
ac mutate vestimenta vestra. 3 Surgite, et ascendamus naan : Ada filiam Elon Hethæi, et Oolibama filiam
in Bethel, ut faciamus ibi altare Deo : qui exaudivit Anæ filiæ Sebeon Hevæi : 3 Basemath quoque filiam
me in die tribulationis meæ, et socius fuit itineris mei. Ismaël sororem Nabaioth. 4 Peperit autem Ada Eli-
4
Dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant, phaz : Basemath genuit Rahuel : 5 Oolibama genuit
Genesis 21

Jehus et Ihelon et Core. Hi filii Esau qui nati sunt ei labatur uxor ejus Meetabel, filia Matred filiæ Mezaab.
in terra Chanaan. 6 Tulit autem Esau uxores suas et 40
Hæc ergo nomina ducum Esau in cognationibus, et
filios et filias, et omnem animam domus suæ, et sub- locis, et vocabulis suis : dux Thamna, dux Alva, dux
stantiam, et pecora, et cuncta quæ habere poterat in Jetheth, 41 dux Oolibama, dux Ela, dux Phinon, 42 dux
terra Chanaan : et abiit in alteram regionem, recessit- Cenez, dux Theman, dux Mabsar, 43 dux Magdiel, dux
que a fratre suo Jacob. 7 Divites enim erant valde, et Hiram : hi duces Edom habitantes in terra imperii sui,
simul habitare non poterant : nec sustinebat eos terra ipse est Esau pater Idumæorum.
peregrinationis eorum præ multitudine gregum. 8 Ha-
Habitavit autem Jacob in terra Chanaan, in qua
bitavitque Esau in monte Seir, ipse est Edom. 9 Hæ au-
tem sunt generationes Esau patris Edom in monte Seir,
10
37 pater suus peregrinatus est. 2
Et hæ sunt ge-
nerationes ejus : Joseph cum sedecim esset annorum,
et hæc nomina filiorum ejus : Eliphaz filius Ada uxo-
ris Esau : Rahuel quoque filius Basemath uxoris ejus. pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer : et
11
Fueruntque Eliphaz filii : Teman, Omar, Sepho, et erat cum filiis Balæ et Zelphæ uxorum patris sui : ac-
Gatham, et Cenez. 12 Erat autem Thamna concubina cusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo.
3
Eliphaz filii Esau : quæ peperit ei Amalech. Hi sunt Israël autem diligebat Joseph super omnes filios suos,
filii Ada uxoris Esau. 13 Filii autem Rahuel : Nahath et eo quod in senectute genuisset eum : fecitque ei tuni-
Zara, Samma et Meza : hi filii Basemath uxoris Esau. cam polymitam. 4 Videntes autem fratres ejus quod
14
Isti quoque erant filii Oolibama filiæ Anæ filiæ Se- a patre plus cunctis filiis amaretur, oderant eum, nec
beon, uxoris Esau, quos genuit ei, Jehus et Ihelon et poterant ei quidquam pacifice loqui. 5 Accidit quoque
Core. 15 Hi duces filiorum Esau : filii Eliphaz primo- ut visum somnium referret fratribus suis : quæ causa
geniti Esau : dux Theman, dux Omra, dux Sepho, dux majoris odii seminarium fuit. 6 Dixitque ad eos : Au-
Cenez, 16 dux Core, dux Gathan, dux Amalech. Hi filii dite somnium meum quod vidi : 7 putabam nos ligare
Eliphaz in terra Edom, et hi filii Ada. 17 Hi quoque filii manipulos in agro : et quasi consurgere manipulum
Rahuel filii Esau : dux Nahath, dux Zara, dux Samma, meum, et stare, vestrosque manipulos circumstantes
dux Meza : hi autem duces Rahuel in terra Edom : isti adorare manipulum meum. 8 Responderunt fratres
filii Basemath uxoris Esau. 18 Hi autem filii Oolibama ejus : Numquid rex noster eris ? aut subjiciemur ditio-
uxoris Esau : dux Jehus, dux Ihelon, dux Core : hi ni tuæ ? Hæc ergo causa somniorum atque sermonum,
duces Oolibama filiæ Anæ uxoris Esau. 19 Isti sunt filii invidiæ et odii fomitem ministravit. 9 Aliud quoque
Esau, et hi duces eorum : ipse est Edom. 20 Isti sunt vidit somnium, quod narrans fratribus, ait : Vidi per
filii Seir Horræi, habitatores terræ : Lotan, et Sobal, et somnium, quasi solem, et lunam, et stellas undecim
Sebeon, et Ana, 21 et Dison, et Eser, et Disan : hi duces adorare me. 10 Quod cum patri suo, et fratribus retu-
Horræi, filii Seir in terra Edom. 22 Facti sunt autem lisset, increpavit eum pater suus, et dixit : Quid sibi
filii Lotan : Hori et Heman. Erat autem soror Lotan, vult hoc somnium quod vidisti ? num ego et mater
Thamna. 23 Et isti filii Sobal : Alvan et Manahat et tua, et fratres tui adorabimus te super terram ? 11 In-
Ebal, et Sepho et Onam. 24 Et hi filii Sebeon : Aja et videbant ei igitur fratres sui : pater vero rem tacitus
Ana. Iste est Ana qui invenit aquas calidas in solitudi- considerabat.
12
ne, cum pasceret asinos Sebeon patris sui : 25 habuit- Cumque fratres illius in pascendis gregibus patris
que filium Dison, et filiam Oolibama. 26 Et isti filii Di- morarentur in Sichem, 13 dixit ad eum Israël : Fratres
son : Hamdan, et Eseban, et Jethram, et Charan. 27 Hi tui pascunt oves in Sichimis : veni, mittam te ad eos.
quoque filii Eser : Balaan, et Zavan, et Acan. 28 Habuit Quo respondente, 14 Præsto sum, ait ei : Vade, et vide
autem filios Disan : Hus et Aram. 29 Hi duces Horræ- si cuncta prospera sint erga fratres tuos, et pecora : et
orum : dux Lotan, dux Sobal, dux Sebeon, dux Ana, renuntia mihi quid agatur. Missus de valle Hebron,
30
dux Dison, dux Eser, dux Disan : isti duces Horræo- venit in Sichem : 15 invenitque eum vir errantem in
rum qui imperaverunt in terra Seir. 31 Reges autem qui agro, et interrogavit quid quæreret. 16 At ille respon-
regnaverunt in terra Edom antequam haberent regem dit : Fratres meos quæro : indica mihi ubi pascant
filii Israël, fuerunt hi : 32 Bela filius Beor, nomenque greges. 17 Dixitque ei vir : Recesserunt de loco isto :
urbis ejus Denaba. 33 Mortuus est autem Bela, et re- audivi autem eos dicentes : Eamus in Dothain. Per-
gnavit pro eo Jobab filius Zaræ de Bosra. 34 Cumque rexit ergo Joseph post fratres suos, et invenit eos in
mortuus esset Jobab, regnavit pro eo Husam de ter- Dothain. 18 Qui cum vidissent eum procul, antequam
ra Themanorum. 35 Hoc quoque mortuo, regnavit pro accederet ad eos, cogitaverunt illum occidere : 19 et
eo Adad filius Badad, qui percussit Madian in regione mutuo loquebantur : Ecce somniator venit : 20 venite,
Moab : et nomen urbis ejus Avith. 36 Cumque mortuus occidamus eum, et mittamus in cisternam veterem :
esset Adad, regnavit pro eo Semla de Masreca. 37 Hoc dicemusque : Fera pessima devoravit eum : et tunc
quoque mortuo regnavit pro eo Saul de fluvio Roho- apparebit quid illi prosint somnia sua. 21 Audiens au-
both. 38 Cumque et hic obiisset, successit in regnum tem hoc Ruben, nitebatur liberare eum de manibus eo-
Balanan filius Achobor. 39 Isto quoque mortuo regna- rum, et dicebat : 22 Non interficiatis animam ejus, nec
vit pro eo Adar, nomenque urbis ejus Phau : et appel- effundatis sanguinem : sed projicite eum in cisternam
hanc, quæ est in solitudine, manusque vestras serva-
22 Genesis

14
te innoxias : hoc autem dicebat, volens eripere eum Quæ, depositis viduitatis vestibus, assumpsit theri-
de manibus eorum, et reddere patri suo. 23 Confestim strum : et mutato habitu, sedit in bivio itineris, quod
igitur ut pervenit ad fratres suos, nudaverunt eum tu- ducit Thamnam : eo quod crevisset Sela, et non eum
nica talari et polymita : 24 miseruntque eum in cister- accepisset maritum. 15 Quam cum vidisset Judas, su-
nam veterem, quæ non habebat aquam. 25 Et sedentes spicatus est esse meretricem : operuerat enim vultum
ut comederent panem, viderunt Ismaëlitas viatores ve- suum, ne agnosceretur. 16 Ingrediensque ad eam, ait :
nire de Galaad, et camelos eorum portantes aromata, Dimitte me ut coëam tecum : nesciebat enim quod nu-
et resinam, et stacten in Ægyptum. 26 Dixit ergo Ju- rus sua esset. Qua respondente : Quid dabis mihi ut
das fratribus suis : Quid nobis prodest si occiderimus fruaris concubitu meo ? 17 dixit : Mittam tibi hædum
fratrem nostrum, et celaverimus sanguinem ipsius ? de gregibus. Rursumque illa dicente : Patiar quod vis,
27
melius est ut venundetur Ismaëlitis, et manus no- si dederis mihi arrhabonem, donec mittas quod polli-
stræ non polluantur : frater enim et caro nostra est. ceris. 18 Ait Judas : Quid tibi vis pro arrhabone dari ?
Acquieverunt fratres sermonibus illius. 28 Et præte- Respondit : Annulum tuum, et armillam, et baculum
reuntibus Madianitis negotiatoribus, extrahentes eum quem manu tenes. Ad unum igitur coitum mulier con-
de cisterna, vendiderunt eum Ismaëlitis, viginti argen- cepit, 19 et surgens abiit : depositoque habitu quem
teis : qui duxerunt eum in Ægyptum. 29 Reversusque sumpserat, induta est viduitatis vestibus. 20 Misit au-
Ruben ad cisternam, non invenit puerum : 30 et scissis tem Judas hædum per pastorem suum Odollamitem,
vestibus pergens ad fratres suos, ait : Puer non compa- ut reciperet pignus quod dederat mulieri : qui cum
ret, et ego quo ibo ? 31 Tulerunt autem tunicam ejus, et non invenisset eam, 21 interrogavit homines loci illius :
in sanguine hædi, quem occiderant, tinxerunt : 32 mit- Ubi est mulier quæ sedebat in bivio ? Respondentibus
tentes qui ferrent ad patrem, et dicerent : Hanc inve- cunctis : Non fuit in loco ista meretrix. 22 Reversus
nimus : vide utrum tunica filii tui sit, an non. 33 Quam est ad Judam, et dixit ei : Non inveni eam : sed et
cum agnovisset pater, ait : Tunica filii mei est : fera homines loci illius dixerunt mihi, numquam sedisse
pessima comedit eum, bestia devoravit Joseph. 34 Scis- ibi scortum. 23 Ait Judas : Habeat sibi, certe mendacii
sisque vestibus, indutus est cilicio, lugens filium suum arguere nos non potest, ego misi hædum quem pro-
multo tempore. 35 Congregatis autem cunctis liberis miseram : et tu non invenisti eam. 24 Ecce autem post
ejus ut lenirent dolorem patris, noluit consolationem tres menses nuntiaverunt Judæ, dicentes : Fornicata
accipere, sed ait : Descendam ad filium meum lugens est Thamar nurus tua, et videtur uterus illius intume-
in infernum. Et illo perseverante in fletu, 36 Madiani- scere. Dixitque Judas : Producite eam ut comburatur.
25
tæ vendiderunt Joseph in Ægypto Putiphari eunucho Quæ cum duceretur ad pœnam, misit ad socerum
Pharaonis, magistro militum. suum, dicens : De viro, cujus hæc sunt, concepi : co-
gnosce cujus sit annulus, et armilla, et baculus. 26 Qui,
Eodem tempore, descendens Judas a fratribus agnitis muneribus, ait : Justior me est : quia non tra-
38 suis, divertit ad virum Odollamitem, nomine
2
didi eam Sela filio meo. Attamen ultra non cognovit
Hiram. Viditque ibi filiam hominis Chananæi, vo- eam. 27 Instante autem partu, apparuerunt gemini in
cabulo Sue : et accepta uxore, ingressus est ad eam. utero : atque in ipsa effusione infantium unus protu-
3
Quæ concepit, et peperit filium, et vocavit nomen lit manum, in qua obstetrix ligavit coccinum, dicens :
ejus Her. 4 Rursumque concepto fœtu, natum filium 28
Iste egredietur prior. 29 Illo vero retrahente manum,
vocavit Onan. 5 Tertium quoque peperit : quem appel- egressus est alter : dixitque mulier : Quare divisa est
lavit Sela ; quo nato, parere ultra cessavit. 6 Dedit au- propter te maceria ? et ob hanc causam, vocavit no-
tem Judas uxorem primogenito suo Her, nomine Tha- men ejus Phares. 30 Postea egressus est frater ejus, in
mar. 7 Fuit quoque Her primogenitus Judæ nequam in cujus manu erat coccinum : quem appellavit Zara.
conspectu Domini : et ab eo occisus est. 8 Dixit ergo
Judas ad Onan filium suum : Ingredere uxorem fratris Igitur Joseph ductus est in Ægyptum, emitque
tui, et sociare illi, ut suscites semen fratri tuo. 9 Ille
sciens non sibi nasci filios, introiens ad uxorem fratris
39 eum Putiphar eunuchus Pharaonis, princeps ex-
ercitus, vir ægyptius, de manu Ismaëlitarum, a quibus
sui, semen fundebat in terram, ne liberi fratris nomi- perductus erat. 2 Fuitque Dominus cum eo, et erat
ne nascerentur. 10 Et idcirco percussit eum Dominus, vir in cunctis prospere agens : habitavitque in domo
quod rem detestabilem faceret. 11 Quam ob rem dixit domini sui, 3 qui optime noverat Dominum esse cum
Judas Thamar nurui suæ : Esto vidua in domo pa- eo, et omnia, quæ gerebat, ab eo dirigi in manu illius.
4
tris tui, donec crescat Sela filius meus : timebat enim Invenitque Joseph gratiam coram domino suo, et mi-
ne et ipse moreretur, sicut fratres ejus. Quæ abiit, et nistrabat ei : a quo præpositus omnibus gubernabat
habitavit in domo patris sui. 12 Evolutis autem mul- creditam sibi domum, et universa quæ ei tradita fue-
tis diebus, mortua est filia Sue uxor Judæ : qui, post rant : 5 benedixitque Dominus domui Ægyptii propter
luctum consolatione suscepta, ascendebat ad tonsores Joseph, et multiplicavit tam in ædibus quam in agris
ovium suarum, ipse et Hiras opilio gregis Odollami- cunctam ejus substantiam : 6 nec quidquam aliud no-
tes, in Thamnas. 13 Nuntiatumque est Thamar quod verat, nisi panem quo vescebatur. Erat autem Joseph
socer illius ascenderet in Thamnas ad tondendas oves. pulchra facie, et decorus aspectu. 7 Post multos itaque
Genesis 23

dies injecit domina sua oculos suos in Joseph, et ait : cium tuum, sicut ante facere consueveras. 14 Tantum
Dormi mecum. 8 Qui nequaquam acquiescens operi memento mei, cum bene tibi fuerit, et facias mecum
nefario, dixit ad eam : Ecce dominus meus, omnibus misericordiam : ut suggeras Pharaoni ut educat me
mihi traditis, ignorat quid habeat in domo sua : 9 nec de isto carcere : 15 quia furto sublatus sum de ter-
quidquam est quod non in mea sit potestate, vel non ra Hebræorum, et hic innocens in lacum missus sum.
16
tradiderit mihi, præter te, quæ uxor ejus es : quomodo Videns pistorum magister quod prudenter somnium
ergo possum hoc malum facere, et peccare in Deum dissolvisset, ait : Et ego vidi somnium : quod tria ca-
meum ? 10 Hujuscemodi verbis per singulos dies, et nistra farinæ haberem super caput meum : 17 et in uno
mulier molesta erat adolescenti : et ille recusabat stu- canistro quod erat excelsius, portare me omnes cibos
prum. 11 Accidit autem quadam die ut intraret Joseph qui fiunt arte pistoria, avesque comedere ex eo. 18 Re-
domum, et operis quippiam absque arbitris faceret : spondit Joseph : Hæc est interpretatio somnii : tria
12
et illa, apprehensa lacinia vestimenti ejus, diceret : canistra, tres adhuc dies sunt : 19 post quos auferet
Dormi mecum. Qui relicto in manu ejus pallio fugit, et Pharao caput tuum, ac suspendet te in cruce, et lace-
egressus est foras. 13 Cumque vidisset mulier vestem rabunt volucres carnes tuas. 20 Exinde dies tertius na-
in manibus suis, et se esse contemptam, 14 vocavit ad talitius Pharaonis erat : qui faciens grande convivium
se homines domus suæ, et ait ad eos : En introduxit pueris suis, recordatus est inter epulas magistri pincer-
virum hebræum, ut illuderet nobis : ingressus est ad narum, et pistorum principis. 21 Restituitque alterum
me, ut coiret mecum : cumque ego succlamassem, 15 et in locum suum, ut porrigeret ei poculum : 22 alterum
audisset vocem meam, reliquit pallium quod tenebam, suspendit in patibulo, ut conjectoris veritas probare-
et fugit foras. 16 In argumentum ergo fidei retentum tur. 23 Et tamen succedentibus prosperis, præpositus
pallium ostendit marito revertenti domum, 17 et ait : pincernarum oblitus est interpretis sui.
Ingressus est ad me servus hebræus quem adduxisti,
ut illuderet mihi : 18 cumque audisset me clamare, reli- Post duos annos vidit Pharao somnium. Puta-
quit pallium quod tenebam, et fugit foras. 19 His audi- 41 2
bat se stare super fluvium, de quo ascendebant
septem boves, pulchræ et crassæ nimis : et pasceban-
tis dominus, et nimium credulus verbis conjugis, ira-
tus est valde : 20 tradiditque Joseph in carcerem, ubi tur in locis palustribus. 3 Aliæ quoque septem emerge-
vincti regis custodiebantur, et erat ibi clausus. bant de flumine, fœdæ confectæque macie : et pasce-
21
Fuit autem Dominus cum Joseph, et misertus il- bantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus : 4 devora-
lius dedit ei gratiam in conspectu principis carceris. veruntque eas, quarum mira species et habitudo cor-
22
Qui tradidit in manu illius universos vinctos qui in porum erat. Expergefactus Pharao, 5 rursum dormivit,
custodia tenebantur : et quidquid fiebat, sub ipso erat. et vidit alterum somnium : septem spicæ pullulabant
23
Nec noverat aliquid, cunctis ei creditis : Dominus in culmo uno plenæ atque formosæ : 6 aliæ quoque
enim erat cum illo, et omnia opera ejus dirigebat. totidem spicæ tenues, et percussæ uredine oriebantur,
7
devorantes omnium priorum pulchritudinem. Evigi-
His ita gestis, accidit ut peccarent duo eunu- lans Pharao post quietem, 8 et facto mane, pavore per-
40 chi, pincerna regis Ægypti, et pistor, domino
2
suo. Iratusque contra eos Pharao (nam alter pincer-
territus, misit ad omnes conjectores Ægypti, cunctos-
que sapientes, et accersitis narravit somnium, nec erat
nis præerat, alter pistoribus), 3 misit eos in carcerem qui interpretaretur. 9 Tunc demum reminiscens pin-
principis militum, in quo erat vinctus et Joseph. 4 At cernarum magister, ait : Confiteor peccatum meum :
10
custos carceris tradidit eos Joseph, qui et ministrabat iratus rex servis suis, me et magistrum pistorum
eis : aliquantulum temporis fluxerat, et illi in custodia retrudi jussit in carcerem principis militum : 11 ubi
tenebantur. 5 Videruntque ambo somnium nocte una, una nocte uterque vidimus somnium præsagum futu-
juxta interpretationem congruam sibi : 6 ad quos cum rorum. 12 Erat ibi puer hebræus, ejusdem ducis mili-
introisset Joseph mane, et vidisset eos tristes, 7 sciscita- tum famulus : cui narrantes somnia, 13 audivimus qui-
tus est eos, dicens : Cur tristior est hodie solito facies dquid postea rei probavit eventus ; ego enim redditus
vestra ? 8 Qui responderunt : Somnium vidimus, et sum officio meo, et ille suspensus est in cruce. 14 Pro-
non est qui interpretetur nobis. Dixitque ad eos Jose- tinus ad regis imperium eductum de carcere Joseph
ph : Numquid non Dei est interpretatio ? referte mihi totonderunt : ac veste mutata obtulerunt ei. 15 Cui ille
quid videritis. 9 Narravit prior, præpositus pincerna- ait : Vidi somnia, nec est qui edisserat : quæ audivi te
rum, somnium suum : Videbam coram me vitem, 10 in sapientissime conjicere. 16 Respondit Joseph : Absque
qua erant tres propagines, crescere paulatim in gem- me Deus respondebit prospera Pharaoni. 17 Narravit
mas, et post flores uvas maturescere : 11 calicemque ergo Pharao quod viderat : Putabam me stare super
Pharaonis in manu mea : tuli ergo uvas, et expressi ripam fluminis, 18 et septem boves de amne conscen-
in calicem quem tenebam, et tradidi poculum Pharao- dere, pulchras nimis, et obesis carnibus : quæ in pastu
ni. 12 Respondit Joseph : Hæc est interpretatio som- paludis virecta carpebant. 19 Et ecce, has sequebantur
nii : tres propagines, tres adhuc dies sunt : 13 post aliæ septem boves, in tantum deformes et macilentæ,
quos recordabitur Pharao ministerii tui, et restituet te ut numquam tales in terra Ægypti viderim : 20 quæ,
in gradum pristinum : dabisque ei calicem juxta offi- devoratis et consumptis prioribus, 21 nullum saturitatis
24 Genesis

dedere vestigium : sed simili macie et squalore torpe- condita est. 49 Tantaque fuit abundantia tritici, ut are-
bant. Evigilans, rursus sopore depressus, 22 vidi som- næ maris coæquaretur, et copia mensuram excederet.
50
nium. Septem spicæ pullulabant in culmo uno plenæ Nati sunt autem Joseph filii duo antequam veniret
atque pulcherrimæ. 23 Aliæ quoque septem tenues et fames : quos peperit ei Aseneth filia Putiphare sacer-
percussæ uredine, oriebantur e stipula : 24 quæ prio- dotis Heliopoleos. 51 Vocavitque nomen primogeniti
rum pulchritudinem devoraverunt. Narravi conjecto- Manasses, dicens : Oblivisci me fecit Deus omnium
ribus somnium, et nemo est qui edisserat. 25 Respon- laborum meorum, et domus patris mei. 52 Nomen
dit Joseph : Somnium regis unum est : quæ facturus quoque secundi appellavit Ephraim, dicens : Crescere
est Deus, ostendit Pharaoni. 26 Septem boves pulchræ, me fecit Deus in terra paupertatis meæ. 53 Igitur tran-
et septem spicæ plenæ, septem ubertatis anni sunt : sactis septem ubertatis annis, qui fuerant in Ægypto,
eamdemque vim somnii comprehendunt. 27 Septem 54
cœperunt venire septem anni inopiæ, quos prædi-
quoque boves tenues atque macilentæ, quæ ascende- xerat Joseph : et in universo orbe fames prævaluit, in
runt post eas, et septem spicæ tenues, et vento uren- cuncta autem terra Ægypti panis erat. 55 Qua esurien-
te percussæ, septem anni venturæ sunt famis. 28 Qui te, clamavit populus ad Pharaonem, alimenta petens.
hoc ordine complebuntur : 29 ecce septem anni venient Quibus ille respondit : Ite ad Joseph : et quidquid
fertilitatis magnæ in universa terra Ægypti, 30 quos se- ipse vobis dixerit, facite. 56 Crescebat autem quotidie
quentur septem anni alii tantæ sterilitatis, ut oblivioni fames in omni terra : aperuitque Joseph universa hor-
tradatur cuncta retro abundantia : consumptura est rea, et vendebat Ægyptiis : nam et illos oppresserat fa-
enim fames omnem terram, 31 et ubertatis magnitudi- mes. 57 Omnesque provinciæ veniebant in Ægyptum,
nem perditura est inopiæ magnitudo. 32 Quod autem ut emerent escas, et malum inopiæ temperarent.
vidisti secundo ad eamdem rem pertinens somnium :
firmitatis indicium est, eo quod fiat sermo Dei, et ve- Audiens autem Jacob quod alimenta venderen-
locius impleatur. 33 Nunc ergo provideat rex virum sa- 42 tur in Ægypto, dixit filiis suis : Quare negli-
2
gitis ? audivi quod triticum venundetur in Ægyp-
pientem et industrium, et præficiat eum terræ Ægypti :
34
qui constituat præpositos per cunctas regiones : et to : descendite, et emite nobis necessaria, ut possimus
quintam partem fructuum per septem annos fertilita- vivere, et non consumamur inopia. 3 Descendentes
tis, 35 qui jam nunc futuri sunt, congreget in horrea : igitur fratres Joseph decem, ut emerent frumenta in
et omne frumentum sub Pharaonis potestate condatur, Ægypto, 4 Benjamin domi retento a Jacob, qui dixerat
serveturque in urbibus. 36 Et præparetur futuræ sep- fratribus ejus : Ne forte in itinere quidquam patiatur
tem annorum fami, quæ oppressura est Ægyptum, et mali : 5 ingressi sunt terram Ægypti cum aliis qui per-
non consumetur terra inopia. 37 Placuit Pharaoni con- gebant ad emendum. Erat autem fames in terra Cha-
silium et cunctis ministris ejus : 38 locutusque est ad naan. 6 Et Joseph erat princeps in terra Ægypti, atque
eos : Num invenire poterimus talem virum, qui spi- ad ejus nutum frumenta populis vendebantur. Cum-
ritu Dei plenus sit ? 39 Dixit ergo ad Joseph : Quia que adorassent eum fratres sui, 7 et agnovisset eos,
ostendit tibi Deus omnia quæ locutus es, numquid quasi ad alienos durius loquebatur, interrogans eos :
sapientiorem et consimilem tui invenire potero ? Unde venistis ? Qui responderunt : De terra Chanaan,
ut emamus victui necessaria. 8 Et tamen fratres ipse
40
Tu eris super domum meam, et ad tui oris im- cognoscens, non est cognitus ab eis. 9 Recordatusque
perium cunctus populus obediet : uno tantum regni somniorum, quæ aliquando viderat, ait ad eos : Ex-
solio te præcedam. 41 Dixitque rursus Pharao ad Jose- ploratores estis : ut videatis infirmiora terræ venistis.
10
ph : Ecce, constitui te super universam terram Ægyp- Qui dixerunt : Non est ita, domine, sed servi tui
ti. 42 Tulitque annulum de manu sua, et dedit eum in venerunt ut emerent cibos. 11 Omnes filii unius vi-
manu ejus : vestivitque eum stola byssina, et collo tor- ri sumus : pacifici venimus, nec quidquam famuli tui
quem auream circumposuit. 43 Fecitque eum ascende- machinantur mali. 12 Quibus ille respondit : Aliter est :
re super currum suum secundum, clamante præcone, immunita terræ hujus considerare venistis. 13 At illi :
ut omnes coram eo genu flecterent, et præpositum es- Duodecim, inquiunt, servi tui, fratres sumus, filii viri
se scirent universæ terræ Ægypti. 44 Dixit quoque rex unius in terra Chanaan : minimus cum patre nostro
ad Joseph : Ego sum Pharao : absque tuo imperio non est, alius non est super. 14 Hoc est, ait, quod locutus
movebit quisquam manum aut pedem in omni terra sum : exploratores estis. 15 Jam nunc experimentum
Ægypti. 45 Vertitque nomen ejus, et vocavit eum, lin- vestri capiam : per salutem Pharaonis non egrediemi-
gua ægyptiaca, Salvatorem mundi. Deditque illi uxo- ni hinc, donec veniat frater vester minimus. 16 Mittite
rem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos. ex vobis unum, et adducat eum : vos autem eritis in
Egressus est itaque Joseph ad terram Ægypti 46 (tri- vinculis, donec probentur quæ dixistis utrum vera an
ginta autem annorum erat quando stetit in conspectu falsa sint : alioquin per salutem Pharaonis explorato-
regis Pharaonis), et circuivit omnes regiones Ægypti. res estis. 17 Tradidit ergo illos custodiæ tribus diebus.
47 18
Venitque fertilitas septem annorum : et in manipu- Die autem tertio eductis de carcere, ait : Facite quæ
los redactæ segetes congregatæ sunt in horrea Ægypti. dixi, et vivetis : Deum enim timeo. 19 Si pacifici estis,
48
Omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus frater vester unus ligetur in carcere : vos autem abite,
Genesis 25

et ferte frumenta quæ emistis, in domos vestras, 20 et vir enim, ut sæpe diximus, denuntiavit nobis, dicens :
fratrem vestrum minimum ad me adducite, ut possim Non videbitis faciem meam absque fratre vestro mini-
vestros probare sermones, et non moriamini. Fecerunt mo. 6 Dixit eis Israël : In meam hoc fecistis miseriam,
ut dixerat, 21 et locuti sunt ad invicem : Merito hæc pa- ut indicaretis ei et alium habere vos fratrem. 7 At il-
timur, quia peccavimus in fratrem nostrum, videntes li responderunt : Interrogavit nos homo per ordinem
angustiam animæ illius, dum deprecaretur nos, et non nostram progeniem : si pater viveret : si haberemus
audivimus : idcirco venit super nos ista tribulatio. 22 E fratrem : et nos respondimus ei consequenter juxta
quibus unus Ruben, ait : Numquid non dixi vobis : id quod fuerat sciscitatus : numquid scire poteramus
Nolite peccare in puerum : et non audistis me ? en quod dicturus esset : Adducite fratrem vestrum vobi-
sanguis ejus exquiritur. 23 Nesciebant autem quod in- scum ? 8 Judas quoque dixit patri suo : Mitte pue-
telligeret Joseph, eo quod per interpretem loqueretur rum mecum, ut proficiscamur, et possimus vivere : ne
ad eos. 24 Avertitque se parumper, et flevit : et reversus moriamur nos et parvuli nostri. 9 Ego suscipio pue-
locutus est ad eos. rum : de manu mea require illum : nisi reduxero, et
25
Tollensque Simeon, et ligans illis præsentibus, jus- reddidero eum tibi, ero peccati reus in te omni tem-
sit ministris ut implerent eorum saccos tritico, et repo- pore. 10 Si non intercessisset dilatio, jam vice alter ve-
nerent pecunias singulorum in sacculis suis, datis su- nissemus. 11 Igitur Israël pater eorum dixit ad eos : Si
pra cibariis in viam : qui fecerunt ita. 26 At illi portan- sic necesse est, facite quod vultis : sumite de optimis
tes frumenta in asinis suis, profecti sunt. 27 Apertoque terræ fructibus in vasis vestris, et deferte viro mune-
unus sacco, ut daret jumento pabulum in diversorio, ra, modicum resinæ, et mellis, et storacis, stactes, et
contemplatus pecuniam in ore sacculi, 28 dixit fratribus terebinthi, et amygdalarum. 12 Pecuniam quoque du-
suis : Reddita est mihi pecunia, en habetur in sacco. Et plicem ferte vobiscum : et illam, quam invenistis in
obstupefacti, turbatique, mutuo dixerunt : Quidnam sacculis, reportate, ne forte errore factum sit : 13 sed et
est hoc quod fecit nobis Deus ? 29 Veneruntque ad Ja- fratrem vestrum tollite, et ite ad virum. 14 Deus autem
cob patrem suum in terram Chanaan, et narraverunt meus omnipotens faciat vobis eum placabilem : et re-
ei omnia quæ accidissent sibi, dicentes : 30 Locutus est mittat vobiscum fratrem vestrum quem tenet, et hunc
nobis dominus terræ dure, et putavit nos exploratores Benjamin : ego autem quasi orbatus absque liberis ero.
esse provinciæ. 31 Cui respondimus : Pacifici sumus,
15
nec ullas molimur insidias. 32 Duodecim fratres uno Tulerunt ergo viri munera, et pecuniam duplicem,
patre geniti sumus : unus non est super, minimus cum et Benjamin : descenderuntque in Ægyptum, et stete-
patre nostro est in terra Chanaan. 33 Qui ait nobis : Sic runt coram Joseph. 16 Quos cum ille vidisset et Be-
probabo quod pacifici sitis : fratrem vestrum unum njamin simul, præcepit dispensatori domus suæ, di-
dimittite apud me, et cibaria domibus vestris necessa- cens : Introduc viros domum, et occide victimas, et
ria sumite, et abite, 34 fratremque vestrum minimum instrue convivium : quoniam mecum sunt comesturi
adducite ad me, ut sciam quod non sitis exploratores : meridie. 17 Fecit ille quod sibi fuerat imperatum, et
et istum, qui tenetur in vinculis, recipere possitis : ac introduxit viros domum. 18 Ibique exterriti, dixerunt
deinceps quæ vultis, emendi habeatis licentiam. 35 His mutuo : Propter pecuniam, quam retulimus prius in
dictis, cum frumenta effunderent, singuli repererunt saccis nostris, introducti sumus : ut devolvat in nos
in ore saccorum ligatas pecunias, exterritisque simul calumniam, et violenter subjiciat servituti et nos, et
omnibus, 36 dixit pater Jacob : Absque liberis me esse asinos nostros. 19 Quam ob rem in ipsis foribus acce-
fecistis : Joseph non est super, Simeon tenetur in vin- dentes ad dispensatorem domus, 20 locuti sunt : Ora-
culis, et Benjamin auferetis : in me hæc omnia mala mus, domine, ut audias nos. Jam ante descendimus ut
reciderunt. 37 Cui respondit Ruben : Duos filios meos emeremus escas : 21 quibus emptis, cum venissemus
interfice, si non reduxero illum tibi : trade illum in ad diversorium, aperuimus saccos nostros, et inveni-
manu mea, et ego eum tibi restituam. 38 At ille : Non mus pecuniam in ore saccorum : quam nunc eodem
descendet, inquit, filius meus vobiscum : frater ejus pondere reportavimus. 22 Sed et aliud attulimus ar-
mortuus est, et ipse solus remansit : si quid ei adver- gentum, ut emamus quæ nobis necessaria sunt : non
si acciderit in terra ad quam pergitis, deducetis canos est in nostra conscientia quis posuerit eam in marsu-
meos cum dolore ad inferos. piis nostris. 23 At ille respondit : Pax vobiscum, nolite
timere : Deus vester, et Deus patris vestri, dedit vo-
Interim fames omnem terram vehementer pre- bis thesauros in saccis vestris : nam pecuniam, quam
43 2
mebat. Consumptisque cibis quos ex Ægypto
detulerant, dixit Jacob ad filios suos : Revertimini, et
dedistis mihi, probatam ego habeo. Eduxitque ad eos
Simeon. 24 Et introductis domum, attulit aquam, et
emite nobis pauxillum escarum. 3 Respondit Judas : laverunt pedes suos, deditque pabulum asinis eorum.
25
Denuntiavit nobis vir ille sub attestatione jurisjurandi, Illi vero parabant munera, donec ingrederetur Jose-
dicens : Non videbitis faciem meam, nisi fratrem ve- ph meridie : audierant enim quod ibi comesturi essent
strum minimum adduxeritis vobiscum. 4 Si ergo vis panem. 26 Igitur ingressus est Joseph domum suam,
eum mittere nobiscum, pergemus pariter, et ememus obtuleruntque ei munera, tenentes in manibus suis :
tibi necessaria : 5 sin autem non vis, non ibimus : et adoraverunt proni in terram. 27 At ille, clementer re-
26 Genesis

salutatis eis, interrogavit eos, dicens : Salvusne est pa- me ut sic agam : qui furatus est scyphum, ipse sit
ter vester senex, de quo dixeratis mihi ? adhuc vivit ? servus meus : vos autem abite liberi ad patrem ve-
28
Qui responderunt : Sospes est servus tuus pater no- strum. 18 Accedens autem propius Judas, confidenter
ster, adhuc vivit. Et incurvati, adoraverunt eum. 29 At- ait : Oro, domini mi, loquatur servus tuus verbum in
tollens autem Joseph oculos, vidit Benjamin fratrem auribus tuis, et ne irascaris famulo tuo : tu es enim
suum uterinum, et ait : Iste est frater vester parvu- post Pharaonem 19 dominus meus. Interrogasti prius
lus, de quo dixeratis mihi ? Et rursum : Deus, inquit, servos tuos : Habetis patrem aut fratrem ? 20 et nos
misereatur tui, fili mi. 30 Festinavitque, quia commo- respondimus tibi domino meo : Est nobis pater senex,
ta fuerant viscera ejus super fratre suo, et erumpebant et puer parvulus, qui in senectute illius natus est : cu-
lacrimæ : et introiens cubiculum flevit. 31 Rursumque jus uterinus frater mortuus est : et ipsum solum habet
lota facie egressus, continuit se, et ait : Ponite panes. mater sua, pater vero tenere diliget eum. 21 Dixisti-
32
Quibus appositis, seorsum Joseph, et seorsum fratri- que servis tuis : Adducite eum ad me, et ponam ocu-
bus, Ægyptiis quoque qui vescebantur simul, seorsum los meos super illum. 22 Suggessimus domino meo :
(illicitum est enim Ægyptiis comedere cum Hebræis, Non potest puer relinquere patrem suum : si enim il-
et profanum putant hujuscemodi convivium) 33 sede- lum dimiserit, morietur. 23 Et dixisti servis tuis : Nisi
runt coram eo, primogenitus juxta primogenita sua, venerit frater vester minimus vobiscum, non videbitis
et minimus juxta ætatem suam. Et mirabantur nimis, amplius faciem meam. 24 Cum ergo ascendissemus ad
34
sumptis partibus quas ab eo acceperant : majorque famulum tuum patrem nostrum, narravimus ei omnia
pars venit Benjamin, ita ut quinque partibus excederet. quæ locutus est dominus meus. 25 Et dixit pater no-
Biberuntque et inebriati sunt cum eo. ster : Revertimini, et emite nobis parum tritici. 26 Cui
diximus : Ire non possumus : si frater noster minimus
Præcepit autem Joseph dispensatori domus suæ, descenderit nobiscum, proficiscemur simul : alioquin
44 dicens : Imple saccos eorum frumento, quan-
tum possunt capere : et pone pecuniam singulorum in
illo absente, non audemus videre faciem viri. 27 Ad
quæ ille respondit : Vos scitis quod duos genuerit mi-
summitate sacci. 2 Scyphum autem meum argenteum, hi uxor mea. 28 Egressus est unus, et dixistis : Bestia
et pretium quod dedit tritici, pone in ore sacci junioris. devoravit eum : et hucusque non comparet. 29 Si tule-
Factumque est ita. 3 Et orto mane, dimissi sunt cum ritis et istum, et aliquid ei in via contigerit, deducetis
asinis suis. 4 Jamque urbem exierant, et processerant canos meos cum mœrore ad inferos. 30 Igitur si intrave-
paululum : tunc Joseph accersito dispensatore domus, ro ad servum tuum patrem nostrum, et puer defuerit
Surge, inquit, et persequere viros : et apprehensis di- (cum anima illius ex hujus anima pendeat), 31 vide-
cito : Quare reddidistis malum pro bono ? 5 scyphus, ritque eum non esse nobiscum, morietur, et deducent
quem furati estis, ipse est in quo bibit dominus meus, famuli tui canos ejus cum dolore ad inferos. 32 Ego
et in quo augurari solet : pessimam rem fecistis. 6 Fe- proprie servus tuus sim qui in meam hunc recepi fi-
cit ille ut jusserat : et apprehensis per ordinem locutus dem, et spopondi dicens : Nisi reduxero eum, peccati
est. 7 Qui responderunt : Quare sic loquitur dominus reus ero in patrem meum omni tempore. 33 Mane-
noster, ut servi tui tantum flagitii commiserint ? 8 pe- bo itaque servus tuus pro puero in ministerio domini
cuniam, quam invenimus in summitate saccorum, re- mei, et puer ascendat cum fratribus suis. 34 Non enim
portavimus ad te de terra Chanaan : et quomodo con- possum redire ad patrem meum, absente puero : ne
sequens est ut furati simus de domo domini tui aurum calamitatis, quæ oppressura est patrem meum, testis
vel argentum ? 9 apud quemcumque fuerit inventum assistam.
servorum tuorum quod quæris, moriatur, et nos eri-
mus servi domini nostri. 10 Qui dixit eis : Fiat juxta ve- Non se poterat ultra cohibere Joseph multis co-
stram sententiam : apud quemcumque fuerit inventus,
ipse sit servus meus, vos autem eritis innoxii. 11 Itaque
45 ram astantibus : unde præcepit ut egrederentur
cuncti foras, et nullus interesset alienus agnitioni mu-
festinato deponentes in terram saccos, aperuerunt sin- tuæ. 2 Elevavitque vocem cum fletu, quam audierunt
guli. 12 Quos scrutatus, incipiens a majore usque ad Ægyptii, omnisque domus Pharaonis. 3 Et dixit fratri-
minimum, invenit scyphum in sacco Benjamin. 13 At bus suis : Ego sum Joseph : adhuc pater meus vivit ?
illi, scissis vestibus, oneratisque rursum asinis, reversi Non poterant respondere fratres nimio terrore perter-
sunt in oppidum. 14 Primusque Judas cum fratribus riti. 4 Ad quos ille clementer : Accedite, inquit, ad
ingressus est ad Joseph (necdum enim de loco abie- me. Et cum accessissent prope : Ego sum, ait, Joseph,
rat) omnesque ante eum pariter in terram corruerunt. frater vester, quem vendidistis in Ægyptum. 5 Nolite
15
Quibus ille ait : Cur sic agere voluistis ? an igno- pavere, neque vobis durum esse videatur quod ven-
ratis quod non sit similis mei in augurandi scientia ? didistis me in his regionibus : pro salute enim vestra
16
Cui Judas : Quid respondebimus, inquit, domino misit me Deus ante vos in Ægyptum. 6 Biennium est
meo ? vel quid loquemur, aut juste poterimus obten- enim quod cœpit fames esse in terra : et adhuc quin-
dere ? Deus invenit iniquitatem servorum tuorum : en que anni restant, quibus nec arari poterit, nec meti.
7
omnes servi sumus domini mei, et nos, et apud quem Præmisitque me Deus ut reservemini super terram,
inventus est scyphus. 17 Respondit Joseph : Absit a et escas ad vivendum habere possitis. 8 Non vestro
Genesis 27

consilio, sed Dei voluntate huc missum sum : qui fe- de in Ægyptum, quia in gentem magnam faciam te ibi.
4
cit me quasi patrem Pharaonis, et dominum universæ Ego descendam tecum illuc, et ego inde adducam te
domus ejus, ac principem in omni terra Ægypti. 9 Fe- revertentem : Joseph quoque ponet manus suas super
stinate, et ascendite ad patrem meum, et dicetis ei : oculos tuos. 5 Surrexit autem Jacob a Puteo juramen-
Hæc mandat filius tuus Joseph : Deus fecit me do- ti : tuleruntque eum filii cum parvulis et uxoribus suis
minum universæ terræ Ægypti : descende ad me, ne in plaustris quæ miserat Pharao ad portandum senem,
moreris, 10 et habitabis in terra Gessen : erisque juxta 6
et omnia quæ possederat in terra Chanaan : venitque
me tu, et filii tui, et filii filiorum tuorum, oves tuæ, et in Ægyptum cum omni semine suo, 7 filii ejus, et nepo-
armenta tua, et universa quæ possides : 11 ibique te tes, filiæ, et cuncta simul progenies. 8 Hæc sunt autem
pascam (adhuc enim quinque anni residui sunt famis) nomina filiorum Israël, qui ingressi sunt in Ægyptum,
ne et tu pereas, et domus tua, et omnia quæ possides. ipse cum liberis suis. Primogenitus Ruben. 9 Filii Ru-
12
En oculi vestri, et oculi fratris mei Benjamin, vident ben : Henoch et Phallu et Hesron et Charmi. 10 Filii
quod os meum loquatur ad vos. 13 Nuntiate patri meo Simeon : Jamuel et Jamin et Ahod, et Jachin et Sohar,
universam gloriam meam, et cuncta quæ vidistis in et Saul filius Chanaanitidis. 11 Filii Levi : Gerson et
Ægypto : festinate, et adducite eum ad me. 14 Cum- Caath et Merari. 12 Filii Juda : Her et Onan et Sela
que amplexatus recidisset in collum Benjamin fratris et Phares et Zara ; mortui sunt autem Her et Onan in
sui, flevit : illo quoque similiter flente super collum terra Chanaan. Natique sunt filii Phares : Hesron et
ejus. 15 Osculatusque est Joseph omnes fratres suos, Hamul. 13 Filii Issachar : Thola et Phua et Job et Sem-
et ploravit super singulos : post quæ ausi sunt loqui ron. 14 Filii Zabulon : Sared et Elon et Jahelel. 15 Hi filii
ad eum. 16 Auditumque est, et celebri sermone vulga- Liæ quos genuit in Mesopotamia Syriæ cum Dina filia
tum in aula regis : Venerunt fratres Joseph : et gavisus sua : omnes animæ filiorum ejus et filiarum, triginta
est Pharao, atque omnis familia ejus. 17 Dixitque ad tres. 16 Filii Gad : Sephion et Haggi et Suni et Esebon
Joseph ut imperaret fratribus suis, dicens : Onerantes et Heri et Arodi et Areli. 17 Filii Aser : Jamne et Jesua
jumenta, ite in terram Chanaan, 18 et tollite inde pa- et Jessui et Beria, Sara quoque soror eorum. Filii Be-
trem vestrum et cognationem, et venite ad me : et ego ria : Heber et Melchiel. 18 Hi filii Zelphæ, quam dedit
dabo vobis omnia bona Ægypti, ut comedatis medul- Laban Liæ filiæ suæ : et hos genuit Jacob sedecim ani-
lam terræ. 19 Præcipe etiam ut tollant plaustra de terra mas. 19 Filii Rachel uxoris Jacob : Joseph et Benjamin.
20
Ægypti, ad subvectionem parvulorum suorum ac con- Natique sunt Joseph filii in terra Ægypti, quos gen-
jugum : et dicito : Tollite patrem vestrum, et properate uit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos :
quantocius venientes. 20 Nec dimittatis quidquam de Manasses et Ephraim. 21 Filii Benjamin : Bela et Bechor
supellectili vestra : quia omnes opes Ægypti vestræ et Asbel et Gera et Naaman et Echi et Ros et Mophim
erunt. et Ophim et Ared. 22 Hi filii Rachel quos genuit Jacob :
21
Feceruntque filii Israël ut eis mandatum fuerat. omnes animæ, quatuordecim. 23 Filii Dan : Husim.
24
Quibus dedit Joseph plaustra, secundum Pharaonis Filii Nephthali : Jasiel et Guni et Jeser et Sallem.
25
imperium, et cibaria in itinere. 22 Singulis quoque pro- Hi filii Balæ, quam dedit Laban Racheli filiæ suæ :
ferri jussit binas stolas : Benjamin vero dedit trecentos et hos genuit Jacob : omnes animæ, septem. 26 Cunctæ
argenteos cum quinque stolis optimis : 23 tantumdem animæ, quæ ingressæ sunt cum Jacob in Ægyptum, et
pecuniæ et vestium mittens patri suo, addens et asinos egressæ sunt de femore illius, absque uxoribus filio-
decem, qui subveherent ex omnibus divitiis Ægypti, et rum ejus, sexaginta sex. 27 Filii autem Joseph, qui nati
totidem asinas, triticum in itinere, panesque portantes. sunt ei in terra Ægypti, animæ duæ. Omnes animæ
24
Dimisit ergo fratres suos, et proficiscentibus ait : Ne domus Jacob, quæ ingressæ sunt in Ægyptum, fuere
irascamini in via. 25 Qui ascendentes ex Ægypto, vene- septuaginta.
runt in terram Chanaan ad patrem suum Jacob. 26 Et
28
nuntiaverunt ei, dicentes : Joseph filius tuus vivit : Misit autem Judam ante se ad Joseph, ut nuntia-
et ipse dominatur in omni terra Ægypti. Quo audito ret ei, et occurreret in Gessen. 29 Quo cum pervenisset,
Jacob, quasi de gravi somno evigilans, tamen non cre- juncto Joseph curro suo, ascendit obviam patri suo ad
debat eis. 27 Illi e contra referebant omnem ordinem eumdem locum : vidensque eum, irruit super collum
rei. Cumque vidisset plaustra et universa quæ mise- ejus, et inter amplexus flevit. 30 Dixitque pater ad Jo-
rat, revixit spiritus ejus, 28 et ait : Sufficit mihi si ad- seph : Jam lætus moriar, quia vidi faciem tuam, et
huc Joseph filius meus vivit : vadam, et videbo illum superstitem te relinquo. 31 At ille locutus est ad fratres
antequam moriar. suos, et ad omnem domum patris sui : Ascendam,
et nuntiabo Pharaoni, dicamque ei : Fratres mei, et
Profectusque Israël cum omnibus quæ habebat, domus patris mei, qui erant in terra Chanaan, vene-
46 venit ad Puteum juramenti : et mactatis ibi vic-
2
timis Deo patris sui Isaac, audivit eum per visionem
runt ad me : 32 et sunt viri pastores ovium, curamque
habent alendorum gregum : pecora sua, et armenta,
noctis vocantem se, et dicentem sibi : Jacob, Jacob. et omnia quæ habere potuerunt, adduxerunt secum.
Cui respondit : Ecce adsum. 3 Ait illi Deus : Ego 33
Cumque vocaverit vos, et dixerit : Quod est opus
sum fortissimus Deus patris tui : noli timere, descen- vestrum ? 34 respondebitis : Viri pastores sumus ser-
28 Genesis

vi tui, ab infantia nostra usque in præsens, et nos et go Joseph ad populos : En ut cernitis, et vos et terram
patres nostri. Hæc autem dicetis, ut habitare possi- vestram Pharao possidet : accipite semina, et serite
tis in terra Gessen : quia detestantur Ægyptii omnes agros, 24 ut fruges habere possitis. Quintam partem
pastores ovium. regi dabitis : quatuor reliquas permitto vobis in se-
mentem, et in cibum familiis et liberis vestris. 25 Qui
Ingressus ergo Joseph nuntiavit Pharaoni, di-
47 cens : Pater meus et fratres, oves eorum et
armenta, et cuncta quæ possident, venerunt de terra
responderunt : Salus nostra in manu tua est : respi-
ciat nos tantum dominus noster, et læti serviemus regi.
26
Ex eo tempore usque in præsentem diem, in univer-
Chanaan : et ecce consistunt in terra Gessen. 2 Extre- sa terra Ægypti regibus quinta pars solvitur, et factum
mos quoque fratrum suorum quinque viros constituit est quasi in legem, absque terra sacerdotali, quæ libera
coram rege : 3 quos ille interrogavit : Quid habetis ab hac conditione fuit.
operis ? Responderunt : Pastores ovium sumus ser- 27
Habitavit ergo Israël in Ægypto, id est, in terra
vi tui, et nos et patres nostri. 4 Ad peregrinandum
Gessen, et possedit eam : auctusque est, et multiplica-
in terra tua venimus : quoniam non est herba gre-
tus nimis. 28 Et vixit in ea decem et septem annis : fac-
gibus servorum tuorum, ingravescente fame in terra
tique sunt omnes dies vitæ illius, centum quadraginta
Chanaan : petimusque ut esse nos jubeas servos tuos
septem annorum. 29 Cumque appropinquare cerneret
in terra Gessen. 5 Dixit itaque rex ad Joseph : Pater
diem mortis suæ, vocavit filium suum Joseph, et di-
tuus et fratres tui venerunt ad te. 6 Terra Ægypti in
xit ad eum : Si inveni gratiam in conspectu tuo, pone
conspectu tuo est : in optimo loco fac eos habitare, et
manum tuam sub femore meo : et facies mihi miseri-
trade eis terram Gessen. Quod si nosti in eis esse viros
cordiam et veritatem, ut non sepelias me in Ægypto :
industrios, constitue illos magistros pecorum meorum. 30
7 sed dormiam cum patribus meis, et auferas me de
Post hæc introduxit Joseph patrem suum ad regem,
terra hac, condasque in sepulchro majorum meorum.
et statuit eum coram eo : qui benedicens illi, 8 et in-
Cui respondit Joseph : Ego faciam quod jussisti. 31 Et
terrogatus ab eo : Quot sunt dies annorum vitæ tuæ ?
9 ille : Jura ergo, inquit, mihi. Quo jurante, adoravit
respondit : Dies peregrinationis meæ centum triginta
Israël Deum, conversus ad lectuli caput.
annorum sunt, parvi et mali, et non pervenerunt us-
que ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt. His ita transactis, nuntiatum est Joseph quod
10
Et benedicto rege, egressus est foras. 11 Joseph vero
patri et fratribus suis dedit possessionem in Ægypto
48 ægrotaret pater suus : qui, assumptis duobus
2
filiis Manasse et Ephraim, ire perrexit. Dictumque
in optimo terræ loco, Ramesses, ut præceperat Pha- est seni : Ecce filius tuus Joseph venit ad te. Qui con-
rao. 12 Et alebat eos, omnemque domum patris sui, fortatus sedit in lectulo. 3 Et ingresso ad se ait : Deus
præbens cibaria singulis. omnipotens apparuit mihi in Luza, quæ est in terra
13
In toto enim orbe panis deerat, et oppresserat fa- Chanaan : benedixitque mihi, 4 et ait : Ego te augebo
mes terram, maxime Ægypti et Chanaan. 14 E quibus et multiplicabo, et faciam te in turbas populorum : da-
omnem pecuniam congregavit pro venditione frumen- boque tibi terram hanc, et semini tuo post te in posses-
ti, et intulit eam in ærarium regis. 15 Cumque defe- sionem sempiternam. 5 Duo ergo filii tui, qui nati sunt
cisset emptoribus pretium, venit cuncta Ægyptus ad tibi in terra Ægypti antequam huc venirem ad te, mei
Joseph, dicens : Da nobis panes : quare morimur co- erunt : Ephraim et Manasses, sicut Ruben et Simeon
ram te, deficiente pecunia ? 16 Quibus ille respondit : reputabuntur mihi. 6 Reliquos autem quos genueris
Adducite pecora vestra, et dabo vobis pro eis cibos, post eos, tui erunt, et nomine fratrum suorum voca-
si pretium non habetis. 17 Quæ cum adduxissent, de- buntur in possessionibus suis. 7 Mihi enim, quando
dit eis alimenta pro equis, et ovibus, et bobus, et asi- veniebam de Mesopotamia, mortua est Rachel in ter-
nis : sustentavitque eos illo anno pro commutatione ra Chanaan in ipso itinere, eratque vernum tempus :
pecorum. 18 Venerunt quoque anno secundo, et di- et ingrediebar Ephratam, et sepelivi eam juxta viam
xerunt ei : Non celabimus dominum nostrum quod Ephratæ, quæ alio nomine appellatur Bethlehem. 8 Vi-
deficiente pecunia, pecora simul defecerunt : nec clam dens autem filios ejus dixit ad eum : Qui sunt isti ?
9
te est, quod absque corporibus et terra nihil habea- Respondit : Filii mei sunt, quos donavit mihi Deus
mus. 19 Cur ergo moriemur te vidente ? et nos et ter- in hoc loco. Adduc, inquit, eos ad me, ut benedi-
ra nostra tui erimus : eme nos in servitutem regiam, cam illis. 10 Oculi enim Israël caligabant præ nimia
et præbe semina, ne pereunte cultore redigatur terra senectute, et clare videre non poterat. Applicitosque
in solitudinem. 20 Emit igitur Joseph omnem terram ad se, deosculatus et circumplexus eos, 11 dixit ad fi-
Ægypti, vendentibus singulis possessiones suas præ lium suum : Non sum fraudatus aspectu tuo : insuper
magnitudine famis. Subjecitque eam Pharaoni, 21 et ostendit mihi Deus semen tuum. 12 Cumque tulisset
cunctos populos ejus a novissimis terminis Ægypti us- eos Joseph de gremio patris, adoravit pronus in ter-
que ad extremos fines ejus, 22 præter terram sacerdo- ram. 13 Et posuit Ephraim ad dexteram suam, id est,
tum, quæ a rege tradita fuerat eis : quibus et statuta ad sinistram Israël : Manassen vero in sinistra sua, ad
cibaria ex horreis publicis præbebantur, et idcirco non dexteram scilicet patris, applicuitque ambos ad eum.
sunt compulsi vendere possessiones suas. 23 Dixit er- 14
Qui extendens manum dexteram, posuit super ca-
Genesis 29

put Ephraim minoris fratris : sinistram autem super donec veniat qui mittendus est,
caput Manasse qui major natu erat, commutans ma- et ipse erit expectatio gentium.
nus. 15 Benedixitque Jacob filiis Joseph, et ait : Deus, in 11
Ligans ad vineam pullum suum,
cujus conspectu ambulaverunt patres mei Abraham, et et ad vitem, o fili mi, asinam suam,
Isaac ; Deus qui pascit me ab adolescentia mea usque lavabit in vino stolam suam
in præsentem diem : 16 angelus, qui eruit me de cunc- et in sanguine uvæ pallium suum.
12
tis malis, benedicat pueris istis : et invocetur super Pulchriores sunt oculi ejus vino,
eos nomen meum, nomina quoque patrum meorum et dentes ejus lacte candidiores.
13
Abraham et Isaac, et crescant in multitudinem super Zabulon in littore maris habitabit,
terram. 17 Videns autem Joseph quod posuisset pater et in statione navium
suus dexteram manum super caput Ephraim, graviter pertingens usque ad Sidonem.
14
accepit : et apprehensam manum patris levare cona- Issachar asinus fortis
tus est de capite Ephraim, et transferre super caput accubans inter terminos.
Manasse. 18 Dixitque ad patrem : Non ita convenit, pa- 15
Vidit requiem, quod esset bona
ter : quia hic est primogenitus, pone dexteram tuam et terram, quod optima :
super caput ejus. 19 Qui renuens, ait : Scio, fili mi, et supposuit humerum suum ad portandum,
scio : et iste quidem erit in populos, et multiplicabi- factusque est tributis serviens.
16
tur : sed frater ejus minor, major erit illo : et semen Dan judicabit populum suum
illius crescet in gentes. 20 Benedixitque eis in tempore sicut et alia tribus in Israël.
17
illo, dicens : In te benedicetur Israël, atque dicetur : Fiat Dan coluber in via,
Faciat tibi Deus sicut Ephraim, et sicut Manasse. Con- cerastes in semita,
stituitque Ephraim ante Manassen. 21 Et ait ad Joseph mordens ungulas equi,
filium suum : En ego morior, et erit Deus vobiscum, ut cadat ascensor ejus retro.
reducetque vos ad terram patrum vestrorum. 22 Do ti- 18
Salutare tuum expectabo, Domine.
19
bi partem unam extra fratres tuos, quam tuli de manu Gad, accinctus præliabatur ante eum :
Amorrhæi in gladio et arcu meo. et ipse accingetur retrorsum.
20
Aser, pinguis panis ejus,
Vocavit autem Jacob filios suos, et ait eis :
49 Congregamini, ut annuntiem quæ ventura sunt
vobis in diebus novissimis.
et præbebit delicias regibus.
21
Nephthali, cervus emissus,
et dans eloquia pulchritudinis.
22
Filius accrescens Joseph, filius accrescens
2
Congregamini, et audite, filii Jacob, et decorus aspectu :
audite Israël patrem vestrum : filiæ discurrerunt super murum.
3 23
Ruben, primogenitus meus, Sed exasperaverunt eum et jurgati sunt,
tu fortitudo mea, et principium doloris mei ; invideruntque illi habentes jacula.
24
prior in donis, major in imperio. Sedit in forti arcus ejus,
4
Effusus es sicut aqua, non crescas : quia et dissoluta sunt vincula brachiorum et
ascendisti cubile patris tui, manuum illius
et maculasti stratum ejus. per manus potentis Jacob :
5
Simeon et Levi fratres inde pastor egressus est, lapis Israël.
25
vasa iniquitatis bellantia. Deus patris tui erit adjutor tuus,
6
In consilium eorum non veniat anima mea, et omnipotens benedicet tibi
et in cœtu illorum non sit gloria mea : benedictionibus cæli desuper,
quia in furore suo occiderunt virum, benedictionibus abyssi jacentis deorsum,
et in voluntate sua suffoderunt murum. benedictionibus uberum et vulvæ.
7 26
Maledictus furor eorum, quia pertinax : Benedictiones patris tui confortatæ sunt
et indignatio eorum, quia dura : benedictionibus patrum ejus,
dividam eos in Jacob, donec veniret desiderium collium
et dispergam eos in Israël. æternorum :
8
Juda, te laudabunt fratres tui : fiant in capite Joseph,
manus tua in cervicibus inimicorum tuorum, et in vertice Nazaræi inter fratres suos.
27
adorabunt te filii patris tui. Benjamin lupus rapax,
9
Catulus leonis Juda : mane comedat prædam,
ad prædam, fili mi, ascendisti : et vespere dividet spolia.
requiescens accubuisti ut leo,
28
et quasi leæna : quis suscitabit eum ? Omnes hi in tribubus Israël duodecim : hæc
10
Non auferetur sceptrum de Juda, locutus est eis pater suus, benedixitque singulis
et dux de femore ejus, benedictionibus propriis.
30 Genesis

29
Et præcepit eis, dicens : Ego congregor ad popu- eos, et blande ac leniter est locutus. 22 Et habitavit in
lum meum : sepelite me cum patribus meis in spe- Ægypto cum omni domo patris sui : vixitque centum
lunca duplici quæ est in agro Ephron Hethæi, 30 con- decem annis. Et vidit Ephraim filios usque ad tertiam
tra Mambre in terra Chanaan, quam emit Abraham generationem. Filii quoque Machir filii Manasse nati
cum agro ab Ephron Hethæo in possessionem sepul- sunt in genibus Joseph. 23 Quibus transactis, locutus
chri. 31 Ibi sepelierunt eum, et Saram uxorem ejus : ibi est fratribus suis : Post mortem meam Deus visita-
sepultus est Isaac cum Rebecca conjuge sua : ibi et Lia bit vos, et ascendere vos faciet de terra ista ad terram
condita jacet. 32 Finitisque mandatis quibus filios in- quam juravit Abraham, Isaac et Jacob. 24 Cumque ad-
struebat, collegit pedes suos super lectulum, et obiit : jurasset eos atque dixisset : Deus visitabit vos, aspor-
appositusque est ad populum suum. tate ossa mea vobiscum de loco isto : 25 mortuus est,
expletis centum decem vitæ suæ annis. Et conditus
Quod cernens Joseph, ruit super faciem patris, aromatibus, repositus est in loculo in Ægypto.
50 flens et deosculans eum. 2 Præcepitque servis
suis medicis ut aromatibus condirent patrem. 3 Qui-
bus jussa explentibus, transierunt quadraginta dies :
iste quippe mos erat cadaverum conditorum : flevit-
que eum Ægyptus septuaginta diebus. 4 Et expleto
planctus tempore, locutus est Joseph ad familiam Pha-
raonis : Si inveni gratiam in conspectu vestro, loquimi-
ni in auribus Pharaonis : 5 eo quod pater meus adjura-
verit me dicens : En morior : in sepulchro meo, quod
fodi mihi in terra Chanaan, sepelies me. Ascendam
igitur, et sepeliam patrem meum, ac revertar. 6 Dixit-
que ei Pharao : Ascende, et sepeli patrem tuum sicut
adjuratus es. 7 Quo ascendente, ierunt cum eo omnes
senes domus Pharaonis, cunctique majores natu terræ
Ægypti : 8 domus Joseph cum fratribus suis, absque
parvulis, et gregibus atque armentis, quæ derelique-
rant in terra Gessen. 9 Habuit quoque in comitatu cur-
rus et equites : et facta est turba non modica. 10 Ve-
neruntque ad Aream Atad, quæ sita est trans Jorda-
nem : ubi celebrantes exequias planctu magno atque
vehementi impleverunt septem dies. 11 Quod cum vi-
dissent habitatores terræ Chanaan, dixerunt : Planc-
tus magnus est iste Ægyptiis. Et idcirco vocatum est
nomen loci illius, Planctus Ægypti. 12 Fecerunt ergo
filii Jacob sicut præceperat eis : 13 et portantes eum in
terram Chanaan, sepelierunt eum in spelunca dupli-
ci, quam emerat Abraham cum agro in possessionem
sepulchri ab Ephron Hethæo, contra faciem Mambre.
14
Reversusque est Joseph in Ægyptum cum fratribus
suis, et omni comitatu, sepulto patre.
15
Quo mortuo, timentes fratres ejus, et mutuo collo-
quentes : Ne forte memor sit injuriæ quam passus est,
et reddat nobis omne malum quod fecimus, 16 man-
daverunt ei dicentes : Pater tuus præcepit nobis an-
tequam moreretur, 17 ut hæc tibi verbis illius dicere-
mus : Obsecro ut obliviscaris sceleris fratrum tuorum,
et peccati atque malitiæ quam exercuerunt in te : nos
quoque oramus ut servis Dei patris tui dimittas iniqui-
tatem hanc. Quibus auditis flevit Joseph. 18 Venerunt-
que ad eum fratres sui : et proni adorantes in terram,
dixerunt : Servi tui sumus. 19 Quibus ille respondit :
Nolite timere : num Dei possumus resistere voluntati ?
20
Vos cogitastis de me malum : sed Deus vertit illud in
bonum, ut exaltaret me, sicut in præsentiarum cerni-
tis, et salvos faceret multos populos. 21 Nolite timere :
ego pascam vos et parvulos vestros : consolatusque est
Liber Exodus mulierem hebræam, quæ nutrire posset infantulum ?
8
Respondit : Vade. Perrexit puella et vocavit matrem
suam. 9 Ad quam locuta filia Pharaonis : Accipe, ait,
1suisHæc sunt nomina filiorum Israël qui ingressi sunt
in Ægyptum cum Jacob : singuli cum domibus
2
introierunt : Ruben, Simeon, Levi, Judas, Is- 3
puerum istum, et nutri mihi : ego dabo tibi mercedem
tuam. Suscepit mulier, et nutrivit puerum : adultum-
4 que tradidit filiæ Pharaonis. 10 Quem illa adoptavit
sachar, Zabulon et Benjamin, Dan et Nephthali, Gad
in locum filii, vocavitque nomen ejus Moyses, dicens :
et Aser. 5 Erant igitur omnes animæ eorum qui egres-
Quia de aqua tuli eum.
si sunt de femore Jacob, septuaginta : Joseph autem in 11
Ægypto erat. 6 Quo mortuo, et universis fratribus ejus, In diebus illis postquam creverat Moyses, egres-
omnique cognatione illa, 7 filii Israël creverunt, et qua- sus est ad fratres suos : viditque afflictionem eorum, et
si germinantes multiplicati sunt : ac roborati nimis, virum ægyptium percutientem quemdam de Hebræis
impleverunt terram. fratribus suis. 12 Cumque circumspexisset huc atque
8
Surrexit interea rex novus super Ægyptum, qui illuc, et nullum adesse vidisset, percussum Ægyptium
ignorabat Joseph. 9 Et ait ad populum suum : Ec- abscondit sabulo. 13 Et egressus die altero conspexit
ce, populus filiorum Israël multus, et fortior nobis est. duos Hebræos rixantes : dixitque ei qui faciebat inju-
10
Venite, sapienter opprimamus eum, ne forte multi- riam : Quare percutis proximum tuum ? 14 Qui re-
plicetur : et si ingruerit contra nos bellum, addatur ini- spondit : Quis te constituit principem et judicem su-
micis nostris, expugnatisque nobis egrediatur de terra. per nos ? num occidere me tu vis, sicut heri occidisti
11
Præposuit itaque eis magistros operum, ut afflige- Ægyptium ? Timuit Moyses, et ait : Quomodo palam
rent eos oneribus : ædificaveruntque urbes tabernacu- factum est verbum istud ?
15
lorum Pharaoni, Phithom et Ramesses. 12 Quantoque Audivitque Pharao sermonem hunc, et quære-
opprimebant eos, tanto magis multiplicabantur, et cre- bat occidere Moysen : qui fugiens de conspectu ejus,
scebant : 13 oderantque filios Israël Ægyptii, et afflige- moratus est in terra Madian, et sedit juxta puteum.
16
bant illudentes eis, 14 atque ad amaritudinem perdu- Erant autem sacerdoti Madian septem filiæ, quæ ve-
cebant vitam eorum operibus duris luti et lateris, om- nerunt ad hauriendam aquam : et impletis canalibus
nique famulatu, quo in terræ operibus premebantur. adaquare cupiebant greges patris sui. 17 Supervene-
15
Dixit autem rex Ægypti obstetricibus Hebræorum, re pastores, et ejecerunt eas : surrexitque Moyses, et
quarum una vocabatur Sephora, altera Phua, 16 præci- defensis puellis, adaquavit oves earum. 18 Quæ cum
piens eis : Quando obstetricabitis Hebræas, et partus revertissent ad Raguel patrem suum, dixit ad eas :
tempus advenerit : si masculus fuerit, interficite eum : Cur velocius venistis solito ? 19 Responderunt : Vir
si femina, reservate. 17 Timuerunt autem obstetrices ægyptius liberavit nos de manu pastorum : insuper
Deum, et non fecerunt juxta præceptum regis Ægypti, et hausit aquam nobiscum, potumque dedit ovibus.
20
sed conservabant mares. 18 Quibus ad se accersitis, rex At ille : Ubi est ? inquit : quare dimisistis ho-
ait : Quidnam est hoc quod facere voluistis, ut pue- minem ? vocate eum ut comedat panem. 21 Juravit
ros servaretis ? 19 Quæ responderunt : Non sunt He- ergo Moyses quod habitaret cum eo. Accepitque Se-
breæ sicut ægyptiæ mulieres : ipsæ enim obstetricandi phoram filiam ejus uxorem : 22 quæ peperit ei filium,
habent scientiam, et priusquam veniamus ad eas, pa- quem vocavit Gersam, dicens : Advena fui in terra
riunt. 20 Bene ergo fecit Deus obstetricibus : et crevit aliena. Alterum vero peperit, quem vocavit Eliezer, di-
populus, confortatusque est nimis. 21 Et quia timue- cens : Deus enim patris mei adjutor meus eripuit me
runt obstetrices Deum, ædificavit eis domos. 22 Præ- de manu Pharaonis.
23
cepit ergo Pharao omni populo suo, dicens : Quid- Post multum vero tempore mortuus est rex Ægyp-
quid masculini sexus natum fuerit, in flumen projicite : ti : et ingemiscentes filii Israël, propter opera vociferati
quidquid feminini, reservate. sunt : ascenditque clamor eorum ad Deum ab operi-
bus. 24 Et audivit gemitum eorum, ac recordatus est
2liumEgressus est post hæc vir de domo Levi : et accepit
2
uxorem stirpis suæ. Quæ concepit, et peperit fi-
: et videns eum elegantem, abscondit tribus men-
fœderis quod pepigit cum Abraham, Isaac et Jacob.
25
Et respexit Dominus filios Israël et cognovit eos.
sibus. 3 Cumque jam celare non posset, sumpsit fiscel- Moyses autem pascebat oves Jethro soceri sui sa-
lam scirpeam, et linivit eam bitumine ac pice : posuit-
que intus infantulum, et exposuit eum in carecto ripæ
3teriora
cerdotis Madian : cumque minasset gregem ad in-
deserti, venit ad montem Dei Horeb. Appar-2

fluminis, 4 stante procul sorore ejus, et considerante uitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi : et
eventum rei. 5 Ecce autem descendebat filia Pharao- videbat quod rubus arderet, et non combureretur. 3 Di-
nis ut lavaretur in flumine : et puellæ ejus gradieban- xit ergo Moyses : Vadam, et videbo visionem hanc ma-
tur per crepidinem alvei. Quæ cum vidisset fiscellam gnam, quare non comburatur rubus. 4 Cernens autem
in papyrione, misit unam e famulabus suis : et alla- Dominus quod pergeret ad videndum, vocavit eum de
tam 6 aperiens, cernensque in ea parvulum vagientem, medio rubi, et ait : Moyses, Moyses. Qui respondit :
miserta ejus, ait : De infantibus Hebræorum est hic. Adsum. 5 At ille : Ne appropies, inquit, huc : solve cal-
7
Cui soror pueri : Vis, inquit, ut vadam, et vocem tibi ceamentum de pedibus tuis : locus enim, in quo stas,
32 Exodus

terra sancta est. 6 Et ait : Ego sum Deus patris tui, ejus. Extendit, et tenuit, versaque est in virgam. 5 Ut
Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob. Abscon- credant, inquit, quod apparuerit tibi Dominus Deus
dit Moyses faciem suam : non enim audebat aspicere patrum suorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus
contra Deum. 7 Cui ait Dominus : Vidi afflictionem Jacob. 6 Dixitque Dominus rursum : Mitte manum
populi mei in Ægypto, et clamorem ejus audivi prop- tuam in sinum tuum. Quam cum misisset in sinum,
ter duritiam eorum qui præsunt operibus : 8 et sciens protulit leprosam instar nivis. 7 Retrahe, ait, manum
dolorem ejus, descendi ut liberem eum de manibus tuam in sinum tuum. Retraxit, et protulit iterum, et
Ægyptiorum, et educam de terra illa in terram bonam, erat similis carni reliquæ. 8 Si non crediderint, inquit,
et spatiosam, in terram quæ fluit lacte et melle, ad lo- tibi, neque audierint sermonem signi prioris, credent
ca Chananæi et Hethæi, et Amorrhæi, et Pherezæi, et verbo signi sequentis. 9 Quod si nec duobus quidem
Hevæi, et Jebusæi. 9 Clamor ergo filiorum Israël venit his signis crediderint, neque audierint vocem tuam :
ad me : vidique afflictionem eorum, qua ab Ægyptiis sume aquam fluminis, et effunde eam super aridam,
opprimuntur. 10 Sed veni, et mittam te ad Pharaonem, et quidquid hauseris de fluvio, vertetur in sanguinem.
ut educas populum meum, filios Israël, de Ægypto. 10
Ait Moyses : Obsecro, Domine, non sum eloquens
11
Dixitque Moyses ad Deum : Quis sum ego ut va- ab heri et nudiustertius : et ex quo locutus es ad ser-
dam ad Pharaonem, et educam filios Israël de Ægyp- vum tuum, impeditioris et tardioris linguæ sum. 11 Di-
to ? 12 Qui dixit ei : Ego ero tecum : et hoc habe- xit Dominus ad eum : Quis fecit os hominis ? aut quis
bis signum, quod miserim te : cum eduxeris popu- fabricatus est mutum et surdum, videntem et cæcum ?
lum meum de Ægypto, immolabis Deo super montem nonne ego ? 12 Perge, igitur, et ego ero in ore tuo : do-
istum. 13 Ait Moyses ad Deum : Ecce ego vadam ad fi- ceboque te quid loquaris. 13 At ille : Obsecro, inquit,
lios Israël, et dicam eis : Deus patrum vestrorum misit Domine, mitte quem missurus es. 14 Iratus Dominus
me ad vos. Si dixerint mihi : Quod est nomen ejus ? in Moysen, ait : Aaron frater tuus Levites, scio quod
quid dicam eis ? 14 Dixit Deus ad Moysen : Ego sum eloquens sit : ecce ipse egreditur in occursum tuum,
qui sum. Ait : Sic dices filiis Israël : Qui est, misit vidensque te lætabitur corde. 15 Loquere ad eum, et
me ad vos. 15 Dixitque iterum Deus ad Moysen : Hæc pone verba mea in ore ejus : et ego ero in ore tuo, et
dices filiis Israël : Dominus Deus patrum vestrorum, in ore illius, et ostendam vobis quid agere debeatis.
Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, misit me ad 16
Ipse loquetur pro te ad populum, et erit os tuum :
vos : hoc nomen mihi est in æternum, et hoc memo- tu autem eris ei in his quæ ad Deum pertinent. 17 Vir-
riale meum in generationem et generationem. 16 Va- gam quoque hanc sume in manu tua, in qua facturus
de, et congrega seniores Israël, et dices ad eos : Do- es signa. 18 Abiit Moyses, et reversus est ad Jethro so-
minus Deus patrum vestrorum apparuit mihi, Deus cerum suum, dixitque ei : Vadam et revertar ad fratres
Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, dicens : Visitans meos in Ægyptum, ut videam si adhuc vivant. Cui ait
visitavi vos : et vidi omnia quæ acciderunt vobis in Jethro : Vade in pace.
Ægypto. 17 Et dixi ut educam vos de afflictione Ægypti
19
in terram Chananæi, et Hethæi, et Amorrhæi, et Phe- Dixit ergo Dominus ad Moysen in Madian : Vade,
rezæi, et Hevæi, et Jebusæi, ad terram fluentem lacte et revertere in Ægyptum, mortui sunt enim omnes qui
et melle. 18 Et audient vocem tuam : ingredierisque tu, quærebant animam tuam. 20 Tulit ergo Moyses uxorem
et seniores Israël, ad regem Ægypti, et dices ad eum : suam, et filios suos, et imposuit eos super asinum :
Dominus Deus Hebræorum vocavit nos : ibimus viam reversusque est in Ægyptum, portans virgam Dei in
trium dierum in solitudinem, ut immolemus Domino manu sua. 21 Dixitque ei Dominus revertenti in Ægyp-
Deo nostro. 19 Sed ego scio quod non dimittet vos rex tum : Vide ut omnia ostenta quæ posui in manu tua,
Ægypti ut eatis nisi per manum validam. 20 Exten- facias coram Pharaone : ego indurabo cor ejus, et non
dam enim manum meam, et percutiam Ægyptum in dimittet populum. 22 Dicesque ad eum : Hæc dicit Do-
cunctis mirabilibus meis, quæ facturus sum in medio minus : Filius meus primogenitus Israël. 23 Dixi tibi :
eorum : post hæc dimittet vos. 21 Daboque gratiam po- Dimitte filium meum ut serviat mihi ; et noluisti dimit-
pulo huic coram Ægyptiis : et cum egrediemini, non tere eum : ecce ego interficiam filium tuum primogeni-
exibitis vacui : 22 sed postulabit mulier a vicina sua et tum. 24 Cumque esset in itinere, in diversorio occurrit
ab hospita sua, vasa argentea et aurea, ac vestes : po- ei Dominus, et volebat occidere eum. 25 Tulit idcirco
netisque eas super filios et filias vestras, et spoliabitis Sephora acutissimam petram, et circumcidit præpu-
Ægyptum. tium filii sui, tetigitque pedes ejus, et ait : Sponsus san-
guinum tu mihi es. 26 Et dimisit eum postquam dixe-
rat : Sponsus sanguinum ob circumcisionem. 27 Dixit
4tibiRespondens Moyses ait : Non credent mihi, neque
audient vocem meam, sed dicent : Non apparuit
2
Dominus. Dixit ergo ad eum : Quid est quod
autem Dominus ad Aaron : Vade in occursum Moysi
in desertum. Qui perrexit obviam ei in montem Dei, et
tenes in manu tua ? Respondit : Virga. 3 Dixitque Do- osculatus est eum. 28 Narravitque Moyses Aaron om-
minus : Projice eam in terram. Projecit, et versa est nia verba Domini quibus miserat eum, et signa quæ
in colubrum, ita ut fugeret Moyses. 4 Dixitque Domi- mandaverat. 29 Veneruntque simul, et congregaverunt
nus : Extende manum tuam, et apprehende caudam cunctos seniores filiorum Israël. 30 Locutusque est Aa-
Exodus 33

ron omnia verba quæ dixerat Dominus ad Moysen : Dixitque Dominus ad Moysen : Nunc videbis quæ
et fecit signa coram populo, 31 et credidit populus. 6 facturus sim Pharaoni : per manum enim fortem
Audieruntque quod visitasset Dominus filios Israël, et dimittet eos, et in manu robusta ejiciet illos de terra
respexisset afflictionem illorum : et proni adoraverunt. sua. 2 Locutusque est Dominus ad Moysen dicens :
Ego Dominus 3 qui apparui Abraham, Isaac et Jacob
Post hæc ingressi sunt Moyses et Aaron, et dixerunt
5 Pharaoni : Hæc dicit Dominus Deus Israël : Dimit-
te populum meum ut sacrificet mihi in deserto. 2 At
in Deo omnipotente : et nomen meum Adonai non
indicavi eis. 4 Pepigique fœdus cum eis, ut darem eis
terram Chanaan, terram peregrinationis eorum, in qua
ille respondit : Quis est Dominus, ut audiam vocem
fuerunt advenæ. 5 Ego audivi gemitum filiorum Israël,
ejus, et dimittam Israël ? nescio Dominum, et Israël
quo Ægyptii oppresserunt eos : et recordatus sum pac-
non dimittam. 3 Dixeruntque : Deus Hebræorum vo-
ti mei. 6 Ideo dic filiis Israël : Ego Dominus qui edu-
cavit nos, ut eamus viam trium dierum in solitudinem,
cam vos de ergastulo Ægyptiorum, et eruam de ser-
et sacrificemus Domino Deo nostro : ne forte accidat
vitute, ac redimam in brachio excelso et judiciis ma-
nobis pestis aut gladius. 4 Ait ad eos rex Ægypti : Qua-
gnis. 7 Et assumam vos mihi in populum, et ero vester
re Moyses et Aaron sollicitatis populum ab operibus
Deus : et scietis quod ego sum Dominus Deus vester
suis ? ite ad onera vestra.
5 qui eduxerim vos de ergastulo Ægyptiorum, 8 et indu-
Dixitque Pharao : Multus est populus terræ : vi-
xerim in terram, super quam levavi manum meam ut
detis quod turba succreverit : quanto magis si dede-
darem eam Abraham, Isaac et Jacob : daboque illam
ritis eis requiem ab operibus ? 6 Præcepit ergo in die
vobis possidendam. Ego Dominus.
illo præfectis operum et exactoribus populi, dicens :
7 9
Nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficien- Narravit ergo Moyses omnia filiis Israël : qui non
dos lateres, sicut prius : sed ipsi vadant, et colligant acquieverunt ei propter angustiam spiritus, et opus
stipulas. 8 Et mensuram laterum, quam prius facie- durissimum. 10 Locutusque est Dominus ad Moysen,
bant, imponetis super eos, nec minuetis quidquam : dicens : 11 Ingredere, et loquere ad Pharaonem regem
vacant enim, et idcirco vociferantur, dicentes : Eamus, Ægypti, ut dimittat filios Israël de terra sua. 12 Respon-
et sacrificemus Deo nostro. 9 Opprimantur operibus, dit Moyses coram Domino : Ecce filii Israël non au-
et expleant ea : ut non acquiescant verbis mendaci- diunt me : et quomodo audiet Pharao, præsertim cum
bus. 10 Igitur egressi præfecti operum et exactores ad incircumcisus sim labiis ? 13 Locutusque est Domi-
populum, dixerunt : Sic dicit Pharao : Non do vobis nus ad Moysen et Aaron, et dedit mandatum ad filios
paleas : 11 ite, et colligite sicubi invenire poteritis, nec Israël, et ad Pharaonem regem Ægypti ut educerent
minuetur quidquam de opere vestro. 12 Dispersusque filios Israël de terra Ægypti.
est populus per omnem terram Ægypti ad colligendas 14
Isti sunt principes domorum per familias suas. Fi-
paleas. 13 Præfecti quoque operum instabant, dicen-
lii Ruben primogeniti Israëlis : Henoch et Phallu, He-
tes : Complete opus vestrum quotidie, ut prius facere
sron et Charmi : 15 hæ cognationes Ruben. Filii Si-
solebatis quando dabantur vobis paleæ. 14 Flagellati-
meon : Jamuel, et Jamin, et Ahod, et Jachin, et Soar, et
que sunt qui præerant operibus filiorum Israël, ab ex-
Saul filius Chananitidis : hæ progenies Simeon. 16 Et
actoribus Pharaonis, dicentibus : Quare non impletis
hæc nomina filiorum Levi per cognationes suas : Ger-
mensuram laterum sicut prius, nec heri, nec hodie ?
15 son, et Caath, et Merari. Anni autem vitæ Levi fuerunt
Veneruntque præpositi filiorum Israël, et vocifera-
centum triginta septem. 17 Filii Gerson : Lobni et Se-
ti sunt ad Pharaonem dicentes : Cur ita agis contra
mei, per cognationes suas. 18 Filii Caath : Amram, et
servos tuos ? 16 paleæ non dantur nobis, et lateres si-
Isaar, et Hebron, et Oziel ; anni quoque vitæ Caath,
militer imperantur : en famuli tui flagellis cædimur,
centum triginta tres. 19 Filii Merari : Moholi et Musi :
et injuste agitur contra populum tuum. 17 Qui ait :
hæ cognationes Levi per familias suas. 20 Accepit au-
Vacatis otio, et idcirco dicitis : Eamus, et sacrificemus
tem Amram uxorem Jochabed patruelem suam : quæ
Domino. 18 Ite ergo, et operamini : paleæ non dabun-
peperit ei Aaron et Moysen. Fueruntque anni vitæ
tur vobis, et reddetis consuetum numerum laterum.
19 Amram, centum triginta septem. 21 Filii quoque Isaar :
Videbantque se præpositi filiorum Israël in malo, eo
Core, et Nepheg, et Zechri. 22 Filii quoque Oziel : Mi-
quod diceretur eis : Non minuetur quidquam de la-
saël, et Elisaphan, et Sethri. 23 Accepit autem Aaron
teribus per singulos dies. 20 Occurreruntque Moysi et
uxorem Elisabeth filiam Aminadab, sororem Nahason,
Aaron, qui stabant ex adverso, egredientibus a Pharao-
21 quæ peperit ei Nadab, et Abiu, et Eleazar, et Ithamar.
ne : et dixerunt ad eos : Videat Dominus et judicet, 24
Filii quoque Core : Aser, et Elcana, et Abiasaph :
quoniam fœtere fecistis odorem nostrum coram Pha-
hæ sunt cognationes Coritarum. 25 At vero Eleazar fi-
raone et servis ejus, et præbuistis ei gladium, ut oc-
lius Aaron accepit uxorem de filiabus Phutiel : quæ
cideret nos. 22 Reversusque est Moyses ad Dominum,
peperit ei Phinees. Hi sunt principes familiarum Le-
et ait : Domine, cur afflixisti populum istum ? quare
23 viticarum per cognationes suas. 26 Iste est Aaron et
misisti me ? ex eo enim quo ingressus sum ad Pha-
Moyses, quibus præcepit Dominus ut educerent filios
raonem ut loquerer in nomine tuo, afflixit populum
Israël de terra Ægypti per turmas suas. 27 Hi sunt,
tuum : et non liberasti eos.
qui loquuntur ad Pharaonem regem Ægypti, ut edu-
34 Exodus

cant filios Israël de Ægypto : iste est Moyses et Aaron, servis ejus : quæ versa est in sanguinem. 21 Et pisces,
28
in die qua locutus est Dominus ad Moysen, in terra qui erant in flumine, mortui sunt : computruitque flu-
Ægypti. vius, et non poterant Ægyptii bibere aquam fluminis,
29
Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : Ego et fuit sanguis in tota terra Ægypti. 22 Feceruntque
Dominus : loquere ad Pharaonem regem Ægypti, om- similiter malefici Ægyptiorum incantationibus suis :
nia quæ ego loquor tibi. 30 Et ait Moyses coram Domi- et induratum est cor Pharaonis, nec audivit eos, sicut
no : En incircumcisus labiis sum, quomodo audiet me præceperat Dominus. 23 Avertitque se, et ingressus est
Pharao ? domum suam, nec apposuit cor etiam hac vice. 24 Fo-
derunt autem omnes Ægyptii per circuitum fluminis
Dixitque Dominus ad Moysen : Ecce constitui te aquam ut biberent : non enim poterant bibere de aqua
7 Deum Pharaonis : et Aaron frater tuus erit pro- fluminis. 25 Impletique sunt septem dies, postquam
pheta tuus. 2 Tu loqueris ei omnia quæ mando tibi : et percussit Dominus fluvium.
ille loquetur ad Pharaonem, ut dimittat filios Israël de
terra sua. 3 Sed ego indurabo cor ejus, et multiplicabo Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ingredere ad
signa et ostenta mea in terra Ægypti, 4 et non audiet 8 Pharaonem, et dices ad eum : Hæc dicit Domi-
vos : immittamque manum meam super Ægyptum, et nus : Dimitte populum meum, ut sacrificet mihi : 2 sin
educam exercitum et populum meum filios Israël de autem nolueris dimittere, ecce ego percutiam omnes
terra Ægypti per judicia maxima. 5 Et scient Ægyptii terminos tuos ranis, 3 et ebulliet fluvius ranis : quæ
quia ego sum Dominus qui extenderim manum meam ascendent, et ingredientur domum tuam, et cubicu-
super Ægyptum, et eduxerim filios Israël de medio eo- lum lectuli tui, et super stratum tuum, et in domos
rum. 6 Fecit itaque Moyses et Aaron sicut præceperat servorum tuorum, et in populum tuum, et in furnos
Dominus : ita egerunt. 7 Erat autem Moyses octogin- tuos, et in reliquias ciborum tuorum : 4 et ad te, et ad
ta annorum, et Aaron octoginta trium, quando locuti populum tuum, et ad omnes servos tuos intrabunt ra-
sunt ad Pharaonem. næ. 5 Dixitque Dominus ad Moysen : Dic ad Aaron :
8
Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : 9 Cum di- Extende manum tuam super fluvios ac super rivos et
6
xerit vobis Pharao, Ostendite signa : dices ad Aaron : paludes, et educ ranas super terram Ægypti. Et ex-
Tolle virgam tuam, et projice eam coram Pharaone, ac tendit Aaron manum super aquas Ægypti, et ascende-
7
vertetur in colubrum. 10 Ingressi itaque Moyses et Aa- runt ranæ, operueruntque terram Ægypti. Fecerunt
ron ad Pharaonem, fecerunt sicut præceperat Domi- autem et malefici per incantationes suas similiter, edu-
8
nus : tulitque Aaron virgam coram Pharaone et servis xeruntque ranas super terram Ægypti. Vocavit autem
ejus, quæ versa est in colubrum. 11 Vocavit autem Pha- Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Orate Dominum
rao sapientes et maleficos : et fecerunt etiam ipsi per ut auferat ranas a me et a populo meo, et dimittam
9
incantationes ægyptiacas et arcana quædam similiter. populum ut sacrificet Domino. Dixitque Moyses ad
12
Projeceruntque singuli virgas suas, quæ versæ sunt Pharaonem : Constitue mihi quando deprecer pro te,
in dracones : sed devoravit virga Aaron virgas eorum. et pro servis tuis, et pro populo tuo, ut abigantur ra-
13
Induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos, næ a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo
sicut præceperat Dominus. tuo : et tantum in flumine remaneant. 10 Qui respon-
14
Dixit autem Dominus ad Moysen : Ingravatum est dit : Cras. At ille : Juxta, inquit, verbum tuum faciam :
cor Pharaonis : non vult dimittere populum. 15 Vade ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster.
11
ad eum mane, ecce egredietur ad aquas : et stabis in Et recedent ranæ a te, et a domo tua, et a servis
occursum ejus super ripam fluminis : et virgam quæ tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remane-
12
conversa est in draconem, tolles in manu tua. 16
Di- bunt. Egressique sunt Moyses et Aaron a Pharaone :
cesque ad eum : Dominus Deus Hebræorum misit me et clamavit Moyses ad Dominum pro sponsione rana-
ad te, dicens : Dimitte populum meum ut sacrificet rum quam condixerat Pharaoni. 13 Fecitque Dominus
mihi in deserto : et usque ad præsens audire noluisti. juxta verbum Moysi : et mortuæ sunt ranæ de domi-
14
17
Hæc igitur dicit Dominus : In hoc scies quod sim bus, et de villis, et de agris. Congregaveruntque eas
15
Dominus : ecce percutiam virga, quæ in manu mea in immensos aggeres, et computruit terra. Videns
est, aquam fluminis, et vertetur in sanguinem. 18
Pi- autem Pharao quod data esset requies, ingravavit cor
sces quoque, qui sunt in fluvio, morientur, et compu- suum, et non audivit eos, sicut præceperat Dominus.
16
trescent aquæ, et affligentur Ægyptii bibentes aquam Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere ad Aa-
19
fluminis. Dixit quoque Dominus ad Moysen : Dic ad ron : Extende virgam tuam, et percute pulverem ter-
Aaron : Tolle virgam tuam, et extende manum tuam ræ : et sint sciniphes in universa terra Ægypti. 17 Fe-
super aquas Ægypti, et super fluvios eorum, et rivos ceruntque ita. Et extendit Aaron manum, virgam te-
ac paludes, et omnes lacus aquarum, ut vertantur in nens : percussitque pulverem terræ, et facti sunt sci-
sanguinem : et sit cruor in omni terra Ægypti, tam niphes in hominibus, et in jumentis : omnis pulvis
in ligneis vasis quam in saxeis. 20 Feceruntque Moy- terræ versus est in sciniphes per totam terram Ægypti.
ses et Aaron sicut præceperat Dominus : et elevans 18 Feceruntque similiter malefici incantationibus suis,
virgam percussit aquam fluminis coram Pharaone et ut educerent sciniphes, et non potuerunt : erantque
Exodus 35

sciniphes tam in hominibus quam in jumentis. 19 Et nas manus cineris de camino, et spargat illum Moy-
dixerunt malefici ad Pharaonem : Digitus Dei est hic ; ses in cælum coram Pharaone. 9 Sitque pulvis super
induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos omnem terram Ægypti : erunt enim in hominibus et
sicut præceperat Dominus. jumentis ulcera, et vesicæ turgentes in universa terra
20
Dixit quoque Dominus ad Moysen : Consurge di- Ægypti. 10 Tuleruntque cinerem de camino, et stete-
luculo, et sta coram Pharaone : egredietur enim ad runt coram Pharaone, et sparsit illum Moyses in cæ-
aquas : et dices ad eum : Hæc dicit Dominus : Di- lum : factaque sunt ulcera vesicarum turgentium in
mitte populum meum ut sacrificet mihi. 21 Quod si hominibus et jumentis : 11 nec poterant malefici stare
non dimiseris eum, ecce ego immittam in te, et in ser- coram Moyse propter ulcera quæ in illis erant, et in
vos tuos, et in populum tuum, et in domos tuas, omne omni terra Ægypti. 12 Induravitque Dominus cor Pha-
genus muscarum : et implebuntur domus Ægyptio- raonis, et non audivit eos, sicut locutus est Dominus
rum muscis diversi generis, et universa terra in qua ad Moysen.
fuerint. 22 Faciamque mirabilem in die illa terram Ges-
13
sen, in qua populus meus est, ut non sint ibi muscæ : Dixitque Dominus ad Moysen : Mane consurge,
et scias quoniam ego Dominus in medio terræ. 23 Po- et sta coram Pharaone, et dices ad eum : Hæc dicit
namque divisionem inter populum meum et populum Dominus Deus Hebræorum : Dimitte populum meum
tuum : cras erit signum istud. 24 Fecitque Dominus ut sacrificet mihi. 14 Quia in hac vice mittam omnes
ita. Et venit musca gravissima in domos Pharaonis et plagas meas super cor tuum, et super servos tuos, et
servorum ejus, et in omnem terram Ægypti : corrup- super populum tuum : ut scias quod non sit similis
taque est terra ab hujuscemodi muscis. 25 Vocavitque mei in omni terra. 15 Nunc enim extendens manum
Pharao Moysen et Aaron, et ait eis : Ite et sacrificate percutiam te, et populum tuum peste, peribisque de
Deo vestro in terra hac. 26 Et ait Moyses : Non potest terra. 16 Idcirco autem posui te, ut ostendam in te for-
ita fieri : abominationes enim Ægyptiorum immolabi- titudinem meam, et narretur nomen meum in omni
mus Domino Deo nostro : quod si mactaverimus ea terra. 17 Adhuc retines populum meum, et non vis
quæ colunt Ægyptii coram eis, lapidibus nos obruent. dimittere eum ? 18 En pluam cras hac ipsa hora gran-
27
Viam trium dierum pergemus in solitudinem : et sa- dinem multam nimis, qualis non fuit in Ægypto a die
crificabimus Domino Deo nostro, sicut præcepit nobis. qua fundata est, usque in præsens tempus. 19 Mitte
28
Dixitque Pharao : Ego dimittam vos ut sacrificetis ergo jam nunc, et congrega jumenta tua, et omnia quæ
Domino Deo vestro in deserto : verumtamen longius habes in agro : homines enim, et jumenta, et univer-
ne abeatis, rogate pro me. 29 At ait Moyses : Egressus sa quæ inventa fuerint foris, nec congregata de agris,
a te, orabo Dominum : et recedet musca a Pharaone, cecideritque super ea grando, morientur. 20 Qui timuit
et a servis suis, et a populo ejus cras : verumtamen verbum Domini de servis Pharaonis, facit confugere
noli ultra fallere, ut non dimittas populum sacrifica- servos suos et jumenta in domos : 21 qui autem negle-
re Domino. 30 Egressusque Moyses a Pharaone, oravit xit sermonem Domini, dimisit servos suos et jumenta
Dominum. 31 Qui fecit juxta verbum illius, et abstulit in agris. 22 Et dixit Dominus ad Moysen : Extende
muscas a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus : manum tuam in cælum, ut fiat grando in universa ter-
non superfuit ne una quidem. 32 Et ingravatum est ra Ægypti super homines, et super jumenta, et super
cor Pharaonis, ita ut nec hac quidem vice dimitteret omnem herbam agri in terra Ægypti. 23 Extenditque
populum. Moyses virgam in cælum, et Dominus dedit tonitrua,
et grandinem, ac discurrentia fulgura super terram :
Dixit autem Dominus ad Moysen : Ingredere ad
9 Pharaonem, et loquere ad eum : Hæc dicit Do-
minus Deus Hebræorum : Dimitte populum meum
pluitque Dominus grandinem super terram Ægypti.
24
Et grando et ignis mista pariter ferebantur : tantæ-
que fuit magnitudinis, quanta ante numquam appar-
ut sacrificet mihi. 2 Quod si adhuc renuis, et retines uit in universa terra Ægypti ex quo gens illa condita
eos, 3 ecce manus mea erit super agros tuos, et super est. 25 Et percussit grando in omni terra Ægypti cuncta
equos, et asinos, et camelos, et boves, et oves, pestis quæ fuerunt in agris, ab homine usque ad jumentum :
valde gravis. 4 Et faciet Dominus mirabile inter pos- cunctamque herbam agri percussit grando, et omne li-
sessiones Israël et possessiones Ægyptiorum, ut nihil gnum regionis confregit. 26 Tantum in terra Gessen,
omnino pereat ex eis quæ pertinent ad filios Israël. ubi erant filii Israël, grando non cecidit. 27 Misitque
5
Constituitque Dominus tempus, dicens : Cras faciet Pharao, et vocavit Moysen et Aaron, dicens ad eos :
Dominus verbum istud in terra. 6 Fecit ergo Domi- Peccavi etiam nunc : Dominus justus ; ego et populus
nus verbum hoc altera die : mortuaque sunt omnia meus, impii. 28 Orate Dominum ut desinant tonitrua
animantia Ægyptiorum ; de animalibus vero filiorum Dei, et grando : ut dimittam vos, et nequaquam hic
Israël, nihil omnino periit. 7 Et misit Pharao ad vi- ultra maneatis. 29 Ait Moyses : Cum egressus fuero de
dendum : nec erat quidquam mortuum de his quæ urbe, extendam palmas meas ad Dominum, et cessa-
possidebat Israël. Ingravatumque est cor Pharaonis, et bunt tonitrua, et grando non erit, ut scias quia Domini
non dimisit populum. est terra : 30 novi autem quod et tu et servi tui necdum
8
Et dixit Dominus ad Moysen et Aaron : Tollite ple- timeatis Dominum Deum. 31 Linum ergo et hordeum
36 Exodus

læsum est, eo quod hordeum esset virens, et linum dixit eis : Peccavi in Dominum Deum vestrum, et in
jam folliculos germinaret : 32 triticum autem et far non vos. 17 Sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac
sunt læsa, quia serotina erant. 33 Egressusque Moyses vice, et rogate Dominum Deum vestrum, ut auferat
a Pharaone ex urbe, tetendit manus ad Dominum : et a me mortem istam. 18 Egressusque Moyses de con-
cessaverunt tonitrua et grando, nec ultra stillavit plu- spectu Pharaonis, oravit Dominum. 19 Qui flare fecit
via super terram. 34 Videns autem Pharao quod cessas- ventum ab occidente vehementissimum, et arreptam
set pluvia, et grando, et tonitrua, auxit peccatum : 35 et locustam projecit in mare Rubrum : non remansit ne
ingravatum est cor ejus, et servorum illius, et indura- una quidem in cunctis finibus Ægypti. 20 Et induravit
tum nimis : nec dimisit filios Israël, sicut præceperat Dominus cor Pharaonis, nec dimisit filios Israël.
21
Dominus per manum Moysi. Dixit autem Dominus ad Moysen : Extende ma-
num tuam in cælum : et sint tenebræ super terram
Et dixit Dominus ad Moysen : Egredere ad Pha- Ægypti tam densæ, ut palpari queant. 22 Extendit-
10 raonem : ego enim induravi cor ejus, et servo-
2
rum illius, ut faciam signa mea hæc in eo : et narres
que Moyses manum in cælum : et factæ sunt tene-
bræ horribiles in universa terra Ægypti tribus diebus.
23
in auribus filii tui, et nepotum tuorum, quoties con- Nemo vidit fratrem suum, nec movit se de loco in
triverim Ægyptios, et signa mea fecerim in eis : et quo erat : ubicumque autem habitabant filii Israël, lux
sciatis quia ego Dominus. 3 Introierunt ergo Moyses erat. 24 Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et dixit
et Aaron ad Pharaonem, et dixerunt ei : Hæc dicit eis : Ite, sacrificate Domino : oves tantum vestræ et ar-
Dominus Deus Hebræorum : Usquequo non vis sub- menta remaneant, parvuli vestri eant vobiscum. 25 Ait
jici mihi ? dimitte populum meum, ut sacrificet mihi. Moyses : Hostias quoque et holocausta dabis nobis,
4
Sin autem resistis, et non vis dimittere eum : ec- quæ offeramus Domino Deo nostro. 26 Cuncti greges
ce ego inducam cras locustam in fines tuos : 5 quæ pergent nobiscum ; non remanebit ex eis ungula : quæ
operiat superficiem terræ, ne quidquam ejus appareat, necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri : præser-
sed comedatur quod residuum fuerit grandini : cor- tim cum ignoremus quid debeat immolari, donec ad
rodet enim omnia ligna quæ germinant in agris. 6 Et ipsum locum perveniamus. 27 Induravit autem Domi-
implebunt domos tuas, et servorum tuorum, et om- nus cor Pharaonis, et noluit dimittere eos. 28 Dixitque
nium Ægyptiorum, quantam non viderunt patres tui, Pharao ad Moysen : Recede a me, et cave ne ultra vi-
et avi, ex quo orti sunt super terram, usque in præsen- deas faciem meam : quocumque die apparueris mihi,
tem diem. Avertitque se, et egressus est a Pharaone. morieris. 29 Respondit Moyses : Ita fiet ut locutus es :
7
Dixerunt autem servi Pharaonis ad eum : Usque- non videbo ultra faciem tuam.
quo patiemur hoc scandalum ? dimitte homines, ut
Et dixit Dominus ad Moysen : Adhuc una pla-
sacrificent Domino Deo suo ; nonne vides quod pe-
rierit Ægyptus ? 8 Revocaveruntque Moysen et Aaron
11 ga tangam Pharaonem et Ægyptum, et post hæc
2
dimittet vos, et exire compellet. Dices ergo omni ple-
ad Pharaonem : qui dixit eis : Ite, sacrificate Domi-
bi ut postulet vir ab amico suo, et mulier a vicina sua,
no Deo vestro : quinam sunt qui ituri sunt ? 9 Ait
vasa argentea et aurea. 3 Dabit autem Dominus gra-
Moyses : Cum parvulis nostris, et senioribus perge-
tiam populo suo coram Ægyptiis. Fuitque Moyses vir
mus, cum filiis et filiabus, cum ovibus et armentis :
magnus valde in terra Ægypti coram servis Pharao-
est enim solemnitas Domini Dei nostri. 10 Et respondit
nis et omni populo. 4 Et ait : Hæc dicit Dominus :
Pharao : Sic Dominus sit vobiscum, quomodo ego di-
Media nocte egrediar in Ægyptum : 5 et morietur om-
mittam vos, et parvulos vestros, cui dubium est quod
ne primogenitum in terra Ægyptiorum, a primogenito
pessime cogitetis ? 11 non fiet ita, sed ite tantum viri, et
Pharaonis, qui sedet in solio ejus, usque ad primogeni-
sacrificate Domino : hoc enim et ipsi petistis. Statim-
tum ancillæ quæ est ad molam, et omnia primogenita
que ejecti sunt de conspectu Pharaonis. 12 Dixit autem
jumentorum. 6 Eritque clamor magnus in universa ter-
Dominus ad Moysen : Extende manum tuam super
ra Ægypti, qualis nec ante fuit, nec postea futurus est.
terram Ægypti ad locustam, ut ascendat super eam, et 7
Apud omnes autem filios Israël non mutiet canis ab
devoret omnem herbam quæ residua fuerit grandini.
13 homine usque ad pecus : ut sciatis quanto miraculo
Et extendit Moyses virgam super terram Ægypti :
dividat Dominus Ægyptios et Israël. 8 Descendentque
et Dominus induxit ventum urentem tota die illa et
omnes servi tui isti ad me, et adorabunt me, dicen-
nocte : et mane facto, ventus urens levavit locustas.
14 tes : Egredere tu, et omnis populus qui subjectus est
Quæ ascenderunt super universam terram Ægypti :
tibi : post hæc egrediemur. 9 Et exivit a Pharaone ira-
et sederunt in cunctis finibus Ægyptiorum innumera-
tus nimis. Dixit autem Dominus ad Moysen : Non
biles, quales ante illud tempus non fuerant, nec postea
audiet vos Pharao ut multa signa fiant in terra Ægyp-
futuræ sunt. 15 Operueruntque universam superficiem
ti. 10 Moyses autem et Aaron fecerunt omnia ostenta,
terræ, vastantes omnia. Devorata est igitur herba ter-
quæ scripta sunt, coram Pharaone. Et induravit Do-
ræ, et quidquid pomorum in arboribus fuit, quæ gran-
minus cor Pharaonis, nec dimisit filios Israël de terra
do dimiserat : nihilque omnino virens relictum est in
sua.
lignis et in herbis terræ, in cuncta Ægypto. 16 Quam
ob rem festinus Pharao vocavit Moysen et Aaron, et
Exodus 37

Dixit quoque Dominus ad Moysen et Aaron in mane. 23 Transibit enim Dominus percutiens Ægyp-
12 terra Ægypti : 2 Mensis iste, vobis principium
mensium : primus erit in mensibus anni. 3 Loquimini
tios : cumque viderit sanguinem in superliminari, et in
utroque poste, transcendet ostium domus, et non sinet
ad universum cœtum filiorum Israël, et dicite eis : De- percussorem ingredi domos vestras et lædere. 24 Cu-
cima die mensis hujus tollat unusquisque agnum per stodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque
familias et domos suas. 4 Sin autem minor est nume- in æternum. 25 Cumque introieritis terram, quam Do-
rus ut sufficere possit ad vescendum agnum, assumet minus daturus est vobis ut pollicitus est, observabitis
vicinum suum qui junctus est domui suæ, juxta nume- cæremonias istas. 26 Et cum dixerint vobis filii vestri :
rum animarum quæ sufficere possunt ad esum agni. Quæ est ista religio ? 27 victima transitus Domini est,
5
Erit autem agnus absque macula, masculus, annicu- quando transivit super domos filiorum Israël in Ægyp-
lus : juxta quem ritum tolletis et hædum. 6 Et ser- to, percutiens Ægyptios, et domos nostras liberans. In-
vabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis curvatusque populus adoravit. 28 Et egressi filii Israël
hujus : immolabitque eum universa multitudo filio- fecerunt sicut præceperat Dominus Moysi et Aaron.
rum Israël ad vesperam. 7 Et sument de sanguine ejus, 29
Factum est autem in noctis medio, percussit Do-
ac ponent super utrumque postem, et in superlimina- minus omne primogenitum in terra Ægypti, a pri-
ribus domorum, in quibus comedent illum. 8 Et edent mogenito Pharaonis, qui in solio ejus sedebat, usque
carnes nocte illa assas igni, et azymos panes cum lac- ad primogenitum captivæ quæ erat in carcere, et om-
tucis agrestibus. 9 Non comedetis ex eo crudum quid, ne primogenitum jumentorum. 30 Surrexitque Pharao
nec coctum aqua, sed tantum assum igni : caput cum nocte, et omnes servi ejus, cunctaque Ægyptus : et or-
pedibus ejus et intestinis vorabitis. 10 Nec remanebit tus est clamor magnus in Ægypto : neque enim erat
quidquam ex eo usque mane ; si quid residuum fuerit, domus in qua non jaceret mortuus.
igne comburetis. 11 Sic autem comedetis illum : renes 31
Vocatisque Pharao Moyse et Aaron nocte, ait : Sur-
vestros accingetis, et calceamenta habebitis in pedibus,
gite et egredimini a populo meo, vos et filii Israël :
tenentes baculos in manibus, et comedetis festinanter :
ite, immolate Domino sicut dicitis. 32 Oves vestras et
est enim Phase (id est, transitus) Domini.
armenta assumite ut petieratis, et abeuntes benedici-
12 te mihi. 33 Urgebantque Ægyptii populum de terra
Et transibo per terram Ægypti nocte illa, percu-
exire velociter, dicentes : Omnes moriemur. 34 Tu-
tiamque omne primogenitum in terra Ægypti ab ho-
lit igitur populus conspersam farinam antequam fer-
mine usque ad pecus : et in cunctis diis Ægypti faciam
mentaretur : et ligans in palliis, posuit super humeros
judicia. Ego Dominus. 13 Erit autem sanguis vobis in
suos. 35 Feceruntque filii Israël sicut præceperat Moy-
signum in ædibus in quibus eritis : et videbo sangui-
ses : et petierunt ab Ægyptiis vasa argentea et aurea,
nem, et transibo vos : nec erit in vobis plaga disper-
vestemque plurimam. 36 Dominus autem dedit gra-
dens quando percussero terram Ægypti. 14 Habebi-
tiam populo coram Ægyptiis ut commodarent eis : et
tis autem hunc diem in monimentum : et celebrabitis
spoliaverunt Ægyptios.
eam solemnem Domino in generationibus vestris cul-
37
tu sempiterno. 15 Septem diebus azyma comedetis : in Profectique sunt filii Israël de Ramesse in Socoth,
die primo non erit fermentum in domibus vestris : qui- sexcenta fere millia peditum virorum, absque parvu-
cumque comederit fermentatum, peribit anima illa de lis. 38 Sed et vulgus promiscuum innumerabile ascen-
Israël, a primo die usque ad diem septimum. 16 Dies dit cum eis, oves et armenta et animantia diversi ge-
prima erit sancta atque solemnis, et dies septima ea- neris multa nimis. 39 Coxeruntque farinam, quam du-
dem festivitate venerabilis : nihil operis facietis in eis, dum de Ægypto conspersam tulerant : et fecerunt su-
exceptis his, quæ ad vescendum pertinent. 17 Et ob- bcinericios panes azymos : neque enim poterant fer-
servabitis azyma : in eadem enim ipsa die educam ex- mentari, cogentibus exire Ægyptiis, et nullam facere
ercitum vestrum de terra Ægypti, et custodietis diem sinentibus moram : nec pulmenti quidquam occurre-
istum in generationes vestras ritu perpetuo. 18 Primo rat præparare. 40 Habitatio autem filiorum Israël qua
mense, quartadecima die mensis ad vesperam, come- manserunt in Ægypto, fuit quadringentorum triginta
detis azyma usque ad diem vigesimam primam ejus- annorum. 41 Quibus expletis, eadem die egressus est
dem mensis ad vesperam. 19 Septem diebus fermen- omnis exercitus Domini de terra Ægypti. 42 Nox ista
tum non invenietur in domibus vestris : qui comederit est observabilis Domino, quando eduxit eos de terra
fermentatum, peribit anima ejus de cœtu Israël, tam Ægypti : hanc observare debent omnes filii Israël in
de advenis quam de indigenis terræ. 20 Omne fermen- generationibus suis.
43
tatum non comedetis : in cunctis habitaculis vestris Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Hæc est
edetis azyma. 21 Vocavit autem Moyses omnes senio- religio Phase : omnis alienigena non comedet ex eo.
44
res filiorum Israël, et dixit ad eos : Ite tollentes animal Omnis autem servus emptitius circumcidetur, et sic
per familias vestras, et immolate Phase. 22 Fasciculum- comedet. 45 Advena et mercenarius non edent ex eo.
46
que hyssopi tingite in sanguine qui est in limine, et In una domo comedetur, nec efferetis de carnibus
aspergite ex eo superliminare, et utrumque postem : ejus foras, nec os illius confringetis. 47 Omnis cœtus fi-
nullus vestrum egrediatur ostium domus suæ usque liorum Israël faciet illud. 48 Quod si quis peregrinorum
38 Exodus

in vestram voluerit transire coloniam, et facere Phase adjurasset filios Israël, dicens : Visitabit vos Deus ; ef-
Domini, circumcidetur prius omne masculinum ejus, ferte ossa mea hinc vobiscum. 20 Profectique de Socoth
et tunc rite celebrabit : eritque sicut indigena terræ : si castrametati sunt in Etham, in extremis finibus solitu-
quis autem circumcisus non fuerit, non vescetur ex eo. dinis. 21 Dominus autem præcedebat eos ad ostenden-
49
Eadem lex erit indigenæ et colono qui peregrinatur dam viam per diem in columna nubis, et per noctem
apud vos. 50 Feceruntque omnes filii Israël sicut præce- in columna ignis : ut dux esset itineris utroque tempo-
perat Dominus Moysi et Aaron. 51 Et eadem die eduxit re. 22 Numquam defuit columna nubis per diem, nec
Dominus filios Israël de terra Ægypti per turmas suas. columna ignis per noctem, coram populo.

Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : Locutusque est autem Dominus ad Moysen, di-
13 2
Sanctifica mihi omne primogenitum quod ape- 14 cens : 2
Loquere filiis Israël : Reversi castra-
rit vulvam in filiis Israël, tam de hominibus quam de metentur e regione Phihahiroth, quæ est inter Mag-
jumentis : mea sunt enim omnia. 3 Et ait Moyses ad dalum et mare contra Beelsephon : in conspectu ejus
populum : Mementote diei hujus in qua egressi estis castra ponetis super mare. 3 Dicturusque est Pharao
de Ægypto et de domo servitutis, quoniam in manu super filiis Israël : Coarctati sunt in terra ; conclusit
forti eduxit vos Dominus de loco isto : ut non come- eos desertum. 4 Et indurabo cor ejus, ac persequetur
datis fermentatum panem. 4 Hodie egredimini mense vos : et glorificabor in Pharaone, et in omni exerci-
novarum frugum. 5 Cumque introduxerit te Dominus tu ejus ; scientque Ægyptii quia ego sum Dominus.
in terram Chananæi, et Hethæi, et Amorrhæi, et He- Feceruntque ita.
væi, et Jebusæi, quam juravit patribus tuis ut daret tibi, 5
Et nuntiatum est regi Ægyptiorum quod fugisset
terram fluentem lacte et melle, celebrabis hunc morem populus : immutatumque est cor Pharaonis et servo-
sacrorum mense isto. 6 Septem diebus vesceris azy- rum ejus super populo, et dixerunt : Quid voluimus
mis : et in die septimo erit solemnitas Domini. 7 Azy- facere ut dimitteremus Israël, ne serviret nobis ? 6 Jun-
ma comedetis septem diebus : non apparebit apud te xit ergo currum, et omnem populum suum assumpsit
aliquid fermentatum, nec in cunctis finibus tuis. 8 Nar- secum. 7 Tulitque sexcentos currus electos, et quidquid
rabisque filio tuo in die illo, dicens : Hoc est quod fecit in Ægypto curruum fuit : et duces totius exercitus.
mihi Dominus quando egressus sum de Ægypto. 9 Et 8
Induravitque Dominus cor Pharaonis regis Ægypti,
erit quasi signum in manu tua, et quasi monimentum et persecutus est filios Israël : at illi egressi sunt in ma-
ante oculos tuos : et ut lex Domini semper sit in ore nu excelsa. 9 Cumque persequerentur Ægyptii vestigia
tuo, in manu enim forti eduxit te Dominus de Ægyp- præcedentium, repererunt eos in castris super mare :
to. 10 Custodies hujuscemodi cultum statuto tempore omnis equitatus et currus Pharaonis, et universus exer-
a diebus in dies. 11 Cumque introduxerit te Dominus citus, erant in Phihahiroth contra Beelsephon. 10 Cum-
in terram Chananæi, sicut juravit tibi et patribus tuis, que appropinquasset Pharao, levantes filii Israël ocu-
et dederit tibi eam : 12 separabis omne quod aperit los, viderunt Ægyptios post se, et timuerunt valde :
vulvam Domino, et quod primitivum est in pecoribus clamaveruntque ad Dominum, 11 et dixerunt ad Moy-
tuis : quidquid habueris masculini sexus, consecrabis sen : Forsitan non erant sepulchra in Ægypto, ideo tu-
Domino. 13 Primogenitum asini mutabis ove : quod listi nos ut moreremur in solitudine : quid hoc facere
si non redemeris, interficies. Omne autem primoge- voluisti, ut educeres nos ex Ægypto ? 12 nonne iste est
nitum hominis de filiis tuis, pretio redimes. 14 Cum- sermo, quem loquebamur ad te in Ægypto, dicentes :
que interrogaverit te filius tuus cras, dicens : Quid est Recede a nobis, ut serviamus Ægyptiis ? multo enim
hoc ? respondebis ei : In manu forti eduxit nos Domi- melius erat servire eis, quam mori in solitudine. 13 Et
nus de terra Ægypti, de domo servitutis. 15 Nam cum ait Moyses ad populum : Nolite timere : state, et vide-
induratus esset Pharao, et nollet nos dimittere, occi- te magnalia Domini quæ facturus est hodie : Ægyptios
dit Dominus omne primogenitum in terra Ægypti, a enim, quos nunc videtis, nequaquam ultra videbitis
primogenito hominis usque ad primogenitum jumen- usque in sempiternum. 14 Dominus pugnabit pro vo-
torum : idcirco immolo Domino omne quod aperit bis, et vos tacebitis. 15 Dixitque Dominus ad Moysen :
vulvam masculini sexus, et omnia primogenita filio- Quid clamas ad me ? loquere filiis Israël ut profici-
rum meorum redimo. 16 Erit igitur quasi signum in scantur. 16 Tu autem eleva virgam tuam, et extende
manu tua, et quasi appensum quid, ob recordationem, manum tuam super mare, et divide illud : ut gradian-
inter oculos tuos : eo quod in manu forti eduxit nos tur filii Israël in medio mari per siccum. 17 Ego autem
Dominus de Ægypto. indurabo cor Ægyptiorum ut persequantur vos : et
17
Igitur cum emisisset Pharao populum, non eos glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus, et
duxit Deus per viam terræ Philisthiim quæ vicina est : in curribus et in equitibus illius. 18 Et scient Ægyp-
reputans ne forte pœniteret eum, si vidisset adversum tii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in
se bella consurgere, et reverteretur in Ægyptum. 18 Sed Pharaone, et in curribus atque in equitibus ejus. 19 Tol-
circumduxit per viam deserti, quæ est juxta mare Ru- lensque se angelus Dei, qui præcedebat castra Israël,
brum : et armati ascenderunt filii Israël de terra Ægyp- abiit post eos : et cum eo pariter columna nubis, priora
ti. 19 Tulit quoque Moyses ossa Joseph secum : eo quod dimittens, post tergum 20 stetit, inter castra Ægyptio-
Exodus 39

8
rum et castra Israël : et erat nubes tenebrosa, et illumi- Et in spiritu furoris tui congregatæ sunt
nans noctem, ita ut ad se invicem toto noctis tempore aquæ :
accedere non valerent. 21 Cumque extendisset Moy- stetit unda fluens, congregata sunt abyssi in
ses manum super mare, abstulit illud Dominus flante medio mari.
9
vento vehementi et urente tota nocte, et vertit in sic- Dixit inimicus : Persequar et
cum : divisaque est aqua. 22 Et ingressi sunt filii Israël comprehendam,
per medium sicci maris : erat enim aqua quasi murus dividam spolia, implebitur anima mea :
a dextra eorum et læva. 23 Persequentesque Ægyptii evaginabo gladium meum, interficiet eos
ingressi sunt post eos, et omnis equitatus Pharaonis, manus mea.
currus ejus et equites per medium maris. 24 Jamque 10
Flavit spiritus tuus, et operuit eos mare :
advenerat vigilia matutina, et ecce respiciens Domi- submersi sunt quasi plumbum in aquis
nus super castra Ægyptiorum per columnam ignis et vehementibus.
nubis, interfecit exercitum eorum, 25 et subvertit ro- 11
Quis similis tui in fortibus, Domine ?
tas curruum, ferebanturque in profundum. Dixerunt quis similis tui, magnificus in sanctitate,
ergo Ægyptii : Fugiamus Israëlem : Dominus enim terribilis atque laudabilis, faciens mirabilia ?
pugnat pro eis contra nos. 26 Et ait Dominus ad Moy- 12
Extendisti manum tuam, et devoravit eos
sen : Extende manum tuam super mare, ut revertan- terra.
13
tur aquæ ad Ægyptios super currus et equites eorum. Dux fuisti in misericordia tua populo
27
Cumque extendisset Moyses manum contra mare, quem redemisti :
reversum est primo diluculo ad priorem locum : fu- et portasti eum in fortitudine tua, ad
gientibusque Ægyptiis occurrerunt aquæ, et involvit habitaculum sanctum tuum.
eos Dominus in mediis fluctibus. 28 Reversæque sunt 14
Ascenderunt populi, et irati sunt :
aquæ, et operuerunt currus et equites cuncti exerci- dolores obtinuerunt habitatores Philisthiim.
15
tus Pharaonis, qui sequentes ingressi fuerant mare : Tunc conturbati sunt principes Edom,
nec unus quidem superfuit ex eis. 29 Filii autem Israël robustos Moab obtinuit tremor :
perrexerunt per medium sicci maris, et aquæ eis erant obriguerunt omnes habitatores Chanaan.
quasi pro muro a dextris et a sinistris : 30 liberavitque 16
Irruat super eos formido et pavor, in
Dominus in die illa Israël de manu Ægyptiorum. 31 Et magnitudine brachii tui :
viderunt Ægyptios mortuos super littus maris, et ma- fiant immobiles quasi lapis,
num magnam quam exercuerat Dominus contra eos : donec pertranseat populus tuus, Domine,
timuitque populus Dominum, et crediderunt Domino, donec pertranseat populus tuus iste, quem
et Moysi servo ejus. possedisti.
17
Introduces eos, et plantabis in monte

15 Tunc cecinit Moyses et filii Israël carmen hoc


Domino, et dixerunt :
hæreditatis tuæ,
firmissimo habitaculo tuo quod operatus es,
Domine :
Cantemus Domino : gloriose enim sanctuarium tuum, Domine, quod
magnificatus est, firmaverunt manus tuæ.
18
equum et ascensorem dejecit in mare. Dominus regnabit in æternum et ultra.
2 19
Fortitudo mea, et laus mea Dominus, Ingressus est enim eques Pharao
et factus est mihi in salutem : cum curribus et equitibus ejus in mare :
iste Deus meus, et glorificabo eum : et reduxit super eos Dominus
Deus patris mei, et exaltabo eum. aquas maris :
3
Dominus quasi vir pugnator, filii autem Israël ambulaverunt per siccum in
Omnipotens nomen ejus, medio ejus.
4
currus Pharaonis et exercitum ejus projecit 20
in mare : Sumpsit ergo Maria prophetissa, soror Aaron,
electi principes ejus submersi sunt in mari tympanum in manu sua : egressæque sunt omnes
Rubro. mulieres post eam cum tympanis et choris, 21 quibus
5
Abyssi operuerunt eos ; præcinebat, dicens :
descenderunt in profundum quasi lapis. Cantemus Domino, gloriose enim
6
Dextera tua, Domine, magnificata est in magnificatus est :
fortitudine : equum et ascensorem ejus dejecit in mare.
dextera tua, Domine, percussit inimicum.
7 22
Et in multitudine gloriæ tuæ deposuisti Tulit autem Moyses Israël de mari Rubro, et egres-
adversarios tuos : si sunt in desertum Sur : ambulaveruntque tribus die-
misisti iram tuam, quæ devoravit eos sicut bus per solitudinem, et non inveniebant aquam. 23 Et
stipulam. venerunt in Mara, nec poterant bibere aquas de Ma-
40 Exodus

ra, eo quod essent amaræ : unde et congruum loco quem præcepit Dominus : Colligat unusquisque ex eo
nomen imposuit, vocans illum Mara, id est, amaritu- quantum sufficit ad vescendum : gomor per singula
dinem. 24 Et murmuravit populus contra Moysen, di- capita, juxta numerum animarum vestrarum quæ ha-
cens : Quid bibemus ? 25 At ille clamavit ad Dominum, bitant in tabernaculo sic tolletis. 17 Feceruntque ita filii
qui ostendit ei lignum : quod cum misisset in aquas, Israël : et collegerunt, alius plus, alius minus. 18 Et
in dulcedinem versæ sunt : ibi constituit ei præcepta, mensi sunt ad mensuram gomor : nec qui plus colle-
atque judicia, et ibi tentavit eum, 26 dicens : Si audieris gerat, habuit amplius : nec qui minus paraverat, repe-
vocem Domini Dei tui, et quod rectum est coram eo rit minus : sed singuli juxta id quod edere poterant,
feceris, et obedieris mandatis ejus, custodierisque om- congregaverunt. 19 Dixitque Moyses ad eos : Nullus
nia præcepta illius, cunctum languorem, quem posui relinquat ex eo in mane. 20 Qui non audierunt eum,
in Ægypto, non inducam super te : ego enim Dominus sed dimiserunt quidam ex eis usque mane, et scatere
sanator tuus. 27 Venerunt autem in Elim filii Israël, cœpit vermibus, atque computruit : et iratus est contra
ubi erant duodecim fontes aquarum, et septuaginta eos Moyses.
palmæ : et castrametati sunt juxta aquas. 21
Colligebant autem mane singuli, quantum suffi-
cere poterat ad vescendum : cumque incaluisset sol,
Profectique sunt de Elim, et venit omnis multi-
16 tudo filiorum Israël in desertum Sin, quod est
inter Elim et Sinai, quintodecimo die mensis secundi,
liquefiebat. 22 In die autem sexta collegerunt cibos du-
plices, id est, duo gomor per singulos homines : ve-
nerunt autem omnes principes multitudinis, et narra-
postquam egressi sunt de terra Ægypti. 2 Et murmura- verunt Moysi. 23 Qui ait eis : Hoc est quod locutus
vit omnis congregatio filiorum Israël contra Moysen et est Dominus : Requies sabbati sanctificata est Domino
Aaron in solitudine. 3 Dixeruntque filii Israël ad eos : cras : quodcumque operandum est, facite, et quæ co-
Utinam mortui essemus per manum Domini in terra quenda sunt coquite : quidquid autem reliquum fue-
Ægypti, quando sedebamus super ollas carnium, et rit, reponite usque in mane. 24 Feceruntque ita ut præ-
comedebamus panem in saturitate : cur eduxistis nos ceperat Moyses, et non computruit, neque vermis in-
in desertum istud, ut occideretis omnem multitudi- ventus est in eo. 25 Dixitque Moyses : Comedite il-
nem fame ? 4 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ecce lud hodie, quia sabbatum est Domini : non invenietur
ego pluam vobis panes de cælo : egrediatur populus, hodie in agro. 26 Sex diebus colligite : in die autem
et colligat quæ sufficiunt per singulos dies : ut tentem septimo sabbatum est Domini, idcirco non invenie-
eum utrum ambulet in lege mea, an non. 5 Die autem tur. 27 Venitque septima dies : et egressi de populo ut
sexto parent quod inferant : et sit duplum quam colli- colligerent, non invenerunt. 28 Dixit autem Dominus
gere solebant per singulos dies. 6 Dixeruntque Moyses ad Moysen : Usquequo non vultis custodire mandata
et Aaron ad omnes filios Israël : Vespere scietis quod mea et legem meam ? 29 videte quod Dominus de-
Dominus eduxerit vos de terra Ægypti, 7 et mane vide- derit vobis sabbatum, et propter hoc die sexta tribuit
bitis gloriam Domini : audivit enim murmur vestrum vobis cibos duplices : maneat unusquisque apud se-
contra Dominum : nos vero quid sumus, quia mussi- metipsum ; nullus egrediatur de loco suo die septimo.
tastis contra nos ? 8 Et ait Moyses : Dabit vobis Domi- 30
Et sabbatizavit populus die septimo. 31 Appellavit-
nus vespere carnes edere, et mane panes in saturitate : que domus Israël nomen ejus Man : quod erat quasi
eo quod audierit murmurationes vestras quibus mur- semen coriandri album, gustusque ejus quasi similæ
murati estis contra eum : nos enim quid sumus ? nec cum melle. 32 Dixit autem Moyses : Iste est sermo,
contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum. quem præcepit Dominus : Imple gomor ex eo, et cu-
9
Dixit quoque Moyses ad Aaron : Dic universæ con- stodiatur in futuras retro generationes : ut noverint pa-
gregationi filiorum Israël : Accedite coram Domino : nem, quo alui vos in solitudine, quando educti estis de
audivit enim murmur vestrum. 10 Cumque loqueretur terra Ægypti. 33 Dixitque Moyses ad Aaron : Sume vas
Aaron ad omnem cœtum filiorum Israël, respexerunt unum, et mitte ibi man, quantum potest capere gomor,
ad solitudinem : et ecce gloria Domini apparuit in nu- et repone coram Domino ad servandum in generatio-
be. 11 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens : nes vestras, 34 sicut præcepit Dominus Moysi. Posuit-
12
Audivi murmurationes filiorum Israël. Loquere ad que illud Aaron in tabernaculo reservandum. 35 Filii
eos : Vespere comedetis carnes, et mane saturabimi- autem Israël comederunt man quadraginta annis, do-
ni panibus : scietisque quod ego sum Dominus Deus nec venirent in terram habitabilem : hoc cibo aliti sunt,
vester. 13 Factum est ergo vespere, et ascendens cotur- usquequo tangerent fines terræ Chanaan. 36 Gomor
nix, cooperuit castra : mane quoque ros jacuit per cir- autem decima pars est ephi.
cuitum castrorum. 14 Cumque operuisset superficiem
terræ, apparuit in solitudine minutum, et quasi pilo Igitur profecta omnis multitudo filiorum Israël
tusum in similitudinem pruinæ super terram. 15 Quod
cum vidissent filii Israël, dixerunt ad invicem : Man-
17 de deserto Sin per mansiones suas, juxta sermo-
nem Domini, castrametati sunt in Raphidim, ubi non
hu ? quod significat : Quid est hoc ? ignorabant enim erat aqua ad bibendum populo. 2 Qui jurgatus contra
quid esset. Quibus ait Moyses : Iste est panis quem Moysen, ait : Da nobis aquam, ut bibamus. Quibus re-
Dominus dedit vobis ad vescendum. 16 Hic est sermo, spondit Moyses : Quid jurgamini contra me ? cur ten-
Exodus 41

tatis Dominum ? 3 Sitivit ergo ibi populus præ aquæ Ægypti. 11 Nunc cognovi, quia magnus Dominus su-
penuria, et murmuravit contra Moysen, dicens : Cur per omnes deos : eo quod superbe egerint contra il-
fecisti nos exire de Ægypto, ut occideres nos, et liberos los. 12 Obtulit ergo Jethro cognatus Moysi holocausta
nostros, ac jumenta siti ? 4 Clamavit autem Moyses ad et hostias Deo : veneruntque Aaron et omnes seniores
Dominum, dicens : Quid faciam populo huic ? adhuc Israël, ut comederent panem cum eo coram Deo.
paululum, et lapidabit me. 5 Et ait Dominus ad Moy- 13
Altera autem die sedit Moyses ut judicaret popu-
sen : Antecede populum, et sume tecum de senioribus lum, qui assistebat Moysi a mane usque ad vesperam.
Israël : et virgam qua percussisti fluvium, tolle in ma- 14
Quod cum vidisset cognatus ejus, omnia scilicet quæ
nu tua, et vade. 6 En ego stabo ibi coram te, supra pe- agebat in populo, ait : Quid est hoc quod facis in ple-
tram Horeb : percutiesque petram, et exibit ex ea aqua, be ? cur solus sedes, et omnis populus præstolatur
ut bibat populus. Fecit Moyses ita coram senioribus de mane usque ad vesperam ? 15 Cui respondit Moy-
Israël : 7 et vocavit nomen loci illius, Tentatio, propter
ses : Venit ad me populus quærens sententiam Dei :
jurgium filiorum Israël, et quia tentaverunt Dominum, 16
cumque acciderit eis aliqua disceptatio, veniunt ad
dicentes : Estne Dominus in nobis, an non ? me ut judicem inter eos, et ostendam præcepta Dei,
8
Venit autem Amalec, et pugnabat contra Israël in et leges ejus. 17 At ille : Non bonam, inquit, rem fa-
Raphidim. 9 Dixitque Moyses ad Josue : Elige viros : cis. 18 Stulto labore consumeris et tu, et populus iste
et egressus, pugna contra Amalec : cras ego stabo in qui tecum est : ultra vires tuas est negotium ; solus
vertice collis, habens virgam Dei in manu mea. 10 Fe- illud non poteris sustinere. 19 Sed audi verba mea at-
cit Josue ut locutus erat Moyses, et pugnavit contra que consilia, et erit Deus tecum. Esto tu populo in
Amalec : Moyses autem et Aaron et Hur ascenderunt his quæ ad Deum pertinent, ut referas quæ dicuntur
super verticem collis. 11 Cumque levaret Moyses ma- ad eum : 20 ostendasque populo cæremonias et ritum
nus, vincebat Israël : sin autem paululum remisisset, colendi, viamque per quam ingredi debeant, et opus
superabat Amalec. 12 Manus autem Moysi erant gra- quod facere debeant. 21 Provide autem de omni plebe
ves : sumentes igitur lapidem, posuerunt subter eum, viros potentes, et timentes Deum, in quibus sit veritas,
in quo sedit : Aaron autem et Hur sustentabant manus et qui oderint avaritiam, et constitue ex eis tribunos, et
ejus ex utraque parte. Et factum est ut manus illius centuriones, et quinquagenarios, et decanos, 22 qui ju-
non lassarentur usque ad occasum solis. 13 Fugavitque dicent populum omni tempore : quidquid autem ma-
Josue Amalec, et populum ejus in ore gladii. 14 Di- jus fuerit, referant ad te, et ipsi minora tantummodo
xit autem Dominus ad Moysen : Scribe hoc ob moni- judicent : leviusque sit tibi, partito in alios onere. 23 Si
mentum in libro, et trade auribus Josue : delebo enim hoc feceris, implebis imperium Dei, et præcepta ejus
memoriam Amalec sub cælo. 15 Ædificavitque Moyses poteris sustentare : et omnis hic populus revertetur
altare : et vocavit nomen ejus, Dominus exaltatio mea, ad loca sua cum pace. 24 Quibus auditis, Moyses fecit
dicens : 16 Quia manus solii Domini, et bellum Domini omnia quæ ille suggesserat. 25 Et electis viris strenuis
erit contra Amalec, a generatione in generationem. de cuncto Israël, constituit eos principes populi, tri-
bunos, et centuriones, et quinquagenarios, et decanos.
Cumque audisset Jethro, sacerdos Madian, co- 26 Qui judicabant plebem omni tempore : quidquid
18 gnatus Moysi, omnia quæ fecerat Deus Moy- autem gravius erat, referebant ad eum, faciliora tan-
si, et Israëli populo suo, et quod eduxisset Dominus tummodo judicantes. 27 Dimisitque cognatum suum :
Israël de Ægypto, 2 tulit Sephoram uxorem Moysi qui reversus abiit in terram suam.
quam remiserat, 3 et duos filios ejus : quorum unus
Mense tertio egressionis Israël de terra Ægypti,
vocabatur Gersam, dicente patre : Advena fui in terra
4
aliena ; alter vero Eliezer : Deus enim, ait, patris mei 19 in die hac venerunt in solitudinem Sinai. 2 Nam
adjutor meus, et eruit me de gladio Pharaonis. 5 Venit profecti de Raphidim, et pervenientes usque in de-
ergo Jethro cognatus Moysi, et filii ejus, et uxor ejus sertum Sinai, castrametati sunt in eodem loco, ibique
ad Moysen in desertum, ubi erat castrametatus juxta Israël fixit tentoria e regione montis.
montem Dei. 6 Et mandavit Moysi, dicens : Ego Jethro 3
Moyses autem ascendit ad Deum : vocavitque eum
cognatus tuus venio ad te, et uxor tua, et duo filii cum Dominus de monte, et ait : Hæc dices domui Jacob,
ea. 7 Qui egressus in occursum cognati sui, adoravit, et annuntiabis filiis Israël : 4 Vos ipsi vidistis quæ fe-
et osculatus est eum : salutaveruntque se mutuo ver- cerim Ægyptiis, quomodo portaverim vos super alas
bis pacificis. Cumque intrasset tabernaculum, 8 narra- aquilarum, et assumpserim mihi. 5 Si ergo audieri-
vit Moyses cognato suo cuncta quæ fecerat Dominus tis vocem meam, et custodieritis pactum meum, eritis
Pharaoni et Ægyptiis propter Israël : universumque la- mihi in peculium de cunctis populis : mea est enim
borem, qui accidisset eis in itinere, et quod liberaverat omnis terra : 6 et vos eritis mihi in regnum sacerdo-
eos Dominus. 9 Lætatusque est Jethro super omnibus tale, et gens sancta. Hæc sunt verba quæ loqueris ad
bonis, quæ fecerat Dominus Israëli, eo quod eruisset filios Israël. 7 Venit Moyses : et convocatis majoribus
eum de manu Ægyptiorum. 10 Et ait : Benedictus Do- natu populi, exposuit omnes sermones quos mandave-
minus, qui liberavit vos de manu Ægyptiorum, et de rat Dominus. 8 Responditque omnis populus simul :
manu Pharaonis ; qui eruit populum suum de manu Cuncta quæ locutus est Dominus, faciemus. Cumque
42 Exodus

retulisset Moyses verba populi ad Dominum, 9 ait ei enim habebit insontem Dominus eum qui assumpse-
Dominus : Jam nunc veniam ad te in caligine nubis, rit nomen Domini Dei sui frustra. 8 Memento ut diem
ut audiat me populus loquentem ad te, et credat tibi sabbati sanctifices. 9 Sex diebus operaberis, et facies
in perpetuum. Nuntiavit ergo Moyses verba populi ad omnia opera tua. 10 Septimo autem die sabbatum Do-
Dominum. mini Dei tui est : non facies omne opus in eo, tu, et
10
Qui dixit ei : Vade ad populum, et sanctifica illos filius tuus et filia tua, servus tuus et ancilla tua, jumen-
hodie, et cras, laventque vestimenta sua. 11 Et sint pa- tum tuum, et advena qui est intra portas tuas. 11 Sex
rati in diem tertium : in die enim tertia descendet Do- enim diebus fecit Dominus cælum et terram, et mare,
minus coram omni plebe super montem Sinai. 12 Con- et omnia quæ in eis sunt, et requievit in die septimo :
stituesque terminos populo per circuitum, et dices ad idcirco benedixit Dominus diei sabbati, et sanctifica-
eos : Cavete ne ascendatis in montem, nec tangatis vit eum. 12 Honora patrem tuum et matrem tuam, ut
fines illius : omnis qui tetigerit montem, morte mo- sis longævus super terram, quam Dominus Deus tuus
rietur. 13 Manus non tanget eum, sed lapidibus oppri- dabit tibi. 13 Non occides. 14 Non mœchaberis. 15 Non
metur, aut confodietur jaculis : sive jumentum fuerit, furtum facies. 16 Non loqueris contra proximum tuum
sive homo, non vivet : cum cœperit clangere buccina, falsum testimonium. 17 Non concupisces domum pro-
tunc ascendant in montem. 14 Descenditque Moyses ximi tui, nec desiderabis uxorem ejus, non servum,
de monte ad populum, et sanctificavit eum. Cumque non ancillam, non bovem, non asinum, nec omnia quæ
lavissent vestimenta sua, 15 ait ad eos : Estote parati in illius sunt.
diem tertium, et ne appropinquetis uxoribus vestris. 18
Cunctus autem populus videbat voces et lampa-
16
Jamque advenerat tertius dies, et mane inclarue- des, et sonitum buccinæ, montemque fumantem : et
rat : et ecce cœperunt audiri tonitrua, ac micare fulgu- perterriti ac pavore concussi, steterunt procul, 19 di-
ra, et nubes densissima operire montem, clangorque centes Moysi : Loquere tu nobis, et audiemus : non
buccinæ vehementius perstrepebat : et timuit populus loquatur nobis Dominus, ne forte moriamur. 20 Et ait
qui erat in castris. 17 Cumque eduxisset eos Moyses in Moyses ad populum : Nolite timere : ut enim proba-
occursum Dei de loco castrorum, steterunt ad radices ret vos venit Deus, et ut terror illius esset in vobis, et
montis. 18 Totus autem mons Sinai fumabat, eo quod non peccaretis. 21 Stetitque populus de longe. Moyses
descendisset Dominus super eum in igne : et ascende- autem accessit ad caliginem in qua erat Deus.
ret fumus ex eo quasi de fornace, eratque omnis mons 22
terribilis. 19 Et sonitus buccinæ paulatim crescebat in Dixit præterea Dominus ad Moysen : Hæc dices
majus, et prolixius tendebatur : Moyses loquebatur, et filiis Israël : Vos vidistis quod de cælo locutus sim vo-
Deus respondebat ei. 20 Descenditque Dominus super bis. 23 Non facietis deos argenteos, nec deos aureos
montem Sinai in ipso montis vertice, et vocavit Moy- facietis vobis. 24 Altare de terra facietis mihi, et offere-
sen in cacumen ejus. Quo cum ascendisset, 21 dixit ad tis super eo holocausta et pacifica vestra, oves vestras
eum : Descende, et contestare populum : ne forte ve- et boves in omni loco in quo memoria fuerit nominis
lit transcendere terminos ad videndum Dominum, et mei : veniam ad te, et benedicam tibi. 25 Quod si altare
pereat ex eis plurima multitudo. 22 Sacerdotes quoque lapideum feceris mihi, non ædificabis illud de sectis
qui accedunt ad Dominum, sanctificentur, ne percutiat lapidibus : si enim levaveris cultrum super eo, pollue-
eos. 23 Dixitque Moyses ad Dominum : Non poterit tur. 26 Non ascendes per gradus ad altare meum, ne
vulgus ascendere in montem Sinai : tu enim testifica- reveletur turpitudo tua.
tus es, et jussisti, dicens : Pone terminos circa montem,
Hæc sunt judicia quæ propones eis. 2 Si emeris
et sanctifica illum. 24 Cui ait Dominus : Vade, descen-
de : ascendesque tu, et Aaron tecum : sacerdotes au- 21 servum hebræum, sex annis serviet tibi : in sep-
timo egredietur liber gratis. 3 Cum quali veste intra-
tem et populus ne transeant terminos, nec ascendant
ad Dominum, ne forte interficiat illos. 25 Descenditque verit, cum tali exeat : si habens uxorem, et uxor egre-
Moyses ad populum, et omnia narravit eis. dietur simul. 4 Sin autem dominus dederit illi uxorem,
et pepererit filios et filias : mulier et liberi ejus erunt
Locutusque est Dominus cunctos sermones hos : domini sui, ipse vero exibit cum vestitu suo. 5 Quod
20 2
Ego sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de
3
terra Ægypti, de domo servitutis. Non habebis deos
si dixerit servus : Diligo dominum meum et uxorem
ac liberos ; non egrediar liber : 6 offeret eum dominus
4
alienos coram me. Non facies tibi sculptile, neque diis, et applicabitur ad ostium et postes, perforabitque
omnem similitudinem quæ est in cælo desuper, et quæ aurem ejus subula : et erit ei servus in sæculum. 7 Si
in terra deorsum, nec eorum quæ sunt in aquis sub ter- quis vendiderit filiam suam in famulam, non egredie-
ra. 5 Non adorabis ea, neque coles : ego sum Dominus tur sicut ancillæ exire consueverunt. 8 Si displicuerit
Deus tuus fortis, zelotes, visitans iniquitatem patrum oculis domini sui cui tradita fuerat, dimittet eam : po-
in filios, in tertiam et quartam generationem eorum pulo autem alieno vendendi non habebit potestatem,
qui oderunt me : 6 et faciens misericordiam in mil- si spreverit eam. 9 Sin autem filio suo desponderit
lia his qui diligunt me, et custodiunt præcepta mea. eam, juxta morem filiarum faciet illi. 10 Quod si al-
7
Non assumes nomen Domini Dei tui in vanum : nec teram ei acceperit, providebit puellæ nuptias, et vesti-
Exodus 43

menta, et pretium pudicitiæ non negabit. 11 Si tria ista restituet, et quatuor oves pro una ove. 2 Si effringens
non fecerit, egredietur gratis absque pecunia. fur domum sive suffodiens fuerit inventus, et accepto
12
Qui percusserit hominem volens occidere, morte vulnere mortuus fuerit, percussor non erit reus san-
moriatur. 13 Qui autem non est insidiatus, sed Deus guinis. 3 Quod si orto sole hoc fecerit, homicidium
illum tradidit in manus ejus, constituam tibi locum in perpetravit, et ipse morietur. Si non habuerit quod
quem fugere debeat. 14 Si quis per industriam occiderit pro furto reddat, ipse venundabitur. 4 Si inventum
proximum suum, et per insidias : ab altari meo evel- fuerit apud eum quod furatus est, vivens : sive bos,
les eum, ut moriatur. 15 Qui percusserit patrem suum sive asinus, sive ovis, duplum restituet.
aut matrem, morte moriatur. 16 Qui furatus fuerit ho- 5
Si læserit quispiam agrum vel vineam, et dimiserit
minem, et vendiderit eum, convictus noxæ, morte mo- jumentum suum ut depascatur aliena : quidquid op-
riatur. 17 Qui maledixerit patri suo, vel matri, morte timum habuerit in agro suo, vel in vinea, pro damni
moriatur. æstimatione restituet. 6 Si egressus ignis invenerit spi-
18
Si rixati fuerint viri, et percusserit alter proximum nas, et comprehenderit acervos frugum, sive stantes
suum lapide vel pugno, et ille mortuus non fuerit, sed segetes in agris, reddet damnum qui ignem succen-
jacuerit in lectulo : 19 si surrexerit, et ambulaverit foris derit. 7 Si quis commendaverit amico pecuniam aut
super baculum suum, innocens erit qui percusserit, ita vas in custodiam, et ab eo, qui susceperat, furto ablata
tamen ut operas ejus et impensas in medicos restituat. fuerint : si invenitur fur, duplum reddet : 8 si latet fur,
20
Qui percusserit servum suum, vel ancillam virga, dominus domus applicabitur ad deos, et jurabit quod
et mortui fuerint in manibus ejus, criminis reus erit. non extenderit manum in rem proximi sui, 9 ad perpe-
21
Sin autem uno die vel duobus supervixerit, non su- trandam fraudem, tam in bove quam in asino, et ove
bjacebit pœnæ, quia pecunia illius est. 22 Si rixati fue- ac vestimento, et quidquid damnum inferre potest :
rint viri, et percusserit quis mulierem prægnantem, et ad deos utriusque causa perveniet, et si illi judicaverit,
abortivum quidem fecerit, sed ipsa vixerit : subjacebit duplum restituet proximo suo. 10 Si quis commendave-
damno quantum maritus mulieris expetierit, et arbitri rit proximo suo asinum, bovem, ovem, et omne jumen-
judicaverint. 23 Sin autem mors ejus fuerit subsecuta, tum ad custodiam, et mortuum fuerit, aut debilitatum,
reddet animam pro anima, 24 oculum pro oculo, den- vel captum ab hostibus, nullusque hoc viderit : 11 ju-
tem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede, sjurandum erit in medio, quod non extenderit manum
25
adustionem pro adustione, vulnus pro vulnere, li- ad rem proximi sui : suscipietque dominus juramen-
vorem pro livore. 26 Si percusserit quispiam oculum tum, et ille reddere non cogetur. 12 Quod si furto abla-
servi sui aut ancillæ, et luscos eos fecerit, dimittet eos tum fuerit, restituet damnum domino ; 13 si comestum
liberos pro oculo quem eruit. 27 Dentem quoque si a bestia, deferat ad eum quod occisum est, et non re-
excusserit servo vel ancillæ suæ, similiter dimittet eos stituet. 14 Qui a proximo suo quidquam horum mutuo
liberos. postulaverit, et debilitatum aut mortuum fuerit domi-
28
Si bos cornu percusserit virum aut mulierem, et no non præsente, reddere compelletur. 15 Quod si im-
mortui fuerint, lapidibus obruetur : et non comeden- præsentiarum dominus fuerit, non restituet, maxime
tur carnes ejus, dominus quoque bovis innocens erit. si conductum venerat pro mercede operis sui.
29
Quod si bos cornupeta fuerit ab heri et nudiuster- 16
Si seduxerit quis virginem necdum desponsatam,
tius, et contestati sunt dominum ejus, nec recluserit dormieritque cum ea : dotabit eam, et habebit eam
eum, occideritque virum aut mulierem : et bos lapi- uxorem. 17 Si pater virginis dare noluerit, reddet pecu-
dibus obruetur, et dominum ejus occident. 30 Quod si niam juxta modum dotis, quam virgines accipere con-
pretium fuerit ei impositum, dabit pro anima sua qui- sueverunt. 18 Maleficos non patieris vivere. 19 Qui coie-
dquid fuerit postulatus. 31 Filium quoque et filiam si rit cum jumento, morte moriatur. 20 Qui immolat diis,
cornu percusserit, simili sententiæ subjacebit. 32 Si ser- occidetur, præterquam Domino soli.
vum ancillamque invaserit, triginta siclos argenti do- 21
mino dabit, bos vero lapidibus opprimetur. 33 Si quis Advenam non contristabis, neque affliges eum :
aperuerit cisternam, et foderit, et non operuerit eam, advenæ enim et ipsi fuistis in terra Ægypti. 22 Vi-
cecideritque bos aut asinus in eam, 34 reddet dominus duæ et pupillo non nocebitis. 23 Si læseritis eos, vo-
cisternæ pretium jumentorum : quod autem mortuum ciferabuntur ad me, et ego audiam clamorem eorum :
24
est, ipsius erit. 35 Si bos alienus bovem alterius vul- et indignabitur furor meus, percutiamque vos gla-
neraverit, et ille mortuus fuerit : vendent bovem vi- dio, et erunt uxores vestræ viduæ, et filii vestri pupilli.
25
vum, et divident pretium, cadaver autem mortui inter Si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi
se dispertient. 36 Sin autem sciebat quod bos cornupe- qui habitat tecum, non urgebis eum quasi exactor, nec
ta esset ab heri et nudiustertius, et non custodivit eumusuris opprimes. 26 Si pignus a proximo tuo accepe-
dominus suus : reddet bovem pro bove, et cadaver ris vestimentum, ante solis occasum reddes ei. 27 Ip-
integrum accipiet. sum enim est solum, quo operitur, indumentum carnis
ejus, nec habet aliud in quo dormiat : si clamaverit ad
Si quis furatus fuerit bovem aut ovem, et occide- me, exaudiam eum, quia misericors sum. 28 Diis non
22 rit vel vendiderit : quinque boves pro uno bove detrahes, et principi populi tui non maledices.
44 Exodus

29
Decimas tuas et primitias tuas non tardabis redde- medio tui. 26 Non erit infœcunda, nec sterilis in terra
re : primogenitum filiorum tuorum dabis mihi. 30 De tua : numerum dierum tuorum implebo. 27 Terrorem
bobus quoque, et ovibus similiter facies : septem die- meum mittam in præcursum tuum, et occidam om-
bus sit cum matre sua, die octava reddes illum mihi. nem populum, ad quem ingredieris : cunctorumque
31
Viri sancti eritis mihi : carnem, quæ a bestiis fuerit inimicorum tuorum coram te terga vertam : 28 emittens
prægustata, non comedetis, sed projicietis canibus. crabrones prius, qui fugabunt Hevæum, et Chananæ-
um, et Hethæum, antequam introëas. 29 Non ejiciam
Non suscipies vocem mendacii, nec junges ma-
23 num tuam ut pro impio dicas falsum testimo-
2
nium. Non sequeris turbam ad faciendum malum :
eos a facie tua anno uno : ne terra in solitudinem re-
digatur, et crescant contra te bestiæ. 30 Paulatim expel-
lam eos de conspectu tuo, donec augearis, et possideas
nec in judicio, plurimorum acquiesces sententiæ, ut a terram. 31 Ponam autem terminos tuos a mari Rubro
vero devies. 3 Pauperis quoque non misereberis in ju- usque ad mare Palæstinorum, et a deserto usque ad
dicio. 4 Si occurreris bovi inimici tui, aut asino erranti, fluvium : tradam in manibus vestris habitatores terræ,
reduc ad eum. 5 Si videris asinum odientis te jacere et ejiciam eos de conspectu vestro. 32 Non inibis cum
sub onere, non pertransibis, sed sublevabis cum eo. eis fœdus, nec cum diis eorum. 33 Non habitent in ter-
6
Non declinabis in judicium pauperis. 7 Mendacium ra tua, ne forte peccare te faciant in me, si servieris diis
fugies. Insontem et justum non occides : quia aversor eorum : quod tibi certe erit in scandalum.
impium. 8 Nec accipies munera, quæ etiam excæcant
prudentes, et subvertunt verba justorum. 9 Peregrino Moysi quoque dixit : Ascende ad Dominum
molestus non eris. Scitis enim advenarum animas :
quia et ipsi peregrini fuistis in terra Ægypti.
24 tu, et Aaron, Nadab et Abiu, et septuaginta se-
2
nes ex Israël, et adorabitis procul. Solusque Moyses
10
Sex annis seminabis terram tuam, et congregabis ascendet ad Dominum, et illi non appropinquabunt :
fruges ejus : 11 anno autem septimo dimittes eam, et nec populus ascendet cum eo. 3 Venit ergo Moyses
requiescere facies, ut comedant pauperes populi tui : et narravit plebi omnia verba Domini, atque judicia :
et quidquid reliquum fuerit, edant bestiæ agri : ita fa- responditque omnis populus una voce : Omnia verba
cies in vinea et in oliveto tuo. 12 Sex diebus operaberis : Domini, quæ locutus est, faciemus. 4 Scripsit autem
septimo die cessabis, ut requiescat bos et asinus tuus, Moyses universos sermones Domini : et mane consur-
et refrigeretur filius ancillæ tuæ, et advena. 13 Omnia gens, ædificavit altare ad radices montis, et duodecim
quæ dixi vobis, custodite. Et per nomen externorum titulos per duodecim tribus Israël. 5 Misitque juve-
deorum non jurabitis, neque audietur ex ore vestro. nes de filiis Israël, et obtulerunt holocausta, immola-
14
Tribus vicibus per singulos annos mihi festa cele- veruntque victimas pacificas Domino, vitulos. 6 Tulit
brabitis. 15 Solemnitatem azymorum custodies. Sep- itaque Moyses dimidiam partem sanguinis, et misit in
tem diebus comedes azyma, sicut præcepi tibi, tempo- crateras : partem autem residuam fudit super altare.
7
re mensis novorum, quando egressus es de Ægypto : Assumensque volumen fœderis, legit audiente popu-
non apparebis in conspectu meo vacuus. 16 Et solemni- lo : qui dixerunt : Omnia quæ locutus est Dominus,
tatem messis primitivorum operis tui, quæcumque se- faciemus, et erimus obedientes. 8 Ille vero sumptum
minaveris in agro : solemnitatem quoque in exitu an- sanguinem respersit in populum, et ait : Hic est san-
ni, quando congregaveris omnes fruges tuas de agro. guis fœderis quod pepigit Dominus vobiscum super
17
Ter in anno apparebit omne masculinum tuum co- cunctis sermonibus his.
ram Domino Deo tuo. 18 Non immolabis super fer- 9
Ascenderuntque Moyses et Aaron, Nadab et Abiu,
mento sanguinem victimæ meæ, nec remanebit adeps et septuaginta de senioribus Israël : 10 et viderunt
solemnitatis meæ usque mane. 19 Primitias frugum ter- Deum Israël : et sub pedibus ejus quasi opus lapidis
ræ tuæ deferes in domum Domini Dei tui. Non coques sapphirini, et quasi cælum, cum serenum est. 11 Nec
hædum in lacte matris suæ. super eos qui procul recesserant de filiis Israël, misit
20
Ecce ego mittam angelum meum, qui præcedat manum suam, videruntque Deum, et comederunt, ac
te, et custodiat in via, et introducat in locum quem biberunt. 12 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ascen-
paravi. 21 Observa eum, et audi vocem ejus, nec con- de ad me in montem, et esto ibi : daboque tibi tabu-
temnendum putes : quia non dimittet cum peccaveris, las lapideas, et legem, ac mandata quæ scripsi : ut
et est nomen meum in illo. 22 Quod si audieris vocem doceas eos. 13 Surrexerunt Moyses et Josue minister
ejus, et feceris omnia quæ loquor, inimicus ero inimicis ejus : ascendensque Moyses in montem Dei, 14 seniori-
tuis, et affligam affligentes te. bus ait : Expectate hic donec revertamur ad vos. Habe-
23
Præcedetque te angelus meus, et introducet te ad tis Aaron et Hur vobiscum : si quid natum fuerit quæ-
Amorrhæum, et Hethæum, et Pherezæum, Chananæ- stionis, referetis ad eos. 15 Cumque ascendisset Moy-
umque, et Hevæum, et Jebusæum, quos ego conteram. ses, operuit nubes montem, 16 et habitavit gloria Do-
24
Non adorabis deos eorum, nec coles eos : non facies mini super Sinai, tegens illum nube sex diebus : septi-
opera eorum, sed destrues eos, et confringes statuas mo autem die vocavit eum de medio caliginis. 17 Erat
eorum. 25 Servietisque Domino Deo vestro, ut benedi- autem species gloriæ Domini quasi ignis ardens super
cam panibus tuis et aquis, et auferam infirmitatem de verticem montis in conspectu filiorum Israël. 18 Ingres-
Exodus 45

31
susque Moyses medium nebulæ, ascendit in montem : Facies et candelabrum ductile de auro mundis-
et fuit ibi quadraginta diebus, et quadraginta noctibus. simo, hastile ejus, et calamos, scyphos, et sphærulas,
ac lilia ex ipso procedentia. 32 Sex calami egredien-
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : tur de lateribus, tres ex uno latere, et tres ex altero.
25 2
Loquere filiis Israël, ut tollant mihi primitias : 33 Tres scyphi quasi in nucis modum per calamos sin-
ab omni homine qui offeret ultroneus, accipietis eas. gulos, sphærulaque simul, et lilium : et tres similiter
3
Hæc sunt autem quæ accipere debeatis : aurum, et scyphi instar nucis in calamo altero, sphærulaque si-
argentum, et æs, 4 hyacinthum et purpuram, coccum- mul et lilium. Hoc erit opus sex calamorum, qui pro-
que bis tinctum, et byssum, pilos caprarum, 5 et pelles ducendi sunt de hastili : 34 in ipso autem candelabro
arietum rubricatas, pellesque janthinas, et ligna setim : erunt quatuor scyphi in nucis modum, sphærulæque
6
oleum ad luminaria concinnanda : aromata in un- per singulos, et lilia. 35 Sphærulæ sub duobus cala-
guentum, et thymiamata boni odoris : 7 lapides ony- mis per tria loca, qui simul sex fiunt procedentes de
chinos, et gemmas ad ornandum ephod, ac rationa- hastili uno. 36 Et sphærulæ igitur et calami ex ipso
le. 8 Facientque mihi sanctuarium, et habitabo in me- erunt, universa ductilia de auro purissimo. 37 Facies
dio eorum : 9 juxta omnem similitudinem tabernaculi et lucernas septem, et pones eas super candelabrum,
quod ostendam tibi, et omnium vasorum in cultum ut luceant ex adverso. 38 Emunctoria quoque, et ubi
ejus. quæ emuncta sunt extinguantur, fiant de auro purissi-
Sicque facietis illud : 10 arcam de lignis setim com- mo. 39 Omne pondus candelabri cum universis vasis
pingite, cujus longitudo habeat duos et semis cubitos : suis habebit talentum auri purissimi. 40 Inspice, et fac
latitudo, cubitum et dimidium : altitudo, cubitum si- secundum exemplar quod tibi in monte monstratum
militer ac semissem. 11 Et deaurabis eam auro mundis- est.
simo intus et foris : faciesque supra, coronam auream
per circuitum : 12 et quatuor circulos aureos, quos po- Tabernaculum vero ita facies : decem cortinas
nes per quatuor arcæ angulos : duo circuli sint in la- 26 de bysso retorta, et hyacintho, ac purpura, coc-
tere uno, et duo in altero. 13 Facies quoque vectes de coque bis tincto, variatas opere plumario facies. 2 Lon-
lignis setim, et operies eos auro. 14 Inducesque per gitudo cortinæ unius habebit viginti octo cubitos : la-
circulos qui sunt in arcæ lateribus, ut portetur in eis : titudo, quatuor cubitorum erit. Unius mensuræ fient
15
qui semper erunt in circulis, nec umquam extrahen- universa tentoria. 3 Quinque cortinæ sibi jungentur
tur ab eis. 16 Ponesque in arca testificationem quam mutuo, et aliæ quinque nexu simili cohærebunt. 4 An-
dabo tibi. 17 Facies et propitiatorium de auro mun- sulas hyacinthinas in lateribus ac summitatibus facies
dissimo : duos cubitos et dimidium tenebit longitudo cortinarum, ut possint invicem copulari. 5 Quinquage-
ejus, et cubitum ac semissem latitudo. 18 Duos quoque nas ansulas cortina habebit in utraque parte, ita inser-
cherubim aureos et productiles facies, ex utraque par- tas ut ansa contra ansam veniat, et altera alteri possit
te oraculi. 19 Cherub unus sit in latere uno, et alter in aptari. 6 Facies et quinquaginta circulos aureos quibus
altero. 20 Utrumque latus propitiatorii tegant expan- cortinarum vela jungenda sunt, ut unum tabernacu-
dentes alas, et operientes oraculum, respiciantque se lum fiat. 7 Facies et saga cilicina undecim, ad operien-
mutuo versis vultibus in propitiatorium quo operien- dum tectum tabernaculi. 8 Longitudo sagi unius ha-
da est arca, 21 in qua pones testimonium quod dabo bebit triginta cubitos, et latitudo, quatuor : æqua erit
tibi. 22 Inde præcipiam, et loquar ad te supra propi- mensura sagorum omnium. 9 E quibus quinque junges
tiatorium, ac de medio duorum cherubim, qui erunt seorsum, et sex sibi mutuo copulabis, ita ut sextum sa-
super arcam testimonii, cuncta quæ mandabo per te gum in fronte tecti duplices. 10 Facies et quinquaginta
filiis Israël. ansas in ora sagi unius, ut conjungi cum altero queat,
23
Facies et mensam de lignis setim, habentem duos et quinquaginta ansas in ora sagi alterius, ut cum al-
cubitos longitudinis, et in latitudine cubitum, et in alti- tero copuletur. 11 Facies et quinquaginta fibulas æneas
tudine cubitum et semissem. 24 Et inaurabis eam auro quibus jungantur ansæ, ut unum ex omnibus operi-
purissimo : faciesque illi labium aureum per circui- mentum fiat. 12 Quod autem superfuerit in sagis quæ
tum, 25 et ipsi labio coronam interrasilem altam qua- parantur tecto, id est unum sagum quod amplius est,
tuor digitis : et super illam, alteram coronam aureo- ex medietate ejus operies posteriora tabernaculi. 13 Et
lam. 26 Quatuor quoque circulos aureos præparabis, cubitus ex una parte pendebit, et alter ex altera qui
et pones eis in quatuor angulis ejusdem mensæ per plus est in sagorum longitudine, utrumque latus ta-
singulos pedes. 27 Subter coronam erunt circuli aurei, bernaculi protegens. 14 Facies et operimentum aliud
ut mittantur vectes per eos, et possit mensa portari. tecto de pellibus arietum rubricatis : et super hoc rur-
28
Ipsos quoque vectes facies de lignis setim, et cir- sum aliud operimentum de janthinis pellibus. 15 Facies
cumdabis auro ad subvehendam mensam. 29 Parabis et tabulas stantes tabernaculi de lignis setim, 16 quæ
et acetabula, ac phialas, thuribula, et cyathos, in qui- singulæ denos cubitos in longitudine habeant, et in
bus offerenda sunt libamina, ex auro purissimo. 30 Et latitudine singulos ac semissem. 17 In lateribus tabu-
pones super mensam panes propositionis in conspectu læ, duæ incastraturæ fient, quibus tabula alteri tabulæ
meo semper. connectatur : atque in hunc modum cunctæ tabulæ
46 Exodus

parabuntur. 18 Quarum viginti erunt in latere meri- tum cubitos unum latus tenebit in longitudine. 10 Et
diano quod vergit ad austrum. 19 Quibus quadraginta columnas viginti cum basibus totidem æneis, quæ ca-
bases argenteas fundes, ut binæ bases singulis tabulis pita cum cælaturis suis habebunt argentea. 11 Simi-
per duos angulos subjiciantur. 20 In latere quoque se- liter et in latere aquilonis per longum erunt tentoria
cundo tabernaculi quod vergit ad aquilonem, viginti centum cubitorum, columnæ viginti, et bases æneæ
tabulæ erunt, 21 quadraginta habentes bases argenteas, ejusdem numeri, et capita earum cum cælaturis suis
binæ bases singulis tabulis supponentur. 22 Ad occi- argentea. 12 In latitudine vero atrii, quod respicit ad
dentalem vero plagam tabernaculi facies sex tabulas, occidentem, erunt tentoria per quinquaginta cubitos,
23
et rursum alias duas quæ in angulis erigantur post et columnæ decem, basesque totidem. 13 In ea quoque
tergum tabernaculi. 24 Eruntque conjunctæ a deorsum atrii latitudine, quæ respicit ad orientem, quinquagin-
usque sursum, et una omnes compago retinebit. Dua- ta cubiti erunt. 14 In quibus quindecim cubitorum ten-
bus quoque tabulis quæ in angulis ponendæ sunt, si- toria lateri uno deputabuntur, columnæque tres et ba-
milis junctura servabitur. 25 Et erunt simul tabulæ oc- ses totidem : 15 et in latere altero erunt tentoria cubitos
to, bases earum argenteæ sedecim, duabus basibus per obtinentia quindecim, columnæ tres, et bases totidem.
unam tabulam supputatis. 26 Facies et vectes de lignis 16
In introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti
setim quinque ad continendas tabulas in uno latere ex hyacintho et purpura, coccoque bis tincto, et bysso
tabernaculi, 27 et quinque alios in altero, et ejusdem retorta, opere plumarii : columnas habebit quatuor,
numeri ad occidentalem plagam : 28 qui mittentur per cum basibus totidem. 17 Omnes columnæ atrii per cir-
medias tabulas a summo usque ad summum. 29 Ip- cuitum vestitæ erunt argenteis laminis, capitibus ar-
sas quoque tabulas deaurabis, et fundes in eis annu- genteis, et basibus æneis. 18 In longitudine occupabit
los aureos per quos vectes tabulata contineant : quos atrium cubitos centum, in latitudine quinquaginta, al-
operies laminis aureis. 30 Et eriges tabernaculum juxta titudo quinque cubitorum erit : fietque de bysso retor-
exemplar quod tibi in monte monstratum est. ta, et habebit bases æneas. 19 Cuncta vasa tabernaculi
31
Facies et velum de hyacintho, et purpura, cocco- in omnes usus et cæremonias, tam paxillos ejus quam
que bis tincto, et bysso retorta, opere plumario et pul- atrii, ex ære facies. 20 Præcipe filiis Israël ut afferant ti-
chra varietate contextum : 32 quod appendes ante qua- bi oleum de arboribus olivarum purissimum, piloque
tuor columnas de lignis setim, quæ ipsæ quidem deau- contusum, ut ardeat lucerna semper 21 in tabernaculo
ratæ erunt, et habebunt capita aurea, sed bases argen- testimonii, extra velum quod oppansum est testimo-
teas. 33 Inseretur autem velum per circulos, intra quod nio. Et collocabunt eam Aaron et filii ejus, ut usque
pones arcam testimonii, quo et sanctuarium, et sanc- mane luceat coram Domino. Perpetuus erit cultus per
tuarii sanctuaria dividentur. 34 Pones et propitiatorium successiones eorum a filiis Israël.
super arcam testimonii in Sancto sanctorum, 35 men-
Applica quoque ad te Aaron fratrem tuum cum
samque extra velum, et contra mensam candelabrum
in latere tabernaculi meridiano : mensa enim stabit in
28 filiis suis de medio filiorum Israël, ut sacerdotio
fungantur mihi : Aaron, Nadab, et Abiu, Eleazar, et
parte aquilonis. 36 Facies et tentorium in introitu ta-
Ithamar. 2 Faciesque vestem sanctam Aaron fratri tuo
bernaculi de hyacintho, et purpura, coccoque bis tinc-
in gloriam et decorem. 3 Et loqueris cunctis sapien-
to, et bysso retorta, opere plumarii. 37 Et quinque co-
tibus corde quos replevi spiritu prudentiæ, ut faciant
lumnas deaurabis lignorum setim, ante quas ducetur
vestes Aaron, in quibus sanctificatus ministret mihi.
tentorium : quarum erunt capita aurea, et bases æneæ. 4
Hæc autem erunt vestimenta quæ faciet : rationale
Facies et altare de lignis setim, quod habebit et superhumerale, tunicam et lineam strictam, cidarim
27 quinque cubitus in longitudine, et totidem in la-
titudine, id est, quadrum, et tres cubitos in altitudine.
et balteum. Facient vestimenta sancta fratri tuo Aaron
et filiis ejus, ut sacerdotio fungantur mihi. 5 Accipient-
2
Cornua autem per quatuor angulos ex ipso erunt : que aurum, et hyacinthum, et purpuram, coccumque
et operies illud ære. 3 Faciesque in usus ejus lebetes bis tinctum, et byssum.
ad suscipiendos cineres, et forcipes atque fuscinulas, 6
Facient autem superhumerale de auro et hyacintho
et ignium receptacula ; omnia vasa ex ære fabricabis. et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere
4
Craticulamque in modum retis æneam : per cujus polymito. 7 Duas oras junctas habebit in utroque la-
quatuor angulos erunt quatuor annuli ænei. 5 Quos tere summitatum, ut in unum redeant. 8 Ipsa quoque
pones subter arulam altaris : eritque craticula usque textura et cuncta operis varietas erit ex auro et hyacin-
ad altaris medium. 6 Facies et vectes altaris de lignis tho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta.
setim duos, quos operies laminis æneis : 7 et indu- 9
Sumesque duos lapides onychinos, et sculpes in eis
ces per circulos, eruntque ex utroque latere altaris ad nomina filiorum Israël : 10 sex nomina in lapide uno, et
portandum. 8 Non solidum, sed inane et cavum in- sex reliqua in altero, juxta ordinem nativitatis eorum.
trinsecus facies illud, sicut tibi in monte monstratum 11
Opere sculptoris et cælatura gemmarii, sculpes eos
est. nominibus filiorum Israël, inclusos auro atque circum-
9
Facies et atrium tabernaculi, in cujus australi plaga datos : 12 et pones in utroque latere superhumeralis,
contra meridiem erunt tentoria de bysso retorta : cen- memoriale filiis Israël. Portabitque Aaron nomina eo-
Exodus 47

rum coram Domino super utrumque humerum, ob re- in cunctis muneribus et donariis suis. Erit autem la-
cordationem. 13 Facies et uncinos ex auro, 14 et duas mina semper in fronte ejus, ut placatus sit eis Domi-
catenulas ex auro purissimo sibi invicem cohærentes, nus. 39 Stringesque tunicam bysso, et tiaram byssinam
quas inseres uncinis. facies, et balteum opere plumarii.
40
15
Rationale quoque judicii facies opere polymito Porro filiis Aaron tunicas lineas parabis et bal-
juxta texturam superhumeralis, ex auro, hyacintho, et teos ac tiaras in gloriam et decorem : 41 vestiesque
purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta. 16 Qua- his omnibus Aaron fratrem tuum et filios ejus cum
drangulum erit et duplex : mensuram palmi habebit eo. Et cunctorum consecrabis manus, sanctificabis-
tam in longitudine quam in latitudine. 17 Ponesque que illos, ut sacerdotio fungantur mihi. 42 Facies et
in eo quatuor ordines lapidum : in primo versu erit feminalia linea, ut operiant carnem turpitudinis suæ,
lapis sardius, et topazius, et smaragdus : 18 in secun- a renibus usque ad femora : 43 et utentur eis Aaron et
do carbunculus, sapphirus, et jaspis : 19 in tertio li- filii ejus quando ingredientur tabernaculum testimo-
gurius, achates, et amethystus : 20 in quarto chryso- nii, vel quando appropinquant ad altare ut ministrent
lithus, onychinus, et beryllus. Inclusi auro erunt per in sanctuario, ne iniquitatis rei moriantur. Legitimum
ordines suos. 21 Habebuntque nomina filiorum Israël : sempiternum erit Aaron, et semini ejus post eum.
duodecim nominibus cælabuntur, singuli lapides no- Sed et hoc facies, ut mihi in sacerdotio conse-
minibus singulorum per duodecim tribus. 22 Facies
in rationali catenas sibi invicem cohærentes ex auro
29 crentur. Tolle vitulum de armento, et arietes
2
duos immaculatos, panesque azymos, et crustulam
purissimo, 23 et duos annulos aureos, quos pones in absque fermento, quæ conspersa sit oleo, lagana quo-
utraque rationalis summitate : 24 catenasque aureas que azyma oleo lita : de simila triticea cuncta facies.
junges annulis, qui sunt in marginibus ejus, 25 et ip- 3
Et posita in canistro offeres : vitulum autem et duos
sarum catenarum extrema duobus copulabis uncinis arietes. 4 Et Aaron ac filios ejus applicabis ad ostium
in utroque latere superhumeralis quod rationale respi- tabernaculi testimonii. Cumque laveris patrem cum fi-
cit. 26 Facies et duos annulos aureos, quos pones in liis suis aqua, 5 indues Aaron vestimentis suis, id est,
summitatibus rationalis, in oris, quæ e regione sunt linea et tunica, et superhumerali et rationali, quod con-
superhumeralis, et posteriora ejus aspiciunt. 27 Nec- stringes balteo. 6 Et pones tiaram in capite ejus, et
non et alios duos annulos aureos, qui ponendi sunt in laminam sanctam super tiaram, 7 et oleum unctionis
utroque latere superhumeralis deorsum, quod respi- fundes super caput ejus : atque hoc ritu consecrabi-
cit contra faciem juncturæ inferioris, ut aptari possit tur. 8 Filios quoque illius applicabis, et indues tunicis
cum superhumerali, 28 et stringatur rationale annulis lineis, cingesque balteo, 9 Aaron scilicet et liberos ejus,
suis cum annulis superhumeralis vitta hyacinthina, ut et impones eis mitras : eruntque sacerdotes mihi re-
maneat junctura fabrefacta, et a se invicem rationa- ligione perpetua. Postquam initiaveris manus eorum,
le et superhumerale nequeant separari. 29 Portabitque 10
applicabis et vitulum coram tabernaculo testimonii.
Aaron nomina filiorum Israël in rationali judicii super Imponentque Aaron et filii ejus manus super caput
pectus suum, quando ingredietur Sanctuarium, me- illius, 11 et mactabis eum in conspectu Domini, jux-
moriale coram Domino in æternum. 30 Pones autem ta ostium tabernaculi testimonii. 12 Sumptumque de
in rationali judicii Doctrinam et Veritatem, quæ erunt sanguine vituli, pones super cornua altaris digito tuo,
in pectore Aaron, quando ingredietur coram Domino : reliquum autem sanguinem fundes juxta basim ejus.
et gestabit judicium filiorum Israël in pectore suo, in 13
Sumes et adipem totum qui operit intestina, et reti-
conspectu Domini semper. culum jecoris, ac duos renes, et adipem qui super eos
31
Facies et tunicam superhumeralis totam hyacin- est, et offeres incensum super altare : 14 carnes vero
thinam, 32 in cujus medio supra erit capitium, et ora vituli et corium et fimum combures foris extra castra,
per gyrum ejus textilis, sicut fieri solet in extremis ve- eo quod pro peccato sit.
stium partibus, ne facile rumpatur. 33 Deorsum vero, 15
Unum quoque arietem sumes, super cujus caput
ad pedes ejusdem tunicæ, per circuitum, quasi mala ponent Aaron et filii ejus manus. 16 Quem cum mac-
punica facies, ex hyacintho, et purpura, et cocco bis taveris, tolles de sanguine ejus, et fundes circa alta-
tincto, mistis in medio tintinnabulis, 34 ita ut tintin- re. 17 Ipsum autem arietem secabis in frustra : lota-
nabulum sit aureum et malum punicum : rursumque que intestina ejus ac pedes, pones super concisas car-
tintinnabulum aliud aureum et malum punicum. 35 Et nes, et super caput illius. 18 Et offeres totum arietem
vestietur ea Aaron in officio ministerii, ut audiatur so- in incensum super altare : oblatio est Domino, odor
nitus quando ingreditur et egreditur sanctuarium in suavissimus victimæ Domini.
conspectu Domini, et non moriatur. 19
Tolles quoque arietem alterum, super cujus caput
36
Facies et laminam de auro purissimo, in qua scul- Aaron et filii ejus ponent manus. 20 Quem cum immo-
pes opere cælatoris, Sanctum Domino. 37 Ligabisque laveris, sumes de sanguine ejus, et pones super extre-
eam vitta hyacinthina, et erit super tiaram, 38 immi- mum auriculæ dextræ Aaron et filiorum ejus, et super
nens fronti pontificis. Portabitque Aaron iniquitates pollices manus eorum ac pedis dextri, fundesque san-
eorum, quæ obtulerunt et sanctificaverunt filii Israël, guinem super altare per circuitum. 21 Cumque tuleris
48 Exodus

de sanguine qui est super altare, et de oleo unctionis, ficabo et tabernaculum testimonii cum altari, et Aaron
asperges Aaron et vestes ejus, filios et vestimenta eo- cum filiis suis, ut sacerdotio fungantur mihi. 45 Et ha-
rum. Consecratisque ipsis et vestibus, 22 tolles adipem bitabo in medio filiorum Israël, eroque eis Deus, 46 et
de ariete, et caudam et arvinam, quæ operit vitalia, ac scient quia ego Dominus Deus eorum, qui eduxi eos
reticulum jecoris, et duos tenes, atque adipem, qui su- de terra Ægypti, ut manerem inter illos, ego Dominus
per eos est, armumque dextrum, eo quod sit aries con- Deus ipsorum.
secrationis : 23 tortamque panis unius, crustulam con-
Facies quoque altare ad adolendum thymiama,
spersam oleo, laganum de canistro azymorum, quod
positum est in conspectu Domini : 24 ponesque omnia 30 2
de lignis setim, habens cubitum longitudinis,
et alterum latitudinis, id est, quadrangulum, et duos
super manus Aaron et filiorum ejus, et sanctificabis
eos elevans coram Domino. 25 Suscipiesque universa cubitos in altitudine. Cornua ex ipso procedent. 3 Ve-
de manibus eorum : et incendes super altare in holo- stiesque illud auro purissimo, tam craticulam ejus,
caustum, odorem suavissimum in conspectu Domini, quam parietes per circuitum, et cornua. Faciesque ei
quia oblatio ejus est. 26 Sumes quoque pectusculum coronam aureolam per gyrum, 4 et duos annulos au-
de ariete, quo initiatus est Aaron, sanctificabisque il- reos sub corona per singula latera, ut mittantur in eos
lud elevatum coram Domino, et cedet in partem tuam. vectes, et altare portetur. 5 Ipsos quoque vectes fa-
27
Sanctificabisque et pectusculum consecratum, et ar- cies de lignis setim, et inaurabis. 6 Ponesque altare
mum quem de ariete separasti, 28 quo initiatus est Aa- contra velum, quod ante arcum pendet testimonii co-
ron et filii ejus, cedentque in partem Aaron et filio- ram propitiatorio quo tegitur testimonium, ubi loquar
rum ejus jure perpetuo a filiis Israël : quia primitiva tibi. 7 Et adolebit incensum super eo Aaron, suave
sunt et initia de victimis eorum pacificis quæ offerunt fragrans, mane. Quando componet lucernas, incendet
Domino. illud : 8 et quando collocabit eas ad vesperum, uret
29
thymiama sempiternum coram Domino in generatio-
Vestem autem sanctam, qua utetur Aaron, habe- nes vestras. 9 Non offeretis super eo thymiama com-
bunt filii ejus post eum, ut ungantur in ea, et conse- positionis alterius, nec oblationem, et victimam, nec
crantur manus eorum. 30 Septem diebus utetur illa libabitis libamina. 10 Et deprecabitur Aaron super cor-
qui pontifex pro eo fuerit constitutus de filiis ejus, et nua ejus semel per annum, in sanguine quod oblatum
qui ingredietur tabernaculum testimonii ut ministret est pro peccato, et placabit super eo in generationibus
in sanctuario. vestris. Sanctum sanctorum erit Domino.
31
Arietem autem consecrationis tolles, et coques car- 11
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
nes ejus in loco sancto : 32 quibus vescetur Aaron et filii 12
Quando tuleris summam filiorum Israël juxta nume-
ejus. Panes quoque, qui sunt in canistro, in vestibulo rum, dabunt singuli pretium pro animabus suis Do-
tabernaculi testimonii comedent, 33 ut sit placabile sa- mino, et non erit plaga in eis, cum fuerint recensiti.
crificium, et sanctificentur offerentium manus. Alieni- 13
Hoc autem dabit omnis qui transit ad nomen, dimi-
gena non vescetur ex eis, quia sancti sunt. 34 Quod si dium sicli juxta mensuram templi (siclus viginti obo-
remanserit de carnibus consecratis, sive de panibus us- los habet) ; media pars sicli offeretur Domino. 14 Qui
que mane, combures reliquias igni : non comedentur, habetur in numero, a viginti annis et supra, dabit pre-
quia sanctificata sunt. tium. 15 Dives non addet ad medium sicli, et pauper
35
Omnia, quæ præcepi tibi, facies super Aaron et nihil minuet. 16 Susceptamque pecuniam, quæ colla-
filiis ejus. Septem diebus consecrabis manus eorum : ta est a filiis Israël, trades in usus tabernaculi testi-
36
et vitulum pro peccato offeres per singulos dies ad monii, ut sit monimentum eorum coram Domino, et
expiandum. Mundabisque altare cum immolaveris ex- propitietur animabus eorum.
piationis hostiam, et unges illud in sanctificationem. 17
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
37
Septem diebus expiabis altare, et sanctificabis, et 18
Facies et labrum æneum cum basi sua ad lavan-
erit Sanctum sanctorum : omnis, qui tetigerit illud, dum : ponesque illud inter tabernaculum testimonii
sanctificabitur. et altare. Et missa aqua, 19 lavabunt in ea Aaron et filii
38
Hoc est quod facies in altari : agnos anniculos ejus manus suas ac pedes, 20 quando ingressuri sunt
duos per singulos dies jugiter, 39 unum agnum mane, tabernaculum testimonii, et quando accessuri sunt ad
et alterum vespere, 40 decimam partem similæ con- altare, ut offerant in eo thymiama Domino, 21 ne forte
spersæ oleo tuso, quod habeat mensuram quartam moriantur ; legitimum sempiternum erit ipsi, et semini
partem hin, et vinum ad libandum ejusdem mensu- ejus per successiones.
ræ in agno uno. 41 Alterum vero agnum offeres ad 22
Locutusque est Dominus ad Moysen, 23 dicens :
vesperam juxta ritum matutinæ oblationis, et juxta ea Sume tibi aromata, primæ myrrhæ et electæ quingen-
quæ diximus, in odorem suavitatis : 42 sacrificium est tos siclos, et cinnamomi medium, id est, ducentos
Domino, oblatione perpetua in generationes vestras, quinquaginta siclos, calami similiter ducentos quin-
ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino, ubi quaginta, 24 casiæ autem quingentos siclos, in pondere
constituam ut loquar ad te. 43 Ibique præcipiam filiis sanctuarii, olei de olivetis mensuram hin : 25 facies-
Israël, et sanctificabitur altare in gloria mea. 44 Sancti- que unctionis oleum sanctum, unguentum composi-
Exodus 49

tum opere unguentarii, 26 et unges ex eo tabernaculum opere cessavit. 18 Deditque Dominus Moysi, completis
testimonii, et arcam testamenti, 27 mensamque cum va- hujuscemodi sermonibus in monte Sinai, duas tabulas
sis suis, et candelabrum, et utensilia ejus, altaria thy- testimonii lapideas, scriptas digito Dei.
miamatis, 28 et holocausti, et universam supellectilem
Videns autem populus quod moram faceret de-
quæ ad cultum eorum pertinet. 29 Sanctificabisque
omnia, et erunt Sancta sanctorum ; qui tetigerit ea, 32 scendendi de monte Moyses, congregatus ad-
versus Aaron, dixit : Surge, fac nobis deos, qui nos
sanctificabitur. 30 Aaron et filios ejus unges, sanctifi-
cabisque eos, ut sacerdotio fungantur mihi. 31 Filiis præcedant : Moysi enim huic viro, qui nos eduxit de
quoque Israël dices : Hoc oleum unctionis sanctum terra Ægypti, ignoramus quid acciderit. 2 Dixitque ad
erit mihi in generationes vestras. 32 Caro hominis non eos Aaron : Tollite inaures aureas de uxorum, filio-
ungetur ex eo, et juxta compositionem ejus non facie- rumque et filiarum vestrarum auribus, et afferte ad
tis aliud, quia sanctificatum est, et sanctum erit vobis. me. 3 Fecitque populus quæ jusserat, deferens inaures
33
Homo quicumque tale composuerit, et dederit ex ad Aaron. 4 Quas cum ille accepisset, formavit opere
eo alieno, exterminabitur de populo suo. 34 Dixitque fusorio, et fecit ex eis vitulum conflatilem : dixerunt-
Dominus ad Moysen : Sume tibi aromata, stacten et que : Hi sunt dii tui Israël, qui te eduxerunt de terra
onycha, galbanum boni odoris, et thus lucidissimum ; Ægypti. 5 Quod cum vidisset Aaron, ædificavit alta-
æqualis ponderis erunt omnia : 35 faciesque thymiama re coram eo, et præconis voce clamavit dicens : Cras
compositum opere unguentarii, mistum diligenter, et solemnitas Domini est. 6 Surgentesque mane, obtule-
purum, et sanctificatione dignissimum. 36 Cumque in runt holocausta, et hostias pacificas, et sedit populus
tenuissimum pulverem universa contuderis, pones ex manducare, et bibere, et surrexerunt ludere.
7
eo coram tabernaculo testimonii, in quo loco apparebo Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens :
tibi. Sanctum sanctorum erit vobis thymiama. 37 Talem Vade, descende : peccavit populus tuus, quem eduxi-
compositionem non facietis in usus vestros, quia sanc- sti de terra Ægypti. 8 Recesserunt cito de via, quam
tum est Domino. 38 Homo quicumque fecerit simile, ostendisti eis : feceruntque sibi vitulum conflatilem, et
ut odore illius perfruatur, peribit de populis suis. adoraverunt, atque immolantes ei hostias, dixerunt :
Isti sunt dii tui Israël, qui te eduxerunt de terra Ægyp-
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : ti. 9 Rursumque ait Dominus ad Moysen : Cerno quod
31 2
Ecce, vocavi ex nomine Beseleel filium Uri filii
3
Hur de tribu Juda, et implevi spiritu Dei, sapientia,
populus iste duræ cervicis sit : 10 dimitte me, ut irasca-
tur furor meus contra eos, et deleam eos, faciamque te
et intelligentia et scientia in omni opere, 4 ad excogi- in gentem magnam. 11 Moyses autem orabat Domi-
tandum quidquid fabrefieri potest ex auro, et argento, num Deum suum, dicens : Cur, Domine, irascitur fu-
et ære, 5 marmore, et gemmis, et diversitate lignorum. ror tuus contra populum tuum, quem eduxisti de ter-
6
Dedique ei socium Ooliab filium Achisamech de tri- ra Ægypti, in fortitudine magna, et in manu robusta ?
bu Dan. Et in corde omnis eruditi posui sapientiam : 12
Ne quæso dicant Ægyptii : Callide eduxit eos, ut in-
ut faciant cuncta quæ præcepi tibi, 7 tabernaculum fœ- terficeret in montibus, et deleret e terra : quiescat ira
deris, et arcam testimonii, et propitiatorium, quod su- tua, et esto placabilis super nequitia populi tui. 13 Re-
per eam est, et cuncta vasa tabernaculi, 8 mensamque cordare Abraham, Isaac, et Israël servorum tuorum,
et vasa ejus, candelabrum purissimum cum vasis suis, quibus jurasti per temetipsum, dicens : Multiplicabo
et altaris thymiamatis, 9 et holocausti, et omnia va- semen vestrum sicut stellas cæli ; et universam terram
sa eorum, labrum cum basi sua, 10 vestes sanctas in hanc, de qua locutus sum, dabo semini vestro, et pos-
ministerio Aaron sacerdoti, et filiis ejus, ut fungantur sidebitis eam semper. 14 Placatusque est Dominus ne
officio suo in sacris : 11 oleum unctionis, et thymia- faceret malum quod locutus fuerat adversus populum
ma aromatum in sanctuario, omnia quæ præcepi tibi, suum.
facient. 15
Et reversus est Moyses de monte, portans duas ta-
12
Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : 13 Lo- bulas testimonii in manu sua, scriptas ex utraque par-
quere filiis Israël, et dices ad eos : Videte ut sabbatum te, 16 et factas opere Dei : scriptura quoque Dei erat
meum custodiatis : quia signum est inter me et vos sculpta in tabulis. 17 Audiens autem Josue tumultum
in generationibus vestris : ut sciatis quia ego Domi- populi vociferantis, dixit ad Moysen : Ululatus pugnæ
nus, qui sanctifico vos. 14 Custodite sabbatum meum, auditur in castris. 18 Qui respondit : Non est clamor
sanctum est enim vobis : qui polluerit illud, morte mo- adhortantium ad pugnam, neque vociferatio compel-
rietur ; qui fecerit in eo opus, peribit anima illius de lentium ad fugam : sed vocem cantantium ego audio.
medio populi sui. 15 Sex diebus facietis opus : in die 19
Cumque appropinquasset ad castra, vidit vitulum,
septimo sabbatum est, requies sancta Domino ; om- et choros : iratusque valde, projecit de manu tabulas,
nis qui fecerit opus in hac die, morietur. 16 Custo- et confregit eas ad radicem montis : 20 arripiensque vi-
diant filii Israël sabbatum, et celebrent illud in gene- tulum quem fecerant, combussit, et contrivit usque ad
rationibus suis. Pactum est sempiternum 17 inter me pulverem, quem sparsit in aquam, et dedit ex eo po-
et filios Israël, signumque perpetuum ; sex enim die- tum filiis Israël. 21 Dixitque ad Aaron : Quid tibi fecit
bus fecit Dominus cælum et terram, et in septimo ab hic populus, ut induceres super eum peccatum maxi-
50 Exodus

mum ? 22 Cui ille respondit : Ne indignetur dominus quisque in ostio papilionis sui, aspiciebantque tergum
meus : tu enim nosti populum istum, quod pronus Moysi, donec ingrederetur tentorium. 9 Ingresso au-
sit ad malum : 23 dixerunt mihi : Fac nobis deos, qui tem illo tabernaculum fœderis, descendebat columna
nos præcedant : huic enim Moysi, qui nos eduxit de nubis, et stabat ad ostium, loquebaturque cum Moy-
terra Ægypti, nescimus quid acciderit. 24 Quibus ego se, 10 cernentibus universis quod columna nubis staret
dixi : Quis vestrum habet aurum ? Tulerunt, et dede- ad ostium tabernaculi. Stabantque ipsi, et adorabant
runt mihi : et projeci illud in ignem, egressusque est per fores tabernaculorum suorum. 11 Loquebatur au-
hic vitulus. tem Dominus ad Moysen facie ad faciem, sicut solet
25
Videns ergo Moyses populum quod esset nuda- loqui homo ad amicum suum. Cumque ille revertere-
tus (spoliaverat enim eum Aaron propter ignominiam tur in castra, minister ejus Josue filius Nun, puer, non
sordis, et inter hostes nudum constituerat), 26 et stans recedebat de tabernaculo.
12
in porta castrorum, ait : Si quis est Domini, jungatur Dixit autem Moyses ad Dominum : Præcipis ut
mihi. Congregatique sunt ad eum omnes filii Levi : educam populum istum : et non indicas mihi quem
27
quibus ait : Hæc dicit Dominus Deus Israël : Po- missurus es mecum, præsertim cum dixeris : Novi te
nat vir gladium super femur suum : ite, et redite de ex nomine, et invenisti gratiam coram me. 13 Si er-
porta usque ad portam per medium castrorum, et oc- go inveni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi fa-
cidat unusquisque fratrem, et amicum, et proximum ciem tuam, ut sciam te, et inveniam gratiam ante ocu-
suum. 28 Feceruntque filii juxta sermonem Moysi, ce- los tuos : respice populum tuum gentem hanc. 14 Di-
cideruntque in die illa quasi viginti tria millia homi- xitque Dominus : Facies mea præcedet te, et requiem
num. 29 Et ait Moyses : Consecrastis manus vestras dabo tibi. 15 Et ait Moyses : Si non tu ipse præcedas, ne
hodie Domino, unusquisque in filio, et in fratre suo, educas nos de loco isto. 16 In quo enim scire poterimus
ut detur vobis benedictio. 30 Facto autem altero die, ego et populus tuus invenisse nos gratiam in conspec-
locutus est Moyses ad populum : Peccastis peccatum tu tuo, nisi ambulaveris nobiscum, ut glorificemur ab
maximum : ascendam ad Dominum, si quomodo qui- omnibus populis qui habitant super terram ? 17 Dixit
vero eum deprecari pro scelere vestro. 31 Reversusque autem Dominus ad Moysen : Et verbum istud, quod
ad Dominum, ait : Obsecro, peccavit populus iste pec- locutus es, faciam : invenisti enim gratiam coram me,
catum maximum, feceruntque sibi deos aureos : aut et teipsum novi ex nomine.
dimitte eis hanc noxam, 32 aut si non facis, dele me de 18
Qui ait : Ostende mihi gloriam tuam. 19 Respon-
libro tuo quem scripsisti. 33 Cui respondit Dominus : dit : Ego ostendam omne bonum tibi, et vocabo in
Qui peccaverit mihi, delebo eum de libro meo : 34 tu nomine Domini coram te : et miserebor cui voluero,
autem vade, et duc populum istum quo locutus sum et clemens ero in quem mihi placuerit. 20 Rursumque
tibi : angelus meus præcedet te. Ego autem in die ait : Non poteris videre faciem meam : non enim vi-
ultionis visitabo et hoc peccatum eorum. 35 Percussit debit me homo et vivet. 21 Et iterum : Ecce, inquit,
ergo Dominus populum pro reatu vituli, quem fecerat est locus apud me, et stabis supra petram. 22 Cum-
Aaron. que transibit gloria mea, ponam te in foramine petræ,
et protegam dextera mea, donec transeam : 23 tollam-
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
33 Vade, ascende de loco isto tu, et populus tuus
quem eduxisti de terra Ægypti, in terram quam jura-
que manum meam, et videbis posteriora mea : faciem
autem meam videre non poteris.
vi Abraham, Isaac et Jacob, dicens : Semini tuo dabo Ac deinceps : Præcide, ait, tibi duas tabulas la-
eam : 2 mittam præcursorem tui angelum, ut ejiciam 34 pideas instar priorum, et scribam super eas ver-
Chananæum, et Amorrhæum, et Hethæum, et Phere- ba, quæ habuerunt tabulæ quas fregisti. 2 Esto paratus
zæum, et Hevæum, et Jebusæum, 3 et intres in terram mane, ut ascendas statim in montem Sinai, stabisque
fluentem lacte et melle. Non enim ascendam tecum, mecum super verticem montis. 3 Nullus ascendat te-
quia populus duræ cervicis es : ne forte disperdam te cum, nec videatur quispiam per totum montem : bo-
in via. 4 Audiensque populus sermonem hunc pessi- ves quoque et oves non pascantur e contra. 4 Excidit
mum, luxit : et nullus ex more indutus est cultu suo. ergo duas tabulas lapideas, quales antea fuerant : et de
5
Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere filiis Israël : nocte consurgens ascendit in montem Sinai, sicut præ-
Populus duræ cervicis es : semel ascendam in medio ceperat ei Dominus, portans secum tabulas. 5 Cumque
tui, et delebo te. Jam nunc depone ornatum tuum, ut descendisset Dominus per nubem, stetit Moyses cum
sciam quid faciam tibi. 6 Deposuerunt ergo filii Israël eo, invocans nomen Domini. 6 Quo transeunte coram
ornatum suum a monte Horeb. eo, ait : Dominator Domine Deus, misericors et cle-
7
Moyses quoque tollens tabernaculum, tetendit ex- mens, patiens et multæ miserationis, ac verax, 7 qui
tra castra procul, vocavitque nomen ejus, Tabernacu- custodis misericordiam in millia ; qui aufers iniquita-
lum fœderis. Et omnis populus, qui habebat aliquam tem, et scelera, atque peccata, nullusque apud te per
quæstionem, egrediebatur ad tabernaculum fœderis, se innocens est ; qui reddis iniquitatem patrum filiis,
extra castra. 8 Cumque egrederetur Moyses ad ta- ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem. 8 Fe-
bernaculum, surgebat universa plebs, et stabat unus- stinusque Moyses, curvatus est pronus in terram, et
Exodus 51

adorans 9 ait : Si inveni gratiam in conspectu tuo, Do- omnes filii Israël : quibus præcepit cuncta quæ audie-
mine, obsecro ut gradiaris nobiscum (populus enim rat a Domino in monte Sinai. 33 Impletisque sermo-
duræ cervicis est) et auferas iniquitates nostras atque nibus, posuit velamen super faciem suam. 34 Quod
peccata, nosque possideas. ingressus ad Dominum, et loquens cum eo, auferebat
10 donec exiret, et tunc loquebatur ad filios Israël om-
Respondit Dominus : Ego inibo pactum videnti-
nia quæ sibi fuerant imperata. 35 Qui videbant fa-
bus cunctis : signa faciam quæ numquam visa sunt
ciem egredientis Moysi esse cornutam, sed operiebat
super terram, nec in ullis gentibus, ut cernat popu-
ille rursus faciem suam, siquando loquebatur ad eos.
lus iste, in cujus es medio, opus Domini terribile quod
facturus sum. 11 Observa cuncta quæ hodie mando ti-
Igitur congregata omni turba filiorum Israël, di-
bi : ego ipse ejiciam ante faciem tuam Amorrhæum,
et Chananæum, et Hethæum, Pherezæum quoque, et
35
ri. 2
xit ad eos : Hæc sunt quæ jussit Dominus fie-
Sex diebus facietis opus : septimus dies erit vobis
Hevæum, et Jebusæum. 12 Cave ne umquam cum ha-
sanctus, sabbatum, et requies Domini : qui fecerit opus
bitatoribus terræ illius jungas amicitias, quæ sint ti-
in eo, occidetur. 3 Non succendetis ignem in omnibus
bi in ruinam : 13 sed aras eorum destrue, confringe
habitaculis vestris per diem sabbati. 4 Et ait Moyses
statuas, lucosque succide : 14 noli adorare deum alie-
ad omnem catervam filiorum Israël : Iste est sermo
num. Dominus zelotes nomen ejus ; Deus est æmu-
quem præcepit Dominus, dicens : 5 Separate apud vos
lator. 15 Ne ineas pactum cum hominibus illarum re-
primitias Domino. Omnis voluntarius et prono ani-
gionum : ne, cum fornicati fuerint cum diis suis, et
mo offerat eas Domino : aurum et argentum, et æs,
adoraverint simulacra eorum, vocet te quispiam ut co- 6
hyacinthum et purpuram, coccumque bis tinctum, et
medas de immolatis. 16 Nec uxorem de filiabus eorum
byssum, pilos caprarum, 7 pellesque arietum rubrica-
accipies filiis tuis : ne, postquam ipsæ fuerint fornica-
tas, et janthinas, ligna setim, 8 et oleum ad luminaria
tæ, fornicari faciant et filios tuos in deos suos. 17 Deos
concinnanda, et ut conficiatur unguentum, et thymia-
conflatiles non facies tibi. 18 Solemnitatem azymorum
ma suavissimum, 9 lapides onychinos, et gemmas ad
custodies. Septem diebus vesceris azymis, sicut præ-
ornatum superhumeralis et rationalis. 10 Quisque ve-
cepi tibi, in tempore mensis novorum : mense enim
strum sapiens est, veniat, et faciat quod Dominus im-
verni temporis egressus es de Ægypto. 19 Omne quod
peravit : 11 tabernaculum scilicet, et tectum ejus, atque
aperit vulvam generis masculini, meum erit. De cunc-
operimentum, annulos, et tabulata cum vectibus, pa-
tis animantibus, tam de bobus, quam de ovibus, meum
xillos, et bases : 12 arcam et vectes, propitiatorium, et
erit. 20 Primogenitum asini redimes ove : sin autem nec
velum, quod ante illud oppanditur : 13 mensam cum
pretium pro eo dederis, occidetur. Primogenitum filio-
vectibus et vasis, et propositionis panibus : 14 cande-
rum tuorum redimes : nec apparebis in conspectu meo
labrum ad luminaria sustentanda, vasa illius et lucer-
vacuus. 21 Sex diebus operaberis ; die septimo cessa-
nas, et oleum ad nutrimenta ignium : 15 altare thymia-
bis arare et metere. 22 Solemnitatem hebdomadarum
matis, et vectes, et oleum unctionis et thymiama ex
facies tibi in primitiis frugum messis tuæ triticeæ, et
aromatibus : tentorium ad ostium tabernaculi : 16 alta-
solemnitatem, quando redeunte anni tempore cuncta
re holocausti, et craticulam ejus æneam cum vectibus
conduntur. 23 Tribus temporibus anni apparebit omne
et vasis suis : labrum et basim ejus : 17 cortinas atrii
masculinum tuum in conspectu omnipotentis Domi-
cum columnis et basibus, tentorium in foribus vesti-
ni Dei Israël. 24 Cum enim tulero gentes a facie tua,
buli, 18 paxillos tabernaculi et atrii cum funiculis suis :
et dilatavero terminos tuos, nullus insidiabitur terræ 19
vestimenta, quorum usus est in ministerio sanctua-
tuæ, ascendente te, et apparente in conspectu Domini
rii, vestes Aaron pontificis ac filiorum ejus, ut sacer-
Dei tui ter in anno. 25 Non immolabis super fermento
dotio fungantur mihi. 20 Egressaque omnis multitudo
sanguinem hostiæ meæ : neque residebit mane de vic-
filiorum Israël de conspectu Moysi, 21 obtulerunt men-
tima solemnitatis Phase. 26 Primitias frugum terræ tuæ
te promptissima atque devota primitias Domino, ad
offeres in domo Domini Dei tui. Non coques hædum
27 faciendum opus tabernaculi testimonii. Quidquid ad
in lacte matris suæ. Dixitque Dominus ad Moysen :
cultum et ad vestes sanctas necessarium erat, 22 viri
Scribe tibi verba hæc, quibus et tecum et cum Israël
cum mulieribus præbuerunt, armillas et inaures, an-
pepigi fœdus.
nulos et dextralia : omne vas aureum in donaria Do-
28
Fuit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et mini separatum est. 23 Si quis habebat hyacinthum,
quadraginta noctes : panem non comedit, et aquam et purpuram, coccumque bis tinctum, byssum et pilos
non bibit, et scripsit in tabulis verba fœderis decem. caprarum, pelles arietum rubricatas, et janthinas, 24 ar-
29
Cumque descenderet Moyses de monte Sinai, tene- genti, ærisque metalla, obtulerunt Domino, lignaque
bat duas tabulas testimonii, et ignorabat quod cornuta setim in varios usus. 25 Sed et mulieres doctæ, quæ
esset facies sua ex consortio sermonis Domini. 30 Vi- neverant, dederunt hyacinthum, purpuram, et vermi-
dentes autem Aaron et filii Israël cornutam Moysi fa- culum, ac byssum, 26 et pilos caprarum, sponte propria
ciem, timuerunt prope accedere. 31 Vocatique ab eo, cuncta tribuentes. 27 Principes vero obtulerunt lapides
reversi sunt tam Aaron, quam principes synagogæ. Et onychinos, et gemmas ad superhumerale et rationa-
postquam locutus est ad eos, 32 venerunt ad eum etiam le, 28 aromataque et oleum ad luminaria concinnanda,
52 Exodus

et ad præparandum unguentum, ac thymiama odo- cubitorum erat longitudo tabulæ unius : et unum ac
ris suavissimi componendum. 29 Omnes viri et mulie- semis cubitum latitudo retinebat. 22 Binæ incastraturæ
res mente devota obtulerunt donaria, ut fierent opera, erant per singulas tabulas, ut altera alteri jungeretur.
quæ jusserat Dominus per manum Moysi. Cuncti filii Sic fecit in omnibus tabernaculi tabulis. 23 E quibus
Israël voluntaria Domino dedicaverunt. viginti ad plagam meridianam erant contra austrum,
24
30
Dixitque Moyses ad filios Israël : Ecce, vocavit cum quadraginta basibus argenteis. Duæ bases sub
Dominus ex nomine Beseleel filium Uri, filii Hur de una tabula ponebantur ex utraque parte angulorum,
tribu Juda, 31 implevitque eum spiritu Dei, sapientia ubi incastraturæ laterum in angulis terminantur. 25 Ad
et intelligentia, et scientia et omni doctrina, 32 ad ex- plagam quoque tabernaculi, quæ respicit ad aquilo-
cogitandum, et faciendum opus in auro, et argento, nem, fecit viginti tabulas, 26 cum quadraginta basibus
et ære, 33 sculpendisque lapidibus, et opere carpenta- argenteis, duas bases per singulas tabulas. 27 Contra
rio, quidquid fabre adinveniri potest, 34 dedit in corde occidentem vero, id est, ad eam partem tabernaculi
ejus : Ooliab quoque filium Achisamech de tribu Dan : quæ mare respicit, fecit sex tabulas, 28 et duas alias
35
ambos erudivit sapientia, ut faciant opera abieta- per singulos angulos tabernaculi retro : 29 quæ junctæ
rii, polymitarii, ac plumarii, de hyacintho ac purpura, erant a deorsum usque sursum, et in unam compagi-
coccoque bis tincto, et bysso, et texant omnia, ac nova nem pariter ferebantur. Ita fecit ex utraque parte per
quæque reperiant. angulos : 30 ut octo essent simul tabulæ, et haberent
bases argenteas sedecim, binas scilicet bases sub sin-
Fecit ergo Beseleel, et Ooliab, et omnis vir sa- gulis tabulis. 31 Fecit et vectes de lignis setim, quinque
36 piens, quibus dedit Dominus sapientiam et in-
tellectum, ut scirent fabre operari quæ in usus sanctua-
ad continendas tabulas unius lateris tabernaculi, 32 et
quinque alios ad alterius lateris coaptandas tabulas :
rii necessaria sunt, et quæ præcepit Dominus. 2 Cum- et extra hos, quinque alios vectes ad occidentalem pla-
que vocasset eos Moyses et omnem eruditum virum, gam tabernaculi contra mare. 33 Fecit quoque vectem
cui dederat Dominus sapientiam, et qui sponte sua ob- alium, qui per medias tabulas ab angulo usque ad an-
tulerant se ad faciendum opus, 3 tradidit eis universa gulum perveniret. 34 Ipsa autem tabulata deauravit,
donaria filiorum Israël. Qui cum instarent operi, quo- fusis basibus earum argenteis. Et circulos eorum fecit
tidie mane vota populus offerebat. 4 Unde artifices ve- aureos, per quos vectes induci possent : quos et ipsos
nire compulsi, 5 dixerunt Moysi : Plus offert populus laminis aureis operuit. 35 Fecit et velum de hyacintho,
quam necessarium est. 6 Jussit ergo Moyses præco- et purpura, vermiculo, ac bysso retorta, opere poly-
nis voce cantari : Nec vir, nec mulier quidquam of- mitario, varium atque distinctum : 36 et quatuor co-
ferat ultra in opere sanctuarii. Sicque cessatum est a lumnas de lignis setim, quas cum capitibus deauravit,
muneribus offerendis, 7 eo quod oblata sufficerent et fusis basibus earum argenteis. 37 Fecit et tentorium in
superabundarent. introitu tabernaculi ex hyacintho, purpura, vermiculo,
8
Feceruntque omnes corde sapientes ad explendum byssoque retorta, opere plumarii : 38 et columnas quin-
opus tabernaculi, cortinas decem de bysso retorta, et que cum capitibus suis, quas operuit auro, basesque
hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, opere va- earum fudit æneas.
rio, et arte polymita : 9 quarum una habebat in lon-
Fecit autem Beseleel et arcam de lignis setim,
gitudine viginti octo cubitos, et in latitudine quatuor ;
una mensura erat omnium cortinarum. 10 Conjunxit- 37 habentem duos semis cubitos in longitudine, et
cubitum ac semissem in latitudine, altitudo quoque
que cortinas quinque, alteram alteri, et alias quinque
sibi invicem copulavit. 11 Fecit et ansas hyacinthinas unius cubiti fuit et dimidii : vestivitque eam auro pu-
in ora cortinæ unius ex utroque latere, et in ora cor- rissimo intus ac foris. 2 Et fecit illi coronam auream per
tinæ alterius similiter, 12 ut contra se invicem venirent gyrum, 3 conflans quatuor annulos aureos per quatuor
ansæ, et mutuo jungerentur. 13 Unde et quinquaginta angulos ejus : duos annulos in latere uno, et duos in al-
fudit circulos aureos, qui morderent cortinarum ansas, tero. 4 Vectes quoque fecit de lignis setim, quos vestivit
et fieret unum tabernaculum. 14 Fecit et saga undecim auro, 5 et quos misit in annulos, qui erant in lateribus
de pilis caprarum ad operiendum tectum tabernaculi : arcæ ad portandum eam. 6 Fecit et propitiatorium, id
15
unum sagum in longitudine habebat cubitos trigin- est, oraculum, de auro mundissimo, duorum cubito-
ta, et in latitudine cubitos quatuor : unius mensuræ rum et dimidii in longitudine, et cubiti ac semis in la-
erant omnia saga : 16 quorum quinque junxit seorsum, titudine. 7 Duos etiam cherubim ex auro ductili, quos
et sex alia separatim. 17 Fecitque ansas quinquagin- posuit ex utraque parte propitiatorii : 8 cherub unum
ta in ora sagi unius, et quinquaginta in ora sagi alte- in summitate unius partis, et cherub alterum in sum-
rius, ut sibi invicem jungerentur. 18 Et fibulas æneas mitate partis alterius : duos cherubim in singulis sum-
quinquaginta, quibus necteretur tectum, ut unum pal- mitatibus propitiatorii, 9 extendentes alas, et tegentes
lium ex omnibus sagis fieret. 19 Fecit et opertorium propitiatorium, seque mutuo et illud respicientes.
10
tabernaculi de pellibus arietum rubricatis : aliudque Fecit et mensam de lignis setim in longitudine
desuper velamentum de pellibus janthinis. 20 Fecit et duorum cubitorum, et in latitudine unius cubiti, quæ
tabulas tabernaculi de lignis setim stantes. 21 Decem habebat in altitudine cubitum ac semissem. 11 Circum-
Exodus 53

deditque eam auro mundissimo, et fecit illi labium au- operis cælatura, argentea. 11 Æque ad septentrionalem
reum per gyrum, 12 ipsique labio coronam auream in- plagam tentoria columnæ, basesque et capita colum-
terrasilem quatuor digitorum, et super eamdem, alte- narum ejusdem mensuræ, et operis ac metalli, erant.
ram coronam auream. 13 Fudit et quatuor circulos au- 12
In ea vero plaga, quæ ad occidentem respicit, fue-
reos, quos posuit in quatuor angulis per singulos pe- runt tentoria cubitorum quinquaginta, columnæ de-
des mensæ 14 contra coronam : misitque in eos vectes, cem cum basibus suis æneæ, et capita columnarum,
ut possit mensa portari. 15 Ipsos quoque vectes fecit et tota operis cælatura, argentea. 13 Porro contra orien-
de lignis setim, et circumdedit eos auro. 16 Et vasa ad tem quinquaginta cubitorum paravit tentoria : 14 e qui-
diversos usus mensæ, acetabula, phialas, et cyathos, bus, quindecim cubitos columnarum trium, cum basi-
et thuribula, ex auro puro, in quibus offerenda sunt bus suis, unum tenebat latus : 15 et in parte altera (quia
libamina. inter utraque introitum tabernaculi fecit) quindecim
17
Fecit et candelabrum ductile de auro mundissi- æque cubitorum erant tentoria, columnæque tres, et
mo, de cujus vecte calami, scyphi, sphærulæque, ac bases totidem. 16 Cuncta atrii tentoria byssus retorta
lilia procedebant : 18 sex in utroque latere, tres calami texuerat. 17 Bases columnarum fuere æneæ, capita au-
ex parte una, et tres ex altera : 19 tres scyphi in nu- tem earum cum cunctis cælaturis suis argentea : sed et
cis modum per calamos singulos, sphærulæque simul ipsas columnas atrii vestivit argento. 18 Et in introitu
et lilia : et tres scyphi instar nucis in calamo altero, ejus opere plumario fecit tentorium ex hyacintho, pur-
sphærulæque simul et lilia. Æquum erat opus sex ca- pura, vermiculo, ac bysso retorta, quod habebat viginti
lamorum, qui procedebant de stipite candelabri. 20 In cubitos in longitudine, altitudo vero quinque cubito-
ipso autem vecte erant quatuor scyphi in nucis mo- rum erat juxta mensuram, quam cuncta atrii tentoria
dum, sphærulæque per singulos simul et lilia : 21 et habebant. 19 Columnæ autem in ingressu fuere qua-
sphærulæ sub duobus calamis per loca tria, qui simul tuor cum basibus æneis, capitaque earum et cælaturæ
sex fiunt calami procedentes de vecte uno. 22 Et sphæ- argenteæ. 20 Paxillos quoque tabernaculi et atrii per
rulæ igitur, et calami ex ipso erant, universa ductilia gyrum fecit æneos.
ex auro purissimo. 23 Fecit et lucernas septem cum 21
Hæc sunt instrumenta tabernaculi testimonii, quæ
emunctoriis suis, et vasa ubi ea, quæ emuncta sunt, enumerata sunt juxta præceptum Moysi in cæremoniis
extinguantur, de auro mundissimo. 24 Talentum auri Levitarum per manum Ithamar filii Aaron sacerdotis :
appendebat candelabrum cum omnibus vasis suis. 22
quæ Beseleel filius Uri filii Hur de tribu Juda, Do-
25
Fecit et altare thymiamatis de lignis setim, per mino per Moysen jubente, compleverat, 23 juncto si-
quadrum singulos habens cubitos, et in altitudine bi socio Ooliab filio Achisamech de tribu Dan : qui
duos : e cujus angulis procedebant cornua. 26 Vestivit- et ipse artifex lignorum egregius fuit, et polymitarius
que illud auro purissimo cum craticula ac parietibus et atque plumarius ex hyacintho, purpura, vermiculo et
cornibus. 27 Fecitque ei coronam aureolam per gyrum, bysso. 24 Omne aurum quod expensum est in ope-
et duos annulos aureos sub corona per singula late- re sanctuarii, et quod oblatum est in donariis, viginti
ra, ut mittantur in eos vectes, et possit altare portari. novem talentorum fuit, et septingentorum triginta si-
28
Ipsos autem vectes fecit de lignis setim, et operuit la- clorum ad mensuram sanctuarii. 25 Oblatum est autem
minis aureis. 29 Composuit et oleum ad sanctificationis ab his qui transierunt ad numerum a viginti annis et
unguentum, et thymiama de aromatibus mundissimis supra, de sexcentis tribus millibus et quingentis quin-
opere pigmentarii. quaginta armatorum. 26 Fuerunt præterea centum ta-
lenta argenti e quibus conflatæ sunt bases sanctuarii,
Fecit et altare holocausti de lignis setim, quinque
38
2
cubitorum per quadrum, et trium in altitudine :
cujus cornua de angulis procedebant, operuitque il-
et introitus, ubi velum pendet. 27 Centum bases fac-
tæ sunt de talentis centum, singulis talentis per bases
singulas supputatis. 28 De mille autem septingentis et
lum laminis æneis. 3 Et in usus ejus paravit ex ære septuaginta quinque, fecit capita columnarum, quas
vasa diversa, lebetes, forcipes, fuscinulas, uncinos, et et ipsas vestivit argento. 29 Æris quoque oblata sunt
ignium receptacula. 4 Craticulamque ejus in modum talenta septuaginta duo millia, et quadringenti supra
retis fecit æneam, et subter eam in altaris medio aru- sicli, 30 ex quibus fusæ sunt bases in introitu taber-
lam, 5 fusis quatuor annulis per totidem retiaculi sum- naculi testimonii, et altare æneum cum craticula sua,
mitates, ad immittendos vectes ad portandum : 6 quos omniaque vasa quæ ad usum ejus pertinent, 31 et bases
et ipsos fecit de lignis setim, et operuit laminis æneis : atrii tam in circuitu quam in ingressu ejus, et paxilli
7
induxitque in circulos, qui in lateribus altaris emine- tabernaculi atque atrii per gyrum.
bant. Ipsum autem altare non erat solidum, sed cavum
ex tabulis, et intus vacuum. De hyacintho vero et purpura, vermiculo ac bys-
8
Fecit et labrum æneum cum basi sua de speculis
mulierum, quæ excubabant in ostio tabernaculi. 9 Fe-
39 so, fecit vestes, quibus indueretur Aaron quan-
do ministrabat in sanctis, sicut præcepit Dominus
cit et atrium, in cujus australi plaga erant tentoria de Moysi. 2 Fecit igitur superhumerale de auro, hyacin-
bysso retorta, cubitorum centum, 10 columnæ æneæ tho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retor-
viginti cum basibus suis, capita columnarum, et tota ta, 3 opere polymitario : inciditque bracteas aureas,
54 Exodus

et extenuavit in fila, ut possent torqueri cum priorum oleo ; 37 altare aureum, et unguentum, et thymiama
colorum subtegmine, 4 duasque oras sibi invicem co- ex aromatibus, 38 et tentorium in introitu tabernacu-
pulatas in utroque latere summitatum, 5 et balteum li ; 39 altare æneum, retiaculum, vectes, et vasa ejus
ex eisdem coloribus, sicut præceperat Dominus Moy- omnia ; labrum cum basi sua ; tentoria atrii, et colum-
si. 6 Paravit et duos lapides onychinos, astrictos et nas cum basibus suis ; 40 tentorium in introitu atrii,
inclusos auro, et sculptos arte gemmaria nominibus funiculosque illius et paxillos. Nihil ex vasis defuit,
filiorum Israël : 7 posuitque eos in lateribus superhu- quæ in ministerium tabernaculi, et in tectum fœderis
meralis in monimentum filiorum Israël, sicut præce- jussa sunt fieri. 41 Vestes quoque, quibus sacerdotes
perat Dominus Moysi. 8 Fecit et rationale opere po- utuntur in sanctuario, Aaron scilicet et filii ejus, 42 ob-
lymito juxta opus superhumeralis, ex auro, hyacintho, tulerunt filii Israël, sicut præceperat Dominus. 43 Quæ
purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta : 9 qua- postquam Moyses cuncta vidit completa, benedixit eis.
drangulum, duplex, mensuræ palmi. 10 Et posuit in
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
eo gemmarum ordines quatuor. In primo versu erat
sardius, topazius, smaragdus. 11 In secundo, carbun- 40 2
Mense primo, prima die mensis, eriges taber-
3
naculum testimonii, et pones in eo arcam, dimittes-
culus, sapphirus, et jaspis. 12 In tertio, ligurius, acha-
tes, et amethystus. 13 In quarto, chrysolithus, onychi- que ante illam velum : 4 et illata mensa, pones super
nus, et beryllus, circumdati et inclusi auro per ordines eam quæ rite præcepta sunt. Candelabrum stabit cum
suos. 14 Ipsique lapides duodecim sculpti erant no- lucernis suis, 5 et altare aureum, in quo adoletur in-
minibus duodecim tribuum Israël, singuli per nomina censum, coram arca testimonii. Tentorium in introi-
singulorum. 15 Fecerunt in rationali et catenulas sibi tu tabernaculi pones, 6 et ante illud altare holocausti :
7
invicem cohærentes, de auro purissimo : 16 et duos labrum inter altare et tabernaculum, quod implebis
uncinos, totidemque annulos aureos. Porro annulos aqua. 8 Circumdabisque atrium tentoriis, et ingressum
posuerunt in utroque latere rationalis, 17 e quibus pen- ejus. 9 Et assumpto unctionis oleo unges tabernaculum
derent duæ catenæ aureæ, quas inseruerunt uncinis, cum vasis suis, ut sanctificentur : 10 altare holocausti
qui in superhumeralis angulis eminebant. 18 Hæc et et omnia vasa ejus, 11 labrum cum basi sua : omnia
ante et retro ita conveniebant sibi, ut superhumerale unctionis oleo consecrabis, ut sint Sancta sanctorum.
12
et rationale mutuo necterentur, 19 stricta ad balteum Applicabisque Aaron et filios ejus ad fores taberna-
et annulis fortius copulata, quos jungebat vitta hya- culi testimonii, et lotos aqua 13 indues sanctis vestibus,
cinthina, ne laxa fluerent, et a se invicem moverentur, ut ministrent mihi, et unctio eorum in sacerdotium
sicut præcepit Dominus Moysi. 20 Feceruntque quo- sempiternum proficiat. 14 Fecitque Moyses omnia quæ
que tunicam superhumeralis totam hyacinthinam, 21 et præceperat Dominus. 15 Igitur mense primo anni se-
capitium in superiori parte contra medium, oramque cundi, prima die mensis, collocatum est tabernaculum.
16
per gyrum capitii textilem : 22 deorsum autem ad pe- Erexitque Moyses illud, et posuit tabulas ac bases et
des mala punica ex hyacintho, purpura, vermiculo, ac vectes, statuitque columnas, 17 et expandit tectum su-
bysso retorta : 23 et tintinnabula de auro purissimo, per tabernaculum, imposito desuper operimento, si-
quæ posuerunt inter malogranata, in extrema parte cut Dominus imperaverat. 18 Posuit et testimonium
tunicæ per gyrum : 24 tintinnabulum autem aureum, in arca, subditis infra vectibus, et oraculum desuper.
19
et malum punicum, quibus ornatus incedebat pontifex Cumque intulisset arcam in tabernaculum, appendit
quando ministerio fungebatur, sicut præceperat Domi- ante eam velum ut expleret Domini jussionem. 20 Po-
nus Moysi. 25 Fecerunt et tunicas byssinas opere textili suit et mensam in tabernaculo testimonii ad plagam
Aaron et filiis ejus : 26 et mitras cum coronulis suis ex septentrionalem extra velum, 21 ordinatis coram pro-
bysso : 27 feminalia quoque linea, byssina : 28 cingulum positionis panibus, sicut præceperat Dominus Moysi.
22
vero de bysso retorta, hyacintho, purpura, ac vermicu- Posuit et candelabrum in tabernaculo testimonii e
lo bis tincto, arte plumaria, sicut præceperat Dominus regione mensæ in parte australi, 23 locatis per ordi-
Moysi. 29 Fecerunt et laminam sacræ venerationis de nem lucernis, juxta præceptum Domini. 24 Posuit et
auro purissimo, scripseruntque in ea opere gemma- altare aureum sub tecto testimonii contra velum, 25 et
rio, Sanctum Domini : 30 et strinxerunt eam cum mitra adolevit super eo incensum aromatum, sicut jusserat
vitta hyacinthina, sicut præceperat Dominus Moysi. Dominus Moysi. 26 Posuit et tentorium in introitu ta-
bernaculi testimonii, 27 et altare holocausti in vestibulo
31
Perfectum est igitur omne opus tabernaculi et tecti testimonii, offerens in eo holocaustum, et sacrificia, ut
testimonii : feceruntque filii Israël cuncta quæ præce- Dominus imperaverat. 28 Labrum quoque statuit inter
perat Dominus Moysi. 32 Et obtulerunt tabernaculum tabernaculum testimonii et altare, implens illud aqua.
29
et tectum et universam supellectilem, annulos, tabu- Laveruntque Moyses et Aaron ac filii ejus manus
las, vectes, columnas ac bases, 33 opertorium de pelli- suas et pedes, 30 cum ingrederentur tectum fœderis, et
bus arietum rubricatis, et aliud operimentum de jan- accederent ad altare, sicut præceperat Dominus Moy-
thinis pellibus, 34 velum ; arcam, vectes, propitiato- si. 31 Erexit et atrium per gyrum tabernaculi et altaris,
rium, 35 mensam cum vasis suis et propositionis pani- ducto in introitu ejus tentorio.
bus ; 36 candelabrum, lucernas, et utensilia earum cum Postquam omnia perfecta sunt, 32 operuit nubes ta-
Exodus 55

bernaculum testimonii, et gloria Domini implevit il-


lud. 33 Nec poterat Moyses ingredi tectum fœderis,
nube operiente omnia, et majestate Domini coruscan-
te, quia cuncta nubes operuerat. 34 Siquando nubes ta-
bernaculum deserebat, proficiscebantur filii Israël per
turmas suas : 35 si pendebat desuper, manebant in
eodem loco. 36 Nubes quippe Domini incubabat per
diem tabernaculo, et ignis in nocte, videntibus cunctis
populis Israël per cunctas mansiones suas.
Liber Leviticus altare in odorem suavitatis Domino : 10 quidquid au-
tem reliquum est, erit Aaron, et filiorum ejus, Sanctum
sanctorum de oblationibus Domini. 11 Omnis oblatio
1Israël,Vocavit autem Moysen, et locutus est ei Dominus
2
de tabernaculo testimonii, dicens : Loquere filiis
et dices ad eos : Homo, qui obtulerit ex vobis
quæ offeretur Domino, absque fermento fiet, nec quid-
quam fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domi-
no. 12 Primitias tantum eorum offeretis ac munera :
hostiam Domino de pecoribus, id est, de bobus et ovi-
super altare vero non imponentur in odorem suavita-
bus offerens victimas, 3 si holocaustum fuerit ejus ob-
tis. 13 Quidquid obtuleris sacrificii, sale condies, nec
latio, ac de armento : masculum immaculatum offeret
auferes sal fœderis Dei tui de sacrificio tuo : in omni
ad ostium tabernaculi testimonii, ad placandum sibi
oblatione tua offeres sal. 14 Si autem obtuleris mu-
Dominum : 4 ponetque manum super caput hostiæ,
nus primarum frugum tuarum Domino de spicis ad-
et acceptabilis erit, atque in expiationem ejus profi-
huc virentibus, torrebis igni, et confringes in morem
ciens. 5 Immolabitque vitulum coram Domino, et offe-
farris, et sic offeres primitias tuas Domino, 15 fundens
rent filii Aaron sacerdotes sanguinem ejus, fundentes
supra oleum, et thus imponens, quia oblatio Domini
per altaris circuitum, quod est ante ostium tabernacu-
est : 16 de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris
li : 6 detractaque pelle hostiæ, artus in frusta conci-
partem farris fracti, et olei, ac totum thus.
dent. 7 Et subjicient in altari ignem, strue lignorum
ante composita : 8 et membra quæ sunt cæsa, desuper
Quod si hostia pacificorum fuerit ejus oblatio, et
ordinantes, caput videlicet, et cuncta quæ adhærent je-
cori, 9 intestinis et pedibus lotis aqua : adolebitque ea
3immaculata
de bobus voluerit offerre, marem sive feminam,
offeret coram Domino. 2
Ponetque ma-
sacerdos super altare in holocaustum et suavem odo-
num super caput victimæ suæ, quæ immolabitur in
rem Domino. 10 Quod si de pecoribus oblatio est, de
introitu tabernaculi testimonii, fundentque filii Aaron
ovibus sive de capris holocaustum, masculum absque
sacerdotes sanguinem per altaris circuitum. 3 Et of-
macula offeret : 11 immolabitque ad latus altaris, quod
ferent de hostia pacificorum in oblationem Domino,
respicit ad aquilonem, coram Domino : sanguinem ve-
adipem qui operit vitalia, et quidquid pinguedinis est
ro illius fundent super altare filii Aaron per circuitum :
12 intrinsecus : 4 duos renes cum adipe quo teguntur ilia,
dividentque membra, caput, et omnia quæ adhæ-
et reticulum jecoris cum renunculis. 5 Adolebuntque
rent jecori, et ponent super ligna, quibus subjiciendus
ea super altare in holocaustum, lignis igne supposito,
est ignis : 13 intestina vero et pedes lavabunt aqua. Et
in oblationem suavissimi odoris Domino. 6 Si vero de
oblata omnia adolebit sacerdos super altare in holo-
ovibus fuerit ejus oblatio et pacificorum hostia, sive
caustum et odorem suavissimum Domino. 14 Si autem
masculum obtulerit, sive feminam, immaculata erunt.
de avibus, holocausti oblatio fuerit Domino, de turtu- 7
Si agnum obtulerit coram Domino, 8 ponet manum
ribus, aut pullis columbæ, 15 offeret eam sacerdos ad
suam super caput victimæ suæ : quæ immolabitur in
altare : et retorto ad collum capite, ac rupto vulneris
vestibulo tabernaculi testimonii : fundentque filii Aa-
loco, decurrere faciet sanguinem super crepidinem al-
ron sanguinem ejus per circuitum altaris. 9 Et offerent
taris : 16 vesiculam vero gutturis, et plumas projiciet
de pacificorum hostia sacrificium Domino : adipem et
prope altare ad orientalem plagam, in loco in quo ci-
caudam totam 10 cum renibus, et pinguedinem quæ
neres effundi solent, 17 confringetque ascellas ejus, et
operit ventrem atque universa vitalia, et utrumque re-
non secabit, neque ferro dividet eam, et adolebit su-
nunculum cum adipe qui est juxta ilia, reticulumque
per altare, lignis igne supposito. Holocaustum est et
jecoris cum renunculis. 11 Et adolebit ea sacerdos super
oblatio suavissimi odoris Domino.
altare in pabulum ignis et oblationis Domini. 12 Si ca-
Anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domi- pra fuerit ejus oblatio, et obtulerit eam Domino, 13 po-
2oleum,
no, simila erit ejus oblatio ; fundetque super eam
2
et ponet thus, ac deferet ad filios Aaron sa-
net manum suam super caput ejus : immolabitque
eam in introitu tabernaculi testimonii, et fundent fi-
cerdotes : quorum unus tollet pugillum plenum simi- lii Aaron sanguinem ejus per altaris circuitum. 14 Tol-
læ et olei, ac totum thus, et ponet memoriale super lentque ex ea in pastum ignis dominici, adipem qui
altare in odorem suavissimum Domino. 3 Quod au- operit ventrem, et qui tegit universa vitalia : 15 duos
tem reliquum fuerit de sacrificio, erit Aaron et filio- renunculos cum reticulo, quod est super eos juxta ilia,
rum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domi- et arvinam jecoris cum renunculis : 16 adolebitque ea
ni. 4 Cum autem obtuleris sacrificium coctum in cli- super altare sacerdos in alimoniam ignis, et suavissi-
bano : de simila, panes scilicet absque fermento, con- mi odoris. Omnis adeps, Domini erit 17 jure perpetuo
spersos oleo, et lagana azyma oleo lita. 5 Si oblatio tua in generationibus, et cunctis habitaculis vestris : nec
fuerit de sartagine, similæ conspersæ oleo et absque sanguinem nec adipem omnino comedetis.
fermento, 6 divides eam minutatim, et fundes super
eam oleum. 7 Sin autem de craticula fuerit sacrificium, Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : 2 Lo-
8
æque simila oleo conspergetur : quam offerens Do- 4
quere filiis Israël : Anima, quæ peccaverit per
mino, trades manibus sacerdotis. 9 Qui cum obtulerit ignorantiam, et de universis mandatis Domini, quæ
eam, tollet memoriale de sacrificio, et adolebit super præcepit ut non fierent, quippiam fecerit : 3 si sa-
Leviticus 57

cerdos, qui unctus est, peccaverit, delinquere faciens tum suum, offeret capram immaculatam. 29 Ponetque
populum, offeret pro peccato suo vitulum immacula- manum super caput hostiæ quæ pro peccato est, et im-
tum Domino : 4 et adducet illum ad ostium tabernacu- molabit eam in loco holocausti. 30 Tolletque sacerdos
li testimonii coram Domino, ponetque manum super de sanguine in digito suo : et tangens cornua altaris
caput ejus, et immolabit eum Domino. 5 Hauriet quo- holocausti, reliquum fundet ad basim ejus. 31 Omnem
que de sanguine vituli, inferens illum in tabernaculum autem adipem auferens, sicut auferri solet de victimis
testimonii. 6 Cumque intinxerit digitum in sanguine, pacificorum, adolebit super altare in odorem suavita-
asperget eo septies coram Domino contra velum sanc- tis Domino : rogabitque pro eo, et dimittetur ei. 32 Sin
tuarii. 7 Ponetque de eodem sanguine super cornua autem de pecoribus obtulerit victimam pro peccato,
altaris thymiamatis gratissimi Domino, quod est in ta- ovem scilicet immaculatam : 33 ponet manum super
bernaculo testimonii : omnem autem reliquum san- caput ejus, et immolabit eam in loco ubi solent cædi
guinem fundet in basim altaris holocausti in introitu holocaustorum hostiæ. 34 Sumetque sacerdos de san-
tabernaculi. 8 Et adipem vituli auferet pro peccato, guine ejus digito suo, et tangens cornua altaris holo-
tam eum qui vitalia operit quam omnia quæ intrin- causti, reliquum fundet ad basim ejus. 35 Omnem quo-
secus sunt : 9 duos renunculos et reticulum quod est que adipem auferens, sicut auferri solet adeps arietis,
super eos juxta ilia, et adipem jecoris cum renuncu- qui immolatur pro pacificis, cremabit super altare in
lis, 10 sicut aufertur de vitulo hostiæ pacificorum : et incensum Domini : rogabitque pro eo, et pro peccato
adolebit ea super altare holocausti. 11 Pellem vero et ejus, et dimittetur ei.
omnes carnes, cum capite et pedibus et intestinis et
fimo, 12 et reliquo corpore, efferet extra castra in lo-
cum mundum, ubi cineres effundi solent : incendet- 5nisiSistisque
peccaverit anima, et audierit vocem jurantis, te-
fuerit quod aut ipse vidit, aut conscius est :
2
indicaverit, portabit iniquitatem suam. Anima
que ea super lignorum struem, quæ in loco effusorum
cinerum cremabuntur. quæ tetigerit aliquid immundum, sive quod occisum
13
a bestia est, aut per se mortuum, aut quodlibet aliud
Quod si omnis turba Israël ignoraverit, et per im- reptile : et oblita fuerit immunditiæ suæ, rea est, et
peritiam fecerit quod contra mandatum Domini est, deliquit : 3 et si tetigerit quidquam de immunditia
14
et postea intellexerit peccatum suum, offeret pro hominis juxta omnem impuritatem, qua pollui solet,
peccato suo vitulum, adducetque eum ad ostium ta- oblitaque cognoverit postea, subjacebit delicto.
bernaculi. 15 Et ponent seniores populi manus su- 4
Anima, quæ juraverit, et protulerit labiis suis, ut
per caput ejus coram Domino. Immolatoque vitulo in
vel male quid faceret, vel bene, et idipsum juramento
conspectu Domini, 16 inferet sacerdos, qui unctus est,
et sermone firmaverit, oblitaque postea intellexerit de-
de sanguine ejus in tabernaculum testimonii, 17 tinc-
lictum suum, 5 agat pœnitentiam pro peccato, 6 et of-
to digito aspergens septies contra velum. 18 Ponetque
ferat de gregibus agnam sive capram, orabitque pro ea
de eodem sanguine in cornibus altaris, quod est co-
sacerdos et pro peccato ejus. 7 Sin autem non potuerit
ram Domino in tabernaculo testimonii : reliquum au-
offerre pecus, offerat duos turtures, vel duos pullos co-
tem sanguinem fundet juxta basim altaris holocausto-
lumbarum Domino, unum pro peccato, et alterum in
rum, quod est in ostio tabernaculi testimonii. 19 Om-
holocaustum, 8 dabitque eos sacerdoti : qui primum
nemque ejus adipem tollet, et adolebit super altare :
20 offerens pro peccato, retorquebit caput ejus ad pen-
sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius :
nulas, ita ut collo hæreat, et non penitus abrumpatur.
et rogante pro eis sacerdote, propitius erit eis Domi- 9
Et asperget de sanguine ejus parietem altaris ; qui-
nus. 21 Ipsum autem vitulum efferet extra castra, at-
dquid autem reliquum fuerit, faciet distillare ad fun-
que comburet sicut et priorem vitulum : quia est pro
damentum ejus, quia pro peccato est. 10 Alterum ve-
peccato multitudinis.
ro adolebit in holocaustum, ut fieri solet : rogabitque
22
Si peccaverit princeps, et fecerit unum e pluri- pro eo sacerdos et pro peccato ejus, et dimittetur ei.
bus per ignorantiam, quod Domini lege prohibetur : 11
Quod si non quiverit manus ejus duos offerre turtu-
23
et postea intellexerit peccatum suum, offeret ho- res, aut duos pullos columbarum, offeret pro peccato
stiam Domino, hircum de capris immaculatum. 24 Po- suo similæ partem ephi decimam : non mittet in eam
netque manum suam super caput ejus : cumque im- oleum, nec thuris aliquid imponet, quia pro peccato
molaverit eum loco ubi solet mactari holocaustum co- est. 12 Tradetque eam sacerdoti : qui plenum ex ea pu-
ram Domino, quia pro peccato est, 25 tinget sacerdos gillum hauriens, cremabit super altare in monimen-
digitum in sanguine hostiæ pro peccato, tangens cor- tum ejus qui obtulerit, 13 rogans pro illo et expians :
nua altaris holocausti, et reliquum fundens ad basim reliquam vero partem ipse habebit in munere.
ejus. 26 Adipem vero adolebit supra, sicut in victimis 14
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
pacificorum fieri solet : rogabitque pro eo sacerdos, et 15
Anima si prævaricans cæremonias, per errorem, in
pro peccato ejus, et dimittetur ei. his quæ Domino sunt sanctificata, peccaverit, offeret
27
Quod si peccaverit anima per ignorantiam, de po- pro delicto suo arietem immaculatum de gregibus,
pulo terræ, ut faciat quidquam de his, quæ Domini le- qui emi potest duobus siclis, juxta pondus sanctua-
ge prohibentur, atque delinquat, 28 et cognoverit pecca- rii : 16 ipsumque quod intulit damni restituet, et quin-
58 Leviticus

tam partem ponet supra, tradens sacerdoti, qui roga- sacerdotum igne consumetur, nec quisquam comedet
bit pro eo offerens arietem, et dimittetur ei. 17 Anima ex eo.
si peccaverit per ignorantiam, feceritque unum ex his 24
Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens :
quæ Domini lege prohibentur, et peccati rea intelle- 25
Loquere Aaron et filiis ejus : Ista est lex hostiæ pro
xerit iniquitatem suam, 18 offeret arietem immacula- peccato : in loco ubi offertur holocaustum, immolabi-
tum de gregibus sacerdoti, juxta mensuram æstima- tur coram Domino. Sanctum sanctorum est. 26 Sacer-
tionemque peccati : qui orabit pro eo, quia nesciens dos, qui offert, comedet eam in loco sancto, in atrio
fecerit : et dimittetur ei, 19 quia per errorem deliquit in tabernaculi. 27 Quidquid tetigerit carnes ejus, sanctifi-
Dominum. cabitur. Si de sanguine illius vestis fuerit aspersa, lava-
2
bitur in loco sancto. 28 Vas autem fictile, in quo cocta
Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : Ani-
6 ma quæ peccaverit, et contempto Domino, nega-
verit proximo suo depositum quod fidei ejus creditum
est, confringetur ; quod si vas æneum fuerit, defrica-
bitur, et lavabitur aqua. 29 Omnis masculus de gene-
re sacerdotali vescetur de carnibus ejus, quia Sanctum
fuerat, vel vi aliquid extorserit, aut calumniam fecerit,
3
sanctorum est. 30 Hostia enim quæ cæditur pro pec-
sive rem perditam invenerit, et inficians insuper pe-
cato, cujus sanguis infertur in tabernaculum testimo-
jeraverit, et quodlibet aliud ex pluribus fecerit, in qui-
nii ad expiandum in sanctuario, non comedetur, sed
bus solent peccare homines, 4 convicta delicti, 5 reddet
comburetur igni.
omnia, quæ per fraudem voluit obtinere, integra, et
quintam insuper partem domino cui damnum intule- Hæc quoque lex hostiæ pro delicto, Sancta sancto-
rat. 6 Pro peccato autem suo offeret arietem immacula-
tum de grege, et dabit eum sacerdoti, juxta æstimatio-
7mactabitur 2
rum est : idcirco ubi immolabitur holocaustum,
et victima pro delicto : sanguis ejus per
nem mensuramque delicti : 7 qui rogabit pro eo coram gyrum altaris fundetur. 3 Offerent ex ea caudam et
Domino, et dimittetur illi pro singulis quæ faciendo adipem qui operit vitalia : 4 duos renunculos, et pin-
peccavit. guedinem quæ juxta ilia est, reticulumque jecoris cum
8
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : renunculis. 5 Et adolebit ea sacerdos super altare : in-
9
Præcipe Aaron et filiis ejus : Hæc est lex holocau- censum est Domini pro delicto. 6 Omnis masculus de
sti : cremabitur in altari tota nocte usque mane : ignis sacerdotali genere, in loco sancto vescetur his carni-
ex eodem altari erit. 10 Vestietur tunica sacerdos et fe- bus, quia Sanctum sanctorum est. 7 Sicut pro peccato
minalibus lineis : tolletque cineres, quos vorans ignis offertur hostia, ita et pro delicto : utriusque hostiæ lex
exussit, et ponens juxta altare, 11 spoliabitur prioribus una erit : ad sacerdotem, qui eam obtulerit, pertine-
vestimentis, indutusque aliis, efferret eos extra castra, bit. 8 Sacerdos qui offert holocausti victimam, habebit
et in loco mundissimo usque ad favillam consumi fa- pellem ejus. 9 Et omne sacrificium similæ, quod coqui-
ciet. 12 Ignis autem in altari semper ardebit, quem nu- tur in clibano, et quidquid in craticula, vel in sartagine
triet sacerdos subjiciens ligna mane per singulos dies, præparatur, ejus erit sacerdotis a quo offertur : 10 sive
et imposito holocausto, desuper adolebit adipes pa- oleo conspersa, sive arida fuerint, cunctis filiis Aaron
cificorum. 13 Ignis est iste perpetuus, qui numquam mensura æqua per singulos dividetur.
deficiet in altari. 14 Hæc est lex sacrificii et libamento- 11
Hæc est lex hostiæ pacificorum quæ offertur Do-
rum, quæ offerent filii Aaron coram Domino, et coram mino. 12 Si pro gratiarum actione oblatio fuerit, offe-
altari. 15 Tollet sacerdos pugillum similæ, quæ con- rent panes absque fermento conspersos oleo, et lagana
spersa est oleo, et totum thus, quod super similam po- azyma uncta oleo, coctamque similam, et collyridas
situm est : adolebitque illud in altari in monimentum olei admistione conspersas : 13 panes quoque fermen-
odoris suavissimi Domino : 16 reliquam autem partem tatos cum hostia gratiarum, quæ immolatur pro pacifi-
similæ comedet Aaron cum filiis suis, absque fermen- cis : 14 ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino,
to : et comedet in loco sancto atrii tabernaculi. 17 Ideo et erit sacerdotis qui fundet hostiæ sanguinem, 15 cu-
autem non fermentabitur, quia pars ejus in Domini of- jus carnes eadem comedentur die, nec remanebit ex eis
fertur incensum. Sanctum sanctorum erit, sicut pro quidquam usque mane. 16 Si voto, vel sponte quispiam
peccato atque delicto. 18 Mares tantum stirpis Aaron obtulerit hostiam, eadem similiter edetur die : sed et si
comedent illud. Legitimum ac sempiternum erit in ge- quid in crastinum remanserit, vesci licitum est : 17 qui-
nerationibus vestris de sacrificiis Domini : omnis qui dquid autem tertius invenerit dies, ignis absumet. 18 Si
tetigerit illa, sanctificabitur. 19 Locutusque est Domi- quis de carnibus victimæ pacificorum die tertio come-
nus ad Moysen, dicens : 20 Hæc est oblatio Aaron, et derit, irrita fiet oblatio, nec proderit offerenti : quin po-
filiorum ejus, quam offerre debent Domino in die unc- tius quæcumque anima tali se edulio contaminaverit,
tionis suæ. Decimam partem ephi offerent similæ in prævaricationis rea erit. 19 Caro, quæ aliquid tetige-
sacrificio sempiterno, medium ejus mane, et medium rit immundum, non comedetur, sed comburetur igni :
ejus vespere : 21 quæ in sartagine oleo conspersa fri- qui fuerit mundus, vescetur ex ea. 20 Anima polluta
getur. Offeret autem eam calidam in odorem suavis- quæ ederit de carnibus hostiæ pacificorum, quæ obla-
simum Domino 22 sacerdos, qui jure patri successerit, ta est Domino, peribit de populis suis. 21 Et quæ te-
et tota cremabitur in altari. 23 Omne enim sacrificium tigerit immunditiam hominis, vel jumenti, sive omnis
Leviticus 59

rei quæ polluere potest, et comederit de hujuscemodi put ejus posuisset Aaron et filii ejus manus suas, 15 im-
carnibus, interibit de populis suis. molavit eum, hauriens sanguinem, et tincto digito, te-
22
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : tigit cornua altaris per gyrum : quo expiato et sancti-
23
Loquere filiis Israël : Adipem ovis, et bovis, et capræ ficato, fudit reliquum sanguinem ad fundamenta ejus.
16
non comedetis. 24 Adipem cadaveris morticini, et ejus Adipem vero qui erat super vitalia, et reticulum jeco-
animalis, quod a bestia captum est, habebitis in varios ris, duosque renunculos, cum arvinulis suis, adolevit
usus. 25 Si quis adipem, qui offerri debet in incensum super altare : 17 vitulum cum pelle, et carnibus, et fi-
Domini, comederit, peribit de populo suo. 26 Sangui- mo, cremans extra castra, sicut præceperat Dominus.
18
nem quoque omnis animalis non sumetis in cibo, tam Obtulit et arietem in holocaustum : super cujus ca-
de avibus quam de pecoribus. 27 Omnis anima, quæ put cum imposuissent Aaron et filii ejus manus suas,
19
ederit sanguinem, peribit de populis suis. immolavit eum, et fudit sanguinem ejus per circui-
28
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : tum altaris. 20 Ipsumque arietem in frusta concidens,
29
Loquere filiis Israël, dicens : Qui offert victimam caput ejus, et artus, et adipem adolevit igni, 21 lotis
pacificorum Domino, offerat simul et sacrificium, id prius intestinis et pedibus : totumque simul arietem
est, libamenta ejus. 30 Tenebit manibus adipem ho- incendit super altare, eo quod esset holocaustum sua-
stiæ, et pectusculum : cumque ambo oblata Domino vissimi odoris Domino, sicut præceperat ei. 22 Obtulit
consecraverit, tradet sacerdoti, 31 qui adolebit adipem et arietem secundum in consecratione sacerdotum, po-
super altare, pectusculum autem erit Aaron et filiorum sueruntque super caput ejus Aaron et filii ejus manus
ejus. 32 Armus quoque dexter de pacificorum hostiis suas : 23 quem cum immolasset Moyses, sumens de
cedet in primitias sacerdotis. 33 Qui obtulerit sangui- sanguine ejus, tetigit extremum auriculæ dextræ Aa-
nem et adipem filiorum Aaron, ipse habebit et armum ron, et pollicem manus ejus dextræ, similiter et pedis.
24
dextrum in portione sua. 34 Pectusculum enim eleva- Obtulit et filios Aaron : cumque de sanguine arie-
tionis, et armum separationis, tuli a filiis Israël de ho- tis immolati tetigisset extremum auriculæ singulorum
stiis eorum pacificis, et dedi Aaron sacerdoti, et filiis dextræ, et pollices manus ac pedis dextri, reliquum
ejus, lege perpetua, ab omni populo Israël. 35 Hæc est fudit super altare per circuitum : 25 adipem vero, et
unctio Aaron et filiorum ejus in cæremoniis Domini caudam, omnemque pinguedinem quæ operit intesti-
die qua obtulit eos Moyses, ut sacerdotio fungerentur, na, reticulumque jecoris, et duos renes cum adipibus
36
et quæ præcepit eis dari Dominus a filiis Israël re- suis et armo dextro separavit.
26
ligione perpetua in generationibus suis. 37 Ista est lex Tollens autem de canistro azymorum, quod erat
holocausti, et sacrificii pro peccato atque delicto, et pro coram Domino, panem absque fermento, et collyridam
consecratione et pacificorum victimis, 38 quam consti- conspersam oleo, laganumque, posuit super adipes, et
tuit Dominus Moysi in monte Sinai, quando manda- armum dextrum, 27 tradens simul omnia Aaron et fi-
bit filiis Israël ut offerrent oblationes suas Domino in liis ejus. Qui postquam levaverunt ea coram Domi-
deserto Sinai. no, 28 rursum suscepta de manibus eorum, adolevit
super altare holocausti, eo quod consecrationis esset
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : 2 Tol- oblatio, in odorem suavitatis, sacrificii Domino. 29 Tu-
8 le Aaron cum filiis suis, vestes eorum, et unctio-
nis oleum, vitulum pro peccato, duos arietes, cani-
litque pectusculum, elevans illud coram Domino, de
ariete consecrationis in partem suam, sicut præceperat
strum cum azymis : 3 et congregabis omnem cœtum ei Dominus.
ad ostium tabernaculi. 4 Fecit Moyses ut Dominus im- 30
Assumensque unguentum, et sanguinem qui erat
peraverat. Congregataque omni turba ante fores taber- in altari, aspersit super Aaron et vestimenta ejus, et
naculi, 5 ait : Iste est sermo, quem jussit Dominus fieri. super filios illius ac vestes eorum. 31 Cumque sanctifi-
6
Statimque obtulit Aaron et filios ejus. Cumque lavis- casset eos in vestitu suo, præcepit eis, dicens : Coqui-
set eos, 7 vestivit pontificem subucula linea, accingens te carnes ante fores tabernaculi, et ibi comedite eas ;
eum balteo, et induens eum tunica hyacinthina, et de- panes quoque consecrationis edite, qui positi sunt in
super humerale imposuit, 8 quod astringens cingulo canistro, sicut præcepit mihi Dominus, dicens : Aaron
aptavit rationali, in quo erat Doctrina et Veritas. 9 Ci- et filii ejus comedent eos : 32 quidquid autem reliquum
dari quoque texit caput : et super eam, contra frontem, fuerit de carne et panibus, ignis absumet. 33 De ostio
posuit laminam auream consecratam in sanctificatio- quoque tabernaculi non exibitis septem diebus, usque
ne, sicut præceperat ei Dominus. 10 Tulit et unctionis ad diem quo complebitur tempus consecrationis ve-
oleum, quo linivit tabernaculum cum omni supellec- stræ ; septem enim diebus finitur consecratio : 34 sicut
tili sua. 11 Cumque sanctificans aspersisset altare sep- et impræsentiarum factum est, ut ritus sacrificii com-
tem vicibus, unxit illud, et omnia vasa ejus, labrumque pleretur. 35 Die ac nocte manebitis in tabernaculo ob-
cum basi sua sanctificavit oleo. 12 Quod fundens super servantes custodias Domini, ne moriamini : sic enim
caput Aaron, unxit eum, et consecravit : 13 filios quo- mihi præceptum est. 36 Feceruntque Aaron et filii ejus
que ejus oblatos vestivit tunicis lineis, et cinxit balteis, cuncta quæ locutus est Dominus per manum Moysi.
imposuitque mitras, ut jusserat Dominus.
14
Obtulit et vitulum pro peccato : cumque super ca-
60 Leviticus

Facto autem octavo die, vocavit Moyses Aaron, et Moyses ad Aaron : Hoc est quod locutus est Domi-
9 filios ejus, ac majores natu Israël, dixitque ad Aa-
2
ron : Tolle de armento vitulum pro peccato, et arie-
nus : Sanctificabor in iis qui appropinquant mihi, et
in conspectu omnis populi glorificabor. Quod audiens
tem in holocaustum, utrumque immaculatum, et of- tacuit Aaron. 4 Vocatis autem Moyses Misaële et Eli-
fer illos coram Domino. 3 Et ad filios Israël loqueris : saphan filiis Oziel, patrui Aaron, ait ad eos : Ite, et
Tollite hircum pro peccato, et vitulum, atque agnum, tollite fratres vestros de conspectu sanctuarii, et aspor-
anniculos, et sine macula in holocaustum, 4 bovem et tate extra castra. 5 Confestimque pergentes, tulerunt
arietem pro pacificis : et immolate eos coram Domino, eos sicut jacebant, vestitos lineis tunicis, et ejecerunt
in sacrificio singulorum similam conspersam oleo of- foras, ut sibi fuerat imperatum. 6 Locutusque est Moy-
ferentes : hodie enim Dominus apparebit vobis. 5 Tule- ses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus :
runt ergo cuncta quæ jusserat Moyses ad ostium taber- Capita vestra nolite nudare, et vestimenta nolite scin-
naculi : ubi cum omnis multitudo astaret, 6 ait Moy- dere, ne forte moriamini, et super omnem cœtum oria-
ses : Iste est sermo, quem præcepit Dominus : facite, tur indignatio. Fratres vestri, et omnis domus Israël,
et apparebit vobis gloria ejus. 7 Et dixit ad Aaron : plangant incendium quod Dominus suscitavit : 7 vos
Accede ad altare, et immola pro peccato tuo : offer ho- autem non egrediemini fores tabernaculi, alioquin pe-
locaustum, et deprecare pro te et pro populo : cumque ribitis : oleum quippe sanctæ unctionis est super vos.
mactaveris hostiam populi, ora pro eo, sicut præcepit Qui fecerunt omnia juxta præceptum Moysi. 8 Dixit
Dominus. quoque Dominus ad Aaron : 9 Vinum, et omne quod
8
Statimque Aaron accedens ad altare, immolavit vi- inebriare potest, non bibetis tu et filii tui, quando in-
tulum pro peccato suo : 9 cujus sanguinem obtulerunt tratis in tabernaculum testimonii, ne moriamini : quia
ei filii sui : in quo tingens digitum, tetigit cornua alta- præceptum sempiternum est in generationes vestras :
10
ris, et fudit residuum ad basim ejus. 10 Adipemque, et et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum
renunculos, ac reticulum jecoris, quæ sunt pro peccato, et profanum, inter pollutum et mundum ; 11 doceatis-
adolevit super altare, sicut præceperat Dominus Moy- que filios Israël omnia legitima mea quæ locutus est
si : 11 carnes vero et pellem ejus extra castra combussit Dominus ad eos per manum Moysi.
igni. 12 Immolavit et holocausti victimam : obtulerunt- 12
Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar,
que ei filii sui sanguinem ejus, quem fudit per alta- et Ithamar, filios ejus, qui erant residui : Tollite sacrifi-
ris circuitum. 13 Ipsam etiam hostiam in frusta conci- cium, quod remansit de oblatione Domini, et comedite
sam, cum capite et membris singulis obtulerunt ; quæ illud absque fermento juxta altare, quia Sanctum sanc-
omnia super altare cremavit igni, 14 lotis aqua prius torum est. 13 Comedetis autem in loco sancto : quod
intestinis et pedibus. datum est tibi et filiis tuis de oblationibus Domini, si-
15
Et pro peccato populi offerens, mactavit hircum : cut præceptum est mihi. 14 Pectusculum quoque quod
expiatoque altari, 16 fecit holocaustum, 17 addens in sa- oblatum est, et armum qui separatus est, edetis in lo-
crificio libamenta, quæ pariter offeruntur, et adolens co mundissimo tu et filii tui, et filiæ tuæ tecum : tibi
ea super altare, absque cæremoniis holocausti matuti- enim ac liberis tuis reposita sunt de hostiis salutaribus
ni. 18 Immolavit et bovem atque arietem, hostias pa- filiorum Israël : 15 eo quod armum et pectus, et adipes
cificas populi : obtuleruntque ei filii sui sanguinem, qui cremantur in altari, elevaverunt coram Domino, et
quem fudit super altare in circuitum. 19 Adipem autem pertineant ad te, et ad filios tuos, lege perpetua, sicut
bovis, et caudam arietis, renunculosque cum adipibus præcepit Dominus. 16 Inter hæc, hircum, qui oblatus
suis, et reticulum jecoris, 20 posuerunt super pectora : fuerat pro peccato, cum quæreret Moyses, exustum re-
cumque cremati essent adipes super altare, 21 pecto- perit : iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron,
ra eorum, et armos dextros separavit Aaron, elevans qui remanserant, ait : 17 Cur non comedistis hostiam
coram Domino, sicut præceperat Moyses. pro peccato in loco sancto, quæ Sancta sanctorum est,
22
Et extendens manus ad populum, benedixit ei. et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis, et
Sicque completis hostiis pro peccato, et holocaustis, et rogetis pro ea in conspectu Domini, 18 præsertim cum
pacificis, descendit. 23 Ingressi autem Moyses et Aaron de sanguine illius non sit illatum intra sancta, et co-
in tabernaculum testimonii, et deinceps egressi, bene- medere debueritis eam in Sanctuario, sicut præcep-
dixerunt populo. Apparuitque gloria Domini omni tum est mihi ? 19 Respondit Aaron : Oblata est hodie
multitudini : 24 et ecce egressus ignis a Domino, de- victima pro peccato, et holocaustum coram Domino :
voravit holocaustum, et adipes qui erant super altare. mihi autem accidit quod vides ; quomodo potui co-
Quod cum vidissent turbæ, laudaverunt Dominum, medere eam, aut placere Domino in cæremoniis men-
ruentes in facies suas. te lugubri ? 20 Quod cum audisset Moyses, recepit
satisfactionem.
Arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron thuribu-
10 lis, posuerunt ignem, et incensum desuper, offe- Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron,
rentes coram Domino ignem alienum : quod eis præ- 11 dicens : Dicite filiis Israël : Hæc sunt animalia
2
2
ceptum non erat. Egressusque ignis a Domino, de- quæ comedere debetis de cunctis animantibus terræ :
3 3
voravit eos, et mortui sunt coram Domino. Dixitque omne quod habet divisam ungulam, et ruminat in
Leviticus 61

pecoribus, comedetis. 4 Quidquid autem ruminat qui- quam intro cecidit, polluetur, et idcirco frangendum
dem, et habet ungulam, sed non dividit eam, sicut ca- est. 34 Omnis cibus, quem comedetis, si fusa fuerit su-
melus et cetera, non comedetis illud, et inter immunda per eum aqua, immundus erit : et omne liquens quod
reputabitis. 5 Chœrogryllus qui ruminat, ungulamque bibitur de universo vase, immundum erit. 35 Et quid-
non dividit, immundus est. 6 Lepus quoque : nam quid de morticinis hujuscemodi ceciderit super illud,
et ipse ruminat, sed ungulam non dividit. 7 Et sus : immundum erit : sive clibani, sive chytropodes, de-
qui cum ungulam dividat, non ruminat. 8 Horum car- struentur, et immundi erunt. 36 Fontes vero et cisternæ,
nibus non vescemini, nec cadavera contingetis, quia et omnis aquarum congregatio munda erit. Qui mor-
immunda sunt vobis. ticinum eorum tetigerit, polluetur. 37 Si ceciderit su-
9
Hæc sunt quæ gignuntur in aquis, et vesci licitum per sementem, non polluet eam. 38 Si autem quispiam
est : omne quod habet pinnulas et squamas, tam in aqua sementem perfuderit, et postea morticinis tacta
mari quam in fluminibus et stagnis, comedetis. 10 Qui- fuerit, illico polluetur. 39 Si mortuum fuerit animal,
dquid autem pinnulas et squamas non habet, eorum quod licet vobis comedere, qui cadaver ejus tetigerit,
quæ in aquis moventur et vivunt, abominabile vobis, immundus erit usque ad vesperum : 40 et qui comede-
11
execrandumque erit : carnes eorum non comede- rit ex eo quippiam, sive portaverit, lavabit vestimenta
tis, et morticina vitabitis. 12 Cuncta quæ non habent sua, et immundus erit usque ad vesperum. 41 Omne
pinnulas et squamas in aquis, polluta erunt. quod reptat super terram, abominabile erit, nec assu-
13 metur in cibum. 42 Quidquid super pectus quadrupes
Hæc sunt quæ de avibus comedere non debetis, et
graditur, et multos habet pedes, sive per humum tra-
vitanda sunt vobis : aquilam, et gryphem, et haliæe-
hitur, non comedetis, quia abominabile est. 43 Noli-
tum, 14 et milvum ac vulturem juxta genus suum, 15 et
te contaminare animas vestras, nec tangatis quidquam
omne corvini generis in similitudinem suam, 16 stru-
eorum, ne immundi sitis. 44 Ego enim sum Dominus
thionem, et noctuam, et larum, et accipitrem juxta ge-
Deus vester : sancti estote, quia ego sanctus sum. Ne
nus suum : 17 bubonem, et mergulum, et ibin, 18 et
polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur
cygnum, et onocrotalum, et porphyrionem, 19 hero-
super terram. 45 Ego enim sum Dominus, qui eduxi
dionem, et charadrion juxta genus suum, upupam
vos de terra Ægypti, ut essem vobis in Deum. Sancti
quoque, et vespertilionem.
eritis, quia ego sanctus sum. 46 Ista est lex animantium
20
Omne de volucribus quod graditur super quatuor ac volucrum, et omnis animæ viventis, quæ movetur
pedes, abominabile erit vobis. 21 Quidquid autem am- in aqua, et reptat in terra, 47 ut differentias noveritis
bulat quidem super quatuor pedes, sed habet longiora mundi et immundi, et sciatis quid comedere et quid
retro crura, per quæ salit super terram, 22 comedere respuere debeatis.
debetis, ut est bruchus in genere suo, et attacus atque
ophiomachus, ac locusta, singula juxta genus suum. Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
23
Quidquid autem ex volucribus quatuor tantum ha-
bet pedes, execrabile erit vobis : 24 et quicumque mor-
12 2
Loquere filiis Israël, et dices ad eos : Mulier,
si suscepto semine pepererit masculum, immunda erit
ticina eorum tetigerit, polluetur, et erit immundus us- septem diebus juxta dies separationis menstruæ. 3 Et
que ad vesperum : 25 et si necesse fuerit ut portet die octavo circumcidetur infantulus : 4 ipsa vero tri-
quippiam horum mortuum, lavabit vestimenta sua, ginta tribus diebus manebit in sanguine purificatio-
et immundus erit usque ad occasum solis. 26 Omne nis suæ. Omne sanctum non tanget, nec ingredietur
animal quod habet quidem ungulam, sed non dividit in sanctuarium, donec impleantur dies purificationis
eam, nec ruminat, immundum erit : et qui tetigerit il- suæ. 5 Sin autem feminam pepererit, immunda erit
lud, contaminabitur. 27 Quod ambulat super manus ex duabus hebdomadibus juxta ritum fluxus menstrui, et
cunctis animantibus, quæ incedunt quadrupedia, im- sexaginta sex diebus manebit in sanguine purificatio-
mundum erit : qui tetigerit morticina eorum, polluetur nis suæ. 6 Cumque expleti fuerint dies purificationis
usque ad vesperum. 28 Et qui portaverit hujuscemodi suæ, pro filio sive pro filia, deferet agnum annicu-
cadavera, lavabit vestimenta sua, et immundus erit us- lum in holocaustum, et pullum columbæ sive turtu-
que ad vesperum : quia omnia hæc immunda sunt vo- rem pro peccato, ad ostium tabernaculi testimonii, et
bis. 29 Hæc quoque inter polluta reputabuntur de his tradet sacerdoti, 7 qui offeret illa coram Domino, et
quæ moventur in terra, mustela et mus et crocodilus, orabit pro ea, et sic mundabitur a profluvio sangui-
singula juxta genus suum, 30 mygale, et chamæleon, et nis sui : ista est lex parientis masculum aut feminam.
stellio, et lacerta, et talpa. 8
Quod si non invenerit manus ejus, nec potuerit offer-
31
Omnia hæc immunda sunt. Qui tetigerit mortici- re agnum, sumet duos turtures vel duos pullos colum-
na eorum, immundus erit usque ad vesperum : 32 et barum, unum in holocaustum, et alterum pro peccato :
super quod ceciderit quidquam de morticinis eorum, orabitque pro ea sacerdos, et sic mundabitur.
polluetur, tam vas ligneum et vestimentum, quam pel-
les et cilicia : et in quocumque fit opus, tingentur aqua, Locutusque est Dominus ad Moysen, et Aaron,
et polluta erunt usque ad vesperum, et sic postea mun-
dabuntur. 33 Vas autem fictile, in quod horum quid-
13 2
dicens : Homo, in cujus cute et carne ortus fue-
rit diversus color, sive pustula, aut quasi lucens quip-
62 Leviticus

piam, id est, plaga lepræ, adducetur ad Aaron sacer- verit lepra, videbit eos sacerdos. 30 Et si quidem humi-
dotem, vel ad unum quemlibet filiorum ejus. 3 Qui lior fuerit locus carne reliqua, et capillus flavus, soli-
cum viderit lepram in cute, et pilos in album mutatos toque subtilior, contaminabit eos, quia lepra capitis ac
colorem, ipsamque speciem lepræ humiliorem cute et barbæ est. 31 Sin autem viderit locum maculæ æqua-
carne reliqua : plaga lepræ est, et ad arbitrium ejus lem vicinæ carni, et capillum nigrum : recludet eum
separabitur. septem diebus, 32 et die septimo intuebitur. Si non cre-
4
Sin autem lucens candor fuerit in cute, nec humi- verit macula, et capillus sui coloris est, et locus plagæ
lior carne reliqua, et pili coloris pristini, recludet eum carni reliquæ æqualis : 33 radetur homo absque loco
sacerdos septem diebus : 5 et considerabit die septi- maculæ, et includetur septem diebus aliis. 34 Si die
mo : et si quidem lepra ultra non creverit, nec transie- septimo visa fuerit stetisse plaga in loco suo, nec hu-
rit in cute priores terminos, rursum recludet eum sep- milior carne reliqua, mundabit eum : lotisque vestibus
tem diebus aliis. 6 Et die septimo contemplabitur : si suis, mundus erit. 35 Sin autem post emundationem
obscurior fuerit lepra, et non creverit in cute, munda- rursus creverit macula in cute, 36 non quæret amplius
bit eum, quia scabies est : lavabitque homo vestimenta utrum capillus in flavum colorem sit immutatus, quia
sua, et mundus erit. 7 Quod si postquam a sacerdote aperte immundus est. 37 Porro si steterit macula, et
visus est, et redditus munditiæ, iterum lepra creverit : capilli nigri fuerint, noverit hominem sanatum esse, et
adducetur ad eum, 8 et immunditiæ condemnabitur. confidenter eum pronuntiet mundum.
38
9
Plaga lepræ si fuerit in homine, adducetur ad sa- Vir, sive mulier, in cujus cute candor apparuerit,
39
cerdotem, 10 et videbit eum. Cumque color albus in cu- intuebitur eos sacerdos. Si deprehenderit subobscu-
te fuerit, et capillorum mutaverit aspectum, ipsa quo- rum alborem lucere in cute, sciat non esse lepram, sed
que caro viva apparuerit : 11 lepra vetustissima judi- maculam coloris candidi, et hominem mundum.
40
cabitur, atque inolita cuti. Contaminabit itaque eum Vir, de cujus capite capilli fluunt, calvus et mun-
sacerdos, et non recludet, quia perspicuæ immunditiæ dus est : 41 et si a fronte ceciderint pili, recalvaster et
est. 12 Sin autem effloruerit discurrens lepra in cute, mundus est. 42 Sin autem in calvitio sive in recalva-
et operuerit omnem cutem a capite usque ad pedes, tione albus vel rufus color fuerit exortus, 43 et hoc sa-
quidquid sub aspectum oculorum cadit, 13 considera- cerdos viderit, condemnabit eum haud dubiæ lepræ,
bit eum sacerdos, et teneri lepra mundissima judica- quæ orta est in calvitio. 44 Quicumque ergo macula-
bit : eo quod omnis in candorem versa sit, et idcirco tus fuerit lepra, et separatus est ad arbitrium sacer-
homo mundus erit. 14 Quando vero caro vivens in eo dotis, 45 habebit vestimenta dissuta, caput nudum, os
apparuerit, 15 tunc sacerdotis judicio polluetur, et inter veste contectum, contaminatum ac sordidum se clama-
immundos reputabitur : caro enim viva, si lepra asper- bit. 46 Omni tempore quo leprosus est et immundus,
gitur, immunda est. 16 Quod si rursum versa fuerit in solus habitabit extra castra.
47
alborem, et totum hominem operuerit, 17 considerabit Vestis lanea sive linea, quæ lepram habuerit, 48 in
eum sacerdos, et mundum esse decernet. stamine atque subtegmine, aut certe pellis, vel quid-
18
Caro autem et cutis in qua ulcus natum est, et sa- quid ex pelle confectum est, 49 si alba vel rufa macula
natum, 19 et in loco ulceris cicatrix alba apparuerit, sive fuerit infecta, lepra reputabitur, ostendeturque sacer-
subrufa, adducetur homo ad sacerdotem. 20 Qui cum doti : 50 qui consideratam recludet septem diebus :
51
viderit locum lepræ humiliorem carne reliqua, et pilos et die septimo rursus aspiciens, si deprehenderit cre-
versos in candorem, contaminabit eum : plaga enim visse, lepra perseverans est : pollutum judicabit vesti-
lepræ orta est in ulcere. 21 Quod si pilus coloris est mentum, et omne in quo fuerit inventa : 52 et idcir-
pristini, et cicatrix subobscura, et vicina carne non est co comburetur flammis. 53 Quod si eam viderit non
humilior, recludet eum septem diebus : 22 et si quidem crevisse, 54 præcipiet, et lavabunt id in quo lepra est,
creverit, adjudicabit eum lepræ ; 23 sin autem steterit recludetque illud septem diebus aliis. 55 Et cum vide-
in loco suo, ulceris est cicatrix, et homo mundus erit. rit faciem quidem pristinam non reversam, nec tamen
24 crevisse lepram, immundum judicabit, et igne com-
Caro autem et cutis, quam ignis exusserit, et sana-
buret, eo quod infusa sit in superficie vestimenti, vel
ta albam sive rufam habuerit cicatricem, 25 considera-
per totum, lepra. 56 Sin autem obscurior fuerit locus
bit eam sacerdos : et ecce versa est in alborem, et locus
lepræ, postquam vestis est lota, abrumpet eum, et a
ejus reliqua cute est humilior, contaminabit eum, quia
solido dividet. 57 Quod si ultra apparuerit in his locis,
plaga lepræ in cicatrice orta est. 26 Quod si pilorum co-
quæ prius immaculata erant, lepra volatilis et vaga,
lor non fuerit immutatus, nec humilior plaga carne re-
debet igne comburi. 58 Si cessaverit, lavabit aqua ea,
liqua, et ipsa lepræ species fuerit subobscura, recludet
quæ pura sunt, secundo, et munda erunt. 59 Ista est
eum septem diebus, 27 et die septimo contemplabitur :
lex lepræ vestimenti lanei et linei, staminis, atque sub-
si creverit in cute lepra, contaminabit eum. 28 Sin au-
tegminis, omnisque supellectilis pelliceæ, quomodo
tem in loco suo candor steterit non satis clarus, plaga
mundari debeat, vel contaminari.
combustionis est, et idcirco mundabitur, quia cicatrix
est combusturæ.
29
Vir, sive mulier, in cujus capite vel barba germina- 14 Locutusque
2
est Dominus ad Moysen, dicens :
Hic est ritus leprosi, quando mundandus est.
Leviticus 63

Adducetur ad sacerdotem : 3 qui egressus de castris, pro delicto : 29 reliquam autem partem olei, quæ est in
cum invenerit lepram esse mundatam, 4 præcipiet ei, sinistra manu, mittet super caput purificati, ut placet
qui purificatur, ut offerat duos passeres vivos pro se, pro eo Dominum : 30 et turturem sive pullum columbæ
quibus vesci licitum est, et lignum cedrinum, vermicu- offeret, 31 unum pro delicto, et alterum in holocaustum
lumque et hyssopum. 5 Et unum ex passeribus immo- cum libamentis suis. 32 Hoc est sacrificium leprosi, qui
lari jubebit in vase fictili super aquas viventes : 6 alium habere non potest omnia in emundationem sui.
autem vivum cum ligno cedrino, et cocco et hyssopo, 33
Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, di-
tinget in sanguine passeris immolati, 7 quo asperget il- cens : 34 Cum ingressi fueritis terram Chanaan, quam
lum, qui mundandus est, septies, ut jure purgetur : et ego dabo vobis in possessionem, si fuerit plaga lepræ
dimittet passerem vivum, ut in agrum avolet. 8 Cum- in ædibus, 35 ibit cujus est domus, nuntians sacerdoti,
que laverit homo vestimenta sua, radet omnes pilos et dicet : Quasi plaga lepræ videtur mihi esse in domo
corporis, et lavabitur aqua : purificatusque ingredie- mea. 36 At ille præcipiet ut efferant universa de domo,
tur castra, ita dumtaxat ut maneat extra tabernaculum priusquam ingrediatur eam, et videat utrum leprosa
suum septem diebus, 9 et die septimo radet capillos ca- sit, ne immunda fiant omnia quæ in domo sunt. Intra-
pitis, barbamque et supercilia, ac totius corporis pilos. bitque postea ut consideret lepram domus : 37 et cum
Et lotis rursum vestibus et corpore, 10 die octavo assu- viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore si-
met duos agnos immaculatos, et ovem anniculam abs- ve rubore deformes, et humiliores superficie reliqua,
que macula, et tres decimas similæ in sacrificium, quæ 38
egredietur ostium domus, et statim claudet illam
conspersa sit oleo, et seorsum olei sextarium. 11 Cum- septem diebus. 39 Reversusque die septimo, conside-
que sacerdos purificans hominem, statuerit eum, et rabit eam : si invenerit crevisse lepram, 40 jubebit erui
hæc omnia coram Domino in ostio tabernaculi testi- lapides in quibus lepra est, et projici eos extra civita-
monii, 12 tollet agnum et offeret eum pro delicto, olei- tem in locum immundum : 41 domum autem ipsam
que sextarium : et oblatis ante Dominum omnibus, radi intrinsecus per circuitum, et spargi pulverem ra-
13
immolabit agnum, ubi solet immolari hostia pro pec- suræ extra urbem in locum immundum, 42 lapidesque
cato, et holocaustum, id est, in loco sancto. Sicut enim alios reponi pro his qui ablati fuerint, et luto alio lini-
pro peccato, ita et pro delicto ad sacerdotem pertinet ri domum. 43 Sin autem postquam eruti sunt lapides,
hostia : Sancta sanctorum est. 14 Assumensque sacer- et pulvis erasus, et alia terra lita, 44 ingressus sacerdos
dos de sanguine hostiæ, quæ immolata est pro delic- viderit reversam lepram, et parietes respersos maculis,
to, ponet super extremum auriculæ dextræ ejus qui lepra est perseverans, et immunda domus : 45 quam
mundatur, et super pollices manus dextræ et pedis : statim destruent, et lapides ejus ac ligna, atque uni-
15
et de olei sextario mittet in manum suam sinistram, versum pulverem projicient extra oppidum in locum
16
tingetque digitum dextrum in eo, et asperget coram immundum. 46 Qui intraverit domum quando clausa
Domino septies. 17 Quod autem reliquum est olei in est, immundus erit usque ad vesperum : 47 et qui dor-
læva manu, fundet super extremum auriculæ dextræ mierit in ea, et comederit quippiam, lavabit vestimenta
ejus qui mundatur, et super pollices manus ac pedis sua.
dextri, et super sanguinem qui effusus est pro delic- 48
Quod si introiens sacerdos viderit lepram non cre-
to, 18 et super caput ejus. 19 Rogabitque pro eo coram visse in domo, postquam denuo lita fuerit, purifica-
Domino, et faciet sacrificium pro peccato : tunc im- bit eam reddita sanitate : 49 et in purificationem ejus
molabit holocaustum, 20 et ponet illud in altari cum sumet duos passeres, lignumque cedrinum, et vermi-
libamentis suis, et homo rite mundabitur. culum atque hyssopum : 50 et immolato uno passe-
21
re in vase fictili super aquas vivas, 51 tollet lignum
Quod si pauper est, et non potest manus ejus inve- cedrinum, et hyssopum, et coccum, et passerem vi-
nire quæ dicta sunt pro delicto, assumet agnum ad ob- vum, et tinget omnia in sanguine passeris immolati,
lationem, ut roget pro eo sacerdos, decimamque par- atque in aquis viventibus, et asperget domum septies,
tem similæ conspersæ oleo in sacrificium, et olei sex- 52
purificabitque eam tam in sanguine passeris quam
tarium, 22 duosque turtures sive duos pullos colum- in aquis viventibus, et in passere vivo, lignoque cedri-
bæ, quorum unus sit pro peccato, et alter in holocau- no et hyssopo atque vermiculo. 53 Cumque dimiserit
stum : 23 offeretque ea die octavo purificationis suæ sa- passerem avolare in agrum libere, orabit pro domo, et
cerdoti, ad ostium tabernaculi testimonii coram Domi- jure mundabitur. 54 Ista est lex omnis lepræ et per-
no. 24 Qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium cussuræ, 55 lepræ vestium et domorum, 56 cicatricis et
olei, levabit simul : 25 immolatoque agno, de sanguine erumpentium papularum, lucentis maculæ, et in va-
ejus ponet super extremum auriculæ dextræ illius qui rias species, coloribus immutatis, 57 ut possit sciri quo
mundatur, et super pollices manus ejus ac pedis dex- tempore mundum quid, vel immundum sit.
tri : 26 olei vero partem mittet in manum suam sini-
stram, 27 in quo tingens digitum dextræ manus asper- Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron,
get septies coram Domino : 28 tangetque extremum 15
dicens : 2 Loquimini filiis Israël, et dicite eis :
dextræ auriculæ illius qui mundatur, et pollices ma- Vir, qui patitur fluxum seminis, immundus erit. 3 Et
nus ac pedis dextri, in loco sanguinis qui effusus est tunc judicabitur huic vitio subjacere, cum per singula
64 Leviticus

momenta adhæserit carni ejus, atque concreverit fœ- rum, ad ostium tabernaculi testimonii : 30 qui unum
dus humor. 4 Omne stratum, in quo dormierit, im- faciet pro peccato, et alterum in holocaustum, rogabit-
mundum erit, et ubicumque sederit. 5 Si quis homi- que pro ea coram Domino, et pro fluxu immunditiæ
num tetigerit lectum ejus, lavabit vestimenta sua, et ejus. 31 Docebitis ergo filios Israël ut caveant immun-
ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum. ditiam, et non moriantur in sordibus suis, cum pollue-
6
Si sederit ubi ille sederat, et ipse lavabit vestimenta rint tabernaculum meum quod est inter eos. 32 Ista est
sua : et lotus aqua, immundus erit usque ad vespe- lex ejus, qui patitur fluxum seminis, et qui polluitur
rum. 7 Qui tetigerit carnem ejus, lavabit vestimenta coitu, 33 et quæ menstruis temporibus separatur, vel
sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad ve- quæ jugi fluit sanguine, et hominis qui dormierit cum
sperum. 8 Si salivam hujuscemodi homo jecerit super ea.
eum qui mundus est, lavabit vestimenta sua : et lotus
Locutusque est Dominus ad Moysen post mor-
aqua, immundus erit usque ad vesperum. 9 Sagma, su-
per quo sederit, immundum erit : 10 et quidquid sub 16 tem duorum filiorum Aaron, quando offerentes
2
ignem alienum interfecti sunt : et præcepit ei, di-
eo fuerit, qui fluxum seminis patitur, pollutum erit us-
que ad vesperum. Qui portaverit horum aliquid, lava- cens : Loquere ad Aaron fratrem tuum, ne omni tem-
bit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit pore ingrediatur sanctuarium, quod est intra velum
usque ad vesperum. 11 Omnis, quem tetigerit qui talis coram propitiatorio quo tegitur arca, ut non moriatur
est, non lotis ante manibus, lavabit vestimenta sua, et (quia in nube apparebo super oraculum), 3 nisi hæc
lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum. 12 Vas ante fecerit : vitulum pro peccato offeret, et arietem in
fictile quod tetigerit confringetur : vas autem ligneum holocaustum. 4 Tunica linea vestietur, feminalibus li-
lavabitur aqua. neis verenda celabit : accingetur zona linea, cidarim li-
neam imponet capiti : hæc enim vestimenta sunt sanc-
13
Si sanatus fuerit qui hujuscemodi sustinet passio- ta : quibus cunctis, cum lotus fuerit, induetur. 5 Susci-
nem, numerabit septem dies post emundationem sui, pietque ab universa multitudine filiorum Israël duos
et lotis vestibus et toto corpore in aquis viventibus, hircos pro peccato, et unum arietem in holocaustum.
erit mundus. 14 Die autem octavo sumet duos turtu- 6
Cumque obtulerit vitulum, et oraverit pro se et pro
res, aut duos pullos columbæ, et veniet in conspectum domo sua, 7 duos hircos stare faciet coram Domino
Domini ad ostium tabernaculi testimonii, dabitque eos in ostio tabernaculi testimonii : 8 mittensque super
sacerdoti : 15 qui faciet unum pro peccato et alterum utrumque sortem, unam Domino, alteram capro emis-
in holocaustum : rogabitque pro eo coram Domino, ut sario : 9 cujus exierit sors Domino, offeret illum pro
emundetur a fluxi seminis sui. 16 Vir de quo egredi- peccato : 10 cujus autem in caprum emissarium, statuet
tur semen coitus, lavabit aqua omne corpus suum : et eum vivum coram Domino, ut fundat preces super eo,
immundus erit usque ad vesperum. 17 Vestem et pel- et emittat eum in solitudinem.
lem, quam habuerit, lavabit aqua, et immunda erit us- 11
His rite celebratis, offeret vitulum, et rogans pro
que ad vesperum. 18 Mulier, cum qua coierit, lavabitur se, et pro domo sua, immolabit eum : 12 assumptoque
aqua, et immunda erit usque ad vesperum. thuribulo, quod de prunis altaris impleverit, et hau-
19
Mulier, quæ redeunte mense patitur fluxum san- riens manu compositum thymiama in incensum, ultra
guinis, septem diebus separabitur. 20 Omnis qui teti- velum intrabit in sancta : 13 ut, positis super ignem
gerit eam, immundus erit usque ad vesperum : 21 et aromatibus, nebula eorum et vapor operiat oraculum
in quo dormierit vel sederit diebus separationis suæ, quod est supra testimonium, et non moriatur. 14 Tollet
polluetur. 22 Qui tetigerit lectum ejus, lavabit vesti- quoque de sanguine vituli, et asperget digito septies
menta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque contra propitiatorium ad orientem.
15
ad vesperum. 23 Omne vas, super quo illa sederit, qui- Cumque mactaverit hircum pro peccato populi,
squis attigerit, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus inferet sanguinem ejus intra velum, sicut præceptum
aqua, pollutus erit usque ad vesperum. 24 Si coierit est de sanguine vituli, ut aspergat e regione oracu-
cum ea vir tempore sanguinis menstrualis, immundus li, 16 et expiet sanctuarium ab immunditiis filiorum
erit septem diebus : et omne stratum, in quo dormie- Israël, et a prævaricationibus eorum, cunctisque pec-
rit, polluetur. 25 Mulier, quæ patitur multis diebus flu- catis. Juxta hunc ritum faciet tabernaculo testimonii,
xum sanguinis non in tempore menstruali, vel quæ quod fixum est inter eos, in medio sordium habita-
post menstruum sanguinem fluere non cessat, quam- tionis eorum. 17 Nullus hominum sit in tabernaculo,
diu subjacet huic passioni, immunda erit quasi sit in quando pontifex sanctuarium ingreditur, ut roget pro
tempore menstruo. 26 Omne stratum, in quo dormie- se, et pro domo sua, et pro universo cœtu Israël, donec
rit, et vas in quo sederit, pollutum erit. 27 Quicum- egrediatur. 18 Cum autem exierit ad altare quod coram
que tetigerit ea, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus Domino est, oret pro se, et sumptum sanguinem vitu-
aqua, immundus erit usque ad vesperam. 28 Si ste- li atque hirci fundat super cornua ejus per gyrum :
19
terit sanguis, et fluere cessaverit, numerabit septem aspergensque digito septies, expiet, et sanctificet
dies purificationis suæ : 29 et die octavo offeret pro illud ab immunditiis filiorum Israël.
20
se sacerdoti duos turtures, aut duos pullos columba- Postquam emundaverit sanctuarium, et taberna-
Leviticus 65

culum, et altare, tunc offerat hircum viventem : 21 et ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam, ut
posita utraque manu super caput ejus, confiteatur om- offeratur Domino, interibit de populo suo.
nes iniquitates filiorum Israël, et universa delicta atque
10
peccata eorum : quæ imprecans capiti ejus, emittet il- Homo quilibet de domo Israël et de advenis qui
lum per hominem paratum, in desertum. 22 Cumque peregrinantur inter eos, si comederit sanguinem, ob-
portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram firmabo faciem meam contra animam illius, et disper-
solitariam, et dimissus fuerit in deserto, 23 revertetur dam eam de populo suo, 11 quia anima carnis in san-
Aaron in tabernaculum testimonii, et depositis vesti- guine est : et ego dedi illum vobis, ut super altare in
bus, quibus prius indutus erat, cum intraret sanctua- eo expietis pro animabus vestris, et sanguis pro animæ
rium, relictisque ibi, 24 lavabit carnem suam in loco piaculo sit. 12 Idcirco dixi filiis Israël : Omnis anima
sancto, indueturque vestibus suis. Et postquam egres- ex vobis non comedet sanguinem, nec ex advenis qui
sus obtulerit holocaustum suum, ac plebis, rogabit tam peregrinantur apud vos. 13 Homo quicumque de fi-
pro se quam pro populo : 25 et adipem, qui oblatus est liis Israël, et de advenis qui peregrinantur apud vos, si
pro peccatis, adolebit super altare. 26 Ille vero, qui di- venatione atque aucupio ceperit feram, vel avem, qui-
miserit caprum emissarium, lavabit vestimenta sua, et bus vesci licitum est, fundat sanguinem ejus, et operiat
corpus aqua, et sic ingredietur in castra. 27 Vitulum illum terra. 14 Anima enim omnis carnis in sanguine
autem, et hircum, qui pro peccato fuerant immolati, est : unde dixi filiis Israël : Sanguinem universæ carnis
et quorum sanguis illatus est in sanctuarium, ut ex- non comedetis, quia anima carnis in sanguine est : et
piatio compleretur, asportabunt foras castra, et com- quicumque comederit illum, interibit. 15 Anima, quæ
burent igni tam pelles quam carnes eorum, ac fimum : comederit morticinum, vel captum a bestia, tam de in-
28
et quicumque combusserit ea, lavabit vestimenta sua digenis, quam de advenis, lavabit vestimenta sua et
et carnem aqua, et sic ingredietur in castra. semetipsum aqua, et contaminatus erit usque ad ve-
29 sperum : et hoc ordine mundus fiet. 16 Quod si non
Eritque vobis hoc legitimum sempiternum : men-
laverit vestimenta sua et corpus, portabit iniquitatem
se septimo, decima die mensis, affligetis animas ve-
suam.
stras, nullumque opus facietis, sive indigena, sive ad-
vena qui peregrinatur inter vos. 30 In hac die expiatio
Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : 2 Lo-
erit vestri, atque mundatio ab omnibus peccatis ve-
stris : coram Domino mundabimini. 31 Sabbatum enim 18 quere filiis Israël, et dices ad eos : Ego Dominus
Deus vester : 3 juxta consuetudinem terræ Ægypti, in
requietionis est, et affligetis animas vestras religione
perpetua. 32 Expiabit autem sacerdos, qui unctus fue- qua habitastis, non facietis : et juxta morem regionis
rit, et cujus manus initiatæ sunt ut sacerdotio funga- Chanaan, ad quam ego introducturus sum vos, non
tur pro patre suo : indueturque stola linea et vestibus agetis, nec in legitimis eorum ambulabitis. 4 Facietis
sanctis, 33 et expiabit sanctuarium et tabernaculum te- judicia mea, et præcepta mea servabitis, et ambulabi-
stimonii atque altare, sacerdotes quoque et universum tis in eis. Ego Dominus Deus vester. 5 Custodite leges
populum. 34 Eritque vobis hoc legitimum sempiter- meas atque judicia, quæ faciens homo, vivet in eis.
num, ut oretis pro filiis Israël, et pro cunctis peccatis Ego Dominus. 6 Omnis homo ad proximam sanguinis
eorum semel in anno. Fecit igitur sicut præceperat sui non accedet, ut revelet turpitudinem ejus. Ego Do-
Dominus Moysi. minus. 7 Turpitudinem patris tui, turpitudinem matris
tuæ non discooperies : mater tua est : non revelabis
Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : 2 Lo- turpitudinem ejus. 8 Turpitudinem uxoris patris tui
17 quere Aaron et filiis ejus, et cunctis filiis Israël,
dicens ad eos : Iste est sermo quem mandavit Domi-
non discooperies : turpitudo enim patris tui est. 9 Tur-
pitudinem sororis tuæ ex patre sive ex matre, quæ do-
nus, dicens : 3 Homo quilibet de domo Israël, si occi- mi vel foris genita est, non revelabis. 10 Turpitudinem
derit bovem aut ovem, sive capram, in castris vel extra filiæ filii tui vel neptis ex filia non revelabis : quia tur-
castra, 4 et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblatio- pitudo tua est. 11 Turpitudinem filiæ uxoris patris tui,
nem Domino, sanguinis reus erit : quasi si sanguinem quam peperit patri tuo, et est soror tua, non revelabis.
fuderit, sic peribit de medio populi sui. 5 Ideo sacer- 12
Turpitudinem sororis patris tui non discooperies :
doti offerre debent filii Israël hostias suas, quas occi- quia caro est patris tui. 13 Turpitudinem sororis ma-
dent in agro, ut sanctificentur Domino ante ostium ta- tris tuæ non revelabis, eo quod caro sit matris tuæ.
14
bernaculi testimonii, et immolent eas hostias pacificas Turpitudinem patrui tui non revelabis, nec accedes
Domino. 6 Fundetque sacerdos sanguinem super al- ad uxorem ejus, quæ tibi affinitate conjungitur. 15 Tur-
tare Domini ad ostium tabernaculi testimonii, et ado- pitudinem nurus tuæ non revelabis, quia uxor filii tui
lebit adipem in odorem suavitatis Domino : 7 et ne- est : nec discooperies ignominiam ejus. 16 Turpitu-
quaquam ultra immolabunt hostias suas dæmonibus, dinem uxoris fratris tui non revelabis : quia turpitu-
cum quibus fornicati sunt. Legitimum sempiternum do fratris tui est. 17 Turpitudinem uxoris tuæ et filiæ
erit illis et posteris eorum. 8 Et ad ipsos dices : Homo ejus non revelabis. Filiam filii ejus, et filiam filiæ il-
de domo Israël, et de advenis qui peregrinantur apud lius non sumes, ut reveles ignominiam ejus : quia caro
vos, qui obtulerit holocaustum sive victimam, 9 et ad illius sunt, et talis coitus incestus est. 18 Sororem uxo-
66 Leviticus

ris tuæ in pellicatum illius non accipies, nec revelabis tui. Ego Dominus. 17 Non oderis fratrem tuum in cor-
turpitudinem ejus adhuc illa vivente. de tuo, sed publice argue eum, ne habeas super illo
19
Ad mulierem quæ patitur menstrua non accedes, peccatum. 18 Non quæras ultionem, nec memor eris
nec revelabis fœditatem ejus. 20 Cum uxore proximi injuriæ civium tuorum. Diliges amicum tuum sicut
tui non coibis, nec seminis commistione maculaberis. teipsum. Ego Dominus.
21 19
De semine tuo non dabis ut consecretur idolo Molo- Leges meas custodite. Jumentum tuum non fa-
ch, nec pollues nomen Dei tui. Ego Dominus. 22 Cum cies coire cum alterius generis animantibus. Agrum
masculo non commiscearis coitu femineo, quia abomi- tuum non seres diverso semine. Veste, quæ ex duo-
natio est. 23 Cum omni pecore non coibis, nec macu- bus texta est, non indueris. 20 Homo, si dormierit cum
laberis cum eo. Mulier non succumbet jumento, nec muliere coitu seminis, quæ sit ancilla etiam nubilis, et
miscebitur ei, quia scelus est. 24 Nec polluamini in tamen pretio non redempta, nec libertate donata : va-
omnibus his quibus contaminatæ sunt universæ gen- pulabunt ambo, et non morientur, quia non fuit libe-
tes, quas ego ejiciam ante conspectum vestrum, 25 et ra. 21 Pro delicto autem suo offeret Domino ad ostium
quibus polluta est terra : cujus ego scelera visitabo, tabernaculi testimonii arietem : 22 orabitque pro eo sa-
ut evomat habitatores suos. 26 Custodite legitima mea cerdos, et pro peccato ejus coram Domino, et repropi-
atque judicia, et non faciatis ex omnibus abominationi- tiabitur ei, dimitteturque peccatum. 23 Quando ingres-
bus istis, tam indigena quam colonus qui peregrinan- si fueritis terram, et plantaveritis in ea ligna pomife-
tur apud vos. 27 Omnes enim execrationes istas fece- ra, auferetis præputia eorum : poma, quæ germinant,
runt accolæ terræ qui fuerunt ante vos, et polluerunt immunda erunt vobis, nec edetis ex eis. 24 Quarto au-
eam. 28 Cavete ergo ne et vos similiter evomat, cum pa- tem anno omnis fructus eorum sanctificabitur, lauda-
ria feceritis, sicut evomuit gentem, quæ fuit ante vos. bilis Domino. 25 Quinto autem anno comedetis fruc-
29
Omnis anima, quæ fecerit de abominationibus his tus, congregantes poma, quæ proferunt. Ego Dominus
quippiam, peribit de medio populi sui. 30 Custodite Deus vester. 26 Non comedetis cum sanguine. Non au-
mandata mea. Nolite facere quæ fecerunt hi qui fue- gurabimini, nec observabitis somnia. 27 Neque in ro-
runt ante vos, et ne polluamini in eis. Ego Dominus tundum attondebitis comam, nec radetis barbam. 28 Et
Deus vester. super mortuo non incidetis carnem vestram, neque fi-
guras aliquas aut stigmata facietis vobis. Ego Domi-
Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : 2 Lo-
19 quere ad omnem cœtum filiorum Israël, et dices
ad eos : Sancti estote, quia ego sanctus sum, Dominus
nus. 29 Ne prostituas filiam tuam, ne contaminetur
terra et impleatur piaculo. 30 Sabbata mea custodite,
et sanctuarium meum metuite. Ego Dominus. 31 Non
Deus vester. 3 Unusquisque patrem suum, et matrem declinetis ad magos, nec ab ariolis aliquid sciscitemi-
suam timeat. Sabbata mea custodite. Ego Dominus ni, ut polluamini per eos. Ego Dominus Deus vester.
Deus vester. 4 Nolite converti ad idola, nec deos con- 32
Coram cano capite consurge, et honora personam
flatiles faciatis vobis. Ego Dominus Deus vester. 5 Si senis : et time Dominum Deum tuum. Ego Dominus.
immolaveritis hostiam pacificorum Domino, ut sit pla- 33
Si habitaverit advena in terra vestra, et moratus
cabilis, 6 eo die quo fuerit immolata, comedetis eam,
fuerit inter vos, non exprobretis ei : 34 sed sit inter
et die altero : quidquid autem residuum fuerit in diem
vos quasi indigena, et diligetis eum quasi vosmetip-
tertium, igne comburetis. 7 Si quis post biduum come-
sos : fuistis enim et vos advenæ in terra Ægypti. Ego
derit ex ea, profanus erit, et impietatis reus : 8 portabit-
Dominus Deus vester.
que iniquitatem suam, quia sanctum Domini polluit, 35
Nolite facere iniquum aliquid in judicio, in regu-
et peribit anima illa de populo suo.
9
la, in pondere, in mensura. 36 Statera justa, et æqua
Cumque messueris segetes terræ tuæ, non tonde- sint pondera, justus modius, æquusque sextarius. Ego
bis usque ad solum superficiem terræ, nec remanentes Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægypti.
spicas colliges, 10 neque in vinea tua racemos et grana 37
Custodite omnia præcepta mea, et universa judicia,
decidentia congregabis : sed pauperibus et peregrinis et facite ea. Ego Dominus.
carpenda dimittes. Ego Dominus Deus vester. 11 Non
facietis furtum. Non mentiemini, nec decipiet unus- Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
quisque proximum suum. 12 Non perjurabis in nomi-
ne meo, nec pollues nomen Dei tui. Ego Dominus.
20 2
Hæc loqueris filiis Israël : Homo de filiis Israël,
et de advenis qui habitant in Israël, si quis dederit de
13
Non facies calumniam proximo tuo nec vi oppri- semine suo idolo Moloch, morte moriatur : populus
mes eum. Non morabitur opus mercenarii tui apud te terræ lapidabit eum. 3 Et ego ponam faciem meam
usque mane. 14 Non maledices surdo, nec coram cæ- contra illum : succidamque eum de medio populi sui,
co pones offendiculum : sed timebis Dominum Deum eo quod dederit de semine suo Moloch, et contamina-
tuum, quia ego sum Dominus. 15 Non facies quod ini- verit sanctuarium meum, ac polluerit nomen sanctum
quum est, nec injuste judicabis. Non consideres per- meum. 4 Quod si negligens populus terræ, et qua-
sonam pauperis, nec honores vultum potentis. Juste si parvipendens imperium meum, dimiserit hominem
judica proximo tuo. 16 Non eris criminator, nec susur- qui dedit de semine suo Moloch, nec voluerit eum oc-
ro in populo. Non stabis contra sanguinem proximi cidere : 5 ponam faciem meam super hominem illum,
Leviticus 67

et super cognationem ejus, succidamque et ipsum, et riantur : lapidibus obruent eos : sanguis eorum sit
omnes qui consenserunt ei ut fornicarentur cum Mo- super illos.
loch, de medio populi sui. 6 Anima, quæ declinaverit
Dixit quoque Dominus ad Moysen : Loquere ad
ad magos et ariolos, et fornicata fuerit cum eis, ponam
faciem meam contra eam, et interficiam illam de me- 21 sacerdotes filios Aaron, et dices ad eos : Ne con-
taminetur sacerdos in mortibus civium suorum, nisi 2
dio populi sui. 7 Sanctificamini et estote sancti, quia
ego sum Dominus Deus vester. 8 Custodite præcep- tantum in consanguineis, ac propinquis, id est, super
ta mea, et facite ea : ego Dominus qui sanctifico vos. patre et matre, et filio, et filia, fratre quoque, 3 et soro-
9
Qui maledixerit patri suo, aut matri, morte moriatur : re virgine quæ non est nupta viro : 4 sed nec in prin-
patri matrique maledixit : sanguis ejus sit super eum. cipe populi sui contaminabitur. 5 Non radent caput,
10
nec barbam, neque in carnibus suis facient incisuras.
Si mœchatus quis fuerit cum uxore alterius, et 6
Sancti erunt Deo suo, et non polluent nomen ejus :
adulterium perpetraverit cum conjuge proximi sui, incensum enim Domini, et panes Dei sui offerunt, et
morte moriantur et mœchus et adultera. 11 Qui dor- ideo sancti erunt. 7 Scortum et vile prostibulum non
mierit cum noverca sua, et revelaverit ignominiam pa- ducent uxorem, nec eam quæ repudiata est a marito :
tris sui, morte moriantur ambo : sanguis eorum sit quia consecrati sunt Deo suo, 8 et panes propositionis
super eos. 12 Si quis dormierit cum nuru sua, uterque offerunt. Sint ergo sancti, quia et ego sanctus sum,
moriatur, quia scelus operati sunt : sanguis eorum sit Dominus qui sanctifico eos. 9 Sacerdotis filia si depre-
super eos. 13 Qui dormierit cum masculo coitu femi- hensa fuerit in stupro, et violaverit nomen patris sui,
neo, uterque operatus est nefas : morte moriantur : flammis exuretur.
sit sanguis eorum super eos. 14 Qui supra uxorem fi- 10
liam, duxerit matrem ejus, scelus operatus est : vivus Pontifex, id est, sacerdos maximus inter fratres
ardebit cum eis, nec permanebit tantum nefas in me- suos, super cujus caput fusum est unctionis oleum, et
dio vestri. 15 Qui cum jumento et pecore coierit, morte cujus manus in sacerdotio consecratæ sunt, vestitus-
moriatur : pecus quoque occidite. 16 Mulier, quæ suc- que est sanctis vestibus, caput suum non discooperiet,
cubuerit cuilibet jumento, simul interficietur cum eo : vestimenta non scindet : 11 et ad omnem mortuum non
sanguis eorum sit super eos. 17 Qui acceperit sororem ingredietur omnino : super patre quoque suo et matre
suam filiam patris sui, vel filiam matris suæ, et viderit non contaminabitur. 12 Nec egredietur de sanctis, ne
turpitudinem ejus, illaque conspexerit fratris ignomi- polluat sanctuarium Domini, quia oleum sanctæ unc-
niam, nefariam rem operati sunt : occidentur in con- tionis Dei sui super eum est. Ego Dominus. 13 Virgi-
spectu populi sui, eo quod turpitudinem suam mutuo nem ducet uxorem : 14 viduam autem et repudiatam,
revelaverint, et portabunt iniquitatem suam. 18 Qui et sordidam, atque meretricem non accipiet, sed puel-
coierit cum muliere in fluxu menstruo, et revelave- lam de populo suo : 15 ne commisceat stirpem generis
rit turpitudinem ejus, ipsaque aperuerit fontem san- sui vulgo gentis suæ : quia ego Dominus, qui sanc-
guinis sui, interficientur ambo de medio populi sui. tifico eum. 16 Locutusque est Dominus ad Moysen,
19
Turpitudinem materteræ et amitæ tuæ non discoo- dicens : 17 Loquere ad Aaron : Homo de semine tuo
peries : qui hoc fecerit, ignominiam carnis suæ nu- per familias qui habuerit maculam, non offeret panes
davit ; portabunt ambo iniquitatem suam. 20 Qui co- Deo suo, 18 nec accedet ad ministerium ejus : si cæcus
ierit cum uxore patrui vel avunculi sui, et revelaverit fuerit, si claudus, si parvo vel grandi, vel torto naso,
19
ignominiam cognationis suæ, portabunt ambo pecca- si fracto pede, si manu, 20 si gibbus, si lippus, si al-
tum suum : absque liberis morientur. 21 Qui duxerit buginem habens in oculo, si jugem scabiem, si impeti-
uxorem fratris sui, rem facit illicitam : turpitudinem ginem in corpore, vel herniosus. 21 Omnis qui habuerit
fratris sui revelavit : absque liberis erunt. maculam de semine Aaron sacerdotis, non accedet of-
ferre hostias Domino, nec panes Deo suo : 22 vescetur
22
Custodite leges meas, atque judicia, et facite ea : tamen panibus qui offeruntur in sanctuario, 23 ita du-
ne et vos evomat terra quam intraturi estis et habitatu- mtaxat, ut intra velum non ingrediatur, nec accedat ad
ri. 23 Nolite ambulare in legitimis nationum, quas ego altare, quia maculam habet, et contaminare non debet
expulsurus sum ante vos. Omnia enim hæc fecerunt, sanctuarium meum. Ego Dominus qui sanctifico eos.
et abominatus sum eas. 24 Vobis autem loquor. Possi- 24
Locutus est ergo Moyses ad Aaron, et ad filios ejus,
dete terram eorum, quam dabo vobis in hæreditatem, et ad omnem Israël cuncta quæ fuerant sibi imperata.
terram fluentem lacte et melle. Ego Dominus Deus
vester, qui separavi vos a ceteris populis. 25 Separate Locutus quoque est Dominus ad Moysen, di-
ergo et vos jumentum mundum ab immundo, et avem
mundam ab immunda : ne polluatis animas vestras in
22 2
cens : Loquere ad Aaron et ad filios ejus, ut
caveant ab his quæ consecrata sunt filiorum Israël, et
pecore, et avibus, et cunctis quæ moventur in terra, et non contaminent nomen sanctificatorum mihi, quæ ip-
quæ vobis ostendi esse polluta. 26 Eritis mihi sancti, si offerunt. Ego Dominus. 3 Dic ad eos, et ad posteros
quia sanctus sum ego Dominus, et separavi vos a cete- eorum : Omnis homo qui accesserit de stirpe vestra ad
ris populis, ut essetis mei. 27 Vir, sive mulier, in quibus ea quæ consecrata sunt, et quæ obtulerunt filii Israël
pythonicus, vel divinationis fuerit spiritus, morte mo- Domino, in quo est immunditia, peribit coram Domi-
68 Leviticus

no. Ego sum Dominus. 4 Homo de semine Aaron, immolabuntur una die cum fœtibus suis. 29 Si immola-
qui fuerit leprosus, aut patiens fluxum seminis, non veritis hostiam pro gratiarum actione Domino, ut pos-
vescetur de his quæ sanctificata sunt mihi, donec sa- sit esse placabilis, 30 eodem die comedetis eam : non
netur. Qui tetigerit immundum super mortuo, et ex remanebit quidquam in mane alterius diei. Ego Do-
quo egreditur semen quasi coitus, 5 et qui tangit repti- minus. 31 Custodite mandata mea, et facite ea. Ego
le, et quodlibet immundum cujus tactus est sordidus, Dominus. 32 Ne polluatis nomen meum sanctum, ut
6
immundus erit usque ad vesperum, et non vesce- sanctificer in medio filiorum Israël. Ego Dominus qui
tur his quæ sanctificata sunt : sed cum laverit carnem sanctifico vos, 33 et eduxi de terra Ægypti, ut essem
suam aqua, 7 et occubuerit sol, tunc mundatus vesce- vobis in Deum. Ego Dominus.
tur de sanctificatis, quia cibus illius est. 8 Morticinum
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
et captum a bestia non comedent, nec polluentur in
eis. Ego sum Dominus. 9 Custodiant præcepta mea, 23 2
Loquere filiis Israël, et dices ad eos : Hæ sunt
3
feriæ Domini, quas vocabitis sanctas. Sex diebus fa-
ut non subjaceant peccato, et moriantur in sanctuario,
cum polluerint illud. Ego Dominus qui sanctifico eos. cietis opus : dies septimus, quia sabbati requies est,
10
Omnis alienigena non comedet de sanctificatis ; in- vocabitur sanctus : omne opus non facietis in eo :
quilinus sacerdotis et mercenarius non vescentur ex sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris.
4
eis. 11 Quem autem sacerdos emerit, et qui vernacu- Hæ sunt ergo feriæ Domini sanctæ, quas celebrare
lus domus ejus fuerit, his comedent ex eis. 12 Si filia debetis temporibus suis.
5
sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit, de his quæ Mense primo, quartadecima die mensis ad vespe-
sanctificata sunt, et de primitiis non vescetur. 13 Sin rum, Phase Domini est : 6 et quintadecima die mensis
autem vidua, vel repudiata, et absque liberis reversa hujus, solemnitas azymorum Domini est. Septem die-
fuerit ad domum patris sui : sicut puella consueverat, bus azyma comedetis. 7 Dies primus erit vobis celeber-
aletur cibis patris sui. Omnis alienigena comedendi ex rimus, sanctusque : omne opus servile non facietis in
eis non habet potestatem. 14 Qui comederit de sanc- eo, 8 sed offeretis sacrificium in igne Domino septem
tificatis per ignorantiam, addet quintam partem cum diebus. Dies autem septimus erit celebrior et sanc-
eo quod comedit, et dabit sacerdoti in sanctuarium. tior : nullumque servile opus facietis in eo. 9 Locutus-
15
Nec contaminabunt sanctificata filiorum Israël, quæ que est Dominus ad Moysen, dicens : 10 Loquere filiis
offerunt Domino : 16 ne forte sustineant iniquitatem Israël, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram,
delicti sui, cum sanctificata comederint. Ego Dominus quam ego dabo vobis, et messueritis segetem, feretis
qui sanctifico eos. manipulos spicarum, primitias messis vestræ, ad sa-
cerdotem : 11 qui elevabit fasciculum coram Domino,
17
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : ut acceptabile sit pro vobis, altero die sabbati, et sanc-
18
Loquere ad Aaron et filios ejus, et ad omnes filios tificabit illum. 12 Atque in eodem die quo manipulus
Israël, dicesque ad eos : Homo de domo Israël, et de consecratur, cædetur agnus immaculatus anniculus in
advenis qui habitant apud vos, qui obtulerit oblatio- holocaustum Domini. 13 Et libamenta offerentur cum
nem suam, vel vota solvens, vel sponte offerens, qui- eo, duæ decimæ similæ conspersæ oleo in incensum
dquid illud obtulerit in holocaustum Domini, 19 ut of- Domini, odoremque suavissimum : liba quoque vi-
feratur per vos, masculus immaculatus erit ex bobus, ni, quarta pars hin. 14 Panem, et polentam, et pultes
et ovibus, et ex capris : 20 si maculam habuerit, non non comedetis ex segete, usque ad diem qua offere-
offeretis, neque erit acceptabile. 21 Homo qui obtulerit tis ex ea Deo vestro. Præceptum est sempiternum in
victimam pacificorum Domino, vel vota solvens, vel generationibus, cunctisque habitaculis vestris.
15
sponte offerens, tam de bobus quam de ovibus, im- Numerabitis ergo ab altero die sabbati, in quo ob-
maculatum offeret ut acceptabile sit : omnis macula tulistis manipulum primitiarum, septem hebdomadas
non erit in eo. 22 Si cæcum fuerit, si fractum, si cica- plenas, 16 usque ad alteram diem expletionis hebdo-
tricem habens, si papulas, aut scabiem, aut impetigi- madæ septimæ, id est, quinquaginta dies : et sic of-
nem : non offeretis ea Domino, nec adolebitis ex eis feretis sacrificium novum Domino 17 ex omnibus ha-
super altare Domini. 23 Bovem et ovem, aure et cauda bitaculis vestris, panes primitiarum duos de duabus
amputatis, voluntarie offerre potes, votum autem ex decimis similæ fermentatæ, quos coquetis in primitias
eis solvi non potest. 24 Omne animal, quod vel con- Domini. 18 Offeretisque cum panibus septem agnos
tritis, vel tusis, vel sectis ablatisque testiculis est, non immaculatos anniculos, et vitulum de armento unum,
offeretis Domino, et in terra vestra hoc omnino ne fa- et arietes duos, et erunt in holocaustum cum libamen-
ciatis. 25 De manu alienigenæ non offeretis panes Deo tis suis, in odorem suavissimum Domini. 19 Facietis et
vestro, et quidquid aliud dare voluerit, quia corrupta, hircum pro peccato, duosque agnos anniculos hostias
et maculata sunt omnia : non suscipietis ea. 26 Locu- pacificorum. 20 Cumque elevaverit eos sacerdos cum
tusque est Dominus ad Moysen, dicens : 27 Bos, ovis panibus primitiarum coram Domino, cedent in usum
et capra, cum genita fuerint, septem diebus erunt sub ejus. 21 Et vocabitis hunc diem celeberrimum, atque
ubere matris suæ : die autem octavo, et deinceps, of- sanctissimum : omne opus servile non facietis in eo.
ferri poterunt Domino. 28 Sive illa bos, sive ovis, non Legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis, et
Leviticus 69

generationibus vestris. 22 Postquam autem messueritis cernas jugiter, 3 extra velum testimonii in tabernacu-
segetem terræ vestræ, nec secabitis eam usque ad so- lo fœderis. Ponetque eas Aaron a vespere usque ad
lum, nec remanentes spicas colligetis : sed pauperibus mane coram Domino, cultu rituque perpetuo in ge-
et peregrinis dimittetis eas. Ego sum Dominus Deus nerationibus vestris. 4 Super candelabrum mundissi-
vester. mum ponentur semper in conspectu Domini. 5 Acci-
23
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : pies quoque similam, et coques ex ea duodecim panes,
24
Loquere filiis Israël : Mense septimo, prima die men- qui singuli habebunt duas decimas : 6 quorum senos
sis, erit vobis sabbatum, memoriale, clangentibus tu- altrinsecus super mensam purissimam coram Domi-
bis, et vocabitur sanctum : 25 omne opus servile non no statues : 7 et pones super eos thus lucidissimum,
facietis in eo, et offeretis holocaustum Domino. ut sit panis in monimentum oblationis Domini. 8 Per
26
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : singula sabbata mutabuntur coram Domino suscep-
27
Decimo die mensis hujus septimi, dies expiationum ti a filiis Israël fœdere sempiterno : 9 eruntque Aa-
erit celeberrimus, et vocabitur sanctus : affligetisque ron et filiorum ejus, ut comedant eos in loco sancto :
animas vestras in eo, et offeretis holocaustum Domi- quia Sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini jure
no. 28 Omne opus servile non facietis in tempore diei perpetuo.
10
hujus : quia dies propitiationis est, ut propitietur vo- Ecce autem egressus filius mulieris Israëlitidis,
bis Dominus Deus vester. 29 Omnis anima, quæ afflicta quem pepererat de viro ægyptio inter filios Israël, jur-
non fuerit die hac, peribit de populis suis : 30 et quæ gatus est in castris cum viro Israëlita. 11 Cumque blas-
operis quippiam fecerit, delebo eam de populo suo. phemasset nomen, et maledixisset ei, adductus est ad
31
Nihil ergo operis facietis in eo : legitimum sempiter- Moysen. (Vocabatur autem mater ejus Salumith, filia
num erit vobis in cunctis generationibus, et habitatio- Dabri de tribu Dan.) 12 Miseruntque eum in carcerem,
nibus vestris. 32 Sabbatum requietionis est, et affligetis donec nossent quid juberet Dominus. 13 Qui locutus
animas vestras die nono mensis : a vespera usque ad est ad Moysen, 14 dicens : Educ blasphemum extra
vesperam celebrabitis sabbata vestra. castra, et ponant omnes qui audierunt, manus suas
33
Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : 34 Lo- super caput ejus, et lapidet eum populus universus.
15
quere filiis Israël : A quintodecimo die mensis hu- Et ad filios Israël loqueris : Homo, qui maledixerit
jus septimi, erunt feriæ tabernaculorum septem die- Deo suo, portabit peccatum suum ; 16 et qui blasphe-
bus Domino. 35 Dies primus vocabitur celeberrimus maverit nomen Domini, morte moriatur : lapidibus
atque sanctissimus : omne opus servile non facietis in opprimet eum omnis multitudo, sive ille civis, sive pe-
eo. 36 Et septem diebus offeretis holocausta Domino. regrinus fuerit. Qui blasphemaverit nomen Domini,
Dies quoque octavus erit celeberrimus, atque sanctis- morte moriatur.
17
simus, et offeretis holocaustum Domino : est enim cœ- Qui percusserit, et occiderit hominem, morte mo-
tus atque collectæ : omne opus servile non facietis in riatur. 18 Qui percusserit animal, reddet vicarium, id
eo. 37 Hæ sunt feriæ Domini, quas vocabitis celeberri- est, animam pro anima. 19 Qui irrogaverit maculam
mas atque sanctissimas, offeretisque in eis oblationes cuilibet civium suorum, sicut fecit, sic fiet ei : 20 fractu-
Domino, holocausta et libamenta juxta ritum uniuscu- ram pro fractura, oculum pro oculo, dentem pro dente
jusque diei : 38 exceptis sabbatis Domini, donisque ve- restituet : qualem inflixerit maculam, talem sustine-
stris, et quæ offeretis ex voto, vel quæ sponte tribuetis re cogetur. 21 Qui percusserit jumentum, reddet aliud.
Domino. 39 A quintodecimo ergo die mensis septimi, Qui percusserit hominem, punietur. 22 Æquum judi-
quando congregaveritis omnes fructus terræ vestræ, cium sit inter vos, sive peregrinus, sive civis pecca-
celebrabitis ferias Domini septem diebus : die primo et verit : quia ego sum Dominus Deus vester. 23 Lo-
die octavo erit sabbatum, id est, requies. 40 Sumetisque cutusque est Moyses ad filios Israël : et eduxerunt
vobis die primo fructus arboris pulcherrimæ, spatulas- eum, qui blasphemaverat, extra castra, ac lapidibus
que palmarum, et ramos ligni densarum frondium, et oppresserunt. Feceruntque filii Israël sicut præceperat
salices de torrente, et lætabimini coram Domino Deo Dominus Moysi.
vestro. 41 Celebrabitisque solemnitatem ejus septem
Locutusque est Dominus ad Moysen in monte
diebus per annum : legitimum sempiternum erit in ge-
nerationibus vestris. Mense septimo festa celebrabitis, 25 2
Sinai, dicens : Loquere filiis Israël, et dices ad
eos : Quando ingressi fueritis terram quam ego dabo
42
et habitabitis in umbraculis septem diebus : omnis,
qui de genere est Israël, manebit in tabernaculis, 43 ut vobis, sabbatizes sabbatum Domino. 3 Sex annis se-
discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fe- res agrum tuum, et sex annis putabis vineam tuam,
cerim filios Israël, cum educerem eos de terra Ægypti. colligesque fructus ejus : 4 septimo autem anno sabba-
Ego Dominus Deus vester. 44 Locutusque est Moyses tum erit terræ, requietionis Domini : agrum non seres,
super solemnitatibus Domini ad filios Israël. et vineam non putabis. 5 Quæ sponte gignet humus,
non metes : et uvas primitiarum tuarum non colliges
Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : quasi vindemiam : annus enim requietionis terræ est :
24 2
Præcipe filiis Israël, ut afferant tibi oleum de 6 sed erunt vobis in cibum, tibi et servo tuo, ancillæ
olivis purissimum, ac lucidum, ad concinnandas lu- et mercenario tuo, et advenæ qui peregrinantur apud
70 Leviticus

te : 7 jumentis tuis et pecoribus, omnia quæ nascuntur mi : 33 si redemptæ non fuerint, in jubilæo revertentur
præbebunt cibum. ad dominos, quia domus urbium Levitarum pro pos-
8 sessionibus sunt inter filios Israël. 34 Suburbana autem
Numerabis quoque tibi septem hebdomadas an-
eorum non veneant, quia possessio sempiterna est.
norum, id est, septies septem, quæ simul faciunt an- 35
nos quadraginta novem : 9 et clanges buccina mense Si attenuatus fuerit frater tuus, et infirmus manu,
septimo, decima die mensis, propitiationis tempore, in et susceperis eum quasi advenam et peregrinum, et
universa terra vestra. 10 Sanctificabisque annum quin- vixerit tecum, 36 ne accipias usuras ab eo, nec amplius
quagesimum, et vocabis remissionem cunctis habita- quam dedisti : time Deum tuum, ut vivere possit frater
toribus terræ tuæ : ipse est enim jubilæus. Revertetur tuus apud te. 37 Pecuniam tuam non dabis ei ad usu-
homo ad possessionem suam, et unusquisque rediet ram, et frugum superabundantiam non exiges. 38 Ego
ad familiam pristinam : 11 quia jubilæus est, et quin- Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægypti,
quagesimus annus. Non seretis neque metetis sponte ut darem vobis terram Chanaan, et essem vester Deus.
39
in agro nascentia, et primitias vindemiæ non collige- Si paupertate compulsus vendiderit se tibi frater
tis, 12 ob sanctificationem jubilæi : sed statim oblata tuus, non eum opprimes servitute famulorum, 40 sed
comedetis. quasi mercenarius et colonus erit : usque ad annum
13
jubilæum operabitur apud te, 41 et postea egredietur
Anno jubilæi, redient omnes ad possessiones suas. cum liberis suis, et revertetur ad cognationem, ad pos-
14
Quando vendes quippiam civi tuo, vel emes ab eo, sessionem patrum suorum. 42 Mei enim servi sunt, et
ne contristes fratrem tuum, sed juxta numerum an- ego eduxi eos de terra Ægypti : non veneant conditio-
norum jubilæi emes ab eo, 15 et juxta supputationem ne servorum : 43 ne affligas eum per potentiam, sed
frugum vendet tibi. 16 Quanto plures anni remanserint metuito Deum tuum. 44 Servus et ancilla sint vobis de
post jubilæum, tanto crescet et pretium : et quanto nationibus quæ in circuitu vestro sunt : 45 et de advenis
minus temporis numeraveris, tanto minoris et emptio qui peregrinantur apud vos, vel qui ex his nati fuerint
constabit : tempus enim frugum vendet tibi. 17 Nolite in terra vestra, hos habebitis famulos : 46 et hæredi-
affligere contribules vestros, sed timeat unusquisque tario jure transmittetis ad posteros, ac possidebitis in
Deum suum, quia ego Dominus Deus vester. 18 Faci- æternum : fratres autem vestros filios Israël ne oppri-
te præcepta mea, et judicia custodite, et implete ea : matis per potentiam. 47 Si invaluerit apud vos manus
ut habitare possitis in terra absque ullo pavore, 19 et advenæ atque peregrini, et attenuatus frater tuus ven-
gignat vobis humus fructus suos, quibus vescamini diderit se ei, aut cuiquam de stirpe ejus : 48 post ven-
usque ad saturitatem, nullius impetum formidantes. ditionem potest redimi. Qui voluerit ex fratribus suis,
20
Quod si dixeritis : Quid comedemus anno septimo, redimet eum, 49 et patruus, et patruelis, et consangui-
si non severimus, neque collegerimus fruges nostras ? neus, et affinis. Sin autem et ipse potuerit, redimet
21
dabo benedictionem meam vobis anno sexto, et fa- se, 50 supputatis dumtaxat annis a tempore venditio-
ciet fructus trium annorum : 22 seretisque anno octa- nis suæ usque ad annum jubilæum : et pecunia, qua
vo, et comedetis veteres fruges usque ad nonum an- venditus fuerat, juxta annorum numerum, et rationem
num : donec nova nascantur, edetis vetera. 23 Terra mercenarii supputata. 51 Si plures fuerint anni qui re-
quoque non vendetur in perpetuum, quia mea est, et manent usque ad jubilæum, secundum hos reddet et
vos advenæ et coloni mei estis : 24 unde cuncta re- pretium : 52 si pauci, ponet rationem cum eo juxta an-
gio possessionis vestræ sub redemptionis conditione norum numerum, et reddet emptori quod reliquum
vendetur. 25 Si attenuatus frater tuus vendiderit pos- est annorum, 53 quibus ante servivit mercedibus im-
sessiunculam suam, et voluerit propinquus ejus, po- putatis : non affliget eum violenter in conspectu tuo.
test redimere quod ille vendiderat. 26 Sin autem non 54
Quod si per hæc redimi non potuerit, anno jubilæo
habuerit proximum, et ipse pretium ad redimendum egredietur cum liberis suis. 55 Mei enim sunt servi filii
potuerit invenire, 27 computabuntur fructus ex eo tem- Israël, quos eduxi de terra Ægypti.
pore quo vendidit : et quod reliquum est, reddet emp-
tori, sicque recipiet possessionem suam. 28 Quod si Ego Dominus Deus vester : non facietis vobis
non invenerit manus ejus ut reddat pretium, habebit
emptor quod emerat, usque ad annum jubilæum. In
26 idolum, et sculptile, nec titulos erigetis, nec insi-
gnem lapidem ponetis in terra vestra, ut adoretis eum.
ipso enim omnis venditio redibit ad dominum et ad Ego enim sum Dominus Deus vester. 2 Custodite sab-
possessorem pristinum. 29 Qui vendiderit domum in- bata mea, et pavete ad sanctuarium meum. Ego Domi-
tra urbis muros, habebit licentiam redimendi, donec nus. 3 Si in præceptis meis ambulaveritis, et mandata
unus impleatur annus. 30 Si non redemerit, et anni mea custodieritis, et feceritis ea, dabo vobis pluvias
circulus fuerit evolutus, emptor possidebit eam, et po- temporibus suis, 4 et terra gignet germen suum, et
steri ejus in perpetuum, et redimi non poterit, etiam pomis arbores replebuntur. 5 Apprehendet messium
in jubilæo. 31 Sin autem in villa domus, quæ muros tritura vindemiam, et vindemia occupabit sementem :
non habet, agrorum jure vendetur : si ante redempta et comedetis panem vestrum in saturitate, et absque
non fuerit, in jubilæo revertetur ad dominum. 32 Ædes pavore habitabitis in terra vestra. 6 Dabo pacem in fi-
Levitarum quæ in urbibus sunt, semper possunt redi- nibus vestris : dormietis, et non erit qui exterreat. Au-
Leviticus 71

feram malas bestias, et gladius non transibit terminos in gentes, et evaginabo post vos gladium, eritque ter-
vestros. 7 Persequemini inimicos vestros, et corruent ra vestra deserta, et civitates vestræ dirutæ. 34 Tunc
coram vobis. 8 Persequentur quinque de vestris cen- placebunt terræ sabbata sua cunctis diebus solitudinis
tum alienos, et centum de vobis decem millia : cadent suæ : quando fueritis 35 in terra hostili, sabbatizabit, et
inimici vestri gladio in conspectu vestro. 9 Respiciam requiescet in sabbatis solitudinis suæ, eo quod non re-
vos, et crescere faciam : multiplicabimini, et firmabo quieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea.
pactum meum vobiscum. 10 Comedetis vetustissima 36
Et qui de vobis remanserint, dabo pavorem in cordi-
veterum, et vetera novis supervenientibus projicietis. bus eorum in regionibus hostium, terrebit eos sonitus
11
Ponam tabernaculum meum in medio vestri, et non folii volantis, et ita fugient quasi gladium : cadent,
abjiciet vos anima mea. 12 Ambulabo inter vos, et ero nullo persequente, 37 et corruent singuli super fratres
Deus vester, vosque eritis populus meus. 13 Ego Domi- suos, quasi bella fugientes, nemo vestrum inimicis au-
nus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægyptiorum, debit resistere. 38 Peribitis inter gentes, et hostilis vos
ne serviretis eis : et qui confregi catenas cervicum terra consumet. 39 Quod si et de iis aliqui remanse-
vestrarum, ut incederetis erecti. rint, tabescent in iniquitatibus suis, in terra inimico-
14 rum suorum, et propter peccata patrum suorum et sua
Quod si non audieritis me, nec feceritis omnia
affligentur : 40 donec confiteantur iniquitates suas, et
mandata mea, 15 si spreveritis leges meas, et judicia
majorum suorum, quibus prævaricati sunt in me, et
mea contempseritis, ut non faciatis ea quæ a me con-
ambulaverunt ex adverso mihi. 41 Ambulabo igitur et
stituta sunt, et ad irritum perducatis pactum meum :
16 ego contra eos, et inducam illos in terram hostilem, do-
ego quoque hæc faciam vobis : visitabo vos veloci-
nec erubescat incircumcisa mens eorum : tunc orabunt
ter in egestate, et ardore, qui conficiat oculos vestros,
pro impietatibus suis.
et consumat animas vestras. Frustra seretis semen- 42
tem, quæ ab hostibus devorabitur. 17 Ponam faciem Et recordabor fœderis mei, quod pepigi cum Ja-
meam contra vos, et corruetis coram hostibus vestris, cob, et Isaac, et Abraham. Terræ quoque memor ero :
43
et subjiciemini his qui oderunt vos : fugietis, nemine quæ cum relicta fuerit ab eis, complacebit sibi in sab-
persequente. 18 Sin autem nec sic obedieritis mihi, ad- batis suis, patiens solitudinem propter illos. Ipsi vero
dam correptiones vestras septuplum propter peccata rogabunt pro peccatis suis, eo quod abjecerint judicia
vestra, 19 et conteram superbiam duritiæ vestræ. Da- mea, et leges meas despexerint. 44 Et tamen etiam cum
boque vobis cælum desuper sicut ferrum, et terram essent in terra hostili, non penitus abjeci eos, neque sic
æneam. 20 Consumetur incassum labor vester, non despexi ut consumerentur, et irritum facerent pactum
proferet terra germen, nec arbores poma præbebunt. meum cum eis. Ego enim sum Dominus Deus eorum,
45
21
Si ambulaveritis ex adverso mihi, nec volueritis au- et recordabor fœderis mei pristini, quando eduxi eos
dire me, addam plagas vestras in septuplum propter de terra Ægypti in conspectu gentium, ut essem Deus
peccata vestra : 22 immittamque in vos bestias agri, eorum. Ego Dominus.
quæ consumant vos, et pecora vestra, et ad paucitatem Hæc sunt judicia atque præcepta et leges quas de-
cuncta redigant, desertæque fiant viæ vestræ. 23 Quod dit Dominus inter se et filios Israël in monte Sinai per
si nec sic volueritis recipere disciplinam, sed ambula- manum Moysi.
veritis ex adverso mihi : 24 ego quoque contra vos ad- Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
versus incedam, et percutiam vos septies propter pec-
cata vestra, 25 inducamque super vos gladium ultorem
27 2
Loquere filiis Israël, et dices ad eos : Homo qui
votum fecerit, et spoponderit Deo animam suam, sub
fœderis mei. Cumque confugeritis in urbes, mittam æstimatione dabit pretium. 3 Si fuerit masculus a vige-
pestilentiam in medio vestri, et trademini in manibus simo anno usque ad sexagesimum annum, dabit quin-
hostium, 26 postquam confregero baculum panis ve- quaginta siclos argenti ad mensuram sanctuarii : 4 si
stri : ita ut decem mulieres in uno clibano coquant mulier, triginta. 5 A quinto autem anno usque ad vige-
panes, et reddant eos ad pondus : et comedetis, et non simum, masculus dabit viginti siclos : femina, decem.
saturabimini. 6
Ab uno mense usque ad annum quintum, pro mascu-
27
Sin autem nec per hæc audieritis me, sed ambu- lo dabuntur quinque sicli : pro femina, tres. 7 Sexage-
laveritis contra me : 28 et ego incedam adversus vos in narius et ultra masculus dabit quindecim siclos : fe-
furore contrario, et corripiam vos septem plagis prop- mina, decem. 8 Si pauper fuerit, et æstimationem red-
ter peccata vestra : 29 ita ut comedatis carnes filiorum dere non valebit, stabit coram sacerdote : et quantum
vestrorum et filiarum vestrarum. 30 Destruam excel- ille æstimaverit, et viderit eum posse reddere, tantum
sa vestra, et simulacra confringam. Cadetis inter rui- dabit.
9
nas idolorum vestrorum, et abominabitur vos anima Animal autem, quod immolari potest Domino, si
mea, 31 in tantum ut urbes vestras redigam in soli- quis voverit, sanctum erit, 10 et mutari non poterit, id
tudinem, et deserta faciam sanctuaria vestra, nec re- est, nec melius malo, nec pejus bono : quod si mutave-
cipiam ultra odorem suavissimum. 32 Disperdamque rit, et ipsum quod mutatum est, et illud pro quo muta-
terram vestram, et stupebunt super ea inimici vestri, tum est, consecratum erit Domino. 11 Animal immun-
cum habitatores illius fuerint. 33 Vos autem dispergam dum, quod immolari Domino non potest, si quis vove-
72 Leviticus

rit, adducetur ante sacerdotem : 12 qui judicans utrum


bonum an malum sit, statuet pretium. 13 Quod si da-
re voluerit is qui offert, addet supra æstimationem
quintam partem.
14
Homo si voverit domum suam, et sanctificaverit
Domino, considerabit eam sacerdos utrum bona an
mala sit, et juxta pretium, quod ab eo fuerit consti-
tutum, venundabitur : 15 sin autem ille qui voverat,
voluerit redimere eam, dabit quintam partem æstima-
tionis supra, et habebit domum. 16 Quod si agrum pos-
sessionis suæ voverit, et consecraverit Domino, juxta
mensuram sementis æstimabitur pretium : si triginta
modiis hordei seritur terra, quinquaginta siclis venun-
detur argenti. 17 Si statim ab anno incipientis jubilæi
voverit agrum, quanto valere potest, tanto æstimabi-
tur. 18 Sin autem post aliquantum temporis, supputa-
bit sacerdos pecuniam juxta annorum, qui reliqui sunt,
numerum usque ad jubilæum, et detrahetur ex pretio.
19
Quod si voluerit redimere agrum ille qui voverat,
addet quintam partem æstimatæ pecuniæ, et posside-
bit eum. 20 Sin autem noluerit redimere, sed alteri
cuilibet fuerit venundatus, ultra eum qui voverat re-
dimere non poterit. 21 Quia cum jubilæi venerit dies,
sanctificatus erit Domino, et possessio consecrata ad
jus pertinet sacerdotum. 22 Si ager emptus est, et non
de possessione majorum sanctificatus fuerit Domino,
23
supputabit sacerdos juxta annorum numerum usque
ad jubilæum, pretium : et dabit ille qui voverat eum,
Domino. 24 In jubilæo autem revertetur ad priorem
dominum, qui vendiderat eum, et habuerat in sorte
possessionis suæ. 25 Omnis æstimatio siclo sanctuarii
ponderabitur. Siclus viginti obolos habet.
26
Primogenita, quæ ad Dominum pertinent, nemo
sanctificare poterit et vovere : sive bos, sive ovis fuerit,
Domini sunt. 27 Quod si immundum est animal, re-
dimet qui obtulit, juxta æstimationem tuam, et addet
quintam partem pretii : si redimere noluerit, vendetur
alteri quantocumque a te fuerit æstimatum. 28 Omne
quod Domino consecratur, sive homo fuerit, sive ani-
mal, sive ager, non vendetur, nec redimi poterit. Qui-
dquid semel fuerit consecratum, Sanctum sanctorum
erit Domino : 29 et omnis consecratio, quæ offertur ab
homine, non redimetur, sed morte morietur.
30
Omnes decimæ terræ, sive de frugibus, sive de
pomis arborum, Domini sunt, et illi sanctificantur.
31
Si quis autem voluerit redimere decimas suas, ad-
det quintam partem earum. 32 Omnium decimarum
bovis et ovis et capræ, quæ sub pastoris virga tran-
seunt, quidquid decimum venerit, sanctificabitur Do-
mino. 33 Non eligetur nec bonum nec malum, nec alte-
ro commutabitur, si quis mutaverit : et quod mutatum
est, et pro quo mutatum est, sanctificabitur Domino,
et non redimetur.
34
Hæc sunt præcepta, quæ mandavit Dominus
Moysi ad filios Israël in monte Sinai.
Liber Numeri nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes
qui poterant ad bella procedere, 33 quadraginta millia
quingenti. 34 Porro filiorum Manasse per generationes
Locutusque est Dominus ad Moysen in deserto Si-
1cundi,
nai in tabernaculo fœderis, prima die mensis se-
anno altero egressionis eorum ex Ægypto, di-
et familias ac domos cognationum suarum recensiti
sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra,
omnes qui poterant ad bella procedere, 35 triginta duo
cens : 2 Tollite summam universæ congregationis filio- millia ducenti. 36 De filiis Benjamin per generationes et
rum Israël per cognationes et domos suas, et nomina familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt
singulorum, quidquid sexus est masculini 3 a vigesimo nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, om-
anno et supra, omnium virorum fortium ex Israël, et nes qui poterant ad bella procedere, 37 triginta quinque
numerabitis eos per turmas suas, tu et Aaron. 4 Erunt- millia quadringenti. 38 De filiis Dan per generationes et
que vobiscum principes tribuum ac domorum in co- familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt
gnationibus suis, 5 quorum ista sunt nomina : de Ru- nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, om-
ben, Elisur, filius Sedeur ; 6 de Simeon, Salamiel filius nes qui poterant ad bella procedere, 39 sexaginta duo
Surisaddai ; 7 de Juda, Nahasson filius Aminadab ; millia septingenti. 40 De filiis Aser per generationes
8
de Issachar, Nathanaël filius Suar ; 9 de Zabulon, et familias ac domos cognationum suarum recensiti
Eliab filius Helon ; 10 filiorum autem Joseph, de Eph- sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra,
raim, Elisama filius Ammiud ; de Manasse, Gamaliel omnes qui poterant ad bella procedere, 41 quadragin-
filius Phadassur ; 11 de Benjamin, Abidan filius Gedeo- ta millia et mille quingenti. 42 De filiis Nephthali per
nis ; 12 de Dan, Ahiezer filius Ammisaddai ; 13 de Aser, generationes et familias ac domos cognationum sua-
Phegiel filius Ochran ; 14 de Gad, Eliasaph filius Duel ; rum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo
15
de Nephthali, Ahira filius Enan. 16 Hi nobilissimi anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
principes multitudinis per tribus et cognationes suas, 43
quinquaginta tria millia quadringenti.
et capita exercitus Israël, 17 quos tulerunt Moyses et 44
Hi sunt, quos numeraverunt Moyses et Aaron, et
Aaron cum omni vulgi multitudine : 18 et congrega- duodecim principes Israël, singulos per domos cogna-
verunt primo die mensis secundi, recensentes eos per tionum suarum. 45 Fueruntque omnis numerus filio-
cognationes, et domos, ac familias, et capita, et nomina rum Israël per domos et familias suas a vigesimo anno
singulorum a vigesimo anno et supra, 19 sicut præce- et supra, qui poterant ad bella procedere, 46 sexcenta
perat Dominus Moysi. Numeratique sunt in deserto tria millia virorum quingenti quinquaginta.
Sinai. 47
20
Levitæ autem in tribu familiarum suarum non
De Ruben primogenito Israëlis per generationes sunt numerati cum eis. 48 Locutusque est Dominus ad
et familias ac domos suas, et nomina capitum singulo- Moysen, dicens : 49 Tribum Levi noli numerare, neque
rum, omne quod sexus est masculini a vigesimo anno pones summam eorum cum filiis Israël : 50 sed consti-
et supra, procedentium ad bellum, 21 quadraginta sex tue eos super tabernaculum testimonii et cuncta vasa
millia quingenti. 22 De filiis Simeon per generationes et ejus, et quidquid ad cæremonias pertinet. Ipsi porta-
familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt bunt tabernaculum et omnia utensilia ejus : et erunt
per nomina et capita singulorum, omne quod sexus in ministerio, ac per gyrum tabernaculi metabuntur.
est masculini a vigesimo anno et supra, procedentium 51
Cum proficiscendum fuerit, deponent Levitæ taber-
ad bellum, 23 quinquaginta novem millia trecenti. 24 De naculum ; cum castrametandum, erigent. Quisquis ex-
filiis Gad per generationes et familias ac domos cogna- ternorum accesserit, occidetur. 52 Metabuntur autem
tionum suarum recensiti sunt per nomina singulorum castra filii Israël unusquisque per turmas et cuneos at-
a viginti annis et supra, omnes qui ad bella procede- que exercitum suum. 53 Porro Levitæ per gyrum ta-
rent, 25 quadraginta quinque millia sexcenti quinqua- bernaculi figent tentoria, ne fiat indignatio super mul-
ginta. 26 De filiis Juda per generationes et familias ac titudinem filiorum Israël, et excubabunt in custodiis
domos cognationum suarum, per nomina singulorum tabernaculi testimonii. 54 Fecerunt ergo filii Israël juxta
a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella omnia quæ præceperat Dominus Moysi.
procedere, 27 recensiti sunt septuaginta quatuor mil-
lia sexcenti. 28 De filiis Issachar, per generationes et Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, di-
familias ac domos cognationum suarum, per nomina
singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui ad
2et domos 2
cens : Singuli per turmas, signa, atque vexilla,
cognationum suarum, castrametabuntur filii
bella procederent, 29 recensiti sunt quinquaginta qua- Israël, per gyrum tabernaculi fœderis. 3 Ad orientem
tuor millia quadringenti. 30 De filiis Zabulon per ge- Judas figet tentoria per turmas exercitus sui : eritque
nerationes et familias ac domos cognationum suarum princeps filiorum ejus Nahasson filius Aminadab. 4 Et
recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo an- omnis de stirpe ejus summa pugnantium, septuagin-
no et supra, omnes qui poterant ad bella procedere, ta quatuor millia sexcenti. 5 Juxta eum castrametati
31
quinquaginta septem millia quadringenti. 32 De fi- sunt de tribu Issachar, quorum princeps fuit Natha-
liis Joseph, filiorum Ephraim per generationes et fami- naël filius Suar. 6 Et omnis numerus pugnatorum ejus
lias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per quinquaginta quatuor millia quadringenti. 7 In tribu
74 Numeri

Zabulon princeps fuit Eliab filius Helon. 8 Omnis de


stirpe ejus exercitus pugnatorum, quinquaginta sep-
tem millia quadringenti. 9 Universi qui in castris Judæ
3EtHæ
2
sunt generationes Aaron et Moysi in die qua
locutus est Dominus ad Moysen in monte Sinai.
hæc nomina filiorum Aaron : primogenitus ejus
enumerati sunt, fuerunt centum octoginta sex millia Nadab, deinde Abiu, et Eleazar, et Ithamar. 3 Hæc
quadringenti : et per turmas suas primi egredientur. nomina filiorum Aaron sacerdotum qui uncti sunt, et
10
In castris filiorum Ruben ad meridianam plagam quorum repletæ et consecratæ manus ut sacerdotio
erit princeps Elisur filius Sedeur. 11 Et cunctus exerci- fungerentur. 4 Mortui sunt enim Nadab et Abiu cum
tus pugnatorum ejus qui numerati sunt, quadraginta offerrent ignem alienum in conspectu Domini in de-
sex millia quingenti. 12 Juxta eum castrametati sunt serto Sinai, absque liberis : functique sunt sacerdotio
de tribu Simeon : quorum princeps fuit Salamiel filius Eleazar et Ithamar coram Aaron patre suo. 5 Locu-
Surisaddai. 13 Et cunctus exercitus pugnatorum ejus tusque est Dominus ad Moysen, dicens : 6 Applica
qui numerati sunt, quinquaginta novem millia trecen- tribum Levi, et fac stare in conspectu Aaron sacerdotis
ti. 14 In tribu Gad princeps fuit Eliasaph filius Duel. ut ministrent ei, et excubent, 7 et observent quidquid
15
Et cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui nume- ad cultum pertinet multitudinis coram tabernaculo te-
rati sunt, quadraginta quinque millia sexcenti quin- stimonii, 8 et custodiant vasa tabernaculi, servientes in
quaginta. 16 Omnes qui recensiti sunt in castris Ru- ministerio ejus. 9 Dabisque dono Levitas 10 Aaron et fi-
ben, centum quinquaginta millia et mille quadringenti liis ejus, quibus traditi sunt a filiis Israël. Aaron autem
quinquaginta per turmas suas : in secundo loco profi- et filios ejus constitues super cultum sacerdotii. Exter-
ciscentur. 17 Levabitur autem tabernaculum testimonii nus, qui ad ministrandum accesserit, morietur. 11 Lo-
per officia Levitarum, et turmas eorum : quomodo eri- cutusque est Dominus ad Moysen, dicens : 12 Ego tuli
getur, ita et deponetur. Singuli per loca et ordines suos Levitas a filiis Israël pro omni primogenito, qui aperit
proficiscentur. vulvam in filiis Israël, eruntque Levitæ mei. 13 Meum
18
Ad occidentalem plagam erunt castra filiorum est enim omne primogenitum : ex quo percussi pri-
Ephraim, quorum princeps fuit Elisama filius Am- mogenitos in terra Ægypti, sanctificavi mihi quidquid
miud. 19 Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui nu- primum nascitur in Israël : ab homine usque ad pecus,
merati sunt, quadraginta millia quingenti. 20 Et cum mei sunt. Ego Dominus. 14 Locutusque est Dominus
eis tribus filiorum Manasse, quorum princeps fuit Ga- ad Moysen in deserto Sinai, dicens : 15 Numera filios
maliel filius Phadassur. 21 Cunctusque exercitus pu- Levi per domos patrum suorum et familias, omnem
gnatorum ejus, qui numerati sunt, triginta duo millia masculum ab uno mense et supra. 16 Numeravit Moy-
ducenti. 22 In tribu filiorum Benjamin princeps fuit ses, ut præceperat Dominus, 17 et inventi sunt filii Levi
Abidan filius Gedeonis. 23 Et cunctus exercitus pugna- per nomina sua, Gerson et Caath et Merari. 18 Filii
torum ejus, qui recensiti sunt, triginta quinque millia Gerson : Lebni et Semei. 19 Filii Caath : Amram et Je-
quadringenti. 24 Omnes qui numerati sunt in castris saar, Hebron et Oziel. 20 Filii Merari : Moholi et Musi.
21
Ephraim, centum octo millia centum per turmas suas : De Gerson fuere familiæ duæ, Lebnitica, et Semeiti-
tertii proficiscentur. ca : 22 quarum numeratus est populus sexus masculini
25
Ad aquilonis partem castrametati sunt filii Dan : ab uno mense et supra, septem millia quingenti. 23 Hi
quorum princeps fuit Ahiezer filius Ammisaddai. post tabernaculum metabuntur ad occidentem, 24 sub
26
Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati principe Eliasaph filio Laël. 25 Et habebunt excubias in
sunt, sexaginta duo millia septingenti. 27 Juxta eum tabernaculo fœderis, 26 ipsum tabernaculum et operi-
fixere tentoria de tribu Aser : quorum princeps fuit mentum ejus, tentorium quod trahitur ante fores tecti
Phegiel filius Ochran. 28 Cunctus exercitus pugna- fœderis, et cortinas atrii : tentorium quoque quod ap-
torum ejus, qui numerati sunt, quadraginta millia et penditur in introitu atrii tabernaculi, et quidquid ad ri-
mille quingenti. 29 De tribu filiorum Nephthali prin- tum altaris pertinet, funes tabernaculi et omnia utensi-
ceps fuit Ahira filius Enan. 30 Cunctus exercitus pu- lia ejus. 27 Cognatio Caath habebit populos Amramitas
gnatorum ejus, quinquaginta tria millia quadringen- et Jesaaritas et Hebronitas et Ozielitas. Hæ sunt fami-
ti. 31 Omnes qui numerati sunt in castris Dan, fue- liæ Caathitarum recensitæ per nomina sua. 28 Omnes
runt centum quinquaginta septem millia sexcenti : et generis masculini ab uno mense et supra, octo millia
novissimi proficiscentur. sexcenti habebunt excubias sanctuarii, 29 et castrame-
32
Hic numerus filiorum Israël, per domos cognatio- tabuntur ad meridianam plagam. 30 Princepsque eo-
num suarum et turmas divisi exercitus, sexcenta tria rum erit Elisaphan filius Oziel : 31 et custodient arcam,
millia quingenti quinquaginta. 33 Levitæ autem non mensamque et candelabrum, altaria et vasa sanctua-
sunt numerati inter filios Israël : sic enim præceperat rii, in quibus ministratur, et velum, cunctamque huju-
Dominus Moysi. 34 Feceruntque filii Israël juxta om- scemodi supellectilem. 32 Princeps autem principum
nia quæ mandaverat Dominus. Castrametati sunt per Levitarum Eleazar filius Aaron sacerdotis, erit super
turmas suas, et profecti per familias ac domos patrum excubitores custodiæ sanctuarii. 33 At vero de Merari
suorum. erunt populi Moholitæ et Musitæ recensiti per nomi-
na sua : 34 omnes generis masculini ab uno mense et
Numeri 75

supra, sex millia ducenti. 35 Princeps eorum Suriel fi- quæ ad concinnandas lucernas necessaria sunt : 10 et
lius Abihaiel : in plaga septentrionali castrametabun- super omnia ponent operimentum janthinarum pel-
tur. 36 Erunt sub custodia eorum tabulæ tabernaculi et lium, et inducent vectes. 11 Necnon et altare aureum
vectes, et columnæ ac bases earum, et omnia quæ ad involvent hyacinthino vestimento, et extendent desu-
cultum hujuscemodi pertinent : 37 columnæque atrii per operimentum janthinarum pellium, inducentque
per circuitum cum basibus suis, et paxilli cum funi- vectes. 12 Omnia vasa, quibus ministratur in sanctua-
bus. 38 Castrametabuntur ante tabernaculum fœderis, rio, involvent hyacinthino pallio, et extendent desuper
id est, ad orientalem plagam, Moyses et Aaron cum operimentum janthinarum pellium, inducentque vec-
filiis suis, habentes custodiam sanctuarii in medio fi- tes. 13 Sed et altare mundabunt cinere, et involvent il-
liorum Israël. Quisquis alienus accesserit, morietur. lud purpureo vestimento, 14 ponentque cum eo omnia
39
Omnes Levitæ, quos numeraverunt Moyses et Aa- vasa, quibus in ministerio ejus utuntur, id est, ignium
ron juxta præceptum Domini per familias suas in ge- receptacula, fuscinulas ac tridentes, uncinos et batilla.
nere masculino a mense uno et supra, fuerunt viginti Cuncta vasa altaris operient simul velamine janthina-
duo millia. rum pellium, et inducent vectes. 15 Cumque involve-
40
Et ait Dominus ad Moysen : Numera primoge- rint Aaron et filii ejus sanctuarium et omnia vasa ejus
nitos sexus masculini de filiis Israël ab uno mense et in commotione castrorum, tunc intrabunt filii Caath
supra, et habebis summam eorum. 41 Tollesque Levitas ut portent involuta : et non tangent vasa sanctuarii,
mihi pro omni primogenito filiorum Israël : ego sum ne moriantur. Ista sunt onera filiorum Caath in ta-
Dominus : et pecora eorum pro universis primogeni- bernaculo fœderis : 16 super quos erit Eleazar filius
tis pecorum filiorum Israël. 42 Recensuit Moyses, sicut Aaron sacerdotis, ad cujus curam pertinet oleum ad
præceperat Dominus, primogenitos filiorum Israël : concinnandas lucernas, et compositionis incensum, et
43
et fuerunt masculi per nomina sua, a mense uno sacrificium, quod semper offertur, et oleum unctionis,
et supra, viginti duo millia ducenti septuaginta tres. et quidquid ad cultum tabernaculi pertinet, omnium-
44
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : 45 Tolle que vasorum, quæ in sanctuario sunt. 17 Locutusque
Levitas pro primogenitis filiorum Israël, et pecora Le- est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens : 18 Nolite
vitarum pro pecoribus eorum, eruntque Levitæ mei. perdere populum Caath de medio Levitarum : 19 sed
Ego sum Dominus. 46 In pretio autem ducentorum hoc facite eis, ut vivant, et non moriantur, si tetigerint
septuaginta trium, qui excedunt numerum Levitarum Sancta sanctorum. Aaron et filii ejus intrabunt, ipsique
de primogenitis filiorum Israël, 47 accipies quinque si- disponent opera singulorum, et divident quid portare
clos per singula capita ad mensuram sanctuarii (siclus quis debeat. 20 Alii nulla curiositate videant quæ sunt
habet viginti obolos) : 48 dabisque pecuniam Aaron et in sanctuario priusquam involvantur, alioquin morien-
filiis ejus pretium eorum qui supra sunt. 49 Tulit igi- tur. 21 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
22
tur Moyses pecuniam eorum, qui fuerant amplius, et Tolle summam etiam filiorum Gerson per domos ac
quos redemerant a Levitis, 50 pro primogenitis filiorum familias et cognationes suas, 23 a triginta annis et su-
Israël, mille trecentorum sexaginta quinque siclorum pra, usque ad annos quinquaginta. Numera omnes
juxta pondus sanctuarii : 51 et dedit eam Aaron et filiis qui ingrediuntur et ministrant in tabernaculo fœderis.
24
ejus juxta verbum quod præceperat sibi Dominus. Hoc est officium familiæ Gersonitarum, 25 ut portent
cortinas tabernaculi et tectum fœderis, operimentum

4dio Locutusque
cens : 2
est Dominus ad Moysen et Aaron, di-
Tolle summam filiorum Caath de me-
3
Levitarum per domos et familias suas, a trige-
aliud, et super omnia velamen janthinum tentorium-
que quod pendet in introitu tabernaculi fœderis, 26 cor-
tinas atrii, et velum in introitu quod est ante taberna-
simo anno et supra, usque ad quinquagesimum an- culum. Omnia quæ ad altare pertinent, funiculos, et
num, omnium qui ingrediuntur ut stent et ministrent vasa ministerii, 27 jubente Aaron et filiis ejus, porta-
in tabernaculo fœderis. 4 Hic est cultus filiorum Caa- bunt filii Gerson : et scient singuli cui debeant oneri
th : tabernaculum fœderis, et Sanctum sanctorum 5 in- mancipari. 28 Hic est cultus familiæ Gersonitarum in
gredientur Aaron et filii ejus, quando movenda sunt tabernaculo fœderis, eruntque sub manu Ithamar filii
castra, et deponent velum quod pendet ante fores, Aaron sacerdotis. 29 Filios quoque Merari per familias
involventque eo arcam testimonii, 6 et operient rur- et domos patrum suorum recensebis, 30 a triginta an-
sum velamine janthinarum pellium, extendentque de- nis et supra, usque ad annos quinquaginta, omnes qui
super pallium totum hyacinthinum, et inducent vec- ingrediuntur ad officium ministerii sui et cultum fœ-
tes. 7 Mensam quoque propositionis involvent hyacin- deris testimonii. 31 Hæc sunt onera eorum : portabunt
thino pallio, et ponent cum ea thuribula et mortariola, tabulas tabernaculi et vectes ejus, columnas ac bases
cyathos et crateras ad liba fundenda : panes semper earum, 32 columnas quoque atrii per circuitum cum
in ea erunt : 8 extendentque desuper pallium cocci- basibus et paxillis et funibus suis. Omnia vasa et su-
neum, quod rursum operient velamento janthinarum pellectilem ad numerum accipient, sicque portabunt.
pellium, et inducent vectes. 9 Sument et pallium hya- 33
Hoc est officium familiæ Meraritarum et ministe-
cinthinum, quo operient candelabrum cum lucernis rium in tabernaculo fœderis : eruntque sub manu Itha-
et forcipibus suis et emunctoriis et cunctis vasis olei,
76 Numeri

mar filii Aaron sacerdotis. 34 Recensuerunt igitur Moy- luta est, vel falsa suspicione appetitur : 15 adducet eam
ses et Aaron et principes synagogæ filios Caath per co- ad sacerdotem, et offeret oblationem pro illa, decimam
gnationes et domos patrum suorum, 35 a triginta annis partem sati farinæ hordeaceæ : non fundet super eam
et supra, usque ad annum quinquagesimum, omnes oleum, nec imponet thus : quia sacrificium zelotypiæ
qui ingrediuntur ad ministerium tabernaculi fœderis : est, et oblatio investigans adulterium. 16 Offeret igitur
36
et inventi sunt duo millia septingenti quinquaginta. eam sacerdos, et statuet coram Domino, 17 assumetque
37
Hic est numerus populi Caath qui intrant taberna- aquam sanctam in vase fictili, et pauxillum terræ de
culum fœderis : hos numeravit Moyses et Aaron juxta pavimento tabernaculi mittet in eam. 18 Cumque ste-
sermonem Domini per manum Moysi. 38 Numerati terit mulier in conspectu Domini, discooperiet caput
sunt et filii Gerson per cognationes et domos patrum ejus, et ponet super manus illius sacrificium recorda-
suorum, 39 a triginta annos et supra, usque ad quin- tionis, et oblationem zelotypiæ : ipse autem tenebit
quagesimum annum, omnes qui ingrediuntur ut mi- aquas amarissimas, in quibus cum execratione male-
nistrent in tabernaculo fœderis : 40 et inventi sunt duo dicta congessit. 19 Adjurabitque eam, et dicet : Si non
millia sexcenti triginta. 41 Hic est populus Gersonita- dormivit vir alienus tecum, et si non polluta es deserto
rum, quos numeraverunt Moyses et Aaron juxta ver- mariti throno, non te nocebunt aquæ istæ amarissimæ,
bum Domini. 42 Numerati sunt et filii Merari per co- in quas maledicta congessi. 20 Sin autem declinasti a
gnationes et domos patrum suorum, 43 a triginta annis viro tuo, atque polluta es, et concubuisti cum altero
et supra, usque ad annum quinquagesimum, omnes viro : 21 his maledictionibus subjacebis : det te Do-
qui ingrediuntur ad explendos ritus tabernaculi fœde- minus in maledictionem, exemplumque cunctorum in
ris : 44 et inventi sunt tria millia ducenti. 45 Hic est populo suo : putrescere faciat femur tuum, et tumens
numerus filiorum Merari, quos recensuerunt Moyses uterus tuus disrumpatur. 22 Ingrediantur aquæ male-
et Aaron juxta imperium Domini per manum Moysi. dictæ in ventrem tuum, et utero tumescente putrescat
46
Omnes qui recensiti sunt de Levitis, et quos recense- femur. Et respondebit mulier : Amen, amen. 23 Scri-
ri fecit ad nomen Moyses et Aaron, et principes Israël betque sacerdos in libello ista maledicta, et delebit ea
per cognationes et domos patrum suorum, 47 a trigin- aquis amarissimis, in quas maledicta congessit, 24 et
ta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, dabit ei bibere. Quas cum exhauserit, 25 tollet sacerdos
ingredientes ad ministerium tabernaculi, et onera por- de manu ejus sacrificium zelotypiæ, et elevabit illud
tanda, 48 fuerunt simul octo millia quingenti octoginta. coram Domino, imponetque illud super altare, ita du-
49
Juxta verbum Domini recensuit eos Moyses, unum- mtaxat ut prius : 26 pugillum sacrificii tollat de eo,
quemque juxta officium et onera sua, sicut præceperat quod offertur, et incendat super altare : et sic potum
ei Dominus. det mulieri aquas amarissimas. 27 Quas cum biberit, si
polluta est, et contempto viro adulterii rea, pertransi-
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
5leprosum,
2
Præcipe filiis Israël, ut ejiciant de castris omnem
et qui semine fluit, pollutusque est super
bunt eam aquæ maledictionis, et inflato ventre, com-
putrescet femur : eritque mulier in maledictionem, et
in exemplum omni populo. 28 Quod si polluta non
mortuo : 3 tam masculum quam feminam ejicite de fuerit, erit innoxia, et faciet liberos. 29 Ista est lex ze-
castris, ne contaminent ea cum habitaverint vobiscum. lotypiæ. Si declinaverit mulier a viro suo, et si polluta
4
Feceruntque ita filii Israël, et ejecerunt eos extra ca- fuerit, 30 maritusque zelotypiæ spiritu concitatus ad-
stra, sicut locutus erat Dominus Moysi. 5 Locutusque duxerit eam in conspectu Domini, et fecerit ei sacerdos
est Dominus ad Moysen, dicens : 6 Loquere ad filios juxta omnia quæ scripta sunt : 31 maritus absque culpa
Israël : Vir, sive mulier, cum fecerint ex omnibus pec- erit, et illa recipiet iniquitatem suam.
catis, quæ solent hominibus accidere, et per negligen-
tiam transgressi fuerint mandatum Domini, atque de- Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : 2 Lo-
liquerint, 7 confitebuntur peccatum suum, et reddent
ipsum caput, quintamque partem desuper, ei in quem
6 quere ad filios Israël, et dices ad eos : Vir, sive
mulier, cum fecerint votum ut sanctificentur, et se vol-
peccaverint. 8 Sin autem non fuerit qui recipiat, da- uerint Domino consecrare : 3 a vino, et omni quod
bunt Domino, et erit sacerdotis, excepto ariete, qui of- inebriare potest, abstinebunt. Acetum ex vino, et ex
fertur pro expiatione, ut sit placabilis hostia. 9 Omnes qualibet alia potione, et quidquid de uva exprimitur,
quoque primitiæ, quas offerunt filii Israël, ad sacerdo- non bibent : uvas recentes siccasque non comedent
tem pertinent : 10 et quidquid in sanctuarium offertur 4
cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur :
a singulis, et traditur manibus sacerdotis, ipsius erit. quidquid ex vinea esse potest, ab uva passa usque ad
11
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : acinum non comedent. 5 Omni tempore separationis
12
Loquere ad filios Israël, et dices ad eos : Vir cujus suæ novacula non transibit per caput ejus usque ad
uxor erraverit, maritumque contemnens 13 dormierit completum diem, quo Domino consecratur. Sanctus
cum altero viro, et hoc maritus deprehendere non qui- erit, crescente cæsarie capitis ejus. 6 Omni tempore
verit, sed latet adulterium, et testibus argui non potest, consecrationis suæ, super mortuum non ingredietur,
quia non est inventa in stupro : 14 si spiritus zelotypiæ 7
nec super patris quidem et matris et fratris sororis-
concitaverit virum contra uxorem suam, quæ vel pol- que funere contaminabitur, quia consecratio Dei sui
Numeri 77

super caput ejus est. 8 Omnibus diebus separationis nem ministerii sui. 6 Itaque cum suscepisset Moyses
suæ sanctus erit Domino. 9 Sin autem mortuus fuerit plaustra et boves, tradidit eos Levitis. 7 Duo plaustra
subito quispiam coram eo, polluetur caput consecra- et quatuor boves dedit filiis Gerson, juxta id quod ha-
tionis ejus : quod radet illico in eadem die purgationis bebant necessarium. 8 Quatuor alia plaustra et octo
suæ, et rursum septima. 10 In octava autem die offe- boves dedit filiis Merari secundum officia et cultum
ret duos turtures, vel duos pullos columbæ sacerdoti suum, sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis. 9 Fi-
in introitu fœderis testimonii. 11 Faciet sacerdos unum liis autem Caath non dedit plaustra et boves : quia in
pro peccato, et alterum in holocaustum, et depreca- sanctuario serviunt, et onera propriis portant humeris.
bitur pro eo, quia peccavit super mortuo : sanctifica-
10
bitque caput ejus in die illo : 12 et consecrabit Domino Igitur obtulerunt duces in dedicationem altaris,
dies separationis illius, offerens agnum anniculum pro die qua unctum est, oblationem suam ante altare.
11
peccato : ita tamen ut dies priores irriti fiant, quoniam Dixitque Dominus ad Moysen : Singuli duces per
polluta est sanctificatio ejus. 13 Ista est lex consecratio- singulos dies offerant munera in dedicationem alta-
nis. Cum dies, quos ex voto decreverat, complebuntur, ris. 12 Primo die obtulit oblationem suam Nahasson
adducet eum ad ostium tabernaculi fœderis, 14 et offe- filius Aminadab de tribu Juda : 13 fueruntque in ea
ret oblationes ejus Domino, agnum anniculum imma- acetabulum argenteum pondo centum triginta siclo-
culatum in holocaustum, et ovem anniculam immacu- rum, phiala argentea habens septuaginta siclos, juxta
latam pro peccato, et arietem immaculatum, hostiam pondus sanctuarii, utrumque plenum simila consper-
pacificam, 15 canistrum quoque panum azymorum qui sa oleo in sacrificium : 14 mortariolum ex decem siclis
conspersi sint oleo, et lagana absque fermento uncta aureis plenum incenso : 15 bovem de armento, et arie-
oleo, ac libamina singulorum : 16 quæ offeret sacer- tem, et agnum anniculum in holocaustum : 16 hircum-
dos coram Domino, et faciet tam pro peccato, quam que pro peccato : 17 et in sacrificio pacificorum boves
in holocaustum. 17 Arietem vero immolabit hostiam duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos annicu-
pacificam Domino, offerens simul canistrum azymo- los quinque. Hæc est oblatio Nahasson filii Amina-
rum, et libamenta quæ ex more debentur. 18 Tunc ra- dab. 18 Secundo die obtulit Nathanaël filius Suar, dux
detur nazaræus ante ostium tabernaculi fœderis cæ- de tribu Issachar, 19 acetabulum argenteum appendens
sarie consecrationis suæ : tolletque capillos ejus, et centum triginta siclos, phialam argenteam habentem
ponet super ignem, qui est suppositus sacrificio pa- septuaginta siclos, juxta pondus sanctuarii, utrumque
cificorum : 19 et armum coctum arietis, tortamque abs- plenum simila conspersa oleo in sacrificium : 20 morta-
que fermento unam de canistro, et laganum azymum riolum aureum habens decem siclos plenum incenso :
21
unum, et tradet in manus nazaræi, postquam rasum bovem de armento, et arietem, et agnum annicu-
fuerit caput ejus. 20 Susceptaque rursum ab eo, ele- lum in holocaustum : 22 hircumque pro peccato : 23 et
vabit in conspectu Domini : et sanctificata sacerdotis in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque,
erunt, sicut pectusculum, quod separari jussum est, et hircos quinque, agnos anniculos quinque. Hæc fuit
femur. Post hæc, potest bibere nazaræus vinum. 21 Ista oblatio Nathanaël filii Suar. 24 Tertio die princeps filio-
est lex nazaræi, cum voverit oblationem suam Domino rum Zabulon, Eliab filius Helon, 25 obtulit acetabulum
tempore consecrationis suæ, exceptis his, quæ invene- argenteum appendens centum triginta siclos, phialam
rit manus ejus : juxta quod mente devoverat, ita faciet argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus
ad perfectionem sanctificationis suæ. sanctuarii, utrumque plenum similia conspersa oleo
22
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : in sacrificium : 26 mortariolum aureum appendens de-
23
Loquere Aaron et filiis ejus : Sic benedicetis filiis cem siclos, plenum incenso : 27 bovem de armento, et
Israël, et dicetis eis : 24 Benedicat tibi Dominus, et cu- arietem, et agnum anniculum in holocaustum : 28 hir-
stodiat te. 25 Ostendat Dominus faciem suam tibi, et cumque pro peccato : 29 et in sacrificio pacificorum bo-
misereatur tui. 26 Convertat Dominus vultum suum ad ves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anni-
te, et det tibi pacem. 27 Invocabuntque nomen meum culos quinque. Hæc est oblatio Eliab filii Helon. 30 Die
super filios Israël, et ego benedicam eis. quarto princeps filiorum Ruben, Elisur filius Sedeur,
31
obtulit acetabulum argenteum appendens centum

7vit Factum est autem in die qua complevit Moyses ta-


bernaculum, et erexit illud, unxitque et sanctifica-
cum omnibus vasis suis, altare similiter et omnia
triginta siclos, phialam argenteam habentem septua-
ginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum
simila conspersa oleo in sacrificum : 32 mortariolum
vasa ejus : 2 obtulerunt principes Israël et capita fami- aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
33
liarum, qui erant per singulas tribus, præfectique eo- bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum
rum, qui numerati fuerant, 3 munera coram Domino in holocaustum : 34 hircumque pro peccato : 35 et in ho-
sex plaustra tecta cum duodecim bobus. Unum plau- stias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos
strum obtulere duo duces, et unum bovem singuli, ob- quinque, agnos anniculos quinque. Hæc fuit oblatio
tuleruntque ea in conspectu tabernaculi. 4 Ait autem Elisur filii Sedeur. 36 Die quinto princeps filiorum Si-
Dominus ad Moysen : 5 Suscipe ab eis ut serviant in meon, Salamiel filius Surisaddai, 37 obtulit acetabulum
ministerio tabernaculi, et trades ea Levitis juxta ordi- argenteum appendens centum triginta siclos, phialam
78 Numeri

argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus so : 69 bovem de armento, et arietem, et agnum an-
sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in niculum in holocaustum : 70 hircumque pro peccato :
sacrificum : 38 mortariolum aureum appendens decem 71
et in hostias pacificorum boves duos, arietes quin-
siclos, plenum incenso : 39 bovem de armento, et arie- que, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Hæc
tem, et agnum anniculum in holocaustum : 40 hircum- fuit oblatio Ahiezer filii Ammisaddai. 72 Die undecimo
que pro peccato : 41 et in hostias pacificorum boves princeps filiorum Aser, Phegiel filius Ochran, 73 obtu-
duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos annicu- lit acetabulum argenteum appendens centum triginta
los quinque. Hæc fuit oblatio Salamiel filii Surisad- siclos, phialam argenteam habentem septuaginta si-
dai. 42 Die sexto princeps filiorum Gad, Eliasaph filius clos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila
Duel, 43 obtulit acetabulum argenteum appendens cen- conspersa oleo in sacrificum : 74 mortariolum aureum
tum triginta siclos, phialam argenteam habentem sep- appendens decem siclos, plenum incenso : 75 bovem
tuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque ple- de armento, et arietem, et agnum anniculum in ho-
num simila conspersa oleo in sacrificum : 44 mortario- locaustum : 76 hircumque pro peccato : 77 et in ho-
lum aureum appendens decem siclos, plenum incen- stias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos
so : 45 bovem de armento, et arietem, et agnum an- quinque, agnos anniculos quinque. Hæc fuit oblatio
niculum in holocaustum : 46 hircumque pro peccato : Phegiel filii Ochran. 78 Die duodecimo princeps fi-
47
et in hostias pacificorum boves duos, arietes quin- liorum Nephthali, Ahira filius Enan, 79 obtulit aceta-
que, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Hæc bulum argenteum appendens centum triginta siclos,
fuit oblatio Eliasaph filii Duel. 48 Die septimo princeps phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad
filiorum Ephraim, Elisama filius Ammiud, 49 obtulit pondus sanctuarii, utrumque plenum simila consper-
acetabulum argenteum appendens centum triginta si- sa oleo in sacrificum : 80 mortariolum aureum appen-
clos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, dens decem siclos, plenum incenso : 81 bovem de ar-
ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila con- mento, et arietem, et agnum anniculum in holocau-
spersa oleo in sacrificum : 50 mortariolum aureum ap- stum : 82 hircumque pro peccato : 83 et in hostias paci-
pendens decem siclos, plenum incenso : 51 bovem de ficorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque,
armento, et arietem, et agnum anniculum in holocau- agnos anniculos quinque. Hæc fuit oblatio Ahira filii
stum : 52 hircumque pro peccato : 53 et in hostias paci- Enan.
ficorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, 84
Hæc in dedicatione altaris oblata sunt a principi-
agnos anniculos quinque. Hæc fuit oblatio Elisama bus Israël, in die qua consecratum est : acetabula ar-
filii Ammiud. 54 Die octavo, princeps filiorum Ma- gentea duodecim : phialæ argenteæ duodecim : mor-
nasse, Gamaliel filius Phadassur, 55 obtulit acetabulum tariola aurea duodecim : 85 ita ut centum triginta siclos
argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenti haberet unum acetabulum, et septuaginta si-
argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus clos haberet una phiala : id est, in commune vasorum
sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in omnium ex argento sicli duo millia quadringenti, pon-
sacrificum : 56 mortariolum aureum appendens decem dere sanctuarii : 86 mortariola aurea duodecim plena
siclos, plenum incenso : 57 bovem de armento, et arie- incenso, denos siclos appendentia pondere sanctuarii :
tem, et agnum anniculum in holocaustum : 58 hircum- id est, simul auri sicli centum viginti : 87 boves de ar-
que pro peccato : 59 et in hostias pacificorum boves mento in holocaustum duodecim, arietes duodecim,
duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos annicu- agni anniculi duodecim, et libamenta eorum : hirci
los quinque. Hæc fuit oblatio Gamaliel filii Phadassur. duodecim pro peccato. 88 In hostias pacificorum, bo-
60
Die nono princeps filiorum Benjamin, Abidan filius ves viginti quatuor, arietes sexaginta, hirci sexaginta,
Gedeonis, 61 obtulit acetabulum argenteum appendens agni anniculi sexaginta. Hæc oblata sunt in dedica-
centum triginta siclos, phialam argenteam habentem tione altaris, quando unctum est. 89 Cumque ingre-
septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque deretur Moyses tabernaculum fœderis, ut consuleret
plenum simila conspersa oleo in sacrificum : 62 mor- oraculum, audiebat vocem loquentis ad se de propi-
tariolum aureum appendens decem siclos, plenum in- tiatorio quod erat super arcam testimonii inter duos
censo : 63 bovem de armento, et arietem, et agnum cherubim, unde et loquebatur ei.
anniculum in holocaustum : 64 hircumque pro pec-
cato : 65 et in hostias pacificorum boves duos, arie- Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : 2 Lo-
tes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. 8 quere Aaron, et dices ad eum : Cum posueris sep-
Hæc fuit oblatio Abidan filii Gedeonis. 66 Die deci- tem lucernas, candelabrum in australi parte erigatur.
mo princeps filiorum Dan, Ahiezer filius Ammisad- Hoc igitur præcipe ut lucernæ contra boream e regio-
dai, 67 obtulit acetabulum argenteum appendens cen- ne respiciant ad mensam panum propositionis, contra
tum triginta siclos, phialam argenteam habentem sep- eam partem, quam candelabrum respicit, lucere de-
tuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque ple- bebunt. 3 Fecitque Aaron, et imposuit lucernas super
num simila conspersa oleo in sacrificum : 68 mortario- candelabrum, ut præceperat Dominus Moysi. 4 Hæc
lum aureum appendens decem siclos, plenum incen- autem erat factura candelabri, ex auro ductili, tam me-
dius stipes, quam cuncta quæ ex utroque calamorum
Numeri 79

6
latere nascebantur : juxta exemplum quod ostendit Ecce autem quidam immundi super anima hominis,
Dominus Moysi, ita operatus est candelabrum. qui non poterant facere Phase in die illo, accedentes
5
Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : 6 Tol- ad Moysen et Aaron, 7 dixerunt eis : Immundi sumus
le Levitas de medio filiorum Israël, et purificabis eos super anima hominis : quare fraudamur ut non valea-
7
juxta hunc ritum : aspergantur aqua lustrationis, et mus oblationem offerre Domino in tempore suo inter
radant omnes pilos carnis suæ. Cumque laverint ve- filios Israël ? 8 Quibus respondit Moyses : State ut
stimenta sua, et mundati fuerint, 8 tollent bovem de consulam quid præcipiat Dominus de vobis. 9 Locu-
armentis, et libamentum ejus similam oleo consper- tusque est Dominus ad Moysen, dicens : 10 Loquere
sam : bovem autem alterum de armento tu accipies filiis Israël : Homo, qui fuerit immundus super anima,
pro peccato : 9 et applicabis Levitas coram tabernaculo sive in via procul in gente vestra, faciat Phase Domino
11
fœderis, convocata omni multitudine filiorum Israël. in mense secundo, quartadecima die mensis ad ve-
10
Cumque Levitæ fuerint coram Domino, ponent fi- speram. Cum azymis et lactucis agrestibus comedent
lii Israël manus suas super eos. 11 Et offeret Aaron illud : 12 non relinquent ex eo quippiam usque mane,
Levitas, munus in conspectu Domini a filiis Israël, ut et os ejus non confringent : omnem ritum Phase ob-
serviant in ministerio ejus. 12 Levitæ quoque ponent servabunt. 13 Si quis autem et mundus est, et in itinere
manus suas super capita boum, e quibus unum facies non fuit, et tamen non fecit Phase, exterminabitur ani-
pro peccato, et alterum in holocaustum Domini, ut de- ma illa de populis suis, quia sacrificium Domino non
preceris pro eis. 13 Statuesque Levitas in conspectu obtulit tempore suo : peccatum suum ipse portabit.
14
Aaron et filiorum ejus, et consecrabis oblatos Domi- Peregrinus quoque et advena si fuerint apud vos,
no, 14 ac separabis de medio filiorum Israël, ut sint facient Phase Domino juxta cæremonias et justificatio-
mei. 15 Et postea ingredientur tabernaculum fœderis, nes ejus. Præceptum idem erit apud vos tam advenæ
ut serviant mihi. Sicque purificabis et consecrabis eos quam indigenæ.
15
in oblationem Domini : quoniam dono donati sunt mi- Igitur die qua erectum est tabernaculum, oper-
hi a filiis Israël. 16 Pro primogenitis quæ aperiunt om- uit illud nubes. A vespere autem super tentorium
nem vulvam in Israël, accepi eos. 17 Mea sunt enim erat quasi species ignis usque mane. 16 Sic fiebat ju-
omnia primogenita filiorum Israël, tam ex hominibus giter : per diem operiebat illud nubes, et per noctem
quam ex jumentis. Ex die quo percussi omne primo- quasi species ignis. 17 Cumque ablata fuisset nubes,
genitum in terra Ægypti, sanctificavi eos mihi : 18 et quæ tabernaculum protegebat, tunc proficiscebantur
tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum Israël, filii Israël : et in loco ubi stetisset nubes, ibi castra-
19
tradidique eos dono Aaron et filiis ejus de medio metabantur. 18 Ad imperium Domini proficiscebantur,
populi, ut serviant mihi pro Israël in tabernaculo fœ- et ad imperium illius figebant tabernaculum. Cunctis
deris, et orent pro eis ne sit in populo plaga, si ausi diebus quibus stabat nubes super tabernaculum, ma-
fuerint accedere ad sanctuarium. 20 Feceruntque Moy- nebant in eodem loco : 19 et si evenisset ut multo tem-
ses et Aaron et omnis multitudo filiorum Israël super pore maneret super illud, erant filii Israël in excubiis
Levitas quæ præceperat Dominus Moysi : 21 purifica- Domini, et non proficiscebantur 20 quot diebus fuis-
tique sunt, et laverunt vestimenta sua. Elevavitque eos set nubes super tabernaculum. Ad imperium Domini
Aaron in conspectu Domini, et oravit pro eis, 22 ut pu- erigebant tentoria, et ad imperium illius deponebant.
21
rificati ingrederentur ad officia sua in tabernaculum Si fuisset nubes a vespere usque mane, et statim di-
fœderis coram Aaron et filiis ejus. Sicut præceperat luculo tabernaculum reliquisset, proficiscebantur : et
Dominus Moysi de Levitis, ita factum est. 23 Locutus- si post diem et noctem recessisset, dissipabant tento-
que est Dominus ad Moysen, dicens : 24 Hæc est lex ria. 22 Si vero biduo aut uno mense vel longiori tempo-
Levitarum : a viginti quinque annis et supra, ingre- re fuisset super tabernaculum, manebant filii Israël in
dientur ut ministrent in tabernaculo fœderis. 25 Cum- eodem loco, et non proficiscebantur : statim autem ut
que quinquagesimum annum ætatis impleverint, ser- recessisset, movebant castra. 23 Per verbum Domini fi-
vire cessabunt, 26 eruntque ministri fratrum suorum gebant tentoria, et per verbum illius proficiscebantur :
in tabernaculo fœderis, ut custodiant quæ sibi fue- erantque in excubiis Domini juxta imperium ejus per
runt commendata : opera autem ipsa non faciant. Sic manum Moysi.
dispones Levitis in custodiis suis.
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

9 Locutus est Dominus ad Moysen in deserto Si-


nai anno secundo, postquam egressi sunt de ter-
10 2
Fac tibi duas tubas argenteas ductiles, quibus
convocare possis multitudinem quando movenda sunt
ra Ægypti, mense primo, dicens : 2 Faciant filii Israël castra. 3 Cumque increpueris tubis, congregabitur ad
Phase in tempore suo, 3 quartadecima die mensis hu- te omnis turba ad ostium tabernaculi fœderis. 4 Si se-
jus ad vesperam, juxta omnes cæremonias et justifica- mel clangueris, venient ad te principes, et capita mul-
tiones ejus. 4 Præcepitque Moyses filiis Israël ut face- titudinis Israël. 5 Si autem prolixior atque concisus
rent Phase. 5 Qui fecerunt tempore suo, quartadecima clangor increpuerit, movebunt castra primi qui sunt ad
die mensis ad vesperam, in monte Sinai. Juxta omnia orientalem plagam. 6 In secundo autem sonitu et pari
quæ mandaverat Dominus Moysi, fecerunt filii Israël. ululatu tubæ, levabunt tentoria qui habitant ad meri-
80 Numeri

diem ; et juxta hunc modum reliqui facient, ululanti- Domine, et dissipentur inimici tui, et fugiant qui ode-
bus tubis in profectionem. 7 Quando autem congre- runt te, a facie tua. 36 Cum autem deponeretur, aiebat :
gandus est populus, simplex tubarum clangor erit, et Revertere, Domine, ad multitudinem exercitus Israël.
non concise ululabunt. 8 Filii autem Aaron sacerdotes
Interea ortum est murmur populi, quasi do-
clangent tubis : eritque hoc legitimum sempiternum in
generationibus vestris. 9 Si exieritis ad bellum de terra 11 lentium pro labore, contra Dominum. Quod
cum audisset Dominus, iratus est. Et accensus in eos
vestra contra hostes qui dimicant adversum vos, clan-
getis ululantibus tubis, et erit recordatio vestri coram ignis Domini, devoravit extremam castrorum partem.
2
Domino Deo vestro, ut eruamini de manibus inimico- Cumque clamasset populus ad Moysen, oravit Moy-
rum vestrorum. 10 Siquando habebitis epulum, et dies ses ad Dominum, et absorptus est ignis. 3 Vocavitque
festos, et calendas, canetis tubis super holocaustis, et nomen illius, Incensio : eo quod incensus fuisset con-
pacificis victimis, ut sint vobis in recordationem Dei tra eos ignis Domini. 4 Vulgus quippe promiscuum,
vestri. Ego Dominus Deus vester. quod ascenderat cum eis, flagravit desiderio, sedens
et flens, junctis sibi pariter filiis Israël, et ait : Quis da-
11
Anno secundo, mense secundo, vigesima die bit nobis ad vescendum carnes ? 5 recordamur piscium
mensis, elevata est nubes de tabernaculo fœderis : quos comedebamus in Ægypto gratis : in mentem no-
12
profectique sunt filii Israël per turmas suas de deser- bis veniunt cucumeres, et pepones, porrique, et cæpe,
to Sinai, et recubuit nubes in solitudine Pharan. 13 Mo- et allia. 6 Anima nostra arida est : nihil aliud respi-
veruntque castra primi juxta imperium Domini in ma- ciunt oculi nostri nisi man. 7 Erat autem man quasi
nu Moysi. 14 Filii Juda per turmas suas : quorum prin- semen coriandri, coloris bdellii. 8 Circuibatque popu-
ceps erat Nahasson filius Aminadab. 15 In tribu filio- lus, et colligens illud, frangebat mola, sive terebat in
rum Issachar fuit princeps Nathanaël filius Suar. 16 In mortario, coquens in olla, et faciens ex eo tortulas sa-
tribu Zabulon erat princeps Eliab filius Helon. 17 De- poris quasi panis oleati. 9 Cumque descenderet nocte
positumque est tabernaculum, quod portantes egressi super castra ros, descendebat pariter et man.
sunt filii Gerson et Merari. 18 Profectique sunt et filii 10
Audivit ergo Moyses flentem populum per fami-
Ruben, per turmas et ordinem suum : quorum prin- lias, singulos per ostia tentorii sui. Iratusque est fu-
ceps erat Helisur filius Sedeur. 19 In tribu autem filio- ror Domini valde : sed et Moysi intoleranda res vi-
rum Simeon, princeps fuit Salamiel filius Surisaddai. sa est, 11 et ait ad Dominum : Cur afflixisti servum
20
Porro in tribu Gad erat princeps Eliasaph filius Duel. tuum ? quare non invenio gratiam coram te ? et cur
21
Profectique sunt et Caathitæ portantes sanctuarium. imposuisti pondus universi populi hujus super me ?
Tamdiu tabernaculum portabatur, donec venirent ad 12
Numquid ego concepi omnem hanc multitudinem,
erectionis locum. 22 Moverunt castra et filii Ephraim vel genui eam, ut dicas mihi : Porta eos in sinu tuo si-
per turmas suas, in quorum exercitu princeps erat Eli- cut portare solet nutrix infantulum, et defer in terram,
sama filius Ammiud. 23 In tribu autem filiorum Ma- pro qua jurasti patribus eorum ? 13 Unde mihi carnes
nasse princeps fuit Gamaliel filius Phadassur. 24 Et in ut dem tantæ multitudini ? flent contra me, dicentes :
tribu Benjamin erat dux Abidan filius Gedeonis. 25 No- Da nobis carnes ut comedamus. 14 Non possum solus
vissimi castrorum omnium profecti sunt filii Dan per sustinere omnem hunc populum, quia gravis est mihi.
turmas suas, in quorum exercitu princeps fuit Ahie- 15
Sin aliter tibi videtur, obsecro ut interficias me, et
zer filius Ammisaddai. 26 In tribu autem filiorum Aser inveniam gratiam in oculis tuis, ne tantis afficiar malis.
erat princeps Phegiel filius Ochran. 27 Et in tribu filio- 16
Et dixit Dominus ad Moysen : Congrega mihi sep-
rum Nephthali princeps fuit Ahira filius Enan. 28 Hæc
tuaginta viros de senibus Israël, quos tu nosti quod
sunt castra, et profectiones filiorum Israël per turmas
senes populi sint ac magistri : et duces eos ad ostium
suas quando egrediebantur.
tabernaculi fœderis, faciesque ibi stare tecum, 17 ut de-
29
Dixitque Moyses Hobab filio Raguel Madianitæ, scendam et loquar tibi : et auferam de spiritu tuo, tra-
cognato suo : Proficiscimur ad locum quem Dominus damque eis, ut sustentent tecum onus populi, et non
daturus est nobis : veni nobiscum, ut benefaciamus tu solus graveris. 18 Populo quoque dices : Sanctifi-
tibi, quia Dominus bona promisit Israëli. 30 Cui ille camini (cras comedetis carnes : ego enim audivi vos
respondit : Non vadam tecum, sed revertar in terram dicere : Quis dabit nobis escas carnium ? bene nobis
meam, in qua natus sum. 31 Et ille : Noli, inquit, nos erat in Ægypto), ut det vobis Dominus carnes, et co-
relinquere : tu enim nosti in quibus locis per desertum medatis : 19 non uno die, nec duobus, vel quinque aut
castra ponere debeamus, et eris ductor noster. 32 Cum- decem, nec viginti quidem, 20 sed usque ad mensem
que nobiscum veneris, quidquid optimum fuerit ex dierum, donec exeat per nares vestras, et vertatur in
opibus, quas nobis traditurus est Dominus, dabimus nauseam, eo quod repuleritis Dominum, qui in me-
tibi. 33 Profecti sunt ergo de monte Domini viam trium dio vestri est, et fleveritis coram eo, dicentes : Quare
dierum, arcaque fœderis Domini præcedebat eos, per egressi sumus ex Ægypto ? 21 Et ait Moyses : Sex-
dies tres providens castrorum locum. 34 Nubes quo- centa millia peditum hujus populi sunt : et tu dicis :
que Domini super eos erat per diem cum incederent. Dabo eis esum carnium mense integro ? 22 numquid
35
Cumque elevaretur arca, dicebat Moyses : Surge, ovium et boum multitudo cædetur, ut possit sufficere
Numeri 81

ad cibum ? vel omnes pisces maris in unum congre- apparuit candens lepra quasi nix. Cumque respexisset
gabuntur, ut eos satient ? 23 Cui respondit Dominus : eam Aaron, et vidisset perfusam lepra, 11 ait ad Moy-
Numquid manus Domini invalida est ? jam nunc vi- sen : Obsecro, domine mi, ne imponas nobis hoc pec-
debis utrum meus sermo opere compleatur. 24 Venit catum quod stulte commisimus, 12 ne fiat hæc quasi
igitur Moyses, et narravit populo verba Domini, con- mortua, et ut abortivum quod projicitur de vulva ma-
gregans septuaginta viros de senibus Israël, quos sta- tris suæ : ecce jam medium carnis ejus devoratum est
re fecit circa tabernaculum. 25 Descenditque Dominus a lepra. 13 Clamavitque Moyses ad Dominum, dicens :
per nubem, et locutus est ad eum, auferens de spiritu Deus, obsecro, sana eam. 14 Cui respondit Dominus :
qui erat in Moyse, et dans septuaginta viris. Cumque Si pater ejus spuisset in faciem illius, nonne debue-
requievisset in eis spiritus, prophetaverunt, nec ultra rat saltem septem diebus rubore suffundi ? separe-
cessaverunt. 26 Remanserat autem in castris duo viri, tur septem diebus extra castra, et postea revocabitur.
15
quorum unus vocabatur Eldad, et alter Medad, super Exclusa est itaque Maria extra castra septem diebus :
quos requievit spiritus. Nam et ipsi descripti fuerant, et populus non est motus de loco illo, donec revocata
et non exierant ad tabernaculum. 27 Cumque prophe- est Maria.
tarent in castris, cucurrit puer, et nuntiavit Moysi, di-
Profectusque est populus de Haseroth, fixis ten-
cens : Eldad et Medad prophetant in castris. 28 Statim
Josue filius Nun, minister Moysi, et electus e pluribus, 13 2
toriis in deserto Pharan. Ibique locutus est Do-
3
minus ad Moysen, dicens : Mitte viros, qui conside-
ait : Domine mi Moyses, prohibe eos. 29 At ille : Quid,
inquit æmularis pro me ? quis tribuat ut omnis po- rent terram Chanaan, quam daturus sum filiis Israël,
pulus prophetet, et det eis Dominus spiritum suum ? singulos de singulis tribubus, ex principibus. 4 Fecit
30
Reversusque est Moyses, et majores natu Israël in Moyses quod Dominus imperaverat, de deserto Pha-
castra. ran mittens principes viros, quorum ista sunt nomina.
5
31 De tribu Ruben, Sammua filium Zechur. 6 De tribu
Ventus autem egrediens a Domino, arreptans
Simeon, Saphat filium Huri. 7 De tribu Juda, Caleb
trans mare coturnices detulit, et demisit in castra iti-
filium Jephone. 8 De tribu Issachar, Igal filium Jose-
nere quantum uno die confici potest, ex omni parte
ph. 9 De tribu Ephraim, Osee filium Nun. 10 De tribu
castrorum per circuitum, volabantque in aëre duobus
Benjamin, Phalti filium Raphu. 11 De tribu Zabulon,
cubitis altitudine super terram. 32 Surgens ergo po-
Geddiel filium Sodi. 12 De tribu Joseph, sceptri Manas-
pulus toto die illo, et nocte, ac die altero, congrega-
se, Gaddi filium Susi. 13 De tribu Dan, Ammiel filium
vit coturnicum : qui parum, decem coros : et siccave-
Gemalli. 14 De tribu Aser, Sthur filium Michaël. 15 De
runt eas per gyrum castrorum. 33 Adhuc carnes erant
tribu Nephthali, Nahabi filium Vapsi. 16 De tribu Gad,
in dentibus eorum, nec defecerat hujuscemodi cibus :
Guel filium Machi. 17 Hæc sunt nomina virorum, quos
et ecce furor Domini concitatus in populum, percussit
misit Moyses ad considerandam terram : vocavitque
eum plaga magna nimis. 34 Vocatusque est ille locus,
Osee filium Nun, Josue.
Sepulchra concupiscentiæ : ibi enim sepelierunt po- 18
pulum qui desideraverat. Egressi autem de Sepulchris Misit ergo eos Moyses ad considerandam terram
concupiscentiæ, venerunt in Haseroth, et manserunt Chanaan, et dixit ad eos : Ascendite per meridianam
ibi. plagam. Cumque veneritis ad montes, 19 considerate
terram, qualis sit : et populum qui habitator est ejus,
Locutaque est Maria et Aaron contra Moysen utrum fortis sit an infirmus : si pauci numero an plu-
12 2
propter uxorem ejus Æthiopissam, et dixe-
runt : Num per solum Moysen locutus est Dominus ?
res : 20 ipsa terra, bona an mala : urbes quales, muratæ
an absque muris : 21 humus, pinguis an sterilis, ne-
nonne et nobis similiter est locutus ? Quod cum audis- morosa an absque arboribus. Confortamini, et afferte
set Dominus 3 (erat enim Moyses vir mitissimus super nobis de fructibus terræ. Erat autem tempus quando
omnes homines qui morabantur in terra), 4 statim lo- jam præcoquæ uvæ vesci possunt. 22 Cumque ascen-
cutus est ad eum, et ad Aaron et Mariam : Egredimini dissent, exploraverunt terram a deserto Sin, usque Ro-
vos tantum tres ad tabernaculum fœderis. Cumque hob intrantibus Emath. 23 Ascenderuntque ad meri-
fuissent egressi, 5 descendit Dominus in columna nu- diem, et venerunt in Hebron, ubi erant Achiman et
bis, et stetit in introitu tabernaculi, vocans Aaron et Sisai et Tholmai filii Enac : nam Hebron septem annis
Mariam. Qui cum issent, 6 dixit ad eos : Audite ser- ante Tanim urbem Ægypti condita est. 24 Pergentesque
mones meos : si quis fuerit inter vos propheta Domini, usque ad Torrentem botri, absciderunt palmitem cum
in visione apparebo ei, vel per somnium loquar ad il- uva sua, quem portaverunt in vecte duo viri. De malis
lum. 7 At non talis servus meus Moyses, qui in omni quoque granatis et de ficis loci illius tulerunt : 25 qui
domo mea fidelissimus est : 8 ore enim ad os loquor appellatus est Nehelescol, id est Torrens botri, eo quod
ei : et palam, et non per ænigmata et figuras Domi- botrum portassent inde filii Israël.
num videt. Quare ergo non timuistis detrahere servo 26
Reversique exploratores terræ post quadraginta
meo Moysi ? dies, omni regione circuita, 27 venerunt ad Moysen et
9
Iratusque contra eos, abiit : 10 nubes quoque re- Aaron et ad omnem cœtum filiorum Israël in deser-
cessit quæ erat super tabernaculum : et ecce Maria tum Pharan, quod est in Cades. Locutique eis et omni
82 Numeri

multitudini ostenderunt fructus terræ : 28 et narrave- sicut jurasti, dicens : 18 Dominus patiens et multæ mi-
runt, dicentes : Venimus in terram, ad quam misisti sericordiæ, auferens iniquitatem et scelera, nullumque
nos, quæ revera fluit lacte et melle, ut ex his fructibus innoxium derelinquens, qui visitas peccata patrum in
cognosci potest : 29 sed cultores fortissimos habet, et filios in tertiam et quartam generationem. 19 Dimitte,
urbes grandes atque muratas. Stirpem Enac vidimus obsecro, peccatum populi hujus secundum magnitudi-
ibi. 30 Amalec habitat in meridie, Hethæus et Jebusæ- nem misericordiæ tuæ, sicut propitius fuisti egredien-
us et Amorrhæus in montanis : Chananæus vero mo- tibus de Ægypto usque ad locum istum. 20 Dixitque
ratur juxta mare et circa fluenta Jordanis. 31 Inter hæc Dominus : Dimisi juxta verbum tuum. 21 Vivo ego :
Caleb compescens murmur populi, qui oriebatur con- et implebitur gloria Domini universa terra. 22 Attamen
tra Moysen, ait : Ascendamus, et possideamus terram, omnes homines qui viderunt majestatem meam, et si-
quoniam poterimus obtinere eam. 32 Alii vero, qui fue- gna quæ feci in Ægypto et in solitudine, et tentaverunt
rant cum eo, dicebant : Nequaquam ad hunc populum me jam per decem vices, nec obedierunt voci meæ,
valemus ascendere, quia fortior nobis est. 33 Detraxe- 23
non videbunt terram pro qua juravi patribus eorum,
runtque terræ, quam inspexerant, apud filios Israël, nec quisquam ex illis qui detraxit mihi, intuebitur eam.
24
dicentes : Terra, quam lustravimus, devorat habitato- Servum meum Caleb, qui plenus alio spiritu secu-
res suos : populus, quem aspeximus, proceræ statu- tus est me, inducam in terram hanc, quam circuivit ; et
ræ est. 34 Ibi vidimus monstra quædam filiorum Enac semen ejus possidebit eam. 25 Quoniam Amalecites et
de genere giganteo : quibus comparati, quasi locustæ Chananæus habitant in vallibus. Cras movete castra,
videbamur. et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri.
26
Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, di-
Igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa, 2 et
14 murmurati sunt contra Moysen et Aaron cunc-
ti filii Israël, dicentes : 3 Utinam mortui essemus in
cens : 27 Usquequo multitudo hæc pessima murmurat
contra me ? querelas filiorum Israël audivi. 28 Dic ergo
eis : Vivo ego, ait Dominus : sicut locuti estis audien-
Ægypto : et in hac vasta solitudine utinam pereamus, te me, sic faciam vobis. 29 In solitudine hac jacebunt
et non inducat nos Dominus in terram istam, ne ca- cadavera vestra. Omnes qui numerati estis a viginti
damus gladio, et uxores ac liberi nostri ducantur cap- annis et supra, et murmurastis contra me, 30 non in-
tivi. Nonne melius est reverti in Ægyptum ? 4 Dixe- trabitis terram, super quam levavi manum meam ut
runtque alter ad alterum : Constituamus nobis ducem, habitare vos facerem, præter Caleb filium Jephone, et
et revertamur in Ægyptum. 5 Quo audito, Moyses et Josue filium Nun. 31 Parvulos autem vestros, de qui-
Aaron ceciderunt proni in terram coram omni multi- bus dixistis quod prædæ hostibus forent, introducam,
tudine filiorum Israël. 6 At vero Josue filius Nun et ut videant terram, quæ vobis displicuit. 32 Vestra ca-
Caleb filius Jephone, qui et ipsi lustraverant terram, davera jacebunt in solitudine. 33 Filii vestri erunt vagi
sciderunt vestimenta sua, 7 et ad omnem multitudi- in deserto annis quadraginta, et portabunt fornicatio-
nem filiorum Israël locuti sunt : Terra, quam circui- nem vestram, donec consumantur cadavera patrum in
vimus, valde bona est. 8 Si propitius fuerit Dominus, deserto, 34 juxta numerum quadraginta dierum, qui-
inducet nos in eam, et tradet humum lacte et melle bus considerastis terram : annus pro die imputabitur.
manantem. 9 Nolite rebelles esse contra Dominum : Et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras, et
neque timeatis populum terræ hujus, quia sicut pa- scietis ultionem meam : 35 quoniam sicut locutus sum,
nem ita eos possumus devorare. Recessit ab eis omne ita faciam omni multitudini huic pessimæ, quæ con-
præsidium : Dominus nobiscum est, nolite metuere. surrexit adversum me : in solitudine hac deficiet, et
10
Cumque clamaret omnis multitudo, et lapidibus eos morietur. 36 Igitur omnes viri, quos miserat Moyses ad
vellet opprimere, apparuit gloria Domini super tectum contemplandam terram, et qui reversi murmurare fe-
fœderis cunctis filiis Israël. cerant contra eum omnem multitudinem, detrahentes
11
Et dixit Dominus ad Moysen : Usquequo detra- terræ quod esset mala, 37 mortui sunt atque percussi in
het mihi populus iste ? quousque non credent mihi, conspectu Domini. 38 Josue autem filius Nun, et Caleb
in omnibus signis quæ feci coram eis ? 12 Feriam igi- filius Jephone, vixerunt ex omnibus qui perrexerant ad
tur eos pestilentia, atque consumam : te autem faciam considerandam terram.
principem super gentem magnam, et fortiorem quam
hæc est. 13 Et ait Moyses ad Dominum : Ut audiant 39
Locutusque est Moyses universa verba hæc ad
Ægyptii, de quorum medio eduxisti populum istum, omnes filios Israël, et luxit populus nimis. 40 Et ecce
14
et habitatores terræ hujus, qui audierunt quod tu, mane primo surgentes ascenderunt verticem montis,
Domine, in populo isto sis, et facie videaris ad faciem, atque dixerunt : Parati sumus ascendere ad locum, de
et nubes tua protegat illos, et in columna nubis præce- quo Dominus locutus est : quia peccavimus. 41 Quibus
das eos per diem, et in columna ignis per noctem : Moyses : Cur, inquit, transgredimini verbum Domini,
15
quod occideris tantam multitudinem quasi unum quod vobis non cedet in prosperum ? 42 nolite ascen-
hominem, et dicant : 16 Non poterat introducere po- dere : non enim est Dominus vobiscum : ne corruatis
pulum in terram pro qua juraverat : idcirco occidit eos coram inimicis vestris. 43 Amalecites et Chananæus
in solitudine ? 17 Magnificetur ergo fortitudo Domini ante vos sunt, quorum gladio corruetis, eo quod nol-
Numeri 83

ueritis acquiescere Domino : nec erit Dominus vobi- (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de
scum. 44 At illi contenebrati ascenderunt in verticem populo suo : 31 verbum enim Domini contempsit, et
montis. Arca autem testamenti Domini et Moyses non præceptum illius fecit irritum : idcirco delebitur, et
recesserunt de castris. 45 Descenditque Amalecites et portabit iniquitatem suam.
Chananæus, qui habitabat in monte : et percutiens eos 32
Factum est autem, cum essent filii Israël in solitu-
atque concidens, persecutus est eos usque Horma. dine, et invenissent hominem colligentem ligna in die
sabbati, 33 obtulerunt eum Moysi et Aaron et universæ
Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : 2 Lo-
15 quere ad filios Israël, et dices ad eos : Cum in-
gressi fueritis terram habitationis vestræ, quam ego
multitudini. 34 Qui recluserunt eum in carcerem, ne-
scientes quid super eo facere deberent. 35 Dixitque Do-
minus ad Moysen : Morte moriatur homo iste : obruat
dabo vobis, 3 et feceritis oblationem Domino in ho-
eum lapidibus omnis turba extra castra. 36 Cumque
locaustum, aut victimam, vota solventes, vel sponte
eduxissent eum foras, obruerunt lapidibus, et mortuus
offerentes munera, aut in solemnitatibus vestris ado-
est, sicut præceperat Dominus.
lentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de 37
Dixit quoque Dominus ad Moysen : 38 Loquere fi-
ovibus : 4 offeret quicumque immolaverit victimam,
liis Israël, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per an-
sacrificium similæ, decimam partem ephi, conspersæ
gulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas :
oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin : 39
5 quas cum viderint, recordentur omnium mandato-
et vinum ad liba fundenda ejusdem mensuræ dabit
rum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos
in holocaustum sive in victimam. Per agnos singu-
per res varias fornicantes, 40 sed magis memores præ-
los 6 et arietes erit sacrificium similæ duarum decima-
ceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo.
rum, quæ conspersa sit oleo tertiæ partis hin : 7 et 41
Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra
vinum ad libamentum tertiæ partis ejusdem mensuræ
Ægypti, ut essem Deus vester.
offeret in odorem suavitatis Domino. 8 Quando vero
de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas Ecce autem Core filius Isaar, filii Caath, filii Le-
votum vel pacificas victimas, 9 dabis per singulos bo-
ves similæ tres decimas conspersæ oleo, quod habeat
16 vi, et Dathan atque Abiron filii Eliab, Hon quo-
2
que filius Pheleth de filiis Ruben, surrexerunt contra
medium mensuræ hin : 10 et vinum ad liba funden- Moysen, aliique filiorum Israël ducenti quinquaginta
da ejusdem mensuræ in oblationem suavissimi odoris viri proceres synagogæ, et qui tempore concilii per no-
Domino. 11 Sic facies 12 per singulos boves et arietis mina vocabantur. 3 Cumque stetissent adversum Moy-
et agnos et hædos. 13 Tam indigenæ quam peregrini sen et Aaron, dixerunt : Sufficiat vobis, quia omnis
14
eodem ritu offerent sacrificia. 15 Unum præceptum multitudo sanctorum est, et in ipsis est Dominus : cur
erit atque judicium tam vobis quam advenis terræ. elevamini super populum Domini ? 4 Quod cum au-
16
Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : 17 Lo- disset Moyses, cecidit pronus in faciem : 5 locutusque
quere filiis Israël, et dices ad eos : 18 Cum veneritis in ad Core et ad omnem multitudinem : Mane, inquit,
terram, quam dabo vobis, 19 et comederitis de panibus notum faciet Dominus qui ad se pertineant, et sanctos
regionis illius, separabitis primitias Domino 20 de cibis applicabit sibi : et quos elegerit, appropinquabunt ei.
vestris. Sicut de areis primitias separatis, 21 ita et de 6
Hoc igitur facite : tollat unusquisque thuribula sua,
pulmentis dabitis primitiva Domino. tu Core, et omne concilium tuum : 7 et hausto cras
22
Quod si per ignorantiam præterieritis quidquam igne, ponite desuper thymiama coram Domino : et
horum, quæ locutus est Dominus ad Moysen, 23 et quemcumque elegerit, ipse erit sanctus : multum eri-
mandavit per eum ad vos, a die qua cœpit jubere et gimini filii Levi. 8 Dixitque rursum ad Core : Audite,
ultra, 24 oblitaque fuerit facere multitudo : offeret vi- filii Levi : 9 num parum vobis est quod separavit vos
tulum de armento, holocaustum in odorem suavissi- Deus Israël ab omni populo, et junxit sibi, ut serviretis
mum Domino, et sacrificum ejus ac liba, ut cæremoniæ ei in cultu tabernaculi, et staretis coram frequentia po-
postulant, hircumque pro peccato : 25 et rogabit sacer- puli, et ministraretis ei ? 10 idcirco ad se fecit accedere
dos pro omni multitudine filiorum Israël, et dimittetur te et omnes fratres tuos filios Levi, ut vobis etiam sa-
eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus of- cerdotium vindicetis, 11 et omnis globus tuus stet con-
ferentes incensum Domino pro se et pro peccato atque tra Dominum ? quid est enim Aaron ut murmuretis
errore suo : 26 et dimittetur universæ plebi filiorum contra eum ?
12
Israël, et advenis qui peregrinantur inter eos : quo- Misit ergo Moyses ut vocaret Dathan et Abiron fi-
niam culpa est omnis populi per ignorantiam. 27 Quod lios Eliab. Qui responderunt : Non venimus. 13 Num-
si anima una nesciens peccaverit, offeret capram an- quid parum est tibi quod eduxisti nos de terra, quæ
niculam pro peccato suo : 28 et deprecabitur pro ea lacte et melle manabat, ut occideres in deserto, nisi et
sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino : im- dominatus fueris nostri ? 14 Revera induxisti nos in
petrabitque ei veniam, et dimittetur illi. 29 Tam indi- terram, quæ fluit rivis lactis et mellis, et dedisti nobis
genis quam advenis una lex erit omnium, qui pecca- possessiones agrorum et vinearum : an et oculos no-
verint ignorantes. 30 Anima vero, quæ per superbiam stros vis eruere ? non venimus. 15 Iratusque Moyses
aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus valde, ait ad Dominum : Ne respicias sacrificia eorum :
84 Numeri

41
tu scis quod ne asellum quidem umquam acceperim Murmuravit autem omnis multitudo filiorum
ab eis, nec afflixerim quempiam eorum. Israël sequenti die contra Moysen et Aaron, dicens :
42
16
Dixitque ad Core : Tu, et omnis congregatio tua, Vos interfecistis populum Domini. 43
Cumque oriretur
state seorsum coram Domino, et Aaron die crastino seditio, et tumultus incresceret, Moyses et Aaron fu-
17
separatim. Tollite singuli thuribula vestra, et ponite gerunt ad tabernaculum fœderis. Quod, postquam in-
super ea incensum, offerentes Domino ducenta quin- 44 gressi sunt, operuit nubes, et apparuit gloria Domini.
quaginta thuribula : Aaron quoque teneat thuribulum Dixitque Dominus ad Moysen : 45 Recedite de me-
suum. 18 Quod cum fecissent, stantibus Moyses et Aa- dio hujus multitudinis, 46
etiam nunc delebo eos. Cum-
19
ron, et coacervassent adversum eos omnem multitu- que jacerent in terra, dixit Moyses ad Aaron : Tolle
dinem ad ostium tabernaculi, apparuit cunctis gloria thuribulum, et hausto igne de altari, mitte incensum
20
Domini. Locutusque Dominus ad Moysen et Aaron, desuper, pergens cito ad populum, ut roges pro eis :
21
ait : Separamini de medio congregationis hujus, ut 47 jam enim egressa est ira a Domino, et plaga desævit.
22
eos repente disperdam. Qui ceciderunt proni in fa- Quod cum fecisset Aaron, et cucurrisset ad mediam
ciem, atque dixerunt : Fortissime Deus spirituum uni- multitudinem, quam jam vastabat incendium, obtulit
48
versæ carnis, num uno peccante, contra omnes ira tua thymiama : et stans inter mortuos ac viventes, pro
49
desæviet ? 23
Et ait Dominus ad Moysen : 24
Præci- populo deprecatus est, et plaga cessavit. Fuerunt au-
pe universo populo ut separetur a tabernaculis Core tem qui percussi sunt, quatuordecim millia hominum,
et Dathan et Abiron. et septingenti, absque his qui perierant in seditione
25
Core. 50 Reversusque est Aaron ad Moysen ad ostium
Surrexitque Moyses, et abiit ad Dathan et Abiron : tabernaculi fœderis postquam quievit interitus.
et sequentibus eum senioribus Israël, 26 dixit ad tur-
bam : Recedite a tabernaculis hominum impiorum, et Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : 2 Lo-
nolite tangere quæ ad eos pertinent, ne involvamini in 17quere ad filios Israël, et accipe ab eis virgas sin-
peccatis eorum. 27 Cumque recessissent a tentoriis eo- gulas per cognationes suas, a cunctis principibus tri-
rum per circuitum, Dathan et Abiron egressi stabant buum, virgas duodecim, et uniuscujusque nomen su-
in introitu papilionum suorum cum uxoribus et libe- perscribes virgæ suæ. 3 Nomen autem Aaron erit in
ris, omnique frequentia. 28 Et ait Moyses : In hoc scie- tribu Levi, et una virga cunctas seorsum familias con-
tis quod Dominus miserit me ut facerem universa quæ tinebit : 4 ponesque eas in tabernaculo fœderis coram
cernitis, et non ex proprio ea corde protulerim : 29 si testimonio, ubi loquar ad te. 5 Quem ex his elege-
consueta hominum morte interierint, et visitaverit eos ro, germinabit virga ejus : et cohibebo a me queri-
plaga, qua et ceteri visitari solent, non misit me Do- monias filiorum Israël, quibus contra vos murmurant.
minus : 30 sin autem novam rem fecerit Dominus, ut 6 Locutusque est Moyses ad filios Israël : et dederunt
aperiens terra os suum deglutiat eos et omnia quæ ad ei omnes principes virgas per singulas tribus : fue-
illos pertinent, descenderintque viventes in infernum, runtque virgæ duodecim absque virga Aaron. 7 Quas
scietis quod blasphemaverint Dominum. cum posuisset Moyses coram Domino in tabernaculo
31
Confestim igitur ut cessavit loqui, dirupta est ter- testimonii, 8 sequenti die regressus invenit germinas-
ra sub pedibus eorum : 32 et aperiens os suum, devo- se virgam Aaron in domo Levi : et turgentibus gem-
ravit illos cum tabernaculis suis et universa substan- mis eruperant flores, qui, foliis dilatatis, in amygdalas
tia eorum, 33 descenderuntque vivi in infernum operti deformati sunt. 9 Protulit ergo Moyses omnes virgas
humo, et perierunt de medio multitudinis. 34 At vero de conspectu Domini ad cunctos filios Israël : vide-
omnis Israël, qui stabat per gyrum, fugit ad clamorem runtque, et receperunt singuli virgas suas. 10 Dixitque
pereuntium, dicens : Ne forte et nos terra deglutiat. Dominus ad Moysen : Refer virgam Aaron in taberna-
35
Sed et ignis egressus a Domino interfecit ducentos culum testimonii, ut servetur ibi in signum rebellium
quinquaginta viros, qui offerebant incensum. 36 Locu- filiorum Israël, et quiescant querelæ eorum a me, ne
tusque est Dominus ad Moysen, dicens : 37 Præcipe moriantur. 11 Fecitque Moyses sicut præceperat Domi-
Eleazaro filio Aaron sacerdoti ut tollat thuribula quæ nus. 12 Dixerunt autem filii Israël ad Moysen : Ecce
jacent in incendio, et ignem huc illucque dispergat : consumpti sumus, omnes perivimus. 13 Quicumque
quoniam sanctificata sunt 38 in mortibus peccatorum : accedit ad tabernaculum Domini, moritur. Num usque
producatque ea in laminas, et affigat altari, eo quod ad internecionem cuncti delendi sumus ?
oblatum sit in eis incensum Domino, et sanctificata
sint, ut cernant ea pro signo et monimento filii Israël. Dixitque Dominus ad Aaron : Tu, et filii tui, et
39
Tulit ergo Eleazar sacerdos thuribula ænea, in qui-
bus obtulerant hi quos incendium devoravit, et produ-
18 domus patris tui tecum, portabitis iniquitatem
sanctuarii : et tu et filii tui simul sustinebitis peccata
xit ea in laminas, affigens altari : 40 ut haberent postea sacerdotii vestri. 2 Sed et fratres tuos de tribu Levi,
filii Israël, quibus commonerentur ne quis accedat alie- et sceptrum patris tui sume tecum, præstoque sint, et
nigena, et qui non est de semine Aaron ad offerendum ministrent tibi : tu autem et filii tui ministrabitis in
incensum Domino, ne patiatur sicut passus est Core, et tabernaculo testimonii. 3 Excubabuntque Levitæ ad
omnis congregatio ejus, loquente Domino ad Moysen. præcepta tua, et ad cuncta opera tabernaculi : ita du-
Numeri 85

24
mtaxat ut ad vasa sanctuarii et ad altare non accedant, decimarum oblatione contenti, quas in usus eorum
ne et illi moriantur, et vos pereatis simul. 4 Sint au- et necessaria separavi.
tem tecum, et excubent in custodiis tabernaculi, et in 25
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
omnibus cæremoniis ejus. Alienigena non miscebitur 26
Præcipe Levitis, atque denuntia : Cum acceperitis a
vobis. 5 Excubate in custodia sanctuarii, et in mini- filiis Israël decimas, quas dedi vobis, primitias earum
sterio altaris : ne oriatur indignatio super filios Israël. offerte Domino, id est, decimam partem decimæ, 27 ut
6
Ego dedi vobis fratres vestros Levitas de medio fi- reputetur vobis in oblationem primitivorum, tam de
liorum Israël, et tradidi donum Domino, ut serviant areis quam de torcularibus : 28 et universis quorum ac-
in ministeriis tabernaculi ejus. 7 Tu autem et filii tui cipitis primitias, offerte Domino, et date Aaron sacer-
custodite sacerdotium vestrum : et omnia quæ ad cul- doti. 29 Omnia quæ offeretis ex decimis, et in donaria
tum altaris pertinent, et intra velum sunt, per sacer- Domini separabitis, optima et electa erunt. 30 Dices-
dotes administrabuntur : si quis externus accesserit, que ad eos : Si præclara et meliora quæque obtuleritis
occidetur. ex decimis, reputabitur vobis quasi de area, et torcula-
8
Locutusque est Dominus ad Aaron : Ecce dedi tibi ri dederitis primitias : 31 et comedetis eas in omnibus
custodiam primitiarum mearum. Omnia quæ sancti- locis vestris, tam vos quam familiæ vestræ : quia pre-
ficantur a filiis Israël, tradidi tibi et filiis tuis pro offi- tium est pro ministerio, quo servitis in tabernaculo te-
cio sacerdotali legitima sempiterna. 9 Hæc ergo acci- stimonii. 32 Et non peccabitis super hoc, egregia vobis
pies de his, quæ sanctificantur et oblata sunt Domino. et pinguia reservantes, ne polluatis oblationes filiorum
Omnis oblatio, et sacrificium, et quidquid pro peccato Israël, et moriamini.
atque delicto redditur mihi, et cedit in Sancta sancto- Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron,
rum, tuum erit, et filiorum tuorum. 10 In sanctuario
comedes illud : mares tantum edent ex eo, quia con-
19 2
dicens : Ista est religio victimæ, quam consti-
tuit Dominus. Præcipe filiis Israël, ut adducant ad te
secratum est tibi. 11 Primitias autem, quas voverint vaccam rufam ætatis integræ, in qua nulla sit macu-
et obtulerint filii Israël, tibi dedi, et filiis tuis, ac fi- la, nec portaverit jugum : 3 tradetisque eam Eleaza-
liabus tuis, jure perpetuo : qui mundus est in domo ro sacerdoti, qui eductam extra castra, immolabit in
tua, vescetur eis. 12 Omnem medullam olei, et vini, conspectu omnium : 4 et tingens digitum in sangui-
ac frumenti, quidquid offerunt primitiarum Domino, ne ejus, asperget contra fores tabernaculi septem vici-
tibi dedi. 13 Universa frugum initia, quas gignit hu- bus, 5 comburetque eam cunctis videntibus, tam pelle
mus, et Domino deportantur, cedent in usus tuos : et carnibus ejus quam sanguine et fimo flammæ tra-
qui mundus est in domo tua, vescetur eis. 14 Omne ditis. 6 Lignum quoque cedrinum, et hyssopum, coc-
quod ex voto reddiderint filii Israël, tuum erit. 15 Qui- cumque bis tinctum sacerdos mittet in flammam, quæ
dquid primum erumpit e vulva cunctæ carnis, quam vaccam vorat. 7 Et tunc demum, lotis vestibus et cor-
offerunt Domino, sive ex hominibus, sive de pecori- pore suo, ingredietur in castra, commaculatusque erit
bus fuerit, tui juris erit : ita dumtaxat ut pro hominis usque ad vesperum. 8 Sed et ille qui combusserit eam,
primogenito pretium accipias, et omne animal quod lavabit vestimenta sua et corpus, et immundus erit us-
immundum est redimi facias, 16 cujus redemptio erit que ad vesperum. 9 Colliget autem vir mundus cineres
post unum mensem, siclis argenti quinque, pondere vaccæ, et effundet eos extra castra in loco purissimo,
sanctuarii. Siclus viginti obolos habet. 17 Primogeni- ut sint multitudini filiorum Israël in custodiam, et in
tum autem bovis, et ovis, et capræ, non facies redimi, aquam aspersionis : quia pro peccato vacca combu-
quia sanctificata sunt Domino. Sanguinem tantum eo- sta est. 10 Cumque laverit qui vaccæ portaverat cineres
rum fundes super altare, et adipes adolebis in suavis- vestimenta sua, immundus erit usque ad vesperum.
simum odorem Domino. 18 Carnes vero in usum tuum Habebunt hoc filii Israël, et advenæ qui habitant inter
cedent, sicut pectusculum consecratum, et armus dex- eos, sanctum jure perpetuo.
ter : tua erunt. 19 Omnes primitias sanctuarii, quas 11
Qui tetigerit cadaver hominis, et propter hoc sep-
offerunt filii Israël Domino, tibi dedi, et filiis, ac filia-
tem diebus fuerit immundus, 12 aspergetur ex hac aqua
bus tuis, jure perpetuo. Pactum salis est sempiternum
die tertio et septimo, et sic mundabitur. Si die ter-
coram Domino, tibi ac filiis tuis.
tio aspersus non fuerit, septimo non poterit emundari.
20 13
Dixitque Dominus ad Aaron : In terra eorum ni- Omnis qui tetigerit humanæ animæ morticinum, et
hil possidebitis, nec habebitis partem inter eos : ego aspersus hac commistione non fuerit, polluet taberna-
pars et hæreditas tua in medio filiorum Israël. 21 Fi- culum Domini et peribit ex Israël : quia aqua expiatio-
liis autem Levi dedi omnes decimas Israëlis in posses- nis non est aspersus, immundus erit, et manebit spur-
sionem, pro ministerio, quo serviunt mihi in taberna- citia ejus super eum. 14 Ista est lex hominis qui mori-
culo fœderis : 22 ut non accedant ultra filii Israël ad tur in tabernaculo : omnes qui ingrediuntur tentorium
tabernaculum, nec committant peccatum mortiferum, illius, et universa vasa quæ ibi sunt, polluta erunt sep-
23
solis filiis Levi mihi in tabernaculo servientibus, et tem diebus. 15 Vas, quod non habuerit operculum nec
portantibus peccata populi. Legitimum sempiternum ligaturam desuper, immundum erit. 16 Si quis in agro
erit in generationibus vestris. Nihil aliud possidebunt, tetigerit cadaver occisi hominis, aut per se mortui, si-
86 Numeri

ve os illius, vel sepulchrum, immundus erit septem verimus ibi multo tempore, afflixerintque nos Ægyp-
diebus. 17 Tollentque de cineribus combustionis atque tii, et patres nostros : 16 et quomodo clamaverimus ad
peccati, et mittent aquas vivas super eos in vas : 18 in Dominum, et exaudierit nos, miseritque angelum, qui
quibus cum homo mundus tinxerit hyssopum, asper- eduxerit nos de Ægypto. Ecce in urbe Cades, quæ est
get ex eo omne tentorium, et cunctam supellectilem, in extremis finibus tuis, positi, 17 obsecramus ut nobis
et homines hujuscemodi contagione pollutos : 19 at- transire liceat per terram tuam. Non ibimus per agros,
que hoc modo mundus lustrabit immundum tertio et nec per vineas ; non bibemus aquas de puteis tuis :
septimo die : expiatusque die septimo, lavabit et se et sed gradiemur via publica, nec ad dexteram nec ad si-
vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum. nistram declinantes, donec transeamus terminos tuos.
20 18
Si quis hoc ritu non fuerit expiatus, peribit anima Cui respondit Edom : Non transibis per me, alioquin
illius de medio ecclesiæ : quia sanctuarium Domini armatus occurram tibi. 19 Dixeruntque filii Israël : Per
polluit, et non est aqua lustrationis aspersus. 21 Erit tritam gradiemur viam : et si biberimus aquas tuas,
hoc præceptum legitimum sempiternum. Ipse quoque nos et pecora nostra, dabimus quod justum est : nulla
qui aspergit aquas, lavabit vestimenta sua. Omnis qui erit in pretio difficultas, tantum velociter transeamus.
20
tetigerit aquas expiationis, immundus erit usque ad At ille respondit : Non transibis. Statimque egressus
vesperum. 22 Quidquid tetigerit immundus, immun- est obvius, cum infinita multitudo, et manu forti, 21 nec
dum faciet : et anima, quæ horum quippiam tetigerit, voluit acquiescere deprecanti, ut concederet transitum
immunda erit usque ad vesperum. per fines suos. Quam ob rem divertit ab eo Israël.
22
Cumque castra movissent de Cades, venerunt in
Veneruntque filii Israël et omnis multitudo in
20 desertum Sin, mense primo, et mansit populus
in Cades. Mortuaque est ibi Maria, et sepulta in eodem
montem Hor, qui est in finibus terræ Edom : 23 ubi
locutus est Dominus ad Moysen : 24 Pergat, inquit,
Aaron ad populos suos : non enim intrabit terram,
loco. 2 Cumque indigeret aqua populus, convenerunt
quam dedi filiis Israël, eo quod incredulus fuerit ori
adversum Moysen et Aaron : 3 et versi in seditionem,
meo, ad aquas contradictionis. 25 Tolle Aaron et filium
dixerunt : Utinam periissemus inter fratres nostros
ejus cum eo, et duces eos in montem Hor. 26 Cum-
coram Domino. 4 Cur eduxistis ecclesiam Domini in
que nudaveris patrem veste sua, indues ea Eleazarum
solitudinem, ut et nos et nostra jumenta moriamur ?
5 filium ejus : Aaron colligetur, et morietur ibi. 27 Fe-
quare nos fecistis ascendere de Ægypto, et adduxi-
cit Moyses ut præceperat Dominus : et ascenderunt
stis in locum istum pessimum, qui seri non potest, qui
in montem Hor coram omni multitudine. 28 Cumque
nec ficum gignit, nec vineas, nec malogranata, insuper
Aaron spoliasset vestibus suis, induit eis Eleazarum fi-
et aquam non habet ad bibendum ? 6 Ingressusque
lium ejus. 29 Illo mortuo in montis supercilio, descen-
Moyses et Aaron, dimissa multitudine, tabernaculum
dit cum Eleazaro. 30 Omnis autem multitudo videns
fœderis, corruerunt proni in terram, clamaveruntque
occubuisse Aaron, flevit super eo triginta diebus per
ad Dominum, atque dixerunt : Domine Deus, audi cla-
cunctas familias suas.
morem hujus populi, et aperi eis thesaurum tuum fon-
tem aquæ vivæ, ut satiati, cesset murmuratio eorum. Quod cum audisset Chananæus rex Arad, qui
Et apparuit gloria Domini super eos.
7
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : 8 Tol-
21 habitabat ad meridiem, venisse scilicet Israël
per exploratorum viam, pugnavit contra illum, et vic-
le virgam, et congrega populum, tu et Aaron frater tor existens, duxit ex eo prædam. 2 At Israël voto se
tuus, et loquimini ad petram coram eis, et illa dabit Domino obligans, ait : Si tradideris populum istum
aquas. Cumque eduxeris aquam de petra, bibet omnis in manu mea, delebo urbes ejus. 3 Exaudivitque Do-
multitudo et jumenta ejus. 9 Tulit igitur Moyses vir- minus preces Israël, et tradidit Chananæum, quem ille
gam, quæ erat in conspectu Domini, sicut præceperat interfecit subversis urbibus ejus : et vocavit nomen loci
ei, 10 congregata multitudine ante petram : dixitque illius Horma, id est, anathema.
eis : Audite, rebelles et increduli : num de petra hac 4
Profecti sunt autem et de monte Hor, per viam quæ
vobis aquam poterimus ejicere ? 11 Cumque elevasset ducit ad mare Rubrum, ut circumirent terram Edom.
Moyses manum, percutiens virga bis silicem, egressæ Et tædere cœpit populum itineris ac laboris : 5 locu-
sunt aquæ largissimæ, ita ut populus biberet et jumen- tusque contra Deum et Moysen, ait : Cur eduxisti nos
ta. 12 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Quia de Ægypto, ut moreremur in solitudine ? deest panis,
non credidistis mihi, ut sanctificaretis me coram filiis non sunt aquæ : anima nostra jam nauseat super cibo
Israël, non introducetis hos populos in terram, quam isto levissimo. 6 Quam ob rem misit Dominus in po-
dabo eis. 13 Hæc est aqua contradictionis, ubi jurgati pulum ignitos serpentes, ad quorum plagas et mortes
sunt filii Israël contra Dominum, et sanctificatus est in plurimorum, 7 venerunt ad Moysen, atque dixerunt :
eis. Peccavimus, quia locuti sumus contra Dominum et te :
14
Misit interea nuntios Moyses de Cades ad regem ora ut tollat a nobis serpentes. Oravitque Moyses pro
Edom, qui dicerent : Hæc mandat frater tuus Israël : populo, 8 et locutus est Dominus ad eum : Fac serpen-
Nosti omnem laborem qui apprehendit nos, 15 quomo- tem æneum, et pone eum pro signo : qui percussus
do descenderint patres nostri in Ægyptum, et habita- aspexerit eum, vivet. 9 Fecit ergo Moyses serpentem
Numeri 87

30
æneum, et posuit eum pro signo : quem cum percussi Jugum ipsorum disperiit ad Hesebon
aspicerent, sanabantur. usque Dibon :
10
Profectique filii Israël castrametati sunt in Obo- lassi pervenerunt in Nophe, et usque
th. 11 Unde egressi fixere tentoria in Jeabarim, in soli- Medaba.
tudine quæ respicit Moab contra orientalem plagam. 31
12
Habitavit itaque Israël in terra Amorrhæi.
Et inde moventes, venerunt ad torrentem Zared. 32
13
Misitque Moyses qui explorarent Jazer : cujus ce-
Quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon,
perunt viculos, et possederunt habitatores. 33 Verte-
quæ est in deserto, et prominet in finibus Amorrhæi.
runtque se, et ascenderunt per viam Basan, et occurrit
Siquidem Arnon terminus est Moab, dividens Moabi-
eis Og, rex Basan, cum omni populo suo, pugnaturus
tas et Amorrhæos. 14 Unde dicitur in libro bellorum
in Edrai. 34 Dixitque Dominus ad Moysen : Ne timeas
Domini :
eum, quia in manu tua tradidi illum, et omnem popu-
Sicut fecit in mari Rubro, lum ac terram ejus : faciesque illi sicut fecisti Sehon,
sic faciet in torrentibus Arnon. regi Amorrhæorum habitatori Hesebon. 35 Percusse-
15
Scopuli torrentium inclinati sunt, ut runt igitur et hunc cum filiis suis, universumque po-
requiescerent in Ar, pulum ejus usque ad internecionem, et possederunt
et recumberent in finibus Moabitarum. terram illius.
16
Ex eo loco apparuit puteus, super quo locutus est Profectique castrametati sunt in campestribus
Dominus ad Moysen : Congrega populum, et dabo ei
17
aquam. Tunc cecinit Israël carmen istud :
22 Moab, ubi trans Jordanem Jericho sita est. 2 Vi-
dens autem Balac filius Sephor omnia quæ fecerat
Israël Amorrhæo, 3 et quod pertimuissent eum Moa-
Ascendat puteus. bitæ, et impetum ejus ferre non possent, 4 dixit ad
majores natu Madian : Ita delebit hic populus om-
Concinebant :
nes, qui in nostris finibus commorantur, quomodo so-
18
Puteus, quem foderunt principes let bos herbas usque ad radices carpere. Ipse erat eo
et paraverunt duces multitudinis tempore rex in Moab. 5 Misit ergo nuntios ad Balaam
in datore legis, et in baculis suis. filium Beor ariolum, qui habitabat super flumen terræ
filiorum Ammon, ut vocarent eum, et dicerent : Ecce
De solitudine, Matthana. 19 De Matthana in Naha- egressus est populus ex Ægypto, qui operuit super-
6
liel : de Nahaliel in Bamoth. 20 De Bamoth, vallis est in ficiem terræ, sedens contra me. Veni igitur, et ma-
regione Moab, in vertice Phasga, quod respicit contra ledic populo huic, quia fortior me est : si quomodo
desertum. possim percutere et ejicere eum de terra mea. Novi
21
Misit autem Israël nuntios ad Sehon regem Amor- enim quod benedictus sit cui benedixeris, et maledic-
7
rhæorum, dicens : 22 Obsecro ut transire mihi liceat tus in quem maledicta congesseris. Perrexeruntque
per terram tuam : non declinabimus in agros et vi- seniores Moab, et majores natu Madian, habentes di-
neas ; non bibemus aquas ex puteis : via regia gradie- vinationis pretium in manibus. Cumque venissent ad
8
mur, donec transeamus terminos tuos. 23 Qui concede- Balaam, et narrassent ei omnia verba Balac, ille re-
re noluit ut transiret Israël per fines suos : quin potius spondit : Manete hic nocte, et respondebo quidquid
exercitu congregato, egressus est obviam in desertum, mihi dixerit Dominus. Manentibus illis apud Balaam,
9
et venit in Jasa, pugnavitque contra eum. 24 A quo per- venit Deus, et ait ad eum : Quid sibi volunt homi-
10
cussus est in ore gladii, et possessa est terra ejus ab Ar- nes isti apud te ? Respondit : Balac filius Sephor
11
non usque Jeboc, et filios Ammon : quia forti præsidio rex Moabitarum misit ad me, dicens : Ecce populus
tenebantur termini Ammonitarum. Tulit ergo Israël qui egressus est de Ægypto, operuit superficiem ter-
25

omnes civitates ejus, et habitavit in urbibus Amorrhæi, ræ : veni, et maledic ei, si quomodo possim pugnans
12
in Hesebon scilicet, et viculis ejus. 26 Urbs Hesebon abigere eum. Dixitque Deus ad Balaam : Noli ire
fuit Sehon regis Amorrhæi, qui pugnavit contra re- cum eis, neque maledicas populo : quia benedictus
13
gem Moab : et tulit omnem terram, quæ ditionis illius est. Qui mane consurgens dixit ad principes : Ite
27
fuerat usque Arnon. Idcirco dicitur in proverbio : in terram vestram, quia prohibuit me Dominus veni-
re vobiscum. 14 Reversi principes dixerunt ad Balac :
Venite in Hesebon : ædificetur, et Noluit Balaam venire nobiscum.
15
construatur civitas Sehon : Rursum ille multo plures et nobiliores quam ante
28
ignis egressus est de Hesebon, flamma de miserat, misit. 16 Qui cum venissent ad Balaam, di-
oppido Sehon, xerunt : Sic dicit Balac filius Sephor : Ne cuncteris
et devoravit Ar Moabitarum, et habitatores venire ad me : 17 paratus sum honorare te, et quid-
excelsorum Arnon. quid volueris, dabo tibi : veni, et maledic populo isti.
29 18
Væ tibi Moab ; peristi popule Chamos. Respondit Balaam : Si dederit mihi Balac plenam
Dedit filios ejus in fugam, et filias in domum suam argenti et auri, non potero immutare
captivitatem regi Amorrhæorum Sehon. verbum Domini Dei mei, ut vel plus, vel minus lo-
88 Numeri

quar. 19 Obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte, et 4


Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locu-
scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus. tusque ad eum Balaam : Septem, inquit, aras erexi, et
20
Venit ergo Deus ad Balaam nocte, et ait ei : Si vo- imposui vitulum et arietem desuper. 5 Dominus autem
care te venerunt homines isti, surge, et vade cum eis : posuit verbum in ore ejus, et ait : Revertere ad Balac,
ita dumtaxat, ut quod tibi præcepero, facias. 21 Surre- et hæc loqueris. 6 Reversus invenit stantem Balac juxta
xit Balaam mane, et strata asina sua profectus est cum holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum :
7
eis. assumptaque parabola sua, dixit :
22
Et iratus est Deus. Stetitque angelus Domini in
via contra Balaam, qui insidebat asinæ, et duos pue- De Aram adduxit me Balac
ros habebat secum. 23 Cernens asina angelum stantem rex Moabitarum, de montibus orientis :
in via, evaginato gladio, avertit se de itinere, et ibat Veni, inquit, et maledic Jacob ;
per agrum. Quam cum verberaret Balaam, et vellet ad propera, et detestare Israël.
8
semitam reducere, 24 stetit angelus in angustiis dua- Quomodo maledicam, cui non maledixit
rum maceriarum, quibus vineæ cingebantur. 25 Quem Deus ?
videns asina, junxit se parieti, et attrivit sedentis pe- qua ratione detester, quem Dominus non
dem. At ille iterum verberabat eam : 26 et nihilominus detestatur ?
9
angelus ad locum angustum transiens, ubi nec ad dex- De summis silicibus videbo eum,
teram, nec ad sinistram poterat deviare, obvius stetit. et de collibus considerabo illum.
27
Cumque vidisset asina stantem angelum, concidit Populus solus habitabit,
sub pedibus sedentis : qui iratus, vehementius cæde- et inter gentes non reputabitur.
10
bat fuste latera ejus. 28 Aperuitque Dominus os asinæ, Quis dinumerare possit pulverem Jacob,
et locuta est : Quid feci tibi ? cur percutis me ecce jam et nosse numerum stirpis Israël ?
tertio ? 29 Respondit Balaam : Quia commeruisti, et Moriatur anima mea morte justorum,
illusisti mihi : utinam haberem gladium, ut te percu- et fiant novissima mea horum similia.
terem ! 30 Dixit asina : Nonne animal tuum sum, cui
11
semper sedere consuevisti usque in præsentem diem ? Dixitque Balac ad Balaam : Quid est hoc quod
dic quid simile umquam fecerim tibi. At ille ait : Num- agis ? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e
quam. 31 Protinus aperuit Dominus oculos Balaam, et contrario benedicis eis. 12 Cui ille respondit : Num
vidit angelum stantem in via, evaginato gladio, ado- aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus ?
13
ravitque eum pronus in terram. 32 Cui angelus : Cur, Dixit ergo Balac : Veni mecum in alterum locum un-
inquit, tertio verberas asinam tuam ? ego veni ut ad- de partem Israël videas, et totum videre non possis :
versarer tibi, quia perversa est via tua, mihique con- inde maledicito ei. 14 Cumque duxisset eum in locum
traria : 33 et nisi asina declinasset de via, dans locum sublimem, super verticem montis Phasga, ædificavit
resistenti, te occidissem, et illa viveret. Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque
34
Dixit Balaam : Peccavi, nesciens quod tu stares ariete, 15 dixit ad Balac : Sta hic juxta holocaustum
contra me : et nunc si displicet tibi ut vadam, revertar. tuum, donec ego obvius pergam. 16 Cui cum Dominus
35
Ait angelus : Vade cum istis, et cave ne aliud quam occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait : Re-
præcepero tibi loquaris. Ivit igitur cum principibus. vertere ad Balac, et hæc loqueris ei. 17 Reversus inve-
36
Quod cum audisset Balac, egressus est in occursum nit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes
ejus in oppido Moabitarum, quod situm est in extre- Moabitarum cum eo. Ad quem Balac : Quid, inquit,
mis finibus Arnon. 37 Dixitque ad Balaam : Misi nun- locutus est Dominus ? 18 At ille, assumpta parabola
tios ut vocarent te : cur non statim venisti ad me ? an sua, ait :
quia mercedem adventui tuo reddere nequeo ? 38 Cui
ille respondit : Ecce adsum : numquid loqui potero Sta, Balac, et ausculta ; audi, fili Sephor :
19
aliud, nisi quod Deus posuerit in ore meo ? 39 Perre- non est Deus quasi homo, ut mentiatur,
xerunt ergo simul, et venerunt in urbem, quæ in extre- nec ut filius hominis, ut mutetur.
mis regni ejus finibus erat. 40 Cumque occidisset Balac Dixit ergo, et non faciet ?
boves et oves, misit ad Balaam, et principes qui cum locutus est, et non implebit ?
20
eo erant, munera. 41 Mane autem facto, duxit eum ad Ad benedicendum adductus sum :
excelsa Baal, et intuitus est extremam partem populi. benedictionem prohibere non valeo.
21
Non est idolum in Jacob,
Dixitque Balaam ad Balac : Ædifica mihi hic nec videtur simulacrum in Israël.
23 septem aras, et para totidem vitulos, ejusdem-
2
que numeri arietes. Cumque fecisset juxta sermonem
Dominus Deus ejus cum eo est,
et clangor victoriæ regis in illo.
22
Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super Deus eduxit illum de Ægypto,
aram. 3 Dixitque Balaam ad Balac : Sta paulisper juxta cujus fortitudo similis est rhinocerotis.
23
holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mi- Non est augurium in Jacob,
hi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi. nec divinatio in Israël :
Numeri 89

temporibus suis dicetur Jacob et Israëli quid proferam ex corde meo : sed quidquid Dominus di-
operatus sit Deus. xerit, hoc loquar ? 14 verumtamen pergens ad popu-
24
Ecce populus ut leæna consurget, lum meum, dabo consilium, quid populus tuus po-
et quasi leo erigetur : pulo huic faciat extremo tempore. 15 Sumpta igitur
non accubabit donec devoret prædam, parabola, rursum ait :
et occisorum sanguinem bibat.
Dixit Balaam filius Beor :
25
Dixitque Balac ad Balaam : Nec maledicas ei, nec dixit homo, cujus obturatus est oculus :
benedicas. 26 Et ille ait : Nonne dixi tibi quod qui- 16
dixit auditor sermonum Dei,
dquid mihi Deus imperaret, hoc facerem ? 27 Et ait qui novit doctrinam Altissimi,
Balac ad eum : Veni, et ducam te ad alium locum : si et visiones Omnipotentis videt,
forte placeat Deo ut inde maledicas eis. 28 Cumque du- qui cadens apertos habet oculos :
xisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit 17
Videbo eum, sed non modo :
solitudinem, 29 dixit ei Balaam : Ædifica mihi hic sep- intuebor illum, sed non prope.
tem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri Orietur stella ex Jacob,
arietes. 30 Fecit Balac ut Balaam dixerat : imposuitque et consurget virga de Israël :
vitulos et arietes per singulas aras. et percutiet duces Moab,
Cumque vidisset Balaam quod placeret Domino vastabitque omnes filios Seth.
24 ut benediceret Israëli, nequaquam abiit ut ante
perrexerat, ut augurium quæreret : sed dirigens con-
18
Et erit Idumæa possessio ejus :
hæreditas Seir cedet inimicis suis :
tra desertum vultum suum, 2 et elevans oculos, vidit Israël vero fortiter aget.
19
Israël in tentoriis commorantem per tribus suas : et De Jacob erit qui dominetur,
irruente in se spiritu Dei, 3 assumpta parabola, ait : et perdat reliquias civitatis.
20
Dixit Balaam filius Beor : Cumque vidisset Amalec, assumens parabolam,
dixit homo, cujus obturatus est oculus : ait :
4
dixit auditor sermonum Dei,
Principium gentium Amalec,
qui visionem Omnipotentis intuitus est,
cujus extrema perdentur.
qui cadit, et sic aperiuntur oculi ejus :
5
Quam pulchra tabernacula tua, Jacob, 21
Vidit quoque Cinæum : et assumpta parabola, ait :
et tentoria tua, Israël !
6 Robustum quidem est habitaculum tuum :
ut valles nemorosæ,
ut horti juxta fluvios irrigui, sed si in petra posueris nidum tuum,
22
ut tabernacula quæ fixit Dominus, et fueris electus de stirpe Cin,
quasi cedri prope aquas. quamdiu poteris permanere ? Assur enim
7 capiet te.
Fluet aqua de situla ejus,
et semen illius erit in aquas multas. 23
Tolletur propter Agag, rex ejus, Assumptaque parabola iterum locutus est :
et auferetur regnum illius. Heu ! quis victurus est,
8
Deus eduxit illum de Ægypto, quando ista faciet Deus ?
cujus fortitudo similis est rhinocerotis. 24
Venient in trieribus de Italia :
Devorabunt gentes hostes illius, superabunt Assyrios, vastabuntque
ossaque eorum confringent, et perforabunt Hebræos, et ad extremum etiam ipsi
sagittis. peribunt.
9
Accubans dormivit ut leo,
25
et quasi leæna, quam suscitare nullus Surrexitque Balaam, et reversus est in locum
audebit. suum : Balac quoque via, qua venerat, rediit.
Qui benedixerit tibi, erit et ipse benedictus :
Morabatur autem eo tempore Israël in Settim,

10
qui maledixerit, in maledictione reputabitur.
Iratusque Balac contra Balaam, complosis mani-
25
2
et fornicatus est populus cum filiabus Moab,
quæ vocaverunt eos ad sacrificia sua. At ille come-
bus ait : Ad maledicendum inimicis meis vocavi te, derunt et adoraverunt deos earum. 3 Initiatusque est
quibus e contrario tertio benedixisti : 11 revertere ad Israël Beelphegor : et iratus Dominus, 4 ait ad Moy-
locum tuum. Decreveram quidem magnifice honorare sen : Tolle cunctos principes populi, et suspende eos
te, sed Dominus privavit te honore disposito. 12 Re- contra solem in patibulis, ut avertatur furor meus ab
spondit Balaam ad Balac : Nonne nuntiis tuis, quos Israël. 5 Dixitque Moyses ad judices Israël : Occidat
misisti ad me, dixi : 13 Si dederit mihi Balac plenam unusquisque proximos suos, qui initiati sunt Beelphe-
domum suam argenti et auri, non potero præterire gor. 6 Et ecce unus de filiis Israël intravit coram fra-
sermonem Domini Dei mei, ut vel boni quid vel mali tribus suis ad scortum Madianitidem, vidente Moyse,
90 Numeri

et omni turba filiorum Israël, qui flebant ante fores tarum : 16 Ozni, ab hoc familia Oznitarum : Her, ab
tabernaculi. hoc familia Heritarum : 17 Arod, ab hoc familia Aro-
7
Quod cum vidisset Phinees filius Eleazari filii Aa- ditarum : Ariel, ab hoc familia Arielitarum. 18 Istæ
ron sacerdotis, surrexit de medio multitudinis, et ar- sunt familiæ Gad, quarum omnis numerus fuit qua-
repto pugione, 8 ingressus est post virum Israëlitem draginta millia quingenti. 19 Filii Juda, Her et Onan,
in lupanar, et perfodit ambos simul, virum scilicet et qui ambo mortui sunt in terra Chanaan. 20 Fueruntque
mulierem in locis genitalibus. Cessavitque plaga a fi- filii Juda per cognationes suas : Sela, a quo familia Se-
liis Israël : 9 et occisi sunt viginti quatuor millia homi- laitarum : Phares, a quo familia Pharesitarum : Zare, a
num. 10 Dixitque Dominus ad Moysen : 11 Phinees fi- quo familia Zareitarum. 21 Porro filii Phares : Hesron,
lius Eleazari filii Aaron sacerdotis avertit iram meam a a quo familia Hesronitarum : et Hamul, a quo fami-
filiis Israël : quia zelo meo commotus est contra eos, ut lia Hamulitarum. 22 Istæ sunt familiæ Juda, quarum
non ipse delerem filios Israël in zelo meo. 12 Idcirco lo- omnis numerus fuit septuaginta sex millia quingenti.
23
quere ad eum : Ecce do ei pacem fœderis mei, 13 et erit Filii Issachar per cognationes suas : Thola, a quo fa-
tam ipsi quam semini ejus pactum sacerdotii sempi- milia Tholaitarum : Phua, a quo familia Phuaitarum :
24
ternum : quia zelatus est pro Deo suo, et expiavit sce- Jasub, a quo familia Jasubitarum : Semran, a quo
lus filiorum Israël. 14 Erat autem nomen viri Israëlitæ, familia Semranitarum. 25 Hæ sunt cognationes Issa-
qui occisus est cum Madianitide, Zambri filius Salu, char, quarum numerus fuit sexaginta quatuor millia
dux de cognatione et tribu Simeonis. 15 Porro mulier trecenti. 26 Filii Zabulon per cognationes suas : Sared,
Madianitis, quæ pariter interfecta est, vocabatur Cozbi a quo familia Sareditarum : Elon, a quo familia Elo-
filia Sur principis nobilissimi Madianitarum. 16 Locu- nitarum : Jalel, a quo familia Jalelitarum. 27 Hæ sunt
tusque est Dominus ad Moysen, dicens : 17 Hostes vos cognationes Zabulon, quarum numerus fuit sexaginta
sentiant Madianitæ, et percutite eos : 18 quia et ipsi millia quingenti. 28 Filii Joseph per cognationes suas,
hostiliter egerunt contra vos, et decepere insidiis per Manasse et Ephraim. 29 De Manasse ortus est Machir,
idolum Phogor, et Cozbi filiam ducis Madian sororem a quo familia Machiritarum. Machir genuit Galaad,
suam, quæ percussa est in die plagæ pro sacrilegio a quo familia Galaaditarum. 30 Galaad habuit filios :
Phogor. Jezer, a quo familia Jezeritarum : et Helec, a quo fa-
milia Helecitarum : 31 et Asriel, a quo familia Asrieli-
Postquam noxiorum sanguis effusus est, dixit tarum : et Sechem, a quo familia Sechemitarum : 32 et
26 Dominus ad Moysen et Eleazarum filium Aa-
2
Semida, a quo familia Semidaitarum : et Hepher, a
ron sacerdotem : Numerate omnem summam filio- quo familia Hepheritarum. 33 Fuit autem Hepher pa-
rum Israël a viginti annis et supra, per domos et co- ter Salphaad, qui filios non habebat, sed tantum filias :
gnationes suas, cunctos qui possunt ad bella procede- quarum ista sunt nomina : Maala, et Noa, et Hegla,
re. 3 Locuti sunt itaque Moyses et Eleazar sacerdos, et Melcha, et Thersa. 34 Hæ sunt familiæ Manasse, et
in campestribus Moab super Jordanem contra Jericho, numerus earum quinquaginta duo millia septingenti.
ad eos qui erant 4 a viginti annis et supra, sicut Do- 35
Filii autem Ephraim per cognationes suas fuerunt
minus imperaverat, quorum iste est numerus. 5 Ru- hi : Suthala, a quo familia Suthalaitarum : Becher, a
ben primogenitus Israël : hujus filius, Henoch, a quo quo familia Becheritarum : Thehen, a quo familia The-
familia Henochitarum : et Phallu, a quo familia Phal- henitarum. 36 Porro filius Suthala fuit Heran, a quo
luitarum : 6 et Hesron, a quo familia Hesronitarum : familia Heranitarum. 37 Hæ sunt cognationes filiorum
et Charmi, a quo familia Charmitarum. 7 Hæ sunt fa- Ephraim : quarum numerus fuit triginta duo millia
miliæ de stirpe Ruben : quarum numerus inventus est quingenti. 38 Isti sunt filii Joseph per familias suas.
quadraginta tria millia, et septingenti triginta. 8 Filius Filii Benjamin in cognationibus suis : Bela, a quo fa-
Phallu, Eliab : 9 hujus filii, Namuel et Dathan et Abi- milia Belaitarum : Asbel, a quo familia Asbelitarum :
ron : isti sunt Dathan et Abiron principes populi, qui Ahiram, a quo familia Ahiramitarum : 39 Supham, a
surrexerunt contra Moysen et Aaron in seditione Core, quo familia Suphamitarum : Hupham, a quo fami-
quando adversus Dominum rebellaverunt : 10 et ape- lia Huphamitarum. 40 Filii Bela : Hered, et Noëman.
riens terra os suum devoravit Core, morientibus plu- De Hered, familia Hereditarum : de Noëman, familia
rimis, quando combussit ignis ducentos quinquaginta Noëmanitarum. 41 Hi sunt filii Benjamin per cogna-
viros. Et factum est grande miraculum, 11 ut, Core tiones suas : quorum numerus fuit quadraginta quin-
pereunte, filii illius non perirent. 12 Filii Simeon per que millia sexcenti. 42 Filii Dan per cognationes suas :
cognationes suas : Namuel, ab hoc familia Namuelita- Suham, a quo familia Suhamitarum. Hæ sunt cogna-
rum : Jamin, ab hoc familia Jaminitarum : Jachin, ab tiones Dan per familias suas. 43 Omnes fuere Suha-
hoc familia Jachinitarum : 13 Zare, ab hoc familia Za- mitæ, quorum numerus erat sexaginta quatuor millia
reitarum : Saul, ab hoc familia Saulitarum. 14 Hæ sunt quadringenti. 44 Filii Aser per cognationes suas : Jem-
familiæ de stirpe Simeon, quarum omnis numerus fuit na, a quo familia Jemnaitarum : Jessui, a quo familia
viginti duo millia ducenti. 15 Filii Gad per cognationes Jessuitarum : Brie, a quo familia Brieitarum. 45 Filii
suas : Sephon, ab hoc familia Sephonitarum : Aggi, Brie : Heber, a quo familia Heberitarum : et Melchiel,
ab hoc familia Aggitarum : Suni, ab hoc familia Suni-
Numeri 91

a quo familia Melchielitarum. 46 Nomen autem filiæ reditas. 9 Si filiam non habuerit, habebit successores
Aser fuit Sara. 47 Hæ cognationes filiorum Aser, et fratres suos. 10 Quod si et fratres non fuerint, dabi-
numerus eorum quinquaginta tria millia quadringen- tis hæreditatem fratribus patris ejus. 11 Sin autem nec
ti. 48 Filii Nephthali per cognationes suas : Jesiel, a patruos habuerit, dabitur hæreditas his qui ei proximi
quo familia Jesielitarum : Guni, a quo familia Guni- sunt. Eritque hoc filiis Israël sanctum lege perpetua,
tarum : 49 Jeser, a quo familia Jeseritarum : Sellem, sicut præcepit Dominus Moysi.
a quo familia Sellemitarum. 50 Hæ sunt cognationes 12
Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ascende in
filiorum Nephthali per familias suas : quorum nume- montem istum Abarim, et contemplare inde terram,
rus quadraginta quinque millia quadringenti. 51 Ista quam daturus sum filiis Israël. 13 Cumque videris eam,
est summa filiorum Israël, qui recensiti sunt, sexcenta ibis et tu ad populum tuum, sicut ivit frater tuus Aa-
millia, et mille septingenti triginta. 52 Locutusque est ron : 14 quia offendistis me in deserto Sin in contradic-
Dominus ad Moysen, dicens : 53 Istis dividetur ter- tione multitudinis, nec sanctificare me voluistis coram
ra juxta numerum vocabulorum in possessiones suas. ea super aquas. Hæ sunt aquæ contradictionis in Ca-
54
Pluribus majorem partem dabis, et paucioribus mi- des deserti Sin. 15 Cui respondit Moyses : 16 Provideat
norem : singulis, sicut nunc recensiti sunt, tradetur Dominus Deus spirituum omnis carnis hominem, qui
possessio : 55 ita dumtaxat ut sors terram tribubus di- sit super multitudinem hanc : 17 et possit exire et in-
vidat et familiis. 56 Quidquid sorte contigerit, hoc vel trare ante eos, et educere eos vel introducere : ne sit
plures accipiant, vel pauciores. populus Domini sicut oves absque pastore. 18 Dixit-
57
Hic quoque est numerus filiorum Levi per fami- que Dominus ad eum : Tolle Josue filium Nun, virum
lias suas : Gerson, a quo familia Gersonitarum : Caath, in quo est spiritus, et pone manum tuam super eum.
19
a quo familia Caathitarum : Merari, a quo familia Me- Qui stabit coram Eleazaro sacerdote et omni multi-
raritarum. 58 Hæ sunt familiæ Levi : familia Lobni, tudine : 20 et dabis ei præcepta cunctis videntibus, et
familia Hebroni, familia Moholi, familia Musi, familia partem gloriæ tuæ, ut audiat eum omnis synagoga fi-
Core. At vero Caath genuit Amram : 59 qui habuit uxo- liorum Israël. 21 Pro hoc, si quid agendum erit, Eleazar
rem Jochabed filiam Levi, quæ nata est ei in Ægypto. sacerdos consulet Dominum. Ad verbum ejus egredie-
Hæc genuit Amram viro suo filios, Aaron, et Moysen, tur et ingredietur ipse, et omnes filii Israël cum eo, et
et Mariam sororem eorum. 60 De Aaron orti sunt Na- cetera multitudo. 22 Fecit Moyses ut præceperat Domi-
dab et Abiu, et Eleazar et Ithamar : 61 quorum Nadab nus : cumque tulisset Josue, statuit eum coram Eleaza-
et Abiu mortui sunt, cum obtulissent ignem alienum ro sacerdote et omni frequentia populi. 23 Et impositis
coram Domino. 62 Fueruntque omnes qui numerati capiti ejus manibus, cuncta replicavit quæ mandaverat
sunt, viginti tria millia generis masculini ab uno men- Dominus.
se et supra : quia non sunt recensiti inter filios Israël,
Dixit quoque Dominus ad Moysen : 2 Præcipe fi-
nec eis cum ceteris data possessio est. 63 Hic est nu-
merus filiorum Israël, qui descripti sunt a Moyse et 28 liis Israël, et dices ad eos : Oblationem meam et
panes, et incensum odoris suavissimi offerte per tem-
Eleazaro sacerdote, in campestribus Moab supra Jor-
danem contra Jericho : 64 inter quos, nullus fuit eorum pora sua. 3 Hæc sunt sacrificia quæ offerre debetis :
qui ante numerati sunt a Moyse et Aaron in deserto agnos anniculos immaculatos duos quotidie in holo-
Sinai : 65 prædixerat enim Dominus quod omnes mo- caustum sempiternum : 4 unum offeretis mane, et al-
rerentur in solitudine. Nullusque remansit ex eis, nisi terum ad vesperum : 5 decimam partem ephi similæ,
Caleb filius Jephone, et Josue filius Nun. quæ conspersa sit oleo purissimo, et habeat quartam
partem hin. 6 Holocaustum juge est quod obtulistis in
Accesserunt autem filiæ Salphaad, filii Hepher, monte Sinai in odorem suavissimum incensi Domini.
27 filii Galaad, filii Machir, filii Manasse, qui fuit
filius Joseph : quarum sunt nomina, Maala, et Noa,
7
Et libabitis vini quartam partem hin per agnos singu-
los in sanctuario Domini. 8 Alterumque agnum simili-
et Hegla, et Melcha, et Thersa. 2 Steteruntque coram ter offeretis ad vesperam juxta omnem ritum sacrificii
Moyse et Eleazaro sacerdote et cunctis principibus po- matutini, et libamentorum ejus, oblationem suavissi-
puli ad ostium tabernaculi fœderis, atque dixerunt : mi odoris Domino. 9 Die autem sabbati offeretis duos
3
Pater noster mortuus est in deserto, nec fuit in se- agnos anniculos immaculatos, et duas decimas similæ
ditione, quæ concitata est contra Dominum sub Core, oleo conspersæ in sacrificio, et liba : 10 quæ rite fun-
sed in peccato suo mortuus est : hic non habuit mares duntur per singula sabbata in holocaustum sempiter-
filios. Cur tollitur nomen illius de familia sua, quia num. 11 In calendis autem offeretis holocaustum Do-
non habuit filium ? date nobis possessionem inter co- mino, vitulos de armento duos, arietem unum, agnos
gnatos patris nostri. 4 Retulitque Moyses causam ea- anniculos septem immaculatos, 12 et tres decimas simi-
rum ad judicium Domini. 5 Qui dixit ad eum : 6 Justam læ oleo conspersæ in sacrificio per singulos vitulos :
rem postulant filiæ Salphaad : da eis possessionem in- et duas decimas similæ oleo conspersæ per singulos
ter cognatos patris sui, et ei in hæreditatem succedant. arietes : 13 et decimam decimæ similæ ex oleo in sa-
7
Ad filios autem Israël loqueris hæc : 8 Homo cum crificio per agnos singulos : holocaustum suavissimi
mortuus fuerit absque filio, ad filiam ejus transibit hæ- odoris atque incensi est Domino. 14 Libamenta au-
92 Numeri

tem vini, quæ per singulas fundenda sunt victimas, mul agni septem : 11 et hircum pro peccato, absque
ista erunt : media pars hin per singulos vitulos, tertia his quæ offerri pro delicto solent in expiationem, et
per arietem, quarta per agnum. Hoc erit holocaustum holocaustum sempiternum, cum sacrificio et libami-
per omnes menses, qui sibi anno vertente succedunt. nibus eorum. 12 Quintadecima vero die mensis septi-
15
Hircus quoque offeretur Domino pro peccatis in ho- mi, quæ vobis sancta erit atque venerabilis, omne opus
locaustum sempiternum cum libamentis suis. 16 Men- servile non facietis in ea, sed celebrabitis solemnitatem
se autem primo, quartadecima die mensis, Phase Do- Domino septem diebus. 13 Offeretisque holocaustum
mini erit, 17 et quintadecima die solemnitas : septem in odorem suavissimum Domino, vitulos de armen-
diebus vescentur azymis. 18 Quarum dies prima vene- to tredecim, arietes duos, agnos anniculos immacula-
rabilis et sancta erit : omne opus servile non facietis tos quatuordecim : 14 et in libamentis eorum, simi-
in ea. 19 Offeretisque incensum holocaustum Domino, læ oleo conspersæ tres decimas per vitulos singulos,
vitulos de armento duos, arietem unum, agnos anni- qui sunt simul vituli tredecim, et duas decimas arie-
culos immaculatos septem : 20 et sacrificia singulorum ti uno, id est, simul arietibus duobus, 15 et decimam
ex simila quæ conspersa sit oleo, tres decimas per sin- decimæ agnis singulis, qui sunt simul agni quatuor-
gulos vitulos, et duas decimas per arietem, 21 et deci- decim : 16 et hircum pro peccato, absque holocausto
mam decimæ per agnos singulos, id est, per septem sempiterno, et sacrificio, et libamine ejus. 17 In die alte-
agnos. 22 Et hircum pro peccato unum, ut expietur pro ro offeretis vitulos de armento duodecim, arietes duos,
vobis, 23 præter holocaustum matutinum, quod sem- agnos anniculos immaculatos quatuordecim : 18 sacri-
per offeretis. 24 Ita facietis per singulos dies septem ficiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes,
dierum in fomitem ignis, et in odorem suavissimum et agnos rite celebrabitis : 19 et hircum pro peccato,
Domino, qui surget de holocausto, et de libationibus absque holocausto sempiterno, sacrificioque et libami-
singulorum. 25 Dies quoque septimus celeberrimus et ne ejus. 20 Die tertio offeretis vitulos undecim, arie-
sanctus erit vobis : omne opus servile non facietis in tes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
eo. 26 Dies etiam primitivorum, quando offeretis no- 21
sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et
vas fruges Domino, expletis hebdomadibus, venerabi- arietes, et agnos rite celebrabitis : 22 et hircum pro
lis et sancta erit : omne opus servile non facietis in ea. peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque
27
Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum et libamine ejus. 23 Die quarto offeretis vitulos decem,
Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, et arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuor-
agnos anniculos immaculatos septem : 28 atque in sa- decim : 24 sacrificiaque et libamina singulorum, per
crificiis eorum, similæ oleo conspersæ tres decimas vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis : 25 et hir-
per singulos vitulos, per arietes duas, 29 per agnos de- cum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sa-
cimam decimæ, qui simul sunt agni septem. Hircum crificioque ejus et libamine. 26 Die quinto offeretis vi-
quoque, 30 qui mactatur pro expiatione : præter ho- tulos novem, arietes duos, agnos anniculos immacula-
locaustum sempiternum et liba ejus. 31 Immaculata tos quatuordecim : 27 sacrificiaque et libamina singulo-
offeretis omnia cum libationibus suis. rum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
28
et hircum pro peccato, absque holocausto sempiter-
Mensis etiam septimi prima dies venerabilis et no, sacrificioque ejus et libamine. 29 Die sexto offeretis
29 sancta erit vobis. Omne opus servile non facie-
2
vitulos octo, arietes duos, agnos anniculos immacula-
tis in ea, quia dies clangoris est et tubarum. Offere- tos quatuordecim : 30 sacrificiaque et libamina singulo-
tisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, rum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
31
vitulum de armento unum, arietem unum, et agnos et hircum pro peccato, absque holocausto sempiter-
anniculos immaculatos septem : 3 et in sacrificiis eo- no, sacrificioque ejus et libamine. 32 Die septimo offe-
rum, similæ oleo conspersæ tres decimas per singu- retis vitulos septem, et arietes duos, agnos anniculos
los vitulos, duas decimas per arietem, 4 unam deci- immaculatos quatuordecim : 33 sacrificiaque et libami-
mam per agnum, qui simul sunt agni septem : 5 et na singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite ce-
hircum pro peccato, qui offertur in expiationem po- lebrabitis : 34 et hircum pro peccato, absque holocausto
puli, 6 præter holocaustum calendarum cum sacrificiis sempiterno, sacrificioque ejus et libamine. 35 Die octa-
suis, et holocaustum sempiternum cum libationibus vo, qui est celeberrimus, omne opus servile non facie-
solitis : eisdem cæremoniis offeretis in odorem sua- tis, 36 offerentes holocaustum in odorem suavissimum
vissimum incensum Domino. 7 Decima quoque dies Domino, vitulum unum, arietem unum, agnos annicu-
mensis hujus septimi erit vobis sancta atque venera- los immaculatos septem : 37 sacrificiaque et libamina
bilis, et affligetis animas vestras : omne opus servile singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite cele-
non facietis in ea. 8 Offeretisque holocaustum Domino brabitis : 38 et hircum pro peccato, absque holocausto
in odorem suavissimum, vitulum de armento unum, sempiterno, sacrificioque ejus et libamine. 39 Hæc of-
arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem : feretis Domino in solemnitatibus vestris : præter vota
9
et in sacrificiis eorum similæ oleo conspersæ tres de- et oblationes spontaneas in holocausto, in sacrificio, in
cimas per singulos vitulos, duas decimas per arietem, libamine, et in hostiis pacificis.
10
decimam decimæ per agnos singulos, qui sunt si-
Numeri 93

Narravitque Moyses filiis Israël omnia quæ ei minibus quam ex jumentis, 12 et adduxerunt ad Moy-
30 Dominus imperarat. 2 Et locutus est ad prin-
cipes tribuum filiorum Israël : Iste est sermo quem
sen, et Eleazarum sacerdotem, et ad omnem multitu-
dinem filiorum Israël : reliqua autem utensilia porta-
præcepit Dominus : 3 Si quis virorum votum Domino verunt ad castra in campestribus Moab juxta Jordanem
voverit, aut se constrinxerit juramento : non faciet irri- contra Jericho.
tum verbum suum, sed omne quod promisit, implebit. 13
Egressi sunt autem Moyses et Eleazar sacerdos, et
4
Mulier si quippiam voverit, et se constrinxerit jura- omnes principes synagogæ, in occursum eorum extra
mento, quæ est in domo patris sui, et in ætate adhuc castra. 14 Iratusque Moyses principibus exercitus, tri-
puellari : si cognoverit pater votum quod pollicita est, bunis, et centurionibus qui venerant de bello, 15 ait :
et juramentum quo obligavit animam suam, et tacue- Cur feminas reservastis ? 16 nonne istæ sunt, quæ de-
rit, voti rea erit : 5 quidquid pollicita est, et juravit, ope- ceperunt filios Israël ad suggestionem Balaam, et præ-
re complebit. 6 Sin autem statim ut audierit, contradi- varicari vos fecerunt in Domino super peccato Phogor,
xerit pater : et vota et juramenta ejus irrita erunt, nec unde et percussus est populus ? 17 ergo cunctos inter-
obnoxia tenebitur sponsioni, eo quod contradixerit pa- ficite quidquid est generis masculinis, etiam in parvu-
ter. 7 Si maritum habuerit, et voverit aliquid, et semel lis : et mulieres, quæ noverunt viros in coitu, jugula-
de ore ejus verbum egrediens animam ejus obligaverit te : 18 puellas autem et omnes feminas virgines reser-
juramento : 8 quo die audierit vir, et non contradixe- vate vobis : 19 et manete extra castra septem diebus.
rit, voti rea erit, reddetque quodcumque promiserat. Qui occiderit hominem, vel occisum tetigerit, lustra-
9
Sin autem audiens statim contradixerit, et irritas fe- bitur die tertio et septimo. 20 Et de omni præda, si-
cerit pollicitationes ejus, verbaque quibus obstrinxerat ve vestimentum fuerit, sive vas, et aliquid in utensilia
animam suam, propitius erit ei Dominus. 10 Vidua et præparatum, de caprarum pellibus, et pilis, et ligno,
repudiata quidquid voverint, reddent. 11 Uxor in domo expiabitur.
viri cum se voto constrinxerit et juramento, 12 si audie- 21
rit vir, et tacuerit, nec contradixerit sponsioni, reddet Eleazar quoque sacerdos ad viros exercitus, qui
quodcumque promiserat. 13 Sin autem extemplo con- pugnaverunt, sic locutus est : Hoc est præceptum le-
tradixerit, non tenebitur promissionis rea : quia mari- gis, quod mandavit Dominus Moysi : 22 aurum, et ar-
tus contradixit, et Dominus ei propitius erit. 14 Si vove- gentum, et æs, et ferrum, et plumbum, et stannum,
23
rit, et juramento se constrinxerit, ut per jejunium, vel et omne, quod potest transire per flammas, igne pur-
ceterarum rerum abstinentiam affligat animam suam, gabitur : quidquid autem ignem non potest sustinere,
in arbitrio viri erit ut faciat, sive non faciat. 15 Quod si aqua expiationis sanctificabitur : 24 et lavabitis vesti-
audiens vir tacuerit, et in alteram diem distulerit sen- menta vestra die septimo, et purificati postea castra
tentiam, quidquid voverat atque promiserat, reddet : intrabitis. 25 Dixit quoque Dominus ad Moysen : 26 Tol-
quia statim ut audivit, tacuit. 16 Sin autem contradi- lite summam eorum quæ capta sunt, ab homine usque
xerit postquam rescivit, portabit ipse iniquitatem ejus. ad pecus, tu et Eleazar sacerdos et principes vulgi :
27
17
Istæ sunt leges, quas constituit Dominus Moysi in- dividesque ex æquo prædam inter eos qui pugna-
ter virum et uxorem, inter patrem et filiam, quæ in verunt egressique sunt ad bellum, et inter omnem re-
puellari adhuc ætate est, vel quæ manet in parentis liquam multitudinem. 28 Et separabis partem Domino
domo. ab his qui pugnaverunt et fuerunt in bello, unam ani-
mam de quingentis, tam ex hominibus quam ex bobus
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : et asinis et ovibus, 29 et dabis eam Eleazaro sacerdoti,
31 2
Ulciscere prius filios Israël de Madianitis, et
3
sic colligeris ad populum tuum. Statimque Moyses :
quia primitiæ Domini sunt. 30 Ex media quoque parte
filiorum Israël accipies quinquagesimum caput homi-
Armate, inquit, ex vobis viros ad pugnam, qui pos- num, et boum, et asinorum, et ovium, cunctorum ani-
sint ultionem Domini expetere de Madianitis. 4 Mille mantium, et dabis ea Levitis, qui excubant in custodiis
viri de singulis tribubus eligantur ex Israël qui mit- tabernaculi Domini.
tantur ad bellum. 5 Dederuntque millenos de singulis 31
Feceruntque Moyses et Eleazar sicut præcepe-
tribubus, id est, duodecim millia expeditorum ad pu- rat Dominus. 32 Fuit autem præda, quam exercitus
gnam : 6 quos misit Moyses cum Phinees filio Eleazari ceperat, ovium sexcenta septuaginta quinque millia,
33
sacerdotis, vasa quoque sancta, et tubas ad clangen- boum septuaginta duo millia, 34 asinorum sexagin-
dum tradidit ei. 7 Cumque pugnassent contra Madia- ta millia et mille : 35 animæ hominum sexus feminei,
nitas atque vicissent, omnes mares occiderunt, 8 et re- quæ non cognoverant viros, triginta duo millia. 36 Da-
ges eorum, Evi, et Recem, et Sur, et Hur, et Rebe, quin- taque est media pars his qui in prælio fuerant, ovium
que principes gentis : Balaam quoque filium Beor in- trecenta triginta septem millia quingentæ : 37 e quibus
terfecerunt gladio. 9 Ceperuntque mulieres eorum, et in partem Domini supputatæ sunt oves sexcentæ sep-
parvulos, omniaque pecora, et cunctam supellectilem : tuaginta quinque : 38 et de bobus triginta sex millibus,
quidquid habere potuerant depopulati sunt : 10 tam ur- boves septuaginta et duo : 39 de asinis triginta millibus
bes quam viculos et castella flamma consumpsit. 11 Et quingentis, asini sexaginta unus : 40 de animabus ho-
tulerunt prædam, et universa quæ ceperant tam ex ho- minum sedecim millibus, cesserunt in partem Domini
94 Numeri

triginta duæ animæ. 41 Tradiditque Moyses numerum sequi eum, in solitudine populum derelinquet, et vos
primitiarum Domini Eleazaro sacerdoti, sicut fuerat ei causa eritis necis omnium. 16 At illi prope acceden-
imperatum, 42 ex media parte filiorum Israël, quam se- tes, dixerunt : Caulas ovium fabricabimus, et stabula
paraverat his qui in prælio fuerant. 43 De media vero jumentorum, parvulis quoque nostris urbes munitas :
17
parte, quæ contigerat reliquæ multitudini, id est, de nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad præ-
ovibus trecentis triginta septem millibus quingentis, lium ante filios Israël, donec introducamus eos ad lo-
44
et de bobus triginta sex millibus, 45 et de asinis trigin- ca sua. Parvuli nostri, et quidquid habere possumus,
ta millibus quingentis, 46 et de hominibus sedecim mil- erunt in urbibus muratis, propter habitatorum insi-
libus, 47 tulit Moyses quinquagesimum caput, et dedit dias. 18 Non revertemur in domos nostras, usque dum
Levitis, qui excubabant in tabernaculo Domini, sicut possideant filii Israël hæreditatem suam : 19 nec quid-
præceperat Dominus. quam quæremus trans Jordanem, quia jam habemus
48
Cumque accessissent principes exercitus ad Moy- nostram possessionem in orientali ejus plaga.
sen, et tribuni, centurionesque, dixerunt : 49 Nos ser-
20
vi tui recensuimus numerum pugnatorum, quos ha- Quibus Moyses ait : Si facitis quod promittitis, ex-
buimus sub manu nostra : et ne unus quidem defuit. pediti pergite coram Domino ad pugnam : 21 et omnis
50
Ob hanc causam offerimus in donariis Domini sin- vir bellator armatus Jordanem transeat, donec subver-
guli quod in præda auri potuimus invenire, perisce- tat Dominus inimicos suos, 22 et subjiciatur ei omnis
lides et armillas, annulos et dextralia, ac murænulas, terra : tunc eritis inculpabiles apud Dominum et apud
ut depreceris pro nobis Dominum. 51 Susceperuntque Israël, et obtinebitis regiones, quas vultis, coram Do-
Moyses et Eleazar sacerdos omne aurum in diversis mino. 23 Sin autem quod dicitis, non feceritis, nulli du-
speciebus, 52 pondo sedecim millia septingentos quin- bium est quin peccetis in Deum : et scitote quoniam
quaginta siclos, a tribunis et centurionibus. 53 Unus- peccatum vestrum apprehendet vos. 24 Ædificate ergo
quisque enim quod in præda rapuerat, suum erat. 54 Et urbes parvulis vestris, et caulas, et stabula ovibus ac
susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii, in jumentis : et quod polliciti estis, implete. 25 Dixerunt-
monimentum filiorum Israël coram Domino. que filii Gad et Ruben ad Moysen : Servi tui sumus :
faciemus quod jubet dominus noster. 26 Parvulos no-
Filii autem Ruben et Gad habebant pecora mul- stros, et mulieres, et pecora, ac jumenta relinquemus
32 ta, et erat illis in jumentis infinita substantia.
Cumque vidissent Jazer et Galaad aptas animalibus
in urbibus Galaad : 27 nos autem famuli tui omnes ex-
pediti pergemus ad bellum, sicut tu, domine, loqueris.
alendis terras, 2 venerunt ad Moysen, et ad Eleza- 28
Præcepit ergo Moyses Eleazaro sacerdoti, et Josue fi-
rum sacerdotem, et principes multitudinis, atque di- lio Nun, et principibus familiarum per tribus Israël, et
xerunt : 3 Ataroth, et Dibon, et Jazer, et Nemra, Hese- dixit ad eos : 29 Si transierint filii Gad et filii Ruben vo-
bon, et Eleale, et Saban, et Nebo, et Beon, 4 terra, quam biscum Jordanem omnes armati ad bellum coram Do-
percussit Dominus in conspectu filiorum Israël, regio mino, et vobis fuerit terra subjecta, date eis Galaad in
uberrima est ad pastum animalium : et nos servi tui possessionem. 30 Sin autem noluerint transire armati
habemus jumenta plurima, 5 precamurque si inveni- vobiscum in terram Chanaan, inter vos habitandi acci-
mus gratiam coram te, ut des nobis famulis tuis eam in piant loca. 31 Responderuntque filii Gad et filii Ruben :
possessionem, nec facias nos transire Jordanem. 6 Qui- Sicut locutus est Dominus servis suis, ita faciemus :
32
bus respondit Moyses : Numquid fratres vestri ibunt ipsi armati pergemus coram Domino in terram Cha-
ad pugnam, et vos hic sedebitis ? 7 cur subvertitis naan, et possessionem jam suscepisse nos confitemur
mentes filiorum Israël, ne transire audeant in locum, trans Jordanem.
quem eis daturus est Dominus ? 8 Nonne ita egerunt
33
patres vestri, quando misi de Cadesbarne ad explo- Dedit itaque Moyses filiis Gad et Ruben, et di-
randam terram ? 9 cumque venissent usque ad Vallem midiæ tribui Manasse filii Joseph, regnum Sehon re-
botri, lustrata omni regione, subverterunt cor filiorum gis Amorrhæi, et regnum Og regis Basan, et terram
Israël, ut non intrarent fines, quos eis Dominus dedit. eorum cum urbibus suis per circuitum. 34 Igitur ex-
10
Qui iratus juravit, dicens : 11 Si videbunt homines struxerunt filii Gad, Dibon, et Ataroth, et Aroër, 35 et
isti, qui ascenderunt ex Ægypto a viginti annis et su- Etroth, et Sophan, et Jazer, et Jegbaa, 36 et Bethnemra,
pra, terram, quam sub juramento pollicitus sum Abra- et Betharan, urbes munitas, et caulas pecoribus suis.
ham, Isaac, et Jacob : et noluerunt sequi me, 12 præter 37
Filii vero Ruben ædificaverunt Hesebon, et Eleale,
Caleb filium Jephone Cenezæum, et Josue filium Nun : et Cariathaim, 38 et Nabo, et Baalmeon versis nomini-
isti impleverunt voluntatem meam. 13 Iratusque Domi- bus, Sabama quoque : imponentes vocabula urbibus,
nus adversum Israël, circumduxit eum per desertum quas exstruxerunt. 39 Porro filii Machir filii Manas-
quadraginta annis, donec consumeretur universa ge- se, perrexerunt in Galaad, et vastaverunt eam interfec-
neratio, quæ fecerat malum in conspectu ejus. 14 Et to Amorrhæo habitatore ejus. 40 Dedit ergo Moyses
ecce, inquit, vos surrexistis pro patribus vestris, incre- terram Galaad Machir filio Manasse, qui habitavit in
menta et alumni hominum peccatorum, ut augeretis ea. 41 Jair autem filius Manasse abiit, et occupavit vi-
furorem Domini contra Israël. 15 Quod si nolueritis cos ejus, quos appellavit Havoth Jair, id est, Villas Jair.
Numeri 95

42
Nobe quoque perrexit, et apprehendit Chanath cum de Phunon, castrametati sunt in Oboth. 44 Et de Ob-
viculis suis : vocavitque eam ex nomine suo Nobe. oth venerunt in Ijeabarim, quæ est in finibus Moabi-
tarum. 45 Profectique de Ijeabarim, fixere tentoria in
Hæ sunt mansiones filiorum Israël, qui egressi Dibongad. 46 Unde egressi, castrametati sunt in Hel-
33 sunt de Ægypto per turmas suas in manu Moysi mondeblathaim. 47 Egressique de Helmondeblathaim,
et Aaron, 2 quas descripsit Moyses juxta castrorum lo- venerunt ad montes Abarim contra Nabo. 48 Profec-
ca, quæ Domini jussione mutabant. 3 Profecti igitur de tique de montibus Abarim, transierunt ad campestria
Ramesse mense primo, quintadecima die mensis pri- Moab, supra Jordanem, contra Jericho. 49 Ibique ca-
mi, altera die Phase, filii Israël in manu excelsa, viden- strametati sunt de Bethsimoth usque ad Abelsatim in
tibus cunctis Ægyptiis, 4 et sepelientibus primogeni- planioribus locis Moabitarum.
tos, quos percusserat Dominus (nam et in diis eorum 50
Ubi locutus est Dominus ad Moysen : 51 Præcipe
exercuerat ultionem), 5 castrametati sunt in Soccoth. filiis Israël, et dic ad eos : Quando transieritis Jorda-
6
Et de Soccoth venerunt in Etham, quæ est in extre- nem, intrantes terram Chanaan, 52 disperdite cunctos
mis finibus solitudinis. 7 Inde egressi venerunt contra habitatores terræ illius : confringite titulos, et statuas
Phihahiroth, quæ respicit Beelsephon, et castrameta- comminuite, atque omnia excelsa vastate, 53 mundan-
ti sunt ante Magdalum. 8 Profectique de Phihahiroth, tes terram, et habitantes in ea. Ego enim dedi vobis
transierunt per medium mare in solitudinem : et am- illam in possessionem, 54 quam dividetis vobis sorte.
bulantes tribus diebus per desertum Etham, castrame- Pluribus dabitis latiorem, et paucis angustiorem. Sin-
tati sunt in Mara. 9 Profectique de Mara, venerunt in gulis ut sors ceciderit, ita tribuetur hæreditas. Per tri-
Elim, ubi erant duodecim fontes aquarum, et palmæ bus et familias possessio dividetur. 55 Sin autem nol-
septuaginta : ibique castrametati sunt. 10 Sed et inde ueritis interficere habitatores terræ : qui remanserint,
egressi, fixerunt tentoria super mare Rubrum. Profec- erunt vobis quasi clavi in oculis, et lanceæ in lateribus,
tique de mari Rubro, 11 castrametati sunt in deserto et adversabuntur vobis in terra habitationis vestræ :
Sin. 12 Unde egressi, venerunt in Daphca. 13 Profecti- 56 et quidquid illis cogitaveram facere, vobis faciam.
que de Daphca, castrametati sunt in Alus. 14 Egressi-
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
que de Alus, in Raphidim fixere tentoria, ubi populo
defuit aqua ad bibendum. 15 Profectique de Raphi- 34 2
Præcipe filiis Israël, et dices ad eos : Cum in-
dim, castrametati sunt in deserto Sinai. 16
Sed et de gressi fueritis terram Chanaan, et in possessionem vo-
3
solitudine Sinai egressi, venerunt ad sepulchra concu- bis sorte ceciderit, his finibus terminabitur. Pars me-
piscentiæ. 17
Profectique de sepulchris concupiscen- ridiana incipiet a solitudine Sin, quæ est juxta Edom :
tiæ, castrametati sunt in Haseroth. 18 Et de Haseroth et habebit terminos contra orientem mare salsissi-
4
venerunt in Rethma. 19 Profectique de Rethma, castra- mum. Qui circuibunt australem plagam per ascen-
20
metati sunt in Remmomphares. Unde egressi vene- sum Scorpionis, ita ut transeant in Senna, et perve-
21
runt in Lebna. De Lebna castrametati sunt in Ressa. niant a meridie usque ad Cadesbarne, unde egredien-
22
Egressique de Ressa, venerunt in Ceelatha. Unde 23 tur confinia ad villam nomine Adar, et tendent usque
5
profecti, castrametati sunt in monte Sepher. Egressi24 ad Asemona. Ibitque per gyrum terminus ab Asemo-
de monte Sepher, venerunt in Arada. 25
Inde profici- na usque ad torrentem Ægypti, et maris magni littore
6
scentes, castrametati sunt in Maceloth. 26
Profectique finietur. Plaga autem occidentalis a mari magno inci-
7
27
de Maceloth, venerunt in Thahath. De Thahath, ca- piet, et ipso fine claudetur. Porro ad septentrionalem
strametati sunt in Thare. 28
Unde egressi, fixere ten- plagam a mari magno termini incipient, pervenientes
8
toria in Methca. 29
Et de Methca, castrametati sunt usque ad montem altissimum, a quo venient in Ema-
9
in Hesmona. 30
Profectique de Hesmona, venerunt in th usque ad terminos Sedada : ibuntque confinia us-
31
Moseroth. Et de Moseroth, castrametati sunt in Be- que ad Zephrona, et villam Enan. Hi erunt termini in
10
nejaacan. 32
Profectique de Benejaacan, venerunt in parte aquilonis. Inde metabuntur fines contra orien-
11
montem Gadgad. 33 Unde profecti, castrametati sunt talem plagam de villa Enan usque Sephama, et de
in Jetebatha. 34 Et de Jetebatha venerunt in Hebrona. Sephama descendent termini in Rebla contra fontem
35
Egressique de Hebrona, castrametati sunt in Asion- Daphnim : inde pervenient contra orientem ad ma-
12
gaber. 36 Inde profecti, venerunt in desertum Sin, hæc re Cenereth, et tendent usque ad Jordanem, et ad
37
est Cades. Egressique de Cades, castrametati sunt in ultimum salsissimo claudentur mari. Hanc habebitis
monte Hor, in extremis finibus terræ Edom. Ascen- 38 terram per fines suos in circuitu.
13
ditque Aaron sacerdos in montem Hor jubente Domi- Præcepitque Moyses filiis Israël, dicens : Hæc erit
no : et ibi mortuus est anno quadragesimo egressionis terra, quam possidebitis sorte, et quam jussit Domi-
filiorum Israël ex Ægypto, mense quinto, prima die nus dari novem tribubus, et dimidiæ tribui. 14 Tribus
mensis, 39 cum esset annorum centum viginti trium. enim filiorum Ruben per familias suas, et tribus filio-
40
Audivitque Chananæus rex Arad, qui habitabat ad rum Gad juxta cognationum numerum, media quoque
meridiem, in terram Chanaan venisse filios Israël. 41 Et tribus Manasse, 15 id est, duæ semis tribus, acceperunt
profecti de monte Hor, castrametati sunt in Salmona. partem suam trans Jordanem contra Jericho ad orien-
42
Unde egressi, venerunt in Phunon. 43 Profectique talem plagam. 16 Et ait Dominus ad Moysen : 17 Hæc
96 Numeri

sunt nomina virorum qui terram vobis divident, Elea- pinquum sanguinis quæstio ventilata : 25 liberabitur
zar sacerdos, et Josue filius Nun, 18 et singuli principes innocens de ultoris manu, et reducetur per sententiam
de tribubus singulis, 19 quorum ista sunt vocabula. De in urbem, ad quam confugerat, manebitque ibi, donec
tribu Juda, Caleb filius Jephone. 20 De tribu Simeon, sacerdos magnus, qui oleo sancto unctus est, moria-
Samuel filius Ammiud. 21 De tribu Benjamin, Elidad tur. 26 Si interfector extra fines urbium, quæ exulibus
filius Chaselon. 22 De tribu filiorum Dan, Bocci filius deputatæ sunt, 27 fuerit inventus, et percussus ab eo
Jogli. 23 Filiorum Joseph de tribu Manasse, Hanniel qui ultor est sanguinis : absque noxa erit qui eum
filius Ephod. 24 De tribu Ephraim, Camuel filius Seph- occiderit. 28 Debuerat enim profugus usque ad mor-
than. 25 De tribu Zabulon, Elisaphan filius Pharnach. tem pontificis in urbe residere. Postquam autem ille
26
De tribu Issachar, dux Phaltiel filius Ozan. 27 De tri- obierit, homicida revertetur in terram suam. 29 Hæc
bu Aser, Ahiud filius Salomi. 28 De tribu Nephthali, sempiterna erunt, et legitima in cunctis habitationibus
Phedaël filius Ammiud. 29 Hi sunt, quibus præcepit vestris.
30
Dominus ut dividerent filiis Israël terram Chanaan. Homicida sub testibus punietur : ad unius testi-
monium nullus condemnabitur. 31 Non accipietis pre-
Hæc quoque locutus est Dominus ad Moysen
35 in campes tribus Moab supra Jordanem, contra
2
Jericho : Præcipe filiis Israël ut dent Levitis de pos-
tium ab eo qui reus est sanguinis, statim et ipse morie-
tur. 32 Exules et profugi ante mortem pontificis nullo
modo in urbes suas reverti poterunt, 33 ne polluatis
sessionibus suis 3 urbes ad habitandum, et suburbana terram habitationis vestræ, quæ insontium cruore ma-
earum per circuitum : ut ipsi in oppidis maneant, et culatur : nec aliter expiari potest, nisi per ejus san-
suburbana sint pecoribus ac jumentis : 4 quæ a mu- guinem, qui alterius sanguinem fuderit. 34 Atque ita
ris civitatum forinsecus, per circuitum, mille passuum emundabitur vestra possessio me commorante vobi-
spatio tendentur. 5 Contra orientem duo millia erunt scum. Ego enim sum Dominus qui habito inter filios
cubiti, et contra meridiem similiter erunt duo millia : Israël.
ad mare quoque, quod respicit ad occidentem, eadem
Accesserunt autem et principes familiarum Ga-
mensura erit, et septentrionalis plaga æquali termino
finietur, eruntque urbes in medio, et foris suburbana.
6
36 laad filii Machir filii Manasse, de stirpe filio-
rum Joseph : locutique sunt Moysi coram principibus
De ipsis autem oppidis, quæ Levitis dabitis, sex erunt
in fugitivorum auxilia separata, ut fugiat ad ea qui fu- Israël, atque dixerunt : 2 Tibi domino nostro præce-
derit sanguinem : et exceptis his, alia quadraginta duo pit Dominus ut terram sorte divideres filiis Israël, et
oppida, 7 id est, simul quadraginta octo cum suburba- ut filiabus Salphaad fratris nostri dares possessionem
nis suis. 8 Ipsæque urbes, quæ dabuntur de posses- debitam patri : 3 quas si alterius tribus homines uxo-
sionibus filiorum Israël, ab his qui plus habent, plures res acceperint, sequetur possessio sua, et translata ad
auferentur : et qui minus, pauciores : singuli juxta aliam tribum, de nostra hæreditate minuetur. 4 Atque
mensuram hæreditatis suæ dabunt oppida Levitis. ita fiet, ut cum jubilæus, id est, quinquagesimus annus
9 remissionis advenerit, confundatur sortium distribu-
Ait Dominus ad Moysen : 10 Loquere filiis Israël, et
tio, et aliorum possessio ad alios transeat. 5 Respondit
dices ad eos : Quando transgressi fueritis Jordanem in
Moyses filiis Israël et, Domino præcipiente, ait : Rec-
terram Chanaan, 11 decernite quæ urbes esse debeant
te tribus filiorum Joseph locuta est. 6 Et hæc lex su-
in præsidia fugitivorum, qui nolentes sanguinem fu-
per filiabus Salphaad a Domino promulgata est : nu-
derint : 12 in quibus cum fuerit profugus, cognatus oc-
bant quibus volunt, tantum ut suæ tribus hominibus :
cisi non poterit eum occidere, donec stet in conspectu 7
ne commisceatur possessio filiorum Israël de tribu
multitudinis, et causa illius judicetur. 13 De ipsis au-
in tribum. Omnes enim viri ducent uxores de tribu et
tem urbibus, quæ ad fugitivorum subsidia separantur,
14 cognatione sua : 8 et cunctæ feminæ de eadem tribu
tres erunt trans Jordanem, et tres in terra Chanaan,
15 maritos accipient : ut hæreditas permaneat in familiis,
tam filiis Israël quam advenis atque peregrinis, ut 9
nec sibi misceantur tribus, sed ita maneant 10 ut a
confugiat ad eas qui nolens sanguinem fuderit. 16 Si
Domino separatæ sunt. Feceruntque filiæ Salphaad ut
quis ferro percusserit, et mortuus fuerit qui percussus
fuerat imperatum : 11 et nupserunt Maala, et Thersa,
est, reus erit homicidii, et ipse morietur. 17 Si lapidem
et Hegla, et Melcha, et Noa, filiis patrui sui 12 de fami-
jecerit, et ictus occubuerit, similiter punietur. 18 Si li-
lia Manasse, qui fuit filius Joseph : et possessio, quæ
gno percussus interierit, percussoris sanguine vindica-
illis fuerat attributa, mansit in tribu et familia patris
bitur. 19 Propinquus occisi, homicidam interficiet : sta-
earum. 13 Hæc sunt mandata atque judicia, quæ man-
tim ut apprehenderit eum, interficiet. 20 Si per odium
davit Dominus per manum Moysi ad filios Israël, in
quis hominem impulerit, vel jecerit quippiam in eum
campestribus Moab supra Jordanem contra Jericho.
per insidias : 21 aut cum esset inimicus, manu percus-
serit, et ille mortuus fuerit : percussor homicidii reus
erit : cognatus occisi statim ut invenerit eum, jugu-
labit. 22 Quod si fortuitu, et absque odio 23 et inimici-
tiis quidquam horum fecerit, 24 et hoc audiente populo
fuerit comprobatum, atque inter percussorem et pro-
Liber Deuteronomii singulos de tribubus suis. 24 Qui cum perrexissent, et
ascendissent in montana, venerunt usque ad Vallem
botri : et considerata terra, 25 sumentes de fructibus
1tra Hæc sunt verba quæ locutus est Moyses ad omnem
Israël trans Jordanem in solitudine campestri, con-
mare Rubrum, inter Pharan et Tophel et Laban et
ejus, ut ostenderent ubertatem, attulerunt ad nos, at-
que dixerunt : Bona est terra, quam Dominus Deus
noster daturus est nobis.
Haseroth, ubi auri est plurimum : 2 undecim diebus 26
Et noluistis ascendere, sed increduli ad sermonem
de Horeb per viam montis Seir usque ad Cadesbar-
Domini Dei nostri, 27 murmurastis in tabernaculis ve-
ne. 3 Quadragesimo anno, undecimo mense, prima
stris, atque dixistis : Odit nos Dominus, et idcirco edu-
die mensis, locutus est Moyses ad filios Israël omnia
xit nos de terra Ægypti, ut traderet nos in manu Amor-
quæ præceperat illi Dominus, ut diceret eis, 4 post-
rhæi, atque deleret. 28 Quo ascendemus ? nuntii ter-
quam percussit Sehon regem Amorrhæorum, qui ha-
ruerunt cor nostrum, dicentes : Maxima multitudo est,
bitabat in Hesebon, et Og regem Basan, qui mansit in
et nobis statura procerior ; urbes magnæ, et ad cælum
Astaroth, et in Edrai, 5 trans Jordanem in terra Moab.
usque munitæ : filios Enacim vidimus ibi. 29 Et dixi
Cœpitque Moyses explanare legem, et dicere :
6
vobis : Nolite metuere, nec timeatis eos : 30 Dominus
Dominus Deus noster locutus est ad nos in Horeb, Deus, qui ductor est vester, pro vobis ipse pugnabit,
dicens : Sufficit vobis quod in hoc monte mansistis : sicut fecit in Ægypto cunctis videntibus. 31 Et in so-
7
revertimini, et venite ad montem Amorrhæorum, et litudine (ipse vidisti) portavit te Dominus Deus tuus,
ad cetera quæ ei proxima sunt campestria atque mon- ut solet homo gestare parvulum filium suum, in om-
tana et humiliora loca contra meridiem, et juxta littus ni via per quam ambulastis, donec veniretis ad locum
maris, terram Chananæorum, et Libani usque ad flu- istum. 32 Et nec sic quidem credidistis Domino Deo
men magnum Euphraten. 8 En, inquit, tradidi vobis : vestro, 33 qui præcessit vos in via, et metatus est locum
ingredimini et possidete eam, super qua juravit Domi- in quo tentoria figere deberetis, nocte ostendens vobis
nus patribus vestris Abraham, Isaac, et Jacob, ut daret iter per ignem, et die per columnam nubis.
illam eis, et semini eorum post eos. 34
9
Cumque audisset Dominus vocem sermonum ve-
Dixique vobis illo in tempore : 10 Non possum so- strorum, iratus juravit, et ait : 35 Non videbit quispiam
lus sustinere vos : quia Dominus Deus vester multi- de hominibus generationis hujus pessimæ terram bo-
plicavit vos, et estis hodie sicut stellæ cæli, plurimi. nam, quam sub juramento pollicitus sum patribus ve-
11
(Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc stris, 36 præter Caleb filium Jephone : ipse enim videbit
numerum multa millia, et benedicat vobis sicut locu- eam, et ipsi dabo terram, quam calcavit, et filiis ejus,
tus est.) 12 Non valeo solus negotia vestra sustinere, et quia secutus est Dominum. 37 Nec miranda indignatio
pondus ac jurgia. 13 Date ex vobis viros sapientes et in populum, cum mihi quoque iratus Dominus prop-
gnaros, et quorum conversatio sit probata in tribubus ter vos dixerit : Nec tu ingredieris illuc : 38 sed Josue
vestris, ut ponam eos vobis principes. 14 Tunc respon- filius Nun minister tuus, ipse intrabit pro te. Hunc ex-
distis mihi : Bona res est, quam vis facere. 15 Tulique hortare et robora, et ipse sorte terram dividet Israëli.
de tribubus vestris viros sapientes et nobiles, et consti- 39
Parvuli vestri, de quibus dixistis quod captivi du-
tui eos principes, tribunos, et centuriones, et quinqua- cerentur, et filii qui hodie boni ac mali ignorant di-
genarios ac decanos, qui docerent vos singula. 16 Præ- stantiam, ipsi ingredientur : et ipsis dabo terram, et
cepique eis, dicens : Audite illos, et quod justum est possidebunt eam. 40 Vos autem revertimini, et abite in
judicate : sive civis sit ille, sive peregrinus. 17 Nulla solitudinem per viam maris Rubri.
erit distantia personarum : ita parvum audietis ut ma- 41
Et respondistis mihi : Peccavimus Domino :
gnum, nec accipietis cujusquam personam, quia Dei
ascendemus et pugnabimus, sicut præcepit Dominus
judicium est. Quod si difficile vobis visum aliquid fue-
Deus noster. Cumque instructi armis pergeretis in
rit, referte ad me, et ego audiam. 18 Præcepique omnia
montem, 42 ait mihi Dominus : Dic ad eos : Noli-
quæ facere deberetis.
19
te ascendere, neque pugnetis : non enim sum vobi-
Profecti autem de Horeb, transivimus per eremum scum : ne cadatis coram inimicis vestris. 43 Locutus
terribilem et maximam, quam vidistis, per viam mon- sum, et non audistis : sed adversantes imperio Domi-
tis Amorrhæi, sicut præceperat Dominus Deus noster ni, et tumentes superbia, ascendistis in montem. 44 Ita-
nobis. Cumque venissemus in Cadesbarne, 20 dixi vo- que egressus Amorrhæus, qui habitabat in montibus,
bis : Venistis ad montem Amorrhæi, quem Dominus et obviam veniens, persecutus est vos, sicut solent apes
Deus noster daturus est nobis : 21 vide terram, quam persequi : et cecidit de Seir usque Horma. 45 Cum-
Dominus Deus tuus dat tibi : ascende et posside eam, que reversi ploraretis coram Domino, non audivit vos,
sicut locutus est Dominus Deus noster patribus tuis : nec voci vestræ voluit acquiescere. 46 Sedistis ergo in
noli timere, nec quidquam paveas. 22 Et accessistis ad Cadesbarne multo tempore.
me omnes, atque dixistis : Mittamus viros qui consi-
derent terram : et renuntient per quod iter debeamus Profectique inde, venimus in solitudinem, quæ du-
ascendere, et ad quas pergere civitates. 23 Cumque 2
cit ad mare Rubrum, sicut mihi dixerat Dominus :
mihi sermo placuisset, misi ex vobis duodecim viros, et circuivimus montem Seir longo tempore. 2 Dixit-
98 Deuteronomium

que Dominus ad me : 3 Sufficit vobis circuire montem paveant, et in morem parturientium contremiscant, et
istum : ite contra aquilonem : 4 et populo præcipe, dolore teneantur.
dicens : Transibitis per terminos fratrum vestrorum 26
Misi ergo nuntios de solitudine Cademoth ad Se-
filiorum Esau, qui habitant in Seir, et timebunt vos. hon regem Hesebon verbis pacificis, dicens : 27 Transi-
5
Videte ergo diligenter ne moveamini contra eos. Ne- bimus per terram tuam : publica gradiemur via ; non
que enim dabo vobis de terra eorum quantum potest declinabimus neque ad dexteram, neque ad sinistram.
unius pedis calcare vestigium, quia in possessionem 28
Alimenta pretio vende nobis, ut vescamur : aquam
Esau dedi montem Seir. 6 Cibos emetis ab eis pecu- pecunia tribue, et sic bibemus. Tantum est ut nobis
nia, et comedetis : aquam emptam haurietis, et bi- concedas transitum, 29 sicut fecerunt filii Esau, qui ha-
betis. 7 Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni bitant in Seir, et Moabitæ, qui morantur in Ar : do-
opere manuum tuarum : novit iter tuum, quomodo nec veniamus ad Jordanem, et transeamus ad terram,
transieris solitudinem hanc magnam, per quadraginta quam Dominus Deus noster daturus est nobis. 30 Nol-
annos habitans tecum Dominus Deus tuus, et nihil ti- uitque Sehon rex Hesebon dare nobis transitum : quia
bi defuit. 8 Cumque transissemus fratres nostros filios induraverat Dominus Deus tuus spiritum ejus, et ob-
Esau, qui habitabant in Seir, per viam campestrem de firmaverat cor illius, ut traderetur in manus tuas, sicut
Elath, et de Asiongaber, venimus ad iter quod ducit in nunc vides. 31 Dixitque Dominus ad me : Ecce cœpi ti-
desertum Moab. bi tradere Sehon, et terram ejus : incipe possidere eam.
32
9
Dixitque Dominus ad me : Non pugnes contra Egressusque est Sehon obviam nobis cum omni po-
Moabitas, nec ineas adversus eos prælium : non enim pulo suo ad prælium in Jasa. 33 Et tradidit eum Do-
dabo tibi quidquam de terra eorum, quia filiis Loth minus Deus noster nobis : percussimusque eum cum
tradidi Ar in possessionem. 10 Emim primi fuerunt filiis suis et omni populo suo. 34 Cunctasque urbes in
habitatores ejus, populus magnus, et validus, et tam tempore illo cepimus, interfectis habitatoribus earum,
excelsus ut de Enacim stirpe, 11 quasi gigantes cre- viris ac mulieribus et parvulis : non reliquimus in eis
derentur, et essent similes filiorum Enacim. Denique quidquam, 35 absque jumentis, quæ in partem venere
Moabitæ appellant eos Emim. 12 In Seir autem prius prædantium : et spoliis urbium, quas cepimus 36 ab
habitaverunt Horrhæi : quibus expulsis atque deletis, Aroër, quæ est super ripam torrentis Arnon, oppido
habitaverunt filii Esau, sicut fecit Israël in terra posses- quod in valle situm est, usque Galaad. Non fuit vi-
sionis suæ, quam dedit illi Dominus. 13 Surgentes er- cus et civitas, quæ nostras effugeret manus : omnes
go ut transiremus torrentem Zared, venimus ad eum. tradidit Dominus Deus noster nobis, 37 absque terra fi-
14
Tempus autem, quo ambulavimus de Cadesbarne liorum Ammon, ad quam non accessimus : et cunctis
usque ad transitum torrentis Zared, triginta et octo quæ adjacent torrenti Jeboc, et urbibus montanis, uni-
annorum fuit : donec consumeretur omnis generatio versisque locis, a quibus nos prohibuit Dominus Deus
hominum bellatorum de castris, sicut juraverat Domi- noster.
nus : 15 cujus manus fuit adversum eos, ut interirent
Itaque conversi ascendimus per iter Basan : egres-
de castrorum medio.
16
Postquam autem universi ceciderunt pugnatores,
3populo
susque est Og rex Basan in occursum nobis cum
suo ad bellandum in Edrai. 2
Dixitque Do-
17
locutus est Dominus ad me, dicens : 18 Tu transibis minus ad me : Ne timeas eum : quia in manu tua
hodie terminos Moab, urbem nomine Ar : 19 et acce- traditus est cum omni populo ac terra sua : faciesque
dens in vicina filiorum Ammon, cave ne pugnes con- ei sicut fecisti Sehon regi Amorrhæorum, qui habitavit
tra eos, nec movearis ad prælium : non enim dabo tibi in Hesebon. 3 Tradidit ergo Dominus Deus noster in
de terra filiorum Ammon, quia filiis Loth dedi eam in manibus nostris etiam Og regem Basan, et universum
possessionem. 20 Terra gigantum reputata est : et in populum ejus : percussimusque eos usque ad interne-
ipsa olim habitaverunt gigantes, quos Ammonitæ vo- cionem, 4 vastantes cunctas civitates illius uno tempo-
cant Zomzommim, 21 populus magnus, et multus, et re. Non fuit oppidum, quod nos effugeret : sexagin-
proceræ longitudinis, sicut Enacim, quos delevit Do- ta urbes, omnem regionem Argob regni Og in Basan.
5
minus a facie eorum : et fecit illos habitare pro eis, Cunctæ urbes erant munitæ muris altissimis, portis-
22
sicut fecerat filiis Esau, qui habitant in Seir, delens que et vectibus, absque oppidis innumeris, quæ non
Horrhæos, et terram eorum illis tradens, quam pos- habebant muros. 6 Et delevimus eos, sicut feceramus
sident usque in præsens. 23 Hevæos quoque, qui ha- Sehon regi Hesebon, disperdentes omnem civitatem,
bitabant in Haserim usque Gazan, Cappadoces expu- virosque ac mulieres et parvulos : 7 jumenta autem et
lerunt : qui egressi de Cappadocia deleverunt eos, et spolia urbium diripuimus. 8 Tulimusque illo in tem-
habitaverunt pro illis. 24 Surgite, et transite torrentem pore terram de manu duorum regum Amorrhæorum,
Arnon : ecce tradidi in manu tua Sehon regem Hese- qui erant trans Jordanem : a torrente Arnon usque
bon Amorrhæum, et terram ejus incipe possidere, et ad montem Hernon, 9 quem Sidonii Sarion vocant, et
committe adversus eum prælium. 25 Hodie incipiam Amorrhæi Sanir : 10 omnes civitates, quæ sitæ sunt in
mittere terrorem atque formidinem tuam in populos, planitie, et universam terram Galaad et Basan usque
qui habitant sub omni cælo : ut audito nomine tuo ad Selcha, et Edrai civitates regni Og in Basan. 11 So-
Deuteronomium 99

lus quippe Og rex Basan restiterat de stirpe gigantum. mini Dei vestri, quæ ego præcipio vobis. 3 Oculi vestri
Monstratur lectus ejus ferreus, qui est in Rabbath filio- viderunt omnia quæ fecit Dominus contra Beelphegor,
rum Ammon, novem cubitos habens longitudinis, et quomodo contriverit omnes cultores ejus de medio ve-
quatuor latitudinis ad mensuram cubiti virilis manus. stri. 4 Vos autem qui adhæretis Domino Deo vestro, vi-
12
Terramque possedimus tempore illo ab Aroër, vitis universi usque in præsentem diem. 5 Scitis quod
quæ est super ripam torrentis Arnon, usque ad me- docuerim vos præcepta atque justitias, sicut manda-
diam partem montis Galaad : et civitates illius dedi vit mihi Dominus Deus meus : sic facietis ea in terra,
Ruben et Gad. 13 Reliquam autem partem Galaad, et quam possessuri estis : 6 et observabitis et implebi-
omnem Basan regni Og, tradidi mediæ tribui Manas- tis opere. Hæc est enim vestra sapientia, et intellectus
se, omnem regionem Argob : cunctaque Basan vocatur coram populis, ut audientes universa præcepta hæc,
Terra gigantum. 14 Jair filius Manasse possedit omnem dicant : En populus sapiens et intelligens, gens ma-
regionem Argob usque ad terminos Gessuri et Macha- gna. 7 Nec est alia natio tam grandis, quæ habeat deos
ti. Vocavitque ex nomine suo Basan, Havoth Jair, id appropinquantes sibi, sicut Deus noster adest cunctis
est, Villas Jair, usque in præsentem diem. 15 Machir obsecrationibus nostris. 8 Quæ est enim alia gens sic
quoque dedi Galaad. 16 Et tribubus Ruben et Gad dedi inclyta, ut habeat cæremonias, justaque judicia, et uni-
de terra Galaad usque ad torrentem Arnon medium versam legem, quam ego proponam hodie ante oculos
torrentis, et confinium usque ad torrentem Jeboc, qui vestros ?
est terminus filiorum Ammon : 17 et planitiem solitu- 9
Custodi igitur temetipsum, et animam tuam solli-
dinis, atque Jordanem, et terminos Cenereth usque ad cite. Ne obliviscaris verborum, quæ viderunt oculi tui,
mare deserti, quod est salsissimum, ad radices montis et ne excidant de corde tuo cunctis diebus vitæ tuæ.
Phasga contra orientem. 18 Præcepique vobis in tem- Docebis ea filios ac nepotes tuos, 10 a die in quo stetisti
pore illo, dicens : Dominus Deus vester dat vobis ter- coram Domino Deo tuo in Horeb, quando Dominus
ram hanc in hæreditatem : expediti præcedite fratres locutus est mihi, dicens : Congrega ad me populum,
vestros filios Israël omnes viri robusti, 19 absque uxori- ut audiant sermones meos, et discant timere me omni
bus, et parvulis, atque jumentis. Novi enim quod plu- tempore quo vivunt in terra, doceantque filios suos.
ra habeatis pecora, et in urbibus remanere debebunt, 11
Et accessistis ad radices montis, qui ardebat usque
quas tradidi vobis, 20 donec requiem tribuat Dominus ad cælum : erantque in eo tenebræ, et nubes, et cali-
fratribus vestris, sicut vobis tribuit : et possideant ipsi go. 12 Locutusque est Dominus ad vos de medio ignis.
etiam terram, quam daturus est eis trans Jordanem : Vocem verborum ejus audistis, et formam penitus non
tunc revertetur unusquisque in possessionem suam, vidistis. 13 Et ostendit vobis pactum suum, quod præ-
quam dedi vobis. cepit ut faceretis, et decem verba, quæ scripsit in dua-
21
Josue quoque in tempore illo præcepi, dicens : bus tabulis lapideis. 14 Mihique mandavit in illo tem-
Oculi tui viderunt quæ fecit Dominus Deus vester pore ut docerem vos cæremonias et judicia, quæ facere
duobus his regibus : sic faciet omnibus regnis, ad quæ deberetis in terra, quam possessuri estis. 15 Custodite
transiturus es. 22 Ne timeas eos : Dominus enim Deus igitur sollicite animas vestras. Non vidistis aliquam si-
vester pugnabit pro vobis. 23 Precatusque sum Do- militudinem in die, qua locutus est vobis Dominus in
minum in tempore illo, dicens : 24 Domine Deus, tu Horeb de medio ignis : 16 ne forte decepti faciatis vo-
cœpisti ostendere servo tuo magnitudinem tuam, ma- bis sculptam similitudinem, aut imaginem masculi vel
numque fortissimam : neque enim est alius deus vel feminæ : 17 similitudinem omnium jumentorum, quæ
in cælo, vel in terra, qui possit facere opera tua, et sunt super terram, vel avium sub cælo volantium, 18 at-
comparari fortitudini tuæ. 25 Transibo igitur, et vide- que reptilium, quæ moventur in terra, sive piscium qui
bo terram hanc optimam trans Jordanem, et montem sub terra morantur in aquis : 19 ne forte elevatis ocu-
istum egregium, et Libanum. 26 Iratusque est Dominus lis ad cælum, videas solem et lunam, et omnia astra
mihi propter vos, nec exaudivit me, sed dixit mihi : cæli, et errore deceptus adores ea, et colas quæ creavit
Sufficit tibi : nequaquam ultra loquaris de hac re ad Dominus Deus tuus in ministerium cunctis gentibus,
me. 27 Ascende cacumen Phasgæ, et oculos tuos cir- quæ sub cælo sunt. 20 Vos autem tulit Dominus, et
cumfer ad occidentem, et ad aquilonem, austrumque eduxit de fornace ferrea Ægypti, ut haberet populum
et orientem, et aspice ; nec enim transibis Jordanem hæreditarium, sicut est in præsenti die.
istum. 28 Præcipe Josue, et corrobora eum atque con- 21
forta : quia ipse præcedet populum istum, et dividet Iratusque est Dominus contra me propter sermo-
eis terram quam visurus es. 29 Mansimusque in valle nes vestros, et juravit ut non transirem Jordanem, nec
contra fanum Phogor. ingrederer terram optimam, quam daturus est vobis.
22
Ecce morior in hac humo ; non transibo Jordanem :
Et nunc, Israël, audi præcepta et judicia, quæ ego vos transibitis, et possidebitis terram egregiam. 23 Ca-
4 doceo te : ut faciens ea, vivas, et ingrediens possi-
deas terram, quam Dominus Deus patrum vestrorum
ve nequando obliviscaris pacti Domini Dei tui, quod
pepigit tecum, et facias tibi sculptam similitudinem
daturus est vobis. 2 Non addetis ad verbum, quod vo- eorum, quæ fieri Dominus prohibuit : 24 quia Dominus
bis loquor, nec auferetis ex eo : custodite mandata Do- Deus tuus ignis consumens est, Deus æmulator. 25 Si
100 Deuteronomium

genueritis filios ac nepotes, et morati fueritis in terra, num Phogor in terra Sehon regis Amorrhæi, qui habi-
deceptique feceritis vobis aliquam similitudinem, pa- tavit in Hesebon, quem percussit Moyses. Filii quoque
trantes malum coram Domino Deo vestro, ut eum ad Israël egressi ex Ægypto 47 possederunt terram ejus,
iracundiam provocetis : 26 testes invoco hodie cælum et terram Og regis Basan, duorum regum Amorrhæo-
et terram, cito perituros vos esse de terra, quam transi- rum, qui erant trans Jordanem ad solis ortum : 48 ab
to Jordane possessuri estis : non habitabitis in ea longo Aroër, quæ sita est super ripam torrentis Arnon, usque
tempore, sed delebit vos Dominus, 27 atque disperget ad montem Sion, qui est et Hermon, 49 omnem plani-
in omnes gentes, et remanebitis pauci in nationibus, tiem trans Jordanem ad orientalem plagam, usque ad
ad quas vos ducturus est Dominus. 28 Ibique servietis mare solitudinis, et usque ad radices montis Phasga.
diis, qui hominum manu fabricati sunt, ligno et la-
pidi qui non vident, nec audiunt, nec comedunt, nec
odorantur. 29 Cumque quæsieris ibi Dominum Deum 5ego Vocavitque Moyses omnem Israëlem, et dixit ad
eum : Audi, Israël, cæremonias atque judicia, quæ
loquor in auribus vestris hodie : discite ea, et ope-
tuum, invenies eum : si tamen toto corde quæsieris,
et tota tribulatione animæ tuæ. 30 Postquam te inve- re complete. 2 Dominus Deus noster pepigit nobiscum
nerint omnia quæ prædicta sunt, novissimo tempore fœdus in Horeb. 3 Non cum patribus nostris iniit pac-
reverteris ad Dominum Deum tuum, et audies vocem tum, sed nobiscum qui in præsentiarum sumus, et vi-
ejus. 31 Quia Deus misericors Dominus Deus tuus est : vimus. 4 Facie ad faciem locutus est nobis in monte de
non dimittet te, nec omnino delebit, neque obliviscetur medio ignis. 5 Ego sequester et medius fui inter Do-
pacti, in quo juravit patribus tuis. minum et vos in tempore illo, ut annuntiarem vobis
32
verba ejus : timuistis enim ignem, et non ascendistis
Interroga de diebus antiquis, qui fuerunt ante te in montem. Et ait : 6 Ego Dominus Deus tuus, qui
ex die quo creavit Deus hominem super terram, a sum- eduxi te de terra Ægypti, de domo servitutis. 7 Non
mo cælo usque ad summum ejus, si facta est aliquan- habebis deos alienos in conspectu meo. 8 Non facies
do hujuscemodi res, aut umquam cognitum est, 33 ut tibi sculptile, nec similitudinem omnium, quæ in cælo
audiret populus vocem Dei loquentis de medio ignis, sunt desuper, et quæ in terra deorsum, et quæ versan-
sicut tu audisti, et vixisti : 34 si fecit Deus ut ingrede- tur in aquis sub terra. 9 Non adorabis ea, et non coles.
retur, et tolleret sibi gentem de medio nationum, per Ego enim sum Dominus Deus tuus : Deus æmulator,
tentationes, signa atque portenta, per pugnam et robu- reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et
stam manum, extentumque brachium, et horribiles vi- quartam generationem his qui oderunt me : 10 et fa-
siones juxta omnia quæ fecit pro vobis Dominus Deus ciens misericordiam in multa millia diligentibus me,
vester in Ægypto, videntibus oculis tuis : 35 ut scires et custodientibus præcepta mea. 11 Non usurpabis no-
quoniam Dominus ipse est Deus, et non est alius præ- men Domini Dei tui frustra : quia non erit impunitus
ter eum. 36 De cælo te fecit audire vocem suam, ut qui super re vana nomen ejus assumpserit. 12 Obser-
doceret te, et in terra ostendit tibi ignem suum maxi- va diem sabbati, ut sanctifices eum, sicut præcepit tibi
mum, et audisti verba illius de medio ignis : 37 quia di- Dominus Deus tuus. 13 Sex diebus operaberis, et facies
lexit patres tuos, et elegit semen eorum post eos. Edu- omnia opera tua. 14 Septimus dies sabbati est, id est,
xitque te præcedens in virtute sua magna ex Ægypto, requies Domini Dei tui. Non facies in eo quidquam
38
ut deleret nationes maximas et fortiores te in introi- operis tu, et filius tuus, et filia, servus et ancilla, et
tu tuo : et introduceret te, daretque tibi terram earum bos, et asinus, et omne jumentum tuum, et peregrinus
in possessionem, sicut cernis in præsenti die. 39 Scito qui est intra portas tuas : ut requiescat servus tuus, et
ergo hodie, et cogitato in corde tuo quod Dominus ip- ancilla tua, sicut et tu. 15 Memento quod et ipse servie-
se sit Deus in cælo sursum, et in terra deorsum, et non ris in Ægypto, et eduxerit te inde Dominus Deus tuus
sit alius. 40 Custodi præcepta ejus atque mandata, quæ in manu forti, et brachio extento. Idcirco præcepit tibi
ego præcipio tibi : ut bene sit tibi, et filiis tuis post ut observares diem sabbati. 16 Honora patrem tuum
te, et permaneas multo tempore super terram, quam et matrem, sicut præcepit tibi Dominus Deus tuus, ut
Dominus Deus tuus daturus est tibi. longo vivas tempore, et bene sit tibi in terra, quam
41
Tunc separavit Moyses tres civitates trans Jorda- Dominus Deus tuus daturus est tibi. 17 Non occides,
nem ad orientalem plagam, 42 ut confugiat ad eas qui 18
neque mœchaberis, 19 furtumque non facies : 20 nec
occiderit nolens proximum suum, nec sibi fuerit inimi- loqueris contra proximum tuum falsum testimonium.
cus ante unum et alterum diem, et ad harum aliquam 21
Non concupisces uxorem proximi tui : non domum,
urbium possit evadere : 43 Bosor in solitudine, quæ si- non agrum, non servum, non ancillam, non bovem,
ta est in terra campestri de tribu Ruben : et Ramoth in non asinum, et universa quæ illius sunt. 22 Hæc ver-
Galaad, quæ est in tribu Gad : et Golan in Basan, quæ ba locutus est Dominus ad omnem multitudinem ve-
est in tribu Manasse. stram in monte de medio ignis et nubis, et caliginis,
44
Ista est lex, quam proposuit Moyses coram filiis voce magna, nihil addens amplius : et scripsit ea in
Israël : 45 et hæc testimonia et cæremoniæ atque ju- duabus tabulis lapideis, quas tradidit mihi.
23
dicia, quæ locutus est ad filios Israël, quando egressi Vos autem postquam audistis vocem de medio te-
sunt de Ægypto, 46 trans Jordanem in valle contra fa- nebrarum, et montem ardere vidistis, accessistis ad me
Deuteronomium 101

omnes principes tribuum et majores natu, atque dixi- nos cunctarum gentium, quæ in circuitu vestro sunt :
stis : 24 Ecce ostendit nobis Dominus Deus noster maje- 15
quoniam Deus æmulator Dominus Deus tuus in me-
statem et magnitudinem suam : vocem ejus audivimus dio tui : nequando irascatur furor Domini Dei tui con-
de medio ignis, et probavimus hodie, quod loquente tra te, et auferat te de superficie terræ. 16 Non tentabis
Deo cum homine, vixerit homo. 25 Cur ergo morie- Dominum Deum tuum, sicut tentasti in loco tentatio-
mur, et devorabit nos ignis hic maximus ? si enim nis. 17 Custodi præcepta Domini Dei tui, ac testimo-
audierimus ultra vocem Domini Dei nostri, moriemur. nia et cæremonias, quas præcepit tibi : 18 et fac quod
26
Quid est omnis caro, ut audiat vocem Dei viventis, placitum est et bonum in conspectu Domini, ut bene
qui de medio ignis loquitur sicut nos audivimus, et sit tibi : et ingressus possideas terram optimam, de
possit vivere ? 27 Tu magis accede : et audi cuncta quæ qua juravit Dominus patribus tuis, 19 ut deleret omnes
dixerit Dominus Deus noster tibi : loquerisque ad nos, inimicos tuos coram te, sicut locutus est.
et nos audientes faciemus ea. 20
Cumque interrogaverit te filius tuus cras, dicens :
28
Quod cum audisset Dominus, ait ad me : Audi- Quid sibi volunt testimonia hæc, et cæremoniæ, at-
vi vocem verborum populi hujus quæ locuti sunt ti- que judicia, quæ præcepit Dominus Deus noster no-
bi : bene omnia sunt locuti. 29 Quis det talem eos bis ? 21 dices ei : Servi eramus Pharaonis in Ægyp-
habere mentem, ut timeant me, et custodiant universa to, et eduxit nos Dominus de Ægypto in manu forti :
22
mandata mea in omni tempore, ut bene sit eis et filiis fecitque signa atque prodigia magna et pessima in
eorum in sempiternum ? 30 Vade et dic eis : Reverti- Ægypto contra Pharaonem, et omnem domum illius
mini in tentoria vestra. 31 Tu vero hic sta mecum, et in conspectu nostro, 23 et eduxit nos inde, ut intro-
loquar tibi omnia mandata mea, et cæremonias atque ductis daret terram, super qua juravit patribus nostris.
24
judicia : quæ docebis eos, ut faciant ea in terra, quam Præcepitque nobis Dominus ut faciamus omnia le-
dabo illis in possessionem. 32 Custodite igitur et facite gitima hæc, et timeamus Dominum Deum nostrum,
quæ præcepit Dominus Deus vobis : non declinabitis ut bene sit nobis cunctis diebus vitæ nostræ, sicut est
neque ad dexteram, neque ad sinistram : 33 sed per hodie. 25 Eritque nostri misericors, si custodierimus
viam, quam præcepit Dominus Deus vester, ambula- et fecerimus omnia præcepta ejus coram Domino Deo
bitis, ut vivatis, et bene sit vobis, et protelentur dies in nostro, sicut mandavit nobis.
terra possessionis vestræ.
Cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram,

6 Hæc sunt præcepta, et cæremoniæ, atque judicia,


quæ mandavit Dominus Deus vester ut docerem
7multas
quam possessurus ingredieris, et deleverit gentes
coram te, Hethæum, et Gergezæum, et Amor-
vos, et faciatis ea in terra, ad quam transgredimini rhæum, Chananæum, et Pherezæum, et Hevæum, et
possidendam : 2 ut timeas Dominum Deum tuum, et Jebusæum, septem gentes multo majoris numeri quam
custodias omnia mandata et præcepta ejus, quæ ego tu es, et robustiores te : 2 tradideritque eas Dominus
præcipio tibi, et filiis, ac nepotibus tuis, cunctis diebus Deus tuus tibi, percuties eas usque ad internecionem.
vitæ tuæ, ut prolongentur dies tui. 3 Audi, Israël, et Non inibis cum eis fœdus, nec misereberis earum, 3 ne-
observa ut facias quæ præcepit tibi Dominus, et bene que sociabis cum eis conjugia. Filiam tuam non dabis
sit tibi, et multipliceris amplius, sicut pollicitus est Do- filio ejus, nec filiam illius accipies filio tuo : 4 quia se-
minus Deus patrum tuorum tibi terram lacte et melle ducet filium tuum, ne sequatur me, et ut magis serviat
manantem. 4 Audi, Israël : Dominus Deus noster, Do- diis alienis : irasceturque furor Domini, et delebit te ci-
minus unus est. 5 Diliges Dominum Deum tuum ex to. 5 Quin potius hæc facietis eis : aras eorum subverti-
toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota forti- te, et confringite statuas, lucosque succidite, et sculpti-
tudine tua. 6 Eruntque verba hæc, quæ ego præcipio lia comburite : 6 quia populus sanctus es Domino Deo
tibi hodie, in corde tuo : 7 et narrabis ea filiis tuis, et tuo.
meditaberis in eis sedens in domo tua, et ambulans Te elegit Dominus Deus tuus, ut sis ei populus pecu-
in itinere, dormiens atque consurgens. 8 Et ligabis ea liaris de cunctis populis, qui sunt super terram. 7 Non
quasi signum in manu tua, eruntque et movebuntur quia cunctas gentes numero vincebatis, vobis junctus
inter oculos tuos, 9 scribesque ea in limine, et ostiis est Dominus, et elegit vos, cum omnibus sitis populis
domus tuæ. pauciores : 8 sed quia dilexit vos Dominus, et custodi-
10
Cumque introduxerit te Dominus Deus tuus in vit juramentum, quod juravit patribus vestris : eduxit-
terram, pro qua juravit patribus tuis Abraham, Isaac, que vos in manu forti, et redemit de domo servitutis,
et Jacob, et dederit tibi civitates magnas et optimas, de manu Pharaonis regis Ægypti. 9 Et scies, quia Do-
quas non ædificasti, 11 domos plenas cunctarum opum, minus Deus tuus, ipse est Deus fortis et fidelis, custo-
quas non exstruxisti, cisternas, quas non fodisti, vineta diens pactum et misericordiam diligentibus se, et his
et oliveta, quæ non plantasti, 12 et comederis, et satu- qui custodiunt præcepta ejus in mille generationes :
ratus fueris : 13 cave diligenter ne obliviscaris Domi- 10
et reddens odientibus se statim, ita ut disperdat eos,
ni, qui eduxit te de terra Ægypti, de domo servitutis. et ultra non differat, protinus eis restituens quod me-
Dominum Deum tuum timebis, et illi soli servies, ac rentur. 11 Custodi ergo præcepta et cæremonias atque
per nomen illius jurabis. 14 Non ibitis post deos alie- judicia, quæ ego mando tibi hodie ut facias.
102 Deuteronomium

12
Si postquam audieris hæc judicia, custodieris ea, Domini Dei tui, et ambules in viis ejus, et timeas eum.
7
et feceris, custodiet et Dominus Deus tuus pactum tibi, Dominus enim Deus tuus introducet te in terram bo-
et misericordiam quam juravit patribus tuis : 13 et di- nam, terram rivorum, aquarumque et fontium, in cu-
liget te, ac multiplicabit, benedicetque fructui ventris jus campis et montibus erumpunt fluviorum abyssi :
8
tui, et fructui terræ tuæ, frumento tuo, atque vinde- terram frumenti, hordei ac vinearum, in qua ficus, et
miæ, oleo, et armentis, gregibus ovium tuarum super malogranata, et oliveta nascuntur : terram olei ac mel-
terram, pro qua juravit patribus tuis ut daret eam tibi. lis, 9 ubi absque ulla penuria comedes panem tuum, et
14
Benedictus eris inter omnes populos. Non erit apud rerum omnium abundantia perfrueris : cujus lapides
te sterilis utriusque sexus, tam in hominibus quam in ferrum sunt, et de montibus ejus æris metalla fodiun-
gregibus tuis. 15 Auferet Dominus a te omnem languo- tur : 10 ut cum comederis, et satiatus fueris, benedicas
rem : et infirmitates Ægypti pessimas, quas novisti, Domino Deo tuo pro terra optima, quam dedit tibi.
non inferet tibi, sed cunctis hostibus tuis. 16 Devora- 11
Observa, et cave nequando obliviscaris Domini
bis omnes populos, quos Dominus Deus tuus daturus Dei tui, et negligas mandata ejus atque judicia et cære-
est tibi. Non parcet eis oculus tuus, nec servies diis monias, quas ego præcipio tibi hodie : 12 ne postquam
eorum, ne sint in ruinam tui. comederis et satiatus fueris, domos pulchras ædifi-
17
Si dixeris in corde tuo : Plures sunt gentes istæ caveris, et habitaveris in eis, 13 habuerisque armenta
quam ego : quomodo potero delere eas ? 18 noli me- boum, et ovium greges, argenti et auri, cunctarumque
tuere, sed recordare quæ fecerit Dominus Deus tuus rerum copiam, 14 elevetur cor tuum, et non reminisca-
Pharaoni, et cunctis Ægyptiis, 19 plagas maximas, quas ris Domini Dei tui, qui eduxit te de terra Ægypti, de
viderunt oculi tui, et signa atque portenta, manum- domo servitutis, 15 et ductor tuus fuit in solitudine ma-
que robustam, et extentum brachium, ut educeret te gna atque terribili, in qua erat serpens flatu adurens,
Dominus Deus tuus : sic faciet cunctis populis, quos et scorpio, ac dipsas, et nullæ omnino aquæ : qui edu-
metuis. 20 Insuper et crabrones mittet Dominus Deus xit rivos de petra durissima, 16 et cibavit te manna in
tuus in eos, donec deleat omnes atque disperdat qui te solitudine, quod nescierunt patres tui. Et postquam
fugerint, et latere potuerint. 21 Non timebis eos, quia afflixit ac probavit, ad extremum misertus est tui, 17 ne
Dominus Deus tuus in medio tui est, Deus magnus et diceres in corde tuo : Fortitudo mea, et robur manus
terribilis : 22 ipse consumet nationes has in conspectu meæ, hæc mihi omnia præstiterunt : 18 sed recorderis
tuo paulatim atque per partes. Non poteris eas delere Domini Dei tui, quod ipse vires tibi præbuerit, ut im-
pariter : ne forte multiplicentur contra te bestiæ terræ. pleret pactum suum, super quo juravit patribus tuis,
23
Dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo : sicut præsens indicat dies. 19 Sin autem oblitus Do-
et interficiet illos, donec penitus deleantur. 24 Tradet- mini Dei tui, secutus fueris deos alienos, coluerisque
que reges eorum in manus tuas, et disperdes nomi- illos et adoraveris : ecce nunc prædico tibi quod omni-
na eorum sub cælo : nullus poterit resistere tibi, do- no dispereas. 20 Sicut gentes, quas delevit Dominus in
nec conteras eos. 25 Sculptilia eorum igne combures : introitu tuo, ita et vos peribitis, si inobedientes fueritis
non concupisces argentum et aurum, de quibus facta voci Domini Dei vestri.
sunt, neque assumes ex eis tibi quidquam, ne offendas,
propterea quia abominatio est Domini tui : 26 nec infe-
res quippiam ex idolo in domum tuam, ne fias anathe-
9tes Audi, Israël : tu transgredieris hodie Jordanem, ut
possideas nationes maximas et fortiores te, civita-
2
ingentes, et ad cælum usque muratas, populum
ma, sicut et illud est. Quasi spurcitiam detestaberis, et
magnum atque sublimem, filios Enacim, quos ipse vi-
velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis,
disti et audisti, quibus nullus potest ex adverso resi-
quia anathema est.
stere. 3 Scies ergo hodie quod Dominus Deus tuus ip-
Omne mandatum, quod ego præcipio tibi hodie, se transibit ante te, ignis devorans atque consumens,
8tiplicemini,
cave diligenter ut facias, ut possitis vivere, et mul-
ingressique possideatis terram, pro qua ju-
qui conterat eos, et deleat atque disperdat ante faciem
tuam velociter, sicut locutus est tibi : 4 ne dicas in
ravit Dominus patribus vestris. 2 Et recordaberis cunc- corde tuo, cum deleverit eos Dominus Deus tuus in
ti itineris, per quod adduxit te Dominus Deus tuus conspectu tuo : Propter justitiam meam introduxit me
quadraginta annis per desertum, ut affligeret te, atque Dominus ut terram hanc possiderem, cum propter im-
tentaret, et nota fierent quæ in tuo animo versaban- pietates suas istæ deletæ sint nationes. 5 Neque enim
tur, utrum custodires mandata illius, an non. 3 Afflixit propter justitias tuas, et æquitatem cordis tui ingredie-
te penuria, et dedit tibi cibum manna, quod ignora- ris, ut possideas terras earum : sed quia illæ egerunt
bas tu et patres tui : ut ostenderet tibi quod non in impie, introëunte te deletæ sunt : et ut compleret ver-
solo pane vivat homo, sed in omni verbo quod egredi- bum suum Dominus, quod sub juramento pollicitus
tur de ore Dei. 4 Vestimentum tuum, quo operiebaris, est patribus tuis, Abraham, Isaac, et Jacob. 6 Scito ergo
nequaquam vetustate defecit, et pes tuus non est sub- quod non propter justitias tuas Dominus Deus tuus
tritus, en quadragesimus annus est : 5 ut recogites in dederit tibi terram hanc optimam in possessionem,
corde tuo, quia sicut erudit filium suum homo, sic Do- cum durissimæ cervicis sis populus.
minus Deus tuus erudivit te, 6 ut custodias mandata 7
Memento, et ne obliviscaris, quomodo ad iracun-
Deuteronomium 103

diam provocaveris Dominum Deum tuum in solitudi- idcirco eduxit, ut interficeret eos in solitudine : 29 qui
ne. Ex eo die, quo egressus es ex Ægypto usque ad sunt populus tuus et hæreditas tua, quos eduxisti in
locum istum, semper adversum Dominum contendi- fortitudine tua magna, et in brachio tuo extento.
sti. 8 Nam et in Horeb provocasti eum, et iratus delere
te voluit, 9 quando ascendi in montem, ut acciperem In tempore illo dixit Dominus ad me : Dola tibi
tabulas lapideas, tabulas pacti quod pepigit vobiscum
Dominus : et perseveravi in monte quadraginta die-
10 duas tabulas lapideas, sicut priores fuerunt, et
ascende ad me in montem : faciesque arcam ligneam,
2
bus ac noctibus, panem non comedens, et aquam non et scribam in tabulis verba quæ fuerunt in his qui
bibens. 10 Deditque mihi Dominus duas tabulas lapi- ante confregisti : ponesque eas in arca. 3 Feci igitur ar-
deas scriptas digito Dei, et continentes omnia verba cam de lignis setim. Cumque dolassem duas tabulas
quæ vobis locutus est in monte de medio ignis, quan- lapideas instar priorum, ascendi in montem, habens
do concio populi congregata est. 11 Cumque transis- eas in manibus. 4 Scripsitque in tabulis, juxta id quod
sent quadraginta dies, et totidem noctes, dedit mihi prius scripserat, verba decem, quæ locutus est Domi-
Dominus duas tabulas lapideas, tabulas fœderis, 12 di- nus ad vos in monte de medio ignis, quando populus
xitque mihi : Surge, et descende hinc cito : quia popu- congregatus est : et dedit eas mihi. 5 Reversusque
lus tuus, quem eduxisti de Ægypto, deseruerunt ve- de monte, descendi, et posui tabulas in arcam, quam
lociter viam, quam demonstrasti eis, feceruntque sibi feceram, quæ hucusque ibi sunt, sicut mihi præcepit
conflatile. 13 Rursumque ait Dominus ad me : Cerno Dominus. 6 Filii autem Israël moverunt castra ex Bero-
quod populus iste duræ cervicis sit : 14 dimitte me ut th filiorum Jacan in Mosera, ubi Aaron mortuus ac se-
conteram eum, et deleam nomen ejus de sub cælo, et pultus est, pro quo sacerdotio functus est Eleazar filius
constituam te super gentem, quæ hac major et fortior ejus. 7 Inde venerunt in Gadgad : de quo loco profecti,
sit. castrametati sunt in Jetebatha, in terra aquarum atque
torrentium.
15
Cumque de monte ardente descenderem, et duas 8
Eo tempore separavit tribum Levi, ut portaret ar-
tabulas fœderis utraque tenerem manu, 16 vidissem-
cam fœderis Domini, et staret coram eo in ministerio,
que vos peccasse Domino Deo vestro, et fecisse vobis
ac benediceret in nomine illius usque in præsentem
vitulum conflatilem, ac deseruisse velociter viam ejus,
diem. 9 Quam ob rem non habuit Levi partem, ne-
quam vobis ostenderat : 17 projeci tabulas de manibus
que possessionem cum fratribus suis : quia ipse Domi-
meis, confregique eas in conspectu vestro. 18 Et pro-
nus possessio ejus est, sicut promisit ei Dominus Deus
cidi ante Dominum sicut prius, quadraginta diebus et
tuus. 10 Ego autem steti in monte, sicut prius, quadra-
noctibus panem non comedens, et aquam non bibens,
ginta diebus ac noctibus : exaudivitque me Dominus
propter omnia peccata vestra quæ gessistis contra Do-
etiam hac vice, et te perdere noluit. 11 Dixitque mihi :
minum, et eum ad iracundiam provocastis : 19 timui
Vade, et præcede populum, ut ingrediatur, et possi-
enim indignationem et iram illius, qua adversum vos
deat terram, quam juravi patribus eorum ut traderem
concitatus, delere vos voluit. Et exaudivit me Dominus
eis.
etiam hac vice. 20 Adversum Aaron quoque vehemen-
12
ter iratus, voluit eum conterere, et pro illo similiter Et nunc Israël, quid Dominus Deus tuus petit a
deprecatus sum. 21 Peccatum autem vestrum quod fe- te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules
ceratis, id est, vitulum, arripiens, igne combussi,