Lengua y Cultura Griegas IV (2013) – Philostr.Im.1.17; 2.

10

ΒΑΚΧΑΙ
Γέγραπται μέν, ὦ παῖ, καὶ τὰ ἐν τῷ Κιθαιρῶνι, Βακχῶν χοροὶ καὶ ὕποινοι π έτραι κα ὶ νέκταρ
ἐκ βοτρύων καὶ ὡς γάλακτι τὴν βῶλον ἡ γῆ λιπαίνει. Καὶ ἰδοὺ κιττὸς ἕρπει καὶ ὄφεις ὀρθοὶ
καὶ θύρσου δένδρα οἶμαι μέλι στάζοντα. Καὶ ἥδε σοι ἡ ἐλάτη χαμα ὶ γυναικ ῶν ἔργον ἐκ
Διονύσου μέγα, πέπτωκε δὲ τὸν Πενθέα ἀποσεισαμένη ταῖς Βάκχαις ἐν ε ἴδει λ έοντος. Α ἱ δ ὲ
καταξαίνουσι τὸ θήραμα μήτηρ ἐκείνη καὶ ἀδελφαὶ μητρὸς αἱ μ ὲν ἀπορρηγνῦσαι τ ὰς χε ῖρας,
ἡ δὲ ἐπισπῶσα τὸν υἱὸν τῆς χαίτης. Εἴποις δ´ ἂν καὶ ὡς ἀλαλ άζουσιν, ο ὕτως εὔιον α ὐτα ῖς
τὸ ἆσθμα. Διόνυσος δὲ αὐτὸς μὲν ἐν περιωπῇ τούτων ἕστηκεν ἐμπλήσας τὴν παρει ὰν χ όλου,
τὸν δὲ οἶστρον προσβακχεύσας ταῖς γυναιξίν. Οὔτε ὁρῶσι γοῦν τ ὰ δρώμενα κα ὶ ὁπ όσα
ἱκετεύει ὁ Πενθεὺς λέοντος ἀκούειν φασὶ βρυχωμένου. Ταυτὶ μὲν τὰ ἐν τῷ ὄρει, τ ὰ δ ὲ ἐγγὺς
ταῦτα Θῆβαι ἤδη καὶ Κάδμου στέγη καὶ θρῆνος ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ καὶ συναρμόττουσιν οἱ
προσήκοντες τὸν νεκρόν, εἴ πῃ σωθείη τῷ τάφῳ. Πρόσκειται καὶ ἡ κεφαλὴ τοῦ Πενθ έως
οὐκέτι ἀμφίβολος, ἀλλ´ οἵα καὶ τῷ Διονύσῳ ἐλεεῖν, νεωτάτη καὶ ἁπαλὴ τὴν γ ένυν κα ὶ
πυρσὴ τὰς κόμας, ἃς οὔτε κιττὸς ἤρεψεν οὔτε σμίλακος ἢ ἀμπ έλου κλῆμα οὔτε α ὐλὸς
ἔσεισέ τις οὔτ´ οἶστρος. Ἐρρώννυτο μὲν ὑπ´ αὐτῶν καὶ ἐρρώννυεν αὐτ άς, ἐμα ίνετο δ ὲ α ὐτὸ
τὸ μὴ μετὰ Διονύσου μαίνεσθαι. Ἐλεεινὰ καὶ τὰ τῶν γυναικῶν ἡγώμεθα. Οἷα μ ὲν γ ὰρ ἐν τ ῷ
Κιθαιρῶνι ἠγνόησαν, οἷα δὲ ἐνταῦθα γινώσκουσιν. Ἀπολέλοιπε δὲ αὐτ ὰς οὐχ ἡ μαν ία
μόνον, ἀλλὰ καὶ ἡ ῥώμη, καθ´ ἣν ἐβάκχευσαν. Κατὰ μὲν γὰρ τ ὸν Κιθαιρ ῶνα ὁρ ᾷς, ὡς
μεσταὶ τοῦ ἄθλου φέρονται συνεξαίρουσαι τὴν ἠχὼ τοῦ ὄρους, ἐνταῦθα δὲ παρίστανται κα ὶ
εἰς νοῦν τῶν βεβακχευμένων ἥκουσιν, ἱζάνουσαί τε κατὰ τῆς γῆς τῆς μ ὲν ε ἰς γόνατα ἡ
κεφαλὴ βρίθει, τῆς δὲ εἰς ὦμον, ἡ δ´ Ἀγαύη περιβάλλειν μ ὲν τὸν υἱὸν ὥρμηκε, θιγε ῖν δ ὲ
ὀκνεῖ. Προσμέμικται δ´ αὐτῇ τὸ τοῦ παιδὸς αἷμα τὸ μὲν ἐς χεῖρας, τὸ δὲ ἐς παρει άν, τ ὸ δ ὲ ἐς
τὰ γυμνὰ τοῦ μαζοῦ. Ἡ δὲ Ἁρμονία καὶ ὁ Κάδμος εἰσὶ μέν, ἀλλ´ οὐχ οἷοίπερ ἦσαν· δρ άκοντες
γὰρ ἤδη ἐκ μηρῶν γίνονται, καὶ φολὶς ἤδη αὐτοὺς ἔχει. Φροῦδοι πόδες, φρο ῦδοι γλουτο ί,
καὶ ἡ μεταβολὴ τοῦ εἴδους ἕρπει ἄνω. Οἱ δὲ ἐκπλήττονται καὶ περιβ άλλουσιν ἀλλήλους,
οἷον ξυνέχοντες τὰ λοιπὰ τοῦ σώματος, ὡς ἐκεῖνα γοῦν αὐτοὺς μὴ φύγῃ.

17. 2. πλείω ἐν α ὐτοῖς ὄψει. εἰ δ´ ὡς γραφήν. ὃς πρὸς αὐτῷ σπαίρει. α ὐτὴ δ ὲ ὡς ἁβρ ῶς τε κα ὶ ἐνθέως ἔχουσα περιπεσεῖν ὥρμηκε τῷ Ἀγαμέμνονι ῥιπτοῦσα ἀφ´ αὑτῆς τ ὰ στ έμματα κα ὶ . καὶ ἀλκὴ τῶν ἀποθνῃσκόντων οὐδεμία· μεθύουσι γάρ. ὃς καὶ τ ὰ δ ένδρα α ἱρεῖ τ ὰ μεγάλα. ὡς ἐφέστηκε μὲν αὐτῇ μετὰ τοῦ πελέκεως ἡ Κλυταιμν ήστρα μανικ ὸν βλέπουσα καὶ σεσοβημένη τὰς χαίτας καὶ τραχεῖα τὴν ὠλένην. ὁ δ´ εἰς ὤμους καὶ κεφαλὴν κεῖται. ὁ δ´ ἀπιστεῖ τῷ θανάτῳ. ἐπειδὴ τοὺς ἐν οἴνῳ ἀποθνῄσκοντας οὐκ εὐθὺς ἀπολείπει τὸ ἄνθος. ἐν κόσμῳ δὲ οὐδὲν τούτων· ἀποθνῄσκοντες γὰρ οἱ δαιτυμόνες τὰ μὲν λελάκτισται. βο ῦς ἐπὶ φάτνῃ—τουτὶ γὰρ τὸ μετὰ τοὺς πόνους τε καὶ τὸ ἐν δείπνῳ—κυριώτερα δ ὲ ἐν οἴκτῳ τ ὰ τῆς Κασάνδρας. ταῦτα. Καὶ κύλικες δὲ ἐκ χειρ ῶν π ίπτουσι πλ ήρεις α ἱ πολλαὶ λύθρου. Τὸ δὲ κυριώτατον τῆς σκηνῆς Ἀγαμ έμνων ἔχει κείμενος ο ὐκ ἐν πεδίοις Τρωικοῖς οὐδὲ ἐπὶ Σκαμάνδρου τινὸς ἠιόσιν. ἀλλ´ ἐν μειρακίοις κα ὶ γυνα ίοις. ὡς κα ὶ τ ὸν Αἴγισθον θαρσῆσαι τὸ ἔργον. ὁ δὲ ἀπήρακται τὴν χεῖρα φ έρουσαν ἔκπωμα. ὁ δὲ οὐκ ἔρρωται φυγεῖν οἷον πέδης ἐμβεβλημ ένης αὐτῷ τῆς μέθης· ὠχρὸς δὲ οὐδεὶς τῶν κειμένων. τὰ δὲ ἀπ´ αὐτῶν κεῖται. πλήρεις δὲ ὄψων τρ άπεζαι. Σκόπει γάρ· λαμπτῆρες οὗτοι χορηγοὶ φωτός—ἐν νυκτὶ γὰρ ταῦτά που—κρατῆρες δ´ ἐκεῖνοι χορηγο ὶ ποτοῦ φανότεροι τοῦ πυρὸς οἱ χρυσοῖ. βασιλε ῖς ὧν ἐσιτο ῦντο ἥρωες. τετραγῴδηται μεγάλα ἐν σμικρῷ.Lengua y Cultura Griegas IV (2013) – Philostr. ὁ δ´ ἀποκ έκοπται τ ὴν κεφαλὴν ἐς τὸν κρατῆρα κύπτων. ποιητὴς ἂν φαίη κύμβαχος.10 ΚΑΣΑΝΔΡΑ Οἱ κείμενοι κατ´ ἄλλος ἄλλο τοῦ ἀνδρῶνος καὶ τὸ ἀναμὶξ τῷ οἴνῳ αἷμα καὶ οἱ ἐκπν έοντες ἐπὶ τραπεζῶν κρατήρ τε οὑτοσὶ λελακτισμένος ὑπὸ ἀνδρός. τήν τε τοῦ Πριάμου κόρην καλλίστην νομισθεῖσαν τῷ Ἀγαμ έμνονι χρησμο ύς τε ἀπιστουμένους ᾄδουσαν ἀποκτείνει θερμῷ τῷ πελέκει.Im. Ἡ Κλυταιμνήστρα δὲ πέπλου τ έχν ῃ τιν ὸς ἀπε ίρου τ ὸν Ἀγαμέμνονα περισχοῦσα πέλεκυν ἐς αὐτὸν ἧκεν ἀμφήκη τοῦτον.1. τ ὰ δὲ συντέτριπται. ὦ παῖ. Τ ὰ δ ὲ τῶν κειμ ένων σχήματα ὁ μὲν ἐκτέτμηται τὴν φάρυγγα σίτου τι ἢ ποτοῦ ἕλκουσαν. Καὶ εἰ μὲν ὡς δρᾶμα ἐξετ άζομεν. κόρη τε χρησμῳδὸς τὴν στολὴν εἰς πέλεκυν ἐμπεσούμενον ἑαυτῇ βλέπουσα— τὸν Ἀγαμ έμνονα ἥκοντα ἐκ Τροίας ἡ Κλυταιμνήστρα δέχεται τούτῳ τῷ τρόπῳ οὕτω μεθύοντα. ὁ δ ὲ ἐφέλκεται τὴν τράπεζαν ἐκπεσὼν τῆς κλίνης.

17. 2.Lengua y Cultura Griegas IV (2013) – Philostr. . διηρμένου δὲ ἤδη τοῦ πελέκεως ἀναστρ έφει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκεῖ. βοᾷ δὲ οὕτω τι οἰκτρόν.Im.10 οἷον περιβάλλουσα τῇ τέχνῃ αὐτόν. ὡς καὶ τὸν Ἀγαμ έμνονα τῷ λοιπ ῷ τ ῆς ψυχ ῆς ἐλεεῖν ταῦτα ἀκούοντα· μεμνήσεται γὰρ αὐτῶν καὶ ἐν Αἵδου πρὸς Ὀδυσσ έα ἐν τῇ ἀγορᾷ τῶν ψυχῶν.1.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful