Ο Χριστός και η παραλυσία της εποχής μας

(Πηγή : http://www.catichisis.gr)

1

Γνωριμία με τους Αγίους μας : Όσιος Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού
Ο Όσιος Αλέξιος γεννήθηκε στη Ρώμη κατά τους χρόνους των αυτοκρατόρων
Αρκαδίου (395 - 408 μ.Χ.) και Ονωρίου (395 - 423 μ.Χ.) από ευσεβείς και
εύπορους γονείς. Ο πατέρας του Ευφημιανός ήταν συγκλητικός, φιλόπτωχος
και συμπαθής, ώστε καθημερινά παρέθετε τρεις τράπεζες στο σπίτι του για τα
ορφανά, τις χήρες και τους ξένους που ήταν πτωχοί. Η γυναίκα του ονομαζόταν
Αγλαΐς και ήταν άτεκνη. Στη δέησή της να αποκτήσει παιδί, ο Θεός την
εισάκουσε. Και τους χάρισε υιό. Αφού το παιδί μεγάλωσε κι έλαβε την
κατάλληλη παιδεία, έγινε σοφότατος και θεοδίδακτος. Όταν έφθασε στη νόμιμη
ηλικία, τον στεφάνωσαν με θυγατέρα από βασιλική και ευγενική γενιά. Το βράδυ
όμως στο συζυγικό δωμάτιο ο Όσιος, αφού πήρε το χρυσό δακτυλίδι και τη
ζώνη, τα επέστρεψε στην σύζυγό του και εγκατέλειψε τον κοιτώνα. Παίρνοντας
αρκετά χρήματα από τα πλούτη του έφυγε με πλοίο περιφρονώντας την
ματαιότητα της επίγειας δόξας. Καταφθάνει στην Λαοδικεία της Συρίας και από
εκεί στην Έδεσσα της Μεσοποταμίας. Εκεί ο Όσιος Αλέξιος μοίρασε τα χρήματα
στους πτωχούς, ακόμη και τα ιμάτιά του, και, αφού ενδύθηκε με κουρελιασμένα
και χιλιομπαλωμένα ρούχα, κάθισε στο νάρθηκα του ναού της Υπεραγίας
Θεοτόκου, ως ένας από τους πτωχούς. Προτίμησε έτσι να ζει με νηστεία όλη την εβδομάδα και να μεταλαμβάνει
των Αχράντων Μυστηρίων κάθε Κυριακή, ενώ μόνο τότε έτρωγε λίγο άρτο και έπινε λίγο νερό.
Ο Όσιος Αλέξιος για δεκαεπτά χρόνια παρέμεινε στο νάρθηκα του ναού της Θεοτόκου ευαρεστώντας το Θεό. Και
μια νύχτα η Θεοτόκος παρουσιάστηκε στον προσμονάριο του ναού σε όνειρο και του ζήτησε να του φέρει μέσα στο
ναό τον άνθρωπο του Θεού. Τότε ο προσμονάριος, αφού βγήκε από το ναό και δεν βρήκε κανένα παρά μόνο τον
Αλέξιο, εδεήθηκε στη Θεοτόκο να του υποδείξει τον άνθρωπο, όπως κι έγινε. Τότε πήρε από το χέρι τον Όσιο
Αλέξιο και τον εισήγαγε στο ναό με κάθε τιμή και μεγαλοπρέπεια.
Όταν έφθασε ο καιρός της κοιμήσεώς του, τότε κάθισε κι έγραψε σε χαρτί όλο το βίο του, τους τόπους που
πέρασε, αλλά και κάποια από τα μυστικά που γνώριζαν μόνο οι γονείς του. Κάποια Κυριακή, όταν ο Αρχιεπίσκοπος
Ιννοκέντιος τελούσε τη Θεία Λειτουργία, ακούσθηκε φωνή από το Άγιο Θυσιαστήριο, που καλούσε τους
συμμετέχοντες να αναζητήσουν τον άνθρωπο του Θεού. Την Παρασκευή ο Όσιος Αλέξιος παρέδωσε το πνεύμα του
στα χέρια του Θεού, ενώ το απόγευμα της ίδιας μέρας οι πιστοί βασιλείς και ο Αρχιεπίσκοπος προσήλθαν στο ναό
για να δεηθούν στο Θεό να τους αποκαλύψει τον άγιο άνθρωπο του Θεού.

Ἀπολυτίκιον

Ἐκ ῥίζης ἐβλάστησας, περιφανοῦς καί κλεινῆς, ἐκ πόλεως ἤνθησας, βασιλικῆς καί λαμπρᾶς, Ἀλέξιε
πάνσοφε· πάντων δ᾽ ὑπερφρονήσας, ὡς φθαρτῶν καί ῥεόντων, ἔσπευσας συναφθῆναι, τῷ Χριστῷ καί
Δεσπότῃ. Αὐτόν οὖν ἐκδυσώπει ἀεί, ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
(Από την Νόπη Ιππολύτοβα, πηγή : http://www.saint.gr)

Πάμε Σινεμά…… «Ξενοδοχείο για Τέρατα» !!
Ο Δράκουλας χτίζει στην Τρανσυλβανία έναν πύργο-πολυτελές θέρετρο για όλα τα
τέρατα, κρύβοντας την ύπαρξή του από τους ανθρώπους. Στη γιορτή των γενεθλίων
της κόρης του όμως ένας νεαρός ταξιδιώτης εμφανίζεται από το πουθενά. Γρήγορο
τέμπο, έξυπνη σεναριακή ιδέα και σπιρτόζικα αστεία συνδυάζονται σε ένα
απολαυστικό animation, το οποίο δεν απευθύνεται μόνο σε πολύ μικρές ηλικίες. Ο
Βασίλης Χαραλαμπόπουλος ως Δράκουλας της πολύ καλής ελληνικής μεταγλώττισης
συναγωνίζεται επάξια τον Άνταμ Σάντλερ της αγγλόφωνης εκδοχής.
(Από την Κωνσταντίνα Καρασαββίδου & την Ελένη Κουστουμπάρδη, πηγή: http://www.athinorama.gr)

2

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ : Ο Εθνικός μας ποιητής… Διονύσιος Σολωμός
Ο Διονύσιος Σολωμός (Ζάκυνθος, 8 Απριλίου 1798 - 9 Φεβρουαρίου 1857)
ήταν Έλληνας ποιητής, περισσότερο γνωστός για τη συγγραφή του ποιήματος
«Ύμνος εις την Ελευθερίαν», οι πρώτες δύο στροφές του οποίου έγιναν
ο εθνικός ύμνος των Ελλήνων (Ελλάδας και Κύπρου).
Κεντρικό πρόσωπο της Επτανησιακής σχολής, ο Διονύσιος Σολωμός
θεωρήθηκε και θεωρείται ο εθνικός ποιητής των Ελλήνων, όχι μόνον γιατί
έγραψε τον Εθνικό Ύμνο, αλλά και γιατί αξιοποίησε την προγενέστερη
ποιητική παράδοση (κρητική λογοτεχνία, Δημοτικό τραγούδι) και ήταν ο
πρώτος που καλλιέργησε συστηματικά τη δημοτική γλώσσα και άνοιξε τον
δρόμο για τη χρησιμοποίησή της στη λογοτεχνία, αλλάζοντας ακόμη
περισσότερο τη στάθμη της.
Εκτός από τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν, τα σπουδαιότερα έργα του είναι:
Ο Κρητικός, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Ο Πόρφυρας, Η Γυναίκα της
Ζάκυθος, Λάμπρος. Το βασικό χαρακτηριστικό της ποιητικής παραγωγής του
είναι η αποσπασματική μορφή : κανένα από τα ποιήματα που έγραψε μετά
τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν δεν είναι ολοκληρωμένο και με ελάχιστες εξαιρέσεις, τίποτα δεν δημοσιεύτηκε από
τον ίδιο. Ο Κώστας Βάρναλης περιέγραψε εύστοχα την αποσπασματικότητα του σολωμικού έργου με τη φράση
«...(Ο Σολωμός) πάντα τα έγραφε, αλλά ποτές του δεν τα έγραψε».
(Από την Γαλήνη Ιππολύτοβα & την Ειρήνη Ζορμπά, πηγή: http://el.wikipedia.org)

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ : Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες, Σότσι 2014
Εξαιρετική εμφάνιση, στην παρθενική του παρουσία σε Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες (7-16 Μαρτίου
2014), πραματοποίησε ο Μάκης Καλαράς στο γιγανταίο σλάλομ sit ski στο Σότσι της Ρωσίας. Ο πρωταθλητής του
Ηρόδικου Κομοτηνής και Παραολυμπιονίκης του 2004 στη δισκοβολία, ήταν 30ος στο πρώτο σκέλος του
αγωνίσματος με επίδοση 1:52.77, ενώ στο δεύτερο σκέλος τερμάτισε στην 23η θέση με χρόνο 1:44.83.
Έτσι με με συνολική επίδοση 3:37.60 κατετάγη 22ος μεταξύ 47 αθλητών που συμμετείχαν στο αγώνισμα.

«Είμαι πολύ χαρούμενος που πέτυχα το στόχο
μου: να τερματίσω. Όλη η προσπάθειά μου έχει
πιάσει τόπο. Σκοπεύω από εδώ και πέρα να
συνεχίσω να αγωνίζομαι και να πάρω μέρος σε
πολλούς αγώνες, σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια
κύπελλα ώστε να βελτιώσω την κατάταξή μου και
να μπορέσω να διεκδικήσω να είμαι και πάλι
στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2018 στην
Κορέα», είπε ο πρωταθλητής του αλπικού σκι, ο

οποίος διευκρίνισε ότι στο δεύτερο σκέλος του
γιγανταίου σλάλομ πήγε συντηρητικά για να μπορέσει να φτάσει έως τον τερματισμό.

«Θα μπορούσα να κυνηγήσω μια ακόμη καλύτερη θέση στο δεύτερο σκέλος του
αωνίσματος. Όμως αποφάσισα να πάω συντηρητικά αφού ο βασικός μου στόχος ήταν
να τερματίσω πάση θυσία ώστε να καταγραφεί η επίδοσή μου, όποια κι αν ήταν αυτή,
στη λίστα των αθλητών που έχουν τερματίσει σε Παραολυμπιακούς Αγώνες . Το
Σότσι για μένα ήταν μόνο η αρχή. Κατέγραψα πράγματα, απέκτησα σημαντικές
εμπειρίες και πλέον ο Μάκης Καλαράς θα είναι τελείως διαφορετικός στις
μελλοντικές διοργανώσεις».
(Από τον Σάββα Ορφανίδη & τον Χρήστος Σααδεδήν, πηγή : http://www.paralympic.gr)

3

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ
H πρώτη Ελληνική σημαία με το λευκό σταυρό σε γαλανό φόντο, σχεδιάστηκε, υφάνθηκε, ευλογήθηκε και
υψώθηκε στην Μονή Ευαγγελίστριας στη Σκιάθο το 1807.
Σ' αυτή ο μοναχός Νήφωνας όρκισε τους οπλαρχηγούς Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, Ανδρέα Μιαούλη, Παπαθύμιο
Βλαχάβα, Γιάννη Σταθά, Νικοτσάρα, τον Σκιαθίτη διδάσκαλο του Γένους
Επιφάνειο - Στέφανο Δημητριάδη και πολλούς άλλους, μετά από μεγάλη
σύσκεψη που έκαναν στο Μοναστήρι της Ευαγγελιστρίας για να
καταστρώσουν το σχέδιο δράσης τους.
H ελληνική σημαία με την επίσημη μορφή της οποίας καθορίστηκε το
1822 από το Σύνταγμα της Επιδαύρου, είχε σταυρό, ως σύμβολο της
ορθοδοξίας. Η σημαία αυτή, αποτελούσε την επίσημη Ελληνική σημαία
έως το 1978.
Η Επίσημη Σημαία του Ελληνικού κράτους καθιερώθηκε με νόμο στις 21-12-1978 οπότε και υιοθετήθηκε η
"ναυτική", αυτή με τις οριζόντιες λευκές και γαλάζιες γραμμές.
Το ριγωτό πρότυπο επιλέχτηκε λόγω της ομοιότητάς του με την κυματιστή θάλασσα που περιβάλλει τις ακτές της
Ελλάδας. Η εκδοχή του λευκού σταυρού μέσα σε κυανό πλαίσιο χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα παράλληλα με
την πιο διαδεδομένη μορφή με τις ρίγες.

Άλλη εκδοχή

Από το 1832 έως το 1974 η μπλε σημαία με τον κεντρικό απλό λευκό σταυρό χρησιμοποιούνταν στο εσωτερικό
της χώρας και η σημερινή σημαία, με το σταυρό πάνω αριστερά και τις ρίγες, χρησιμοποιούνταν στο εξωτερικό.
Τα χρώματα της σημαίας, γαλάζιο και λευκό, συμβολίζουν το γαλάζιο της
Ελληνικής θάλασσας και το λευκό των αφρισμένων κυμάτων.
Οι οριζόντιες γραμμές είναι 9, όσες και οι συλλαβές του συνθήματος της
Ελληνικής Επανάστασης, "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ".
Ο λευκός σταυρός συμβολίζει την αφοσίωση των Ελλήνων στην Ορθόδοξη
Χριστιανική Πίστη, καθώς και τη συμβολή της Εκκλησίας στο σχηματισμό
του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους.
Σε όλους τους αγώνες του Έθνους, οι Έλληνες πολέμησαν και
υπερασπίστηκαν με τη ζωή τους το ιερό αυτό σύμβολο. Μπορεί κανείς να
ξεχάσει το γενναίο σημαιοφόρο που σκοτώθηκε από εχθρικά πυρά, τη στιγμή που έστηνε την ελληνική σημαία στην
κορυφή του Μπιζανίου το 1912 .
Στη μάχη που ακολούθησε, σκοτώθηκαν δέκα στρατιώτες για να μην πέσει η σημαία στα χέρια του εχθρού. Στο
τέλος ο λοχίας, που είχε απομείνει, όρμησε στο ύψωμα, αγκάλιασε τη σημαία, κατρακύλησε αιμόφυρτος στην πλαγιά
και όταν έφθασε στο διοικητή του τάγματος, στάθηκε όρθιος χαιρέτησε και ανάφερε στο διοικητή.
"Κύριε διοικητά, έχω την τιμή να σας παραδώσω τη σημαία". Και έπεσε νεκρός.

Ιωάννης Πολέμης – Η σημαία
Πάντα κι ὅπου σ᾿ ἀντικρίζω,
μὲ λαχτάρα σταματῶ,
ὑπερήφανα δακρύζω,
ταπεινὰ σὲ χαιρετῶ.

Ὅταν ξάφνου σὲ χαϊδεύει
τ᾿ ἀγεράκι τ᾿ ἀλαφρό,
μοιάζεις κύμα, ποὺ σαλεύει
μὲ χιονόλευκον ἀφρό.

Σὲ θωρῶ κι ἀναθαρρεύω
καὶ τὰ χέρια μου χτυπῶ,
σὰν ἁγία σὲ λατρεύω,
σὰ μητέρα σ᾿ ἀγαπῶ.

Δόξα ἀθάνατη στολίζει
κάθε θεία σου πτυχὴ
καὶ μαζί σου φτερουγίζει
τῆς πατρίδος ἡ ψυχῆ.

Κι ὁ σταυρὸς ποὺ λαμπυρίζει
στὴν ψηλή σου κορυφή,
εἶν᾿ ὁ φάρος ποὺ φωτίζει
μίαν ἐλπίδα μας κρυφή.

Κι ἀπ᾿ τὰ στήθη μου ἀνεβαίνει
μία χαρούμενη φωνή :
«Νἆσαι πάντα δοξασμένη,
ὦ Σημαία γαλανή !»
(πηγή : http:// www.paidika.gr)

4

Related Interests