You are on page 1of 1

Srbi su jednini narod na svijetu koji slavi krsnu slavu. Prvi pomen krsne slave datira iz 1018 .

godine iz
okoline Ohrida. Prvi zapis potie od vizantijskog istoriara Kedrina. Meutim smatra se da obred krsne
slave potie jo iz VIII vijeka i vremena pokrtavanja Srba na balkanskim prostorima .
Nai preci bili su mnogoboci. Svako pleme i svaki dom imalo je svoga boga, koji je bio veoma potovan
kao zatitnik. Kada su Srbi primili hrianstvo od Vizantije, veoma su se teko odricali od stare tradicije i
obiaja. Zbog toga su u zamenu uzeli da slave jednog hrianskog sveca. Obino su uzimali za Krsnu slavu
onog svetitelja kada su Svetim krtenjem postali hriani. Da nisu imali dar religioznosti kao neto
prediskustveno, oni ne bi tako drali svoje kune bogove - niti bi kasnije, u hrianstvu, prihvatili Hrista i
njegove svete.

U srpskoj graanskoj kulturi nalazimo spektar manifestacija koje su iznjedrile obiajna tradicija religijskih
i svjetovnih obreda, patrijarhalni svjetonazor, srpski folklor, gospodarstvo, znanost i umjetnost. Evo
nekoliko primjera. Uz najznaajnije blagdane u pravoslavnoj religiji Boi, Uskrs i Duhove, Srbi imaju i
blagdan krsne slave odabranog sveca - zatitnika obitelji. Meu najpopularnije svece ubrajaju se: sv.
Sava, sv. Nikola, sv. Simeon, sv. Stefan prvomuenik, sv. Georgije, sv. Dimitrije i drugi. Tradicija krsne
slave prenosi se u obitelji s koljena na koljeno. Korijeni ove tradicije seu iz davninskog htonikog kulta
(kulta mrtvih), derivirane agrarne magije (kulta ivih) i svetosavskog pravoslavlja.