You are on page 1of 28

Τρεις φίλοι στις

Μυκήνες

Πορταριά 2009
Επιμέλεια: Στέργιος Χατζηιωάννου , Δάσκαλος
Η ιστορία που θα δούμε δεν είναι ολότελα φανταστική. Θα μπορούσε να είχε συμβεί κάποιο πρωινό στις
Μυκήνες 1.200 χρόνια πριν τη γέννηση του Χριστού.

Καθώς ανηφορίζαμε το δρομάκι για την Ακρόπολη των Μυκηνών συναντήσαμε τρεις
φίλους. Τον Ορέστη γιο του Ευρυσθέα από τις Μυκήνες, τον Μέλανθο γιο του Πανδίονα
από τη Βραυρώνα και τον Γλαύκο γιο του Ιδομενέα από την Κνωσό.
Φτάσαμε πια… Μπροστά μας
βλέπετε τις πολύχρυσες
Μυκήνες.

Όχι η πόλη
μας είναι Τι είναι Σ’ αυτό το
χτισμένη Ακρόπολη; λόφο είναι
στους χτισμένη η
πρόποδες πόλη σας;
του λόφου.
Πάνω στο
λόφο είναι
χτισμένη η
Ακρόπολη.
Το άκρο, το πιο ψηλό σημείο
της πόλης, το ονομάζουμε
ακρόπολη. Εκεί πάνω είναι
χτισμένα το Ανάκτορο, η
κατοικία του βασιλιά και της
οικογένειάς του, το
Θησαυροφυλάκιο, οι αποθήκες
του λαδιού, του κρασιού και
των σιτηρών. Υπάρχει ακόμα
ο Ναός, όπου λατρεύουμε την
Μεγάλη Θεά, οι κατοικίες των
ιερέων και τα εργαστήρια των
τεχνών. Μέσα στην Ακρόπολη
μένουν επίσης οι φρουροί του
βασιλιά, διάφοροι
αξιωματούχοι και το
προσωπικό του Ανακτόρου.

Και αυτά τι είναι;

Αυτά είναι τείχη… Είναι τεράστια !!!
Τα κτίσαμε για να Είναι σαν να μην τα
προστατέψουμε την έχτισαν άνθρωποι
Ακρόπολη από τους εχθρούς αλλά Κύκλωπες.
και τους πειρατές.
Εμείς οι Μυκηναίοι
είμαστε πολύ ικανοί
τεχνητές.

Τα τείχη σας όμως
βρίσκονται γύρω
γύρω από την
Ακρόπολη και
προστατεύουν μόνο
το Βασιλιά και όσους
ζουν μέσα σ’ αυτή.
Τι γίνεται με όλους
όσους ζουν έξω από
την Ακρόπολη;

Αν μας επιτεθούν οι εχθροί, τότε θα
μαζευτούν όλοι οι κάτοικοι στην Ακρόπολη και
θα κλειστούν πίσω από τα τείχη.
Ουφ ! Δεν αντέχω άλλο !!!
Δεν μπορούσατε να κάνετε
κάπου αλλού την πύλη σας;
Αυτή η ανηφόρα με ξεθέωσε.
Τι εννοείς;
Φτιάξατε την πύλη σας
στο τέρμα μιας
ανηφόρας για να
Αυτό ακριβώς θέλαμε κι εμείς!
ταλαιπωρούνται όσοι
θέλουν να φτάσουν
στην Ακρόπολη;
Όχι ακριβώς, αλλά αυτή η ανηφόρα
βοηθά πάρα πολύ στην άμυνα της
ακρόπολης.
Θα σας εξηγήσω. Φανταστείτε ότι
φθάνουν οι εχθροί ...

Τώρα κατάλαβα!
Για να φθάσουν στην
πύλη, πρέπει να
ανέβουν τρέχοντας την
ανηφόρα, ντυμένοι µε
τις βαριές πανοπλίες
τους ...

... και όταν φθάσουν μπροστά στην πύλη
λαχανιασμένοι, θα πρέπει να
στριμωχτούν σ' αυτή τη στενή αυλή που
σχηματίζεται ανάμεσα στο τείχος και
στον πύργο ... ,
ενώ οι φρουροί θα τους χτυπούν πάνω
από τα τείχη.

Έξυπνο ... πολύ έξυπνο σύστημα !!!
Γι' αυτό ακριβώς κανείς εχθρός δεν
πέρασε την Πύλη των Λεόντων !

Των Λεόντων;

Οι λέοντες συμβολίζουν
τη δύναμη του βασιλιά.
Μα καλά δεν είδες τους Λέοντες
πάνω από την πύλη;
Στην άκρη έρχονται οι Κοιτάξτε, έρχονται τα
φρουροί που είχαν πάει για άρματα!!!
στρατιωτικά γυμνάσια.
Αυτός ο αξιωματικός µε το
κόκκινο λοφίο είναι ο αδελφός
του πατέρα µου.
Τα παιδιά είχαν ανέβει πάνω στα τείχη από το κλιμακοστάσιο δίπλα στην Πύλη των Λεόντων, όταν είδαν
τα άρματα που ανέβαιναν τρέχοντας τον δρόμο προς την ακρόπολη, αφήνοντας ένα σύννεφο σκόνης πίσω
τους.
Ήταν τέσσερα άρματα µε δύο άλογα το καθένα. Στο κάθε άρμα επέβαινε ένας πολεμιστής και ένας
ηνίοχος. Μόλις έφτασαν στην αυλή μπροστά στην πύλη, οι ηνίοχοι σταμάτησαν τα άλογα τραβώντας τα
χαλινάρια.
Αμέσως εμφανίστηκαν οι ιπποκόμοι µε τους δούλους να παραλάβουν τα άρματα και να οδηγήσουν τα άλογα
στους στάβλους.
Είναι ο Ξάνθος
και ο Λάμπος
από τους
βασιλικού ς
στάβλους.
Ανήκουν στον
αξιωματικό των
ιππέων, αυτόν
με τη βαριά Ωραία
χάλκινη ζώα !
πανοπλία.

Δεν πολεμά πεζός αλλά μόνο πάνω στο άρμα του . Πώς μπορεί να
Οι άλλοι πολεμιστές και οι ηνίοχοι είναι πιο ελαφρά κινείται και να
οπλισμένοι, με κοντού ς δερμάτινους θώρακες, χάλκινες πολεμά µε αυτή
περικεφαλαίες και ασπίδες από ξύλο και δέρμα ζώων. Όλοι την πανοπλία;
τους, αξιωματικός και πολεμιστές, φορούν περικνημίδες στα
πόδια, κρατούν μεγάλα ξίφη και δόρατα.
Είναι οδοντόφρακτο
κράνος, που το φορούν
μόνο οι αξιωματικοί, οι
πολύ γενναίοι
πολεμιστές και όσοι το
κληρονόμησαν από τον
πατέρα τους.
Το φτιάχνουν με δόντια
αγριογούρουνου που τα
ράβουν πάνω σε
δερμάτινο σκούφο.
Είναι πολύ γερό κράνος
και δεν το περνά
κανένα δόρυ.

Κοιτάξτε το
κράνος του
αξιωματικού!
Έχω δει
παρόμοια
στην Κνωσό.

Πού
πηγαίνουμε
τώρα;
Όταν μεγαλώσω θα γίνω
αξιωματικός και θα έχω και
εγώ τέτοιο κράνος
Τα παιδιά είχαν πάρει τον ανηφορικό δρόμο που περνούσε δίπλα στους βασιλικούς τάφους.

Πραγματικά είναι
Εδώ θάβουμε τους επιβλητικοί.
βασιλιάδες μαζί με τα
πολύτιμα αντικείμενά
τους
Έστριψαν αριστερά και κατηφόρισαν προς τα κτίρια της φρουράς. Μπροστά σ' ένα από αυτά τα κτίρια
στεκόταν ο αξιωματικός με το κόκκινο λοφίο, ο θείος του Ορέστη. Δίπλα του ένας γραφέας κρατούσε
σημειώσεις πάνω σε μια πήλινη πινακίδα.

Καταγράφουν
το στρατιωτικό
υλικό, πριν το
αποθηκεύσουν

Κοιτάξτε
μια πήλινη
πινακίδα
Εκείνη τη στιγμή άρχισαν να καταφθάνουν στην αποθήκη σκεύη και τρόφιμα για τη φρουρά: αμφορείς,
χύτρες και κύπελλα, λάδι στάρι και κρασί μέσα σε μεγάλα πήλινα αγγεία.
Ο γραφέας σημείωνε πάνω στην πινακίδα του το είδος και την ποσότητα των σκευών και των τροφίμων.
Όταν τελείωσε η καταγραφή των αγαθών και η μεταφορά τους στην αποθήκη, ο θείος του Ορέστη
συνόδεψε τα παιδιά στην αποθήκη που ήταν κτισμένη μέσα στο τείχος. Τα παιδιά κοίταζαν γύρω τους
εντυπωσιασμένα!!!
Τα παιδιά συνέχισαν το δρόμο τους προς το
Ανάκτορο
Ο φρουρός παραμέρισε για να περάσουν.
Ένας στενός ανηφορικός δρόμος τους οδήγησε
μπροστά στην είσοδο της ανατολικής πτέρυγας του
ανακτόρου, όπου βρίσκονταν τα εργαστήρια των
ελεφαντουργών.
Εκεί οι φρουροί γνώρισαν αμέσως τον Ορέστη και
τους άφησαν να περάσουν.

Επειδή στις
αποθήκες των
εργαστηρίων
υπάρχουν πολύτιμα
υλικά: χρυσός,
χαλκός, ασήμι,
ελεφαντόδοντο,
πολύτιμοι λίθοι. Με
αυτά οι τεχνίτες Γιατί
κατασκευάζουν υπάρχουν
κοσμήματα, αγγεία, τόσοι πολλοί
ειδώλια και άλλα φρουροί στα
όμορφα αντικείμενα εργαστήρια;
για τον βασιλιά,
Ένας άλλος τεχνίτης πλησίασε, βούτηξε ένα πινέλο στην κόλλα και άλειψε με αυτή δύο χάνδρες αχάτη.
Ύστερα τις τοποθέτησε πάνω στο ειδώλια στη θέση των ματιών.

Κάτι μυρίζει περίεργα

Είναι η κόλλα

Είναι σαν ζωντανό
Τα παιδιά πέρασαν το προαύλιο και βρέθηκαν στη κεντρική αυλή.

Το ανάκτορο της Κνωσού είναι μεγαλύτερο!

Τι μεγάλο ανάκτορο!
Ο Ορέστης προχώρησε προς το μέγαρο και κάλεσε τους φίλους του να τον ακολουθήσουν.
Από την είσοδο με τους δύο κίονες πέρασαν σε έναν προθάλαμο και από εκεί στην αίθουσα του θρόνου.
Ήταν μια μεγάλη αίθουσα με τέσσερις κίονες. Στη μια της πλευρά ήταν στημένος ο θρόνος του βασιλιά.
Στο κέντρο υπήρχε η εστία, χωρίς φωτιά αυτή τη στιγμή. Ένας τεχνίτης άπλωνε στην επιφάνειά της
ασβεστοκονίαμα ανακατεμένο με κίτρινη ώχρα.
Στον απέναντι τοίχο μια ομάδα ζωγράφων δούλευε μια μεγάλη τοιχογραφία. Ένας δούλος μούσκευε με ένα
σφουγγάρι μια μικρή επιφάνεια του τοίχου. Ο αρχιτεχνίτης χάραζε ελαφρά το σχέδιο και οι βοηθοί του
περνούσαν το χρώμα, δουλεύοντας γρήγορα για να μη στεγνώσει ο τοίχος. Δίπλα τους μια ομάδα δούλων
ετοίμαζε τα χρώματα, λαμπερό κόκκινο, φωτεινό μπλε, κίτρινο του κρόκου και πράσινο, ανακατεύοντας τις
ώχρες με αραιό ασβέστη. Τα παιδιά πλησίασαν να παρατηρήσουν την τοιχογραφία. Εικονιζόταν μια
πολεμική σκηνή! Ένας πολεμιστής έπεφτε τραυματισμένος από τα τείχη κάποιας πόλης στρατιώτες
πολεμούσαν σώμα με σώμα, ενώ τα άρματα στέκονταν έτοιμα να μπουν στη μάχη. Από τα ανοικτά
παράθυρα των σπιτιών κάποιες γυναίκες παρακολουθούσαν τη μάχη.

Είναι σκηνές από τους πολέμους
του βασιλιά και των προγόνων
του.
Ποιον
περιμένουν
όλες αυτές οι
γυναίκες στην
κεντρική
αυλή;

Βγαίνοντας από το μέγαρο τα παιδιά βρέθηκαν ανάμεσα σε ένα πλήθος γυναικών. Οι γυναίκες φορούσαν
μακριές πολύχρωμες φούστες και στενά περικόρμια. Τα μακριά τους μαλλιά, χτενισμένα σε μπούκλες, ήταν
στολισμένα με κοσμήματα και κορδέλες. Κάποιες από αυτές κρατούσαν αγγεία με αρωματικό λάδι, άλλες
Η τελετή της άνασσας;

Είναι μια γιορτή που
γίνεται κάθε μήνα. Η
άνασσα προσεύχεται στη
μεγάλη θεά και της
Σήμερα είναι η τελετή της άνασσας προσφέρει άνθη και
και οι γυναίκες την περιμένουν να καρπούς.
έρθει από τα διαμερίσματά της για
να αρχίσει η πομπή.
Εκείνη τη στιγμή τα γέλια και οι κουβέντες των γυναικών σταμάτησαν. Η άνασσα εμφανίστηκε στην
κεντρική αυλή μαζί με τον αρχιερέα. Ήταν ντυμένη με ένα φόρεμα στο χρώμα της πορφύρας. Περιδέραια
από χρυσό και πολύτι­μους λίθους στόλιζαν τον λαιμό της. Στο κεφάλι φορούσε έναν σκούφο με λοφίο. Η
πομπή ξεκίνησε.
Μπροστά πήγαιναν τρεις ιέρειες κρατώντας πυξίδες από ελεφαντόδοντο και αγγεία για την σπονδή. Η
πομπή προχωρώντας με βήμα αργό έφθασε στον ναό. Στη είσοδο, μπροστά στον βωμό περίμενε ένας
ιερέας. Οι γυναίκες πλησίασαν φέρνοντας τις προσφορές της άνασσας. Ο ιερέας έβαλε τα άνθη και τους
καρπούς πάνω στον βωμό, έριξε λίγο αρωματικό λάδι και άναψε φωτιά. Οι τρεις ιέρειες έριξαν γάλα, μέλι
και κρασί σε ένα μικρό βαθούλωμα δίπλα στον βωμό απαγγέλλοντας την προσευχή.

Είναι η Ιπποδάμεια, η Ερμιόνη
και η Χρυσόθεμις, οι τρεις
μεγάλες ιέρειες της Θεάς.
Αυτός με τον λευκό χιτώνα
είναι ο αρχιερέας.
Όταν τελείωσε η τελετή, τα παιδιά κατευθύνθηκαν προς τη συνοικία κάτω από τον ναό. Ήταν μια
πυκνοκατοικημένη περιοχή με στενά δρομάκια. Εδώ βρίσκο­νταν οι χώροι όπου φυλάσσονταν τα ειδώλια
και τα ιερά σκεύη για τη λατρεία, το θησαυροφυλάκιο και οι αποθήκες των ναών.
Μια πολυτελής κατοικία που έκανε σε όλους εντύπωση

Είναι η κατοικία
του αρχιερέα,
και σ' αυτά τα
σπιτάκια μένουν
οι ιερείς και το
προσωπικό των
ναών.

Όταν μεγαλώσω θα γίνω αρχιερέας και θα
μένω σ’ ένα τόσο μεγάλο και όμορφο σπίτι. Ποιος μένει εδώ;
Ο Ορέστης, ο Μέλανθος και ο Γλαύκος ήταν
παιδιά σαν και εμάς, που έζησαν πριν από 3200
χρόνια ...
Σαν όλα τα παιδιά τους άρεσε το παιχνίδι,
έκαναν αταξίες και αστεία µε τους φίλους τους
και όνειρα για το μέλλον.
Μεγαλώνοντας πήραν μέρος σε πολέμους και
γνώρισαν τις καταστροφές που σήμαναν το τέλος
μιας «ηρωικής» εποχής.
Ο κόσμος τους κατέρρευσε αλλά δεν
εξαφανίστηκε εντελώς.
Κάτι από την ψυχή του έχει μείνει στο χαμόγελο
της κομψής «Μυκηναίας» και στη μεγαλοπρέπεια
των Λεόντων που στέκουν, εδώ και αιώνες,
ακοίμητοι φρουροί του βασιλιά των Μυκηνών.
Η παρουσίαση έγινε με βάση το βιβλίο

από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Μουσείου του Βόλου.