You are on page 1of 57

1ΣΤΡΕΨΙΑΔΗΣ See end for line numbers

2Ἰοὺ ἰού·
3ὦ Ζεῦ βασιλεῦ, τὸ χρῆμα τῶν νυκτῶν ὅσον·
4ἀπέραντον. Οὐδέποθ᾿ ἡμέρα γενήσεται ;
5Καὶ μὴν πάλαι γ᾿ ἀλεκτρυόνος ἤκουσ᾿ ἐγώ.
6Οἱ δ᾿ οἰκέται ῥέγκουσιν. Ἀλλ᾿ οὐκ ἂν πρὸ τοῦ.
7Ἁπόλοιο δῆτ᾿, ὦ πόλεμε, πολλῶν οὕνεκα,
8ὅτ᾿ οὐδὲ κολάσ᾿ ἔξεστί μοι τοὺς οἰκέτας.
9Ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ὁ χρηστὸς οὑτοσὶ νεανίας
10ἐγείρεται τῆς νυκτός, ἀλλὰ πέρδεται
11ἐν πέντε σισύραις ἐγκεκορδυλημένος.
12Ἀλλ᾿ εἰ δοκεῖ, ῥέγκωμεν ἐγκεκαλυμμένοι.
13Ἀλλ᾿ οὐ δύναμαι δείλαιος εὕδειν δακνόμενος
14ὑπὸ τῆς δαπάνης καὶ τῆς φάτνης καὶ τῶν χρεῶν
15διὰ τουτονὶ τὸν υἱόν δὲ κόμην ἔχων
16ἱππάζεταί τε καὶ ξυνωρικεύεται
17ὀνειροπολεῖ θ᾿ ἵππους. Ἐγὼ δ᾿ ἀπόλλυμαι
18ὁρῶν ἄγουσαν τὴν σελήνην εἰκάδας·
19οἱ γὰρ τόκοι χωροῦσιν. Ἅπτε παῖ λύχνον
20κἄκφερε τὸ γραμματεῖον, ἵν᾿ ἀναγνῶ λαβὼν
21ὁπόσοις ὀφείλω καὶ λογίσωμαι τοὺς τόκους.
22Φέρ᾿ ἴδω, τί ὀφείλω ; Δώδεκα μνᾶς Πασίᾳ.
23Τοῦ δώδεκα μνᾶς Πασίᾳ ; Τί ἐχρησάμην ;
24Ὅτ᾿ ἐπριάμην τὸν κοππατίαν. Οἴμοι τάλας,
25εἴθ᾿ ἐξεκόπην πρότερον τὸν ὀφθαλμὸν λίθῳ.
26
27ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ.
28Φίλων, ἀδικεῖς. Ἔλαυνε τὸν σαυτοῦ δρόμον.
29
30Στ. Τοῦτ᾿ ἐστὶ τουτὶ τὸ κακὸν ὅ μ᾿ ἀπολώλεκεν·
31ὀνειροπολεῖ γὰρ καὶ καθεύδων ἱππικήν.
32
33Φε. Πόσους δρόμους ἐλᾷ τὰ πολεμιστήρια ;
34
35Στ. Ἐμὲ μὲν σὺ πολλοὺς τὸν πατέρ᾿ ἐλαύνεις δρόμους.
36Ατὰρ τί χρέος ἔβα με μετὰ τὸν Πασίαν ;
37Τρεῖς μναῖ διφρίσκου καὶ τροχοῖν Ἀμεινίᾳ.
38
39Φε. Ἄπαγε τὸν ἵππον ἐξαλίσας οἴκαδε.
40
41Στ. Ἀλλ᾿ ὦ μέλ᾿ ἐξήλικας ἐμέ γ᾿ ἐκ τῶν ἐμῶν,
42ὅτε καὶ δίκας ὤφληκα χἄτεροι τόκου

43ἐνεχυράσεσθαί φασιν.
44
45Φε. Ἐτεόν, ὦ πάτερ,
46τί δυσκολαίνεις καὶ στρέφει τὴν νύχθ᾿ ὅλην ;
47
48Στ. Δάκνει μέ τις δήμαρχος ἐκ τῶν στρωμάτων.
49
50Φε. Ἔασον ὦ δαιμόνιε καταδαρθεῖν τί με.
51
52Στ. Σὺ δ᾿ οὖν κάθευδε. Τὰ δὲ χρέα ταῦτ᾿ ἴσθ᾿ ὅτι
53εἰς τὴν κεφαλὴν ἅπαντα τὴν σὴν τρέψεται.
54Φεῦ.
55Εἴθ᾿ ὤφελ᾿ ἡ προμνήστρι᾿ ἀπολέσθαι κακῶς
56ἥτις με γῆμ᾿ ἐπῆρε τὴν σὴν μητέρα·
57ἐμοὶ γὰρ ἦν ἄγροικος ἥδιστος βίος,
58εὐρωτιῶν, ἀκόρητος, εἰκῇ κείμενος,
59βρύων μελίτταις καὶ προβάτοις καὶ στεμφύλοις.
60Ἔπειτ᾿ ἔγημα Μεγακλέους τοῦ Μεγακλέους
61ἀδελφιδῆν ἄγροικος ὢν ἐξ ἄστεως,
62σεμνήν, τρυφῶσαν, ἐγκεκοισυρωμένην.
63Ταύτην ὅτ᾿ ἐγάμουν, συγκατεκλινόμην ἐγὼ
64ὄζων τρυγός, τρασιᾶς, ἐρίων, περιουσίας,
65ἡ δ᾿ αὖ μύρου, κρόκου, καταγλωττισμάτων,
66δαπάνης, λαφυγμοῦ, Κωλιάδος, Γενετυλλίδος.
67Οὐ μὴν ἐρῶ γ᾿ ὡς ἀργὸς ἦν, ἀλλ᾿ ἐσπάθα,
68ἐγὼ δ᾿ ἂν αὐτῇ θοἰμάτιον δεικνὺς τοδὶ
69πρόφασιν ἔφασκον· ὦ γύναι, λίαν σπαθᾷς.
70
71ΟΙΚΕΤΗΣ
72Ἔλαιον ἡμῖν οὐκ ἔνεστ᾿ ἐν τῷ λύχνῳ.
73
74Στ. Οἴμοι. Τί γάρ μοι τὸν πότην ἧπτες λύχνον ;
75Δεῦρ᾿ ἔλθ᾿ ἵνα κλάῃς.
76Οἰ. Διὰ τί δῆτα κλαύσομαι ;
77
78Στ. Ὅτι τῶν παχειῶν ἐνετίθεις θρυαλλίδων.
79Μετὰ ταῦθ᾿, ὅπως νῷν ἐγένεθ᾿ υἱὸς οὑτοσί,
80ἐμοί τε δὴ καὶ τῇ γυναικὶ τἀγαθῇ,
81περὶ τοὐνόματος δὴ ᾿ντεῦθεν ἐλοιδορούμεθα.
82ἡ μὲν γὰρ ἵππον προσετίθει πρὸς τοὔνομα,
83Ξάνθιππον ἢ Χάριππον ἢ Καλλιππίδην,
84ἐγὼ δὲ τοῦ πάππου ᾿τιθέμην Φειδωνίδην.

85Τέως μὲν οὖν ἐκρινόμεθ᾿· εἶτα τῷ χρόνῳ
86κοινῇ ξυνέβημεν κἀθέμεθα Φειδιππίδην.
87Τοῦτον τὸν υἱὸν λαμβάνουσ᾿ ἐκορίζετο·
88ὅταν σὺ μέγας ὢν ἅρμ᾿ ἐλαύνῃς πρὸς πόλιν,
89ὥσπερ Μεγακλέης, ξυστίδ᾿ ἔχων ἐγὼ δ᾿ ἔφην·
90ὅταν μὲν οὖν τὰς αἶγας ἐκ τοῦ φελλέως,
91ὥσπερ ὁ πατήρ σου, διφθέραν ἐνημμένος.
92Ἀλλ᾿ οὐκ ἐπείθετο τοῖς ἐμοῖς οὐδὲν λόγοις,
93ἀλλ᾿ ἵππερόν μου κατέχεεν τῶν χρημάτων.
94Νῦν οὖν ὅλην τὴν νύκτα φροντίζων ὁδοῦ
95μίαν ηὗρον ἀτραπὸν δαιμονίως ὑπερφυᾶ,
96ἣν ἢν ἀναπείσω τουτονί, σωθήσομαι.
97Ἀλλ᾿ ἐξεγεῖραι πρῶτον αὐτὸν βούλομαι.
98Πῶς δῆτ᾿ ἂν ἥδιστ᾿ αὐτὸν ἐπεγείραιμι ; Πῶς ;
99Φειδιππίδη, Φειδιππίδιον.
100
101Φε. Τί, ὦ πάτερ ;
102
103Στ. Κύσον με καὶ τὴν χεῖρα δὸς τὴν δεξιάν.
104
105Φε. ἰδού. Τί ἐστιν ;
106
107Στ. Εἰπέ μοι, φιλεῖς ἐμέ ;
108
109Φε. Νὴ τὸν Ποσειδῶ τουτονὶ τὸν ἵππιον.
110
111Στ. Μή μοι γε τοῦτον μηδαμῶς τὸν ἵππιον·
112οὗτος γὰρ ὁ θεὸς αἴτιός μοι τῶν κακῶν.
113Ἀλλ᾿ εἴπερ ἐκ τῆς καρδίας μ᾿ ὄντως φιλεῖς,
114ὦ παῖ, πιθοῦ.
115
116Φε. Τί οὖν πίθωμαι δῆτά σοι ;
117
118Στ. Ἔκτρεψον ὡς τάχιστα τοὺς σαυτοῦ τρόπους
119καὶ μάνθαν᾿ ἐλθὼν ἃν ἐγὼ παραινέσω.
120
121Φε. Λέγε δή, τί κελεύεις ;
122
123Στ. Καί τι πείσει ;
124
125Φε. Πείσομαι,
126νὴ τὸν Διόνυσον.

127
128Στ. Δεῦρό νυν ἀπόβλεπε.
129Ὁρᾷς τὸ θύριον τοῦτο καὶ τοἰκίδιον ;
130
131Φε. Ὁρῶ. Τί οὖν τοῦτ᾿ ἐστὶν ἐτεόν, ὦ πάτερ ;
132
133Στ. Ψυχῶν σοφῶν τοῦτ᾿ ἐστὶ φροντιστήριον.
134Ἐνταῦθ᾿ ἐνοικοῦσ᾿ ἄνδρες οἳ τὸν οὐρανὸν
135λέγοντες ἀναπείθουσιν ὡς ἔστιν πνιγεύς,
136κἄστιν περὶ ἡμᾶς οὗτος, ἡμεῖς δ᾿ ἅνθρακες.
137Οὗτοι διδάσκουσ᾿, ἀργύριον ἤν τις διδῷ,
138λέγοντα νικᾶν καὶ δίκαια κἄδικα.
139
140Φε. Εἰσὶν δὲ τίνες ;
141
142Στ. Οὐκ οἶδ᾿ ἀκριβῶς τοὔνομα.
143Μεριμνοφροντισταὶ καλοί τε κἀγαθοί.
144
145Φε. Αἰβοῖ, πονηροί γ᾿, οἶδα. Τοὺς ἀλαζόνας,
146τοὺς ὠχριῶντας, τοὺς ἀνυποδήτους λέγεις,
147ὧν ὁ κακοδαίμων Σωκράτης καὶ Χαιρεφῶν.
148
149Στ. Ἤ ἤ, σιώπα. Μηδὲν εἴπῃς νήπιον.
150Ἀλλ᾿ εἴ τι κήδει τῶν πατρῴων ἀλφίτων,
151τούτων γενοῦ μοι, σχασάμενος τὴν ἱππικήν.
152
153Φε. Οὐκ ἂν μὰ τὸν Διόνυσον εἰ δοίης γέ μοι
154τοὺς Φασιανοὺς οὓς τρέφει Λεωγόρας.
155
156Στ. Ἴθ᾿, ἀντιβολῶ σ᾿, ὦ φίλτατ᾿ ἀνθρώπων ἐμοί,
157ἐλθὼν διδάσκου.
158Φε. Καὶ τί σοι μαθήσομαι ;
159
160Στ. Εἶναι παρ᾿ αὐτοῖς φασὶν ἄμφω τὼ λόγω,
161τὸν κρείττον᾿, ὅστις ἐστί, καὶ τὸν ἥττονα.
162Τούτοιν τὸν ἕτερον τοῖν λόγοιν, τὸν ἥττονα,
163νικᾶν λέγοντά φασι τἀδικώτερα.
164Ἤν οὖν μάθῃς μοι τὸν ἄδικον τοῦτον λόγον,
165ἃ νῦν ὀφείλω διὰ σέ, τούτων τῶν χρεῶν
166οὐκ ἂν ἀποδοίην οὐδ᾿ ἂν ὀβολὸν οὐδενί.
167
168Φε. Οὐκ ἂν πιθοίμην· οὐ γὰρ ἂν τλαίην ἰδεῖν

169τοὺς ἱππέας τὸ χρῶμα διακεκναισμένος.
170
171Στ. Οὐκ ἄρα μὰ τὴν Δήμητρα τῶν γ᾿ ἐμῶν ἔδει
172οὔτ᾿ αὐτὸς οὔθ᾿ ὁ ζύγιος οὔθ᾿ ὁ σαμφόρας,
173ἀλλ᾿ ἐξελῶ σ᾿ εἰς κόρακας ἐκ τῆς οἰκίας.
174
175Φε. Ἀλλ᾿ οὐ περιόψεταί μ᾿ ὁ θεῖος Μεγακλέης
176ἄνιππον. Ἀλλ᾿ εἴσειμι, σοῦ δ᾿ οὐ φροντιῶ.
177
178Στ. Ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἐγὼ μέντοι πεσών γε κείσομαι,
179ἀλλ᾿ εὐξάμενος τοῖσιν θεοῖς διδάξομαι
180αὐτὸς βαδίζων εἰς τὸ φροντιστήριον.
181Πῶς οὖν γέρων ὢν κἀπιλήσμων καὶ βραδὺς
182λόγων ἀκριβῶν σκινδαλάμους μαθήσομαι ;
183Ἰτητέον. Τί ταῦτ᾿ ἔχων στραγγεύομαι
184ἀλλ᾿ οὐχὶ κόπτω τὴν θύραν ; Παῖ, παιδίον.
185
186ΜΑΘΗΤΗΣ.
187Βάλλ᾿ εἰς κόρακας. Τίς ἐσθ᾿ ὁ κόψας τὴν θύραν ;
188
189Στ. Φείδωνος υἱὸς Στρεψιάδης Κικυννόθεν.
190
191Μα. Ἀμαθής γε νὴ Δί᾿, ὅστις οὑτωσὶ σφόδρα
192ἀπεριμερίμνως τὴν θύραν λελάκτικας
193καὶ φροντίδ᾿ ἐξήμβλωκας ἐξηυρημένην.
194
195Στ. Σύγγνωθί μοι· τηλοῦ γὰρ οἰκῶν τῶν ἀγρῶν.
196Ἀλλ᾿ εἰπέ μοι τὸ πρᾶγμα τοὐξημβλωμένον.
197
198Μα. Ἀλλ᾿ οὐ θέμις πλὴν τοῖς μαθηταῖσιν λέγειν.
199
200Στ. Λέγε νυν ἐμοὶ θαρρῶν· ἐγὼ γὰρ οὑτοσὶ
201ἥκω μαθητὴς εἰς τὸ φροντιστήριον.
202
203Μα. Λέξω, νομίσαι δὲ ταῦτα χρὴ μυστήρια.
204Ἀνήρετ᾿ ἄρτι Χαιρεφῶντα Σωκράτης
205ψύλλαν ὁπόσους ἅλλοιτο τοὺς αὑτῆς πόδας.
206Δακοῦσα γὰρ τοῦ Χαιρεφῶντος τὴν ὀφρῦν
207ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τὴν Σωκράτους ἀφήλατο.
208
209Στ. Πῶς δῆτα διεμέτρησε ;
210῎

249 250Στ. Πρῴην δέ γε γνώμην μεγάλην ἀφῃρέθη 242ὑπ᾿ ἀσκαλαβώτου. εἶτ᾿ ἄνω κεχηνότος 248ἀπὸ τῆς ὀροφῆς νύκτωρ γαλεώτης κατέχεσεν. 214κᾆτα ψυχείσῃ περιέφυσαν Περσικαί. Ἐφασκεν εἶναι τοὔντερον τῆς ἐμπίδος 231στενόν. Ἀνήρετ᾿ αὐτὸν Χαιρεφῶν ὁ Σφήττιος 225ὁπότερα τὴν γνώμην ἔχοι. 227 228Στ. 216 217Στ. κάτειπέ μοι. 251 252Μα. 243 244Στ. Δεξιώτατα. 235 236Στ. Ἐχθὲς δέ γ᾿ ἡμῖν δεῖπνον οὐκ ἦν ἑσπέρας. Ὦ Ζεῦ βασιλεῦ. Σάλπιγξ ὁ πρωκτός ἐστιν ἄρα τῶν ἐμπίδων. . Ζητοῦντος αὐτοῦ τῆς σελήνης τὰς ὁδοὺς 247καὶ τὰς περιφοράς.211Μα. Τί δῆτ᾿ ἐκεῖνος εἶπε περὶ τῆς ἐμπίδος ; 229 230Μα. 238Ἦ ῥᾳδίως φεύγων ἂν ἀποφύγοι δίκην 239ὅστις δίοιδε τοὔντερον τῆς ἐμπίδος. 237Ὦ τρισμακάριος τοῦ διεντερεύματος. 240 241Μα. Τίνα τρόπον ; Κάτειπέ μοι. 218 219Μα. τῆς λεπτότητος τῶν φρενῶν. διὰ λεπτοῦ δ᾿ ὄντος αὐτοῦ τὴν πνοὴν 232βίᾳ βαδίζειν εὐθὺ τοὐρροπυγίου· 233ἔπειτα κοῖλον πρὸς στενῷ προσκείμενον 234τὸν πρωκτὸν ἠχεῖν ὑπὸ βίας τοῦ πνεύματος. ἕτερον εἰ πύθοιο Σωκράτους 220φρόντισμα ; 221 222Στ. Τί δῆτ᾿ ἄν. τὰς ἐμπίδας 226κατὰ τὸ στόμ᾿ ᾄδειν ἢ κατὰ τοὐρροπύγιον. 215Ταύτας ὑπολύσας ἀνεμέτρει τὸ χωρίον. Ποῖον ; Ἀντιβολῶ. εἶτα τὴν ψύλλαν λαβὼν 213ἐνέβαψεν εἰς τὸν κηρὸν αὐτῆς τὼ πόδε. Ἥσθην γαλεώτῃ καταχέσαντι Σωκράτους. 245 246Μα. 212Κηρὸν διατήξας. 223 224Μα.

272 273Στ.253 254Στ. 287 288Μα. 294 . 276Τί γὰρ οἵδε δρῶσιν οἱ σφόδρ᾿ ἐγκεκυφότες ; 277 278Μα. Βολβοὺς ἄρα 274ζητοῦσι. Οὗτοι δ᾿ ἐρεβοδιφῶσιν ὑπὸ τὸν Τάρταρον. Αὐτὸς καθ᾿ αὑτὸν ἀστρονομεῖν διδάσκεται. ἀλλ᾿ ἐπιμεινάντων. 279 280Στ. 264Ὦ Ἡράκλεις. Ἀστρονομία μὲν αὑτηί. 290 291Στ. 284 285Στ. 292 293Μα. 269Ἀτὰρ τί ποτ᾿ εἰς τὴν γῆν βλέπουσιν οὑτοι ; 270 271Μα. Τί δῆθ᾿ ὁ πρωκτὸς εἰς τὸν οὐρανὸν βλέπει ; 281 282Μα. Ἀλλ᾿ ἄνοιγε τὴν θύραν. ἵνα 286αὐτοῖσι κοινώσω τι πραγμάτιον ἐμόν. Κατὰ τῆς τραπέζης καταπάσας λεπτὴν τέφραν. 259 260Στ. Τί δῆτ᾿ ἐκεῖνον τὸν Θαλῆν θαυμάζομεν ; 261Ἄνοιγ᾿ ἄνοιγ᾿ ἁνύσας τὸ φροντιστήριον 262καὶ δεῖξον ὡς τάχιστά μοι τὸν Σωκράτη. 263Μαθητιῶ γάρ. Ζητοῦσιν οὗτοι τὰ κατὰ γῆς. Μή νυν τοῦτό γ᾿ ἔτι φροντίζετε· 275ἐγὼ γὰρ οἶδ᾿ ἵν᾿ εἰσὶ μεγάλοι καὶ καλοί. Πρὸς τῶν θεῶν. τοῖς Λακωνικοῖς. Μήπω γε μήπω γ᾿. ἵνα μὴ ᾿κεῖνος ὑμῖν ἐπιτύχῃ. 257κάμψας ὀβελίσκον. τί γὰρ τάδ᾿ ἐστίν ; Εἰπέ μοι. Εἶἑν. Τοῖς ἐκ Πύλου ληφθεῖσι. Ἀλλ᾿ οὐχ οἷόν τ᾿ αὐτοῖσι πρὸς τὸν ἀέρα 289ἔξω διατρίβειν πολὺν ἄγαν ἐστὶν χρόνον. Τί ἐθαύμασας ; Τῷ σοι δοκοῦσιν εἰκέναι ; 267 268Στ. ταυτὶ ποδαπὰ τὰ θηρία ; 265 266Μα. 283Ἀλλ᾿ εἴσιθ᾿. Τί οὖν πρὸς τἄλφιτ᾿ ἐπαλαμήσατο ; 255 256Μα. εἶτα διαβήτην λαβών. 258ἐκ τῆς παλαίστρας θοἰμάτιον ὑφείλετο.

323 324Στ. Ὡς τοῦτ᾿ ἀληθῶς Ἀττικὸν τὸ χωρίον. ὡς ὁρᾷς. Οὔκ.295 296Στ. 310 311Μα. 316 317Μα. οἰμώξεσθ᾿ ἄρα. Τουτὶ δὲ τί ; 297 298Μα. Γεωμετρία. 299 300Στ. οὑμοὶ δημόται ; 320 321Μα. Γῆν ἀναμετρεῖσθαι. Ἡ δέ γ᾿ Εὔβοι᾿. 315ἐπεὶ δικαστὰς οὐχ ὁρῶ καθημένους. Ὅπου ᾿στίν ; Αὑτηί. 313 314Στ. 303 304Στ. Νὴ Δί᾿. 331ταύτην ἀφ᾿ ἡμῶν ἀπαγαγεῖν πόρρω πάνυ. 336Φέρε τίς γὰρ οὗτος οὑπὶ τῆς κρεμάθρας ἀνήρ ; . Ὀρᾷς ; 312Αἵδε μὲν Ἀθῆναι. Τοῦτ᾿ οὖν τί ἐστι χρήσιμον ; 301 302Μα. 322ἡδὶ παρατέταται μακρὰ πόρρω πάνυ. 318 319Στ. ἀλλὰ τὴν σύμπασαν. Πότερα τὴν κληρουχικήν ; 305 306Μα. 307 308Στ. 334 335Στ. 325Ἀλλ᾿ ἡ Λακεδαίμων ποῦ ᾿στίν ; 326 327 328Μα. Ὡς ἐγγὺς ἡμῶν. 332 333Μα. Ἐνταῦθ᾿ ἔνεισιν. Τοῦτο μεταφροντίζετε. Καὶ ποῦ Κικυννῆς εἰσίν. Τί σὺ λέγεις ; Οὐ πείθομαι. ἀστεῖον λέγεις· 309τὸ γὰρ σόφισμα δημοτικὸν καὶ χρήσιμον. ἀλλ᾿ οὐχ οἷόν τε. Αὕτη δέ σοι γῆς περίοδος πάσης. Οἶδ᾿· ὑπὸ γὰρ ἡμῶν παρετάθη καὶ Περικλέους. 329 330Στ.

Οὐ γὰρ ἄν ποτε 363ἐξηῦρον ὀρθῶς τὰ μετέωρα πράγματα 364εἰ μὴ κρεμάσας τὸ νόημα καὶ τὴν φροντίδα. 350ὦ Σωκρατίδιον. ὦ Σωκρατίδιον. 345ἴθ᾿ οὗτος ἀναβόησον αὐτόν μοι μέγα. ὦφήμερε ; 354 355Στ. Αὐτός. Πρῶτον μὲν ὅ τι δρᾷς. ὡς ἐμέ.337 338Μα. Ὦ Σωκράτης. 339 340Στ. 356 357Σω. 358 359Στ. κάτειπέ μοι. Τίς αὐτός ; 341 342Μα. Ἀεροβατῶ καὶ περιφρονῶ τὸν ἥλιον. Βουλόμενος μαθεῖν λέγειν· . 351 352ΣΩΚΡΑΤΗΣ 353Τί με καλεῖς. 369Πάσχει δὲ ταὐτὸ τοῦτο καὶ τὰ κάρδαμα. 348 349Στ. 367οὐκ ἄν ποθ᾿ ηὗρον· οὐ γὰρ ἀλλ᾿ ἡ γῆ βίᾳ 368ἕλκει πρὸς αὑτὴν τὴν ἰκμάδα τῆς φροντίδος. Ὦ Σώκρατες. Τί φῄς ; 372Ἡ φροντὶς ἕλκει τὴν ἰκμάδ᾿ εἰς τὰ κάρδαμα ; 373Ἴθι νυν κατάβηθ᾿. Αὐτὸς μὲν οὖν σὺ κάλεσον· οὐ γάρ μοι σχολή. Ἐπειτ᾿ ἀπὸ ταρροῦ τοὺς θεοὺς ὑπερφρονεῖς. ἀντιβολῶ. 360ἀλλ᾿ οὐκ ἀπὸ τῆς γῆς. 375 376Σω. 343 344Στ. Σωκράτης. εἴπερ ; 361 362Σω. Ἦλθες δὲ κατὰ τί ; 377 378Στ. 370 371Στ. 365λεπτὴν καταμείξας εἰς τὸν ὅμοιον ἀέρα. 374ἵνα με διδάξῃς ὧνπερ ἕνεκ᾿ ἐλήλυθα. 346 347Μα. 366Εἰ δ᾿ ὢν χαμαὶ τἄνω κάτωθεν ἐσκόπουν.

Ἐπὶ τί στέφανον ; Οἴμοι. Βούλει τὰ θεῖα πράγματ᾿ εἰδέναι σαφῶς 396ἅττ᾿ ἐστὶν ὀρθῶς ; 397 398Στ. 411 412Στ. τὰ χρήματ᾿ ἐνεχυράζομαι. Μισθὸν δ᾿ ὅντιν᾿ ἂν 387πράττῃ μ᾿. Τῷ γὰρ ὄμνυτε ; 393Σιδαρέοισιν. εἴπερ ἐστί γε. Καὶ συγγενέσθαι ταῖς Νεφέλαισιν εἰς λόγους. ὀμοῦμαί σοι καταθήσειν τοὺς θεούς. 381 382Σω. 399 400Σω. . ὥσπερ ἐν Βυζαντίῳ ; 394 395Σω. ἀλλὰ ταῦτα πάντα τοὺς τελουμένους 416ἡμεῖς ποιοῦμεν. Εἶτα δὴ τί κερδανῶ ; 419 420Σω. 413ὥσπερ με τὸν Ἀθάμανθ᾿ ὅπως μὴ θύσετε. Νόσος μ᾿ ἐπέτριψεν ἱππική. Μάλιστά γε.379ὑπὸ γὰρ τόκων χρήστων τε δυσκολωτάτων 380ἄγομαι. Λέγειν γενήσει τρῖμμα. 385Ἀλλά με δίδαξον τὸν ἕτερον τοῖν σοῖν λόγοιν. Ἰδού. 391 392Στ. 401ταῖς ἡμετέραισι δαίμοσιν ; 402 403Στ. 414 415Σω. φέρομαι. 404 405Σω. δεινὴ φαγεῖν. 388 389Σω. 406 407Στ. 386τὸν μηδὲν ἀποδιδόντα. Σώκρατες. 417 418Στ. κάθημαι. Ποίους θεοὺς ὀμεῖ σύ ; Πρῶτον γὰρ θεοὶ 390ἡμῖν νόμισμ᾿ οὐκ ἔστι. Τουτονὶ τοίνυν λαβὲ 410τὸν στέφανον. Οὔκ. 408 409Σω. Πόθεν δ᾿ ὑπόχρεως σαυτὸν ἔλαθες γενόμενος ; 383 384Στ. Κάθιζε τοίνυν ἐπὶ τὸν ἱερὸν σκίμποδα. παιπάλη. Νὴ Δί᾿. κρόταλον.

ἀμέτρητ᾿ Ἀήρ. 424 425Σω. μήπω γε. Ὦ μέγα σεμναὶ Νεφέλαι. 459 460Σω. φάνητ᾿. Ἔλθετε δῆτ᾿. 433Τὸ δὲ μηδὲ κυνῆν οἴκοθεν ἐλθεῖν ἐμὲ τὸν κακοδαίμον᾿ 434ἔχοντα. 446ἀρθῶμεν φανεραὶ δροσερὰν φύσιν εὐάγητον 447πατρὸς ἀπ᾿ Ὠκεανοῦ βαρυαχέος 448ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς ἔπι 449δενδροκόμους. Εὐφημεῖν χρὴ τὸν πρεσβύτην καὶ τῆς εὐχῆς ἐπακούειν. ὃς ἔχεις τὴν γῆν μετέωρον. 427λαμπρός τ᾿ Αἰθήρ. 429ἄρθητε. 422Στ. σεμναί τε θεαὶ Νεφέλαι 428βροντησικέραυνοι. Μήπω. ὦ πολυτίμητοι Νεφέλαι. 456Ἀλλ᾿ ἀποσεισάμεναι νέφος ὄμβριον 457ἀθανάτας ἰδέας ἐπιδώμεθα 458τηλεσκόπῳ ὄμματι γαῖαν. 462Ἤισθου φωνῆς ἅμα καὶ βροντῆς μυκησαμένης θεοσέπτου ; . ὦ δέσποιναι. πρὶν ἂν τουτὶ πτύξωμαι. 430 431Στ. 444 445ΧΟΡΟΣ Ἀέναοι Νεφέλαι. τῷ φροντιστῇ μετέωροι. φανερῶς ἠκούσατέ μου 461καλέσαντος. 442ἢ Μαιῶτιν λίμνην ἔχετ᾿ ἢ σκόπελον νιφόεντα Μίμαντος· 443ὑπακούσατε δεξάμεναι θυσίαν καὶ τοῖς ἱεροῖσι χαρεῖσαι. 435 436Σω. Μὰ τὸν Δί᾿ οὐ ψεύσει γέ με· 423καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι. ἵνα 450τηλεφανεῖς σκοπιὰς ἀφορώμεθα 451καρπούς τ᾿ ἀρδομέναν ἱερὰν χθόνα 452καὶ ποταμῶν ζαθέων κελαδήματα 453καὶ πόντον κελάδοντα βαρύβρομον· 454ὄμμα γὰρ αἰθέρος ἀκάματον σελαγεῖται 455μαρμαρέαισιν αὐγαῖς.421Ἀλλ᾿ ἔχ᾿ ἀτρεμεί. τῷδ᾿ εἰς 437ἐπίδειξιν· 438εἴτ᾿ ἐπ᾿ Ὀλύμπου κορυφαῖς ἱεραῖς χιονοβλήτοισι κάθησθε. μὴ 432καταβρεχθῶ. 426Ὦ δέσποτ᾿ ἄναξ. 439εἴτ᾿ Ὠκεανοῦ πατρὸς ἐν κήποις ἱερὸν χορὸν ἵστατε Νύμφαις. 440εἴτ᾿ ἄρα Νείλου προχοαῖς ὑδάτων χρυσέαις ἀρύτεσθε 441πρόχοισιν.

νυνί γ᾿ ἤδη. τίνες εἴσ᾿. κεἰ μὴ θέμις ἐστί. μεγάλαι θεαὶ ἀνδράσιν 494ἀργοῖς. 481ναοί θ᾿ ὑψερεφεῖς καὶ ἀγάλματα. χεσείω. Ταῦτ᾿ ἄρ᾿ ἀκούσασ᾿ αὐτῶν τὸ φθέγμ᾿ ἡ ψυχή μου 499πεπότηται 500καὶ λεπτολογεῖν ἤδη ζητεῖ καὶ περὶ καπνοῦ στενολεσχεῖν 501καὶ γνωμιδίῳ γνώμην νύξασ᾿ ἑτέρῳ λόγῳ ἀντιλογῆσαι· 502ὥστ᾿ εἴ πως ἐστίν.463 464Στ. Παρθένοι ὀμβροφόροι. εὔανδρον γᾶν 476Κέκροπος ὀψόμεναι πολυήρατον· 477οὗ σέβας ἀρρήτων ἱερῶν. Οὐ μὴ σκώψει μηδὲ ποήσεις ἅπερ οἱ τρυγοδαίμονες 471οὗτοι. ὦ 490Σώκρατες. 475ἔλθωμεν λιπαρὰν χθόνα Παλλάδος. Ἥκιστ᾿. 495αἵπερ γνώμην καὶ διάλεξιν καὶ νοῦν ἡμῖν παρέχουσιν 496καὶ τερατείαν καὶ περίλεξιν καὶ κροῦσιν καὶ κατάληψιν. 497 498Στ. 482καὶ πρόσοδοι μακάρων ἱερώταται 483εὐστέφανοί τε θεῶν θυσίαι θαλίαι τε 484παντοδαπαῖσιν ὥραις. ἵνα 478μυστοδόκος δόμος 479ἐν τελεταῖς ἁγίαις ἀναδείκνυται· 480οὐρανίοις τε θεοῖς δωρήματα. 473 474Χο. ἀλλ᾿ οὐράνιαι Νεφέλαι. ἰδεῖν αὐτὰς ἤδη φανερῶς ἐπιθυμῶ. αὗται 491αἱ φθεγξάμεναι τοῦτο τὸ σεμνόν ; Μῶν ἡρῷναί τινές εἰσιν ; 492 493Σω. ἀντιβολῶ σε. Καὶ σέβομαί γ᾿. Πρὸς τοῦ Διός. καὶ βούλομαι 465ἀνταποπαρδεῖν 466πρὸς τὰς βροντάς· οὕτως αὐτὰς τετραμαίνω καὶ 467πεφόβημαι. 468Κεἰ θέμις ἐστίν. 488 489Στ. 472ἀλλ᾿ εὐφήμει· μέγα γάρ τι θεῶν κινεῖται σμῆνος ἀοιδαῖς. 469 470Σω. φράσον. ὦ πολυτίμητοι. 485ἦρί τ᾿ ἐπερχομένῳ Βρομία χάρις 486εὐκελάδων τε χορῶν ἐρεθίσματα 487καὶ μοῦσα βαρύβρομος αὐλῶν. 503 .

. 517 518Στ. Βλέπε νυν δευρὶ πρὸς τὴν Πάρνηθ᾿· ἤδη γὰρ ὁρῶ 505κατιούσας 506ἡσυχῇ αὐτάς. Ἤδη νυνὶ μόλις οὕτως. 525 526Σω. Παρὰ τὴν εἴσοδον. Ταύτας μέντοι σὺ θεὰς οὔσας οὐκ ᾔδεις οὐδ᾿ ἐνόμιζες ; 527 528Στ. 540πλοκάμους θ᾿ ἑκατογκεφάλα Τυφῶ πρημαινούσας τε 541θυέλλας. 530 531Σω. 533Θουριομάντεις. Οὐ γὰρ μὰ Δί᾿ οἶσθ᾿ ὁτιὴ πλείστους αὗται βόσκουσι 532σοφιστάς. αὗται πλάγιαι. 512 513Στ. ἄνδρας 535μετεωροφένακας. 542εἶτ᾿ ἀερίας διεράς γαμψούς τ᾿ οἰωνοὺς ἀερονηχεῖς 543ὄμβρους θ᾿ ὑδάτων δροσερᾶν νεφελᾶν· εἶτ᾿ ἀντ᾿ αὐτῶν 544κατέπινον 545κεστρᾶν τεμάχη μεγαλᾶν ἀγαθᾶν κρέα τ᾿ ὀρνίθεια κιχηλᾶν. σφραγιδονυχαργοκομήτας· 534κυκλίων τε χορῶν ᾀσματοκάμπτας. 509 510Σω. Τί τὸ χρῆμα ; 514Ὡς οὐ καθορῶ. Νῦν γέ τοι ἤδη καθορᾷς αὐτάς. Χωροῦσ᾿ αὗται πάνυ πολλαὶ 511διὰ τῶν κοίλων καὶ τῶν δασέων. 515 516Σω. Φέρε ποῦ ; Δεῖξον. Νὴ Δί᾿ ἔγωγ᾿. ἰατροτέχνας.504Σω. 537 538Στ. Ὀ πολυτίμητοι· πάντα γὰρ ἤδη 524κατέχουσιν. ἀλλ᾿ ὁμίχλην καὶ δρόσον αὐτὰς ἡγούμην καὶ 529καπνὸν εἶναι. εἰ μὴ λημᾷς 521κολοκύνταις. 519 520Σω. ὅτι ταύτας μουσοποοῦσιν. Ταῦτ᾿ ἄρ᾿ ἐποίουν ὑγρᾶν Νεφελᾶν στρεπταίγλαν δάϊον 539ὁρμάν. 536οὐδὲν δρῶντας βόσκουσ᾿ ἀργούς. 507 508Στ. 522 523Στ. Μὰ Δί᾿.

οὐδ᾿ ὁτιοῦν· αὗται δὲ ῥῖνας ἔχουσιν. τί 570ῖǃὒδρῶσιν ; 571 572Σω. 549εἴπερ νεφέλαι γ᾿ εἰσὶν ἀληθῶς. Χαίρετε τοίνυν. 555 556Σω. 558 559Σω. Γίγνονται πάνθ᾿ ὅτι βούλονται· κᾆτ᾿ ἢν μὲν ἴδωσι 565κομήτην 566ἄγριόν τινα τῶν λασίων τούτων. θνηταῖς εἴξασι γυναιξίν ; 550Οὐ γὰρ ἐκεῖναί γ᾿ εἰσὶ τοιαῦται. 581 582Στ. Ἤδη ποτ᾿ ἀναβλέψας εἶδες νεφέλην κενταύρῳ ὁμοίαν 560ἢ παρδάλει ἢ λύκῳ ἢ ταύρῳ ; 561 562Στ. .546 547Σω. ὦ πρεσβῦτα παλαιογενές. θηρατὰ λόγων 586φιλομούσων. 583οὐρανομήκη ῥήξατε κἀμοὶ φωνήν. εἴπερ τινὶ κἄλλῳ. 574 575Στ. Καὶ νῦν γ᾿ ὅτι Κλεισθένη εἶδον. Ἀποφαίνουσαι τὴν φύσιν αὐτοῦ λύκοι ἐξαίφνης 573ἐγένοντο. ὦ δέσποιναι· καὶ νῦν. 557Στ. οἷόνπερ τὸν Ξενοφάντου. 578 579Σω. 567σκώπτουσαι τὴν μανίαν αὐτοῦ κενταύροις ᾔκασαν αὑτάς. Ἀπόκριναί νυν ἅττ᾿ ἂν ἔρωμαι. διὰ τοῦτ᾿ 580ἐγένοντο γυναῖκες. 584 585Χο. ποῖαι γάρ τινές εἰσιν ; 552 553Στ. τί παθοῦσαι. Χαῖρ᾿. ἔλαφοι διὰ τοῦτ᾿ ἐγένοντο. Ταῦτ᾿ ἄρα. Νὴ Δί᾿ ἔγωγ᾿. Διὰ μέντοι τάσδ᾿. 551Σω. Εἶτα τί τοῦτο ; 563 564Σω. 554κοὐχὶ γυναιξίν. μὰ Δί᾿. 568 569Στ. Φέρε. Λέξον δή μοι. Τί γὰρ ἢν ἅρπαγα τῶν δημοσίων κατίδωσι Σίμωνα. Οὐχὶ δικαίως ; 548Στ. ὦ παμβασίλειαι. ταῦτα Κλεώνυμον αὗται τὸν ῥίψασπιν χθὲς 576ἰδοῦσαι. 577ὅτι δειλότατον τοῦτον ἑώρων. ὁρᾷς. Οὐκ οἶδα σαφῶς· εἴξασιν δ᾿ οὖν ἐρίοισιν πεπταμένοισιν. Λέγε νυν ταχέως ὅτι βούλει.

φέρε. Αὗται δήπου· μεγάλοις δέ σ᾿ ἐγὼ σημείοις αὐτὸ 609διδάξω. λεπτοτάτων λήρων ἱερεῦ. 599 600Στ. ποῦ γὰρ πώποτ᾿ ἄνευ νεφελῶν ὕοντ᾿ ἤδη τεθέασαι ; 611Καίτοι χρῆν αἰθρίας ὕειν αὐτόν. 620 621Στ. τἄλλα δὲ πάντ᾿ ἐστὶ 598φλύαρος. Αὗται γάρ τοι μόναι εἰσὶ θεαί. 596 597Σω. εἶτα βαρεῖαι 626εἰς ἀλλήλας ἐμπίπτουσαι ῥήγνυνται καὶ παταγοῦσιν. Οὐδ᾿ ἐστὶ Ζεύς. Ὁ Ζεὺς δ᾿ ὑμῖν. Τί λέγεις σύ ; 606Ἀλλὰ τίς ὕει ; Τουτὶ γὰρ ἔμοιγ᾿ ἀπόφηναι πρῶτον ἁπάντων. ὡς ἱερὸν καὶ σεμνὸν καὶ 595τερατῶδες. ταύτας δ᾿ ἀποδημεῖν. 618 619Σω. 593 594Στ.587Σύ τε. 615Καίτοι πρότερον τὸν Δί᾿ ἀληθῶς ᾤμην διὰ κοσκίνου οὐρεῖν. ὦ πάντα σὺ τολμῶν ; 622 623Σω. Ὦ Γῆ. φράζε πρὸς ἡμᾶς ὅτι 588χρῄζεις· 589οὐ γὰρ ἂν ἄλλῳ γ᾿ ὑπακούσαιμεν τῶν νῦν μετεωροσοφιστῶν 590πλὴν ἢ Προδίκῳ. 616Ἀλλ᾿ ὅστις ὁ βροντῶν ἐστὶ φράσον. Ὅταν ἐμπλησθῶσ᾿ ὕδατος πολλοῦ κἀναγκασθῶσι 624φέρεσθαι 625κατακριμνάμεναι πλήρεις ὄμβρου δι᾿ ἀνάγκην. Αὗται βροντῶσι κυλινδόμεναι. σοὶ δὲ 591ὅτι βρενθύει τ᾿ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλεις 592κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ᾿ ἀνέχει κἀφ᾿ ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς. τοῦθ᾿ ὅ με ποιεῖ 617τετρεμαίνειν. 627 . τοῦ φθέγματος. Ποῖος Ζεύς ; Οὐ μὴ ληρήσεις. 607 608Σω. 604 605Στ. 612 613Στ. τοῦτό γε τοι τῷ νυνὶ λόγῳ εὖ 614προσέφυσας. Νὴ τὸν Ἀπόλλω. τῷ μὲν σοφίας καὶ γνώμης οὕνεκα. Τῷ τρόπῳ. 610Φέρε. πρὸς τῆς Γῆς. Οὑλύμπιος οὐ θεός 601ἐστιν ; 602 603Σω.

καὶ δεινὰ ποεῖ γ᾿ εὐθύς μοι καὶ 648τετάρακται. κομιδῇ βροντᾷ. 632 633Στ. Ἀπὸ σαυτοῦ ᾿γώ σε διδάξω. . ἀλλ᾿ ἀντ᾿ αὐτοῦ Δῖνος νυνὶ βασιλεύων. Φέρε. παππὰξ παππάξ. κἄπειτ᾿ ἐπάγει 651παπαπαππάξ· 652χὤταν χέζω. δῆτ᾿ οὐχὶ Σίμων᾿ ἐνέπρησεν 668οὐδὲ Κλεώνυμον οὐδὲ Θέωρον ; Καίτοι σφόδρα γ᾿ εἴσ᾿ 669ἐπίορκοι. Νὴ τὸν Ἀπόλλω. 634ὁ Ζεὺς οὐκ ὤν. 635Ἀτὰρ οὐδέν πω περὶ τοῦ πατάγου καὶ τῆς βροντῆς μ᾿ 636ἐδίδαξας. παπαπαππάξ. 665 666Σω. ἀλλ᾿ αἰθέριος δῖνος. Ὁ δ᾿ ἀναγκάζων ἐστὶ τίς αὐτάς οὐχ ὁ Ζεύς ; Ὥστε 629φέρεσθαι ; 630 631Σω. ὦ μῶρε σὺ καὶ Κρονίων ὄζων καὶ βεκκεσέληνε. 667εἴπερ βάλλει τοὺς ἐπιόρκους. 637 638Σω. Σκέψαι τοίνυν ἀπὸ γαστριδίου τυννουτουὶ οἷα 655πέπορδας· 656τὸν δ᾿ ἀέρα τόνδ᾿ ὄντ᾿ ἀπέραντον πῶς οὐκ εἰκὸς μέγα 657βροντᾶν ; 658Ταῦτ᾿ ἄρα καὶ τὠνόματ᾿ ἀλλήλοιν. βροντὴ καὶ πορδή.628Στ. Ἀλλ᾿ ὁ κεραυνὸς πόθεν αὖ φέρεται λάμπων πυρί. τοῦτο 662δίδαξον. 664Τοῦτον γὰρ δὴ φανερῶς ὁ Ζεὺς ἵησ᾿ ἐπὶ τοὺς ἐπιόρκους. ὥσπερ ἐκεῖναι. 663καὶ καταφρύγει βάλλων ἡμᾶς. 660 661Στ. 659ὁμοίω. 649χὤσπερ βροντὴ τὸ ζωμίδιον παταγεῖ καὶ δεινὰ κέκραγεν. 644Ἤδη ζωμοῦ Παναθηναίοις ἐμπλησθεὶς εἶτ᾿ ἐταράχθης 645τὴν γαστέρα καὶ κλόνος ἐξαίφνης αὐτὴν διεκορκορύγησεν ; 646 647Στ. Δῖνος ; Τουτί μ᾿ ἐλελήθει. 650ἀτρέμας πρῶτον. τοὺς δὲ ζῶντας περιφλεύει. τουτὶ τῷ χρὴ πιστεύειν ; 642 643Σω. 653 654Σω. Οὐκ ἤκουσάς μου τὰς νεφέλας ὕδατος μεστὰς ὅτι φημὶ 639ἐμπιπτούσας εἰς ἀλλήλας παταγεῖν διὰ τὴν πυκνότητα ; 640 641Στ. Ἥκιστ᾿. Καὶ πῶς.

Ὦ τῆς μεγάλης ἐπιθυμήσας σοφι´ας ἄνθρωπε παρ᾿ 690ἡμῶν. θαρρῶν εἵνεκα τούτων ἐπιχαλκεύειν παρέχοιμ᾿ ἄν. Ἄλλο τι δῆτ᾿ οὐ νομιεῖς ἤδη θεὸν οὐδένα πλὴν ἅπερ 705ἡμεῖς. 703 704Σω. 680ἔνδοθεν αὐτὰς ὥσπερ κύστιν φυσᾷ. τί μαθών ; Οὐ γὰρ δὴ δρῦς γ᾿ 673ἐπίορκεῖ. ἄκρον 671Ἀθηνέων.670Ἀλλὰ τὸν αὑτοῦ γε νεὼν βάλλει καὶ Σούνιον. 672καὶ τὰς δρῦς τὰς μεγάλας. 702ἀμέλει. τρία ταυτί 707; 708 709Στ. 706τὸ Χάος τουτὶ καὶ τὰς Νεφέλας καὶ τὴν Γλῶτταν. Νὴ Δί᾿ ἐγὼ γοῦν ἀτεχνῶς ἔπαθον τουτί ποτε Διασίοισιν. 682ὑπὸ τοῦ ῥοίβδου καὶ τῆς ῥύμης αὐτὸς ἑαυτὸν κατακάων. 711οὐδ᾿ ἂν θύσαιμ᾿ οὐδ᾿ ἂν σπείσαιμ᾿ οὐδ᾿ ἐπιθείην λιβανωτόν. Οὐδ᾿ ἂν διαλεχθείην γ᾿ ἀτεχνῶς τοῖς ἄλλοις οὐδ᾿ ἂν 710ἀπαντῶν. 697νικᾶν πράττων καὶ βουλεύων καὶ τῇ γλώττῃ πολεμίζων. 688 689Χο. Ἀλλ᾿ εἵνεκα γε ψυχῆς στερρᾶς δυσκολοκοίτου τε 700μερίμνης 701καὶ φειδωλοῦ καὶ τρυσιβίου γαστρὸς καὶ θυμβρεπιδείπνου. Οὐκ οἶδ᾿· ἀτὰρ εὖ σὺ λέγειν φαίνει. εἶτ᾿ ἐξαίφνης διαλακήσασα πρὸς αὐτὼ 687τὠφθαλμώ μου προσετίλησεν καὶ κατέκαυσεν τὸ πρόσωπον. ὅπερ εἰκὸς δεξιὸν ἄνδρα. 674 675Στ. Τί γάρ ἐστιν δῆθ᾿ ὁ 676κεραυνός ; 677 678Σω. . κἄπειθ᾿ ὑπ᾿ ἀνάγκης 681ῥήξας αὐτὰς ἔξω φέρεται σοβαρὸς διὰ τὴν πυκνότητα. Ὅταν εἰς ταύτας ἄνεμος ξηρὸς μετεωρισθεὶς 679κατακλεισθῇ. 691ὡς εὐδαίμων ἐν Ἀθηναίοις καὶ τοῖς Ἕλλησι γενήσει 692εἰ μνήμων εἶ καὶ φροντιστὴς καὶ τὸ ταλαίπωρον ἔνεστιν 693ἐν τῇ ψυχῇ καὶ μὴ κάμνεις μήθ᾿ ἑστὼς μήτε βαδίζων 694μήτε ῥιγῶν ἄχθει λίαν μήτ᾿ ἀριστᾶν ἐπιθυμεῖς 695οἴνου τ᾿ ἀπέχει καὶ γυμνασίων καὶ τῶν ἄλλων ἀνοήτων 696καὶ βέλτιστον τοῦτο νομίζεις. 686ἡ δ᾿ ἄρ᾿ ἐφυσᾶτ᾿. 685ὀπτῶν γαστέρα τοῖς συγγένεσιν κᾆτ᾿ οὐκ ἔσχων ἀμελήσας. 698 699Στ. 683 684Στ.

753 . ὥστε τὸ λοιπόν γ᾿ ἀπὸ 721τουδὶ 722ἐν τῷ δήμῳ γνώμας οὐδεὶς νικήσει πλείονας ἢ σύ. διψῆν. 738αὐχμεῖν. 748Ταῦτ᾿ εἴ με καλοῦσ᾿ ἁπαντῶντες. 730Ἀλλὰ σεαυτὸν παράδος θαρρῶν τοῖς ἡμετέροις προπόλοισιν. ἀργαλέος. εὔγλωττος. τολμηρός. 751νὴ τὴν Δήμητρ᾿ ἔκ μου χορδὴν 752τοῖς φροντισταῖς παραθέντων. 719 720Χο. 739εἴπερ τὰ χρέα διαφευξοῦμαι 740τοῖς τ᾿ ἀνθρώποις εἶναι δόξω 741θρασύς. στρόφις. τρύμη. 731 732Στ. γλοιός. 749δρώντων ἀτεχνῶς ὅτι χρῄζουσιν· 750κεἰ βούλονται. 746κέντρων. κίναδος. ἴτης. 718τῶν Ἑλλήνων εἶναί με λέγειν ἑκατὸν σταδίοισιν ἄριστον. 726ἀλλ᾿ ὅσ᾿ ἐμαυτῷ στρεψοδικῆσαι καὶ τοὺς χρήστας 727διολισθεῖν. ψευδῶν συγκολλητής. Δράσω ταῦθ᾿ ὑμῖν πιστεύσας· ἡ γὰρ ἀνάγκη με πιέζει 733διὰ τοὺς ἵππους τοὺς κοππατίας καὶ τὸν γάμον ὅς μ᾿ 734ἐπέτριψεν. Τεύξει τοίνυν ὧν ἱμείρεις· οὐ γὰρ μεγάλων ἐπιθυμεῖς. 728 729Χο. κρόταλον. 716 717Στ. Μή μοι γε λέγειν γνώμας μεγάλας· οὐ γὰρ τούτων 725ἐπιθυμῶ.712 713Χο. δέομαι τοίνυν ὑμῶν τουτὶ πάνυ μικρόν. 723 724Στ. μιαρός. Ἀλλ᾿ ἔσται σοι τοῦτο παρ᾿ ἡμῶν. 735Νῦν οὖν [χρήσθων] ἀτεχνῶς ὅτι βούλονται 736τουτὶ τό γ᾿ ἐμὸν σῶμ᾿ αὐτοῖσιν 737παρέχω τύπτειν. εἴρων. ὡς οὐκ 714ἀτυχήσεις 715ἡμᾶς τιμῶν καὶ θαυμάζων καὶ ζητῶν δεξιὸς εἶναι. 743εὑρησιεπής. Λέγε νυν ἡμῖν ὅτι σοι δρῶμεν θαρρῶν. ἀσκὸν δείρειν. πεινῆν. 742βδελυρός. περίτριμμα δικῶν. 745μάσθλης. Ὦ δέσποιναι. 747ματιολοιχός. 744κύρβις. ἀλαζών. ῥιγῶν.

μνήμων πάνυ. 773ἵν᾿ αὐτὸν εἰδὼς ὅστις ἐστὶ μηχανὰς 774ἤδη ᾿πὶ τούτοις πρὸς σὲ καινὰς προσφέρω. Τί πείσομαι ; 760 761Χο. Ἆρά γε τοῦτ᾿ ἄρ᾿ ἐγώ ποτ᾿ ὄψομαι ; 765Χο. Ὥστε γέ σου πολλοὺς ἐπὶ ταῖσι θύραις ἀεὶ καθῆσθαι. ὅταν τι προβάλωμαι σοφὸν 793περὶ τῶν μετεώρων. 794 795Στ. πρὸς τῶν θεῶν ; 777 778Σω. Οὔκ. Τὸν πάντα χρόνον μετ᾿ ἐμοῦ 762ζηλωτότατον βίον ἀνθρώπων διάξεις.754Χο. 775 776Στ. ἀποστ-ερεῖν δ᾿ ἔνι. Ἄγε νυν ὅπως. Τί δαί ; Κυνηδὸν τὴν σοφίαν σιτήσομαι ; . Ἴσθι δ᾿ ὡς 756ταῦτα μαθὼν παρ᾿ ἐμοῦ κλέος οὐρανόμηκες 757ἐν βροτοῖσιν ἕξεις. κάτειπέ μοι σὺ τὸν σαυτοῦ τρόπον. 788 789Σω. 791 792Σω. εὐθέως ὑφαρπάσει. 771 772Σω. ἐπιλήσμων πάνυ. 780 781Στ. 758 759Στ. ἀλλὰ βραχέα σου πυθέσθαι βούλομαι. νὴ τὸν Δία. καλῶς. Ἔνεστι δῆτά σοι λέγειν ἐν τῇ φύσει ; 786 787Στ. 782Ἤν μέν γ᾿ ὀφείληταί τι μοι. 768ἄξια σῇ φρενὶ συμβουλευσομένους μετὰ σοῦ. 779εἰ μνημονικὸς εἶ. 783ἐὰν δ᾿ ὀφείλω σχέτλιος. Τί δέ ; Τειχομαχεῖν μοι διανοεῖ. Δύο τρόπω. Λέγειν μὲν οὐκ ἔνεστ᾿. Ἀμέλει. Λῆμα μὲν πάρεστι τῷδέ γ᾿ 755οὐκ ἄτολμον ἀλλ᾿ ἕτοιμον. 763 764Στ. 766βουλομένους ἀνακοινοῦσθαι τε καὶ εἰς λόγον ἐλθεῖν 767πράγματα κἀντιγραφὰς πολλῶν ταλάντων. 784 785Σω. Ἄγε δή. 769Ἀλλ᾿ ἐγχείρει τὸν πρεσβύτην ὅτιπερ μέλλεις προδιδάσκειν 770καὶ διακίνει τὸν νοῦν αὐτοῦ καὶ τῆς γνώμης ἀποπειρῶ. Πῶς οὖν δυνήσει μανθάνειν ; 790Στ.

Οὔκ. 799Φέρ᾿ ἴδω. Οὐ μὴ λαλήσεις. Ἀλλ᾿ οὐχὶ φωράσων ἔγωγ᾿ εἰσέρχομαι. ὡς δέδοικ᾿ ἐγὼ 827εἴσω καταβαίνων ὥσπερ εἰς Τροφωνίου. ἀλλὰ γυμνοὺς εἰσιέναι νομίζεται. Εἰπὲ δή νυν μοι τοδί· 815ἢν ἐπιμελὴς ὦ καὶ προθύμως μανθάνω. 806Στ. 828 829Σω. ἀλλ᾿ ἀκολουθήσεις ἐμοὶ 823ἁνύσας τι δευρὶ θᾶττον. Ἅνθρωπος ἀμαθὴς οὑτοσὶ καὶ βάρβαρος. τί δρᾷς ἤν τις σε τύπτῃ ; 800 801Στ. Τύπτομαι. Κατάθου. 816τῷ τῶν μαθητῶν ἐμφερὴς γενήσομαι ; 817 818Σω. 819 820Στ. 809 810Στ. 804 805Σω. ἡμιθνὴς γενήσομαι. 821 822Σω. 824 825Στ. 798Δέδοικά σ᾿. Χώρει. Ἀλλ᾿ ἴθι χαίρων 832τῆς ἀνδρείας 833εἵνεκα ταύτης. 802κἄπειτ᾿ ἐπισχὼν ὀλίγον ἐπιμαρτύρομαι· 803εἶτ᾿ αὖθις ἀκαρῆ διαλιπὼν δικάζομαι. Τί ληρεῖς ; 813 814Στ. Ἴθι νυν κατάθου θοἰμάτιον.796 797Σω. Οἴμοι κακοδαίμων. Τί κυπτάζεις ἔχων περὶ τὴν θύραν ; 830 831Χο. Εἰς τὼ χεῖρέ νυν 826δός μοι μελιτοῦτταν πρότερον. ὦ πρεσβῦτα. μὴ πληγῶν δέει. Οὐδὲν διοίσεις Χαιρεφῶντος τὴν φύσιν. Ἠδίκηκά τι ; 807 808Σω. 811 812Σω. 834Εὐτυχία γένοιτο τἀν- 835θρώπῳ ὅτι προήκων 836εἰς βαθὺ τῆς ἡλικίας 837νεωτέροις τὴν φύσιν αὑ- .

ἤν που ᾿πιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς. 855ἐκ τούτου μοι πιστὰ παρ᾿ ὑμῶν γνώμης ἔσθ᾿ ὅρκια. παῖς δ᾿ ἑτέρα τις λαβοῦσ᾿ ἀνείλετο. 868οὐδ᾿ ὑμᾶς ζητῶ ᾿ξαπατᾶν δὶς καὶ τρὶς ταὔτ᾿ εἰσάγων. παχύ. 849Ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ὣς ὑμῶν ποθ᾿ ἑκὼν προδώσω τοὺς δεξιούς. τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον. . 858Γνώσεται γάρ. οὐδὲ κόρδαχ᾿ εἵλκυσεν· 863οὐδὲ πρεσβύτης ὁ λέγων τἄπη τῇ βακτηρίᾳ 864τύπτει τὸν παρόντ᾿. 853ἐξέθηκα. 877προσθεὶς αὐτῷ γραῦν μεθύσην τοῦ κόρδακος οὕνεχ᾿. 875Εὔπολις μὲν τὸν Μαρικᾶν πρώτιστον παρείλκυσεν 876ἐκστρέψας τοὺς ἡμετέρους Ἱππέας κακὸς κακῶς. ἣν τὸ κῆτος ἤσθιεν. 840Ὦ θεώμενοι. τοῖς παιδίοις ἵν᾿ ᾖ γέλως· 862οὐδ᾿ ἔσκωψεν τοὺς φαλακρούς. 854ὑμεῖς δ᾿ ἐξεθρέψατε γενναίως κἀπαιδεύσατε. 867Κἀγὼ μὲν τοιοῦτος ἀνὴρ ὢν ποητὴς οὐ κομῶ. 873Οὗτοι δ᾿. κατερῶ πρὸς ὑμᾶς ἐλευθέρως 841τἀληθῆ. ἤνπερ ἴδῃ. ἥτις πρῶτα μὲν 860οὐδὲν ἦλθε ῥαψαμένη σκύτινον καθειμένον 861ἐρυθρὸν ἐξ ἄκρου. 851ὁ σώφρων τε χὠ καταπύγων ἄριστ᾿ ἠκουσάτην. ὧν οὕνεκ᾿ ἐγὼ ταῦτ᾿ ἐπραγματευόμην. 852κἀγώ. ὡς ἅπαξ παρέδωκεν λαβὴν Ὑπέρβολος. 859ὡς δὲ σώφρων ἐστὶ φύσει σκέψασθ᾿. ἣ παρέσχε μοι 846ἔργον πλεῖστον· εἶτ᾿ ἀνεχώρουν ὑπ᾿ ἀνδρῶν φορτικῶν 847ἡττηθεὶς οὐκ ἄξιος ὤν. 856Νῦν οὖν Ἠλέκτραν κατ᾿ ἐκείνην ἥδ᾿ ἡ κωμῳδία 857ζητοῦσ᾿ ἦλθ᾿. 874τοῦτον δείλαιον κολετρῶσ᾿ ἀεὶ καὶ τὴν μητέρα. Ταῦτ᾿ οὖν ὑμῖν μέμφομαι 848τοῖς σοφοῖς. ἣν 878Φρύνιχος πάλαι πεπόηχ᾿. 842Οὕτω νικήσαιμί τ᾿ ἐγὼ καὶ νομιζοίμην σοφὸς 843ὡς ὑμᾶς ἡγούμενος εἶναι θεατὰς δεξιοὺς 844καὶ ταύτην σοφώτατ᾿ ἔχειν τῶν ἐμῶν κωμῳδιῶν 845πρώτους ἠξίωσ᾿ ἀναγεῦσ᾿ ὑμᾶς. 879Εἶθ᾿ Ἕρμιππος αὖθις ἐποίησεν εἰς Ὑπέρβολον. παρθένος γὰρ ἔτ᾿ ἦν κοὐκ ἐξῆν πώ μοι τεκεῖν. 850Ἐξ ὅτου γὰρ ἐνθάδ᾿ ὑπ᾿ ἀνδρῶν. 869ἀλλ᾿ αἰεὶ καινὰς ἰδέας εἰσφέρων σοφίζομαι 870οὐδὲν ἀλλήλαισιν ὁμοίας καὶ πάσας δεξιάς· 871Ὅς μέγιστον ὄντα Κλέων᾿ ἔπαισ᾿ εἰς τὴν γαστέρα 872κοὐκ ἐτόλμησ᾿ αὖθις ἐπεμπηδῆσ᾿ αὐτῷ κειμένῳ.838τοῦ πράγμασιν χρωτίζεται 839καὶ σοφίαν ἐπασκεῖ. οὓς ἡδὺ καὶ λέγειν. νὴ τὸν Διόνυσον τὸν ἐκθρέψαντά με. ἀφανίζων πονηρὰ σκώμματα· 865οὐδ᾿ εἰσῇξε δᾷδας ἔχουσ᾿ οὐδ᾿ ἰοὺ ἰού βοᾷ· 866ἀλλ᾿ αὑτῇ καὶ τοῖς ἔπεσιν πιστεύουσ᾿ ἐλήλυθεν.

882Ὅστις οὖν τούτοισι γελᾷ. 910Ἀλλ᾿ ὅμως εἵλεσθε τοῦτον· φασὶ γὰρ δυσβουλίαν 911τῇδε τῇ πόλει προσεῖναι. τότ᾿ ἢ βροντῶμεν ἢ ψακάζομεν. 904Εἶτα τὸν θεοῖσιν ἐχθρὸν βυρσοδέψην Παφλαγόνα 905ἡνίχ᾿ ᾑρεῖσθε στρατηγόν. 916αὖθις εἰς τἀρχαῖον ὑμῖν. ὁ δ᾿ ἥλιος 908τὴν θρυαλλίδ᾿ εἰς ἑαυτὸν εὐθέως ξυνελκύσας 909οὐ φανεῖν ἔφασκεν ὑμῖν εἰ στρατηγήσοι Κλέων. ῥᾳδίως διδάξομεν. μέγας ἐν θεοῖς 896ἐν θνητοῖσί τε δαίμων. Ἤν γὰρ ᾖ τις ἔξοδος 903μηδενὶ ξὺν νῷ. 912ἅττ᾿ ἂν ὑμεῖς ἐξαμάρτητ᾿. 918 919Ἀμφί μοι αὖτε Φοῖβ᾿ ἄναξ 920Δήλιε. τοῖς ἐμοῖς μὴ χαιρέτω. ὃς ὑπερ- 894λάμπροις ἀκτῖσιν κατέχει 895γῆς πέδον. δεῦρο τὸν νοῦν προσέχετε· 899ἠδικημέναι γὰρ ὑμῖν μεμφόμεσθ᾿ ἐναντίον. 917ἐπὶ τὸ βέλτιον τὸ πρᾶγμα τῇ πόλει ξυνοίσεται. 884εἰς τὰς ὥρας τὰς ε(τέρας εὖ φρονεῖν δοκήσετε.880ἅλλοι τ᾿ ἤδη πάντες ἐρείδουσιν εἰς Ὑπέρβολον. 913Ὡς δὲ καὶ τοῦτο ξυνοίσει. 881τὰς εἰκοὺς τῶν ἐγχέλεων τὰς ἐμὰς μιμούμενοι. 902αἵτινες τηροῦμεν ὑμᾶς. βιοθρέμμονα πάντων· 893τόν θ᾿ ἱππονώμαν. 914Ἤν Κλέωνα τὸν λάρον δώρων ἑλόντες καὶ κλοπῆς 915εἶτα φιμώσητε τούτου τῷ ξύλῳ τὸν αὐχένα. ταῦτα μέντοι τοὺς θεούς. 890γῆς τε καὶ ἁλμυρᾶς θαλάσσης ἄγριον μοχλευτήν· 891καὶ μεγαλώνυμον ἡμέτερον πατέρ᾿ 892Αἰθέρα σεμνότατον. 885 886Ὑψιμέδοντα μὲν θεῶν 887Ζῆνα τύραννον εἰς χορὸν 888πρῶτα μέγαν κικλήσκω· 889τόν τε μεγασθενῆ τριαίνης ταμίαν. ἐπὶ τὸ βέλτιον τρέπειν. 883Ἤν δ᾿ ἐμοὶ καὶ τοῖσιν ἐμοῖς εὐφραίνησθ᾿ εὑρήμασιν. 900Πλεῖστα γὰρ θεῶν ἁπάντων ὠφελούσαις τὴν πόλιν 901δαιμόνων ἡμῖν μόναις οὐ θύετ᾿ οὐδὲ σπένδετε. 907Ἡ σελήνη δ᾿ ἐξέλειπεν τὰς ὁδούς. εἴ τι κἀξημάρτετε. Κυνθίαν ἔχων 921ὑψικέρατα πέτραν· . 897 898Ὤ σοφώτατοι θεαταί. βροντὴ δ᾿ ἐρράγη δι᾿ ἀστραπῆς. τὰς ὀφρῦς ξυνήγομεν 906κἀποοῦμεν δεινά.

945πολλάκις δ᾿ ἡμῶν ἀγόντων τῶν θεῶν ἀπαστίαν. Μὰ τὴν Ἀναπνοήν. Ἁνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν. ἐν ᾧ κόραι σε Λυδῶν μεγάλως σέβουσιν· 924ἥ τ᾿ ἐπιχώριος ἡμετέρα θεὸς 925αἰγίδος ἡνίοχος. 946ἡνίκ᾿ ἂν πενθῶμεν ἢ τὸν Μέμνον᾿ ἢ Σαρπηδόνα. δᾷδ᾿. 953οὐκ εἶδον οὕτως ἄνδρ᾿ ἄγροικον οὐδαμοῦ 954οὐδ᾿ ἄπορον οὐδὲ σκαιὸν οὐδ᾿ ἐπιλήσμονα. πολιοῦχος Ἀθάνα· 926Παρνασσίαν θ᾿ ὃς κατέχων 927πέτραν σὺν πεύκαις σελαγεῖ 928Βάκχαις Δελφίσιν ἐμπρέπων 929κωμαστὴς Διόνυσος. παῖ. Ἰδού. ὑμᾶς δ᾿ οὐκ ἄγειν τὰς ἡμέρας 940οὐδὲν ὀρθῶς. 958Ποῦ Στρεψιάδης ; Ἔξει τὸν ἀσκάντην λαβών ; 959 960Στ. ἀλλ᾿ ἄνω τε καὶ κάτω κυδοιδοπᾶν. 942ἡνίκ᾿ ἂν ψευσθῶσι δείπνου κἀπίωσιν οἴκαδε 943τῆς ἑορτῆς μὴ τυχόντες κατὰ λόγον τῶν ἡμερῶν.922ἥ τ᾿ Ἐφέσου μάκαιρα πάγχρυσον ἔχεις 923οἶκον. » 939Ἄλλα τ᾿ εὖ δρᾶν φησίν. 932ἡ Σελήνη ξυντυχοῦσ᾿ ἡμῖν ἐπέστειλεν φράσαι 933πρῶτα μὲν χαίρειν Ἀθηναίοισι καὶ τοῖς ξυμμάχοις· 934εἶτα θυμαίνειν ἔφασκε. 930 931Ἡνίχ᾿ ἡμεῖς δεῦρ᾿ ἀφορμᾶσθαι παρεσκευάσμεθα. 961 962Σω. 944Κᾆθ᾿ ὅταν θύειν δέῃ. Ὅμως γε μὴν 957αὐτὸν καλῶ θύραζε δεῦρο πρὸς τὸ φῶς. 963Στ. μὰ τὸν Ἀέρα. . μὰ τὸ Χάος. 951 952Σω. 947σπένδεθ᾿ ὑμεῖς καὶ γελᾶτ᾿· ἀνθ᾿ ὧν λαχὼν Ὑπέρβολος 948τῆτες ἱερομνημονεῖν κἄπειθ᾿ ὑφ᾿ ἡμῶν τῶν θεῶν 949τὸν στέφανον ἀφῃρέθη· μᾶλλον γὰρ οὕτως εἴσεται 950κατὰ σελήνην ὡς ἄγειν χρὴ τοῦ βίου τὰς ἡμέρας. Ἀλλ᾿ οὐκ ἐῶσί μ᾿ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις. Δεινὰ γὰρ πεπονθέναι 935ὠφελοῦσ᾿ ὑμᾶς ἅπαντας οὐ λόγοις ἀλλ᾿ ἐμφανῶς· 936πρῶτα μὲν τοῦ μηνὸς εἰς δᾷδ᾿ οὐκ ἔλαττον ἢ δραχμήν. ἐπειδὴ φῶς Σεληναίης καλόν. 955ὅστις σκαλαθυρμάτι᾿ ἄττα μικρὰ μανθάνων 956ταῦτ᾿ ἐπιλέλησται πρὶν μαθεῖν. 937ὥστε καὶ λέγειν ἅπαντας ἐξιόντας ἑσπέρας 938«μὴ πρίῃ. στρεβλοῦτε καὶ δικάζετε. 941ὥστ᾿ ἀπειλεῖν φησὶν αὐτῇ τοὺς θεοὺς ἑκάστοτε.

964 965Σω. Ὡς ἄγροικος εἶ καὶ δυσμαθής. Τί δέ μ᾿ ὠφελήσουσ᾿ οἱ ῥυθμοὶ πρὸς τἄλφιτα ; 985 986Σω. Περὶ τῶν μέτρων ἔγωγ᾿· ἔναγχος γάρ ποτε 970ὑπ᾿ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ. τὸν ἀδικώτατον λόγον. Εἰπὲ δή. ἀλλ᾿ ὅτι κάλλιστον μέτρον 973ἡγεῖ. οὑτοσί. Πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν συνουσίᾳ. 980 981Σω. 983 984Στ. Πρὸ τοῦ μέν. Οὐ τοῦτ᾿ ἐρωτῶ σ᾿. 967Πότερον περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν ; 968 969Στ. 971 972Σω. Ἄγε δή. 991 992Σω. 982Ταχύ γ᾿ ἂν δύναιο μανθάνειν περὶ ῥυθμῶν. 987ἐπαΐονθ᾿ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν 988κατ᾿ ἐνόπλιον. 1001 1002Σω. Οὐδὲν λέγεις. Οὐ γὰρ ᾠζυρὲ 1000τούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν. ἀλλ᾿ οἶδ᾿. Εἰς κόρακας. 989 990Στ. 996 997Σω. Ἐκεῖν᾿ ἐκεῖνο. τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνειν 966ὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτ᾿ οὐδέν ; Εἰπέ μοι. 993τίς ἄλλος ἀντὶ τουτουὶ τοῦ δακτύλου ; 994 995Στ. χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον. 976 977Σω. Ἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός. ὤνθρωπε. 1005 . Περίδου νυν ἐμοὶ 979εἰ μὴ τετράμετρόν ἐστιν ἡμιέκτεων. πότερον τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον ; 974 975Στ. Τί δαί ; 1003 1004Στ. Ἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιέκτεω. 998 999Στ. Κατὰ δάκτυλον ; Νὴ τὸν Δί᾿. ἔτ᾿ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος. 978Στ.

Πῶς δή ; Φράσον. τοῦθ᾿ ἕτερον. 1022 1023Στ. φέρε ; 1016 1017Σω. Ἀλεκτρύαιναν. Πῶς δή.1006Σω. Ἰδοὺ μάλ᾿ αὖθις. 1042Ἀτὰρ τὸ λοιπὸν πῶς με χρὴ καλεῖν ; 1043Σω. 1045 1046Στ. Ὀρθῶς γὰρ λέγεις. Ἀλλ᾿ ὦ ᾿γάθ᾿. 1035 1036Στ. Νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν ; 1020 1021Σω. οὐδ᾿ ἦν κάρδοπος Κλεωνύμῳ. ἀλεκτρυών. κύων. 1039 1040Στ. ὥσπερ καλεῖς τὴν Σωστράτην. 1007τῶν τετραπόδων ἅττ᾿ ἐστιν ὀρθῶς ἄρρενα. Ταὐτὸν δύναταί σοι κάρδοπος Κλεωνύμῳ. 1008 1009Στ. 1034ὥσπερ γε καὶ Κλεώνυμον. Μάλιστά γε. τράγος. Ἀλλ᾿ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν. Ὁρᾷς ἃ πάσχεις ; Τήν τε θήλειαν καλεῖς 1013ἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα. Τῷ τρόπῳ ; 1031Ἄρρενα καλῶ ᾿γὼ κάρδοπον ; 1032 1033Σω. Τὴν κάρδοπον 1028ἄρρενα καλεῖς θήλειαν οὖσαν. ταῦρος. Ἀλλ᾿ οἶδ᾿ ἔγωγε τἄρρεν᾿. τὸν δ᾿ ἕτερον ἀλέκτορα. 1037 1038Σω. 1026 1027Σω. Νὴ τὸν Ποσειδῶ. Ὅπως ; 1044Τὴν καρδόπην. Τὴν καρδόπην θήλειαν ; 1047Σω. 1041ἀλλ᾿ ἐν θυείᾳ στρογγύλῃ γ᾿ ἀνεμάττετο. 1014 1015Στ. . Ἀλεκτρύαιναν ; Εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα· 1024ὥστ᾿ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνου 1025διαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον. 1011 1012Σω. εἰ μὴ μαίνομαι· 1010κριός. 1029 1030Στ. 1018 1019Στ. Πῶς ; Ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών.

ταῦτά γ᾿ ἔστ᾿ οὐκ ἄρρενα. Ἄρρενα δὲ ποῖα τῶν ὀνομάτων ; 1061 1062Στ. Ἐκφρόντισόν τι τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων. Οὐδαμῶς γ᾿. ἀλλ᾿ εἴπερ γε χρή. Λύσιλλα. Φίλιννα. 1064 1065Σω. Κλειταγόρα. Εἰπὲ δή. 1086χαμαί μ᾿ ἔασον αὐτὰ ταῦτ᾿ ἐκφροντίσαι. Τί δρῶ ; 1082 1083Σω. Κλεωνύμη. 1053 1054Στ.1048 1049Στ. ἐπεὶ 1070πῶς γ᾿ ἂν καλέσειας ἐντυχὼν Ἀμεινίᾳ ; 1071 1072Στ. 1050 1051Σω. 1087 1088Σω. 1073 1074Σω. 1066 1067Στ. ἀλλὰ κατακλινεὶς δευρί 1080 1081Στ. 1057 1058Στ. Ἀλλ᾿ ὦ πόνηρε. 1052ἅττ᾿ ἄρρεν᾿ ἐστίν. Μυρία. Ἀμεινία. Μελησίας. Οὐδὲν μὰ Δί᾿. ἅττα δ᾿ αὐτῶν θήλεα. Οὐκ ἄρρεν᾿ ὑμῖν ἐστίν ; 1068 1069Σω. 1089 . ἥτις οὐ στρατεύεται ; 1077Ἀτὰρ τί ταῦθ᾿ ἃ πάντες ἴσμεν μανθάνω ; 1078 1079Σω. 1075 1076Στ. ἱκετεύω. 1059 1060Σω. Ὅπως ἄν ; Ὡδί· δεῦρο δεῦρ᾿. Οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτ᾿ ἄλλα. Ἔτι δέ γε περὶ τῶν ὀνομάτων μαθεῖν σε δεῖ. Ἐκεῖνο δ᾿ ἦν ἄν· καρδόπη. 1063Φιλόξενος. Ἀμεινίας. ᾿νταῦθά γ᾿. Ἀλλ᾿ οἶδ᾿ ἔγωγ᾿ ἃ θήλε᾿ ἐστίν. Ὁρᾷς ; Γυναῖκα τὴν Ἀμεινίαν καλεῖς. 1084 1085Στ. 1055 1056Σω. Δημητρία. Οὔκουν δικαίως. Μὴ δῆθ᾿.

φρούδη δ᾿ ἐμβάς. Ἀλλ᾿ ὦ ᾿γάθ᾿ ἀπόλωλ᾿ ἀρτίως. Οὗτος τί ποιεῖς ; Οὐχὶ φροντίζεις ; 1121 1122Στ. 1096ἐπ᾿ ἄλλο πήδα 1097νόημα φρενός· ὕπνος δ᾿ ἀπέστω γλυκύθυμος ὀμμάτων. 1105καὶ τὰς πλευρὰς δαρδάπτουσιν 1106καὶ τὴν ψυχὴν ἐκπίνουσιν 1107καὶ τοὺς ὄρχεις ἐξέλκουσιν 1108καὶ τὸν πρωκτὸν διορύττουσιν. 1112 1113Στ. Ἀπόλλυμαι δείλαιος. 1100 1101Χο. Μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν. Ἐκ τοῦ σκίμποδος 1104δάκνουσί μ᾿ ἐξέρποντες οἱ Κορίνθιοι. 1095Ταχὺς δ᾿. 1119 1120Σω. 1116καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τοῖσι κακοῖς 1117φρουρᾶς ᾄδων 1118ὀλίγου φροῦδος γεγένημαι. Καὶ πῶς ; Ὅτε μου 1114φροῦδα τὰ χρήματα. φρούδη χροιά. Ἀτταταῖ ἀτταταῖ. 1091Οἵαν δίκην τοῖς κόρεσι δώσω τήμερον. 1130 1131Στ. Κακοδαίμων ἐγώ. ὅταν εἰς ἄπορον πέσῃς.1090Στ. Τί πάσχεις ; τί κάμνεις ; 1102 1103Στ. 1092 1093Χο. Φρόντιζε δὴ καὶ διάθρει πάντα τρόπον τε σαυτὸν 1094στρόβει πυκνώσας. 1110 1111Χο. 1109καί μ᾿ ἀπολοῦσιν. 1128 1129Σω. . 1115φρούδη ψυχή. 1098 1099Στ. Ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μου τι περιλειφθήσεται. Ἀπολεῖ κάκιστ᾿. Ἐγώ ; 1123Νὴ τὸν Ποσειδῶ. Καὶ τί δῆτ᾿ ἐφρόντισας ; 1126 1127Στ. 1124 1125Σω.

Οἴμοι τίς ἂν δῆτ᾿ ἐπιβάλοι 1138ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα ; 1139 1140Σω. ὦ Σώκρατες. Περὶ τοῦ ; Σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον. Μὰ Δί᾿ οὐ δῆτ᾿ ἔγωγ᾿. ὅτι δρᾷ. 1141Οὗτος. Μὰ τὸν Ἀπόλλω ᾿γὼ μὲν οὔ. Φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον. Ἔχ᾿ ἀτρέμα· κἂν ἀπορῇς τι τῶν νοημάτων. 1161 1162Σω. Ἔχεις τι ; 1146 1147Στ. 1160περὶ τῶν τόκων. 1134ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικός 1135κἀπαιόλημ᾿. Οὐδὲν πάνυ ; 1150 1151Στ. 1156 1157Σω. 1148 1149Σω. 1165 1166Στ. Οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ. 1152 1153Σω.1132 1133Χο. Οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς ; 1154 1155Στ. Τί. 1169ἀφεὶς ἄπελθε. 1171 1172Στ. καὶ σχάσας τὴν φροντίδα 1163λεπτὴν κατὰ μικρὸν περιφρόνει τὰ πράγματα 1164ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν. 1144 1145Σω. τουτονί. 1136 1137Στ. Οὐ μαλθακιστέ᾿ ἀλλὰ περικαλυπτέα. καθεύδεις ; 1142 1143Στ. Ὦ Σωκρατίδιον φίλτατον. Οἴμοι τάλας. Ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι. 1167 1168Σω. 1158 1159Στ. κᾆτα τῇ γνώμῃ πάλιν 1170κίνησον αὖθις αὐτὸ καὶ ζυγώθρισον. ὦ γέρον ; . ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί. Ἴθι νυν καλύπτου. 1173Σω. Αὐτὸς ὅτι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε.

Ἐπίδειξον αὐτήν. 1209ὥστ᾿ αὐτὸν ὁμολογεῖν σέ μοι. 1197 1198Σω. Ἤδη παρὰ τοῖσι φαρμακοπώλαις τὴν λίθον 1214ταύτην ἑόρακας. 1210 1211Σω. Τί δῆτα τοῦτ᾿ ἂν ὠφελήσειέν σ᾿ ; 1189 1190Στ. 1192οὐκ ἂν ἀποδοίην τοὺς τόκους. Ποίαν τινά ; 1212 1213Στ. Ὁτιὴ κατὰ μῆνα τἀργύριον δανείζεται. 1200ὅπως ἂν αὐτὴν ἀφανίσειας εἰπέ μοι. Ἀλλ᾿ ἕτερον αὖ σοι προβαλῶ τι δεξιόν. Μή νυν περὶ σαυτὸν εἶλλε τὴν γνώμην ἀεί. 1207 1208Στ. 1201 1202Στ. τὴν διαφανῆ. Γυναῖκα φαρμακίδ᾿ εἰ πριάμενος Θετταλὴν 1184καθέλοιμι νύκτωρ τὴν σελήνην. 1199Εἴ σοι γράφοιτο πεντετάλαντός τις δίκη. Ὁτιὴ τί δή ; 1195 1196Στ.1174 1175Στ. Εὖ γ᾿. 1215ἀφ᾿ ἧς τὸ πῦρ ἅπτουσι ; . 1178 1179Στ. Εἰπὲ δή νυν μοι 1180 1181Σω. 1193 1194Σω. Τὸ τί ; 1182 1183Στ. 1187 1188Σω. Ὅ τι ; 1191Εἰ μηκέτ᾿ ἀνατέλλοι σελήνη μηδαμοῦ. 1203 1204Σω. 1205ἀλλ᾿ ἀποχάλα τὴν φροντίδ᾿ εἰς τὸν ἀέρα 1206λινόδετον ὥσπερ μηλολόνθην τοῦ ποδός. Ἀτὰρ ζητητέον. κᾆτα τηροίην ἔχων. Ἔχω τόκου γνώμην ἀποστερητικήν. Ὅπως ; Ὅπως ; Οὐκ οἶδ᾿. τὴν καλήν. Ηὕρηκ᾿ ἀφάνισιν τῆς δίκης σοφωτάτην. 1176 1177Σω. εἶτα δὴ 1185αὐτὴν καθείρξαιμ᾿ εἰς λοφεῖον στρογγύλον 1186ὥσπερ κάτροπτον.

1221ἀπωτέρω στὰς ὧδε πρὸς τὸν ἥλιον 1222τὰ γράμματ᾿ ἐκτήξαιμι τῆς ἐμῆς δίκης ; 1223 1224Σω. Τὸ τί ; 1231 1232Σω. ἐπεὶ 1246οὐδεὶς κατ᾿ ἐμοῦ τεθνεῶτος εἰσάξει δίκην. Οὐκ ἂν διδαξαίμην σ᾿ ἔτι. Καὶ δὴ λέγω. Τὴν ὕαλον λέγεις ; 1218 1219Στ. 1225Στ. 1247 1248Σω.1216 1217Σω. Φαυλότατα καὶ ῥᾷστ᾿. Οἴμ᾿. Φέρ᾿ ἴδω. μὴ παρόντων μαρτύρων. πρὸς τῶν θεῶν. 1236 1237Σω. 1238 1239Στ. Ἔγωγε. Ἄπερρ᾿. Σοφῶς γε νὴ τὰς Χάριτας. Φέρε. Ὅπως ἀποστρέψαις ἂν ἀντιδικῶν δίκην. 1251 1252Σω. τίς ἦν ; . 1229 1230Στ. Ὁτιὴ τί ; Ναί. Οὐδὲν λέγεις. Ἄγε δὴ ταχέως τουτὶ ξυνάρπασον. ὦ Σώκρατες. τί μέντοι πρῶτον ἦν ; Τί πρῶτον ἦν ; 1256Τίς ἦν ἐν ᾗ ματτόμεθα μέντοι τἄλφιτα ; 1257Οἴμοι. 1253Ἐπεὶ τί νυνὶ πρῶτον ἐδιδάχθης ; Λέγε. τί δῆτ᾿ ἄν. Εἰπὲ δή. Ἀλλ᾿ εὐθὺς ἐπιλήθει σύ γ᾿ ἅττ᾿ ἂν καὶ μάθῃς. 1234 1235Στ. 1227 1228Σω. 1244 1245Στ. 1220ὁπότε γράφοιτο τὴν δίκην ὁ γραμματεύς. εἰ ταύτην λαβών. Ὑθλεῖς. Νὴ τοὺς θεοὺς ἔγωγ᾿. ὡς ἥδομαι 1226ὅτι πεντετάλαντος διαγέγραπταί μοι δίκη. 1233μέλλων ὀφλήσειν. 1242 1243Σω. 1249 1250Στ. 1240Εἰ πρόσθεν ἔτι μιᾶς· ἐνεστώσης δίκης 1241πρὶν τὴν ἐμὴν καλεῖσθ᾿ ἀπαγξαίμην τρέχων. 1254 1255Στ.

μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον. ὦ πάτερ ; 1293Οὐκ εὖ φρονεῖς. Οὐκ εἰς κόρακας ἀποφθερεῖ. 1297 1298Φε. Ἀλλ᾿ ἔστ᾿ ἔμοιγ᾿ υἱὸς καλός τε κα)γαθός· 1271ἀλλ᾿ οὐκ ἐθέλει γὰρ μανθάνειν. Σὺ δ᾿ ἐπιτρέπεις ; 1274Στ. 1275κἄστ᾿ ἐκ γυναικῶν εὐπτέρων καὶ Κοισύρας. 1291 1292Φε. 1290ἀλλ᾿ ἔσθι᾿ ἐλθὼν τοὺς Μεγακλέους κίονας. 1264Ἀλλ᾿ ὦ Νεφέλαι. ὦ πρεσβῦτα. 1276Ἀτὰρ μέτειμί γ᾿ αὐτόν· ἢν δὲ μὴ θέλῃ. τί ἐγὼ πάθω ; 1272 1273Χο. χρηστόν τι συμβουλεύσατε. 1268πέμπειν ἐκεῖνον ἀντὶ σαυτοῦ μανθάνειν. Ἆρ᾿ αἰσθάνει πλεῖστα δι᾿ ἡμᾶς ἀγάθ᾿ αὐτίχ᾿ ἕξων 1281μόνας θεῶν ; Ὡς 1282ἕτοιμος ὅδ᾿ ἐστὶν ἅπαντα δρᾶν 1283ὅσ᾿ ἂν κελεύῃς. Εὐσωματεῖ γὰρ καὶ σφριγᾷ.Ὦ δαιμόνιε. Οἴμοι. τί χρῆμα πάσχεις. Οὔτοι μὰ τὴν Ὁμίχλην ἔτ᾿ ἐνταυθοῖ μενεῖς. Τῆς μωρίας· 1296τὸν Δία νομίζειν ὄντα τηλικουτονί. 1260ἐπιλησμότατον καὶ σκαιότατον γερόντιον ; 1261 1262Στ. Τί δὲ τοῦτ᾿ ἐγέλασας ἐτεόν ; 1299 . Τί οὖν δῆθ᾿ ὁ κακοδαίμων πείσομαι ; 1263Ἀπὸ γὰρ ὀλοῦμαι μὴ μαθὼν γλωττοστροφεῖν. 1265 1266Χο. συμβουλεύομεν. 1288 1289Στ. 1294 1295Στ. 1267εἴ σοι τις υἱός ἐστιν ἐκτεθραμμένος. 1284Σὺ δ᾿ ἀνδρὸς ἐκπεπληγμένου 1285καὶ φανερῶς ἐπηρμένου γνοὺς ἀπολάψεις ὅτι πλεῖστον 1286δύνασαι ῖἵᾁταχέως· φιλεῖ γάρ πως τὰ τοιαῦθ᾿ ἑτέρᾳ 1287τρέπεσθαι. 1269 1270Στ. 1278Ἀλλ᾿ ἐπανάμεινόν μ᾿ ὀλίγον εἰσελθὼν χρόνον. 1279 1280Χο.1258 1259Σω. Ἰδού γ᾿ ἰδοὺ Δί᾿ Ὀλύμπιον. Ἡμεῖς μέν. 1277οὐκ ἔσθ᾿ ὅπως οὐκ ἐξελῶ ᾿κ τῆς οἰκίας.

1341Γνώσει δὲ σαυτὸν ὡς ἀμαθὴς εἶ καὶ παχύς. 1302ὅμως γε μὴν πρόσελθ᾿. 1303καί σοι φράσω τι πρᾶγμ᾿ ὃ μαθὼν ἀνὴρ ἔσει. Ὁρᾷς οὖν ὡς ἀγαθὸν τὸ μανθάνειν ; 1312Οὐκ ἔστιν. . Ἔγωγ᾿. ὃς οἶδε τὰ ψυλλῶν ἴχνη. 1321 1322Φε. 1317 1318Φε. 1336Ἀλλ᾿ ὡς τάχιστ᾿ ἐλθὼν ὑπὲρ ἐμοῦ μάνθανε. Ἀλλὰ τίς ; 1315 1316Στ. 1313 1314Φε. Σὺ δ᾿ εἰς τοσοῦτον τῶν μανιῶν ἐλήλυθας 1328ὥστ᾿ ἀνδράσιν πείθει χολῶσιν ; 1329 1330Στ. Τίς φησι ταῦτα ; 1323 1324Στ. Σωκράτης ὁ Μήλιος 1325καὶ Χαιρεφῶν. 1337 1338Φε. Ἰδού. Εὐστόμει 1331καὶ μηδὲν εἴπῃς φλαῦρον ἄνδρας δεξιοὺς 1332καὶ νοῦν ἔχοντας. Ἐνθυμούμενος 1301ὅτι παιδάριον εἶ καὶ φρονεῖς ἀρχαιϊκά. 1305 1306Φε. Τί ἐστιν ; 1307Στ. 1308 1309Φε. ὧν ὑπὸ τῆς φειδωλίας 1333ἀπεκείρατ᾿ οὐδεὶς πώποτ᾿ οὐδ᾿ ἠλείψατο 1334οὐδ᾿ εἰς βαλανεῖον ἦλθε λουσόμενος· σὺ δὲ 1335ὥσπερ τεθνεῶτος καταλόει μου τὸν βίον. Ὤμοσας νυνὶ Δία. ὦ Φειδιππίδη. 1304Ὅπως δὲ τοῦτο μὴ διδάξεις μηδένα. Ἄληθες ; Ὅσαπέρ ἐστιν ἀνθρώποις σοφά. Ζεύς.1300Στ. Δῖνος βασιλεύει τὸν Δί᾿ ἐξεληλακώς. 1326 1327Φε. Τί δ᾿ ἂν παρ᾿ ἐκείνων καὶ μάθοι χρηστόν τις ἄν ; 1339 1340Στ. 1310 1311Στ. Ἴσθι τοῦθ᾿ οὕτως ἔχον. Αἰβοῖ· τί ληρεῖς ; 1319 1320Στ. ἵν᾿ εἰδῇς πλείονα.

Ὥσπερ Περικλέης. Ἀλεκτρύαιναν ; Ταῦτ᾿ ἔμαθες τὰ δεξιὰ 1360εἴσω παρελθὼν ἄρτι παρὰ τοὺς γηγενεῖς ; 1361 1362Στ. 1381ἔξελθ᾿· ἄγω γάρ σοι τὸν υἱὸν τουτονὶ 1382ἄκοντ᾿ ἀναπείσας. ἴωμεν.1342Ἀλλ᾿ ἐπανάμεινόν μ᾿ ὀλίγον ἐνταυθοῖ χρόνον. ἀλλὰ τήνδε μὲν καλεῖν 1357ἀλεκτρύαιναν. 1379 1380Στ. 1383 . 1355Στ. ῎Καλῶς γε. 1351 1352Στ. Χἄτερά γε πόλλ᾿· ἀλλ᾿ ὅτι μάθοιμ᾿ ἑκάστοτε 1363ἐπελανθανόμην ἂν εὐθὺς ὑπὸ πλήθους ἐτῶν. 1368 1369Φε. 1364 1365Φε. Ἄμφω ταὐτό ; Καταγέλαστος εἶ. Ἀλεκτρυόν᾿. Εἶτα τῷ πατρὶ 1373πιθόμενος ἐξάμαρτε. τουτονὶ δ᾿ ἀλέκτορα. 1358 1359Φε. ὦ ᾿νόητε σύ ; 1370 1371Στ. 1375Ὃν πρῶτον ὀβολὸν ἔλαβον ἠλιαστικόν. Ἀλλ᾿ οὐκ ἀπολώλεκ᾿. Φέρ᾿ ἴδω. 1377 1378Φε. 1346ἢ τοῖς σοροπηγοῖς τὴν μανίαν αὐτοῦ φράσω ; 1347 1348Στ. εἰς τὸ δέον ἀπώλεσα. 1356Μή νυν τὸ λοιπόν. 1372Ἀλλ᾿ ἴθι. Διὰ ταῦτα δὴ καὶ θοἰμάτιον ἀπώλεσας ; 1366 1367Στ. Κἀγώ τοι ποτὲ 1374οἶδ᾿ ἑξέτει σοι τραυλίσαντι πιθόμενος. ἀλλὰ καταπεφρόντικα. Εὖ γ᾿ ὅτι ἐπείσθης. σὺ τοῦτον τίνα νομίζεις ; Εἰπέ μοι. Τὰς δ᾿ ἐμβάδας ποῖ τέτροφας. 1349 1350Φε. Ἀλεκτρυόνα. Οἴμοι· τί δράσω παραφρονοῦντος τοῦ πατρός ; 1345Πότερον παρανοίας αὐτὸν εἰσαγαγὼν ἕλω. Δεῦρο δεῦρ᾿ ὦ Σώκρατες. Ἦ μὴν σὺ τούτοις τῷ χρόνῳ ποτ᾿ ἀχθέσει. 1343 1344Φε. Ταυτηνὶ δὲ τί ; 1353 1354Φε. βάδιζ᾿. 1376τούτου ᾿πριάμην σοι Διασίοις ἁμαξίδα.

1396 1397Στ. ὅστις ἐστί. 1398Εὐθύς γε τοι παιδάριον ὂν τυννουτονὶ 1399ἔπλαττεν ἔνδον οἰκίας ναῦς τ᾿ ἔγλυφεν 1400ἁμαξίδας τε ϟ σκυτίνας ἠργάζετο 1401κἀκ τῶν σιδίων βατράχους ἐποίει. 1419 1420Δι. Ἀπολεῖς σύ ; Τίς ὤν ; 1421 1422Αδ. 1403τὸν κρείττον᾿. 1416 1417ΑΔΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ Ἴθ᾿ ὅποι χρῄζεις· πολὺ γὰρ μᾶλλόν σ᾿ 1418ἐν τοῖς πολλοῖσι λέγων ἀπολῶ. Ἥττων γ᾿ ὤν. εἰ κρέμαιό γε. 1406 1407Σω. Αὐτὸς τρίβων εἴης ἄν. 1424 1425Αδ. καὶ τὸν ἥττονα. 1386 1387Φε. 1393Πῶς ἂν μάθοι ποθ᾿ οὗτος ἀπόφευξιν δίκης 1394ἢ κλῆσιν ἢ χαύνωσιν ἀναπειστηρίαν ; 1395Καίτοι ταλάντου τοῦτ᾿ ἔμαθεν Ὑπέρβολος. 1404ὃς τἄδικα λέγων ἀνατρέπει τὸν κρείττονα· 1405ἐὰν δὲ μή. Ἀμέλει δίδασκε. 1409 1410Στ. Οὐκ εἰς κόρακας ; Καταρᾷ σὺ τῷ διδασκάλῳ ; 1390 1391Σω. 1423Δι. τὸν γοῦν ἄδικον πάσῃ τέχνῃ. Νηπύτιος γάρ ἐστ᾿ ἔτι 1385καὶ τῶν κρεμαστῶν οὐ τρίβων τῶν ἐνθάδε. Θυμόσοφός ἐστιν φύσει. 1388 1389Στ. 1412 1413ΔΙΚΑΙΟΣ ΛΟΓΟΣ 1414 Χώρει δευρί· δεῖξον σαυτὸν 1415τοῖσι θεαταῖς καίπερ θρασὺς ὤν. ὅπως 1411πρὸς πάντα τὰ δίκαι᾿ ἀντιλέγειν δυνήσεται. Ἀλλά σε νικῶ τὸν ἐμοῦ κρείττω . Ἰδοὺ κρέμαι᾿· ὡς ἠλίθιον ἐφθέγξατο 1392καὶ τοῖσι χείλεσιν διερρυηκόσιν. Λόγος.1384Σω. Τοῦτό νυν μέμνησ᾿. πῶς δοκεῖς ; 1402Ὃπως δ᾿ ἐκείνω τὼ λόγω μαθήσεται. Αὐτὸς μαθήσεται παρ᾿ αὐτοῖν τοῖν λόγοιν· 1408ἐγὼ δ᾿ ἀπέσομαι.

Ῥόδα μ᾿ εἴρηκας. Καὶ βωμολόχος. 1463 1464Αδ. Γνώμας καινὰς ἐξευρίσκων. 1431 1432Δι. Αἰβοῖ. 1434 1435Αδ. Ταῦτα γὰρ ἀνθεῖ διὰ τουτουσὶ 1433τοὺς ἀνοήτους. Πῶς δῆτα Δίκης οὔσης ὁ Ζεὺς 1453οὐκ ἀπόλωλεν τὸν πατέρ᾿ αὑτοῦ 1454δήσας ; 1455 1456Δι. ποῦ ᾿στίν ; 1449 1450Δι. Δότε μοι λεκάνην. Ἀπολῶ σε κακῶς. τουτὶ καὶ δὴ. Οὔκ. 1451 1452Αδ. Παρὰ τοῖσι θεοῖς. Οὐκ εἶναι φῄς ; 1447 1448Αδ. 1467 . 1445 1446Δι. Ἀλλ᾿ ἀνατρέψω ταῦτ᾿ ἀντιλέγων· 1444οὐδὲ γὰρ εἶναι πάνυ φημὶ Δίκην. Καταπύγων εἶ κἀναίσχυντος. ἀλλὰ σοφούς. Τυφογέρων εἶ κἀνάρμοστος. 1465 1466Δι. Τὰ δίκαια λέγων. τί ποιῶν ; 1440 1441Δι. 1427 1428Δι. 1457 1458Χωρεῖ τὸ κακόν. Φέρε γάρ. 1436 1437Δι. 1438 1439Αδ.1426φάσκοντ᾿ εἶναι. 1461 1462Δι. 1459 1460Αδ. Εἰπέ. 1442 1443Αδ. Τί σοφὸν ποιῶν ; 1429 1430Αδ.

1490Καίτοι πρότερόν γ᾿ ἐπτώχευες. Σὺ δέ γ᾿ ἀρχαῖος. 1491Τήλεφος εἶναι Μυσὸς φάσκων 1492ἐκ πηριδίου 1493γνώμας τρώγων Πανδελετείους. 1488 1489Δι. 1473 1474Δι. 1504 1505Αδ. 1475 1476Αδ. Εἴπερ γ᾿ αὐτὸν σωθῆναι χρὴ 1508καὶ μὴ λαλιὰν μόνον ἀσκῆσαι. 1506 1507Δι. Διὰ σὲ δὲ φοιτᾶν 1483οὐδεὶς ἐθέλει τῶν μειρακίων. Αὐχμεῖς αἰσχρῶς. 1471 1472Αδ. Οὐ δῆτα πρὸ τοῦ γ᾿. 1481 1482Δι. 1477 1478Δι. 1494 1495Αδ. Νῦν δέ γε κόσμος τοῦτ᾿ ἐστὶν ἐμοί. 1469 1470Δι. 1509 . Ἧς ἐμνήσθης. 1479 1480Αδ. 1486 1487Αδ. ἀλλὰ μολύβδῳ. 1496 1497Δι. Καὶ πατραλοίας. Ὤμοι μανίας 1498 1499Αδ. Θρασὺς εἶ πολλοῦ. Κρίνεσι στεφανοῖς. σὺ δέ γ᾿ εὖ πράττεις. 1484Καὶ γνωσθήσει ποτ᾿ Ἀθηναίοις 1485οἷα διδάσκεις τοὺς ἀνοήτους. Τῆς σῆς πόλεως θ᾿ 1502ἥτις σε τρέφει 1503λυμαινόμενον τοῖς μειρακίοις. Χρυσῷ πάττων μ᾿ οὐ γιγνώσκεις. Οὐχὶ διδάξεις τοῦτον Κρόνος ὤν. Ὤμοι σοφίας. 1500 1501Δι.1468Αδ.

1542 1543Δι. Παύσασθε μάχης καὶ λοιδορίας. Νῦν δείξετον τὼ πισύνω τοῖς περιδεξίοισιν 1535λόγοισι καὶ φροντίσι καὶ γνωμοτύποις μερίμναις 1536ὁπότερος αὐτῶν ἀμείνων λέγων φανήσεται. 1548Εἶτ᾿ αὖ προμαθεῖν ᾆσμ᾿ ἐδίδασκεν τὼ μηρὼ μὴ ξυνέχοντας. 1521Αδ. τὴν χεῖρ᾿ ἢν ἐπιβάλλῃς. 1541ῥῆξον φωνὴν ᾗτινι χαίρεις καὶ τὴν σαυτοῦ φύσιν εἰπέ. 1549ἢ Παλλάδα περσέπολιν δεινάν ἢ τηλέπορόν τι βόαμα. Δρᾶν ταῦτ᾿ ἐθέλω. 1533 1534Χο. τοῦτον δ᾿ ἔα μαίνεσθαι. 1515Ἀλλ᾿ ἐπίδειξαι σύ τε τοὺς προτέρους 1516ἅττ᾿ ἐδίδασκες. ἢν ἀναγρύζῃ. 1519 1520Δι. Λέξω τοίνυν τὴν ἀρχαίαν παιδείαν ὡς διέκειτο. 1545Πρῶτον μὲν ἔδει παιδὸς φωνὴν γρύξαντος μηδέν᾿ ἀκοῦσαι· 1546εἶτα βαδίζειν ἐν ταῖσιν ὁδοῖς εὐτάκτως εἰς κιθαριστοῦ 1547τοὺς κωμήτας γυμνοὺς ἁθρόους. 1538ἧς πέρι τοῖς ἐμοῖς φίλοις ἐστὶν ἀγὼν μέγιστος. 1539Ἀλλ᾿ ὦ πολλοῖς τοὺς πρεσβυτέρους ἤθεσι χρηστοῖς 1540στεφανώσας. πότερος λέξει πρότερος ; 1524 1525Αδ. Δεῦρ᾿ ἴθι. 1522 1523Χο. ὅπως ἂν ἀκούσας σφῷν 1518ἀντιλεγόντοιν κρίνας φοιτᾷ. 1550ἐντειναμένους τὴν ἁρμονίαν ἣν οἱ πατέρες παρέδωκαν. 1529τὸ τελευταῖον δ᾿. Νῦν γὰρ ἅπας 1537ἐνθάδε κίνδυνος ἀνεῖται σοφίας. Κλαύσει. 1513 1514Χο. σύ τε τὴν καινὴν 1517παίδευσιν. Τούτῳ δώσω· 1526κᾆτ᾿ ἐκ τούτων ὧν ἂν λέξῃ 1527ῥηματίοισιν καινοῖς αὐτὸν 1528καὶ διανοίαις κατατοξεύσω. 1544ὅτ᾿ ἐγὼ τὰ δίκαια λέγων ἤνθουν καὶ σωφροσύνη ᾿νενόμιστο. 1530τὸ πρόσωπον ἅπαν καὶ τὠφθαλμὼ 1531κεντούμενος ὥσπερ ὑπ᾿ ἀνθρηνῶν 1532ὑπὸ τῶν γνωμῶν ἀπολεῖται.1510Αδ. 1551Εἰ δέ τις αὐτῶν βωμολοχεύσαιτ᾿ ἢ κάμψειέν τινα καμπὴν . 1511 1512Δι. Κἄγωγ᾿ ἐθέλω. Φέρε δή. κεἰ κριμνώδη κατανείφοι.

1592 . 1565οὐδ᾿ ἄννηθον τῶν πρεσβυτέρων ἁρπάζειν οὐδὲ σέλινον. ὅπως τοῖς ἔξωθεν μηδὲν δείξειαν ἀπηνές· 1556εἶτ᾿ αὖ πάλιν αὖθις ἀνιστάμενον συμψῆσαι καὶ προνοεῖσθαι 1557εἴδωλον τοῖσιν ἐρασταῖσιν τῆς ἥβης μὴ καταλείπειν. 1570Δι. 1558Ἠλείψατο δ᾿ ἂν τοὐμφαλοῦ οὐδεὶς παῖς ὑπένερθεν τότ᾿ ἄν. 1589 1590Αδ. Εἰ ταῦτ᾿. θαρρῶν ἐμὲ τὸν κρείττω λόγον 1577αἱροῦ. 1561Οὐδ᾿ ἂν μαλακὴν φυρασάμενος τὴν φωνὴν πρὸς τὸν 1562ἐραστὴν 1563αὐτὸς ἑαυτὸν προαγωγεύων τοῖν ὀφθαλμοῖν ἐβάδιζεν. 1564Οὐδ᾿ ἀνελέσθαι δειπνοῦντ᾿ ἐξῆν κεφάλαιον τῆς ῥαφανῖδος. 1587μηδ᾿ ἀντειπεῖν τῷ πατρὶ μηδὲν μηδ᾿ Ἰαπετὸν καλέσαντα 1588μνησικακῆσαι τὴν ἡλικίαν ἐξ ἧς ἐνεοττοτροφήθης. 1554Εν παιδοτρίβου δὲ καθίζοντας τὸν μηρὸν ἔδει προβαλέσθαι 1555τοὺς παῖδας. 1582καὶ μὴ περὶ τοὺς σαυτοῦ γονέας σκαιουργεῖν. ὦ μειράκιον. τὰς κατὰ Φρῦνιν ταύτας τὰς δυσκολοκάμπτους.1552οἵας οἱ νῦν. ἵνα μὴ πρὸς ταῦτα 1585κεχηνὼς 1586μήλῳ βληθεὶς ὑπὸ πορνιδίου τῆς εὐκλείας ἀποθραυσθῇς. 1579καὶ τοῖς αἰσχροῖς αἰσχύνεσθαι κἂν σκώπτῃ τίς σε 1580φλέγεσθαι. 1573ὥστε μ᾿ ἀπάγχεσθ᾿ ὅταν ὀρχεῖσθαι Παναθηναίοις δέον 1574αὐτοὺς 1575τὴν ἀσπίδα τῆς κωλῆς προέχων ἀμελῇ τις Τριτογενείης. ὦ μειράκιον. νὴ τὸν Διόνυσον 1591τοῖς Ἱπποκράτους υἱέσιν εἴξεις καί σε καλοῦσι βλιτομάμμαν. Ἀρχαῖά γε καὶ Διπολιώδη καὶ τεττίγων ἀνάμεστα 1569καὶ Κηκείδου καὶ Βουφονίων. 1567 1568Αδ. Ἀλλ᾿ οὖν ταῦτ᾿ ἐστὶν ἐκεῖνα 1571ἐξ ὧν ἄνδρας Μαραθωνομάχας ἡμὴ παίδευσις ἔθρεψεν. 1576Πρὸς ταῦτ᾿. 1553ἐπετρίβετο τυπτόμενος πολλὰς ὡς τὰς Μούσας ἀφανίζων. 1578Κἀπιστήσει μισεῖν ἀγορὰν καὶ βαλανείων ἀπέχεσθαι. 1581καὶ τῶν θάκων τοῖς πρεσβυτέροις ὑπανίστασθαι προσιοῦσιν. 1572Σὺ δὲ τοὺς νῦν εὐθὺς ἐν ἱματίοισι διδάσκεις ἐντετυλίχθαι. πείσει τούτῳ. 1559ὥστε 1560τοῖς αἰδοίοισι δρόσος καὶ χνοῦς ὥσπερ μήλοισιν ἐπήνθει. 1566οὐδ᾿ ὀψοφαγεῖν οὐδὲ κιχλίζειν οὐδ᾿ ἴσχειν τὼ πόδ᾿ ἐναλλάξ. ἄλλο τε μηδὲν 1583αἰσχρὸν ποιεῖν ὅτι τῆς Αἰδοῦς μέλλεις τἄγαλμ᾿ ἀναπλήσειν · 1584μηδ᾿ εἰς ὀρχηστρίδος εἰσᾴττειν.

γλῶτταν βαιάν. 1614κωλῆν μικράν. ὡς εὐδοκίμηκεν ἁνήρ. . 1609πυγὴν μεγάλην. 1613στῆθος λεπτόν. Ὤ καλλίπυργον σοφίαν κλεινοτάτην ἐπασκῶν. Ἀλλ᾿ οὖν λιπαρός γε καὶ εὐανθὴς ἐν γυμνασίοις 1594διατρίψεις. ὦ κομψοπρεπῆ μοῦσαν ἔχων.1593Δι. 1625Δεινῶν δέ σοι βουλευμάτων ἔοικε δεῖν πρὸς αὐτόν. 1627 1628Αδ. 1619 1620Χο. 1604Ἤν ταῦτα ποῇς ἁγὼ φράζω 1605καὶ πρὸς τούτοις προσέχῃς τὸν νοῦν 1606ἕξεις αἰεὶ 1607στῆθος λιπαρόν. γλῶτταν μεγάλην. 1603ἦρος ἐν ὥρᾳ. 1633Καὶ τοῦτο πλεῖν ἢ μυρίων ἔστ᾿ ἄξιον στατήρων. 1617καὶ πρὸς τούτοις τῆς Ἀντιμάχου 1618καταπυγοσύνης σ᾿ ἀναπλήσει. πόσθην μικράν· 1610ἢν δ᾿ ἅπερ οἱ νῦν ἐπιτηδεύῃς. 1630Ἐγὼ γὰρ ἥττων μὲν λόγος δι᾿ αὐτὸ τοῦτ᾿ ἐκλήθην 1631ἐν τοῖσι φροντισταῖσιν. χροιὰν λαμπράν. ὤμους μικρούς. 1611πρῶτα μὲν ἕξεις 1612χροιὰν ὠχράν. 1634αἱρούμενον τοὺς ἥττονας λόγους ἔπειτα νικᾶν. τὸ καλὸν δ᾿ αἰσχρόν. οἷάπερ οἱ 1596νῦν. 1597οὐδ᾿ ἑλκόμενος περὶ πραγματίου 1598γλισχραντιλογεξεπιτρίπτου. ψήφισμα μακρόν. 1601σμίλακος ὄζων καὶ ἀπραγμοσύνης καὶ λεύκης 1602φυλλοβολούσης. 1621ὡς ἡδύ σου τοῖσι λόγοις σῶφρον ἔπεστιν ἄνθος. 1624δεῖ σε λέγειν τι καινόν. 1626εἴπερ τὸν ἄνδρ᾿ ὑπερβαλεῖ καὶ μὴ γέλωτ᾿ ὀφλήσεις. 1622Εὐδαίμονες ἄρ᾿ ἦσαν οἱ ζῶντες τότ᾿ ἐπι τῶν προτέρων. ὅτι πρώτιστος ἐπενόησα 1632τοῖσιν νόμοις καὶ ταῖς δίκαις τἀναντί᾿ ἀντιλέξαι. 1623Πρὸς τάδε σ᾿. 1599ἀλλ᾿ εἰς Ἀκαδήμειαν κατιὼν ὑπὸ ταῖς μορίαις ἀποθρέξει 1600στεφανωσάμενος καλάμῳ λευκῷ μετὰ σώφρονος ἡλικιώτου. 1608ὤμους μεγάλους. 1595οὐ στωμύλλων κατὰ τὴν ἀγορὰν τριβολεκτράπελ᾿. χαίρων ὁπόταν πλάτανος πτελέᾳ ψιθυρίζῃ. 1615καί σ᾿ ἀναπείσει τὸ μὲν αἰσχρὸν ἅπαν 1616καλὸν ἡγεῖσθαι. Καὶ μὴν πάλαι ᾿γὼ ᾿πνιγόμην τὰ σπλάγχνα κἀπεθύμουν 1629ἅπαντα ταῦτ᾿ ἐναντίαις γνώμαισι συνταράξαι.

1659Καὶ σωφρονεῖν αὖ φησὶ χρῆναι. Ταῦτ᾿ ἐστί. δύο κακὼ μεγίστω. 1655Εἰ γὰρ πονηρὸν ἦν. ἐγὼ δ᾿ ἐπαινῶ. ὦ μειράκιον. 1637Καίτοι τίνα γνώμην ἔχων ψέγεις τὰ θερμὰ λουτρά ; 1638 1639Δι. κοττάβων. καχασμῶν. ἐγὼ δέ φημι. Ὀ γοῦν Πηλεὺς ἔλαβε διὰ τοῦτο τὴν μάχαιραν. Ὅμηρος οὐδέποτ᾿ ἂν ἐποίει 1656τὸν Νέστορ᾿ ἀγορητὴν ἄν. Ἐπίσχες· εὐθὺς γάρ σε μέσον ἔχω λαβὼν ἄφυκτον. πότων. ταῦτ᾿. ὡς ἐλέγξω. 1666Ὑπέρβολος δ᾿ οὑκ τῶν λύχνων πλεῖν ἢ τάλαντα πολλὰ 1667εἴληφε διὰ πονηρίαν. ὄψων. Πολλοῖς. ἐν τῷ σωφρονεῖν ἅπαντα 1675ἅνεστιν. ἣν ὁδὶ μὲν 1658οὔ φησι χρῆναι τοὺς νέους ἀσκεῖν. 1670 1671Αδ. 1642Καί μοι φράσον· τῶν τοῦ Διὸς παίδων τίν᾿ ἄνδρ᾿ ἄριστον 1643ψυχὴν νομίζεις. Ὁτιὴ κάκιστόν ἐστι καὶ δειλὸν ποεῖ τὸν ἄνδρα. γυναικῶν. εἰπέ. ἀλλ᾿ οὐ μὰ Δί᾿ οὐ μάχαιραν. Ἐγὼ μὲν οὐδέν᾿ Ἡρακλέους βελτίον᾿ ἄνδρα κρίνω. 1653 1654Αδ. Μάχαιραν ; Ἀστεῖόν γε κέρδος ἔλαβεν ὁ κακοδαίμων. 1668 1669Δι. Κᾆτ᾿ ἀπολιποῦσά γ᾿ αὐτὸν ᾤχετ᾿· οὐ γὰρ ἦν ὑβριστὴς 1672οὐδ᾿ ἡδὺς ἐν τοῖς στρώμασιν τὴν νύκτα παννυχίζειν· 1673γυνὴ δὲ σιναμωρουμένη χαίρει. 1646 1647Αδ. 1664 1665Αδ. . Καὶ τὴν Θέτιν γ᾿ ἔγημε διὰ τὸ σωφρονεῖν ὁ Πηλεύς. ἐκεῖνα 1651ἃ τῶν νεανίσκων ἀεὶ δι᾿ ἡμέρας λαλούντων 1652πλῆρες τὸ βαλανεῖον ποιεῖ κενὰς δὲ τὰς παλαίστρας. Εἶτ᾿ ἐν ἀγορᾷ τὴν διατριβὴν ψέγεις. 1636ὅστις σε θερμῷ φησὶ λοῦσθαι πρῶτον οὐκ ἐάσειν. 1640 1641Αδ. 1674Σκέψαι γάρ.1635Σκέψαι δὲ τὴν παίδευσιν ᾗ πέποιθεν. 1660Ἐπεὶ σὺ διὰ τὸ σωφρονεῖν τῷ πώποτ᾿ εἶδες ἤδη 1661ἀγαθόν τι γενόμενον ; Φράσον. οὐδὲ τοὺς σοφοὺς ἅπαντας. ἡδονῶν θ᾿ ὅσων μέλλεις ἀποστερεῖσθαι· 1676παίδων. 1657Ἂνειμι δῆτ᾿ ἐντεῦθεν εἰς τὴν γλῶτταν. Σὺ δ᾿ εἶ Κρόνιππος. καὶ πλείστους πόνους πονῆσαι ; 1644 1645Δι. καί μ᾿ ἐξέλεγξον εἰπών. Ποῦ ψυχρὰ δῆτα πώποτ᾿ εἶδες Ἡράκλεια λουτρά ; 1648Καίτοι τίς ἀνδρειότερος ἦν ; 1649 1650Δι. 1662 1663Δι.

Καὶ δὴ σκοπῶ. Ἄρα δῆτ᾿ 1714ἔγνωκας ὡς οὐδὲν λέγεις ; 1715Καὶ τῶν θεατῶν ὁπότεροι πλείους σκόπει. 1716 1717Δι. Σιγήσομαι. νόμιζε μηδὲν αἰσχρόν. 1712 1713Αδ. Ἤν δ᾿ εὐρύπρωκτος ᾖ.1677Καίτοι τί σοι ζῆν ἄξιον. κᾆτ᾿ ἐλήφθης. Φέρε δή μοι φράσον. Τί μὲν οὖν ἂν ἔτι μεῖζον πάθοι τούτου ποτέ ; 1693 1694Αδ. σκίρτα. 1680Ἀπόλωλας· ἀδύνατος γὰρ εἶ λέγειν. 1707 1708Αδ. 1682Μοιχὸς γὰρ ἢν τύχῃς ἁλούς. 1702 1703Αδ. 1684κἀκεῖνος ὡς ἥττων ἔρωτός ἐστι καὶ γυναικῶν· 1685καίτοι σὺ θνητὸς ὢν θεοῦ πῶς μεῖζον ἂν δύναιο ; 1686 1687Δι. Τί δ᾿ ἄλλο ; 1697 1698Αδ. Πάρειμ᾿ ἐντεῦθεν εἰς τὰς τῆς φύσεως ἀνάγκας. Εὖ λέγεις. 1704Τί δαί ; Τραγῳδοῦσ᾿ ἐκ τίνων ; 1705 1706Δι. Τί δ᾿ ἢν ῥαφανιδωθῇ πιθόμενός σοι τέφρᾳ τε τιλθῇ ; 1688Ἓξει τινὰ γνώμην λέγειν τὸ μὴ εὐρύπρωκτος εἶναι ; 1689 1690Αδ. ἠράσθης. ἐμοίχευσάς τι. Τί δῆτ᾿ ἐρεῖς. 1683ὡς οὐδὲν ἠδίκηκας· εἶτ᾿ εἰς τὸν Δί᾿ ἐπανενεγκεῖν. Ἐμοὶ δ᾿ ὁμιλῶν 1681χρῶ τῇ φύσει. τάδ᾿ ἀντερεῖς πρὸς αὐτόν. 1699συνηγοροῦσιν ἐκ τίνων ; 1700 1701Δι. 1709Δημηγοροῦσι δ᾿ ἐκ τίνων ; 1710 1711Δι. τί πείσεται κακόν ; 1691 1692Δι. Πείθομαι. ἢν τοῦτο νικηθῇς ἐμοῦ ; 1695 1696Δι. τούτων ἐὰν στερηθῇς ; 1678Εἶἑν. Ἐξ εὐρυπρώκτων. Ἐξ εὐρυπρώκτων. Ἐξ εὐρυπρώκτων. 1718 . γέλα. 1679ἥμαρτες.

1760 . βουλόμεσθ᾿ ἡμεῖς φράσαι. 1730 1731Αδ. ὕσομεν καὶ τοῦ τέγους 1756τὸν κέραμον αὐτοῦ χαλάζαις στρογγύλαις συντρίψομεν. νὴ τοὺς θεούς. 1757Κἂν γαμῇ ποτ᾿ αὐτὸς ἢ τῶν ξυγγενῶν ἢ τῶν φίλων. 1754ἀποκεκόψονται· τοιαύταις σφενδόναις παιήσομεν. Δίδασκε καὶ κόλαζε καὶ μέμνησ᾿ ὅπως 1735εὖ μοι στομώσεις αὐτόν. Χωρεῖτέ νυν. κομιεῖ τοῦτον σοφιστὴν δεξιόν. 1758ὕσομεν τὴν νύκτα πᾶσαν. Ἡττήμεθ᾿. 1749ὥστε μήτ᾿ αὐχμὸν πιέζειν μήτ᾿ ἄγαν ἐπομβρίαν.1719Αδ. ὥστ᾿ ἴσως βουλήσεται 1759κἂν ἐν Αἰγύπτῳ τυχεῖν ὢν μᾶλλον ἢ κρῖναι κακῶς. 1738 1739Αδ. Πολὺ πλείονας. 1722τοὺς εὐρυπρώκτους. Τουτονὶ γοῦν οἶδ᾿ ἐγὼ κἀκεινονὶ 1723καὶ τὸν κομήτην τουτονί. ἐπὶ μὲν θάτερα 1736οἷον δικιδίοις. 1755Ἤν δὲ πλινθεύοντ᾿ ἴδωμεν. 1752λαμβάνων οὔτ᾿ οἶνον οὔτ᾿ ἄλλ᾿ οὐδὲν ἐκ τοῦ χωρίου. τοῖσι δ᾿ ἄλλοις ὕστερον. 1748Εἶτα τὸν καρπὸν τεκούσας ἀμπέλους φυλάξομεν. 1746Πρῶτα μὲν γάρ. 1742 1743Χο. 1728πρὸς τῶν θεῶν δέξασθέ μου θοἰμάτιον. 1744Τοὺς κριτὰς ἃ κερδανοῦσιν. Ὀ κινούμενοι. 1740 1741Φε. τὴν δ᾿ ἑτέραν αὐτοῦ γνάθον 1737στόμωσον οἵαν εἰς τὰ μείζω πράγματα. 1750Ἤν δ᾿ ἀτιμάσῃ τις ἡμᾶς θνητὸς ὢν οὔσας θεάς. ἢ διδάσκω σοι λέγειν ; 1733 1734Στ. Ἀμέλει. 1747ὕσομεν πρώτοισιν ὑμῖν. Ὠχρὸν μὲν οὖν οἶμαί γε καὶ κακοδαίμονα. ὡς 1729ἐξαυτομολῶ πρὸς ὑμᾶς. 1751προσεχέτω τὸν νοῦν πρὸς ἡμῶν οἷα πείσεται κακά. Τί δῆτα ; Πότερα τοῦτον ἀπάγεσθαι λαβὼν 1732βούλει τὸν υἱόν. Οἶμαι δὲ σοὶ ταῦτα μεταμελήσειν. Τί δῆθ᾿ ὁρᾷς ; 1720 1721Δι. Τί δῆτ᾿ ἐρεῖς ; 1726 1727Δι. 1724 1725Αδ. 1753Ἡνίκ᾿ ἂν γὰρ αἵ τ᾿ ἐλαῖαι βλαστάνωσ᾿ αἵ τ᾿ ἄμπελοι. ἤν τι τόνδε τὸν χορὸν 1745ὠφελῶσ᾿ ἐκ τῶν δικαίων. ἢν νεᾶν βούλησθ᾿ ἐν ὥρᾳ τοὺς ἀγρούς.

Πολλῷ γε μᾶλλον. ὃν ἀρτίως εἰσήγαγες. 1801πρόβολος ἐμός. κλάετ᾿ ὦβολοστάται. 1772Νῦν οὖν δικαζέσθων. 1793 1794Στ. ἠμί. οἷς ὀφείλων τυγχάνω. 1778 1779Στ. 1776 1777Σω. Κεἰ μάρτυρες παρῆσαν ὅτ᾿ ἐδανειζόμην ; 1791 1792Σω. ὦ παμβασίλει᾿ Ἀπαιόλη. 1767Κἀμοῦ μέτριά τε καὶ δίκαι᾿ αἰτουμένου. 1780Χρὴ γὰρ ἐπιθαυμάζειν τι τὸν διδάσκαλον. τὸ δ᾿ ἄφεσ. Μεμάθηκεν. 1768ὦ δαιμόνιε. Κἄγωγέ σ᾿. ἐχθροῖς βλάβη. 1783 1784Σω. 1798οἷος ἐμοὶ τρέφεται 1799τοῖσδ᾿ ἐνὶ δώμασι παῖς 1800ἀμφήκει γλώττῃ λάμπων. Ἰώ. παῖ. 1789 1790Στ. Στρεψιάδην ἀσπάζομαι. κἂν παρῶσι χίλιοι. 1797Οὐδὲν γὰρ ἄν με φλαῦρον ἐργάσαισθ᾿ ἔτι. 1769τὸ δ᾿ ἀναβαλοῦ μοι. 1781Καί μοι τὸν υἱόν. 1796αὐτοί τε καὶ τἀρχαῖα καὶ τόκοι τόκων. 1774Τάχα δ᾿ εἴσομαι κόψας τὸ φροντιστήριον. παῖ. καὶ δικάσεσθαί φασί μοι. ἀλλὰ λοιδοροῦσί με 1771ὡς ἄδικός εἰμι. Ὀλίγον γάρ μοι μέλει. τρίτη· μετὰ ταύτην δευτέρα· 1762εἶθ᾿ ἣν ἐγὼ μάλιστα πασῶν ἡμερῶν 1763δέδοικα καὶ πέφρικα καὶ βδελύττομαι. 1775Παῖ. Βοάσομαι τἄρα τὰν ὑπέρτονον 1795βοάν.1761Στ. εἴφ᾿. 1787 1788Σω. Ἀλλὰ τουτονὶ πρῶτον λαβέ. τετράς. οὔ φασίν ποτε 1770οὕτως ἀπολήψεσθ᾿. Εὖ γ᾿. 1785 1786Στ. σωτὴρ δόμοις. εἰ μεμάθηκε τὸν λόγον 1782ἐκεῖνον. 1764εὐθὺς μετὰ ταύτην ἔσθ᾿ ἕνη τε καὶ νέα. 1765Πᾶς γάρ τις ὀμνύς. Πέμπτη. 1766θείς μοι πρυτανεῖ᾿ ἀπολεῖν μέ φησι κἀξολεῖν. τὸ μέν τι νυνὶ μὴ λάβῃς. Ὥστ᾿ ἀποφύγοις ἂν ἥντιν᾿ ἂν βούλῃ δίκην. 1802λυσανίας πατρῴων μεγάλων κακῶν· . 1773εἴπερ μεμάθηκεν εὖ λέγειν Φειδιππίδης.

εἰ μή περ γ᾿ ἅμα 1836αὑτὴ γένοιτ᾿ ἂν γραῦς τε καὶ νέα γυνή. τέκνον. 1842 1843Στ. 1829 1830Φε. καὶ κακουργοῦντ᾿. 1812 1813Στ. Καὶ μὴν νενόμισταί γ᾿. 1839 1840Φε. Πῶς γάρ. τὸ τί λέγεις σύ ; Καὶ δοκεῖν 1818ἀδικοῦντ᾿ ἀδικεῖσθαι. Ἰὼ ἰώ. Οὐ γὰρ οἶμαι τὸν νόμον 1841ἴσασιν ὀρθῶς ὅτι νοεῖ. Οὐκ ἂν γένοιτο ; 1834 1835Φε. 1820Νῦν οὖν ὅπως σώσεις μ᾿. 1819Ἐπὶ τοῦ προσώπου τ᾿ ἐστὶν Ἀττικὸν βλέπος. Ἀπολοῦσ᾿ ἄρ᾿ αὔθ᾿ οἱ θέντες. ὦ παῖ. 1825 1826Φε. Οὐ γάρ ἐσθ᾿ ὅπως 1831μί᾿ ἡμέρα γένοιτ᾿ ἂν ἡμέραι δύο. 1815Νῦν μέν γ᾿ ἰδεῖν εἶ πρῶτον ἐξαρνητικὸς 1816κἀντιλογικός. ἔξελθ᾿ οἴκων. καὶ τοῦτο τοὐπιχώριον 1817ἀτεχνῶς ἐπανθεῖ. οἶδ᾿ ὅτι. 1837 1838Στ. Ἰώ. 1804Ὤ τέκνον. 1808 1809Στ. ἐπεὶ κἀπώλεσας. Ἕνη γάρ ἐστι καὶ νέα τις ἡμέρα ; 1827 1828Στ. 1810 1811Σω. Τὴν ἕνην τε καὶ νέαν. 1821 1822Φε. Ἄπιθι λαβών. Ὅδ᾿ ἐκεῖνος ἀνήρ.1803͵ὃν κάλεσον τρέχων ἔνδοθεν ὡς ἐμέ. Νοεῖ δὲ τί ; 1844 . 1814Ὡς ἥδομαί σου πρῶτα τὴν χροιὰν ἰδών. Ὤ φίλος. 1805ἄϊε σοῦ πατρός. 1832 1833Στ. ἰοῦ ἰοῦ. 1806 1807Σω. Εἰς ἥν γε θήσειν τὰ πρυτανεῖά φασί μοι. Φοβεῖ δὲ δὴ τί ; 1823 1824Στ. ὦ φίλος.

1878Ἀλλ᾿ εἰσάγων σε βούλομαι πρῶτον ἑστιᾶσαι. 1858ἕωθεν ὑπανιῷντο τῇ νουμηνίᾳ. ὡς σοφός. πρόβατ᾿ ἄλλως. 1872« ῭Μάκαρ ὦ Στρεψίαδες 1873αὐτός τ᾿ ἔφυς. 1852 1853Στ. 1851ἵν᾿ αἱ θέσεις γίγνοιντο τῇ νουμηνίᾳ. 1879 1880ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ Α. τί κάθησθ᾿ ἀβέλτεροι. Τουτὶ μὲν οὐδέν πω πρὸς ἕνην τε καὶ νέαν. ὦ μέλε. 1886Ἀτὰρ οὐδέποτέ γε τὴν πατρίδα καταισχυνῶ . ἀμφορῆς νενησμένοι ; 1870Ὣστ᾿ εἰς ἐμαυτὸν καὶ τὸν υἱὸν τουτονὶ 1871ἐπ᾿ εὐτυχίαισιν ᾀστέον μοὐγκώμιον. 1846 1847Στ. ἀλλ᾿ ἕνῃ τε καὶ νέᾳ ; 1862 1863Φε. εἴς γε τὴν ἕνην τε καὶ νέαν. Ὅπερ οἱ προτένθαι γὰρ δοκοῦσί μοι παθεῖν· 1864ὅπως τάχιστα τὰ πρυτανεῖ᾿ ὑφελοίατο. Ὀ κακοδαίμονες. 1848 1849Φε. 1868ἡμέτερα κέρδη τῶν σοφῶν. Ἐκεῖνος οὖν τὴν κλῆσιν εἰς δύ᾿ ἡμέρας 1850ἔθηκεν. 1869ἀριθμός. Εἶτ᾿ ἄνδρα τῶν αὑτοῦ τι χρὴ προϊέναι ; 1881Οὐδέποτέ γ᾿.1845Φε. ὁ Σόλων ὁ παλαιὸς ἦν φιλόδημος τὴν φύσιν. ἀλλὰ κρεῖττον εὐθὺς ἦν τότε 1882ἀπερυθριᾶσαι μᾶλλον ἢ σχεῖν πράγματα. καὶ γενήσομαι 1885ἐχθρὸς ἔτι πρὸς τούτοισιν ἀνδρὶ δημότῃ. Εὖ γ᾿. 1865διὰ τοῦτο προυτένθευσαν ἡμέρᾳ μιᾷ. ὄντες λίθοι. 1875φήσουσι δή μ᾿ οἱ φίλοι 1876χοἰ δημόται 1877ζηλοῦντες ἡνίκ᾿ ἂν σὺ νικᾷς λέγων τὰς δίκας. Πῶς οὐ δέχονται δῆτα τῇ νουμηνίᾳ 1861ἁρχαὶ τὰ πρυτανεῖ᾿. Ἵν᾿. 1859 1860Στ. 1866 1867Στ. Ἳνα δὴ τί τὴν ἕνην προσέθηκεν ; 1854 1855Φε. 1874χοἶον τὸν υἱὸν τρέφεις ». 1883ὅτε τῶν ἐμαυτοῦ γ᾿ ἕνεκα νυνὶ χρημάτων 1884ἕλκω σε κλητεύσοντα. 1856παρόντες οἱ φεύγοντες ἡμέρᾳ μιᾷ 1857πρότερον ἀπαλλάττοινθ᾿ ἑκόντες· εἰ δὲ μή.

τὸν Ἑρμῆν. Τὸν Δία. Μαρτύρομαι 1894ὅτι εἰς δύ᾿ εἶπεν ἡμέρας. Εἰς τὴν ἕνην τε καὶ νέαν. Καὶ νὴ Δί᾿ ἀποδώσειν γ᾿ ἐπώμνυς τοὺς θεούς. 1924 1925Δα Α. Τίς οὑτοσί ; 1890 1891Δα Α. ἀλλὰ καλοῦμαι Στρεψιάδην 1888 1889Στ. 1898 1899Στ. Νῦν δὲ διὰ τοῦτ᾿ ἔξαρνος εἶναι διανοεῖ ; 1908 1909Στ. ἃς ἔλαβες ὠνούμενος 1897τὸν ψαρὸν ἵππον. Ἁλσὶν διασμηχθεὶς ὄναιτ᾿ ἂν οὑτοσί. 1928 . 1926 1927Στ. ἓξ χοᾶς χωρήσεται. Ἀπόλοιο τοίνυν ἕνεκ᾿ ἀναιδείας ἔτι. 1906 1907Δα Α. 1903 1904Στ. 1892 1893Στ. 1920 1921Δα Α. Ἵππον ; Οὐκ ἀκούετε ; 1900Ὃν πάντες ὑμεῖς ἴστε μισοῦνθ᾿ ἱππικήν. Τοὺς ποίους θεούς ; 1915 1916Δα Α. 1922 1923Στ. 1901 1902Δα Α. 1919κἂν προσκαταθείην γ᾿.1887ζῶν. τὸν Ποσειδῶ. Μὰ τὸν Δί᾿ οὐ γάρ πω τότ᾿ ἐξηπίστατο 1905Φειδιππίδης μοι τὸν ἀκατάβλητον λόγον. Οἴμ᾿ ὡς καταγελᾷς. Καὶ ταῦτ᾿ ἐθελήσεις ἀπομόσαι μοι τοὺς θεοὺς 1912ἵν᾿ ἂν κελεύσω ᾿γώ σε ; 1913 1914Στ. Νὴ Δία. ὥστ᾿ ὀμόσαι. Τί γὰρ ἄλλ᾿ ἂν ἀπολαύσαιμι τοῦ μαθήματος ; 1910 1911Δα Α. Τῶν δώδεκα μνῶν. 1917 1918Στ. Τοῦ χρήματος ; 1895 1896Δα Α. τριώβολον.

Οὐκ ἄρ᾿ ἀποδώσεις ; 1954 1955Στ. ὅστις εἰμί. 1934 1935Δα Α. Ἦ μὴν σὺ τούτων τῷ χρόνῳ δώσεις δίκην. Τί σοι δοκεῖ δράσειν ; Ἀποδώσειν σοι δοκεῖ ; 1943 1944Στ. Θαυμασίως ἥσθην θεοῖς. Ἰώ μοι μοι. 1952 1953Δα Α. Ἄπειμι· καὶ τοῦτ᾿ ἴσθ᾿. ὅτι 1959θήσω πρυτανεῖ᾿. 1933καὶ Ζεὺς γελοῖος ὀμνύμενος τοῖς εἰδόσιν. 1931 1932Στ. Τοῦθ᾿ ὅ τι ἐστί ; Κάρδοπος. 1956Οὔκουν ἁνύσας τι θᾶττον ἀπολιταργιεῖς 1957ἀπὸ τῆς θύρας ; 1958Δα Α. 1937ἀπόπεμψον ἀποκρινάμενος. 1945τουτὶ τί ἐστι ; 1946 1947Δα Α. 1948 1949Στ. 1960 1961Στ. Οὐχ ὅσον γ᾿ ἔμ᾿ εἰδέναι. 1964 1965ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ Β. τοῦτο βούλεσθ᾿ εἰδέναι ; . 1951ὅστις καλέσειε κάρδοπον τὴν καρδόπην. Ἓπειτ᾿ ἀπαιτεῖς ἀργύριον τοιοῦτος ὤν ; 1950Οὐκ ἂν ἀποδοίην οὐδ᾿ ἂν ὀβολὸν οὐδενὶ. Τί δ᾿. Ἒα· τίς οὑτος ἔσθ᾿ ὁ θρηνῶν ; Οὔ τι που 1968τῶν Καρκίνου τις δαιμόνων ἐφθέγξατο ; 1969 1970Δα Α. Ἔχε νυν ἥσυχος· 1940ἐγὼ γὰρ αὐτίκ᾿ ἀποκρινοῦμαί σοι σαφῶς. Οὔ τοι μὰ τὸν Δία τὸν μέγαν καὶ τοὺς θεοὺς 1930ἐμοῦ καταπροίξει. 1936Ἀλλ᾿ εἴτ᾿ ἀποδώσεις μοι τὰ χρήματ᾿ εἴτε μή. 1962Καίτοι σε τοῦτό γ᾿ οὐχὶ βούλομαι παθεῖν 1963ὁτιὴ ᾿κάλεσας εὐηθικῶς τὴν κάρδοπον.1929Δα Α. Προσαποβαλεῖς ἄρ᾿ αὐτὰ πρὸς ταῖς δώδεκα. 1938 1939Στ. Ποῦ ᾿σθ᾿ οὗτος ἁπαιτῶν με τἀργύριον ; Λέγε. 1941 1942Δα Α. ἢ μηκέτι ζῴην ἐγώ. 1966 1967Στ.

Οὐκ ἔσθ᾿ ὅπως σύ γ᾿ αὐτὸς ὑγιαίνεις. Μὴ σκῶπτέ μ᾿. Ἁδανείσατο. 2003 2004Στ. 2000 2001Δα Α. Οὐκ οἶδ᾿ ἔγωγ᾿ ὁπότερον.1971Ἀνὴρ κακοδαίμων. Τί δαί σε Τλημπόλεμός ποτ᾿ εἴργασται κακόν ; 1978 1979Δα Α. ἢ τὸν ἥλιον 2007ἕλκειν κάτωθεν ταὐτὸ τοῦθ᾿ ὕδωρ πάλιν ; 2008 2009Δα Α. 1972Στ. Τὰ ποῖα ταῦτα χρήμαθ᾿ ; 1984 1985Δα Α. ὦ τᾶν. ὥς μ᾿ ἀπώλεσας. Ληρῶ. Κάτειπέ νυν· 2005Πότερα νομίζεις καινὸν αἰεὶ τὸν Δία 2006ὕειν ὕδωρ ἑκάστοτ᾿. 1996 1997Δα Α. τὰ χρήματ᾿ ἀπολαβεῖν εἰ βούλομαι ; 1994 1995Στ. Ὤ σκληρὲ δαῖμον· ὦ τύχαι θραυσάντυγες 1975ἵππων ἐμῶν· ὦ Παλλάς. 1981ἄλλως τε μέντοι καὶ κακῶς πεπραγότι. Τί δῆτα ληρεῖς ὥσπερ ἀπ᾿ ὄνου καταπεσών ; 1992 1993Δα Α. Κατὰ σεαυτόν νυν τρέπου. Τὸν ἐγκέφαλον ὥσπερ σεσεῖσθαί μοι δοκεῖς. 2010 2011Στ. 1976 1977Στ. 1988 1989Δα Α. οὐδέ μοι μέλει. ὥς γ᾿ ἐμοὶ δοκεῖς. 1973 1974Δα Α. Τί δαί ; 1998 1999Στ. 2012εἰ μηδὲν οἶσθα τῶν μετεώρων πραγμάτων ; . Σὺ δὲ νὴ τὸν Ἑρμῆν προσκεκλήσεσθαί γ᾿ ἐμοί. 1986 1987Στ. 2002εἰ μὴ ᾿ποδώσεις τἀργύριον. 1990 1991Στ. ἀλλά μοι τὰ χρήματα 1980τὸν υἱὸν ἀποδοῦναι κέλευσον ἅλαβεν. Πῶς οὖν ἀπολαβεῖν τἀργύριον δίκαιος εἶ. Κακῶς ἄρ᾿ ὄντως εἶχες. ἵππους γ᾿ ἐλαύνων ἐξέπεσον νὴ τοὺς θεούς. 1982 1983Στ.

2016 2017Στ. ὦ κακόδαιμον. 2052Κοὐκ ἔσθ᾿ ὅπως οὐ τήμερον 2053λήψεταί τι πρᾶγμ᾿ ὃ τοῦ- 2054τον ποήσει τὸν σοφι- . 2038 2039Στ. 2036 2037Δα Β.2013 2014Δα Α. Τί δ᾿ ἄλλο γ᾿ ἢ κατὰ μῆνα καὶ καθ᾿ ἡμέραν 2020πλέον πλέον τἀργύριον αἰεὶ γίγνεται 2021ὑπορρέοντος τοῦ χρόνου ; 2022 2023Στ. ὦ σαμφόρα ; 2040 2041Δα Β. Οἷον τὸ πραγμάτων ἐρᾶν φλαύρων· ὁ γὰρ 2049γέρων ὅδ᾿ ἐρασθεὶς 2050ἀποστερῆσαι βούλεται 2051τὰ χρήμαθ᾿ ἁδανείσατο. Μὰ Δί᾿. 2024Τί δῆτα ; Τὴν θάλαττάν ἐσθ᾿ ὅτι πλείονα 2025νυνὶ νομίζεις ἢ πρὸ τοῦ ; 2026 2027Δα Α. 2028Οὐ γὰρ δίκαιον πλείον᾿ εἶναι. 2045Φεύγεις ; Ἔμελλόν σ᾿ ἆρα κινήσειν ἐγὼ 2046αὐτοῖς τροχοῖς τοῖς σοῖσι καὶ ξυνωρίσιν. 2029 2030Στ. σὺ δὲ 2033ζητεῖς ποῆσαι τἀργύριον πλέον τὸ σόν ; 2034Οὐκ ἀποδιώξει σαυτὸν ἀπὸ τῆς οἰκίας ; 2035Φέρε μοι τὸ κέντρον. Ταῦτ᾿ οὐχ ὕβρις δῆτ᾿ ἐστίν ; 2042 2043Στ. Ἀλλ᾿ εἰ σπανίζεις τἀργυρίου μοι τὸν τόκον 2015ἀπόδοτε. Τοῦτο δ᾿ ἔσθ᾿. ἀλλ᾿ ἴσην. Ταῦτ᾿ ἐγὼ μαρτύρομαι. 2047 2048Χο. Καλῶς λέγεις. Τί μέλλεις ; Οὐκ ἐλᾷς. Κᾆτα πῶς 2031αὕτη μέν. οὐδὲν γίγνεται 2032ἐπιρρεόντων τῶν ποταμῶν πλείων. Ἄιξεις ; Ἐφιαλῶ 2044κεντῶν ὑπὸ τὸν πρωκτόν σε τὸν σειραφόρον. Ὓπαγε. τί θηρίον ; 2018 2019Δα Α. ὁ τόκος.

2055στὴν ὧν πανουργεῖν ἤρξατ᾿ ἐξ- 2056αίφνης λαβεῖν κακὸν τι. 2082 2083Φε. 2068 2069Στ. Καὶ μάλα. 2070Ὦ γείτονες καὶ ξυγγενεῖς καὶ δημόται. 2076 2077Στ. ὥστε νι- 2063κᾶν ἅπαντας. 2072Οἴμοι κακοδαίμων τῆς κεφαλῆς καὶ τῆς γνάθου. Κἀποφανῶ γε νὴ Δία 2093ὡς ἐν δίκῃ σ᾿ ἔτυπτον. Ὦ λακκόπρωκτε. 2084Ἆρ᾿ οἶσθ᾿ ὅτι χαίρω πόλλ᾿ ἀκούων καὶ κακά ; 2085 2086Στ. Ὁρᾶθ᾿ ὁμολογοῦνθ᾿ ὅτι με τύπτει ; 2078 2079Φε. 2073Ὦ μιαρέ. Αὖθίς με ταὐτὰ ταῦτα καὶ πλείω λέγε. 2096καὶ πῶς γένοιτ᾿ ἂν πατέρα τύπτειν ἐν δίκῃ ; . Ὦ μιαρώτατε. τύπτεις τὸν πατέρα ; 2074 2075Φε. ὦ πάτερ. Φήμ᾿. 2087 2088Φε. Ὦ μιαρὲ καὶ πατραλοῖα καὶ τοιχωρύχε. Πάττε πολλοῖς τοῖς ῥόδοις. 2080 2081Στ. οἵσπερ ἂν 2064ξυγγένηται. 2089 2090Στ. κἂν λέγῃ 2065παμπόνηρ᾿. Ἴσως δ᾿ ἴσως 2066βουλήσεται 2067κἄφωνον αὐτὸν εἶναι. Ἰοὺ ἰού. 2057 2058Οἶμαι γὰρ αὐτὸν αὐτίχ᾿ εὑρήσειν ὅπερ 2059πάλαι ποτ᾿ ἐζήτει. 2060εἶναι τὸν υἱὸν δεινόν οἱ 2061γνώμας ἐναντίας λέγειν 2062τοῖσιν δικαίοις. 2071ἀμυνάθετέ μοι τυπτομένῳ πάσῃ τέχνῃ. 2094 2095Στ. Τὸν πατέρα τύπτεις ; 2091 2092Φε.

2120ὡς οὗτος. ὡσπερεὶ κάχρυς γυναῖκ᾿ ἀλοῦσαν. Σὸν ἔργον. 2103ἑλοῦ δ᾿ ὁπότερον τοῖν λόγοιν βούλει λέγειν. εἰ ταῦτά γε 2110μέλλεις ἀναπείσειν. ὦ πρεσβῦτα. ὡς ἐπέχθη. 2104 2105Στ. ᾿πειδὴ γὰρ εἱστιώμεθ᾿. Τοιαῦτα μέντοι καὶ τότ᾿ ἔλεγεν ἔνδον. 2099 2100Στ. 2117 2118Χο. 2115 2116Στ. 2107 2108Στ. 2131Ὁ δ᾿ εὐθέως ἀρχαῖον εἶν᾿ ἔφασκε τὸ κιθαρίζειν 2132ᾄδειν τε πίνονθ᾿. Τουτὶ σὺ νικήσεις ; 2101 2102Φε. 2109τοῖσιν δικαίοις ἀντιλέγειν. 2136ᾄδειν κελεύονθ᾿. 2122Ἀλλ᾿ ἔσθ᾿ ὅτῳ θρασύνεται· δῆλόν γε τἀν- 2123θρώπου᾿ στι τό λῆμα. οἷάπερ νῦν. 2129πρῶτον μὲν αὐτὸν τὴν λύραν λαβόντ᾿ ἐγὼ ᾿κέλευσα 2130ᾆσαι Σιμωνίδου μέλος. 2112 2113Φε. οὐκ ἂν ἦν 2121οὕτως ἀκόλαστος.2097 2098Φε. Καὶ μὴν ὅτι καὶ λέξεις ἀκοῦσαι βούλομαι. 2126 2127Στ. εἰ μή τῳ ᾿πεποίθειν. . ὥστε γε 2114οὐδ᾿ αὐτὸς ἀκροασάμενος οὐδὲν ἀντερεῖς. ὡς δίκαιον καὶ καλὸν 2111τὸν πατέρα τύπτεσθ᾿ ἐστὶν ὑπὸ τῶν υἱέων. τὸν Κριόν. Οὐ γὰρ τότ᾿ εὐθὺς χρῆν σ᾿ ἀράττεσθαί τε καὶ 2135πατεῖσθαι. Πολύ γε καὶ ῥᾳδίως. Ποίοιν λόγοιν ; 2106Φε. Ἔγωγ᾿ ἀποδείξω καί σε νικήσω λέγων. 2124Ἀλλ᾿ ἐξ ὅτου τὸ πρῶτον ἤρξαθ᾿ ἡ μάχη γενέσθαι 2125ἤδη λέγειν χρὴ πρὸς χορόν· πάντως δὲ τοῦτο δράσεις. ὦ μέλε. ὡσπερεὶ τέττιγας ἑστιῶντα ; 2137 2138Στ. φροντίζειν ὅπῃ 2119τὸν ἄνδρα κρατήσεις. Καὶ μὴν ὅθεν γε πρῶτον ἠρξάμεσθα λοιδορεῖσθαι 2128ἐγὼ φράσω. Τὸν κρείττον᾿ ἢ τὸν ἥττονα. 2133 2134Φε. ὥσπερ ἴστε. Ἐδιδαξάμην μέντοι σε νὴ Δί᾿. Ἀλλ᾿ οἴομαι μέντοι σ᾿ ἀναπείσειν.

Οἶμαί γε τῶν νεωτέρων τὰς καρδίας 2176πηδᾶν ὅτι λέξει. 2140Κἀγὼ μόλις μέν. Σοφώτατον γ᾿ ἐκεῖνον. ὦ_τί σ᾿ εἴπω ; 2159Ἀλλ᾿ αὖθις αὖ τυπτήσομαι. ἅττ᾿ ἐστὶ τὰ σοφὰ ταῦτα. τὴν ὁμομητρίαν ἀδελφήν. ἐν δίκῃ γ᾿ ἄν. ὡς ἐκίνει 2149ἁδελφός. ἀξύστατον. ἀλλὰ πνιγόμενος 2173αὐτοῦ ᾿πόησα κακκᾶν. Οὔκουν δικαίως. 2156σοφώτατον ; 2157 2158Στ. Κᾆθ᾿ οὗτος εὐθὺς εἶπεν· 2143« Ἐγὼ γὰρ Αἰσχύλον νομίζω πρῶτον ἐν ποηταῖς. 2174 2175Χο. » 2148Ὁ δ᾿ εὐθὺς ἦγ᾿ Εὐριπίδου ῥῆσίν τιν᾿. 2160 2161Φε. ἠνεσχόμην τὸ πρῶτον. ἀλλ᾿ εὐθέως ἀράττω 2151πολλοῖς κακοῖς καἰσχροῖσι. 2152ἔπος πρὸς ἔπος ἠρειδόμεσθ᾿· εἶθ᾿ οὗτος ἐπαναπηδᾷ. οὐκ ἔτλης 2171ἔξω ᾿ξενεγκεῖν. 2154 2155Φε. κρημνοποιόν. 2169βοῶντα καὶ κεκραγόθ᾿ ὅτι 2170χεζητιῴην. ἧκόν σοι φέρων ἂν ἄρτον· 2167κακκᾶν δ᾿ ἂν οὐκ ἔφθης φράσας. στόμφακα. οἷον εἰκός. Κᾆτ᾿ ἐντεῦθεν. 2153κἄπειτ᾿ ἔφλα με κἀσπόδει κἄπνιγε κἀπέτριβεν. ἐγὼ γνοὺς ἂν πιεῖν ἐπέσχον· 2166μαμμᾶν δ᾿ ἂν αἰτήσαντος. ὦ ᾿λεξίκακε. 2144ψόφου πλέων. 2141Ἔπειτα δ᾿ ἐκέλευσ᾿ αὐτὸν ἀλλὰ μυρρίνην λαβόντα 2142τῶν Αἰσχύλου λέξαι τί μοι. Καὶ πῶς δικαίως ; Ὅστις ὦ ᾿ναίσχυντέ σ᾿ ἐξέθρεψα 2164αἰσθανόμενός σου πάντα τραυλίζοντος.2139καὶ τὸν Σιμωνίδην ἔφασκ᾿ εἶναι κακὸν ποητήν. Νὴ τὸν Δί᾿. ὅστις οὐκ Εὐριπίδην ἐπαινεῖς. . » 2145Κἀνταῦθα πῶς οἴεσθέ μου τὴν καρδίαν ὀρεχθεῖν ; 2146Ὅμως δὲ τὸν θυμὸν δακὼν ἔφην· « Σὺ δ᾿ ἀλλὰ τούτων 2147λέξον τι τῶν νεωτέρων. ἀλλ᾿ ὅμως. 2150Κἀγὼ οὐκέτ᾿ ἐξηνεσχόμην. 2177Εἰ γὰρ τοιαῦτά γ᾿ οὗτος ἐξειργασμένος 2178λαλῶν ἀναπείσει. Σὺ δέ με νῦν ἀπάγχων. 2162 2163Στ. 2172θύραζέ μ᾿. ὅτι νοοίης. 2179τὸ δέρμα τῶν γεραιτέρων λάβοιμεν ἂν 2180ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἐρεβίνθου. κἀγὼ λαβὼν θύραζε 2168ἐξέφερον ἂν καὶ προυσχόμην σε. 2165Εἰ μέν γε βρῦν εἴποις. ὦ μιαρέ.

2219ἀφίεμεν. Ἐκεῖσε δ᾿ ὅθεν ἀπέσχισάς με τοῦ λόγου μέτειμι. 2188οὐδ᾿ ἂν τρί᾿ εἰπεῖν ῥήμαθ᾿ οἷός τ᾿ ἦν πρὶν ἐξαμαρτεῖν· 2189νυνὶ δ᾿. ὡς ἔμοιγε κρεῖττόν ἐστιν 2194ἵππων τρέφειν τέθριππον ἢ τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι. 2191οἶμαι διδάξειν ὡς δίκαιον τὸν πατέρα κολάζειν. 2184 2185Φε. 2197καὶ πρῶτ᾿ ἐρήσομαί σε τουτί· παῖδά μ᾿ ὄντ᾿ ἔτυπτες ; 2198 2199Στ. πλήν γ᾿ ὅτι ψηφίσματ᾿ οὐ γράφουσιν ; . 2213 2214Φε. 2202οὐ κἀμὲ σοὶ δίκαιόν ἐστιν εὐνοεῖν ὁμοίως 2203τύπτειν τ᾿. 2192 2193Στ. τοὺς πατέρας ἀντιτύπτειν ; 2218Ὅσας δὲ πληγὰς εἴχομεν πρὶν τὸν νόμον τεθῆναι. 2221ὡς τοὺς πατέρας ἀμύνεται· καίτοι τί διαφέρουσιν 2222ἡμῶν ἐκεῖνοι. τὸ τύπτειν ; 2204Πῶς γὰρ τὸ μὲν σὸν σῶμα χρὴ πληγῶν ἀθῷον εἶναι. ἐπειδή μ᾿ οὑτοσὶ τούτων ἔπαυσεν αὐτός. 2200 2201Φε.2181 2182Σὸν ἔργον. καὶ λέγων ἔπειθε τοὺς παλαιούς ; 2216Ἧττόν τι δῆτ᾿ ἔξεστι κἀμοὶ καινὸν αὖ τὸ λοιπὸν 2217θεῖναι νόμον τοῖς υἱέσιν. εὐνοῶν τε καὶ κηδόμενος. Ἀλλ᾿ οὐδαμοῦ νομίζεται τὸν πατέρα τοῦτο πάσχειν. Ὡς ἡδὺ καινοῖς πράγμασιν καὶ δεξιοῖς ὁμιλεῖν 2186καὶ τῶν καθεστώτων νόμων ὑπερφρονεῖν δύνασθαι. 2205τοὐμὸν δὲ μή ; Καὶ μὴν ἔφυν ἐλεύθερός γε κἀγώ. Οὔκουν ἀνὴρ ὁ τὸν νόμον θεὶς τοῦτον ἦν τὸ πρῶτον. 2215ὥσπερ σὺ κἀγώ. Ἒγωγέ σ᾿. πατέρα δ᾿ οὐ κλάειν δοκεῖς ; » 2207Φήσεις νομίζεσθαι σὺ παιδὸς τοῦτο τοὔργον εἶναι· 2208ἐγὼ δέ γ᾿ ἀντείποιμ᾿ ἂν ὡς δὶς παῖδες οἱ γέροντες. ὅπως δόξεις λέγειν δίκαια. 2195 2196Φε. 2211 2212Στ. ἐπειδήπερ γε τοῦτ᾿ ἔστ᾿ εὐνοεῖν. 2190γνώμαις δὲ λεπταῖς καὶ λόγοις ξύνειμι καὶ μερίμναις. 2220Σκέψαι δὲ τοὺς ἀλεκτρυόνας καὶ τἄλλα τὰ βοτὰ ταυτί. 2183πειθώ τινα ζητεῖν. Εἰπὲ δή μοι. 2210ὅσῳπερ ἐξαμαρτάνειν ἧττον δίκαιον αὐτούς. Ἵππευε τοίνυν νὴ Δί᾿. καὶ δίδομεν αὐτοῖς προῖκα συγκεκόφθαι. 2209Εἰκός τε μᾶλλον τοὺς γέροντας ἢ νέους τι κλάειν. 2187Ἐγὼ γὰρ ὅτε μὲν ἱππικῇ τὸν νοῦν μόνῃ προσεῖχον. ὦ καινῶν ἐπῶν κινητὰ καὶ μοχλευτά. 2206« Κλάουσι παῖδες.

Οὐ ταὐτόν. . Ἐπεὶ σὲ μὲν δίκαιός εἰμ᾿ ἐγὼ κολάζειν. Τί δῆτ᾿. 2228 2229Στ. Σκέψαι δὲ χἀτέραν ἔτι γνώμην. 2259οὐδέν σε κωλύσει σεαυ- 2260τὸν ἐμβαλεῖν εἰς τὸ βάραθρον 2261μετὰ Σωκράτους 2262καὶ τὸν λόγον τὸν ἥττω ; 2263Ταυτὶ δι᾿ ὑμᾶς. 2239κἄμοιγε συγχωρεῖν δοκεῖ τούτοισι τἀπιεικῆ· 2240κλάειν γὰρ ἡμᾶς εἰκός ἐστ᾿. 2250 2251Στ. δοκεῖ λέγειν δίκαια. 2236μάτην ἐμοὶ κεκλαύσεται. Τί φῄς. 2248 2249Φε. ἐπειδὴ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἅπαντα μιμεῖ. σαυτόν ποτ᾿ αἰτιάσει. Καὶ μὴν ἴσως γ᾿ οὐκ ἀχθέσει παθὼν ἃ νῦν πέπονθας.2223 2224Στ. Τὴν μητέρ᾿ ὥσπερ καὶ σὲ τυπτήσω. 2264ὑμῖν ἀναθεὶς ἅπαντα τἀμὰ πράγματα. 2230 2231Φε. 2253 2254Φε. ὦ τᾶν. 2237 2238Στ. 2243Στ. Τί δ᾿ ἢν ἔχων τὸν ἥττω 2255λόγον σε νικήσω λέγων 2256τὴν μητέρ᾿ ὡς τύπτειν χρεών ; 2257 2258Στ. πέπονθ᾿ ἐγώ. 2235Φε. 2234σὺ δ᾿. τὸν υἱόν. 2244 2245Φε. Ἤν δὲ μὴ γένηται. Καὶ πῶς ; 2232 2233Στ. ἐστίν. ὦνδρες ἥλικες. Πῶς δή ; Δίδαξον γὰρ τί μ᾿ ἐκ τούτων ἐπωφελήσεις. ἢν γένηταί σοι. ταῦτ᾿ ἢν ποιῇς. Πρὸς ταῦτα μὴ τύπτ᾿· εἰ δὲ μή. Τί δ᾿ ἄλλο γ᾿ ἤ. σὺ δ᾿ ἐγχανὼν τεθνήξεις. ἢν μὴ δίκαια δρῶμεν. 2246 2247Στ. Ἐμοὶ μέν. τί φῂς σύ ; 2252Τοῦθ᾿ ἕτερον αὖ μεῖζον κακόν. Ἀπὸ γὰρ ὀλοῦμαι. 2241 2242Φε. οὐδ᾿ ἂν Σωκράτει δοκοίη. ὦ Νεφέλαι. 2225οὐκ ἐσθίεις καὶ τὴν κόπρον κἀπὶ ξύλου καθεύδεις ; 2226 2227Φε.

ὅντιν᾿ ἂν 2273γνῶμεν πονηρῶν ὄντ᾿ ἐραστὴν πραγμάτων. οὔκ. Ἐνταῦθα σαυτῷ παραφρόνει καὶ φληνάφα. πονηρά γ᾿. Οὐκ ἐξελήλακ᾿. 2300 2301Στ. εἴτ᾿ αὐτοὺς γραφὴν . 2270ἀλλ᾿ ἄνδρ᾿ ἄγροικον καὶ γέροντ᾿ ἐπήρατε ; 2271 2272Χο. 2303Ἀλλ᾿ ὦ φίλ᾿ Ἑρμῆ. οἳ σὲ κἄμ᾿ ἐξηπάτων. 2284 2285Στ. 2306Καί μοι γενοῦ ξύμβουλος. Ἡμεῖς ποιοῦμεν ταῦθ᾿ ἑκάστοθ᾿. 2304μηδέ μ᾿ ἐπιτρίψῃς. Ἀλλ᾿ οὐκ ἂν ἀδικήσαιμι τοὺς διδασκάλους. 2275ὅπως ἂν εἰδῇ τοὺς θεοὺς δεδοικέναι. 2276 2277Στ. 2297ὅτε καὶ σὲ χυτρεοῦν ὄντα θεὸν ἡγησάμην. ὦ Νεφέλαι. 2282 2283Φε. 2267στρέψας σεαυτὸν εἰς πονηρὰ πράγματα. Τί δῆτα ταῦτ᾿ οὔ μοι τότ᾿ ἠγορεύετε. ἐπεὶ 2293Δῖνος βασιλεύει. ὦ φίλτατε. 2280τὸν Χαιρεφῶντα τὸν μιαρὸν καὶ Σωκράτη 2281ἀπολεῖς μετ᾿ ἐμοῦ ᾿λθών. Ὡς ἐμαινόμην ἄρα 2302ὅτ᾿ ἐξέβαλον καὶ τοὺς θεοὺς διὰ Σωκράτη.2265 2266Χο. δίκαια δέ· 2278οὐ γάρ με χρῆν τὰ χρήμαθ᾿ ἁδανεισάμην 2279ἀποστερεῖν. ἀλλ᾿ ἐγὼ τοῦτ᾿ ᾠόμην 2296διὰ τουτονὶ τὸν δῖνον. ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε 2305ἐμοῦ παρανοήσαντος ἀδολεσχίᾳ. Νῦν οὖν ὅπως. 2291 2292Φε. Ὡς ἀρχαῖος εἶ. Ὤμοι δείλαιος. 2298 2299Φε. 2286 2287Φε. τὸν Δί᾿ ἐξεληλακώς. 2268 2269Στ. μηδαμῶς θύμαινέ μοι. Ὤμοι. Ἐστίν. Οὐκ ἔστ᾿. Οἴμοι παρανοίας. Ναὶ ναί. Ἰδού γε Δία πατρῷον. καταιδέσθητι πατρῷον Δία. Αὐτὸς μὲν οὖν σαυτῷ σὺ τούτων αἴτιος. 2274ἕως ἂν αὐτὸν ἐμβάλωμεν εἰς κακόν. 2294 2295Στ. 2288Ζεὺς γάρ τις ἐστίν ; 2289 2290Στ.

2320 2321Στ. Ἐκεῖνος οὗπερ θοἰμάτιον εἰλήφατε. 2345 2346Στ. κεἰ σφόδρ᾿ εἴσ᾿ ἀλαζόνες. 2341 2342Σω. 2333 2334Στ. 2312κἄπειτ᾿ ἐπαναβὰς ἐπὶ τὸ φροντιστήριον 2313τὸ τέγος κατάσκαπτ᾿. πολλῶν οὕνεκα. ὦ δᾷς. τί ποεῖς ; 2324 2325Στ. 2343 2344Μα. 2335ἢν ἡ σμινύη μοι μὴ προδῷ τὰς ἐλπίδας 2336ἢ ᾿γὼ πρότερόν πως ἐκτραχηλισθῶ πεσών. 2315Μοὶ δὲ δᾷδ᾿ ἐνεγκάτω τις ἡμμένην. οὑπὶ τοῦ τέγους ; 2339 2340Στ. Οὗτος.2307διωκάθω γραψάμενος. Σὸν ἔργον. 2331 2332Μα. Ὅ τι ποιῶ ; Τί δ᾿ ἄλλο γ᾿ ἢ 2326διαλεπτολογοῦμαι ταῖς δοκοῖς τῆς οἰκίας ; 2327 2328ΜΑΘΗΤΗΣ· Τίς ἡμῶν πυρπολεῖ τὴν οἰκίαν ; 2329 2330Στ. τί ποιεῖς ἐτεόν. 2316Κἀγώ τιν᾿ αὐτῶν τήμερον δοῦναι δίκην 2317ἐμοὶ ποήσω. βάλλε. Τί γὰρ μαθόντες τοὺς θεοὺς ὑβρίζετε 2347καὶ τῆς σελήνης ἐσκοπεῖσθε τὴν ἕδραν ; 2348Δίωκε. εἴθ᾿ ὅτι σοι δοκεῖ. ὦ Ξανθία. ἱέναι πολλὴν φλόγα. Ἰοὺ ἰού. Ἐγὼ δὲ κακοδαίμων γε κατακαυθήσομαι. Οἴμοι τάλας δείλαιος. Ἀπολεῖς. Τοῦτ᾿ αὐτὸ γὰρ καὶ βούλομαι. 2322 2323Μα. ἀποπνιγήσομαι. Ἀεροβατῶ καὶ περιφρονῶ τὸν ἥλιον. 2311κλίμακα λαβὼν ἔξελθε καὶ σμινύην φέρων. 2308Ὀρθῶς παραινεῖς οὐκ ἐῶν δικορραφεῖν 2309ἀλλ᾿ ὡς τάχιστ᾿ ἐμπιμπράναι τὴν οἰκίαν 2310τῶν ἀδολεσχῶν. 2337 2338Σω. Ἄνθρωπε. Δεῦρο δεῦρ᾿. 2314ἕως ἂν αὐτοῖς ἐμβάλῃς τὴν οἰκίαν. . εἰ φιλεῖς τὸν δεσπότην. παῖε. 2318 2319ΜΑΘΗΤΗΣ Α. ἀπολεῖς.

2350 2351Χο. 2353 Text Line here line 372 593 2354 . Ἡγεῖσθ᾿ ἔξω· κεχόρευται γὰρ μετρίως τό γε τήμερον 2352ἡμῖν.2349μάλιστα δ᾿ εἰδὼς τοὺς θεοὺς ὡς ἠδίκουν.