Benan, Rhobee Jyn S.

4-one
REAKSIYON PAPER TUNGKOL SA NOLI ME TANGERE

Ang Noli Me Tangere ay talagang “napakarealistik”. Ang may-akda ay sadyang makata at mapagmasid. Kung ating susuriin at babasahin, ang Noli, para lamang itong ordinaryong nobela. Ngunit sa bawat tauhan at pangyayari ay may sinisimbolo na tanging ang mga Pilipino at mga walang pusong Kastila (noon) ang nakakita, nakakakita, at nakaka-intindi. Maraming mga pangyayari sa kwento ang pwedeng ihalintulad hindi lamang sa mga pangyayari noon ngunit pati na rin sa kasalukuyan. Tulad na lang ng bulok na sistema nh pamahalaan. Noon ang mga nagpapatakbo sa gobyerno ay pinapaburan ang mga Kastila at mga mayayamang Pilipino,na ating makikita rin sa Noli e Tangere, at sa kasalukuyan naman ang mga mahihirap ay walang hustisya dahil ang mga naka-upo ngayon sa pamahalaan ay nakapabor sa mga mayayaman. Ang batas na kanilang pinapairal ay parang bale-wala. Isa pa ay ng mag-iinang Sisa, Crispin, at Basilio. Alam natin ang kahabahabag na kwento ng mag-iinang ito. Ang Padre de Pamilya ay irresponsible , at tulad sa mga nangyayari ngayon, ang ilan sa mga ama ng tahanan ngayon ay nagiging irresponsible at napapabayaan ang kanilang mga pamilya. Inom ditto, inom doon, inom sa umaga, inom sa gabi. Atin naman tanawin ang sitwasyon nina Crispin at Basilio, mga batang paslit at api na sa murang edad palang ay ang nagtatrabaho na para sa kanilang pamilya. Marami ding ibang bata na katuad nila sa ating lipunan, na hindi sa eskwelaha makikita kundi sa mga basrahan na naghahakut ng mga basura, at sa mga lansangan na nanglilimus. Hindi naman natin masisi ang

pamahalaan kung ganito ang kalagayan ng ating lipunan dahil wala naman silang ginawa kundi ang magpayaman at magnakaw. Ngunit may isang tanong na patuloy na nagpapabalik-balik sa aking diwa. Hindi ba’t si Gat. Jose Rizal ang nagsabi na dapat nating mahalin ang sarili nating wika. Ngunit bakit ang mga akda at nobela niya ay sa Ksatila at Latin nakasulat,gaya nalang ng Noli Me Tangere. Kahit naman noong kapanahunan niya ay Kastila ang gamit pwede naman niyang isulat ang bawat akda niya sa ating wika at pagkatapus nitong mapalimbag ay pwede nang maisulat at maipalimbag sa ibang wika.
BUOD NG EL FILIBUSTERISMO

si Crisostomo Ibarra bilang si Simoun, isang mayamang mag-aalahas na kaibigan

Matapos ang labing tatlong taon na pagkawala sa Pilipinas, bumalik

ng Kapitan Heneral. Iniimpluwensyahan nya ang mga desisyon ng Kapitan Heneral

para masira ang imahe nito at magkagulo sa pamamalakad ng bansa na magbibigay daan sa isang rebulosyon. May mga rason sya kung bakit gusto nyang magkaroon ng rebulosyon. Una, upang mabawi si Maria Clara mula sa kumbento at matanggal ang kasamaan sa lipunan at kurapsyon sa gobyerno. Ang tunay na pagkatao ni Simoun ay nadiskubre ng ngayon ay malaki ng si Basilio. Isang araw, habang binibisita nya ang libingan ng kanyang inang si Sisa, nakita nya si Simoun na naghuhukay malapit sa puntod dahil doon nya tinago ang kanyang mga natitirang kayamanan. Dahil sa natuklasang ito ni Basilio, tinangka syang paslangin ni Simoun. Ngunit hindi nya ito tinuloy, bagkus ay inanyayahan nya si Basilio na sumali sa plano nyang rebulosyon laban sa gobyerno. Tumanggi naman bansa. Si Basilio, sa mga oras na iyon ay malapit ng magtapos ng kursong

ito dahil naniniwala pa rin sya na magiging maganda pa rin ang kondisyon ng

medisina sa Unibersidad ng Ateneo. Sya ay inampon ni Kapitan Tiago matapos Letran at Ateneo. Ang sakit naman ni Kapitan Tiago ay lalo pang lumala dahil binigyan sya ni Padre Irene ng opyo kahit na pinipigilan na ito ni Basilio. Sa

pumasok ni Maria Clara sa kumbento. Sa tulong ng kapitan, nakapag-aral sya sa

kabilang dako, nakipag-ugnayan si Simoun sa lider ng isang bandidong grupo na

si Kabesang Tales, isang dating Kabesa de Barangay na nakaranas ng pagmamalupit ng mga prayle . Bago umanib sa grupo ng mga bandido, kinuha ng walang paalam ng kabesa ang rebolber ni Simoun ng mamalagi ito sa bahay ng kabesa ng isang gabi. Ngunit bilang isang kabayaran, binigyan ni Kabesang Tales si Simoun ng isang locket, ang dating pagmamay-ari ni Maria Clara. Para mapatatag pa ang rebulosyon, hiniling ni Simoun kay Quiroga, isang intsik na naghahangad na maging isang konsul ng Pilipinas, na itago ang mga armas sa kanyang bahay. Gagamitin sana ang mga armas na iyon para manggulo sa isang dulaan. Pero ng malaman nya kay Basilio na namatay na si Maria Clara sa kumbento, hindi na nito tinuloy ang planong pag-atake. Hinuli naman si Basilio

matapos malaman ng mga awtoridad na kasama sya sa grupo ng mga estudyante na nagplaplano ng panggugulo. Namatay si Kapitan Tiyago matapos malaman ang nasaad sa huling habilin nya na ang lahat ng kanyang yaman ay mapupunta sa simbahan at walang matitira kay Basilio. Upang mapalaya si Basilio, ang kanyang kasintahang si Juli, anak ni Kabesang Tales, ay namasukan kay Padre Cammora Sa kagustuhan nitong hindi matuloy ang tangka ng pari, tumalon sya sa balkonahe ng bahay na sya namang naging dahilan ng pagkamatay nya. Si Basilio ay napalaya rin sa tulong ni Simoun. Pumayag na rin sya na sumali sa rebusyon ni Simoun dahil gusto na rin nyang maghiganti. Sinabi ni Simoun kay Basilio ang kanyang planong pagpapasabog sa resepsyon ng kasal nina Paulita Gomez at ni pagkamatay ng anak nyang si Maria Clara. Dahil sa impluwensya ni Padre Irene,

bilang isang katulong. Ngunit tinangka ng pari na pagsamantalahan ang dalaga.

Juanito Pelaez gamit ang isang lampara. Ang resepsyon ng kasal ay sa dating bahay ni Kapitan Tiago. Ayon kay Simoun, ang apoy ng lampara ay tatagal lamang ng dalawampung minuto at kung may magtangkang patayin ang sindi nito, ito ay sasabog at mamamatay ang lahat ng nasa nasabing salo-salo. dumalo doon at ito ay sinabi nya sa kaibigan nyang si Isagani, ang dating Nakonsensya si Basilio at sinubukan nyang balaan ang lahat ng taong kasintahan ni Paulita Gomez. Umalis agad agad si Simoun sa resepyon ng kasal Crisostomo Ibarra”. Nakilala si Padre Salvi ang sulat ni Ibarra. Nang magkagulo ang mga tao, kinuha ni Isagani ang lampara at tinapon ito sa ilog at doon na rin ito sumabog. Walang nasaktan na kahit na sino man dahil sa kabayaninhang ginawa ni Isagani. Nalaman naman ng lahat na si Simoun at si Ibarra ay iisa. Pumunta ito sa bahay ni Padre Forentino at dun ay magpakamatay sa pamamagitan ng paginom ng lason. Ginawa nya iyon dahil ayaw nyang mahuli syang buhay ng mga awtoridad. Bago sya mamatay, kinumpisal nya kay Padre Florentino na sya nga talaga si Crisostomo Ibarra at sinabi nyang binigo sya ng Diyos. Pinanood ng pari ang pagkamatay ni Ibarra. Itinapon nya sa dagat ang mga kayamanan ni Ibarra upang hindi na ito magamit sa kasamaan. At kung ito ay kailangan ng gamitin sa kabutihan, ang dagat na mismo ang kusang magbubuyag ng natatagong kayamanan.

at nag-iwan ng sulat na may nakalagay na: ”Mane, Thacel, Phares. Juan

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful