ΕΤΟΣ Η’

15 ΙΟΥΝΙΟΥ 2014
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ. Ιερωνύμου οσίου, Αμμώς προφήτου

Τεύχος 372

Πάνω από όλα Αγάπη
ρα πασχίζω να βρω μια αφορμή για τούτο εδώ το κείμενο, μα όσο κι αν
προσπαθώ μια μόνο λέξη τριβελίζει το μυαλό μου... Αγάπη!

Ώ

Κι αναρωτιέμαι... Τι στ' αλήθεια είναι η
Αγάπη; Τόσο μελάνι έχει ξοδευτεί, τόσα
ποιήματα έχουν γραφτεί κι άλλα τόσα βιβλία, μα
απάντηση ακόμα να δοθεί. Δεν είναι φυσικά η
πρόσκαιρη εκείνη έλξη των ανθρώπων, που
πάνω σε στιγμή έξαψης είπαν δυό κουβέντες
παραπάνω... Λόγια του αέρα, που μπρος στην
πρώτη δυσκολία ξεχάστηκαν...
Είναι κάτι πολύ πιο μεγάλο και γι' αυτό
σχεδόν άφταστο... Κρύβεται στο βλέμμα της μάνας, που αλλάζει κάθε φορά σαν
αντικρίζει ένα παιδί, ένα οποιοδήποτε παιδί, κι ας μην είναι δικό της... Μόνο και μόνο
γιατί της θυμίζει το Θαύμα που βίωσε!
Το Θαύμα του να είναι συνδημιουργός... Ή σωστότερα οικονόμος του ίδιου
του Θεού! Άλλωστε, γονιός δεν είναι μόνο εκείνος που γεννά ένα παιδί, αλλά κυρίως,
εκείνος που ξαγρυπνά στο προσκέφαλό του ή στέκεται
αι δίπλα στους αγώνες και τις
αγωνίες του.
Ο Θεός είναι Εκείνος που στην πραγματικότητα ''γεννά'' κάθε παιδί. Οι φυσικοί
του γονείς λειτουργούν επικουρικά, ως έμπιστες παραμάνες, που σκοπό έχουν να το
αναθρέψουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να γίνει ελεύθερο, έτσι όπως
ακριβώς, θέλει ο επουράνιος Πατέρας... Αυτός, που δεν απαιτεί τίποτα, μα ζητεί τα
πάντα...

Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται η διαφορά. Δεν απαιτεί εγωιστικά την πίστη ή την
αφοσίωση των παιδιών Του... Σε καμία περίπτωση. Απλώς, τη ζητεί.
Ζητεί να είναι για αυτά το Φως στο Σκοτάδι τους... Ακριβώς, ό,τι ήταν πάντα...
Από την πρώτη εκείνη στιγμή που ελεύθερα Τον αρνήθηκαν, έως και την ώρα που
ενανθρωπίστηκε και ελεύθερα πάντα θυσιάστηκε για χάρη τους…
Ελεύθερα... Τι δύναμη που κρύβει μέσα
της αυτή η λέξη... Και τι Αγάπη, στ' αλήθεια. Γιατί
μόνο όποιος αγαπά πραγματικά σέβεται την
ελευθερία του άλλου... Την ελευθερία και να τον
αρνηθεί ακόμα. Να τον χλευάσει. Να τον
αποκηρύξει!
Κι ακόμα και όταν ο άλλος τα κάνει όλα
αυτά, Εκείνος να εξακολουθεί να τον αγαπά, να
τον περιμένει και να υπομένει... Να λοιπόν και η
Θυσία... Ένα συνονθύλευμα είναι η Αγάπη. Συνονθύλευμα Θυσίας και Ελευθερίας... Πως
να το μετρήσει κανείς και να βρει απαντήσεις; Πως να μετρήσει τον Θεό; Και τι
συμπέρασμα να βγάλει; Γιατί Αγάπη άμετρη και καθάρια είναι ο Θεός! Πάνω απ'
όλα Αγάπη.

Φρόντισε, όπως λέχθηκε, να μη συγχυσθή ποτέ η καρδιά σου, ούτε να αναμιχθή σε
κάποια υπόθεσι που την ενοχλεί, αλλά να αγωνίζεσαι πάντοτε και να την κρατάς
ειρηνική και αναπαυμένη. Και ο Θεός που σε βλέπει να ενεργής έτσι και να αγωνίζεσαι,
θα οικοδομήση με την χάρι του στην ψυχή σου μία πόλι ειρήνης. Και η καρδιά σου θα
είναι ένας οίκος τρυφής (χαράς), όπως, κατά κάποιον τρόπο, εννοείται εκείνο το
ψαλμικό: «Ιερουσαλήμ που οικοδομείσαι ως πόλις» (Ψαλμ. 121, 2).
Αυτό μόνο θέλει από σένα ο Θεός· κάθε φορά που θα τύχη να ταραχθής, αμέσως να
αλλάξης και να προσπαθήσης να ησυχάζης και να ειρηνεύης σε όλα σου τα έργα και
τους λογισμούς. Και όπως δεν οικοδομείται μία πόλις σε μία ημέρα, έτσι να σκεφθής
και συ, ότι, δηλαδή, σε μια μέρα δεν μπορείς να αποκτήσης αυτή την εσωτερική
ειρήνη. Γιατί αυτό δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά να οικοδομήσης για τον Θεό της
ειρήνης έναν οίκο και ένα σκήνωμα στον ύψιστο και να γίνης ναός του. Και να
γνωρίζης ότι ο ίδιος ο Θεός είναι εκείνος που θα οικοδομήση τόν οίκον αυτόν. Διότι ο
κόπος σου διαφορετικά θα ήταν μάταιος, όπως λέγει και το γραφικό: «εάν ο
Κύριος δεν οικοδομήση τον οίκο, άδικα κοπίασαν εκείνοι που οικοδομούν» (Ψαλμ.126,
1).
Εκτός από αυτά να γνωρίζης ότι το βασικό θεμέλιο αυτής της καρδιακής ειρήνης είναι
η ταπείνωσις και το να αποφεύγης, όσο μπορείς, τις ταραχές και τα σκάνδαλα. Γιατί
και στη Γραφή βλέπουμε ότι ο Θεός δέν θέλησε να του κτίση ναό και κατοικία ο
Δαβίδ, που είχε πολέμους και ταραχές σχεδόν σε όλη την διάρκεια της ζωής του, αλλά
ο υιός του ο Σολομώντας, διότι, σύμφωνα με το όνομά του, παρέμενε
ειρηνικός βασιλιάς και με κανένα δεν έκανε πόλεμο.
Οσίου Νικοδήμου Αγιορείτου, «Αόρατος Πόλεμος»

Ο Θεός, με την πανάγαθη και
πάνσοφη βουλή Του, τα οικονομεί
όλα για το συμφέρον μας. Όσο για
την αθυμία που σας κυριεύει καμιά
φορά, αυτή οφείλεται στη σωματική σας αδυναμία. Η αδυναμία, όταν διαρκεί για πολύ,
δημιουργεί στην ψυχή μια αίσθηση εγκαταλείψεως απ' όλους, αίσθηση που γεννάει στην
καρδιά φόβο και μελαγχολία.
Αλλά μην ξεχνάτε ποτέ πως ο Θεός είναι κοντά σας. Όλοι είμαστε παιδιά Του.
Αποπαίδια δεν έχει. Και κανέναν δεν αφήνει. Όλα για το καλό μας τα παραχωρεί, ακόμα και
τις πιο μεγάλες συμφορές. Νομίζω πως το έχετε αντιληφθεί, γι' αυτό παραδώσατε ήδη με
εμπιστοσύνη τον εαυτό σας και τη ζωή σας στα χέρια Του. Όποιος ελπίζει στον Θεό,
αξιώνεται να λάβει το έλεός Του. Να επικαλείστε τη μεσιτεία της Κυρίας Θεοτόκου. Και
όταν μελαγχολείτε, να ψάλλετε τα δυό τούτα τροπάρια της:
«Μακαρίζομέν σε πάσαι αι γενεαί, Θεοτόκε Παρθένε· εν σοι γαρ ο αχώρητος
Χριστός ο Θεός ημών χωρηθήναι ηυδόκησε. Μακάριοι έσμεν και ημείς προστασίαν σε
έχοντες· ημέρας γαρ και νυκτός πρεσβεύεις υπέρ ημών και τα σκήπτρα της βασιλείας ταις
σαις ικεσίαις κρατύνονταν διό ανυμνούντες βοώμέν σοι· Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος
μετά σου».
«Σε το απόρθητον τείχος, το της σωτηρίας οχύρωμα, Θεοτόκε Παρθένε,
ικετεύομεν τας των εναντίων βουλάς διασκέδασον του λαού σου την λύπην εις χαράν
μετάβαλε· υπέρ ειρήνης του κόσμου πρέσβευε· ότι συ ει, Θεοτόκε, η ελπίς ημών».

Αθυμία και μελαγχολία. Τα αίτια
τους

Σας κυριεύει η ακηδία. Τί να κάνετε; Να
επινοήσετε τρόπους αναθερμάνσεως του
ζήλου και της φιλοπονίας σας. Ποιός δεν
έχει βασανιστεί απ' αυτή τη ψυχική ατονία; Τσακιζόμαστε για να τη νικήσουμε. Αλλά
βλέπουμε ότι ματαιοπονούμε. Έτσι δεν μας απομένει τίποτ' άλλο από το να την
υπομείνουμε καρτερικά, περιμένοντας την επέμβαση του Κυρίου. Όταν Εκείνος ευδοκήσει,
θα μας δώσει νέα ζωή, θα μας παρηγορήσει και θα μας δυναμώσει. Δοκιμάστε, πάντως, και
τούτον τον τρόπο: Καταπιαστείτε με μια δουλειά που απαιτεί κόπο και θυσία. Ίσως έτσι να
κινητοποιηθεί η ψυχή σας. Διαφορετικά, δεν έχετε παρά να κάνετε υπομονή, όπως σας
είπα. Αυτό το αίσθημα της ακηδίας και της ατονίας είναι παροδικό. Καμιά φορά
προέρχεται από σωματική κόπωση ή αδυναμία. Άλλοτε πάλι οφείλεται σε κάποια
κατάσταση αναμονής.
Η Κυρία Θεοτόκος ας μεσιτεύει στον Υιό της για την ενίσχυσή μας. Αλήθεια, πώς
οι παλαιοί ασκητές, που ζούσαν κλεισμένοι σ' ένα κελλί, που κανέναν δεν έβλεπαν, που
τίποτα δεν άκουγαν, που καμιά παρηγοριά δεν είχαν; Με τη χάρη του Κυρίου. Και πώς
κατόρθωναν να ελκύουν τη χάρη; Με την αδιάλειπτη προσευχή. Να το πιο αποτελεσματικό
όπλο εναντίον της ακηδίας. Εμείς όχι μόνο αδιάλειπτα δεν προσευχόμαστε, μα ούτε καν
συχνά. Και η προσευχή μας, όποτε γίνεται, είναι απρόσεκτη, ψυχρή.

Πώς να νικάμε την ακηδία

Οσίου Θεοφάνους του Εγλείστου «Χειραγωγία στην Πνευματική ζωή», εκδ.
Ι.Μ.Παρακλήτου

Την ευχή του να’ χουμε!
Φωτογραφίες από το πανηγυράκι του Αγίου Λουκά του Ιατρού στον ομώνυμο Ιερό Ναό, στην πόλη μας.

Πνευματική πολιτεία
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ π. ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΜΠΡΙΛΗΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ : 2102472946 - 2102486128
ΚΙΝΗΤΟ ΓΙΑ SMS :6976502008 , E-MAIL : inakeal@gmail.com
Αν έχετε κάποια ερώτηση, αν θέλετε να κάνετε κάποια παρατήρηση, αν επιθυμείτε
να εκφράσετε ο,τιδήποτε σχετικό με αυτό το έντυπο που παίρνετε στα χέρια σας,
παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας είτε με e-mail, είτε με SMS, είτε τηλεφωνικά,
είτε ερχόμενοι να μας συναντήσετε προσωπικά.
ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ