You are on page 1of 10

Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ Π. ΚΑΡΟΛΙΔΗΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΙΚΟΣ Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗΛΙΤΕΥΟΥΝ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΥΣ.

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Ειδομεν ότι διά των εγκυκλίων του
ό Χρυσόστομος Παπαδόπουλος έπεδίωξεν νά παρουσίαση τήν καινοτομίαιν ώς πράξιν σύμφορου διά τήν Έκκλησίαν και τον Χριστιανικών λαόν,
και δτι συμφώνως, απασαι αί Έκκλησίαι, υίοΟετοϋν τήν άλλαγήν. Ε π ί σ η ς ,
ϊσχυρίοβη δτι αΰτη έγένετο άνευ τινός έπευβάσεως της κοσμικής Ε ξ ο υ σίας αλλά τ η πρωτοβουλία τοϋ Οϊκουμενακοϋ Πατριαρχείου. Παραθέτομεν κατωτέρω υπευθύνους γνώμας τόσον τοϋ διακεκριμένου "Ελληνος Ί στορικοϋ και Καθηγητοΰ τοΰ Παινεπιστημίου Παύλου Καρολίδου (1849—
1930) ώς καΐ τοϋ Νομικού Βοκοτοπούλου Δημητρίου.
Ό Π. Καρολίδης ιδού τί λέγει εις
σχετικήν συνέντευξίν του π ρ ο ς τήν
Εφημερίδα «ΣΚΡΙΠ» τήν 24.5.1927.
« . . . Πραξις άξιοκατάκριτος και απερίσκεπτος τοϋ Αρχιεπισκόπου ΰπήρξεν ή
σπουδή αύτοϋ εν τω ζητήματι τοΰ νέου ημερολογίου. Ό Χρυσόστομος έδικαιολόγησε την πράξιν ταύτην δια της Ιεραρχίας
καΐ της Μεγάλης Εκκλησίας. Ο ΰ τ ω ς
έ δ ι κ α ι ο λ ο γ ή θ η ή ύπο της
α ΰ τ α ρ χ ί ας της
πολιτικής
ε ι ς τ ο ν Χ ρ υ σ ό σ τ ο μ ο ν επιβληθείσα κα Ι ύπό τούτου
εις τήν Ί ε ρ α ρ χ ί α ν και εις
τήν Μεγάλην
Έ κ κ λ η σ ί α ν
φορτωθ'εϊσα ευθύνη
των
γ ε ν ο μ έ ν ω ν.
Και δσον μεν άφορα τήν Ίεραρχίαν,
πρέπει νά δμολογήσωμεν ε'ιλικρινώς, δτι

ουκ ολίγοι υπάρχουν εν αύτη άνδρες καθ'
εαυτούς άξιοι πάσης τιμής και σεβασμοί»,
ά λ λ α τ ο δ λ ο ν ο υ δ ε μ ί α ν κέκ τ η τ α ι δ ύ ν α μ ι ν κ α ι α ξ ί α ν,
ΰπήκίΟ'υσα τ υ φ λ ώ ς είς τά
ν ε ύ μ α τ α τ η ς κ ο σ μ ι κ ή ς εξ ο υ σ ί α ς . "Οσον άφορα δε εις τήν Μεγάλην Έκκλησίαν, μετά πολλοΰ άλγους ψυχικοϋ π ρ έ π ε ι ν ά κ α τ α κ ρ ί ν ω
τοΰ Χρυσοστόμου,
σ τ η ρ ίξ α ν τ ο ς τ ην κ α τ' έ π ι τ α γ ή ν
π ο λ ι τ ι κι ή ς α ρ χ ή ς γ ε ν ο μ εν η ν π ρ ά ξ ι ν εις τήν Μεγάλ η ν Έ κ κ λ η σ ί α ν . . . » (ΣΚΡΙΠ
24.5.2.7).
Καΐ ό Βοκοτόπουλος Δημήτριος Νομικός λέγει τ ά έξης:
«.. .Κα;! πρώτον δεν πρέπει νά ύπάρχη
ουδεμία αμφιβολία, δτι ή κατάργησις Έκ~
κλησιαστικοϋ Ημερολογίου, πραξις πρωτοφανής εν τί\ Έκκλησιαστικί) Ιστορία,
είναι έργον
αποκλειστικό ν τ η ς α υ θ α ι ρ ε σ ί α ς τ ο ΰ
Μητροπολίτου
Χρυσοστόμ ο υ. Έν τω 'Τπουργείω των Εσωτερικών ογκώδης φάκελλος των εργασιών της
Επιτροπής, ή όποια πρό διετίας δκορίσθη
(σ.σ. Το 1925) προς έξέταισιν των Εκκλησιαστικών ζητημάτων και της όποιας
άπετέλει μέλος δ σημερινός Μητροπολίτης
Αθηνών Χρυσόστομος, π ε ρ ι έ χ ε ι τ ά ς
επισήμους αποδείξεις, δτι
είς τήν κ α τ ά ρ γ η σ ι ν
του
Ι ο υ λ ι α ν ο ύ
η μ ε ρ ο λ ο γ ί ο υ
ά ν τ ε τ ά χ θ η σ α ν
επισήμως,
τ δ Π α τ ρ ι α ρ χ ε Χ ο ν Ά λ ε ξ α ν-

δ ρ ε ί α ς, τ ο Π α τ ρ ι α ρ χ ε ί ο ν.
Ά ν τ ι ο χ ε ί ας πα ι ή Εκκλησ ί α τ η ς Σ ε ρ 6 ί α ς.
Άντετάχθη δε επίσης και δ Οικουμενικός Πατριάρχης ρητώς συστήσας εις τον
Μητροπολίτην Χρυσόστομον να άναβληθή
ή κατάργησις τοϋ Ιουλιανοί! ημερολογίου,
εως ότου έπιτευχθή ή συναίνεσις άπασών
των αυτοκέφαλων Εκκλησιών. . . Άλλ' ό
Μητροπολίτης Χρυσόστομος λ ό γ ω τ η ς
συμμετοχής αύτοϋ εις την
Έ π α ν ά σ τ αι σ ι ν Π λ α σ τ ή ρ α ,
παρέστησεν εις τον Οίκουμενικόν Πατριάρχην, δτι δεν έπρεπε να άναβληθή ή
κατάργησις τοϋ Ιουλιανού ημερολογίου,
διότι τήν κατάργησιν έπέβαλεν έΟνικόν
συμφέρον και παρεκάλει τόν Πατριάρχην
νά συμφωνήση μετ' αύτοϋ.

ρόμενος άπ6 την υπό τοϋ Μητροπολίτου
Χρυσοστόμου ψ ε υ δ ή των πραγμάτων
παράστασιν, άπήντη,σεν εις αυτόν και ουνήίνεσεν νά καταργηθή το Ίουλιανόν ήμερολόγιον μόνον καί μόνον δια τάς άκινήτους έορτάς ουχί δε και δια το Πασχάλιον ώς άπήτει ό Μητροπολίτης Χρυσόστομος. Πρέπει νά σημειωθή ένταϋθα,
δτι υπό εκκλησιαιστικήν κανονικήν αποψιν
ή συναίνεσις αυτή τοΰ Οικουμενικοί Πατριάρχου, ούδεμίαν απολύτως έχει άξίαν
καί είναι ά κ υ ρ ο ς διότι δ Πατριάρχης
δεν δύναται νά άποφασίζη έπί εκκλησιαστικών ζητημάτων άνευ γνώμης της Συνόδου τών Μητροπολιτών τοϋ Οικουμενικού Θρόνου, τοιαύτη Σύνοδος δεν έγένεπ).
. . . Ό Μητροπολίτης Αθηνών είναι ου

Τούτου ένεκα δ Πατριάρχης παρασυ-

ΑΝΑΚΟΙΝΏΣΙΣ
'/Εκ της Διευθύνσεως των Κατηχητικών Σχολείων
Ά ν α κ ο ιν ο ϋ τ αι
δτι τά μαθήματα των Κατηχητικών Σχολείων εϊς δλας τάς ενορίας
της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. Ελλάδος θά αρχίσουν την Γ' Κυριακήν
τοϋ Λουκά ήτοι 8)21 "Οκτωβρίου 1979.
"Ολοα οι νέοι βλαστοί προοικαλοΟνται νά προστρέξουν μετά ζήλου και προθυμίας εϊς τά Κατηχητικά Σχολεΐα των κατά τόπους ενοριών, δπου τά προσμένουν νά τά υποδεχθούν, μέ την Άγάττην τιοϋ
Χρίστου οί εφημέριοι καί οί Κατηχηταί των.
Σύνθημα δλων μας, Κληρικών, Γονέων, Κατηχητών καί τταντός
Χριστιανοϋ ας -είναι: Νά λειτουργήσουν εϊς δλας τάς ενορίας Κατηχητικά Σχολεϊα, ώστε κανένα παιδί νά -μ-ή μείνη εξω τοϋ Κατηχητικού.
Τά Κατηχητικά Σχολεϊα είναι πνευματικά θερμοκήπια, δπου καλλιεργοϋνται καί διαπλάθονται αί χριστιανικαΐ προσωπικότητίες, είναι
πνευματικά στάδια, δπου προετοιμάζονται οί νέοι καί λαμβάνουν εφόδια πνευματικά δχι μόνον διά την έπίγειον ζωήν των, αλλά και
διά τήν ούράνιον.
Διά τοϋτΌ ή Διευθυνσις τών Κατηχητικών Σχολείων εύχεται εϊς
τους Κατηχητάς καί τους Κατηχητόπαιέας, δπως ό Κύριος μας, ό Μεγάλος Κατηχητής, τους ευλογεί καθ' δλον το έτος, ύς εύλόγησεν
καί τους τταϊδας, δταν τους έκάλεσεν κοντά Του, ώστε νά αποδώσουν
πλουσίους πνευματικούς καρπούς.
Έκ της Διευθνύσεως
τών Κατηχητικών Σχολείων
? ρ ο ο ο ο ο ρ ο ο ο ο ο ο ρ_ρ_9^.ο_ρ ο_ο Ρ Ρ Ρ Ρ Ο Ο Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ρ Ο Ρ Ο Ρ Ο ο.ο..ο_ο_οΙς

μόνον π α ρ α β ά τ η ς τ ω ν θ ε ί ω ν π α ν τ ο ς τον
Ε λ λ η ν ι κ ο ύ
καΐ Ι ε ρ ώ ν Κ α ν ό ν ω ν καΐ Λαοΰ και έχει θέσει ε Ις
Ιερών Παραδόσεων, άλλα δει ν ην δ ο κ ι μ α σ ί α ν τήν
κ α ι α ύ τ ο ϋ τ ο ϋ Σ υ ν τ άΙ γ μ α- ε ύ σ έ β ε ι α ν α ΰ τ ο> ΰ . . .». ( Σ Κ Ρ Ι I I
τ ο ς τ ο ϋ π ρ ο σ τ α τ ε ύ ο ν τ ο ς 25.5.1927).
τ ο υ ς Κ α ν ό ν α ς κ α ι τ άι ς ι ε Καί αύτάς τ ά ς ρητάς δηλώσεις καΐ
ρ ά ς Π α ρ α δ ό σ ε ι ς καΐ των
Εκκλησιαστικών τοϋ κράτους νόμων, τε- αποκαλύψεις ώς κ«ί πλείστας άλλας
λευταίος τών^όπαίων είναι το Βασιλικόν εϊς ουδέν έλογίσατο ό Χρ. Παπ. διό
Διάταγμα της 18ης Ιανουαρίου 1923 δια δέν έδίστασεν μετά τ ό ψεΰδος κσιΐ τήν
τοϋ οποίου ρητώς επιβάλλεται ή διατήρη- δολιότητα, τ ά όποια τον καταιβ ι βάζουν εις τό εσχατον οημεΐον τ η ς π τ ώ σις τοϋ Ιουλιανού ημερολογίου
Ό Μητροπολίτης Χρυ- σεως, νά μετέλθη κάθε είδος διαβοσόστομος δ οποίος εναντίον της γνώμης λής και βίας κατά των Γνησίων "Ορολοκλήρου της Όρθοδόξου Ανατολικής θοδόξων Χριστιανών καί ιδία τών
Κληρικών, οί όποιοι ήγήθησαν τών
Εκκλησίας και εναντίον αυτών τών νόμων
τοΰ Κράτους, δ ι α μ ι α ς α ΰ ν ο ΰ Όρθοδόξων. Ή κακότης ώς και αί μη
ε γ κ υ κ λ ί ο υ φ ε ρ ο ι ϊ σ η ς μ ό - ήθικαί πράξεις τοϋ Χ.Π. ερμηνεύονται
ν ο ν τ ή ν ύ π ο γ ρ α φ ή ν α ύ τ ο ϋ ύπό τ ό φως τ η ς αγωνίας του, μήπως
έπέβαλεν εις τους επισκόπους της Έλλά- άποδειχθή έκ τών πραγμάτων εκτός
δ ο ς , σ τ η ρ ι ζ ό μ ε ν ο ς ε ι ς τ ο ν Εκκλησίας, Σχίστης Αυτής, δεδομέΠ λ α σ τ ή ρ α , την εισαγωγή ν τοΰ Γρη- νου δτι οί ΌρΟόδοξοι συνεχίζουν τήν
γορυανοΰ ημερολογίου διά τάς έκκλησια- Ί σ τ ο ρ ι κ ή ν κ α ι Λ υ τ ρ ω τ ιστικάς έορτάς. Τούτων ένεκα, αυτός ού- κ ή ν π ο ρ ε ί α ν τ ή ς ά κ α ι ν οτος ό Μητροπολίτης Χρυσόστομος έ χ ε ι τ ο μ ή τ ο υ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ της ΕΛά π ώ λ ε σ ε ν
ε ξ ε γ ε ί ρ ε ι
τήν
θ ρ η σ κ ε υ - ΛΑΔΟΣ ο π ό τ ε
τ ι κ ή ν σ υ ν ε ί δ η σ ι ν ά π α ξ ά- τ ο ν π ά ν .

Β . ΟΙ ΚΑΤΑ ΤΏΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ &ΙΏΓΜΟΙ
«Συνωμόται» οί ορθόδοξοι ( ! )
Έφ' δσον ό Χρ. Παπαδόπουλος δια
τών Εγκυκλίων του καΐ της λοιπής
προπαγάνδας δέν ήδυνηθη νά παροσύρη τό έκλεκτόν λεϊμμα τών
"Ορθοδόξων, οί όποιοι ύ:ς τείχος
άδιαττέραστον προσβάλλονται κατά
της Καινοτομίας και δσηιμέραι ή
δυσφορία αυξάνει και οί ΌρθόδοξοΊ, κλήρος και λαός, διαχωρίζουν τάς εύθύνας των κα·1 ούτω αποκαλύπτεται ή προδοσία και έμφα^νίζεται τό Σχίσμα τοϋ Χρ. Παπαδο•π'ούλου δέν διστάζει νά άναλάβη καί
εφαρμόατ] καί μέτρα βίας.
Πριν παρέλθη έτος αναβιώνουν οί
μο.ρτυρικοϊ χρόνοι τών τριών πρώτων
αιώνων της Εκκλησίας.

Οί Χριστιανοί τότε οέχδηοαν τάς
ιΐ'ει,'δεΤς κατηγορίας ."αϊ ίπιδέσεις -ιών
Ιουδαίων και ειδωλολατρών Ιερέων.
Τώρα δυστυχώς κατηγοροΰνται ψευέ,ώς και οΰρονιαι εις κριτήρια οί
"Ορθόδοξοι ύπό τοΰ Χρυσ. Παπαδοπούλου (!)
"Οπως κατά τους πρωτοχριστιανικούς αιώνας ή φοβερότερα κατηγορία, τήν οποίαν σπουδαίους ελαβεν ύπ'
όψιν της ή Ρωμαϊκή αρχή, ήτο δτι οί
Χριστιανοί συνωμοτούσαν κατά της
Ρωμαϊκής αρχής, ούτω καί τώρα! συμβαίνει.
Ή εορτή τών Χριστουγέννων κατά
τό 1924 έωρτάσθη ύπό τάς άπειλάς
τών δπλων.

Ό Φρούραρχος Αθηνών μέ ίκανάς
δυνάμεις δηλοί είς τόν λειτουργοϋντα
Ιερέα ττ. Παρθένιον τόν Ίβηρίτην δτι
βά τοΰ έπιτρέψη νά λειτουργήση ιαόνον αν έορτάση δχι Χριστούγεννα, ώς
ήτο ή εορτή μέ τό παλαιόν, αλλά τήν
έορτήν τοϋ Αγίου Ιωάννου, <ί·ς ήτο
μέ τό νέον. Πρό της αρνήσεως τοϋ
Ιερέως καί της παρομοίας τοϋ ττλήΟοΐ'ς Ρ'ΐι^ών ό Φρούραοχος δ^ι δέν ήσαν διατεθειμένοι οί Όρθ6δοξοι νά
επιτρέψουν τήν σύλληψιν τοϋ Ιερέως
των χωιρΐς νά χυθή ποταμός αίματος,
ύπεχώρΓσεν και ούτω έώρτα,σαν οί
"Ορθόδοξοι τήν έορτήν των Χριστουγέννων μέ τό παλαιόν, κατά τό πρώτον έτος της Καινοτομίας τό 1924.
"Ενώ δυως ταΰτα συμβαίνουν κατά
τήν έορτήν των Χριστουγέννων ή εορτή των Θεοαχχνείων έποόκειτο νά
έοοτασθή μέ βίαν καί συλλήφεις.
Ή διαβολή κατά των "Ορθοδόξων
δτι δήθεν συνωμοτοϋν έγένετο πιστευτή ύπό της Κυβερνήσεως, διό λαμβάνει τά μέτρα της ίνα συλλαβή τους
συνωμότας και τους όδηγήση είς τήν

άγχόνην.
Κατά τήν έορτήν τών Θεοφανείων
ή όπο'α είχε προγραιμματισθή ύπό
των "Ορθοδόξων νά έορτασθή εις τόν
έν Π. Φαλήρω 'Ιερόν Καόν τοϋ Αγίου
Γεωργίου Ξυροταγάρου και κάμουν
καΐ τήν κατάδυσιν τοϋ Τιμίου Σταυροϋ, καταφθάνει δύναμις χωροφυλάκων ό επικεφαλής των οποίων απαιτεί τήν έκκένωσιν τοϋ Ναοΰ. Εύνόητον είναι δτι ουδείς ύπήκουσεν οπότε δημιουργούνται σκηναί βίας, χύνεται αίμα άθώον και συλλαμβάνονται
29 άτομα τά όποια άδηγοϋνται είς
τό τμήμα δι' ερευναν μήπως προκύψουν ενοχοποιητικά στοιχεία περί
συνωμοσίας, ήτοι εγγρα<τα, δπλα κλπ.
'Εκ της έρεύνης ουδέν ένοχοποιητικόν
στΓίχεϊον προέκυψεν, ώς άνεμένετο,
διό έν καταφανή αγανακτήσει διά τάς
διαβολάς καί συκοφαντίας κατά των
ΌτθοδόΕων ό Διοικητής έφώναξεν :
«Β ρ έ δ έ ν π έ φ τ ε ι ή Δ η μ οκ ρ α τ ία μ έ Ευαγγέλια,,
Σ τ α υ ρ ο ύ ς κα1 κ ό μ π ο σ χ ο ί ν ι α». Περιττόν κάθε σχόλιον.

Πολιορκία, βία, συλλήψεις, εγκλήματα
Καίτοι δέν κάμνομεν ίστορίαν, ουδέ
συναξάρια συντάσσομεν, έν τούτοις
κρίνεται άπαραίτητον, ίνα παρατεθώσιν, αναμφισβήτητα κείμενα τά όποια
αποκαλύπτουν τήν κατά των Όρθοδόξων βίαν, τάς συλλήψεις κα! τά εγκλήματα τοϋ Χρ. Παπαδοπούλου. Δέν
έδιδάχθη καίτοι Ιστορικός τίποτε άπό
τήν Ίστορ'α της Εκκλησίας και ύττέπεσεν ακριβώς εις τό σφάλμα νά πολεμήση τήν Έκκλησίαν καί νά άποβή
ό δυστυχής Θεομάχος. Ουδέν καί μέ
τά δεύτερα αυτά μέτρα έπέτυχεν, αλλά εις κέντρα έλάκτισεν. Διά τών διωγμών του ουδέν έπέτυχεν παρά αόνον τόν θρίαμβον της "Ορθοδοξίας <α!
τήν άποκάλυψιν τοϋ κατά τάς Εκκλησίας εγκλήματος του. Διά τών
διωγμών του κατά τών Γνησίων "Ορ-

θοδόξων και τών αΙμάτων έκαλλιεργήθη περισσότερον ή "Ορθοδοξία και
έστηλιτεύθη τό σχίσμα και ή προδοσία τοϋ Χρ. Παπαδοπούλου.
Παραθέτομεν αναμφισβήτητα Ιστορικά κείμενα μαρτυροϋντα τους διωγμούς καί τά μαρτύρια τών Γ.Ο.Χ.
"Ετος 1927 8 Νοεμβρίου συμβαίνουν αιματηρά γεγονότα είς τόν Ιερόν Ναόν 'Αγίων Ταξιαρχών Μάνδρας
"Αττικής.
-ν*
«ΑιματηραΙ σκηναί διε5ρ«ματίσθησαν
χθες την πρωΐαν εϊς τήν Μάνδραν, κατά
τήν λειτουργίαν τοϋ έορτάζοντος συμορώνα>ς προς τό Πάτριον ήμερολόγισν, ναοϋ
τών Ταξιαρχών.
Αστυνομικά "Οργανα, πολιορκήσαντα
καθ' δλην τήν νΰκτα τήν Έκκλησίαν, έπετέθη<ταν, κατά τήν έ'ξοδον τοΰ έκκλησιά-

σματος δια των υποκόπανων εναντίον των
γυναικών καΐ ήρχισαν να βάλλουν εναντίον του αόπλου και ανύποπτου πλήθους.
(Και άδελφ»<.όν αίμα έπστισε τα κράσπεδα
1
τοϋ' ναού της αγάπης και της ειρήνης,
π ρ ο ς δ ό ξ α· ν τ ω ν α ν α ξ ί ω ν
ποιμένων της
Εκκλησίας,
οί όποιοι, κατά την μεγαλόστομον ρήσιν
τοϋ Αποστόλου Παύλου, μετεβλήθησαν
είς λύκους τ^ς ποίμνης των.. .». ('Εφημερίς Σ Κ Ρ Ι Π 9)22 Νοεμβρίου 1927).
Μετά σΰντομον περιγραφήν τ η ς εορτής των ' Αγίων Ταξιαρχών ύπό των
Γ.Ο.Χ. ή Ιδία έφημερίς συνεχίζει:
«Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ Τ Η Σ ΕΚΚΛΗΣΙΛΣ
Προχθές το εσπέρας σύσσωμος ή κοινότης της Μάνδρας συνέρρευσεν είς τον
έορτάζοντα Ναόν των Ταξίαρχων οπού
έψάλη εν μέσω ασφυκτικής συρροής και
κατανυκτικής συγκινήσεως, ή ακολουθία
τοϋ εσπερινού.
Όλόκληρον το ευλαβές Εκκλησίασμα,
παρέμεινε και μετά την άπόλυσιν τοϋ έσπερινοϋ είς την Έκκλησίαν, διά να παρακολούθηση την άκολουθίαν της αγρυπνίας, και την πρωϊνήν λειτουργίαν ήτις
θα έγίνετο ενωρίς περί τις πρώτας πρωϊνάς ώρας. Άλλα μόλις είχεν αρχίσει ή
αγρυπνία και έψάλλοντο τα πρώτα κατανυκτικά τροπάρια, κουστωδία χωροφυλάκων έζωσε τήν Έκκλησίαν, προς τον σκοπόν νά διάλυση το Εκκλησίασμα και νά
άπαγάγη τον λειτουργούντα ιερέα.
Οι έκκλησιαζόμεναι έπρόφθασαν και έκλεισαν εγκαίρως, εκ των έ'σωθεν, τάς θύρας τοϋ ναοϋ, και ούτως ή ακολουθία της
αγρυπνίας έξηκολούθησεν ύπό τάς αγρίας
φωνάς των χωροφυλάκων και τα πυκνά
κτυπήματα των υποκόπανων των, διά τών
οποίων άπεπειρώντο νά θραύσωσι τάς θύρας της Εκκλησίας. Μή δυνηθέντες νά
βιάσωσι τάς θύρας, οΐ χωροφύλακες έπέπεσαν εναντίον τών παραθύρων τάς ύαλους τών οποίων κατεθρυμμάτισαν, άλλα
οΰτε και δι' αυτών καχώρθωσαν νά είσέλθωσιν είς τήν Έκκλησίαν, έμποδιζόμενοι
ύπό τών σιδηρών κιγκλιδωμάτων των. Έν
τω μεταξύ εΐχον ζητηθή επειγόντως ενι-

σχύσεις έκ Μεγάρων και Έλευσϊνος, αί
όποΐαι και μετ' ολίγον κατέφθασαν, και
οΰτως ή άποτυχοϋσα κατά μέτωπον έπίθεσις μετεβλήθη είς συστηματικήν πολιορκίαν διαρκέσασαν μέχρι τών πρωινών
ωρών.
Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ Ε Π Ι Θ Ε Σ Ι Σ
Το εκκλησίασμα, συνεχίζει ή ιδία έφημερίς, καιθ' δλον αυτό το χρονικόν διάστημα, παρηκολούθει άτάραχον τήν θείαν
άκολουθίαν, ή δποία, ληξάσης της αγρυπνίας, εΐχεν εισέλθει είς τον δρθρον και
μετά ταϋτα είς τήν θείαν Λειτουργίαν.
Μετά την άπόλυσιν της λειτουργίας, το
Εκκλησίασμα έξήλθεν έκ τού ναοΰ έχον έν
τω μέσω τον Ιερέα (1). Οί πολιορκοϋντες τήν Έκκλησίαν, μαινόμενοι πλέον χωροφύλακες, περιστοιχίσαντες τότε το εκκλησίασμα άπήτησαν τήν παράδοσιν τοΰ
Ιερέως. Αί γυναίκες, αί παρευρισκόμενοι μεταξύ τοϋ' πλήθους, απήντησαν είς τά
δργανα της εξουσίας δτι τον ίερέαν των
κατά πατροπαράδοτον εθιμον, θά τον ώδήγουν, μετά τήν λειτουργίαν είς τήν οίκίαν του και συγχρόνως περιεκύκλωσαν
τον ιερέα διά νά εμποδίσουν την σύλλη•ψιν. Οί ψυχραιμότεροι επίσης έκ τών ανδρών τοϋ1 πυκνοϋ εκκλησιάσματος κατέβαλον προσπάθειας νά συμβιβάσουν τά
πράγματα και νά αποσοβήσουν τήν ρήξιν, προσπαθοϋντες νά πείσωσι τά άστυνοιμικά δργανα, περί παραιτήσεως τοϋ παραλόγου και παρανόμου της αξιώσεως,
ή δποία δεν ηΤτο δυνατόν νά πραγματοποιηθή άνευ ρήξεως, καθ' δσον ό Κληρικός, τον όποιον άνευ λόγου έζήτουν νά
συλλάβουν ως τον εσχατον έγκληματίαν,
ήτο δχι μόνον ιερεύς τοη> αλλά επί πλέον
και φιλοξενούμενος της Κοινότητος.
Τά αστυνομικά ό'ργανα δμως, αντί πάσης άλλης απαντήσεως, ηρχισαν νά κτυπώσι άγρίως διά τώνι υποκόπανων των τάς
γυναίκας, ενώ άλλοι ηρχισαν νά βάλλουν
(πυροβολούν) άνάνδρως επί τοΰ άνυπό1) Πρόκειπιαι πε§1 τοϋ Ιερομόναχοι) Χριστόφορου Ψαλλίδα.

πτου και αόπλου πλήθους. Το πλήθος εΰρεθέν προ της απρόοπτου αυτής δολοφονικής
επιθέσεως, διεσκορπίσθη είς τάς παρόδους, προσπαθούν να κρυβή δια να άποφύγη τάς δολοφονικάς σφαίρας των οργάνων της τάξεως. Οι χωροφυλακές κατορθώσαντες δια τοϋ τρόπου αύτοϋ να συλλάβουν τον Ιερέα, συνέχισαν εν τούτοις
το δολοφονικόν έργον των, ΰπό τάς αράς
και τά αναθέματα τοΰ πλήθους και ιδίως
των γυναικών. Τπολογίζεται οτι έπεσαν
ανω των 40 πυροβολισμών ενώ πλείστα θά
ήσαν τά θύματα, αν το πλήθος δεν διεσκορπίζετο εγκαίρως και έσπευδε νά
κρυβτ|.
ΤΑ ΘΎΜΑΤΑ
Τ Η Σ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗΣ Ε Π Ι Θ Ε Σ Ε Ω Σ
'Εκ τών υποκόπανων των χωροφυλάκων,
πολλαι έκ τών γυναικών τοϋ Εκκλησιάσματος έτραυματίσθησαν, άλλαι έλαφρότερον, άλλαι σοβαρώτερον.
Ή σοβαρώτερον 8λων τραυματισθείσα
είναι ή σύζυγος Κωνσταντίνου Ρούττη,
Αικατερίνη, φέρουσα έπικίνδυνον τραϋμα
δι' υποκόπανου είς την κεφαλήν, ήτις, μετεφέρθη είς Αθήνας και νοσηλεύεται είς
τον «Εύαγγελισμόν». Είς τον «Εύαγγελιαμόν» μετεφέρθη επίσης και ή σύζυγος
Μελετίου Κατσαρέλλου, Αγγελική, ήτις
φέρει τραϋμα δια σφαίρας είς την κεφαλήν.
Ή μήνις τών χωροφυλάκων δεν έσε6άσθη ουδέ αυτό το ίερατικόν σχήμα και
το αξίωμα, τοϋ συλληφθέντος κληρικού.
*Ο δυστυχής Ιερεύς, δστις μετεφέρθη ΰπό
κουστωδίαν χωροφυλάκων είς τάς Αθήνας, είναι καταμωλωπισμένος έκ τών ΰποκοπάνων τών άγροίκων της εξουσίας.
Φαίνεται, δτι λόγω τοΰ σκότους και της
έπικρατησάσης συγχύσεως έκ τοϋ δημιουργηθέντος πανικού άλληλοτραυματίσθησαν και πολλά έκ τών οργάνων τής εξουσίας, μεταξύ τών δποίων και εις ύπομοίραρχος τραυματισθείς είς τον πόδα ελαφρώς.
Συντάκτης τοΰ «Σκρίπ», ζητήσας χθες
το εσπέρας έκ τοΰ νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» πληροφορίας περί τής καταστά-

σεως τών θυμάτων, εμαθεν δτι ή κατάστασις τής πρώτης, τής Αικατερίνης Κ.
Ρούττη, είναι απελπιστική, και ελάχιστοι
ελπίδες διασώσεως της υπάρχουν. Ή Κατσαρέλλου ευρίσκεται έκτος κινδύνου».
('ΕφημερΙς Σ Κ Ρ Ι Π 9)21 Νοεμβρίου
.1927).

Προκειμένου νά σχολιάσωμεν τά ανωτέρω μεταφέρομεν τάς σκέψεις τής
εφημερίδας «ΕΣΠΕΡ1ΝΗ», ή οποία εις
το υπό τον τίτλον: «ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ
ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ» τήν 27 Νοεμβρίου 1927, γράφει:
«Εις την κλίνην τοϋ πόνου μια γυναικούλα τής Μάνδρας αποθνήσκει από τά
κτυπήματα μερικών χωροφυλάκων. Εΐχε
διαπράξει εν φοβερόν έ'γκ?ιημα: Έπίστευεν είς το παλαιόν ήμερολόγιον. ΚαΙ
ηθέλησε συμφωνως προς αυτό νά έορτάση
ιμίαν τών τελευταίων εορτών. Οί χωροφύλακες επενέβησαν. Οί υποκόπανοι ετέθησαν είς κίνησιν και το πλήρωμα τών
ευσεβών χωρικών διελύθη. Ή γυναικούλα τής Μάνδρας αποθνήσκει τώρα από
τά κτυπήματα. . .
Δεν άνειμίχθημεν είς το ζήτημα αυτό.
Δεν εξετάζω οναε το νέον οΰτε το παλαιόν
ήμερολόγιον. Πώς έγεννήθη το νέον εΐναι γνωστόν. Και μόνη ή προέλευσις ή επαναστατική, ή πλαστή ρ ιακή, ή αντικανονική θά ήρκει διά νά μισήσοομεν και
δια νά το άποτινάξωμεν. 'Αλλά δεν θέτω
έτσι το ζήτημα. Είμαι διατεθειμένος νά
αποδεχθώ οιανδήποτε άλλαγήν τοϋ ημερολογίου, αλλά θά αποκαλέσω άνήθικον,
μεσαιωνικήν, Ιεροεξεταστικήν και βάρβαρον πασαν διά τής βίας έπιβολήν τής αποδοχής τοϋ ενός ή, τοϋ άλλου ημερολογίου.
[

Είναι έλεύθεραι δυνάμει τοϋ Συντάγίματος πάσαι αι θρησκεΐδι είς τήν χώραν ταύτην... Δύναται ό εβραίος, δ καθολικός, δ διαμαρτυρόμενος, δ ουνίτης ν'
άσκοΰν τήν λατρείαν των κατά τάς δοξασίας και τους τύπους των (2). Μόνον οί
2) Πρέπει νά <τημειωθή οτι αυτοί έπέδαλαν ε'ις τον Χρυσόστομον Παπαδόπουλον νά

— 133 —

πιστεύοντες εις τό παλαιον ήμερολόγιον
στερούνται τοϋ δικαιώματος αυτού.. . .».

«ΤΌ ΑΙΜΑ

Τ Η Σ ΜΑΝΔΡΑΣ

Ή Εκκλησία της Ελλάδος δ ώ τών αρχηγών της έπροκάλεσε τό πρώτον άδελφικόν αΐμα. Ό άγριος υποκόπανος τοϋ
χωροψύλακος έβάφη εις την Μάνδραν μέ
τό αίμα τών πιστών τοϋ παλαιού ημερολογίου, και άπέστειλεν εις τόν τάφον εν
θϋμα του μίαν πτωχήν γυναίκα έμμένουσαν εις τήν παράδοσιν τοϋ παλαιοϋ ημε«ΑΠΕΘΑΝΕ ΤΟ ΘΎΜΑ
ρολογίου. Ή ατυχής χωρική έξέπνευσεν
ΤΩΝ ΣΚΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΑΝΔΡΑΣ
είς μίαν κλίνην τοϋ «Ευαγγελισμού» έ ν
ΜΗΤΗΡ ΔΤΟ ΤΕΚΝΩΝ
μ έ σ ω ά λ γ η δ ό ν ω ν εκ τ ώ ν
τ ρ α υ μ ά τ ω ν τ η ι ς . Και τό θύμα
«Τήν 4ην πρωινήν της σήμερον άπε- ι»ϋ παλαιοϋ ημερολογίου παραδίδον τήν
βίωσεν (3) εις τον «Εΰαγγελισμόν» τό •ψυχήν προς "Τψιστον θα είχε προ τών
θΰμα τών προχθεσινών σκηνών της Μάνοφθαλμών του τήν εικόνα τών Ταξιαρχών
δρας Αικατερίνη, σύζυγος Κωνσταντίνου
ενώπιον τής οποίας έκαιε τόν λιβανωτόν
Ρούττη ετών 27 και μήτηρ δύο τέκνων.
της λατρείας του είς ήμέραν εορτής κατά
Ή σορός της θανούσης θα μεταφερθή
τό παλαιον ήμερολόγιον και ενώ έτέλει τα
σήμερον εις Μάνδραν δπου θα γίνη ή
θρησκευτικά της καθήκοντα εδέχθη επί
Κηδεία δαπάναις της Ελληνικής Θρητης κεφαλής της τόν ύποκόπανον τοΰ χωσκευτικής Κοινότητος τών Γνησίων "Ορροφύλακος. Και θα ήρώτησε: Ποίον ήτο
θοδόξων Χριστιανών».
τό έγκλημα της δια νά πέστ) έπι τοϋ κραΕπίσης, ή έφημερΐς «ΣΚΡΙΠ» εις νίου της ό υποκόπανος ώστε ό λιβανωτός
ό καιόμενος υπέρ της πίστεως της νά ρανκύριου άρθρον της ύττό τόν τίτλου:
τισθή μέ τό αϊμά της; 'Αλλ' ό "Τψιστος
«ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΜΑΝΔΡΑΣ» τήν ιδίαν
ήμέραν καταγγέλλει τον Καινοτόμου παραλαμβάνων τήν άΰώαν ψυχήν τής απλοϊκής γυναικός άφήκε τήν άπάντησιν
Άρχιεττίσκοττον Χρυσόστομου και τήυ
νά τήν δώση ό επί τής γής αντιπρόσωπος
καινοτομίαυ του" εΐναι άτταραίτητον
θεωροϋμεν νά παραΒέσωμεν τό ανω- Του, ό αρχιεπίσκοπος Αθηνών, δ δράστης
τέρω άρθρου αυτούσιου:
τοϋ νέου ημερολογίου, δ και υπεύθυνος
τής άγριότητος τών υποκόπανων κατά τών
κατοίκων τής Μάνδρας, τών εμμενόντων
είς τό παλαιον ήμερολόγιον. Και ενώ ή
είσαγάγη τήν καινοτομιαν και αυτοί τωοα πά- ελευθερία τής λατρείας τοϋ Θεοΰ είναι
λι εξυπηρετούνται άπ6 τους διωγμούς. Άλλα
σεβαστή και είς τους αγρίους ακόμη, ενώ
δλα αυτά μαρτυρούν οποίαν σημασίαν είχεν
τό 'Ελληνικόν Σύνταγμα, είστω και τό
και έ'χει ό Άγων τών Γ.Ο.Χ. Αυτή ή σημα- «Δημοκρατικόν», ανεγνώρισε τήν έλευθεσία συνοψίζεται εις τήν μικράν φράσιν άλλα
ρίαν ταύτην, ενώ αφέθησαν οι τοϋ παμε το Μέγα Περιεχόμενον: ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΑΙ- λαιοϋ ημερολογίου πιστοί νά τελώσι τήν
Ν0ΤΌΜΗΤΟ2 ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΤ ΧΡΙΣΤΟΤ λατρείαν των κατά τάς Παραδόσεις των,
ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΕΦΑΓΕ ΜΑ
ό υποκόπανος τοϋ αρχιεπισκόπου Αθηνών
ΤΟΤ ΧΡΎΣΟΣΤΟΜΟΎ
Π ΑΠΑΛΟ Π ΟΤ- καταφέρεται βαρύτατος κατά τών παλαιΛΟΤ Η ΕΒΡΑΙΟΜΑΣΩΝΙΑ, Ο Π ΑIII- οημερολογιτών τής Μάνδρας, διότι κατ'
ΣΜΟΣ, Ο ΟΙΚΟΤΜΕΝΙΣΜΟΣ.
ούσίαν δ υποκόπανος τοΰ νεοημερολογια3) Αιωνία σου ή μνήμη άξιαμακάριστιος Ά - κοϋ νεωτερισμοϋ έβαψε μέ αίμα τόν ναό ν
βελφή ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ νεομάρτυρς τοΰ ΧΡΙ- τής Μάνδρας και απέστειλε είς τόν τάφον τήν πτωχήν χωρικήν γυναίκα. Διά
ΣΤΟΤ.

Τήν έττομένην, ήτοι τήν 15)28 Νοεμβρίου 1927, εις άττάσας σχεδόν τάς
εφημερίδας άνεγράφετο ή εδησις δτι
άττέθανευ τό θϋμα της Μάνδρας, ή
Αικατερίνη Κ. Ρούττη.
Ή «ΕΣΠΕΡΙΝΗ» έγραφε:

των υποκόπανων λοιπόν, δια των βανδα- πει τάς συναλλαγάς κληρικών καί λαοΰ,
λισμών, δια των διωγμών, διά των αστυ- πάντα ταΰτα τά δεινά έν τη! Εκκλησία, ονομικών οργάνων και διά πάσης άγριότη- φείλονται είς τό άνατρεπτικόν, τό νεωτετος εννοεί ή Κυβέρνησις καί δ αρχιεπί- ριστικόν πνεΰμα, το οποίου ή ουσιωδεστέσκοπος Αθηνών να επιβάλλουν το νέον ρα κατάκτησις είναι ή εφαρμογή τοΰ νέου
ήμερολόγιον, να μεταβάλουν την θρησκευ- ημερολογίου. Άλλα οί νεωτερισταί, οί
τικήν τάξιν και να τρομοκρατήσουν την σκανδαλισταί ττ·ς Εκκλησίας, οι ανατροπείς τών παραδόσεων της έννοοϋν καί διά
συνείδησιν τοΰ Λαοϋ;
Έννοοϋν να προσφέρουν το αίμα των τοΰ υποκόπανου νά επιβάλουν τό νέον ήπιστών τοϋ παλαιοΰ ημερολογίου εις τον μιερολόγιον καί διά τών αιμάτων να αβωμόν τοΰ νεωτερισμού τοϋ νέου; Έννο- νεγείρουν τό οικοδόμημα τούτου. Άλλα
οϋν να δημιουργήσουν Μάρτυρας και θύ- α ί μ α πιστών καί μαρτύρων μιας παραματα τοΰ Παλαιοΰ διά της μεσαιωνικής δόσεως, μιας πίστεως θρησκευτικής τάτρομοκρατίας των; Έννοοΰν λοιπόν να ε- ξεως είναι άνάμικτον με τον λιβανωτόν, ό
ξαπολύσουν την θΰελλαν της άναιστατώ- δποϊος καίεται ως θυμίαμα εις τους ναούς.
σεως είς την θρησκευτικήν συνείδησιν τοΰ Καί τό αίμα τοϋτο αποτελεί θυσίαν εϊς
Λαοϋ καί να θερίσουν τους καρπούς τοΰ την Παράδασιν, είς τον Θεόν! Τό δε αίμα
νέου ημερολογίου είς αίματα, θύματα και τής Μάνδρας καί τό Θΰμα τοΰ υποκόπατάφους πιστών τοΰ παλαιοΰ ημερολογίου; νου τοΰ χωροφύλακος υποδεικνύει τους εΑΙ άποτρόπαιαι σκηναί της Μάνδρας, το νόχους καί υπευθύνους, οϊτινες χειραγωχυθέν έκεϊ αίμα, το θΰμα τοΰ υποκόπα- γοΰν σήμερον τον ΰποκόπανον τοΰ νέου ηνου τοΰ νέου ημερολογίου άπατελοΰν τήν μερολογίου καί ιθύνουν τον νεωτεριστικόν
θλιβερωτέραν άπόδειξιν της οίκτράς κα- ανεμον έν τή Εκκλησία τής Ελλάδος, τήν
ταστάσεως την οποίαν έδημιούργησεν ό αύριανήν θύελλαν τών πιστών τοΰ παλαιοΰ
νεοημερολογιακός νεωτερισμός, εις τον ό- ημερολογίου». ( Σ Κ Ρ Ι Π 29)11)1927).
ποΐον επέμεινε καί επέβαλε τοϋτον δ άρχιεκίσκοπος Αθηνών. 'Εχωρίσθη ό λαός
Καί ή έφημερίς «ΕΣΠΕΡΙΝΗ» τής
είς δύο μερίδας καί διηνοίχθη εν βαθύ 29.11.1927, γράφει:
χάσμα μεταξύ τών παραδόσεων τοΰ παλαιοΰ ημερολογίου καί τών νεωτερισμών «Η ΕΝΟΧΗ ΤΟΤ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
τοΰ νέου, νεωτερισμών οι όποιοι επεκτείνονται δλονέν είς δλας τάς τυπικάς καί
Είς μίαν κλίνην τοΰ «Εύαγγελισμοΰ» αουσιώδεις εκδηλώσεις της εκκλησιαστικής π έ θ α ν ε χθες τήν πρωίαν ή πτωχή γυζωής της Ελλάδος.
ναικοΰλα τής Μάνδρας, ή Αικατερίνη Κ.
Τό πνεΰμα το νεωτεριστικόν, τό όποιον Ρούττη, ετών 27, μήτηρ δύο τέκνων. Είΰπηγόρευσε δήθεν ή προοδευτική έξέλιξις, ναι ή πτωχή μητέρα ή οποία έπίστευεν είς
έπέφερεν αναμφισβητήτως άναστάτωσιν τό παλαιόν ήμερολόγιον. Εΐναι ή δυστυκαί άνατροπήν είς παραδόσεις, θεσμούς, χισμένη γυναικοΰλα ή όποια ε π ε σ ε ν
τάξιν καί προήγαγε τήν ήθικήν εκλυσιν α π ό τ ά χ τ υ π ή μ α τ α τ ο ΰ υεν τή διοικήσει της Εκκλησίας. Διότι τα π ο κ ο π ά ν ο υ τοΰ χωροφύλακος. Είχε
κρούσματία της αναρχίας καί τής άνηθι- διαπράξει φοβερόν έγκλημα: 'Επίστευεν
κότητος κληρικών, άσεβούντων εντός τών είς τό παλαιόν ήμερολόγιον>ίκαί ένόμισεν
ναών, τά προτεσταντικά δόγματα, τα δ- δτι έπρεπε τήν έορτήν τών Ταξιαρχών
ποΐα Θεοτοκαμάχοι ιερείς εισάγουν είς τήν νά έορτάστ) τήν ήμέραν τήν δποίαν εκρισυνείδησιν τοΰ λαοΰ, αί έλευθεριότητες τών νεν ώς ορθότερα. Ή Εκκλησία δμοος, ή
κ ο υ ρ ε μ έ ν ω ν κεφαλών έν ττ| Εκκλη- Ι ε ρ ά Σύνοδος, ώπλισε τήν χείρα τοϋ χωσία, ή γενική άτόνησις καί χαλάρωσις ροφύλακος. Καί διέταξε: Κ τ υ π ά τ ε .
τών εκκλησιαστικών νόμων, ή καπηλεία, Καί οί χωροφύλακες έκτύπησαν. Ή μηή σκανδαλώδης τών έκκλησιαιστικών αξιω- τέρα άπέθανεν άπό τά τραύματα καί τά
μάτων, τό έμπορικόν πνεΰμα τό όποιον διέ- δύο της παιδάκια ρίπτονται έρημοι καί όρ•19 —

φανά μέσα εις την ζα)ήν.
Δεν ευθύνεται δια τον φόνον αυτόν 6
χωροφΰλαξ. Την ευθύνη ν, βαρείαν και άσυγχώρητον, φέρει δ Μητροπολίτης Α θηνών, με τόν πρωτοφανή μεσαίων ισμόν

του εις μεθόδους και μέσα δ ώ των οποίων
παραβιάζεται ή ελευθέρα συνείδησις και
τό δικαίωμα της ελευθέρας λατρείας. Φέρει την εύθύνην αυτός ό όποιος κρατεί εις

οΤΓνοΊΓδΊΓδ"ΥΐΓδΊΓδΊΓδΤΓδΊΓδ^^

ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΏΜΕΝ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗΝ ΠΟΡΕ Ι ΑΝ
. Τί?Ν ΠΡΟΜΑΧΏΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕ9Σ ΜΑΣ

£

"Οπως εΐδομεν εις την σειράν τών «ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ» τοΰ παρόντος τεύχους, θεωρείται «ανήθικος, μεσαιωνική, ίεροεξετα
στική και βάρβαρος πάσα διά τής βίας επιβολή της αποδοχής τοΰ ενός ή
τοϋ άλλου ημερολογίου» («ΕΣΠΕΡΙΝΗ» της 27 Νοεμβρίου 1927).
Έ π ' ευκαιρία, δθεν, όφείλομεν νά σχολιάσωμεν εγγραφον τής Συνόδου
τής Νοεημερολογιτικής Εκκλησίας προς τόν 'Τπουργόν Παδιείας τό περιεχόμενον τού οποίου εν τέλει μάς ώδήγησεν είς την εξής άπορίαν: «Μήπως
και οι σημερινοί Ίεράρχαι τής Καινοτόμου Εκκλησίας έζήλωσαν την δόξαν
τών διωκτών τής πρώτης περιόδου μετά την είσαγωγήν τής Καινοτομίας
τοΰ Νέου Ημερολογίου;».
Καιθ' όσον είς τό εγγραφον τοΰτο τό όποιον έδημοσίευσεν ή «ΕΚΚΛΗΣ Ι Α Σ Τ Ι Κ Η ΑΛΗΘΕΙΑ» τής 16)9)79 και κατ' αποσπάσματα ή «ΑΚΡΟΠ Ο Λ Ι Σ » τής 29)9)79, ισχυρίζεται, ή Νεοημερολογιτική Σύνοδος, δτι τό
άρθρον τοϋ Συντάγματος «περί ελευθερίας τής θρησκευτικής συνειδήσεως»
δεν Ισχύει διά τους «Γνησίους "Ορθοδόξους Χριστιανούς», ήτοι τους «Παλαιοημερολογίτας» ισχύει δμως διά τους Καθολικούς, τους Π ροτεστάντας,
τους Βραχμάνους, τους Βουδιστάς, τους Εβραίους, τους Χιλιαστάς, και τους
κάθε λογής αιρετικούς και αλλόθρησκους, ζητεί δε είς την συνέχειαν από
τό Ύπουργεϊον Παιδείας νά καθορίση την θέσιν του και νά λάβτ} τά απαραίτητα μέτρα έναντι τών «Γνησίων "Ορθοδόξων Χριστιανών», διότι κινδυνεύει ή ένότης τής "Εκκλησίας ( ! )
Περί τοϋ εγγράφου τούτου της Νεοημερολογιτικής Συνόδου έπιφυλασσόμεθα νά άσχοληθώμεν ειδικώς.
"Εάν δμως ή Σύνοδος έζήλωσε τοιαύτην δόξαν, ι δ ο ύ η μ ε ί ς , ε ΐμ ε θ α έ τ ο ι μ ο ι ν ά σ υ ν ε χ ί σ ω μ ε ν τ ή ν μ α ρ τ υ ρ ικ ή ν π ο ρ ε ί α ν
τ ώ ν η ρ ω ι κ ώ ν π ρ ο μ ά χ ω ν τ ή ς π ί σ τ ε ω ς μας.
Τοΰτο δε μόνον ύπενθυμίζομεν είς τόν Ύπουργόν Παιδείας κ. Βαρβιτσιώτην.
Ή λήψις μέτρων βίας κατά τών «Γνησίων "Ορθοδόξων Χριστιανών»
(δεν έννοώμεν τους •ψευδοπαλαιημιερολογίτας), θά άποτελέστ) εν μέσο) είκο^
στώ αίώνι, άφ' ενός μεν όπισθοδρόμησιν, ουχί τών χαρακτηριζομένων ως
«οπισθοδρομικών» Παλαιοημερολογιτών, αλλά τών επί εκσυγχρονισμό» εγκαυχωμένων Νεοημερολογιτών και μάλιστα τώρα πού ή είσοδος μας είς την
Ε.Ο.Κ. θά μάς καταστήση «προοδευτικώτερους», «μονδέρνους» και «εκσυγχρονισμένους», άφ' ετέρου δε θά άποτελέση κατάφωρον παραβίασιν τών περί
θρησκευτικής ελευθερίας διατάξεων τοΰ Συντάγματος.

«Κήρυξ Γνησίων Όρθοδόξων»
0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 (Λ. _0_0 0 ρ 0 0 0 0 0 0 ρ 0 0 0 0 0 0 Ρ.Ο_0_0_Ρ_!ίί

— 14 —

τάς φύλακας Λιστοΰς Χριστιανούς, δ όποιος έκήρυξε τον διωγμόν κατ' ανθρώπων οι όποιοι ουδέν διέπραξαν έγκλημα,
αυτός ό όποιος αυθαιρέτως μετέβαλε τό
ήμερολόγιόν εις τό όποιον δια της βίας
και τοϋ υποκόπανου ζητεί να ΰποτάξτ} τόν
'Λαόν.
Μακαριώτατε Μητροπολϊτα Αθηνών,
δεν σας ομιλεί κανείς φανατικός, δεν σας
κατηγορεί από την στήλην αυτήν άνθρωπος τοΰ παλαιού η τοϋ νέου ημερολογίου.
Σάς απευθύνει την κατηγορίαν άνθρωπος
ελεύθερος, εν ονόματι των αιωνίων άρχων
της ελευθέρας συνειδήσεως. Δεν εκτοξεύει
καθ' υμών την στιγμήν αυτήν την κατη,γορίαν μία θρησκόληπτος μοναχή δια να
την ρίψετε εις την φυλακήν ή φανατικός
Χριστιανός δια να στρέψετε κατ' αύτοΰ τον
ύποκόπανον τοϋ χωροφύλακος. Σας όμιλε!
άνθρωπος ελεύθερος. Και σας λέγει κατά
πρόσωπον: Ε ί σ θ ε
ό
έ ν ο χ ο ς
τοΰ φόνοιυ τ η ς
γυναικός.
Και από της στιγμής ταύτης, από της
στιγμής κατά τήν οποίαν έκλεισε ν αυτή επάνω εις τήν κλίνην τοΰ πόνου τα μάτια
της, έ', μακαριώτατε Μητροπολϊτα, σ ε ι ς
εΐσθε υπόδικος έναντι πάσης ελευθέρας
συνειδήσεως και ουδείς συγχωρεί τό εγκλημά σας. Εΐσθε υπόδικος έναντι τοϋ
κοινοΰ ποινικού νόμου.
ΤΙ ζητείτε, λοιπόν, Μακαριώτατε; Θέλετε ν' ασπασθούν όλοι τό ήμερολόγιόν
σας; Διατι δμως δεν ζητείτε, αφού τόση
είναι ή διά τήν Έκκλησίαν φροντίς, ν' άσπασθοϋν δλοι την λατρείαν και τήν θρησκείαν της Ανατολικής Όρθοδόξου Εκκλησίας; Αναγνωρίζετε τό δικαίωιμα της
ελευθερίας της πίστεως εις τους αλλόθρησκους, αλλά δεν άνέχεσθε ν' ακολουθούν
άλλο ήμερολόγιόν, άλλο άπό εκείνο τό όποιον με τήν συνεργασίαν μερικών λιποτακτών και εγκληματιών επιβάλλετε. Διότι δεν λησμονεί κανείς δτι υπό τό διάταγμα εκείνο υπάρχουν αί ύπογραφαί των
επαναστατών οι όποιοι εδολοφονησαν τους
"Εξ. Και ομιλείτε περί νομίμου μεταβολής τοϋ ημερολογίου; Άλλ' δταν τόσον
^σεβασμόν προς τήν ύπογραφήν τών ανθρώπων εκείνων έχετε, μακαριώτατε Μη-

τροπολϊτα, προκειμένου περί τοϋ ημερολογίου, διατί δταν διά τών υπογραφών αυτών έγκαινιάζετο ή άπαλλοτρίωσις τών
κτημάτων της Εκκλησίας δεν ήθέλατε ν'
αναγνωρίσετε αύτάς; Και ενώ τόσας καιτεβάλλετε ενεργείας διά τήν άνατροπήν τού
διατάγματος εκείνου, διά τήν έφαρμογήν
δμως τοΰ αλλού φονεύετε μίαν γυναίκα,
φυλακίζετε πιστούς, σεις ό όποιος, υποτίθεται, επιβάλλεται νά εφαρμόζετε τό «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών».
Νά προχωρήσω; Υπάρχουν τόσα πράγματα, διά τά όποια θά είχε νά φρονπ'στ) δ Μακαριώτατος Μητροπολίτης και
τά όποια θίγουν τήν Έκκλησίαν. Τπάρχουν τόσα σκάνδαλα, τά όποια έφθασαν
ιμέχρι τοΰ τύπου. 'Τπάρχουν τόσαι κατηγορίαι τάς οποίας αντίπαλοι του απευθύνουν κατ' αύτοΰ και διατάσσονται τώρα
ανακρίσεις. Δεν έρευνώμεν. ' Ή μήποις ή
Σύνοδος δεν κατηγόρησεν αυτόν διά παραβάσεις τινάς; Δεν συζητοϋμεν. Άλλ' ώς
ελεύθεροι άνθρωποι έκτοξεύομεν τήν κατηγορίαν εναντίον τοϋ Μητροπολίτου Α θηνών κα,ί της Ιεράς Συνόδου: «Ε Ι σ θ ε
έ ν ο χ ο ι , πάντες και δσοι διατάσσετε και
δσοι άνέχεσθε τόν διωγμόν τών πιστών.
Είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι αυτοί οχ ι
τό παλαιόν ήμερολόγιόν νά πιστεύουν, άλλα και Τοϋρκοι και Εβραίοι και Βουδισταί νά γίνουν, θέλετε δμως νά δεσμεύσετε τήν συνείδησίν των, θέλετε με τους
μεσαιωνισμοΰς και τόν ΰποκόπανον τοϋ
χωροφύλακος νά συντρίψετε τήν έλευθερίαν της λατρείας; Ε ΐ σ θ ε
ένοχοι
της πτωχής της Μάνδρας.
Ά π ό της στιγμής αυτής πασά ελευθέρα συνείδησις, ανωτέρα παντός ήμερο)ογιακοϋ ζητήματος, έχει τήν ΰποχρέωσιν
νά έξεγερθή εναντίον έκείνοον οι όποιοι
ζητούν νά εμφανισθούν ώς προοδευμένοι
άνθρωποι με τήν μεταβολήν^τοΰ ημερολο1
γίου , ενώ εις τάς μεθόδους των αποδεικνύονται ίεροεςετασταί και βάρβαροι. Άπό τής στιγμής αυτής κάθε ελεύθερος άνθρωπος, με ψυχράν την λογικήν, στρέφεται εναντίον της σημερινής εκκλησιαστικής Αρχής. Κρατοϋμεν τό μαστίγιον.
Και δεν θά διστάσωμεν εις τό ανηλεές
μαστίγωμα τών ανελεύθερων Ιεραρχών.

-—15 —