1.

बलैक कोल
2. हसलो महणजे सुखात आहे ऐसे नाही
3. बॉस
4. हृदय फेकले तुझया िदशेन े
5. आता उरले ना िदस; रसणयाचे-भाडणयाचे
6. आठवतं तुला ?
7. अजुन तरी रळ सोडु न सुटला नाही डबबा
8. हे गंिधत वारे िफरणारे
9. दुपार
10. आयुषया वर बोलू काही
11. मेघ नसता वीज नसता, मोर नाचु लागले,
12. नसतेस घरी तू जेवहा
13. कर वाटे खरे तर तुला एक फोन
14. िकतीक् हळवे, िकतीक् सुंदर,
15. जुबा तो डरती है कहने से
16. मी हजार िचंतानी हे डोके खाजवतो
17. आताशा.. असे हे.. मला काय होते!!!
18 असेनही जरी मी सवानी सोडलेलामी फसलो महणूनी हसूदे वा िचडवूदे कोणी
19. उतकट-िबतकट होऊ नये, भाडू नये, तंडू नये..
20. िदवानो की बाते है
21. दाढी काढू न पािहला आन् दाढी वाढू न पािहला
22. नािसतक
23. हे भलते अवघड असते
24. नामंजूर
25. कसे सरतील सये...
26. मी मोचा नेला नाही
27. सरीवर सर
28. लागते अनाम ओढ शासाना
29. दूरदेशी गेला बाबा... गेली कामावर आई
30. करार
31. आयुषयावर बोलू काही या किवतेमधील सीडी मधये नसलेली काही कडवी...
32. तुटले
33. मी फसलो महणूनी हसूदे वा िचडवूदे कोणी
34. तू
35. Priye ye nighoni ghnanchya kadene
36. Paus asa runjhunta
37. Tujhe ni majhe naate kay?...
38. Ajun ujadat nahi ga !
39. Sang sakhya re aahe ka ti ajun taishich gard raeepari?
40. Vyarth he sarech taho ek he dhyanat raho
41. Hi tarunai...
42. मैितण
43. सफरचंद
44. एवढंच ना? एकटे जगू.. एवढंच ना?
45. धैयर
46. दोघे...नकळते...

47.डोगळयाचं जीणं
48. बुंबुंबा
49. चौथी िभंत...
50. हरकत नाही
51. समुदाकाठचया किवता
52. िकती ?
53. रात सुंदर, चंद सुंदर
54. बारीश
55. तुझया माझयासवे...
56. वेड लागलं
57. सुपरमँन
58. कसा चंद! कसं वय
59. तुजवरी लावला जीव
60. सवर िटपेचा...
61. आता पुनहा पाऊस येणार....
62. आज मी आयुषय माझे चाचपाया लागलो
63. गीत माझया लेखणीचे एवढे िभनले ितला ;
64. इतकी नाजुक इतकी आललाड फु लपखाराहून अलवार
65. तुझे नी माझे नाते काय?...
66. kadhitari vedyagat vagayla have
67. बंद तटाशी या लाटाशी कधी थाबती पाय
68. महणून आमही जनमा आलो!
69. काय रे देवा
70. उफराटे िहशोब माझे
ं कोण
71. देतय
72. dislis varyamadhe, apulyach toryamadhe 73. saaheb mhanto chepen chepen
74. he bhalte avaghad aste
75. deva mala roz ek apghat kar
80. पेमात महणे कुणी हरु हरु ते कुणी मोहरते राणी
81. पाऊस असा रणझूणता
82. मैितण
83. लवहलेटर.....
84. उशीरा उशीरा
85. जोखीम
86. महातारपण
87. सा रे ग म प
88. ही कागदाची होडी
89. एखादा खलनायकासारखे
90. हाताला धरन, मुसळाशेजारी बसवून, महणाली किवता
91. खडक
92. पेम नाही; हवी असते एक जखम फकत
93. मी मोचा नेला नाही
94. मन तळयात मलयात जाईचया कलयात
95. येईन सवपात िमटलया डोळयात घेशील का मला??
96. किवता
97. कणात लपून जाशी कणात िदसून
98. िकती झाले.. ?

99. तो पवास कसला होता..........
100. िकितजाचया पार
101. या जिमनीत एकदा सवतःला गाडू न घेईन महणतो
102. देते कोण
103. वयथर हे सारेच टाहो, एक हे धयानात राहो,
104. िदवस असे की
105. अफाट होती तुझी समरणशकती
106. राधे रंग तुझा गोरा,

Blank Call
हलली असा अवेळीच येतो कधी फोन
आिण कळतच नाही बोलतय कोण
बोलतच नाही मुळी पलीकडे कोणी
ऐकू येत रहातं फकत डोळयातलं पाणी ...(१)
कळताच मलाही मग थोडंसं काही
मीही पुढे मग बोलतंच नाही
फोनचया तारेतून शातता वाहते
खूप खूप आतून अजून काही सागते ...(२)
नदी िन शेतं िन वार्‍याची िगरकी
ढगाची िवजेन े घेतलेली िफरकी
वाळू वर काढलेली पाणयाची िचतं
"तुझा" पुढे मी खोडलेला "िमत" ...(३)
टपला िन खोडया िन रसवे िन राग
एकदा तरी सहज महणून शहाणयासारखं वाग
हसायचे ढीगभर िन लोळू न लोळू न
बोलायचे थोडेच पण घोळू न घोळू न...(४)
वडाचे झाड आिण बसायला पार
थंडीमधे काढायची उनहात धार
कॉफी घेउन थोडेसे बोलायचे कडू
हसताना पहायचे येते का रडू ...(५)
बोलायचे गाणे आिण बोलायची िचतं
नुसतीच सही करन धाडायची पतं
कणाना यायची घुंगराची लय
पाणाना यायची कवीतेची सय...(६)
माणूस आहेस "गलत" पण िलिहतोस "सही"
पावसात िभजलेली कवीताची वही
पुनहा नीट नवयाने िलहीत का नाहीस?
काय रे.... काही आठवतय का नाही?
शबदसुदा नाही तरी कळे असे काही
हातामधला हात सुदा िजतकं बोलत नाही...(७)
हलली असा अवेळीच येतो कधी फोन
आिण कळतच नाही बोलतय कोण
दोनही कडे अबोला आिण मधयात कललोळ
छाती मधे घुसमटतात हंबरडयाची लोळ...(८)
ऐकू येतात कोडलेले काही शास फकत
कोणासाठीतरी खोल दुखलेलं रकत
गरम होतात डोळे िन थरथरतो हात

सररकन िनघते कणाची कात...(९)
उलटे िन सुलटे कोसळते काही
मुकयानेच महणतो "नको... आता नाही"
फार नाही... चालतो िमिनटे अवघी तीन
तेवढयात जाणवतो जनमाचा शीण
तुटत गेले दोर आिण उसवत गेली वीण
डोळे झाले जुने तरी पाणी निवन...(१०)
हलली असा अवेळीच येतो कधी फोन....
....संिदप

हहहह हहहहहह हहहहह हहह हहह हहहह
हहहह हहहहहह हहहहह हहहहहह हहह हहहह
हसलो महणजे फ़कत सवतःचया फ़िजतीवर
िनलरजयागत िदधली होती सवतःच टाळी
हसलो कारण शकयच नवहते दुसरे काही
डोळयामधे पाणी नवहते ऐसे नाही
हसतो कारण तुच कधी होतीस महणाली
याहनु तव चेहर्‍याला काही शोभत नाही
हसतो कारण तुला िवसरणे िजतके अवघड
िततके काही गाल पसरणे अवघड नाही
हसतो कारण दुसर्‍यानाही बरे वाटते
हसतो कारण तुला सुदा ते खरे वाटते
हसलो महणजे फ़कत डकवली फ़ुले कागदी
आतुन आलो होतो बहरन ऐसे नाही
हसतो कारण जरी बतीशी कुरप आहे
खाणयाची अन दाखवणयाची एकच आहे
हसतो कारण सतयाची मज िभती नाही
हसतो कारण हसणयावाचुन सुटका नाही....

"हसलो" चया जागी "हसतो" नकी कुठलया कडवयात सुर होते यामधये confusion आहे....pls correct if its wrong....

ect if its wrong....

हहह .....
बॉस .....
बॉस खुप उिशरापयरत
ं थाबायचा आिण वैताग आणायचा...

लाल लाल कटाळलया डोळयानी काम करत रहायचा...
आमही घरी िनघालो की चुकचुकायचा...
मी लगनाळलेला... वाटायचं- 'चागलं घरी जायचं सोडू न
कसलं हे उकरन उकरन काम करत रहाणं !'...
यथावकाश माझं लगन झालं...
नवया नवलाईचे पकी घरटं सोडेना झाले...
बघता बघता 'अितपिरिचत' झाले....
आिण हळू हळू पंख सैलावत जाताना
घरटयाची हाक आत तेवढीशी तीवर उरली नाही...
आता बॉसला 'थाब' सागावं लागत नाही...
केिबनमधये तो आिण केिबनबाहेर मी
एकमेकाना सोबत करत बसलेलो असतो...
कंटाळयातील भागीदाराचया समजुतदारपणाने
घरी न जाता काम करत रहाणयाची 'अिनवायरता'
दोघानाही आता घट धरन ठेवते...
उकरन उकरन काम करत पशाशी भाडत बसणयापेका
उकरन उकरन काम करणे सोपे असते,
हे िनजरन ऑिफसमधलया सुन रातीशी
गुपचुप कबुल केलेए आहे मी...
- संिदप खरे

हदृ य फेकले तुझया िदशेन े
झेलाया तू गेलीस पटकन्‍
गफलत झाली पिर कणाची
पडता खाली फु टले खळ् ‍कन्‍

हदृ य फेकले तूही जेवहा
सुटले तेही,पडलेही पण
तुटले नाही-फुटले नाही
नाद िनघाला केवळ खण्‍कन्‍

गोष येवढी इथेच थाबे
अशा गोषीना नसतो नंतर
खळ् ‍कन्‍ आिण खण्‍कन्‍ यातील
कधी कुठे का िमटले अंतर

मन पोलादी नकोच तुजसम
असो असूदे काच जरीही
फु टू न जाते कणी परंतु
गंजायाची भीती नाही
--- संदीप खरे.

आता उरले ना िदस; रसणयाचे-भाडणयाचे,
कण कण िहरे-मोती; शेवटले वेचणयाचे ॥ धृ ॥
िकती काळ रहायचे; मान-अपमानी दंग,
पहा लकाके नभात; कसा शेवटला रंग.
कोण जाणे कोणया कणी; सारे सोडू न जायचे,
कण कण िहरे-मोती; शेवटले वेचणयाचे ॥ १ ॥
जरी भाडलो-तंडलो; तरी तुझीया सोबती,
िदली दुदैवाला पाठ; अन्‍ संकटाला छाती.
सारे कठीण; तुझीया सवे मृदल
ू वहायचे,
कण कण िहरे-मोती; शेवटले वेचणयाचे ॥ २ ॥
काही उणे माझयातले; काही दुणे तुझयातले,
बघ शेवटास सारे; कसे सुखमय झाले.
जनमी पुढलयाही होऊ; अजूनही ओळखीचे,
कण कण िहरे-मोती; शेवटले वेचणयाचे ॥ ३ ॥
कष, धयास, तागा, पेम, िजद, तडजोड, भीती,
जे जे झरले ते पाणी; आिण उरले ते मोती.
येतया उदाने जपावा; असा िशंपला वहायचे,
कण कण िहरे-मोती; शेवटले वेचणयाचे ॥ ४ ॥

--- संदीप खरे.

आठवतं तुला ?
आठवतं तुला तया भेटीत
िरमिझम सरीनी छेडलं होतं .
भर दुपारी मला जणू
चादणयाने वेढलं होतं .
आठवतं तुला तया भेटीत
शावण धुंद बहरला होता .
ओलया ऋतूत ओलया सपशाने
ओला देह शहारला होता .
आठवतं तुला तया भेटीत
दोघे वयाकुळ झालो होतो .
तुझा गंध वेचता वेचता
मीही बकुळ झालो होतो .
आठवतं तुला तया भेटीत
भावनानी किवता रचली होती .
माझया डोळयात तू अन
तुझया डोळयात मी वाचली होती.
आठवतं तुला तया भेटीत
आणखी काय घडलं होतं ?
मला समरत नाही पुढचं
बहुतेक तेवहाच सवप मोडलं होतं .

- संिदप खरे

अजुन तरी रळ सोडु न सुटला नाही डबबा
अजुन तरी रळ सोडु न सुटला नाही डबबा
अजुन तरी नाही आमचया चािरतयावर धबबा ॥धृ॥
आमचया देिखल मनी आले चादणयाचे पुर
आमहालाही िदसलया शममा अन शममेचे नूर
अजुन तरी परवाना हा शममेपासुन दुर
मैितणीचया लगना गेलो घालुन काळा झबबा
अजुन तरी नाही आमचया चािरतयावर धबबा ॥१॥
कुणी नजरेचा ताणुन बाण केलेली जखमी
कुणी ओठाची नाजुन असते वापरली हक
ु मी
अन शबदाचे जाम भरन पािजयेले कोणी
मयखानयातही समरले आमहा मंिदर मिसजद काबा
अजुन तरी नाही आमचया चािरतयावर धबबा ॥२॥
कधी गोडीने गाउ गेलो जोडीने गाणी
रमलो हे जरी िवसरन सारे आमही खुळयावानी
सवरसवाचे घेउनी दाने आले जरी कुणी
अजुन तरी सुटला नाही हातावरचा ताबा
अजुन तरी नाही आमचया चािरतयावर धबबा ॥३॥
कोण जाणे कोण मजला रोखुन हे धरते
वाटा देती हाका तिरही पाउल अडखळते
कुठलया शपथेसाठी माझी ओंजळ थरथरते
मोहाहनु ही मोहक माझी हरु हरु णयाची शोभा
अजुन तरी नाही आमचया चािरतयावर धबबा ॥४॥
अजुन तरी रळ सोडु न सुटला नाही डबबा
अजुन तरी नाही आमचया चािरतयावर धबबा ...

हे गंिधत वारे िफरणारे
घन झरझर उतकट झरणारे . . .
हे पिरिचत सारे पूवीचे . . .
तरी आता तयाही पिलकडचे . . .
बघ मनात काही गजबजते . . .
कणाकणाचया िदवयािदवयातून अतर जळते रे
उमजत नाही ओढ कुणाची सुखिवत सलते रे . . .
हे गंिधत वारे िफरणारे घन झरझर उतकट झरणारे . . .
कुठलया देशी नकळत माझे पाऊल पडले रे
सूर रोजचे कसे नवयाने मनास िभडले रे
हे गीत जयाला पंखसुधदा . . .
अन हवाहवासा डंखसुधदा . . .
किध शंिकत अन िन:शंकसुधदा . . .
कणाकणाचया िदवयािदवयातून अतर जळते रे
उमजत नाही ओढ कुणाची सुखिवत सलते रे . . .
हे गंिधत वारे िफरणारे घन झरझर उतकट झरणारे . . .
मनात जे जे दडू न होते नकळत आकळते
कसे दुजयाचया सपशाने 'मीपण' झगमगते
ही जाणीव अवघी जरतारी . . .
हर शासातुन पिरमळणारी . . .
हर गातातुन तगमगणारी . . .
कणाकणाचया िदवयािदवयातून अतर जळते रे
उमजत नाही ओढ कुणाची सुखिवत सलते रे . . .
हे गंिधत वारे िफरणारे घन झरझर उतकट झरणारे . . .
नाव न उरले, गाव न उरले, अवघे ओसरले
बेभानाचे भान िजणयाला िबलगुन बसलेले
हा सपशर िवजेचया ताराचा . . .
हा उतसव बघ असवसथाचा . . .
हा जीव न उरला मोलाचा . . .
कणाकणाचया िदवयािदवयातून अतर जळते रे
उमजत नाही ओढ कुणाची सुखिवत सलते रे . . .
हे गंिधत वारे िफरणारे घन झरझर उतकट झरणारे . . .
-संिदप खरे

दुपार . . .
अशी दुपारली वेळ, नभी भरलेलया सरी
जीव घेत घेत माझा कोण उभे माझया दारी
िकती जपून ठे वले गुज ओठावर आले
साऱय़ा सयीचे वऱहाड मेघा का रे बोलवले ?

दूर वाजते सनई ितला आभाळ पुरेना
मनातली हरु हरु जशी मनात मावेना
माझया मनात माडव असा सहजी पडेना
आतर मनाचे मनाचे जगभर सागवेना

आता तरी दे ना दे ना मनातले आवताण
मनातलया माणसाला येवो माझया देहभान
आता येथोनीच थाब नको मनभर होऊ
माझया कोशात मी बरा ितथे हाक नको देऊ

हाकेतुन तरी काय ? सवर पाणयाचा पाणयाचा
तुझे आकाश पाणयाचे . . माझा डोळाही पाणयाचा
इथे पाणी ितथे पाणी . . एवढेच ना करणे
उनहे पडलयावरती पुनहा भाजुन िनघणे . . .

आता अंथरन वेळ पुनहा पाय पसरीन
आिण कोसळता सरी आत आत पाझरीन. . .

- संिदप खरे

जरा चुकीचे... जरा बरोबर......
जरा चुकीचे, जरा बरोबर , बोलू काही.....
चला दोसत हो ; आयुषया वर बोलू काही......
उगाच वळसे शबदाचे हे देत रहा तू ..
उगाच

वळसेे शबदाचे हे देत रहा तू ....
भीडले नाहीत डोळे तोवर , बोलू काही......
चला दोसत हो ; आयुषया वर बोलू काही..........
तूफान पाहन
ू तीरा वर , कुजबुजलया होडया ..
तूफान पाहून तीरा वर , कुजबुजलया होडया ....
पाठ फीर दे तयाची, नंतर बोलू काही........
चला दोसत हो ;आयुषया वर बोलू काही..........
हवे-हवे से दुखः तुला जर, हवेच आहे ..
हवे-हवे से दुखः तुला जर, हवेच आहे ....
नको-नको से हळवे कातर, बोलू काही.......
चला दोसत हो ; आयुषया वर बोलू काही..........
"उदया-उदया" ची कीती काळजी , बघ रागेतुन..
"उदया-उदया "ची कीती काळजी , बघ रागेतुन....
"परवा" आहे "उदया"च नंतर, बोलू काही........
चला दोसत हो ; आयुषया वर बोलू काही..........
शबद असू दे हाता मधये, काठी महनुनी..
शबद असू दे हाता मधये, काठी महनुनी....
वाट आंधळी, पवास खडतर ,बोलू काही .......
चला दोसत हो , आयुषया वर बोलू काही..........
चला दोसत हो , आयुषया वर बोलू काही..........
* संदीप खरे

मेघ नसता वीज नसता, मोर नाचु लागले,
ज़ाहले इतुकेच होते िक तुला मी पािहले
गोरटया गालावरी का चोरटा हा रिकतमा,
तू मला चोरन बघताना तुला मी पािहले
एवढे नाजूक आहे वय तुझे माझया फ़ुला,
रंग देखील पाकळयावर भार वाटू लागले
लाख नकते उराशी नभ तरीही हळहळे,
हे तुझे नकत वैभव का धरे वर रािहले ?
पाहता तुज रंग उडु नी होई गजरा पाढरा
शलय हे तयाचया उरातील बघ सुगंधू लागले
भर पहाटे मी फ़ुलानी दृष काढू न टाकली,
पाहती सवपी तुला जे भय तयाचे वाटले
मेघ नसता वीज नसता, मोर नाचु लागले,
ज़ाहले इतुकेच होते िक तुला मी पािहले
- संिदप खरे

नसतेस घरी तू जेवहा
जीव तुटका तुटका होतो
जगणयाचे िवरती धागे
संसार फाटका होतो
नभ फाटू न वीज पडावी
कललोळ तसा ओढवतो
ही धरा िदशाहीन होते
अन्‍ चंद पोरका होतो
येतात उनहे दाराशी
िहरमुसून जाती मागे
िखडकीशी थबकुन वारा
तव गंधावाचून जातो
तव िमठीत िवरघळणाऱया
मज समरती लाघववेळा
शासािवण हुदय अडावे
मी तसाच अकंितक होतो
तू साग सखे मज काय
मी सागू या घरदारा ?
समईचा जीव उदास
माझयासह िमणिमण िमटतो
ना अजून झालो मोठा
ना सवतंत अजुनी झालो
तुजवाचून उमगत जाते
तुजवाचून जनमच अडतो !

गीत - संदीप खरे

कर वाटे खरे तर तुला एक फोन
यावा वाटे खरे तर तुझा एक फोन
असे काही होत नाही मग उगाचच
याला कर फोन कधी तयाला कर फोन
फोन तुझा सदा चालू कधी बंद नाही
आिण तयाला तारेचाही आता बंध नाही
पकापरी िनरोपाची हवेतून ये-जा
हातातून तो ही परी झेपावत नाही
हातामधये फोन तरी पशण एवढाच
बोलायचे काय आिण बोलणार कोण
कसा बघ फोन माझा गावोगाव िफ़रे
हातातलया हातामधये एकटाच झुरे
हदयात साठवलया काही जुनया खुणा
टाकवेना फोन बाई जरी झाला जुना
पुनहा पुनहा करतो मी बटणाशी चाळा
पुनहा पुनहा बदलतो रीगरचा टोन !
िखडकीत साधुिनया िसगनलचा कोन
कसे कसे िकती िकती बोलायचा फोन!
आता कसा उगामुगा वरवर बोले
िजभेवर जसे काही तयाचया वारे गेले !
गोड गोड बोलायला एकटा मी पुरे
भाडायला तरी सखे लागतात ना दोन !

िकतीक् हळवे, िकतीक् सुंदर, िकती शहाणे आपूले अंतर...
तयाच जागी तया येऊन जाशी, माझयासाठी... माझयानंतर...
िकतीक् हळवे, िकतीक् सुंदर...
अवचीत कधी सामोरे यावे...
अन् शासानी थाबून जावे...
परसपराना तास तरीिह, परसपरािवण ना गतयंतर...
िकतीक् हळवे, िकतीक् सुंदर, िकती शहाणे आपूले अंतर...
मला पाहुनी... दडते-लपते,
आिणक तरीिह... इतूके जपते...
वाटेवरचया फुलास माझया... लावून जाते हळू च फतर
भेट जरी ना हा जनमातुन,
ओळख झाली इतकी आतून...
पश मला जो पडला नाही... तयाचेही तुझ सुचते उतर
िकतीक् हळवे, िकतीक् सुंदर, िकती शहाणे आपूले अंतर...
मला सापडे तुझे तुझेपण,
तुझया बरोबर माझे मीपण...
तुला तोलुनी धरतो िम अन्, तु ही मजला सावर् सावर...
िकतीक् हळवे, िकतीक् सुंदर, िकती शहाणे आपूले अंतर...
मेघ कधी हे भरन येता,
आबोल आतून घुसमट होता...
झरते ितकडे पािण टप् टप्... अन् इकडेही शाई झर् झर् ...
िकतीक् हळवे, िकतीक् सुंदर, िकती शहाणे आपूले अंतर...
तयाच जागी तया येऊन जाशी... माझयासाठी... माझयानंतर...
िकती शहाणे आपूले अंतर...
- संिदप खरे

apratim gazal aahe hee 1
जुबा तो डरती है कहने से
पर िदल जालीम कहता है
उसके िदल मे मेरी जगह पर
और ही कोई रहता है ॥ धृ ॥
बात तो करता है वोह अब भी
बात कहा पर बनती है
आदत से मै सुनती हूँ
वोह आदत से जो कहता है ॥ १ ॥
िदलमे उसके अनजाने
कया कुछ चलता रहता है
बात बधाई की होती है
और वोह आखे भरता है ॥ २ ॥
रात को वोह छु पकेसे उठकर
छतपर तारे िगनता है
देख के मेरी इक टुटासा
सपना सोया रहता है ॥ ३ ॥
िदलका कया है,
भर जाये या उठ जाये,
एक ही बात...
जाने या अनजाने
िशशा टू टता है तो टू टता है ॥ ४ ॥
* संदीप खरे *

मी हजार िचंतानी हे डोके खाजवतो,
तो कटटयावर बसतो, घुमतो, शीळ वाजवतो.
मी जुनाट दारापरी िकरिकरा बंदी,
तो सताड उघडया िखडकीपरी सवछंदी,
मी िबजागरीशी जीव गंजवीत बसतो,
तो लंघुन चौकट पार िनघाया बघतो.
डोळयात माझीया सुयाहुनी संताप,
िदसतात तवचेवर राप उनहाचे शाप,
तो तयाच उनहाचे झगझगीत लखलखते,
घडवून दािगने सुयरफुलापरी झुलतो.
मी पायीरतलया काचावरती िचडतो,
तो तयाच घेऊ
‍ नी नकी माडू न बसतो,
मी डाव रडीचा खात िजंकतो अंती,
तो सवचछ मोकळया मुकत मनने हरतो.
मी आिसतक मोजत पुणया‍ईची खोली,
नवसाची ठेवून लाच लावतो बोली,
तो मुळात येतो इचछा अपूरन सार्‍या
अन धनयवाद देवाचे घेवून जातो.
मज अधयातमाचा रोज नवा शृंगार,
लपतो न पिर चेहरा आत भेसूर,
तो फक‍त ओढतो शाल नभाची तरीही,
तया शाम िनळयाचया मोरपीसापिर िदसतो

आताशा.. असे हे.. मला काय होते!!!
कुणया काळचे , पाणी डोळयात येत.े ....
बरा बोलता बोलता , सतबध होतो...
कशी शातता , शूनय शबदात येत.े ......
आताशा.. असे हे .. मला काय होते!!!
कुणया काळ चे , पाणी डोळयात येत!े !!
कधी दाटु येता , पसारा घनाचा....
कसा सावला रंग , होतो मनाचा...
असे हालते .. आत हलुवार काही...
जसा सपश पाणयावरी चादणयाचा....
असा ऐकू येतो , कणाचा इशारा ...
कणी वयरथ होतो ... दीशाचा पसारा...
नभातुन जया .. रोज जातो बुडूनी..
नभाशीच तया... मागु जातो कीनारा....
न अंदाज कुठले.. न अवधान काही....
कुठे जायचे , यायचे भान नाही..
जसा गंध नीघतो, हवेचया पवासा
न कुठले नकाशे.. न अनुमान काही....
कशी ही अवसथा.. कुणाला कलावे..
कुणाला पुसावे.. कुणी उतरावे...
कीती खोल जातो, तरी तोल जातो...
असा तोल जाता.. कुणी सावरावे....
आताशा .. असे हे ..मला काय होते ....
कुणया काळ चे ,पाणी डोळयात येत.े ...
बर बोलता बोलता , सतबध होतो.
कशी शातता शूनय शबदात येत.े ..
आताशा असे हे मला काय होते ....
कुणया काळ चे पाणी डोळयात येत.े ....

उतकट-िबतकट होऊ नये, भाडू नये, तंडू नये..
असे वाटते आज-काल, नवे काही माडू नये
नको कुठला नवा भार, जुनेच गुंते िशललक फार..
सूर गाठ-नीर गाठ, राहून दावयात, ओढू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही माडू नये
असे वाटते बसून घयावे, उरले शास मोजत रहावे..
जनमा-िबनमा आलो तयाचे, पाग सुदा फेडू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही माडू नये
िशंकासारखे सोपसकार, मला झालीये गदी फार..
असलया गळकया जगणयासाठी, रमालसुदा काढू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही माडू नये
कुठे कधी रमला जीव, खरंच फार दमला जीव..
वजन, जान, ओळख, िपत काही-काही वाढू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही माडू नये
कसले पहर, कसला काळ, मनात कायम संधयाकाळ..
ितचया कुशीत माडली किवता, तेवढी मात मोडू नये...
असे वाटते आज-काल, नवे काही माडू नये ॥ ७ ॥

िदवानो की बाते है
इनको लबपर लाये कौन ?
इतना गेहेरा जाये कौन ?
खुदको यु उलझाये कौन ?
जो तु समझा अपना था
वो लमहो का सपना था
हमने िदल को समझाया
अब हमको समझाये कौन ?
तेरी गली मे हो आये
होश वही खो जाये
िदख जाये अगर तू पलभर
मैखाने मे जाये कौन ?
गली गली मे िफ़रते है
कई ठोकरे खाते है
जब तुनहे ी ठुकराया हमे
अब हमको अपनाये कौन ?
िदवानो की बाते है

दाढी काढू न पािहला आन् दाढी वाढू न पािहला
चेहरा कंटाळवाणा पण अबािधत रािहला
मी िसनेमाला जरी सुरवातीला कंटाळा लो
फकत पैसे वसूल वहावे महणून शेवट पािहला
चार िमळता चार िलिहली ना कमी ना जासत ही
पेमपाता ना ही कागद रदीचा मी शोधला
नामसमरणाला सुदा िदधली ठरािवक वेळ मी
मी िकलो आन् गॅम वरती मोक मोजून घेतला
लाल िहरवे दीप येथे पाप पुणयाचे उभे
सोयीचा जो वाटला मी तोच िसगनल पाळला
मी धुके ही पािहले आन् धबधबे ही पािहले
पण तरी मी शेवटी माझाच फोटो काढला
मी िपझा ही चापतो आन् भाकरी ही हाणतो
घास जो पडला मुखी मी तो रवनथत ठे वला
भोगताना योग समरला योगताना भोग रे
राम ही ना झेपला मज कृषण ही ना झेपला
मी मला िदसलो असा की ना जसा िदसलो कुणा
कुरपतेचा आळ कायम आरशावर ठे वला

नािसतक
एक खरा खुरा नािसतक जेवहा देवळाबाहेर थाबतो
तेवहा खर तर गाभा-यातच भर पडत असते
की कोणीतरी आपलयापुरता सतयाशी का होईना,
पण पामािणकपणे िचकटुन रािहलयाचया पुणयाईची !
एक खरा खुरा नािसतक जेवहा देवळाबाहेर थाबतो
तेवहा होते िनमाण
देवाने आपला आळस झटकून देवळाबाहेर येणयाची !
एक खरा खुरा नािसतक जेवहा देवळाबाहेर थाबतो
तेवहा को-या नजरेने पाहत राहतो
सभोवतालचया हालचाली, भािवकाचया जता...
कोणीतरी सवत:चे ओझे , सवत:चयाच पायावर
साभाळत असलयाचे समाधान लाभते देवलाच !
महणून तर एक खरा खुरा नािसतक जेवहा देवळाबाहेर थाबतो
तेवहा देवाला एक भकत कमी िमळत असेल कदिचत !
पण िमळते आकठ समाधान एक सहकारी लाभलयाचे
देऊळ बद झालयावर एक मसत आळस देउन
बाहेर ताटकळलेलया नािसतकाशी गपपा मारता मारता
देव महणतो, " दशरन देत जा अधुन मधुन........
तुमचा नसेल िवशास आमचयावर,
पण आमचा तर आहे ना ! "
देवळाबाहेर थाबलेला एक खरा खुरा नािसतक
कटाळलेलया देवाला मोठया िमनतवािरने पाठवतो देवळात
तेवहा कुठे अनंत वषे आपण घेऊ शकतो दशरन
अिसतकतवाचया भरजरी शालीत गुदमरलेलया देवाचे....

हे भलते अवघड असते
गाडी सुटली, रमाल हलले, कणात डोळे टचकन् ओले
गाडी सुटली, पडले चेहरे, कण साधाया हसरे झाले
गाडी सुटली, हातामधुनी हात कापरा तरी सुटेना
अंतरातली ओली माया तुटूदे महटले तरी तुटेना
का रे इतका लळा लावुनी नंतर मग ही गाडी सुटते
डोळयादेखत सरकत जाते आठवणीचा िठपका होते
गाडी गेली फलाटावरी िन:शासाचा कचरा झाला
गाडी गेली डोळयामधलया िनधाराचा पारा फु टला
हे भलते अवघड असते... हे भलते अवघड असते...
कुणी पचंड आवडणारे... ते दूर दूर जाताना...
डोळयाचया देखत आिण नाहीसे लाब होताना...
डोळयातील अडवून पाणी... हंुदका रोखुनी कंठी...
तुमही केिवलवाणे हसता अन् तुमहास िनयती हसते...
तरी असतो पकडायाचा... हातात रमाल गुलाबी...
वार्‍यावर फडकवताना... पाहची चालती गाडी...
ती िखडकीतून बघणारी अन् सवतः मधे रमलेली...
गजरा माळावा इतुके... ती सहज अलिवदा महणते...
तुमही महणता मनास आता, हा तोडायाचा सेत.ू ..
इतकयात महणे ती - माझया कधी गावा येशील का तू?
ती सहजच महणुनी जाते... मग सहजच हळवी होते...
गजर्‍यातील दोन कळया अन् हलकेच ओंजळीत देत.े ..
कळते की गेली वेळ... ना आता सुटणे गाठ...
आपुलयाच मनातील सवपे... घेऊन िमटावी मूठ...
ही मूठ उघडणयापूवी... चल िनघुया पाऊल महणते...
पण पाऊल िनघणयापूवी... गाडीच अचानक िनघते...
परतीचया वाटेवरती गुदमरन जड पायानी...
ओठावर शीळ िदवाणी... बेिफकीर पण थरथरती...
पण कण कण वाढत असते... अंतर हे तुमचयामधले...
िमताशी हसतानाही... हे दु :ख चरचरत असते...
हे भलते अवघड असते….

नामंजूर

जपत िकनारा शीड सोडणे - नामंजूर!
अन वार्‍याची वाट पहाणे - नामंजूर!
मी ठरवावी िदशा वाहतया पाणयाची
येईल तया लाटेवर डुलणे - नामंजूर!
मला ऋतुंची साथ नको अन् कौल नको
मला कोठलया शुभशकुनाची झूल नको
मुहत
ु र माझा तोच जयाकणी हो इचछा
वेळ पाहुिन खेळ माडणे - नामंजूर!
माझयाहाती िवनाश माझा! कारण मी!
मोहासाठी देह ठेवतो तारण मी!
सुंदरतेवर होवो जगणे चकाचूर
मज अबूचे िथटे बहाणे - नामंजूर!
रसवे - फ़ुगवे... भाडणतंटे... लाख कळा
आपला - तुपला िहशेब आहे हा सगळा
रोख पावती इथेच दावी अन् घयावी
गगनाशी नेणे गार्‍हाणे - नामंजूर!
नीती, ततवे... फ़सवी गिणते! दूर बरी!
रकतातील आिदम िजणयाची ओढ खरी!
जगणयासाठी रकत वहाणे मज समजे,
पण रकताचा गवर वाहणे - नामंजूर!

कसे सरतील सये...
कसे सरतील सये, माझयािवना िदस तुझे
सरताना आिण साग सलतील ना
गुलाबाची फु लं दोन रोज राती डोळयावर
मुसुमुसु पाणी साग भरतील ना, भरतील ना...
पावसाचया धारा धारा मोजताना िदस सारा
िरते िरते मन तुझे उरे
ओठ वर हसे हसे उरातून वेडेिपसे
खोल खोल कोण आत झुरे
आता जरा अिळिमळी तुझी माझी वयथा िनळी
सोसताना सुखावुन हसशील ना,
गुलाबाची फुलं दोन...
कोण तुझया सौधातून उभे असे सामसूम
िचडीचुप सुनसान िदवा
आता साज ढळे लच आिण पुनहा छळे लच
नभातून गोरा चादवा
चादणयाचे कोटी कण आठवाचे ओले सण
रोज रोज िनजपर भरतील ना,
गुलाबाची फुलं दोन...
इथे दूरदेशी माझया सुनया िखडकीचया पाशी
जडेसर काचभर तडा
तूचतूच तुझयातुझया तुझीतुझी तुझेतुझे
सारासारा तुझा तुझा सडा
पडे माझया वाटे तून आिण मग काटयातून
जातानाही पायभर मखमल ना,
गुलाबाची फुलं दोन...
आता नाही बोलायाचे जरा जरा जगायाचे
माळू िनया अबोलीची फु ले
देहभर हलू देत िवजेवर झुलू देत
तुझया माझया िवरहाचे झुले
जरा घन झुर दे ना वारा गुदमर दे ना
तेवहा नभ धरा सारी िभजवील ना,
गुलाबाची फु लं दोन रोज राती डोळयावर
मुसुमुसु पाणी साग भरतील ना, भरतील ना...

मी मोचा नेला नाही
मी मोचा नेला नाही, मी संपही केला नाही
मी िनषेध सुदा साधा, कधी नोदवलेला नाही
भवताली संगर चाले, तो िवसफ़ारन बघताना
कुणी पोटातून िचडताना, कुणी रकताळू न लढताना
मी दगड होउनी िथजलो, रसतयाचया बाजूस जेवहा
तो मारायाला देिखल, मज कुणी उचलले नाही
नेमसत झाड मी आहे, मूळ फ़ादा िजथलया तेथे
पावसात िहरवा झालो, थंडीत झाडली पाने
पण पोटातून कुठलीही, खिजनयाची ढोली नाही
कुणी शसत लपवले नाही, कधी गरड बैसला नाही
धुतलेला साितव सदरा, तुटलेली एकच गुंडी
टकलावर अजून रळते, अदृशय लाबशी शेडी
मी पंतोजीना भयालो, मी देवालाही भयालो
मी मनात सुदा माझया, कधी दंगा केला नाही
मज जनम फ़ळाचा िमळता, मी केळे झालो असतो
मी असतो जर का भाजी, तर भेडी झालो असतो
मज िचरता िचरता कोणी, रडले वा हसले नाही
मी कादा झालो नाही, आंबाही झालो नाही

सरीवर सर…
दूर दूर नभपार डोगराचया माथयावर
िनळे िनळे गार गार पावसाचे घरदार
सरीवर सर..
तडा तडा गार गारा गरा गरा िफ़रे वारा
मेिघयाचया ओंजळीत वीज िथजलेला पारा
दूरवर रानभर नाचणारा िनळा मोर
मोरपीस मखमल उतू गेले मनभर
सरीवर सर..
थेब थेब मोती ओला थरारतया तनावर
शहार्‍याचे रान आले एका एका पानावर
ओलया ओलया मातीतून िभजवेडी मेघधून
िफ़टताना नवे ऊन झाले पुनहा नवथर
सरीवर सर..
उधळत गात गात पाय पुनहा परसात
माती मऊ काळी साय हूर हूर पावलात
असे नभ झरताना घरदार भरताना
आले जल गेले जल झाले जल आरपार
सरीवर सर..
अशा पावसात सये वहावे तुझे येणेजाणे
उमलते ओले रान रान नवहे मन तुझे
जशी ओली हूर हूर तरारते रानभर
तसे नाव तरारावे मझे तुझया मनभर

लागते अनाम ओढ शासाना
येत असे उगाच ओठाना
होई का असे तुलाच समरताना.....
( तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना )
एकाती वाजतात पैजणे
भासाची हालतात कंकणे
कासावीस आसपास बघताना.....
तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना )
मी असा जरी िनजेस पारखा
रातीला टाळतोच सारखा
सवप जागती उगाच िनजताना.....
( तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना )
आज काल माझाही नसतो मी
सवातुन एकटाच असतो मी
एकटेच दूर दूर िफ़रताना.....
( तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना तनन धुम तेरेना तेरेना )

दूरदेशी गेला बाबा... गेली कामावर आई
नीज दाटली डोळयात , पिर घरी कुणी नाही !! धु !!
कसा िचमणासा जीव , कसाबसा रमवला
चार िभंितत धावुन िदसभर दमवला
' आता पुरे ! झोप सोनया..' कुणी महणतच नाही !! १ !!
कशासाठी कोण जाणे देती शाळेमधये सुटी ?
कोणी बोलायाला नाही...कशी वहावी कटी-बटी ?
खेळ ठेवले माडू न ... पिर खेळगडी नाही !! २ !!
िदसे िखडकीमधुन जग सारे , िदशा दाही
दार उघडु न तरी ितथे धावायचे नाही
फार वाटे जावे परी - मुठीमधये बोट नाही !! ३ !!
नीज दाटली डोळयात , पिर घरी कुणी नाही
दूरदेशी गेला बाबा......

करार
चल आता बोलुन घेऊ ! बोलुन घेऊ थोडे !
सुकणयाआधी माती आिण जाणयाआधी तडे !
संपत आलाय पाऊसकाळ ! िवरत चाललेत मेघ !
िवजेचीही आता सतत उठत नाही रेघ !
मृदगंधाने आवरन घेतलाय धुंदावणयाचा खेळ!
मोरपंखी िपसर्‍यानी ही िमटणयाची वेळ !
सावाळया हवेत थोडं िमसळत चाललंय उनह !
खळखळणारी नदी आता वाहते जपून जपून !

चल आता बोलुन घेऊ ! बोलुन घेऊ थोडे !
लकात ठेव अथापेका शबदच असतात वेडे !
मनामधला कानाकोपरा चाचपून घे नीट !
लपले असतील अजुन कोठे चुकार शबद धीट !
नजरा, आठवण, शपथा . . . सार्‍यास उनह दायला हवे !
जाणयाधी ओले मन वाळायला तर हवे !
हळवी िबळवी होत पाहू नकोस माझयाकडे
माझयापेका लक दे माझया बोलणयाकडे
भेटणयाआधीच िनिशत असते जेवहा वेळ जायची !
समजुतदार मुलासारखी खेळणी आवरन घयायची !
एकदम कर पाठ आिण मन कर कोरे !
भेटलो ते ही बरे झाले ! चाललो ते ही बरे !
मी ही घेतो आवरन सारे ! तू ही सावरन जा !
तळहातीचया रेषामधलया वळणावरन जा !

खुदा-िबदा असलाच तर मग तयालाच सोबत घे !
' करार पूणर झाला ' अशी तेवढी दे !
- मौनाची भाषातरे, संिदप खरे

आयुषयावर बोलू काही या किवतेमधील सीडी मधये नसलेली काही कडवी...
I am not sure if all of them are by Sandeep, but most of them are for sure.
कुणीच नाही बोलायाला तयाचयासाठी
झुकून खाली महणते अंबर बोलू काही...
खजर बोलतो मनात ठे वून तार तमाशा
'मधया'मधये ठेवूिनया सवर बोलू काही...
रखरखीत हा रसता पवास करणयाचा
शेवट तयाचा िमळेल तोवर बोलू काही...
जग बदलाची कशास करता इतुकी घाई
आधी बदलू सवतःस नंतर बोलू काही...
गलली मधये बोलायाचे कारण नाही
आयुषयाचया हमरसतयावर बोलू काही...
तुमचया संगे आज मलाही महणूदे गाणे
िमटवून सारे मधले अंतर बोलू काही...
(The following two are most likely not by sandeep...)
सपशर जरी हे खरे बोलके असती तरीही
करन मौनाचे भाषातर बोलू काही...
आभाळातून टपटपणारा थेब टपोरा
मातीचा दरवळ सुटताना बोलू काही...

हहहहह
आता आठवतायत ते फकत काळेभोर डोळे...
बाकी सारे आकार, उकार, होकार, नकार...
मागे पडत चाललेलया सटे शनासारखे
मागे मागे जात जात पुसटत चालले आहेत...
पुसत जावेत ढगाचे आकार
आिण उरावं एकसंध आभाळ, तसा भूतकाळ
तयाचया छातीवर गवताची िहरवीगार कुरणं,
भरन आलेली गाफील गाणी, काळेसावळे ढग
आिण पिशमेचया वकाकडे रोखलेले बाणाकृतीतील बगळे
आता आठवतायत ते फकत काळेभोर डोळे...
बंध रेशमी तुझयासवे जे जुळले
अन् िकितजावर रंग नवे अवतरले
घन दाटताच एका कणात हे रंगबंध िवसकटले...तुटले....
िवसरत चाललोय... नावेतून उतरताना आधारासाठी धरलेले हात
िवसरत चाललोय होडीची मनोगते, सरोवराचे बहाणे,
वा नावेला नेमका धका देणारी ती अजात लाट
ती लाट तर तेवहाच पुसली... मनातलया इचछेसारखी
सरोवर मात अजूनही ितथेच...
पण तयाचयाही पाणयाची वाफ िकमान चारदा तरी आभाळाला िभडू न आलेली
आता तर लाटा नवहे, पाणी सुदा नवंय कदािचत
पण तरीही जुनयाच नावाने सरोवराला ओळखतायत सगळे...
आता आठवतायत ते फकत काळेभोर डोळे...
कण दरवळतया भेटीचे, अन् हातातील हाताचे
ते खरेच होते सारे..वा मृगजळ हे भासाचे
सुटलेच हात आता मनात हे पश फकत अवघडले...तुटले...
तुझयाकडे माझी सही नसलेली एक किवता...मीही हटी...
माझयाकडे तुझया बोटाचे ठसे असलेली काचेची पटी
चाचपडत बसलेले काही संकेत, काही बोभाटे...अजूनही...
थोडेसे शबद, बरंचसं मौन...अजूनही...
बाकी अनोळखी होऊन गेलो आहोत...
तुझा सपशर झालेला मी, माझा सपशर झालेली तू...
आिण आपले सपशर झालेले हे सगळे...
आता आठवतायत ते फकत काळेभोर डोळे...
मज वाटायाचे तेवहा हे िकितजच आले हाती
नवहताच िदशाचा दोष, अंतरेच फसवी होती...
फसवेच धयास फसवे पयास आकाश कुणा सापडले...तुटले...
उतरे चुकू शकतात, गिणत चुकत नाही...

पावले थकू शकतात, अंतरे थकत नाहीत...
वाळू वरची अकरं पुसट होत जातात..
डोळयाचे रंग िफकट होत जातात..
तीवरतेचे उग गंध िवरळ होत जातात..
शेपटीचया टोकावरचे हट सरळ होत जातात..
िवसरणयाचा छंदच जडलाय आताशा मला..
या किवताना, शहरभर पसरलेलया संकेतसथळाना...
िवसरत चाललया आहेत..पता न ठेवता िनघून गेलेलया वाटा..
िवसरत चालले आहे तळयावर बसलेले पिशमरंगी आभाळ..
अन् िवसरत चालले आहे...
आभाळही गोदायला िवसरणारे िहरवेगदर तळे
आता आठवतायत ते फकत काळेभोर डोळे...
मी समरणाचया वाटानी वेडयागत अजून िफरतो
सुकलेली वेचीत सुमने , िभजणारे डोळे पुसतो...
सरताच सवप अंतास सतय हे आसवात ओघळले...तुटले...
आता आठवतायत ते फकत काळेभोर डोळे...

हह हहहह हहहहहहह...

संदीप : या किवतेिवषयी आधी थोडंसं सागतो...की हातामधून हात सुटून जातो, पण जे काही थोडे कण एकमेकाचया वाटयाला आलेले असत
मी फसलो महणूनी हसूदे वा िचडवूदे कोणी
ती वेळच होती वेडी अन् िनतात लोभसवाणी
ती उनहे रेशमी होती, चादणे धगीचे होते
किवतेचया शेतामधले ते िदवस सुगीचे होते
संकेतसथळाचे सूर तया लालस ओठी होते
ती वेळ पूरीया होती, अन् झाड मारवा होते
आरोहा िबलगायाचा तो धीट खुळा अवरोह
भरभरन यायचे तेवहा तया दृष नयनीचे डोह
डोहात तळाशी खोल वतरमान िवरघळलेले
अन् शबदाचया गाली पाणी थोडेसे ओघळलेले
ती हार असो वा जीत, मज कुठले अपूप नाही
तया गंिधत गोषीमधला कण कुठला िवदूप नाही
ती लालकेशरी संधया िनघताना अडखळलेली
ती िनघून जातानाही, बघ ओंजळ भरनी ओली

कमेकाचया वाटयाला आलेले असतात, ते मात मनामधये अमर होऊन रहातात. आिण या कणाकडे बघून जे महणावसं वाटतं, ती ही किवता -

हह
गगगगगगगगग गगगगगगग
गगगगगगगग गगगगग गगगगगगग...

गगगगगगगग गगगगग
गगग गगगगगग गगगगगग गगगगगगग....

गगगगगगगगग गगगगगगगगग
गगगगग गगगगगग गगगगग गगगगगगगग...

गगग गगगगगग गगगगगग
गग गगगगगगग गगगगगगगग...

गगगगगगगगगगगगग गगगगगगग
गग गगगगग गगगगगग गगगग...

गग ?... गग! ... गग गगगगगगगग गग;
गग गग गगगगगगगगग गगगगगग गगगगगगग !!

Priye Ye Nighoni
Album: Sang Sakhya Re...
Song: Priye Ye Nighoni
Singer: Salil Kulkarani,
Poetry: Sandip Khare.
Priye ye nighoni ghnanchya kadene
mala ekatese ata vatatahe
kunalaach je sangta yet nahi
ase kahise manmani datatahe...
ase vatate ki tuzya paas yave
tuzya saumya netratale neer whave
parantu mala vel bandhun nete
kadhi muktataa he kunala na thave !
saye paay dagadi ni dagadich matha
asha devalatun jaun yeto
na dei kadhi ghetalyavin tyala
namaskar nemast deun yeto!
ase vatate ki kadhi koni navhato,
na aahe, na vahe uratuni shwas...
urantaratuni yaitrikatene
fire fakta vaara... ki nava to hi bhas !!
dise je kavila, na disate ravila!
sangun gele kunise shahane!
mala tu na disashi parantu tayanchya- nashibi kase sang tujala pahane?
ase vaatene..hi ashi sanj tyat
durava swatashi...tuzyashi durava!
kiti fatato jeev saglyat yaat
mithitun dein sagala purava!!

Paus Asa Runjhunata
Album: Sang Sakhya Re...
Song: Paus Asa Runjhunata
Singer: Salil Kulkarani,
Poetry: Sandip Khare.
Paus asa runjhunta
painjane sakhichi smarali
Paus bhijat jatana
chahul virat geleli...
Oletyane darawalale
aswasth phulaanche ghos
Olandun aala gandh
nistabdh manaachi ves
[Sandip]
Paus sohala jhala
kosaltya aathavanincha...
kadhi udhaantaa an kevha
kosalatya aathavanincha !
Nabh 'nako nako' mhantana
paus kashane aala?
gaatrantun swachhandi an
antarat ghusamatalelaa...

Tujhe ni majhe
Album: Sang Sakhya Re...
Song: Tujhe ni majhe
Singer: Salil Kulkarani,
Poetry: Sandip Khare.
Tujhe ni majhe naate kay?...
tu denari mi... mi ghenara
tu ghenari... mi denara
kadhi na kalate rup badalate
chakrache aavartan ghadate
aapulyamadhale pharak konate?
an aapulyatun samaan kay?....
mala khatri aahe tilahi zop aali nasel...
sundar swapne padat asatil,
pan kushivar valel... usaasel...
mala khatri aahe tilahi zop aali nasel
tichyasamori tech dhag.. je mazyasamor!
tichyasamori tech dhuka.. je mazyasamor!
tiche maze swalpaviramhi sarakhe an purnaviramhi!
mhanuna tar mi asa aakanth jagaa asatana
tichihi paapni purna mitali nasel...
mala khatri aahe tilahi zop aali nasel...
sukhadukhachi hoti vrushti
kadhi hasalo, kadhi zalo kashti
sayaasavin sahajachi ghadate
sames yeto tali padate!
kuthalya janmanchi lay julate?
ya matranche ganit kay?
tuze ni maze nate kay ?...
bagiche lavale aahet aamhi ekatra... ekaki
mati kalavali aahe aamhi char hatani
nakhat mati aahe aamha doghanchya...ajunahi
manat phula aahet aamha doghanchya... ajunahi
doghanchyahi hatavar ekmekanchya reshya aahet !
doghanchyahi hatavar ekmekanchya bhasha aahet !
ratri houn jaeel chandra chandra aani mi jagach asen;
tevha bedchya astarakhali vahat rahavi nadi
tashi ti hi jagich asel...
mala khatri aahe tilahi zop aali nasel...

natyala ya nakoch naav
doghanchahi yekach gaav!
vegvegale pravas tarihi
samaan doghanmadhale kahi !
thech lagate ekala
ka raktale dusaryacha pay?
tuze ni maze nate kay ?...

Ajun Ujadat
Album: Sang Sakhya Re...
Song: Ajun Ujadat
Singer: Salil Kulkarani,
Poetry: Sandip Khare.
Ajun ujadat nahi ga !
ajun ujadat nahi ga !
dashkamaguna sarali dashake
an shatakachya gatha ga !
na vatancha moha sute va
na mohachya vaata ga!
path chakvyacha, gol,
saral va kunas umagat nahi ga
pravas kasala? farfat avaghi !
paan julatun vahi ga...
kadhi vatate 'divas' 'raatra' he
nasate kahi asale ga
tyanchyalekhi raatra sadachi
jyanche dole mitale ga
sparsh aandhale.. ghandh aandhale bhavtali vanrai ga
tamatali buser shantata... kani kujan nahi ga...
yekach palabhar yekhadi kal
ashi sananue jate ga
shanat virati avaghe padade
lakhha kahi chamchamte ga !
ti kal sarate... hurhur urate an piknyachi ghai ga
varvar saare shimpan kahi aatun umalat nahi ga !!!

Sang Sakhya re
Album: Sang Sakhya Re...
Song: Sang Sakhya re
Singer: Salil Kulkarani,
Poetry: Sandip Khare.
Sang sakhya re aahe ka ti ajun taishich gard raeepari?
Sang sakhya re ajun ka dolyatun tichiya jhulate ambar?
Sang ajunhi nije bhovati tichya ratraniche asatar?
sang ajunahi taishich ka ti asmaanichya nilaeepari?
Phule sparshata yete ka re ajun botanmadhuni tharthar?
tichya swarani hote ka re sanja aveli ajun katar?
ajunahi ti ghumate ka re velumadhlya dhund shilepari?

[Sandip]
Paus sohala jhala
kosaltya aathavanincha...
kadhi udhaantaa an kevhaa
kosalatya aathavanincha !
Nabh 'nako nako' mhantana
paus kashane aala?
gaatrantun swachhandi an
antarat ghusamatalelaa...

Vyarth he sarech
Album: Sang Sakhya Re...
Song:Vyarth he sarech
Singer: Salil Kulkarani,
Poetry: Sandip Khare.
Vyarth he sarech taho ek he dhyanat raho
muth poladi jayanchi hi dhara dasi tayanchi !
paij je gheti nabhashi aani dhadaka dongarashi
rakt jyaiche tapta aahe fakt tyanna hakka aahe
swas yethe ghyavayacha aag paanya lavnyacha-urafadya chhand aahe mrutu jyanna vaidya aahe
sajirya jakhama bhujaishi aani aakanksha urashi
ghyav jyancha bhav aahe loha jyaina dev aahe
mati ho vibhuti jayanchi hi dhara dashi tayanchi !!
shabd molache tayanche nrutya keval tandavache
sur nidra bhankshanyala chhinni bhakit koranyala
je n keval baralati god gani koradi !
je n keval kharalati chandrataryanchi stuti !
zep jyanni ghaluni ambaranna soluni
tarka churgalalelya mangatala bandhalya
grah jayanchi torane surya jyanche khelane
antarale malati sagare dhundalati
vanhila je polati roj lanka jalati
hi ashi sheput jayanchi hi dhara dasi tayanchi !!
hastaki gheun kathi keshri ghalun chhati
ram olya tapta othi rakh ripuchi an lalati
das yesa maj disu de romromatun vasu de
saukhyanibabrshya tvcheshi vedana hi thasthasu de !
them tya tejamrutacha maj ashaktala milu de !
kanchanatun buddh jinya paris poladi milu de !
je swatasathich vahe rakta te sare galu de !
rakta sare lal anti peshi peshina kalude !
ashru aani gham jyanni misaluni raktamadhoni
lakh pele phast kele an swatala masta kele;
tya bahakalya mansanchi tya kalandar bhangdachi
hi nasha aakash hote sarjanachi kosh hote!
hi ashi vesane jayanchi hi dhara dasi tayanchi !!

Tarunai
Album: Sang Sakhya Re...
Song: Tarunai
Singer: Salil Kulkarani,
Poetry: Sandip Khare.
Hi tarunai...
aabhalachi neelai... sagarachi gaharai
harek kshanachya dolyatali roshanai...
kadhi vatanpudhati palate
kadhi jagachi girakya ghete
varaa hi... para hi ... hataat tharat nahi re nahi nahi...
hi thartharti vel
ha hurhurnyacha khel
aabhal sangate kanat hichya re kahi re kahibahi...
ya hrudayachya thokyane
hi zulavit jaee gane
rangate..sangate swapnanchya deshichi bedhund navalai...
megh houn kadhi hunkare
satar houn kadhi zankare
disate ashi ki ghatat sajali hiravai vanrai...
hi maifil ek suhani
hi madak an mastani
hi shahanyahunhi shahani
kadhi kambakhatanchi gani
'ye' mhanun yeina..'ja ja' mhanun
jat ti nahi nahi nahi...

Maitrin
मैितण
मैितण माझी िबललोरी, बुटूक लाल चुटुक चेरी
मैितण माझी हंू का चूं!, मैितण माझी मी का तू !
मैितण माझी हटी गं, उनहाळयाची सुटी गं,
मैितण माझया ओठावरची कटी आिण बटी गं !
मैितण रमझुमती पोर, मैितण पुनवेची कोर
मैितण माझी कानी डू ल, मैितण मैितण वेणीत फूल!
मैितण माजा काचेचा, िहरवा हार पाचूचा
बदामाचे झाड मैितण, बदामाचे गूढ मैितण
मैितण माझी अशी िदसते, जणू झाडावर कळी खुलते
ओलया ओठी िहरमुसते, वेडया डोळयानी हसते
मैितण माझी फुलगंधी, मैितण ञाझी सवचछंदी
करते जवळीक अपरंपार, तरीही नेहमी सपशापार
मैितण सारे बोलावे, मैितण कुशीत सफु ंदावे
िजतके धरले हात सहज, िततके अलगद सोडावे
मैितण माझी शबदाआड लपते, हासुिनया महणते,
पाणयाला का चव असते, अन् मैितणीस का वय असते
मैितण, थोडे बोलू थाब, बघ पशाची लागे राग
दुःख असे का मज िमळते, तुझयाचपाशी जे खुलते
मैितण माझी सवचछ दुपार, मैितण माझी संधयाकाळ
माझया अबोल तहानेसाठी मैितण भरलेले आभाळ

सफरचंद
सफरचंदाने ना फकत पडायचे असते
करायची नसते काळजी फादीवरचे इतर सोबती िपकलयाची-‍ना
‍ िपकलयाची
करायची नसते काळजी फादीखालील बेसावध डोकयाची
वेळ झाली कळताकणी सारा गर गोळा करन
फादीवरचया फलाटावरन झाडाचे गाव सोडायचे असते
सफरचंदाने ना फकत पडायचे असते
मग ते पाहन
ू कुणाला गुरततवाकषरणाचा िनयम सुचू देत-ना सुचू दे
सुचलयाचया आनंदात तेच सफरचंद कापून खाऊ देत-न खाऊ दे
पडणाऱ्याचे नशीब वेगळे सुचणाऱ्याचे नशीब वेगळे
सुचणाऱ्यागत पडणाऱ्याने नोबेल-‍ िबबेल मागायचे नसते
सफरचंदाने ना फकत पडायचे असते
िवचार नसतो करायचा की िसथतीज ऊजेची गतीज ऊजा कशी होते
नसते िचंतायचे की मरणासारखे तवरण सुदा अंगभूत असते
िनयम मािहत असोत-नसोत िनयमानुसारच सारे घडायचे असते
जर सफरचंद असेल तर तयाने टपकायचे असते
जर पृथवी असेत ते ितने ओढायचे असते
सफरचंदाने ना फकत पडायचे असते
सफरचंदालाही असतीलच की सवपे, की कुणीतरी हळू वार झेलावे
िकंवा उगवावे थेट चंदावर, आिण मग िपसासारखे अलगद पडावे
पण एकेक असे िपकले सवप वेळीच देठाशी खुरडायचे असते
अन् िचखखल असो वा माती असो, िदवस असो वा रात असो, फळ असो वा दगड असो
एकाच वेगात मधले अंतर तोडायचे असते
सफरचंदाने ना फकत पडायचे असते

हहहहह हह?
[ आयुषयावर बोलू काही चया उतराधाची सुरवात अनेकदा या किवतेने होते. ]
एवढंच ना? एकटे जगू.. एवढंच ना?
आमचं हसं, आमचं रडं, घेऊन समोर एकटेच बघू,
एवढंच ना?
रातीला कोण? दुपारला कोण? जनमाला अवघया या पुरलंय कोण?
शासाला शास, कणाला कण, िदवसाला िदवस जोडत जगू!
एवढंच ना?
अंगणाला कु ंपण होतंच कधी, घराला अंगण होतच कधी,
घराचे भास , अंगणाचे भास, कु ंपणाचे भासच भोगत जगू,
एवढंच ना?
आलात तर आलात, तुमचेच पाय, गेलात तर गेलात कुणाला काय?
सवतःचं पाय, सवतःचं वाट, सवतःचं सोबत होऊन जगू
एवढंच ना?
मातीचं घर, मातीचं दार, मातीच घर, मातीच दार
मातीचं घर, मातीचं दार, मातीचया देहाला मातीचे वार
मातीचं खरी, मातीचं बरी, मातीत माती िमसळत जगू
एवढंच ना?

हहहहह
जसं की...कादा
कादाचया आत वाटी...
वाटीचया आत वाटी...
वाटीत वाटी...वाटीत वाटी...
कादाणू...
परमकादाणू...
आणखी आत...आत आsत...
अगदी आssत?...
मािहत नाही......

जसं की...कादा
तयाचयावर हवा...
तयाचयाभोवती हवा...
हवेभोवती हवा...
ितचे थरावर थर...
मग...िनवात...
अंधार...
अंतराळ...
अंतराळं...
बाहेर...
अगदी बाsहेर...
अगदी बाssहेरचं?
मािहत नाही......
...ती पडलया पडलया डोळाभर बघते मला
आिण मग डोळे िमटू न हातानी ’चाचपत’ राहते,
सदधया ितचया असलेलया हातानी’
सदधया माझा असलेला चेहरा......
ही किवता खरं तर भीत भीत...
कापया कापया हातानी
ितलाच िलहायची होती एकदा...
ितचं धैयर होत नाही...माझं होतं...एवढंच !
------------------------------------- संदीप .

हहहह...हहहहह...
...ती महटली - ’ते आलेच ओघाओघाने ...’
मी महटले - "तू कधी येणार ?- ओघाओघाने जाऊ दे
िनदान एखादी बारीकशी धार ?"
...ती महटली - ’तुला काय ? आता खुशशाल
झोपशील...’
मी महटले - " आमेन ! - अजून बरीच रात आहे िशलकीत...
मेणासारखा चटके खात
मेणबतीभोवतीच जमेन !!"
...ती महटली - ’कळतच नाही काय बोलतोस...
मी जातेच कशी !’
मी महटले - "ते आलेच ओघाओघाने ...
आता रातीचया िमठीत मी
आिण माझया िमठीत उशी !!".......
-----------------------------------------------संदीप

हहहहहहहहहह हहहह
"तुझयाकडे तर िदसत नाही एखादीही िडगी..."
पारावरचया डोगळयाला मी िवचारले "...आिण तरीही चागला गलेलठ जगतो आहेस..."
तो थबकला
कसनुसं महणाला "छे ! आमचं कसलं आलंय...डोगळयाचं जीणं !"
"नाहीतरी काय एवढा फरक आहे ?"
मी महणालो...
आिण डोगळयासारखा तुरतुर पुढे िनघालो......
------------------------------------संदीप

Bumbumba हहहहहहहह
आमही राहतो लाब तेथलया वसतीहन

पडका वाडा बसला आहे दबा धरन
तया वाडयाचया परसामधये एक िवहीर
िदवसा िदसते साधी भोळी अन् गंभीर
परंतु तेथे जावयास ना कोणा धीर
कारण आहे पके ठाऊक आमहाला
तया िविहरीतून रहात असतो....बुंबुंबा
ही हा ही फट् ॐ फट् सवाहा
कुजबुजते िहरवे िहरवे जहरी पाणी
उचचारावे मंत अघोरी जसे कुणी
दूर डोगरामागून तुडवत उघडा माळ
काठावरती येऊन बसते संधयाकाळ
पाणयावरती पडता छाया साजेची
िदवसावर हो काळी जादू रातीची
घुमघुमणारे गोड पारवे िदवसा जे
िवरन जाती रप धारती घुबडाचे
घुबडाचया डोळयातून मग जळती िदवटया
तरंगणाऱ्या माडाचया होती कवटया
भीतीचा ऊर फाटे असलया वकताला
आळस देतो जागा होऊन.....बुंबुंबा
िहरवे डोळे बुबुळ पाढरे िफरे िहडीस
नाकाजागी केवळ भोके अठावीस
उडता येते परी आवडे सरपटणे
गाळ चोपडे अंगाला जैसे उटणे
उठलया उठलया पिहली तयाला लागे भूक
िपऊन घेतो शेवाळयाचे िहरवे सूप
अनय न काही चाले या बुंबुंबाला
भूतेच खातो ताजी ताजी नाशतयाला
जे जे िदसते तयाची चटणी जोडीला
खा खा खातो पी पी िपतो...बुंबुंबा
खोडी काढी खोटे जर बोले कोणी
आणेल कोणी आईचया डोळा पाणी
चोरी चहाडी दंगा ही जर करी कुणी
बुंबुंबा घेतो बोलावून तया कणी
जवळ घेऊनी कौतुक करतो आिण असे
तयानंतर तो माणूस कोणाला न िदसे
बुंबुंबाचा डेरा नकळे केवहाचा
खापरखापरपणजोबाहून पूवीचा
तयास न िभतो असा जगातून कोण भला
बुंबुंबाही घाबरतो बुंबुंबाला

करणयाआधी वाईट काही रे थाबा
िदसेल अथवा आरशातूनी ...बुंबुंबा

हहहह हहहह...
खूप बोललो आता एवढंच साग
डोळयातून लागतो का मनाचा थाग ?
आठव ना पकयाचे रंगीत थवे...
मी महटलं - ’चंचल असतात !’
तू महटलंस - "आपलयाला हवेत !!"
मग छाती फुटून धावलो...धावावंच लागतं...
हातातून हात सुटून जातात, दु :ख तयाचं असतं...
कसले गं सूर ? कसले शबद ? सारंच थोटं...
जगणयाला नसतंच धड, असलंच तर ते थोटं !
हात आहेत, पण ते हलत नाहीत
तयाना फुलं टोचतात, काटे सलत नाहीत !
हा तुझा अणुकुचीदार ’का?’ ठेवशील का बाजूला ?
िभंत बाधली गेली एवढंच खरं, एकेक वीट उपसा कशाला ?
तीन िभंती झालया होतया बाधून
तेवढयात तू आलीस...
आिण अशी आत-बाहेर नाचते आहेस आता िचमणीसारखी
की चौथी िभंत बाधताही येत नाही......
मी ही धावायचो वायावर, उभा असायचो माळरानावर
मी ही पळायचो पकयापाठी...माझयाही घराला नवहतया िभंती...
असो ! आता सपषीकरणे नकोत जासत
माझीच माझयावर चालू आहे गसत !
चौथया िभंतीचे बाधकाम चालू आहे
अजून बाधून झाली नाही...
आत का बाहेर ते एकदाच ठरव
नंतर आतलं बाहेर नाही आिण बाहेरचं आत नाही......
अगंss िभंत असली तरी आकाश िदसतं;
आिण नीट बघीतलं तर आकाशात देव !
जगायला एवढं...अगदी एवढंच लागतं...
---------------------------------------------------------संदीप .

हहहह हहहह...
"अकर छान आलंय यात !"
माझी किवता वाचताना
मान ितरकी करत
ती एवढंच महणते...
डोळयात तुडु ंब भरलेली झोप,
कपाळावर पेगत बसलेले काही भुरटे केस,
िनसटू न गेलेली एक चुकार जाभई,
आिण नंतर...
वाचता वाचता मधयेच
आपसूक िमटलेले तुझे डोळे,
कलंडलेली मान,
आिण हातातून अशीच कधीतरी िनसटलेली,
जिमनीवर पडलेली
माझी किवताची वही...
हरकर नाही, हरकत नाही;
किवता महणजे तरी आणखी काय असतं !!
-----------------------------------------------संदीप

हहहहहहहहहहहहहह हहहहह
-1
हा समुद...
हजार लाटानी समजावतो आहे या तटाला
तरीही तयाचे ’जिमनपण’
पतयेक लाटे ला ओसरवताना
रंगीतच होते आहे अिधकािधक......!
-2
बदलते,मावळते रंग
गोदवून घेणयाचा
मनसवी छंद या वाळू ला
खूप जुना !
-3
तया मावळतया ताबडया िटकलीला
हे कपाळ रोजचेच...
युगानुयुगाचे अभंग पाितवरतय !
-4
दूरवर िवरघळते आहे
आणखी एक संधयाकाळ
समुदाचया पाणयात...
...तू कुठे आहेस, िपय ?
बघ, हे जीवघेणे िवरघळणे ......
-5
खूप वरचे सवर लागताहेत आज
अचूक आिण िभजलेले...
तयात हा समुदाचा अखंड खजर...
असेच गाणे येईल ?
-6
जायची वेळ ! वारा सुटलाय...
माझी परतती पावलंही
तयसथपणे पुसतो आहे हा समुद !
दुसयाला रडवणारी
कसली ही िसथतपदनयता......िपय ?
-7
मी नसेन
तेवहाचा समुद पाहायचा आहे......
-8

मी नसताना
खडकाचया गळयात हात टाकून
उदास हसत असेल हा...
...असेल ना, िपय ?.......
-9
येतो...सायानो...येतो...
-10
...हुरहुर...
...लाटेगिणक...
...लाटाभर...

---------------------------------------------- संदीप .

हहहह ? (हह हहहह हहहहह हहहहह)
तू आवडतोस/तेस
तू खूप आवडतोस/तेस
तू पचंड आवडतोस/तेस
तू सॉलीड आवडतोस/तेस
तू अफाट आवडतोस/तेस
तुझयावाचून जगणे नाही इतका/की आवडतोस/तेस
शास घेणं शकय नाही इतका/की आवडतोस/तेस
तू नसशील तर नसेन मी ही इतका/की आवडतोस/तेस
तो/ती खपून आता वषर होईल अवघं दीड
पण अजूनही आवडतंच तयाला/ितला
वाडीलालचं चॉकलेट आईसकीम,
बाऊन शेडेड शटर/साडया,
सनसेट, भीमसेन, िपकासो, परफयुमस...
आिणक हो !
आताशा ऑिफस सुटलयानंतर
तयाचया/ितचया ऑिफस सुटलयानंतर
तयाचया/ितचया ऑिफस कलीगची कंपनीही
एक कप कॉफीसाठी (?)...
’तो’/’ती’ असली महणजे मन थोडं हलकं होतं...यू नोऽऽ
’तो’/’ती’ आवडतो/ते
’तो’/’ती’ खूप आवडतो/ते
’तो’/’ती’ िचकार आवडतो/ते
...तुझयावाचून जगणे नाही...
...शास घेणं शकय नाही...
...तू नसशील तर नसेन मी ही...
.................वगैरे.....

------------------------------------- संदीप .

हहहहह हहहहह, हहहहह हहहहह
रात सुंदर, चंद सुंदर
रात काळी होत शाई, मनमनाचया कागदावर
हे िनघाले तारकाचे संथ ताडे डोगराशी
रात थकलया कािफलयापरी उतरणीवर चहूिदशाशी
हे िनघाले दव धुळीचे लोट अन् आले धरेवर
रात सुंदर, चंद सुंदर
शातता ही काय वणूर, तव िमठीसम आतर सुंदर
चादणयाने बहकलेलया रातीचे या हर गात सुंदर
या तुझया अिनवार सईचे जीवघेणे सत सुंदर
रात सुंदर, चंद सुंदर
रात ओला शबद मागे, या िजणयाचा अथर मागे
िनरवतीचया अकरावर एक हळवी रेघ उमटे
रात वेडी, चंद वेडा, वेड माझे येई भरावर
रात सुंदर, चंद सुंदर

हहहहह
बारीश से अकसर िमला करता था मै
बारीश से अकसर िमला करता था मै
और तुमसे भी कभी कबार...
इतेफाकन् मगर तीनो इकठा कभी नही िमले है हम
इतेफाकन् मगर तीनो इकठा कभी नही िमले है हम
िमनते तो बहत
ु की थी मैन े
बारीश से भी, तुमसे भी... मगर खैर...
अब की बार थान ली है मैन े
तुम दोनो को साथ साथ ही िमलने की
अब की बार थान ली है मैन े
तुम दोनो को साथ साथ ही िमलने की
इिसिलये अब आँखोमेही बारीश िलये घूमता हूँ मै...
उनही गिलयो मे...
जहा इतेफाकन् कभी तुम िमल जाओ शायद...
िमल जाओ शायद...

हहहहहह हहहहहहहहह...
तुझया माझयासवे कधी गायचा पाऊसही
तुला बोलावता पोचायचा पाऊसही
पडे ना पापणी पाहून ओलेती तुला
कसा होता िन नवहता वहायचा पाऊसही
तुला मी थाब महणताना तुला अडवायला
कसा वेळीच तेवहा यायचा पाऊसही
मला पाहन
ू ओला िवरघळे रसवा तुझा
कशा युकतया मला सुचवायचा पाऊसही
कशी भर पावसात आग माझी वहायची
तुला जेवहा असा िबलगायचा पाऊसही
आता शबदावरी या फकत उरलेलया खुणा
कधी समरणे अशी ठे वायचा पाऊस ही

हहह हहहहह (Ved Laagla..)
िदसलीस वाऱ्यामधये आपुलयाच तोऱ्यामधये
िनळे भोर नभ तुझया काळयाभोर डोळयामधये
वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
काळयाभोर डोिळयानी दािवयला इंगा
आता रण रण माळावर घालतो मी िपंगा
चंदाळली लाट वर गगनाला िभडे
रोज राती दारातून किवताचे सडे माझया वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
वेड लागलं आता वेड लागलं आता वेड लागलं
िहरवयाशा पदराचे हलताना पान
कोण नभ कोण धरा झाडा नाही भान
जशी काही पाखराला िदसे दूर वीज
ितला महणे येना माझया घरटयात नीज आता वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
आता वेड लागलं, वेड लागलं, वेड लागलं
पुनवेची रात अशी येताना भरात
घालतो मी हाक आता िरकामया घरात
पाहतो मी बोलतो मी चालतो मी असा
वाऱ्यावर उमटतो अलगद ठसा आता वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
आता वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
खुळावले घरदार खुळावला वंश
मीच केले जागोजाग देहावर दंश
उसळली अगं अशी झणाणली काया
जीव असा खुळा तयाला िवषाचीच माया आता वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
आता वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
मला ठावं वेड तुझे िवनाशाची हाक
डोळयातून िदसू लागे वेडसर झाक
नका लागू नादी सारी उपराटी तऱ्हा
शहाणयाचया समाधीला शेवटचा िचरा..हा वेड लागलं
वेड लागलं, हा वेड लागलं, वेड लागलं, आता वेड लागलं

या किवतेचा िवशेष महणजे तीन कडवी तीन वेगवेगळया रसामधली आहेत ‍ (वीर रस, करण रस व भकती रस)
सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन
वरतून चडडी आतून पँट
अंगामधये ताकद फार, पोलादाची जणू पहार
पकी नाही तरी उडतो, मासा नाही तरी बुडतो
उडणयाचाही भलता वेग, पँरीस पनवेल सेकंद एक
रोज पृथवीला चकरा पाच, गेला महणता हा आलाच
गरडाहन
ू ही थेट नजर, िजथे संकटे ितथे हजर
कोसळती बस हा अडवी, फु ंकरीत वणवा िवझवी
अंतराळीचे िवहलन कुणी, तयाचयाशी दणणादणणी
अवघी दुिनया तयाची फँऽऽऽऽऽन
सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन
जरी जगाहून िभन असे, तरी मनातून िखन असे
आदर करती सवर जरी परी न कोणी िमत तरी
लाबून कौतुक हे नुसते, कुणी न मजला हे पुसते
जेवण झाले काय तुझे, काय गडया हे हाल तुझे
िदवस रात हे तू दमशी, साग तरी मग कधी िनजशी
उडता उडता असे सुसाट, दुखते का रे मधेच पाठ
एकएकटे िफरताना, िवचार करतो उडताना
आत िरकामे का वाटे, कसे वाटते सवर िथटे
अंगी ताकद जरी अफाट, काय नेमके सलते आत
करन बसला तोड लहाऽऽऽऽन
सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन
असा एकदा एक िदशी उंच िहमाचया िशखराशी
बसला असता लावून धयान तयास भेटला मग हनुमान
काय तयाचे रप िदसे सुयाचे पितिबंब जसे
शकती ही अन् युकती ही, तरी अंतरी भकती ही
आिण बोलले मग हनुमान....
ऐक ऐक हे सुपरमँन, ऐक ऐक हे सुपरमँन
ऐक ऐक हे सुपरमँन, ऐक ऐक हे सुपरमँन
रोनी सी ये सूरत कयूँ? िमता I am proud of you!!
सवाहून आगळाच तू, जैसा मी रे तैसा तू
ऐक एवढे ते अवधान, शकती युकती चे हे वरदान
तया रामाने िदले तुला, तयाने बनवले तुला मला
तया रामासतव करणे काम, तया रामासतव गळू दे घाम
साथ जरी ना कुणी असे, आत तुझया पण राम असे
राम राम हे महणत रहा, आिण जगाला िभडत रहा
तया रामाचे करनी धयान, िचरंजीव भव सुपरमँऽऽऽऽऽन
िचरंजीव भव ...सुपरमँऽऽऽऽऽन
सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन, जय हनुमान
सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन, जय हनुमान

हहह हहहहह! हहह हह !
कसा चंद! कसं वय !
कशी तुझी चादण सय !
कसा िनघेल इथुन पाय ?
वेड लागेल नाहीतर काय !
अंगामधये िभनतयेय वीज !
नाही जाग,नाही नीज !
दंव पडतंय शबदावर,
ं अथावर !
धुकं येतय
कसा िनघेल इथुन पाय ?
वेड लागेल नाहीतर काय !
उभा आहे मसत खुशाल !
अंगावर थंडीची शाल !
गुलाब ितचया गालावर,
काटा माझया अंगावर !
कसा िनघेल इथुन पाय ?
वेड लागेल नाहीतर काय !
कशी मजा झालयेय आज
शाततेची सुदा गाज !
फुटतंय सरं आतलयाआत !
जंतरमंतर झालयेय रात !!
कसा िनघेल इथुन पाय?
वेड लागेल नाहीतर काय !
कशी झुळूक हलकीशी...!
कशी हवा सलगीची...!
कसा गंध वायावर !
राहील मन थायावर ?!
कसा िनघेल इथुन पाय?
वेड लागेल नाहीतर काय !
रात बोलतयेय तायाशी;
पहाट उभी दाराशी !
गूज आलंय ओठाशी
पण बोलावं तरी कोणाशी...?
कसा िनघेल इथुन पाय ?
वेड लागेल नाहीतर काय !
चंद असा झरझरतोय...
अबोलाही दरवळतोय...
मला आलाय अथर नवा;

ितला ऐकु जायला हवा !!
कसा िनघेल इथुन पाय ?
वेड लागेल नाहीतर काय !
तुजवरी लावला जीव
हे मुळात चुकले माझे,
मी पाऊस हड
ु कायाला
िगषमाचया गावा िशरलो...........................
--------------------------------------------------------- संदीप .

हहहह हहहहहह...
सवर िटपेचा आज वेचा ! रे उदा, फुटणार काचा !
जायचे जातील ! पाहू सोहळा ; उरतील तयाचा !
िवसमरया आज सारे रंग जवाळेचा चीतेचया.
चुंबनाचा रंग पाशू लाजओलया रिकतमयाचा !
देहही नवहता तपसवी , जीवही नवहता कलंदर...
झोपताना फकत कुरवाळू न घयावया िवद टाचा...
संगतीला दोन िहरवे हात घेऊन चाललो मी,
थाटणया संसार िगषमाचया िशवेवर ; पावसाचा !!!
-------------------------------------------- संदीप .

हहह हह हहहह...
आता पुनहा पाऊस येणार....
आता पुनहा पाऊस येणार , मग आकाष काळ नीळ होणार,
मग मातीला गंध फुटणार , मग मधेच वीज पडणार,
मग तूझी आठवण येणार, काय रे देवा.....
मग ती आठवण कुणाला दाखवता नाही येणार,
मग मी ती लपवणार,मग लपवुनही ती कुणाला तरी कळावस वाटणार,
मग ते कोिणतरी ओळखणार,
मग िमत असतील तर रडणार , नातेवाईक असतील तर िचडणार,
मग नसतच कळल तर बर, असं वाटणार...
आिण हा सगळयाशी तुला काहीच देण घेण नसणार..
काय रे देवा.....
मग तयाच वेळी दूर रेिडयो चालू असणार, मग तयात एखाद जुन गाण लागलेल असणार् ,
मग तयाला एस. डी. बमरननी चाल िदलेली असणार् ,मग सािहल ते नी िलिहलेल असणार् ,
मग ते लतानी गायलेल असणार् ...,
मग तूही नेमक आता हेच गाण ऐकत असशील का? असा पश पडणार् ,
मग उगाच छातीत काहीतरी हुरहुरणार, मग ना घेण ना देण पण फुकाचे कंदील लागणार् ....
काय रे देवा.....

मग िखडकयाचे गज थंडगार होत जाणार् .., मग तयाला आकाशाची आसवं लगडणार् ..,
मग िखडकीत घट बाधून ठेवलेलया आपलया पालथया मूठीवर ते टपटपणार् ....,
मग पाच फूट पाच इंच देह अपूरा अपूरा वाटणार , मग ऊरी फुटुन जावसं वाटणार, छाताडातून हुदय काढू न तया शूभ धारेखाली धरावासा व
मग सारं कसं मूखासारखं उतकटं उतकटं होत जाणार् ,
पण तरीही शासाची लय फकत कमी जासत होत राहाणार, पण बंद नाही पडणार् ,
काय रे देवा.....

पाउस पडणार् .. मग हवा िहरवी होणार..मग पाना पानात िहरवा दाटणार् ,
मग आपलया मनाच िपवळ पान देठं मोडू न िहरवयात शीर पहाणार, पण तयाला ते नाही जमणार् ,
मग तयाला एकदम खर काय ते कळणार् , मग ते ओशाळणार् ,
मग पूनहा शरीराशी परत येणार, सदी होउ नये महणून देहाला वाफ घयायला सागणार, चहाचया पाणयासाठी फीजमधये कुडमुडलेलं आलं शोधंण
एस. डी. चं गाणही तोपयरत
ं संपलेलं असणार् ,रेिडयोचा सलॉट भरलेला असणार् ,
मग तीचया जागी ती असणार, माझया जागी मी असणार् , कपातल वादळं गवती चहाचया चवीने पोटात िनपचीत झालेलं असणार
काय रे देवा.....

पाउस गेलयावशी पडला,पाउस यंदाही पडतो.. पाउस पूढचया वशीही पडणार् ....
काय रे देवा.....

न तया शूभ धारेखाली धरावासा वाटणार् ...,

जमधये कुडमुडलेलं आलं शोधंणार् ,

त झालेलं असणार.....

आज मी आयुषय माझे चाचपाया लागलो
नेमके ते हरवले जे मी जपाया लागलो...
शोधले माझेच पते आत मी माझया िकती
जग हरवलो तेवहाच कोठे सापडाया लागलो...
ठरवले हे पाहीजे, ते पाहीजे , ते ही हवे
मागणया ताजया तवानया मी थकाया लागलो...
मी सुखाला पाळले बाधून दारी माझीया
ते सुखाने झोपले मी गसत दाया जागलो...
गीत माझया लेखणीचे इतुके िभनले ितला
ती िलहाया बैसली अन मी सुचाया लागलो...
मज न आता थोडकी आशा कुणी की महणा
आज मी माझयाच साठी गुणगुणाया लागलो...
काय हे आयुषय माझे , काय हे जगणे तरी
मला सोडू न मी सवा आवडाया लागलो...

गीत माझया लेखणीचे एवढे िभनले ितला ;
ती िलहाया बैसली अन्‍ मी सुचाया लागलो !
शोधले माझेच पते आत मी माझया िकती...
हरवलो तेवहाच कोठे सापडाया लागलो !
मज न आता थोडकी आशा कुणी की "वा" महणा !
आज मी माझयाचसाठी गुणगुणाया लागलो !
काय हे आयुषय माझे, काय हे जगणे तरी,
मी मला सोडू न सवा आवडाया लागलो...

तकी नाजुक इतकी आललाड फु लपखाराहून अलवार
चालू बघता नकळत होते वरवती अलगद सवार इतकी नाजुक ....... १
िभजलया देही गवाकतुनी चनद िकरण ते पडता चार
लकखा गोरटी रापून जाली रातीत एका सवाल नार २
इतकी नाजुक जरा िनफेनी जोर दूनी िलिहता नाव
गिलत अली दुसया िदवशी अंगा अंगावर हलवे घाव इतकी नाजुक.......................३
कशया कूर देवाने िदधलया नाजुकतेचया कला ितला
जरा जलादसा शास धावता तयाचया देिखल ज़ला तुला ............४
इतकी नाजुक इतकी सुनदर दपरण देिखल खुलावातो
टी गेलयावारती तो कण भर पितिबमबाला धर बघतो इतकी नाजुक .........५
इतकी नाजुक की जेवहा टी पावसात जाऊ बघते
भीती वाटते कारन जलात साखर कणात िवरघलते..............६
इतकी नाजुक की अत तर समनाचे भय वाटे
नको रताया फुलास आपुलया माजया जगानयितल काटे .........7

हहहह हह हहहह हहहह हहह?...
तु देणारी मी... मी घेणारा
तु घेणारी... मी देणारा
कधी न कळते रप बदलते
चकाचे आवतरन घडते
आपुलयामधले फरक कोणते?
अन आपुलयातुन समान काय?....
तुझे नी माझे नाते काय?...
सुखदु :खाची होता वरुषी
कधी हसलो, कधी झालो कषी
सायासािवन सहजची घडते
समेस येत टाळी पडते!
कुठलया जनमाची लय जुळते?
य मातानचे गिणत काय?
तुझे नी माझे नाते काय?...
नातयाला या नकोच नाव
दोघानचही एकच गाव!
वेगवेगळे पवास तरीही
समान दोघानमधले काही !
ठे च लागते एकाला
का रकताळे दुसयाचा पाय?
तुझे नी माझे नाते काय?...

kadhitari vedyagat vagayla have
kadhitari vedyagat vagayla have!
ugachach ratbhar jagayala have!
sukhasin jagnyachi zali jallmate
jagnech saare pure zadayla have!.... kadhitari vedyagat vagayla have!
Garthyat fekuniya shaal, kantopi
kadhitari thandilach vajayla have!
chote mothe dive funkarine malavun
kadhitari suryavar jalayala have!.... kadhitari vedyagat vagayla have!
khotya khotya shrungarachi lali rangavun
kashasathi sajayche chapun chopun?
varyavar udavat padar jeenyacha
gaane gulchabu kadhi mhanayala have! .... kadhitari vedyagat vagayla have!
bhandyavar bhande kadhi bhidayla have
ugachach sakhivar chidayla have
mukhatun tichyavar pakhadat aag
ekikade premgeet lihayla have!.... kadhitari vedyagat vagayala have!
vilipari kadhi ek chandrakor ghyavi
hirvishi swapne dhare dharene chiravi
kor kor chandra chandra harta harta
manatun purnbimb tagayala have!.... kadhitari vedyagat vagayala have!
manatalya makadashi haat milvun
aacharave kadhitari vichara vachun!
zadapaas zombuniya haati yeta phal
sahajpane tehi phekayala have!.... kadhitari vedyagat vagayala have!
kahid raati lavuniya nayananche dive
pustakala kahitari vachayala dyave!
shodhuniya pranatale dumadale paan
mag tyane aplyala chalayala have!.... kadhitari vedyagat vagayala have!
dhagalasa kot, chhadi, vijar todki
bhatakyachi chal daivasarakhi fengadi!
jaganyala yavi ashi vinodachi jaan
hastana papnyani bhijayala have!.... kadhitari vedyagat vagayla have!
swatahala vikun kay gheshil vikat?
khari khari sukhe raja milti fukat!
hapapun bajarat magshil kiti?

swatahatach nave kahi shodhayala have!.... kadhitari vedyagat vagayala have!
tech tech pani ani tich tich hawa!
aani tula badalahi kashasathi hava?
junech ajun aahe riyajavachun!
gillele adhi saare pachayala have!.... kadhitari vedyagat vagayala have!
nako baghu pathimage yeil kalun
kititari karayche gelele rahun!
nako karu traga asa udyachya darat
swatahalahi kadhi maaf karayala have!.... kadhitari vedyagat vagayala have!

by sandip khare

yala have!

बंद तटाशी या लाटाशी कधी थाबती पाय
पिशम वा-यावरती मज हे ऐकू येते काय
जीव भाबडा जगावेगळा बोलू गेला काय
जनम मातीचा सवप नभाचे तोलू गेला काय
तुझया वीजेचे दान मािझया मातीला देना
ये ना ये ये ना ये ना ये ना ये ये ना
जरीही बघतो िवसरन तुजला तरीही का ऐसे
नभास महणतो जमीन आिणक जमीन जळ भासे
कैफ तुझया समरणाचा कैसा अजून उतरेना
ये ना ये ये ना ये ना ये ना ये ये ना
िखन काजळी जरीही चमके आतून रिधराशी
लखलख ओळी तुझीयावरचया येती अधराशी
जनम हारलो पणास याचे इमान उतरेना
ये ना ये ये ना ये ना ये ना ये ये ना
तुला ऐकू दे तुला सपशूर दे तुला पाहू दे ना
िहशोब पापा - पुणयाचे हे ज़रा राहू दे ना
कणापायी हा शाप युगाचा मला झेलू दे ना
ये ना ये ये ना ये ना ये ना ये ये ना
संदीप खरे

माणसाना गरज असते कोबडयाची...बक-याची
वाघिसंहाना गरज असते हरणाची..साबराची
घुबडघारीना गरज असते उंदराची..सशाची...
महणून आमही जनमा आलो!
कुणालातरी वाटले वंशाला िदवा हवा..
कुणाला तरी वाटले बिहणीला भाऊ हवा..
कुणालातरी वाटले घरात पाळणा हवा...
महणून आमही जनमा आलो!
भूमीचा भार ५०-६० िकलोनी वाढवायचा होता..
भाजीवालयाचा धंदा दरमिहना फुगवायचा होता..
डॉकटरचया िबलाचा आकडा दरमिहना इमानाने िडकवायचा होता...
महणून आमही जनमा आलो!
आभाळाला कुणीतरी िवचारायला हवं..
सारं बघणा-याला "मी ही बघतोय" हे सुनवायला हवं..
तुझया िससटीमचया बेिसकमधयेच घोळ आहे हे कुणीतरी
ठणकवायला हवं...
महणून आमही जनमा आलो!

हहह हह हहहह...
आता पुनहा पाऊस येणार
आकाश काळ िनळ होणार
मग मातीला गंध सुटणार
मग मधयेच वीज पडणार
मग तुझी आठवण येणार
काय रे देवा...
मग ती आठवण कुणाला दाखवता नाही येणार
मग मी ती लपिवणार
मग लपवूनही ते कुणालातरी कळावस वाटणार
मग ते कुणीतरी ओळखणार
मग िमत असतील तर रडणार
नातेवाईक असतील तर िचडणार
मग नसतच कळल तर बर अस वाटणार
आिण या सगळयाशी तुला काहीच घेण देण नसणार..
मग तयाच वेळी नेमका दूर रेिडओ चालू असणार
मग तयात एखाद जुन गाण लागलेल असणार
मग तयाला एस. डी . वमरन नी चाल िदलेली असणार
मग ते साहीर नी गायलेल असणार
मग ते लतानी गायलेल असणार
मग तू ही नेमका आता हेच गाण एकत असशील तर.. असा पश पडणार
मग उगाच छातीत काहीतरी हरू हरू णार
मग ना घेण ना देण
पण फूकाचे कंदील लागणार
काय रे देवा...
मग िखडकयाचे गज थंडगार होऊन जाणार
मग तयाला आकाशाची आसव लगडणार
मग िखडकीत घट बाधून ठे वलेलया आपलया पालथया मुठीवर ते टपटपणार
मग पाच फूट पाच इंच देह अपुरा अपुरा वाटणार
मग ऊर फु टू न जावस वाटणार
छाताडातून हदय काढू न तया शुभ धाराखाली धरावस वाटणार
मग सारच कस मुखासारख उतकट उतकट होत जाणार
पण तरीही शासाची लय फकत कमी जासत होत जाणार
बंद नाही पडणार
काय रे देवा...
पाऊस पडणार
मग हवा िहरवी होणार
मग पानापानात िहरवळ दाटणार
मग आपलया मनाच िपवळ पान मोडू न िहरवयात िशर पाहणार
पण तयाला ते नाही जमणार

मग तयाला एकदम खर काय ते कळणार
मग ते ओशाळणार
मग पुनहा शरीराशी परत येणार
सरदी होऊ नये महणून देहाला वाफ घयायला सागणार
चहाचया पाणयासाठी िफजमधये कूडंमूडलेल आल शोधणार
एस . डी , च गाणही तोपयरत
ं संपलेल असणार
रेिडओचा सटॉक भरलेला असणार
मग ितचया जागी ती असणार
मग माझया जागी मी असणार
कपातल वादळ गवती चहाचया चवीने पोटात िनपचीत झलेल असणार
पाऊस गेलया वषी पडला
पाऊस यंदाही पडतो
पाऊस पुढलया वषीही पडणार
काय रे देवा...
...संदीप खरे

उफराटे िहशोब माझे
कोणाला कळले होते
मन ओले होते माझे
अन् महणून जळले होते
मी वजा जमेतून होतो
अन्‍ जमा वजेसतव होतो
हे गिणत समजले तेवहा
आयुषय िनवळले होते
नवनीत सुखाचे आले
शबदाचया पातावरती
मी आईचया हातानी
बघ दुःख घुसळले होते
जगणयाचया पानावरती
सवपाशी जमलया गपपा
मग मुहूतर मरणाचेही
कंटाळू न टळले होते
दुसर्‍या िदवशी दुःखाचा
बघ वासही आला नाही
नयनाचे पेले माझया
रातीच िवसळले होते

िचमुकलया चोचीमधये आभाळाचे गाणे
मातीतलया कणसाला मोतीयाचे दाणे
उगवतया उनहाला या सोनसळी अंग
पिशमेचया कागदाला केशरीया रंग
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ... देतय
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ...
देतय
धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, तारा...
सूयासाठी उषा आिण चंदासाठी िनशा
घरी परतणयासाठी पाखराना िदशा
मध खाते माशी तरी सोडेमधये डंख
िचकटला कोळी तयाचया पायाखाली िडंक
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ... देतय
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ...
देतय
धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, तारा...
नागोबाचया फणयावर दहाचा आकडा
खेकडयाचया पवासाचा नकाशा वाकडा
करवंदाला िचक आिण आळू ला या खाज
कुणी नाही बघे तरी लाजाळू ला लाज
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ... देतय
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ...
देतय
धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, तारा...
मूठभर जीव अन्‍ हातभर ता‍न
कोिकळे ला गुर नाही तरी गाई गान
काजवयाचया पोटातून जळे गार िदवा
पावसाचया अगोदर ओली होते हवा
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ... देतय
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ...
देतय
धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, तारा...
िभजे माती आिण उरे अतर हवेत
छोटया छोटया िबयातून िपके सारे शेत
नाजूकशा गुलाबाचया भवतीने काटे
सरळशा खोडावर फु ले दहा फाटे
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ... देतय
ं कोण, देतय
ं कोण, देतय
ं कोण देतय
ं ...
देतय
धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, धुम तारारा धुम, तारा...
गीत: संदीप खरे.
संगीत: सिलल कुलकणी.
सवर: शेया घोषाल.

धैयर
जसं की...कादा
कादाचया आत वाटी...
वाटीचया आत वाटी...
वाटीत वाटी...वाटीत वाटी...
कादाणू...
परमकादाणू...
आणखी आत...आत आsत...
अगदी आssत?...
मािहत नाही......

जसं की...कादा
तयाचयावर हवा...
तयाचयाभोवती हवा...
हवेभोवती हवा...
ितचे थरावर थर...
मग...िनवात...
अंधार...
अंतराळ...
अंतराळं...
बाहेर...
अगदी बाsहेर...
अगदी बाssहेरचं?
मािहत नाही......
...ती पडलया पडलया डोळाभर बघते मला
आिण मग डोळे िमटू न हातानी ’चाचपत’ राहते,
सदधया ितचया असलेलया हातानी’
सदधया माझा असलेला चेहरा......
ही किवता खरं तर भीत भीत...
कापया कापया हातानी
ितलाच िलहायची होती एकदा...
ितचं धैयर होत नाही...माझं होतं...एवढंच !
------------------------------------- संदीप .

पेमात महणे कुणी हरु हरु ते कुणी मोहरते राणी
पेमात महणे कुणी अडखलते बघ धडपडते कोणी!
पेमात महणे मोवात बुडी, ना सुते घडी ओठाची
पेमात महणे शबदास भूल, जगानयास जुल किवतेची
पेमात महणे जो गडबडतो तो बडबडतो गाणी!!
पेमात महणे हातात हात, होतात घात जनमाचे
पेमात महणे िमटतात शास, िफटतात पाश मरणाचे
पेमात महणे आरमभ गोड अन अनतापास िवराणी
मज ठाव नसे हे पेम कसे पण ऐक तुजयािवन आता
कण एक दूर जाताच पुर डोळयात दाटती माजया!
जो बुडालेला तो तरलेला, तरला तो बुडला, राणी!!

पाऊस असा रणझूणता
पैजणे सखीची समरली
पाऊस िभजत जाताना
चाहूल िवरत गेलेली ...
ओले तयाने दरवळले असवसथ फु लाचे घोस
ओलाडू न आला गंध , िनसतबध मनाची वेस
पाऊस असा रणझूणता
[ पाउस सोहला झाला , पाउस सोहला झाला कोसळतया आठवणीचा
कधी उधाणता अन केवहा संथ थेमबंचया संथ लयीचा ]
..
नभ नको नको महणताना
पाउस कशाने आला
गातातून सवचछंदी अन
अंतरात घुसमटलेला..
पाऊस असा रणझूणता
पैजणे सखीची समरली
पाऊस िभजत जाताना
चाहल
ू िवरत गेलेली..

मैितण
मैितण माझी िबललोरी, बुटूक लाल चुटुक चेरी
मैितण माझी हंू का चूं!, मैितण माझी मी का तू !
मैितण माझी हटी गं, उनहाळयाची सुटी गं,
मैितण माझया ओठावरची कटी आिण बटी गं !
मैितण रमझुमती पोर, मैितण पुनवेची कोर
मैितण माझी कानी डू ल, मैितण मैितण वेणीत फूल!
मैितण माजा काचेचा, िहरवा हार पाचूचा
बदामाचे झाड मैितण, बदामाचे गूढ मैितण
मैितण माझी अशी िदसते, जणू झाडावर कळी खुलते
ओलया ओठी िहरमुसते, वेडया डोळयानी हसते
मैितण माझी फुलगंधी, मैितण ञाझी सवचछंदी
करते जवळीक अपरंपार, तरीही नेहमी सपशापार
मैितण सारे बोलावे, मैितण कुशीत सफु ंदावे
िजतके धरले हात सहज, िततके अलगद सोडावे
मैितण माझी शबदाआड लपते, हासुिनया महणते,
पाणयाला का चव असते, अन् मैितणीस का वय असते
मैितण, थोडे बोलू थाब, बघ पशाची लागे राग
दुःख असे का मज िमळते, तुझयाचपाशी जे खुलते
मैितण माझी सवचछ दुपार, मैितण माझी संधयाकाळ
माझया अबोल तहानेसाठी मैितण भरलेले आभाळ

लवहलेटर.......
लवहलेटर लवहलेटर महणजे लवहलेटर असतं
सरळ जाऊन बोलणयापेक इझी आिण बेटर असतं
गोड गुलाबी थंडीतला गोड गुलाबी सवेटर असतं
घुसळ घुसळ घुसळलेलया मनामधलं बटर असतं
लवहलेटर लवहलेटर महणजे एक सॉंग असतं
जयातला कंटेट राईट आिण गामर नेहमीच रॉंग असतं
सुचत नाही तेवहा तुमचया हाटर मधली पेन असतं
आिण जेवहा सुचतं तेवहा नेमकं िखशात पेन नसतं
पटलं तर पपपी आिण खटकलं तर खेटर असतं!
लवहलेटर लवहलेटर महणजे रेअर हॅिबट असतं
वरती वरती लायन आतून भेदरलेलं रॅिबट असतं
शकय शकय हातामधून थथरणारा वडर असतं
नुकतंच पंख फ़ुटलेलं कयुट कयुट बडर असतं
होपफ़ुल डोळयामधलं डॉप डॉप वॉटर असतं!!
लवहलेटर लवहलेटर महणजे ऍगीमेट असतं
५०% सटरन आिण ५०% चं जजमेनट असतं
ऑपोननटचया सटॅटेजीवर पुढचं सगळं िडपेनड असतं
सगळा असतो थेट सौदा काहीसुदा लेनड नसतं
हाटर देऊन हाटर घयायचं सरळ साधं बाटरर असतं!!
लवहलेटर लवहलेटर महणजे एक डीम असतं
लाईफ़चया पेसटीवरचं सवीट सवीट कीम असतं
अधर ं अधर ं पयावं असं शहाळयामधलं वॉटर असतं
ितसयासाठी नाहीच असं अगदी पायवहेट मॅटर असतं

हहहहह
काळया मोतयापरी नेत हे ! ओठ माणकापरी !
सुवणर ओतुन घडली काया ! कु ंतल रेशीमसरी !
संगममररी पोट िनतळसे ! घट मोहाचे वकी !
अवघड वळणे घेवुन िफरली तारणयाची नकी !!

वळणावळणावरी चोरटे नेत पाजळू न जागे
आिण तनुवर िमरिवत खिजना तुला िफरावे लागे
असे दािगने जडले बाई मोलाचे तव देही
जनमभराची जोखीम झाली ! कुणा कलपना नाही !!

------- मौनाची भाषातरे, संिदप खरे

महातारपण
एकदा आले संधयाकाळी सोसाटयाचे वारे
डोकयावरचे केस उडवून नेले सारे
येत नाही महणत, ऐकू कान सोडू न गेले
वाकयामधले अधले मधले शबद सोडू न गेले
चषमा खराब, डोळे खराब काही कळत नाही
मागचे सारे िदसते सपष, पुढचे िदसत नाही
जेवण संपवून दंताजीची पंगत उठली सगळी
जून तोडी पडली नेमकी देखणी गोरी कवळी
कंप कंपनीचा संप करतात बोटे काही
कापत रहातो पायच नुसता , अंतर कापत नाही
देहसदन सोसायटीचे हलली झालेत वादे
जूने झाले बादे, तरी आखडू न वाकतात खादे
मन महणते, कशाला या अथर असतो काही?
मान महणते ितनही ितकाळ नाही नाही नाही
िशवून घेतला सूट नवा , सवलती सकट
सुरकुतयाचे केप कापड , िशवणावळ फुकट
इतका सारा मेकअप , आता नाटकाला मजा
मुलगे झाले आजोबा अन मुलीचया आजजया
ओबड धोबड फणसा सारखे िपकत चालले कण
आवाज झालाय पावरी सारखा , शेवरी सारखे मन..
एकदा आले संधयाकाळी सोसाटयाचे वारे
डोकयावरचे केस उडवून नेले सारे
... संदीप खरे ...

दूर नभाचया पलयाड कोणी
दाटुन येता अवेळ पाणी
केवळ माझयासाठी िरमिझमते !
केवहा केवळ भणाणणारा
िपसाटलेला िपऊन वारा
अनवाणी पायानी वणवणते !
कुणी माझे , मजसाठी , माझयाशी गुणगुणते
सा रे ग म प
पधपगम
म प म ग रेगरे
रे ग रे नी सा
कधी ऊनह लागता मधयानहीचे मनात मी डळमळतो
अन थकलेलया पायासह माझया सावलीत घुटमळतो
तो येतो तेवहा मेघ जसा , अन वदतो जर दमलास असा
तर माझयाशी येशील कसा अन केवहा
िहरमुसलया वाटाना मग अविचत लय िमळते
मी असाच वेडा जीव लावुनी पेम कराया बघतो
मी महणतो कोणा आपुले आिण तो माझयावर हसतो
मग जीवच होतो रसलेला आधया वाटे वर फसलेला
अन डावच मोडू न बसलेला तया वेळी
तयाचेही मन तेवहा साजावुन थरथरते
मी रंगबीरंगी फु ले कागदी पाहनु केवहा झुरतो
तो हसतो केवळ हसता हसता मला ओढु नी महणतो
हे आत पसरले तुझया सडे पाहसी कशाला जगाकडे
तयावाचुन केवहा काय अडे अपुले
मग ग़ाणे सवतवाचे पाणातुन झगमगते....
सा रे ग म प
पधपगम
म प म ग रेगरे
रे ग रे नी सा

हह हहहहहहह हहहह
ही कागदाची होडी या झ-यात सोडू न िदली न
ती याच अपेकशेन े
की असही होऊ शकेल
की झ-यातून नदी पयरनत,
नदीतून खाडीपयरनत
आिण खाडीतून समुदापयरनत जाऊ शकेल ही होडी !
कदािचत पूणर िभजणार नाही िहचा कागद
समुदाशी पोहोचेपयरनत
आिण समुदातलया तुफ़ान लाटानाही
लळा लावून तरनगत राहील ही...
कडाडतील वीजा...लाटानचे डोनगर होतील
ख-याखु-या जहाजनची िशड फ़ाटू न जातील
पण तरीिह या िचमुकलीच गोडु ल अिसततव
पलयावर तरनगणा-या िपमपळपानासारख डुलत राहील!
भाबडीच आहे ही आशा
पण शेकडो वषाचया वडािपमपळाचय
जिमनीखिल वसाहत केलेलया मुळासरिख
सजीव आणी लासट...
होडी कगदाचीच आहे...
पण तयावर िलिहली आहे
सारा जनम पणाला लावून रसरसलेलीअ
एक किवता....
महणून तर
ही कागदाची होडी
या झ-यात सोडू न िदली ना
ती...याच...तयारीने .....की....
(नेणीवेची अकरे)

हाताला धरन, मुसळाशेजारी बसवून,
महणाली किवता " इथे खाली मान घालून िलही !
अन जोवर फु टत नाही याला अंकुर
तोवर शपथ आहे माझी - वर बघायच नाही !!"

हा खडक काही केलया पाझरत नाही
मी याला पहाटे गोजारले आहे,
संधयाकाळी मावळतया सूयाचया पिशम रंगाची भूल देऊन पािहली आहे,
राती माळरानावर नाचणार्‍या पौिणरमेचया चादणयाची शाल पाघरली आहे,
पण हा खडक काही केलया पाझरत नाही.
उनहाळयात हा तापतो,
थंडीमधये हा अगदी सवभावगार,
पावसाळयात हा अगदीच इलाज नाही महणून
िकंवा अगदीच वाईट िदसेल महणून
िहरवया शेवाळयाची िकंिचतशी शोभा वसते बाहेर बाहेर िमरवत बसतो
पण आता हा खडक काही केलया पाझरत नाही.
आता आता अजूनही मी या माळरानावर भटकायला येतो,
पण माझया सार्‍या गुराखी िमताबरोबर न रहाता
मोठया आशेन े याचया शेजारी येऊन बसतो
की.. हा खडक कधीतरी पाझरेल तेवहा आपण ितथे असायला हवं.
मी माझी गाणी आवरन धरली आहेत;
मी आता पावाही वाजवत नाही;
ं नाचावसं वाटत नाही;
िकंवा पावलानाही आता आतूनच
या सार्‍याचयापार मला या खडकािवषयी उतसुकता वाटू लागली आहे.
खडकाला माझयािवषयी असे काहीच वाटत नाही
हे जया कणी लकात आले
तेवहापासून मी असणयापेका खडक असणेच जासतं चागले असे वाटू लागले आहे.
मी खडक असतो तर मलाही असं
माझयािवषयी उतसुकता वाटणारा,
मी आतून पाझरायला हवे असे वाटणारा
कोणी "मी" भेटेल ?
माझे पश, वर िनळे आकाश, खाली िहरवे गवत,
तया गवतावरती मी, माझया शेजारी हा खडक.
हा खडक काही केलया पाझरत नाही.
हे सारे िकतयेक िदवस चालू आहे.
आयुषयभर पुरेल असे एखादे कोडे िमळणे
हेही असू शकते आयुषयाचे साथरक.
मला माझया आयुषयाचे साथरक िमळाले आहे;
मला माझया आयुषयाचे पश समजले आहेत.
उतर नसलेलया पशावर नजर रोखून ताटक करताना...
आता आता जाणवत नाहीसे झाले आहे वारा, ऊन, थंडी, पाऊस;
भुलवत नाहीसे झाले आहे छंद, इचछा, अपेका, ओस;
खडक झालयासारखे वाटत आहे.
---

संदीप खरे.

पेम नाही; हवी असते एक जखम फकत
जयाचयायोगे गरम राहील धमनयानमधील रकत
ओलया आठाविनंचे काही कण हवे असतात
चाकोिरला उधवसताचे घन हवे असतात....
तसे काही चेहेयावरती अिधक उणे नसते
पण मनात दु :खी हसनायाचे हसने वेगले िदसते!
ओठात नाही हवी असते डोळयात एक कथा
हवी असते षडाजासारखी सलग, शात वयथा.........
गाणे नाही; गाणयासाठी उमी हवी असते
सवर नाही, हवया असतात सवरानमधालया शुित
पेम नाही, हवी असते मला चवथी िमित!
पेम नाही दु :खासाठी तारण हवे असते
सवत:वरच हसणयासाठी कारण हवे असते
मनासाठी हवा असतो असवथाचा शाप
आतमयासाठी हवा असतो िनखल पशाताप!
संदीप खरे ( नेिणवेची अकरे).

मी मोचा नेला नाही
मी मोचा नेला नाही, मी संपही केला नाही
मी िनषेध सुदा साधा, कधी नोदवलेला नाही
भवताली संगर चाले, तो िवसफ़ारन बघताना
कुणी पोटातून िचडताना, कुणी रकताळू न लढताना
मी दगड होउनी िथजलो, रसतयाचया बाजूस जेवहा
तो मारायाला देिखल, मज कुणी उचलले नाही
नेमसत झाड मी आहे, मूळ फ़ादा िजथलया तेथे
पावसात िहरवा झालो, थंडीत झाडली पाने
पण पोटातून कुठलीही, खिजनयाची ढोली नाही
कुणी शसत लपवले नाही, कधी गरड बैसला नाही
धुतलेला साितव सदरा, तुटलेली एकच गुंडी
टकलावर अजून रळते, अदृशय लाबशी शेडी
मी पंतोजीना भयालो, मी देवालाही भयालो
मी मनात सुदा माझया, कधी दंगा केला नाही
मज जनम फ़ळाचा िमळता, मी केळे झालो असतो
मी असतो जर का भाजी, तर भेडी झालो असतो
मज िचरता िचरता कोणी, रडले वा हसले नाही
मी कादा झालो नाही, आंबाही झालो नाही

मन तळयात मलयात जाईचया कलयात
मन नाजूकशी मोती माळ तुझया नाजुकशा गळयात
उरी चाहिु लंचे मृगजल उरी चाहिु लंचे मृगजल
उरी चाहिु लंचे मृगजल
वाजे पाचोला उगी कशात
इथे वायाला सागतो गाणी माझे राणी
इथे वायाला सागतो गाणी
आिण झुलुक तुझया मनात
िभडू लागे रात अनबालागी हो ........
िभडू लागे रात अमबालागी
तुझया नखाची कोर नभात
माझया नयनी नकत तारा
माझया नयनी नकत तारा
माझया नयनी नकत तारा
आिण चाद तुझया डोळयात
मन तळयात मलयात जाईचया कलयात

येईन सवपात िमटलया डोळयात घेशील का मला??
तुझया मनाच गुलाबी फुल देिशल का मला??
साग तुझया मनाच गुलाबी फुल देिशल का मला??
वेड हसणयाची वेड िदसणयाची वेड रसणयाची ग
वेडया चंदाची वेडया ता-याची रात वेडाची ग
वेडया पशाच वेड उतर देशील का मला??
तुझया मनाच गुलाबी फुल देिशल का मला??
माझया नेतात माझया गातात मनात मािझया
तुझया गंधाचा तुझया छंदाचा उधाणे पुिरया
तुझया भरितचा चंद नवितचा करिशल का मला??
साग तुझया मनाच गुलाबी फुल देिशल का मला??
बघ जरा एकदा , ऐक माझया फुला
मौन माझे आता साग बघते तुला
तुच सवपातली चंिदका सािजरी
तुच सतयातली मोिहनी लाजरी
अभ िवरताना रात ढळताना येिशल का जरा??
कोणी नसताना काही कळताना येिशल का जरा??
तुझया नावात माझया नावाला घेिशल का जरा??
साग तुझया मनाच गुलाबी फुल देिशल का मला??
येईन सवपात िमटलया डोळयात घेशील का मला??
तुझया मनाच गुलाबी फुल देिशल का मला??
साग तुझया मनाच गुलाबी फुल देिशल का मला??

कणात लपून जाशी कणात िदसून
जसे काही शावणाचे सोनसळी उनह
िकती आलो दूर दूर तिरही अजून
वा-यावर वाहताहे तुझी तुझी धुन
पळतात ढग तुझा सागावा घेऊन
शोधाया िनघालो राणी असे एक गाव
पातयापातयावर िजथे िदसे तुझे नाव
िजथे तुझा गंध करी फु लाना तरण
कणात लपून जाशी कणात िदसून
जाणवती आसपास कसे तुझे भास
वाटे आता थाबणार अवघा पवास
मनातली सवपे सारी येितल रजून
कणात लपून जाशी कणात िदसून

हहहह हहहह.. ?
राती बायको बरोबर गाडी वरन घरी जाताना
ती खोडकर आवाजात सागू लागते
आमचयाच घरचया खाणाखूणा...
' हा.. आता इथून डावीकडे... आता सरळ..
तया मारती पासून उजवीकडे वळा..
थोडी पुढे घया अजुन... पाढर्‍या गेटपाशी थाबवा...
हा... बास बास... इथेच... '
आिण मग उतरत, पसर काढत
िवचारते हसत हसत - ' हा... िकती झाले ? '
८४ लक तर झालेच की पीये !
हा तरी शेवटचा की नवया जनमवतुरळाचा हा पारंभ ... ठाउक नाही !
गतजनमाचे आठवत नसेलही काही आपलयाला,
पण तेवहाही असतील असेच तुझे जनमपामािणक हसरे कण
आिण माझे अंतःसथ उदासीन पश काही !!
आता पसर काढलीच आहेस तर ठे व हातावर
एखादी साखरहळवी टॉफी...
गोड चिवने सर दे अजुन एक रात...
अंधारातच चढायचा आहे एक एक िजना...
हातात हात तेवढा राहू दे फकत....

हह हहहहहह हहहह हहहह..........
तो पवास कसला होता, मी सवत:स पुसुनी थकलो
तू पारंभच ना केला; अन मी अधयातुन वळलो !
तुजवरी लावला िजव... हे मुळात चुकले माझे
मी पाउस हुडकायाला िगषमाचया गावा िशरलो !
कधी जनातुनी... कधी िवजनी.. कधी नयनी.. मनात अंित !
कधी तुला शोधणयासाठी बघ कुठवर वनवन िफरलो...
िदनरात धाडली तुजला मी िनमंतणे किवताची
पण खरेच आलीस तेवहा शबदाचया मागे दडलो
मेिदभरलया हाताने सनईचे वेचीत सुर
तू सुखात रडलीस तेवहा मी उदास होउन हसलो...

हहहहहहहहहहहह हहह
िकितजाचया पार वेड्‍या संधयेचे घरटे
वेड्‍या संधयेचया अंगणी रात थरथरते
कुणी जा दूर तशी मनी हूरहूर
रात ओलावत सूर वात मालवते...
आता बोलायाला कोण संगे चालायाला कोण
कोण टाकेल जीवाचे ओवाळू न िलंबलोण
पायरीला ठसे दार खुले छत िपसे
कुणया उडलया रावयाचे गीत घर भरते...
आता िवझवेल िदवा साज कापऱया हातानी
आिण आभाळाचे गूज चंद सागेल खुणानी
पडतील कुणी पुनहा भरतील डोळे
पुनहा पुसतील पाणी हात थरथरते...
मनी जागा एक जोगी तयाचे आभाळ फाटके
तयाचा िदशाचा िपंजरा तयाचया झोळीत चटके
िभजलेली माती तयाचे हललेले मूळ
तयाचे िकितजाचे कूळ तया चालवते...
साज अबोला अबोला साज कललॊळ कललॊळ
साज जोगीण िवरागी साज साजीरी वेलाळ
साजेवर फूल गंध मौनाचा हवेत
दूर लागले गावात दीप फरफरतेिकितजाचया पार वेड्‍या संधयेचे घरटे
वेड्‍या संधयेचया अंगणी रात थरथरते
कुणी जा दूर तशी मनी हूरहूर
रात ओलावत सूर वात मालवते...
आता बोलायाला कोण संगे चालायाला कोण
कोण टाकेल जीवाचे ओवाळू न िलंबलोण
पायरीला ठसे दार खुले छत िपसे
कुणया उडलया रावयाचे गीत घर भरते...
आता िवझवेल िदवा साज कापऱया हातानी
आिण आभाळाचे गूज चंद सागेल खुणानी
पडतील कुणी पुनहा भरतील डोळे
पुनहा पुसतील पाणी हात थरथरते...
मनी जागा एक जोगी तयाचे आभाळ फाटके
तयाचा िदशाचा िपंजरा तयाचया झोळीत चटके
िभजलेली माती तयाचे हललेले मूळ
तयाचे िकितजाचे कूळ तया चालवते...

साज अबोला अबोला साज कललॊळ कललॊळ
साज जोगीण िवरागी साज साजीरी वेलाळ
साजेवर फूल गंध मौनाचा हवेत
दूर लागले गावात दीप फरफरते

या जिमनीत
एकदा सवतःला गाडू न घेईन महणतो । । .
चारदोन पावसाळे बरसून गेले
की रानातलं झाड बनून
परत एकदा बाहेर येईन . . .
महणजे मग माझया झाडावरचया
पानापानातून, देठादेठावर,
फादीफादीलाच मीच असेन . . .
येणारे जाणारे कणभर थबकून,
सुसकारत महणतील " बरं झालं हे झाड आलं !
अगदीच काही नसणयापेका . . . !"

आिण पानापानातून माझे चेहरे
तयाना नकळत नयाहाळत खुदकन् हसतील . . .
माझया पानातून वाट काढणार्‍या सूयरिकरणाबरोबर
माझं हसू आिण झुळूकशास
माझया सावलीतलया लोकावर पसरन देईन . . .
तयाचया घामाचे ओघळ
माझया सावलीत सुकताना हळू च महणेन " बरं झालं हे झाड आलं !

अगदीच काही नसणयापेका . . . !"

माझया अंगाखादावर
आतापयरत
ं हल
ू देणारी ती सविपल पाखरं
आता तयाचयाही नकळत माझया अंगाखादावर झोके घेतील . . .
तयाची वसंताची गाणी
उडत माझया कानी येतील . . .
ती महणतील " बरं झालं हे झाड आलं . . .
नाहीतर सगळा रखरखाटच होता !
याच जागी आपलया मागे लागलेला
तो वेडा कवी कुठे गेला ?"
मी पानं सळसळवत कुजबुजीन " बरं झालं मी झाड झालो . . .
वेडा कवी होणयापेका

आणखी काही वषानी
मी सापडतच नसलयाचा शोध
कदािचत, कुणाला तरी लगेलही . . .
एखादा बेवारस, कुठलयाही
पण आनंदी चेहर्‍याचया शवापुढे
ते माझया नावाने अशु ढळतील . . .
माझी वेडी गाणी आठवत
कोणी दोन थेब अिधक टाकेल . . .

आणी . . .

माझया िचतेचया लाकडासाठी
माझयाचभोवती गोळा होत
घाव टाकता टाकता ते महणतील " बरं झालं हे झाड इथे आलं
अगदीच लाब जाणयापेका . . ."

देते कोण-िचमुकलया चोचीमधये आभाळाचे गाणे...
मातीतलया कणसाला मोितयाचे दाणे...
उगवतया उनहाला हा सोनसळी अंग...
पिशमेचया कागदाला केशिरया रंग...
देते कोण..देते कोण.. देते कोण देते ??
रम... रम ता रा रा... रम
रम...ता रा रा.... रम
रम ता रा रा... रम तारा...
सुयासाठी उषा आिण चंदासाठी िनशा...
घरी परतणयासाठी पाखराना िदशा.... (देते कोण... देते कोण....)
मध खाते माशी तरी सोडेमधये डंख...
िचकटला कोळी तयाचया पायाखाली िडंक...
े ?॥
देते कोण.. देते कोण.. देते कोण देत?
रम... रम ता रा रा... रम
रम...ता रा रा.... रम
रम ता रा रा... रम तारा...
नागोबाचया फणयावर दहाचा आकडा...
खेकडयाचया पवासाचा नकाशा वाकडा...(देते कोण... देते कोण.... )
कोळंबयाला चीक आिण अळू ला हा खाज...
कोणी नाही बघे तरी लाजाळुला लाज...
े ?॥
देते कोण.. देते कोण.. देते कोण देत?
रम... रम ता रा रा... रम
रम...ता रा रा.... रम
रम ता रा रा... रम तारा...

मुठभर जीव..आिण हातभर तान...
कोिकळेला गुर नाही तरी गाई गान... (देते कोण... देते कोण.... )
काजवयाचया पोटातून जळे गार िदवा...
पावसाचया अगोदर ओली होते हवा...
े ?॥
देते कोण.. देते कोण.. देते कोण देत?
रम... रम ता रा रा... रम
रम...ता रा रा.... रम
रम ता रा रा... रम तारा...

िभजे माती आिण उरे अतर हवेत...
छोटया छोटया िबयातून लपे सारी शेतं...
नाजुकशया गुलाबाचया भोवतीने काटे...

सरळशया खोडावर फुटे दहा फाटे..
े ?॥
देते कोण.. देते कोण.. देते कोण देत?
रम... रम ता रा रा... रम
रम...ता रा रा.... रम
रम ता रा रा... रम तारा...

आभाळीचया चंदामुळे लाट होते खुळी...
पाणया नाही रंग तरी नदी होते िनळी...
भुईतून येतो तरी िनतळ हा झरा...
िचखलात उगवतो तादुळ पाढरा...
े ?॥
देते कोण.. देते कोण.. देते कोण देत?
रम... रम ता रा रा... रम
रम...ता रा रा.... रम
रम ता रा रा... रम तारा...

.....Sandip Khare

वयथर हे सारेच टाहो, एक हे धयानात राहो,
मूठ पोलादी जयाची, ही धरा दासी तयाची||
पैज जे घेती नभाशी, आिण धडका डोगराशी
रकत जयाचे तपत आहे फकत तयाना हक आहे,
शास येथे घयावयाचा, आग पाणया लावणयाचा,
ऊरफाडया छंद आहे, मृतयु जयाना वंद आहे,
सािजर्‍या जखमा भुजाशी, आिण आकाका ऊराशी,
घाव जयाचा भाव आहे, लोह जयाचा देव आहे,
माती हो िवभुती जयाची, ही धरा दासी तयाची,
मूठ पोलादी जयाची, ही धरा दासी तयाची||
शबद लोळाचे तयाचे, नृतय केवळ ताडवाचे,
सूरिनदा भंगणयाला िछनी-भाकीत कोरणयाला,
जे न केवळ बरळती गोड गाणी कोरडी,
जे न केवळ खरडती चंद-तार्‍याची सतुती,
झेप जयानी घालुनी, अंबराना सोलुनी,
तारका चुरगाळलया, मनगटाला बाधलया,
गह जयाची तोरणे, सूयर जयाचे खेळणे,
अंतराळे माळती , सागरे धुंडाळती ,
वनहीला जे पोळती, रोज लंका जाळती,
ही अशी शेपूट जयाची, ही धरा दासी तयाची
मूठ पोलादी जयाची, ही धरा दासी तयाची||
हसतकी घेऊन काठी, रेशमी घालून छाटी,
राम ओलया तपत ओठी, राख िरपूची अन ललाटी,
दास ऐसा मज िदसू दे, रोमरोमातून वसू दे,
सौखय िनबबरशा तवचेशी वेदना ही ठस ठसू दे,
थेब तया तेजामृताचा मज अशकताला िमळू दे,
काचनातून बद िजणया परीस पोलादी िमळू दे,
जे सवतःसाठीच वाहे रकत ते सारे गळू दे,
रकत सारे लाल अंती, पेशीपेशीना कळू दे,
अशु आिण घाम जयानी िमसळोनी रकतामधोिन,
लाख पेले फसत केले आिण सवतःला मसत केल,े
तया बहकलया माणसाची, तया कलंदर भंगणाची,
ही नशा आकाश होते, सजरराचा कोष होते,
ही अशी वयसने जयाची, ही धरा दासी तयाची,
मूठ पोलादी जयाची, ही धरा दासी तयाची||
वयथर हे सारेच टाहो, एक हे धयानात राहो,
मूठ पोलादी जयाची, ही धरा दासी तयाची||
--- संदीप खरे

हहहह हहह हह
िदवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही
िदवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही
आकाशयाचया छतीखाली िभजतो, आयुषयावर हसने थुनकुन देतो
आकाशयाचया छतीखाली िभजतो, आयुषयावर हसने थुनकुन देतो
या हसनयाचे कारन उमगत नाही, या हसने महणवत नाही
िदवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही
पशाचे हे एकसंधसे तुकडे, तयावर नाचे मनीचे अबलक घोडे
पशाचे हे एकसंधसे तुकडे, तयावर नाचे मनीचे अबलक घोडे
या घोडयाला लगाम शोधत आहे, परी मजला गवसत नाही
िदवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही
मी तुसडा की मी भगवा बैरागी, मदिप वा मी गाजेवाला जोगी
मी तुसडा की मी भगवा बैरागी, मदिप वा मी गाजेवाला जोगी
अिसततवाला हजार नावे देतो, परी नाव ठेववत नाही
िदवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही
मम महणताना आता हसतो थोडे, िमठुन घेतो वसतुिसथतीचे डोळे
मम महणताना आता हसतो थोडे, िमठुन घेतो वसतुिसथतीचे डोळे
या जगणयाला सवपानचाही आता, मेघ पालवत नाही
िदवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही

अफाट होती तुझी समरणशकती
अफाट होती तुझी समरणशकती
तुला नेमके ठाऊक होते, एकमेकाना पिहलयानदा पाहीले
तेवहा सुयाचा पृथवीशी असलेला नेमका कोन
एकमेकानचया नजरेत हारवताना
आपन नकी िकती होतो एक का दोन?
तुला ठाऊक होते माझया कुठलया शटरला होती िकती बटने ?
कुठलयाचा उसवला होटा िखसा?
रातभर गाणी महणून दाखवताना
नेमका िकतवया गाणयाला बसला होता घसा
तुझयाशी बोलताना चुकून जामभई िनसटली
तया िदवसाची तारीख, मिहना, वषर, वेळ
आणी एकून िकती मायको सेकनद िटकू शकला होता
मुिशकलीने एकमेकानशी अबोला धरणयाचा खेळ
आठवतेका तुला रातरानी शेजारी बसून
किवता महणून दाखवताना
फु ललेलया एकूण कळयानची सनखया
माझया अकराची पुसतकात िलहीलेली मानसशासतीय वयाखया
नेमके आठवत होते तुला
किवतानी बोट िटकवले होते ते नेमके कुठलया कणानवर
आणी मनावरील पानावर कोरलया गेलयावरही
कुठली किवता कुठलया पानावर
अफाट होती तुझी समरनशकती
मलाच कसेकाय िवसरलीस कुणास ठाऊक?
संदीप खरे.......

राधे रंग तुझा गोरा,
राधे, रंग तुझा गोरा साग कशाने रापला?
सावळयाचया िमठीमधये रंग सावळा लागला ?
राधे, कु ंतल रेशमी..सैरभैर गं कशाने ?
उधळले माधवानेिकंवा नुसतया वारयाने ?
राधे, नुरले कशाने तुज वसताचेही भान?
िनळा पणय अथवा एका बेभानाचे धयान?
राधे, कासािवशी अशी.. तरी 'वेडी' कशी महणू ?
तुझया रपाने पािहली एक वेडीिपशी वेणू !
राधे, दृषीतून का ग घन सावळा िथजला?
इथे तुझया डोळा पाणी...ितथे मुरारी िभजला !!
डोळा पाणी.. िजणे उनह..इंदधनुचा सोहळा
पुसटले साती रंग...एक " शीरंग " उरला !!

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful