You are on page 1of 96

BORHOMTHURI 2014
Editorial Group:
Chief Editors:
Prachuryya Kaushik
Sugata Siddhartha Goswami

Borhomthuri’14 team:
Ujjal Nath
Himangshu Bora
Kalyanjyoti Chutia
Saidul Islam
Nupur Kalita
Bandita Kalita
Jitu Bezbaruah
Tridip Das
Devajani Borah
Kamaljit Medhi
Ilina Sinha
Gauranga Phukan

Chief Advisors:
Ms. Padmaja Tamuli
Faruque Aziz

Design Team:
Himangshu Bora
Ujjal Nath
Luna Phukan
Bandita Kalita
Baishalee Sonowal

Deshpande) Director NIT Silchar . N. Everyone is bestowed with imagination and seek a platform to translate their imagination into creative wonders. new hopes and flush in positive energy into our lives.”--Albert Einstein. (Prof. Imagination is more important than knowledge.MESSAGE It gives me immense pleasure to learn that Posua Organizing Committee NIT Silchar is going to publish the 2nd Edition of their magazine ‘Borhomthuri’ for the year 2014. I wish the advent of spring brings with it vivid colours. V. Imagination encircles the world. “I am enough of an artist to draw freely upon my imagination. Knowledge is limited. I firmly believe ‘Borhomthuri’ will provide that platform to all of us to strive towards deriving joy out of our creations. I express my heartfelt congratulations to the entire team of Posua and Borhomthuri for this accomplishment and wish them all success in bringing out the literary best in all of us.

MESSAGE .

MESSAGE .

Silchar . yet unique identity. (Dr. I am sure that the entire NITS Family is waiting eagerly to celebrate the advent of spring with all glitz and glamour.K.MESSAGE I am extremely glad to know that the organising committee of Posua 2014 is all set to publish the 2nd edition of Borhomthuri – a souvenir on this festive occasion. Come let us take some time out of our busy schedules and indulge in celebrating our vigour. Fresh buds bloom and animals awaken and the earth seems to come to life again. A. Students’ Welfare National Institute of Technology. I invite all of you to come and rejoice this new beginning together. Spring is the season of new beginnings.Barbhuiyan) Dean. poems and other write ups in the magazine will reflect our rich socio-cultural heritage and above all our diverse. I wish the entire team of Posua 2014 a grand success and hope that Borhomthuri 2014 will be successful to bring out the literary best in all of us. I convey my appreciation for this enduring endeavour and wish it a long life. I believe the articles.

MESSAGE .

Misra) President. I strongly believe that through this souvenir. irrespective of caste. the students and staff of NIT Silchar will get ample opportunity to express their literary talents through articles and poems. I wish “Posua ‘14” as well as ‘Borhomthuri’ a great success.MESSAGE It gives me immense pleasure to know that students of NIT Silchar are going to celebrate ‘Posua’ like the previous year. I am also happy to know that during “Posua ‘14”. D. Happy Rongali Bihu to one and all! (Dr. the second edition of the souvenir ‘Borhomthuri’ is going to be published. and provide a platform to sing and celebrate together and to rejoice in our unity. creed. religion. I also feel that this endeavor on the part of the students will bring joy and happiness to all the people of NIT Silchar. Posua will certainly bring happiness to one and all. faith and belief. POSUA-2013 Professor Department of Mechanical Engineering . R.

beauty.MESSAGE Spring is an exuberance of new life. I firmly believe that the souvenir will be able to showcase the rich literary grandeur of the students and staff members of the Institute. Spring means manifestation of the best. (Ms. I wish the event a grand success. Youth is spring of life. N. and above all. Posua 2014 Assistant Professor Deptt. I hope the souvenir will bring out the creative best in all of us and provide a platform to express our latent talents. Director NIT Silchar for his enduring support to organize this event. often coming after a long wait when everything seems dormant. peace.a Souvenir will also be published on this festive occasion. Spring means our hidden possibility gets manifested. I am very happy to learn that like previous year the 2nd Edition of ‘Borhomthuri’. It is a matter of great pleasure and pride that NIT Silchar is going to host ‘Posua 2014’ on 5th of April 2014 to celebrate the advent of spring. Padmaja Tamuli) Faculty Advisor. feel rejuvenated and celebrate our souls’ youth. I convey my sincere congratulations to all the Faculty members. I would like to convey my heartfelt gratitude to the entire team of ‘Posua’ and ‘Borhomthuri’ for this opportunity to express myself. V. Spring is youth of creation. a renewal of life and energy. I am very grateful to Dr. Of Humanities & Social Sciences NIT Silchar . Staff members and students of the Institute for their valuable support and contributions. Deshpande. It is a time of rebirth and new beginnings. I wish you all vigour. I would like to invite all of you to come and join us.

ঢােল.. াচু য কৗিশক াতক তৃ তীয় বষ অসামিৰক অিভয ণ িবভাগ বস ঋতু ৰ আগমনৰ সু চনা কিৰ. বণ. নতু ন বছৰিটক আিম আদিৰ আেনা। বৃ হ ৰ অসমীয়া জািতেয় পৰ ৰাগতভােৱ এেকখন পথাৰেত. মৃ দু কলৰৱেৰ পিৰেৱশ মু খিৰত কিৰেলিহ গছৰ ডালৰ কুিলজনী য়! ফা নৰ পেচাৱাই লঠঙা কিৰ পেলাৱা গছ-িবিৰষত ন-ন কামল সউজৰঙী পাখা মিলেলকউিদেশ কৃিতৰ ন-ন সাজ। এেনদেৰই নৱবৰষ আিহ পদূ িল পােলিহ! আিম সকেলােৱ নতু নৰ পূ জা পািত. িতৱা-লালু ঙৰ ‘পু চু’ ইত ািদ নানা জনেগা ীয় িব এই ব’হাগেত উদযাপন কৰা হয়। অসমীয়া িব নামেবাৰত লু ইতপৰীয়া নানা জািত-উপজািতৰ মাজত স ীিত তথা ঐক তাৰ ভাৱ িনগিৰত হয়--“লু ইতৰ বািলেত ক ঁৱা ফুিলেল ফুিলেল িশমলু ৰ ফুল আই অসমীেয় সবােকা আদেৰ িনিবচােৰ জািতকুল।” .চেনহৰ মােজেৰ. ৰাভাসকলৰ ‘বাইখু ’. বেড়াসকলৰ ‘ বশা ’.পঁপাই নতু নক আদিৰ অনাৰ িত চলাও। িৰিণ-িৰিণ না পাও িব বলীয়া ডকাৰ ঢালৰ চও ৰাঙঢালী িব ৱতীৰ ৱলা মাত…… “তগেৰা ফুিলেল নাহেৰা ফুিলেল িবিৰেষ সলােল পাত.স াদনাৰ মজৰ পৰা. আমাৰেনা দশেত ন ফুল ফুিলেল মানু হৰ এেকিট জাত।” জািত-ধম. অথবা এেকখন ম েত িমিল িব পােত। িমিচঙৰ ‘প’ৰাগ’ বা ‘নৰািছঙা িব ’. দউৰী-িডমছাসকলৰ ‘িবচু ’.ভিট ল. মধু . গা ৰ িবচাৰ নকিৰ. া-ভি . ম.. সং ৃ িতৰ নানা ভাৰ.

িন া তথা আ িৰকতা। িব বি ত লাখ-লাখ ভাষাৰ দেৰই আমাৰ মাতৃ ভাষা অসমীয়াও স িদেশ চহকী ভাষা। অেলখ অযু ত স া অসমীয়া ভাষাৰ েয়াগ. অনাগত িদনত আিম অিধক বহল শ ৰ পেয়াভেৰেৰ সমৃ . আমাৰ িশ ানু ানৰ বাকিৰত. ব’হাগ িব উদযাপনৰ আেয়াজন কিৰ আিহেছা-‘পেচাৱা’ নামৰ সাং ৃ িতক উৎসেৱেৰ। এই উৎসৱত সকেলা অসমীয়া. িট. িট.এই আদশেৰ অনু ািণত হ আিম ৰা ীয় েদ ািগক িত ান. সংঘৱ পত ইয়াৰ সাৰণৰ উৎকৃ কাশ এক সামান লও – এন. চীন. আই. সমাদৰ তথা একতাৰ ডােলেৰ বা খাই. িব ৰ অিতৈক অ গামী ৰা সমূ হত িনজ িনজ মাতৃ ভাষাৰ আিম পাইেছা। আিমও আমাৰ আদৰৰ ভাষািট অিধক সমৃ ভাষা-সং ৃ িতৰ চচা আ চলন. আই. িশলচৰৰ কুশল ব না কেৰা --এটা বািটত পণ এটা বািটত খু তৰা শাক. ছা ছা ীসকেল ২০১২ চনৰ পৰা. অধ ািপকা. মূ ৰৰ চু িল িচিঙ উদাহৰণ য়াস মােথা। সাৰ ঘটাব পািৰম। ভােৱ আিম সকেলােৱ ব’হাগৰ িব িটত. িশলচৰৰ. অনাসমীয়া ছা ছা ী. বহমথু িৰৰ পাতৰ ৰঙেৰ বােলাৱা মু খৰ ৰঙীন হাঁিহেৰ. আমাৰ বাপিতসােহান িব িট। অসমীয়া ভাষা-সং ৃ িতৰ সম য়ৰ াবাহক ব’হাগ িব উদযাপনৰ আমাৰ এই য়াসৰ আঁৰত িনিহত হ আেছ সকেলােৰ ঐক ৱ তা. চমু ৈক এন. কমক া িবষয়ববীয়া একি ত হয় – চেনহৰ িব ৱােনেৰ ইজেন িসজনক আেকাঁৱািল লয়। আমাৰ অ জ সকলৰ উেদ াগত উদযািপত ‘পেচাৱা’ক সকেলােৱ হঁপােহেৰ আ ৱাই িনেছ। ‘পেচাৱা’ৰ সেত সংগিত ৰািখ ২০১৩ৰ পৰা কািশত হেছ ‘বহমথু িৰ’ নামৰ মু খপ খিন। বহমথু িৰৰ দীঘলীয়া পােতেৰ থু িৰ মিল. ৰািছয়া. আিম সকেলােৱ আগবঢ়াই িনব িবচিৰেছা. চাৰ আ সাৰ ঘেটাৱাৰ দািয় আমাৰ। জাপান. “এটা বািটত নহ া ইত ািদৰ দেৰ কিৰ তু িলবৈল মেনােযাগ িদব লািগব। আমাৰ উ িতৰ হেক অিধক কৰণীয় আেছ। “বহমথু িৰ”ৰ আমাৰ িব াস. আশীবাদ মািগ ছা ৰাইজ মাৰ কুশেল থাক!” কৃিতৰ ওচৰত আঠু .

Tiwa. among others.Hajong. Boro. The numerous tribes inhabiting this land provide it a unique identity that is not only multi-lingual but also multi-ethnic. Dimasa. Garo. Karbi. The advent of spring is celebrated by a large number of ethnic tribes like Mishing.From the Editor’s desk SUGATA SIDDHARTHA GOSWAMI B. . The Bihu songs tread on themes of love and yearning and the dance performed by young men and women reflect youthful passion. Hmar. joy and mirth. Khamti. Kuki. Bohag Bihu signifies seed-time and it also ushers in the Assamese New Year. We are happy to be able to present the second issue of Borhomthuri to our readers and we earnestly hope that we have succeeded in encapsulating the resplendent heritage of our culture.Tech 3rd Year Civil Engineering Branch Assam has a composite culture which has evolved from the confluence of various traditions. being associated with youth. It has an alternative name Rongali Bihu or the bihu of merriment. Amidst such diversity the binding agent is its Bihu festival. Mech and the tea-communities. As the air is filled with the exhilarating beats of bihu dhol and the mesmerizing sound of pepa. Tai Phake or Phakial. Singing and dancing constitute the essential features of this springtime Bihu festival. Baisakh Panchami and Pongal. Rabha. Jayantia. the editorial team of Borhomthuri wishes you all a very happy Bihu. Sonowal Kachari.

(Mrs.) Mausami Sen.D. Baishya Dr. Jupitara Hazarika. Wasim Arif. Ms.N.K. Chief Advisor: Dr. P.K. Padmaja Tamuli President : Dr. N. A. NIT-Silchar. Fazal A. Das. Ali Ahmed Dr. Rajbongshi.C. P. R. Talukdar Prof.V. Mrs. Deshpande Director. Jagganath Patro Dr. N. M. B. Dr. Madhuchanda Nath Md. Saikia Dr.B. S. Misra Prof. Convener : Heerok Jyoti Hazarika Treasurer: Plaban Barman Event Management: Akhim Jyoti Baruah Anurag Biswanath Champakjyoti Rajbangshi Khanin Talukdar Deepanwita Kalita Pranzil Gogoi Kooljit Das Jongki Hazarika Anurag Thakuria Gaurav Talukdar Infrastructure team: Smith Ghosh Jayanta Madhab Phukan Dhruba Pujary Porag Gogoi Himanshu Saikia Shekhar Doley Bedanta Deori Birjon Boro Parthajyoti Baishya Partha Pratim Saikia Raj Deka Navneet Goswami Dipankar Bhattacharya Ritwick Gogoi Ayan Saikia Raktim Sonowal Manas Sarma Anurag Thakuria Debabrata Saha Lakshmi Narayan Prasad Hospitality team: Abhishek Bezbaruah Souvik Ghosh Dwikul Jyoti Das Daisy Bora Pranzil Gogoi Tarif Anowar Hussain Nip Malakar Pranab Barman Bikiran Gogoi Bedantadeep Dutta Navarun Vasistha Pritam Sagar Buragohain Sanjeev Bora Anurag Mon Hazarika Nayanjyoti Barman Nupur Ranjan Nath Tonmoy Deka Parshojyoti Phukan Gaurav Talukdar Nupur Kalita Chaitanya Bez Priyankush Baruah Porag Jyoti Borah Nipan Sarma Hemanga Saikia Shantanu Deb Jitu Bezbaruah Gautam Borpatra HironJyoti Kashyap Paran Baruah Trideep Das Dwaipayan Nobis Pulakesh Gogoi Dibyajyoti Changmai Pranab Bhowal Mukesh Mandal Dipjyoti Bania Naba Kumar Nath Publicity: Prabal Jyoti Das Bagish Phukan Devarshee Ranjan Bora Anish Nath Agni Gadiyaram Trinabh Dowerah Nitu Kumar Das Nayanjyoti Barman Bhawarnab Gautam Bikram Bezbaruah Priyanuj Sarmah Prakashjyoti Kalita Neeraj Baruah Naba Kumar Nath Divaj Jindal Madhujya Pegu Zojde Dev Barman Jyotish Saikia Marketing: Pranab Kumar Dawor Hazarika Shaban Barbhuiya . Dev Choudhury Vice President (Gymkhana Union Body) General Secretary (Gymkhana Union Body) Cultural Secretary (Gymkhana Union Body) Faculty Advisors: Dr. K. Roy Md.Posua’14 organizing Committee Patron: Prof. Barbhuiyan Dean(S/W) Executive Committee: Mr. L. Barman Mrs. Dr.

আশাৰ এক নতু ন পৃ িথৱী িহমাং বৰা 39 22. িব ৱান ীপেজ ািত বিনয়া 40 24. সম য়ৰ গীত 5. পেচাৱা ২০১৩. তু িম. িত মৰমৰ াি ৰ ফ ঁজািলৰ আঁৰত 32. অসমীয়াৰ স দ – িব আ ইয়াৰ আনু সংিগক িকছু কথা িদবংগনা মহন 4 দৱযানী বড়া 6 ছাইদু ল ইছলাম 8 3. সই লপীয়া খা জাপ পােয়ল ফুকন 31 14. বস আিহেছ ড° যু িথকা মহ 37 19. মৃ তু ৰ সৗ য বকুল দাস 30 13.ইত ািদ দীপেজ ািত নাথ 41 25. িবষাদ . িৱিকিপিডয়াত িলেখাঁ আহক 6. পেচাৱা. িব ৰ ৃিত (সাত িমিনটৰ উপন ািসকা) মণ মাৰ অনু ভৱ মৰ অন আকাশ (অ হীন) মৰ বক তামাৈল 23.অসমৰ এক সাণালী স দ 4. মূ গা . বজব ৱাৰ সােণাৱালী ক নাৰ সেৰাবৰ: "বু ঢ়ী আইৰ সাধু " মানসেজ ািত ব ৱা 24 11. নয়নেজ ািত বমন 45 সু ি তা ভূ ঞা 46 29. িনিশবন া কাকিত 36 18. অেপ া সাগৰ ৰাউত 27. গিতৰ সং া িক? ভাকৰ শমা নওগ 10 িৰিষৰাজ ভৰ াজ 12 ছাইদু ল ইছলাম 13 8. ব'হাগ িব ৰ অতীত আ বতমান কল াণেজ ািত চু তীয়া 1 2. এখন জানাক গলা গাওঁ বি তা কিলতা 45 31. তাৰ খাপাত িপ াই িদয়া কেপৗ পাঁিহ সযতেন ৰািখিব দই তৰামাই জয় গৈগ 38 21.Contents 1. সেপানৰঙী ছিবখিন 28. ই িজৎ গা ামী 37 20. িহউেৱন চাঙৰ অসম ৰােজ ৰ ৰাভা 22 10.এক িমঠা অনু ভৱ বগ দউৰী 39 7. শ চৗধু ৰী াি তা শমা 42 43 গীতাথী শমা 43 লু না ফুকন 44 30. বষাকাল িহমাং 41 26. NITৰ পেচাৱা আ মধু িমতা পাতৰ 33 15.এক িশহৰণ এক অনু ভূিত ভা ৰেজ ািত শমা 34 16. পেচাৱা হওঁক সম য়ৰ তীক ম ু ল কুমাৰ বৰা 35 17. দয়. ইন এ িৰেলছ নি প উইথ ফা ক আিজজ 18 9. ন ায় উ ্ল নাথ 27 12.

Hashim Mohamad Anoop Dutta Harsh Agarwal Anam Hilaly 42. Mangalan. Flavours of Assam Mandovi Borthakur 71 51. पोसुआ अिभजीत सह 74 54. MOTION Sugata S. আমার লাশ অিভিজৎ সূ ধর 78 58. The Art of Non-Conformity Anil V. Priority of the call Gaurab Dutta 68 48. Partings don’t always mean Goodbyes Anangsha Alammyan 69 50. IOTA at Paramount School Abhisek Gupta 72 52. Ramblings of a Pilgrim from A Distant Land Agni Gadiaram 57 39. Once my mother did Bhargav Bistirna 67 46.33. Time Will Pass Ashutosh Mishra 68 49. The KERALA Connection 59 41. SONOR AXOM Dwip Jyoti Goswami 48 36. वो दन आनंद गौतम 74 53. िवजय-गान ह र मोहन शमा 77 56. Goswami 66 44. To my paramour Hritiz Gogoi 68 47. EXPERIENCES IN ASSAM দেয় বস 61 62 . Discovering Oneself. KAZI-RANGA Maitrayee Dutta 64 43. Promises Vinayak Agnihotri 67 45.My personal Experience Gaurab Dutta 56 38. িবশাল দাস 79 40. তামাৈল বু িল ৰা ল দাস 46 34. मोितय सी बूंदे िबटू पन दास 77 57. Braveheart Adwitiya Borah 50 37. बंद कमरा अिभनव राज 75 55. Posua’13: A celebration Mridu Pawan Uzir 47 35.

ব'হাগ িব ৰ অতীত আ বতমান কল াণেজ ািত চু তীয়া াতক ি তীয় বষ যাি ক অিভযাি ক িবভাগ "ব'হাগ মােথা এিট ঋতু নহয় নহয় ব'হাগ এিট মাহ. িচৰা সা হ িপঠা া. অসমীয়া জািতৰ ই আয়ু স ৰখা গণ জীৱনৰ ই সাহ।" ড° ভূ েপন হাজিৰকা ব'হাগ - িতজন অসমীয়াৰ ধমনীেয় ধমনীেয় িসৰাই উপিসৰাই ব'হাগ। কীয় বিশ েৰ মিহমা মি ত অসমীয়া জািতৰ াণেৰা নেৰই এক অন নাম ব'হাগ. স ৰ ছে . আবাল-বৃ া-বিনতাই হপাঁহ পেলাৱাই নােচ িব গীতৰ ছে জলপান উদৰ পূ ৰাই খাই সকেলােৱ. িযেয় আমাক িদেছ িব বািহত হ থকা এজাক উতলা তজৰ নাম াণৰ গানেৰা গানৰ িহয়াৰ আমঠু ব'হাগ . ি য়জনৰ িব ৱান. ডকা-গাভ ৰ দহত পাৰ ভঙা যৗৱনৰ বলীয়া বান আ মনেতা নতু ন াণ শি জগাই তালাৰ সি গছ- বৃ সকলৰ ণেত ব'হাগ িব ৰ আগমন ঘেট। ৰািতৰ আ াৰ ফািল ভাঁিহ আেহ সকেলােৰ িহয়া উজলাই তালা ঢঁকীশালৰ সই িচৰপিৰিচত িত মধু ৰ শ . গৰিজ উেঠ ঢাল পঁপা গগণা। সকেলােৰ দহা সাতখন আঠখন হ পেৰ.জ ৰ মৰেমেৰ ােণা ল হ উেঠ সকেলা। িব ায়নৰ এই যু গেতা য আিম আমাৰ বােপািট সােহান সাং ৃ িতক জয় ধ াবাহক িব িটক িহয়াৰ উেমেৰ জীপাল কিৰ উলহ মালােহেৰই পািল আিহেছাঁ. আম-কঁঠালৰ কঁচা সু বােস আ বনৰ ন কুঁিহপােত িশ ৰ মনত অপাৰ আন . সয়া িন য়ৈক গৗৰৱৰ কথা। িক য এই িবৰাট পিৰৱতনৰ কালেছাৱাত িব িটৰ ম ত উিঠেলিহ। ঘেৰ ঘেৰ গাৱা গালকীয়কৰণৰ ধু মু হাই হওঁক বা নৱ এই কথাও আিম অ ীকাৰ কিৰব নাৱােৰা েপা ব ল পিৰমােনই সলিন হেছ। অতীতৰ গছৰ তলৰ িব আিজ চিৰৰ ৰীিতও অসমৰ ব ঠাইেত মৃ ত ায় বু িল ক' লও ভু ল কাৱা নহ’ব। জ ৰ মানিসকতাৰ পিৰৱতনৰ ফলেতই হওঁক িব ৰ িকছু মান পিৰৱতনক কিতয়াও জািতেটাৰ বােব ভ বু িল িবেবচনা কিৰব নাৱািৰ। হািবৰ তলৰ িব ক ৰাজকীয় মযদা িদয়াৰ ত আেহাম ৰজাসকলেৰা িব ৰ পৃ েপাষকতাৰ কথা সবজনিবিদত। ইিতহােস আমাক কয়। তেখতৰ অনবদ নােমা এইে ত গেদউসকলৰ িবেশষ ভূ িমকা অন ীকায। চু তীয়া গেদউ েচ াত িব ৰ চিৰেয় ৰং ঘৰৰ বাকিৰত িণধানেযাগ । িব গীতৰ িকছু মান ফািকেয় গেদউসকলৰ িব " গেদউ উলােল বাটচ'ৰাৰ মু খেল দালীয়াই পািতেল দালা কাণত িজিলেক কাণেৰ জাংফাই গােত গামেচংৰ চালা।" 1 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION িসংহেদৱৰ কলা-সং ৃ িতৰ ান পাইিছল। ীিতৰ কথা গেদউ ৰােজ ৰ িসংহৰ ীিতৰ উমান িদেয়- .আমাৰ দ দৰবাৰত সস ােন আ আ েগৗৰৱসহকােৰ িথয় িদয়াৰ সাহস। অসমীয়া জািতৰ জ ল েৰ পৰা বতমানৰ একিবংশ শতা ীৈলেক জািতেটাৰ এক িব সহচৰ হ থকা িব িটৰ আগমনৰ লেগ লেগ আমাৰ দহা মন থৗিক-বােথৗ হ উেঠ। কুিলৰ সু মধু ৰ মােত.

িতেযািগতাৰ মাধ েমেৰ িব ক জনমানসত জনি য় কৰাৰ েচ া চেলাৱা হ'ল আ আিজেকাপিত সইেবাৰ চিলেয়ই আেছ। বতমান িব ক ইেল িনক মাধ েমেৰ পিৰেৱশন কৰাৰ যা াও আৰ আিজ আমাৰ িব গ িব ৰ আটাইতৈক মহ পু ণ সমােৰাহ ল ন অিলি কেতা ান লিভেছ। তৎসে ও সকেলােৰ মনত এটা সে হ িন য়ৈক আেছ য িব ৰ এই িবৱতেন অনাগত ভিৱষ েত কেনকুৱা পাছত ইয়াৰ তী আম ণৰ নামত ল হেছ। বািণিজ কীকৰণৰ অিভেযাগক ল প ল'বৈগ? িব ৰ ম আগমনৰ ত াখান কিৰব নাৱািৰ। সাং ৃ িতক িনশাৰ আেয়াজন কিৰ িশ ী টকাৰ িয বহা চেল সয়া আমাৰ কােৰা অিবিদত নহয়। তাৰ উপিৰ িব মলাৰ সময়ত এচাম উদ উ ৃ ংখল যু ৱেক মদ খাই বিলয়ািল কৰা ঘটনা বতমান ভাতৰ লগত পানী খাৱাৰ দেৰই তেনই সু লভ হ পিৰেছ। ঘেৰ ঘেৰ গ চিৰ গাৱাৰ িয মহান সাং ৃ িতক পৰ ৰা আিছল তােকা আিজ ঘূ েণ ধিৰেছ. ই আমাৰ বােব 'অ কাৰ ফািল পাহৰ কৰা এক জ ািত ান'. 'পৰাণৰ এেকািট াণ'। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 2 . ঢালবাদন. ল ীনাথ বজব ৱা আিদৰ দেৰ অসম গৗৰৱসকেল িব ৰ মযদাক িবলীন হ যাব িনিদেল। ৰজনীকা বৰদৈলেয় তেখতৰ উপন াস 'িমিৰ জীয়ৰী'ত িব ক 'বােপািত সােহান' আখ া িদেয় আ উৎসৱ বু িল ঘাষণা কেৰ। গেণশ চ এক সিবেশষ বণনা দািঙ ধেৰ। কৰাৰ সময়ত এেন এখন তাৰ াকৃিতক িচ ' নামৰ এখন তব য আন ৰাম ঢকীয়াল ফুকন আিদৰ দেৰ ভাৱশালী ব ি েয় িব ক িন া প পায়িহ। িতঘাতৰ মােজেৰ আিহ সঁচা অসমীয়াৰ িনভাঁজ মৰমৰ উ াপত িব েৱ ম িবতক বা মতেভদ থািকেলও জনামেত ১৯৩৪ চনত গালাঘাটত আনু ািনকভােৱ তাৰিপছত আেকৗ ১৯৩৫ চনত দৰগাৱত বাপু জী মি ৰত িব আনু ািনক িব কাশ কিৰ িব ৰ ৰ কাশ িবেশষ উে খেযাগ ঘটনা আিছল। এেনদেৰই নানান সংঘাত যেথ হাজিৰকােদেৱ 'িব আ অসমৰ জাতীয় সি লন অনু ি ত হয়। থম মানু হ িব পতা হয়। মধৰ চিলহাৰ মেত থম সি লন হিছল ১৯৪১ চনত িশৱসাগৰৰ নাট মি ৰত. ৰাধােগািৱ েচ াত িব েৱ আিজৰ আধু িনক ৱাহাটীৰ লতািশল পথাৰত ব াপক আেয়াজেনেৰ িব ব ৱা. কােন আটাইতৈক বিছ দামী িশ ীক মািতব পােৰ. পিট পাইেছিহ। এইে মলা মধৰ চিলহাৰ দেৰ জাতীয়তাবাদী অসমীয়াৰ অসীম ত হমাংগ িব াসেদৱৰ অৱদােনা অন ীকায। িবখ াত ঢু লীয়া মঘাই ওজােকা তেখেতই ৰাইজৰ স ু খত তািল ধেৰ। ম িব েতা লােহ লােহ নতু ন নতু ন সংেযাজন ঘিট থািকল। চিৰ পঁপাবাদন আিদ নানান িতেযািগতা. িবহগী কিব ৰঘু নাথ চৗধাৰীৰ সভাপিত ত। পাছৈল অসমৰ িসংহপু ষ ৰাধােগািৱ ব ৱাৰ উেদ াগত পতা হয়। এেনদেৰই মেহ ৰ নওগ. মাটা অংকৰ মানিনৰ লাভত ধনীৰ ঘৰত িব পিৰেৱশন কিৰ দু খীয়াৰ ঘৰত পদ-ধু িল িনিদয়ােতা অিত ল াজনক আ বােব অিত মাৰা ক। আেকৗ িব জািতেটাৰ মলা পতাৰ নামত বােট-পেথ চা া তু িল. কাৰ ম প আটাইতৈক জাকজমক হয়। এেনকুৱা ধামখু মীয়াৰ মাজত য িব ৰ কৃত মূ ল িনধাৰণ হাৱা নাই সয়া আিম সকেলােৱই পাহিৰ গেছা আিম পাহিৰ গেছা িব মােন য অকল দামী িশ ীৰ গান নহয়.এই সকেলােবােৰ েচ া চলায়। ি িটছ শাসনৰ কালত িযসকল অসমীয়াই আধু িনক পা াত িশ াৰ পাহৰ লাভ কিৰেল তওঁেলাকৰ ব েতই আেকৗ িব ক অিশি ত-অসভ ৰ সং ৃ িত ('an art fro heathens')বু িল ক'বৈলেকা কু ােবাধ নকিৰেল। তথাকিথত িশি তসকলৰ অৱ া ম'ৰাৰ পািখ লেগাৱা কাউৰীসদৃ শ হ উিঠল। মু ঠৰ ওপৰত ক'বৈল গ' ল ১৮২৬ৰ পাছৰ কালেছাৱাত অসমৰ সং ৃ িত িনজেৰই এচাম কুলৰ কুলটাৰ হাতত লাি ত হ'ব লগা হিছল। িক তেন সময়েতা ৰজনীকা বৰদৈল. মৗ কুঁৱৰী. কােন বিছ টকাৰ পু ৰ াৰ ৰািখব পােৰ. ব সময়েতই ইমানিখিন লািগবই বু িল দাবী কৰা এক অপসং ৃ িতও গিঢ় উঠা দখা গেছ। ইমােনই নহয় িব সু ৰীয়া গীতৰ এলবামেবােৰ মূ ল সু ঁিতৰ পৰা বতমান ব পিৰমােনই ফালিৰ কািট গেছ। স িত িতখন গাৱেতই আ পিৰণত হেছ। কিতয়াবা এেন অনু ভৱ হয় যন িতখন নগৰেতই িব েত েকই এক িবৰাট মলা পতােটা এক ফ নত িতেযািগতাত নািম পিৰেছ কােন িকমান ডাঙৰৈক মলা পািতব পােৰ. িব কুঁৱৰী. গাভ ৰ লয়লাস নৃ ত নহয়.গেদউসকলৰ আ িৰক সহায় সহেযািগতাত িব েৱ ফেল-ফুেল জািত াৰ হ উিঠব খােজােতই মানৰ আ মেণ অসমৰ াধীনতাৰ বিল াস কিৰ পলােল। মানৰ আ মণ আ িমিল িব -সং ৃ িতক িনজৰ কীয়তাৰ পৰা কিৰবৈল িপছত ি িটছৰ ওচৰত পৰাধীনতা.

আহক এই িব ৰ বতৰত আিম পণ লওঁ আমাৰ সং ৃ িতক জাকত-িজিলকা কিৰ গােটই িব বাসীেক চমিকত কৰাৰ। জয় আই অসম। ৰংঘৰ 3 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION .এেনকুৱা অৱ া যিদ বিত থােক তে স ূ ণ েপ িবলু হ পিৰব। আ িনেশষ হ পিৰব। এয়া আমাৰ যৎপেৰানাি হয়েতা অদূ ৰ ভিৱষ েত িব ৰ অি িযিদনাই িব নাইকীয়া হ যাব বা ইয়াৰ কীয়তা শষ হ'ব সইিদনাই অসমীয়া জািতও কালৰ গৰাহত িচৰিদনৰ বােব ত কেৰ নিতক দািয় আ কতব য আিম আমাৰ সং ৃ িতক ৰ া কিৰবৈল েচ া চেলাৱা উিচত। অকল ব'হাগৰ সময়ত িব গীত বা িব নাচক সময়েছাৱা যিদ আিম আমাৰ সং ৃ িতক আওকান কিৰ িবেদশী সং ৃ িতৰ অ এিদন আমাৰ অৱ া পানীত হাঁহ নচৰা হ উিঠব আ াধান িদ বছৰৰ বাকী গােটই অনু কৰণত িনজেক দাবাই ৰােখা তে িনজেৰই মািটত নু পুংসক হ িবেদশীৰ বহতীয়া হ ীৱতাৰ িনশা কটাব লািগব। সেয় এই জন-অৰণ ত িশপািবহীন িবিৰখ হাৱাৰ আগেতই.

আলপাইন আ কৃিষজীৱী গঞা ৰাইজৰ জীৱনৰ িব ত ণালীৰ ওপৰেত িব ভাৱ পিৰল। আেহাম ৰজা ম-পীিৰিতৰ উপিৰও ধমীয় আদশৰ গেদউৰ িদনেত আৰ উদাসীন হ পেৰ। ব গেদউ ঁচিৰ গাৱা পৰ ৰাও হয়। ইয়াৰ িপছেত ইংৰাজৰ শাসন কালত অসমৰ ৰাইজ থলু ৱা সং ৃ িতৰ িত লােক িব ক ‘ইতৰ াণীৰ নাচ’ বু িল অৱমাননাও কিৰবৰ চ া কেৰ। সই সময়ত ১৯৪১ চনত পান থমবাৰৰ বােব মেহ ৰ নওগ আিদ ব াি ৰ দশন কৰা হয়। ১৯৫১ চনত ৰাধােগািব িপছত ম িত া হাৱাত িসংহই চহা ৰাইজৰ িব ৈল গছৰ তলৰ িব ক ৰংঘৰৰ বাকিৰৈল ল আেন। ৰজাঘৰীয়া পৃ েপাষকতা আগবঢ়াই আ এইজনা ধানৈক িনভৰশীল বু িলব পািৰ। ব ৱ সমাজ ব ৱাৰ পৃ েপাষকতাত েচ াত িশৱসাগৰত ম িব সি লনীৰ আেয়াজন কেৰ। তাৰ ৱাহটীত িব িব েৱ সম অসম জু িৰ অভু তপূ ব জনি য়তা লাভ কেৰ। বাদ য : ৰঙালী িব ৰ আটাইতৈক আকষণীয় উপাদান িব গীেত বাদ য ৰ সংেযাগত ঢাল: অসমীয়া জনসং ৃ িতৰ এক াণ পাই উেঠ। পূ ণ অংশ ঢাল। এসময়ত ঢালক ডকাৰ পৗ ষ ৰ তীক িহচােপ গণ কৰা হিছল। ঢালৰ ছেৱেৰ মতলীয়া কিৰব পৰা ডকাকেহ অসমীয়া গাভ েৱ জীৱন সংগী িহচােপ বাছিন কিৰিছল। ঢালৰ মাত িন ৰ’ব নাৱািৰ পটৰ ভাত এিৰ যাৱাৰ কথাই ইয়ােক তীয়মান কেৰ। পঁপা: ম’হৰ িশঙৰ পঁপািট িব ৰ অন তম আকষণ। পঁপাৰ চলনৰ কােনা িলিখত বু ৰ ী পাৱা নাযায়। জনিব াস মেত লু ইতৰ পাৰত পিৰ থকা মৃ ত িশং এটা মলয়া বতাহত আেপানা আপু িন বািজ উেঠ। িবিভ জনেগা ীৰ লােক ইয়াক িবিভ নােমেৰ কয়। িমিছং সকেল প া. ক না আ কামৰ অংশিখিন।” বতমান ভাগবাদী িচ াধাৰাই সহেজ মানু হক পি মীয়া সং ৃ িতৰ ফােল আকিষত কেৰ। সংকটৰ এই হ ওৱা নাই। বােৰৰহণীয়া সময়ত পি মীয়া বতােহ অসমীয়া সং ৃ িতক থৰক বৰক কিৰ তু িলেলও ই িনজৰ অি অসমীয়া সং ৃ িতৰ বৰেচাতালখন ৱিন কিৰ ৰািখেছ অসমীয়াৰ াণ িব েৱ। ইিতহাস : িব হ’ল সহজ-সৰল অসমীয়া দয়ৰ আন ৰ ত: ূ ত বিহ: কাশ। ইিতহাসৈল মন কিৰেল আিম দখা মংেগালীয় সং ৃ িতৰ সংিম ণ ঘিটেছ। পাও য. “কৃি হ’ল এটা জািতেয় কৰা সকেলা কামেৰ সমি আ সং ৃ িত হ’ল সই জািতৰ িচ া.অসমীয়াৰ স দ – িব আ ইয়াৰ আনু সংিগক িকছু কথা িদবংগনা মহন াতক ইেল িন ছ আ থম বষ দূ ৰ-সংেসাগ িবভাগ িব দৰবাৰত িযেকােনা জািতৰ পিৰচয়ৰ মূ ল ভিট হ’ল সই জািতৰ সং ৃ িত। িব নাৰায়ণ শা ীৰ মেত. আেহ িক নােহ ঐ মাৰ ধন চনাই ঐ িচিৰ পািত মঙলখন চাও।’ মু খত ল বেজাৱাৰ বােব এইিবধ বাদ ক Jaw Harp বু িল কাৱােটা বিছ সমীচীন হ’ব। সু তু িল: মািটেৰ িনিমত এক থলু ৱা বাদ । ইয়াক স টকা: বাঁহৰ টকািট গাভ চৰাইৰ লগেতা ব েত তু লনা কেৰ। িব ৰ অন তম অংগ। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 4 . িডমাছাই সু িৰ. ৰাভাসকলৰ মাজত িছং া বু িল জনাজাত। তাল: ভাৰতাল. অসমৰ সামািজক গাঁথিনৰ দেৰই. খু িটতাল আিদ িবিভ ধৰণৰ তাল পাৱা যায় যিদও িব নৃ ত ত স পািততাল বেজাৱা হয়। গগনা: বাঁেহেৰ িনিমত এইিবধ বাদ নাচনীসকলৰ অিত আদৰৰ। দু িবধ গগনা পাৱা যায়। পু েষ বেজাৱািবধক ৰামধন গগনা আ নাৰীেয় বেজাৱা িবধক লাহৰী গগনা িহচােপ জনা যায়। গগনাৰ িত নাচনীৰ হঁপাহ িব গীতেত িতফিলত হয়‘আগিল বাঁহেৰ লাহৰী গগনা বিহ তাঁতৰ পাতত বাও. অি ক. িব েতা আয .

জািতেটাৰ আয়ু সৰ ৰখা। ই মেহ ৰ নওেগ কাৱা মেত.বাঁহী: ভগৱান কৃ ৰ বাদ িহচােপ পৰ ৰাগত ব ৱ সমাজত বাঁহীৰ ব ৱহাৰ লাকবাদ নহ' লও িব ত ইয়াৰ আেছ। ে য় আ পিব । ধানৈক আেছ। কুটীৰ িশ ত চহকী অসমীয়া জািতৰ নানান উপাদােন িব ৱা সাজপাৰ : িব ৰ সাজপাৰৰ এক িনজা বিশ অথবা নাচনীৰ সৗ য বঢ়াই তােল। মু গাৰ মেখলা-চাদৰ নাচনীৰ ধান সাজ। ‘ছাঁেত কুৱা মু িঠেত লু কুৱা’ এইিবধ বয়ন িশ ই বতমান িব জু িৰ সমাদৰ লাভ কিৰেছ। আ-অলংকাৰৰ িভতৰত জানিবিৰ. “িব ত বােট পাৱািল মেল. এিদন নেদিখেল থািকব নাৱােৰা এবছৰ কেনৈক থােকা।’ চহা জীৱনৰ মু েখ মু েখ িকমান বিছ তাক আ চিলত িব নাম লাকসািহত ৰ এক অমূ ল স দ। িব ৰ নতু নৈক কাৱাৰ িত অসমীয়াৰ আ হ েয়াজন নাই- ‘এইেবিল িব িট ৰমেক জমেক নাহৰ ফুল ফুিলবৰ বতৰ. ক মিণ থু ৰীয়া. ঢালিবিৰ. গ ৰ চােল ববায়।” সংকটৰ এই সি পাহিৰ নাযাও সয়া ল সয়া কৰা দৰকাৰ। িব ৱ তালু কদােৰ কেয় গেছ-“িব নাথােক অসমীয়াৰ মান।” 5 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION ণত আিম যােত জািতৰ স দ সমূ হ য অসমীয়াৰ হােড়-িহমজু েৱ সামাই আেছ আ আন ীয়. অসমীয়াৰ জীৱন বু ৰ ী আ সমাজৰ কৃিতৰ মাজত িব আেহ। পানেত ই আিছল যৗৱনৰ উৎসৱ। সময়ৰ েপেৰ সািজ উঠা সাঁতত ই জনজীৱনৰ লগেতা সােঙাৰ খাই পেৰ। ডকা গাভ ৰ ‘গা চাই গােমাচা ম িবিনময় িব গীতত ৈক দখা পাৱা যায়- মূ ৰ চাই সঁওতা কাণত বাখৰ লগা ক . িব িবন ীয়. কাণেত িজিলিকেল নৰা জাংফাই গাত গামেচঙৰ চালা।’ িব নামৰ ৰঙৰ উৎসৱ। িব ত লু কাই আেছ াধান : িব িত িব। বস ৰ পৰশত ন াণৰ ন. দু গদু গী আিদেয় ধান। িব গীতেতা অসমীয়াৰ থলু ৱা চহকী িশ ই িকদেৰ সাজপাৰত াধান লাভ কেৰ সয়া উে খ আেছ‘ গেদউ ওলােল বাটচ’ৰাৰ মু খেল দু লীয়াই পািতেল দালা. নাহৰ ফুলৰ গা পাই লাহৰীৰ তেত নাই গছকত ভািঙ যায় যঁতৰ।’ িব কৱল মা এিট উৎসৱ নহয়। ই অসমীয়াৰ গৗৰৱৰ বাহক. িব অসমীয়াৰ পিৰচায়কৰ এক মূ িত াণ-এেনৱা িব িট এিৰব লািগেল .

অসমৰ এক সাণালী স দ দৱযানী বড়া াতক ি তীয় বষ অসামিৰক অিভযাি ক িবভাগ হ আেছ অথ। অি তীয়. ১১তম অধ ায়. কলা- অসম . িশৱসাগৰ. িড গড় আ সবািধক উৎপাদন হয়। ইয়ােৰ িভতৰত কাম প িজলাৰ আ মূ গা উৎপাদনৰ ২৬ িশিপনী পিৰয়াল ৱালকুিছ হেছ িব ৰ সববৃ হত ৰচম উৎপাদনকাৰী গাঁও েতা ই িব ৰ সববৃ হত গাঁও িহছােপ থম ািপত হিছল কাম প িজলাত মূ গাৰ ীকৃিত পাইেছ। ১১ শিতকাত ৰজা ধমপালৰ িনেদশত ৱালকুিছত। সই তিতয়ােৰ পৰা এিতয়াৈলেক ৱালকুিছৰ বািস াসকেল 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 6 . অতু লনীয় . চালা ইত ািদ সই সময়ৰ অেহাম তওঁেলাকৰ পিৰয়ালবগৰ মাজত ব ত জনি য় আিছল। আ আেছ অসমৰ অথৈনিতক স দৰ মাজত সেবা ম। ১৬৬২ চনত ফৰাচী সই সময়ৰ পৰা আিজ পয মূ গা হ মণকাৰী িজন জােচফ টািভিনেৰ (Jean Joseph Tavernier) সব থেম মূ গাক িব দবাৰৈল ল গিছল। ইয়াৰ িপছত মূ গাৰ থম সববৃ হত ৰ ািন হয় ১৭৯৩ চনত ইংল ৈল যিতয়া ি িটছ ই ইি য়া কা ািনেয় ২২৪ ম (১ ম = ৩৭. ১০৪নং াক)। এয়া ৩২১ খৃ পূ বৰ কথা। ইয়াৰ িপছত সামূ িহক আেহাম যু গত মূ গাৰ চলন হিছল বা কােন আৰ ৃিতত অসমত মূ গাৰ চলন ােয় চিল অহা দখা গেছ। চলন বা ৈক বািঢ় গিছল িকয়েনা মূ গা সূ তােৰ বাৱা িকংখাপ.মূ গা .৮৯৯ টকা। ইয়াৰ পৰাই অনু মান কিৰব পািৰ মূ গাৰ অিতজেৰ পৰা মূ ল িকমান বিছ। বতমান সময়ত ১ কিজ মূ গা সূ তাৰ দাম বজাৰত ৩২০০ টকাৰ পৰা ৫০০০ টকা পয হ'ব পােৰ। সেয়েহ মূ গাৰ বািণজ ত জিড়ত সকলৰ বািণিজ ক াথ সু ৰ া কিৰবৈল ২০/৭/২০০৬ তািৰেখ দান কৰা হয়। এই GI িচ মূ গাক GI (Geographical Indication . ৰীিত-নীিত সকেলােত আমাৰ সাণৰ অসেম বহন কেৰ এক কীয় বিশ । িবেশষৈক জৱ বিচ ৰ ফালৰ পৰা চাবৈল গ' ল অসম পৃ িথবীৰ আন ব ঠাইৰ তু লনাত আগৰণু ৱা। চাহপাত.ভৗগিলক ইি ত) পৰা বেনাৱা িযেকােনা ব -সাম ী ইত ািদেয় বহন কিৰব পািৰব িনজা িচ মূ গাৰ িযেকােনা ধৰণৰ অনু েমািদত নকলৰ (Bio piracy) পৰাও সু ৰ া িভতৰেত মূ গা উৎপাদন কৰা একমা সৃ ি আ া িয মাণ কিৰব ইয়াৰ িব িত া হ'ব আ তা। তােৰাপিৰ দান কিৰব GI য়। িযেহতু অসম িব ৰ সেয়েহ মূ গাক GI িদয়াৰ বােব মূ গাৰ িব বপাৰ-বািণজ ত অসমৰ একািধপত দান কৰাৰ িপছত মূ গাৰ তা ৰ া হাৱাৰ লগেত.মূ গা। Antheraea assamensis জািতৰ পলু ৰ পৰা সৃ ি কৰা মূ গা ৰচম (silk) পৃ িথবীৰ িভতৰেত কৱল অসমতেহ পাৱা যায়। ব ািনক দৃ ি ভংগীৰ পৰা অসমৰ বাতাবৰণ মূ গা পলু ৰ বােব অনু কূল হয়। সাম গছ (Machilus bombycina) আ সাৱােলা গছৰ (Litsea polyantha) পাত খাদ িহচােপ হণ কৰা মূ গা পলু ভাৱেত বৰ আলসু ৱা হয়। বৰ বিছ তাপমা াৰ সাল-সলিন ই সহ কিৰব নাৱােৰ। তাৰ উপিৰ িযেকােনা ধৰণৰ দূ ষেণও মূ গা পলু ৰ জীৱন চ ত বাধাৰ সৃ ি কিৰব পােৰ। অসমত মূ গা পলু ৰ পালন থম কিতয়াৰ পৰা কিঠন যিদও কৗিতল ৰ 'অথশা 'ত মূ গাৰ িবষেয় গেদউ আ কিৰিছল সই কথা কাৱা থম উে খ দখা যায় (অথশা . আমাৰ দৃ ি বা ৈক গৗৰৱ আ আকিষত কেৰ এেন এক অ ূ ত জিৱক স েদ যাৰ উপি িত আেছ কৱল অসমতেহ .এয়া মাৰ অসমী আই। জৱ বিচ . এিশিঙয়া গঁড়.নামেত যাৰ সি িব সং ৃ িত.৩২৪ কিজ) মূ গা সূ তা গেদউ গৗিৰনাথ িসংহৰ শাসন কালত ৰ ািন কেৰ। সই সময়েত এই গােটই মূ গা সূ তাৰ দাম িদয়া হিছল ৫৩. মূ গাৰ আমাৰ এই আপু গীয়া স দৰ পৰা আমাৰ মূ গা খিতয়ক. ি তীয় পু িথ. িশিপনী সকল বা ৈক উপকািৰত হ'ব। উৎপাদনৰ ফালৰ পৰা অসমৰ পু উপত কাত যাৰহাট. মূ গা ইত ািদ হেছ অসমৰ থলু ৱা স দ। বস ঋতু ৰ লগত সংহিত ৰািখ আিম যিদ অসমৰ স দ সমূ হৈল চাওঁ.

Lakme Fashion Week. মৰম েয়াজনীয়ই নহয় অসমবাসীৰ এিট . London Fashion Week) মূ গােৰ তয়াৰী নানান ব ই ৰাইজৰ মাজত ব ত সমাদৰ লাভ কিৰেছ। িক এই সকেলােবাৰৰ িপছেতা অসমত মূ গাৰ ব ৱসায়ৰ িযমান িবকাশ হ'ব লািগিছল িসমান হাৱা নাই। মূ গা ব ৱসায় এিতয়াও কুিটৰিশ ৰ দেৰই চিল আেছ। িক েয়াজন আেছ মূ গা ব ৱসায়ক এক অিত উ আ সহায়ক গাটৰ পযায়ৰ বািণিজ ক ীকৃিত িদয়াৰ। স স িনজা ব ৱসায়ৰ বা াৰা মূ গা উৎপািদত হাৱাৰ িবপৰীেত যিদ এই মূ গা ব ৱসায়ী সকলক একেগাট কিৰ চৰকাৰী সাহায যেন আধু িনক িমল. গঁড়.০০০ গৰাকী ব ি এই বয়নিশ ৰ লগত জিৰত। সেয়েহ ৱালকুিছক "Manchester of the east" (পূ ৱৰ মানেচ াৰ) আখ া িদয়া হেছ। বািণিজ ক িদশৰ পৰা মূ গাৰ পৰা অসেম ৪০ কািট টকা বািষক আয় কেৰ (মেৰাৱা বজাৰ)। অসমৰ ২৩. ই হয় অিতজৰ চেনহেৰ পিৰপূ ণ এক বাপিতসােহান স দ। ইয়াৰ সংৰ ণ আ কতব ও। 7 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION িবকাশ ৃিতেৰ চহকী. পদা ইত ািদ নানান ধৰণৰ সাম ী উৎপাদনৰ বােবও ব ৱহাৰ কৰা হেছ। িবিভ ফ ন িৱকত (Wills lifestyle.৫৪৩টা পিৰয়াল মূ গা খিত আ বয়নিশ ৰ (২০০৪) লগত জিড়ত আ ায় ২০০১-২০০৩ চনত অসমত ৯২ িমিলয়ন টন মূ গা লটা উৎপাদন কৰা হয় (Directorate of Sericulture. িব . তেন অৱ াত মূ গা উৎপাদন বতমানতৈক ব কিৰব পৰা যাব। চৰকাৰী িবভােগও িনজৰ উপি িত মূ গা খিতৰ ত বা ৈক িতপ ণ বিছ বৃ ি কিৰব লােগ। বতমােন মূ গাৰ িয বািণিজ ক সা াব আেছ তাক যন সিঠক ভােব অসেম িন ষ কিৰব পৰা নাই। তাৰ উপিৰ কম দািম তচৰ ৰচম আ মূ গাক অ ৰা ীয় বজাৰত িকছু পিৰমােণ পলু ৰ জীৱন চ ত িকছু বাধাৰ সৃ ি দান চীন দশৰ কৃি ম ৰচেম অসমৰ িতেযািগতা িদয়াৰ চ া কৰা দখা গেছ। তদু পিৰ বিধত কিৰ মূ গা উৎপাদনত িকছু িবিঘিনৰ সৃ ি দূ ষেণও মূ গা কিৰেছ। অসমৰ চাহপাত. চু িৰদাৰ.০০০ জনবসিতৰ ায় ২৫. Sulphuric acid িযেহতু মূ গা সূ তাৰ উৎপাদনৰ বােব অত ািধক মা াত মূ গা লটাৰ মূ গাৰ দাম বতমান বজাৰত ব ত বিছ। িক তথািপও মূ গাৰ চিহদা বজাৰত েয়াজন সেয়েহ াস পাৱা নাই. সূ তা কটা য .Conc.িনজৰ এই ব িশ ক এৰা নাই আ গাঁওখনৰ ৫০. নামেঘাষা. বৰ বািঢ়েছেহ। িবেশষৈক অসমীয়া কলা-সং ৃ িতৰ এক অিবে দ অংগ িহচােপ মূ গাই অিতজেৰ পৰা অসমীয়া সমাজত আদৰ পাই আিহেছ। িতগৰাকী অসমীয়া যু ৱক-যু ৱতীৰ ওচৰত এেযাৰ মূ গাৰ সাজ হাৱােতা গৗৰৱৰ কথা। ৰঙালী িব ৰ িব নৃ ত যন আধ ৱা হ ৰ'ব এেকােযাৰ ৰঙা ফুল বছা মূ গা মেখলা-চাদৰ পিৰিহতা নাচনী আ মূ গা চালা পিৰধান কৰা ঢু লীয়াৰ অিবহেন। িযেকােনা সামািজক অনু ানেতা মূ গা কােপাৰ এেযােৰ িপে াতাৰ সৗ যত সাণত সু ৱগা চৰায় আ তওঁক জাকত িজিলকা কিৰ তােল। আ বতমান ফ নৰ যু গত মূ গা সূ তাৰ েয়াগ কৱল মেখলা-চাদৰ বা চালা বাৱােত সীিমত নাথািক শাড়ী. স ীয়া নৃ ত ৰ দেৰ মূ গাও হেছ এক আপু গীয়া স দ যাৰ অিবহেন অসম বা অসমবাসীৰ সং া িদয়ােটা কিঠন হ পেৰ। আমাৰ বােব মূ গা কৱল এেকাখন সােণাবালী চাদৰ নহয়. Government of Assam)। ইয়াৰ উপিৰ মূ গা কেপাৰৰ ৰ ািনৰ পৰা অসেম বািষক ১০০ৰ পৰা ১২০শ কািট উপাজন কেৰ। সূ তা আ মূ গা জনসাধাৰণৰ মাজত ইমান জনি য় হাৱাৰ কাৰণ হেছ ইয়াৰ আচিৰত ধৰেণ সু ৰ সােণাবালী বৰণ আ ািয় । আন ৰচমৰ তু লনাত মূ গা অিত সানকােল বয়া নহয় আ কােপাৰৰ আয়ু স মূ গাৰ ায় ৫০ বছৰ বা তােতািধক হ'ব পােৰ। িবিভ িত কিৰব নাৱােৰ। িক ইয়াক সহেজ ধাব পৰা যায়। এেযাৰ মূ গা ৰসায়িনক পদাথ যেন. মূ গা পলু পালন ক . িবচনাচাদৰ. য চিলত তাঁত (power loom) ইত ািদ কৰা হয়.

াকৃিতক দু েযাগ আ পথ েয়াজনীয় আিছল। লগেত অসম স ান সকলৰ বীৰ ৰ বােব বােৰ বােৰ কৰা আ মণৰ সে ও এই ভূ খ ক পৰা মী স াটসকেল িনজৰ অধীনৈল িনবৈল স ম হাৱা নািছল। বােৰ বােৰ পৰাজয় ীকাৰ কিৰ তওঁেলাক উভিট যাব লগা হিছল। ৰ গিছল িকছু সন আ িপছৈল তওঁেলাক উভিত নৈগ ইয়ােত িবয়া বা মু ছলমান সকলৰ আগমন ঘিটিছল। িক হাৱা ভি আে ালেন সকেলােক চাৰােথ আিহিছল এজন ধম কৰাই অসমীয়া সমাজৰ লগত িমিল গিছল। এইদেৰ অসমৈল তওঁেলাক সময়ৰ সাঁতত ইছলাম ধমৰ ৰীিত-নীিতৰ পৰা ভােলিখিন আঁতিৰ গিছল। সেয় এই মু লুকত ইছলাম ধমই বৰৈক নতৃ ত আৰ ব ী িহচােপ বা আন কাৰণত। আন িকছু লাক. িদ ীৰ পৰা দূ ৰ .সাং ৃ িতক- মানু েহ ধমীয় পিৰচয়তৈক জাতীয় পিৰচেয়েৰ পিৰিচত হেহ গৗৰৱ অনু ভৱ কেৰ। ঘটাইিছল। সেয় অসমীয়া এইিখিনেত িজিকৰৰ লগত বৰগীতৰ সাদৃ শ আিহ পেৰ। আজান ফকীেৰ সমাজৰ সকেলা ৰেৰ লাকক তওঁৰ এই আে ালনত 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 8 .সম য়ৰ গীত ছাইদু ল ইছলাম াতক থম বষ যাি ক অিভযাি ক িবভাগ িদ ীৰ মু লমান স াটসকেল চীন দশৈল সা াজ িব াৰ কিৰবৈল মন মিলিছল। ইয়াৰ বােব একমা আিছল আমাৰ এই অসম দশ। চীনৈল সা াজ ৰ সীমা বঢ়াবৈল অসম অিধকাৰ কৰা অিতৈক দু গমতা. ছ . এই ন ৰ পৃ িথৱীৰ অিন য়তাৰ কথা. যু ভাৱ িব াৰ কিৰবৈল স ম হাৱা নািছল। ইিতমেধ শংকৰ-মাধৱৰ শ কিৰবৈল ধিৰিছল। এেনেত সু দূৰ বাগদাদৰ পৰা ইছলাম ধম চাৰক। থলু ৱা লােক তওঁক নাম িদিছল আজান ফকীৰ। তওঁৰ সৃ ি আ কমৰ জিৰয়েত গিঢ় উিঠিছল এক িবৰল সম য়ৰ. নীিত আ কাশ পায়। িজিকৰৰ ভাষা. এেকই আ াৰ ফৰমান।” িজিকৰৰ মূ ল উে শ ইছলাম ধম কাশ পাইিছল সম য়ৰ িবৰল বাণী। এইদেৰ ভাৰতৰ অন জীৱনত ধমীয় স ীিত আ ৰণা িদেয়। িযদেৰ চাৰ হ’ লও ইয়াৰ মােজেৰ া ৰ তু লনাত এক সু কীয়া বিশ ধমীয়ভািষক িনকটব ী স কই অসমীয়া জািত গঠন িহচােপ অসমৰ সমাজ ি য়াৰ উ ৰণ . অৱেশ ইছলাম ধম- ইয়াত সামাই পিৰেছ। অসমীয়া িজিকৰেবাৰৰ লগত দহ িবচাৰ গীতৰ সাদৃ শ চকুত পেৰ। দহ িবচাৰৰ গীতৰ দেৰ ইয়ােতা উে খ থােক দহ আ আ াৰ স কৰ কথা. যাৰ বােব সা িতক কালত ভাৰতভূ িমত হ যাৱা অেলখ সা দািয়ক সংঘষই অসমভূ িমক িতলমােনা শ কিৰব নাৱািৰেল। “ মাৰ মনত আন ভাৱ নাই অ’ আ াহ মাৰ মনত িভন পৰ নাই অ’ আ াহ িহ ু িক মু ছলমান এেকই আ াৰ ফৰমান মাৰ মনত এেকিট ভাৱ” --এয়াই আজান ফকীৰৰ সৃ ি । এয়াই িজিকৰ. সম য়ৰ গীত। িজিকৰ. িঠক সইদেৰ আজান ফকীৰৰ ভাষাত “িহ ু িক মু ছলমান. গৗৰৱ তথা সু ৰ অসমীয়া. জািনয়া সবােকা পিৰ কিৰবা ণাম”. অসমীয়া ভাষাত ৰিচত ইছলাম ধমীয় আিহেছ. উপমা আ আ াৰ নাম. যাৰ বােব আিম আিজ িনজেক শংকৰ-আজানৰ দশৰ স ান বু িল গৗৰৱ কিৰব পােৰা. ইয়াৰ অথ হ’ল আ াৰ নাম মাহা ৰ কথা এই গীতৰ মােজেৰ স ীয় িকছু পাচী-আৰৱী শ িত-গীত। িজিকৰ শ েটা আৰৱী ‘িজিকঅৰ’ শ ৰ পৰা ৰণ কৰা। ইছলাম ধম স ীয় সদাচাৰ. অথাৎ িজিকৰৰ ঘাই উপজীব এেন কতেবাৰ সংগ িযেয় মানু হক সততাৰ পথ ল’বৈল শংকৰৰ ভাষাত “কুকুৰ শৃ গাল গদভেৰা আ াৰাম.

ছ এইেবাৰ পৰৱতী জ ৈল মু েখ মু েখ বাগিৰ গিছল. ফলত অথ হ ওৱাৰ উপ ম হিছল। পৰৱতী কালত ৱাহাটী িব িবদ ালয়ৰ নতৃ ত িস সািহিত ক চয়দ আ ু ল মািলেক অসমৰ িবিভ ঠাই ঘূ িৰ হ ৱাব ধৰা মু েখ মু েখ চিল থকা এই গীতেবাৰ সং হ কিৰ পান থম বাৰৰ বােব িলিখত কিৰিছল। তওঁ চাৰৰ সু িবধা পত কাশ ায় ৯০ টা িজিকৰ সং হ কিৰবৈল স ম হিছল। ভি ৰেসেৰ ভৰপূ ৰ এই িজিকৰেবাৰ সমেৱত হ গাৱা হয়। দলেটাত এজন বা দু জম মু খ গায়ক থােক। বাকীেবােৰ হাত চাপিৰেৰ সমথন জনায়। িজিকৰ পিৰেৱশনত মিহলাৰ অংশ হণ মন কিৰবলগীয়া। ভাৰতৰ আন আন িপতৃ ধান সমাজৰ তু লনাত আমাৰ ইয়াত য মিহলাৰ আসন সদােয় উ . টাকািৰ আিদ ব ৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াত িদহা নাম. হজৰত াহ মীৰান আ াহ মীলান নােমেৰও জনা যায়। কিথত আেছ য আজান ফকীেৰ অসমীয়া লাকক ‘আজান’ িদবৈল িশকাইিছল আ সেয় থলু ৱা লােক তওঁক আজান ফকীৰ বু িলিছল। তওঁ অসমৈল ১৬৩৫-৩৬ ী া ৰ িভতৰত আিহিছল। িকছু িদন হােজাত থািক চাৰৰ উে েশ । সই সময়ত আেহাম ৰাজ গেদউ তওঁ িশৱসাগৰৰ গড়গাঁৱৰ ওচৰৰ চু নপাৰা নােম ঠাইৈল যায় ধম তাপ িসংহই তওঁক মাগল চাৰাংেচাৱা বু িল সে হ কিৰ চকু দু টা উিলয়াই শাি কুমাৰ ভূ ঞাৰ মেত িদিছল। িক িদয়া হিছল। িযেয় নহওঁক. উদাৰতা. নৃ ত আিদ িযেকােনা ধৰণৰ মন ভু লাব পৰা ব েৱই যিদও ইছলাম িনিস .পাৱা আিদেৰেহ মানু হৰ মন িজিনব পৰা যায় আ আগেতও ব েকইজেন ইছলাম ধম সমাজৰ কৃত উ িত সািধব পািৰ। আজান ফকীৰৰ চাৰৰ বােব আিহিছল যিদও সফল হ’বৈল স ম হাৱা নািছল. ধমীয় গাড়ািমেৰ নহয়. বীণ. চঁিৰ বা ওজাপািলৰ লগেত আন আন লাকসংগীত তথা নৃ ত ৰ এক কাৰ নৃ ত ৰ ভাৱ পিৰলি ত হয়। িজিকৰত ঘূ ৰণীয়া ভােৱ ঘূ িৰ ঘূ িৰ গাৱা চলন আেছ। গান. গেদউ গদাধৰ িসংহৰ িদনতেহ তওঁক শাি ইিতহাসিবদ ড° সূ য গেদেৱ িনজৰ ভু ল বু িজব পািৰ আজান ফকীৰক িদেখৗ নৰ পাৰৰ সৰা িৰ চাপিৰত ১০০ িবঘা মািটেৰ সং ািপত কিৰ ধম কিৰ িদিছল। ইয়ােত তওঁ ায় আঠকুিৰ িজিকৰ ৰচনা কিৰিছল। তওঁৰ িশষ সকেলও িকছু ৰচনা কিৰিছল। িক িজিকৰৰ িযেহতু কােনা িলিখত িজিকৰ হৰাই গিছল আ প নািছল আ িকছু ৰ সু ৰ. কাৰণ তওঁেলােক চু ফীবাদৰ এই উদাৰতাত িনজেক িবলীন কিৰব পৰা নািছল। আহক আিম শংকৰ-আজানৰ এই আদশত িনজেক িবলীন কিৰ ভ ায় হ’বৈল ধৰা অসমীয়া জািতেটাক আেকৗ এবাৰ মহান অসমীয়া জািত িহচােপ গিঢ়বৈল তথ সূ ১) অসমীয়া িৱিকিপিডয়া ২) শা নু কৗিশক ব ৱাৰ অসম অিভধান ৩) www.xahitya. ইেয়া তাৰ এিট উদাহৰণ। িজিকৰ পিৰেৱশনত থলু ৱা লাকবাদ দাতৰা. সিহ ু তা. সেয় তওঁ বৰগীতৰ জাৱলী ভাষাৰ দেৰ িজিকৰৰ ভাষা পাচী বা আৰৱী নাৰািখ িনভাঁজ অসমীয়া ৰািখিছল। আজান ফকীৰৰ কৃত নাম আিছল াহ মীৰান। তওঁক আজান পীৰ. আজান ফকীৰ চােহেব এই গাড়ািমক সমথন কৰা নািছল। তওঁ বু িজিছল. বাজনা. বাঁহী. ম ভাল.অংশ হণ কৰাব িবচািৰিছল.org 9 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION য়াস কেৰা। . ফলত িকছু আিদ িবকৃত হ মূ লৰ পৰা ভােলিখিন আতিৰ গিছল.

ঙ (Q) আিদ আেছ. মা সামান ইফাল িসফাল। িৱিকিপিডয়াত িলিখবৈল সহজ। িৱিক-িৱিক শ ৰ অথই হেছ "খৰৈক খৰৈক"। িলিখবৰ বােব িনবািচত িবষয়েটা িৱিকত স ান কিৰেল যিদ পাৱা নাযায়. স াদকৰ সংখ া আশা কৰা অনু পাতত বঢ়া নাই। অসমীয়া িৱিকিপিডয়াত িলিখবৈল হ' ল কি উটাৰত ইউিনক'ড ব ৱহাৰ কিৰ অসমীয়া িলিপত িলিখব জািনেল আ লগেত জািতেটাৰ বা ভাষােটাৰ িত "িকবা এটা কেৰাঁ" বু িল উ ু হ' লই যেথ । অসমীয়া িলিপত িলিখবৈল অ .িৱিকিপিডয়াত িলেখাঁ আহক ভাকৰ শমা নওগ সহকাৰী অধ াপক কি উটাৰ িব ান আ অিভয ণ িবভাগ "িৱিকিপিডয়া" এখন ই াৰেনট িব েকাষ। িব ৰ িযেকােনা িবষয়ৰ ওপৰত সং হ কিৰ সকেলাৈলেক িবনামূ েল উপল হেছ। পৃ িথৱীৰ িবিভ িবিভ ােসৱক লখেক িবিভ ভাষাত িৱিকিপিডয়া িৱিকিপিডয়াৰপৰা আৰ কেৰাৱাৰ য়ােসেৰ এই আ জািতক আ িনৰেপ ভােৱ ব ভািষক ান ক ৰ সূ চনা কৰা ানৰ পৰা িনজৰ িনজৰ অহতা অনু সিৰ কােনা িবষয়ত অৱদান িদ িত া কিৰেছ। "িৱিকিমিডয়া ফাউে েশ েন" ২০০১ চনত কৰা এই অিধক ভাষাত। বতমান িব ৰ আ ক ৰ অধীনত এিতয়াৈলেক ায় ৩০ িনযু ত ৱ থমেত ইংৰাজী স িলত হেছ ২৮৭ টােৰা ায় ৩৬৫ িনযু ত মানু েহ ব ৱহাৰ কৰা এই িৱিকিপিডয়ােবাৰৰ সংখ া ভিৱষ তৈলও বািঢ় গ থািকব। অসমীয়া িৱিকিপিডয়া ২০০২ চনেত সৃ ি কৰা হয় যিদও িলখকৰ অভাৱত ই ভােলিদন মু জু ৰা পিৰ আিছল। ২০০৮ চনৰ ওচেৰ পাজেৰ ফচবু কৰ এটা পৰ সহায়ত গিঢ় উঠা এক অনলাইন তথা অফলাইন কিমউিনিটৰ সদস সকলৰ উেদ াগত ই পু নৰ সি য় হ পেৰ আ আেছ। এই কায ৰ বােব ধন বাদৰ পা এওঁেলাক কােনা িবিশ ব ি বতমান ২০১৪ চনৰ মাচ মাহত ইয়াত ায় ২৭৬৪ টা ব িৱিকিপিডয়াৰ লখকসকল. ৰ'দালী বা জা ৱীৰ দেৰ "ফেনিটক কীব'ড" চ েৱৰ আেছ। ইহঁতৰ িবেশষ ইহঁেত তাক অসমীয়া ইউিনক'ড িলিপত িলিখ িদেয়। উদাহৰণ "nam" িলিখেলই হ'ল। দু ই এটা অৱেশ আচ ৱা িন যেন েপ অ এই য ৰামান িলিপত অসমীয়া িলিখেল কীব'ড ব বহাৰ কিৰ "নাম" বু িল িলিখবৈল (khx). যাক িৱিকিপিডয়াৰ ভাষাত স াদক বালা হয়। বা নাম লা িলখক বা গেৱষক নহয়. িক কিৰেলই এইিখিনও সহজেত মনত ৰািখব পািৰ। ৰ'দালী বা জা ৱী আিদৰ েতা এেকিখিন কথাই সামান অভ াস েযাজ . িৱিকিপিডয়া মীট-আপ আিদত এেকলগ হেছ িৱিকিপিডয়াত কেনৈক িলিখব লােগ সই িবষয়ৰ উপিৰও িবিভ উপােয়েৰ নতু ন স াদকক আকিষত কৰাৰ িবষেয় আেলাচনা কিৰেছ। যিদও এেন কায কলাপ আ িমিডয়াৰ াৰা এইসমূ হৰ চাৰৰ ফলত অসমীয়া িৱিকিপিডয়াৰ িবষেয় জনা মানু হৰ সংখ া বািঢ়েছ. িবষয়েটা িলিখবৈল অনু েৰাধ কিৰ িৱিকৰ পৰাই এটা ইৰৰ মেচজ (error message) িদব। তাত ি ক কিৰেলই িবষয়েটা িলিখবৈল িৱিকৰ এিডট ফম (edit form) খন িদব। ই এটা ৱড েচছৰৰ দেৰই. এওঁেলাক সাধাৰণ মানু হ িয ওপৰত িব াস কেৰ। অসমীয়াৰ দেৰ এটা স ানৰ মু িবতৰণৰ জািতৰ জাতীয় ভাষাৰ এই উেদ াগত স াদকসকলৰ ভূ িমকা অিত পূ ণ। িক দু খৰ িবষয় এেয় য অসমীয়া িৱিকিপিডয়াত বতমান সি য় স াদকৰ সংখ া তেনই কম। সেয়েহ অসমীয়া িৱিকিপিডয়াৰ িবষেয় চাৰ কিৰ স াদকৰ সংখ া বৃ ি অসমীয়া িৱিকিপিডয়াৰ সদস সকল আ কৰা খু েবই েয়াজনীয় হ পিৰেছ। ইয়াৰ বােব ইিতমেধ ই কইবাখেনা কমশালা. মা িলিখ গ' লই হ'ল। ইয়াত িলেখাঁেত আখৰ ফেমিটঙৰ বােব িবিভ িচ ও ব ৱহাৰ কিৰব পািৰ যাক িৱিকেট (wikitext) বালা হয়। এইিখিনও তেনই সহজ সৰল আ সহজেত িশিক মনত ৰািখব পািৰ। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 10 .

ফােন ফােন স ােত উপল । যিদ এজেনা দু খীয়া ছা ই িৱিকিপিডয়া পিঢ় উপকৃত হ'ব পােৰ তে ই এক মহৎ কাম নহ'বেন? 11 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . মা ই িব েকাষৰ উপেযাগী হ' লই হ'ল। আেপানাৰ নগৰখন. মহািবদ ালয়খন.এটা সতকাই আেহ "িক িবষেয় িলিখম?" িযেকােনা িবষয়ত িলিখব পািৰ. পিঢ় থকা িবষয়েটা আিদ িযেকােনা িবষয়ত িৱিকিপিডয়াত িলিখব পািৰব। িকতাপ-আেলাচনীৰ পাতৰ পৰাও উপযু উ ৃ িত সহকােৰ তাত িলখা কােনা িবষয় তু িল িদব পােৰ। অন ভাষাৰ িৱিকিপিডয়াৰ পৰাও অনু বাদ কিৰ িলিখব পােৰ। িলেখােত অসু িবধা পােল অনু প কােনা কিৰেলই হ'ল। িৱিকিপিডয়াত কিপৰাইট মু িযেকােনা িচ বা অন ান মিডয়া আিদ ব বহাৰ কিৰবও পািৰ। আশাকেৰাঁ িশি ত অসমীয়া যু ৱক-যু ৱতীেয় অসমীয়া িৱিকিপিডয়াত িলখাৰ ানিবতৰণৰ এই ব ৰ আিহ অনু কৰণ বু িজ পাব আ মু েচ াত যাগদান কিৰব। ই াৰেনট আিজকািল গাঁেৱ গাঁেৱ.

বস ৰ আগমনৰ মেনােমাহা দৃ শ উপেভাগ কিৰব পাবেন কৃিতৰ এই জৱ উপাদান? 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 12 . শীণ নদীৰ উপকূলত অ'ত ত'ত স ম িচপাহীৰ দেৰ িথয় হ থকা. গগণােৰ মু খিৰত অসমীয়া ডকা গাভ ৰ কৃিত এিতয়া িবপদাপ । কৃিতৰ বু কুৰ পৰাই আহৰণ কৰা স েদেৰ কৃিতেকই িতল িতল ক হত া কৰাৰ বহমথু িৰৰ ভােগই যন সভ তাৰ চৰম ল । সচাঁ কথা. তাঁতশাল হৰাই যাৱাত বা েয়াজন হাৱা কামত তাৰ িবক ৰাসায়িনক ব বজাৰত সহজলভ হ পৰাও ভাল কথা। িব ান িবদ াই এেন আিৱ ৃ ত উপাদােনেৰ চমক সৃি কিৰব লািগেছ। িক দু িটৈক িচৰিদনৰ বােব হৰাই যাৱা িবিভ আে প নাই। জতু কা.আিশয়ানা। এেনৈকেয় পাৰ হ যায় চ'ত মাহ। বতাহত নৱপ েৱেৰ আন েশািভত হ পেৰ গছ িবিৰখ। নানাৰঙী ফুল. মােজ মােজ পাতলীয়া মঘৰ অমৃ ত বষেণ তােল পৃ িথৱীৰ ব । কৃিতৰ এেন নয়নািভৰাম শাভাই পু লিকত কিৰ তােল মানু হৰ মন । কাৰণ মানু েহােতা জৱ কৃিতেৰই অংশ। ঢাল. পপা. হঙু ল হাইতাল."আমাৰ থম উমান পায় কৃিত কুঁৱৰী গাভ কৃিতৰ মনৰ বতৰাৰ। িশমলু ৰ তজৰঙা ফুলেবােৰ যন দেশািদেশ জাননী হ’বৰ হ'ল"। আকােশ বতােহ িবয়িপ পেৰ এই খবৰ। মঘেবােৰ চগােচােৰাকাৈক কৃিত কুঁৱৰীক। বতােহা হ পেৰ চ ল. অকঁৰা আ আেৰ আেৰ ভু মু িক মািৰ যায়িহ িনলাজ। নাম পায় ফা নৰ পেচাৱা। চৰাই-িচিৰকিত বাৰৰ গােতা যন তত নােহাৱা হয়। কূটা কিঢ়য়াবৰ হ'ল। িনজাৈক এিট ঘৰ .গিতৰ সং া িক? িৰিষৰাজ ভৰ াজ াতক তৃ তীয় বষ অসামিৰক অিভয ণ িবভাগ মধু ময় মাঘ মাহ পাৰ হ যাৱাৰ িপচেতই িব ীণ াি ৰ বােব সােজান-কােচান আৰ কেৰ। কৃিতেয় পু নৰ যৗবন কান পথাৰৰ মাজত. শীতত লঠঙা হাৱা িশমলু গছেবােৰ যন িদেয়. জািতৰ উি দ আ দূ িষত বাতাবৰণৰ বােব যু ি কৃিতৰ বু কুৰ পৰা এিট াণীসমূ হক জােনা নতু নৈক সৃ ি কৰােতা স ৱ? আনেহ নালােগ সাধাৰণ জীিৱত কাষ এটাওেটা িব ােন সৃি কিৰব নাৱােৰ। দৰাচলেত িব ানৰ গিতৰ এেন অিভযােন পৃ িথৱীক কান িদেশ ল যাব পােৰ ভািববৰ হ'ল। এই শিতকাৰ শষৰ দশকত আমাৰ দেৰ এজন ছা ই অসমৰ বা ? থািকবেন আিজৰ দেৰ কৃিতত. আলহী চৰাইৰ কল-কলিন. িবদ াৰ িনত -নতু ন আিৱ ােৰ আমাৰ জীৱন আৰামদায়ক কিৰ তু িলেছ। িক ইয়াৰ সমা ৰাল ভােৱ আিম হ ৱাব ধিৰেছা অসমীয়া কাশ। স ক। িব ান গবী মানু হৰ অত াচাৰত অিভযানত যন নািম পিৰেছ মানু হ। কৱল মানু হৰ সু খ সু িবধা আ যু ি ােণা ল িব ইয়ােৰই মু কৃিতৰ লগত থকা এই আজ িক মানু েহ যন পাহিৰ যাব ধিৰেছ িব ান আ মাগত ভােব উবৰা কিৰ কৃিতৰ লগত থকা আমাৰ িচৰ ন স ক। াম সমাজৰ পৰা ঢকী. জীৱজ ৰ উলাহ। চৗপােশ এক অনািবল আন .

কিতয়াবা াফৰ িমিটঙৰ কাৰেণ েজে চন তয়াৰ কিৰব লগা হয়. মাৰ হাতৰ জু িতৰ অভাৱ 13 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . উপন ােসা নহয়। সেয় পিঢ়বৈল লগা সময়ৰ িভি ত ৭ িমিনটৰ উপন ািসকা িহচােপ ণীিবভাজন কিৰেলা) এই মফচলীয়া চহৰখনত থকা ৰা ীয়কৃত বংকেটাৰ একমা শাখােটাৈল মহা ব ক িহচােপ চাকিৰত যাগদান কৰা ছমাহমােনই হ'ল। যাৱা দু গাপূ জাৰ িপছেত যাগদান কিৰিছেলা। থম কইিদনমান উপযু বাস ানৰ অভাৱত চনৰ কাষত থকা হােটল এখনত থািকেয় কাম চলাইিছেলা। িপছত যিনবা কমচাৰী কইজনমানৰ সহেযাগত এই ভাৰাঘৰেটা পােলা। িতিনমহলীয়া ঘৰ.িব ৰ ৃিত…… (সাত িমিনটৰ উপন ািসকা) ছাইদু ল ইছলাম াতক থম বষ যাি ক অিভযাি ক িবভাগ ( টাকা: সকেলােৱ িকবা িকিব িলিখ আেছ. তওঁেলাক ৰািতপু ৱাই কামৈল ওলাই যায় আ সি য়া িকছু পলমৈক ওভেত. নহ’ ল সি য়া বা স াহৰ শষত মাৰ কিৰবলগীয়া িবেশষ এেকােক নথােক। চহৰখন তেনই স . ওপৰৰ দু টা মহলা ভাৰাৈল িদেছ। ি তীয় মহলাত এটা শাৱিন কাঠা আ লািগল. সি য়া াত মচ ল হ সময় কটাবও নাৱােৰা। সি য়া লপটপেটােৱ মাৰ সংগী হ পেৰ. সইেদিখ নথকাই ভাল। ম ৰ গিতৰ কাৰেণ নটৰ সু িবধাও মত থািকেল ভালদেৰ লব নাৱােৰা। মু ঠেত সি য়াৰ সময়িখিন বৰ আমিনদায়ক হ পেৰ। ি তীয়েত. মােজ মােজ কমচাৰী িকছু মােন জাতা চে ল. তলৰ মহলাত ঘৰৰ গৰাকী পিৰয়ালসহ থােক. মহানগৰীৰ মধ মীয়া দামৰ আচবাব প পাকঘৰৰ লগত সংল বাথ মৰ সেত মাক দখু ওৱা ঘৰেটা বচ ভােলই ট বাৰতৈক কােনামেত কম যন নালািগল। দু িদন মানৰ িভতৰত আৱশ কীয় বাৰ সং হ কিৰ ঘৰেটা ল' লা। এেক মহলাত মাৰ সেত িবহাৰৰ ব ৱসায়ী লাক কইজনমােনা আিছল. তােক দিখ. কিতয়াবা দখা হ' ল তওঁেলােক হাঁিহেৰ স াষণ জনায় আ তু ৰ িদওঁ। তওঁেলাকৰ জাতা. যাহ! মেয়া িলিখ আেছা বু িল গ িলিখবৈল বিহেলা. জু িত লগাৈক ৰাি বৈল মাৰ হাত দু খন এিতয়াও পণত হ উঠা নাই. গিতেক অৈপণত সৃ ি । িলিখ থােকােত অনু ভৱ কিৰেলা য গ ৰ চিৰ ৰ পৰা কিতয়াবাই আতিৰ আিহেছা। এিতয়া গ ও নহয়. শিনবাৰ ৰিববাৰ ব । িদনেটা দ ৰত থকাৰ িপছত. সি য়া মেনাৰ নৰ কাৰেণ। িটিভ নাই. ইয়াত ছােগ তওঁেলাকৰ দােমা আেছ। তৃ তীয় মহলাত িবমা কা ানী এটাৰ কাযালয় আেছ। স াহত ৫ িদন দ ৰত কাম. সি য়া সময় আজিৰ হওঁ. ক এফ িচ বা িপ া হাটৰ দেৰ কােনা ৰ ু েৰে া নাই বা নাই কােনা িপং মল। থািকবই বা িকয়! স এেন অিতিবলাসী সাম ীেবাৰ খাপ নাখায়। দাকান পাহাৰেবাৰ সি য়া আঠ বজাৰ িপছেত ব স চহৰেবাৰৰ লগত হ’বৈল আৰ ব ু ও লখত লবলগীয়া ধৰেণ কােৰা লগত গিঢ় উঠা নাই. উফ! িকমান িদন য মাছ-মাংস দগিৰ খাব পাৱা নাই. দৰাচলেত িদনত জীিৱকাৰ কাৰেণ সংগী. বংকৰ কমচাৰী সকলৰ বিচভােগই আদহীয়া আ পিৰমােণ পু ৰিণ িচ াধাৰাৰ। মাৰ দেৰ ডৰকুিৰও পাৰ নােহাৱা সংসাৰৰ জিটলতাৰ পৰা মু তওঁেলাকৰ ব ু কেৰ। িকছু ডকা এজনৰ লগত হাৱা িকছু জিটেলই। লগেত ছাৰ ছাৰ বু িল মািত তলমদন কৰা লাকৰ সংখ াও কম নহয়। গিতেক মই ব ি গত জীৱন আ কমজীৱন পৃ থক পৃ থক ক ৰখাই ফুিৰবৈল ওলাই যাবও নাৱােৰা বা কােনা ব ু ৰ লগত আ য় বু িল ভােবা। কােজই মাৰ িনসংগ জীৱন. আিজকািল মূ খৰ বাকচেটাত মাৰ লায়কৰ এেকা অনু ােনই িবচািৰ নপাওঁ। থািকেল চেনল কইটা পকাই থকােহ কাম হ’ব. বৰ বিছ দখা সা াৎ নহয়. নািনেমা চােগ সানকােল.ভিত বগেবাৰ অনা িনয়া কৰা দখা পাও. িক অৈপণত হাত. মেনাৰ নৰ কাৰেণ কােনা মাি ে ে া নাই.চে লৰ কাৰবাৰ মেয়া হাঁিহেৰ আেছ.

কাৰণ মই যিতয়া কটনত আিছেলা. শা আ কৃত নাম নাজােনা. মােয় কিছল তু িম মি কত ব ভাল ফল কিৰিছলা.দান হয়। মাৰ বয়া অভ াস. তই বােল গিণতত ও াদ? আমাৰ মাজনীেয় এইবাৰ ইি িনয়ািৰঙৰ পৰী া িদব. সই এেক মৈল আিহেলা। মত সামােয় মাৰ িতি য়া যিতয়া তওঁ মাৰ হাে লৈল গিছল : “কৃ !!! হই বাবা. ইয়াৰ ব ৱ েটা সানকােল কৰা ভাল।” মই তাইৰ লগত যু ঁিজবৈল তাইক খিদ গ’ লা. ভাৰাঘৰৰ মািলক। বৗেয় ক’ ল ’অ“ বাপু . জিৰণা শইকীয়া।” : “বা . ঘৰত মতা নাম. মু খামু িখ হ’ ল হাঁিহৰ আদান. মােজ মােজ কেলজ বা িটউচনৈল অমািয়কতা মু খত ফুিট উেঠ. আগধিৰ কােকা মািত নলও. ঘৰৈল আিহেল মাৰ লগৰেবাৰৰ েৱশ পৰী াৰ কাৰেণ িতৰ শাচনীয় অৱ া দিখ ব িথত হিছেলা. আই আই িটৰ েৱশ পৰী াৰ লগত আমাৰ ব’ডৰ পৰী াক তু লনা কৰা মূ খািমেয়। স স চহৰেবাৰৰ পৰা অসাধাৰণ মধা অিবহেন এেনেবাৰ পৰী াত সফল হাৱা জিটেলই। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 14 . িযেকােনা ল’ৰা আকিষত হাৱাৰ কাৰেণ যেথ । আিজৈল এবােৰা কথা হাৱা নাই. অিত লঘু মানৰ সমস া সমাধান কেৰাৱাই িশ ক সকেল দািয় সামিৰব খু িজিছল. মাৰ অিভ তাৰ পৰা ক’ লা. সি য়াৰ িনসংগতা দূ ৰ কৰাৰ উ ম উপায় হ’ব বু িল ভািবেলা। মাজনী. তই যিদ ভাত ৰাি ব নাজান’ আমাক কাৱা নািছিল িকয়? তই বা মা যাৱাৰ িপছত ৰািতৰ সাজ আমাৰ তােত খািব আ হিৰ নহয়. অনু মান কিৰেলা বচ ভাল ব ু গঢ় ল উিঠেছ চােগ। বৗ মােন শইকীয়াদাৰ প ী. সই সময়ত েৱশ পৰী াৰ কাৰেণ অিতৈক েয়াজনীয় বু িল িবেবিচত. হয়েতা লাজৰ বােব. ভনী জনীৰ পৰী া শষ নােহাৱাৰ বােব আিহব পৰা নাই. জিৰণ. হয়েতা স েৰ পৰা গঢ় ল উঠা অভ াসৰ কাৰেণ। িসিদনা নেদিখেলা.বৗেয় ক’ ল। : “িঠক আেছ বা . কািল গধু িলেয় মা আ লােগ. লােহৈক ক’ লা “চাওঁ িদয়কেচান বৗ।” : “এেকা চাওঁিদয়কেচান নাই. কিৰম” : “এয়ােহ কথা।” মাহঁত গ’ল। যাৱাৰ আগিদনা বৗহঁেত আমাক ৰািতৰ সাঁজৰ কাৰেণ িনম ণ কিৰিছল। িসিদনাও বৗেয় মাজনীক পঢ়ু ৱাৰ কথা আ ৰািতৰ সাঁজৰ কথা সাৱঁৰাই িদিছল। মেয়া বয়া পাৱা নািছেলা. অ’ টা এখন ল িতি য়া চাব লগা আিছল. মই ৫ বজােত গ বাছে ভি বাছত উিঠিছল.এইবু িল ক মাৰ গাহািল হ থকা মেটা িক মেটা িচিজল কৰাত লািগ গ’ল। মই ক’ লা অলপ িজৰাই লাৱা. যাৱা দেখা. মৰম লগা. নাই নামািনেল। ইফােল ভি েয় জােকাৱাত লািগল “ইয়াক িবয়া পািত িনিদয়াৈল ই িঠক নহ’ব.বা ৈকেয় অনু ভৱ কিৰেলা। মা আেহা আেহা কিৰেয় আেছ. যেন এইচ িচ বামাৰ দেৰ আিদ িকতাপৰ নাম তওঁেলােক নাই নািছল. দখাত অেপ ৰী নহ’ লও. দু িদনেত শষ হ’ব। আিজ বাৰ. িকেহ পাইিছল এইিবলাক ক’বৈল. ই আিছল বাধহয়। : “ তামাৰ কৃত নাম? মাজনীেতা নহয় িন য়!” : “হয়.. “তহঁতৰ লগত নাৱািৰেছা আ ” ত:ফুত ভােৱ মাৰ মু খৰ পৰা ওলাই আিহল। মােয় অনা িপঠা-পনা খাই. কিৰ থইছা!! গাহািলেয়েচান ইয়াতৈক ব ভাল।“………. মই তামাক জিৰণ বু িলেয় মািতম. তই কিৰবই লািগব”. মােয় িচঞিৰেল “তহঁত দু টাৰ িক ডাঙৰ হ’বৰ ই া নাই নিক?” আিম দু েয়া এেকলেগ িচঞিৰেলা“ আিম সদায় পাৱািল হ থািকবই িবচােৰা”……. িকয়? তাত এই েৱশ পৰী ােবাৰৰ িতৰ বােব ব ৱাহাটীৈল নগলা ভাল সু িবধা আেছ। ইয়াতেটা কােনা কািচং চ ােৰ নাই বাধহয়।”………. তই অলপ চাই িদিবেচান।” মেন মেন মাৰ ওপৰত খং উিঠল. বৗেয় ৰ হাৱা বু িল কিছল. তওঁেলাকক আৰাম কিৰবৈল ক মই অিফচৈল ওলােলা। অিফচৰ পৰা আিহ দেখা বৗৰ লগত মাই কথা পািত আেছ. অৱেশ ইয়াত তওঁেলাকক দাষ িদও লাভ নাই. আিজ ৰািতপু ৱা ৬ বজাৰ িভতৰত আিহ পাব ত ৰ আেছা। তওঁেলাক আিহল.

িক সই আনাকাংি ত পলেটাৰ কাৰেণ মই কিতয়াও তয়াৰ নািছেলা. কিম ী তামাৰ দািয় । ”তাই অলপ লাজকুৰীয়ােযন অনু মান হিছল। অিত সানকােল আমাৰ মাজত সু গঢ় ল উিঠল। তাই সকেলা কথাই ধু নীয়াৈক আয় কিৰব পািৰিছল. জিৰণৰ কাঠাৈল গ’ লা। এইবাৰ মাৰ আচিৰত হাৱাৰ পাল. ঘৰৈল খু ব কম আেহ। যাৱা ডৰ বছৰ অহাই নাই।” : “িকয়?? িকবা মতাৈনক ?” : “ সইেবাৰ ব কথা. দাদাই কটনত পিঢ়িছল. এই দু িদনেত আেপানােলাক মাৰ আেপান সকেলাতৈকেয়া আেপান হ পিৰেছ।” বৗেয় হাঁিহ মািতেয় কথা কিছল। িকছু িশ সু লভ চ লতাও আনু ািনক উ সৃ ি কাশ পাইিছল। বৗ সহজ সৰল. কাৰণ মই িবচৰা নািছেলা কেলজত গিৰয়সীক মৰ াৱ িদ লাি ত হাৱাৰ দেৰ আেকৗ এবাৰ লাি ত হ’বৈল. ৰাজনীিতৰ পৰা িশ াৈল সকেলা। জলিস ন িবভাগৰ িঠকাদাৰ. কািচং লিছল. কয় িকদেৰ তওঁৰ ব ু েৱ তওঁৰ আগেত পু িলচৰ লীত ঢিল পিৰিছল। এইিখিনেত তওঁৰ চকুত মই এক িবেষশ উে জনা দিখবৈল পাও। বৗেয় ভাত খাই থােকােত এিদন কিছল-“বাপু . িস এন আই িট. কােকা নেদিখেলা. এয়া কােনা চু ি নহয়. জা ত হাৱােতা িবচৰা নািছেলা. িক কাৱা!! তামাৰ দাদাও আেছ? ক’ত থােক? মই ছমাহ থািকেলা ইয়াত আিজৈল দখা নাই।” : “অ. ইফাল িসফাল ঘু ৰাঘু িৰ কিৰ আিছল. চকুেলােৰ গালদু খন িতিত আিছল। মাক দিখেয় মাক আচিৰত কিৰ মাক আিহ সাৱিট ধিৰেল. ভাত িদেছা কাৰণ তাক আিম িনজৰ বু িল ভােবা. িবচৰা নািছেলা তাইক িব া িতত ব াঘাত জ াবৈল। ভািবিছেলা. বাদ িদয়ক. মই িযমান পােৰা ম া চ আ িফিজ চ ািলব চ া কিৰম. বৗ বু িল দু বাৰমান মািতেলা. অনু মান হিছল। থম িদনাই পাখািল মলা কাকত বাৰ িবে ষণ কিৰ বচ ভাল হাৱা যেন মৰ বীজেটা মাৰ দয়ত লহপহৈক বািঢ় আিহিছল। মৰ পু িলেটা সু অৱ ােত থািকব িদিছেলা. কােনা সাৰসু ৰ নাই. চকুেকইটা কাি 15 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . তাৰ তু লনাত আিম ইয়াত তাৰ দহ শতাংশও িশকা নাই।” : “ হ. উচু িপ আিছল. তই নাভািবিব আেকৗ য মাজনীক পঢ়ু ৱাৰ িবিনময়ত তাক ভাত িদেছা. মই তাৰ িকতাপ বহী বাৰ চাওঁ. জিৰণৰ িবষেয় ক গৗৰৱ অনু ভৱ কেৰ। মােজ মােজ অসম আে ালনৰ সময়ত তওঁেলাকৰ ভূ িমকাৰ কথা কয়. কিতয়াও সেপানেতা ভবা নািছেলা এেন িকবা হ’ব পােৰ বু িল! এিদন অিফচৰ পৰা আিহ িটিভ চাও বু িল বৗহঁতৰ ঘৰত গ’ লা। দু ৱাৰ খালা আিছল. িক েৱশ ব ু ত হীন দিৰ নহ’ লই হ’ল। পৰী ােবাৰ শষ হ’ল। নটত িদয়া উ ৰেবাৰ িমলাই চাই এিট ভাল িচট পাব বু িল িনি ত হ’ লা। তাইক অলপ আ িব াসী দখা গিছল। বৗেৰা মু খখনেতা যন এক উ লতা ফুিট উিঠিছল। ইমানিখিনৈল িঠেকই আিছল. িবিভ কথা কয়. নাৱািৰেলও চ াৰ ব ু তাইক পঢ়ু ৱাই মই িশষ ৰ ঠাইত এক িট কৰা নািছল। ােয় শইকীয়াদাৰ লগত বিহ ভাত হাৱাৈল কথা পােতা. বৰ বিছ িশ া নথকা যন অনু মান হিছল. িকছু কথকী. কাষৰ কাঠােটাৈল দখু ৱাই ক’ ল-“মা। মা?” “িক হ’ল বৗৰ?” শংিকত হ পিৰিছেলা। তাইক হাতত ধিৰ কাঠােটাৈল গ’ লা। বৗ িবচনাত বিহ আিছল. উচু িপ উচু িপ . িবেশষৈক মাৰ াতা হাৱা হ যায়. ইয়াত ৰিসকতাৰ হাৱাতৈক িশ সু লভতােহ মই িবচািৰ পাইিছেলা। িক বৗৰ মু খত িকবা এক যন অবু জ বদনা লু কাই আেছ। চ লতাই লাখ চ া কিৰও যন সই বদনা ঢািকবৈল অপৰাগ হিছল। লাজকুৰীয়া ভাৱেটাৰ কাৰেণই চােগ এই বদনাৰ আৰৰ ৰহস জািনবৈল চ া কৰা নািছেলা। জিৰণৰ উ তৰ মাধ িমক পৰী া ইিতমেধ শষ হিছল. এই পৰী াৰ ম সু কিৰ দু িদনেত হ’ব লগা অৱ ােত মৰিহ গ’ লও কথা নাই. িবচৰা নািছেলা আমাৰ মাজত গঢ় ল উঠা ব ু ক ধু িলসাৎ কিৰবৈল. মই িনেজই নগ’ লা। অ. তাই উে িজত হ আিছল. ইয়াত অৱ া এেকবােৰ পয়ালগা. িবচৰা নািছেলা বৗক আেপানৰ পৰা পৰ কিৰবৈল.: “ দউতা হ’ ত পঠাব খু িজিছল. তেয়া যন আমাক িনজৰ বু িল ভাব।” মই ক’ লা “িনজৰ? সঁচা কেছা. তওঁ ডাইিনঙ টবলক ডাইিলঙ উ াৰণ কিৰিছল. িপছত কিতয়াবা কম বা ।” মই উৎসু কতা নেদখু ৱাই ক’ লা “বা . ভূ পালত কি উটাৰ ছােয় ত পিঢ় আেছ.

মেয়া তাইৰ িপেছ িপেছ 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 16 . দাদা আ মই স েৰ পৰা এইেবাৰ দিখ আিহেছা. দাদা আ মই কাষৰ কাঠাৰ পৰা িন আিছেলা. অকল জিৰণৰ কথা িখিনৰ চেবক আিহ আিছল। এিট মু িনয়াহ কািঢ়েলা. মােন হাড় ভািঙেছ. মই দউতাক মা কিৰব নাৱােৰা. যাৱা দু বছৰ মান হ’ল. মু খ আ িকলাকুিটৰ মাজত আনখন হাতৰ পৰা তজ ওলাই নু সুিধ. মাই দউতাৰ পৰা চৰ ভু কু িকল খাই। দাদা আ মাৰ ওপৰত এইেবাৰৰ বয়া ভাৱ পিৰিছল.মাৰ য়সীৰ িচঞেৰ ইমান মেনােযােগেৰ চাই থকা িচেনমাখনত ব াঘাত জ ােল.ৰঙা হ পিৰিছল। হঠাৎ মাৰ চকু বাওঁহাত খনৈল গ’ল. গাঁৱৰ মিহলা এগৰাকীেয় ল আিহিছল। দউতাই কিছল মাহঁতৰ ঘৰৰ পৰা যিদ কিতয়াবা কােনাবা আেহ বা মাই যিদ তাৈল যাব িবচােৰ. িক দউতাই মাক জদৰ কাৰেণ ইমান বছেৰ মাৰ লগত এইবাৰ বিছ সাংঘািটক প ল’ ল. আমাক লেয় গিঠত। তৰ বছৰ মান আগেত মামাহঁতৰ লগত দউতাই মািট-বাৰীক ল িকবা লািগিছল.. মেয়া য পাগল. তাৰ িপছত মা মামাহঁতৰ ঘৰক আ িছ গিছল আমাক থ। দু স াহমান অহা নািছল। খু ৰা বৰেদউতাই আিহ দউতাক ি তীয় িববাহৰ বােব জাৰ কিৰিছল. তাৰ িপছত আেকৗ মৗনতা. মনৈল আিহিছল.. “িপছত সকেলা ক’ম.. শষত গ এখন মহাভাৰতৰ সৃ ি হয়. দাদাই দউতাক নামােত। মাৰ এই অৱ া দউতাৰ কাৰেণ.. তওঁেলােক ভািবিছল এেকা নু বুেজা বু িল. িক সকেলা বু িজ উিঠিছেলা। দু িদনমান িপছত যিনবা মা আিহল. তাৰ িপছত তাইৰ হাতখন মাৰ হাতত থ শা ভােৱ ক’ লা “আই লাভ ইউ”. কিতয়াবা মাহত দু বাৰমান এেন কািজয়া দিখবৈল পাও। আপু িন িব াস নকিৰব য যাৱা তৰ বছেৰ মাই িনজৰ দউতাকক... মনেত দমন কিৰেলা। এ ব জিৰণ আ ৰ. কিতয়াবা দু ই িতিন মাহৈল ভােল থােক. মাই মাৰ ফানৰ পৰা মােজ মােজ ফান কেৰ। আপু িন আমাৰতাত থকাৰ িপছেতা িতিনবাৰ মান লািগিছল. তাই মাৰ হাতখন খামু িচ ধিৰেল। আহ! িক অবণনীয় অনু ভূিত! যন সৰগত আেছা। এেন লািগিছল যন চািৰওফােল ভায়িলন বািজ উিঠেছ। এেনেত নাচ গৰাকী আিহ মাত িদেল. ককাহঁতৰ মৰমৰ পৰা বি ত। মাৰ আনু ািনক িশ া তেনই কম. তিতয়াই তওঁেলাকৰ িববাহ িবে দ হ’ব। আইনৰ এেকা ভু ভা. খািল েজিড.. নাৱােৰা চু বু ৰীয়া পিৰয়ালেকইটাক িযেয় মাৰ এই অৱ া দিখ ৰং পাৱা যন মাৰ বাধ হয়।” তাৰ িপছত. কৱল মি ক পাছ। মাৰ পৃ িথৱীখেনা তেনই স . তাইৈল চােলা. আিমৰ খােনা আেছ বােলেচান. িক হেছ? এইবাৰ জিৰেণ ক’ লা. দউতাৰ সামান আিমও শাি খাই আেছা। দাদা অলপ বিছ িবে াহী হ দউতাক মতাই ব কিৰেল. গাঁিঠ আ কাি বকা হ আেছ.. ইমানেদিৰ িকংকতব িবমূঢ় হ থকা জিৰেণও মাক সহায় কিৰেল। আেকৗ সু িধেলা. আচািমজত আিমেৰ এি ং কিৰব বু িল তামাৰ কথাত ভাল গ’ লা।”. তাই উিঠ গেছ. ভােয়ক হঁতক দখা নাই আ আিম তওঁেলাক জীয়াই থকা সে ও মামা. িবে াহ কিৰ উেঠ. অনু ৰাধা িচেনমা হল. িক কিতয়াবা যিদ দউতাৰ স কীয় কােনাবা আমাৰ ঘৰত আেহ বা দউতাই কিতয়াবা খু ৰাহঁতক আিথকভােৱ সহায় কৰা বু িল গম পায়. হাৰ কিৰ খঙেত ওলাই গেছ ক’ৰবাত। মাক িযমােন মৰম নকৰক িকয়.নােপাৱা মাই আমাৰ মু খৈল চাই এইকথা মািন লিছল। িক আেপানজনৰ পৰা িবি কিৰ ৰখা বােব মা অিত সানকােলই িবে াহী হ পিৰিছল। এেনেয় িঠেক থােক. গধূ িল ৪:৩৫ বজা: “ হই িক ফা ু আচািমজ িচেনমা দখু ৱাব ল আিহছােহ তু িম মাক. তাৰ িপছত মৗনতা. নািচং হামৰ হ-হা া বাৰ যন বক াউ িমউিজক. এেকা কিৰব পৰা নািছেলা. তিতয়াৰ পৰা আিম খু ৰাহঁতক ভাল নাপাও। আিম তিতয়া পাৱািল আিছেলা.... এিতয়া ি চ এওঁক িচিকৎসালয়ৈল ল ব’লক।” শইকীয়াদা নািছল তিতয়া। আিম িতিনও অ’ টা এখনত নািচং হাম খনৈল গ’ লা। যাৱাৰ সময়ত সকেলা মৗন হ আিছল. িকমান দিৰ হ’ল সু িধেলা? কেৱ উ ৰ িদয়ােটা যন ায় একসমেকাণত হাতখন । িক হেছ কাই যাৱাৰ িচন েয়াজন বাধ কৰা নািছল। হাতেত পাৱা গােমাচা খেনেৰ মই বৗৰ হাত খন ভালৈক বাি েলা. া াৰ আিদ কিৰবৈল নাচ দু গৰাকীেয় বৗক ল গ’ল। মই অেপ া ক ত বিহ ৰ’ লা। তাই আৰ কিৰেল. “মনত আেছেন আেপানাক কিছেলা য দাদা ঘৰৈল নােহই..

নাই তাই নােহ. এইবু িল আেকৗ হলত সামােলা। ধই.. ……………………………. পদাত নামেবাৰ ভাঁিহ আিহেছ……… জিৰণ : িনিশতা গা ামী বংক মেনজাৰ: যতীন বৰা জিৰণৰ দাদা: আিমৰ খান (অিতিথ িশ ী) ………………. ……………………………………… ম’হ যু ঁজ 17 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . শষ হ’ল. মইেনা িকয় িফ খন বৰবাদ কেৰা.গ’ লা.

িবৰাজ।” “ থংক ইউ ভিৰ মা । িক কিৰ আছা?” “এেনই আেছাঁ।” “অনলাইন আছা নিক?” “হমম।” “িভিডঅ ছাটত আিহবা নিক?” “ াইপ?” “আ া াইেপােফান আেছ?” “এইেটা িক আেকৗ?” “তু িম কান দু িনয়াত থাকা? আ া াইেপােফান িক নাজানা? তামােলােক িক এিতয়াও াইেপই ব ৱহাৰ কিৰ আছা নিক?” “অ’ তা। কাৱােচান িক এইেটা।” িবৰােজ িলংক এটা পঠায় িদেল তাইৈল। তাইআ া াইেপােফানৰ িবষেয় পিঢ়ব ধিৰেল। আচলেত াইেপােফান এটা অত াধু িনক সঁজু িল। ইয়াৰ সহায়ত িভিডঅ ছাট কৰা লাকজনৰ ি িড ইেমজ তয়াৰ কৰা হয়। গিতেক ই মানু হক মু খা মু িখ কথা পতাৰ আেমজ ত যেথ দান কেৰ। ইয়াৰ াৰা ইেমজৰ শানু ভিতও পাৱা যায়। িক িব ােন এিতয়াও অনু ভূিতৰ সফল হাৱা নাই। কিনয়াৰ এখন অখ াত িশ ানু ানত ইয়াৰ সব থম সফল পৰী া কৰা হিছল। অৱেশ ইয়াৰ সফল কাযকািৰতাৰ বােব ১০ িগিবিপএছ গিতেবগৰ ই াৰেনটৰ েয়াজন হ’ব। “বু িজ পাইছােন এিতয়া?” 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 18 .ইন এ িৰেলছ নি প উইথ…. ফা ক আিজজ াতেকা ৰ ি তীয় বষ যাি ক অিভযাি ক িবভাগ বণমালাৰ মূ ৰেটা ঘূ েৰাৱা যন লািগেছ। তাইৰ কাঠাৰ বািহৰত ব ত মানু হৰ জু ম। কােনােৱ ঢক ঢকাইেছ তাইৰ দু ৱাৰত। কােনােৱ তাইৰ আ াৰ কাঠােটাৈল টচ মািৰেছ। “ হ ৰাম। মানু েহ মাক িক বু িল ভািবব? মই লগৰেবাৰক িক ক’ম? মই ক’ত লু কাম? মা দউতা ভাইিটহঁেত গম পােল……” তাই অৱেচতন হ কাঠােটাত বাগিৰ পিৰল। “বণা. িসহঁতৰ িক যায়? যা তা কেম িদ মাৰ মূ ৰেটা খায় থািকব।” তাই িবৰাজৈল এটা ফান লগােল। িবৰাজ চাকিৰ সূ ে অসমৰ বািহৰত থােক। “ হি বাথেদ. অ’ই বণা। দু ৱাৰ খাল।” লগৰেবাৰৰ মাতেবাৰ তাই আ নু িনেল। ………………………………………………… সি য়াৰ সময়। অলপ অলপ ঠা া তিতয়াও আিছল। বণমালাই িব আখৰাৰ পৰা আিহ িবচনাত অলপ বাগৰ িদেল। এইবাৰ কেলজ ফ ত িব নািচব বণাহঁেত। যাৱা স াহৰ পৰা িব নািচ নািচ ভাগিৰ পিৰেছ। তােত আেকৗ দ াছ ম’ব আেছই। অলপপৰ িজৰিণ লাৱাৰ পাছত তাই লপটপেটা খু িল ল’ ল। সদায় িদয়াৰ দেৰ আিজ তাইৰ ফচবু কত কােনা আপেদত িদব মন নগ’ল। “আিজ িদনত মাৰ ৱালত গােটই বয়জ হাে লৰ কইটাই মাৰ সয় েৰই পািতব খু িজিছল। মাৰ ৱালত মই িক িদওঁ.

“হমম অলপ চলপ।” “এিতয়া ই েট িপঙত এটা অডাৰ িদব লািগব। তাৰ কেলজৰ চাভাৰ িপিচৰ আই িপ এে ছেটা িদিবেচান।” “ৰ’ তাক মাৰ হাে লৰ িঠকনােটা িদ িদও। নহ’ ল ক’ত পঠািব?” “ইছ ৰাম তামােলােক এিতয়াও পাে ল অডাৰৰ যু গেত আছা নিক? আিজকািল সকেলােৱ ই েট ভাছু েৱল িপং কেৰ।” “ইচ মাৰ মূ ৰেতা গৰম কিৰবা দই তু িম? এইেটা িক আেকৗ?” িবৰােজ আেকৗ এটা িলংক পঠায় িদেল তাইৈল। ই েট ভাছু েৱল িপং হেছ এটা স ূ ণ দিফিন ন যাগান ধৰা হয় আ য়ংি য় অনলাইন িপং প িত। ইয়াত অডাৰ মেত কােনা ব ৰ ভাছু েৱল য়কেৰাঁতাই লেগ লেগ ইয়াক ডাউনল'ড কিৰ এিডিটভ লয়ািৰং মনু েফ ািৰঙৰ যােগিদ ইয়াক উৎপাদন কিৰ ল’ব পািৰ। এিডিটভ লয়ািৰং মনু েফ ািৰঙৰ প িতেটাৰ মূ ল ধাৰণােটা ি িদ ি ি ঙৰ দেৰ। সদায় িযেকােনা ব ৰ তৰপ তৰপৈক ইয়াৰ উৎপাদন কৰা হয়। ভূ টানৰ এজন ই ীিনয়ািৰঙৰ ছা ই সফল উৎপাদন কিৰিছল। “মই হ’ ল এেকা বু জা নাই দই. িকেনা এইেবাৰ? আ থম ইয়াৰ মাৰ লপটপত এইেবাৰ সু িবধাও নাই।” বণাই এেকা বু িজব নাৱািৰ ক’ ল। “কথা কছা আ দই। তাৰ লপটপেটা লনভ’ এ ি ম নহয় জােনাঁ। সকেলা সু িবধা আেছ ইয়াত।” “মই নাজােনাঁ। ক’ত আেছ এইেবাৰ।” “ তামাৰ ইউএছিব পটৰ কাষত চাৱা এটা স বণাই তেনদেৰই কিৰেল। এখন স ফুটফুিটয়া লক আেছ। সইেটা খু িল িদয়া।” িদচ এে না ওলাই আিহল। “তু িম মাক এেনই বু বক বনাই আছা ন’? শূ ন ৰ পৰা এটা ব “তু িম পন কেনৈক ওলাব?” াইভত গান ছিব নানা জােনা? এইেবাৰেতা শূ ন ৰ পৰাই নােহ জােনাঁ? পাছত কি উটাৰৰ পৰা িডিলট িচ যায়। কি উটাৰৰ পৰােটা এেকা ওলাই নাযায়। তেনহ' ল এই আৱজনােবাৰ ক’ত যায়? কৰাৰ পাছত ক’ ল এইেবাৰ সকেলা ১ আ ০ ৰ খল হয়। বতমান িডিজেটল যু গত সকেলা ব ১ আ ০ৰ পত ৰািখব পািৰ।” বণা আচিৰত হয় গ’ল। িব ানৰ এেন উ িতৰ কথা তাই জনাই নািছল। “এিতয়া মই তামাক ইিতমেধ ল’বা আ য় কিৰ থাৱা আ া াইেপােফানৰ দিফিন ন তামাৈল পিঠয়াম। তু িম এ ে তামাক এটা চফ'টেৱৰ িদেছাঁ। ই টল কিৰ ল’বা। ি য়ােটাত ব ই তামাৰ ক াছৰ সকেলােবাৰ গিতেবগ তামাৈল বদিল কিৰ ল আিহব আ কিৰ বিছ ই াৰেনট গিতেবগ লািগব আ ই গােটই ক াছৰ চাভাৰ িপিচ হ পিৰব।” বণাও অনু সি ৎসু হ উিঠল। তাই িবৰােজ কাৱাৰ দেৰই কিৰব ধিৰেল। লেগ লেগ তাই অনু ভৱ কিৰেল তাইৰ ই াৰেনটৰ গিতেবগ যেথ বািঢ় গ’ল আ দৃ শ দিখেল। তৰপৈক তৰপৈক িকছু মান ৰি আ া াইেপােফান গঢ় ল উিঠল। লেগ লেগ তাই য েটা অন কিৰেল আ আ া াইেপােফানৰ দিফিন নেটা এ ে ওলাই আিহেছ িদচ এে নাখনৰ পৰা আ কৰাৰ লেগ লেগ এটা অপূ ব চকুৰ স ু খেত এটা ধু নীয়া িবৰাজৈল ি িড িভিডঅ ছাটৰ িৰকুেৱ পঠােল। িক এেছচ িদনাইদ বু িল এটা বাতা হ আিহল। িবৰােজ লেগ লেগ আন এটা িৰকুেৱ পঠােল। িবৰাজ ইন এ িৰেলছ নি প উইথ বাতা এটা। বণামালা আচিৰত হ ক’ ল. “এইেটা িক? মই এইেটা হণ কিৰব নাৱােৰাঁ। সকেলােৱ গম পাই যাব।” “ সানজনী. যােত অকল স কত থকা কােনাবাই হ এইেটা ব ৱহাৰ কিৰব পািৰব। নহ’ ল সমাজত ব িভচাৰ হ’ব চান।” 19 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . এইেটা হণ নকিৰেল আিম ছাট কিৰব নাৱািৰম। িনমাতাসকেল এইেটা এেনৈকেয় ত কিৰেছ.

“ৰ’বা তেনহ’ ল। মই হণ কিৰেছাঁ।” “আগেত কাঠােটাৰ লাইটেবাৰ ব কিৰ িদয়া।” লেগ লেগ আ া াইেপােফানৰ পৰা িকছু মান কণা িব ু িৰত হ’ব ধিৰেল আ ধিৰেল আ এইেবাৰ কাঠােটাৰ এমূ ৰত গাট খাব এটা জীয়া তজ মঙহৰ মানু হ গঢ় ল’বৈল ধিৰেল। িকছু সময়ৰ িভতৰত িবৰাজ স ূ ণ হ উিঠল। বণা আন ত আ হাৰা হ উিঠল। তাই যন িব ানৰ কিৰ া িব ােসই কিৰব পৰা নাই। তাই িবৰাজৰ হাতত ধিৰ চােল. কােনও গম নাপাই। কােৰা কাঠাত এিতয়া নেটই নাই আ মাৰ জ িদনৰ এইেটােৱ সবে উপহাৰ হ’ব।” এেনেত বািহৰত কইজনীমান ছাৱালীেয় কথা পতা িনেল. “অ’ই আমাৰ হাে লৰ পৰা বােল কােনাবাই চাভাৰ িপিচ হক কিৰেছ।” “অ’ মইও িনেছাঁ। হাে ল১ত ইিতমেধ তালািছ কিৰ আেছ। এিতয়া আমাৰ ইফােল আিহব আ । িকবা িহটাৰ িচটাৰ আেছ যিদ লু কাই থ।” বণাই হত ভ হ গ’ল।“এিতয়া িক কেৰাঁ। তু িম যাৱা সানকােল?” “মই নটত চাই লও ৰ’বা। কেনৈক উভিতব লােগ মই নাজােনাঁ।” যন আকাশী সৰগেহ ভািঙ পিৰল. “িক? তু িম পাগল নিক? এিতয়া িক হ’ব?” িবৰােজ নটত খু চিৰব ধিৰেল। বণাৰ মূ েৰ কাম নকৰা হ গিছল. “িক কিৰ আছা? সানকাল ক’ৰা?” “এেকা নাই মই এিতয়াই সকেলা িথক কিৰ িদম। ইিতমেধ হিকঙ িৰভাচ কিৰ িদয়া হেছ। এিতয়া মই যাব পািৰেলই সকেলা িথক হ যাব?” “িক িথক হ যাব ক আছা? নাজানা যিদ ভালৈক িকয় আিহিছলা?” “তু িম ধয ধৰা।” এেনেত বািহৰত ব ত মানু হৰ ভিৰৰ খাজ না গ’ল আ মানু হেবাৰ লােহ লােহ বণাহঁতৰ কাঠাৰ ফােল আিহ আিছল। বণমালাৰ মূ ৰেটা ঘূ েৰাৱা যন লািগেছ। তাইৰ কাঠাৰ বািহৰত ব ত মানু হৰ জু ম। কােনােৱ ঢক ঢকাইেছ তাইৰ দু ৱাৰত। কােনােৱ তাইৰ আ াৰ কাঠােটাৈল টচ মািৰেছ। “ হ ৰাম। মানু েহ মাক িক বু িল ভািবব? মই লগৰেবাৰক িক ক’ম? মই ক’ত লু কাম? মা দউতা ভাইিটহঁেত গম পােল……” তাই অৱেচতন হ কাঠােটাত বাগিৰ পিৰল। “বণা. অ’ই বণা। দু ৱাৰ খাল।” লগৰেবাৰৰ মাতেবাৰ তাই আ নু িনেল। ……………………………………… 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 20 .“নাই মাৰ লাজ লােগ। মই নাৱােৰাঁ। মাক লগৰেবােৰ জাকাব। মই সদায় িচংগল বু িল ক থােকাঁ আ ফচবু কেতা আপেদত িদ থােকাঁ।” “আেৰ. “অ’ই িক হেছ কােৰা কাঠােত নট নাই য?” বণাৰ মু খত যন এটা হাঁিহ ওলাই গ’ল. হাতখন চঁচা হ আিছল। বাধহয় তাৰ ঠাইত ব ত ঠা া। িসঁহত দু েয়াটাই খু ব কথা পািতব ধিৰেল। সময় কেনৈক পাৰ হ গেছ কােৰা িহচােপই নাই। ইফােল ক াছত নট নােহাৱা হ যাৱা বােব চািৰওফােল হাঁহাকাৰ হ’বৈল ধিৰেল। িবেশষ ই মূ খ চাভাৰ িপিচৰ িনয় ণ হেৰাৱা বু িল পিৰচালকক খবৰ িদেল। ইফােল িকছু সময়ৰ িভতৰত গালছ হাে লৰ এটা মােথা কি উটাৰৰ পৰা ২৫০ িজিবতৈক বিছ দাটা ডাউনল'ড হাৱা খবৰ পাৱা গ’ল। িক তওঁেলােক িনিদ কাঠােতা িচিন উিলয়াব পৰা নািছল। ইিতমেধ িচিকউিৰিট গাডেবােৰ িতেতা কাঠাত তালািছ চলাব ধিৰেল। বণা িবৰাজৰ ইফােল এেকা কাণ সােৰই নাই। সু খ দু খৰ কথা পতাত মচ ল। এেনেত বািহৰত কােৰাবাৰ কেথাপকথন না গ’ল.

“িক হ’ল? িক হ’ল?” তাই লপটপেটা খু িলেল। সকেলােৱ ফচবু কৰ পজেটা চাবৈল ধিৰেল। সু পণাইেটা িচঞঁিৰেয় িদেল. “অ’ তাৰ িক হিছল ওঁ। আিম ইমানৈক মাতাৰ িপছেতা তই ইেয় থািকিল য?” “জােনা পাই তই কাৰ সেপান দিখ আিছিল?”..পািট……পািট” িসিদনাখন আচলেত িক হিছল আ কােনও নাজািনেল। িক ফচবু কৰ পৃ ােটাত তিতয়াও িজিলিক আিছল.. “ িকং িনউজ. সকেলা িঠেকই আেছ। তাইৰ িনজেৰ সে হ হিছল. মধু চি কাই ক’ ল। িকং িনউজ।” এেনেত এজনী ছাৱালী দৗিৰ আিহল.“বণমালা শইকীয়া ইন এ িৰেলছ নি প উইথ িবৰাজ তালু কদাৰ।” বু লবু লী চৰাইৰ যু ঁজ 21 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . তাই িক ইমান দিৰ সেপানেহ দিখ আিছল নিক? তেনেত তাইৰ বা ৱী সু পণাই মাত লগােল.তাই িকমান দিৰ ই আিছল ক’ব নাৱােৰ? যিতয়া চকু মল খােল তাই দিখেল কইবাজনীও ছাৱালীেয় তাইৰ মূ ৰত পানী ধািল আেছ। তাই খকামকাৈক সাৰ পাই কাঠােটাৰ চািৰওফােল চােল.পািট……পািট” “বৰাইল িভউ”…… “িৰয়া পেলছ” “পািট…. “বণমালা শইকীয়া ইন এ িৰেলছ নি প উইথ িবৰাজ তালু কদাৰ।” কাঠােটাত যন হঠাৎ িকিৰেলেৰ কােনও কােৰা মাত নু না হ আিহল। ওচৰৰ কাঠােবাৰৰ পৰাও অন ান ছাৱালীেবাৰ আিহ ভিৰল। “পািট….

কুমাৰ ভা ৰ বমাৰ সমসামিয়ক আিছল। চীন পিৰ াজক িহউেৱন চাঙ নাল া িব িবদ ালয়ত বু ধমৰ চচাৰ বােব ভাৰত মণৈল আেহােত ৬৪২-৪৩ ী া ত ৰজা ভা ৰ বমাৰ আম ণত অসমক এবাৰ দখা কিৰ যায়। তিতয়া ৰজা ভা ৰ বমাৰ কেনৗজৰ ৰজাৰ লগত মধু ৰ স ক গিঢ় উঠাৰ হতু েক তেখতৰ ৰাজসভাৰপৰা িহউেৱন-চাঙক আম ণত কােনা আেছাৰ পৰা নািছল। চীন পিৰ াজকজেন অসমত ৰজাৰ সমতু ল সৱাত অিতিথ পত এমাহ কাল কটাইিছল। তেখত ৰজাৰ অিতিথ সৱাত স হিছল। সই এমাহ কালেত দিখ পাৱা অসম(কাম প)ৰ ভৗেগািলক আ জীৱন-যা াৰ িবষেয় িকছু কথা িলিখ থ যায়। তেখতৰ িলখিনৰপৰা জািনব পািৰ য তেখেত পূ েৱ ৫৮০িক:িম: অথাৎ পু ব নাৰ পৰা ডাঙৰ নদী কৰেতায়া পাৰ হ কাম পত েৱশ কিৰিছল। নদীখনক তেখেত ক’-ল’-তু ’ বু িল ‘চাঙ-ছু ’ খনত উে খ কিৰেছ। কাম পখন ১৭০০মাইল িব ৃ ত আিছল। ইয়ােৰ পূ বভাগ পাহােৰেৰ আবৃ ত আ ায় পি ম চীনৰ লগত লগ হ আিছল। ইয়ােৰপৰা অনু মান কিৰব পািৰ য ভা ৰ বমাৰ ৰাজ খন চীনৰপৰা বামা দশখনৈলেক িব ীণ আিছল। তেখতৰ বণনামেত কাম প ৰাজ ৰ িভতৰত বতমানৰ অসমৰ ায় সকেলা অংশ আ িবহাৰ. ৰাজ কাল ৬০০-৬৫০ ী া ) পু ষ বমা (ৰাজ কাল ৩৫০-৩৭৪ ী া )ই িত া কৰা বমা বংশৰ ায়দশ ৰজা আিছল। পু ষ বমা যু গৰ ভগদ ৰ বংশধৰ বু িল কাৱা হয়। কাৰণ তেখতৰ বংশৰ তথ সমূ হ নৰক বংশৰ নৰকাসু ৰ. ভগদ আ লগত সাদৃ শ থকা দখা যায়। ভা ৰ বমা. বমা বংশৰ এজন সু িস বােব উ ৰািধকাৰী কােনা নথকাত মৃ তু ৰ িপছত শাল ই শাল কৃ জদ ৰ ৰজা নােম জনাজাত। তেখত িচৰকুমাৰ আিছল বা ৰাজ বংশৰ িত া কেৰ। উ ৰ ভাৰতৰ ৰজা হষব ন বা শীলািদত .িহউেৱন চাঙৰ অসম মণ ৰােজ ৰ ৰাভা াতক তৃ তীয় বষ ইেল িন ছ আ িহউেৱন-চাঙ এজন বৗ ধমীয় চীন পিৰ াজক আিছল। তেখত এজন িব িবখ াত তীথযা ী. িকজািনবা সমাধান িবচািৰ পােয়ই। তেনৈকেয়ই পি ত চীন পিৰ াজক িহউেৱন চাঙৰ ষা বছৰীয়া তীথযা া আৰ িণ হয়। তিতয়া পু ৰিণ অসম (কাম প)ৰ ৰজা ভা ৰ বমা (স ূ ণ নাম কুমাৰ ভা ৰ বমা. িযজেন ষা কাল ভাৰতেত বু ধমৰ ধমীয় আ তৰ বছৰ বয়সেত বু আিছল। ধমৰ ভী ু িত আকিষত হয় েদশৰ ঘ ৱা যু ত তেখতৰ ককােয়ক িচচু ৱান পবতত শৰণাথী হ পেৰ। সই সময়েছাৱােত তেখেত বৗ মেনািনেৱশ কেৰ। তেন িবেমাৰত পিৰ তােৰ সমাধান বৗ ধমৰ শৰণাপ হয়। তেখতৰ জ িশি ত পিৰয়ালত। ৬১৮ ী া ত হনান তেখত আ বছৰ েবাৰ সং ৃ ত ভাষাৰপৰা িনজৰ ভাষাৈল অনু বাদ কৰাত ব ককােয়কৰ অনু ে ৰণােত তওঁ বু দূ ৰ-সংেসাগ িবভাগ ধমৰ অধ য়নত েবাৰত িকছু অসংযত কথাৰ হানীয় পি তৰ পৰা কােনা মেনিমলা নােপাৱাত ভাৰতবষ মণত মন মেল. উ ৰ আ পূ ৱ বংগও সংযু হ আিছল। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 22 .

দৱীক পূ জা-অচনা কিৰিছল। পূজা হল েপ এশটাতৈক অিধক দৱ.ৰাজ খনৰ পূ ৱৰ পাহাৰীয়া জনজািত এেলকােবাৰ তিতয়া সভ তাৰ প পাৱা নািছল বু িল কেছ। তেখেত উে খ কিৰেছ য কাম পৰ দি ণ-পূ ৱ অংশত জাক জাক বনৰীয়া হাতীেয় মু ভােৱ ঘূিৰ ফুিৰিছল। হয়েতা ঠাইখন ধনিশিৰ আ কিপিল উপত কােৰ অংশ আিছল। তিতয়া কাম পৰ ৰাজধানী াগেজ ািতষপু ৰ আিছল। িয অংশত বতমান ৱাহাটী অৱি ত। ৰাজধানীখন ায় ৫ মাইল িব ৃ ত আিছল। িক চহৰখনৰ ভালৈক বণনা কৰা হাৱা নাই.দৱীৰ মঠ-মি ৰ আিছল। বামু ণৰ পূ জা-অচনাৰ প িত বু ধমৰ লগত িকছু সাদৃশ আিছল। হয়েতা িহ ু হও আন ধমৰ িমি ত পৰ ৱাহ ধাৱমান আিছল। এেনৈকেয় চীন পিৰ াজকজেন আমাৰ পু ৰিণ অসমৰ িবষেয় িকছু কথা ঢু িক পাৱাৈক িলিখ যায়। যিদও বতমানৰ আেহাম িতি ত অসমৰ লগত ব সাদৃ শ পাৱা নাযায় আ বতমানৰ সাং ৃ িতক জগতখনৰ ধাৰাৰ পৰাও ই ফালিৰ কািট আিহেছ। তথািপ িনজৰ নজনা বু ৰ ীৰ িকি ত িশপা িবচািৰ পাৱােটাও হয়েতা আমাৰ বােব গৗৰৱৰ কথা। এটাৰ িপছত এটা ৰজাৰ ভঙা-গঢ়া ৰাজ ৰ মােজিদেয় সময়ৰ বাৱতীত পু ৰিণ বহল অসমখন খিহ খিহ বতমান লু ইত আ বৰাকৰ দু েয়ািপেন িকছু অংশক লেয় বিত আেছ। হয়েতা কৃত নায়কৰ অভাৱেত বণাঢ অসমীয়া জািতেটাত িবভাজেন সু তাৰ ান পলাইেছ। অসমীয়া বু িল গৗৰৱৰ কৰাৰ সীমাই চৗিদেশ টু কুিৰয়াই টু কুিৰয়াই খ িবখ ৰ ধাৰাত ৱািহত হ’ব ধিৰেছ। তথািপেতা অদমনীয় দেয় ৰ নাযায় ‘জয় আই অসম’ বু িল এষাৰ ক’বৈল। আমাৰ আই অসমখন সদায় সু আ দীঘায়ু হ ৰওক তােৰই কামনা কিৰেলা। 23 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . চহৰখন িকহৰ িভি ত গিঢ় উিঠিছল. তক আিদেয় ছা েবাৰৰ মাজত াধান পাইিছল। িকছু মান তথ যু -তকৰ মােজিদ সত -অসত িন পণেৰ উপ হাপন কৰা হিছল। কাম পৰ মানু েহ দৱ. উ ত গাঁও িহচােপ ন আন িকবা েপ। জনসাধাৰণৰ জীিৱকা ঘ ৱা খিতৰ ওপৰেত িনভৰ আিছল। খিতেবাৰ িনয়িমতভােৱ কৰা হিছল। সইেবাৰৰ িভতৰত কঠাল আ নািৰকল অিধক পত উৎপাদন হাৱা বু িল উে খ কিৰেছ। যিদও ঠাইখন পাহােৰেৰ আবৃ ত আিছল তথািপ ই নামিনত অৱি হত আিছল আ খিতপথাৰেবাৰ সা ৱা আিছল। আ ইয়ােৰ জলবায়ু সেমকা আিছল। ঠাইখনৰ জলিস নৰ ব ৱ হােটা উ ত আিছল। ৰজা ভা ৰ বমাই চীনৈল উভতা সময়ত তীথযা ীসকেলাক ৰ’দ-বৰষু ণৰপৰা ৰহাই পাবপৰাৈক জীৱ-জ ৰ ছাল িদ পঠাইিছল। পিৰ াজক পি ত িহউেৱন চােঙ কাম পৰ জনসাধৰণৰ িবষেয় এইদেৰ উে খ কিৰেছ জনসাধৰণৰ আচৰণেবাৰ সহজ সৰল। মানু হেবাৰ চাপৰ আ আ ছালৰ বৰণ কৃ -পীত বৰণীয়া। মানু হেবাৰত িকছু উ িকছু ববৰতাৰ চাপ আিছল। িসহঁেত িকছু মান কাম ততািলেক নভবাৈক কিৰিছল। িসহঁতৰ আিছল। িসহঁত অধ য়নৰ য ঠাইখনৰ িত বৰ আ হী আিছল। বামু ণ সকলৰ বসবােস আ ৰণ শি সি য় আয সকেলাৰ সাহায েত কাম পত শি ক পিৰেৱশৰ পািহ মিলিছল। আ ইয়ােৰ ছা েবাৰ নাল া িব িবদ ালয়েতা অধ য়ন কিৰবৈল গিছল। তিতয়া গেৱষণা.

িচ া-ক না আিদৰ সাঁচ-মচ নােখাৱাৈক থািক যায়।” 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 24 . সভ -অসভ . কিথত বা বিণত ৰসাল বিহঃ কাশ। কাশ কিৰব িবচৰা িচৰ ন কৗতু হলী ধানত: " লাক". িকয় কাৱা হয়.শ িট অিশি ত. তাৰ বাখ া আগবঢ়াবৈল গ বজব ৱােদেৱ কেছ য.বজব ৱাৰ সােণাৱালী ক নাৰ সেৰাবৰ: "বু ঢ়ী আইৰ সাধু " মানসেজ ািত ব ৱা িশৱসাগৰ ক' লজ " মাৰ ল'ৰািলৰ সাধু কথােবাৰেত গভীৰ অথ িনিহত হ আেছ। জীৱেন িশেকাৱা সত তৈক সয়া বিছ।" . কািব কতাৰ লািলতা আ তেখতক এগৰাকী অিব ৰণীয় "সাধু কথাৰ কথক" বা "সাধু কথাৰ জনক" িহচােপ কথনৰ গ ীৰতাই তীয়মান কেৰ। ঘাইৈক মেনাৰ নৰ বােব ৰিচত সাধু কথা. িযেটা শ ই এসময়ত সূ চাইিছল সহজ-সৰল.ছাৱালীক সজ উপেদশ আ নীিতিশ া িদিছল. জাতীয় পু ৰিণকলীয়া সাধু কথািবলাকেতা সইদেৰ সই জািতৰ িভত ৱা সকেলা ণীৰ মানু হৰ পু ৰিণ আচাৰ-ব ৱহাৰ. িশ মনৰ লগেত আবাল-বৃ -বিনতা. ৰীিত-নীিত. কাশ আ ানী-অ ানী সকেলােৰ চৰণৰ চাপ যেনৈক সই জািতৰ িনজা ভাষাত মচ নােখাৱাৈক থািক যায়. লৗিকক আ অেলৗিককতাৰ সংিম েণেৰ িমি ত. চলন-ফুৰণ.অসমীয়াৰ পিৰচয়। সাধু ৰ আেমজ পাৱা আিজৰ িতজন অসমীয়াই. থকা.ি লাৰ " লাককথা" বা "সাধু কথা" বা ইংৰাজী ভাষাত "ফ'কেটল" মানৱ-অ ৰ তথা মনৰ গাপন কুঠৰীত সৃ ি কিৰ িত মু তেত আ লাভ ৃহাৰ িলিখত. ভাষাৰ সৰলতা. "সাধু কথা মােন সজ কথা বা স -সাধু ৰ উপেদশ বাক বু িল আিদৰ পৰাই অসমীয়াই ভািব আিহেছ। ইয়াৰ পৰা এইেটা এইিবধ মেনা মৗিখক উপকথােৰ অসমত ানবৃ সকেল লাকক আ ৈক বু িজব পািৰ য িনজৰ ল'ৰা. সই দিখেয়ই ইয়াৰ নাম সাধু কথা িদিছল। এেন উপকথা বা গ ক কােনা দশৰ কােনা জািতেয় "সাধু কথা" এই ওখ নাম িদয়া নাই।" সািহত ৰথী ল ীনাথ বজব ৱাই িলখা সাধু বু িলেল িতিনখন পু িথৰ নাম ল'ব লগাত পেৰ . িকেশাৰ তথা তােমালৰ সেলঙিন ব পৰা ককা-আইতাৰ মু েখ-মু েখ আৈখ ফুটািদ ফুেট ৰসৰাজ ল ীনাথ বজব ৱাৰ ৰসাল সাধু েবাৰ। বজব ৱাৰ সাধু িবলাকত জতু ৱা ঠাঁচৰ সু ৰ েয়াগ. াম া ল আিদৰ লগেত ওত: াতভােৱ জিড়ত. িশ . "জু নু কা"। বজব ৱা দৱৰ "বু ঢ়ী আইৰ সাধু "খিনৰ চনত। িপেছ বজব ৱােদেৱ ব েকইজন ব ি ৰ পৰা িলিখত কাশ হয় ১৯১২ পত সাধু কথােবাৰ সং হ কিৰিছল আ ঐিতহািসক পাতিনখন তওঁ ১৯১১ চনেত িলিখ উিলয়াইিছল। তেখতৰ বু ঢ়ী আইৰ সাধু খনৰ যায় য সইকালেছাৱাত তেখেত সাধু কথা বা তেন জাতীয় িশ থম ইয়াৰ কাশৰ সময়ৈল চােল দখা সািহত ৰ ৰচনাৰ যােগিদ এিট জাতীয় অভাৱ পু ৰণ কিৰিছল। তেখতৰ বু ঢ়ী আইৰ সাধু ৰ সই 'বু ঢ়ী আই' গৰাকীৰ ৰসাল মু খৰ পৰা িনগিৰ িনগিৰ ওেলাৱা সু াদু সাধু কথািবলাক নীিত িশ া বা দনি ন জীৱন ধাৰণৰ কাৰেণেয অিত েয়াজনীয় তাক ধিৰব পািৰ িকতাপখনৰ িতিন পৃ ােজাৰা পাতিনেটাত। িবদ ায়তিনক িশ াৰ ওপৰত আেদ াপা .খাৱা তথা কথা বতৰা আিদৰ আধাৰত ৰিচত বা মানু হৰ মু েখ-মু েখ চিলত. অনাধু িনকতা."বু ঢ়ী আইৰ সাধু ". "ককােদউতা আ নািতল'ৰা". সবেৰ উপেযাগী সািহত িবলােকই সাধাৰণেত " লাককথা" অথবা "সাধু কথা" নামেটাৰ তাৎপয বহন কিৰেছ বু িল িবেবচনা কিৰব পািৰ। "অসমীয়া সাধু কথা" বু িল কেল সকেলােৰ থেম দৃ ি যায় "সািহত ৰথী ল ীনাথ বজব ৱা" ডাঙৰীয়াৈল। বজব ৱাৰ সাধু . কৃিষকম. অনাখৰী গাঁৱলীয়া লাকক। এই " লাক" সকলৰ সহজ-সৰল দনি ন ৰীিত-নীিত. সাধু কথাৰ স িবে ষণ কিৰব খাজা এই িবখ াত পাতিনেটাত তেখেত িলিখেছ -"।।।পু ৰিন সাধু কথােবাৰ সইদেৰ জাতীয় জীৱনৰ পু ৰিণ কালেৰ পৰা আ আ জীনী চিৰত। কােনা এটা জািতৰ িভত ৱা িশি ত-অিশি ত.

সীতানাথ শমা. ভকুলী.ষ. সই ভাষা এই সাধু েবাৰত নাই বু িলেলই হয়. দৱাৎ কােনােটােত এশাৰী-আদশাৰী আেছ। িকছু মান সাধু আমাৰ সমু িল িনজা।" 'বু ঢ়ী আইৰ সাধু ’ ল ীনাথ বজব ৱােদৱৰ ডৰকুিৰ মেনাৰম সাধু কথাৰ স াৰ। এই সাধু কথাত সকেলা আেছ. িচলনীৰ জীেয়ক তথা বাৰীৰ িপচফােল কচু ই থকা সই বু ঢ়াজন আ 25 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION কচু খাবৈল জাপ ল থকা িশয়ালৰ জাকেতা--আিদ আমাৰ . নাৰীৰ শ তওঁৰ পিৰয়ালৈল আনগৰাকীৰ িহংসা. সই বু ঢ়াজন. যাগ-িবেয়াগ কিৰ আিম িনজৰ ভাষাত সাধু েবাৰ স ু ণ িনজৰ ভাষাত নতু নৈক িলিখেছা। পাথত. কাৱাৰ ধৰণ আিদ অ লেভেদ বেলগ বেলগ হ'ব পােৰ। সেয়েহ 'বু ঢ়ী আইৰ সাধু 'ৰ পাতিনেত তেখেত িলিখেছ. সাধু কথাসমু হৰ পিৰিচত িদশ। মাহীমাকৰ অত াচাৰত পিৰেশষত ঢঁক ৰ চাবত সিতনীৰ জীেয়কৰ ায়েবাৰ িদশেত িপতৃ বা পিতগৃ হত সিহবলগীয়াৰ অৱ ােটােৱ তাহািনৰ সমাজ-ব ৱ াৰ ব ংগা ক িদশেটা বা ৈকেয় আঙু িলয়াই িদেয়। 'বু ঢ়ী আইৰ সাধু 'ৰ নাৰী জিৰত কািহনীেবাৰৰ আধাৰত এই কথা নাৰীেয়ই। সিতনী নাৰী আ কিৰ গাওঁখনৰ বু ঢ়া িজবৈল বাধ ত পৰা তজীমলাজনীৰ দেৰ এই ' তজীমলা' সাধু েটােত পাৱা যায় িত মাহীমাকৰ কুিচ াৰ আভাষ। সিতনীৰ জীেয়কৰ যৗতু কত ামীেদৱতাৰ এফাল স ি কিৰব লািগব বু িল জািন মাহীমােক তজীমলাৰ জীৱনেতা ংস কিৰবৈল নানা ধৰণৰ চলু িবছািৰ ফুিৰবৈল ধিৰিছল। অৱেশষত সখীেয়কৰ িবয়াত িপ া মাহীমাকৰ পাটৰ কােপাৰ সাজ তজীমলাই ন ছাৱালীজনীৰ ওপৰত জািপ িদ অৱেশষত তাইক ঢঁকীেৰ খু ি তজা' সাধু ত খিতয়কৰ লাগী প ী তথা ' তজা' আ উৎসগা কৰাৰ দাষ সই বেছৰী মাউৰী মািৰ পলােল। এেকদেৰ. " শহত কওঁ য তলত িদয়া নামসকলৰ পৰা (মহীচ বৰা. কাৰণ নানা ৰকমৈক িলখা এেকটা সাধু আিম কইবাজনৰ পৰা পাইিছেলাঁ আ এই আটাইেবাৰ পিঢ় িমলাই বািছ.সাধু কথাৰ সৃ ি আ সাৰৰ ফালৰ পৰা চাবৈল গ’ ল. সদাগৰৰ লাগী-এলাগী সিতনীহঁতৰ পৰা আৰ বু ঢ়ীহালৈল. উপ াপন. সেব ৰ শমা কটকী আিদ) আিম এই িকতাপত থকা সৰহভাগ সাধু পাইিছেলাঁ. িক কাৰ পৰা কানেতা পাৱা গিছল সইেটা অসাধ . তওঁেলােক িয ভাষাত সাধু েবাৰ িলিখ পঠাইিছল. মু েখ মু েখ ৰিচত আ থকাৰ ব চিলত হ বছৰৰ পাছত সাধু কথা এিটেয় ৰসৰাজ বজব ৱােদৱৰ িনিচনা ণী লাকৰ দৃ ি তাৰ সবাংগ সু ৰ িলিখত সাধু কথােৰ িবিভ লাভ কিৰ প লাভ কেৰ। এেকিট দশত িবিভ অ লত এেকই সাৰমম হ' লও তাৰ চিৰ . িশঙৰা মাছৰ পৰা বা ৰ আ অবলা নাৰী এগৰাকীৰ দু খ-ক িশয়ালেটাৈল। সাধু কথাখিনৰ ৈক ক'ব পািৰ য. বজব ৱাৰ 'তু লা আ 'কানাই'ৰ মাকক নানা বু ি -সি কিৰ. বৰপু খু ৰীত গিতয়াই 'বৰকাছ' হ'বৈল মৰা ম ৰ কািহনীেয় সতীয়া নাৰীৰ মাজৰ শ তা তথা িহংসা-িবে ষৰ িদশেতােক সাৱৰাই িদেয়। বু ঢ়ী আইৰ সাধু ত অসমীয়া াম জীৱনৰ িতফলন সবােটাতৈক ল নীয় বিশ । সাধাৰণ চহােলাকৰ জীৱন শলীৰ আধাৰত ৰিচত হাৱা বজব ৱা ডাঙৰীয়াৰ সাধু িবলাকত সই ধনী খিতয়কজন.ৰজা-মহাৰজাৰ পৰা সাধাৰণ খিতয়কৈল.

গাৱলীয়া জীৱনৰ িনেভজাল

িতিব ।

সংগ েম 'কটা যাৱা নাক খাৰিণ িদ ধাক'ত ৰাজকুৱৰীসকলৰ তাতঁশালেবাৰ,

'কুকুৰীকণা’ৰ শ েৰকৰ ঘৰৰ গাহািলখনৰ কথা আঙু িলয়াই িদব পািৰ। তেনদেৰ ' ঢাৰাকাউৰী আ
ৰ'দত ধান মিল থকা বু ঢ়ীজনী, কুমাৰ-কমাৰেক ধিৰ গাখীৰতী গাইজনীেয়ও

িটপচী চৰাই'ত

াম জীৱনৰ সহজ-সৰল উে া

িতিব েটা দািঙ দখায়। উদাহৰণ িহছােপ 'নু মলীয়া পা"ৰ কৃিষজীিৱ বু ঢ়া বু ঢ়ীহাল তথা 'পােনৈশ'ৰ িগলা খিল থকা

ল'ৰা- ছাৱালী কইটাৰ কথাও উে খ কিৰব পািৰ। এইে

ত ক'ব পািৰ য জাতীয় জীৱনৰ আধাৰত ৰিচত ৰসৰাজ

ল ীনাথ বজব ৱাৰ এেনিবলাক িশ -সািহত ত এখন পূ ণা অসমীয়া সমাজৰ
"বু ঢ়ীআইৰ সাধু"ত অেলৗিককতাৰ িদশেটাও মািনবলগীয়া। দু বল জীৱই

সু ৰ িতফলন ঘিটেছ ।

কৃতেত পাৰক বা নাৱাৰক আন

াণীক বু ি ৰ বেলেৰ ন ৰ-নাকিট কৰাৰ কথা সাধু কথাখিনৰ কইবাটাও সাধু ত পাৱা যায় । এই কথাৰ

এিট বলী

উদাহৰণ িহচােপ ক'ব পািৰ য - বজব ৱাৰ " ভকুলীৰ সাধু"ত স
ভালু ক, বৰল আিদ ' সন -সাম ' ল ৰজাৰ লগত যু ঁজ কেৰ আ

ভকুলীিটেয় মাহ- সাদ িবলাই িবলাই বাঘ-

সই যু েতই ৰজাক পৰা

কিৰ তওঁৰ ৰাজকন াক

ভকুিলৈল িবয়া িদবৈল বাধ কেৰাৱায়। িঠক তেনদেৰ " মকুৰীৰ জীেয়কৰ সাধু"িটত চহকী খিতয়কৰ ঘণীেয়ক জনীেয়
তওঁৰ ঘৰচীয়া মকুৰীজনীৰ শাওপাতত দু জনী মকুৰী পাৱািল জ
দু জনী

পৱতী মনু ষ কন াৰ জ

িদব লগাত পেৰ আ

তাৰ পিৰৱেত মকুৰীজনীেয়

িদ লালন-পালন কেৰ। সইদেৰ "চ াৱতী" সাধু ত অজগৰ

পী দৱতাজনৰ লগত

চ াৱতীৰ িবয়া হয়, "এটা িশঙৰা মাছৰ কথা"ত কণমািণ িশঙৰা মাছিটেয় পবতাকাৰ দত েটাক খু িছ-িবি
কৰাৰ ঘটনাই অেলৗিককতাৰ পৰশত সাধু এিট পিঢ়বৈল বা

িনবৈল কেন মধু ৰ হয়, সই কথােকই

ন ৰ-নাকিট
তীয়মান কেৰ।

কৗতু হলী িশ -িকেশাৰৰ মনত ভাৱনাৰ জাৱাৰ তু িলবৰ কাৰেণই ৰসৰাজ ল ীনাথ বজব ৱাই তেখতৰ অমু ল ৰচনা
"বু ঢ়ীআইৰ সাধু "ত অেলৗিককতাৰ ৰহন সািনবৈল য়াস কিৰিছল।
মু ঠৰ ওপৰত "বঢ়ীআইৰ সাধু "খিন ৰসৰাজ ল ীনাথ বজব ৱােদৱৰ 'সািহত ৰথী' জীৱনৰ এক যু গজয়ী সঁতু,
িয সঁতু েৱ জানাক িনশা চাতালৰ মাজত বু ঢ়ীমাকৰ কালাত সাধু কথা

িন টাপিন জাৱা কণমািণেটাৰ পৰা সই

চািৰকুিৰ উ ৰ বু ঢ়ীআই গৰাকীৰ মাজত অ ৰৰ শাি ৰ িচৰেসউজ সৗধ খািজবৈল স ম হেছ। ‘বু ঢ়ীআইৰ সাধু'ৰ এই
যু গজয়ৰ

সংগত " ফু

কটকী" দেৱ কেছ য - "বু ঢ়ীআইৰ সাধু"ৰ সাধু েবাৰ পাঠকৰ াৰা যু গ যু গ ধিৰ ব লভােৱ

সমাদৃ ত হ ৰাৱাৰ এক

ধান কাৰণ হ'ল, লখকৰ ভাষাৰ যাদু কৰী শি েটা। এই সাধু েবাৰৰ ভাষা িনৰহ-িনপানী খািট

অসমীয়া ভাষা।" অসমীয়াৰ জাতীয় জীৱনৰ ৰঙীন িচ খিন

িতফিলত কৰা, িচৰ

াৰ বজব ৱােদৱৰ আপু গীয়া

স দ এই সাধু কথােবাৰ অসমীয়াৰ িহয়াৰ আমঠু । ই জনজীৱনেক আিদ কিৰ জাতীয় ভাষািটেৰা এক অনবদ
পিৰচায়ক।

কৃতাথত

িতজন অসমীয়াৰ সােনাৱালী শশৱ, কেশাৰক আিদ কিৰ জীৱনৰ

অসীম আকাশৰ বু কুত তৰা গিণ-গিণ, ক না আ

িত মূ তৰ জানাকী ৰািত

বা িৱকতাৰ জগতখনত মু ভােৱ িবচৰণ কিৰ ফুিৰবৰ কাৰেণ এক

অন তম সংগী হ'ল, ৰসৰাজ ল ীনাথ বজব ৱােদৱৰ "বু ঢ়ীআইৰ সাধু " খিনৰ ডৰকুিৰ ৰসাল সাধু কথা ।

2nd EDITION | BORHOMTHURI | 26

ন ায়
উ ্ল নাথ
াতক ি তীয় বষ
বদু িতক অিভযাি ক িবভাগ

ফৰেফৰীয়া বতাহজােক পু নৰ হাঁড়ৈলেক কপাঁই গ'ল সমৰৰ। বৰ জাৰ পিৰেছ। িপি

থকা জেকটেটা

কাণৈলেক টািন ল' ল িস। গছ এেজাপাত ভালদেৰ ভজা িদ বিহ ল জপৰ পৰা িচগােৰট এটা উিলয়াই

্লাই ল' ল,

জাৰৰপৰা অকণমান সকাহ পাৱাৰ আশাত।
দু িদন আগেতই পাহাৰৰ পৰা নািমেছ সমৰ আ

তাৰ স

দলেটা, অ

শ েৰ সু সি ত হ। পু হমহীয়া

ঠটু ৈৱ ধৰা জাৰেকা আওকাণ কিৰ আিজ গধূিলেৰ পৰা িসহঁেত এই হািবখনত বাহৰ পািতেছিহ। ওচৰেত কঁিপ কঁিপ বিহ

থকা িদগ ৰ মু খৈল চােল সমেৰ। িকমান হ'ব বা

িদগ ৰ বয়স? একুিৰ মান হেছ চাৈগ, সমেৰ ভািবেল আ

লেগ তাৰ মনেটােৱ উৰা মািৰেল অতীতৈল। এটা সময়ত িসও আিছল িদগ ৰ দেৰ, হাতত মাৰনা

লেগ

তু িল লাৱা এজন

২০ বছৰীয়া যু ৱক। আিজও মনত আেছ তাৰ সই িদনেটাৰ কথা। সইিদনা তাৰ হাত কঁিপিছল ি গাৰ তািনবৈল লওঁেত।
জীৱনত

থমবাৰৰ বােব কােৰাবাক হত া কিৰিছল সইিদনা সমেৰ। হত া. . . ?? নাই, নাই, নহয় , িসহঁেত হত া

নকেৰ, িসহঁেত ন ায় কেৰ। মানু হজন হেনা পু িলচৰ
হাইকমাে তাৰ কাযক ভূ য়সী

চৰ আিছল। গিতেক উপযু

শংসা কিৰিছল। সইিদনাৰ পৰা আ

শাি েয়ই িদিছল িস মানু হেটাক।

তাৰ হাত কাহািনও কঁপা নাই। আিজৈলেক িস

িকমানজনক মৃ তু দ িদেল বা ? ২০? ৩০? ন ৪০? মনেত গিম চােল সমেৰ। নাই তাৰ িনজেৰই মনত নাই। আিজও
িস তেনকুৱা িমশ ন এটাৰ বােবই ওলাই আিহেছ।
সমৰ ব ৱা, এটা িনিষ

ঘািষত সংগঠনৰ এজন দু ধষ সদস । অিত িন ু ৰ, দু দা

তাৈল ভয় কেৰ, সমীহ কিৰ চেল। যাৱা পাঁচবছৰ ধিৰ িস
মানু হ মািৰব পােৰ িস। "িকয়, িকয় বা

সাহসী, টঙৰ। সকেলােৱ

শাসনৰ মূ ৰৰ কােমাৰিণ হ আেছ। হাঁহ-পাৰ মৰাৰ দেৰ

তই ইমান িন ু ৰ ? তাৰ আেপান বু িলবৈল কােনা নাই এই সংসাৰত,

সইবােবই তই ইমান িন ু ৰ ন?", তাৰ নৃ শংসতা দিখ তাৰ সতীথেবােৰই তাক

কেৰ। সমেৰ কিতয়াও এেকা

উ ৰ িনিদেয়।
্িল

ি্ ল শষ হ যাৱা িচগােৰটৰ টু কুৰােটা পলাই িদ নতু ন এটা


্ াই ল' ল সমেৰ, আ

পু নৰ ভাৱত

মচ ল হ পিৰল।
কথােটা সঁচা হয় জােনা? তাৰ সতীথেবােৰ কাৱাৰ দেৰ তাৰ িক সচাঁৈক এই সংসাৰত কােনা নাই? মেন মেন
ভািবেল িস। তাৰ মাক দউতাক স েতই ঢু কাইিছল, িনজৰ ভাই ভনী বু িলবৈলও কােনা নািছল। িক ি য়ংকা! ি য়ংকা
জােনা নািছল! তাৰ আজলী ি য়ংকা, তাৰ মৰমৰ ভনী। তজৰ স ক নহ' লও তাই তাৰ সঁচা ভনী আিছল। িকমান য
মৰম কিৰিছল তাই তাক। অনবৰেত িপেছ িপেছ লািগ ফুিৰিছল তাৰ। ই ান য কথকী আিছল তাই। িদনেটাত হাৱা
সকেলা কথা কাৱা শষ নােহাৱাৈলেক িপছ নিৰিছল তাই। এই কথােটা লেয়ই খেঙা উিঠিছল সমৰৰ কিতয়াবা, হ'ল
বু িলেনা এেনদেৰ অনবৰেত লািগ থািকব লােগেন। সদায় ু ল ছু টীৰ িপছত তাক িসহঁতৰ ঘৰৈল ল গ ভাত খু ওৱােটা
তাইৰ দিনক কাযসূ চীৰ িভতৰত আিছল। িস নাখােল তাইও নাখাইিছল। "আকৰী ক'ৰবাৰ", সমেৰ মেন মেন ভািবেল

ক'ব নাৱাৰাৈকেয়ই তাৰ ওঁঠত এটা হাঁিহ িবিৰিঙ উিঠল। সচাঁৈক, ি য়ংকাই আিছল তাৰ সকেলাতৈক আেপান।

িনেছ তাইৰ হেনা িবয়া হ গ'ল। বেচৰীজনী, তাই হয়েটা এিতয়াও ৰ আেছ তাইৰ সমৰ দাদাকৰ বােব। িক তাই
য নাজােন তাইৰ সমৰ দাদাকৰ কিতয়াবাই মৃ তু হ'ল। এিতয়াৰ সমৰ এক নৃ শংস হত াকাৰী। কথােবাৰ ভািব বু কুখন
মাচৰ খাই গ'ল সমৰৰ।
ি ং..... ি ং..... জপত থকা ফানেটা বিজ উঠাত সমৰ বা ৱৈল উভিত আিহল ।
27 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION

-“িক খবৰ আেছ ক ......?”
-“ছাৰ ইয়াত সে হজনক এেকা চকুত পৰা নাই, িচপাহী এটাও নাই”
-“ভালদেৰ চাইছ জােনা? ন সই কাপু ষেটা পলাল মই আিহ আেছা জািন?”
-“নাই ছাৰ, ঘৰত িগৰীেয়ক ঘণীেয়ক দু টাই আেছ, লাইট

ি্ ল আেছ।”

-“িঠক আেছ, তই তােতই ৰহ, আিম গ আেছাঁ।”
. . . . িকছু দােধাৰ মােধাৰত পিৰল সমৰ । আগিদনা ৰািতপু ৱা িব ৱ ব ৱাৰ লগত ফানত পতা কথািখিন মনত
পলােল আেকৗ এবাৰ ।
“ হ ', ইনে
“ইনে

ৰ িব ৱ ব ৱা ি

িকং . . .”

ৰ , মই সমৰ ব ৱাই কেছা , নাম িনেছই চাৈগ . . .”

“সমৰ ব ৱা, সই হত াকাৰী টৰ'িৰ েটা নহয়জােনা . . . ?”
“হা হা, আপু িনেচান মাক ভালৈকেয়ই িচিন পায় . . .”
“হয়, ব ত ভালৈক পাওঁ। আপু িন ভবাতৈকও ব ত বিছৈক জােনা আেপানাৰ কথা . . .”
ব ৱাৰ কথাৰ সু ৰ িন িকছু আচিৰত হ'ল সমৰ। িক ব ত বিছৈক জােন িস? িপছমূ

েত িনজেক

কৃিত

কিৰ ককশ মােতেৰ ক' ল . . .
“আেপানাৰ লগত চু পিত মািৰবেল ফান কৰা নাই মই। আেপানাক সাৱধান কিৰ িদেলা ব ৱা। আপু িন আমাৰ সংগঠনৰ
িবপে
“আ

কিৰ থকা কামেবাৰ সানকােলই যিদ ব নকেৰ, পিৰণাম িক ভয়াবহ হ'ব।“
িকবা ক'বৈল আেছেন আেপানাৰ?”

“আপু িন িক মই ধমািল কিৰ থকা বু িল ভািবেছ নিক?”, গৰিজ উিঠল সমৰ “চাওক ব ৱা, শষবাৰৰ কাৰেণ কেছা
আেপানাক। নহ' ল িপছৈল আেপানাৰ অথবা আেপানাৰ পিৰয়ালৰ হ'বলগীয়া পিৰি িতৰ বােব আিম জগৰীয়া নহওঁ।”
“আপু িন মাক ভাবু িক িদেছ? হ'ব বা , আিহব মাক মািৰবৈল। িক
বােব আ

মই অকেল নাথােকা, মাৰ বািহেৰও আেপানাৰ

কােনাবা ৰ'ই থািকব।”

“আপু িন দিখেছা মাৰ কথা বৰ পাতল ভােৱ লেছ। দু িদনমান অেপ া কৰক, মই যিদ আেপানাৰ ঘৰত সামাই
আেপানাক শষ কিৰব নাৱােৰাঁ মাৰ নাম সমৰ নহয়।”
বা ৱৈল উভিত আিহ সমেৰ ভািবেল, সইিদনা ব ৱাই কান ৰ'ই থািকব বু িল কিছল? পু িলচ ফ'চৰ কথা
কাৱা নািছল জােনা? তেনহ' ল আিজ এটা িচপাহীও কৈল নাই তাৰ ঘৰৰ ওচৰত? ন তাক ধৰা পলাবৰ বােব িকবা
জাল পলাইেছ িব ৱ ব ৱাই? বৰ খৰৈক

ণা গথা কিৰবৈল ধিৰেল সমেৰ। নাই, ইয়াত বিহ থািকেল নহ'ব, আিজ

িনশােতই কামেটা শষ কিৰব লািগব। “অ'ই তহঁত সাজু হ, আমাৰ যাবৰ হেছ”, তাৰ দলেটাক সাজু হ'বৈল আেদশ িদ
িনেজও যাবৈল িথয় হ'ল।

হাতত উদ ত িৰভলভাৰ ল খু িপ খু িপ ঘৰেটাৰ িপেন আগবািঢ়ল সমৰ আ
িঘটিঘিটয়া আ াৰ। সকেলা িন

, ক' তা এেকা শ

নাই। িনজৰ উশাহৰ শ

আ াৰৰ মাজেতই চািৰওিপেন সাৱধানী চকু ফুৰােল িস, নাই ক' তা কােনা নাই।
ওঁঠত। অি ম অিভযানৰ বােব সাজু হ সমেৰ আেদশ িদেল, “ৰি ত আ

তাৰ দলেটা। বতৰ ডাৱৰীয়া,

িনেজই

িনবৈল পাইেছ সমেৰ।

ূ ৰ হাঁিহ এটা িবিৰিঙ উিঠল তাৰ

িদগ , তহঁত দু টা বািহৰত চকু ৰািখিব।

িকবা সে হ হ' লই জনাই িদিব আমাক। সৗৰভ, তই মাৰ লগত ব'ল।” এইবু িল ক স পেন দজাৰ িপেন আগবািঢ়ল
সমৰ। িকয় জােনা, এই জয়াল ৰািতৰ িন

তািখিনৈল িকবা এটা ভয় লািগল তাৰ। আ াৰৰ মাজেতা িস অনু ভৱ কিৰেল

তাৰ কােষ কােষ আগবািঢ় থকা সৗৰভ থক-থকৈক কঁিপেছ। “তই ভয় কিৰছ নিক? নকিৰিব , দজা খু িলেলই
িদিব”, এজন অিভ

লীয়াই

িচকাৰীৰ দেৰ ক' ল সমেৰ, অথচ আিজ িনেজও ভয় খাইেছ িস। িৰভলভাৰেটা জােৰেৰ খামিচ

2nd EDITION | BORHOMTHURI | 28

. ম. ..". টক .. . . . . . . আ ভালদেৰই এটা সময়ত দজাৰ ওচৰত ৰ'ই গ'ল। চািৰওিপনৰ িন তাৰ মাজত কােনা না পােল সমেৰ। অৱেশষত দজা খাল খােল। িভতৰৰ পৰা ওলাই আিহল এক িপেছ িপেছ এজন পু ষ। ". .ধিৰ দজাৰ ওচৰৈল উিঠ গ'ল সমৰ। এই পু হমহীয়া জাৰেটা িস ৰঘােম ঘািমেল। ক'বেতা নাৱািৰ. িনশে িক . . এয়াই হয়েটা আিছল ভগৱানৰ ন ায়।।। কােৰং ঘৰ 29 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . িক ম. তই . দজাৰ িসেটািপেন িক আেছ! দজা খু িলেয়ই যিদ িভতৰৰ পৰা লীয়াই িদেয়। টক . .. দাদা . দজাত টু কুিৰয়ােল সমেৰ। না গ'ল। সমৰহঁেত উে িজত ভােৱ ব ু ক টাৱাই ৰ থািকল। খাজৰ শ েটা িভতৰত মানু হৰ খাজৰ শ লােহ লােহ ওচৰ চািপ আিহ থািকল. টক . . িবকট আতনাদ কিৰ বাগিৰ পিৰল সমৰ। তাৰ এেন লািগল হঠাৎ যন সকেলা শূ ণ হ গ'ল। এয়া িক কিৰ পলােল িস! এয়া আিজ কাৰ তেজেৰ তাৰ হাত ৰাঙলী হ'ল ! এৰা. . .. .. আ নাৰীৰ হাতৰ খা ৰ শ নাৰীমূ িত. বাগিৰ পিৰল দু েয়ািট দহ । সকেলােবাৰ ইমান খৰৈক ঘিটল য সমেৰ এেকা তিকবই নাৱািৰেল। তাক দাদা বু িল কােন মািতেল? িকয় মািতেল? বু কু কঁিপ উিঠল সমৰৰ। এেখাজ দু েখাজৈক আগবািঢ় গ'ল িস। তেজেৰ টু মৰিল হ থকা মৃ তেদহেটাৰ মু খৈল চােল। "ি য়ংকা. . " . .

চকুপানীও। তাই মাকৰ গালখন চু ই চােল। এেকইেতা আেছ তাইৰ আজ িচনািক মাকৰ হভৰা উ তা। মাকৰ কঁকালখন চু ই চাবৰ তাইৰ খু ব ই া হ’ল। মাকৰ কঁকালত ধিৰ ঘূ িৰ ফুৰা সই িদনেবাৰ. এিদন থকােটাও এিট িমৰাকল।” ছাৱালীজনীৰ দউতােক ক’ ল. “বচাৰ আশা নাই!” মানু হজন আ ছাৱালীজনীেয় কাি কািট অলপ সময় িপছত সু িধেল.. অি েজন মা সু েশািভত হ পিৰ থকা এজনী মিহলা.যাৱা কৰা িদনেবাৰৈল। আ মনত পিৰেছ ৱাহাটী িব িবদ ালয়ৰ তজৰঙা কৃ চূ ড়াৰ তলত এেকলেগ বহাৰ কথা। িকমান .. িকমান আশা! ছ:! এেকােৱই পু ৰণ নহ’ল। ছাৱালীজনীৰ মনৈল আিহেছ মাকৰ আঁচলত ধিৰ উমিল ফুৰাৰ িদনৰ কথা। পূ জাৰ বলু ন ল থু নুক থানাকৈক মাকৰ িপেছ িপেছ ঘূ িৰ ফুৰাৰ কথা। আ সই ক নািবেভাৰ মু খৰ ি ত হাঁিহ আ মনত পিৰেছ মাকৰ দহৰ পৰা ওেলাৱা কঁচা হালিধৰ গা ৰ কথা। উস. ক’ তা হাই-উ িম নাই। িন তােৰা য িক গা ীযপূ ণ সৗ য। ওচৰেত পিৰ থকা কাগজখন ল’ৰাজেন পিঢ় চােল“মৃ তু ওেটা এটা িশ জীৱনৰ কিঠন িশলত কটা িনেমাহ ভা য ।” মাৰ িক ভাৱ হেছ জােন? িসঁহত দু টা যন আশাহত চৰাই পাৱািল। মৃ তু ৰ পথাৰত পিৰ থকা মাকৰ চািৰওফােল উিৰ আেছ। কিৰব পৰা এেকা নাই. “ছাৰ. অথচ ঘূ িৰ আেছ অসহায়ভােৱ. িকমান সময়….?” ডা েৰ ক’ ল. “িক ছাৰ কািলৈলেকেতা তওঁ হাঁিহ-মািত আিছল। আিজ হঠাৎ…. “অিত কম. “অলপ শা হওঁক। হ যায় কিতয়াবা।” পিৰি িতৰ উপহাস। শশৱৰ পৰা এেকলেগ ডাঙৰ হাৱা মানু হ এজেন বিহ শা হ’ব! ক না কৰক. তাৰ িক দা ণ অত াচাৰ। অক াৎ মাকৰ নােকেৰ গাঢ় শঙু নৰ দেৰ িকবা জু লীয়া পদাথ ওলাই আিহল। এক অবণনীয় দৃ শ । নাচক মািত িদেল তাই। নােচ তাইক ওলাই যাবৈল ক’ ল। তাই ওলাই আিহল। দূ ৰৰ পৰা তাই দউতাকক চােল। মানু হেটাক এক ভ প যন লািগিছল। হয়েতা মা ািধক ভালেপাৱাৰ শাি । কথােটা ভািব তাইৰ িনজেক বৰ ‘matured’ যন লািগল। দউতােক তাইৰ কা ত মূ ৰেটা পলাই িদেল। যন স মানু হজনৰ ভিবষ ত িক? িক ল জীয়াই থািকব তওঁ? কাৰণ তওঁৰ ল’ৰা এটাই চ া হ আ য় িবচািৰেছ। এই িতেটা ক নােত আিছল তওঁৰ িমকাৰ িনিবড় উপি িত। এিতয়াৰ পৰা তওঁ কৱল দািয় েহ পালন কিৰব নিক? সময় উিৰ গ আেছ। কােনােৱ কা া নাই. িন:সহায়তাৰ সৗ য ৰ উ ু দশন কিৰ। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 30 .মৃ তু ৰ সৗ য বকুল দাস ৯:১৫ হ’ল। Emergency Roomৰ পৰা ওলাই ডা ৰজেন ক’ ল সই বাক কইটা. িমকাৰ মৃ ত ায় জড় দহৰ ওচৰত িবচনাত চািৰ-পাঁচটা চলাইন. মূ ৰ িশতানত অিবন আ িবিবধ অত াধু িনক যে েৰ কােপােৰেৰ তওঁৰ ামী আ ভিৰ পথানত মূ ৰ থ বিহ থকা তওঁৰ ছাৱালী। সা না িদবৈলও ওচৰত কােনা নাই এই অজান মু লুকত। কাঠােটাক অিত আেপানভােৱ পহৰা িদ আেছ িহমশীতল িনৰৱতাই। জীৱনৰ ক ণতম সৗ য । মানু হজনৰ মনৈল আিহেছ সই িন াপ ল’ৰািল। সই হােত হােত ধিৰ ু লৈল অহা.।” ডা েৰ ক’ ল. সই মু খত আিজ মৃ তু ৰ কৰাল াসৰ িবভৎস ছায়া। জীৱনৰ েহিলকা। ছাৱালীজনীেয় দউতাকক কাঠােটাৰ পৰা বািহৰৈল ল গ’ল। অলপ িপছত তাই আেকৗ সামাই আিহল। এিতয়া আ চকুত চকুপানী নাই। যন সকেলা শষ. তােতই সাৱিট তাই কটাই িদেল জীৱনৰ ঊৈনশটা বস । অি েজন মা সহ মাকৰ মু খখন তাইৰ কােনাবা এিলেয়ন যন লািগল। মৃ তু ৰ আগমূ তত মানু হ সঁচাৈকেয় অিচনািক হ যায় নিক? ৃিত.

অকেণা ভাল নলগা সাধাৰণ ভমকা ফুলীয়া কােপাৰসাজ িপি দিখেলা। আিজ যন িনজেক নতু ন পদূ িলমু খত বাছ এখন ৰ' লিহ। আ েহেৰ আ ৱাই চােলা িকজািনবা তওঁ আিহেছই। িক মাৰ আশা ছদ কিৰ আন এজেনেহ মাৰ স ু েখেৰ পাৰ হ গ'ল। চাওঁেত চাওঁেত দু ঘ া পাৰ হ গ'ল। অৈধয হ মই িভতৰৈল আিহেলা আ পত িচ বাছৰ ভপু ঁৰ শ ৈল অেপ া কিৰেলা। "িকজািনবা তওঁ আিজ নােহই".এইবু িল ক উ ৰৈল বাট নাচাই মই জােৰেৰ দজাখন খু িলেলা। ৰঙা ৰঙত যন গােটই শৰীৰেটা বু ৰ গ আেছ। হায়! এইয়া িক? তজ!!! দৃ শ েটা দিখ এক মূ "মাজনী কান আিহেছ?" বু িল মােয় িচঞিৰ সু িধেল। িক হ ৰ'ল। মাৰ ওচৰত কােনা উ ৰ নািছল। চকুৰ আগত ভাঁিহ আিছল কৱল ৰঙা ৰং। ইিতমেধ মা আিহ গাড়ীৰ কাষ পােলিহ আ খােল আ েত মাৰ গােটই পৃ িথৱীখন সকেলােৱ মাক সহানু ভূিত িদবৈল ল' ল। িক িহয়া উজািৰ কাি বৈল ধিৰেল। ওচৰ পাজৰৰ মানু হ গাট মাৰ যন বু জা শি এেকবােৰ ান হ পিৰল। মই কৱল থৰ লািগ চাই ৰ' লা। হঠাৎ চকু গ'ল তওঁ সাঁ হােতেৰ ধিৰ ৰখা ৰঙচঙীয়া কাগেজেৰ ব া টােপালােটাৈল। হাতখন টােপালােটাৰ ফােল আগবঢ়ােলা। খু িল দেখা অিত সাৱধােন ব া এজাপ লপীয়া িচচাৰ খা । লেগ লেগ যন গােটই শৰীৰত কঁপিন অনু ভৱ কিৰেলা। শাকৰ বা লগত কেটাৱা সকেলা সময়. সকেলা 31 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION ৃিত আ ভািঙ িচঞৰ এটা ওলাল." কাৱা মা আিজ িক ৰাি ম?" মােয় মু খখন ভঙু চাই ক' ল "থ থ তই িনেজই আগেত আজিৰ হ লেচান। তেখত পাবেৰ হ'ল।" এেল ৱা নাম থকা মাৰ আিজ যন ভিৰত পািখেহ গিজল। খে কেত সকেলা কাম শষ কিৰ নতু ন পাছাকেযাৰ িপি বাৰা া পােলাৈগ।" সাইলাখ গাসাঁনী দিখব তামাক।".তওঁ কিছল। সঁচাৈক. এবাৰ পদূ িল মু খৈল চাওঁেতচাওঁেত চকু িবষাই গ'ল। হঠাৎ গাড়ী এখনৰ শ কাণত পিৰল। আন ত মতলীয়া হ দৗিৰ গ পদূ িলমু খ পােলাৈগ। দিখেলা স ু খত এখন মা িত ভান। কান হয় চাই থােকােতই দু ৱাৰ খু িল শমা খু ৰা নািমেল। "অ' খু ৰা আপু িন! িব ৰ েভ া থািকল। জােনেন তওঁ আিজ আিহব। তওঁৰ কাৰেণই অেপ া কিৰ আেছা।" খু ৰাই থাকাথু িক মােতেৰ ক' ল.মােয় অিত সহজভােৱ ক' ল। মু খ ওেফা াই মই উ ৰ িদেলা.এইবু িল ক মােয় কটা সময়িখিন যন পােৰই নােহাৱা হ'ল। এবাৰ ঘড়ীেটাৈল." দউতা!!!" চকুৰ আগত ভাঁিহ আিহল দউতাৰ এিট এিটৈক ৃিতেবাৰ চকুেলাৰ প ল সিৰ পিৰল। .কেতকীৰ ৱলা মােত পিৰেৱশেটা অতু লনীয় কিৰ তু িলেছ। িবচনাৰ ওচৰৰ িখিৰিকখন খালাত িমিহৈক অহা তগৰৰ িচনাকী সু বােস মাক উ াৱল কিৰ তু িলেল আ মই আেপান পাহৰা হ ৃিতৰ নত উিট ভাঁিহ গ' লা। "িৰমলী এইফােল আহেচান।" হঠৎ মাৰ িচঞৰত মাৰ ভাৱেবাৰ খিল."আিজ তওঁ িন য় আিহব।" মাৰ উকা হাতখন দখু ৱাই মাক ক' লা-"কথা িদিছল মাক। িব ৰ িদনা মই িবচৰা লপীয়া িচচাৰ খা পাচিলিখিন ল পাকঘৰৈল গ'লৈগ। মাৈল আিনব।" " তােৰা য আ কথা".সই লপীয়া খা জাপ পােয়ল ফুকন াতক থম বষ অসামিৰক অিভযাি ক িবভাগ ১ বহাগ: ৭ বজা: পু ৱাৰ কামল পাহৰৰ ৰঙিনেয় লু কা-ভাকু খিল মাক িন ােদৱীৰ কালাৰ পৰা বা ৱৈল টািন আিনেল। দু ৈৰত ঢাল পঁপা গগণাৰ মােত ৰজনজনাই আেছ আ তােতই িবলীন হ কুিল.মিল হ গ'ল। মনত পিৰল আিজ ১ ব’হাগ। আিজ তওঁ আিহব। কথােটাভািবেয় মাৰ ওঁঠত এিট িমিচিকয়া হাঁিহ িবিৰিঙ উিঠল আ দেৰ মাক গ সাৱিট ধিৰেলা আ এিট কণমািন িশ ৰ সু িধেলা." তেখত আিহ পােলিহ আইজনী। গাড়ীেত আেছ।" গাড়ীৰ িপছৰ িচটৈল দৃ ি িনে প কিৰ দিখেলা তওঁ গভীৰ িন াত আেছ। " তওঁ ই িকয় আেছ খু ৰা?".

১ জঠ : আিজ দউতাক হ ৱা এমাহ হ'ল। ঘৰৰ িতেটা কাণত দউতাৰ সু বাস এিতয়াও িবচািৰ পাওঁ। ৃিত বু টিল ইফােল িসফােল চাওঁেত আলমািৰেটাৰ ওপৰত চকু পিৰল। ধীৰ খােজেৰ আলমািৰেটাৰ ফােল আগবািঢ় গ' লা আ সজতেন ৰখা সই গালাপী িচচাৰ খা জাপ উিলয়াই ভালদেৰ চােলা। আচিৰত কথা সই ভয়াৱহ দু ঘটনাত দউতাৰ মৃ তু হ'ল িক খা জাপ খা ভােগই থািকল। হয়েতা কথা িদয়া মেত দউতা আিহব নাৱািৰেল. িনজৰ কথা ৰািখ অজ মৰম খা জাপৰ জিৰয়েত মাৈল পিঠয়ােল। খা ৰ টােপালােটা সযতেন আলমািৰৰ িভতৰত ভৰাই থ' লা। দউতাৰ ৃ িত আ মৰমিখিন মই আৱ কিৰ ৰািখম. িচৰ জীৱনৈল। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 32 .কৱল আিজেয়ই নহয়.

বহাগ এই শ েবাৰ ইেটা-িসেটাৰ সেত গাঢ় েপ স ি ত।পু হমহীয়া হাড় কঁেপাৱা জাৰ মাঘ িব ৰ মিজৰ জু ইেয় অলপমান হ’ লও নােহাৱা কেৰ.NITৰ পেচাৱা আ মাৰ অনু ভৱ মধু িমতা পাতৰ াতেকা ৰ ি তীয় বষ ৰসায়নশা িবভাগ ফা ন. সেয়েহ এটা িব পলাইেছা। িব ৈল ওলােলাঁ গামখা িপি েলা ঐ আঁচুিৰ বাি েলা খাপা দু খিন হাতেত জতু কা বালােলা গােত মিৰয়ােলা িৰহা।। 33 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . লগেত ল আেহ এচািট চঁচা বতাহ. মু ঠৰ ওপৰত যন নতু ন সােজেৰ সি ত হ দেশািদেশ িবৰাজ কেৰ। অসমীয়া গাভ সকেল তাঁতৰ পাতত বিহ চনাইৈল অিত যতেনেৰ িব ৱান বয়. ফা ন অহাৰ লেগ লেগ মােকাৰ িঘটিঘটিন দু েন বািঢ়বৈল আৰ কেৰ কাৰণ বহাগ িনেচই কাষত। তেন পেচাৱা বতাহৰ লগত সংহিত ৰািখেয়ই যন NITৰ পেচাৱা অনু ােনা পতা হয়। ২০১২ চনৰ ১৭ আগ ৰ িদনা নামভিতৰ পাছত যিতয়া থমবাৰৰ বােব সু কন া. পেচাৱা. নাম হ’ল ‘পেচাৱা’। ফা নৰ পেচাৱাই গছৰ হয়েতা এিখলাও পাত গছত নাৰােখ আ কুঁিহপােতেৰ সি ত কেৰ. বি তা আ সু ি তাৰ লগত ২ নং ছাৱালী হাে লত থািকবৰ কাৰেণ আিহিছেলা. িক মাঘৰ পাছেতই আেহ ফা ন. হাে ল আিহ পাৱাৰ অলপ সময় পাছেত হাে লৰ মাশী এগৰাকীেয় অলপ ভঙা ভঙা বাংলাত সু িধিছল য আপু িন অসমৰ পৰা আিহেছ নিক? ইিতমেধ NITৰ চািৰসীমাৰ বািহৰ ফালেটা দিখ অলপ িকবািকিব মনত আিহ আিছল তথািপ NITৰ িভতৰ সামাই সই ভাব অলেপা নােহাৱা হিছল। িক মাশী গৰাকীৰ কথা অলপ সময়ৰ বােব আচিৰত হ ভািববৈল বাধ হ’ লা িশলচৰ বা িন মই অসমত নহয় নিক? মাশীৰ িনিচনাৈক ইয়াৰ বাকীেবাৰ মানু েহও এেনৈকেয় ভােব নিক? এেনৈকেয় ছমাহ পাৰ হ’ল তাৰ পাছত ২০১৩ বষ আিহল। আ ২০১৩ বষত িনবৈল পােলা এি ল মাহত পেচাৱা নামৰ এটা অনু ান হ’ব। পেচাৱা অনু ান উপেভাগ কিৰ মাৰ ইমােনই ভাল লািগিছল য মাৰ মনত থকা েটাৰ এটা সিঠক উ ৰ যন সইিদনাই িবচািৰ পাইিছল। আ অলেপা সে হ নথকােক িব াস হিছল য িশলচৰ অসমেত আ তিতয়াই মাৰ মনত NITত অধ য়নৰত সকেলােবােৰ আিম হােঢ়-িহমজু েৱ ‘অসমীয়া’। NITৰ দু ই বছৰীয়া অধ য়নকালত ‘পেচাৱা’ দু বােৰই উপেভাগ কিৰবৈল পাঁও. িক দু বাৰৰ িয অনু ভৱ সইয়া মাৰ মানস পটত সদায় কাৰেণ ৰ যাব তাৰ ব ব কামনােৰপেচাৱা শ েটা নাৰ লেগ লেগ যাজনাৰ মাৰ লখাৰ অ ায়ীৈক। ‘পেচাৱা’ অনু ােন ৰা ীয় ােদ ািগক সং ানখনত দীঘায়ু লাভ কৰক িতজন িব বলীয়া অসমীয়াৰ হয়েতা নােচাঁ নােচাঁ লােগই. গছৰ ডালত বিহ কুিল.কেতিকেয় িহয়া জু েৰাৱা লগেত গছৰ ফেৰঙিণত লাহতী কেপৗফুেল সু েশািভত পিৰেবশ এটা গিঢ় তােল.

দশপাে ছাৰৰ লগেত সকেলােক তওঁেলাকৰ সহায়ত তথা পেচাৱা-২০১৩ত অংশ হণ কৰাৰ বােব ধন বাদ কামনা কিৰ তথা সমূ হ কমকতাৈল আ িৰক েভ া াপন কিৰেছা। শষত পেচাৱা-২০১৪ৰ সফলতা াপন কিৰ এই িলখিনৰ সামৰিণ মািৰেলা। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 34 .আই. িভ. পেচাৱাৰ কাম আৰ হাৱাৰ পৰা ৬ এি লত পেচাৱা শষ হাৱাৈলেক আ তাৰ িপছেতা পেচাৱাৰ সকেলা আনু ািনক কাম শষ হাৱাৈলেক যেথ িশহৰণদায়ক আিছল। ৬ এি লৰ িদনা িদনেযাৰা কাযসূ চীেৰ পেচাৱা উদযািপত হয়। ৰািতপু ৱা িব ৰ পতাকা উে ালনৰ লেগ লেগ আৰ হয় পেচাৱা-২০১৩ৰ িদনেযাৰা কায ম। তাৰ িপছত ৰািতপু ৱা সমূ হ আগ কৰ উে েশ খলেধমািল.িট িশলচৰৰ ায় িতজন সদস ই যেথ সহায় কিৰিছল। হয়েটা সময়ৰ নাটিনৰ বােব সই িতজন ব ি েক মই ব ি গতভােৱ অনু ানৰ সামৰিণত ধন বাদ আ পলমৈক হ' লও ধন বাদ াপন কিৰব নাৱািৰেলা। তাৰ বােব মই এই িলখিনৰ যােগিদ সকেলােৰ ওচৰত মা িবচািৰেছা o াপন কিৰেছা। তােৰাপিৰ িশ ানু ানৰ িনেদশক ড এন. িম ছাৰক লগ ধিৰব যাৱাৰ কথা আিছল। ফানেটা উঠাই ম ু লক হাে লৰ স ু খৈল আিহবৈল ক মেয়া িজনচ প েটা দৗৰা দৗিৰৈক িপি চে লেযাৰ চাঁচৰাই চাঁচৰাই। হাে লৰ িচিৰেয়িদ নািম আিহেলা ে ক সময় িপছেতই ছাৰৰ অিফচ পােলা। ছাৰেকা আগিদনাই জনাই থাৱা আিছল আমাৰ আগমনৰ উে শ ৰ িবষেয়। ছাৰৰ অিফচত এঘ াৰ আেলাচনাৰ িপছত পেচাৱা-২০১৩ ৰ এক থূলমূ ল িস া লাৱা হ'ল। আমাৰ বাৰ াৰ অনু েৰাধত ছােৰ সভাপিতৰ বাব ল'বৈল স ত হ'ল। ছাৰৰ অিফচৰ পৰা ওলাই অহাৰ িপছেতই আৰ হ'ল এক নতু ন যা াৰ। আমাৰ িছিনয়ৰসকেল িয কতব িন া আ সফলতােৰ আগৰ বছৰ পেচাৱা অনু ি ত কিৰিছল িস মনৈল আিন িদেল এক গধু ৰ দািয় ৰ অনু ভৱ। সইিদনাই আগৰ বছৰৰ সমূ হ সহকমীেক জেনাৱা হ'ল আগ ক িমিটংৰ িবষেয়। তাৰিপছত িতিদেনই নতু ন নতু ন িবষয়ৰ ওপৰত আেলাচনা. িড.এক িশহৰণ এক অনু ভূিত ভা ৰেজ ািত শমা া ন ছা ফা ণ মাহৰ কান বতাহজােক কাবাই যাৱা এিট দু পৰীয়া। কান পাতৰ খৰমৰিণৰ শ ত বােৰ বােৰ টাপিন ভািগ যায় হাে লৰ স ু খত ই পৰা পকী ৰা ােটাৰ। সই এেকই টাপিন দু চকুত সািন ল নাক বজাই ই আিছেলা মেয়া। আিছল যিদও লগৰ এজনক ি াছ িদবৈল ক আৰামত ই আিছেলা। গৰমৰ িদনত উদৰ পূ ৰাই যাৱাৈক ভাত এসাঁজ খাই ফনৰ তলত ই যাৱাৰ মজা এক অনন আ মই এই িশ ত অভ আিছেলা। এেনেত মাৰ ফানিট বািজ উেঠ। টাপিন কচাঁ হ থকা বােবই নিক লেগ লেগ সাৰ পােলা। ফানেটাত দেখাঁ ম ু লৰ নংেটা ভাঁিহ আেছ। লেগ লেগ মনত পিৰল আগিদনা ৰািত হ যাৱা আেলাচনাৰ কথািখিন। আেলাচনা মেত আিজ ডo আৰ. নতু ন নতু ন কাম আৰ হ'ল। পা াৰ বনাৰ িডজাইনৰ পৰা গ আিট িনবাচন. পে লৰ ব ৱ াৈলেক। সকেলােক এেকা এেকাটা কামৰ দািয় িদ আৰ কৰা হ'ল পেচাৱাৰ কাম। ৬ এি ল ২০১৩ৰ িদনেটা পেচাৱা উদযাপনৰ বােব সবস িত েম ধায কৰা হ'ল। সই গােটই সময়েচাৱা. ফা কােলকশ নৰ পৰা লাইটৰ ব ৱ া. দু পৰীয়া চঁ িৰ িতেযািগতা (বৰৈদিচলা) আ িব কুৱঁৰী িতেযািগতা (ৰাংধালী) আ হাৱা নানা সি য়া অনু ি ত হাৱা সাং ৃ িতক অনু ানত িতেযাগী তথা দশেক যেথ সঁহািৰ আগবঢ়ায়। পেচাৱা-২০১৩ৰ সাং ৃ িতক অনু ানৰ সামৰিণ পেৰ ৰি ত গৈগৰ ঢালৰ গাজিনেৰ। ৰািতপু ৱাৰ পৰা ৰািতৈলেক হাৱা অনু ানত অসমীয়া তথা অনা অসমীয়া সকেলােৰ সহেযােগ পেচাৱা২০১৩ক সাফল মি ত কিৰ তােল। পেচাৱা-২০১৩ৰ সফল উদযাপনত আেয়াজক সিমিতৰ সমূ হ সদস বৃ ৰ লগেত এন.পেচাৱা ২০১৩.

পেচাৱা হওঁক সম য়ৰ তীক ম ু ল কুমাৰ বৰা া ন ছা NIT Silchar. চূ ড়া বু িল এেনকুৱা এক ব আেছ যাৰ নাম িনেল সকেলা অসমীয়াৰ গা সাতখন- উৎসাহৰ জাৱাৰ আিহ যায়। পা াৱী ভাংৰাৰ পাচত ঢােলই হেনা একমা বাদ য যাৰ চাপৰত অসমীয়ােৰ নহয় সকেলােৰ নােচাঁ-নােচাঁ লােগ। আমাৰ ঢােেলা হেনা কথা কয়। পেচাৱাৰ মােজিদ আিম দখু ৱাব খােজা য জনজািত জািতৰ বৃ ধান অসমৰ িবিভ জনেগা ীৰ িনজৰ িনজৰ থলু ৱা গীত মাত আ ডালক শি শালী সং ৃ িতৰ িশপাই অসমীয়া পত িঠয় কৰাই ৰািখেছ। আিম এই পেচাৱাৰ জিৰয়েত দখু ৱাব খােজা আমাৰ অসমীয়া জািতৰ পিৰচয়. নজনাজেনও হাত দু খন মু ৰত বা কঁকালত ৰািখ ককাল ভগাৰ ভংগী কিৰেছ. সৰ তী পূ জা. সং ৃ িত িব ৰ তু লনাত কােনা কাৰণত কম নহয়। গিতেক এই লখােটাৰ জিৰয়েত মাৰ েত কজন NITS পিৰয়ালৰ অসমীয়াৈল অনু েৰাধ য আিম আমাৰ সং ৃ িত ভাৰতৰ িবিভ জনক দখু ৱাৰ এই সু েযাগ যােত অবাবত নেহেৰাৱাও আ 35 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION সকেলােৱ িমিল পেচাৱাৰ উে শ ক সফল কেৰা। . কােনাবাই হয়েতা দি ণ ভাৰতীয় ঠাঁচত ধূ িত চালা িপি ৰ ত খাজ কািঢ়েছ অথবা কােনাবাই আেকৗ নগা িমেজা জনেগা ীৰ পৰ ৰাগত পাছাকত ভু মু িক মািৰেছ। এই সকেলােবাৰ বিচ ৰ সমাহাৰ ঘেট এই NITSৰ বু কুত। বিচ ৰ মাজত কিতয়াবা িবিভ NITS কা শ নকৰা নহয়। িক জনৰ মাজত িবেভদেৰা সৃ ি য় িদয়ােটা উিচত নহয়। আিমেবাৰ দশৰ ভিবষ ত. কােনাবাই হয়েতা িব গাইেছ. দীপাি তা. যিদ সইবু িলেয় আিম ইয়াক এই মধাবী ভিৱষ ত সকলৰ মাজেতই এেনদেৰ িবেভদৰ সৃ ি জনসাধাৰণৰ িক হ'ব। গিতেক কথােটা উপলি আগবািঢ় যাবই। বছৰৰ িবিভ কিৰ িবিভ ু ভাৰতৰ ানৰ পাহৰ নপৰা প ল জ েৰ পৰা এিতয়াৈলেক আগবািঢ় আিহেছ সময়ত আিম িভ সং ৃ িতৰ িভ ৰসৰ উৎসৱ পাবেণ. যােত তঁওেলােকও জানক সদােয় সকেলা েত িপছপিৰ থকা অসমত িব আঠখন কিৰ যায়. ভাষা. এখন স ভাৰত। দশৰ িবিভ া ৰ পৰা অহা এজাক তী মি ৰ যু ৱক-যু ৱতীৰ বাস ান। AIEEEৰ দেৰ সবভাৰতীয় পযায়ৰ কিঠন পৰী াত উ ীণ হ NIT বাৰত পঢ়াৰ সু িবধা পায় সইসকল মধাবী ছা -ছা ী সকেল। তওঁেলাক দশৰ হাজাৰ হাজাৰ যুৱক যু ৱতীৰ ঈষাৰ পা । দশৰ িবিভ অংশৰ িভ সং ৃ িত কিঢ়য়াই আিন NIT Silchar চমু ৈক NITSৰ বু কুত তওঁেলােক মেল সং ৃ িতৰ মলা. কৰা উিচত। NIT Silchar কােনা এটা স দায়ৰ ওপৰত িনভৰ কিৰ বা এিৰ নচেল| ই সকেলােক এেকলেগ ল এখন অিভ আ হয়। কিতয়াবা সা দািয়কতাৰ িবষবা ই াদ লেছাঁ। আিম সমূ হীয়াৈক উপেভাগ .চট-পূ জা আিদত আিম এেকলেগ িমিল ফূ িত কেৰা। কিতয়াও আমাৰ কেলজৰ পিৰেৱশ দূ িষত কিৰব নাৱােৰ তাৰ বােব আিম যন সকেলা সদায় সেচতন হ থােকা। িযেহতু পেচাৱাৰ উপলে আিজ মই এই লখােটা িলিখবৈল লেছাঁ গিতেক পেচাৱাৰ িবষেয় এষাৰ কথােৰ সামিৰব খু িজেছা। ভৗেগািলকভােব NIT Silchar অসমত অৱি ত আ ইয়াৰ ৩০% বািস া অসমৰ। িব জাতীয় উৎসৱ। িযেহেটা কিঠন শি ক সময়সূ চীৰ বােব ঘৰৈল গ িব উপেভাগ কিৰব নাৱােৰ গিতেক পেচাৱাৰ অসমৰ িদনাই সকেলা এেকলগ হ আন -ফূ িত কেৰ। তদু পিৰ অসমৰ সং ৃ িতৰ এক মূ ল বান স দ িব ক দশৰ আন পৰা অহা ব ু আ া ৰ NITS পিৰয়ালৰ বাকী সকলৰ আগত উপ াপন কেৰা. এেয় NITSৰ সবাতৈক আকষণীয় ছিব। College Freshers থােৰ সকেলােৱ থম বাৰৰ বােব নতু নৈক অহা ছা -ছা ীেয় িনজৰ িনজৰ সাধ অনু সােৰ িনজৰ সং ৃ িতক নাচ গান সকেলােৰ আগত পিৰেবশন কেৰ। থম বাৰৰ বােব নৱাগত ছা -ছা ী সকেল ল। NITSৰ বু কুত ঘিটব পৰা শাল িমলনে অনু ভৱ কেৰ সং ৃ িতৰ সমাগম খনৰ পৰা Freshers'ত কােনাবাই হয়েতা ভাজপু ৰী গীতত নৃ ত কিৰেছ. সকেলােৱ জাউিৰেয় জাউিৰেয় চাপিৰ-উিক মািৰেছ. িব সা দািয়কতাৰ িবষয়েটােৱ যােত হয়. তেনহেল দশৰ িনৰ ৰ. সািহত .

তােৰ শ পিৰ.Despande আ জনাইেছা। আ ভিবষ ত আ থমবাৰ অনু ি ত হাৱাৰ ত দু জন অনাঅসীয়াৰ সহায়. ণেত মৰম পাই. মূ তৰ হমািহ. শাি ৰ এবু কু উশাহ. জানিটৰ বদনাত. ণেত পাহিৰ যায়. ল’ ল চাৱা কািঢ়. মন ব াকুল আমাৰ. গােমাঠা ফুলিনত.পেচাৱা কৱল কইজনমান মু ি েময় অসমীয়াৰ িচ াৰ ফল নহয়। আৰ ণীেৰ পৰা পেচাৱাৰ লগত ব েতা অসমীয়া আ অনা অসমীয়া জিড়ত হ আেছ। পেচাৱা সৎিচ া আ সং ৃ িতৰ N. িন তামােৰ হাঁিহ. মলয়াত ভাঁিহ.V. অন মৰ আকাশ।। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 36 . লািগ যায় ৰঙৰ ভাৱ. তওঁেলােক মাক মা কেৰ যন। শষত পেচাৱাৰ উ ল NITS ৰ বু কুত সদায় ঢালৰ চাপৰ জীয়াই থকাৰ আশা কিৰ সকেলােক বস ৰ ভকামনা আ আগতীয়াৈক ৰঙালী িব ৰ ওলগ যািচেলাঁ। বস ৰ সকেলা ৰং যন এক হ পেচাৱা হওক NITS পিৰয়ালৰ সম য়ৰ তীক। মৰ অন আকাশ (অ হীন) িনিশবন া কাকিত াতক থম বষ যাি কী অিভযাি ক িবভাগ মৃ দু বতােহ. িত স ান সদায় NITS য় সু ৱিৰব। তওঁেলাক হেছ আমাৰ 2012 batchৰ VP াৰ Director চাৰ াৰ Sibendra Singh দাদা। তওেলাকক মাৰ অ ৰৰ পৰা ধন বাদ তওঁেলাক িযেবাৰৰ নাম উে খ কৰা নাই. িক ৰ যায় আ াৰত. িদ যায় বাতিৰ. এমু িঠ সু খৰ আভাস.

কুিলৰ মাতত.বস আিহেছ ** মৰ বক তামাৈল** ড° যু িথকা মহ ই িজৎ গা ামী সহকাৰী অধ াপক গিণত িবভাগ গছেজাপাই নতু ন বসন িপি েছ হালধীয়ােবাৰ সউজীয়াৈল গিত কিৰেছ পৃ িথৱীখন জীপাল হ পিৰেছ বস আিহেছ। বৰলু ইতৰ বু কুেৱিদ উজাই বৰাক ভু িমৈল বস আিহেছ বতাহত এটা িচনািক সু ৰ তামাৰ জ িদনত মই আেকৗ এবাৰ তামাৰ আ িমক হ পিৰেলা৷ তামাৰ বু কুৰ দন তা মাৰ ওঁঠৰ উেমেৰ জু িখেলা৷ িকমান সাহসী হ ল কিপ উিঠব’ তামাৰ ভিৰৰ তলু ৱাৰ মািট? তামাৰ নািভত মাক িশপা হ বগাব িদয়া তামাৰ দয়ৰ গা ত মাক মতলীয়া হব িদয়া৷’ লােগ মােথা দয়ৰ বাতিৰ িকমান িনিবড় হ ল’ নতু ন বছৰৰ বাতা ল কলংিকত হব তামাৰ’ CHARACTER? গা হ িবয়িপ পৰক আ বস আিহেছ। মই িশপা হ িবয়িপ পিৰম তামাৰ শৰীৰত! শ েবােৰ বু কুত লু কাভাকু খিলেছ জনাই যাম আেকৗ বতাহত িৰিণ-িৰিণ বািজেছ. িব ৰ সু ৰত মনেতা কােনাবা ভাললগা অতীতৈল দৗিৰ পলাইেছ কউিদেশ মােথাঁ বস আিহেছ । 37 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION নািভৰ গভীৰতাত হব মাৰ আ য়’ আ মই িচঞিৰ িচঞিৰ কম’ তামাৰ জ িদনত মই আেকৗ এবাৰ তামাৰ িমক হ পিৰেলা৷ .

.।। পথৰ িভক এিদন.. বু কুৰ মাজত বদনাৰ ইমান বাজা ল জীয়াই থািকবৈল বৰ ক হয় জানেন ? এটা ৰািতেতই সকেলা শষ হ গ’ল তৰামাই অ’ সই দু ভগীয়া িনশােটাৈল মনত পিৰেল কিলজাখন হ যায় আিজও… দু চকুেৰ চকুপানীেবাৰ অবােধ ব আেহ জানেন… এইবাৰ ব'হাগত যিতয়া ঢালৰ শ ই আেকৗ ৰজনজনাই উিঠব মাৰ ৃিতৰ পটত িবষাদৰ জাৱােৰ খলকিন তু িলবিহ ।। তই বা কেন আছ তৰামাই ??? 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 38 . তাক বা সইিদনেবাৰৰ সাৱৰিণেয় আমিন কেৰেন?? হ গিছেলা এেকৰািতৰ িভতৰেত…..।। আিজও মাৰ বু কুত কাঁইটৈহ িবে ।। মাজিনশা সাৰপাই এিতয়াও উচু িপ উেঠা । তৰামাই অ'... তাৰ খাপাৰ কেপৗপািহৰ সু বােস মাৰ ঢালৰ চাপৰত নািছ নািছ মাক আিজও মতলীয়া কেৰ কােনও নেদখাৈক মাক য সাৱিত ধিৰিছিল… তাকৈল দখা সােপানেবাৰ জানেন সই ৰািতেয়ই আইক গ কিছেলা তাক ঘৰৰ লিখমী কিৰ আিনম বু িল…... িপতাইেয় তাৰ পৰ য িকমান ণ গাইিছল চু বু ৰীয়া দদাইিটহঁতৰ আগত…....তাৰ খাপাত িপ াই িদয়া কেপৗ পাঁিহ সযতেন ৰািখিব দই তৰামাই…… জয় গৈগ াতক তৃ তীয় বষ যাি কী অিভযাি ক িবভাগ ছহঃ আেকৗ আিহল বহাগ… বিলয়া বােন সই ৰািত সকেলা কািঢ় িনিছল বহাগৰ নাম িনেলই বু কুৰ কােনাবা এঠাইত খাচ মািৰ ধেৰ অ’ তৰামাই… মাৰ বু কুৰ মাজৰ পৰা… গাহািলৰ চঙা বলধদু টা.? মাৈল মনত পলাই তইেয়া বা জানেন মথাউিৰৰ পাৰত বিহ গােটই ৰািত কাি িছেলা কিতয়াবা িহয়া উবু িৰয়াই কাি ছেন তৰামাই ? ম’হঘূ িল চাপিৰৰ সই িব তলীত িযমান পােৰা গািল িদিছেলা নদীখনক।। তৰামাই.. চাপিৰৰ মািটেকইিবঘা আনিক ঘৰৰ ভিটেতাও য জাহ গিছল বানত…। ককশ হ পেৰ কেতকীৰ িবনিন… নপৰীয়া মতিলয়া বতাহজাক িকবা উকা উকা লােগ জানেন… আ ৄিতৰ ছিবত আেকৗ সজীৱ হ পেৰ সইিদনেবাৰ….. তাৰ িপতােয় তাক িবয়া িদ িদিছল… দু ৰিণৰ চহকী ল'ৰা এটাৰ লগত। িবয়াঘৰৰ পৰা অহা উ িলৰ িনেয় থান বান কিৰ পলাইিছল মাৰ সেপানৰ বািলঘৰ। এিট এিট কিৰ িতিনটা বছেৰই পাৰ হ গ’ল… তাক নেদখাৰ…. তই বা সইিদনা মাৰ এেকবােৰ জীয়াই থকাৰ ই া নােহাৱা হিছল সু খী হব পািৰছেন….

আকাং া. তু িমেয়ই মাৰ দয়ৰ আেপান। তামাৰ সেত মাৰ জীৱন িনকা. হয়েতা সই আশা এক নতু ন জীৱনৈল।। 39 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION ল আিনবা নতু ন আশা. নতু ন িদনৰ নতু ন উদ ম তামাক মােথাঁ াগতম জনােলাঁ।। .আশাৰ এক নতু ন পৃ িথৱী পেচাৱা. িক পু নৰ আিহেছ সই ফা ন। সই ফা ন অহা দিখ লািগেছ ভয়. আেকৗ সউজ কিৰ তু িলব নতু ন কুঁিহপােতেৰ িক সই ফা নৰ মলয়া বতাহেত পাইেছা আিজ. িনকা মাৰ সকেলা সেপান।। মাৰ জীৱনৰ দিলচাত ভিৰ িদলা তু িম. তামাৰ কু িল বতাহত কােনা হতাহত নহয় তু িম আিহ াগতম জেনাৱা বস ক। এই বস ই. িৰপ-িৰপ বতাহ ব’ব সি য়ােবলাত সকেলােৰ মনত জগাই তু িলব আন -উলাহৰ ঢল। আদৰিন জনাব মৰমৰ বহাগীক ডকা গাভ ৰ মন উতনু ৱা কিৰব। িশিপনীৰ তাঁতশালত মাকুৰ খৰ–খৰ শ . িকজািন আেকৗ ভািঙ পেৰ মনৰ দােপান।। াতেকা ৰ কি উটাৰ িব ান আ থম বষ অিভয ণ িবভাগ এিদন দু িদন কিৰ আেকৗ আিহ পােলিহ এিৰ থ যাৱা িদনেবাৰ আিহব ধিৰেছ আন উলাহৰ িদনেবাৰ কাণত আিহ পিৰেছ পেচাৱা বতাহৰ সু -সু ৱিন শ । এই পেচাৱাই. াণত বেল এক মধু ময় পৱন।। ভয় হয় কিতয়াবা হৰাই যাবা বু িল. অেলখ আশা. নমাই মনত অি ম অ কাৰ। তথািপও এক িব ােস তামাৰ িদেয় সই ভয়ৰ িতকাৰ।। ফা নৰ মলয়া বতাহত পাওঁ আিজ. তামােৰই উশাহৰ সু বাস। দয়ৰ িভতৰত ৰািখেছাঁ তামােকই. কিৰ থ যাব চািৰওিদেশ ধু িলময়. আশােৰ ভৰা এক নতু ন মু খ ল. গেছাঁ মই আিজ দূ ৰ-দূ ৰিণৈল. দয়েত কিৰবা আৱাস।। এিতয়া সই দয় নাই. আগবািঢ়েছাঁ পাবৈল সকেলা সমাধান।। পেচাৱা তামাক াগতম তু িম কিৰ থ যাৱা সু েখেৰ ভৰপু ৰ এই ধৰা াগতম জনাইেছ আিজ এক নতু ন পৃ িথৱীেয়. ল.এক িমঠা অনু ভৱ িহমাং বৰা াতক ি তীয় বষ বগ দউৰী যাি কী অিভযাি ক িবভাগ সম য় মাৰ আিজ তামােৰই লগত. লথৰা কিৰ থ যাব গছ-গছিন. িদলা মাক এক নতু ন জীৱন। তামাৰ িমঠা হাঁিহেয় মন মাৰ ভেৰ. আেপানজনৰ বােব ব’ব ধিৰেছ মৰমৰ গােমাছাখন। পেচাৱা াগতম জনাইেছাঁ তামাক পেচাৱা তু িম আঁহা. এক নতু ন আশাৰ স ান। সই আশােৰই শি গছৰ ডালত ৰ কুিলজনীেয় িবনাব কুউ-কুউ ক আিনব অেলখ সেপান.

িক তৎ ণাৎ আিহ যাৱা এই বৰষু ণজােক মনত পেৰ. মৰমৰ তীক িব ৱান. িকমান িদন. আৰ হ গʼল লগেত িব আিনেল িব ৱান বাৱাৰ উৎপাত. 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 40 .িব ৱান ীপেজ ািত বিনয়া াতক ইেল িন ছ আ কুʼ কুʼ কুʼ -------- থম বষ দূ ৰসংেযাগ িবভাগ মনেটা ভাল লািগ গʼল.ধমািল কৰাৰ কথা মনত পেৰ. আন বু ৰ যাও৷ আেছ! আধু িনকতাই য পিৰৱতন আিনেল৷ আিজ য. পঁপা. মনেটা য বতাহৰ লগত উিৰ গʼল। ফা নৰ পু ৱিত বলােত কুিলৰ মাত িন বু কুখন য হঠাৎ কঁিপ উেঠ. আেছা আিজও ৰ মনত পেৰ তামাৰ বােব. িত িনেয় য বʼহাগ মাহেটা অহাৰ আিজও মই আশাবাদী৷ বাতা আিনেল. সু খ৷ এবােৰা তু িম নািহলা. িকয় বা তু িম নাহা- হয়েতা মাৰ মনত এই আশা লেয় মই জীৱন কটাব লািগব৷ এই িব সং ৃ িতৰ আঁৰত লু কাই আেছ – আন এটা বিহৰাগত সং ৃ িত৷ কইিদন মানৰ কথা হয়েতা জীৱনৰ শষ মূ তেতা এই শ ই িত িনত হ ৰʼব “িব ৱান”৷ ৰা াৰ ওপেৰিদ গ থােকােত হঠাৎ কুিলৰ মাত িনেলা. তাঁতৰ খঁতখঁতিনৰ শ . তথািপও মনত ব আশা ল ৰং. ব ক জানা.গগনাৰ মাত িনবৈল িদবৰ িক য হঁপাহ৷ পাৱাৰ সময়৷ িক মই য এইেবাৰ দিখ বদনাৰ সাগৰত িপেছ আিজও জােনা সই কৃত িদন. ইজেন িসজনক ঢাল. সই িব ৱানৈল৷ কুিলৰ এই অʼ তামাৰ এই মৰমৰ িব ৱানৰ বােব. য কিৰ পলােল মাৰ মনেটা মনত পেৰ মাৰ সই অতীতৰ িদনেবাৰৈল৷ সেমকা৷ িব আিহেল বু িলেয়ই আন ত মতলীয়া হাৱা. বছৰ গʼল পৃ িথৱীৈল কিঢ়য়াই আিনেল আন . িকয়? িকয়? সঁচাৈকেয় িক য সু খৰ িদন৷ তু িম ইমােনই িন ু ৰ ন? আৰ . কুিল আিহেল.

তামাক হ ওৱাৰ ভয়ত. িক কাৱা নািছলা. পৃ িথৱীখন আেপান আেপান লিগেছ. তু িমও বু িজিছলা হয়েতা. গালাপ এপািহ সাঁিচ ৰািখেছা. দয়ৰ গভীৰতাত মা তু িম.ইত ািদ দীপেজ ািত নাথ াতক থম বষ অসামিৰক অিভযাি ক িবভাগ তু িম জানােন য মই বু িজিছেলাঁ. তামাৰ উপি হতত. তামাৈল. িনিবড় স ক। . অশা হ আিছল জানা. বু কুৰ ধু মু হাজাক শা হ’ল আিজ. সংেগাপেন। 41 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION বষাকাল িহমাং চৗধু ৰী াতক ি তীয় বষ বদু িতক অিভযাি ক িবভাগ বৰষাৰ আশা আকাশৰ অিভমান মািটৰ িনিবড় নীৰৱ গান দয় উপত কাৰ আ ান সউজ হ’বৈল শাতু ৰ বনিনৰ িননাদ িবনিন অৱেশষত বৰষা আিহল আকাশৰ অিভমান টু িটল সউজ হ’ল দয়ৰ িতেটা কাণ াতু ৰ ভূ িমৰ গাত িনিবড় শ পিৰল বৰষাৰ এয়াই বষাকালৰ অিবি .তু িম. দয়. িঠেকই মই বু িজিছেলা ভালদেৰ. তু িমওঁ মাক ভালপাবৈল আৰ কিৰিছলা. চকুৰ ভাষাক. িপেছ ঢািক ৰািখব নাৱািৰলা. কিবতা কিবতা লগা সময়িখিনৰ বাংময় মূ তেবাৰ. তু িম ক’ব িবচািৰিছলা আ বাক কইষাৰী.

মােথাঁ িনয়ৰ সনা িস িনশা। বািৰষাৰ ঢেৰকিনৰ বৰষু েণ আেন তামাৰ ৃ িত মাৰ দয়ত তামাৈল তামাৰ অেপ াৰ অ পলাই মই আিহম তামাৰ কাষৈল. চু িলতািৰ জাকািৰ। আশা ভৰা মাৰ দু চকু তু িম শীতল সমীৰ. এিট আ া। তামাৰ উজিল উঠা দু চকুত চাওঁ মই এবাৰ ৰ. আিম দু িট দহা. শীতৰ সেমকা িনশাই এ ে ক ৰ'বা ি য়া আেন তামাৰ আমাৰ মধু িমলনৈল।। ৃিতৰ খলকিন.অেপ া সাগৰ ৰাউত াতক তৃ তীয় বষ অসামিৰক অিভযাি ক িবভাগ জীৱন যাতনা িকমান সিহবা কুঁৱলীৰ জাৰ ফািল মনৈল তামাৰ ধু নীয়া মু খিন।। িকমান সিহবা বদনা. ম সাগৰৰ দেৰ গভীৰ জাৰৰ জু ইৰ উেম আেন তামাৰ ৰঙা গাল দু খিন 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 42 . হ ওৱা সেপানেবাৰ ল ফা নৰ পেচাৱাত আিহবা তু িম িকমান িঠম সু খৰ দিলচা. আিহনৰ চাতাল সৰা শৱািল গচিক আিহবা তু িম. এপলক ৰ িহয়া ভিৰ চাম তামাক. ভিৰ আেছ এই পৃ িথৱীত মােথা কৃি মতাৰ দিলচা। ক'ত দূ ৰত ৰ আছা তু িম মাৰ ি য়া. জ ািত ান হ আেছ য'ত আশা ভৰা এখিন ন. যিতয়া আিহব বািৰষাৰ বৰষু ণজাক.

.... জপনা খু িল সামাই গ' লা .... িবলাই যাব ৰং তাত কৃিতত নতু নৈক ভািহ উঠা সউজীয়াই ছ ময় শ েবাৰ আ বিছ বণীল হ পিৰিছল। পিৰপূ ণ কিৰ তু িলব সই ছিব তেনেত মই অনু ভৱ কিৰেলা নীিলম আকােশ বহন কিৰব া ৰ অদৃ শ শ েবােৰ মাক বিঢ় পলাইেছ.. শ ৰ পদু িলত ৰ থােকােত ..... দয়ৰ ভাষােৰ তাত খিলম লু কাভাকু কােনাবাই ক' ল .... শ ৰ মৰ পাকত সামাওঁেত আকাশৰ নীলািখিনক আৱিৰ ধিৰ এখন কনভাচ ভবা নািছেলা ডাৱৰৰ মােজেৰ িবিৰিঙ অহা পাহৰৰ ঢৗিখিনক সামিৰ ওেলাৱাৰ বাট হৰাব বু িল ... তামাৰ িত িবৰ আলমত। আ আ ৰািতপু ৱাৰপৰা ৰািত হ'ল িভতৰত . সােতাৰঙী ে েৰ অংিকত সই ছিবৰ। িক শ ৰ মৰপাকত মই ব ী? িক মই য া ত.. শ ৰ িবমূত উপি িত ন-বষ ৰ সু বাস কিঢ়য়াই অনা বতাহজােক মাৰ ভাল লািগ আিহিছল .... বা ৱ মাক কােনও িধব নাৱােৰ মই ওলাই আিহবৰ অহৰহ চ া কিৰ আেছা (িক সচাঁৈকেয় মই চ া কিৰেছােন?) 43 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . িভতৰৈল সামাই আহা ।" মনৰ ভাৱনােবাৰৰ..... নানাৰঙী কনভাচ..... সীমাহীন হঁপাহৰ অেলখ ৰং িমহলাই ইখনৰ িপচত িসখন আঁিকম এখিন ছিব দু ৱাৰ খু িল ... "দূ ৰৰ পৰা চাইছা য শ ৰ জালৰ.সেপানৰঙী ছিবখিন াি তা শমা াতক থম বষ শ গীতাথী শমা াতেকা ৰ থম বষ বদু িতক অিভযাি ক িবভাগ ৰসায়ন িবভাগ এখন কনভাচ.... জানেটােৱ আিহ পেল পেল উৰা মািৰ তামাৰ কাষৈল উিৰ যাব খাজা িনিদ ঠাই ল' লিহ । িমঠা সেপানেবাৰ. গমেক নাপােলাঁ তাত থািকব চ ল মনৰ অেলখ সেপান শ ৰ চািৰসীমাত কােৰা বাধা নামানা এই সেপানেবাৰ...

মাৈল িচ া নকিৰবা। তু িম িদ যাৱা সই অ হীন মৰমেবােৰই যেথ . . . মই জােনা য এয়া অথহীন ! এেন লােগ যন দূ ৰৰ পৰা তু িম মাক আগৰ দেৰই তথািপ . . . তু িমেচান পাহিৰ থািকলা ! ণ. মাক জীয়াই ৰািখবৈল ! তু িম !! িকয় !! ধৰাৰ বু কুৰ কােনাবািখিনত তু িম লু কাই আছা বু িল জনা হ' ল হয়েতা . . . এবােৰা !! িকয় জােনা ! জানা বতাহজাক বিলেলই দেখাঁন মাৰ মনেটা উৰা মােৰ. . . . . . তামাৰ. কৱল তামাৰ. হয়েতা. . তু িম িচ া নকিৰবা ই . এিতয়াও কৃ চূ ড়ােজাপাৰ তেলেৰ খাজকািঢ় গ' ল বতােহ আউল-বাউল কৰা তামাৰ চু িলটািৰ এেন লােগ যন তু িম পাছফালৰ পৰা ধিৰ ৰািখবা মাৰ ভাল লােগ বু িল. . সইিদনাই মই পু নৰ তামাৰ মত পিৰিছেলাঁ। িকয় গ'লাৈগ বা ণ. .. তথািপ মই এইদেৰই িলিখ যাম ! মািতবা তামাৈল বু িল . . . . ছািত নােলাৱাৈকেয় ! মই জােনা . .িত মৰমৰ লু না ফুকন াতক থম বষ বদু িতক অিভযাি ক িবভাগ বতাহজােক িশঁহিৰত কিৰ তু িলেছ মাক ! িক তু িম য এেকবােৰ গ'লাৈগ ! তামাৈল বু িল পু নৰ িলিখবৈল লেছাঁ আিজ ! মাৰ কথা নভবাৈক . িবচািৰ উিলয়ােলা হঁেতন তামাক । আিজৈল সামেৰা ণ. মই এেনৈকেয়ই জীয়াই থািকম . তামাৰ মই পািৰম জােনা সই বৰষু ণৰ িদনেবাৰ পাহিৰবৈল . ! হাত-বাউিল !! সই য তামাক কিছেলাঁ এিদন . . . . ফা নৰ বতাহজােক মাক এিতয়াও বিলয়া কেৰ. .. . . . . . . . . । এটাই কামনা মই মানা কৰা ে ও তু িম য মাৰ হাতৰ পৰা তু িম য' তই আছা সু খত থাকা যন ! পলাই িদিছলা ছািতেটা ! হয় . এিতয়াও মই তামাৈল বু িল !! ণ? থমজাক বৰষু ণত ওলাই যাওঁ অকেল . ।। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 44 . . . . . . মৰেমেৰ. .. ওঁেঠেৰ িবিৰিঙ অহা তামাৰ িখল িখল হাঁিহেটা আেকৗ এবাৰ তামাৰ সেত মাৰ ভাল লােগ বু িল. সইবাৰ ফা নত অহা মত পিৰবৈল ! থমজাক বৰষু ণত িতিতবৈল ৃিতত এেনৈকেয় কটাই িদম মাৰ জীৱন .! িলিখ যাম মই তামাৈল বু িল সদায় !! শে েৰ প িদম তামাৰ ৃিতেবাৰ ! তু িম য মাক টািন ল গিছলা . দু চকু !! বৰষু েণ িভেজাৱা তামাৰ চকুৰ পািহ ভাল লােগ বু িল. . . . . . . িক মই জােনা পািৰম কাৱা .

া … এিট দু েখেৰ।। 45 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION িস অেপ া কিৰেছ মঘা তাৰ অ পিৰবৈল আধাসৰা খহনীয়াৰ আতনাদ অিত িম িশপাৰ স ানত সিৰয়হৰ শইচ ৰিচেছ আিমেবােৰা এখিন ন িক ভাৰা া … কিৰ তু িলেছ. িনৰিবি থকাসৰকা হ অি য়াসৰ অ ত সু ৱিৰেছ আিজও আেছ সই গছেজাপা। . গধু িল পৰত ধু িল উৰা এিট গাৱলীয়া বাট. হপাঁহৰ ধু িলকণাৰ স ানত ইপাৰৰ নেদখা জনক। সদায় যু ঁিজ যাওঁ মােথাঁ িনজৰ অি ৃশ তাৰ চাকৈনয়াত ভােমাৰাৰ দেৰ মৗ চু িহ উিৰ ফুিৰেছ হ উভিত আিহেছ। আেকৗ ি ধা মায়া মিৰচীকাৰ ওকঁিনজাকৰ কােমাৰিণেয় তাক বৰৈক খজু ৱাইেছ. িন ব তাৰ পিৰসীমা নওিচ. তথািপও আিজও মন যায় িনশাৰ পৰত ই যন এক মিৰশািল পাৰ হ যাৱা ৰ লু কাভাকুত .এখন জানাক গলা গাওঁ াি ৰ ফ জ ঁ ািলৰ আঁৰত বি তা কিলতা নয়নেজ ািত বমন াতেকা ৰ ি তীয় বষ াতক ি তীয় বষ ৰসায়ন িব ান িবভাগ অসামিৰক অিভযাি ক িবভাগ জানাক গলা জাৰৰ িনশা. অি পথাৰৰ গােত লািগ যাৱা িসপােৰ… কল কল নৰ শ েয় তু িলেছ এক অজান লহৰ যন সাঁৱৰাই িদেছ তাৰ অি ছে . শীতৰ আৰ িণ এয়া… আিজও আেছ সই গছেজাপা স ু খত দেখাঁ এখন পথাৰ. িসপাৰ নেদখা এখন িবশাল পথাৰ। এেজাপা অকলশৰীয়া বৃ অি তাৰ সাঁমাজত হ আেছ তাৰ জীৱন। আব আও-পু ৰিণ এই গছেজাপাৰ তলত িদনত বেহ এখন পাঠশালা। িস অিত িমব পােৰ গাঁৱৰ কণ-কণ বােৰ িশেকিহ ইয়ােত কুিৰ বস ৰ উতনু ্ৱা যৗৱন জীৱনত আ ৱাৰ থম পদে প। উিট ভািহ ফুিৰব পােৰ মলয়াৰ ছে িপেছ িনশাৰ পৰত… িতেটা জীৱ যন িগিল থব এিতয়াই। সাতৰঙৰ ৰামেধনু ত হপাহৰ মধু চু ন িদবৈল। িস আগবািঢ়েছ িবপদসংকুল পিৰেবশত এখিন ন. তােতই িথয় হ চাই ৰেছাঁ পথাৰখন। িকমান বছৰৰ মূ ৰত য দিখেছা এই দৃ শ চহৰৰ যাি ক কংি টৰ মহানগৰীত াপনােথ। িক অ পেৰ এেন এিট জানাক গলা িনশা নাথােক মােথাঁ তাত ইয়াৰ দেৰ এিট মু কিল মন. ৰ বাজা কিঢ়য়াই সই মসৃ ণ পেথেৰ অ িমছা েলাভেন তাক ব িত মােথা িবচািৰ পাইেছ িব াসঘাতকতা। ইদাঁিতেয় আেছ এিট বাট.

কিতয়াবা ব ত অকলশৰীয়া হ যাওঁ সকেলা থািকেলও তামাক য দিখবৈল নাপাওঁ। কােনাবা অিচনািক দিখেল তু িম বু িল মািতব মন যায় নজােনা িকয় ? অথহীন যন লািগেলও সচাঁ. আিজ িনশা কৱল মই. মই ৰ থািকম অ' ‘মা' তামাৰ. যাৰ হঁপাহত মই সদাই কাে াঁ। তামাৰ চকু-জু িৰৈল চাই ক'বও নাৱািৰম মই ভােলই আেছাঁ মই. যন আ াৰেবাৰ ঠিল মাৰ ওচৰৈল আিহব খু িজেছ। িক আিজ িনশা মই এই পাহৰত ভাল নাযাওঁ। কাৰণ সদায় উজু িট খাই আেকৗ আ াৰৰ কালাৈলেক য উভিত যাওঁ। চঁচা বতাহজাক আিহ গালত খু ি য়ায়.নাও নহয়। তু িম দখা নােপাৱা বােব ব ত চ ল হ গ' লা. আ মাৰ শূ ণ তা ভৰাই পেলাৱা আ াৰেবাৰ। তামাৈল ব ত মনত পিৰেছ অ'. এই বৰষু ণ. আিজ অনু ভৱ হেছ তামাৰ কথাষািৰদূ ৰত থািকেল ওচৰত পাবৈল ব ত মন যায় তামাক। মাক অকেল থ তামাৰ জােনা ভাল লািগেছ ? মাৰ হ' ল এেকা ভাল লগা নাই তামাৰ চকুৰ চাৱিন নহ' ল পঢ়া. িনজেক মই এিৰ িদেছা এই বৰষু ণ জাকক। ধাৱাই ল যাওক মাৰ িবষাদেবাৰ. মােথাঁ বাকী থািকল মাৰ এিট সেপান. সেপান। 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 46 .িবষাদ তামাৈল বু িল ৰা ল দাস সু ি তা ভূ ঞা াতক থম বষ াতেকা ৰ থম বষ ৰসায়ন িবভাগ বদু িতক অিভযাি ক িবভাগ িনশাৰ আ াৰ ফািল নািম আিহেছ এজাক বৰষু ণ িচিঠ এখন িলিখবৈল লেছাঁ. কােৰাবাক জাকাবৈলও িশিকেলা. ধাৱাই ল যাওক মাৰ চকুপানীেবাৰ। মাজৰা াত িথয় হ আেছা মই আ মাৰ আ াৰেবাৰ। মই আ াৰেবাৰ আেপান কিৰব িবচৰা নািছেলা িক আিজ এই শূ ণ তাত ইহঁেতই য মাৰ লগৰী। বৰষু ণ আ জােৰেৰ পিৰেছ। ীট লাইটৰ পাহৰৰ িতফলন মাৰ চকুত. তামাৰ খবৰ জনাবা সানকােল. চকুপানীেবােৰা কাই কৰাল মািৰেছ। আিজ িনশা তু িম মাক আমিন কিৰব নাৱাৰা. িপচৈল ক'ম বা িনেল কাি িদবা.

As he entered the stage the crowd hailed with an overwhelming spirit. Everybody participated with great zeal and enthusiasm. from East to West. Last year. students and people from all around. the stage lightened up with the colours of different cultures of India. His recent achievement was his charismatic Bihu performance in London Olympics 2012. Following that the 1st edition of ‘Borhomthuri’. then came ‘Angkuran’. From North to South. Ranjit Gogoi is an internationally acclaimed ‘Bihuwa’ who performed across many countries all over the world. The grand ceremony was inaugurated by flag hoisting at 9am in the morning in the presence of many esteemed faculties. Mr. Then came a splendid dance performance portraying the wonderful culture of Manipur and Mizoram. Keeping the same spirit. Mechanical dept. Evening brought in more colours as the entire auditorium of NIT Silchar sparkled with lights and cheered audience. A new era started with the celebration of Posua and it will grow bigger and better every year. Cachar district) and Dr. a sport competition for the small kids. But the main event was yet to start. Regardless of caste and creed. 47 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . enjoying the very essence of this festival. Everybody danced their sweat out until the last ounce of energy left in their body. NIT Silchar celebrated the 2nd edition of Posua with grand ardour and avidity. The spirit of Bihu was lifted up by a colourful dance by the girls of NIT Silchar. a place crafted by nature’s own hands. And every time we speak about the Assamese culture. like different notes creating a beautiful piece of music. Rongali Bihu is the one celebrated with ardent fervour. is well known for its lush greeneries and versatile culture. Silchar welcomes spring in a grand style with ‘Posua’. It was an effort to portray the beauty of Assamese tradition along with the cultural amalgamation of India in one unified stage. under the open sky. The stage was inaugurated by Dr.Tech 4th Year Civil Engineering Branch Assam. everyone blend in to a single herd.Posua’13 “A celebration of tradition and harmony at NIT Silchar” Mridu Pawan Uzir B. but also an example of unification of various cultures with a string of harmony. Mr. The show ended with a vote of thanks to the whole Posua ’13 team headed by Prof Rahul Dev Misra. the annual fest for the celebration of Bohag Bihu. Portraying the concept of unity in diversity. the events that followed were ‘Pratidwani’ (the husori competition) and ‘Bordoisila’ (the Bihuwati competition). It was not just a celebration of traditional Assamese festival. ‘bapoti hahon’ of every Assamese people. Bihu is the first thing that comes to our mind. The name Rongali Bihu comes from the word ‘rong’ which means colour and playfulness. As the nature rejuvenates itself in new shades of green. Rahul Dev Misra (HOD.) The cultural night came into life with a lively Bihu dance performed by the small kids. It was a great sight indeed as small kids were playing in the ground. The entire crowd got high with claps and cheers when the star of the night. National Institute of Technology. It was followed by a fashion show depicting different attires of different community spread all across the North-East. Following it. A mystical aura took over as he and his group performed and the essence of Bihu was lifted to a whole new level. Bihu is the national festival of Assam. It was an unforgettable day in the history of NIT Silchar and an enchanting celebration of the Assamese spring festival Rongali Bihu. the annual magazine of Posua was released by special guest Diganta Bora (SP. Abdul Karim Barbhuiya (Dean SW). Kongali Bihu and Bhogali Bihu) celebrated in Assam. numerous cultures merged and shone like a rainbow as never before had such a blending of culture and tradition been unified on a single stage. Post lunch. Ranjit Gogoi stepped in with his troop. Among the three Bihus (namely Rongali Bihu. Then came ‘Sparkha’ (the drawing competition) and ‘Rangdhali’ (the dance competition). Posua ’13 started with a blast on 6th of April.

Jitendra Nath Goswami are sons of Assam who have thrived in their respective fields. But the main problem is that Assam has not been able to keep her sons and daughters with her. If we remain silent now our future will curse us. industries etc. At present people in Assam are not entitled to the basic facilities like education. But if we stop complaining for a moment and ask ourselves why anyone should be given a chance to neglect us. But has Assam really become a state of that stature so that we can call Assam “SONOR AXOM”? Also the question lies in the fact that can only political parties and politicians make Assam a great state? An easy answer to this is NO.Rather I want that my fellow Assamese should be able to grab better opportunities outside Assam. In search of better opportunities people have been continuously migrating from Assam. electricity supply. This word has been extensively used by many politicians as well as common people in the recent history of Assam.SONOR AXOM Dwip Jyoti Goswami B. But it is a fact of matter that Assam is producing very brilliant people. We are not given special funds for development. I think only we the people can make our state a great state. apart from ourselves? Why can’t Assam develop technologically so that others use technology developed in this part of India? Why can’t we have some out of sight educational institutes which will attract talents from all over the world? Why can’t Assam grow industrially and in agriculture so that we can increase our export? Why can’t Assam generate enough revenue so that the center looks upon us during budget preparation? As said by Ambikagiri Ray Choudhary “dhar jaru dhar bhai aru sabor somoy nai. One important solution lies in answers of some basic questions which we will have to ask ourselves like are we not capable of getting what we deserve by ourselves? Why can’t Assam generate adequate amount of electricity so that we can feed other states with our power. We also complain the ill treatment meted upon our brothers and sisters in other parts of the country. The only solution to all these and many more problems cannot be only political. But then what will make Assam “SONOR AXOM”. a state upon which not only other states of India but also other countries will look upon for every decision they take. This is because as said by a celebrated writer “Politicians only reflect what society thinks”. sai thakote mukhot vorir kajol sai…” Now the time has come to do something. I neither have the right nor do I want to discourage any one from taking up better opportunity outside Assam . Also has the relevance of the word “SONOR AXOM” been lost in recent years? The answer is surely no. to insult us? Let some light be thrown upon the fact that at present the debt of Assam is more than 20000 crores of rupees which gives a per capita debt burden of more than 8000 rupees on each Assamese. Celebrated journalist Arnab Goswami and eminent physicist Dr. good food leave aside facilities of better employment and far better health care services. electricity.Tech 2nd Year Electrical Engineering Branch One need not delve much into the history to find the origin of the word “SONOR AXOM”. no special schemes to develop railway transport. We are to ignite the spark within us to create an environment such that we need not demand special funds but provide funds for development of other parts of our country and not Assam but other states of India demands to increase 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 48 . We often complain that we are neglected by the center or by the western part of our country in all aspects. Also no one from somewhere else will come to repay our debt.

developing Assam. So this Bihu let’s take a vow to do a bit more than what we are to do to fulfill the dream of Khargeswar Talukdar.frequency of trains from their states to Assam in order to improve their connectivity to a developed. the first martyr of modern Assam and many more thereafter and make our Assam truly “SONOR AXOM”…. a successful and a great state.. staying with their parents and this will make Assam truly THE GOLDEN STATE of India. We need to leave behind our smaller selfish goals and work for a bigger goal. We need to refix the social structure of our state. All these are possible if all the Assamese unite and work for the progress of Assam. If hard work is accompanied with the tremendous potential. This will surely prove to be a little burden to our present but this will secure our future and surely our brothers and sisters need not go outside for better opportunities then. Assam will surely develop in all fields and also help India to move a step ahead on the path of development. As I mentioned earlier we should take better opportunities outside Assam but we should not forget our roots (our motherland) and nurturing the roots can only help stems (us) to grow. To achieve this bigger goal everyone needs to do a bit more than their part. And that will be the most pleasing moment for every Assamese when our son or daughter can achieve what they desire and deserve. দু নৰী 49 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . We have tremendous potential but only that will not help us to progress.

Uncle.... there’s something. “Need some help with the dishes Maya?” he spoke to her mother then.” “Hello Ananya!” a voice startled her.. Soon Varun became more than just a boss to her mother. her own ancestors.. They became friends and then started dating. “Yes. And that’s when the first attack had happened. something I need to tell you. “Why don’t you take a chair? I’ll catch up with you in a minute. who offered her mother a job in his factory. watching her mother wash the dishes after the morning breakfast. She tried to brush away the memories from her head and concentrated on the Social Studies textbook open in front of her. She sometimes wondered if there was any person in history who she might resemble. sounding concerned. Though the salary was meagre. Varun was like sunshine after a long cold winter.” she stammered. One day. I’m listening.” her mother replied. Life was hard enough without having to memorise dates.” he mother said. “Ma?” she whispered. With a twelve-year-old daughter to take care of. And the pension they received after her father’s untimely death was hardly enough to fulfil even half their needs. I’m almost done.. “What is it. She sighed sadly.. Though she had practiced this a thousand times before. names of people and places. the same blood running through their veins.. and then shut it again. they had the same genes. Ananya?” she asked. She wasn’t too educated. it helped them overcome a lot of life’s problems. After all. “Hello. She was studying about the Ahoms. for the last two years. “It’s fine.Braveheart Adwitiya Borah B. It was him. she still couldn’t gather up the guts to enact it.. 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 50 . actually.” Ananya left the two of them talking and went to her room. Ananya twitched her toes and stared at the floor. She didn’t like to. Ananya could feel her palms get sweaty out of the anxiety. They needed another source of income and it was in the quest for this that they met Varun... You have your final exams in a week! She reminded herself as she opened the chapter of Assam history.Tech 4th Year Computer Science & Engineering Branch She stood leaning against the kitchen door. “Ma. Ever since her father’s death three years ago. “Ma. having studied only till 12th standard. Ananya shivered at the very thought of it.” Ananya didn’t look at his face. That first time. he came over to their house to baby sit Ananya when her mother had to go to her parent’s place.. Ananya has seen her mother struggle every day of her life to make ends meet. Her mother looked up at her. She opened her mouth to speak. her mother had not expected to find romance in her life ever again.

Unmoving.. Frozen.. walking into her room with her eyes half closed. He was too young and naive to think for the kingdom and relied on the decisions of the Barphukan when it came to important matters. Her lips and throat turned dry and two tear drops flowed down her cheeks. “Not again. against her own helplessness. Assam’s fate was sealed. She wanted to fight against him. They mixed with her tears and flowed down her wet cheeks. And the people could do nothing but hope. He moved his hands from her shoulders down to her breasts. He moaned with pleasure. No courage to speak up either.” Her mother said. “Be brave like your mother. But her hands felt bound by all the fears that she had in her mind. But when he did..” But something did not let her speak up. remembering never to leave any marks on her body. She felt two cold hands rest notso-gently on her shoulders. In order to make sure that none other than he himself could become king. sweetheart. a knight will arrive to rescue them from the torturous regime of the Barphukan and restore the kingdom’s lost glory. She didn’t know how long it had been when he finally left her room. Unlike her! There are so many things left to explore. So tight that her hands began to tremble.. she realised. He was clever too.” he said. “Your mom’s a whore. You’re young and beautiful. --------------“Ananya? It’s late honey. the person occupying the throne of Assam was a fourteen-year-old boy who was known as Loraa Roja (the boy-king) among the people. The boy could do nothing but watch helplessly as the Barphukan went on inflicting tortures on the kingdom.” “I know Ma. “The bitch would do just about anything for money!” Her parched lips quivered nervously and a few drops of sweat began to appear on her forehead. Ananya clenched her fists tight. that like every time before.“. you know that?” he whispered into her ears. At that time. It was the same thing that happened every day. Not again!” she told herself. and we will make you king’ is what they offered him. I’m not sleepy right now. She sat numb. and thus started the era which later came to be known as the ‘black period’ of Assam history.” He pinned her against her chair and licked her all over her neck and chest.. The once flourishing and peaceful state of Assam was this going through its darkest times. “No.” “Studying. he either mutilated or assassinated all the other royal heirs to the throne. He relished her frailness. Ananya?” a voice broke her concentration. a hope that someday. ‘Give us Guwahati. “It’s past midnight. Her body stiffened. But that did not stop him from pinching and groping her tender body. Go to sleep.” “Not sleepy?” 51 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . As if he had cast a spell on her to take over her senses. So she had no proof.. When Laluk Sola Barphukan accepted the bait of the Mughals and agreed to hand over to them Guwahati. “Look how scared you are. her soul had just died a little more inside. Every damn day.

another era. her imaginations transported her to another world.. On the advice of his wife Joymoti.” “It isn’t! There is too much to remember. she firmly stood up to safeguard her husband.” “Listen. who wanted to turn the tables somehow.. And I just cannot figure out a way to remember all of this!” she said. “Tell us where your man is!” the Barphukan’s voice thundered over the courtroom. But she stayed mum on the issue and didn’t breathe a word. he fled and took shelter among the Konyak tribe in the Naga hills..” Ananya sat down on her bed facing her mother.. She knew that the Ahom kingdom’s fate was in her own hands now. the Barphukan summoned his wife Joymoti to his court.” Joymoti promptly replied. Here let me help you. There.. History seemed simpler this way. Which part are you reading right now?” “Well. Joymoti.” “Then remember it like a story. “Where has he taken shelter?” “I do not know your Highness..” 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 52 .. also known as Gadadhar Singha. My father used to narrate these stories to us when we were little kids. They questioned her about the whereabouts of her husband. I do not know where my husband is.” “Oh! That’s my favourite part in Assam history!” “Mom?” “The story of Gadadhar Singha. a movie started playing in her head.. But no.” Her mother smiled and sat down cross-legged beside her.. They harassed her and tried to frighten the naive young woman. Lots to study. there was one young man named Gadapani.“Yeah.. Or things will get nasty from here.” she said. “You’re lying!” he said furiously.. “Which subject is this?” “History! It’s crap!” “History is a nice subject. “Calm down Ananya..” Ananya listened. “I’m speaking the truth. Her mother laughed.. “Tell me the story. “You better tell us where he is while we’re asking you properly.” she said. Some Gadadhar Singha. raising her hands in frustration.. woman!” he spoke. “It’s a much better way to remember for sure. Her mother continued: “Unable to find Gadapani anywhere in the kingdom. And then she began narrating the story.” she said. here goes. “When the Barphukan began mutilating and killing all the royal princes. I’m a little stressed out. As her mother went on narrating the story. “Okay.” Ananya nodded her head. he started building his army for war against the Mughals.

he built his army and prepared them for invading and occupying Assam. You have to overthrow him. “You can ask me in whichever way you wish to your Highness. And only you can make that dream a reality. smiled and spoke with conviction: “I do not know where my husband is. This angered the men further and they increased the intensity and brutality of the assault. I do not know where my husband is. My answer shall not change. The men then inflicted inhuman physical tortures on her.” “Woman!” the Barphukan’s eyes were red with anger. they resorted to extreme measures. “Guards! Take her to the dungeons!” he bellowed. But Joymoti refused to do so. dead or alive!” Following his orders. This is for my kingdom. “You have to build your army first.” Failing to talk Joymoti into giving up the fight. threatened her with dire consequences and when she still didn’t budge. “You aren’t ready yet.” At this. Gadapani returned to Nagaland and restarted training his army. “Tell us where your husband is! Or we’ll be forced to torture you further!” they told her. “You are committing a big mistake! You’re going to regret this!” “There’s nothing I can really do about it your Highness.” Gadapani implored her to change her mind. After facing the brutal tortures for fourteen days. Joymoti finally succumbed to her wounds and breathed her last on 27th March 1680. she did not give in to her torturers.” Though her voice was just a whisper and her body too weak to stay upright. When Gadapani heard of the fate of his wife.” she said politely but firmly. “Torture her till every bit of life has left her frail body. Gadapani stayed in exile for two years after that. he came to Jerenga Pathar disguised as a saint and urged his wife to reveal his whereabouts. At that time the political and administrative scenario of the Ahom kingdom had become very weak and patriotism among the masses had dwindled to such an extent that many sided with the Mughals who were slowly pushing their frontier eastward. Gadapani re-took Guwahati from them and established a strong rule of blood and iron over the state. Joymoti looked up at them. Do anything that you have to! I want Gadapani here. Bit by bit. He restored the lost glory of the kingdom and won the hearts of the people during the fourteen years of his rule. the guards took her away to the dungeons where they tortured her for days. They starved her. Joymoti smiled. They took her to the Jerenga pathar in Sivasagar district and tied her up to a Kotkora plant which was a thorny prickly tree.At this. After his death his elder son succeeded him and at that time the splendour of the Ahom kingdom reached its zenith! 53 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION .” “You do not have to go through this.” she told him. “I do not know where my husband is!” At this. the Barphukan was enraged. Joymoti. I have always dreamt of a beautiful Assam free from the atrocities of the Barphukan. You do not deserve to face this because of me. “This is not just for you. “You’re going to die if you do not speak up.

doubting you. “Why do you do this to me?” she asked him. You should be grateful to me. The path of the courageous is always full of obstacles. “I do this.” she said when she found her voice back.a. “Yeah. Her mother’s words reverberated in her mind again and again. there is. “I hope you never have to face such a thing. I’m sure you’ll prove this to be true. The hand in her pocket quietly switched on the “voice record” button in her cell phone. Bravery running in her blood? What would her mother say if she ever came to know what a coward her daughter has been all this while? “It’s so hard to be brave. And besides. Ananya listened.” her mother replied.In the midst of all this. “I’ve missed you sweetheart. There will be people pointing fingers at you. “So brave.” Ananya smiled.” Her mother chuckled when she heard this. “Nothing. “Yeah. “Why do I do this?” he asked and laughed aloud. the same malicious eyes staring at her from head to toe. Ananya squinted. to the amazing tale of this brave woman. Assam would have been under the Mughal rule for a long time and Ahom history would have been a completely different chapter today. accusing you. Never let these deter you from this path. it is. “She’s a hero.” she said.” he said in his cold cruel voice.” he spoke as he ruffled her hair. I don’t think I would have lasted that long.” Ananya looked away from her mother when she heard this. It is believed to be the biggest man-made tank in India. Ananya stared at her feet and said nothing. wide-eyed. her uncle Varun came into her room again: the same lustful hunger. your credentials and your capabilities. Her voice was hardly more than a whisper. sweetheart. “There is a kotkora plant right outside our compound right?” she asked. Joymoti’s sacrifice was never forgotten.” --------------Two days later. Why did you ask that?” Ananya smiled again. Without Joymoti. sliding a finger down her face.k. She was awed at the valour and courage of the simple woman who did not bow down to the gruesome tortures meted out to her. lost in her own thoughts. Ananya gritted her teeth. “Yes. Rudra Singha built the Joysagar Tank in Sibsagar in 1697 in memory of his mother. they say bravery runs in the blood of us Ahoms. She is. Nobody is going to marry the daughter of a well known whore like your darling mother.” 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 54 . her other hand going under the pillow and grabbing tight her other “weapon”. isn’t it?” Ananya said. Always firmly stand up for what you believe is right. Never. Gadapani and Joymoti’s son Lai a. “Just feeling inspired tonight. because no one else will. He brought his face close to hers and nibbled her ears. “You are such a pretty little slut born to one ugly bitch.

“What?” he asked. “You dirty little slut! How dare you!” Ananya felt the weapon under the pillow. Her breathing was heavy and she could feel her heart beat fast against her chest. ready to smash his face again.a branch from a Kotkora plant. “How dare you speak up?” he seethed. She revelled in this moment of triumph that she experienced. She stared at him furiously. He yelled in anguish. “You bitch!” he screamed as his right eye started bleeding profusely. her voice slightly louder. Alive. “What did you say?” “I said. He gritted his teeth and grabbed her hair tighter.” Ananya said. She went after him.. the first Assamese movie. She smiled at the weapon that she carried in her hands. released in 1935 55 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . my mother is a good woman!” her voice was firm. She brought out her hand from under the pillow and hit his face with something.. what?” he fumbled. He was scared. “Wh. She stood at the door of her room. She tightened her grip on it. A scene from the movie “Joymoti”. watching him run away like a scared little animal. its thorns now bloodied with her conquest. He staggered backwards and then ran out of the room as fast as he could.“My mother is a good woman. He was suddenly taken aback by her angry look. She felt proud. He sounded angry.

Great scholars have penned their thoughts about life and its purposes. I. The fanciful word ‘Renunciation’ holds little water today and the biggest truths are faced only in the journey we make with those few souls who matter to us the most. But after a lifetime of such pursuits. It is always in togetherness and never in loneliness that we get solutions to our mundane problems. It’s strange but true that most of us die as a stranger to oneself. as a layman will never dare to enter their territory. And I have made the most important discovery of my career. Inhibiting our desires to that of the bondages of love and society. We tend to overlook the beauty inherited in simplicity. Yes.My personal Experience Gaurab Dutta B.and back. And this mirror is no materialistic entity but a human being of blood and bones. I ask: 'What truly is logic?' 'Who decides reason?' My quest has taken me through the physical. The truth lies within us and this truth can only be unearthed by someone who has known us from a very close proximity. As put by the great Mathematician John Nash: I've always believed in numbers and the equations and logics that lead to reason. Philosophy tells us to develop a new dimension for thinking and analyzing things. Then where does the unexpected lie? The answer is simple-in the journey itself. we lead a life of hypocrisy and pretence. the delusional -. 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 56 . deep thinking results in a pessimistic attitude. Are we here to digest the beauty around us. feel the emotions which make us human or set in the quest for discovering the ultimate truth? And then I realize that such a question is a paradox in itself. However. we always stumble upon the unexpected.Discovering Oneself. the most important discovery of my life: It is only in the mysterious equations of love that any logic or reasons can be found. We often tend to overlook small details. the metaphysical. We may not contemplate the facts but our mind consciously or sub-consciously are filled with such dilemmas. details which have larger impacts and therefore the reclusive approach to self-discovery leads only to doom.Tech 2nd Year Mechanical Engineering Branch In the journey of discovering ourselves. Or is it a matter of perception? These questions fill our minds at times of loneliness. during periods of emotional crisis. So every ending is as confusing as the beginning. it is the journey itself which shows us the mirror of who we are and what we want in life. The ambiguity in the rationality of the human mind only randomizes our thoughts and leads us nowhere. But one question always lingers in my mind.

stronger than the harsh desert and is as beautiful as any of its multi-colored siblings and a solace in the eternal desert. Apart from music. Then I was introduced to the magnificence of Sri Bhupen Hazarika. “Assam was the safe haven for burdened souls. The first element of the Assam which caught my attention was Music. Supercool Photographers. supposed to be a popular meeting place of all the condemned souls. Then came my mom’s favorite. but Bengali with its boisterous history intrigued me. To receive such admiration from the masses is only possible for godly people. I saw a near demonic charm in the girls.Ramblings of a Pilgrim from A Distant Land Agni Gadiaram B. I was all ears for Zubeen Garg. Later came another hypnotic power called as “Bihu”. All these people just packed their things and set for Brahmaputra Valley evading treacherous roads and menacing terrain. I will always cherish witnessing the grace of Ranjit Gogoi and Co. in my after years. the sweetness of the ripe pineapples took me to the doors of heaven and the heroics of Lachit Borphukhan became the stuff of my dreams.” This was the story running in my mind when I had to step in Silchar. The way they held their heads high made me stand up and acknowledge them. had I seen so many predators in one place. due to its Hindi connection made my life easier. Powerful Orators and Brilliant Technocrats and simple people who would share a joke with you. Boisterous Comedians. Talented Singers. the Assamese language. a legend. I marched into the unknown territory. made me proud for my mother tongue. what can I say about these touched souls. Papon da. At the banks of the mighty river. Then I came to know the brilliance of a rising star. People who couldn’t be understood by the narrow-minded society. Among with all the people around me. I silently wept his passing onto heaven. a “Tortuga” on land. The knowledge of their superior appearance and a skill to use it to their advantage made me wary of their presence. Never in my life. Telugu songs in a marriage procession in Silchar. And the people. not a single intent of malice in their hearts. a true magician of the highest order. silent but determined to unearth the secrets of the mystic land. People who couldn’t understand themselves and People whose actions were a taboo among the “Civilized” folk. Some crude in their appearance but humblest in their mannerism. His songs are so captivating that you will feel weightlessness in your legs. “Xile Xile” a song which can be compared to a desert rose. even the wickedest minds would get peace and the determined would get competence. Gifted Artists.Tech 4th Year Electronics and Instrumentation Branch My Grandma used to say. people who make your life what it is. 57 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . The simple and synchronized movement of hips and hands with swirling moments can take you to a trance like state. alone. So magnificent to the knowing but only a dustbin for the unworthy. It was a lifetime memory to watch him years later. And also. Few people returned from the “Land of black Magic” and they would be feared and worshipped.

the viciousness of a Snake to the coolness of the moon. Hope your stay here. It taught me to believe in myself and stand up for the people I care about. Grouping of people based on their appearance rather than their personality. Then I started observing people around me more closely. I stumbled upon a smoky shortcut to salvation. Then also I got to know the solace of the Assamese “Gogona” a wonderful Instrument. No flamboyance but surety of a success. I didn’t know humans existed in these combination as well. A place where a mongrel of people live in perfect harmony enriching each other with an aurora of experiences and memories to revisit and rejoice upon. This allowed me to experiment with my own feelings and visualize the results right away. interesting hair and glowing skin and splendid skin color. high cheekbones. A splendid achievement by humanity. As my stay here ends. Lost friends and dreams to ponder upon and friendships to remember forever. I could understand the energy of the masses which can bring down mighty governments and trash melancholy tyrants. I was introduced to the greatest vice of the humans. Then I heard people mentioning Bananas and Hair a lot! The ingenuity of these words to emphasis all the emotions in the human speech made them my favorite words to tinker with. healthy hips. The narrow eyes. I came across a spectacular array of characteristics. I have a myriad of happy and sad moments to brood upon. I first felt the power of being with like-minded people. I recognized a facial feature. from the warm hug of the morning sun to the chill of a howling wind. each and every emotion known to mankind is personified into a person around me. All these experiences equipped me with the confidence and knowledge to deal with the innumerable situations to achieve one’s targets. It taught me to walk on the razor edge not like a lion or a tiger but like a snail. Then by His good grace. What a painful time it was.Being thousands of kilometers away from the place I called my Home made me edgy but the environment around me was enough to calm my nerves and look at life with a new perspective. even the friendly eyes had a hidden malice underneath their charming smile. In meantime. Racism. 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 58 . Meantime. in Assam and in NIT Silchar is as adventurous as mine. Now. What a delicacy they are! Even a mental picture of pitha and narikollaru gives me a mouthwatering. Slow but Steady. as my 4 years’ journey into the wonderland comes to an end. I go back with a purpose and people to share my happiness and the strength to conquer the world. I could taste some lovely Assamese cuisine especially sweet dishes. An antidote to neutralize the poison of negativity infused into you by the wretched world. This allowed me to do a natural selection of all the character straits which improved my personality. Just a few minutes of its music is enough to vent out all the negative energy and fill yourself with positive thoughts.

M. everybody else had finish their lunch and I gobbled up my lunch in a hurry. The first one is that we Keralites are so much used to savouring those spicy food to an extend that food from the rest of India doesn’t make much sense to our taste buds. named after his Chinese style moustache.” That’s when I had this intense desire to eat some tasty spicy food.a. Faruque. so I asked him what I should write about Kerala. know them only by their shape or colour. I replied “Sorry man.” To talk about your homeland one might have a million things to say and would be in a dilemma where to start. This pepsi bottle was a hypothetically magical pepsi bottle. Coming from the land of spices has its own disadvantages.The KERALA Connection Anil Varghese Mangalan. wildlife reserves.”. And that is when Faruque told me to write this article. Again after a brief thought. In the afternoons it is a usual thing for us to sit together and discuss various topics. whom we call Sandy on his face and Freak-man on his back. The whole discussion is now shifted to planning the trip. Sandeep. the one and only karate man with an orange belt from 2013 M. since empty water tank was a recurring problem in our hostel and dal had always more water than in our tank. I have a paper to finish this weekend. and now it is added up by one more. there is always dal to wash hand. I will. There are so many different varieties in Kerala that most of us. By the time I got through those nostalgic moments. but it really made me to wonder about 59 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION .Tech. mountain spice plantations and a maze of soothing backwaters. ‘sneerer’.” in a bid to escape from this task. But it so turned out that the deadline was quite flexible and anyway I ended up telling that “Of course. So. On the way to wash hand Arun sneered “If there is no water. As the discussion was heading nowhere. He started dipping his chapathi into that thin characterless dal curry and said to everyone “The mess really need to learn how to use spices. one thing got struck in my mind “How can I omit Kerala’s monsoon?!”While I was intensely thinking about ‘what to think’ there comes the grand entry of Arun a.Tech Mechanical batch of NIT Silchar. do i need to say more about him? I don’t think so. was sitting in front of me. When I say spices I mean just not the chilly and clove. The second disadvantage is that every meal gives us an intense desire to hunt for a restaurant that serves some good Kerala food and this hunt have caused serious economic disaster almost every month. That day the topic of discussion was whether the genie in Arabian Nights can come out of a pepsi bottle rather than a magic lamp. Design & Manufacturing Mechanical Engineering Department “Dude. Mechanical students had to attend that week. some of them Keralites. we heard a dejected voice ‘guyz when are we going to Mizo’? That was none other than Adheesh aka ‘Shifu’. Then he started sneering as always and he is worried about only one thing: food. I also felt the same. I was walking back to hostel sulking about the increased number of special classes that we Design & Manufacturing. If I have to talk about Kerala. Hashim Mohamad M Tech.k. I want you to write an article about Kerala and the deadline is 15th” said one of our beloved seniors. I tried to act seriously in front of him. The truth is I had nearly finished the paper and all that was remaining was some polishing work. the name says it all! Till now i just had to deal with my own stupid thoughts. except for those experts in cooking. And he told “Its lunch time dude!!” From there we went on straight to mess with our friends. I cannot miss the 580 km stretch of coast in which lies a diverse landscape ranging from coconut fringed beaches.

I started thinking again. The legend behind this festival is of a Asura king named Mahabali. Kerala's beaches. backwaters. coupled with its varied demographics. As i was thinking more on tourism and the achievements Kerala have made so far. If I get an idea about what to write about my state I will definitely write next year. Travel and Leisure names Kerala as "One of the 100 great trips for the 21st century". That’s when I remembered that we have a Holi to prepare for. At the end of the day. He was revered throughout Kerala for his fair rule and the prosperity that he bought to the land. So as to welcome him. Onam is a harvest festival of Kerala which started in ancient times and has still survived. partly because I still don’t know the meaning of pulihara and partly because he doesn’t know anything about Kerala that I knew. Maybe you have figured that out by now. who doesn’t like his surname and because of which I always make it a point to call him Mr. I smiled. It is one of those few festivals which is celebrated with a number of cultural elements. He was carrying a big plastic cover filled with various packs of colours. But thinking of Holi inadvertently bought the cultural celebration of Kerala into my mind. when we all sat together for another round of potato and dal. have made Kerala one of the most popular tourist destinations in India. It is on Onam day that he is allowed to visit his rightful kingdom of Kerala after being sent to the underworld by the jealous Gods. to our great disappointment. I immediately recognised that the voice belonged to Mr Vijay Kotapati. I heard that very familiar voice out of nowhere. What should I tell him? About our literacy rate which is much higher than the national average? Or about our Human Development Index which is as much as that of Japan? Or about the life expectancy and the infant mortality rate in Kerala which are comparable to international standards? Or should I write about our sex ratio which is the only one in India with more girls? Or about any of the above described topics? But before I could finish he said “I know there is no pulihara about Kerala”. In the middle of that heated discussion came in Dinkar whom we affectionately call as Drinker even though. Like festival of colours we have a festival of flowers and it is called Onam. sing traditional song and prepare that very tasty vegetable feast with thirteen to thirty curries called ‘onasadhya’. In 2012. In the meantime Shifu had started banging everyone with his weapon (Adheesh jokes). The entire day was filled with nostalgic moments about my state and I still didn’t know what to write. we Keralites create beautiful flower carpets. While I was immersed in those wonderful nostalgic moments of Onam and my family. The culture and traditions. It’s time to stock colours which will serve as ammunition for the ultimate battle of colours. Kotapati. Signing off. And i still don’t know what to write. I still hadn’t had a clue on what to write about Kerala.the house boats and backwaters of Kerala. In fact he has given a new dimension to the infamous PJ (poor jokes). “What the pulihara are you thinking about?”Don’t ask me what pulihara means as I’m still researching on that. mountain ranges and wildlife sanctuaries are the major attractions for both domestic and international tourists. Thinking about Onam bought those beautiful memories from my home town where we celebrate this festival with my family. I told him what I was thinking about and he asked “What is there to write about that bitter guard shaped Kerala? “. it overtook Taj Mahal to be the number one travel destination in Google's search trends for India. won’t even smell an open bottle of beer. 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 60 . I found that National Geographic's Traveller magazine names Kerala as one of the "ten paradises of the world" and one among the "50 must see destinations of a lifetime".

But we were enjoying it completely. Four years back. new festivals. ponds were plentiful and every evening. the hills and valleys. Ask me what i love about India the most?Its Assam. NIT Silchar happened to be my very first destination in Assam. I wasn’t new to this place or its people. Questions were flooding from all around about why going so far? It’s like crossing the breadth of country! It was hard to explain that it was NIT. I don’t know where life will take me from here. I was awestruck by the beauty of campus. the mesmerizing Bihu! After a little research. I hardly had a clue about where it was on the map of India. But it was exciting to think about it. So this dance form actually represents the very benevolent and caring attitude of the Assamese people. not a local engineering college and was worth it.Tech degree in hand.EXPERIENCES IN ASSAM It has been almost three years since I came to this amazing place: “Assam”. And when I go. The thing that amazes me the most is the hospitality and generous nature of the Assamese people. all I knew that Dispur was the capital and it was famous for tea and kaziranga – thanks to general knowledge classes of school. the sky used to get colored with various hues fusing into each other. I have just another year left in here.. and through the many stories that my father had narrated to me about his adventures in its hilly terrain I had indeed fallen in love with this place even before I had come here. It had become a part of our own individuality. As far as Assam was concerned. Another thing that I love about Assam is its folk dance. Anoop Dutta B. But then again. I had come to know that the word “Bihu” actually comes from two words.Tech 3rd Year Electronics & Communication Engineering Branch When I got selected for Btech in NIT Silchar. It was mesmerizing and that was the reason I chose this backdrop for my second book too. coupled with the amazing weather makes it a breathtaking delight. My father had spent years of his life in Assam. and after coming to Assam I felt that this song describes the place most beautifully. new languages and embrace them and become a part of it. I feel completely at home here. me and my friends were doing Bihu on the beats of Punjabi dhol and guests were going crazy. Right from my first day in here. but a collection of some delightful memories to be cherished forever and friendships that shall remain this strong till the end of time. It was all lush green. In spite of being from a foreign country. but coming to Assam is an experience I will never forget! Harsh Agarwal B. To understand the new culture. Being in Assam gave me an opportunity to be with people with varied background and live with them. When I entered Silchar. I have met wonderful people who have made my stay here even more beautiful. I won’t be leaving with just a B. “Bi” means “to ask” and “Hu” means “to give”. Though I had visited India many times before. I still remember that in my sister’s wedding. I had heard the song “O mur apunar desh” (O my endearing motherland) before. it was not the way it is now since the construction process was not this rigorous. The lush greenery.Tech 4th Year Mechanical Engineering Branch 61 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . I particularly love the rainy days in Silchar. I was not sure about how I will absorb the new culture and environment which will unfold.

This journey. Like I said. We are humans. because if he were. 4th sem Electrical Engineering Branch "One cannot accomplish much by swimming with the mainstream. he would have created us without giving us a brain capable of making decisions on our own. judgement difficult. living a life that he never wanted to live only because he was too afraid. Life is short. the mere plaything of a superior power. opportunity fleeting. art long. irrespective of whether we will it or not.Tech. The ones who believe that their lives are meant to be led according to what has been "written".. the ones who believe they are powerless when faced with the whims of fate. And how right he was! It takes a lot of courage to try and break free from the monotony of outset course of life. our lives become a quest to find an appropriate answer. They regard man as an automation. For such is the forte of their will. and this is completely natural. We have the power over our own destinies. destiny. But at some point. We grow up seeing people around us who live their lives like they are set pieces on a chessboard. experience treacherous. and so it becomes of utmost importance that we make the most and best of ourselves. Everything in their view is ordained and what will happen must happen. We are not individualistic. I get it. it is impossible to try and talk about God without offending anybody. and if he isn't. Man is man and master of his own fate. spending much of our time just to make the rest miserable. he has no one to blame but himself. We all feel the need for acceptance. But it isn't the giant monster living in the dungeons that we perceive it to be. And we don't have too much time for that. We always like to be able to relate to something. we all are going to be haunted by this one big question. Hell.. fear of the unknown and all. just waiting to get obliterated. So which one of these is more salubrious? Can we really steer our sheep over the ocean of time. Fate. Hippocrates said that. that they believe they can achieve anything. joined to the supreme. The reason we fear going astray is our need for conformity. We live in a world where we are easily discouraged. we will need break free from the shackles. but I'm certain he is no dictator. Now. It is indeed sad to see a man waste his opportunities. And from then on. divides all of humanity into two distinct sects. there are two sects. after all. and by the time we finally grasp that. We cannot afford to lollygag our time waiting for an angel to descend from the heavens and guide us.. The second comprises of those who believe in creating their own destinies. then why do we take so little pain to keep it well? We ruin 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 62 .. or are we condemned to drift till the last of our days? The answer is clear. What we don't realise is that they're overrated.The Art of Non-Conformity Anam Hilaly B. it usually is too late." ~ Kinky Friedman "What am I worth?" At some point in our lives. even dead fish can do that. There is nothing we are more anxious to keep than life. We do jobs that we don't want to do. The first being the fatalists. this search for enlightenment. these are big words.

Maybe the world really is your oyster. Whatever we do. Nobody was "sent" to to something. All we need to know is our beliefs are our own. they are unique. We were all born the same way. We lower ourselves. What we do with our lives in between is what defines us. how well we find our niche. Live a little. We're all going to die the same way. we have to put our life into it. Go out. Greatness is not a DNA strand.ourselves more than others destroy us. breathe. We have to trust them. Pitha 63 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . Face the worst bravely and fight for the best. because we think we are not good enough to deserve all things bright and beautiful.

Then out of the blue an adorable hispid hare with lacerated paw laid down on its hollow as its long ears twirled down in pain. This removal of voids allowed a person to go back into the past by few years. The most notable of them was the nagaon-golaghat subdivision-the lands which could be compared to the fair hands of an angel with blood pumping through the varicose veins-the mighty Brahmaputra. The sight was enough to make a teetotal completely intoxicated.KAZI-RANGA (This science fiction has been inspired by the etymology behind the name of the renowned wildlife sanctuary) Maitrayee Dutta B. As a little kindergarten he was hugely inspired to recreate when his mother narrated a science journal article expounding how scientist had breaded a 32.Tech 2nd Year Electrical Engineering Branch RECORD: year 2095The universe balances itself in a rather mysterious manure . on this particular day it appeared that all the birds from each and every nook and corner of the world had decided to conglomerate upon the salar de uyuni like clear waters for their clandestine rendezvous. Several migratory birds flocked to sun kissed backwaters of the Brahmaputra which had been formed by the seismic activities of the region as nordmann’s greenshank. a great Lazarus taxist (derived from the term lazarus taxus meaning rediscovery of a species which was once thought to be extinct) went about by the name Kazi. The entire Scandinavian nations and the American continents submerged beneath layers of hardened innocuous looking snow icicles treacherously juxtaposition against each other. Times like these are not used to do anything productive so its removal wouldn't cause any repercussions in the flow of history. With the advent of the year 2020. it traverses along zillion dimensions which are beyond the scrutinizing power of even a trans-humanist! It is said that if gaze upon the starry nights as contemplated by Van Gogh himself you are actually looking into the past. But the deity Gaia for some rather strange reasons kept the Indian subcontinent warm even though its inhabitants had committed in numerous grotesque crimes through the contemporary decades. Kazi had made it a point to stroll along its embankments. medley of adjutant .. Kazi 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 64 .. The lands of midnight sun’s loss were the gain of the oriental lands. Amidst this backdrop. the great Indian vulture got erased from the surface of earth thanks to humans being scrupulous enough to use excess Diclofenac which remain stranded in the bloodstream of the carcasses.pelicans pirouetted in its waters. Travelling back in time he successfully brought back their DNA samples to the dystopian society and obliterated the curse of absence of the scavenger.000 year old plant silene stenophylla which was unwittingly kept alive by being cryopreserved beneath the layers of ice. Passerines sang the vespers reminding all the good things have to come to an end. ethic wars brought about an impetus to fortify all the districts in order to protect the endemic creatures and tribes of the region.. In the present tenebrous holographic world. A few years ago he had received unforeseen fame for his theory of ‘compression of voids’ which expatiated that there are many voids in the lifetime of human being who lived down the centuries... ferruginous and baer’s pochard duck .The year 2095 brought back the long lost hideous memories in the chronological testimony of humanity-the ice age of the Pleistocene era when Sabre-toothed tiger ruled the lands clad with permafrost.

he pulled up his spirits to ask for her hand. One horned rhinos in Kaziranga 65 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . To which she replied“I am sure you are aware of the catastrophe theory. If we get married overlooking our racial differences.. if would be enough to trigger another cold war and yet my heart tells me to rise all above this!!” Kazi smiled as he already had a brainchild weaving inside his head. it was as if the gods had listened to his silent prayer that a maiden appeared. Within a week they collected all their respective paraphernalia and together they walked forward never to look back again into the interstice of the time web which was created by annihilation of the void in the lives of the populace who lived in early 21st century right at the dawn of the winter solstice(as it marks the beginning of a new era) until they reached the 20th century when all the Indians irrespective of their caste and creed rose against one common enemy. he knew his soul had known and waited for her to silently walk into his life... what is your name?’ “Ranga” came back the reply.. kazi now knew he had found his other half...could do nothing except feel pity for the creature. He knew he had a lot say as if he could drop dead in the next very minute but all he heard himself say –‘oh lady. She removed her hair ribbon and meticulously tied it around the wound to prevent it from dying due to exsanguinations. if Franz Ferdinand had somehow escaped the assassination attempt then maybe the term world war would have never entered into our dictionary. It is said that gods had created humans as creatures with four legs and hands... A few months later.. Though kazi had seen her for the first time. this scared them into believing that this creature could become tyrannical enough to dethrone them so he split them into two halves and so every man lives the life of a wayfarer looking for his other half .

troughs revolving. We live out our time We perish The game remains the same. You come. breaking new grounds! Crests.Tech 3rd Year Civil Engineering Branch Wonder why We hasten forward When we could just recline and revel? Why must we Create diversion When joining the crowd is so convenient? What are we after So consumed by desire Working earnestly. you see Let not inaction grip you You conquer and you leave. Your vision be pristine clear Find yourself after being lost in the vagaries of life. rotating earth Every movement that carries some purpose. The purpose is change Of seasons. the players change. 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 66 . days into nights Of thoughts and perceptions. We are here to make a mark To create legacy In the evolving but always existing realm.MOTION Sugata Siddhartha Goswami B.

Nor the silent doves Bother about me. Every new night Brings no fear to me. Consoled when the scars pained. Only darkness and its kins. Just as once my mother did . The sparks I lost In the rising dusk. You fall in love With the promise of being loved You study With the promise of upliftment You befriend With the promise of a good time You work With the promise of a fruit You make mistakes With the promise of forgiveness You believe With the promise of belief And you live With the promise of fulfilment Let promises keep you alive Let promises make sweet love to you So that on a cold. Only haunts of Forgetting her vivid smiles. Promises that enclose the circle of life The impatient bubble that gives in To a loveless bosom Painless lives gutted on a murdering plinth Lovely minds anaesthetized Behind blood-stained curtains And promises.. devastated evening When only remorse knocks on your forehead And a wasted life is the only beautiful remembrance The promise of dying Keeps you warm. But I search for the one.Promises Vinayak Agnihotri B.. Crowds of mechanic skills Pass every while. That fed me Drops of her dying thirst... Bleeding to light the way Promises to sing while they dance The proletarians painted red In a barely fascist neverland On an illuminating path to oblivion For a painted life will relinquish As.. No one is fond of me.. 67 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION Once my mother did Bhargav Bistirna B.. that distant escape.tech 1st Year Civil Engineering Branch I beg in the lanes Of my lonely past. Every new day Bring no shine to me Only the rings of Clicking British annas. Or else they had once stop When I cried. Her smiles of agony. breed.Tech 2nd Year Electronics & Communication Engineering Branch We thrive on promises.

without being dead Only then my love. but also a today. These roads lead to the busiest streets Traders’ paradise where emotions sell.Tech 2nd Year Mechanical Engineering Branch If you want to forget me dear.To my paramour Priority of the call Hritiz Gogoi Gaurab Dutta 3rd B. A friend’s call for a leisurely walk! Though I have scaled the valleys a lot of times. A few more hours and then some dreams to buy! But far from the distance I hear a sound. I know my trade. Dreams can wait but life still runs.Tech Year Civil Engineering Branch B. Pieces of bread to earn and lives to feed. But also a today! Time Will Pass Ashutosh Mishra B. my things to sell.. But still his company makes the journey all so nice. Then. I will let you to forget me. 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 68 . The profits are materialistic. The business grows and sales double. A determined self with profits to make. the walk is idealistic. Wait for the winter to come So that the rivers dry up Exposing their muddy bed And let the petals fall from flowers And thorns to grow instead Let the tears dry up And let all the memories fade Let yourself hate All the moments we had And show that you can move ahead Without pain. I close my counter and fast I run.. Fast or slow whatever your pace take your time life is not a race.Tech 1st Year Electrical engineering Life is something you cannot fake you live and learn from each mistake Sunny days or cloudy skies Happy Greetings or Sad Goodbyes So don't sit by and let time pass For live each day like your last This is something that you must do if you expect to grow and stick it through All the sadness all the pain wash it away like the rain. I know that there is a tomorrow.

And though he pretended to be oblivious to all my advances. I could at least say I knew him as a best friend. we would rarely get another chance to go out together as a group. the friends I had made. the enemies I couldn’t help but make. We all said our goodbyes and I turned to leave. It had been our last trip together. And he had been blind to all these. My stomach was fluttering. The trouble we had faced as freshers. I was sure he too harboured some feelings for me. I loved him a little. after all we were not officially a couple. I stammered. Him. no right to demand his attention. I had a great time.Tech 3rd Year Civil Engineering Branch The car whooshed past the green suburbs. as he spoke in a voice that was barely a whisper “This may be our last time together as a group. we made plans to call up every day and exchange news. so that when we left the college. He had never done something like this before. he was not supposed to me mine. a smile on my lips and sadness in my heart. I obliged. but each one of us knew that however much we tried. but promise me we won’t part ways even if we don’t see each other every day” “I – I”. Not once did he look my way. Why else would he come to meet me almost every night in front of my hostel gate and spend hours just talking? Why else would he plan each and every party in such a way that all other friends seemed to back out at the last moment. it seemed to burn me inside out. pleading me to step aside for a quick word. I tried hard to cement our relationship. And as always. The guys came to drop us girls one last time at our hostel gate. but I was sure he was avoiding me. and I realised he still hadn’t let go of my hand. I developed a love for him that was so strong. All the four years. so that me and him ended up the only people going? Why else would he stare at me with so much longing when he though I wasn’t looking? How else would all my friends know? I chanced a glance at his face. I turned to face him. I looked out of the window and thought of how the day had passed. It was as if I didn’t even exist.Partings don’t always mean Goodbyes Anangsha Alammyan B. working magic with his eyes. My heart skipped a beat. As college ended. The past four years flashed through my mind. and much more than that. His lips parted. All my friends were in the backseat mocking each other and singing stupid songs. Whatever memories I had in the campus. let alone try and start a conversation. but grabbed my hand to stop me. But I never realised when he became more than just a friend. There he was. just as he was blind to my presence all day long. and we walked to that spot where we had stopped and chatted on so many evenings. the time we broke the rules and got away with it – bittersweet memories that threatened to make me cry now as I sat on the front seat of the car next to him. We were best friends.” 69 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . he finished the sentence for me. Darkness had fallen when we reached the campus. all the numerous parties we had had. maybe a little too much. But I was okay with it. There was wind in my hair. I was too busy counting the freckles on his nose to frame a proper reply. I looked into his eyes and breathed hard. and I had no right to complain. “I know right away you can’t promise anything but at least let us try. He could do whatever he wanted. And somewhere down the line. the memories as fresh as if they had happened only yesterday. he was an integral part of all of them. but he was looking at the road ahead.

but for us it was a new beginning. and I was quick to fill the awkward silence that was sure to follow. and I held his hand tighter. the eyes do the talking’. This might be the end of everything good we knew. I thought if I let you go this final time. The guys were back in the car. but I smiled instead. trying to infuse him with the warmth from the warm fuzzy glow that he had just filled me with. As the car was moving away. everything else just seemed to fade away. he turned and looked straight at me. I whispered. if you planned to do this to me on the very last day?” The tears we flowing now. “Why hold back for so long. but what he had said just then made me so happy. It was the last time we were meeting in the campus. and I did nothing to stop them. I was always scared.” He choked up. Who cared about the future. when we shared something so sweet. and that was the one thing that held me back all these years. I knew that our families will never accept us together. And a whispered promise that better days were to come. but your friendship. “See. it might be so late that I could never get to you. And now that we are nearing the end of life as we know it.A tear came to my eye unbidden. But why don’t we at least give it a try? I don’t want to lose the most precious thing in my life for this…” He paused. he patted me lightly on the cheek to wipe my tears away. frightened that you might refuse my love. I could not risk losing it at any cost. this camaraderie that we shared meant so much to me. And this time he looked sure. নািৰকল আ িতলৰ লাড়ু 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 70 . gave me a quick reassuring smile and rushed off. and honking for him to join. “We don’t really have a future together. do we?” “I know we are from different religions. as if he had let go of all the doubt that had bothered him the whole day long. and I could finally comprehend the meaning of the line ‘When words fail. “Are you sure?”. so special? I looked him the eye.

brinjal or tomatoes). Mandovi Borthakur B. Non-Vegetarian Items: Among the non vegetarian items that form a part of the Assamese cuisine. is also a hot favourite among the native people of Assam. The same holds true for the cuisine of Assam as well. which is consumed in a variety of ways. Assam tea is known for its strong malty flavour and bright colour.Flavours of Assam. Hilsa. lemon tea or the common milk tea. rice is used in the everyday meal of the native people. Sunga pitha. pigeon. which has its own style and pattern. The state produces both the first and second flush tea and is particularly famous for its second flush. Assamese cuisine presents a unique confluence of delectable and mouth-watering food items. Hukoti. the favorites are chicken. 71 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . The traditional food of Assam comes across as a blend of many exotic spices.. Tekeli pitha. Til pitha. During special occasions like Bihu. a dish made of small dried fish. Pitha Vegetarian Items: Served in bell metal utensils called Kahor Thal. herbs and condiments. Bhapotdiya pitha. Assamese tea is very refreshing and forms an indispensable part of the cuisine.the most popular varieties being Rohu. a special type of rice preparation called Pithas is made. Tenga . kharoli and khorisa (bamboo shoots). Puthi and Chital. Whether served as black tea. duck and fish . Rice Items: The staple food of Assam is rice. a typical Assamese meal comprises of steamed rice.a type of sour curry (which may be fish tenga or simple vegetable tengas) along with kahudi. Whether taken as steamed rice. ‘poita’ (cooked rice soaked overnight) garnished with mustard oil and onions or ‘Komal Saul’ (soaked with milk).Tech 1st Year Electronics & Communication Engineering Branch The food habit of a region reflects its culture and traditions to quite an extent. taken with Khar anja (a dish made of raw papaya). Tea: The state of Assam is famous all over the world for its tea production. A typical food of Assam may be reserved only for a certain festival or occasion and such foods have made themselves an inevitable part in the particular celebration. quite distinct from the rest of the country as well as the other north eastern states. which produces black tea with golden tips. Kholasapori pitha & Xutuli pitha.. Tora pitha. The different varieties of Pithas include Ghila pitha. a variety of Pitikas (mashed potatoes.

IOTA at Paramount School
Abhisek Gupta
B.Tech 4th Year
Civil Engineering Department

(Founded by 4 B Tech students of NIT Silchar, Iota aims at cultivating the interest of young talents
from school and providing them with the opportunities for scaling their wings out of their interest.
It has come in leaps and bounds in just 2 years since its inception. The organization has already
collaborated with 5 schools, Gyansagar( An NIT based NGO ) and many other small initiatives.)
IOTA is a wonderful initiative to bridge the gap between students and the opportunities
that this rapidly changing world keeps on churning out. We breathed into action again this
weekend as we visited Paramount School located on the outskirts of Silchar. Our institute
relations team worked very hard to pursue the school to allow us to interact with the students
for a 3 day workshop and after much deliberation we were given 2 days to interact with the
students. We reached the school at 9.30 in the morning and saw that everyone had assembled in
a hall bubbling with energy and enthusiasm. The initiative and desire to learn showed by them
inspired us into action as Abhishek introduced the kids to IOTA and its vision. At IOTA we have
designed several modules on Robotics, Vedic Math, Internet, Personality Development,
Photoshop, Career Counselingetc. to bridge the gap between classroom and college. Our main
goal is to groom the students in middle school so that they can aspire to become good
professionals and even better human beings in their life.
The students were mainly from the age group 13-16 with a huge drive to learn and
explore. The first module was about Robotics in which Priyankush explained to them the basic
functioning of machines and how we see the robotic systems working in our daily life. The
proper blending of intricate subject matter with live examples sparked their imagination and it
was not long before they came up with interesting ideas of their own. Workshop on Robotics
was followed by one on Vedic Math by Abhishek Kashyap which involved a lot of short cuts to
do calculations in a quick and efficient manner. Abhishek kept them on their toes by
continuously involving them through various interesting paradoxes and tricks which can be
used in day to day lives. After a fruitful hour of mental math, students were given a half an hour
break for lunch and it also gave us a chance to enjoy panipuris and other local delicacies. The
session after lunch kicked off with a workshop on career counseling, which was focused on
making them more aware of the options they can choose from after their schooling rather than
confining their imaginations to the whims of their parents and teachers. The goal of the
previous generation was to "STAY EMPLOYED FOR LIFE" but it ought to change to "STAYING
EMPLOYABLE FOR LIFE" and we tried to make them think along the same lines. Then we moved
on to the final workshop of the day on Internet. This module was aimed at providing students
with basic idea on internet and how it can be used as a tool to better the world for ourselves and
people around us. Students were informed about its functions and various pages and websites
relevant to their purpose. This wrapped the first day of the workshop as we headed home fully
satisfied with the enthusiasm and inquisitiveness of the kids throughout the day.
The happenings of the first day raised our expectations from the kids and we were not
disappointed by the response the next morning. One difference which I noticed in college and
school life is the desire to learn among the kids as compared to the would-be-graduates.
Perhaps the exertions and stress of uber rigid framework bleeds all the creativity and
2nd EDITION | BORHOMTHURI | 72

enthusiasm necessary to become a learned person. These kids yet unspoiled were fully primed
to learn through experimentation and creativity. Our next module introduced them to
photoshop and picture editing taught by Anurag Biswanath. Students were explained the basics
and then asked to practice on PCs themselves afterwards. As goes the popular saying “A picture
speaks a thousand words", the session on photoshop was followed by a poster making
competition on the theme “How education can help us in building a better and informed
society." The creativity on show was inspiring as kids came up with some amazing ideas on the
drawing sheets. The day concluded with a general quiz and final prize distribution ceremony.
The response we received from the kids at the end of the workshop was overwhelming.
It is such positive feedback which inspires us to keep doing the good work and reach out to
more and more kids who want to be a part of a better tomorrow. As the caravan moves on to the
next place, we hope for similar participation and accolades.

Japi

73 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION

वो दन
आनंद गौतम
ातक ि तीय वष,
वै ुितक अिभयाि क िबभाग

उजला-उजला सूरज आकर , टम- टम लूट गया
छोटे-छोटे ब ो को वो मोटा ब ता लूट गया
बचपन मे आंखो मे जो सज रखे कु छ सपने थे
आधुिनकता के च र मे सपना सुहाना लूट गया

पोसुआ
अिभजीत सह,
ातक ि तीय वष,
याि क अिभयाि क िबभाग

ये छू कर अपने होने का एहसास दलाती है हवा
ये खालीपन से भरा खुला आसमा
ये जलद्-पाणी से अलंकृत वसु धरा
कु च नया सा लगा आज वही पुराना समा।

सकरी थी ये पगडंडी पर खेत तक तो जाती थी
क ी-क ी गिलयो को वो प ा रा ता लूट गया

माना थे बेकार मगर, हर रात लौट तो आते थे
अ छे-भले ‘गाँव’ को मेरे, मु क 'कनाडा' लूट गया
मेरे क े घर से िचढ़कर, वो डाकू भी लौट गया
ितनका-ितनका जोड़ा था,इक
वद वाला लूट गया

हर तरफ कृ ित-नांद का चेतना भरा नशा
ये मचलता, गुंजता, बहाने खोजता
तु हारे ददार को आतुर होता यह समा
एक सुनहरा अ त या एक नई शु आत पोसुआ।
चांद उ दत नभ मे, चांदनी है िबखेरता
िचरकाल से आई जलती ताप िमटाता ह का
यह खामोशी सुनाती है कु छ णय संगीत सा
इस काल ि यतम को थामने को जी चाहता।

पूरी तरह नशे म धुत, मैख़ाने का हर बंदा था
तेरा िज़ चलाकर हमको होश म आना लूट गया

प रवतन जो आ शु वो अब भी िनरं तर हो रहा
िमलकर उससे लगा िप ला जीवन अधूरा सा

बचपन के िजगरी थे दोन , साथ िनवाला खाते थे
यह आगमन हर बार हो ई र के अहसास सा
इ ह 'चुनावी' मौसम म, मज़हब समझाना लूट गया
अब बस महसूस कर रहा एक िबखरा
जाने से अनजान भला, वो बूढ़ा ख़श

नशा पोसुआ का।

तो रहता था
बूढ़ी आँख पर उसको, च मा चढ़वाना लूट गया..

2nd EDITION | BORHOMTHURI | 74

ऐसा लगता था क बनाने वाले ने जान बुझ कर सफ़े द संगमरमर लगाई हो. ऐसा लगता जैसे उसे कमरे का स ाटा पसंद है. म सोचता . शायद इसिलए य क तब म खुले घर म रहता था और अब एक छोटे कमरे म. और धीरे -धीरे कमरे के एक कोने म चली जाती. पहले म हॉ टल से कॉलेज खुशी-खुशी 75 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION . वो अपनी च च से िखड़क खोलने का आदेश करती. एक 16ft का कमरा. जब म पहली बार इस कमरे म आया था तब िखड़ कयाँ जाम थ . ातक थम वष. जो महीन से पड़े ह. जब म पहली बार इस कमरे से िमला था. उसक मायूसी को दूर करने के िलए. कु छ ब त ही भयानक देखा है. पर कह नह पाती. जो न धोबी को दए. अगर म इस कमरे को रोज़ साफ़ क ँ तो शायद इसक मायूिसयत कम हो.ँ उ ह िब तर पर ही छोड़ देता ँ. इक िखड़क और एक दरवाजा. न खुद ही धोये. म जब भी शीशे को खोलने जाता तब वो उड़ जाती और फर थोड़ी देर बाद िखड़क पर आ कर बैठ जाती. एक पैर वाली िचिड़या अंदर आ जाती है. शायद इसने गुजरते व त म. छत और फश सफ़े द . दीवार म एक िखड़क .बंद कमरा अिभनव राज. कभी कभी अगल-बगल के कमर से लड़ने और चीख़ने क आवाज इनसे आती रहती ह. शायद वो इसी कमरे म रहती हो. कमरा आजकल बंद ही रहता है. मेरे िवचार पहले खुले थे और अब संकुिचत से लगते ह. हाँ. एक कोने म बनी अलमारी िजसम रखने को कु छ नह . जो ताज़ी हवा को बाहर ही रोक लेत ह. न जाने कतनी पी ढ़यां देखी ह गी. अब मेरी न द सायरन क आवाज़ से ही खुलती है. कताब तो कु छ मेज पर तो कु छ मेरे साथ पलंग पर रहत ह. तब मने सोचा था. उसका दया छत को सफ़े द रं ग भी कमरे के िलए कफ़न का काम कर सकता है. मानो बष से कसी ने इनको खोला न हो. हाँ. िखड़क से न धुप आती है और न ही हवाएं. कमरे क छत और फश के िबच संपक करती नीली दीवार. तब मेरे िवचार कु छ और थे और अब कु छ और. पर अब लगता है जैसे ये सायरन मजदूर को काम पर बुला रहे ह. तब भी इसके चहरे पे मु कान न थी. दीवार. दोन को जोड़ती इक र सी और र सी पे कु छ मैल-े कु चले कपड़े. पहले मुझे ये अ छा तरीका लगता था िबना अलाम जगने का. कमरे म एक मेज और एक पलंग कह कसी कोने म पड़े रहते ह. जब कभी भी िखड़क का शीशा लगा रहता तो. मुझे नह पता उसक एक टाँग कै से टू टी ! मने पहले दन इस कमरे क जम कर सफाई क थी. मने उसे बंद कर दया है. कमरे म दन क शु आत होती है सायरन क आवाज़ से.ँ इस कमरे ने. वो ह त तक मेरे साथ सोती और उठती रहत ह. मेज पर रहती ह मेरी कताब. म अ सर िजन कताब को पढता . हर शाम वो िचिड़या िखड़क पर आ कर बैठ जाती है. या वो इस स ाटे के बारे म मुझसे कु छ कहना चाहती है. दखाई भी देती ह इन िखड़ कय से तो िसफ हो टल को अलग करती दीवार. पर उसे या पता था. याि क अिभयाि क िबभाग बंद कमरा. लगभग खाली ही पड़ी रहती है. इसिलए मेरी पहली लास अ सर छू ट जाती है. अ सर इन िखड़ कय से इक. शायद उसे लगता था क संगमरमर क चमक से कमरे क मायूिसयत कम हो.

ँ शायद यही काम मेरी िपछली पीढ़ी ने भी कया होगा. ये बड़ी ही बचकानी सोच थी. ले कन कमरे का बोझ अब भी भारी था. मेरी किवता म. ले कन बात कह न बन सक . मने कमरे को लुभाने के िलए कई िच बनाकर उसक दीवार पर टाँग. शायद इसी इंतज़ार म मेरी िपछली पीढ़ी ने कई हो टेल मे कई कमरे बदल ह. एक बार कॉलेज से लौटते व त याल आया. सार खुिशयां कमरे के दरवाज़े पर ही छू ट जाती ह. अब मुझे इं तज़ार है क कब कमरा अपनी ह मायूिसयत से ऊबेगा और कब कमरे म चमक आएगी. पहले म कॉलेज जाते व त सार िखड़ कय को खोल कर जाता था. म सोचता था. म अ सर अँधेरे म बैठा रहता . पर फर भी म नह माना. इससे फश क सफे दी तो कम हो गई. मने िखड़ कय को बंद करके उनके ऊपर अख़बार और परदे लगा दए ह. एक अजीब सी घुटन लगती है इस कमरे म. अब भी मेरे कदम कमरे से भागने को हॉ टल से तेजी से िनकलते तो ह. तब मने कमरे म जूत को लाना शु कर दया. शायद मेरे जूत के साथ सार उमंग. अब मने कमरे को उसके हाल पर छोड़ दया है. शायद रौशनी और हवाय कमरे के बोझ को कु छ कम कर सक. और अंततः मुझमे घर कर गया. क़दम क वही ि थित है जो नल से िनकलते धार क है. कमरे म हर पल कह न कह सूनापन लगता रहा. 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 76 . धारा िनकलती तो नल से वाह म है ले कन बा टी तक प ंत-े प ंते टू ट जाती है. ब ी और पंखे भी दनभर ऑन रहते थे.िनकलता था. पर शायद ये काम इनके बस का नह . अब ब ी भी कभी-कभी ही जलती है. पर कॉलेज प ंत-े प ंते सु त पड़ जाते ह. तभ तो मुझे िखड़ कयाँ जाम िमल थी. और धीरे-धीरे ये सूनापन मेरे िच म.े मने कई किवताएं भी दीवार को भट क .

ँ हर पल तेरे साथ खड़ा.िवजय-गान ह र मोहन शमा ातक ि तीय वष. इसम बस तू और तेरी याद िखली ह | दंश लगा उ मीद को त-िव त आ वािभमान ये लहराते से बादल तुझको ही छू कर गुजरे ह . गड़ना बुरा है तुमसे ही िमल जाता ँ | या बुरा है नव जीवन का ादुभाव नव जीवन नव आशा नवरं ग कामनाएँ नव जीवन का हो संचार फु ि लत दश दशाएँ॥ ये घुली-घुली सी सांसो म. दबना. अपनी ही नज़र मे िगर जाना न उठना वापस पितत हो पृ वी म गड़ जाना। जो आसमाँ से टपके ह | हमारी आरजु को िमलाती .ये चाँद . तेरी मेरी नज़र क रवानी है | मेरी साँसे िजनमे तेरी खु बुएं पवन सी चली ह . ये बा रश क बूंदे ह | बुरा या है? पितत हो पृ वी म गड़ जाना बस तेरी याद दलाती ये सािज़श क बूँदे ह | या नव-जीवन क आशा का अंकु रत होना इन बूंदो से िमलके म . बास का कना या दल दहल जाना जीवन क अंितम सं या या यम का आ वान ककत िवमूढ़ बुि पड़ श ु महाशि मान न चाँद-तारे .न कोई प रय क कहानी ह | अटू ट धागे सी. हे पाथ! जरा तुम सोचो के मुझ िबन चल पाना संभव है? यह अंत है तेरे िपड़ा का एक नव-जीवन का उदभव है। आज भी जीने को कहते ह | ये तेरी-मेरी उ मीद क़ पलक से पलक क़ बूंदे ह | जो आँखो से टपके . मोितय सी बूंदे िबटू पन दास वै ुितक अिभयाि क िबभाग ातक ि तीय वष याि क अिभयाि क िबभाग सबसे बुरा या है? ये जो मोितय सी बूँद ह . िवचिलत ना हो िम जरा है नह बुरा कु छ भी पथ म है इस जीवन का एक सोपान संघष है बस कु छ साँस का सुनने ह बस फर िवजय-गान॥ 77 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION ये मोितय सी बूंदे ह || . कर रहे कपट या शि पुंज? हर पल मुझको ताकती ये पागल सी नजर ह | िन तेज ई ई र आभा॥ शहर क भागदौड़ म . आगे आने क़ होड़ म ये बा रश . जो तेरी साँस से मेरी धड़कन से गुजरी ह | या है? गड़ना.ये आसमाँ.ये मोती. अंदर क पीड़ा कचोटती है. तेरी रौनक क बूँदे ह | ये हवाएँ जो तेरे आँचल को छू के गुजरी ह .

জনা কেয়েকর বৃ ে র ভীের. মু েখ মানেস বা গে র জােড় িতি য়ার প িতবাদ জাত জ া ম ঘাঁিন. িবধানী.কেট ময়না তদে করেব আবার বঁেচ উঠার চ া ৷৷ পারেবনা জািন. িচের. ভরা যৗবন. াবর অশিন হাওয়ার িম েণ বৃ থা পাড়া মাংেসর গ ৷৷ ৷৷ করেব আবার বঁেচ উঠার চ া ৷৷ পারেবনা জািন.কৃ ািকতীর অনু রণেন করেব আবার বঁেচ উঠার চ া ৷৷ 2nd EDITION | BORHOMTHURI | 78 . বােরায়াড়ী শয়তানী লু েট খােব ফর জীবেনর কে ীণ ু ত র ৷৷ ৃিত. িনছক রীিতনীিত লাল র কলােস কােলা ৷৷ ৷৷ মেগর হীেম বরেফর ীেম হয়েতা কানিদন আমার লাশটা. টেন দেব ইিত. িচতার আ েন হয়েতা কানিদন আমার লাশটা. িদেত নীরব সাবধানী হয়েতা কানিদন আমার লাশটা. নােত নীলবাণী েথাে াপটাও চাটেব িরশয়ত. আইনী. িতেবশী ধূ েলা ীিত-স ীিত. িবিধশাে র ধূ েপ-ধূ েন. ফুটপাথ ঘঁেশ পারেবনা জািন . ঘার বসে .আমার লাশ অিভিজৎ সূ ধর াতেকা র ২য় বষ অসামিরক অিভযাি ক িবভাগ রা ার পােশ. এড়ােত াণহািন এই দহ আমার ন র. অেথর খনী হেব িমথ ার ৠণী অনথক সাজােনা সব কিফয়ত ৷৷ ৷৷ নশাণ শােন.

বসে র আগমন বাতা কাশফুেল দু লেব ভু বন । রেঙর ফানু স উড়েব আকােশ. যৗবেনর ঝর উঠেব ছিড়েয় পেড়েছ ঋতু রাজ আকােশ পাতােল. স ািরত হেব রিঙন ছাঁয়া. গ য়া.দেয় বস িবশাল দাস িশলচর িচিকৎসা মহািবদ ালয় নতু ন প িনেচছ কৃিত. রািশ রািশ. আবার আসেছ বসে াৎসব আর দালযা া. বসে র িবমল িকরেন বসে র ডলায় ডেস আসেব অনু রােগর ছাঁয়া. বসে র আগমেন । . িহয়া জেগ উেঠেছ নববধু েপ বসে র আগমেন. সবু জ. আকাশ ভরা খু িড়. নতু ন সােজ সাজেব আবার. সব বেজ উঠেব রিঙন সু ের । বসে র আগমেন. নবীন দেখা তািকেয় পিথক. থাকেবনা কােনা রঙ বািক. ডজা দূ েবদীেত িবদ ার আরাধ ােদবী িনেয় এেসেছন বসে র আগমনবাতা. সবিমেল হেব ে র রামধনু যািকছু সু র. নীল. রাঙা হািস ছিড়েয় পরেব চািরপােশ । 79 | BORHOMTHURI | 2nd EDITION ােন. িশিশেরর মমতায়. মােখর জু নীল আকােশর নীেচ. সানার বরন হেয়েছ সরেষর ফুল. লাল. তািকেয় দেখা পিথকা.