---------------BOOK DETAILS---------------[BOOK NAME] AFGITMOLFM: Revised Versio

n [TOTALPARTS] 84 ------------------------------------------[ BOOK DESCRIPTION ]
-------------------------------------------The meaning of AFGITMOLFM is one of
the mysteries that this story will reveal. R ead at your own curiosity and chism
osa/chismoso level. Book cover by @onatism -------------------------------------
-----******************************************* [1] AFGITMOLFM ****************
*************************** At first, I thought love is undefined.
But in the end...
....AFGITMOLFM pala.
---x
Isang storya na ginawa ng Friendliest Author at Most Encouraging Reader ng "The
Best of Creative Corner -- 2011 Awards" at Most Recommended Author ng "The Best
of Creative Corner -- 2012 Awards" (ehem ehem). Ang storyang nagpatawa, nagpaiya
k, nagpatakot, nagpainis, nagpataka, nagpakaba, nagpakilig, nagpalibog (LOL HAH
A ), nagbagot, nagpayamot, nagpagalit, nagpabadtrip, nagpaihi, nagpatae and/or n
ag pautot sa mga tagabasa. Ang storyang minahal ng karamihan (ata) at kinainisan
ng iba (ata).
Ang kwentong nagkamit ng mga nominasyon sa "The Best of Creative Corner, 2011 Aw
ards" tulad ng Finished Stories--Legendary Story at Finished Stories--Most Roma
n tic Story pero sa kasamaang palad, hindi napanalunan ang mga awards na 'to dah
il alam ko namang may mas deserve ng mga titulong iyon kaya naman ang napanaluna
n ng kwentong ito ay ang Finished Stories' Best in Comedy na siyang naging pruwe
ba na ang story na ito ay isang malaking joke.
Pero maraming salamat sa mga nagbasa, nagbabasa at magbabasa ng kwentong ito dah
il kung hindi dahil sa kanila, wala ako ngayon dito (lol joklang andito pa din
a ko but anyways). Ang kwentong nagkamit ng hundred thousand views sa teentalk a
nd counting at ang kwentong nagkamit ng hundreds of readers sa teentalk creative
c
orner.
At ngayong araw na 'to, nais ko lamang ipamahagi ang kwentong ito sa wattpad (ka
hit andaming nagpost nito dito). PERO WAIT, there's more!!!!
Hindi lang ito 'yung AFGITMOLFM na nabasa niyo dito sa wattpad and/or sa creativ
e corner dahil itong afgitmolfm na ito ay NEW and IMPROVED. Yes, this version o
f afgitmolfm is revised, edited and improved version.
Mas maiintindihan, mas malinaw, mas nakakakilig, mas nakakatawa at mas nakakapan
abik na AFGITMOLFM ang mababasa ninyo pero teka teka, ganun pa din ang ikot ng
k wento ah?
Samahan natin muli si IANNE sa kanyang buhay sa AFGITMOLFM Revised Version. Naba
sa mo na? Wag mong i-spoil ang hindi pa.
---x
Book Cover created by: @onatism
Teentalk Creative Corner © .L. "afgitmolfm" Created: October 1o, 2009 Finished: May
24, 2010
Wattpad © pilosopotasya "AFGITMOLFM" Revised: December 24, 2011 Finished: March 15,
2013 ******************************************* [2] Prologue: The Meaning of L
ove is? ******************************************* Isabel (pxltxttcddll) "Diba
astig nung A FALLING GRAVITY IN THE MOTION OF LOVE FROM ME? WTH diba? di k o nga
laam kung san ko nakuha yun eh"
---x
Ano nga bang meaning ng love?
May meaning ba talaga 'yun? Kasi para sa akin, parang wala naman ata? Although k
ahit na undefined para sa akin ang love, it doesn't mean I don't believe in it-
' cause I do and always will.
I believe in mermaids, unicorns, fairies, angels and devils, princesses and prin
ces, dragons and witches, dwarves and elves, spongebob and patrick, Peter Pan,
i n happy endings and in things that children do and adults don't.
Why did I say these?
Because...
WALA LANG. Trip ko lang hahahaha!
But seriously, hindi kasi ako naniniwala sa iba't ibang meaning ng love. Like, l
ove is blind? How can love be blind if wala namang mata ang puso. At kung love
i s blind, bakit pa tayo naaattract sa mga nagsisigwapuhan at nag gagandahan the
n mafafall in love kalaunan?
Love is like a rosary that is full of mysteries? How can you say such thing if r
osary is made up of small balls?
Another one is, love makes us breathless and can make our heart skip a beat. If
that is true, many people might be dead right now because of love.
Us, people keep on making definition of love that really doesn't make sense. We
keep on exaggerating things especially love. We're obsessed with love. We're obs
essed to fall in love.
Bakit ko sinasabi 'yan?
Wala lang ulit. Hahaha!
Teka, nosebleed na kasi ako. Sa totoo lang, ito lang naman ang sasabihin ko.
Ehem. Ehem.
Ako si Ianne (eeyan) and this, this is my story.
---x Author's Note: Ano ba ang meaning ng AFGITMOLFM? You'll know...soon. Edit e
dit May 26, 2013: Play niyo 'yung video sa right side, narration nitong pr ologu
e. Nagulat kasi ako nakita ko siya sa google tapos napakinggan ko, hindi ko alam
irereact ko! Ang cool kasi talaga! Medyo off lang 'yung ibang parts pero a ng g
anda ganda ng boses ni ate! Kung mabasa mo man ito ate na nagboboses, nakaka kil
ig 'to hahaha :) Edit edit June 11, 2013: Click external link, panibagong narrat
ion ng prologue g aling kay Desiree! Ankyooooot lang hahahaha natutuwa ako. Than
k you!!!! :"> Nakadedicate kay Isabel my B2 ang prologue na ito dahil sa nakakat
uwang hula niy a ng meaning ng afgitmolfm. Labyu b2 ahihi! :"> PS: Will dedicate
some chapters to my old readers in CC at ilalagay ko din 'yung mga comment nila
sa chapter na 'yun tapos 'yung iba sa present at future reader s. :) **********
********************************* [3] Chapter 1: I, N and A ********************
*********************** He's an emotionless guy.
Ito ang kaisa-isang description namin sa kanya. Kahit na ang sikat sikat niya sa
school at halos magkandarapa na ang lahat ng babae dito sa amin ay sobrang mail
ap niya, sobrang tahimik na parang may sariling mundong ginagalawan. Tipong, wa
l a lang sa kanya 'yung paligid niya.
At kapag sinabi kong SOBRA, hindi 'yun OA, totoo 'yun.
Never pa naming nakita 'yung ngiti niya. Napaka BLANK expression. Hindi siya nag
kakaroon ng mukhang galit, mukhang nalulungkot at natatawa/natutuwa. Plain blan
k , just blank and it's kinda...weird.
"Napapadalas pagtitig mo kay Art ah?" Natauhan ako dahil biglang nagsalita si Na
te. Napatingin naman ako sa kanya habang naglalakad kami. "Crush mo no?"
"Over my dead beautiful and hot body!"
"Ha? Ano 'yun Ianne? May sinasabi ka? Mahina kasi signal dito eh! Tek *creek* wa
*creek* la *creek* ak *creek*--ARAY!" Binatukan ko siya with full force. Pinagt
itripan na naman kasi ako eh! Ang sama lang talaga, huhuhuhuhu!
"Ang epal mo talaga." Inirapan ko lang siya tapos diretso ulit sa paglalakad.
"Atleast gwapo!" Tinataas taas pa niya 'yung kilay niya. Ewww. As if totoo.
"Seriously?!" Natatawa kong sabi.
"Oo, ang gwapo gwapo ko!" Malakas niyang sinabi tapos nagbehlat pa.
"Ha? Ano 'yun Nate? May sinasabi ka? Mahina signal dito!" Sabay tawa ko ng malak
as. Nagpout lang siya sa ginawa ko. Ginaya ko pa kasi pati accent niya. Akala b
a niya siya lang marunong mantrip?
Muhahahahaha. *insert evil smile here*
"Ang GG mo." Sabay irap sa akin?! Bakla lang?
"Aba, cute naman." Ngumiti ako ng nakakaloko, 'yung killer smile ba para mamatay
siya. Jokes.
"Agh! Can't resist the cuteness, argh!" Tinakpan niya mukha ko ng kamay niya. N
atatawa na ako sa reaksyon niya. Papansin talaga 'tong lalaking 'to kahit kelan.
"Sira ka talaga." Tumatawa lang kaming dalawa hanggang sa marating na namin 'yun
g classroom. Kakatapos lang kasi namin mag lunch.
After bumalik ng classroom, we parted our ways. As if sobrang layo eh no, nasa h
arap ko lang siya nakaupo.
Nagsimula na naman ang klase at kapag pinagsama ang Chemistry at Geometry-BOOM!
Sabog ang utak.Pero don't worry, there's always a solution for every problem-ten
tenenentenen~~ Ang matulog! And the problem of yours is solved! Two hours din a
k ong natulog at masasabi kong solve na solve ako!
Dismissal time na at inaayos ko na mga gamit ko para makapunta na sa sobrang lay
ong locker area. Sa kabilang ibayo pa kasi ng mundo lockers namin at ang papans
i n lang ng nagsuggest na malayo ang locker area sa mga classrooom.
"Ianne, wait lang, balikan kita dito. Pinapatawag ako ni ma'am." Tumango lang ak
o then he kissed my cheeks saka tuluyang lumabas ng classroom.
Gulat ba kayo? Hindi niyo man tanungin at hindi ko naman pinagmamayabang pero pa
rang ganun na nga eh--kakasagot ko lang kay Nate kahapon. Wait, kinikilig ako!
Oh-kay. Back to the story bago sumabog ako sa kilig. So anyway, ibinaba ko muna
ang bag ko sa may upuan ko para balikan mamaya at dinala na ang mga books at not
ebooks ko. Nagsimula na akong maglakbay papuntang locker area ng biglang---
BOINK BOINK BOINK BOINK BOINK BOINK BOINK BOINK *sound epeks inspired by my belo
ved tots aka kaycee aka prettychq18*
OHHH HINNNDDEEEEE~ ANG MGA BOOKS AT NOTEBOOKS KO!!!!!
Napatingin ako sa nakabunggo ko. Tinignan lang niya ako sa mata. I felt somethin
g beat--wait, puso ko pala 'yun. K korneh ko moving on.
"Hey you! Do you know me!?!" Pinanlakihan ko siya ng mata pero wala siyang imik!
Dinaanan lang niya ako matapos niya akong titigan sa mata. HINDI MAN LANG AKO T
INULUNGAN SA PAGPULOT NG GAMIT KO?! Kaasar!
Nako Ianne, what do you expect? Na tutulungan ka niya? Si Art 'yun eh, the emoti
onless guy. Pero duh, sino ba siya? Why do I need to care, day care, di ba? I'm
not a care bear naman!
Dumating ang feast day ng klase namin ngayong araw. Alam niyo ba 'yun? 'yun 'yun
g araw na icecelebrate ng isang section 'yung death or birthday ng isang Saint.
Sa Catholic school kasi kami nag aaral. Alam niyo na...mabait ako. KONEK?!
Kung tatanungin niyo naman kung sino saint namin, aba! Sino pa ba? Di ko alam eh
. Akswali, wala akong pakielam dun dahil ngayong araw, wala kaming gagawin kund
i ang kumain, magdaldalan at magsaya! Walang klase at walang chemistry at geomet
r y! Yehey!!
Nakaupo lang ako ngayon. Kasama ko si...Nate, syempre. Hindi na kasi 'to mahiwal
ay sa akin, namimiss ako kaagad. Ewan ko ba, nakakasawa na nga eh. Joke!
"Alam mo..." Napatingin ako sa kanya nung bigla siyang nagsalita.
"Hindi pa, ano 'yun?"
"Dapat pala close na tayo nung fieldtrip natin sa enchanted kingdom." Hindi pa k
asi kami masyadong close nung fieldtrip namin. Actually, hindi naman talaga kam
i close ever since.
"Oh bakit?" Tinignan ko lang siya with a weird look.
"Para nung nakasakay tayo sa space shuttle..." Nagpause siya.
"Ano nga?" May pasuspense pang nalalaman eh.
"...ihuhulog kita!" Sabay tawa niya ng malakas. Binatukan ko naman din siya ng m
alakas kaya fair lang.
"Ang sama mo!" Nagpout lang ako tapos humarap sa kabilang direksyon.
Hinawakan niya 'yung mukha ko tapos nakita ko 'yung ngiti niya sa mukha niya.
"Ay... Hindi pa naman ako tapos, may kasunod pa 'yun."
"Ano?" Nakakunot noo kong tanong.
"Para 'pag nahulog ka," isa pang pause, "ako sasalo sa'yo." Biglang natahimik an
g buong paligid. Napatingin ako sa mga kaklase naming nakatingin sa amin nang b
i glang...
"AYIEEEEE! SOBRANG CHEESY!!" Sabay tawanan ng mga kaklase kong adik at kinakanty
awan pa kami.
"Amp ka talaga!" Kunwari hindi natutuwa pero ang totoo niyan-KINIKILIG AKO!
"I love you too!" Ngiting aso niyang sinabi sa akin. Ang adik talaga nitong lala
king 'to, aakalain mo bang magiging kami?
Gusto niyo ba malaman ang nakaraan namin ni Nate? Sa gusto niyo at sa gusto niyo
. Ikukwento ko pa din.
Ganito kasi 'yan...
"Yo!" Napatingin ako sa nag"yo" sa akin. Actually, hindi ko naman na talaga titi
gnan kung hindi lang hinawakan 'yung balikat ko eh. Pagkatingin ko, nakita ko l
a ng naman ang kaklase kong sobrang kupal na nagngangalang Nate. "Oy. Bakit ka n
ak atulala sa akin? Crush mo ako no?" Oh di ba? Sabi sa inyo kupal 'to eh.
"Ang lamig ah.. Grabe. Giniginaw ako. Nag iisnow na ba?" Nag act naman ako na pa
rang giniginaw talaga. Naghanap pa ako ng jacket sa mga kaklase namin para full
force ang pag arte.
"Oh? Kelan pa nagsnow dito sa Pinas?" Umupo siya sa tabi ko na siyang kinainisan
ko naman kaya tinulak tulak ko siya pero ayaw niyang umalis. Wala kasing teache
r kaya walang ginagawa 'yung klase, ang lakas tuloy niyang mangupal.
"Ewan ko sa'yo." Inirapan ko lang siya sabay tingin ko sa kabilang direksyon at
kinausap ang isa kong katabi.
"Alam mo Ianne, kung gusto mo ako, papayagan naman kitang manligaw eh" Napahinto
at napatingin naman ako kay Nate saka ko tinaasan ng kanang kilay. "'Wag ka nan
g mahiya sa akin. Hindi naman kita babasterin pero syempre magpapakipot muna ak
o . Ilang minutes ba gusto mo bago kita sagutin?"
"Nababaliw ka na ba?" Sabi ko habang nakataas naman ngayon ang kaliwa kong kilay
.
"Ikaw naman, huwag ka na mahiya sa akin. Ang tatanungin mo lang naman sa akin ay
'Nate, pwede bang manligaw?' ganun lang!" Pagmamayabang niyang sabi. Epal talag
a oh.
"Ayoko nga. Eww ka. Umalis ka nga dito." Tinulak tulak ko naman siya para makaal
is na dun sa upuan ng katabi ko. Nagpout naman siya. Hala, hindi bagay!
"Ayaw mong tanungin sa akin 'yun?" Umiling lang ako with matching behlat pa. "Ay
aw mo talaga?"
"Ang kulit mo." Kinuha ko 'yung notebook ko at nagsulat na lang ng kung anu-ano
para lang hindi na siya tignan at maiwas ko sa kanya ang atensyon ko.
"Ako na nga lang" Tumayo siya at humarap sa akin.
"Ha?" Naguluhan ako sa sinabi niya kaya napatingin ako sa kanya. Ang tangkad pa
naman niya kaya super taas ulo ako. Nanakit nga 'yung leeg ko eh.
Napayuko naman ako dahil sinusundan ko lang siya ng galaw nang bigla ba naman si
yang lumuhod sa harap ko. Adik lang? I just gave him a weird look, narinig ko n
a mang nagbubulungan ang mga kaklase ko ng:
"Ayan na, ayan na! Hindi na siya torpe!"
Ano daw?
"Anong ginaga-" Napatigil ako sa pagsasalita nang bigla niyang hawakan ang kamay
ko at tumingin sa akin na may seryosong mukha.
"Ianne, pwede bang manligaw?"
...and that was the start of our love story 3 minutes ago este 3 weeks ago.
---x Author's Note: Ang chapter 1 ay dedicated kay seeyara my beb dahil back to
back dapat kami sa P MFRK niya kaya lang naexcite siya sa pag upload nung story
na 'yun kaya sa Heart s for Sale na lang kami nagback to back, kaya ayun. Para m
abasa ang Heart's For Sale, visit niyo ang external link there sa may right side
oh. PS: First time ko makipag back to back. Hahaha wala lungs. PS ulet: MERRY C
HRISTMAS! :D ******************************************* [4] Chapter 2: Gung Gun
g Pyo ******************************************* Alyloony "huwaaaaaaaaaa ngayon
ko lang nalaman na ikaw si .L ng CC.. binabasa ko yung afg itmolfm sa CC dati k
aso di ko nagawang matapos dahil sa dami ng school works ko nun.. huwaaaaaaaaaaa
pero ngayon babasahin ko na ulit siya sa watty!"
---x
Kanina pa ako dito sa classroom mag isa at natatakot na ako dahil madilim na ang
paligid at kahit nakabukas 'yung ilaw, nakakatakot pa rin! Ang tagal naman kasi
ni Nate, may gagawin lang daw pero hanggang ngayon, wala pa rin siya! Iniwan na
ba niya ako? How dare he! Ahuhuhuhuhuhu!
Asan na ba 'yun? Natatakot na ako dito eh.
Nakaupo lang ako sa upuan ko. Think of happy thoughts, think of happy thoughts I
anne! Nag iisip lang ako ng happy thoughts nang biglang...
AWOOOOOOOOOOOOO.
Napatayo ako bigla at nagulo ko ang mga upuan. Hindi na ako nag atubiling tuming
in pa sa likod o lumingon pa kung saan saan dahil wala naman ako sa horror film
. Nagmadali akong tumakbo sa may pintuan nang...
BLACK OUT.
Oh shet! Bakit biglang nagdilim?! Sisigaw na ba ako o hindi? May nagtakip ng mg
a mata ko! O hindeeee. Sisigaw ba ako? Pero teka.. ang bango naman ng nasa likod
ko. Ang sarap singhutin. Hmm!!
"S-sino ka?"
"Shh..." Sa pag "shh" pa lang niya, alam ko na.. alam ko nang.. HINDI KO SIYA KI
LALA!! Omg. Parang nilagyan niya ako ng panyo sa mga mata tapos tinakpan niya '
y ung bibig ko kaya hindi ako makapag salita. Pinapalakad lang niya ako.
KINIKIDNAP NA BA AKO?!
Ilang minuto ng paglakad lakad at ilang dapa at subsob ko na sa sahig ay pinatig
il na din ako sa wakas sa paglalakad ng naghahawak sa akin. Wala pa namang nawa
w ala sa body parts ko at hindi naman ako minamanyak as of now.
Tinanggal nung naghahawak sa akin ang piring ko sa mata at OMG, am I in heaven?
Ansakit sa mata! Sobrang liwanag! Pero after ilang seconds, nakapag adjust naman
ang mga mata ko sa liwanag.
Napansin kong nasa rooftop ako ng school building namin at ang lakas ng ihip ng
hangin, ang sarap sa pakiramdam.
May kumalabit sa akin kaya naman napalingon ako. "Nate?" Ngumiti lang siya sa ak
in. "Ikaw pala 'yan!" Hindi ko kasi nakilala 'yun g boses niya!
"Amp, hindi mo ba ako kilala?" Nag pout na naman ang loko. Hinawakan ko na lang
kamay niya sabay sabi:
"Akala ko kasi gwapong kidnapper, gwapong asawa ko pala" Ayieee. Ang cheesy ko!
Grabe, ang sweet sweet ko talagang girlfrie-
BOOG.
Nagulat ako sa pagsampal niya sa akin, napahawak ako sa kanang pisngi ko at tumi
ngin sa kanya na may takot sa mukha.
"Wa-why... Bakit mo ako ginaganito!?" Nabatukan naman ako ni Nate ng wala sa ora
s. Aray ah! Ang sakit.
"Sira ka talaga. Dampi lang 'yun e, OA mo talaga." Tumawa lang kami panandalian
saka niya hinawakan ang dalawang kamay ko. Parang kinabahan naman ako na ewan, b
igla kasi siyang sumeryoso eh.
"Bakit?" Inalalayan niya ako at naglakad kami dun sa may gilid ng rooftop. Tumin
gin siya sa baba tapos sa akin.
"Tingin ka dun." Tinuro niya 'yung nasa baba ng building.
Sinunod ko naman siya at tumingin sa baba kahit medyo nalulula ako dahil mataas.
Ang katabi kasi ng school namin ay sementeryo, yes I know, sobrang scary at mar
aming nagkalat na ghost stories tungkol sa school pero sanayan na lang din.
Napansin ko naman 'yung mga lapida... naka form na paheart shape! Nanlaki ang mg
a mata ko dahil hindi ko malaman kung mahihiwagahan ba ako or what pero hinawak
a n ng mahigpit ni Nate 'yung kamay ko.
"Sabi ko dati nung bata pa ako, papakita ko 'yang mga lapidang 'yan sa taong pin
aka mamahal ko..." Medyo kinilabutan ako ng bahagya kasi mag nonovember na pero
parang ang...sweet.
"Parang narinig ko na 'yang linyang 'yan." Tinignan ko siya na nakatingin din sa
akin na nakangiting aso. Napaisip ako ng kaunti. AHA! "Gung gung pyo! Ikaw ba '
yan!?" Sabay naman kaming natawa sa sinabi ko.
"Ang galing ah!" Nag apir kami saka nagtawanan ulit. Adik talaga 'tong lalakeng
'to kahit kelan. "Pero seryoso ako..." Sumeryoso na naman 'yung mukha niya.
"Saan?" Hinawakan niya ulit ang kamay ko at tinignan ng seryoso sa mga mata.
"Ikaw lang Ianne ang dadalhin ko dito. Mamatay man ako at makasama d'yan sa mga
lapida na 'yan, ikaw pa din talaga at ikaw lang talaga. Pangako" Sa mga salitang
'yun, kinilabutan ako sa sobrang kilig.
---x Author's Note: MARAMING THANK YOU lalo na kay ate Aly. I didn't expect this
. Ang gusto ko lang naman ay mabasa niya 'yung fifteen days at malaman ko kung k
ikiligin ba siya o h indi tapos nagulat ako dahil kinilig nga siya at BOOM! Kila
la pala niya ako. Wel l, kilala ko na siya dati pa dahil nga sa CC at pamilyar n
a ako sa My Prince noo n bago pa mapost dito sa wattpad. Nashock lang ako na kil
ala pala niya ako tapos binabasa pala niya dati 'yung afgitmolfm. OMG LANG. Than
k you ate Aly. Pramis naghyperventilate ako nung nagcomment ka sa fifteen days t
apos feeling ko pwede na ako mahimatay nung nagFAN KA AT NALAMAN K ONG ALAM MO P
ALA YUNG AFGITMOLFM! WAAAAAAAAHHHHHHHhhhhhhhh~ Kinikilig pa din ako kapag nakiki
ta kita sa notifs ko syete lang talaga hahahaha . So anyways, thank you po sa mg
a readers na galing kay Ate Aly. Lolz dami niyo na gulat ako grabe lang @___@ Pe
ro thank you pa din sa dati ko pang readers, YIE! K ayo pa din ang mga first lov
e ko. Ang haba lang ng Author's Note ko kasi ano bey, Hahahaha. THANK YOU PO SA
INYONG LAHAT! PS: Nasa sainyo po kung gusto niyo basahin 'yung afgitmolfm na pin
ost ng iba na
may ending na pero ako na nagsasabi sa inyo, EDITED PO ITONG VERSION NA ITO. Ayu
n lamang. Choice niyo pa din 'yun. :) *****************************************
** [5] Chapter 3: The Ring with <3 ******************************************* J
aja (JajaXc) "AFGITMOLFM <3 waaaaaaaaaaah >//////< actually tapos ko na tong bas
ahin pero nung nakita kong m eron na din sa watty babasahin ko ulet :"> favorite
ko rin tong story na to. lah at ng pwedeng maramdaman naramdaman ko sa kwento n
a to :)) Haha. naalala ko ung mga araw na di ako makatulog kakaisip kung ano ba
tlga meaning ng AFGITMOLFM :"> nakakamiss tong story na iteyy ^________^"
---x
Nasa sm kami ngayon ni Nate. Celebrating our 3rd monthsary... JOKE! 3rd weeksary
palang pala. Excited lang ako. Naglalakad lakad lang kami sa mall at ewan ko ba
,ang weird ng feeling ko.
Unang una, ang daming tao. Grabe. Uber crowded men, 'ya know?! My skin is being
touched by so many people who are bunggoing me. Gahd.
Second of all, ang bilis maglakad ni Nate. I feel so nakakaladkad na.
And third of all... para na pong falls 'yung kamay ko! Kanina pa kasing 11am haw
ak ni Nate kamay ko, 3pm na po ngayon! Kawawa naman yung kamay ko pwede na gawi
n g pagawaan ng mineral water fresh from my hands.
After ilang minutes, sa wakas at tumigil na din kami sa paglalakad. Nasa tapat k
ami ng CR. Ewan ko ba, mga 2 minutes na kaming nasa tapat ng cr pero hindi ko n
a man sinabing magsiCR ako at hindi din naman siya kumikibo.
"Ianne..." Pagkatingin ko sa kanya, gusto ko na ata matawa dahil hindi ko malama
n 'yung itsura niya-nagpipigil na parang naiiyak na natatawa. Ang kulit!
"Ayoko mang bitawan ang kamay mo, pero ihing ihi na kasi ako eh! Kung pwede lang
dalhin na kita sa loob pero baka makita mo ang dapat na hindi makita kaya teka
lang ah!" Kumaripas naman siya papasok ng cr. Napapasok nga ako ng kaunti sa cr
ng boys, paano ayaw pa bumitaw.
After ilang minutes, sumalubong sa akin ang nakasmile na si Nate. Hahawakan niya
dapat ang kamay ko pero nilayo ko agad.
"Eww ka. Maghugas ka nga. Kadiri ka ah." Nagsad face siya sabay pasok ng cr na p
arang nagdadabog. Ang kulit, parang bata.
Lumabas ulit siya sabay hawak sa kamay ko. Iilag ko sana 'yung kamay ko pero ang
bilis! Tinignan ko siya ng masama. Aba, bigla ba namang nagbehlat!
"Akala mo ah! Akin lang 'tong kamay na 'to!" Sabay kiss sa kamay ko. Wait, wait!
kinikilig ako ng bahagya.
Nagsimula na ulit kaming maglakad. Tumigil siya sa harap ng unisilver saka ako i
naya para pumasok sa loob.
"Welcome, ma'am, sir!" Nakangiting sabi nung sales lady. 'Yung ngiti oh, 'yung n
giti niya parang kakainin na si Nate eh.
"Ano po kailangan niyo?" Anong klaseng tingin 'yan babae ka!? Arf! Parang ang s
arap kagatin ng mata, luluwa na sa harap ni Nate eh!
"Ano, couple ring po sana, 'yung infinity ring."
"Ay, girlfriend mo?" Nakatingin sa akin 'yung babae. Tinaasan ko siya ng kilay k
o. As in sobrang taas, kasing taas ng kisame.
"Obvious?" Tinaas ni Nate 'yung kamay niya na hawak kamay ko. HAH! In your face!
Malanding sales lady ka ah!
"Ow, ano nga ulit kailangan niyo?" Naaasar talaga ako sa pagmumukha ng babaeng '
to pramis. Parang may mali sa pagkakatabas ng mukha eh.
"Ang bingi naman, couple ring nga eh." Hindi ako nagagalit. Promise. Ok pa naman
ang blood pressure ko. Napatingin naman sa akin si Nate na parang natatawa sa b
igla kong pagsasalita.
Tumango lang 'yung babae, sabay... IRAP SA AKIN! Nako ah, pag ako.. pag ako tala
ga. Hay nako.
Ilang minutes din kaming pinaghintay nung malanding sales lady. After long long
years and decades, bumalik na siya with 1 couple ring-'yung isa, mas malaki sa i
sa.
Napatitig ako sa singsing, ang ganda kasi-kumikinang siya! So shiny!
Ang design niya, simpleng singsing lang na may symbol na infinite. Nakabalot ng
mga kumikinang na bato 'yung buong paligid ng singsing. Ang simple pero ubod ng
ganda!
"Ianne naman, baka malusaw 'yung singsing. Naglalaway ka pa." Tinignan ko si Nat
e na pinagtatawanan na naman ako. Ang sama talaga nito. "Magkano ba?" Tinignan
n i Nate 'yung malanding sales lady.
"15oo ang isa, pero dahil gwapo ka naman, 3ooo 'yung dalawa" Nagkatinginan kami
ni Nate with matching pagtataka. Teka.. parang...
15oo + 15oo = 3ooo?
"Kalokohan mo ate ah." sabay tawa naman ni malanding sales lady. Ahhhh, isa pang
tawa ate, isa pang tawa talaga! Rawr.
"Ano? Bibilhin niyo ba? Masyado kasing naeexpose, baka madumihan." Arte nito! Hm
p!
"Tara na Nate, sobrang mahal naman." Paalis na sana ako pero bigla niya akong hi
nila pabalik. Nabunggo ko pa nga siya. Yie! Libre chansing ako sa kanya!
"Eto, 3oo1, keep the change" Naglabas ng tatlong libo at piso si Nate galing bul
sa niya at binigay dun kay sales lady.
"Wow, ang galante mo mag tip ah! Teka, ibabalot ko lan-" Aakma namang kukunin nu
ng sales lady 'yung singsing pero bigla siyang hinawakan ni Nate sa braso.
"'Wag na." Nako! Etong sales lady na 'to kung makangiti sa pag hawak ni Nate sa
braso niya ah!
"Oh." Ibinigay sa akin ni Nate 'yung mas malaking singsing. "Suot mo na sa dalir
i ko." Napanganga naman ako ng kaunti. "Bilis!" Aba, demanding!
Inilagay ko naman 'yung singsing sa daliri niya. Tuwang tuwa naman 'tong si Nate
na parang naaamaze pa. Bata talaga oh.
Naglakad na kami palabas ng Unisilver. Ilang lakad pa ang nangyari bago napag de
sisyunan na umuwi na kami. Syempre, hatid niya ako. Gabi na kasi, baka marape s
i ya. Logic.
"Ianne..." Napatigil ako sa paglalakad ng tawagin niya pangalan ko. Wrong timing
pa talaga magpatigil, tapat pa ng simbahan gustong tumambay.
May kinuha si Nate sa bulsa niya at nakita kong inilabas niya 'yung singsing na
mas maliit dun sa sinuot ko sa kanya. Hinawakan ni Nate 'yung kanang kamay ko sa
bay hinalikan niya ito.
"Mawawala lang pagmamahal ko sa'yo pag nasira 'tong singsing na 'to. Mahal na ma
hal kita Ianne." Isinuot niya 'yung singsing sa daliri ko. Kiniss naman niya ak
o sa cheeks sabay bulong:
"Pari na lang kulang at mga magulang natin, akin ka na."
Kinikilig talaga ako. Ewan ko ba, nahypnotize na ata ako sa sobrang ganda ng sin
gsing na 'to. Ahihihihi. Kinikilig talaga ako grabe.
Pagkapasok ko pa lang ng classroom ay parang ewan 'yung mga kaklase kong nakatin
gin sa akin na para bang mamamatay tao ako. Pagbaba ko ng bag ko sa upuan ko at
naupo, nagulat na lang ako ng bigla silang nagsilapitan sa akin.
"Bakit mahal mo si Nate?" Okay, masyado atang straight to the point tanong nila.
"Bakit mahal ko si Nate?" Pag-uulit ko sa tanong. Napaisip naman daw ako, bakit
ko nga ba siya mahal?
"Kasi..." Natatawa na lang talaga ako sa mga kaklase ko dahil nagsilapitan ang m
ga mukha nila sa may part ko. Mga chismosa talaga 'tong mga 'to oh.
"Kasi ano, uhm, sweet siya..." Oo, tama. Ang sweet niya. Sobrang sweet at siya l
ang ang kilala kong ganito ang kasweetan. Nilalanggam na nga 'yun eh.
"Ano pa?" Nakangiti nilang tanong sa akin. Ano ba 'tong mga kaklase ko napaka in
trigera.
"Ano pa?" Ganito pala feeling ng nasa hot seat, nag iinit pala talaga ang pwet d
ito.
"Kasi.. mabait, gentleman, galante. Mga ganun ba, basta!"
"AYIEEEEEEEEE!!" Synchronize nilang sinabi. Ang kukulit lang nitong mga kaklase
namin, paano ba naman dumating na si Nate kaya lalong naghiyawan.
"Tska tignan niyo naman oh," Pinaupo ko sa tabi ko si Nate na medyo nagtataka pa
kung anong nangyayari. "Gwapo, di ba?" Ano daw, parang nagsinungaling ata ako.
"Bakit? Ano meron sa kagwapuhan ko?" ANG HANGIN TALAGA NITO.
"HA!? ANO 'YUN NATE!? MAY SINASABI KA?!" Nagsitawanan naman 'yung mga kaklase na
min sa sinabi ko.
"Adik mo Ianne, binabara si Nate. Ganyan ba talaga kayo ka sweet?" Tumawa lang a
ko. Bakit nga ba ang weird namin, nagbabarahan? Pero kapag naman tinopak, sobra
n g sweet.
"Eh ikaw Nate, ano nagustuhan mo kay Ianne?" Tulad ng mga kaklase kong nakatingi
n kay Nate, napatingin din ako sa kanya. Syempre, gusto ko din malaman. Hindi k
o din kasi alam kung bakit niya ako niligawan eh.
"Ano, nakakahiya..." Nagkamot siya ng ulo niya. Hala, may kuto na ba 'tong lalak
eng 'to?
"Ano nga!?" Hala, mga chismosa talaga. Demanding! Nakalapit lang 'yung mga ulo n
ila sa amin ni Nate na naghihintay pa din ng sagot.
"Kasi..."
"Kasi?" Nagsilapitan lalo mga mukha ng kaklase namin sa amin. Kulang na lang, ma
gpalit na 'yung mga mukha namin sa sobrang lapit.
"Mabait siya, mabait siya, mabait siya, mabait siya, mabait siya, mabait siya, m
abait siya, mabait siya, mabait siya, mabait siya, mabait siya, mabait siya, ma
b ait siya, mabait siya, mabait siya, mabait siya, mabait siya, mabait siya, mab
ai --"
"SHET YOU AH!" Napatigil siya sa sinasabi niya dahil pinalo ko siya sa braso. Na
gtawanan naman 'yung mga kaklase naming nakapalibot sa amin.
"Hindi pa kasi ako tapos, teka lang." Nakataas lang 'yung kilay kong nakatingin
sa kanya.
"Mabait siya... Aray!" Ngayon naman, binatukan ko na siya. Pinaulit ulit ba nam
an na mabait ako? MABAIT LANG BA TALAGA AKO? "Teka lang kasi!" Sabi niya habang
hinihimas 'yung batok niya.
"Oh ano nga?" Sorry nagiging demanding na din ako.
"Siya kasi si Ianne." Napa'huh' naman ako sa sinabi niya. Ano daw? What's with m
e?
"Ano meron kay Ianne?" O thank you classmate sa pagtatanong n'yan para sa akin.
"Alam ko kasing si Ianne lang 'yung taong mamahalin ko." Napatigil ang lahat pat
i 'yung ibang hindi naman nakapalibot sa amin hanggang sa nagsigawan na 'yung m
g a kaklase namin at pinagtututulak kaming dalawa. Hindi ko alam kung dahil ba s
a kilig 'yun o dahil may galit sila sa amin eh. Ewan ko ba.
Pero napangiti na lang ako, sa tingin ko talaga pinaglihi sa asukal 'tong lalaki
ng 'to. ******************************************* [6] Chapter 4: When She Hea
rs... ******************************************* "Ianne, si Nate?"
Marami-rami na din ang nagtanong sa akin kung nasaan na si Nate dahil halos 3 da
ys na siyang hindi pumapasok sa sa school. Wala akong ideya kung ano ba ang nan
gyayari sa kanya ngayon. Hndi ko siya macontact at hindi niya ako kinocontact.
And to tell everybody the truth...
I'm worried about him.
Nasaan na ba siya? Ugh. Hindi ko alam kung ano ba mararamdaman ko eh, magagalit
ba o malulungkot? I feel like crying. Ewan. Nakakainis naman kasi.
Lumabas muna ako ng classroom at pumuntang CR. Inilabas ko ang cellphone ko at t
initigan ang screen, wala pa din.
Last text ko na 'to talaga. Last na 'to! At kapag hindi pa siya magreply, wala n
a akong magagawa.
mensahe na ibibigay kay: <3.NateKo Ui, tae ka. Asan kba? Dami na naka2mis sau d2
.. pati na ako >___<
1 minute. 2 minutes. 3 minutes. 4 minutes. 5... 1o... 6o minutes? Bakit ba ang b
ilis ng oras? Naghihintay naman ako ah? Hindi naman ako nag eenjoy ah?
After kong titigan ang cellphone ko, parang feeling ko nag iinit na mukha ko. Na
gblink ako--once, twice saka lumabo paningin ko.
Naiiyak na ako.
Ayoko man umiyak pero parang hindi ko mapigilang hindi umiyak. Hindi na ako puma
sok sa susunod na subject namin at wala na akong balak pumasok pa kahit bawal d
a hil kapag nakita ako ng discipline coordinator dito, lagot ako.
Naghihintay lang ako ng text na galing sa kanya. Isang text lang Nate, isang tex
t lang at sabihin mong okay ka lang. Ano na ba nangyayari sa'yo Nate? Nasaan ka
na?
Namimiss na kita.
Pinunasan ko muna 'yung luha ko at naghilamos. I need to freshen up para hindi n
ila mahalata na umiyak ako-or should I say naluha o humagulgol?
Papalabas na sana ako ng CR pero napatigil ako sa paglabas dahil nakarinig ako n
g boses. MUMU!? Hindi, babae... na parang... nagcoconfess?
"Maniwala ka na kasi sa akin" Hindi ako nakatingin sa side nung nag uusap siguro
pero sa tingin ko, parang umiiyak na 'yung may ari ng boses.
"Bakit ba ayaw mong tanggapin pagmamahal ko sa'yo?" Pahabol nung boses ng babae.
Eh? Gara naman nun. Uso ba 'yan dito sa 'Pinas? Babae 'yung nag coconfess?
"Art..." Nanlaki mata ko nang bigkasin ng boses nung babae 'yung pangalan ni Art
. Napatingin tuloy ako ng wala sa oras at nakita ko ang isang cute na babae na
k asama si Art. What's with them?
Medyo malayo layo sila sa akin pero malapit na para marinig ko pinag uusapan nil
a. Nakaharap sa akin 'yung babae tapos si Art nakatalikod sa view ko.
"Paano mo nasabing mahal mo nga ako, ha?" Kinabahan ako bigla sa pagsasalita niy
a. Ngayon ko lang kasi narinig 'yung boses niya at parang ang cold...gininaw na
m an ako bigla.
"Alam ko kasi sa sarili ko 'yun, I know that I'm already inlove with you." Paran
g naawa naman ako bigla dun sa babae, para kasing ano, uhm, nagmamakaawa siya?
M
aganda na sana siya, parang desperada nga lang.
"Prove it." Still, napaka cold ng boses niya. Wala talagang emosyon. Mahinahon p
ero parang.. walang kahit na emosyon sa boses.
"I'll do anything." Para namang nabuhayan ng loob 'yung cute na babae.
"Kung totoo nga 'yang pinagsasasabi mong mahal mo ako..." Nakasilip pa din ako,
naghihintay kung ano mangyayari. Kahit ako naeexcite sa susunod na mangyayari!
"Ano?"
"Have sex with me" Watdapak! Sa sobrang pagmamadali ko para magtago at dahil sa
kaba na nararamdaman ko, napapalo ako bigla sa pintuan. Tumakbo ako papunta sa 3
rd cubicle. SHET! Kinakabahan ako. Nashock naman kasi ako dun eh! Hello? What's
with that?! Anong kalokohan 'yun?
Wala naman akong narinig na nag 'sino 'yan' or nagtaka kung ano 'yung sounds na
naproduce ko kanina dahil sa pintuan. Nabigla kasi ako hello, sorry na.
Naghintay muna ako ng ilang minutes. Pagbukas ko ng pintuan sa cubicle ko, ayun.
.. clear. Wala namang tao. Paglabas ko ng cr,
"Ay paksyet!" Nashock ako ng uber super duper mega hyper supermarket ng bonggang
bongga. Ikaw ba naman hindi magugulat eh kaharap mo si Art! Kakashock!
"Uh... Ano... Uh..." Binalik ko ang naubos kong poise sa pagsigaw ko ng paksyet.
Tumayo ako ng maayos tapos tinignan ko siya na kunwari wala akong narinig. "Bak
et?"
"'Wag kang maniniwala sa mga nakikita mo, lalo na sa mga naririnig mo" With thos
e words, naglakad na siya palayo sa akin. Nagtingin tingin din ako sa paligid,
w ala na 'yung cute na babae.
Ang weird ni Art.
Ito na talaga ang pinaka best way para madescribe siya. Pramis. Period. No erase
na talaga.
Pagkatapos ng nangyari kanina sa may CR, pumasok na ako sa classroom. Tinignan k
o muna 'yung upuan ni Nate kung nandun na siya...wala pa din. Nalungkot lang ak
o ulit saka ako umupo sa upuan ko hanggang sa mag uwian, lutang na lutang ang is
i p ko.
Medyo napuyat ako kakahintay sa text ni Nate pero wala eh, balewala ang paghihin
tay at pagpupuyat ko dahil wala pa din talaga akong natatanggap kahit wrong sen
d man lang galing sa kanya.
Mukha akong sabog nung pumasok ako sa school kinabukasan dahil mentally unprepar
ed ako at medyo emotionally damaged.
"Ianne, may balita ka na ba kay Nate?" Tinignan ko lang 'yung kaklase ko na para
ng sinasabi ko 'yung 'mukha-ba-akong-may-balita-sa-kanya' look pero huminga na
l ang ako ng malalim saka sinagot ang tanong niya.
"Wala pa." Umupo ako sa upuan ko at nagbuntong hininga buong magdamag hanggang s
a malapit na mag uwian. Ang hirap pala ng ganito, I feel so empty! Kahit inaaya
ako ng mga kaklase ko na maglunch, magbreak kasama sila-wala akong gana.
"Sabi ni Rhea, nakita daw niya si Nate kahapon sa café.com" Napatingin ako sa kakl
ase ko na biglang nagsalita sa tabi ko. Kahapon sa café.com? Kahapon nung halos hi
ndi na ako pumasok sa mga subjects namin kakahintay ng text niya?
Bakit siya pupunta dun? At bakit siya pupunta dun pero hindi siya pumapasok? At
bakit siya pupunta dun pero hindi siya pumapasok at hindi niya sinasabi sa akin?
"Sure kang si Nate 'yun?"
"Oo daw. Eh di ba glass window 'yun? Nakita ni Nate na nakatingin si Rhea, paran
g nagtatago daw. Ewan." Nagtatago? Bakit siya magtatago? Anong tinatago tago ni
y a?
"Sa tingin mo ba andun siya ngayon?"
"Ewan ko lang, siguro. Try mo puntahan mamaya." Umalis na 'yung kaklase ko sa ta
bi ko kasi dumating na 'yung teacher namin saka nagsimula na ang klase. Nagkakl
a se kami pero 'yung utak ko nakatuon sa pagpunta ko sa café.com.
Pagkatapos ng klase, uwian na namin. Nagmamadali akong pumuntang locker area par
a ilagay na ang mga books at notebooks kong hindi ko gagamitin. Well, actually,
ilalagay ko lahat sa locker.
Pagdating ko sa locker area, may mga tao na din at nag aayos ng mga gamit nila p
ero isa lang ang pumukaw sa paningin ko. Si Art.
Lumakas ang kabog ng dibdib ko ng hindi ko malaman kung bakit. Nanlalamig na din
'yung kamay ko na parang pinapasmado dahil sa kaba nung nakita ko siyang nakaha
rap sa locker niya at may tinitignan na papel. Love letter? Nakastationary kasi
. Napansin ko rin na may mga babaeng nagbubulungan habang nakatingin kay Art, ah
so parang secret admirer sila, ganun?
Napatingin naman ako agad sa ibang direskyon nung bigla siyang tumingin sa akin.
Nagmadaling akong ilagay sa locker ko 'yung mga gamit na dala ko saka ako agad
na umalis papuntang internet shop.
Pagdating ko sa tapat ng café.com internet shop, hindi ko nakita si Nate kaya nama
n nagdalawang isip ako kung papasok pa ba ako o hindi eh kita naman sa glass win
dow na walang Nate sa loob. Pero kahit na anong dalawang isip pa ang isipin ko,
pumasok ako sa loob. Medyo malaki kasi 'tong internet cafe na 'to dahil may kai
n an tapos may computeran.
Napatingin ako sa mga sulok sulok na nagcocomputer at bigla akong kinabahan at n
apatago bigla sa may isang gilid.
SI NATE BA NAKITA KO?
Iniangat ko ang ulo ko para tignan ulit ang nakita ko. Tumingin ako ng mabuti du
n sa mukha nung lalaki at hindi nga ako nagkakamali! Si Nate nga 'yun!
Naglakad ako palapit sa kanila pero naglakad ako mula sa likod niya kaya inikot
ko talaga ng bongga ang buong cafe. Tinignan ko kung ano ginagawa niya sa comput
er, no. Wait! Hindi siya ang nagcocomputer! Nakatabi lang siya dun sa isang bab
a e na nakatali ang buhok na siyang nagcocomputer.
Iniisip ko muna na baka hinihintay lang ni Nate na matapos 'yung babae sa pagcoc
omputer pero nalaman ko na lang na magkasama nga talaga sila nung tumayo si Nat
e at nakipagbeso dun sa babae!
Parang lahat na ata ng dugo ko ay umakyat sa ulo ko at nag init ang buo kong kat
awan. Nanikip ng kaunti ang puso ko tapos napasama bigla ang paningin ko na par
a ng nagdidilim.
Kung ganito feeling ng nagseselos, oo ata. Nagseselos ako!
Lumabas na agad ako ng cafe saka umuwi ng bahay. Ang weird. Sobrang weird talaga
ng feeling ko. Parang dinudurog 'yung puso ko h abang nasa jeep ako hanggang pa
g uwi ko. Hindi na nga ako kinausap nila mama at kuya. Ang sakit sa damdamin. An
g bigat sa puso...
Teka. Parang baliktad?
Masakit sa puso at mabigat sa damdamin pala. Hahahaha.
Dumiretso ako sa kwarto ko, humiga at niyakap ng mahigpit 'yung favorite kong un
an.
DING DONG *dantes*
Tumunog cellphone ko?
DING DONG DING DONG DING DONG DING DONG
Napatingin ako sa screen ng cellphone ko at biglang lumakas ang kabog ng dibdib
ko.
<3.NateKo Calling...
Accept
Reject
Nakatitig lang ako sa cellphone ko. Bakit siya tumatawag? Anong meron? Pero kahi
t na sobrang inis ko, sobrang galit, sobrang lungkot, inaccept ko pa din 'yung
c all.
"H-Hello?" Feeling ko first time ko lang kausapin si Nate sa nararamdaman ko. Um
iikot 'yung chan ko na feeling ko matatae ako.
"Mahal kita." Bago pa ako makasagot, binaba na agad niya 'yung phone niya.
TOOTs TOOTs TOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOTs
Nakatapat pa din sa tenga ko ang cellphone ko kahit na 'yung busy tone na lang a
ng naririnig ko. Hindi ko namamalayan, naluluha na pala ako pero after ilang se
c onds, humagulgol na ako ng tuluyan.
Ano ba talaga ang mararamdaman ko? Ang gulo mo Nate, sobra.
---x Author's Note: *edited: 11/11/12: Dedicated to ivebeentheredonethat sa pags
uporta ng afgitmolfm at sa pag gawa ng birthday gift na one shot. Isang nakakaki
lig na oneshot po it ech, kahit hindi ko kilala si Garred eh kinilig pa rin ako
hahaha. Salamat sa pa
gbabasa ng afg! Pasensya na kung hindi sa 5chapinaday nakalagay :< CLICK EXTERNA
L LINK TO READ THE ONE SHOT. Sa mga naglagay ng afgitmolfm sa reading list nila,
sa mga naglike/vote at sa mg a nagcocomment ng story na 'to, MARAMING THANK YOU
:"> ******************************************* [7] Chapter 5: Surprise Surpris
e! ******************************************* Ann (purpleyhan) "Hello .L./Rayne
! I'm a fan of yours sa CC. Silent reader nga lang kasi wala ako ng account dun
dati. BWAHAHAHA. I've read afgitmolfm and trip dati pa :))) serio usly, sobrang
ganda ng stories mo :)) HAHA di ako makaget-over sa laway ni Art. BWAHAHAHA <3"
---x
Monthsary na namin ngayon. Hindi man official date pero monthsary pa din namin n
gayon. Napagkasunduan na namin 'to.
Pumasok ako ng school ng mas sabog pa nung nakaraan dahil sa pag iyak. Mentally
unprepared, emotionally semi-damged at physically ugly na ako.
Pagpasok ko ng classroom, unang hinanap ng mata ko ay 'yung pinaka mamahal ko. P
ero sa paghahanap kong 'yun, parang gusto ko na lang ulit umuwi at umiyak. Wala
, wala pa din si Nate.
Akala ko ngayong monthsary namin magpapakita na siya sa akin pero mukhang wala n
a talaga siyang balak magpakita. Naiinis na ako at parang gusto kong umiyak sa
s obrang inis.
Pagkatapos ng klase namin, pumunta ako ng café.com. Hindi ko alam pero parang may b
umulong sa tenga ko na pumunta ako dun at makikita ko si Nate. Pagdating ko, hi
ndi nga ako nagkakamali.
May isang babaeng nakaupo sa tapat ng computer katabi si Nate at 'yun ang 'yung
babaeng nakita ko last time.
Pumasok ako sa loob ng café at pumwesto sa may harap ng computer nila. Nagtatawana
n pa sila. Kumukulo na naman 'yung dugo ko, naiinis na talaga ako ng sobra. Sa t
awanan nilang 'yun, hindi nila ako napapansin na nasa harap na nila. Naglakad a
k o papunta sa may likod ni Nate at talagang hindi nila ako napapansin ah! Ano a
ko , invisible?!
"Ianne!?" Parang gulat na gulat siya ng makita niya ako sa likod niya kaya napat
ayo siya, pati 'yung babaeng katabi niya. Tinaasan ko lang silang dalawa ng kan
a ng kilay ko.
"Happy Monthsary ah." Nginitian ko silang dalawa na parang papatayin ko silang d
alawa. Hindi sila nakapagsalita kaya umalis na ako.
Habang naglalakad ako palabas ng café, nanghihina na 'yung tuhod ko at kusang luma
labas na ang mga luha galing sa mata ko. Paglabas ko, hindi ko na napigilan ang
pag iyak ko. Sa sobrang panghihina din ng tuhod ko, napaupo na lang ako sa may g
ilid ng café kahit na maraming tao.
Wala na akong pakielam kahit na maraming nakakakita sa akin. Wala na akong pakie
lam kahit na nakakahiya na. Wala akong pakielam kahit na nakikita ako ng marami
n g tao na parang gusgusing bata na naiwan ng nanay kaya umiiyak.
Ang gusto ko lang ngayon, ilabas lahat. Ilabas lahat ng-
"Ay bastos!" Napatayo ako ng hatakin ako ng isang kamay patayo. Naaninag ko mula
sa malabo kong mata due to tears na si Nate pala ang humatak sa akin. Pero ito
ako, patuloy na umiiyak.
"Ano bang ginagawa mo Ianne? Bakit ka umiiyak? Nasasaktan ako." Niyakap niya ako
. Inaalis ko ang pagyakap niya sa akin pero sobrang nanghihina na talaga ako. S
a bawat tulak na mahina ko, hinihigpitan niya 'yung yakap niya.
"Nakakainis ka!" Iyak lang ako ng iyak. Gulong gulo na ako, ano na ba gagawin ko
? Ha Nate, ano na ba?
"B-bakit? Tahan ka na, please..." Finull force ko ang sarili ko para kumalas sa
pagkakayakap niya.
"ANONG BAKIT? HINDI MO BA ALAM, HALOS 1 WEEK KANG HINDI PUMASOK SA SCHOOL WITHOU
T EVEN TELLING ME WHERE ARE YOU OR WHAT'S GOING ON?! TAPOS MARIRINIG KO NA LANG
SA KAKLASE NATIN NA DITO KA SA CAFÃ.COM PUMUPUNTA. AND THEN, MAKIKITA KONG KASAMA
MO 'YUNG BABAENG 'YUN!? WHAT ARE YOU SAYING NA 'BAKIT' HA!? HINDI MO BA RAMDAM,
MISS NA MISS NA KITA. ALAM MO BA 'YUN? AT NGAYONG 1ST MONTHSARY NATIN, HINDI KA
MAN LANG PUMASOK PARA BATIIN AKO. ANO NA BA NANGYAYARI HA NATE? GUSTO MO NA BANG
TUMIGIL NA LANG TAYO? HOW DARE YOU DO THIS TO ME?! KITA MO NATE?! NAPAPAENGLISH
NA AKO SA SOBRANG GALIT SA'YO!" Tinanggal ko sa daliri ko 'yung infinity couple
ring namin. "At etong singsing na 'to, binabalik ko na sa'yo! Ibigay mo na lang
d'yan sa babae mo at kayo na magkamit ng infinite love niyo!" Kinuha ko 'yung k
amay niya at inilagay dun with force 'yung singsing.
Ngumiti lang siya na akala mo wala siyang ginagawang kagaguhan. Hinawakan niya '
yung kamay ko tapos kiniss niya. Anong problema niya?!
"Ianne," tinignan ko lang siya ng masama. "Ano ka ba naman..." Nagulat na lang a
ko kasi bigla siyang tumawa na parang may nakakatawa sa sitwasyon namin. Nakaka
i nis. He's not taking everything seriously.
"Tumahan ka na nga, before I explain everything." Ako naman si uto uto ay pinili
t ang sarili na tumahan. After ilang minutes, tumigil na din ako sa pag iyak at
medyo humihinahon na ng kaunti.
"Ok, first of all. Nag absent ako ng 3 days dahil pumunta kami ni papa sa Bicol
for some business. Hindi ako nakapagtext sa'yo kasi naiwan ko ang cellphone ko d
ito sa Manila. Second, ang babaeng 'yan ay si ate Aika, isang programmer at PIN
S AN ko. 3rd of all, kaya nag absent ako ng dalawang araw at laging andito sa ca
fé.c om dahil nagpapagawa ako ng website kay ate Aika. Partner din siya ng owner ni
to ng café.com kaya dito kami lagi." Napanganga ako ng kaunti sa sinabi niya. Napat
in gin ako sa sinasabi ni Nate na ate Aika, nakangiti lang siya na nagwave pa ng
ka may. "At ano ka ba Ianne, hindi mo ba tinitignan 'yung cellphone mo?"
Bigla kong naisip 'yung cellphone ko. Hindi ko na pala nagalaw 'yun simula nung
tumawag siya tapos hindi ko na chinarge kaya lobat.
"B-Bakit?"
"Tinatawagan kita sabay nating makita 'yung website ng 6pm. Kasi sabi ni ate Aik
a, masesettle na 'yung website ng 5:30. Eh pumunta ka ba naman dito ng 3:oo"
"Ha?"
"Regalo ko sana sa'yo 'yung website natin. Ako gumawa ng lahat ng designs tapos
si ate Aika lang ang naglagay ng mga gusto ko... Ano? Ok na bang explanation?" N
anliit naman ako sa kahihiyan.
"Hindi nga?" Niyakap na naman niya ako ng mahigpit tapos ngumiti.
"Sira ka talaga, iiyak iyak ka ng wala namang dahilan. Ikaw talaga oh!" Pinisil
niya 'yung pisngi ko. "Ang cute cute mo talaga, para kang bata." Ginulo niya 'yu
ng buhok ko sabay ngiti niya. Napangiti na din naman ako.
"Ikaw naman kasi eh, hindi mo kasi sinasabi agad." Natatawa ako sa kahihiyang na
ngyari sa akin ngayon. Nakakaasar talaga! I was making conclusions with out eve
n thinking, gahd. Omg, as in omg lungs.
"Surprise nga di ba? Hindi ka talaga pwedeng sinusurprise eh." Tumawa siya tapos
tumawa na din ako. Nagsorry na din ako kay ate Aika sa inasal ko kanina at sabi
niya ok lang daw 'yun, ang cute ko daw magselos.
Okay, ang cute ko daw kasi.
"So ano, uwi na tayo sa bahay natin-este, sa bahay mo. 6pm, buksan mo website na
tin, ha?" Kiniss niya ako sa cheeks. Bigla namang gumaan 'yung pakiramdam ko, f
e eling ko nawala lahat ng problema ko sa mundo. "Makalimutan ko pa," sinuot niy
a 'yung singsing na ibinigay ko sa kanya na binili niya sa daliri ko. "'Wag mong
t atanggalin 'yan, kakatayin kita! Okay?"
"Teka, may nalimutan pala ako sa loob, d'yan ka lang! Ayokong mawala ka." Bago p
a pumasok si Nate sa cafe, ginulo naman niya 'yung buhok ko tapos nginitian ako
. "Ate Aika, ikaw na bahala ah?" Kasama niyang pumasok si ate Aika.
Habang naghihintay sa labas ng cafe, may napansin akong isang lalaki na matangka
d, maganda at payat ang pangangatawan na papunta sa direksyon ko. Isang pamilya
r na mukha-si Art? Akala ko lalagpasan lang niya ako pero tumigil siya sa may gi
l id ko pero hindi siya nakatingin sa akin pero napatingin ako sa kanya nung nag
sa lita siya.
"Bago ka maniwala, alamin mo muna." Pagkalagpas niya sa akin, biglang dumating s
i Nate at inakbayan ako.
"O, tara na?"
Umuwi na kami, este ako pala. Naghintay muna ako ng ilang oras at binuksan ang w
ebsite namin ni Nate. Sa dinami dami ng nakalagay 'dun-'yung impormasyon tungko
l sa amin, 'yung mga pictures namin, may ilan pang pictures na ginawa si Nate na
parang kinakasal kami at kung anu-ano pa. May kwento pa ng love story namin, an
g
kyut. Ang cute ng lahat pero isa lang talaga ang nag caught ng attention ko.
Isang picture na gumagalaw 'yung words tapos wala, I find it sweet. :">
Siguro nga tama si Art. Even though he's kinda weird, the words he said makes se
nse, so much sense.
---x Author's Note: Dedicated kay Ann dahil pinakilig niya ako sa messages niya
sa page ko dito. Ded icated din sa kanya kasi hindi daw siya makaget over sa law
ay ni Art. Hahaha. Hi Ann! :"> ******************************************* [8] C
hapter 6: BOO! ******************************************* Gee (thecagedDOLL) "s
abaw mo naman rayne! :D kinalabutan ako. :D "
---x
Naatasan 'yung section namin na magpalipas ng isang gabi sa school para ayusin '
yung gymnasium namin para sa alumni event na darating. So here we are, sa gym,
b usy na busy.
10:3o na ng gabi pero hindi pa din kami kumakain. Busy kasi kaming lahat sa kany
a-kanya naming gawain. Sa laki ba naman ng gym namin at dedesignan pa namin 'to
.
"Ianne, pakuha naman nung sto mo." Tumango lang ako nakikipag tawanan sa mga kay
a wala siyang reaksyon
mga paint sa THE room please. Isama mo si Nate kung gu sa utos sa akin ni presid
ent. Pinuntahan ko si Nate na kaibigan niyang lalake. Hinawakan ko sa kamay si N
ate nung hinila ko siya palabas.
"Grabe, ang lamig naman dito, bakit dito mo pa gusto Ianne?" Napatingin naman ak
o sa sinabi ni Nate tapos 'yung itsura niya, nakangiting aso.
"Sira! Kukuha lang tayo ng paint!" Binatukan ko lang naman siya kasi 'yung itsur
a niya eh! Nakakaasar. Hahahaha!
"Joke lang eh. Kung makabatok naman 'to." Tumawa lang ako habang nagkakamot siya
ng ulo niya. Ang layo naman kasi nitong THE room, nasa kabilang ibayo pa ng fie
ld. Ang dilim dilim pa, paano sa buong field, guard house lang nagbibigay ng il
a w which is medyo malayo pa sa amin kaya medyo madilim pa din.
"Ianne, natatakot ako..." Napatingin naman ako sa kanya na akala mo natatakot ta
laga 'yung itsura niya.
"Bakit ka naman matatakot?" Natatawa kong sabi sa kanya.
"Natatakot ako, baka mawala ka eh. Akin na nga 'yang kamay mo." Kinuha naman niy
a 'yung kamay ko at nilock ang fingers niya sa fingers ko. Ang romantic na sana
ng ambiance eh, ang lamig lang talaga tapos sobrang dilim.
After hundreds of years ng paglalakbay namin sa field, nakarating na din kami sa
wakas sa THE room. Medyo madilim kaya binuksan ko 'yung ilaw. Pag bukas na pagb
ukas ko ng ilaw, biglang...
"AHHHHHHHH!!!!" Napatingin ako sa labas ng makarinig kami ng napaka lakas na sig
aw ng batang lalaki. Biglang lumamig pakiramdam ko at napapisil ako sa kamay ni
Nate.
"Ano 'yun?" Tinignan lang niya ako na parang sinasabi na hindi daw niya alam. K
inilabutan na lang ako na parang ewan.
"Bilisan na lang natin, baka nahulog lang kaklase natin." Tumango na lang ako sa
sinabi niya. Binilisan na namin 'yung pagkuha ng mga paint. Nauna ako lumabas n
g THE room tapos pinatay na ni Nate 'yung ilaw paglabas niya.
TOINK TOINK
Napatingin ako sa loob ng THE room na madilim. Bago pa isara ni Nate 'yung pint
uan ng THE room, may gumulong na bola palabas. Tumaas lahat ng balahibo ko sa ka
tawan. SHIT!
"S-sa-an ga-galing 'yung bola?" Tinignan ako ni Nate saka 'yung bola dahil sa pa
gturo ko. Tinignan niya ako na para siyang nagtataka.
"Anong bola?" SHIT. Alam mo 'yung feeling na nakataas na nga 'yung balahibo mo,
tumataas pa lalo sa sobrang takot?! As in lahat ng pwedeng tumaas na balahibo sa
buo kong katawan tumaas na.
"H-ha? Hi-hindi mo ba naki-kita?" Nanlaki mata ko sa pag iling niya. OH HINDE.
"W-wala, tara na nga!" Pagtingin ko sa lapag, nawala 'yung bola! EEKKK! Nagmadal
i akong lumakad palabas ng building. Bakit ganun? Hindi nakikita ni Nate 'yug b
o la? Bakit ang taas ng balahibo ko?! Bakit!? Parang natatakot ako na ewan na hi
nd i ko alam. Oh my gahd.
Medyo hingal na hingal si Nate dahil hinabol niya ako kasi ang bilis ko maglakad
na medyo tumatakbo na ako. Nilock pa kasi niya 'yung pintuan ng THE room.
Nung nasa kalagitnaan na kami ng field, parang may kung anong pwersang tumulak s
a akin para lingunin 'yung building kung nasaan 'yung THE room. Nagulat ako at
k akababa lang ng balahibo ko eh tumaas na naman nang makita ko 'yung bola na tu
ma talbog!
"N-Nate! Na-nakikita mo ba 'yun?!" Hinawakan ko 'yung braso ni Nate tapos tinuro
ko 'yung bolang tumatalbog. Liningon naman niya 'yung bola pero---
"Saan?" Tinignan ko si Nate, nakatingin naman siya sa tinigtignan ko. Ano ba, du
ling ba siya?! Ano ba! Bakit hindi niya makita 'yung bola!?
"'Yung bola, ayun, 'yung bola tumatalbog mag isa!" Tumatalbog pa din siya sa har
ap ko! Bakit hindi nakikita ni Nate?! Ginulo naman niya 'yung buhok ko tapos ng
u miti.
"Imagination mo talaga! Itigil mo na nga panonood ng mga horror. Naniniwala ka n
a eh." Inakbayan niya ako para maglakad na palayo para makabalik na sa gym. Per
o bago pa kami makapasok sa gym naghuling sulyap ako sa may THE room. Kinilabuta
n ako lalo kasi--
MAY NAKITA AKONG BATANG KUMAKAWAY HAWAK HAWAK 'YUNG BOLA!
Napakapit ako ng napaka higpit kay Nate na siyang ipinagtaka niya. Pagpasok nam
in, para akong matatae sa takot. Ano ba nakita ko? Imagination ko nga lang ba 'y
un o totoo? Estudyante ba 'yun o ano? or worst, MULTO BA 'YUN!?
"Guys, may nahulog ba dito?" Tanong ni Nate habang nilalapag 'yung mga paint sa
may bleachers. Busy na busy mga kaklase ko na parang walang nakakarinig sa kanya
.
"Oy" Hinawakan niya sa braso 'yung kaklase naming naglalakad kaya napahinto ito.
"May nahulog ba kanina dito tapos sumigaw?" Tinignan ng kaklase namin si Nate n
a parang nagtataka.
"Ha? Wala naman." Kinilabutan na naman ako. Baka.. Baka... Nagkatinginan kami ni
Nate, omaygahd. Wag mo sabihing 'yung naranig namin eh 'yung batang...!!
!!!
"Nate..." Humawak ako sa braso ni Nate ng sobrang higpit at inalalayan ako. Inak
bayan naman niya ako at parang niyakap niya ako gamit ang isang kamay niya. "N-
n at-tatakot na ako"
Ngumiti lang siya sa akin tapos umupo lang kaming dalawa sa may bleachers.
"Guys, dinner na." Pagkaanounce ng president namin ay nagsitakbuhan ang mga kakl
ase namin sa kung saan nakalagay 'yung pagkain. Nakabilog kaming lahat habang k
u makain ng niluto ng mommy ng president namin.
"Alam niyo ba?" Napatingin kami sa president ng klase namin. Ang seryoso ng muk
ha niya.
"Alam niyo bang may kasama tayo dito?" Nagsitayuan na naman mga balahibo ko. Nap
akapit na naman ako sa braso ni Nate ng sobrang higpit.
"And to tell everybody the truth, hindi siya kaklase natin."
"Eh ano? Janitor" Tumawa 'yung buong klase pero hindi ako natatawa.
"Ianne, bakit namumutla ka?" Niyakap ako ulit ni Nate gamit ang isa niyang braso
.
"Ianne..." Tumingin ako sa president namin na nakatingin sa akin. "He's at your
back."
OH MAY GAHD! Napayakap ako ng mahigpit kay Nate. Nagsitayuan mga balahibo ko at
napapikit sa sobrang takot.
"Wala namang tao sa likod ni Ianne ah!" Naririnig kong mga komento ng mga kaklas
e namin dati.
"Tao siya dati, pero kaluluwa na siya ngayon." Napadilat ako sa sinabi ni Presid
ent at nakita ko 'yung iba kong mga kaklase, parang natatakot na din sa sinasab
i ng president namin.
"May third eye ako at nakikita ko 'yung bata sa likod ni Ianne, begging for some
help." Pahabol niyang sinabi.
"A-ayoko na Nate..." Tinignan ako ni Nate. Naluluha na ako sa sobrang takot. Ayo
ko na talaga.
"Ano ba? Hindi na kasi nakikipag lokohan eh." Medyo tumaas na ang tono ng boses
ni Nate, I can sense na naiinis na siya.
Tumayo 'yung president namin. "I'm not joking around. John Michael Cruz jr. ang
pangalan niya."
Kumunot 'yung noo ni Nate tapos tumaas 'yung isang kilay niya. "Ano ka? teacher
kaya natin 'yun." "No, he's the son of our teacher." Tumaas balahibo ko ng sabih
in niya 'yun. May anak ba si sir? I thought single man siya?
"Siya ang anak ni sir Michael. 6 years old pa lang siya nang namatay siya dito s
a school. Sa likod siya ng school nakalibing, hindi niyo ba alam 'yung storyang
'yun? Last year lang nangyari 'yun ah?" Umiling 'yung mga kaklase ko. Ako, naka
t ingin lang sa president namin. Ang lamig ng paligid, hindi na talaga ako kumpo
rt
able.
"Naglalaro siya ng bola dati doon sa building ng mga supplies natin. Like THE ro
om, computer lab, science at 'yung iba pa. Gabi na, mga 11pm at nagtatrabaho pa
si sir Michael. Hindi alam ng mga guard, may pumasok na magnanakaw at pumunta s
a building na 'yun. Eh di ba andun nga 'yung bata? Nakita ng magnanakaw si John
a t hinila papuntang THE room, doon siya pinagtataga at pinatay. Nawawala na 'yu
ng bola na nilalaro niya nung gabing 'yun. Hindi alam kung nasaan, o baka kinuha
n a nung magnanakaw. At dahil sa binuksan niyo 'yung ilaw kanina sa THE room, n
agu lo na naman daw siya." Tumaas balahibo ko. Kinikilabutan. Nilalamig. Naiiyak
.
"Ikaw kasi eh!! Pinapunta niyo pa kami dun!" Sabi ko kay president habang mangiy
ak ngiyak na ako sa sobrang takot nun.
"H-hindi ko alam na magagambala siya, kakasabi lang niya sa akin ngayoon... I'm
sorr--"
May kung ano pang sinabi 'yung president pero nawala 'yung buo kong pandinig at
nakaramdam ako ng sobrang lamig sa balikat ko.
"Tulungan mo ako" OMG.
---x Author's Note: I'm pretty sure na may 20 readers ako dito sa afgitmolfm wat
tpad version at kini kilig ako dito. Pero mas kikiligin ako kung magpapakilala k
ayo. Ahehehekz. Kaya naging horror ito kasi nagkataon lang na October 31 ko gina
wa ang chapter n a 'to nung first time kong ginawa 'to sa CC so yeaaahh, nakibag
ay lang ako sa pa nahon noon. Eh ayaw ko naman 'to tanggalin kasi part din ng st
ory. Ahihihi. Dedicated kay Gee dahil siya ang pinaka unang idol ko sa Creative
Corner at kini lig ako nung nagcomment siya sa chapter na 'to. Sino nga ba ang h
indi makakakila la sa kanya eh naging AUTHOR OF THE YEAR 'yan sa candmag magazin
e? Goodbye Mr Cy borg? Sinong hindi pamilyar sa kwentong 'yan di ba? Hi Gee kung
mababasa mo man itech. :"> I remember my first day in Creative Corner. Fortune
cookies ni inluvagal_08 ang una kong nabasa tapos 'yung chickboy. :D ***********
******************************** [9] Chapter 7: Si Sir Michael *****************
************************** Bruhang Zii (~mystic.lady) "OHMIGAHD!!! nagdrugs ata
talaga 'yung teacher eh. pero natawa ako sa part na 'to. hahaha.. ;D
"Katapusan ko na ba 'to? Mamamatay na ba talaga ako? magmumulto na din ba ako!?"
"
---x
Ang sabi ni president, puntahan ko daw si Sir Michael para matulungan si John, a
lamin kung ano talaga nangyari at alamin kung nasaan 'yung laruan na bola ni Jo
h n-para daw matahimik ang kaluluwa niya.
Tutal malapit lang naman ang bahay nila Sir Michael sa school, pumunta ako pagka
gising ko kinabukasan. Hindi ko na inabala si Nate dahil alam kong pagod siya k
a kabantay sa akin dahil nga sa sobrang takot ko.
TEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEKTAAAAAAAAAAAAAAAAAAKTOOOOOOOOOOOOOK (door bell 'yan)
"Hmm?" Bumungad sa akin ang antok na antok na mukha ni sir Mike. Kinukusot pa ni
ya 'yung mata niya na feeling ko ay nagising ko siya dahil ang aga kong pumunta
.
"Sir Mike, pwedeng pumasok?" Parang natauhan naman si sir nung nagsalita ako. Pi
napasok naman niya ako sa bahay niya at pinaupo dun sa may sala. Inalukan niya
a ko ng inumin pero sabi ko sandali lang naman ako dun.
"Oh, ano bang sasabihin mo at ang aga naman ata?" Kinabahan ako sa sasabihin ko
at nanlalamig ang kamay ko. Paano kung itanggi niya? Paano kung hindi naman pala
niya anak 'yun? Paano kung jinojoke time lang ako ng president namin?
Pero sino 'yung bumulong sa akin?
"Uhm, sir..." He gave me a look na parang sinasabi na 'ano?'
"May asawa ba kayo?" Nagulat siya sa tanong ko dahil halata sa mata niyang paran
g nagising lalo. Kinabahan ako lalo. "Ah eh.. pwede naman pong hindi niyo na la
n g sagutin, aalis na lang po ako." Tatayo na sana ako para makalabas na dahil s
ob rang uneasy ng atmosphere pero napatigil ako nung nagsalita si sir.
"Meron." Napatingin ako kay sir, seryoso 'yung mukha niyang nakatingin sa kawala
n. "Actually, she died, last year." Nakikita ko 'yung lungkot niya sa mukha, pa
r a tuloy lumungkot aura ng buong bahay.
"I'm sorry sir..." Tumingin siya sa akin tapos ngumiti, pinaupo niya ako ulit ka
ya ako naupo.
"Ok lang." Kinilabutan ako sa ngiti niya, para kasing may nakatago dun sa ngiti
niya eh.
"M-may... M-may anak po ba kayo?"
"Yes, he's a junior. John Michael Cruz jr, ako ang senior." OMG. Kinilabutan na
naman ako. Totoo kayang... "But he died, last year din." OMG totoo nga!
"I'm sorry. Dalawa-" Bago ko pa mapagpatuloy 'yung sasabihin ko ay napatigil na
naman ako sa sinabi ni sir.
"Don't be sorry, gusto ko din naman 'yun eh." Tumaas balahibo ko sinabi ni sir.
"A-ano pong-"
"I killed that kid" Nanlaki ang mga beautiful kong mata. Nakaramdam ako ng takot
pero hindi takot sa patay kundi takot sa buhay, kay sir... "Siya may kasalanan
kung bakit namatay 'yung pinaka mamahal kong asawa! Kung hindi dahil sa pesteng
bola niya na hinabol ng asawa ko, HINDI MAMAMATAY ANG PINAKA MAMAHAL KO!! Sinisi
si ko 'yung batang 'yun sa lahat. Ang kapalit ng buhay ay buhay din kaya kinuha
ko 'yung buhay niya kapalit ng buhay ng asawa ko na kinuha niya." Tumawa si sir
pero at the same time ay umiiyak siya. Is he in drugs?
"Siguro nabalitaan mo na 'yung pagpatay sa batang 'yun ng magnanakaw. Ako lang a
ng nagsabi na magnanakaw 'yung pumatay para hugas kamay ako. AKO talaga ang pum
a tay sa batang 'yun, sinunog ko pati 'yung pesteng bola niya! 'yung pesteng bol
a na 'yun!"
"Uhm, salamat po sa info?" Nanginginig ang tuhod kong tumayo pero bigla niya ako
ng hinawakan sa braso.
"Anong info 'yang pinagsasasabi mo?" Takot na talaga ako pramis! "Ngayong alam m
o na ang lahat, hindi naman pwedeng makaalis ka ng pamamahay ko na gumagalaw pa
di ba?" Nanlaki mata ko sa sinabi niya at lalong nanlaki ang mata ko sa paglaba
s niya ng kutsilyo mula sa likod niya. OMG. MAGICIAN! K joklang, mamamatay ka na
Ianne nakuha mo pang magjoke!
"S-Sir. Huwag naman po sir. Hindi ko naman po pagsasabi eh. Promise po, secret l
ang natin 'to!" Tumakbo ako para makawala ako sa pagkakahawak niya sa braso ko.
Buset, napalayo pa ako sa labasan!
"ANO KA, swerte?!"
"Hindi po ba?!-Ahh!" Bigla niya akong sinunggaban sabay saksak sa binti ko, syet
ang sakit! Nakakita ako ng napaka raming dugo na lumalabas sa saksak sa akin sa
binti. Napahiga ako sa sobrang sakit na nararamdaman ko tapos nakaramdam na nam
an ako ng isa pang saksak sa isa kong binti.
Ang sakit! Ang sakit sakit.
Katapusan ko na ba 'to? Mamamatay na ba talaga ako? Magmumulto na din ba ako!? A
yoko paaa~ Ayaw ko pa!
Dumilat ako at nakita ko ang mukha ni sir na may mga dugo sa mukha at kamay, sye
t! Dugo ko ba 'yun? Huhuhuhu. Sinisipa sipa ko si sir at lumalayo ako pero luma
l apit naman siya. Nanghihina na ako, hindi ko na kaya...
May nakita akong parang silhouette ng isang lalaki sa may pintuan tapos may isa
pang lalaking pumasok.
"Ianne!!!" Nahihilo na ako at wala na akong makita pa kahit nakadilat naman ako.
"Argh!" Naramdaman kong may dumaplis na matulis na bagay sa pisngi ko. Nakarinig
ako ng kalampag, suntukan, mga bangga sa kahoy, mga kung anu-anong nalalaglag.
"Ianne! Gumising ka!" Nakaramdam akong may humawak sa akin at sa pisngi ko. Nara
mdaman kong 'yung humawak sa akin, siya 'yun... Siya 'yun.
Si "Nate..." 'yun.
---x Author's Note: Alam ko ang storya ko ang pinaka magadang kwento na mababasa
mo kasi all in one ang category nito. MUHAHAHA. ANG KAPAL KO POWS. Dedicated ka
y Bruhang Zii kasi, wala lang. Ahihihi hi bruhang Zii! :D **********************
********************* [10] Chapter 8: Feet to Walk *****************************
************** Pagdilat ng mga mata ko, sobrang liwanag muna ang nakita ko saka
ko naaninag ang likod ni Nate na nakaupo sa isang upuan sa isang coffee shop na
parang may hini hintay.
Nakangiti akong lumapit sa kanya, susurpresahin ko sana siya pero napatigil ako
sa paglapit nung may nakita akong babaeng palapit sa kanya na nakangiti. Wait, p
amilyar sa akin 'yung babae ah?
Tumayo si Nate at pinaupo dun sa isang upuan na parang nagpakagentleman. Parang
may kumirot sa puso ko nung nakita kong nakangiti si Nate dun sa babae. Sino 'yu
ng babaeng 'yun? Bakit pamilyar? "Nate..." Lumapit ako kay Nate at hinawakan an
g balikat niya pero laking gulat k o ng biglang tumagos 'yung kamay ko sa balika
t niya. WATDAPAK. Anyare?!
Napatingin ako sa mga kamay ko, inoobserbahan--bakit parang see through na 'yung
kamay ko? Wait.
Am I dead?
Napatingin ulit ako sa babae na nakangiting kausap si Nate. Pamilyar talaga siya
eh... AH! Siya nga! Siya nga 'yung cute na babae na nagtapat kay Art sa may cr
noon! Napatingin naman ako kay Nate, parang masayang masaya siya na kausap 'yung
babae.
Ang sakit na naman ng puso ko.
After ilang seconds, hindi ko na namalayan na tumutulo na pala mga luha ko mula
sa mga mata ko. Patay na ba talaga ako? Kung patay na nga ako, bakit nakakaramda
m ako ng sakit sa puso? Bakit ngayong nakikita ko si Nate na masaya sa piling n
g
ibang babae, ang sakit sakit?
Pumikit ako ng matagal, baka panaginip lang 'to. Ianne, gumising ka na!
Pag dilat ko, ang sakit sa mata nung liwanag pero nung nakapag adjust na 'yung m
ata ko, pamilyar 'tong lugar na 'to ah? Roof top. Roof top 'to ng school, 'yung
may view na pa heartshape 'yung formation nung mga lapida. Pagtingin ko dun sa
pwesto namin ni Nate dati, nakita ko si Nate, kasama 'yung cute na babae. Napalu
ha na naman ako sa nakita ko, bakit... bakit?
"Ikaw lang ang dadalhin ko dito. Mamatay man ako at makasama d'yan sa mga lapida
na 'yan, ikaw pa din talaga at ikaw lang talaga. Pangako."
Teka, sa akin sinabi ni Nate 'yun ah?
Nate! Bakit-bakit hindi ako makapag salita? Nate, sa akin mo sinabi 'yan ah! Ano
ng nangyayari?!
Gusto ko magwala, gusto kong sumigaw ng sumigaw pero walang lumalabas sa bibig k
o. Actually, hindi ako makagalaw.
Nakita ko si Nate na hinawakan 'yung babae sa mukha niya. Nakangiti lang silang
dalawa sa isa't isa, palapit ng palapit.
"I love you"
Pagkasabi niya nun, tumigil ang pagtibok ng puso ko.
"Ianne?"
"Nate..."
"Ianne!"
"Nate!"
"IANNE!" Napadilat ako sa narinig kong sigaw sa pangalan ko. Sobrang bigat ng bu
o kong katawan, parang pagod at nanlalamig. Malabo pa 'yung mata ko pagkadilat
k o pero may naaaninag akong parang may tao na nasa harap ko. Unti-unting lumina
w ang paningin ko at nakita ko si Nate. Napatingin ako sa paligid, ospital. Pana
ginip lang pala.
"Nate?" Nagulat naman ako sa pagyakap sa akin ni Nate kahit medyo awkward positi
on dahil nakahiga ako tapos siya medyo nakadagan sa akin pero hindi talaga siya
nakadagan, parang ganun lang 'yung porma at iniiwasan niya akong daganan. Teka,
gets niyo ba?
"Nag aalala ako ng sobra sa'yo, buti gising ka na." Parang naramdaman kong umiiy
ak siya, inilayo ko siya sa akin at tinignan ko ang mukha niya pero tinakpan ni
y a ito at lumayo sa akin. May kung anu-ano pa siyang pagpupunas na ginawa tapos
n ginitian niya ako. Nakita ko sa itsura niya, kakaiyak lang talaga niya kasi m
edy o namamaga 'yung mga mata niya tapos parang stressed.
Tapos napangiti ako dahil naisip kong ako pala talaga mahal niya. Bakit ba kasi
ako nagkakaroon ng ganung panaginip eh.
"Umiyak ka ba?" Nakangiti kong sabi.
"Hindi ah!" Pinupunasan na naman niya 'yung mata niya, nangingintab eh. Hahaha a
ng cute. "Naluha lang." Napangiti ako sa sinabi niya, adik talaga 'tong lalaken
g 'to!
"Anong nangyari sa mukha mo?" Napansin ko kasing may galos 'yung mukha niya.
"Ah eto?" Hinawakan niya 'yung galos niya sa mukha. "Dahil kay Sir 'to eh. Buset
na 'yon, ginalusan niya 'yung pinaka mamahal kong mukha."
"A-ano na nga pala nangyari kay Sir?"
"Sabi nila nasa mental hospital daw si sir. Gagamutin daw ata siya dun o therapy
? Hindi ako sure basta ganun. Kung hindi siguro kami pumunta dun baka wala na a
k ong maabutan na gumagalaw sa'yo. Nakakainis nga 'yun eh, naturingang teacher t
ap os muntikan na niyang patayin 'yung pinaka mamahal kong Ianne." Ngumiti na na
man ako sa sinabi niya, para talaga siyang bata. "Sabi nga pala ng doctor, mga 2
we eks ka dito. 'yung sugat mo kasi sa binti, ang lalim daw. Baka din daw mga 1
mon th kang hindi makakalakad."
Casual na casual niyang sabi. Ah okay, 1 month akong hindi mak-
"A-Ano?"
Nanlaki ang mata ko sa narinig ko. Napatingin ako sa mga binti ko na parang may
kung anong nakabalot na ewan. Hindi ko magalaw. Hindi ko magalaw mga paa ko!
"N-Nate, hindi ko magalaw mga paa ko!" Naiiyak na ako sa nangyayari sa akin. Umu
po ako at nagpupumilit galawin ang mga paa ko. Hindi ko makagalaw! Hindi ko mag
a law mga paa ko!
Hinawakan ni Nate ang binti ko at iniayos na parang itatayo niya ako. Tumalikod
siya sa akin at binuhat niya ako na parang piggy back ride.
"Mga 1 week lang daw 'yang pampamanhid mo para hindi mo magalaw masyado at hindi
mastress kaya habang hindi ka pa nakakapaglakad," nilakad niya ako sa loob ng k
warto. "Hayaan mong ako muna ang maging paa mo." Nakahawak lang ako ng mabuti s
a kanya habang napapangiti sa sinabi niya. Sinubsob ko 'yung mukha ko sa likod n
i ya kasi naiiyak na naman ako.
"T-Thank you." "Basta magtiwala ka lang sa akin, kahit kailan, hindi kita iiwana
ng mag isa."
---x Author's Note: May pasok na ako (Wala lang sharing) pero ipagpapatuloy ko p
a din naman ang upda te dahil nirerevise ko lang naman 'to at natutuwa ako sa mg
a pagbabagong ginagaw a ko sa story. Lulz. Dedicated kay spongylove_bob dahil pa
rehas kaming peyborit ang spongebob (base s a UN niya) at kinikilig ako sa pagli
ke at pagcomment niya sa nakaraang chapters. Para po sa'yo tong chapter na 'to.
Maraming thank you pati na sa mga readers! : ">
******************************************* [11] Chapter 9: Pakiss? ************
******************************* Aly's reply from her story Memoirs of A Ruthless
Heartbreaker to me (sweetrax) "^Hindi naman talaga yun ang gusto kong iparating
no. Haha. Hmm. Bakit nga ba hi ndi ko inaasahan? Kasi taas kaya ng tingin ko sa
yo. Galing mo kasi eh. So parang synonymous na yun para sa'kin ng mataas ang sta
ndards. Haha. E hindi naman ako ganun kagaling kaya unexpected para sa'kin. Haha
. Try kong tapusin. Outlet ko ng stress to kaya malamang matatapos siya. Malaman
g lang :) Sana eh, lagi kang sipagin na mapunta dito. Hahaha ;)"
---x
Umayos naman na ang pakiramdam ko matapos ang 2 weeks kong pamamalagi sa ospital
. Totoo nga 'yung after 1 week magagalaw ko na 'yung paa ko pero SOBRANG SAKIT
l ang naman niya kaya hindi ko pwedeng itapak or mabunggo o basta, alam mo 'yun?
Sa two weeks na pamamalagi ko dito sa ospital, halos dito na matulog si Nate kak
abantay sa akin. Actually, hindi ko nga siya masyadong naaabutang tulog dahil b
i nabantayan niya ako hangga't hindi ako tulog. Basta kapag 4pm na, andito na si
ya sa ospital pagkagaling sa school at kinukwentuhan ako about his day.
Sabi ng doctor, pwede na daw akong umuwi pero hindi pa ako pwedeng maglakad. Kai
langan ko pa daw mag theraphy para hindi daw mabigla 'yung katawan ko. Oo lang
n aman ako ng oo kasi sila mama at papa naman ang kumakausap sa kanila. Dahil na
sa Cebu sila mama at papa ngayon, wala kaming katulong at ayoko namang maiwan sa
bahay kasama ang kuya ko na baka mamaya siya pa maging dahilan ng pagk amatay k
o, uuwi muna ako sa bahay nila Nate.
Mag lilive in na kami. JOKE. Nagpupumilit kasi si Nate na sa kanila muna ako tum
ira for a month para sa theraphy thingy kasi mas malapit lang daw 'yung bahay n
i la dito sa ospital tska less hassle. Aalagaan naman daw niya ako. Pumayag nama
n sila mama at papa tska mga magulang ni Nate sa idea niya. Ewan ko ba kung baki
t pumayag. So ayun nga ang nangyari nitong nakaraang 2 weeks, mamaya maya darati
ng na 'yun g magulang ni Nate at susunduin na kami para makauwi na ako't makapag
pahinga sa bahay nila. Nakaupo lang kami ni Nate sa higaan ko habang naghihinta
y. Hindi kami masyadong nagkukulitan dahil napagod siya kakaayos ng mga gamit ko
dito sa ospital at kak agaling lang niya sa bahay namin para kunin 'yung mga ga
mit ko para ilipat sa ka
nila.
Ang sweet niya no?
Hinawakan niya 'yung kamay ko ng mahigpit.
"Ianne?" Nakangiti akong tumingin sa kanya pero parang natakot naman ako kasi se
ryoso 'yung itsura niyang nakatingin sa akin.
"Hmm?"
"May tanong ako."
"Ano?" Parang may kung ano mang nagtrigger sa katawan ko para kabahan. What's wi
th kinakabahan ako? Magtatanong lang naman siya ah?
"Nakakahiya pero..." Weh? Pasuspense. "Gwapo ba ako?-ARAY!" Nabatukan ko lang na
man siya ng wala sa oras. "Ano ba namang tanong 'yan?" Natatawa kong sabi sa ka
nya.
"Gusto ko lang naman malaman eh..." Nagpout na naman siya. Ayan na naman ang pou
t na 'yan, hindi na matanggal sa mukha niya. Tinakpan ko 'yung mukha niya gamit
'yung isa kong kamay na hindi niya hawak.
"Ayan Nate! Ang gwapo gwapo mo na!" Inakbayan niya ako bigla tapos parang nilock
niya ako sa braso niya, 'yung parang sa wrestling.
"Ang sama nito!" Tumigil siya sa pang rewrestling sa akin pero nakaakbay pa din
siya sa akin. Kung kanina ang lakas ng tawa niya, nagseryoso na naman siya ng mu
kha ngayon. Tinignan lang niya ako sa mata tapos lumunok. Nakita ko kasi adams
a pple niya na gumalaw. Ahehehehe.
"Uhm Ianne..." Hinintay ko lang siyang ipagpatuloy 'yung sasabihin niya kaya hin
di ako nagsalita. "May tanong ako sa'yo."
"Gwapo ka na, oo na. Napipilitan ako." Tumawa ako pero napatigil din ako ng hind
i ko naramdaman na tumawa din si Nate. Anong problema nito? Why so serious Nate
? !
"Ianne..." Ang seryoso naman ng pagkakabanggit niya ng pangalan ko, parang gust
o kong kabahan ah?
"P-Pwede bang..." Tinaas ko lang 'yung kilay ko. "P-pw-wede bang... halikan kita
?" Nagwala ang lahat ng internal organs ko sa katawan ko. Para akong sasabog sa
sinabi niya. Nanlaki ang mga mata ko tapos nanlalamig 'yung kamay ko.
Hindi ko alam kung anong isasagot ko. Ano ba dapat isagot?!
"N-ngay-on n-na?" Rinig na rinig ko 'yung pagwawala ng puso ko sa sobrang kaba a
s if 'yun na lang ang tanging tunog na pwedeng marinig sa kwarto na 'to.
Unti-unti nang lumapit 'yung mukha ni Nate sa akin. Hindi ko alam kung anong gag
awin ko kaya napatitig lang ako sa kanya, sa mga mata niya na unti-unting sumas
a ra pati sa mga labi niyang...unti-unting lumalapit sa mga labi ko.
Lalo akong kinabahan, omaygahd.
Ito na ba? Ito na ba ang first kiss ko? Dito na ba gaganapin? Ang unromantic nam
an nito!
Napapikit na din ako at naghintay ng pwedeng mangyari, kinakabahan at walang mar
amdaman kundi panlalamig.
BOOGSH!
Napadilat ako at napatingin kaagad sa may pintuan. Naramdaman kong dumampi 'yung
labi ni Nate sa pisngi ko dahil nga sa paglingon ko sa may pintuan. Sayang! Hin
di pa dumampi sa lips! Hahaha joklang.
"Nate?" Halata sa aming dalawa 'yung pagkakaba dahil napalayo kami sa isa't isa.
Medyo nawala 'yung kaba ko pero nanlalamig pa din ako.
"Ma!" Ngumiti 'yung mama ni Nate. 'yung ngiting...nang aasar.
"Naiistorbo ko ba ang mag irog?" Lumapit siya sa amin tapos pumasok na din 'yung
papa ni Nate.
"Anak, may laman na ba 'yan?" Tinuro ng mama ni Nate 'yung tyan ko gamit 'yung l
abi niya. Hala!
"Ay hala! Wala po!" WAAAH. Nakakahiya naman! Nakakahiya!
"Agh, kakahiya." Narinig kong bulong ni Nate bago siya bumaba ng kama. Iniayos n
ila 'yung mga gamit ko at saka lang kami nakaalis sa ospital.
Nasa likod kami nakaupo ni Nate sa kotse nila. Hindi kami nag- iimikan pero napa
patingin kami sa isa't isa. Feeling ko 'yun na ang pinaka matagal na byahe na n
a ramdaman ko simula nung naging kami ni Nate. Awkward.
Naiwan kami ni Nate sa loob ng kwartong pansamantalang tulugan ko for 1 month sa
bahay nila Nate. Siya nga 'yung nag ayos ng mga gamit dahil nga sa hindi ako na
kakatayo. Teka, baka nagtataka kayo kung bakit hindi ako masyadong makagalaw eh
pwede naman akong magtungkod pero kasi may sugat din ako sa braso ko at hindi p
w ede mapwersa at hindi nga pwedeng itapak 'yung mga paa ko kasi baka daw mastre
ss .
So ayun, I feel so useless.
Lumapit sa akin si Nate tapos hinawakan niya ako sa kamay. Nagkatitigan lang kam
i sa mata pero medyo naiilang pa din ako dahil naaalala ko 'yung nangyari sa os
p ital. Syet, parang may kumakain ng chan ko, ang weird! "I'm sorry. Nakakahiya
man pero... nasasabik na kasi ako sa'yo eh. Sorry talaga. " Kiniss niya ako sa c
heeks sabay takbo palabas ng kwarto ko muna. Napangiti na lang ako sa inasal niy
a dahil para siyang bata. Kulit talaga nun oh.
---x Author's Note: THANK YOU SA PAGBABASAAA~ Naka 1k reads agad ang afgitmolfm.
:"> Dedicated to Alys/Mara/Alyssa dahil isa sa mga sobrang nagpakilig sa akin n
ung a ctive pa ako sa candymag ang reply niya sa akin nung nalaman niyang binaba
sa ko ang MOARH. Kinikilig lang talaga ako at iba kasi impact sa akin. Ayun lang
, naka kakilig. Anyways, try reading her story. (click the external link) Sobran
g ganda ng story tapos may chapter dun na sobra sobra akong nakarelate...dati. H
i Alys! :D ******************************************* [12] Chapter 10: The Firs
t ******************************************* Pagkagising ko, una kong hinanap a
y ang pinaka mamahal kong si Nate. Nasaan na kaya 'yung ugok na 'yun? Dapat pag
gising ko andito na siya ah? Gusto ko pumuntang cr! HAHAHA.
"N-" Bago ko pa isigaw ang pangalan ng pinaka mamahal ko ay dumating na siya sa
may pintuan at lumapit sa akin.
"K-kailangan mo ako?" Uyy, ganito mga gusto ko eh. Hindi mo sinasabing kailangan
mo pero laging andyan para sa'yo! Yiee! Maisingit lang talaga 'yung quotes na g
anon?
So ayun nga, binuhat niya ako ng naka piggy back ride pa din papuntang cr tapos
binaba niya ako dun sa may upuan dun. Kaya ko naman na ihandle ang sarili ko, ma
galing ako, I know.
After kong matapos sa ginawa ko sa cr, dinala naman niya ako sa sofa at ibinigay
sa akin ang remote control para makapanood ng TV. Umupo lang siya sa tabi ko ta
pos naglipat lipat ako ng channel. Ewan ko ba dito sa lalaking 'to hindi na nam
a n ako masyadong pinapansin.
Tumayo siya tapos pumuntang kusina. Wala 'yung parents niya ngayon kasi syempre
nagtatrabaho so kaming dalawa lang 'yung nandito sa bahay. Alam na... De joklang
. HEHE.
Gusto ko sana magkaroon ng quality time kaming dalawa pero parang ano, parang...
wala. Hindi ko alam pero I have a feeling na iniiwasan niya talaga ako. iniiwas
a n niya ako makita, mahawakan or makausap.
Nalulungkot tuloy ako.
"Nate?" Kahit hindi ako nakatingin, alam kong pabalik balik siyang naglalakad sa
may likod ng sofa kung saan ako nakaupo. Kahit hindi ko man nakikita, nararamda
man ko naman ko kasi 'yung presence niya.
"B-baket?" Nilingon ko siya pero hindi siya nakatingin sa akin. Ano na naman ba
problema nitong lalaking 'to?
"Upo ka nga dito." Tinapik ko naman 'yung upuan sa tabi ko. Tumingin siya sa aki
n, sa upuan tapos sa akin ulit.
"Uh... Teka." tumakbo naman siya papuntang kusina na siyang ipinagtaka ko. What'
s up with him? Bakit nagkakaganun siya? After ilang minutes, mga 3o minutes ata
'yun kasi natapos na 'yung isang spongebob show. Bumalik na naman siya tapos um
u po sa sofa, sa may kabilang dulo na malayo sa akin.
Tinignan ko siya ng nagtataka. Ano ba problema nito?
"Nate?" Unti-unti siyang tumingin sa akin tapos nagshy smile. Pero hindi pa kami
masyadong nakakapag titigan, binalik niya ang tingin niya sa tv. Seryoso na tal
aga 'to. Iniiwasan nga niya ako.
"Lapit ka nga sa akin." Para naman siyang nagulat sa sinabi ko. Anong nakakagula
t sa sinabi ko? Paki sabi sa akin, ano?! Nag scoop siya sa sofa pero siguro mga
1 inch lang.
Paulit ulit kong sinabi ang lapit ka sa akin at paulit ulit din siyang nagscoop
ng 1 inch hanggang sa maging 1 meter na lang ang layo namin sa isa't isa.
Hahawakan ko sana siya sa braso pero bigla niyang tinaas 'yung kamay niya na par
ang nag inat.
"Grabe, gusto ko magstretching!" Tumayo siya at dadaanan dapat niya ako sa harap
an ko pero bigla ko siyang hinawakan sa braso niya. Nagulat siya sa paghawak ko
. Tinignan niya 'yung braso niya tapos 'yung kamay ko papunta sa mukha ko na kas
a lukuyang nakataas ang kanang kilay.
"Umupo ka nga!" Hinatak ko siya paupo with my full force kaya muntikan na siyang
maout of balance sa akin pero naagapan naman niya kaya napaupo siya sa may tabi
ko na talaga.
"Ano bang problema?" Hindi siya makatingin sa akin habang nakatitig ako sa kanya
. Napakamot siya sa ulo.
"W-wala naman..." Tumawa siya ng fake. "B-baket?" Nakatingin lang ako sa kanya n
g seryoso.
"Sinong niloko mo? Bakit mo ba ako iniiwasan?" Mula sa pagkakatingin niya sa TV,
tumingin siya sa akin tapos tinignan niya 'yung likod ko. Parang hindi mapakali
'yung mata niya na nakakairita na.
"S-sinong nagsabing iniiwasan kita?" Kinakausap niya ako pero nakatingin siya sa
likod. What the heck?
"Ano ba?" Hinawakan ko 'yung mukha niya tapos hinarap ko sa akin, tumingin siya
sa akin pero iniwas na naman niya paningin niya pero hinahabol ko paningin niya
kaya sumuko na siya. "Anong meron?"
"W-wala."
"'Wag ka ngang sinungaling, sabihin mo na kasi!" Nagbuntong hininga siya tapos t
inignan niya ako sa mata. Hinawakan niya ako sa magkabilang balikat ko tapos na
g buntong hininga ulit.
"Gusto mo ba talaga malaman?"
"Oo." Parang nag aalanganin pa 'yung itsura niya na ayaw pa niyang sabihin sa ak
in 'yung problema niya.
"Parang hindi ko na kayang pigilan sarili ko Ianne..." Tumingin siya sa mga mata
ko tapos bumaba 'yung tingin niya hanggang sa mga labi ko. Lumunok na naman siy
a at kitang kita ko 'yun dahil nga sa adams apple niya. "Gustong gusto na kitan
g halikan" Napangiti ako sa sinabi niya, ilang days na din 'tong pinoproblema ni
y a ah? Hindi pa din natatapos 'yung 'need' niyang 'to.
"Baket kasi kailangan mo pang pigilan?" Nanlaki mata niya sa sinabi ko. "Kung gu
sto mo, eh di halikan mo ako...ngayon na." Nakatitig lang siya sa akin nang mar
e alize ko na palapit ng palapit 'yung mukha niya sa akin at unti-unting pumikit
' yung mata niya.
Pinikit ko na din 'yung mata ko and after some time...
I felt his lips touched my lips.
SHINGSHINGSHINGSHING (wala lang, 1st kiss eh, need ng bgm hahaha!)
Naramdaman ko 'yung bilis ng kabog ng dibdib ko. Parang may mga paruparo sa loob
ng tyan ko. Nanghihina buong katawan ko. Naramdam ko 'yung tunay na pagmamahal.
Pagkatapos ng kiss at pagdilat ko, nakatingin langg sa akin si Nate ng nakangit
i.
"Salamat. Mahal na mahal kita Ianne, sobra." Bago pa ako makapagsalita, kiniss n
iya ako ulit sa lips. Ngumiti lang ako.
Now I know, what first kiss really feels.
---x Author's Note: Maraming thank you po sa lahat, keep on supporting this stor
y! THANK YOU! :D *edited 11/11/12: Dedicated to usernamexD dahil natutuwa ako sa
ginawa niyang ap preciation post sa afgitmolfm pero hindi ko maililink yung pos
t na yun dahil spo iler hahahaha pero natuwa din naman ako sa tula niya, very th
ankful ako dahil n aisip niya akong gawan ng tula. HUY, THANK YOU AH! Pasensya n
a kung hindi nakasa ma sa 5chapinaday pero I dedicate this chapter to you, sana
okay lang ito? :D READ THE POEM, click external link. **************************
***************** [13] Chapter 11: Math Equation *******************************
************ Dahil medyo medyo gumagaling naman na ako, nakiusap ako kay Nate na
bumili sana kami ng bola na tulad ng bolang nakita ko dati. Naghanap kami sa mg
a malls at me dyo mahirap makahanap buti na lang sa isang mall, meron dun na kap
arehas talaga at 'yun na lang daw 'yung stock.
Mahirap man maglakad at sobrang sakit man tumapak, inalalayan naman ako ni Nate
hanggang sa magpunta kami sa lapida ni John. Inilapag ako ni Nate sa may tabi nu
ng lapida at tinignan mabuti 'yung lapida.
Nandun kasi 'yung picture nung bata na nakangiti siya.
"John, ito na 'yung bola mo... Laruin mo 'to d'yan ah?"
Inilagay ko 'yung bola dun sa may lapida at nag alay kami ng prayers ni Nate sa
kanya. After namin magdasal, bigla akong nakaramdam ng malamig na ihip ng hangin
. Nakita ko si John na lumapit sa bola at hinawakan ito sabay ngiti sa akin.
"Thank you po."
Eh! Kinilabutan ako at the same time parang ang saya sa feeling na nakatulong ak
o sa kanya. Nginitian ko lang siya tapos inaya ko na si Nate na umalis.
Pagkauwi naman namin, parang abnormal tong si Nate kasi hingi ng hingi ng kiss.
Hello, magkakagerms na po ang lips ko tama na.
Mag to-2 weeks na din ako dito sa bahay nila Nate at isa sa mga gusto ko sa pama
malagi ko dito ay ang pag turo sa akin ni Nate ng mga pinag aaralan sa school.
B ali, siya 'yung home teacher ko at para lang akong naghohome study.
"Oh, ready ka na ba?" Nilagay na niya 'yung mga books at notebooks sa lamesa na
gagamitin namin for this session. Nagsusulat din kasi siya ng notes para sa akin
, you know naman... Ganyan siya kasweet di ba?
"Math 'to ah." Hinanap niya 'yung math notebook niya at binuklat ito saka nagsul
at ng equation. Nang ipakita na niya sa akin 'yung sinulat niya, parang nawalan
ako ng gana mag aral. Nagjojoke lang pala ako na gusto ko 'to.
9x-7i < 3(3x-7u) ?
Ansaket sa ulo! Tinitignan ko pa lang 'yung equation, agh!
"Ano 'yan? Pamunas ng pawis?" Ngumiti ngiti lang ako at nagbabalak na sanang uma
lis pero hinawakan niya ako sa braso.
"Ianne naman, sasagutan 'yan." Tinignan ko lang siya na parang sinasabi ko sa ka
nya 'yung 'are you fucking kidding me?!', pero wala eh. Wa epek.
"NOOoooo~" Tatakbo na sana ako pero napaisip ako, paano ako tatakbo e di nga pal
a ako nakakalakad ngayon? Antae naman nun.
"Sira ka talaga." Uy infairness ah, ang sakit ng batok niya. "Bilis na, ganito k
asi 'yan..." Tinignan ko mukha niya na seryoso tapos nagsusulat sa notebook. Ay
, ampogi naman ng boypren ko!
"Nine x minus seven I is less than three x minus seven u times three." Nahilo na
man daw ako sa sinabi niya. Ano daw? Alien language ba 'to?
"Ang gagawin mo muna, ididistribute mo 'yung three sa three x minus seven u kasi
di ba, nasa parenthesis 'yung equation? Pag tinimes mo 'yan, magiging nine x mi
nus twenty one u na 'yan." Sinulat niya 'yung sinasabi niya habang tumatango ta
n go na lang ako para kunwari gets ko pinagsasasabi niya.
9x-7i < 9x-21u
"Aalisin mo 'yung nine x in both sides kaya ididivide natin ang both sides sa ne
gative nine x." May kung ano siyang ginawa na inalis niya 'yung nine sa sinulat
niya. "Eh, bakit kailangan alisin-"
"Makinig ka na lang, 'wag ka na magtanong." HMP! CHUNGEEET~
"Yes sir!" Nagsalute ako at kinurot naman niya 'yung ilong ko.
"So eto na nga, macacancel na 'yun kasi negative tska positive. Magiging negativ
e seven I is less than negative twenty one u." Sinulat niya 'yung sinabi niya.
-7i < -21u
"Para matira 'yung I sa kabila-"
"Teka, bakit kailangan matira 'yung i?" Sinamaan naman niya 'yung tingin niya sa
akin at parang natakot naman na ako. "Okay sige, sige. Carry on na."
"Kailangan nating idivide both sides sa negative seven, bali ang magiging sagot
dito. I is less than three u" Pagkatapos niyang isulat 'yung sinabi niya, tuming
in siya sa akin tapos ngumiti.
i < 3u
"Gets mo ba?" Tinignan ko lang siya at binilang kung ilang pores ang nakikita ko
. "Huy!"
"Hindi, ang bilis mo kasi." Nakangiti kong sabi.
"Ano ba Ianne, ang dali dali lang n'yan, ano na sagot mo?" Ha? Ano daw? Anong sa
got? Hindi ba 'yan na 'yung sagot?
"Uh..." Tinignan ko 'yung notes niya. Syet! Puro numbers at letters! "I is less
than three u?"
"Mali!!" Napakamot naman daw ako sa ulo. Ano bang sagot dito!?!?
"Eh ano?"
"Bahala ka, 'pag yan 'di mo nasagot, ikikiss kita. Bahala ka d'yan. Hanggang thr
ee tries lang!" Nagpout lang ako pero wa epek sa kanya. ANDAYA!
"Uh..." Nagulat ako sa biglang pagsigaw ni Nate.
"ENGK!! Mali 'yung 'uh!'" Andaya! Anong kalokohan 'to?!
"Ang daya! Hindi naman 'yun 'yung sagot ko ah!"
"ENGK!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" Nanlaki mata ko. Ang daya ni Nate! Ang daya!!!
Tinitigan ko ng mabuti 'yung notebook with the solution. Ano nga ba ang sagot di
to? Ano?
9x-7i < 3(3x-7u) 9x-7i < 9x-21u -7i < -21u i < 3u
AHA! "I heart you too." Ngumiti ako sa kanya tapos napatingin siya sa akin ng na
kangi ti din. Bago pa ako makablink, bigla niya akong kiniss sa lips!
"Ang daya! Mali ba 'yun!?"
"Hindi, tamang tama nga eh. Gusto lang talaga kita ikiss. I love you." Ngumiti s
iya na parang bata. Aww. Ang cute ko naman-este ang cute naman niya.
---x Author's Note: HINDI PO TOTOO ANG EQUATION! Hindi ata pwede tong equation e
h, not syor. Nakita
ko lang rin to sa internet so yeah, huwag magpapaniwala sa kachorvahan ni Nate.
Mahina si Ianne sa math kaya hindi niya rin gets 'yun at isa lang to sa mga kalo
kohang banat ni Nate, please, HUWAG MANINIWALA SA EQUATION! :D Thank you sa mga
nagbabasa ng stories ko! After wala pa ngang a day pero 23 read s na agad. Ahih
i. Thank you! Mas thank you sa mga naglalike at vote ng chapters, thank you sa m
ga naglalagay ng afg sa library nila pero pinaka thank you talaga sa mga nagcoco
mment--sana hindi kayo magsawa. :"> Dedicated to xxxMNExxx dahil walang sawa siy
ang nagcocomment per chapter at natu tuwa ako dahil lagi siyang kinikilig. Hahah
aha. Thank yoouuuu ate! (Hindi ko pal a alam pangalan mo. Ateng taga Milan na la
ng? Hahaha.) Thank you po sa palaging pagcocomment. :"> ************************
******************* [14] Chapter 12: Feel the Hotness **************************
***************** Dahil sa Rated R po itong chapter na ito, pwede niyo na itong
iskip o kung gusto niyo pa ding mabasa, private post kasi siya. Punta lang kayo
dito:
http://www.wattpad.com/2963075-rated-r-estricted-afgitmolfm-chapter-12-feel-the
or click the external link there --->>>
Sa pagkakaalam ko kailangan fan ko kayo at 18 above na kayo para mabuksan niyo '
yung chapter. (Hindi ko lang sure)
Para sa mga hindi na magbabasa, ibibigay ko na lang sa inyo 'yung mga previous c
omments tungkol sa chapter na ito:
---x
PotPotPau (eriinLabbs28) "pers! r-18 ka na din ulaaaaan. pareho na kayo ni Ciara
, wahaha. nakakatuwa! nasan ba magulang ni Nate? sumbong ko silaaaaaaaa. nagsese
los ako! ahahaha."
aishiteruhachi (aishiteruhachi) "amp. kailan ba talaga ako makakpers dito? ang g
aling magdescribe! hahaha muntik na yun ha. XD"
Lonely Procrastinator "UGGGGH. Ang tagal ko nawala dito. Late na ako. :| Anyway,
grabe. Nangingilabot ako na kinikilig habang binabasa ko siya sa sobrang intens
e. Hahaha! Astig tal aga. First kiss scene saka yung craving for more kisses. Go
sh. Thumbs up!"
seeyara (-xiArA-) "Ayieee. Hahaha. May exposure pala ako sa huli? Hahahha. Laabs
naman! Sana tinuloy mo, nagulat ako sa text mo kanina. Nagsasabihan pa na man k
anina kung sino yung bagsak sa Filipino Subject namin, nung mabasa ko yung text
mo, I was like... "OH...EM...GEE! LOVE SCENE?!""
just_being_mae "may gulay! masyado ng nag-iinit si nate. buti nalang magaling ma
gcontrol ng sa rili itong si ianne kung hindi...NAKU~!"
bluish ace "wow...ang hot naman ni nate, labs na labs ko talaga siya!!! sana mag
break na sila ni nate para ako naman ang manligaw kay nate!! woooooooh! hahaha a
ng sama ko"
bloodberry09 "The update is SSSOOOOOO HOOOOOOOOTT!!! Pero mabuti na lang at napi
gilan talaga ni Ianne . . . Hehehe! Nice update, Rayne! Good job sa love scene!
Hahaha! "
pxltxttcddll "ANDITOOOO NA AKOOOOO.... ulet. At syemaaay. Late na late na ako. A
yieep na chapter 12 yon. Hahaha. Agressive pala si Nate oh. Tsktsk. Haha inaab a
ngan ko baka biglang sumulpot sa kung san si Art nung mga panahon na yun eh. Yu
ng tipong biglang may kumatok tapos nagtanong ano homework. haha. KALOKOHAAAAAAA
N. Wala lang pasensya na nababaliw na yung utak ko eh. HAHAHHA. Update na! Haha
ha. Now na! para First ako! XD"
---x
Click niyo lang 'yung external link and/or click next chapter. :) **************
***************************** [15] Chapter 13: Kisses and Banats ***************
**************************** Pag alis ni Nate, napatingin ako sa salamin.
Nalukot 'yung damit ko, 'yung buhok ko parang inalon ng dagat, pawis na pawis ak
o. Pero isa lang talaga ang ikinagulat ko ng bonggang bongga, may kagat ako ng
b ampira sa leeg ko! Joke pero may chikinini ako!
Mukha akong haggard.
Nag ayos muna ako ng sarili ko at medyo nakakalakad naman na ako ng kaunti. Nali
go na ako para mawala 'yung kung ano man ang mawala at para maging fresh. Magbi
b ihis na dapat ako ng biglang bumukas 'yung pintuan!
"Ianne-" Nagkatinginan kaming dalawa. Nakatingin lang ako sa mata niya habang na
katingin siya sa mata ko. Nakatwalya lang ako at hindi ko alam kung anong gagaw
i n ko, para akong naparalyze.
Bigla niyang sinara 'yung pintuan.
"Sorry!!"
Huminga ako ng malalim. Nagbihis na ako ng pambahay tapos iika ikang lumabas ng
kwarto.
Nagulat naman ako ng nakaupo sa gilid ng pintuan si Nate. Tumayo siya tapos nag
smile sa akin.
"Bakit andyan ka?"
"Hinihintay ka." Tinulungan niya akong pumunta sa sofa at nanood lang kami ng tv
. Pag napapatingin nga ako kay Nate, iiwas siya ng tingin sa akin. Ang kulit, p
a
rang bata.
"Bakit?" Tanong ko sa kanya.
"A-anong bakit?" Tinaasan ko naman siya ng kilay pagkatanong niya sa tanong ko.
Di ba dapat sagot ang isasagot sa tanong at hindi tanong din? "HAHAHA. Ano kasi.
.. sorry kanina."
"Tska..." Hinawakan niya 'yung right side ng leeg ko. "Sorry dito." Ay 'yung chi
kinini!
Ngumiti lang ako nung una pero lumapit ako sa leeg niya.
"O-oy, b-bakit?" Para siyang natatakot sa akin na akala mo ipis ako na kakagatin
siya sa leeg.
"Anong bakit? At hindi ako tumatanggap ng sorry! Dapat fair tayo/" So ayun, haba
ng nagpapaka bampira ako. Tawa ng tawa si Nate. May kiliti daw kasi siya. Pagka
t apos ko, nagpout siya.
"Hala, parehas na tayong may chikinini! Paano ako papasok ng school bukas!" tina
wanan ko lang naman siya. Ganito ako kabait na girlfriend eh.
"Ikaw nauna eh." Nag behlat ako sa kanya.
Nagulat naman ako ng bigla niya akong kiniss sa cheeks. Napatingin ako sa kanya.
Nagbehlat din!
"Kala mo ah? Sige nga, gumanti ka nga sa akin!" Tinuro niya 'yung right cheek ni
ya na parang sinasabi na ikiss ko daw. Adik talaga oh, nung lumalapit na ako sa
kanya, 'yung ngiti niya abot kilay eh. Nang malapit na 'yung labi ko sa pisngi
n iya, bigla kong kinurot 'yung pisngi niya! Muhahaha.
"A-A-A-Araaaaaaaaaaaay!" Matapos ko siyang kurutin sa pisngi niya, hinimashimas
niya lang 'yung cheek niya. "Ang sakit!"
"O ayan, nakaganti na ako." Tinawanan ko lang siya at ang sama ng tingin niya sa
akin na para bang may binabalak. Aba'y, kiniss na naman ako sa cheeks! Kinurot
ko naman siya ulit.
Paulit ulit niya akong kiniss sa cheeks tapos paulit ulit ko din siyang kinukuro
t. Natatawa na ako, namumula at namamaga na kasi 'yung pisngi niya eh.
"Hindi ka ba nasasaktan?" Tawa ako ng tawa pati siya natatawa na din.
"Nasasaktan." kiniss na naman niya ako sa cheeks.
"Eh bakit paulit-ulit ka?" Kinurot ko na naman siya. Napasigaw na naman siya ng
aray.
"Eh syempre, makiss lang kita, kahit kurutin mo buong pagkatao ko, ok lang." Sab
ay kiss niya sa akin sa lips. Nyaw, so sweet.
Halos naging routine na namin ang kulitan at pag aaral at the same time. Pero la
ging may lambingan in between at kaunting kakornihan. Nakakatuwa lang talaga 'y
u ng feeling na ganito...basta. Ang sarap sa feeling mainlove, lalo na kung kay
Na te.
Nagkukulitan lang kami ni Nate sa sala nila dahil wala naman kaming magawa. At o
o nga pala, after 2 days mula ngayong araw, makakapasok na ako! Yez, I can walk
!
"Pustiso ka ba?" Ngumiti ako sa tanong niya. Alam ko na kasi 'yun.
"Bakit? Kasi you can't smile with out me?" Tawa ako ng tawa kasi mukha siyang na
dismaya nung sinabi ko 'yun. Napaisip naman siya.
"Eh, centrum ka ba?" Nakangiti niyang tanong.
"kasi I complete your life?" Nagpout naman siya kasi nabara ko na naman siya.
"Eto, alarm clock ka ba?"
"Ah! Ginising ko kasi 'yung natutulog mong puso!" Tumatawa lang ako kasi ang kor
ni niya at barado ko siya.
"Bakit ba alam mo lahat?" Sumimangot naman siya sa akin.
"Magaling kasi ako!"
"Ah sige, eto. May alam ka bang good bank?" Huh? Bago 'yun, hindi ko alam.
"Good bank?" Tanong ko with matching nakataas na kilay.
"Oo. Sabihin mo bakit!"
"O sige, bakit?" Natatawa kong sabi. Sapilitan ba ito?
"Kasi I want to save all my love for you." Tumawa kaming dalawa sa kokornihan ni
ya. Hindi ko malaman kung ano ba irereact ko. Ang korni na ang sweet kasi. Afte
r ilang seconds, tumahimik siya.
"Hindi ka ba nabibingi?" Uyy, mga bagong banat 'to ah?
"Bakit?"
"Kanina pa kasi sinisigaw ng puso ko pangalan mo." Tinulak ko siya ng pabiro. Ad
ik kasi, nagchicheesy line.
"'Wag ka na nga dito tumira!" Bigla niyang sigaw sa akin.
"Bakit?" Hinawakan niya 'yung dibdib niya sabay ngiti.
"Para dito ka na lang sa puso ko tumira." Tumawa na naman ako. Ano ba 'yan, hind
i na naubusan ng banat. Ang korni!
"Oy Ianne!" Natauhan ako sa sigaw niya.
"O bakit?" Parang natataranta siya. May kung ano mang hinahanap siya sa may sala
kaya nagtataka na naman ako.
"'Yung ano-" Patingin tingin siya sa paligid. "'Yung susi? Asan na?"
"Anong susi?" Tinaas taas niya 'yung mga unan at para siyang ewan na naghahanap.
"'Yung susi nga!" Parang natataranta na talaga siya sa paghahanap, pati ako nata
taranta na eh! Akala ko ba nagbabanatan pa rin kami pero bakit natataranta kami
?
"Anong susi ba? Para saan?" Tinutulungan ko na siyang maghanap.
"Para sa puso mo..." Sabay ngiti niya. Napatigil naman ako sa paghahanap at bina
tukan ko siya. Akala ko pa naman kung anong susi na 'yun! Tinawanan lang naman
n iya ako.
"Anong course kukunin mo?" Banat pa din ba 'to?
"Uh, hindi ko pa alam parang wala pa akong trip pag aralan, ikaw ba?" Para naman
g natatawa siya sa sinabi ko.
"BSFIL major in Y"
"Ha? Ano 'yun?"
"BS Falling In Love Major in You" Kinurot ko siya sa cheeks. Naman eh, kinikilig
na ako!
"Matinong tanong," naging seryoso 'yung mukha niya. "Ano ang tanging bagay na hi
ndi magbabago?"
"Ano?"
"Tinatanong pa ba 'yun? Eh di pagmamahal ni Nate kay Ianne." ow... naspeechless
ako.
---x Author's Note: Thank you para sa support, comment comment din para makilala
ko kayo. Pero bahal a kayo, ok lang naman--pero ayun nga--mas naappreciate ko m
ga nagcocomment kasi sila 'yung mga nakikilala ko talaga. Dedicated to Tin dahil
excited siya sa update. Hahaha. Hi Tin! ***************************************
**** [16] Chapter 14: Ang Staff ng Greenwich ***********************************
******** Bukas na ang pasok ko sa school at dahil papasok na naman ako bukas, ka
ilangan k o na lubusin ang pagsasaya ko. Inaya kong mag SM si Nate at nagkita na
nga kami sa SM. Hindi na ako nakatira sa kanila ngayon kaya namimiss ko siya ng
sobra. Hu humon.
Habang naglalakad, syempre, holding hands. Alam niyo naman 'to, sabik sa kamay k
o, napaka maPDA! After namin kumain, parang naisipan kong magpagupit at magpaay
os ng buhok for a change.
"Pagupit kaya ako?" Napatigil siya sa paglalakad nung tumigil din ako kasi tumap
at ako sa isang salon na hindi ko na papangalanan pa.
"Bakit?" Pagtataka niyang tanong.
"Para gumanda ako!" Nakangiti kong sabi. Nagkunwari naman siyang naubo pa. Badtr
ip 'tong lalakeng 'to.
"IKAW GUMANDA? O sige na nga, para hindi ka nakakahiyang kasama." Tumawa siya pe
ro binatukan ko naman siya ng sobra kaya naubo siya, buti nga!
Pumasok kami sa salon na hindi ko na papangalanan pa. Halos nagtinginan naman sa
amin 'yung mga tao pagpasok namin.
"Welcome, ano po kailangan niyo?" Bati sa amin nung babae sa may counter.
"Papaayos daw siya ng buhok." Sabay turo sa akin ni Nate. Tumango lang 'yung bab
ae then may sinulat siya sa notebook na nasa tapat niya. Nagsilapitan naman 'yu
n g mga baklang nakaupo at naghihintay ng customers sa amin.
"Ano pogi? Papagupit ka? Sa akin na lang!"
"Hindi, loka ka. Akin na siya!"
"Mga bruha, kita niyong sa akin nakatingin eh! Ako mag gugupit!"
So ayun, gets niyo naman ang nangyari di ba? Nag agawan na sila kay Nate.
"Mga baklita, etong kasama niya magpapaayos hindi siya!" Awat nung babae sa coun
ter. Napatingin sa akin lahat ng mga bakla tapos nag sialisan silang lahat! Gra
b e lang.
"Mga loka talaga, sige iha, upo ka na dun." Tinuro niya 'yung vacant seat na pag
upitan. Dumating naman 'yung isang babae na maganda sa likod ko. Nakatingin ako
sa kanya gamit 'yung salamin sa harap.
"Ano gusto mong kulay at gupit?" I was deceived by her beauty, grabe lang ang bo
ses niya! Hindi siya babae. Grabe, ang ganda niya!
"Uh..." Tumingin ako kay Nate na nakaupo sa gilid habang pinagkakaguluhan ng mga
bakla. "Nate," tumingin siya sa akin. "Ano bang style at color?" Tumayo naman s
iya tapos lumapit sa akin. Tumingin siya sa akin gamit 'yung salamin at parang
n ag isip. Nakita kong may binulong siya sa baklang maganda na nag ngangalang Yu
ki , sabi nung name tag niya.
Pagkaupo niya, pinagkaguluhan na naman siya ng mga bakla. May isang bakla dun na
kumakanta na parang ineentertain 'yung mga customers. Nung natapos na siyang ku
manta, nag interview naman siya ng mga nakaupo sa na mga naghihintay, naka mic
p a!
"Uy pogi, ano pangalan mo?" Napatingin ako kay Nate sa salamin. Siya kasi kinaka
usap.
Habang kinakausap si Nate nung bakla, kinukuluyan na ako nung baklang nag aayos
ng buhok ko.
"Nate po"
"Oohh.. magalang ah. Kapatid mo?" Tinuro ako nung bakla at nakita kong umiling s
i Nate
"Ayie, alam ko na!" Tumingin sa akin 'yung bakla. "Nanay mo?" Aruy naman. Mukha
ba akong nanay?! Napangiti si Nate na parang malapit ng matawa. Nako, kapag tum
awa ka Nate magbebreak tayo!
"Tell me na kasi, ah.. girlfriend?" Tumango lang siya. Nagmake face naman 'yung
bakla. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis eh.
"Ilang years na kayo?" Hindi ko napansin, tapos na pala 'yung pagpahid sa akin n
g kulay sa buhok kaya naghihintay na lang kami. "Na naglolokohan."
Nagtawanan namana 'yung mga tao tapos sabay kami ni Nate na parang napangiti.
"2 months pa lang kami pero hindi naglolokohan" Napangiti ako sa sagot ni Nate h
abang nakatingin siya sa akin mula sa salamin.
"Aba, pwede pa pwede pa..." Sabi nung baklang nakamic.
"Anong pwede pa?" Sabi naman nung isa pang bakla.
"Pwede pang sulutin!" Tumawa 'yung mga tao sa loob ng salon. Ang adik nung bakla
! Kumanta na lang siya ulit tapos ilang minutes din ang nakaraan, tapos na din
a ko banlawan.
Nakita ko sa salamin 'yung kulay, may pagkabrown-ish siya na kinashock ko naman
kasi parang ang bagay sa akin! Sinimulan naman na ako gupitan ni Yuki at nasyak
ako ng sobrang haba ang iginup
it niya sa akin pero ang ganda ng kinalabasan! Para tuloy akong rocker chick, an
g cute! Ang galing naman magbulong nitong si Nate.
Pagkatapos ng pag ayos ng buhok ko, napatingin 'yung mga tao sa akin pagkatayo k
o at paglapit ko kay Nate. Nakangiti lang siya sa akin at nagulat ako nung siya
ang nagbayad ng pagpapaayos ko ng buhok. Nung nakaalis na kami ng salon, tinano
n g ko siya.
"Do I look pretty na?" Nag beautiful eyes pa ako. Ang cute ko kasi talaga eh! Si
ge lang Ianne, magbuhat pa ng sariling bangko.
"Nope." Nagpout ako sa sinabi niya. Ang sama talaga nit-"you still look beautifu
l..." Sabay kiss sa akin sa cheeks.
Habang naglalakad sa mall with Nate hhwwpsspwoks. Oh? Hindi niyo alam meaning n'
yan no? Holding Hands While Walking Pa Sway Sway Pa With Our Killer Smile. OHA!
Hanga ka na naman, ako lang nakaisip n'yan. Muhahaha. So ayun, habang nag hhwwp
s spwoks kami.
BZZT BZZT BZZT
"Nate, gutom na ako." Sabi ko kay Nate habang hawak hawak ko 'yung tyan ko na na
g vavibrate.
"Sige tara, kain na tayo." Habang naghahanap kami ng pwedeng makainan, may nag c
aught ng attention namin sa may Greenwich. May kung anong kaguluhan kasing na n
a gaganap sa gilid nung greenwich tapos may mga babae at binababae. Mga nagtitil
ia n tapos 'yung iba parang may mga nagpipicture pa.
May artista kaya?
"Tara! dito na lang tayo." Kahit na ayaw ni Nate sa Greenwich, pinilit ko siya p
ara lang makapag usi ako. Pumasok muna kami sa loob tapos nag order na si Nate
h abang ako nakatingin pa din sa labas. May artista kaya? Lalaki? Na gwapo? Hmm.
..
"Miss," tumingin sa akin 'yung babae sa cashier. "May artista ba dun?" Tinuro ko
'yung part na parang pinagkakaguluhan ng mga babae at binabae.
"Nako, wala ho. Bagong staff lang ng Greenwich pinagkakaguluhan nila, may promo
kasi kami ngayon." May pinakita namang leaflet sa akin 'yung cashier.
Isang maliit na poster na may nakalagay na BUY 2 family size and get a free kiss
from one of our staff. Your pizza, your choice of staff, your happiness! Get yo
ur free kiss now!
"Pwede pala 'to?" Medyo natatawa kong sinabi. Kinuha sa akin ni Nate 'yung leafl
et tapos natawa din siya.
"Ang weird naman ng promo niyo."
"Atleast, mabenta." Ngumiti 'yung cashier bago pa man kami umalis. Oo nga, maben
ta nga. Sino kaya 'yung bagong staff nila? Curious ako, baka nga gwapo! Makabil
i nga ng 2 family size-napatingin ako kay Nate na ang sama ng tingin sa akin. Ok
a y joke lang pala.
Hindi naman sa naghahanap ako ng ibang lalake. Gusto ko lang makita kung may mas
gagwapo pa kay Nate. Ehem ehem. 'Yun lang naman ang gusto kong malaman, pramis.
Pagkatapos namin kumain ng pizza, pinilit ko si Nate na pumunta sa may gilid ng
Greenwich kung saan nagsisitilian 'yung mga babae at binabae. Nakisingit pa ako
and everything nang makakita ako ng gwapong lalaki na nakacap at uniform ng gree
nwhich.
Napatitig ako sa kanya. Pamilyar? Nakita ko namang tumingin sa akin 'yung lalaki
ng pinagkakaguluhan ng mga babae.
Nagulat ako.
Bakit? Kasi...
"Hindi ba si Art 'yun?" Tinignan ko si Nate na nasa tabi ko na pala na nakatingi
n sa akin tapos tumingin dun sa lalaki.
"Si Art 'yun?" Naulit ko 'yung tinanong sa akin ni Nate sabay tingin ulit dun sa
lalake. I analyzed everything then poof! Si Art nga!
"Bakit siya nagtatrabaho sa Greenwhich?" Parang nag gesture naman si Nate sa kat
awan niya na hindi niya alam. Weird. Bakit nagtatrabaho si Art? Working student
? Pero bakit? Akala ko mayaman siya, mukha kasi eh.
Nagulat naman kaming dalawa nang biglang may kumapit sa braso ni Nate. Isang bab
aeng may hawak na dalawang box ng pizza.
"Kuya, staff ka ba dito?" Nagkatinginan kami ni Nate tapos dun sa babae.Aysos. G
usto din makahalik kay Nate oh! Si ate talaga oh, ahihihi!
---x Author's Note: Thank you po sa pagbabasa!! Thank yoouuuu~ *edited 11/11/12:
Dedicated to Ohmaaaaygad. Antawa ko lang dahil pinartner sa ak in si Art! Jusko
hahahahahahaha hindi ko talaga alam kung matatawa ba ako or wha t eh, kumbaga n
a lost ako bigla. I mean, okay si Art pero kung ipapartner sa aki n?! Hahahaha p
ero ang kulit lang, I mean sa dinami dami ng lalaki si Art talaga naisipan mong
ipartner sa akin eh no? Hahaha salamaaaaaaaat plus sorry din kung hindi nakasama
sa 5chapinaday pasensya na pero sana nabawi ko naman ito dito, so rry pero than
kful ako sa pagsuporta mo ng afg! :D Click external link to read our long lastin
g love ni Art hahaha. ******************************************* [17] Chapter 1
5: The :| Expression ******************************************* Danni (Lonely P
rocrastinator) "Isang taong emo + isang babaeng makulet? Tignan natin ang kahihi
natnan niyan. : )) Paano na si Papa Nate?"
---x
Sobrang kinakabahan ako na feeling ko ngayon lang talaga ako papasok sa school.
Marami ang nag iba, lalo naman ako, nag iba ako sa hairstyle pa lang. Excited ak
o na parang natatae sa kaba, ano kaya mangyayari sa akin ngayong babalik na ako
sa school?
Pagbaba ko sa jeep, may napansin akong lalaki na nakatayo sa may gate ng school
na parang may hinihintay. Alam kong kaschoolmate ko siya dahil nakasuot siya ng
uniform ng school for boys. Paglapit ko-
-Si Art pala.
Habang naglalakad ako papasok ng gate, hindi man lang siya tumingin sa akin o su
mulyap man lang. I was looking at him from the corner of my eye pero para akong
invisible na naglakad. Hindi man lang siya tumingin kahit o.5 second lang.
But anyway, bakit ko pinoproblema 'yun?
Pagpasok na pagpasok ko ng classroom namin, para akong artista na pinagkaguluhan
ng mga kaklase ko.
"Anong nangyari sa'yo?"
"Bakit hindi ka pumasok ng 1 month?"
"Bakit ngayon ka lang?"
"Saan ka galing?"
"Namiss ka namin ah"
"What happen to you?"
"Wow new hair!"
"Gumanda ka lalo Ianne!"
"Hoy buti pumasok ka na may group project pa tayo!"
Hindi ko alam kung anong tanong ba ang una kong sasagutin kaya ngumiti lang ako
sa mga nakapalibot kong kaklase. Bago pa man ako makapagsalita at tumuloy sa upu
an ko, may biglang humawak ng balikat ko. Napansin kong nagulat 'yung mga kakla
s
e ko dahil sa nagsilayuan sila sa akin.
"Tawag ka ng principal." Paglingon ko, si Art.
Tok tok tok tok (foot steps)
Tanging ang tunog ng paglalakad lamang namin ni Art ang naririnig kong ingay hab
ang naglalakad kami papuntang principal's office. Nagsisimula na kasi ang klase
kaya walang ibang estudyante sa hallway pwera sa aming dalawa. Nauuna siya sa a
k in maglakad, hindi man lang niya ako lingunin or what. Nakalagay lang 'yung mg
a kamay niya sa magkabilang bulsa ng pants niya.
Pagpasok namin ng principal's office, nakita ko 'yung principal na nakaupo sa up
uan niya. Pinaupo kami nung assistant sa magkabilang upuan malapit sa principal
.
After ilang minutes ng pagkakaupo namin dun...
"Miss Santos?"
"Po?" Napalunok ako sa kaba. First time kasi akong mapatawag sa principal's offi
ce at wala naman akong ginagawang masama kaya nagtataka ako kung bakit nila ako
pinatawag dito.
"I'm really sorry for the damage that one of my faculty members caused you." HA?
Ano daw? NOSEBLEED!
"Ok lang po 'yun, maayos naman po ako." Nakangiti kong sabi kay Principal. Napat
ingin ako kay Art at bigla na lang akong naconcious dahil nakatingin lang siya
s a akin. Ano bey, nakakaconcious.
"Pero..." Napatingin ako kay Principal kahit medyo uneasy sa pagtitig sa akin ni
Art. "Pakiusap ko sana na huwag mo na sana ipagkalat na si Sir Michael ang may
kagagawan ng lahat. Malalagyan kasi ng maruming dignindad ang school natin kung
kumalat man ito, pwede bang isikreto na lang natin ito?" Ah, kaya pala ako pinat
awag dito. Tumango lang ako at ngumiti.
"Salamat iha." Inabot ni Principal ang balikat ko at tinapik ito ng kaunti. "At
dahil napaka laking damage ang naibigay namin, andito si Art para tulungan kang
makapagcope up sa mga lessons at ieexempted ka namin sa nalalapit na examination
."
"Eh sir..." Napatingin ako kay Principal tapos kay Art na nakatingin sa akin kay
a napabaling ulit 'yung tingin ko kay Principal. "Tinuturuan naman po ako ng ka
i bigan ko," ng boyfriend ko.
"Iba pa din kung siya ang magtuturo sa'yo iha." Napangiti na lang ako na parang
kunwari eh natutuwa ako sa ideya ni principal pero sa totoo lang, ayoko! Itsura
pa lang ni Art parang hindi na ako makakatagal!
"Ngayong 2 weeks, pagbibigyan ko kayong pumunta ng library hanggang 7pm. Pero ka
yong dalawa lang, ang ibang estudyante ay hanggang 6pm lang. Naiintidihan niyo
b a ako?"
"Pero-" Nakita kong tumayo si Art at naglakad papuntang pintuan ng office ng pri
ncipal.
"Miss Santos, I insist. Kapag may kailangan ka pang related sa school works, 'wa
g kang mag atubiling magpatulong sa amin. You may go." Inalalayan ako ng assist
a nt ni Principal para makatayo at pumunta sa may pintuan.
Paglabas ko, nakita ko si Art na nakatayo at nakatingin sa akin.
Oh my Gahd.
Paano ako tuturuan ng isang taong laging expression ang :|?!
---x Author's Note: MARAMING THANK YOU SA 2000+ reads! Thank you po thank yoouuu
~ Keep on reading af gitmolfm! :"> Dedicated to Danni kahit nawala na siya ng tu
luyan sa mundo ng teentalk. Hello D anni kung nababasa mo man ito, dedicated sa'
yo ang chapter na itech. :"> ******************************************* [18] Ch
apter 16: Burning Thunder Presents~
******************************************* Iniwan ako ni Art pagkatapos naming
magkatitigan. Oo, ganun na lang 'yun, bigla biglang nang iiwan. Tahimik akong na
glalakad papuntang classroom. Iniisip 'yung sinabi ni principal. Parang ayoko, n
o wait, ayoko talaga na turuan ako ni Art! A ng weird kaya niya, ay joke lang, j
udgmental ko naman.
Pero seryoso kasi! *insert buntong hininga here*
Paglapit ko sa classroom namin, nagsisilabasan 'yung mga kaklase ko pati na rin
'yung iba naming kabatch. Hinanap ng mga mata ko si Nate sa dami ng tao pero hin
di ko siya makita.
"Si Nate?" Nag gesture lang 'yung kaklase ko na pinagtanungan ko na hindi daw ni
ya alam. Asan na kaya 'yung ugok na 'yun nawawala na lang ng parang bula?
Pumila kami para pumunta ng gym, may program daw sabi nila. Ano naman kaya ang p
rogram? Kaya ayun, habang naglalakad hanggang nasa gym na kami, hinahanap ko pa
din si Nate. Nasaan na ba kasi 'yung gwapong peste na 'yun? Amp.
Nagsimula ang program at hindi ko malaman kung anong point ng program na ito. Na
babagot at inaantok na ako at lahat lahat, wala pa din si Nate ko. Namimiss ko
n a siya oh.
Ay anlandi mo Ianne, ewan ko ba.
Nung malapit na matapos 'yung program at nag aayos na ang mga estudyante para ma
kaalis, biglang nagsalita ang MC.
"Before we end this program, let's all give a round of applause to Burning Thund
er!"
Kahit hindi ko alam kung sino man ang mga 'yun, pumalakpak na din ako. Kahit na
nababagot na ako kasi medyo-medyo buong araw lang naman kami dito sa gym.
Nagsilabasan ang mga lalaking nakamaskara, 'yung parang sa Jabbawockeez. Nag ayo
s sila ng mga gagamitin nilang instruments. Nagtataka nga ako kasi 'yung lead s
i nger ata nila-hawak kasi ang mic, eh nakatingin sa akin.
"This song is for my life..." Nagsigawan ang mga kababaihan at kunwaring kababai
han. Bakit kamo nagsigawan? Tae, ang gwapo kasi ng boses. Hello!?!1111 Sino sil
a ?!
Nagsimula ang drums sa pagpalo ng instrumento niya tapos 'yung gitara. Medyo nag
hehead bang na sila nun at nakikihead bang na din kaming mga nanonood.
âªâ«â¬ Looking in your eyes, I see a paradise. This world that I found is too good to be tr
Standing here beside you âªâ«â¬
Nacoconcious naman talaga ako kasi nakatingin sa akin 'yung singer. Hindi naman
sa nagfifeeling ako pero nakikita ko kasi 'yung mata niya, malapit lang kasi ako
sa stage nakaupo.
âªâ«â¬I want so much to give you this love in my heart that I'm feeling for you. Let them s
e're crazy. I don't care about that. Put your hand in my hand, baby, don't ever
look back. Let the world around us just fall apart. Baby, we can make it if we'r
e heart to heart. âªâ«â¬
Naging wild naman ang mga kaschoolmate ko. Parang sikat na banda 'yung tumutugto
g sa harap kahit hindi naman talaga kilala. Ang kukulit nga eh.
âªâ«â¬ And we can build this thing together, stand in stone forever, nothing's gonna stop u
w. And if this world runs out of lovers we'll still have each other. Nothing's g
onna stop us, nothing's gonna stop us now. âªâ«â¬
Nakisabay 'yung mga iba kong kaschoolmate sa kantang ito. Wow ah, wild ng mga ta
o here.
âªâ«â¬ I'm so glad I found you I'm not gonna lose you whatever it takes to stay here with y
Take it too the good times, see it through the bad times. Whatever it takes is w
hat I'm gonna do. Let them say we're crazy. What do they know? Put your arms aro
und me, baby, don't ever let go.
Let the world around us just fall apart. Baby, we can make it if we're heart to
heart. âªâ«â¬
Nakatingin pa din sa akin 'yung lead singer. Naiinlove ako sa boses, bakit ang g
wapo ano ba 'yan? Sorry Nate, mukhang nawawala na pagmamahal ko sa'yo. Hahahaha
.
Nang matapos 'yung kanta, super nagpalakpakan 'yung mga tao. Lalo na 'yung mga g
irls at nagkukunwaring girls, ang sakit na sa tenga nung mga tili nila. Kahit '
y ung ibang mga lalake ay nagsisigawan.
Lumapit 'yung MC sa lead vocalist.
"Wow! That was a very HOT performance!" Pansin ko nga ang hotness, ang init pina
gpapawisan ako! Aircon please.
Lalong nagtilian at nagsigawan ang madlang people. Actually, ngayon ko lang nala
man talaga na may banda palang ganito sa school. Sobrang tagal ko na ba talagan
g nawala sa school at hindi ko na alam ang mga latest chismis?
"Looks like the band is gaining so much fans!" Tumingin 'yung MC sa mga nagtitil
ian na mga babae at mga bakla. "Any last words for them?" Ay, talagang last wor
d s? Parang mamamatay lang eh.
"You are my life, and welcome back," nawala 'yung ngiti ko sa labi at bigla akon
g kinabahan. Tumingin kasi sa akin 'yung vocalist habang 'yung mga katabi ko, n
a gtitilian at tinutulak tulak pa ako sa sobrang kilig.
"Aray, huwag niyo ako itulak masakit!" Pero hindi nila ako pinapansin at parang
masayang masayang masaya sila sa pagtutulak.
Nakatitig lang ako sa vocalist hanggang sa tinanggal niya ang maskara niya. Napa
kagat ako sa lower lip ko dahil feeling ko maiiyak ako sa sobrang kilig at tuwa
. "Ianne" Then gave me a sweet smile and mouthed the phrase 'I love you'. Omygha
d, I have the sweetest boyfriend in the world.
---x Author's Note:
Play the youtube video at the right to hear the song and/or click the external l
ink. :) And also, dedicated to ms goldieee sa walangsawang pagsuporta sa afgitm
olfm, pat i na din sa bestfriend. Nakakakilig lang na alam kong may bumabasa ng
stories ko , kaya ayun--dedicated sa kanya kahit ngayon ngayon lang siya nakapag
basa. Thank you po at sa lahat ng readers. :D **********************************
********* [19] Chapter 17: Binitin pero Saved by Art ***************************
**************** Hindi mawala 'yung ngiti sa labi ko hanggang sa lumabas na ako
kasama si Nate. A ng daming bumati sa amin na kinikilig daw sila, nice one daw k
ay Nate at sobrang inggit sila sa akin. Hay grabe, perfect. Sobrang perfect.
At nasurprise pa ako dahil may banda pala siya? Take note, MARUNONG PALA SIYA KU
MANTA!? AMEYZING!
"Ano, ayos ba?" Nagsmile sa akin si Nate na puno ng yabang sa mukha. Akala naman
nito eh, yabang!
"Ikaw na!" Ginulo gulo ko 'yung buhok niya at inakbayan niya ako. Medyo magulo p
a kami hanggang sa makabalik kami sa classroom para kunin 'yung mga gamit para
u muwi na din.
Nagsialisan na 'yung mga kaklase namin dun at kaming dalawa na lang ang natira s
a classroom.
"Nasaan kapalit nun?" Iniharap niya ako sa kanya habang ako naman ay nagtataka s
a kung ano gusto niyang ipahiwatig.
"Kapalit?" Nginuso niya 'yung labi niya tapos tinuturo pa ng hintuturo niya 'yun
g nguso niyang 'yun. Ay hala, humihingi ng kiss ang loko.
"Sira ka talaga, PDA!" Inalis ko ang hawak niya sa akin pero bigla niya akong pi
nigilan bago pa ako makapaglakad.
"Sige na, hindi tayo aalis dito hangga't walang..." Nginuso na naman niya labi n
iya. Natatawa na lang ako sa pinaggagawa niya.
"Mamaya na lang." Kukunin ko na sana 'yung bag ko pero hinawakan niya 'yung bras
o ko.
"Ayaw, hindi ako aalis dito. Bahala ka." Ang tigas ng ulo nitong batang ito! Tin
aasan ko lang siya ng kilay at paalis na sana ako dahil walang epekto sa akin '
y un pero hinawakan niya ako sa braso.
"Mabilis lang naman e, pleaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaase?" Ayaw magpatalo ni
koya?!
So ano na nga ba ang ginawa ko? Mabilisan akong lumapit sa kanya sabay kiss sa l
abi niya, pero mabilis lang talaga 'yun. Mga o.ooooooooooooooooooooooooooooooo5
second lang.
Ngumiti siya ng nakakaloko nung tinignan ko siya tapos hinawakan niya kamay ko.
Nilock niya 'yung kamay niya sa kamay ko sabay kiniss niya ako sa cheeks. Tinign
an niya ako tapos ngumiti at kiniss din niya 'yung kamay ko na hawak niya.
"Sabi na eh, di mo ako mahihindian." Inirapan ko lang siya at kinuha 'yung bag k
o. Nagsidatingan 'yung iba naming kaklase at nagsialisan na din pagkatapos kuni
n 'yung mga bag nila.
Paalis na sana ako ng classroom dahil medyo nagdidilim na din sa labas pero nagu
lat ako ng bigla akong itulak ni Nate sa pader at hinalikan.
Nashock ako, sino bang hindi? Ang higpit ng hawak niya sa magkabilang balikat ko
habang hinahalikan niya ako. Nanlalaki ang mga mata ko habang si Nate, nakapiki
t. He was moving his lips while I'm standing still. Hindi ako makagalaw, hindi
a ko makarespond. May naramdaman ako, 'yung dila niya pumasok sa bibig ko!
Hindi ako masyadong makahinga, as in para akong kinukuhanan ng hangin. Sobrang l
akas ng heartbeat ko at sobrang nanghihina 'yung tuhod ko. Kung hindi lang hawa
k ni Nate 'yung balikat ko, siguro bumagsak na ako sa sobrang panghihina.
Nalulunod ako, nalulunod ako sa halik niya. Sa bawat dampi ng labi niya sa labi
ko, sa bawat dampi ng dila niya sa labi ko. Hindi ko maipaliwanag pero nafifeel
ko na mahal talaga niya ako, na mahal na mahal talaga ako ni Nate. I was feeling
the moment, napapikit na ako and was already responding to Nate's kiss nang...
POINK POINK
Napadilat ako bigla at natulak ng medyo malakas si Nate na siyang dahilan sa pag
kakaupo niya sa upuan sa may harap ko. Napatingin kami sa may pintuan kung saan
nanggaling 'yung ingay.
"Pagkatapos niyo d'yan," tumingin siya sa akin, kay Nate tapos sa akin ulit. "Pu
munta ka na lang ng library." Pagkasabi niya nun, sinarado niya 'yung pintuan n
g classroom.
Napanganga ako at lalong kinabahan. Nakita ni Art! Nakita ni Art 'yung ano! Hala
, nakita niya!
"Tae 'yun, ang epal." Tumingin ako kay Nate na ginulo 'yung buhok niya. Hala, hi
ndi ata satisfied ang loko.
Dead silence.
"A-anong meron sa library?" Tumayo si Nate at sinuot niya 'yung back pack niya.
"T-tuturuan ako ni Art para sa hindi ako masyadong malate." Iniayos ko ang buhok
ko.
"Ah, para makacope up ka sa lessons?" Umalis na kami ng classroom. Dala niya 'yu
ng mga libro ko na dadalin ko sa library which is sa kabilang building pa.
"Yup." Nakahinga naman ako ng malalim dahil nawala 'yung awkward silence between
sa aming dalawa. "Nagtataka nga ako e. Bakit siya pa? Pwede naman 'yung valedic
torian natin. Tska hindi naman siya sa star section, hetero lang din naman siya
tulad natin."
"Hindi mo ba alam?" Napatingin ako kay Nate with matching pagtataka.
"Anong hindi ko alam?"
"Siya dapat valedictorian natin, ayaw lang daw niya." Tumaas isa kong kilay.
"Hindi nga, pwede ba 'yun?"
"Ewan, 'yun ang alam ko. Gifted child daw 'yun eh?" Tumatango lang ako. Gifted c
hild? Tahimik lang kaming naglalakad papuntang kabilang building hanggang sa ma
r ating na namin 'yung malapit sa library.
"Ano? Hintayin kita sa library o sa gate na lang?"
"'Wag na, uwi ka na lang. Ako na lang mag isa. Thanks." Kinuha ko 'yung mga libr
o ko na hawak niya tapos kiniss niya ako lips. Smack lang, ano ba kayo.
Bago ako pumunta ng library, nag CR na muna ako at dumiretso na muna sa cubicle.
"Nagkiss talaga sila?" Parang kinabahan ako sa narinig ko. Napalapit ako sa may
pintuan ng cubicle ko dahil parang sa labas sila ng cubicle nag uusap.
"Oo nga at hindi lang basta-basta smack, fk pa as in French kiss, with matching
tongue!" Nanlaki ang mga mata ko. Hindi kaya...
"Hindi nga? Silang dalawa? Ginawa 'yun? Paano mo nalaman?"
"Naghahalikan kaya sila kanina sa classroom. Open na open kasi 'yung pintuan ng
classroom nila kaya nakita ko."
"Really?!"
"Yeah. Dapat pipicturan ko nga, aba, bigla ba naman akong nashock. Kinuha sa aki
n ni Art 'yung cellphone ko." si Art?
"OMG Si Art!? Ano sabi sa'yo?"
"Wala, he just gave me his famous blank look then dropped my cellphone! Tumalbog
pa ng dalawang beses dahil dun sa taas ng pagkakabagsak. Buti nga hindi nasira
eh." Art saved us?
"Grabe, ang wild pala nila! Tara na girl, baka may makarinig pa sa atin" Ay grab
e, makarinig? Rinig na rinig ko nga kayo eh!
Nung naramdaman ko na nakaalis na 'yung nag uusap, lumabas na din ako ng cr tapo
s dumiretso na sa library. Dapat pala magpasalamat ako kay Art. Kaya pala siya
n andun, kaya pala nakarinig kami ng parang ingay at kaya pala sinara niya 'yung
p intuan ng room.
Pagpasok ko, nakapatong lang 'yung ulo ni Art sa braso niya sa may table.
Lumapit ako sa kanya. Nilagay ko 'yung bag ko sa tabi ko tapos umupo sa tapat ni
ya. Nilapag ko sa table ko 'yung mga books ko pero siya, hindi pa din gising.
Kinalabit ko siya tapos iniangat niya 'yung ulo niya, tinignan ako tapos umupo n
a ng maayos. Kinuha niya 'yung ballpen niya sa bulsa ng polo niya tapos kinuha
' yung notebook ko sa chemistry.
Nagsulat lang siya without even telling a single word. So habang nagsusulat siya
, nagdrawing naman ako. Ano ba~ artistic kaya ako! Well, dinrawing ko lang nama
n 'yung mukha niyang napaka poker face.
After ilang minutes, binigay niya sa akin 'yung Chemistry notebook ko.
"Huwag mo na dadalhin 'yang mga libro mo, magdala ka na lang ng notebook. Hindi
natin kailangan 'yan." Tumango lang ako tapos nilayo ko 'yung mga libro ko sa ta
pat ko. "Ito na lahat ng pinag aralan natin the past month, basahin mo na lang.
" Tapos yumuko na naman siya, tulog mode na naman. Tae talaga, parang walang pak
i elam.
Tinignan ko 'yung notebook with his writing, kumunot naman 'yung noo ko. Hala, a
nong kalokohan ito?!
"Uhm, Art?" Inangat niya 'yung ulo niya tapos tumingin sa akin with his blank fa
ce.
"Hindi mo ba magets?" Kinamot ko 'yung ulo ko.
"Kasi naman eh! Anong klaseng sulat 'to ha? Ako ba pinaglololoko mo? Microscopic
ata 'tong sulat mo. Dapat sinabi mo na magdala ako ng microscope di ba?" Kinuha
niya sa akin 'yung notebook tapos tinignan 'yung notes.
"Solubility..." Obviously. Inisa isa niyang diniscuss ang lahat ng nakasulat sa
notebook. Grabe, ang tyaga niya. Ni wala nga akong naintindihan pati paano niya
nalaman lahat ng 'yan? Nagreview ba siya?
"Paano mo nalaman 'yan lahat?"
"Pinag aralan." Wow lang ah, watta answer di ba? Tamang tama!
"Nakabisado mo lahat?" NAkakunot kong tanong.
"Photographic memory." Photographic memory? Tumayo siya at binitawan 'yung noteb
ook. Nilagay niya 'yung kamay niya sa magkabilang bulsa ng pants niya.
"Ay, oo nga pala..." Sabi ko habang nagliligpit ng gamit ko. "Thank you kanina a
h, niligtas mo kami." Tumingin lang siya sa akin with his cold look tapos nagla
k ad na at nilagpasan ako. Tae, ang friendly friendly talaga niya grabe!
"Tapos na kami." Napalingon ako ng wala sa oras ng marinig ko 'yung sinabi ni Ar
t.
Si Nate, hinintay ako? Aww, how sweet!
---x Author's Note: Dedicated to kamz231 dahil nakakakilig lang 'yung paglike ni
ya sa stories ko--hi ndi lang sa afg kahit 'yung ibang stories ko pa. Ahihi. Tha
nk you po sa pag appr eciate ng stories ko po. Sana hindi ka po magsawa. Hehehe.
Thank you pa din to all readers, silent or loud man. Sana hanggang dulo eh nand
y
an pa din kayo. Ahihihi. :"> And oh, HAPPY CHINESE NEW YEAR EVERYONE! :) *******
************************************ [20] Chapter 18: Ang Photographic Memory **
***************************************** "Nawawala 'yung isang bato ng hikaw mo
sa kanan."
Yan ang pinaka unang sinabi sa akin ni Art pagkadating ko ng library para sa dai
ly study time namin. Pangatlong araw na naming nag aaral at so far, may natutut
u nan naman ako. Medyo magulo lang talaga minsan kasi maliit ang sulat niya at '
yu ng expression ng mukha niya, parang laging inaantok, at pramis, hindi siya na
kak atuwa tignan habang nag aaral.
Nakakaantok din kasi.
Tungkol naman dun sa hikaw. 18 ang bato sa hikaw ko at nung tinignan ko nga, naw
awala 'yung isa. Nakita at alam pa ni Art 'yun? Ameyzing.
Nacurious talaga ako sa talent niyang 'yun, 'yung photographic memory? Nagtanong
tanong ako sa mga kaklase ko at 'yung iba eh walang alam tungkol dun pero may i
sa akong nakuha na matinong sagot sa kaklase kong medyo anime-ish kumilis:
"Ang alam ko 'yung mga may photographic memory, sila 'yung magagaling sa memoriz
ation. Kumbaga, nakita ka niya ngayon, kahit kaunting sulyap lang, alam niya ka
a gad kung nasaan 'yung nunal mo, kahit 'yung pinaka maliit na nunal. At maaalal
a pa din niya 'yun kahit ilang years na nakakaraan. Manood ka kaya ng Tantei Gak
ue n q, 'yung babaeng si Megumi dun, may photographic memory."
At dahil sa masunurin ako, pinanood ko 'yung anime. Dan Detective School Q 'yung
title sa english at Tantei Gakuen Q sa japanese. Maganda 'yung anime, mga detec
tive na bata. At ang magaling pa dun, si Megumi--may photographic memory nga. F
o r example, 'yung puzzle pieces, naaalala niya kung saan nakalagay 'yung isang
pu zzle at kung saang pwesto. Ang galing. Kaya lang, ang masama dun, 'yung mga n
aki kita niyang trahedya at mga hindi kanais nais na itsura, naaalala pa din niy
a.
Ganun din kaya si Art?
Nagresearch din naman ako sa internet tungkol sa mahiwagang kapangyarihan na 'yu
n at eto ang nakita ko:
Photographic memory is a rare element that is found in less than 10% of the popu
lation. It will often be found in children, and most of them will lose this abi
l ity by the time they become adults. The concept of photographic memory is so r
ar e that someone people don't believe it exists.
Kahit man ako hindi ko akalain na may ganito pala, napaka rare at unique nga tal
aga ni Art!
What is believed by some researchers is that photographic memory is a result of
the brain processing and storing information in an abnormal manner. Many people
believe that those who have photographic memories are fortunate. However, this m
ay not be the case.
Abnormal daw, ewan ko pero natawa ako. Abnormal? Si Art? Sus, hindi naman! *inse
rt sarcasm here*
One of the problems with having a photographic memory is that you may absorb too
much information, and you may have to deal with a lot of data that is irrelevan
t. Having to deal with large amounts of irrelevant data could reduce your abili
t y to efficiently recall information. People who have photographic memories may
a lso have a hard time forgetting things that they don't desire to remember. Hu
man s are not designed to be mere databases which store tremendous amounts of in
form ation. Memory is only important when it can be used to recall information t
hat i s relevant. Being able to use your memory is much more important than simp
ly bei ng able to store information.
Nalungkot naman ako ng bahagya, ano kayang nafifeel ni Art kapag naaalala niyang
nawawala 'yung bato ng hikaw ko? Ang irrelevant kasi sa buhay niya pero naaalal
a pa rin niya. Nakakabaliw siguro 'yun pero parang ineexplain nito kung bakit a
n g talino niya!
The overall evidence for photographic memory is strong. However, it is not well
understood. The brain of someone who has a photographic memory will store inform
ation in a manner which is much different than most people. It is likely that t
h
e perception of photographic memory that is viewed by most people is not quite a
ccurate. While there are people who have extraordinary memories, it is unlikely
that they are able to perfectly recall every piece of information that they are
exposed to. It is likely that the debate for and against the existence of photo
g raphic memory will continue to rage on. Some savants have been known to have w
ha t appears to be a photographic memory, and the most notable example is Kim Pe
ek.
Ang saya siguro kapag may photographic memory ka tapos may hirap na hirap ka kas
i ang daming formula na kinakabisado kang kapangyarihan, (wow, kapangyarihan na
talaga tawag ko lang alam mo na agad 'yung formula. Ang cool! Pero parang ming n
akastore sa memory mo.
exams ka? Yung tipong pero kapag may ganun dito) isang tingin mo ang hirap din,
ang da
Nag research naman ako ng parang mga tao na mayroong kapangyarihan na ganun, gus
to ko kasi malaman kung totoo ba talaga o legend lang na parang pinag aaralan l
a ng na kakaunti lang ang basehan pero nagulat ako dahil ang dami kong nabasa na
k inukwento nila 'yung mga pangyayaring naisip nilang may kapangyarihan sila.
For example:
Will said: I have the same as Sali and the others. Whenever I'm studying (which
isn't often) and I have to recite, the actual paper comes in from of my vision a
nd I can pretty much read it directly in my mind. Although I have found out it
i s different that just "reading" the image. It's more like creating the image a
s my eyes pass on the sheet of paper in my mind (sorry it doesn't make sense but
i t does in my head). Also I have the incredible ability to remember the things
I' m interested in (obviously) but with an accuracy that even people concerned
by t he event I recall don't remember it as vividly as I do.
One day was particularly good for me or bad for that matter, I can easily recall
the scene, the people present, who was wearing what, how the weather was etc et
c. Dunno if it is that special but the people I know don't understand how I can
remember all these things (but it doesn't stop here, I just need to see an imag
e to be able to say anything I know related to it, and usually it is a lot) I se
e now that I also collect huge (HUGE) amount of unecessary infos. When I see a p
a ge of a textbook for instance, I will not only perfectly see the text written
on it, or image, I will also see all the obvious imperfections in the paper, sta
in s...etc. This is irrelevant for example.
So I wanted to know, if I really do have a photographic memory, is there a train
ing or something to be able to select the info I collect? Although I find it us
e ful sometimes, as you never know when something is going to be useful, even if
i t takes year to use, some "irrelevant" infos eventually become useful some da
y. So selective memory isn't the right way either. I guess. Thanks for reading t
he story of my mind.
Ang weird pero at the same time ang magical! Kahit pa sabihin na abnormal somet
hing ng memory 'yun, ang galing pa rin! Nagresearch naman ako tungkol kay Art pe
ro wala siyang social networking sites or kahit na anong kaechusan.
Isa lang ang nalaman kong information tungkol sa kanya kasi may isang babae na n
agblog tungkol sa kanya at may stolen shot pa na parang fan girl at kilig na ki
l ig sa blog post niya nung nagkabanggan daw sila ni Art.
Ang sabi pa nung girl sa blog, "simula nung nagkabanggaan kami, naniwala na ako
na ang lalaking makakabangga mo ay ang makakatuluyan mo! Ngayon, nakaframe na 'y
ung uniform ko na suot ko nung nagkadikit ang uniforms namin at lagi kong tinit
i gnan ang uniform ko kaya hindi ako nawawalan ng pag asa.
Siya ang prince charming ko!"
Natawa na lang ako syempre, lakas mag imagine ni ate eh.
Pero infairness sa stalking skills niya, may nalaman rin ako tungkol sa lalaking
abnormal na weird na magician.
NAME: Art Felix Go
Mysterious much?
Art Felix Go, sino ka nga ba?
---x Author's Note: ISANG MALAKING THANK YOU. Kung pwede ko lang lakihan 'yung f
ont ng thank you ko eh ginawa ko na. Sayang bawal html codes dito =___= Dedicate
d to CBmay (lols hindi maalala spelling suri) dahil sobrang kinikilig ak o sa co
mment niya. Hinabol niya 'yung afgitmolfm tapos naglike tapos nagcomment siya. A
y wala lang, napapangiti lang ako sa comments niya. Ahihihihi. *****************
************************** [21] Chapter 19: Brighten up! ***********************
******************** Dumating ang Saturday at sobra akong natutuwa dahil doon. P
ahinga sa pag aaral, pahinga sa school, at pahinga sa pag iisip kung sino ba tal
aga si Art. Teka, bak
it kailangan kong isipin kung sino talaga si Art?
Oo nga pala, hindi ba nag tatrabaho si Art sa gGreenwhich? Well, Tinanong ko sa
kanya 'yun at ang tanging sagot lang niya sa akin ay:
"Pakielam mo?"
Oh hindi ba, napaka friendly ng sagot! Naiiyak nga ako sa sobrang close naming d
alawa eh! Ahuhuh. Nakakaiyak di ba? Nakakatouch 'yung closeness na tipong ang s
w erte swerte ko at ang daming inggit sa akin kasi sobrang close namin ni Art!
Pwe.
Ang weird talaga ng lalakeng 'yun. Minsan parang ang bait, minsan ang sama ng au
ra pero laging wala sa mood. May problema ata 'yun sa utak, pero ang talino niy
a ...super. Hindi na nga siya nag aaral, alam pa din niya 'yung mga lessons.
Eh di siya na may kapangyarihan, anyway...
Pauwi na kami ni Nate galing SM. Nagdate kasi kami dahil kung hindi niyo naman t
atanungin (wala akong paki kung wala kayong pakielam basta sasabihin ko pa din)
eh 3rd month na namin ni Nate at kung itatanong niyo (again, wala akong paki ku
n g ayaw niyo itanong) eh going strong pa rin kami.
Habang naglalakad papuntang sakayan ng jeep, nakaramdam ako ng parang may tumulo
. Tinignan ko si Nate baka tumatalsik lang 'yung laway niya pero nakatikom nama
n ang bibig niya. Nashock naman ako ng tanggalin ni Nate 'yung t-shirt niya (may
sando naman siya. SAYANG!) tapos nilagay sa ulo ko.
"Baka mabasa ka." Sabay hatak niya sa akin papuntang waiting shed at bumuhos ang
napaka lakas na ulan.
Napatingin ako kay Nate. Hano ba 'yan, ang payat talaga nitong lokong 'to. Ang s
exy. Grabe~ Teka, bakit kailangan tignan ang katawan aber?
"Nabasa ka na..." Kinuha ko 'yung panyo ko tapos ginamit ko pang tuyo sa kanya.
Basa na kasi 'yung buhok niya tapos 'yung braso pati sando niya habang ako tuyo
dahil sa t-shirt niya.
"Ok lang buti hindi ka nabasa." Nginitian ko siya, napaka sweet talaga nito! Tum
ingin ako sa harap at ang lakas ng ulan. Walang mga tao sa paligid, siguro buma
l ik sa loob ng SM, wala kasi kaming kasama dito sa waiting shed eh.
Habang nag hihintay para tumila ang ulan, napatingin kami ni Nate sa isang lalak
i na naka all black and all fitted. Fitted black t-shirt, super duper skinny je
a ns, black chucks, naka geeky glasses pa tapos eyeliner na tumutulo sa pisngi n
iy a.
Umupo siya sa may side namin. Sabay sabing;
"I love the rain, because no one notices when I cry"
Emo.
Napatingin naman ako dun sa isang lalaki na palapit dun sa emo. Fitted clothes d
in siya, 'yun nga lang, nakamohok 'yung buhok niya tapos color red. As in... ki
t ang kita ang pagkared, 'yung parang sumisigaw 'yung buhok niya ng "red ako! re
d ako!". Then naka black din siya with many accessories na bungo. Nakalipstick p
a na black. Ang err, nevermind. Then nakasando at glossy pants, nakatsinelas din
. Tapos 'yung tenga niya, no space for new earrings kasi punong puno na then tum
ay o siya sa harap ng emo with a rock and roll sign at sinabi:
"Ako din! Hindi halatang umiihi ako sa pantalon! Yeah, rock and roll!"
Punk.
Naglalakad naman palapit sa dalawa 'yung lalaking napaka laki 'yung t-shirt na p
arang hirap na hirap siyang dalhin. Nakacap tapos ang laki ng bling bling na na
k asabit sa leeg niya, baston pants tapos naka tsinelas. Haggard look.
"Uhm, guys! Huwag niyo naman akong iwan. Help me, ang bigat ng damit ko eh!"
Hiphop.
TAWA TAYO. Hahaha. Ang kukulit nila, natawa talaga ako kasi tinulungan talaga ni
la 'yung hiphop na dalhin 'yung damit niyang basang basa na. Magkakaibigan pero
magkakaiba 'yung styles nila. Astig. Hindi ko nga napigilang tumawa sa kanila.
A ng cute nila tignan, pramis!
Naglakad sila palayo sa amin. Nauuna 'yung hiphop tapos hawak hawak nung dalawa
'yung damit niya. Tulong tulong, ang cute!
"Ang kulit nila eh." Nakitawa din si Nate sa pagtawa ko.
"Ianne, may tanong ako..." Napatigil ako sa pagtawa at tumingin sa kanya na may
seryosong mukha.
"Ano?"
"Kaya mo bang bilangin lahat ng tao sa isang kwarto ng mabilisan? 'yung kunwari,
papasok ka sa isang room tapos alam mo na kaagad kung ilan 'yung tao. Kaya mo '
yun?" Tumawa naman ako, anong klaseng tanong 'yun!?
"Hindi. Bakit? Kaya mo ba 'yun?"
"Oo naman!" Yabang talaga nito!
"O sige nga, ilan tao dito?" Napansin ko kasing may ilang naglalabasan mula sa S
M. 'yung iba nagtatakbuhan, 'yung iba naglalakad dahil may payong.
"Isa." Tinaasan ko siya ng kilay.
"Ako ba pinag lololoko mo?" Ngumiti siya sa akin tapos hinawakan niya 'yung magk
abilang pisngi ko.
"Hindi ah, tanong mo sa akin bakit isa."
"O bakit?"
"Syempre," nilapit niya sa akin 'yung mukha niya tapos tinitigan ako sa mata. "I
kaw lang naman nakikita ng mga mata ko e"
Sabay ng pagngiti niya ang pagtila ng ulan. Grabe. He really brightens my world.
---x Author's Note: One of my favorite chapter. Ewan ko, naaliw ako sa emo punk
hiphop eh. Hahahahah a. Dedicated to speechless_ako dahil isa siya sa mga humabo
l sa afgitmolfm at sobra ng naappreciate ko 'yun. Meron pang iba na naghabol tal
aga sa story pero hindi k o na maalala 'yung name. If ever hinabol niyo 'yung st
ory na 'to and you appreci ate this story alot, pakisabi na lang sa akin or info
rm niyo ako para madedicate ko sa inyo some of the chapters. And yea, I dedicate
chapters to 'loud' readers or basta 'yung napapansin ko at napapakilig ako. :">
Anyways, hello Pao! :3 ******************************************* [22] Chapter
20: O.o ******************************************* Tik tik tik
Tanging ang ballpen ko lang na nilalaro ko ang maririnig sa library. 1 hour na d
in ako na nakaganito. Bakit? Hanggang ngayon kasi, wala pa din si Art habang si
Nate naman pinauwi kaagad ng nanay niya pero babalikan din ako mamaya. Ang bori
n g tapos gabi na din!
Ang tagal ni Art! Asan na ba 'yun!?
Nagdecide ako na pumunta ng locker area. Tutal, lagi ko namang nakikita 'yun dun
, nagbabakasakali lang, baka andun siya hindi ba? Pero grabe, grabeng exercise
' to infairness. Ang layo kasi. Nasa kabilang building pa ulit.
Habang papalapit ako ng papalapit sa locker area, palakas ng palakas din 'yung n
aririnig kong paghampas ng mga pintuan ng lockers. Parang may nang gugulo sa mg
a lockers? Pagdating ko sa area, sumilip muna ako.
O.o <--'yan ang tanging reaksyon ko sa nakita ko.
Kilala niyo pa ba 'yung nagtapat kay Art sa may cr? 'yung nakita ko sa panaginip
ko? Isa kasi siya sa dahilan sa pag iingay ng mga lockers at sino kasama niya?
si Art lang naman!
What are they doing? 'yan ba tanong niyo? Well...
They are torridly kissing each other.
Nakasandal 'yung babae sa lockers habang hawak hawak 'yung buhok ni Art. Then si
Art naman, 'yung isang kamay nakasandal sa mga lockers. Habang ako, hindi ko ma
laman kung bakit kailangan ko pang idescribe ang nakikikita ko.
Hindi ko alam kung ano ba ang irereact ko. Kailangan ko bang manatili dito at ma
nood o umalis na lang at kunwaring walang nakita?
Hindi ko naimagine na maghahalikan silang dalawa. 'yung mata ko, hanggang ngayon
nanlalaki pa din. Ano ba 'yan.... Ito na ba 'yung sinabi dati ni Art na "prove
it"?
Tumalikod na ako at nagsimulang maglakad palayo. Hindi ko na kasi matake na pano
orin sila na kulang na lang, maghubad na sila ng uniform. Medyo kinabahan ako n
u ng tumigil 'yung pagkalampag ng mga lockers kaya bigla akong napatago sa gilid
n g pader.
Nakakarinig ako ng mga foot steps na papalapit sa akin. Shit. Tatakbo na sana ak
o nang...
"Ianne..." Napakapit ako ng sobra dun sa pader na pinagtataguan ko. Teka, bakit
nga ba ako nagtatago? Kinakabahan ako ng sobra sobra. As in 'yung puso ko parang
gusto ng tumakbo palabas ng ribcage ko.
Huminga ako ng malalim at nakangiting lumabas mula sa pinagtataguan ko. Medyo na
gulat pa ako dahil malapit na sa akin si Art tapos 'yung babae, nandun sa pwest
o ng huling nakita ko na pwesto niya habang inaayos niya 'yung uniform niya. Si
Ar t naman, 'yung dalawang butones ng polo niya nakabukas. Nakaexpose ang skin,
err .
"Napadaan lang ako, 'di ko naman sinasadya na maki-" Napatigil ako ng bigla siya
ng magsalita.
"Irene," sinabi ni Art 'yun pero sa akin siya nakatingin, napansin kong napatayo
ng maayos 'yung babae na tinawag ni Art. "Umalis ka na." Parang asong inutusan
ng amo, naglakad papunta sa kabilang direksyon 'yung Irene.
Lumapit sa akin si Art at nagulat ako nung hinawakan niya 'yung pisngi ko. Napap
ansin kong nilalapit niya 'yung labi ko sa labi niya. Anong balak nitong lalake
n g 'to!? Malapit na magdikit mga labi namin pero tinulak ko siya kaagad.
"A-ano bang p-problema mo?" Garalgal kong sinabi. Kinakabahan talaga ako, sobra.
Tinignan lang niya ako with a blank look. Binaon niya 'yung kamay niya sa magka
bilang bulsa ng pants niya.
"Lagi kang istorbo." Nanigas ako sa pagkakatayo ko sa sinabi niya. Come to think
of it, parang oo nga? Nung nag confess 'yung Irene pati na rin 'yung ngayon. Ma
lay ko ba?! Kasalanan ko ba 'yun eh nasa school sila?!
Naglakad na siya at nilagpasan ako. Nakatayo lang ako habang tinitignan siya pal
ayo sa akin.
"Mag aaral ka pa." Sinabi niya ng hindi siya lumingon sa akin at habang patuloy
sa paglalakad na parang walang nangyaring kakaiba.
Ang weird talaga nito.
Pero hindi! Hindi ako papatinag sa kaweirduhan niya! Lalo na't matatapos na ang
tutorial session namin. Muhahahahaha. NEVER.
Mabilis na umagos ang oras at hindi talaga ako nagpatinag sa kaweirduhan ni Art.
Bukas na ang Christmas party namin. Kakatapos lang din ng examination at parang
naubusan ng dugo 'yung mga kaklase ko. Maraming nagsasabi din na ang swerte ko.
Ako na swerte. Ako na nasaksak ng teacher tapos hindi nakalakad for a month. An
g swerte ko nga, grabe, woooh!
So what happened to Art? Tapos na niya akong turuan with my studies at parang hi
ndi kami magkakilala o nagkausap man lang. Ewan ko, wala naman akong pakielam eh
. So anyway, nasa mall ako ngayon mag isa dahil, wala lang. Gusto ko magkaroon
ng quality time with myself. Hindi ko na muna inistorbo si Nate, baka busy.
Bzzt bzzt bzzt
Kumukulo na naman ang chan ko sa gutom. Dahil sa gutom ako, unang kainan na maki
ta ko, dun na ako--at ang unang nakita ko ay Jollibee kaya naman sa Greenwich a
k o which is katabi ng Jo'bee.
Naalala ko bigla si Art. Walang magugulong babae sa may labas, ibig sabihin ba n
un wala na si Art? So pumasok ako sa loob at umorder na ng makakakain. Habang h
i nihintay 'yung pizza ko, nakita ko si Art na naglilinis, as in nagmamap.
Ang weird tignan na ang isang Art ay naglilinis gamit ang map!
Napatingin siya sa akin kaya bigla akong napatingin sa lamesa ng wala sa oras. N
akakatakot. So para makaiwas sa pagtingin kay Art, nakatingin lang ako sa lames
a hanggang sa may dumating na waiter at nilapag 'yung pizza sa table. Pagtingin
k o sa waiter...
...si Art.
Ngumiti ako pero parang wala lang sa kanya. Hindi man lang ako ngitian din. Ay o
o nga pala. Emotionless nga pala 'yun.
Natapos na ako kumain at umalis na sa Greenwich. Hahanap naman na ako ngayon ng
ireregalo ko kay Nate.
Habang naglalakad, napatingin ako ng wala sa oras sa isang antique store. Oo, as
tig SM sa amin, may antique store. Pagpasok ko, unang tumambad sa akin 'yung da
l awang necklace. Naalala ko tuloy bigla 'yung susi sa puso ko na sabi ni Nate.
Ba gay na bagay dito!
So nagdecide na ako na ito na lang ang bilhin ko. Ang ganda ganda kasi talaga. A
ng cute tignan kung magkasama kami tapos parehas naming suot suot 'tong necklac
e na 'to. Parang soulmate 'yung itsura. Ang cute!
Nagready na ako para kinabukasan at napaka bilis nga naman ng oras, Christmas pa
rty na. Grabe 'yung lakas ng music sa classroom namin tapos ang daming buraot s
a pagkain. Eto na siguro pinaka masayang Christmas party na napuntahan ko. Pagka
t apos ng program, natira kami ni Nate na magkatabi. Kumakain kasi 'yung iba nam
in g kaklase.
Nilabas ko 'yung necklace pero hindi ko pa din pinapakita sa kanya.
"Nate, naaalala mo pa ba nung hinahanap mo 'yung susi para sa puso ko?" Napangit
i siya sa sinabi ko kasi 'yun 'yung nagbabanatan kami sa bahay nila.
"O baket?" Binigay ko sa kanya 'yung necklace na may susi. 'yung kapartner nung
isang necklace na may puso.
"Woah, susi nga!" Hinawakan niya 'yung susi tapos tinignan ng mabuti habang naka
ngiti. Sinuot ko 'yung necklace na puso tapos tinignan ko siyang nakangiti.
"Ayan na 'yung susi para sa puso ko, ikaw lang ang tanging meron n'yan." Ipinaki
ta ko naman sa kanya 'yung necklace ko.
"Ang sweet naman ng Ianne ko." ngumiti siya sabay kiss sa akin sa cheeks.
HAH! Akala niya siya lang sweet ah?
---x Author's Note: Thank you po. Lagi naman ako nagtetenkyu eh, hahahaha. I ded
icate this chapter to haruhiXXDD dahil sa inistatus pa niya sa wattpad prof ile
niya ito: Status: Just finished reading the afgitmolfm 5 hours ago and super dup
er love it :)) It made me smile^^ (53 minutes ago) So yea, it made me smile too
:) Sayang lang dahil binasa mo 'yung unedited but ok lang din naman. SO ANYWAYS,
sa lahat po ng readers, kung ako po sa inyo eh ito pong version ang basahin niy
o--
matagal pero atleast REVISED na 'to. Tipong MAS maiintindihan niyo na lahat..so
yea. Thank you for the support. Try reading my latest on going story--Love's Lim
it. Click the external link ther e over there sa may right side. ---> **********
********************************* [23] Chapter 21: I <3 You ********************
*********************** Mabilis na talaga dumaloy ang oras at pagkagising ko na
lang, pasko na. Sobrang bored na ako sa bahay at sobrang miss ko na din si Nate.
Naaalala ko lagi siya l alo na kapag tumitingin ako sa singsing na binigay niya
sa akin at sa necklace k ong puso na siya ang nag mamay ari ng susi.
âªâ«â¬ You're my hunny bun, sugar plum, pumpy upmy upmy upmkin. You're my sweetie pie. You'
y cuppy cake,gumdrop,shyummkums pure, The apple of my eye! And I love you so, an
d I want you to know that I'll always be right here. And I love to sing this son
g to you Because you are so dear! âªâ«â¬ I love you Ianne ko, sagutin mo call ko. Pleeeeeee
aaaaaase.
Nagmadali akong kunin 'yung cellphone ko. Ang cute lang talaga ng ringtone ko, h
indi na dingdong. Kumanta kasi si Nate tapos nirecord niya sabay ginawang call
a lert sa sarili niyang number sa cellphone ko. Ang cute lang di ba?
"Hello?" Nakangiti kong bati. Namimiss ko na kasi talaga siya sobra! Pero...
Walang sumasagot.
"Hello?" Sabi ko ulit, pero wala pa din. Bakit hindi nagsasalita sa kabilang lin
ya 'tong si Nate?!
"H-"
"Ianne?!" sigaw ng nasa kabilang linya pero sure akong hindi si Nate 'yung sumig
aw.
"S-sino 'to?" Sa hindi ko malamang kadahilanan, kinakabahan ako.
"Pins *creek*"
"A-ano?"
"Pinsan *creek* niya *creek* 'to!" Lalo akong kinabahan at nanlalamig na 'yung k
amay ko. Bakit ako tatawagan ng pinsan ni Nate sa cellphone niya? Bakit?
"A-ano? B-bakit ka tumawag?" Pinagpapawisan ako kahit na sobrang lamig. Parang n
atatakot ako pero bakit ako matatakot?
"Si Nate kasi..." Malungkot 'yung tono ng boses niya. Parang gusto ko maiyak per
o bakit ako iiyak? Ianne, wag ka ngang ganyan mag-isip!
"Ano nangyari? Nasaan siya? Pakausap mo ako sa kanya!" Alam ko parang ang OA ko
na sobra pero natatakot kasi ako. Ano ba nangyari sa kanya? Nasaan kasi siya? Pl
ease naman, hindi ako mapakali...
"Si *singhot sipon* Nate... *singhot sipon*" Bakit siya sinisipon? Bakit siya pa
rang malungkot!? SHIT.
"Anong nangyari?! Nasaan ka ba!? Nasaan siya?!" Napatayo na ako sa sobrang pagha
halo halo ng emosyon ko. Naiiyak na ako at hindi ko na alam kung ano bang gagaw
i n ko. Nakakainis, ano ba nangyari kay Nate? Parang ayoko marinig pero gusto ko
m alaman kung ano nangyari. Ano ba... Natatakot ako. Baka may mangyaring masama
sa kanya... No Ianne, erase that thought!
"Kasi... kakatae lan~ *DUG POINK TAK TOK DING DONG TING!* sira ka! *PSHH* h-hell
o?" Napaupo ako sa narinig kong boses, boses ni Nate.
"Uy, sensya na dun sa pinsan ko. Galing kasing bundok, ngayon lang nakarinig ng
boses ng magandang babae." Tumawa si Nate sa phone habang nawawala na 'yung kaba
sa dibdib ko.
"Akala ko kung ano na nangyari sa'yo, adik 'yang pinsan mo!" Tumawa kaming pareh
as tapos parang may narinig din akong tawa sa background niya.
"Topak kasi 'yun eh. Hindi ah! Oo nga pala... Merry Christmas. Merry Christmas I
anne! 'wag ka ngang maingay d'yan!" Natatawa ako sa naririnig ko. Ang cute nama
n nila, parang ang close nila.
"Merry Christmas din sa'yo pati sa pinsan mo." Napapangiti na lang ako mag isa.
Ano ba 'to, parang nababaliw na ata ako.
"Onga pala"
"Yes po?"
"I love you. Hayip! Ang cheesy!" Natatawa na lang din ako dahil naririnig kong t
umatawa 'yung pinsan niya sa background at parang nagsusuntukan sila sa kabilan
g linya.
"I less than three you" I <3 U.
"Nate less than three Ianne" At dun na nacut 'yung conversation namin sa hindi m
alamang kadahilanan, siguro dahil sa pangungulit nung pinsan niya.
Pagkatapos ng Christmas call namin ni Nate, medyo nagtatawagan na kami sa phones
a bahay. After ilang days, December 31 na at pag usapan namin ni Nate na magkik
i ta kami kaya super excited ako ngayon dahil may date kami ni Nate for our mont
hs ary at sabay naming sasalubungin ang bagong taon.
Nagprepare na ako for our date dahil surprise daw niya. Medyo nanlalamig pa kama
y at paa ko at medyo kinakabahan. Namimiss ko na kasi siya tska sobrang excited
na talaga akong makita siya. Super.
When I was about to leave the house, biglang nagring 'yung telepono namin. So ak
o naman, nagmadaling sagutin. Kasi naman tatawag kung kailan paalis na ako eh.
"Hello?"
"Ianne?" Si Nate?
"O, Nate, paalis na ako."
"Ano kasi eh. Uhm... hindi na tayo tuloy." Nanlaki mata ko sa gulat at sobrang l
umakas ang tibok ng puso ko. Parang gusto ko umiyak na ayaw ko, ewan ang gulo!
U mupo ako sa upuan malapit sa telepono, at ewan, para akong may after shock.
"Uy... Ianne, sorry. Wala kasing magbabantay ng bahay pati 'yung dalawang pinsan
ko na bata. Kami lang ni Cloud nandito, may new year trip kasi sila mama pati p
arents ni Cloud sa Japan, sorry talaga." Hindi ko na alam gagawin ko. Feeling k
o namatay ako na hindi mo malaman. Agh. Nakakainis. Pero syempre, hindi naman ak
o dapat maging selfish. Bilang isang girlfriend na understanding, kailangan ko s
i yang i-understand...
"Ianne?" ...kahit mahirap.
"Ok lang, kailangan ko din namang bantayan 'yung bahay, wala sila mama at papa t
apos si kuya nakikipag date." Nakangiti kong sabi kahit na hindi nakikita ni Na
t e. Kahit hindi totoo. Kahit fake.
"Sorry, Happy monthsary papuntahin mo na lang si Ianne dito!" Siguro, pinsan niy
a 'yung nagsalita. Para akong nabuhayan ng loob, bakit nga ba hindi na lang ako
pumunta dun?
"Aray! *PSSH* Ianne! Cloud 'to, sunduin ka namin, hoi! 'di ako marunong magdrive
! Ako marunong! O Ianne, hintayin mo kami ah, bye"
TOOTs TOOTs TOOTs
Hala, bastusin biglang binaba?! Hindi man lang ako hinintay mag paalam din. Naex
cite naman ako sa pagsundo nila sa akin. Gustong gustong gusto ko na talaga mak
i ta si Nate, pramis!
"TAO PO!!!! IANNE! BUKSAN MO ANG PINTO!!" Nabigla ako sa sobrang lakas ng sigaw
at sobrang lakas din ng pagkatok. Tumayo na ako mula sa pagkakaupo at inayos ang
damit ko. Bago ko pa buksan ang pintuan, may narinig akong boses.
"Tae ka, 'wag ka nga maingay. Nakakahiya sa mga kapit bahay nila!" si Nate.
"IANN-" Napangiti na lang ako at binuksan 'yung pintuan bago pa matapos sa pagsi
gaw nung pinsan ni Nate.
Tumambad sa akin si Nate na nakahawak sa batok niya at si Cloud-strife. HA!? Si
Cloudstrife!? Teka lang, bakit may isang Cloudstrife dito sa tapat ng bahay nami
n?!
"I-ikaw si Cloud?" Nakaturo lang ako sa kamukha ni Cloudstrife na lalaki na kata
bi ni Nate.
"Yo!" Nagsalute pa siya na ewan tapos ngumiti at kumindat. SHET. Kamukha niya si
Cloudstrife! Mukha siyang Japanese, tae. Ang gwapo!
OOOOOOOPPPPSSS, teka muna [art angel?]: Hindi porke't nagwapuhan ako kay Cloud e
h siya na ang gusto ko, TEAM NATE pa din ako!
Napanganga naman ako ng kaunti sa nakikita ko. OMAYGAHD. Ang gwapo kasi talaga.
Tapos may kulay pa 'yung buhok at ang puti, parang si Cloudstrife talaga!
"Nako Ianne, nagseselos na ako." Napatingin naman ako kay Nate na nagpout. Ay, n
andito pala siya? Hindi ko pansin! Ang cute talaga nito.
Lumapit ako kay Nate tapos kiniss ko sa lips, smack lang naman.
"SHIT! My eyes!!" Nagtakip ng mata si Cloud. "Sige, lampungan muna kayo at baka
mapaandar pa nila Mira at Leigh 'yung kotse." Tumakbo siya papunta ng kotse saba
y pasok sa loob.
"Sorry ah abnormal talaga 'yun eh" Ngumiti lang ako tapos hinug niya ako.
"I missed you so much." Humigpit 'yung yakap niya sa akin. Aww, namiss niya ako.
"Namiss din kita." Sabi ko sabay kiss ko sa cheeks niya. Sinubsob niya 'yung ulo
niya sa shoulders ko na sobrang hirap para sa akin kasi napatingkayad ako, mata
ngkad nga kasi si Nate.
"HM! Namiss ko amoy mo, namiss ko yakap mo, namiss kita. Sobra!" Napapasmile na
lang ako sa sobrang kilig. Parang mag 2weeks lang kaming hindi nagkita sobrang m
iss na niya ako. Paano pa kaya pag 3 or 1 month? Or a year? Nako, baka mamatay
n a kaming dalawa.
"Namiss ko si Nate..." Hinug niya ako ng mas mahigpit pa.
"Hoy! May bukas pa, tara na sa home!" Napatingin kami ni Nate kay Cloud. Nakagka
tinginan kami at medyo tumawa tapos naghug kami.
Nagulat ako ng biglang lumuhod si Nate tapos nilahad niya 'yung kanang kamay niy
a sa harap ko sabay sabi nang:
"Tara na prinsesa ko, naghihintay na ang tsuper natin" Napangiti ako at tinangga
p ang kamay niya.
"Sige, tara na prinsipe ko." Tumayo siya at para ko siyang escort habang naglala
kad pababa at papunta ng kotse.
The start of the day was great. So ano kaya mangyayari before the year ends?
---x Author's Note: 60+ reads sa last chapter? WOAH. Thank you po ng marami! Ako
'y kinikilig ng sobr a! Ahihihihi. Dedicated to ikillboredom dahil nabasa kong m
as sabik siya kay Art kesa kay Nate . Tignan ko lang kung hindi siya masasabik k
ay pinsan ni Nate? Hmmmm.. Ano kaya meron sa pinsan ni Nate? Hahaha. Abangan po
natin 'yan! MARAMING SALAMA
T PO! :) ******************************************* [24] Chapter 22: ang cheeee
zy ******************************************* Pagpasok namin sa likod ng kotse,
nasa driver's seat si Cloud tapos may dalawang batang babae na magkamukha sa ta
bi niya. Napatitig ako sa dalawa na nagkukulita n sa harap. Hala grabe, ang cute
!
Nagsimula na magdrive si Cloud pero nakatingin pa din ako sa feeling ko ay kamba
l na dalawang cute na bata.
"Si Leigh 'yan..." Tinuro sa akin ni Nate 'yung batang nasa may bintana. "'Yung
isa naman, si Mira." Seryoso niyang sabi sa akin habang ako tatango tango lang.
Nagtataka ako kung paano niya nalaman. Magkamukha kasi talaga pati damit.
"Sure ka?" Tinignan ko lang si Nate habang hinihintay ang sagot niya.
"Hindi." Natawa naman ako bigla sa sinabi ni Nate sabay batok sa kanya at napans
in kong pati si Cloud eh natawa.
"Ang adik mo talaga!" Nagtawanan kaming tatlo at 'yung mga bata eh parang nagtat
aka kung ano pinag uusapan namin.
"Leigh, Mira... Come here." Nag unahan na lumapit 'yung dalawang bata sa amin ni
Nate nung tinawag niya 'yung dalawa. ANG CUTE NILA.
Napansin ko na kahawig ng mata nila 'yung mata ni Cloud. Napapatingin ako sa sal
amin para makita mata ni Cloud pero nagulat ako dahil nakatingin din siya sa ak
i n kaya napaalis ako agad ng tingin dahil ngumiti siya.
"Si Leigh 'yung may nunal sa ibaba ng kanang mata niya. si Mira naman 'yung may
nunal sa taas ng kaliwang mata niya" Napatingin naman ako dun sa dalawa, may nun
al nga sila sa may mata, taas baba at kaliwa kanan. ANG GALING! Kabisado ni Clo
u d!
"Ay, siya pala si Leigh." Tinuro ni Nate si Leigh tapos ako natatawa kasi para s
iyang bata na nagtataka kung sino 'yung mga bata.
"Ilang taon na sila?" Tanong ko.
"Tanong mo sila." Sabi naman ni Nate.
Tinignan ko silang dalawa tapos nagsmile sila. "Ilang taon na kayo?" Nagkulitan
lang silang dalawa at parang hindi ako narinig. Ay, nice talking ah.
"English speaking 'yang mga 'yan." AAHHH~ Okay sila na english speaking.
"How old are you two?"
"FOOOOOOOOOOUUUUUUUURRRR!" Waaaaaaah! Hala! Ang cute! Sabay pa sila! Hala ang cu
te talaga.
Nang gigigil ako sa kanila sobra!
"Ang cute nila Nate! Grabe! Ang sarap gawing keychain!" Tumawa si Nate sa sinabi
ko.
Tumigil 'yung kotse tapos tumingin sa amin si Cloud. "Cute 'yang mga 'yan, syemp
re, mana sa kuya eh." Tinaasan ko siya ng kilay tapos tumingin ako kay Nate.
"Nasa lahi niyo ba talaga ang aircon?" Tumawa silang dalawa tapos nag apir. Nako
, magpinsan nga sila.
Bumaba na kami sa kotse at pumasok na kami sa bahay nila Nate. Grabe. I miss the
place. Namiss ko 'yung higaan 'yung sobrang lambot na kama ko,'yung CR na sobra
ng bango lagi, 'yung kitchen nila na maayos, 'yung living room nilang...basta!
Pagdating namin sa living room, nag kanya kanya na ng gawain ang mga tao. Yung k
ambal, pumunta sa labas at maglalaro ata habang si Cloud, eto-umeepal sa amin.
Lumipas ang oras, sobrang saya ko sa mga nangyayari. Nakakatuwang kausap si Clo
ud, parang pinsan ko na din siya at medyo magkaugali sila ni Nate-parehas na air
con. Tapos sila Cloud pala, galing Japan. umuwi sila dito sa Pilipinas para mag
b akasyon pero hanggang next year pa daw sila dito kasi graduate na siya. Kaya m
ag aling si Cloud sa tagalog kasi lagi pala siyang nagbabakasyon dito at dito si
la tumitira kanila Nate kaya din sila naging super close.
Nagpaalam ako kanila mama na hindi muna ako uuwi at papalipas ako ng bagong taon
kanila Nate. Sa kabutihang palad, pumayag naman sila dahil may trust sila sa am
in. Mga 11:30 na siguro ang oras ngayon dahil nagsisimula na mag ingay 'yung mg
a tao sa labas.
"Alam mo..." Nandito lang kami ni Nate sa sala habang nag hihintay ng oras. Hina
wakan niya 'yung kamay ko ng mahigpit.
"Hindi pa eh, ano?"
"Ang ganda mo po," nginitian ko siya. "...sobra" Lumapit siya sa akin lalo at ki
niss niya ako sa cheeks.
"Alam mo..." Ako naman ngayon.
"Oo, alam ko gwapo ako. Sobra!" Tinulak ko naman 'yung mukha niya at nagsimula k
aming tumawang dalawa.
"Ianne..." Napatingin ako kay Nate na palapit ng palapit ang mukha sa akin hangg
ang sa nagkadikit na naman 'yung mga labi namin. Napapikit ako nun, tahimik. So
b rang tahimik sabay bulong niya ng:
"Happy Monthsary, I love you."
Tumingin ako sa orasan. 11:59pm.
Ako naman ang humalik sa kanya sa lips-smack lang at bago pa ako magsalita, tumi
ngin ulit ako sa orasan. 12:00am.
"Happy New Year, I love you."
Nagulat kami ni Nate nang biglang nagbukas 'yung ilaw sa living area dahil halo
s lahat sila nasa rooftop at kami lang natira dito.
"Hayip, ang cheezzzzy!" Pagtingin namin kung saan galing 'yung boses, tawa na na
ng tawa si Cloud sa may likod.
---x Author's Note: ANDAMING NAGLIBRARY NG AFGITMOLFM!! Woohh~ thank you po pati
na sa mga walang sa wang nagkocomment at nagvovote. thank you po ng marami!! :3
*edited 11/11/12: Dedicated to Kei_Elle. Gusto ko talaga humingi ng kapatawaran
dahil hindi ito nakasali sa 5chapinaday pero seryoso, SOBRANG KINILIG AKO DITO.
Sa crush note, (kahit di ko kilala si Kent Santos) pati na din sa sumunod na No
t e. SOBRA akong kinilig lalo na nung akala mo hambol ako, hambog po talaga ako.
H ahahaha chos lang pero eehhh seryoso, thank you! Pasensya na talaga ung eto l
ang ang pambawi ko sa magandang likha mo, pasensya na talaga :< CLICK EXTERNAL L
INK TO READ "Crush Note" TANONG: Kailan naging si Ianne at Nate? I need month an
d date. Kung sino man ang makahul a (kung may papatol man) sa kanya ko idededica
te 'yung next chapter. ahihihi. :3 ******************************************* [
25] Chapter 23: Oreshiasdfghjkl What?! *****************************************
** Matatapos na ang Holiday vacation namin sa school at magsisimula na naman kam
ing mag aral. Actually, nakakatamad talaga pumasok. Feeling ko nga pwede na akon
g m abuhay ng hindi nag aaral eh.
Pero no, kailangan 'yun dahil magiging 4th year pa ako, gagraduate pa magkacolle
ge at magkakatrabaho. Syempre, isama na natin 'yung magpapakasal pa kami ni Nat
e at bibigyan ng magandang buhay ang magiging anak namin.
At mamamatay ng sabay. OMG KILIG!
Nanonood lang ako ng tv kasama ang kuya ko. Medyo nag aagawan pa nga kami ng rem
ote dahil hindi namin trip ang pinapanood ng isa't isa. So habang nag aaway kam
i ng kuya ko sa remote, biglang nagring ang mahiwagang telepono.
Nagtitigan kaming dalawa ni kuya habang nariring 'yung phone. Nag aaway kami kun
g sino ang sasagot pero binanatan niya ako at sinabing ako na ang sumagot ng ph
o ne. So ako naman, kahit labag sa loob ko, ako na nga ang sumagot sa phone. Huh
uh u. Bwisit si kuya eh. Huhuhuhu.
"Hello?" Nakakunot ang noo kong tinignan si kuya at binehlatan pa niya ako. Badt
rip talaga 'yung mokong na 'yun!
Nakarinig naman ako ng tawa mula sa kabilang linya ng telepono. Sino na naman 't
o? Nagloloko ata.
"Hello?" Gusto ko na sana ibaba dahil nantitrip ata.
"Oy Ianne!" Naalala ko naman bigla ang boses niya, si Cloud pala.
"Oh, baket ka tumawag?" Medyo disappointed lang dahil gusto ko sana si Nate 'yun
g tumawag sa akin.
"Wala lang, namiss kita eh." Tumawa si Cloud mula sa kabilang linya. Napangiti l
ang ako. "Anong ginagawa mo?" Napataas naman ako kilay ko.
"Adik, tumawag ka ba sa akin para lang tanungin 'yan? Nasaan si Nate?" Alam ko n
amang si Nate ang gustong makausap ako kaya pinatawag niya 'tong si Cloud eh.
"Wala, umalis kasama mga kapatid ko" Wala si Nate? Eh bakit tumawag 'tong si Clo
ud?
"Ah..." Ay, ang walang kwenta ko ba kausap? Sorry na. Akala ko pa naman si Nate
makakausap ko talaga.
"Wala kasi akong magawa kaya tumawag ako, ok lang ba?" Medyo tumawa ako ng kaunt
i para mawala 'yung awkwardness na nafifeel ko. Ang weird lang na kausap ko siy
a sa phone-at siya lang ang kausap ko.
"Sira, ok lang syempre."
And then, awkward silence.
"May tanong ako." Ewan ko kung bakit ako kinabahan, o baka dahil lang ang gwapo
ng boses niya? Joke!
"A-ano?"
"Girlfriend ka naman ng pinsan ko di ba?" Tumawa ako ulit kahit wala namang naka
katawa. Hay nako Ianne, y so awkward?
"Depende kung sinong pinsan mo, baket?"
"I just wanna ask If I can call you insan. Wala lang, gusto ko lang maging close
tayo." Insan?
"Insan? Okay sige, sabi mo eh" Ngumiti ako kahit hindi naman niya nakikita. Weir
d ko lang.
"Yay, thank you insan!" Hala ang cute! Parang bata na ang gwapo ng boses. Tae, s
ana boses na lang siya! "Anyway, may sasabihin ako sa'yo insan."
"Hmm?" Napatingin naman ako sa sa telepono na parang hinihintay ko ang sasabihin
niya.
"Don't tell this to Nate..." Ewan ko ba kung bakit ako tumango, hindi naman niya
ako nakikita.
"Okay...?" Nakataas pa din ang kilay ko na parang nagtataka sa kung ano ba ang s
asabihin sa akin ni Cloud na hindi ko dapat sabihin kay Nate.
"Promise?"
"Uhm... promise?" Sa hindi malamang kadahilanan, lumakas tibok ng puso ko.
"Ore, Kimi no koto ga suki da to omou" Bago pa ako makapagsalita o makapagtanong
kung ano sinabi niya, binaba na niya agad 'yung phone.
ANO DAW?!
Hindi ako mapakali at hindi talaga ako makatulog sa sinabi ni Cloud. Ano ba kasi
'yun? Nagsalita ba siya na gamit lengwahe niya? Parang eh, pamilyar kasi 'yung i
bang words na sinabi niya.
Ore, Kimi no koto ga suki da to omou?
Hindi mawala sa isip ko ang mga salitang 'yan na pati sa paniginip ko, naririnig
at nakikita ko siya. Parang sirang plaka na nagpaulit ulit sa utak ko pagkagisi
ng ko sa umaga, nakakainis! Alam mo 'yung noseblood? ETO YUN EH. ISANG MALAKING
NOSEBLOOD.
Pumasok ako ng school na gulong gulo pa din ang utak. Ano kaya ibig sabihin nun
at bakit kailangan pa niyang sabihin sa akin 'yun? Bakit din hindi ko pupwedeng
sabihin kay Nate?
"Nate..."
"Don't tell this to Nate" Ano ba Cloud, hindi ko naman sasabihin kay Nate eh! "A
yy sorry, akala ko sasabihin mo" Epal naman ni Cloud sa isip ko. K korni ko.
"O bakit?" Tumingin siya sa akin at tinigil muna ang pagkopya niya ng assignment
ng kaklase namin.
"Ano 'yung o-re-ki-mi-no-ko-to-ga-su-ki-da-to-o-mo-u?" Napangiti siya na parang
sinasabi sa akin na 'easy!'.
"Hindi mo alam 'yun?" Ngumiti pa siya sa akin.
"Ano ba 'yun?" Nagtataka kong tanong sa kanya.
"Secret..." Ngumiti siya ng nakakaloko sabay pinagpatuloy 'yung pagkopya niya ng
assignment! Hala, ang epal talaga nitong lalaking 'to. Kaya siguro secret kasi
hindi naman niya alam ibig sabihin!
Bumalik ako sa sarili kong upuan at nag isip. Ano ba ibig sabihin nun? Sinulat k
o sa note book ko 'yung word at tinignan ng mabuti. Baka code 'to? Hindi eh, na
r irinig ko 'to minsan sa japanese animes. Pero... ano ba ulit 'to?
"I think I like you?" Napatingin naman ako sa kaklase ko na nagsalita. Medyo nap
aatras pa ako sa kanya kasi naman hindi ko naman kinakausap pero nagsasalita. B
a liw? Nakatingin siya sa papel ko tapos tumingin sa akin.
"I think I like you?" Inulit ko ulit 'yung sinabi niya na parang ewan lang. Ano
ba 'yun? Nagtatapat siya sa akin, ganon?
"Bakit mo nilagay d'yan niponggo ng I think I like you?" Nanlaki ang mga mata ko
sa sobrang gulat. Aha! So I think I like you pala 'yun!! Pero teka, te, teka! B
akit... Bakit, si Cloud... may gusto sa akin?! Teka--parang... MALI ATA 'YON!?
Dumating na ang recess pero hindi pa rin ako makapag isip ng maayos. Bakit ganun
? Ano problema ni Cloud? Mukhang gusto lang niya ako pag isipin-which is alread
y happening to me. Ugh.
"Ianne, ok ka lang ba?" Andito pala si Nate. Ano ba Ianne, masyado mo nang iniis
ip 'yung sinabi ni Cloud, baka pinagtitripan ka lang nung anime na 'yun. "Hindi
ka pa kumakain ah."
"May problema ba?" Ano ba, sasabihin ko ba kay Nate? Pero paano kung pinag titri
pan lang ako ni Cloud? Malakas pa naman trip nun pero paano kung totoo at mag a
w ay sila? Teka nga, ang feelingera ko ata.
"Uhm... Nate," sasabihin ko ba?
"Ano?" Teka, kinakabahan ako! Bakit ka ganyan makatingin Nate?!
"M-may kaibigan kasi ako tapos may boyfriend siya. Then nagbalik bayan 'yung pin
san nung boyfriend niya tapos sina-"
"Ako ba 'yan?" Parang gustong sumabog ng puso ko pagsabi niya nun. Tumawa ako pa
ra mawala 'yung kaba na nararamdaman ko pero ang gusto ko sana sabihin, PAANO M
O NALAMAN!? Huhuhu ayoko na.
"Feelingero mo ah, kaibigan nga eh! So ayun nga, 'yung pinsan nung bf ni friend,
parang nagconfess kay friend na parang gusto niya si friend. Kung ikaw si bf, a
nong mararamdaman mo pag nalaman mo 'yun?" Hindi naman halata di ba? Galing gal
i
ng ko magtago eh.
Napatigil siya sa pag inom ng coke na hawak niya at tinignan ako na parang nagta
taka siya. Please naman huwag naman sana niya mahalata. I mean, ang daming magb
o yfriend sa mundo at ang daming lalaki na may pinsan na galing ibang bansa di b
a? So.... ahuhuhu mali ata ako, dapat hindi ko siya tinanong.
"Magagalit siguro ako. Tae pala 'yung pinsan eh, dapat pigilan niya 'yun kasi pi
nsan niya bf nung friend mo at dapat 'yung friend mo layuan na 'yung pinsan kas
i baka madevelop pa. Kawawa naman 'yung bf di ba? Masakit 'yun." Ngumiti lang ak
o as response sa sinagot niya, lalo tuloy akong kinabahan.
Pero ano ba Ianne, hindi ka naman sure dun sa pinagsasasabi nung Cloud na 'yun.
Wag ka ngang feelingera sapakin kita d'yan eh.
Okay, nabaliw na ako. Kinakausap ko na sarili ko.
Dumating na ang uwian at feeling ko sobrang pagod ako ngayong araw. Kakaisip? Si
guro. Epal kasi ni Cloud eh, bakit ba siya ganun?! Pinagtitripan niya ako eh.
"Punta ka sa amin." Nilambing ako ni Nate. Hala, natetempt ako!
"B-baket?" Hindi ako makatingin ng maayos sa mata niya.
"Ayaw mo ba?" Sabay pout. Ay hala, ayan na siya napapakyot na.
"Kiss na lang, pagod ako ngayon eh." Please, pumayag ka.
"Sige nga, kiss mo ako 1oo times." Nginitian ko muna siya saka ko siya kiniss sa
lips pero smack lang. As in sobrang saglit lang mga 0.0001 second lang.
"Ayan, 1oo times!" Tumawa ako pero nagpatuloy lang siya sa pagpout niya. "Sige n
a, next time na lang." Nagpout din ako at hinug ko siya. Sana umepekto talaga p
a nlalambing ko. Ayaw ko kasi muna makita si Cloud. Natatakot ako.
"Sige na nga!" Kiniss niya ako sa ulo. "Next time ah."
Hayy, buti na lang pumayag siya. Ang awkward kasi kung makikita ko si Cloud ngay
on feeling ko mamamatay ako sa sobrang pagkauneasy ng feeling. Trip man 'yun o
h indi, nakakaawkward pa din.
Mag isa lang ako sa ngayon sa bahay dahil si kuya, always late naman umuwi kaya
'wag na magtaka. Sila mama at papa siguro nasa business meeting pa at nag oovert
ime. So nanood na lang ako ng tv. Channel? Nickelodeon! Ang palabas? SPONGE BOB
SQUARE PANTS! Weeee~ kahit na pambata 'to, naaaliw pa din ako dito. Ang cute ka
s i nila lalo na si Patrick kahit na tatanga tanga.
KATOK KATOK KATOK (Naubusan na ng sound effect)
Binuksan ko muna 'yung ilaw kasi nakapatay lahat. Wala lang, para mafeel ko sila
Spongebob. Pagbukas ko ng pintuan, para akong kinuhanan ng puso tapos binalik u
lit. Kinabahan ako ng sobra at nanghihina ako.
"Yo!" si Cloud!
"U-uyy..." Nakangiti kong bati pero ang gusto kong gawin eh pagsarhan siya ng pi
ntuan at tumakbo sa taas para makatulog. Pero bago ko pa man magawa 'yun, pumas
o k na siya sa loob at umupo sa sofa.
"B-bakit ka andito?" Sinara ko 'yung pintuan pero hindi ako lumapit sa kanya. Na
katayo lang ako sa may pintuan dahil sa natatakot akong lumapit sa kanya.
Hindi naman siya multo o monster at hindi siya mukhang ganun. Gwapo nga siya di
ba? Kaya lang nga, natatakot ako. PLEASE TAKE NOTE: Girlfriend ako ni Nate na pi
nsan ni Cloud. Exclamation point.
"Wala." Tumayo siya at lalo akong kinabahan nang lumapit siya sa akin. "Masama b
a?" Para akong nacorner kahit na wala namang corner. Weird. Tumawa ako kahit na
wala namang nakakatawa habang lumalayo kahit na wala namang lalayuan kasi pader
na nasa likod ko.
"Ah..." Oh my God. Please save me. Natetempt ako. JOKE!
Nilapit niya 'yung mukha niya sa mukha ko, medyo matangkad siya kaya medyo nakay
uko siya. Yung kamay niya nakasandal sa pader na sinasandalan ko at ako, bakit
k o dinedescribe? Di ba dapat umaalis ako sa ganitong sitwasyon?
"Umiiwas ka ba?" Tumawa ulit ako ng malakas. Umiiwas ako sa mga tingin niya pero
para siyang eye catcher na hinuhuli 'yung tingin ko. Nakikita ko 'yung maganda
niyang mata. Natotomboy ako sa mata niya.
"H-hindi no, s-sira ka. Bakit na-naman ako iiwas sa'yo! Adik!" Tawa ako nang taw
a sa hindi malamang kadahilanan. Ano ba Ianne, ikaw ata 'tong adik eh! Bakit ka
tawa nang tawa?
"Malay ko, siguro kasi alam mo na..." Lumapit siya sa tenga ko. "...gusto kita"
Kinilabutan ang buong katawan ko sa sinabi niya. Tumingin na naman siya sa mga m
ata ko at para akong malulusaw sa titig niya.
"Adik. Lakas ng trip mo talaga insan! HAHAHAHAHA!"
"Hindi ako nagbibiro." Kung pwede lang kabahan ka lalo matapos mong kabahan lalo
? Ay ewan, eto na ata 'yung nafifeel ko. Nang aakit ba siya? Kasi kung oo, naaa
k it ako! De joklang pows.
"Sira, pinsan mo kaya si Nate." Tumaas kilay niya na parang sinabi niyang anong
pinagsasasabi ko.
"And so?"
"G-girlfriend ako ni Nate."
"So?"
"Uhm, mali 'yun?" Ang feeling ko lang talaga. Huhuhu. Pinag titripan ka lang n'y
an Ianne! Abnormal 'yang lalaking 'yan, tandaan mo!
Tumawa siya. Adik. Ayan. Adik nga. Abnormal na adik.
Lumapit ulit siya sa akin at bigla niya akong hinalikan! OO. Hinalikan niya ako!
At hindi lang sa cheeks kundi sa labi! Tae! Hinalikan niya ako sa lips! Feeling
ko sasabog na puso ko! Ano ba 'tong nangyayari!?
"That doesn't mean I can't like you, right Ianne?" Dumaplis labi niya sa cheeks
ko sabay bukas niya ng pintuan sa may tabi ko at lumabas na ng bahay.
SHET. Anong nangyari? Anong gagawin ko?
---x Author's Note: Salamat po sa lahat lahat. Hindi ko na tatanungin kung kelan
naging sila, hindi naman importante 'yun dahil ang mas importante ay kayo...ahi
hi. :"> (maiwas lang sa kafucked-up-an ng story eh no?) HAPPY VALENTINES PO SA I
NYO! *u* ******************************************* [26] Chapter 24: Vocaloid M
ania ******************************************* Pinapunta kaming mga 3rd years
sa auditorium ng school. Paglabas namin ng classr oom, hinawakan ni Nate 'yung k
amay ko. Kinabahan ako. Tumingin ako sa kanya, nak angiti siya sa akin. Napangit
i na lang ako pero deep inside, I want to kill myse lf. Guilt is killing me.
"Batchmates..." Pagkarinig namin ng boses ni Nikki, nagsiayusan kami ng upo at t
umingin sa kanya.
"Hoy Humi! Paano ka nakapasok dito!?" Medyo nagulat kaming lahat sa babaeng bigl
ang tumakbo sa may stage at hinablot 'yung mic kay Nikki. Tumingin siya sa akin
or kay Nate? Sabay biglang sinigaw sa mic:
"HI PAPA NATE ILOVEYOU SO MUCH PAKASALAN MO NA AKO!!!"
"Teka anong--"
"Habulin niyo siya!"
"You'll never catch meeee~" Tumakbo paikot ikot 'yung Humi sa buong auditorium h
abang hinahabol siya ng iba kong kabatchmates.
"Humiiii~ Lumabas ka dito!"
"I love you papa Nate! Kita tayo mamaya! Muah muah chup chup!" Sigaw niya saka s
iya umalis ng auditorium.
Medyo nashock kaming lahat pati si Nate. Tinawanan ko na lang siya kasi sobrang
namumula siya. Pati 'yung iba naming batchmates eh tumingin sa side namin at med
yo natatawa.
"Hay nako, ampogi talaga ng boyfriend ko!" Tinignan lang niya ako saka ngumiti n
a parang hiyang hiya siya sa nangyari tapos kunwari walang nangyaring ikakaguil
t y ko. Ahehe.
"Paki turukan na nga ng gamot 'yung si Humi ah?"
"So... going back to business. Alam niyo naman na February na ang foundation wee
k natin at foundation week means a lot of activities and fund racing kaya naman
naisip namin ni ma'am Soquilla na gamitin natin ang isang PLAY for fund racing.
" Maraming nagside comments sa mga batchmates namin, may ibang gustong gusto, ma
y iba namang ayaw at may iba ding me, wapake.
"Third years." Kinuha na ni Miss Soquila kay Nikki ang mic. "Can you cooperate?
Café na kasi ang naisip ng 4th years, horror house naman ang sa 2nd years at mini e
vent ang sa 1st years so naisip namin na play na lang for the 3rd years para na
din mapasaya ninyo ang pipiliin niyong charity, manonood din kasi sila." Tumahi
mik kaming lahat.
"So here's the two stories na pinagpipilian namin ni Miss Soquila. The first one
is Cantarella, western ang mga damit at pang mayayaman." Lumabas naman ang isa
pa naming kabatch, 'yung secretary na may dalang yellow paper at nagsimulang mag
basa:
"Kaito was inlove with Miku to the point he wanted her all by himself. He though
t the love was one-sided so he planned on poisoning Miku to rape her and make h
e r completely his.
"Before their meal time, he put a poison drug to her drink called Cantarella whi
ch can make the drinker fall asleep within 4 hours and fake dead since they had
no detectable pulse, just like in Romeo and Juliet.
"When Miku passed out, Kaito was about to rape her. Suddenly, his childhood memo
ries with Miku flashed before him. They were like bestfriends, they cared for e
a ch other so much and yet, he thought of raping Miku. He cried--realizing that
ev erything he did was a mistake. Kaito was startled when Miku opened her eyes a
nd said "please capture me". He thought the Cantarella killed Miku and yet, she
was alive. She sat up and pushed Kaito down. Kaito sat up and kissed Miku in the
li ps. And that was the end of the first story" Nagsipalakpakan kami na nasa au
dito rium, ang dramatic naman nitong story na 'to ah, infairness.
"The second story is entitled The Demon and the Maiden, makalumang traditional n
aman 'to ng mga Japanese." Pag eexplain ni Nikki saka nagbasa ulit 'yung secret
a ry:
"One day, a blind maiden entered the woods and got lost. She stumbled into a dem
on's house in the middle of the forest. The demon was a kindhearted-demon but t
h e townspeople refuse to believe it. He let her in to his house and let the mai
de n stay for the night. They had a merrily night-they talked, laughed and share
d s tories as if they knew each other for a long time. The maiden talked about t
he v illage and the people, that was the first time the demon understands the he
art o f a man.
"The night had passed and the morning arises, the maiden told the demon she'll c
ome again. But the demon told her not to because he was a demon but the maiden'
s only reply was a smile.
"After that night, the maiden would always wait for the demon's voice to call he
r in the entrance of the woods. It would always happen in the next day and so o
n -they became friends.
"One day, the maiden shared the story of meeting a man living in the woods to th
e villagers. The villagers realized that it was not a man, it was the demon. Wi
t hout the maiden's notice, the villagers went to the demon's house in the middl
e of the forest. They were very angry, told him to promise not to see the maiden
a nymore and to never come back
"So the demon met with the maiden the very next day and bid his last goodbye. Th
e maiden and the demon cried as he walked far away from the maiden, remembering
the memories they had.
"As years passed by, the maiden's eyes were cured. She thought of searching the
demon and hear his voice again so she went to the entrance of the woods thinking
the demon might be there. Then, a voice echoed to the forest 'can you hear me?'
the maiden was shocked to hear a familiar voice, turned around and saw the demo
n sitting behind her." Aww, parang gusto ko tuloy maiyak dun sa nangyari sa kan
i la, ang cute! Nakakatouch.
"So guys..." Nagsalita ulit si Nikki. "ano ang gusto niyong play natin?"
Pinaboto kami nila Nikki na parang labanan sa school council. May ballot at kung
anu-ano pa. Anong binoto ko? Neither. Ang nilagay ko na lang, Spongebob Squarep
ants. Wala naman kasi talaga akong pakielam dun di ba?
So after ng botohan na sobrang nakakabored dahil ang dami namin dito sa auditori
um, nag tally na sila Nikki and friends. After ilang minutes na sobrang nakakab
o red nga dahil ang tagal, pumunta na sa stage sila Nikki and friends with Miss
So quila.
"At last, tapos na ang decision making, the demon and the maiden ang gagawin nat
ing play!"
Nagpalakpakan ang mga batchmates ko na akala mo eh sobrang ganda ng inannounce.
Akswali, wala naman talaga akong pakielam sa mga ganyan-eto ngang si Nate natutu
log pa eh. I mean, wala talaga kaming ginagawa sa mga ganito-tiga palakpak at t
i ga hiyaw lang kaming dalawa kahit nung nakaraan na classmates lang kami.
"First things first, sino ang gaganap na demon at maiden?" Naglibot ang mata ni
Nikki sa buong auditorium. Sa hindi malamang kadahilanan, biglang nagtama ang pa
ningin namin ni Nikki kaya bigla akong kinabahan-ngumiti pa siya.
Napatingin tuloy ako sa likod ko baka 'yun 'yung nginingitian niya pero natutulo
g 'yung nasa likod ko nang biglang...
"Aha! The sweetest couple!" Nagsitingingan halos lahat ng kabatch namin sa amin
ni Nate. Napatingin ako kay Nate na bagong gising.
"Ano 'yun? Bakit nakatingin silang lahat sa atin?" Umayos ng upo si Nate habang
ako naman ay parang magcocollapse sa kinauupuan ko.
"Nate, Ianne?" Napatingin ulit ako kay Nikki na nakangiti sa aming dalawa. Nagka
ntyawan mga kaklase ko at ng mga kaibigan namin. HA!? Wait no. Hindi. Ayoko.
"Ano 'yun?" Tanong ulit ni Nate sa akin. Tinignan ko lang siya pero hindi ako ma
kapagsalita sa sobrang kaba na nararamdaman ko.
Lumapit sa amin si Nikki at miss Soquilla. Pinatayo kami tapos nagpalakpakan 'yu
ng mga kabatchmate ko.
"A-ayoko Nikki." Pagmamakaawa kong sinabi.
"Ianne iha, for the charity?" Pagsabi ni ma'am. WAH!! Napatingin ako kay Nate na
nakikipag apir kung kani-kanino. ABA! Ok na sa kanya agad!? At kelan ba kami na
ging sweetest couple?!
"Eh ma'am..."
"Look, okay na kay Nate, ikaw na lang ang kailangan." Tinignan ko 'yung buong au
ditorium, nakatingin sa amin halos lahat ng kabatchmates namin at parang chinic
h eer kami.
"Sige Ianne, pag isipan mo." Pinaupo kami ni Nate sa may back stage ng auditoriu
m. Hinawakan ni Nate 'yung kamay ko at ramdam ko ang init ng palad niya.
"You think about it, okay?" Ngumiti sa akin si Nate na para bang naging pampakal
ma ko.
Kung tutuusin, kung kami man ang magkakasama--ok na din sa akin. Hindi na dyahe
at hindi na kailangan makipag kaibigan kasi nga kami na. Close naman na kami at
kahit kiss ok lang sa akin gawin pag siya kasama ko, the thing is...
Natatakot ako sa crowd.
Natatakot ako na baka ijudge nila ako habang umaarte and I'm not good in memoriz
ing lines. 1 and a half month na lang ang practices and stuff.
"Class nila Joyce and Sarah ang sa background. I want it to be realistic. Kung p
wede, Village, forest, entrance of the woods at 'yung bahay nung demon. Again,
I
WANT IT TO BE REALISTIC. For the props and dresses/costumes, class nila Roxanne
and Irene. Makalumang Japanese ang style. Mga kimono and such, okay? The class o
f Nate would be the villagers, the actors and the extras, okay?" Narinig kong u
tos ni Nikki.
"Kung.. ikaw na lang kaya?" Sabi ko sa kanya without looking at him. Hinawakan n
iya 'yung mukha ko at inihrap sa kanya. Nagtitigan kami ng halos dalawang segun
d o sabay hinigpitan niya ang paghawak sa mga kamay ko.
"I won't be the demon if you're not my maiden" Napayuko ako sa sinabi niya, for
the charity, for Nate, for our batch. Okay, si Nate din naman ang makakasama ko,
hindi ba?
Huminga ako ng sobrang lalim na akala ko eh ito na ang huling paghinga na magaga
wa ko.
"Ok, fine. I'll be you're maiden and you'll be my demon." Nagulat kami ng pumala
kpak si Nikki.
"Great! then the preparation of the play is about to begin!"
---x Author's Note: Ang tanong, so ano ang gusto niyong play nila? Ahihihi. Well
, nasagot naman na t alaga 'to pero wala lang, gusto ko lang din malaman ang opi
nyon niyo. Pasensya na kung sobra pa sa sobrang tagal ang pag update ko. Sobrang
busy kasi talaga ako. Ngayon ko lang naexperience 'yung sobrang pagkabusy sa sc
hool buti n a lang maaga uwi ko ngayon. Actually may gagawin pa talaga ako pero
tinatamad ak o gawin eh tska andami kasing nagtatanong kung kelan update nito ts
ka wala lungs , namiss ko din kasi mag update. Dedicated ang chapter na 'to sa b
abaeng nakilala ko lang dito sa wattpad. Unang nabasa ko ang storya niya na isan
g fanfiction sa story ng isang sikat na wattpad author tapos natuwa ako sa way n
g pagsusulat niya then binasa ko 'yung isa pang fanfiction na sobrang nasindak a
ko sa pagkamatay ng bida then ayun, hindi ko in aakalang magiging close kami nun
. Siguro kasi parehas kaming may toyo. AT OO NGA PALA, BIRTHDAY KASI NIYA NO HEL
LO HAHAHA. HI HUMI HAPPY BIRTHDAY! ALAM MO NAMANG SOBRANG SPECIAL MO SA AKIN KAY
A KAHIT WAL A SA ORIGINAL STORY 'YUNG PANGALAN MO EH NILAGAY KO TALAGA PARA SA B
IRTHDAY MO. DON'T WORRY AH, MORE EXPOSURES TO COME. TAPOS NA KAY NATE--KAY ART A
T CLOUD NA L ANG DI BA? YIEE. HINDI KO SILA MABABALOT KASI NASA PUSO KO SILA EH.
HAHAHAHA. HAPPY BIRTHDAY ULIT! AT SA MGA READERS, thank you at sorry kung sobra
ng tagal ang kailangan niyong hi ntayin for this walang kwentang update. Hindi k
o pa din alam kelan ang next kasi
bakasyon namin sa May pa, tri-sem kasi kami. Ahihi. SO ANYWAYS, bago pa maging m
alanobela ang author's note ko, panoorin niyo ang ca ntarella at the demon and t
he maiden. Hindi akin 'yung stories, was inspired kay a gusto ko malagay sa stor
y ko kahit sandali. VOCALOIDS nga pala ang kumanta ng mga 'yan. Click niyo 'yung
youtube thingy para mapanood 'yung TDATM tska 'yung e xternal link para sa Cant
arella THEN VOTE KAYO KUNG ANONG PLAY ANG GAGAWIN NILA! :> *********************
********************** [27] Chapter 25: Si Lemaris Galis ***********************
******************** Sinukatan 'yung mga kaklase ko at kaming dalawa ni Nate ng
mga taga section nila Roxanne for costumes and props na pati mga daliri ni Nate
sinukatan para daw sa long nails ng demon.
Napaka busy ng batch namin ngayon. Halos 'yung iba hindi na magkandaugaga sa pag
design ng Auditorium para sa play namin. Super design ng kung anu-anong backgro
u nd na kakailanganin namin. Pati ako, nahihirapan na magmemorize ng lines.
"Ianne, kung gutom ka na, mauna ka nang kumain." Nginitian ko 'yung kaklase ko,
hinihintay ko pa kasi si Nate kasi hindi pa siya tapos magpasukat.
"Sige lang, hihintayin ko na lang si Nate." Tumingin sa akin si Nate na parang n
ag aalala ang mukha.
"Mauna ka na, ayokong nagugutom ka." Ayaw ko naman makipagpilitan kaya nauna na
nga ako. Gutom na din kasi ako eh, hahaha.
Bumaba ako papuntang canteen. 'yung fast food kasi, pinasara ng mga 4th year kas
i dinidesignan nila for their café tapos 'yung gym saradong sarado with matching D
O NOT CROSS THIS LINE dahil siguro sa mini event na gagawin nung 1st years. Eto
ang masaya, pinasara ba naman ng 2nd years 'yung hallway nila. 'yun daw kasi an
g gagawin nilang horror house, ayan tuloy, super nakakapagod pumunta pa sa kabil
a ng ibayo ng earth para lang makababa.
Natutuwa ako sa mga nakikita ko; mga batang nag eenjoy habang nagtatrabaho. Naka
katuwa talaga.
Sa dami ng mga taong nagmamadali sa mga bagay bagay, may nakita akong lalaking n
akahiga sa isa sa mga benches sa ground at parang walang ginagawa at feeling fr
e e. Napabuntong hininga ako, sino pa ba ang mas walang pakielam sa school kesa
sa akin?
Si Art, malamang.
Walangyang lalake 'to, natutulog samantalang halos lahat ng taga dito nagtatraba
ho for foundation week. Grabe talaga.
Nanigas ako bigla ng dumilat si Art at tumingin sa akin. As is straight to my ey
es, feeling ko tuloy binaril niya ako gamit mata niya.
"B-bakit ka andito lang? 'wag ka matulog ang dami pang gagawin oh." Parang gusto
kong kaltukan sarili ko sa sinabi ko. What Ianne? Bakit ka nagsasalita? Bakit m
o siya kinakausap? Sabog ka ba?
Tinignan lang niya ako at mula sa pagkakahiga ay umupo. Hindi pa din ako makaali
s sa kinatatayuan ko. Feeling ko tuloy naglue ako sa kinatatayuan ko. Kasi nama
n , bakit ko siya kinausap di ba?
"Wala naman akong dapat gawin, kaya na nila 'yun." Tumayo siya, nilagay dalawang
kamay niya sa magkabilang bulsa ng school pants niya at naglakad na palayo sa a
kin.
"U-uy t-teka! Saan ka pupunta?" Ano ba Ianne? Stop asking questions nga!
Tumigil siya sa paglalakad sabay harap sa akin. Naglakad siya papunta sa kinatat
ayuan ko at tumigil nung nasa gilid na niya ako. Nagulat ako nang bigla niyang
p inatong 'yung kamay niya sa ulo ko, ang init ng palad niya.
"Sa clinic, istorbo ka kasi e...maiden." medyo binigatan niya 'yung kamay niya s
a may ulo ko kaya medyo napayuko ako ng kaunti. Inalis na niya sa ulo ko 'yung
k amay niya then naglakad papuntang clinic. Habang ako, nakatayo pa din sa kinat
at ayuan ko kanina pa.
Pagdating ng uwian, busy pa din kaming lahat. Sobra na akong pagod sa pagkakabis
ado ng script, ang hirap kasi!
Pupunta na ako ng bahay nila Nate. Sabi niya kasi, eto na daw 'yung next time na
sinabi ko dati. 'yung pinilit ko na 'wag muna dahil kay Cloud tapos pupunta pal
a ng bahay namin si Cloud. Ang galing 'di ba?
Nung nasa may pintuan na kami ng bahay nila Nate, nakarinig kami ng tawanan. Imp
osibleng 'yung kambal dahil una, hindi siya pambata pangalawa, babae at lalake
' yung tumatawa. Pagbukas ni Nate ng pintuan nila, napatigil 'yung tawanan.
Si Cloud, may kasamang babae.
"Yo Ianne!" Tumayo si Cloud at lumapit sa akin. Naiwan 'yung babaeng katabi niya
na nakaupo sa sofa.
"Pre, remember her?" Nag apir si Nate at Cloud. Napansin kong tumingin si Cloud
sa dalawa nang nakangiti-ngiting pang asar.
Nakita kong nagkatinginan si Nate pati na 'yung babae at napansin kong nagsmile
'yung babae. Tumayo siya sabay lapit sa amin. Nakawhite t-shirt na sobrang nipis
kasi sobrang bakat na yung bra niya na pink tapos na micro mini shorts 'yung gi
rl, hindi naman sa nagjajudge ako pero kulang na kulang sa tela 'yung damit niy
a .
"Hello!" Tinignan ako nung babae at nginitian ako. Iniabot niya 'yung kamay niya
para makipag shake hands.
"Ia-" Iniabot ko ang kamay ko pero bago pa ako matapos sa pagpapakilala, nagsali
ta siya agad.
"Ianne, I know. Lemaris, Nate's childhood friend." She smiled sweetly pero naaam
oy kong amoy sunog-sunog na plastic.
Hawak niya pa din 'yung kamay ko at parang naging uneasy 'yung feeling ko sa pag
tingin niya sa akin.
"Nice to meet you." Nginitian ko na lang siya habang nakashake hands pa din kami
.
"VERY nice to meet you too." Teka, did she just smirked?
Kung gaano ka-angelic ang mukha ni Lemaris eh ganoon naman kademonyita ang ugali
niya. Agad niyang binitawan ang kamay ko at nagulat na lang ako dahil pinahid n
iya ang kamay niyang kakahawak lang sa akin sa shirt ni Cloud, kahit si Cloud n
a
gulat sa ginawa nitong Lemaris na 'to.
Nakita kong nag enlighten naman ang mukha niya nung tumingin siya kay Nate na na
sa tabi ko. Bigla bigla na lang niyang niyakap si Nate sa braso sa bandang side
ko kaya napausog ako ng wala sa oras. Alam mo 'yung gumitgit pa siya sa gitna n
a min? Bwisit, napahawak tuloy ako kay Cloud para hindi maout of balance!
"Nate!" Pababy?!
"Lem..." Nakangiting sabi ni Nate. O sige, eh di kayo na! Tse!
"I miss you Nate!" Napansin kong humigpit ang yakap ni Lemaris kay Nate. Tumingi
n naman ako kay Cloud na nasa tabi ko, ngumiti lang siya sa akin.
Hala ano 'to, harapang landian, ganon?
"Uh-" Napatingin sa akin si Nate nung nagreact ako at parang may sasabihin. "Aal
is na ako, next tim-"
Tumingin sa akin si Lemaris pero nakayakap pa din kay Nate sabay nagsmile nang n
akakaloko.
"Good. You go na ah, bye!!" PUCHA KA. Maldita!
"Hatid na ki-" Sasaya na sana ako pero biglang umentra na naman itong babaeng 't
o.
"Aw Nate..." Nakita kong nagpout siya. Eh kung hilahin ko kaya nguso nitong baba
eng 'to? "Iiwan mo ako? Pero 2 months lang ako dito mag iistay, ayaw mo ba akon
g itour?" Napataas ang kilay ko. Tour? Tour?! Tour-tourin ko kaya mukha niya?!
Tumingin naman sa akin si Lemaris na patago at ngumiting demonyita. Hala, sarap
sipain ng mukha.
"Pero-" Pupumiglas sana si Nate sa pagkakayakap sa kanya ng linta pero nagsalita
si Cloud.
"Ako na lang maghahatid sa kanya." Medyo na-out of balance pa ako nung hinila ak
o ni Cloud palabas ng bahay nila.
"Shit!" Napatingin ako kay Cloud, mukhang may nalimutan.
"Bakit, anong nangyari?" Tanong ko sa kanya habang naglalakad pababa ng stairs.
May maliit na stairs kasi bago mo marating 'yung pintuan ng bahay nila so bababa
kami ng stairs para makapunta sa may gate.
"Yung kotse kasi, nandun sa car wash, pupuntahan ko lan-" Umakma na siyang tatak
bo pero hinawakan ko ang damit niya sa likod para pigilan siya. Napalingon siya
sa akin sa ginawa kong 'yun.
"Sasama na ako."
Tahimik lang kaming naglalakad ni Cloud. Medyo padilim na, siguro 6pm na nang ga
bi. Walang nagsasalita pero may mga kotseng dumadaan na siyang nagbibigay ng in
g ay sa paligid.
Hindi ko maiwasang hindi maisip si Lemaris. Ang angelic ng mukha niya pero bakit
asar na asar siya sa akin? Bakit parang may something na galit siya sa akin kah
it ngayon lang kami nagkakilala? At bakit parang kumukulo ang dugo ko ngayon?
"Sino 'yun?" Napansin kong nagulat si Cloud sa bigla kong pagsasalita. Hindi ako
nakatingin sa kanya pero nakikita ko siya sa peripheral vision ko. "Yung Lemari
s?"
"Ah, childhood friend ni Nate." Tumango tango na lang ako sa sinabi niya. "Selos
ka no?"
"Sira!" Napatingin naman ako kay Cloud at nakita ko ang pang asar niyang mukha.
Inirapan ko na lang siya. Ako, magseselos? Bakit? Wala pa siya sa kalingkingan n
g split ends ko no.
"Last year ko lang siya nakilala nung nagbakasyon siya sa lugar din na 'to, mga
ganito ding month. Hindi ko din alam bakit siya pabalik balik dito. Second year
highschool, so siguro mga 14 years old pa lang 'yun."
"Ow..." As if naman I care? Bakit ba sinasabi 'to ni Cloud sa akin?!
"Ewan ko ah, pero sabi niya naging sila daw ni Nate." Mula sa pagkakatingin ko s
a harap ay napatingin ulit ako kay Cloud na pangisi ngisi. "Sabi lang niya...DA
W ." Hala, meganung arte Lemaris?!
"Ganun?" Pagdating namin sa car wash, malinis na 'yung kotse ni Cloud. Papasok n
a sana ako sa back seat nang bigla niya akong hilahin at pinaupo sa front seat.
Magmumukha daw kasi siyang driver ko. Sabi ko nga, bakit hindi ba? Hahahaha.
Tahimik na naman kami sa loob. Tanging 'yung radyo lang ang nagbibigay ng ingay
para mawala 'yung awkward silence sa loob ng kotse. After ilang minutes, nasa ta
pat na kami ng bahay ko.
Bababa na sana ako ng kotse nang biglang hawakan ni Cloud 'yung kamay ko. Tuming
in siya sa akin ng seryoso kaya kinabahan ako sa hindi malaman na kadahilanan.
"Don't worry Ianne, handa akong agawin ka kay Nate kapag inagaw ni Lemaris si Na
te sa'yo. Para quits lang di ba?" Nginitian ko na lang siya pero ang ikinagulat
ko ay bigla niya akong hinila palapit sa kanya at kiniss niya ako sa cheeks.
"Goodnight." Sabay ngiti niya.
Natulala na lang ako pagkalabas ko ng kotse hanggang sa nawala na sa tanaw ko si
Cloud.
---x Author's Note: *edited 11/11/12: Chapter dedicated to kurukruu na bitter pa
rin ako DAHIL HIND I KAMI NAGKATULUYAN NI DANIEL. Ay wait, ang spoiler ko? Haha
haha de seryoso, kin ilig ako pero KAUNTI LANG ahuhuhu kasi naman dapat nagpakas
al kami nako nako hah aha pero ayun, salamat sa pagbati para sa birthday ko. 13
lang talaga ako, bakit ayaw niyo maniwala? Hahahahaha salamat :D CLICK EXTERNAL
LINK TO READ HER ONE SHOT. Ang epal ko pong author, tagal kong hindi nag update.
Hahahaha. Eto na po update maraming salamat sa mga naghintay lang. Sorry kung s
obrang late. Pinag iisipan ko kasi kung ihiatus ko muna to at tapusin muna 'yung
latest on-going story ko n
a Love's Limit para makapag focus ako dun kasi latest siya kaya super fresh pero
hindi ko alam--baka pagsabayin ko? Ahh.. torn between. So ayun po, thanks thank
s po sa paghihintay. Malapit naman na din bakasyon namin sa school kaya siguro m
akakapag update din ako ng mas mabilis...sana. Ayon. :> ************************
******************* [28] Chapter 26: LEMARIS >:| *******************************
************ chapter 23 comment of Ysa (GenieInTheBottle) "CLOUDDDDD!! itinuloy
mo talaga plano natin? Joke ko lang naman na sulutin mo si Ianne para a kin si N
ate eh. Joke lang talaga iyon. Ano ka ba??? Tsaka, paano na si Art? Feel ko pa n
aman gusto niya ako. Tapos mapupunta pa sa a kin si Nate. Eh di, parang haba ni
hairlalush??? *pouts*"
---x
Halos two weeks na ring nakalipas simula sa play namin na gaganapin sa foundatio
n ops pati na rin 'yung damit na gagamitin ackground at kung anu-ano pa at ang c
ool
nung nagsimula kaming magpractice para week. Unti-unti nang nabubuo ang mga pr n
amin. Nasa kalahati na din 'yung mga b lang tignan ng lahat.
At dahil halos two weeks na ang nakalipas, halos two weeks na din akong rinding
rindi sa isang babaeng nagngangalang Lemaris. Hindi naman sa problemadong proble
mado ako sa kanya pero kasi...
Una. FEELING NIYA SILA NI NATE. Ako ang girlfriend pero siya ang humahawak sa ka
may ni Nate. Ako ang girlfriend pero mas tinalo niya ang linta sa sobrang pagpul
upot kay Nate. Akala mo nakaglue gun kay Nate at kung makatingin siya sa akin sa
tuwing niyayakap ako ni Nate, a y grabe papapatayin na ako.
Pangalawa. FEELING BABY. Sobrang pababy, sobrang paspoonfeed-literal! One time k
umain kami sa Max, akswal i dapat kaming dalawa lang talaga ni Nate ang kakain s
a Max pero dahil sa epal n ga itong si baby Lemaris eh sumama siya. Nagpapahimay
ng chicken at gustong magp asubo kay Nate.
Ay baket? Gusto ba niya isaksak ko sa lalamunan niya 'yung kutsilyo?!
Pangatlo. KULANG LAGI SA TELA DAMIT NIYA. Lagi siyang nakaplain white t-shirt na
sobrang nipis kaya nakikita 'yung rainbow niyang bra. Everyday iba't-ibang kula
y at parang sinasadya niyang neon colors p a at syempre, hindi mawawala sa get u
p niya ang micro mini shorts; at sa pagkaka sabi ko ng micro mini shorts, eh aka
la mo nakapanty siya na maong.
Pang-apat. PACUTE. Super duper pacute to the max. Sa halos lahat ng lalaki na na
kakasalubong namin at lalo na kay Nate, smile nang smile na super duper pacute n
iya to the max! Aka la mo may camera lagi sa harap, kulang na lang kasi mag peac
e sign siya habang n aglalakad eh.
At pang-lima. SPOILED. At sa pagkakasabi ko ng spoiled, sobrang spoiled po. Ayaw
ko na iexplain further more pero eto lang talaga masasabi ko, sobra pa sa sobra
ang pagkaspoiled bratt niya. Exclamation point!
Hindi ko nga alam kong sinasadya ba niya 'yun, nang aasar o talagang ganun lang
talaga siya. Pababy, ansarap pasakan ng spoon sa lalamunan pramis.
"Nate..." Sa pagtawag ko sa pangalan niya, gustong gusto ko na sabihin na sobran
g naiinis na ako. Sobrang naaasar at nabubwisit sa nangyayari. Gusto ko ipaalal
a sa kanya na ako ang girlfriend niya.
"Sorry..." Lumapit siya sa akin saka ako hinalikan sa noo. Nakikita ko na parang
nagiguilty na siya sa mga nangyayari. "She needs me, may sakit kasi siya na hyp
erventilation."
"Sige, ok lang." Ok lang, okay lang kahit hindi. Nakangiti ako sa harap niya per
o pagtalikod ko at pag alis, agad agad nawala 'yung ngiti kong 'yun.
Okay lang naman talaga, ayaw ko naman kasing magkaroon kami ng away ni Nate nang
dahil sa Lemaris na 'yon. Two months lang naman siya dito, one and a half month
na lang naman ang titiisin ko. Kaya ko 'yon basta ba mawawala na siya sa kwento
ko pero ang wish ko lang talaga na sana matupad:
Mag hyperventilate sana siya 3 times a day!
Excited akong umalis nang bahay dahil magsisimba kami ni Nate. Siguro naman wala
si Lemaris no? Baka kasi masunog siya kapag tumapak siya sa simbahan eh pero pa
gkakita namin ni Nate, alam mo 'yung salitang asa?
Ako 'yon eh. Asa pa akong wala 'yung babaeng 'yon. Eh akala mo nakadouble sided
tape siya kay Nate kung makadikit, no choice naman ako, dahil ako ang bida, dapa
t ako tatanga tanga na papayag lang at magpapakabait. LECHE!
"Peace be with you Nate!" Napatingin ako sa babaeng 'yun at nagulat ako dahil ki
niss niya sa cheeks si Nate. Nagkatinginan kami sabay ngumiti siya sa akin na a
k ala mo may masama siyang binabalak.
Away ba gusto mo, ha? Tae ka, eh kung bunutin ko kaya lahat ng buhok mo sa kataw
an gamit tweezers?!
Hay nako Ianne, kalma lang.
Napaangat ang ulo ko at nakita ko si Nate na nakangiti sa akin sabay nag sabi ng
"peace". Nagulat ako kasi kiniss niya ako sa lips! Tumingin ako sa babaitang 'y
on na nakatingin sa amin at dismayado ang mukha sabay irap sa akin. IN YOUR UGL
Y FACE, HAH!
Natapos na 'yung misa at sa kasamaang palad ay magkasama kami sa may labas niton
g babaeng 'to dahil nag cr sandali si Nate. Gusto ko sana iwan kaya lang sabi k
a si, bawal daw iwan mga pets sa simbahan kaya napilitan tuloy akong bantayan 't
o.
"Bakit ka ba nandito?" Out of no where, biglang nagsalita si babaita. Nagulat ak
o dahil nakatingin siya sa akin.
"Woah, ako ba kausap mo? O may kausap kang salamin?" Umirap na naman siya sa aki
n. Isa pang irap dudukutin ko mata nito eh.
"Whatever, I won't argue with a fool."
"Then stop arguing with your self! Masama 'yan, baka mapagkamalan kang baliw eh!
" Natawa ako sa sinabi ko at natawa ako dahil nanlaki mata niya. After ilang se
c onds, nagulat ako dahil bigla siyang naglupasay sa sahig. Anong ginagawa niya?
!
PLAYING DEAD!?
Good girl! Never wake up na!
"LEMARIS!" Napatingin ako kung saan nanggaling 'yung boses at nakita kong tumata
kbo papalapit sa amin si Nate. Pero ang ikinagulat ko ay nung binunggo niya ako
at lumapit dun sa babaitang nagpeplaydead.
Wala pa nga akong sinasabi, naputol na kaagad. Binuhat niya si babaita at tuming
in sa akin nang masama.
"Ano ba Ianne!? Sabi naman sa'yo may sakit 'to eh!" Napatulala ako sa nangyari a
t parang nastun ako sa kinatatayuan ko. Tumakbo na siya palayo sa akin habang b
u hat buhat si Lemaris.
Napatingin ako sa paligid, nakatingin halos lahat ng tao na malapit sa akin. Nag
simula akong maglakad nang mabilis papunta sa bahay. Pagkabukas na pagkabukas n
g pintuan, nakita ko agad si kuya.
"O ano 'yang kinakana mo Ianne, bakit mukha kang namalimos?" Tinignan ko lang si
kuya at walang paalam na niyakap ko siya...
"O-Oy yak yaaa-a-anong nangyari?" ...at nagsimulang umiyak.
Para akong nabaliw ng halos three days na nakalipas mula nung nangyari 'yung pan
gyayaring 'yun. Kumbaga sa malakas na lindol, may aftershock pa din ako.
First time kasi 'yun.
First time akong sigawan ni Nate. First time kong nakita na parang nagalit siya
sa akin at first time din na naramdaman kong pinagpalit niya ako sa iba-sa ibang
babae. Alam mo 'yung masakit? Eto 'yun eh.
BUSET NA FIRST TIME 'YAN! Nauso pa kasi!
Nahiga ako sa kama at kinuha ang cellphone ko na nakatago sa may drawer. Inoff k
o kasi cellphone ko pagkauwi ko ng bahay at parang nawala ang social life ko bu
o ng halos 4 days na 'yun. Hindi nga din ako pumasok sa school eh, hindi naman a
ko tinatanong nila mama at papa kaya parang wala lang din sa akin.
Pagkabukas ko ng cellphone ko, sunod sunod ang pagvibrate.
BZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZT!!! *hingal hingal* BZZZZZZ
ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZT!!! *hingal hingal* BZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ
ZZZZZZT!!! *hingal hingal*
Nagulat ako pagkakita ko ng screen, hindi ko aakalain na magkakaroon ako ng 187
messages at 143 miss calls. Ang una kong tinignan ay 'yung 143 miss calls at gal
ing kay Nate lahat 'yun. Tin ignan ko naman ang inbox ko pero wala naman siyang
text, halos lahat GM ng kakla se ko--'yung tipong walang ibang ginawa kundi mag
gm tapos kulang na lang kahit pagtae niya iggm niya, ganun kasi 'to eh.
Inirapan ko na lang 'yung screen na parang inirapan ko din si Nate. Magmimiscall
siya pero hindi siya magtetext? Ano siya abnormal?
Binuksan ko na lang 'yung computer at nag bukas ng lahat ng social site na meron
ako. Pagkabukas ko ng facebook ko, super daming wall post ng mga kaklase ko na
tinatanong kung ano na ba nangyari sa akin at hindi ako pumapasok.
Pero wala pa ding Nate na nagpaparamdam.
Pagkabukas ko ng ym na minsan ko lang gamitin, nagulat ako kasi may nagbuzz agad
sa akin.
BUZZ!!! Lemaris21 is typing a message.
Si Lemaris?! Ow, fascinating.
Lemaris21: hey b!tch i<3n: hey b i tcher! =)) Lemaris21: watevs. 8-| i<3n: :-* L
emaris21: yak! :-& lesbo! Lemaris21: Eww :-& :-& :-& i<3n: >:D<
Ang sarap naman asarin nitong Lemaris na 'to. Hahaha! Lemaris21: luk at ur pic.
Lemaris21: eww Lemaris21: d bagay! :-&
Bwisit talaga 'tong babaeng 'to, picture namin ni Nate to eh. Samantalang 'yung
picture niya, parang mapapasabi ka na lang ng "HALA, NAGDAMIT PA SIYA?"
i<3n: OMG! :-O i<3n: look at ur effin pic! i<3n: bold ba yan!? X_X @-) i<3n: nku
! :-O /:) i<3n: banned ka sa mtrcb :-S Lemaris21: :-| i<3n: :-| din Lemaris21: w
ala kang mgwa sa layf mu i<3n: luk hus talking #-o Lemaris21: ugh, ur nonsense!
Lemaris21: d q lam pnu ka ngusthan ni nate Lemaris21: kumpara naman sa akin Lema
ris21: duh, bumababa ang taste niya i<3n: nung ikw pinili niya? :-/ i<3n: oo nga
e =)) Lemaris21: my god ianne
Aba aba aba! Walang galang kay God!
i<3n: dapat capital letter ang ginagamit kapag God. Tandaan :) Lemaris21: ktnxby
e Lemaris21 has signed out. (1/22/2009 3:18 PM) i<3n: :-O 8-} :-h
Siya talaga masasabi kong bastusing bata eh. Nag off ba naman bigla?! Ay wait, b
aka nag invisible lang?
BUZZ!!! i<3n: BUZZ!!! BUZZ!!! i<3n: BUZZ!!! BUZZ!!! i<3n:I BUZZ!!! BUZZ!!! i<3n:
I BUZZ!!! BUZZ!!! i<3n: BUZZ!!! BUZZ!!! i<3n: BUZZ!!! BUZZ!!! i<3n: BUZZ!!! BUZZ
!!!
Yung ibang 'buzz', tinaype ko na lang kasi hindi pwede mag buzz ng magbuzz. Oy a
h, umeeffort ako sa babaeng 'to para lang asarin siya.
Lemaris21: wtf! Wats ur problem!?! i<3n: la lang namiss kita e > : D < :-*
Lemaris21 is typing a message.
i<3n: loser!! L-)
Sabay click ko sa sign out. Kung pwede ko lang iparinig sa kanya 'yung napaka la
kas na pagbaba ng phone eh nagawa ko na pero ym lang kasi, sayang. Kung bastusi
n siya, mas bastusin ako sa kanya. Hay grabe, feeling ko ang saya ko ngayon. Par
ang lumuwag 'yung feeling ko na kan i-kanina eh lugmok na lugmok pa ako. Sige na
nga, papasok na ako sa school bukas ! Pasalamat ako kay Lemaris, parang sinipag
tuloy ako!
---x Author's Note: This chapter is dedicated to Ysa or GenieInTheBottle kasi al
iw na aliw ako sa mg a comment niya. Sa sobrang aliw ko eh natatawa talaga ako,
medyo baliw-ish din a ta tong si ate hahaha. Tapos kinilig lang ako dun sa pagbl
og niya tungkol sa afg itmolfm kasi siya lang ata kauna-unahang nagblog ng tungk
ol sa afg eh so ayun, k
ilig lang ako. To read her blog, click the external link there over there sa may
right side --> Kung burahin man niya 'yon eh forever naman sa blog ko 'yon. Kil
ig kilig kilig. Ahihihi! At, kilig lang din kasi afgitmolfm daw ang kaisa-isang
story na nilagay niya sa 'favorites' niya dito sa wattpad. Yiee, thank you talag
a ysa :"> Ayun lamang po, hope na mag enjoy pa din kayo sa afg at please please
lang dun s a mga nakakaalam ng meaning ng afg, wag niyo muna ipagkalat okay? Hah
ahaha thank s :) ******************************************* [29] Chapter 27: Sw
eetest Apology ******************************************* Hillary (hillaryatond
oefron) "Everything has a reason. Yan ung natutunan ko, kahit ano pang galit ung
nararam daman mo, ibaba mo lang ng konti ung pride mo, at makinig ka. Okay na.
Masasakta n ka talaga, pero maiintindihan mo din. At unti-unti, babalik na ulit.
"
---x
"IIIIIAAAAANNNNNEEEEE!!!!!" Pagkapasok na pagkapasok ko sa auditorium ay napatin
gin halos lahat ng tao sa l oob. Nakita ko si Nikki na nakangiting lumapit sa ak
in na parang sabik na sabik na makita ko. Isisigaw ko na din sana ang pangalan n
iya pero pagkalapit niya eh bigla akong nakaramdam ng sakit.
"ARAY!" And yes people, binatukan po ako ni Nikki.
"Walangya ka Ianne! Bakit 3 days kang absent!? Alam mo bang sobrang kulang pag n
awala ka? Ikaw pa naman ang Maiden! Eto namang si Nate, hindi kami kinikibo kun
g nasaan ka! Saan ka ba nagsuot ha!? Kainis ka talaga, baka matalo tayo ng ibang
year. Nako talaga Ianne! 'yung mga props andito na, 'yung kimonos mo andito na
d in, isusukat na lang sa'yo pati 'yung sandals at kung anu-ano pang kailangan.
NA KO talaga Ianne! Blah blah blah blah..." Napangiti na lang ako habang bratata
tat at pa din si Nikki sa harap ko. Hinihimas ko lang 'yung batok ko na binatuka
n ni ya kasi infairness, full force 'yun.
Habang patuloy sa pagsermon sa akin si Nikki, nagsimulang lumibot ang mata ko at
natuon ang pansin ko ng isang lalaki na nakaupo sa isang upuan na nakapwesto sa
may bandang likod at nakatalikod sa akin.
Likod pa lang, alam kong siya si Nate at hanggang ngayon, hindi ko maiwasang mal
ungkot.
Tumayo siya mula sa pagkakaupo at humarap sa akin. Nagkatinginan kaming dalawa p
ero wala sa amin ang naglakas loob na ngumiti. Siguro galit pa o inis pa din ka
m i sa isa't isa pero, nalulungkot ako.
Napansin ko na parang hindi siya mukhang masaya. Bangag na bangag ang itsura at
parang hindi siya nakakatulog sa laki ng eyebags niya. Naiisip kaya niya ako the
past few days? Naisip kaya niyang mali ang ginawa niya noon? Naisip kaya niya?
Umiwas siya ng tingin pero nakatingin pa din ako sa kanya. Naglakad siya papunta
sa destinasyon ko kaya bigla akong kinabahan. Ang akala ko, lalapitan niya ako
pero nagulat ako nang lagpasan niya ako at lumabas ng auditorium.
Galit pa din ba siya sa akin? Pero di ba dapat ako ang magalit?
"HOY IANNE!" Napatingin ako kay Nikki na nasa harap ko pa din ngayon. "Nakikinig
ka ba sa akin!?" Nginitian ko na lang siya at nagsimula na kaming magpractice.
Sobrang nahihirapan din ako sa pagpapractice namin dahil hindi ako pinapansin ni
Nate. Para kaming strangers. NO. Mas malala pa sa strangers to kasi kung strang
ers kami, pwede kami mag usap pero hindi eh.
Hangin.
Ewan ko, ang hirap pala talaga ng ganito no? Akswali mas malala pa kami sa hangi
n kasi atleast nafifeel mo ang hangin pero siya, ah tama, nafifeel mo nga pero
p arang wala naman. Ang hirap, sobra.
"Ano ba 'yan?!" Napatigil kaming lahat sa pagsigaw ni Nikki mula sa pagkakaupo n
iya. Tumayo siya at lumapit sa amin na nakakunot ang noo at magkadugtong ang da
l awang kilay. Nasa scene kami ngayon kung saan nag uusap 'yung demon at maidem
sa bahay nung demon.
"Ano nangyayari sa inyo? Nawala na 'yung passion sa isa't isa, 'yung chemistry!
Kung ano man yan, tapusin niyo na 'yang issue na 'yan okay? Eto na pinaka hulin
g break na ibibigay ko, 1 hour!" Umalis na siya pati 'yung ibang staff na kaklas
e namin. Nag siayusan na 'yung mga kaklase at kabatchmates namin pero nakatayo
p a din ako sa harap ni Nate na kasalukuyang pinapatanggal 'yung nails niya.
Nakatingin ako sa kanya pero hindi siya nakatingin sa akin. Gusto ko na umiyak,
pero bakit ako iiyak? Para mapakitang mahina ako? Hindi ako mahina okay. Hindi.
Mag isa akong pumunta sa canteen para bumili ng pagkain. Pumunta ako sa locker a
rea kahit na sobrang layo dahil sa mga second years na sinara 'yung isang hallw
a y para kunin 'yung mga gamit ko kasi may klase pala kami sa isang subject.
Pagdating ko sa locker area, napansin ko kaagad si Art na nakaharap sa bukas niy
ang locker at may hawak na mga papel.
Nagtaasan mga balahibo ko sa katawan nung napatingin siya sa akin with his blank
expression.Binalik ulit niya 'yung tingin niya sa mga papel na hawak niya at cr
inumple saka ishinoot sa basurahan. Ang galing nga eh, nashoot halos lahat ng p
a pel. Siguro mga nasa 10+ 'yung papel na 'yun.
Humarap siya sa akin kaya bigla-bigla kong binuksan 'yung locker ko. Bakit ko ba
kasi siya tinitignan? Ang weird ko talaga nako. Nakita ko naman sa peripheral v
ersion ko na umalis na siya at ewan ko kung bakit ang bilis ng tibok ng puso ko
.
Pagtingin ko sa pinanggalingan niya, sa may locker niya, may napansin akong para
ng may nalalag na papel. So dahil chismosa ako, lumapit ako at kinuha 'yung pap
e l. Pero wait, inamoy ko pa muna at ang bango nung papel ah.
A, Hi A! Just writing this letter to let you know I'm still alive and will visit
yo u next time! I'm gonna go there to see you, cuz yea I really miss you! Aunti
e said you looked so handsome yet mysterious? Hah, can't wait to see you! I 'm s
o excited! Bye! ~X
Nagulat na lang ako nang biglang may kumuha nung papel sa pagkakahawak ko at fee
ling ko binuhusan ako ng malamig na tubig nang marinig ko ang boses niya.
"Hindi mo dapat binabasa ang mga bagay na hindi naman sa'yo." Napalingon ako sa
likod at napaatras naman ako dahil sobrang lapit pala niya sa akin.
"Ah! Hahahahahaha!" tumawa ako kahit alam naming dalawa na walang nakakatawa.
"H-hindi ko na-man sinasadya kasi nasa l-lapag siya." Nakatingin pa din siya sa
akin at napansin kong nilikot niya 'yung papel na kinuha niya sa akin at shinoot
sa basurahan.
Wow. 3 points shot!
"Ang pakielamera mo eh no?" Okay, Lord. Sorry po sa lahat ng nagawa kong mali sa
inyo please pag ako po namatay sana sa heaven ako please Lord, patawarin niyo p
o ako sa mga kasalanan ko!
"S-sorry." Napapikit ako sa sobrang kaba na baka suntukin niya ako, well actuall
y, hinihintay ko ang pagsuntok niya pero after ilang seconds eh buhay pa din ak
o . Minulat ko ang mga mata ko at nakita ko na lang na naglakad na siya palayo.
Na pasandal naman ako sa locker dahil para akong nagpigil ng hininga nung lumapi
t s iya.
Ano ba naman kasi Ianne, bakit ba ang chismosa mo?
Bakit nga ba ulit ako nandito? Ah, kukunin ko gamit ko sa locker. So naglakad ak
o papunta sa locker ko talaga para kunin 'yung mga gamit ko nang biglang may yu
m akap sa akin mula sa likod ko.
"I'm sorry." Kinabahan na naman ako. Pagkarinig na pagkarinig ko sa boses niya e
h parang nanlambot ako.
"I'm sorry Ianne, I'm very sorry, patawarin mo ako...sorry." Hindi ko napansin n
a naluha na ako nang maramdaman kong may dumamping tubig sa may braso ko at dun
ko lang napagtanto, umiiyak siya.
Ang isang Nate ay umiiyak at nakayakap sa likod ko.
"Patawarin mo ako Ianne..." Tinanggal ko ang pagkakayakap niya sa akin mula sa l
ikod at hinarap ko siya. Nakatingin lang siya sa akin habang tulo nang tulo ang
mga luha niya. Kinuha ko panyo ko saka pinahid sa tumutulo kong luha bago ko ip
a hid sa mukha niya na may mga luha na din.
"Wag kang umiyak, please?" Sabi ko. Sa isang sorry lang niya, nawala 'yung galit
at lungkot na naramdaman ko na para bang inagos lahat ng pagtulo ng luha ko. Na
kita kong ngumiti siya kaya napangiti na din ako saka niya ako niyakap ng sobra
n g higpit.
"I'm sorry." Magkayakap pa din kami at isinubson niya ang ulo niya sa balikat ko
kahit alam kong nahihirapan siya dahil maliit ako. "I love you." Ang narinig ko
ng bulong niya sa akin sabay kiniss ako sa cheeks at niyakap lang ulit.
Napasmile na lang ako, hindi talaga namin matitiis ang isa't isa.
---x Author's Note: *edited 11/11/12: Dedicated po itong chapter na 'to kay Stil
lNotEnough o kilala bilang "Grasya" hahaha. Natuwa ako sa story niya kasi weathe
r names, tulad nga n g sabi ni Foll, uso ba weather names ngayon? Pramis natawa
ako dun ankyot kasi p arang napa "oo nga no" ako eh. Hahaha thank you sa birthda
y greeting, thank you talaga at pasensya na kung hindi napasama sa 5chapinaday :
< Click external link to read her story. ***************************************
**** [30] Chapter 28: Cloud's sick ******************************************* c
hapter 26 comment of Barney ? (wendyLove) "Hahaha laughtrip ka Ianne asarin mo l
ang! Ganyan din yung mga gusto kong reveng e eh x) Basagan hahahahaha tawa talag
a ako sa 'duh, bumaba ang taste niya' 'nung ikaw pinili niya? oo nga eh =))' hah
ahahahahahahahahaha ang saya ko tae xD NICE UPDATE! ^____^"
---x
Obviously, bati na kami.
Walang nagbago o naging ilangan sa amin. Hindi kami naging mas sweet sa isa't is
a dahil lagi naman talaga kaming sweet sa isa't isa. Napapadali na din ang mga
p ractice namin dahil wala na nga 'yung ilang na nararamdaman namin at basta, ba
ck to normal.
Back to normal except nandito pa din si Lemaris at nakikiepal sa kwento.
Nakaupo lang kami si Nate at nagpapahinga mula sa practice. Binigyan kami ni Nik
ki ng 30 minutes break at para mapractice din 'yung ibang scene at part na may i
bang place.
"Sino ba talaga si Lemaris?" Tanong ko habang nilalaro niya 'yung kamay ko. Napa
tingin siya sa akin kasi kanina seryoso siya sa paglalaro sa kamay ko.
"Sa totoo lang, oo naging kami." Magkatinginan lang kami at naramdaman kong tini
gil niya ang paglalaro sa kamay ko. Tumingin na ako sa kamay naming dalawa na m
a gkahawak na lang at hindi gumagalaw.
"Kelan?"
"I was grade six back then, drade five naman siya.... and it was just a deal."
"Deal?" Napaangat ang tingin ko at nagkatamaan na naman ang paningin naming dala
wa.
"Deal lang ng mga kaibigan namin. Pustahan ba, I never loved her, for pete's sak
e I was just a kid back then!" Natatawang sinabi ni Nate, napapaenglish pa ang
l oko.
Kung pwede ko lang irecord 'yung sinabi niya at isaksak sa kokote ni Lemaris wit
h 'in yo face! Hah!' scene eh ginawa ko na. Sayang lang wala akong recorder.
"Kung hindi mo talaga siya mahal..." Ako naman ngayon ang naglaro sa kamay niya.
"Bakit parang sobra ang care mo sa kanya?" Nakatingin lang ako sa kamay namin h
abang gumuguhit ako ng maliliit na bilog sa palad niya.
"Nung nakuha ko na 'yung gameboy na gusto ko, agad agad akong nakipagbreak sa ka
nya at nagulat ako kasi bigla siyang nahimatay. Dahil sa wala pa akong kamuwang
muwang noon, akala ko napatay ko siya. Sobrang natakot ako kaya nung araw na 'y
u n, nagpromise ako sa mga magulang niya na hindi ko siya papabayaan kahit anong
m angyari..."
Ok sige. STOP. Madrama na.
"Guys, practice na!"
Napagdesisyunan namin ni Nate na tatambay muna ako sa bahay nila tapos ihahatid
niya ako sa amin pagkatapos. Noong una nagdadalawang isip pa ako dahil ayaw ko t
alaga makita si Lemaris pero pagdating namin sa bahay nila Nate, hay nako po LO
R D THANK YOU LORD THANK YOU MAGSISIMBA NA AKO 8 TIMES A WEEK OR BETTER YET SA S
IM BAHAN NA AKO MATUTULOG PRAMIS!
Wala si Lemaris.
Mabuhaaayyy. Mabuhay ang Pilipinas! Mabuhaaayyy~
Naupo ako sa sofa na para bang ang saya saya ko talaga na wala na talagang makak
aalis ng pagkasaya ko habang si Nate naman ay umalis muna para bumili ng ice cr
e am. Magmamarathon kasi kami ng Spongebob Squarepants mamaya.
Habang nanonood ng spongebob na pinapalabas sa nickelodeon ngayon, nakarinig ako
ng ingay mula sa isang kwarto at paglingon ko:
"Yo!" Si Cloud.
Ngumiti siya kaya ngumiti na din ako. Lumapit siya sa pwesto ko at naupo sa tabi
ko sa sofa. Pagbalik ko ng atensyon ko sa tv, nagulat na lang ako nang biglang
may naglipat ng channel.
"DOBOL YU TEE EFF CLOUD?!" Napatingin ako sa kanya at napataas ang kilay ko with
my matching wtf face. Natawa na lang siya kaya hinablot ko sa kanya 'yung remot
e at ibinalik sa nickelodeon.
"Ang bastos nito, kitang nanonood eh." Tinignan ko siya ng masama saka ko ibinal
ik ulit 'yung atensyon ko sa palabas.
"Sorry, sorry. Hindi ko akalain na sobrang fan ka ng Spongebob Squarepants ah, b
ata." Tinignan ko ulit siya at binehlatan kaya natawa ulit siya sa reaksyon ko.
"Bakit parang ang saya saya mo?" Nakatitig lang ako sa screen ng tv at parang na
ng aasar talaga 'tong Cloud na to. So ang ginawa ko na lang, pinatay ko 'yung t
v at tumingin sa kanya...sabay ngiting naiinis.
"Nang aasar ka ba?" Gumawa naman siya ng nagugulat na expression akala mo kapani
-paniwala.
"Hala?! Ako, nang aasar? Bakit ko naman aasarin ang isang Ianne?" Inirapan ko la
ng siya saka binuksan 'yung tv at sa sobrang pagkadismaya ko, tapos na 'yung sp
o ngebob.
"Ugh tapos na! Ikaw kasi eh!" Sumimangot ako sa kanya at sinamaan 'yung tingin k
o.
"Adik mo, si Lemaris?" Kinuha niya sa akin 'yung remote at siya naman ngayon ang
naglipat lipat ng channel.
"Malay ko, baka nasa kabaong na niya." Tumawa kaming dalawa sa sinabi ko. OMG I'
m so benta.
"Lemaris galis 'yun eh, hayaan mo na, 1 week na lang aalis na din 'yun konting t
iis na lang." Tawa kami nang tawa na akala mo galing kaming mental. Lemaris gal
i s? OMG that's so benta Cloud!
"Sana ganyan ka na lang lagi, I like it when you're happy." Tumigil siya sa pagt
awa at ngumiti sa akin na siya namang dahilan para makafeel ako ng awkwardness.
Napapansin kong lumalapit siya sa akin nang lumalapit kaya medyo lumalayo ako at
umuusog. Nang mafeel kong wala na akong mausugan, parang gusto ko na lang siya
itulak pero nung itutulak ko na siya-
"Ianne! Eto na 'yung ice cream!" Ang bilis ng mga pangyayari. Napalingon ako sa
may pintuan kung saan nakatayo si Nate. Na out of balance si Cloud sa akin, pare
has kaming nahulog sa sofa. Nakapatong siya sa akin at ito na ang the awkward p
o sition with the cousin of my boyfriend in front of my boyfriend. Pagtingin ko
ka y Cloud, nakapikit siya na para bang natutulog.
"Ianne!" Nagmadaling lumapit sa amin si Nate at mabilis na inalalayan si Cloud m
ula sa pagkakabagsak at umupo sa sofa. Nakapikit pa din si Cloud at parang namu
m ula siya.
"Tol, bakit ka lumabas ng kwarto mo?" Sa sobrang pagtataka sa pag-aalala ni Nate
kay Cloud at hindi sa akin, naisipan kong pakiramdaman ang noo ni Cloud at shet
lang, sobrang init ni Cloud bakit hindi ko napansing may trangkaso siya?!
Agad agad na inalalayan ni Nate si Cloud papunta sa kwarto nila at inihiga niya
dun si Cloud sa kama. Parang pagod na pagod at sobrang pawisan si Cloud na para
bang tumakbo siya sa isang 5k run event.
"Teka lang Ianne, pwede bang bantayan mo muna siya bibili lang ako ng gamot?" Tu
mango na lang ako sa sinabi ni Nate at nagmadali na siyang lumabas ng bahay.
Tinignan ko si Cloud at parang hinang hina na siya. Lumapit ako sa kanya at kinu
mutan siya para hindi siya lamigin at pagpawisan kahit na pawis na pawis siya.
N aisipan kong gumawa ng soup para makakainom siya agad ng gamot mamaya.
Pumunta ako sa kusina at naghanap ng soup sa ref nila. May nakita akong oriental
nido soup kaya agad agad kong sinimulan pagluluto nun. Habang naghahalo, nagula
t na lang ako ng biglang may yumakap sa akin mula sa likod.
Ano ba 'tong si Nate, bigla biglang nangyayakap. Nakangiti akong lumingon ng kau
nti sa likod ko nang magulat ako kung sino 'yung yumakap sa akin.
"Cloud!?" Natulak ko siya ng bahagya kaya natumba siya. "S-sorry!" Inalalayan ko
siya at pinaupo sa upuan kahit na sobrang bigat niya.
Namumula siya, pinagpapawisan pero ang lamig ng katawan at obvious na nilalagnat
.
"Bakit ka ba kasi umalis dun?" Nakapikit lang siya at hinihingal. Wow, sinong ka
usap ko? Yuhoo. Kausap please.
"A-ayoko..." Nagsimula siyang magsalita na parang batang hindi marunong magsalit
a at tinuturuan ng magulang.
"Ayaw mo ang?"
"D-dito... *hinga* k-k *hinga* ka lang *hinga*" Abnormal talaga 'tong lalaking '
to, may sakit na nga nagpapacute pa. Pero infairness, effective ang pagpapacute
niya.
Ay weh Ianne, may boyfriend ka.
"Oo Cloud, dito lang ako." Ngumiti ako sa kanya kahit na hindi naman niya siguro
nakikita kasi nga nakapikit siya.
Pinagpatuloy ko 'yung paghahalo sa soup hanggang sa maging ok na 'yung itsura. N
ilagay ko sa bowl 'yung soup para makain ni Cloud at shit lang dahil SOBRAAANGG
G INIT napaso pa ako. Aish.
Umupo ako sa tabi niya at pinakain sa kanya 'yung niluto ko kahit ang hirap gawi
n 'yun kasi nga hinang hina siya at pagewang gewang 'yung ulo niya. After 3oo y
e ars, natapos na din akong pakainin siya.
Inalalayan ko siya pabalik ng kwarto niya at infairness, para kaming lasing kasi
pagewang gewang kamiat infairness din, ang bigat niya. Good for 2 years and 3 m
onths na 'yung work out na nangyari sa akin ngayon pramis.
Pagkahiga ko sa kanya sa kama niya bigla niyang hinawakan 'yung kamay ko bago pa
ako makaalis, ang init ng palad niya.
"D-dito ka l-lang."
"May kailangan ka pa ba para gumaling?" Hawak hawak pa din niya kamay ko.
Nagulat ako ng binukas niya 'yung mga mata niya at diretsong nakatingin sa akin
kahit alam kong hirap na hirap siyang gawin 'yun dahil sobrang namumula 'yung ma
ta niya siguro dahil sa sobrang init niya. Lalo kong ikinagulat, bigla niya ako
n g hinila kaya napapatong ako sa kanya at infairness, masakit 'yun.
"I-ikaw... Ianne, kailangan kita." Sabay yakap niya ng mahigpit sa akin.
---x Author's Note: I'm so stressed right now dahil una: nadelete ko 'yung restr
icted chapter na 'to dun sa isang story group. Pangalawa, nagkalat 'yung mga cha
pters na dapat idide lete ko sa my works ko at for some reason, hindi ko sila ma
kita sa "upload" sect
ion thingy at hindi ko madelete. Pangatlo, nalagay sa R itong afgitmolfm dahil s
a katangahan ko ngayon hindi ko na maibalik sa PG-13 'tong afg. Pang apat, naka
i lang request/report na ako sa wattpad support pero wala pa din silang response
n akakainis lang at panglima, SOBRANG INIT. Naiinis ako nakakatamad tuloy paran
g gusto ko mag back to start pero nasasayanga n ako sa memories nitong wattpad a
ccount na 'to. /le sigh ******************************************* [31] Chapter
29: All about Ianne and Nate ******************************************* Naiini
s ako kay Cloud dahil sobra niyang pinapagulo 'yung isip ko. Alam mo 'yung dapat
kikiligin na ako sa mga kadramahan niya sa buhay pero hindi eh. Una sa la hat,
girlfriend ako ng pinsan niya at pangalawa, pinsan niya ang boyfriend ko.
Ano bang hindi malinaw dun? Pakisabi nga sa akin.
Bukas na 'yung grand opening ng play namin at kailangan ko munang tanggalin sa u
tak ko si Cloud dahil nakakaparanoid lang siya. Feeling ko I'm cheating pero hi
n di naman, ewan ko. Excited na kinakabahan ako para bukas, super mixed emotions
.
Last practice na namin 'to at polishing na lang talaga. Actually hindi na nga si
ya polishing eh. Ito na 'yung totoong play, kulang na lang 'yung mga manonood.
"Si Cloud, abnormal na naman." Gusto ko man iwasan ang pangalan ni Cloud ngayon
pero mukhang hindi ata ako tatantanan ng pangalan niya.
"B-bakit?" Uneasy man ang feeling ko, kunwari na lang walang nangyayari.
"Nung umalis ka kagabi, biglang naging hyper. Nanaginip daw kasi siya tapos ayun
, gumaling kaagad." Tumigil kami sa paglalakad kasi nasa harap na namin 'yung m
g a gamit namin na sobrang gulo.
"Wow. Good to hear that, nga pala..." Nagsimula akong iligpit 'yung mga kalat ma
lapit sa gamit ko. Ang daming kalat ang nagawa namin dahil sobrang daming ginaw
a sa preparation. "May... nililigawan ba si Cloud ngayon?"
"Bakit? Mag aapply ka sa kanya?" Napatigil ako sa pag aayos at tumingin kay Nate
na nakatingin lang sa akin.
"Oo sana eh..." Tumawa ako tapos nag pout si Nate. Hala, NAGPOUT? MEGANUN NATE?
"Oh di magsama kayo!" Lumapit ako sa kanya at niyakap naman siya. Napansin kong
ngumiti siya kaya napangiti din ako pagkatingin ko sa kanya.
"Selos naman 'yung isa d'yan..."
"Hindi ako selos."
"Guilty 'yung isa d'yan oh." Wow, ako dapat maguilty eh.
"Hindi ako guilty! Eh sino ba kausap mo? 'yung pader?" Inialis ko ang pagkakayak
ap ko sa kanya at tumingin sa pader na malapit sa amin
"Hoy ikaw pader! Selos ka ah!" Nagtawanan na lang kami sa pinag gagagawa namin.
Minsan ang sarap na lang talaga makipagtawanan at hindi isipin 'yung mga problem
a lalo na kung ang kasama mo ay 'yung taong sobra kang iniintindi.
Dumating na ang kinabukasan at dumating na ang hinihintay naming lahat na 3rd ye
ars-ang play. Umaga pa lang, nagsisiayusan na kami. Nilagyan pa nga ako ng band
a ge sa mata para daw kunwari bulag talaga, pero nakakakita pa din ako pero medy
o malabo pero carry lang. Napatingin ako sa orasan, 1 hour na lang at mag uumpis
a na 'yung play. Nakakarinig na din ako ng mga taong pumapasok sa loob ng audito
ri um, kinakabahan ako.
Mula sa pagkalunod ko sa sobrang kaba ko, hinawakan ako ni Nate sa kamay at kinr
oss fingers pa niya sabay ngiti sa akin.
"Kaya natin 'to." Hinalikan niya 'yung kamay ko na sobrang nanlalamig kaya napan
giti na lang din ako pabalik.
Pero hindi eh, hindi pa din ako mapakali. 30 minutes na lang. 30 MINUTES NA LANG
! Sobrang kinakabahan na ako at nanlalamig pero cool pa din ang itsura ni Nate.
"Nate! Si Nate nasaan!?" Napalingon kami sa taong tumatawag sa pangalan ni Nate.
"Oy, baket?" Tumayo kaming dalawa ni Nate at hawak kamay na lumapit sa kaklase n
amin na mukhang stress na stress na sa mga nangyayari.
"Emergency daw!" May iniabot na cellphone 'yung kaklase namin kay Nate. Nakating
in lang ako sa kanya, emergency? Ano namang emergency 'yun?
"Hello?" Nakatingin lang ako kay Nate, nakatingin din siya sa akin.
"Ha?! Nasaan po siya?!" S-sinong siya?
"Opo sige, papunta na po ako. Thank you." Ibinaba niya 'yung call at tumingin sa
akin-sa mga mata ko-kahit na may bandage ako sa mata.
"A-ano 'yun?" Kinabahan ako sa mangyayari, feeling ko kasi may mangyayaring masa
ma. Feeling ko may mangyayaring mali.
"Si Lemaris, naospital." and then, boom. The magic word-Lemaris. "Kailangan niya
ako." Tatakbo na sana siya pero mukhang nalimutan niyang hawak hawak namin ang
isa't isa.
"Uy Ianne, kailangan ako ni Lemaris ngayon." Para na akong naiiyak na hindi ko m
alaman. Ang bigat ng feeling ko ngayon na para bang gusto ko na lang maupo at u
m iyak.
"Pero...kailangan din kita."
"I'm sorry, mas kailangan niya ako ngayon." Binitawan niya 'yung kamay ko at tum
akbo na palabas ng auditorium.
"Nate..." Pinipigilan ko pagbagsak ng luha ko sa mga mata ko. Pinipigilan ko 'yu
ng sakit na nararamdaman ko. Pinipigilan ko kasi ayaw kong mabasa 'yung bandage
na nakabalot sa mata ko.
"ASAN SI NATE!?" Sigaw ni Nikki. Malakas ako, bakit ako iiyak?
"Umalis siya, emergency daw." Sagot ng isa kong kaklase. Marunong ako makaintind
i, bakit ako iiyak?
"HUWALANGYANG EMERGENCY 'YAN! HINDI BA ALAM NG PUTEK NA EMERGENCY NA 'YAN NA SI
NATE ANG BIDA NATIN!?! PAANO TAYO MAKAKAHANAP NG DEMON WITH LESS THAN 3O MINUTES
!?! THIS IS A DISASTER! MY LORD, TAKE ME WITH YOU!!" Pero...ang sakit eh?
"Nikki... ayoko na." Hinawakan ako ni Nikki sa magkabilang balikat ko. She looke
d at me. Eye to eye kahit na malabo dahil sa bandage na unti-unti nang nababasa
.
"Please Ianne, tatagan mo sarili mo 'wag kang iiyak. Masasayang 'yung bandage. P
lease... makakahanap tayo ng ibang demon." Parang lalong gusto ko umiyak dahil
s a sinabi niyang makakahanap sila ng ibang demon.
It's not about the play. It's not about the role and the story. It's not about t
he demon or the maiden.
This is all about Nate and Ianne.
Tuluyan na akong umiyak. Wala na akong pakielam kung tinitignan na ako ng lahat.
Wala na akong pakielam sa pesteng bandage na 'to. Nakakainis. Nakakaasar. Nagso
rry siya pero parang ganun pa din, mas masakit pa 'to.
She needs him but I need him too pero obviously, pinili niya 'yung pesteng Lemar
is na 'yun over me. NAKAKAINIS. NAKAKAASAR and at the same time, NAKAKAIYAK, NA
K AKALUNGKOT. Halos hindi ko na alam kung anong dapat kong maramdaman, kailangan
k o bang maawa sa sarili ko?
Pinili niya ang ex niya over his girlfriend. Pinili niya 'yung sinabi niyang hin
di naman daw niya mahal over sa taong sinabi niyang mahal na mahal niya. Pero b
a kit ganun, parang baliktad?
Nagkakagulo na dito sa backstage habang ako nakaupo lang at parang bangag na hin
di na maintindihan 'yung sinasabi nila. Wala na akong magets. Wala na akong mai
n tindihan.
"Go Ianne!! Go Ianne! Kaya mo 'yan!" Napatingin ako sa audience at nakita ko aga
d si Cloud na nasa front seat. Buti pa siya na hindi ko naman boyfriend pero hi
n di ako iniiwan. Buti pa siya di ba?
Habang nag eemo sa tabi, nagulat na lang ako ng may humawak sa balikat ko. Halos
hindi ako makapaniwala na babalik si Nate kaya sobrang ngiti ko pero paglingin k
o, hindi si Nate ang nakita ko:
Si Art.
"Let me be your demon for this play, maiden."
---x Author's Note: I dedicate this chapter to her kasi matagal tagal na 'yun pe
ro hindi ko pa din n alilimutan. Hinabol niya 'yung AFGITMOLFM at first time lan
g ata nung time na 'y un na may comment every chapter tapos nilalike/vote pa niy
a kaya nag63 'yung not ification ko. Hello! Hindi ko pa syor kung ano name mo, M
EDZ ba or Maria? Hahahaha so anyways, thank you sa support kasi hanggang ngayon
pamilyar ka pa din at patuloy na nagk ocomment sa bawat updates ko. Katibayan nu
ng notification eh nasa right side. :D *****************************************
** [32] Chapter 30: The Demon, the Maiden and the Play *************************
****************** Anong reaksyon ko? Malamang sa malamang ay nagulat ako, nanla
ki pa mga mata ko a t napanganga ng kaunti sa sinabi niya. Hindi ako nakapagsali
ta actually, nakatul ala lang ako sa kanya. Si Art? Si Art ang magiging demon?
Is this story kidding me?!
I mean, hindi naman sa minamaliit ko siya or something. Gwapo siya, hindi na nak
akapagtaka 'yun dahil may fansclub pa ata siya sa ibang dako ng mundo pero you
k now, the expression thingy? I mean, kakayanin ba niya 'yun? At ang nakakapagta
ka pa, paano siya napapayag?
"C'mon guys, bihisan na si Art! 10 minutes na lang natitira sa atin!" Hinila ni
Nikki sa harap ko si Art at nagmadali namang lumapit sa kanya 'yung ibang nakato
ka sa props and dress.
"T-teka Nikki, hindi ba tangay-tangay ni Nate 'yung damit para sa demon?" Tanong
ko sa kanya. Napatigil halos lahat ng tao sa backstage at tumingin sa akin laha
t.
Teka, may mali ba akong nasabi?
"Ha? Oo nga pala! Buti na lang may spare tayo! He-he-he..." Ngumiti lang sa akin
si Nikki sabay tumalikod sa akin. Ako lang ba 'yun o parang may tinatago sila s
a akin?
Napaupo na lang ulit ako sa kinauupuan ko habang pinapalitan 'yung benda sa mata
ko na medyo nabasa ko na sa pag iyak ko. Pero wait lang teka, 10 minutes na lan
g! Makakabisado ba niya 'yung script?
Tut. Tut. Tut.
Tapos narealize ko na lang...
"Paano mo nalaman 'yan lahat?" Tanong ko. "Pinag aralan." Sabi niya. "Nakabisado
mo lahat?" Tanong ko ulit. "Photographic memory." Sabi niya ulit.
Ah okay, sige. Siya na may photographic memory, siya na talaga. Halos ilang week
s kong kinabisado 'yung script tapos siya, ilang minutes lang. Okay...
Habang nakikita kong binabasa niya 'yung script habang inaayusan siya at kinakau
sap ni Nikki ay bigla ko na lang narinig 'yung pinaka hihintay ng lahat ng tao.
"3rd year presents a play entitled...THE DEMON AND THE MAIDEN"
Narinig kong nagpalakpakan 'yung mga nanonood sa labas.
Mula sa kawalan, bigla na lang akong kinabahan nang hilahin na ako ng mga tao at
sinasabi ang mga instructions nila. Katabi ko ngayon si Art na hawak hawak pa d
in 'yung script.
"-Okay, okay? Kaya niyo 'yan! I have faith in both of you!" Nginitian kami ni Ni
kki at nagprepare na halos lahat ng tao sa backstage. Medyo nakakahilo na nga k
a si back and forth 'yung mga tao dito.
"Long long ago..." Narinig ko na 'yung narrator na binabasa 'yung narration.
Nakatayo lang ako sa may labasan para hintayin ang cue ko nang magulat ako sa pa
ghawak ni Art sa balikat ko.
"Kaya mo 'yan." Bago pa ako makareact, tinawag na ako nung isang kabatch namin.
"Ikaw na Ianne!" Ang lakas na naman ng kabog ng dibdib ko. Pagkalabas ko ng stag
e, para akong nasilaw sa sobrang liwanag ng ilaw na nakatapat sa akin pero hind
i ko masyadong pinahalata.
"Ianne!!!! Ang ganda mo!" Alam kong si Cloud 'yung sumigaw pero hindi ko dapat i
ntindihin 'yun. Ianne, 'wag kang madistract.
Umakto akong naglalakad sa forest dahil ito 'yung part na naliligaw ako sa fores
t.
Actually, itong stage namin ay paikot at ang mga audience ay nasa gitna. Ang end
point ay 'yung village at sa kabila naman which is katabi din ng village ay 'yu
ng bahay nung demon.
So ang itsura is pa bilog siya na ang arrangement is:
Village - Entrance of the Forest - Forest - House of the Demon
Huminto ako sa may pintuan ng bahay ng Demon na side view dahil nga pagpasok ko
ay makikita ko na ang Demon dun. Kumatok ako sa may pintuan pero pinakita ko pa
din na inassume ko lang na pintuan 'yun ng bahay.
"Hello? Is anybody there?" Nakita kong binuksan ni Art 'yung pintuan at parang g
usto kong tumawa dahil binigyan lang niya ako ng blank look. Nasa amin nang dala
wa 'yung spotlight.
"AAHHH ART AMPOGI MO ART MARRY ME!" Gusto ko na tumawa ng malakas pero hindi pup
wede.
"Art, magulat ka! Magulat ka!" Naririnig ko 'yung bulong ni Nikki from somewhere
. Baka nasa likod siya ng background. Napatingin ako kay Art pero, wala pa din.
"Please, come in." Inalalayan ako ni Art pagpasok dahil nga bulag ako dito.
"YOU ARE MY SOULMATE ART! I LOVE YOOUUU~"
"Art, expression! Expression!" Bulong na malakas ni Nikki pero parang hindi naki
kinig sa kanya itong lalaking nasa harap ko. Medyo nadidistract pa ako sa mga s
i gawan mula sa mga babae na mukhang mahal na mahal itong si Art.
"AAAHHH, PAKASALAN MO NA AKO DEMON! PAPAKAGAT AKO SA'YO PRAMIS!"
"Hoy Humi! Bakit nandito ka?!" Hindi man ako nakatingin ay may napansin akong pa
rang isang babae na napatayo sa pagkakaupo niya at tumakbo.
"What are you doing in the woods this late?" Napunta kay Art ang atensyon ko. Ha
la, nadidistract na ako.
"Habulin niyo si Humi!"
"Uh..." Hindi na ako makapag concentrate hala, bakit kasi may naghahabulan dito
sa loob ng auditorium?!
"So, I assume you're lost, right?" Napatingin ulit ako kay Art, did he just save
d me?
"Y-yes, yes-and I can't see a thing."
"You'll never catch meee~ I LOVE YOU PAPA ART!" At nakarinig ako ng pagbagsak ng
pintuan, at isa pa, at isa pa.
Humi? Bakit ba pamilyar sa akin ang pangalan na 'yun?
So back to the script, nagkwento ako nang tungkol sa village, kung gaano kasaya,
kung gaano kasigla at kung gaano kababait 'yung mga tao sa village habang inaak
to naman ng mga kaklase ko 'yung pagiging 'village'.
"Can I ask something?" Nakaupo lang ako habang si Art naman ay may kung ano ang
ginagawa dun sa may fire. Naghahalo something, ganun.
"Sure, what?" May kinuha siyang dalawang plato at kutsara.
"Why are you living here at the woods all by yourself?" Hinawakan ni Art 'yung k
amay ko at inalalayan ako patayo at papunta sa may lamesa at naupo sa may upuan
.
"You see, people are scared of me." Kumuha siya ng bread from somewhere na cabin
et ng bahay na 'to and I am so amazed dahil nagawa ito ng mga kabatchmates ko a
h ?
"Why?" Sa hindi malamang kadahilanan na ikinagulat ko, nakita kong nalungkot 'yu
ng mukha niya. Paano nangyari 'yun?
"I," yumuko siya sabay tinuloy 'yung sinabi niya. "I don't know..." May nilagay
siyang pagkain sa may plato na nakahain dun sa lamesa.
"Very nice expression Art! Very nice!" Rinig kong bulong ni Nikki.
"But for me," umupo si Art sa tapat ko at nagsimula kaming kumain. "I don't thin
k you're scary." Ngumiti ako dahil 'yun ang nakalagay sa script, kumain naman a
k o para maging natural 'yung pangyayari.
"Art, ngumiti ka!" Rinig na rinig ko ang pagwawala ni Nikki sa pagbulong sa back
stage at ikinagulat ko ang next na ginawa ni Art.
Ngumit siya. Yes, I know nakakagulat pero totoo! Ngumiti siya!
"Thanks." Sabi niya, pero wait. Hindi kasama sa scipt 'yun sa pagkakaalala ko?
"KYAAA~ Ampogi mo Art!!! Pakiss!"
"Hoy Humi paano ka ulit nakapasok dito?!"
Umakto na lang kami ni Art na nag uusap at masaya sa ginagawa namin habang may n
aghahabulan sa loob ng auditorium pero hindi ko masyadong maaninag dahil madili
m sa may audience at sobrang liwanag sa part ko habang nagnanarrate 'yung narrat
o r.
"The demon and the maiden had a merely night talking about the village. It was t
he moment when the demon understood what is a man's heart. But just like any ot
h er great story, the night has come to an end.When the sun rises," sinamahan ak
o ni Art pabalik sa may entrance ng woods.
"It's very nice to meet you, I'll come again." Magkatapat lang kami ni Art.
"No, you can't come! It's dangerous!" Infairness, effective ang acting skills ni
ya kahit medyo emotionless ang dating ah? Pinakita kong nginitan ko si Art saka
ako bumalik sa village.
"At the very next day..." May kung ano man silang ginawa na parang mula sa umaga
ay naging gabi at ginawa nila ulit na umaga. Ang galing nga eh, both background
and lighting.
"The maiden, as she said, came again at the entrance of the woods to wait for th
e demon."
Naglakad ako papunta sa entrance of the woods at naupo dun sa may side.
"She believes that the demon will be calling her at the woods."
"Maiden..." Nagspot light kay Art.
"And yes, she's right."
"Can you hear me?" Lumingon ako sa lugar kung saan nakatayo si Art. Tumayo ako a
t lumapit kay Art saka naglakad kami sa may forest.
"The two would always meet at the entrance of the woods, talking and just having
fun. Until one day..." Mula sa forest ay bumalik ako sa village kung saan nakat
ambay ang mga kaklase ko na nakatayo, nag lalaro at kung anu-ano pang ginagawa
s a labas ng parang mga villagers talaga.
"I met a nice man living in the woods..." Sabi ko habang kausap 'yung mga kaklas
e ko.
"A man? In the woods?" Lumapit sa akin halos lahat ng mga kaklase ko at parang n
aging keen listener ang itsura nila, pati 'yung sound effects eh nakakadala din
, parang nakakakaba.
"Yes! And we would always meet at the entrance of the forest. Share some storie"
Naputol ang sasabihin ko nung nagbulungan 'yung mga kaklase ko.
"No!" Medyo nagkagulo 'yung mga tao at 'yung isa kong kaklase na lalaki eh bigla
ng sinigaw nga ang No. Naalis sa akin 'yung spotlight at umalis na ako sa eksen
a dahil nga mga kaklase ko na 'yung bida.
"There's no man in the woods!"
"Yes! It is not a man!"
"It is not a man?"
"The what is it?"
"It's a demon!"
Naghiyawan 'yung mga kaklase ko at medyo nagkagulo sila. Pumunta ako sa may part
ng higaan ko at nagpanggap na natutulog habang 'yung spotlight, nakasunod sa mg
a kaklase ko.
"The villagers planned to go to the woods to warn the demon not to see the maide
n again. But..." Naglagay na naman ng spotlight sa may mukha ko at nakikita ko
' yun kahit na may bandage ako. "The maiden does not know a single thing about i
t. "
Tumakbo 'yung mga villagers aka mga kaklase ko sa woods papuntang bahay ng demon
. Pinagbabato nila ng bato 'yung pintuan at may mga kahoy with apoy pa silang d
a la dala. Angry mob na angry mob ang peg.
"Come out demon!"
"You bastard!" Hindi ko masyadong nakikita dahil nga katabi lang ng "village" 'y
ung bahay ng Demon kaya parang hindi ko talaga makikita kasi nga hindi ako pwed
e tumingin dahil may spotlight pa din sa akin.
"Art! Matakot ka!" Narinig kong pasigaw na bulong ni Nikki mula sa backstage.
"Don't ever come see the maiden!"
"Leave this woods..."
"...and never come back!"
Nawala 'yung ilaw sa akin at next act na. Pumunta ako sa may entrance ng forest
pero syempre, mabilisang palit ng damit. Medyo hassle nga pagpapalit ng damit da
hil sobrang nakakapagod buti na lang kimono ang uso sa japan noon.
"The next day..." Kasama ko na si Art at magkatapat kami hanggang sa may ilaw na
naman sa mga mukha namin. Ito na 'yung part na magpapaalam sa maiden 'yung demo
n.
"I am sorry but I need to leave this place." Hinawakan niya 'yung dalawang kamay
ko. Nakatingin lang siya sa akin at medyo nailang ako kaya medyo yumuko ako. Tu
tal, bulag ako dito hindi ko alam height nung demon.
"But why?"
"I-I just need to." Tinanggal niya 'yung hawak niya sa kamay ko sa kaliwang kama
y namin. So magkahawak na lang isa 'yung kanan
"Please don't leave me..."
"I need to." And then, it hit me.
Naluha na lang ako bigla sa narinig ko. Bakit kailangan pa niyang sabihin 'yung
'I need to'? Ay wait, nasa script pala 'yun. Nakakainis. Kailangan kong kalimuta
n 'yun pero wala na, distracted na ako.
"Nate..." Nabigla ako sa nabulong ko.
"Goodbye..." Pero mas ikinabigla ko ay ang paghawak ng mahigpit ni Art sa kanang
kamay ko at hinalikan ang mga ito. Nakarinig naman ako ng mga parang naiiyak sa
audience at parang mga kinikilig. "You take care of yourself, maiden."
Naglakad siya palayo at unti-unting nagkahiwalay ang mga kamay namin.
Kahit na pigilan ko ay tuluyan na akong umiyak sa kinatatayuan ko. Hindi naman d
in obvious dahil kahit papaano ay nakikicooperate sa akin ang mga luha ko at mu
k hang pati ang mga audience ay nakikicooperate din sa akin.
Nate...
"The demon left the place just like what the villagers told him to do. The demon
left the woods, left everything and left the maiden, crying." Nagdilim na naman
at pumunta kaming lahat sa backstage.
Inayusan kaming lahat, pinalitan 'yung mga damit at tinanggal na 'yung bandage s
a mga mata ko. Pati 'yung mga villagers, minake-up-an para 'yung iba mag mukhan
g
matanda at kung anu-ano pa.
Sumasagi na din sa isip ko na feeling ko lahat kami dito professional.
"Years had passed and luckily, the maiden's eyes were cured and because now she
can see, she wants to see the demon and hear that certain voice again." Pumunta
kaming lahat ng mga kaklase ko sa village at umaktong masaya nung nagbukas 'yung
ilaw at sa amin nakatutok habang ako naman ay may sariling spotlight na naglala
kad lakad.
"But the question is, how?" Pumunta ako sa may entrance ng woods at tumayo lang
doon.
"The answer is, to wait. Wait for something-"
"Hey, can you hear me?" Nagkaroon na naman ng background music na hindi ko maint
indihan at narinig ko sa mga audience na parang natuwa sila nang marinig nila a
n g boses ni Art.
"Or should I say, can you see me..." Unti-unti akong lumingon sa may forest at n
agbukas ang spotlight for Art. Nakaupo siya sa isang bato, may sombrero at naka
y uko.
"Hala, ayan na, ayan na! Nakakakilig!" Narinig kong sabi ng isang audience na ma
lapit sa kinatatayuan ko.
"Bagay sila! Ang cute nila together!"
"...maiden?" Mula sa pagkakayuko ay nakita ko ang isang Art na nakangiti sa akin
. Nanlaki ang mga mata ko, hindi dahil scripted pero nakita kong nakangiti si A
r t na para bang ngiting-ngiti.
"...d-demon" Lumakas 'yung background music. Nakaganun lang kami ng halos mga 1
minutes saka nagsara 'yung curtains at nagpalakpakan 'yung mga tao.
"The casts..." Pinakilala kami ng narrator kaya lalong lumakas 'yung palakpakan
at hiyawan ng mga nasa audience. Nakakatuwa at the same time nakakarelief. Pagka
balik namin sa backstage, puro hiyawan at puro nakangiti 'yung mga taong nandit
o
.
Napansin kong umalis na si Art. Masaya ako, masaya. Kung nandito lang si Nate at
siya ang kapartner ko? Mas sasaya sana ako.
Ano na kayang nangyari sa kanya-kasama si Lemaris galis?
---x Author's Note: Ayon! Nakapag update din sa wakas. Ahihihi. Kasi ano, gumawa
ako ng sarili kong quota. Yung tipong kapag naka *** na akong *** mag uupdate n
a ako pero hindi ko sasabihin sa mga readers/commentors/likers kung ano 'yung qu
ota kong 'yon. Hindi ko sasabihin ang quota, hindi ako magdedemand. Kung sa read
s ba 'yon, sa votes or sa comments. Ako lang ang nakakaalam, muhahaha. Dedicated
this to Mooppi kasi ang cute cute ng mooppi. Pramis paulit ulit kong s inabi 'y
ung mooppi ankyot talaga tapos ankyot din nung display picture niya na s i kerok
eropi (?) tapos peyborit color ko kasi 'yung green na 'yan tapos ang kyoo oot :3
At siya din kasi 'yung nakaano dun sa quota, basta siya 'yung last. Kumbaga siy
a 'yung ***th ***!!! Yay for you Mooppi este.. Gal. Sana makaquota ulit ako para
makapag update ulit. Ahihi ^___^ Happy reading! :) ****************************
*************** [33] Chapter 31: Hu Mi Gad?! ***********************************
******** Nakaupo lang ako sa isang upuan para magpahinga pero nakuha ng atensyon
ko 'yung parang nagkakagulo sa hindi naman kalayuan sa akin. Mula sa view ko, m
ay isang lalaki na kamukha ni Cloudstrife ang pinagkakaguluhan ng mga kabatchmat
es kong b abae at ilang binabae ngayon sa backstage.
"ANO BANG GINAWA KO AT PINAGPALA ATA AKO NG PANGINOON NGAYON?" Napatigil 'yung g
ulo na nangyayari nang may isang babae na pamilyar sa akin na sumigaw at feelin
g ko ay nakatingin siya kay Cloud.
"T-teka pero sino ka-" May nakita akong isa kong kabatchmate na babae na lumapit
sa kanya pero nagulat ako ng biglang tinakpan nung babaeng sumigaw 'yung bibig
nung kabatchmate ko.
"Teka, ikaw ba kailangan ko? Move away girl." Woah, harsh ni babaeng pamilyar sa
akin ah?
Naglakad siya papalapit kay Cloud at sa hindi malamang kadahilanan ay parang may
force field sa kanya kaya napapaatras 'yung mga babaeng nakapalibot kay Cloud k
aya nakalapit 'yung girl kay Cloud.
"Hi, I'm Humi, can I call you mine?" Ay hala! SI HUMI PALA 'TO at, what? Si Clou
d naman ngayon? Dati si Nate, kanina si Art ngayon si Cloud?
"Woah, ayos 'yun ah! Cloud nga pala." At watdapak, KUMINDAT BA SI CLOUD?!
"Alam mo kuya, may kamukha ka eh." Niyakap ni Humi 'yung braso ni Cloud pero mat
angkad nga si Cloud kaya hanggang shoulders lang si Humi.
"Ha? Sino naman?"
"You look like, uhm... Sino ba 'yun?" Nakita ko naman na parang nag iisip nga si
Humi? Sino pa ba kamukha ni Cloud? Cloudstrife po, hello? "Ah! My next boyfrien
d!"
Kumindat si Humi at tumawa si Cloud. Teka, ako lang ba nawiweirduhan dito?
"HOY HUMI!" Mula sa kalayuan ay may nakita akong isang lalaki na hindi ako pamil
yar pero wait, ampogi ah?
"Wah! Si Xander!" Sigaw nung Humi sabay tingin kay Cloud. "Hey papa Cloud can I
have a kiss? Sige na oh, ito na last cameo ko dito eh! Sige na kiss lang kahit b
igay ko pa sa'yo panty ko para bukas-" Hindi ko alam kung matatawa ako pero kas
i , parang unggoy na kumyabit ba tawag dun. Basta, para siyang koala na nakakabi
t kay Cloud.
"Eh pero-"
"Humi idettach mo sarili mo sa lalaking 'yan, ngayon na!" Papalapit na 'yung lal
aking mapogi. Siguro nasa mid 20's 'yung age niya at sa nakikita ko, nahahati n
a ang atensyon ng mga babae mula kay Cloud papunta dun sa Xander na tinawag ni H
u mi.
"Ehhh!" Bumalik 'yung atensyon ko kay Humi at Cloud. "Sige na papa Cloud, please
please please!"
"Pe-pero kasi-" Nilalayo ni Cloud 'yung sarili niya kay Humi. Well akswali, tinu
tulak na nga niya 'yung mukha ni Humi pero mukhang nakagluegun itong si Humi ka
y Cloud. Ayaw kumalas eh!
Natawa na talaga ako ng tuluyan ng biglang ngumuso si Humi at parang hahalikan n
a si Cloud.
"MUUU-" Pero sa kamalas malasan ni Humi ay hindi niya nahalikan si Cloud dahil b
igla siyang hinawakan nung Xander sa ulo at dinettach kay Cloud.
"Ikaw Humi, wala ka talagang sawa no? Gusto mo bang i-lethal injection ki-"
"EEEHHHH~ Badtrip ka naman Xander eh! Konti na lang didikit na lips ko kay papa
Cloud eh!" Nagpout si Humi at natuwa lang ako dahil sobrang cute niya at para si
yang bata na hindi nabigyan ng candy.
Tumingin 'yung Xander kay Cloud habang hawak hawak sa ulo si Humi. Kumakawala ka
si tong si Humi para makapunta kay Cloud pero mukhang malakas ang paghawak nung
Xander sa ulo nung Humi.
"Pasensya ka na dito sa batang to, medyo may topa-" Nakita kong ngumiti lang si
Cloud at lumapit kay Humi kaya napahinto sa pagsasalita 'yung Xander.
"Kung gusto mo ako halikan, dapat magpaalam ka muna sa kanya." Bigla na lang, tu
mingin sa akin halos lahat ng tao dito sa loob dahil nakaturo sa akin si Cloud.
"Ha? Anong-" Nakita kong nakatingin silang lahat sa akin pati na 'yung Humi. Nak
angiti lang si Cloud na nakatingin kay Humi.
"Siya? Eh, di ba kay papa Nat-" Bago pa tuluyang matapos 'yung sentence ni Humi
ay bigla siyang kiniss ni Cloud sa cheeks na ikinabigla naming lahat.
"Hu." Nakita kong nanlaki 'yung mata ni Humi habang si Cloud naman ay nakayuko a
t nakangiti sa kanya.
"Mi." Hinawakan ni Humi 'yung pisngi niya na hinalikan ni Cloud kani-kanina na n
anlalaki pa din 'yung mata niya.
"Gad." Nakatitig lang siya kay Cloud na nakangiti sa kanya.
Tahimik lang kaming lahat pero nakatulala pa din itong si Humi. Napansin ko nama
n na medyo nagtaka din 'yung Xander kaya sinampal niya kaliwa't kanan si Humi p
e ro nakatulala pa din siya kay Cloud.
"Uh... this is awkward." Nagkamot ng ulo 'yung Xander tapos tumingin siya sa pal
igid. "Pasensya na talaga dito ah, promise kong hindi na siya makakatungtong di
t o. Sige alis na kami baka mastroke pa 'to sa hindi pag galaw." Binuhat niya si
H umi na parang folder at inipit sa may kili-kili niya. Yung mukha ni Humi ay n
asa likod. At take note, nakahawak pa din si Humi sa pisngi niya na kiniss ni Cl
oud .
"Humi," nakita kong hinawakan ni Cloud 'yung ulo ni Humi. "Pakabait ka. Bye!"
Naglakad na palabas 'yung Xander habang buhat buhat na parang folder si Humi per
o lahat kami ay tahimik pa din. Anyare dun, parang isang malaking play ang naga
n ap.
"Ianne!" Nabalik lang kaming lahat sa dati nang biglang sumigaw si Cloud at naka
ngiting lumapit sa akin. "Ang galing mo kanina! The best!" Nakangiti niyang niy
a kap ako.
"Well, mas maganda ata 'yung senaryong ginawa mo kanina Cloud." Tumawa kami pare
has. That scene was epic naman talaga, seriously. Mas maganda pa ata sa play na
ginawa namin.
Ginulo gulo naman niya 'yung buhok ko dahil ang galing ko daw talaga at very rea
listic daw pati pag iyak ko.
Kung alam mo lang.
"Si Nate nga pala? Bakit ibang lalaki 'yung-"
"Ewan." Sabi ko bago pa niya matapos 'yung sentence niya. "Nandun ata sa hindi n
iya maiwanang Lemaris niya."
"Sabi na eh." Nakita ko naman ang itsura ni Cloud na para bang may hinahanap siy
ang expression ko.
"Ok lang 'yun, magsama sila." Magtunog bitter man ako pero bahala na talaga sila
at magsama sila. Gusto nila 'yun di ba? Go. I don't care!!
I don't care!!!
Pero...nasasaktan ako.
Ugh, ewan ko sa'yo Ianne wag mo akong kausapin!
Ugh, bakit ko kinakausap sarili ko!?
"Libre kita sa labas?" Ah thank God Cloud, sinave mo ako sa pagkabaliw ko.
"Para saan?"
"For a job well done, syempre." Nginitan na naman niya ako kaya napangiti na din
ako. Buti pa talaga 'tong si Cloud, buti na lang.
"Sige, magbibihis lang ako." Tumango lang siya at naupo sa kinauupuan ko kani-ka
nina. Nagmadali akong kunin 'yung bag ko at pumuntang CR. Pumasok ako sa isang
c ubicle nang makarinig ako ng boses ng isang babae na kakapasok lang sa CR.
"-yan! 20,000 nga naipon natin sa play, kinuha naman 'yung 2,500!" Base sa boses
, kilala ko ang babaeng 'yun; si Nikki.
"Bakit, ano bang nangyari?" Isang hindi pamilyar na boses.
"Si Art, si Art ang nangyari! Nagpumilit kasi fansclub niya na siya ang gumanap
bilang demon kundi sisirain nila 'yung buong set natin kaya napilitan kaming pal
itan si Nate. Ito namang si Art almighty, walang awang kinuha 'yung 2,500!" Bas
e din sa boses niya ay parang asar na asar si Nikki sa mga nangyayari.
"Eh, nasaan ba si Nate?"
"Nandun, basta! Buti na lang talaga may isa pang mangyayaring event kung hindi,
hay nako! Sana mabawi naten 'yun-" Narinig kong lumabas na silang dalawa.
Teka lang wait a minute, si Art? Ang fansclub ni Art? Si Nate, nandito at may is
a pang event na mangyayari?
Teka, ANONG NANGYAYARI?
Lumabas na ako ng CR pagkatapos kong magbihis at pumunta sa kung saan ko iniwan
si Cloud pero mukhang hindi pa ata tapos ang show kanina dahil pinapalibutan na
naman siya ng mga babae.
"Number mo na, please!" Sabi nung isa kong kabatch. Ay hala, talande?
"Alright, here's my number. I can flirt to all of you, but my heart is dedicated
for only one, okay?" At ito na naman, nakatingin na silang lahat sa akin. Ano b
a, tama na po ang pagiging center of attention ko please?
"Oh, Ianne, nandito ka na pala!" Mula sa crowd ng mga babae ay nilagpasan niya a
ng mga 'yun at lumapit sa akin.
"Tara na?" Hinawakan ni Cloud kamay ko at nagulat ako nang bigla siyang tumakbo
palabas ng backstage.
"Uy Ianne hindi niyo ba papa-"
"Uy wait, bakit tayo tumatakbo?" Malapit na kami sa may pintuan ng auditorium pa
labas at hinihingal na talaga ako.
"Nagmamadali!" Nakangiti niyang sabi.
"Bake-" at parang nasagot na 'yung tanong ko bago ko pa matapos tanungin. Bumuka
s ang pintuan at napatigil si Cloud sa pagtakbo, pati ako. Hinihingal kaming na
k atayo at hawak hawak pa din niya ang kamay ko. Sa ngayon, hindi ko na talaga a
la m kung ano ba ang irereact sa nakita ko.
"Kuso." Narinig kong bulong ni Cloud.
"Ianne...."
---x Nihongo101 via the internet: KUSO = "shit"
Author's Note: YEHEY NAKUHA KO ULIT 'YUNG QUOTA KO KAYA NAKAPAG UPDATE NA updati
ng afgitmolfm kasi nakakakuha ako ng 30 likes. Once likes, nag uupdate na ako. G
usto ko lang ulit kasi mafeel Chos. Pero ayon, THANK YOU SA MGA PATULOY NA NAGBA
BASA AT A DING TATALO SA MGA TAONG NAGKOCOMMENT. ILABYUOL.
AKO. AHIHIHIHIHI. I'm na nakakuha ako ng 30 'yung "being wanted". NAGLALIKE PERO
WALA P
Dapat hindi ko 'to idededicate kay Humi kasi panay na dedicate ko sa kanya dito
sa afgitmolfm pero kasi ang weird lang kung hindi ko idedicate sa kanya tapos UN
niya 'yung title ko dito di ba? Like, hahaha weird so yeaahhh. DEDICATED ULIT K
AY HUMIGAD! At oo, eto na 'yung regalo mo. Si papa Nate, si papa Art at si papa
Cloud. Pero amsosarreh dahil hindi ko mabibigay ang kahit isa sa kanila kaya ek
sena na lang kasama sila. Hahahahaha.
ANYWAYS. May bago akong story, THE ACT OF INNOCENCE. Kakaibang story dahil hindi
siya tulad ng Afgitmolfm na Comedy. Read it na dali, click niyo external link.
Ahihi. ******************************************* [34] Chapter 32: Action Scene
******************************************* Halos isang buong minuto na para ba
ng isang taon ang itinayo ko sa harap ni Nate na nakatingin lang sa akin. Nakata
yo lang siya sa may pintuan at parang walang balak umalis.
"Excuse me, lalabas kami." Ako naman ngayon ang kumaladkad kay Cloud palabas ng
auditorium. Parang nagsikip ang dibdib ko nang makita ko ang mukha ni Nate, naka
kainis.
Nakayuko lang akong naglalakad nang biglang may humawak sa balikat ko at alam ko
ng hindi si Cloud 'yun. Pumunta sa harap ko si Nate para harangan 'yung dadaana
n namin.
"Ano ba?" Painis kong sinabi.
"Wag ka munang umalis." Sa tono ng boses niya, para siyang nag mamakaawa pero hi
ndi pa din ako masyadong tumitingin sa mga mata niya. Natatakot akong...bumigay
.
"Umalis ka sa harap ko, aalis kami ni Cloud-for a job well done sa play." Mahina
hon pero matigas kong sinabi sa kanya. I made sure na maririnig niya ang bawal
s alitang binitawan ko para makonsensya siya.
"Huwag muna, please, I need you." Kahit na alam kong mahihrapan ako kapag tuming
in ako sa mga mata niya, tinignan ko pa din siya. Pinakita ko sa kanya na nasas
a ktan na ako sa mga ginagawa niya-galit? Suklam? Hindi ko alam.
Hinawakan ko ng mas mahigpit ang kamay ni Cloud.
"YOU NEED ME?! You need me? I'm sorry pero Cloud needs me more!" Tinulak ko siya
para mapaatras siya at makalakad na ako pero hindi pa ako nakakalayo ay hinawak
an niya ang kabilang braso ko.
"Sino ba ang boyfriend mo?!" Tumaas ng bahagya 'yung tono ng boses niya na halat
a na naiinis na siya kaya lalo namang nag init ang ulo ko sa pinagsasasabi niya
.
"BAKIT!? Sino ba ang girlfriend mo!?" Tinulad ko sa tono niya 'yung tonong ginaw
a ko para maramdaman niyang nasasaktan ako. Tinanggal niya pagkakahawak sa bras
o ko at hinawakan ako sa pisngi.
"Ikaw..." Nakatingin lang ako sa kanya, mata sa mata. "Ano ka ba, bakit mo natan
-" Huminahon siya pero pinutol ko 'yung sasabihin niya.
"Ako? Oh really? Hindi ko kasi ramdam!" Inalis ko pagkakahawak niya sa pisngi ko
at tinulak ulit siya para makadaan na ako.
"Ianne..." Hinawakan ulit niya ang braso ko para pigilan ulit ako. Naiinis na ta
laga ako, at nahihirapan na-sobra.
"Ano ba Nate? Tigilan mo nga ako, pwede?" Magkatitigan kami ni Nate pero hindi s
iya nagsalita pagkatapos kong magsalita.
"Tol naman..." Nagulat na lang ako nang biglang magsalita si Cloud na kanina pa
nananahimik. Hinila niya ako kaya napalapit ako sa kanya at napunta sa may likod
niya. Sila na ni Nate ang magkaharap ngayon.
"Ano? Wag kang mangi-"
"Look, ayaw ka na muna niyang makasama. Let's respect her decision, okay?" Nakit
a kong natwitch 'yung kilay ni Nate.
"Tae ka Cloud, ikaw ang nagplano nang lahat tapos kukunin mo siya?" Teka, anong
pinagsasasabi nito? Nakatingin lang ako pasalit salit sa kanilang dalawa na para
ng nagsusukatan ng tingin.
"Sa ayaw ka nga muna niyang makita di ba?" Mahinahon ang pagsasalita nila pero r
amdam ko 'yung inis na aura nilang dalawa.
"ANO BA CLOUD!? Girlfriend ko siya!" Ngayon, lumakas na ang tono ng boses ni Nat
e habang ako, natutulala sa nangyayari.
"Hindi porke't girlfriend mo, sa'yo na siya!" Si Cloud naman ngayon ang pasigaw
na nagsalita.
"MAY GUSTO KA BA KAY IANNE!?" Napatigil ako sa tanong ni Nate. Alam ko pero ayaw
kong malaman. Sinabi na niya pero ayaw kong maniwala. Ano ba 'to, ano ba 'tong
gulo na pinasok ko.
"Oo!" Nanlaki ang mga mata ko nang sabihin ni Cloud 'yun. Bakit niya sinabi kay
Nate? "Matagal na akong may gusto sa kanya! Bakit? May Lemaris ka naman na di ba
? Bakit hindi mo siya puntahan ngayon!?" Nakita kong kumunot noo ni Nate sa nar
i nig niya. Tumingin siya sa akin then kay Cloud.
"Pinsan kita... tapos, may gusto ka... sa girlfriend ko?" Lumapit ng kaunti si N
ate sa kinatatayuan namin ni Cloud.
"Meron na ba sa 1o commandments na bawal 'yun? Nahalikan ko na siya! Baka gusto
mong ulitin ko!?" At nagulat na lang ako nang bigla ulit akong hilahin ni Cloud
at halikan sa labi ko.
"PUTANGINA MO CLOUD!" Lalo akong nagulat nang sinuntok ni Nate si Cloud kaya nap
ahiga siya sa sahig.
Ngayon ko lang nakita 'yung mukha niya na sobrang galit. Ngayon ko lang narinig
'yung boses niya na sobrang galit. Ngayon ko lang narinig na nagmura siya dahil
sa galit siya. Ibang iba 'yung Nate na nakikita ko ngayon.
"Kisama!"
"Wag mo akong jinajapanese kang hapon ka baka gusto mong itapon kita pabalik sa
Japan!"
"Koshinuke. Magninihongo ako hangga't gusto ko. Ang bakla mo talaga. Susuntukin
mo ako ng hindi ako ready, hinahalikan ko pa si Ianne eh!" May nakita akong dugo
sa may labi ni Cloud. Lumapit si Nate sa kinahihigaan ni Cloud at bigla niyang
nilagay 'yung paa niya with sapatos sa mukha ni Cloud!
"Pinsan pa man din kita..." Kita ko sa mukha ni Nate na galit na galit siya. Hal
os hindi ko na nga makilala kung sino ba talaga siya. Siya ba talaga si Nate na
boyfriend ko?
Tinulak ni Cloud si Nate kaya medyo naout of balance si Nate. Tumayo naman si Cl
oud at pinunasan 'yung mukha niya ng damit niya.
"Eh di halikan mo din si Lemaris! Para fair di ba? Siya naman pinipili mo kesa k
ay Ianne! Alam mo bang nahihirapan na si Ianne dahil sa kakaLemaris mo? Bakero!
Manhid ka ba!?" Nakatulala lang ako hanggang sa maramdaman kong naluluha na pal
a ako. Hindi ko din alam kung bakit ako naluluha, nasasaktan? Nagagalit? Hindi k
o alam.
Lumapit sa akin si Nate tapos hinawakan 'yung mukha ko. Hindi ako tumitingin sa
kanya pero pinipilit niya akong tumingin sa mata niya.
"I'm sorry..." Pinapahiran niya 'yung tulo ng luha ko pero patuloy lang 'yung pa
gtulo nito. Nakatingin lang siya sa akin pero hindi ako makatingin sa kanya.
"It's too late to apologize, man." Nagulat ulit ako nang suntukin ni Cloud si Na
te kaya si Nate naman 'yung napahiga sa sahig. Omg, bakit ba sila ganyan?!
"Tara na." Hinawakan ako ni Cloud sa kamay at hinila na ako para makaalis na kam
i. Narinig kong nagbukas 'yung pintuan at nakita ko si Art na nakatingin sa aki
n tapos tumingin siya kay Nate.
"Huwag nga kayong maingay," sabay sinara ulit 'yung pintuan.
Tumingin naman ako kay Nate na nakaupo sa sahig habang nakasandal sa pader malap
it sa kanya. Nakayuko lang siya hanggang sa iniangat niya 'yung ulo niya at tum
i ngin sa amin ni Cloud.
"Cloud!" Tumigil si Cloud sa paglalakad kaya napatigil din ako. Hindi siya lumil
ingon kay Nate pero kita ko kay Nate na sobrang talas ng tingin niya sa likod n
i Cloud.
"Ang talino mo." Teka, anong matalino 'yun? Naglakad na si Cloud kaya napalakad
na din ako dahil hawak hawak niya ako sa kamay.
"Bakaro, alam ko." Narinig kong bulong niya sa akin habang papalayo kaming nagla
lakad sa may labas ng auditorium kung saan nakaupo si Nate.
Ano bang nangyayari? This is the weirdest day ever. Para bang punong puno itong
araw na 'to ng mga pangyayari when it comes to Nate, Cloud and even Art! Ano ba
meron sa araw na 'to?
Ang bigat bigat sa loob ng mga nangyari.
Tahimik lang kami ni Cloud habang naglalakad sa kalsada. Hindi ko alam kung saan
kami pupunta pero wala, walang nagsasalita at walang kumikibo, basta naglalakad
lang kaming dalawa. Napansin ko din na hawak pa din niya 'yung kamay ko-which i
s kinda uncomfortable.
Tatanggalin ko sana 'yung pagkakahawak niya sa kamay ko nang bigla siyang magsal
ita.
"Please, even just for this day... let me hold your hand." Hinigpitan naman niya
'yung hawak sa kamay ko.
Bakit ba ang awkward ng nararamdaman ko?
Nakatingin lang ako sa likod niya kasi parang kinakaladkad lang talaga niya ako.
Hindi siya tumingin sa akin nung nagsalita siya at hindi din huminto sa paglala
kad. Bakit ba feeling ko sobrang tahimik ng paligid kahit na ang daming kotse n
a dumadaan?
"Uhm, saan ba tayo pupunta?" Sabi ko, just to break the silence.
"Kung saan tayo dadalhin ng kalsada." AY WEH? May ganon?
"Hindi nga?" Huminto siya sa paglalakad at lumingon sa akin, nakita kong nakangi
ti siya pero putok pa din 'yung labi niya dahil nga kakasuntok lang sa kanya ni
Nate kani-kanina.
"Sa bahay niyo na lang." Nakatingin lang ako sa mga mata niya at para na lang ak
ong nahypnotize napapayag ako sa suggestion niya at ngayon ay nakaupo na kaming
dalawa sa sofa ng bahay namin.
"A-anong gagawin natin dito?" Binuksan niya 'yung tv at naglipat lipat ng channe
l habang ako, uneasy pa din 'yung feeling sa kabilang dako ng sofa.
"Dito ka." Tinapik niya 'yung tabi niya pero hindi ako gumalaw. Nakatingin lang
ako sa tv kaya kinabahan ako bigla nang siya ang tumabi sa akin.
Teka, bakit ba ako nakakaramdam ng awkwardness? Ano bang nangyayari sa akin? Hin
di kaya...gusto ko na si Cloud?
Parang may kung ano ang umikot sa chan ko nang maisip ko 'yon sabay sampal ko sa
sarili ko mentally. Ano bang problema mo Ianne? Hindi ka ba nakukuntento sa boy
friend mo? Magtigil ka oy, boyfriend mo si Nate at pinsan niya si Cloud! Magmumu
kha kang cheap!
Pero tama nga 'yung sarili ko, ewan. Feeling ko nga ang cheap ko na ngayon pa la
ng. Bakit ba ang gulo na ng buhay ko ngayon? Nung second year lang ang saya say
a ko naman tapos nung pumasok si Nate sa buhay ko...ang gulo-pero masaya.
"Ianne..." Nabalik na lang ako sa n ni Cloud. Hinawakan niya ako sa iya ako sa l
abi. Pipiglas na sana lik ni Nate, nakakalunod sa bawat
wisyo nang makita kong sobrang lapit na sa aki pisngi at bago pa ako makareact a
y hinalikan n ako pero napapikit ako at naramdaman ko ang ha galaw at bawat segu
ndo.
Dumilat ako, hindi siya si Nate kaya feeling ko hinahalikan ako ni Cloudstrife!
Sa sobrang panghihina, napasandal ako sa patungan ng kamay ng sofa namin, sumasa
kit na 'yung leeg ko kasi hindi siya kumportable then he slightly dragged me do
w n at nakahiga na ako sa sofa. He-on top of me-kissing me gently, passionately.
Para talaga siyang si Nate, even better.
Pero, hindi 'to tama, this is totally wrong. I feel like a whore, a bitch, an as
shole, a flirt and a cheap girl. Lahat na nang pwedeng matawag sa babaeng kalad
k arin! Halos wala na akong pinagkaiba sa mga babaeng 'yun.
I'm kissing my boyfriend's cousin. MALING MALI.
Tinulak ko si Cloud pero lalo lang dumiin 'yung halik niya sa akin, lalo akong n
alunod at lalo akong nasasarapan. UGH.
Hindi na ako masyadong makahinga pero he's still kissing me. Para akong tanga, m
alaking tanga. Sa ginagawa ko, ako na pinaka tangang tao.
Mahal ko si Nate pero parang niloloko ko siya sa ginagawa ko ngayon. Mas pinili
man niya si Lemaris nung play, siya pa din ang boyfriend ko. and this? This shou
ld not happen.
Inipon ko lahat ng lakas ko at tinulak ulit si Cloud. Napaatras siya pero hinali
kan niya ako ulit, lalong dumiin at lalo akong nanghihina. Shit.
Hindi ko na napansin, naramdaman ko na lang na tumutulo na luha ko sa kaliwang m
ata ko. Tumigil si Cloud sa paghalik sa akin and looked at me na parang may gui
l t sa mga mata. Pinapatigil niya 'yung pagtulo ng luha ko gamit 'yung kamay niy
a.
Hinihingal pa siya.
"Can you please, please change your status from in a relationship to single, the
n date me? I'm already inlove with you. Aishiteru Ianne" Bakit ka ba ganyan Clo
u d? Bakit mo ba pinapakomplikado nararamdaman ko?
---x Nihongo101 via the internet: Kisama = "YOU!" Koshinuke = "coward" Baka = "I
diot/fool" Bakero = "You idiot/You fool" Aishiteru = An intense and sincere "I l
ove you"
Author's Note: Nilagyan ko na ng nihongo101 kasi andaming nagtatanong sa akin ku
ng ano ibig sab ihin ng 'kuso' na sinabi ni Cloud last chapter kaya eto, nilagay
ko na 'yung mga lines na sinabi ni Cloud dito sa chapter na 'to. Hindi ko na la
ng tinuloy 'yung quota ko kasi ano, wala lang. I hate to expect kaya mag uupdate
na lang ako kun g kelan ko trip. Ahihi. But I really appreciate kapag alam kong
naappreciate niyo ang story ko. Kaya sa mga naglalike lalong lalo na sa mga nag
kocomment, THANK YOU PRAMIS. Babawi ako s a inyo, hintay lang. Dedicated to Kara
kasi hinabol niya 'tong afg tapos wala lang, siya kasi pinaka unang taong nakau
sap ko talaga ng bongga dito sa wattpad nung bago pa lang akong salta dito sa wa
ttpad. Siya 'yung nakakausap ko tungkol sa Fairytail! Ahihi. Hi Kara, salamat. :
3 ******************************************* [35] Chapter 33: An End **********
********************************* Ano daw? Facebook ba 'to? Change my status daw
eh.
One week na ang nakakaraan simula nang sabihin o itanong sa akin ni Cloud 'yun p
ero parang hindi pa din ako makaget over. Nafifeel ko kasi 'yung sincerity pero
, mali eh. MALING MALI. Kahit nag away kami ni Nate nung araw na 'yon, kami pa d
i
n.
Pumunta muna ako ng Cebu kasama sila mama at papa pati na din ang epal kong kuya
. Hindi na muna ako nagbukas ng kahit na anong pwedeng makakapag communicate sa
kanila. Sabi nga ni mama, I need a rest.
Rest to all the drama.
Buong foundation week akong nandito sa Cebu at hindi nagparamdam kahit kanino. I
need to be alone with my family kahit na eepal epal si kuya sa akin. Halos one
week akong naging masaya at parang hindi ko masyadong naalala 'yung problemang p
inoproblema ko kaya naging problema.
Medyo bangag kaming buong pamilya nang makarating kami sa subdivision namin. Hab
ang papalapit nang papalapit kami nila mama sa may bahay, may napansin akong pa
r ang may taong naghihintay doon sa isang step ng hagdanan sa may gate.
Papalapit nang papalapit, nagiging pamilyar ang mukha nang taong 'yun.
Si Lemaris.
Nagkatinginan kami ni Lemaris pero wala ni isa ang ngumiti sa aming dalawa. Naun
a nang pumasok sila mama sa bahay at nagpaiwan ako.
"Anon--" Bago ko pa matapos ang sasabihin ko ay bigla niya akong niyakap nang ma
higpit. TEKA, BAKA MAMAYA NAGLAGAY SIYA NG BOMBA SA LIKOD KO!
"I'm sorry Ianne.. I'm sorry." Nakarinig ako ng hikbi, umiiyak ba siya?
"Bakit? Anong nangyari?" Inilayo ko siya sa pagkakayakap niya sa akin para makit
a ko siya nang maayos. De joklang, takot lang akong baka may ilagay siyang bomb
a sa likod ko. JOKE.
"Kasi... kasi," umiiyak lang siya sa harap ko. Kinusot kusot niya 'yung mata niy
a at tuloy lang ang pag iyak. "Inaaasar lang naman talaga kita kasi crush ko si
Nate pero hindi ko naman akalain na magkakaroon ng ganitong klaseng gulo. I'm s
o rry Ianne, I'm sorry. Patawarin mo na si Nate, mahal ka niya!" Umiiyak lang si
ya at napangiti na lang ako.
Bata pa talaga si Lemaris, ang cute niya eh.
"Okay lang sige, wag ka na umiyak..." Tumingin siya sa akin habang pinapatahan k
o siya. Nginitian ko siya kaya napangiti din siya sa akin.
"Thank you Ianne! Ang bait mo pala talaga, thank you! No wonder mahal ka nga ni
Nate." Napangiti na lang ako sa sinabi niya.
Tama lang sigurong umalis muna ako. Masaya akong nagising kinabukasan dahil para
ng nawala ang isang tinik sa puso ko. Nawala na 'yung 'inis' na nararamdaman ko
para kay Lemaris at last day na pala niya ngayon, kaya siguro nagsorry na din.
Pagpasok ko ng school, parang kinabahan na agad ako.
Paano kapag nagkita kami? Paano kung nandyan siya? Paano kung, paano kung...ano
nga ba ang naiisip ko?
Hindi pa ako nakakapasok sa classroom ay nagsilabasan 'yung mga kaklase ko. Pupu
nta daw kaming gym dahil may maikling program kaming panonoorin. Hinanap ng mga
mata ko kung nasaan si Nate pero wala siya, hindi ko makita.
Pagpasok ng gym, halos buong school body ang nandito, ang daming tao. Tumingin t
ingin ako sa paligid at nang makita ko kung sino 'yung nasa stage, nasagot na a
n g tanong ko kung nasaan siya: Burning Thunder.
Nagkatitigan kami sandali. Iiwas ko sana ang paningin ko sa kanya pero ngumiti s
iya. Ah, ang ngiti niyang 'yan na sobrang namimiss ko na.
"Ang programang ito ay panandalian lamang. Nagrequest lang sa amin ang isang est
udyante para tumugtog ng isang kanta, para sa kanyang buhay." Lumapit si Nate s
a mic sa harap habang inaayos na nang mga kabanda niya 'yung mga instrumento nil
a .
"This song is for my life, for my love, for my Ianne..." Halos tumalon na ang pu
so ko sa sobrang kaba. Nagsipalakpakan 'yung mga tao pero kinakantyawan naman a
k o ng mga kaklase namin.
Nagsimula na silang tumugtog. Nakatingin lang sa akin si Nate habang kinakalabit
ako ng mga kaklase ko na ang swerte ko daw at ang sweet daw sobra ni Nate.
âªâ«â¬ Inaayos ko ang iyong isipan ngunit di ka nakikinig Lahat na nang bagay ay aking gina
gunit wala pa rin âªâ«â¬
Nagsitilian na ang mga babae sa buong gym at napapangiti na lang ako dito na par
ang tanga. Nakakaiyak talaga sa kagwapuhan ang boses nitong lalaking to.
âªâ«â¬ Ilang beses ko bang sasabihin na wala nang kwentang nakaraan Pero iyong pinipilit â
Sumabay 'yung mga iba kong kaschoolmate sa pagkanta ng kanta niya.
âªâ«â¬ Ikaw lang, ang nais kong makasama Wala na akong gusto pang balikan Kahit ako'y papil
ikaw ay umasang gusto kong makapiling... âªâ«â¬
Hindi ko na alam, naiiyak na ako sa kanta. Dahil ba siya ang kumakanta? Dahil ba
ang gwapo ng boses niya? O dahil ba sa sinasabi ng kinakanta niya?
âªâ«â¬ Lagi na lang tayong nag aaway Kahit di dapat pag awayan Tuwing ika'y lumuluha Ako'y
saktan pag nakikita kang ganyan âªâ«â¬
Tumingin siya sa akin na para bang ako talaga sinasabihan niya ng kanta niya. Ha
bang ako, nakangiti lang habang umiiyak.
âªâ«â¬ Sige lang.. Tahan na, dahil mahal na mahal kita Ikaw lang kasi, maniwala ka... Ah...
Nagsimula na namang sumabay sa pagkanta 'yung buong school body na para bang lah
at sila eh kinakanta sa akin 'tong kanta. Ang hirap pigilan 'yung pag iyak ah,
i nfairness.
âªâ«â¬ Ikaw lang ang nais kong makasama Wala na akong gusto pang balikan Kahit ako'y papili
kaw ay umasang Gusto kong makapiling Pero bakit ganyan? Tayo ay napaglalaruan, S
iguro nga'y sadyang ganyan Ah.... âªâ«â¬
Tama na Nate, IYAK NA TALAGA AKO. Medyo pinipigilan ko pa ang pag iyak ko pero t
umutulo pa din 'yung luha ko. Nakatingin lang siya sa akin gamit 'yung tingin n
i yang maamo.
âªâ«â¬ Ikaw lang ang nais kong makasama Wala na akong gusto pang balikan Kahit ako'y papili
kaw ay umasang Gusto ko makapiling... âªâ«â¬
Nag instrumental, nagliptalk siya ng 'sorry' at nakatitig lang sa akin.
âªâ«â¬ Ibibigay ko ang lahat... Pati na rin ang 'yong pangarap Sasamahan kita, kahit saan K
saan... Ikaw lang, ang nais kong makama Wala na akong gusto pang balikan Kahit
ako'y papiliin ikaw ay umasang Gusto kong makapiling... âªâ«â¬
"Salamat sa lahat ng nakikanta!" Sigaw ni Nate kaya napasigaw din 'yung mga tao.
"Kakantahin ko sana ang kantang 'to sa harap mo sa auditorium, ako lang at acou
stic pero nangyari nga YUN. I'm really sorry sa nangyari, papaliwanag ko ang la
h at--kung hahayaan mo ako."
"Mahal na mahal kita Ianne..." Nakatitig lang siya sa akin at nagsihiyawan 'yung
mga tao sa loob ng gym. Napansin ko din na pati mga teachers namin nakikihiyaw
din.
Ay, bagets teh?
Pumunta ako sa backstage para puntahan si Nate. Sabi kasi nila, "GO FOR IT" daw
kaya eto, go for it na nga.
"A-aray!"
"'Wag ka kasing gay tol! Sandali na lang to." Nakita kong parang may pinapahid '
yung isa niyang kabanda sa may panga niya. Dahan dahan akong lumapit sa may pwe
s to nila nang mapansin kong tumango 'yung isa niyang kabanda dahil nakita ako.
Na palingon si Nate sa akin at agad agad siyang tumayo sabay niyakap ako.
Niyakap niya ako nang mahigpit.
"I'm sorry..." Hinigpitan niya 'yung yakap niya sa akin lalo.
"Naman 'tol, PDA! Bawal 'yan!" Nagtawanan 'yung mga kabanda niya. Napangiti na l
ang ako sa kanila. Lumabas sila kaya kami na lang ni Nate ang natitira dito sa
b ackstage.
Humiwalay ako sa pagkakayakap sa kanya. Napangiti ako kasi namiss ko din ang yak
ap niya. Pero teka, hindi muna pupwede-nawala 'yung ngiti ko, tinaas ang kanang
kilay at nagsungit mode na.
"Explain." Sabi ko na nakapamewang.
"Ang cute mo talaga!" Patawa niyang sinabi at kiniss ako sa cheeks.
"Ganito, nagkaroon ng problema sa part ng demon, sa part ko. Kalahati kasi ng po
pulation ng mga 1st, 2nd at 4th year na babae, gusto si Art daw 'yung gumanap."
Patuloy niyang sinabi.
"Teka, bakit hindi mo sinabi sa akin?"
"Akala ko kasi hindi 'yun matutuloy. So ayun, kinausap ni Nikki si Art kung pwed
e ba siya na gumanap na demon, hindi daw kasi manonood 'yung mga babaeng 'yun a
t
syempre, mawawala 'yung kita natin for the fund. Sabi ni Art, papayag siya pero
ibibigay sa kanya 'yung 5o% ng kita. Eh syempre, super malulugi tayo dun kaya t
umawad sila hanggang sa 2,5oo na lang ang ibibigay sa kanya. So solved na 'yun,
bumili na ng ticket 'yung mga babae."
"Then?"
"Nung the day na, magrerefund daw 'yung mga babaeng gusto si Art ang demon. Nire
refund 'yung pera nila kasi nakita daw nila ako na nakademon costume. Nagpanic
s ila-"
"Teka, bakit parang hindi ko alam 'yung pangyayaring 'yan?"
"Ewan, masyado ka kasing kinakabahan tapos 3o minutes na lang? Kaya gumawa kami
ng paraan, 'yung tumawag sa akin na emergency, si Cloud 'yun."
"Si Cloud?"
"Oo, sabi niya, 'wag na daw ako magdemon. Sabihin ko daw sa'yo na naospital si L
emaris para maging demon si Art at para hindi na marefund 'yung pera nung mga b
a bae. Ako naman, oo na lang. So hindi talaga dahil kay Lemaris kaya umalis ako.
" Hinawakan niya ako sa magkabilang braso ko at nginitian ako.
"Tapos?" Nakataas pa din ang kilay ko. Kainis, sayang lang pala luha ko.
"Ang plano ni Cloud, kumanta daw ako. So 'yung kinanta ko kanina, 'yun dapat ika
kanta ko para sa'yo... at para din mabalik 'yung 2,5oo na binigay kay Art. But
f uck Cloud, hindi ko akalain na may gusto siya sa'yo. Tae! Ang talino niya. Bin
ig yan pa niya ako ng pasa sa mukha." Tinignan ko 'yung tinuro niya na may pasa
nga . Pinindot pindot ko ng kaunti at bigla siyang umaray.
"Bakit hindi ko nakita 'yan habang kumakanta ka?"
"Make up." Tinuro niya 'yung make up na nasa may isang table. Tumango na lang ak
o pero teka lang sandali.
1 week ago na 'yung pangyayaring 'yun ah.
"Bakit parang hindi pa magaling?"
"Kahapon lang 'to..." Nanlaki mata ko.
"Ha?! Bakit!?"
"Nagsuntukan kami kahapon."
"Bakit nga?!"
"Ang hirap hindi magpansinan kapag nasa iisang bahay Ianne, lalo na't parang bes
t friend mo na 'yung tao. Ang hirap ng walang kibuan, ang kulit pa nila Leigh a
t Mira. Kaya ayun, para mawala lahat ng galit namin sa isa't isa, nagsuntukan na
lang kami. Pero mas napuruhan siya, marami siyang kasalanan sa akin eh." Tumawa
siya, hala, baliw?!
"Okay na kayo?"
"Oo. Ikaw ah, nakipaghalikan ka pa sa kanya nung araw na 'yun." Nanlaki mga mata
ko at medyo nanigas sa kinatatayuan ko. HALA, SINABI BA NI CLOUD 'YUN?! Hala, a
ng daldal naman ng hapon na 'yun!
Hindi pa ako nakakapagsalita, kiniss niya ako bigla sa lips.
"Okay lang. Alam ko namang nalilito ka na nun tska ako naman mahal mo, di ba? Na
pag usapan na din namin 'to ni Cloud-na offlimits siya sa'yo lalo na sa mga kis
s es. Alam mo naman sa Japan, nasanay na siya dun at alam na niya ngayon na akin
k a lang talaga." Ngumiti siya ulit kaya napangiti na lang din ako.
"I love you." Kiniss niya ulit ako sa lips.
"I love you din." Then I kissed him sa lips.
Sa dinami dami ng mga nangyari sa amin, magkakasundo din pala kami. Hay nako jus
ko, ang sarap magmahal.
THE END...
OF OUR THIRD YEAR LIFE!
---x Author's Note: I think people owe Nate an apology? Hahahaha. Thank you sa p
atuloy na pagsuporta lalo na sa mga "old" readers ko na talagang b inabasa pa di
n ito. Thank you din sa new readers, salamat po! Keep in touch lang ! Hahahahaha
. Marami akong dinagdag at binawas sa story na 'to kaya maswerte kayong hanggang
n gayon binabasa 'to kasi IMPROVED talaga ang story na 'to. Dedicated to Anet.
Actually matagal na 'to, medyo natabunan lang. Appreciative k asi siya at naappr
eciate niya 'yung afgitmolfm. Matagal na matagal na 'to baka i lang buwan na nak
alipas pero may listahan kasi ako ng mga tumatak sa isipan ko n ung mga panahong
'yun. Kaya ayun, bumabawi. Ahihihi. Thank you sa pag appreciate ng story nila I
anne. :) ******************************************* [36] Chapter 34: FLIGHT CHU
VA
******************************************* "Tara, labas tayo?"
Ito ang ibinungad sa akin ni Nate. Tumatawag siya simula 3am pero 5am ako nagisi
ng at 'yan lang ang sinabi niya sa akin. Hindi pa ako nakakabangon talaga, bigl
a ng may nagdoorbell sa baba at nagulat na lang ako nang makita ko siyang ayos n
a ayos na ang itsura.
"Tara?" Pinapasok ko siya sa bahay at pinagstay sa sala. Nagmadali akong nag ayo
s, naligo ng mabilis at nagbihis ng mabilis. Pagkadating ko sa sala, gising na
g ising siya at nakangiti sa akin.
Nagtataka ako kung bakit sobrang aga at minamadali niya akong gumala. I mean, 5a
m gigisingin niya ako para lang gumala kami? Wala pa ngang gagalaan ng ganitong
oras eh.
Paglabas namin ng bahay, naglakad lang kami. Hindi ko alam kung saan kami pupunt
a pero naglalakad lang kami. Halos isang oras na kaming naglalakad pero hindi p
a din siya umiimik kaya nagsalita na ako.
"Bakit ba ang aga aga natin?" Tumigil siya sa paglalakad, nginitian ako at hinaw
akan ang kamay ko. Naglakad siya ulit habang hawak hawak na ngayon ang kamay ko
.
"Gusto ko kasi buong araw kitang makasama ngayon." Ngek? May ganun? Parang hindi
naman kami nagsasama lagi, ang adik lang.
"Adik ka ba? Lagi naman tayong magkasama eh?" Pagtataka kong tanong. Nilingon ni
ya ako dahil medyo nasa likod niya ako then ngumiti siya sa akin.
"Para may ibaon ako/" Ano daw? Ibaon?
"Ha?" Tinuloy niya ang paglalakad niya at hindi pinansin ang pag 'ha?' ko. Tuloy
lang kami sa paglalakad na para bang wala talaga kaming patutunguhan. Medyo nag
kwentuhan lang kami tungkol sa kung anu-anong bagay hanggang sa nagpakita na an
g araw sa amin.
Napapansin ko nga minsan ngingiti siya na wala namang dahilan tapos minsan magig
ing seryoso 'yung mukha. Ang weird niya pero ang cute.
"Kain tayo?" Tumango na lang ako dahil medyo pagod na din ako sa paglalakad. Pum
unta kami sa nearest 24/7 Mcdo. Medyo nagkulitan pa kami ng kaunti pagkaupo nam
i n bago siya umorder ng kakainin.
Inorder niya ang usual order ko tuwing nasa Mcdo kami: Spaghetti + medium fries
+ coke float + oreo hot fugde layered twist samantalang siya naman, inorder din
'yung favorite niya: Crispy chicken fillet + 2 large fries + coke float + vanill
a sundae + mcflurry
Yes, we know. Hindi kami gutom.
Dapat, pagdating na pagdating ng mga pagkain sa table namin ay galit kaming dala
wa at walang pansinan. Lamon kung lamon at mind your own business pero ngayon,
p arang ako lang ata ang galit sa kanya kasi habang kumakain ako at walang pakie
la m sa kanya, napansin kong tinitignan niya ako habang kumakain.
Medyo nailang naman daw ako.
"Bakit?" Nakakailang naman kasi talaga, hindi naman siya ganito at mas malakas s
iyang lumamon sa akin kaya naiilang ako sa pagtingin niya sa akin.
"Wala, gusto lang kitang tignan." Nakangiti niyang sabi. Napataas na lang ang ki
lay ko at ibinaba ang kutsara na kanina ay nasa bibig ko.
"Ano ako? View?"
"Oo," nakangiti pa din siya. "Isang magandang view." EH?!
Napangiti na lang ako sa sinabi niya. Sisimulan ko na sana ulit kumain nang naki
ta ko na hindi pa din niya kinakain 'yung fries niya or hindi man lang siya umi
n om ng coke float. Pati 'yung ice cream niya, nalulusaw na.
"Ayaw mo ba n'yan?" Medyo tinuro ko nang kaunti 'yung pagkain niya. Hindi kasi n
iya ginagalaw eh. "Ako na lang kakain." Ano akala niyo? Nag aalala ako kung bak
i t siya hindi kumakain? NEVER.
Natawa lang si Nate at pinisil ako sa pisngi ko. Nagsimula na siyang kumain kaya
ibig sabihin nun ay ayaw niyang ibigay sa akin pagkain niya. Ang damot talaga. P
inagpatuloy ko na lang din ang pagkain ko.
Mabilis ang oras nung mga panahong 'yun. Umabot kami ng halos ilang oras kakakwe
ntuhan sa Mcdo. Kumbaga nakaalis na 'yung kasabayan naming kumakain sa kabilang
table tapos pang anim na customer na 'yung kumakain sa kabilang table.
Buong magdamag kaming nagkulitan at kung saan-saan kami nagpunta. Nakakatuwa kas
i matagal na din kaming hindi nagkukulitan ng ganitong extreme na para bang wal
a nang bukas pero may energy pa din kaming dalawa.
"Picture tayo!" Ako naman, nagpeace sign agad. Natawa siya sa reaksyon ko pero k
inagulat ko ay nung nagflash 'yung flash ng camera, kiniss niya ako sa lips. Me
d yo hindi ko lang ineexpect kaya napaatras ako. Pagtingin namin sa digicam kung
a no ang itsura, sumimangot siya kasi naging blurred dahil nga sa biglang pag a
tra s ko.
"Ang panget!" Pagrereklamo niya.
Bigla na lang, tumayo siya at lumapit sa isang babae na naglalakad. Nakipag usap
siya sa babaeng 'yun, ngumiti at ibinigay 'yung camera sa babae. Hala, ang kapa
l talaga ni Nate nakuha pang magpapicture!
"Say cheese!" Sigaw nung babae.
Hinawakan ako ni Nate sa bewang at kiniss niya ako sa cheeks. Medyo 5 seconds ka
ming nakaganun at infairness, nakakangalay ngumiti.
"Okay na." Lumapit sa amin 'yung babae at binigay na 'yung digicam kay Nate. Nag
thank you kami parehas then umalis na 'yung babae. Pagkatingin namin sa picture
, ANG CUTE NG PAGKAKAKUHA. As in ang dramatic na para bang makikita sa movies '
y ung shot.
Photographer kaya talaga 'yung babae? Ang galing eh.
Nabalik ako sa mundo nang bigla bigla na lang akong halikan ni Nate sa lips. Pin
alo ko siya pero pabiro lang. Nginitian niya ako na para bang tuwang tuwa siya
s a ginagawa niya.
"Kinikilig talaga ako 'pag hinahalikan kita, sana hindi ko makalimutan 'yung fee
ling." A-ano daw? Anong hindi makalimutan? Lumakas kabog ng dibdib ko na para b
a ng kinakabahan ako sa mga pinagsasasabi ni Nate. Buong hapon ako ginugulo ng s
inabi niya. Tinatanong ko naman siya pero nginigiti an lang niya ako. Sabay nami
ng pinanood ang sunset sa may dalampasigan. ANO DAW, DALAMPASIGAN?! Joke lang, s
a MOA lang talaga kami nagpunta.
Itong seaside, parang lover's lane. Ang dami kasing mga magkaholding hands, magk
aakbay at iba pa eh nagkikiss habang pinapanood 'yung sunset. Medyo tahimik din
kasi ng kaunti lalo na kung nandito ka sa medyo dulo na.
Pero hindi pa din nawawala sa isip ko mga pinagsasabi niya na may meaning. Gabi
na pero hindi pa din niya ako sinasagot sa tanong ko. Bakit? Aalis ba siya? Kung
aalis man siya, saan siya pupunta?
"Iiwan mo ba ako?" Napatingin siya sa akin pagkatanong ko. Tahimik lang kasi kam
ing dalawa bago ko itanong 'yun. Tumigil siya sa paglalakad kaya napatigil din
a ko. Tumahimik ang buong paligid at para bang kami lang ang tao dito ngayon.
Iiwan ba niya ako?
Isipin ko pa lang 'yung idea na iiwan niya ako, parang gigiba buong mundo ko.
Ngumiti siya sa akin pero alam kong malungkot siya. Hinawakan niya ako sa magkab
ilang balikat ko at medyo yumuko siya at inilapit ang mukha niya sa mukha ko.
"Ianne, nasa puso natin ang isa't isa kaya bakit mo natanong kung iiwan kita?" N
gumiti lang ako sa sinabi niya pero alam kong may something.
Nagsimula na ulit kami maglakad pero bigla akong may naisip.
"Weh? Kay Lemaris nga eh..." I know, nangongonsensya ako.
Tumingin siya sa akin na para bang may nasabi akong kakaiba.
"Si Cloud naman talaga 'yung tumawag eh." Uy, defensive siya oh.
"Bakit? Si Cloud din ba 'yung nahimatay sa labas ng simbahan?" Napangiti siya na
para bang sinasabing sobrang guilty niya. Napakamot siya sa batok niya at natat
awa talaga ako sa itsura niya. Lumapit naman siya sa akin lalo tapos kiniss ako
sa cheeks ko.
"Sorry na..." Tapos biglang nagpacute? Ay.
"Wag ka ngang gumanyan..." Tinutulak tulak ko 'yung mukha niya palayo sa akin pe
ro nilalapit din niya at nagpapacute pa din. "Effective eh." Natawa naman siya
s a sinabi ko.
O sige, tama na. masyado na kayong kinikilig sa amin.
"Tara." Pumara siya ng taxi at hinigpitan ang hawak sa kamay ko. May kung ano si
yang sinabi kay manong driver pero hindi ko naintindihan. Hindi ko alam kung sa
a n kami pupunta nang ganitong oras pero masaya akong kasama ko siya at hawak ni
ya ang kamay ko.
I feel safe.
Pagkatigil ng taxi, napatingn ako kung nasaan kami. Airport?
Pagkalabas namin ng taxi. Nagtataka ako. bakit kami pupuntang airport? Kinabahan
na naman ako, lagi na lang.
"May susunduin ba tayo?" Hindi siya tumingin sa akin o sinagot man lang tanong k
o. Hawak lang niya ang kamay ko at diretso kami pumasok sa airport. Hinarangan
k ami ng guard pero may kung anong ipinakita si Nate kaya pinapasok kami. Teka,
ba kit ba kami nandito?
Kinakabahan na talaga ako. Para bang habang palapit kami ng palapit sa kung saan
man kami pupunta dito sa airport eh parang lumulutang ako. Parang nawawala ako
sa sarili ko.
"Nate..." Pinilit kong tumigil sa paglalakad kaya napatigil din siya. Hindi pa d
in siya lumilingon sa akin pero hawak hawak pa din niya kamay ko.
"Ano bang ginagawa natin dito? May susunduin ba tayo dito?" Hinatak niya ako sa
kamay kaya napalapit ako sa kanya at niyakap niya ako, nang mahigpit.
Clueless man ako sa mga nangyayari pero kinakabahan na talaga ako. Para bang hin
di ko gusto itong pagyakap niya sa akin nang mahigpit kahit na I feel safe.
Napayakap na lang ako nang mahigpit. Hindi ko namamalayan na naluluha na pala ak
o. Hindi ako tanga para hindi malaman kung bakit kami nandito at kung bakit niy
a ako niyakap ng mahigpit.
"Ianne, please..." Yakap yakap pa din niya ako habang naluluha ako. Actually, pi
nipigilan ko talaga pero hindi ko mapigilan 'yung pag iyak ko. Medyo nahihirapa
n na din ako huminga. "Huwag ka umiyak."
"A-alis ka?" Kumalas siya sa pagkakayakap niya sa akin at tinignan ako sa mga ma
ta ko. Nakikita ko sa mga mata niya na parang naiiyak na din siya dahil namumul
a ito--o adik siya? Hindi, let's go with the naluluha na din siya.
"Ma-mamimiss kita." Nakangiti lang siya habang pinupunas ng kamay niya ang mga l
uha ko sa pisngi. Hindi ko kakayanin 'to. Aalis siya? Aalis siya?! Bakit?!
"Weh?" Lalo akong naiyak at hindi ko na talaga kayang pigilan ito. Pinapatahan n
aman niya ako at ngumingiti siya pero hindi niya ako mapatahan.
"Wag ka umiyak, baka 'di ko kayanin na umalis." Tuluyan na akong humagulgol. Ayo
ko. Ayokong umalis siya. Para saan pa?!
"Wag ka na umalis."
"Hindi pwede."
Sinuntok ko siya ng mahina sa dibdib niya.
"Tae ka Nate. Tae ka. Bakit mo ako iiwan!?" Suntok lang ako ng suntok sa kanya h
abang nanghihina ako, nang sobra.
"2 months lang naman 'yun eh, I promise I'll always keep in touch with you." Niy
akap niya ako ulit ako nang mahigpit.
Hindi pa din ako natatapos sa pag iyak ko. Nakakainis kasi! Kung kelan masaya na
ulit kami tapos aalis naman siya? Nakakainis naman oh.
"Nate naman eh..." Ako naman ngayon ang kumalas sa pagkakayakap niya.
"Please..." Yumuko siya para tignan ako. "Tama na."
"Tae ka naman no. Ako pa naghatid sa'yo dito sa airport. Paano ako makakauwi n'y
an? Napaka gentleman mo talaga." Tumawa ako habang umiiyak. Natawa din siya sa
s inabi ko.
"Hahatid ka ng driver ko."
"May driver kayo?" Medyo tumatahan na ako pero nakakaiyak kasi talaga eh!
"Kelan pa ako naging driver niyo?" Pagkarinig ko nang boses na 'yun, napalingon
agad ako sa likod at nakita kong papalapit sa amin si Cloud habang nakangiti.
Tumawa lang kaming dalawa habang nakatingin kay Cloud. Then, bumalik kami sa pag
tinign sa isa't isa.
"Ianne, mamimiss kita, sobra."
"Ikaw din. Mamimiss kita, sobra sobra din"
"CORNY! DAMING ALAM!" Narinig kong sigaw ng babae at lalake. Napatingin kami sa
sumigaw at may nakita akong dalawang tao na hindi naman kalayuan sa amin na naka
tingin sa amin ni Nate.
"Tara Frey, takbo!" Nagsimulang tumakbo 'yung babae palabas.
"Wait lang Cormia! Ang landi mo talaga!" Hinabol naman siya nung lalaki.
Tumakbo na 'yung dalawa pero may napansin akong isang babae na parang hinahabol
din 'yung dalawa.
"Wait lang Frey, mahal ko!"
Okay, what was that?
Natawa na lang kaming dalawa ni Nate sa biglang umeksena pero hindi mapipigilan
ang kacornyhan namin according dun sa dalawang sumigaw. "Mamimiss ko lalo mga ha
lik mo."
"Pabaon ko sa'yo." Hinalikan ko siya sa labi niya.
"Awts! Kuso, kuso, kuso. Nagseselos ako!" Napangiti na lang ako dahil sa kaepala
n ni Cloud.
"PAPA NATE WAIT FOR MEEEE~" Mula sa hindi masyadong kalayuan ay may natanaw akon
g isang babaeng tumatakbo papalapit sa kung saan kami nakatayo. Napangiti na la
n g ako kung sino ang nakita ko.
"Ohai papa Cloud!" Bati ni Humi kay Cloud pero nilagpasan niya lang ito at bigla
ng kumyabit kay Nate na parang koala bear.
"I'll come with you papa Nate!" Natatawa na lang kami sa pag iinarte ni Humi per
o sa hindi din naman masyadong kalayuan ay may isang babaeng nakatayo na nakapa
m ewang at nakaharap sa amin. Infairness, ang ganda niya.
"KUNIN MO SIYA!" Utos niya. Bigla na lang ay tumalon mula sa kawalan ang isang l
alaki na sobrang pamilyar. Ah! Si Xander! Agad agad niyang kinuha si Humi at hu
m arap sa aming tatlo.
"NOOOooooo~ Let go op mee~"
"Pasensya na talaga dito sa batang 'to, pasensya na!" Agad agad naman silang uma
lis at nawala na parang bula.
Okay, what was that...again?
"I'll miss you." Bumalik na ulit kami sa kacornyhan namin ni Nate. Magkatinginan
lang kami sa mga mata namin, mamimiss ko siya. Sobra.
"I lo-" Bago pa niya masabi ang gusto niyang sabihin ay may umepal na naman sa a
min.
"FLIGHT CHUVA ECKLAVOO CHURVALOO CHENES. I REPEAT FLIGHT CHUVA ECKLAVOO CHURVALO
O CHENES PLEASE PROCEED TO CHORVA. Thank you" Tinatawag na ang flight ni Nate.
"Ang epal talaga oh. I love you Ianne. Hintayin mo ako ah. Pag balik ko gusto ko
ako pa din laman niyan." Tinuro niya 'yung part kung nasaan 'yung puso ko.
"Oo, ikaw din. I love you." Kiniss niya ako sa lips then umalis siya sa harap ko
at nilapitan si Cloud.
"Ikaw na bahala sa Ianne ko. Offlimits 'yan pare. Pag ako may nalaman na ginawa
mo sa kanya, magteteleport ako papunta sa bahay para patayin ka. Okay?" Tumawa l
ang si Cloud pati na rin si Nate. Napangiti na lang ako dahil natutuwa akong na
k ikita ko kung gaano talaga sila kaclose.
"I'll miss you too bro." Tinapik ni Cloud 'yung balikat ni Nate.
Lumapit sa akin si Nate at niyakap ulit ako. "I love you," bulong niya sa akin.
"FLIGHT CHUVA ECKLAVOO CHURVALOO CHENES. I REPEAT FLIGHT CHUVA ECKLAVOO CHURVALO
O CHENES PLEASE PROCEED TO CHORVA. Thank you"
"Killjoy talaga oh." Kumalas na siya sa pagkakayakap niya sa akin at kiniss ako
sa lips.
"Bye." Tinignan na muna niya ako sa mga mata at ngumiti na hindi naman masaya. N
aglakad na siya papasok ng kung ano man tawag dun.
Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ngayon. Masaya ako kasi masaya akong na
kasama ko siya buong araw pero, aalis siya. Two months? Mawawala siya ng 2 mont
h s? Paano ako within 2 months?
"Tara na Ianne, akin ka na lan-este tara, hahatid na kita sa inyo. 1am na oh!" H
inatid na ako ni Cloud sa bahay namin. Halos mga 4am na ako nakarating ng bahay
pero maayos at buo pa din naman ako.
Ang daming nangyari ngayong araw, pagod na ako. Pagkapasok ko sa kwarto ko, agad
akong humiga sa kama at tinignan 'yung picture naming dalawa nung first time na
min nagpapicture. Napaiyak na lang ako.
Miss na kita agad Nate.
---x Author's Note: Naawa naman ako sa mga nagtatanong kung ending na yung last
chapter, ito po ang kasugutan sa tanong niyo. Hahahahaha. Masaya po mantrip ng m
ga readers, seriousl y. Mga 50 chapters pa po ang afgitmolfm kaya kung sawang sa
wa na kayo, KAWAWA NA MAN KAYO. KASI MAGSISIMULA NA ANG SAYA NG KWENTO!!! MUHAHA
HAHAHA >:D
Dedicated to Nicole kasi matagal ko na talaga siyang reader, sa Love's limit pa
lang at pala like siya ng update ko pero never nag comment (rawr!) pero nagcomme
nt siya nung nakaraan kaya ang saya ko lang. Thank you dahil hanggang ngayon, n
a ndito ka pa din. Isa ka sa mga una kong naging reader sa wattpad. Thank you. :
)
PS: Ang weird ng boses ni Naruto pag english version, mas trip ko pa tagalog. Ha
hahahaha ******************************************* [37] Chapter 35: Huh? ****
*************************************** Halos mag wa-one week na ang nakakaraan
simula nung iwan niya ako. Nakareceive a ko ng text niya mula sa ibang bansa na
nandun na daw siya sa paroroonan niya per o hindi na siya nagtext o nagparamdam
pa pagkatapos ng text na 'yun. Ano kayang nangyari?
Namimiss ko siya, sobra. Sobra sobra po.
"Ianne, okay ka lang?" Nabalik ako sa earth galing mars sa pagkalabit sa akin ni
Cloud. Nakatingin siya sa akin na nagtataka. Nasa bahay nila ako ngayon at nagl
alaro ng ps2. Nakakainis nga eh, nandito nga ako sa bahay na 'to, wala naman si
y a dito.
"Okay lang." Nginitian ko na lang siya.
"Weh?" Hinawakan niya ang mukha ko pero napaatras ako kasi parang napaso ako sa
hawak niya. Hinawakan niya ulit ako sa mukha at iniharap sa kanya.
"B-bakit?" Tinignan niya ako sa mata at lumapit nang lumapit. Napapikit ako at b
iglang kinabahan. Wag mo sabihing!?
"Wag ka magulo!" Napadilat ako sa sinabi niya at parang may kinuha siya sa may m
ata ko. Tae, ano bang iniisip mo Ianne? Bakit ka nag eexpect na may biglang man
g yari?! Ugh.
Tumingin ako sa hawak hawak niya then inipit niya sa hintuturo niya at hinlalaki
. Ngumiti siya then tumingin sa akin.
"Mag wish ka." Mag wish? Ay. Ang bata talaga nitong si Cloud, ang daming alam.
Ito kasi 'yung kapag may pilik mata na kusang natanggal tapos magwiwish ka. Then
itatanong sa'yo kung baba o taas at pagtama ka ng hula, magkakatotoo daw 'yung
wish mo.
Ang wish ko... sana... maging kami na talaga ni Nate. Forever.
"Tapos na." Nakangiti kong sabi.
"Taas o baba?" Uhm...
"Baba." Nung pinaghiwalay niya 'yung hinlalaki niya at hintuturo. Una kong tinig
nan 'yung baba pero-
"Sa taas..." Nadismaya ako at parang nalungkot sa naging resulta. Sa taas kumapi
t 'yung pilikmata ko. Bakit sa taas? Bakit ganun?
"Alam mo..." Tinanggal na niya 'yung pilik mata sa hintuturo niya. "Wag ka maniw
ala sa mga ganito, joke joke lang 'to eh!" Nge? Siya nagpasimuno nito eh, kung
s apakin ko kaya siya?
Napagdesisyunan naming magsm dahil nabobored na kami sa bahay nila. Wala lang, p
ara malibang naman. Habang naglalakad, nacoconcious ako. Ano ba, bakit ang dami
n g nakatitig sa amin? Nakatingin tapos nakangiti pa. Tinignan ko naman si Cloud
p ero parang wala siyang napapansin. Bakit sila nakatingin? Akala ba nila nagko
cosplay itong si Cloud?!
NagCR muna ako kaya iniwan ko siya sa isang store. Paglabas ko, nasilayan ko kaa
gad si Cloud dahil sa tangkad niya at sa buhok niyang sumisigaw sa pagkakulay y
e llow.
Napansin ko din na parang may kausap siyang babae na pamilyar sa akin. Lumapit a
ko sa kanila at narinig ko kung ano pinag uusapan nila, pati may nakita akong p
a rang juice na natapon sa lapag.
"-malis ka na nga dito." Iritang sabi ni Cloud. Teka, nag aaway ba sila?
"Hindi ako aalis dito hangga't hindi ka nagsosorry!" Inis na inis naman na sabi
nung babae. Napansin ko na may hawak siyang baso na parang natapon sa sahig 'yun
g laman. Medyo nakakahiya na din kasi may mga taong nakatingin sa amin.
"Bakit ako magsosorry? Eh ikaw 'tong nakaharang sa daan." Sabat naman ni Cloud.
"Ano nangyari?" Lumapit na ako sa kanilang dalawa at salitan ang tingin ko. Luma
pit na ako kasi baka magsabunutan sila eh.
"Eto kasing babaeng 'to, ang kulit kulit." Tinignan ko ng masama si Cloud tapos
tinignan ko din 'yung babae.
"Uy, pagpasensyahan m-" Naputol 'yung sasabihin ko nang bigla siyang tumingin sa
akin na parang gulat na gulat na nakita niya ako na akala mo multo ako at niyak
ap ako ng mahigpit.
"OMG, Ianne!" Kilala niya ako? Pamilyar siya sa akin pero, bakit ganun? "Kilala
mo 'yang babaeng 'yan?" Iritang tanong sa akin ni Cloud. Kumalas naman s a akin
'yung babae na pamilyar talaga sa akin then tinignan niya ng masama si Cl oud.
"Ewan ko sa'yo!" Bumalik naman 'yung tingin sa akin nung babae at ngumiti.
"Uhm..." Nagkatinginan kami ni Cloud. Familiar siya pero hindi ko siya maalala!
"Ako'to si Erin! Classmates tayo nung gradeschool tayo!" Teka, searching pa sa u
tak ko.
"Ah! Poleng!" Natawa naman bigla si Poleng sa sinabi ko. Oo siya nga si Poleng '
yung kaklase ko nung gradeschool! Pero medyo nag iba na siya ah? Ay malamang, g
r ade 4 pa ata 'yung huli naming kita kasi pumunta siya ng ibang bansa.
"Naalala mo ako!" Ngiting ngiti si Poleng. "Pero Erin na lang oy, hindi na uso P
oleng ngayon!"
Nagtawanan kami ni 'ERIN' at nagsimulang magkwentuhan. Kita ko naman kay Cloud n
a parang naiirita siya sa idea na magkasama kami ni Erin pero wala siyang magag
a wa kaya parang naging chaperone namin siya.
Pagod akong umuwi ng bahay kakakwentuhan. Nauna na akong hinatid ni Cloud at nag
reklamo pa siya kanina dahil ayaw niyang ihatid si Erin pero dahil ako ang masu
s unod, hinatid na din niya si Erin.
Sana?
Nakatulog ako sa sobrang pagod ko nang biglang nag init ang paligid ko. Pinagpap
awisan ako at parang hindi ako mapakali. Para akong niluluto sa sobrang init, h
i ndi ko na kaya-para akong pinapaso.
Pagdilat ng mga mata ko, shit! Nasusunog kwarto ko!
Agad agad akong napaupo mula sa higaan ko. Hala, anong nangyayari bakit nasusuno
g kwarto ko?!
Tumayo ako kahit na napapaso ako sa mga apoy na nakakalat. Kinuha ko kaagad 'yun
g cellphone ko tapos lumabas ako ng kwarto. Nagpapanic na ako, wala akong madaa
n an! Hala anong gagawin ko?! Nasaan sila mama?!
Nauubo na din ako dahil sa usok. Teka, hawak hawak ko pala cellphone ko! Teka, s
inong tatawagan ko? Si Nate? Ay nako Ianne, nasa ibang bansa 'yun.
Si Cloud, tama si Cloud!
Tinawagan ko na si Cloud at sobra na akong nagpapanic. Cloud, sagutin mo na plea
se! Bilisan mo.
"The owner of the number you dialed is busy dahil may kalandian. Please try agai
n later." SHIT. Ano ba gagawin ko!? Cloud bakit nayon ka pa nakipaglandian?!
Tumakbo ako pababa kahit na sobrang napapaso na talaga mga paa ko. Feeling ko ng
a nasusunog na 'yung balat ko sa sobrang init! Hindi ko makita 'yung pintuan, a
h hh!
Please Lord, katapusan ko na ba 'to? At biglang nagdilim ang lahat.
Pagdilat ko ng mata ko para akong nasilaw sa sobrang liwanag. Teka, patay na ba
ako?
"Gising ka na!" Nakaramdam ako ng yakap. Medyo nahihilo pa ako at blurred pa pan
ingin ko.
"Tae Ianne, hindi ko alam gagawin ko pag nawala ka!" Boses ni Nate 'yun, hindi a
ko magkakamali. Boses ni Nate 'yun!
"Nate?" Nagliwanag na ang paningin ko at si Nate nga ang nakayakap sa akin!
Napatingin ako sa paligid; parang field na puro puno at damo. Ang sarap ng simoy
ng hangin. Sa isang side, may nakita akong parang building at sa may baba ng bu
ilding na 'yun ay parang lagusan papunta ata dun. Hindi ko alam pero parang pam
i lyar sa akin 'yung building eh. Teka, nasaan ba kami?
May building sa langit?
"Ianne..." Ngumiti siya sa akin at automatic naman na naluha ako. Namimiss ko si
ya, obvious ba? Niyakap ko siya ng mahigpit habang umiiyak sa sobrang saya na n
a raramdaman ko dahil nakita ko siya ulit.
"Miss na miss na kita." Humiwalay siya sa pagkakayakap naming dalawa at pinahid
ang kamay niya sa pisngi ko para patigil ang pagtulo ng luha ko. Ngumiti siya sa
akin at kiniss ako sa noo.
Biglang lumakas 'yung hangin. Tumingin siya sa paligid at tumayo. Tinignan ko la
ng siya na nagtataka.
"Kailagan ko nang umalis." Napatayo ako sa sinabi niya at hinawakan siya sa kama
y.
"B-bakit? Saan ka pupunta?"
"Basta." Naglakad na siya palayo pero hinigpitan ko ang hawak ko sa kamay niya.
"Saan ka pupunta?"
"Wag mo ngang hawakan kamay ko!" Napabitaw ako sa kamay niya at bigla na namang
lumakas ang hangin sa paligid. Nagulat ako, bakit? Bakit biglang nag iba siya?
"Na-" Mula sa pagkakayuko ay tumingin siya sa akin. Tinitigan niya ako sa mga ma
ta ko at natakot ako bigla. Nagbago ang expression ng mukha niya, parang galit
n
a galit. Parang... parang hindi siya.
"Hindi na kita kailangan." Malamig na sabi niya sa akin. Parang isang pana na tu
mama sa puso ko 'yung sinabi niya pero hindi, hindi siya si kupido kasi kung si
kupido ang pumana sa akin, masarap ang feeling. Ngayon, para akong-pinapatay.
"B-bakit? Nate..." Umiiyak na naman ako ngayon pero hindi na dahil masaya akong
nakita siya kundi parang nasasaktan ako ng sobra.
"Hindi na kita mahal." Tuluyan na siyang tumalikod sa akin at naglakad palayo. L
umakas ulit ang ihip ng hangin sa paligid.
Anong...anong nangyayari?
---x Author's Note: Uhm, wala akong ibang masabi kung hindi THANK YOU. THANK YOU
sa mga taong patulo y na sumusuporta pati na rin sa mga humahabol. Maraming tha
nks po. Dedicated to my Tiny dahil uhm, siya si "Erin" dito. So yeaaaahhh~ Hi Ti
ny! Si U lapness oh. AHhh the days. :"> ****************************************
*** [38] Chapter 36: I miss N ******************************************* "Ianne
? Ianne?!"
Napadilat ako. Ang lakas ng tibok ng puso ko at sobra akong pinagpapawisan. Para
akong napagod pero napansin kong nakahiga lang naman ako.
Napatingin ako sa yumugyog sa akin at nakita ko si Cloud. Umupo ako mula sa pagk
akatayo at niyakap siya at umiyak. Umiyak lang ako nang umiyak. Parang nagulat
s iya sa pag iyak at pagyakap ko sa kanya.
Panaginip.
Napatingin ako sa paligid, nasa ospital ako.
Umiyak lang muna ako habang tahimik lang siyang nakayakap lang din sa akin. Nata
takot ako. Ewan, basta natatakot ako. Pangalang beses na akong nagkaroon ng pan
a ginip na parang ganun kaya bakit? Bakit?
"Anong nangyari?" Tanong niya pero hindi pa din bumibitaw sa pagkakayakap ko. Na
nghihina 'yung katawan ko, ano na bang nangyayari sa buhay ko.
"K-kasi..." Nahihirapan akong magsalita kakaiyak. Ano ba 'to, bakit ko ba iniiya
kan 'yung panaginip ko?
Para kasing...totoo?
"Tahan na..." Hinahagod lang niya 'yung likod ko. Ang weird kasi, parang totoo t
alaga; yung mukha ni Nate nung sinabi niyang hindi na niya ako kailangan, na hi
n di na niya ako mahal? Parang-totoo.
"Sorry hindi kita mapatahan... Alam kong siya lang naman makakapagpatahan sa'yo
eh." Napansin ko ang lungkot sa sinabi ni Cloud. Kumalas na ako sa pagkakayakap
ko sa kanya.
"S-sorry." Pinipigil ko 'yung pag iyak ko. Umalis sa tabi ko si Cloud at kumuha
ng tubig. Pinainom niya sa akin at pinahiga ulit ako. Medyo humihinahon na ako n
gayon.
"B-bakit ako nasa ospital?" Napakamot siya sa batok niya at malungkot na naupo s
a may tabi ko.
"3 days ka na natutulog. Hindi mo naaalala nangyari sa'yo?" Ano daw? Three days?
Naaalala nangyari sa akin? Anong nangyari? Totoo ba 'yung kay...
"Wala akong maalala."
"Nasunog bahay niyo." Napaupo ako bigla pero sobrang nahilo ako kaya napahiga ul
it ako.
"H-ha? Paano? Sila mama? Nasaan sila?" Nagpapanic na ako. Kinakabahan.
"Pumunta sila ng Cebu, iniwan ka nila sa tita mo kasi gagraduate ka pa daw."
"HA!? Iniwan nila ako at pumunta sila ng Cebu!?" Nanlaki lalo ang mata ko. Nataw
a naman si Cloud sa reaksyon ko.
"Pupunta dito tita mo. Kung pwede nga lang sa bahay ka na lang namin tumira pero
sabi nila tita mas makakabuti daw kung sa tita mo ikaw titira." Bakit ba puro k
amalasan na nangyari sa akin simula nung umalis si Nate? Ugh. "Ano ba 'yan..."
Para akong pinagsukluban ng lababo at inidoro. Nakakainis.
"Siguro eto ang makakabuti sa'yo ngayon..." May kinuha si Cloud mula sa bulsa ni
ya. Binigay niya sa akin 'yung cellphone nang nakangiti.
"Sa akin na lang?" Nakangiti kong sabi kahit na medyo nahihirapan ako dahil nga
galing ako sa pag iyak.
"Sira, tawag 'yan!" Muntikan ko na mabitawan nang sinabi niyang tawag pala 'yun.
Ayoko man mag expect pero kinabahan na ako. Inilapit ko sa tenga ko 'yung cellp
hone.
"Hello? Ianne? Hello?" Napangiti ako sa naririnig ko.
"Nate..." At tumulo na naman 'yung luha ko.
"IANNE!" Ang lakas ng pagkakasigaw niya kaya nilayo ko ng kaunti 'yung cellphone
.
"Miss na miss na miss na kita!" Tumutulo lang 'yung luha ko habang pinapakinggan
'yung boses niya. Nakangiti lang ako at para akong sira na nakangiti habang umi
iyak.
Miss ko na talaga siya.
"Ianne? Ayos ka na ba? Kamusta na pakiramdam mo? Maayos ka na ba d'yan? Sorry ku
ng hindi ako makapunta d'yan para alagaan ka." Umiiyak lang ako. Sige lang Nate
, magsalita ka lang, natutuwa ako na mali ang panaginip ko.
"Hello?"
"Nate... A-ayos lang ako." Sabi ko between sobs.
"Umiiyak ka ba?" Pinunasan ko 'yung luha ko tapos nagsmile kahit na hindi naman
niya nakikita 'yung pagngiti kong 'yun.
"Namiss lang kita." Tumawa siya sa kabilang linya. Wah, namiss ko tawa niya. Bak
it ba dumoble ata kagwapuhan ng boses niya? "Oo nga pala, nasaan ka?"
"Nasa Japan." Napatingin ako kay Cloud na nanonood lang ng tv at palingon lingon
sa akin.
"Anong ginagawa mo d'yan?"
"Ewan ko ba, tatay ko kasi eh."
"Iho-" May narinig akong parang boses sa background sa kabilang linya. "UY IANNE
. ALIS NA AKO. I LOVE YOU. BYE!" Bigla niyang ibinaba 'yung telepono. Bakit siy
a nagmamadali kaagad?
Lumapit sa akin si Cloud tapos kinuha na 'yung cellphone.
"Oh ano? Okay na ba 'yun?" Nakangiting tanong niya sa akin
"Thank you." Napangiti na lang kami sa isa't isa. Kinabahan ako ng bigla siyang
lumapit sa akin tapos... tapos hinalikan ako-
Sa noo.
Oh! kayo naman ngayon nag expect!
Lumapit siya sa tenga ko at bumulong.
"Ang hirap magpigil..." Napatingin ako sa kanya. Nakangiti siya sa akin ng pilyo
ng ngiti niya pero biglang nagseryoso ang mukha niya. Pinatay niya 'yung tv at
u malis sa kwarto ko.
A-ano daw?
--x Author's Note: Again, thanks. Paulit ulit na sinabi eh no? Hahaha pero kasi
ganito, may kaibiga n ako dito sa wattpad at feeling ko kilala niyo naman siya.
si HumiGad. Kasi ito ng si HumiGad, ang lakas ng charm! Hahaha andami kong kaaga
w sa kanya. Basta, ma y isang lalaki na you know.. hahahaha you may read the "bl
og" of that guy dedica ted to Humi. Click the external link please. Sobrang kini
lig ako sa post ni koya, sobra. Mas nakakakilig pa kanila Nate, Art at Cloud pra
mis.
Anyways, dedicated to Meriel kasi inaabangan ko siya noon mga 4am na dito tapos
binabasa niya 'yung AFG at hinahabol niya. Wala lang, nakakakilig kasi 'yung mga
ganun eh kaya naaalala ko siya agad. Kung mababasa mo man to Meriel, salamat :)
******************************************* [39] Chapter 37: Cloud at Erin ****
*************************************** Halos one week akong nagstay sa ospital.
Si Cloud din ang halos nag iistay para alagaan ako pero pabisi-bisita ang tita
ko. Last day ko na sa ospital at inaayos na lang ng tita ko 'yung pang discharge
ba tawag dun.
Negosyante ang tita ko, medyo mayaman pero single. 25 years old pa lang siya per
o mayaman na. Hindi kami masyadong close kaya nakakahiya sa kanya.
"Tara na?" Nakangiting sabi ng tita ko. Nagdrive na ang tita ko pero nung pumaso
k kami sa isang subdivision parang, hindi naman dito bahay niya. Hindi na lang
a ko kumibo kasi nakakahiyang magtanong pero hindi kasi talaga dito 'yung bahay
ni ya.
Pagkababa ng malaki ganda ng kwarto at
namin, napatingin ako sa bahay na nasa tapat namin. Hindi siya masyado pero mala
ki na din. Pagpasok namin sa loob, namangha ako sa ganda. Ang sala! Sa may likod
na parte parang may hallway, siguro doon 'yung mga katabi nung hallway eh kitch
en.
"Tita, bagong bahay niyo?" Napatingin ako sa kanya habang siya naman ay parang t
umingin din sa paligid.
"Ah hindi. Apartment ko 'to, pinauupahan ko. Magulo pa kasi 'yung bahay ko. Wala
naman ngayon 'yung nakatira dito kaya ikaw muna. Okay lang ba?" Nakangiti akong
tumango sa kanya. Alangan naman magreklamo ako di ba? Malaki 'yung bahay at pwe
de na ako dito. Pero...
WALA AKONG GAMIT.
"Eto na mga susi sa lahat ng pintuan dito sa bahay. Ikaw na lang bahala umalam k
ung saang susi 'yang mga 'yan, hindi ko din kasi kabisado eh." Nakangiti niyang
binigay niya sa akin 'yung 'yung mga susi. Pinapagpag pa niya ng kaunti 'yung m
g a unan sa sofa.
"Oo nga pala," napatingin siya sa akin. "Samahan mo ako sa mall!"
"Po?" Kinuha niya 'yung bag niya na nilapag niya sa sofa at lumapit sa akin.
"Ipagshoshoping kita!" Tinapik niya ako sa balikat at nilagpasan ako. Napangiti
ako sa sinabi niya. Ipagshoshopping daw niya ako? After ilang seconds nakarinig
ako ng nagbusina. Napalingon ako sa likod ko at nakita kong nakatanaw sa akin si
tita at sinabing bilisan ko daw.
Ang swerte ko ba?
Pagkapasok na pagkapasok namin ni tita sa mall, hinila na agad niya ako sa kung
saan-saang boutique. Halos lahat ng store pinuntahan namin at binilhan niya ako
ng hindi naman ganun karami pero MAS marami sa damit ko talaga sa bahay bago mas
unog.
Binili din niya ako ng mga pambahay pati underwear. Binilhan din niya ako ng mga
sapatos pang school, panggala pati 'yung tsinelas pang labas at pang bahay. Bin
ili niya ako ng mga bag pati accessories na hindi ko naman masyadong kailangan.
NAG GROCERY PA KAMI.
Grabe para akong nakajackpot.
Pinatahi na din niya ako ng uniform ko, 5 sets! Eh 3 sets nga lang uniform ko ta
pos ngayon 5 sets na? Grabe ang bait naman ata ng tita ko at waldas siya nang w
a ldas ng pera?
Pero, nahihiya man ako pero kasi...
"Ah! Cellphone!" Napatingin ako kay tita na para bang nahulaan niya kung ano nas
a isip ko. Hinila niya ako papunta sa globe center at ano pa nga ba? Binili niy
a ako ng cellphone at pinaline pa niya! Siya daw magbabayad ng 2 years at mas ma
g anda pa 'to sa cellphone ko dati!
Hindi ko malaman kung matutuwa ba ako dahil may bago na akong cellphone o malulu
ngkot dahil nawala na lahat ng contacts ko. Tinawagan ko 'yung simcard ko pero
u navailable daw. Hindi kaya nasunog na 'yun sa bahay?
Napatingin tuloy ako sa singsing na nakasuot sa daliri ko, buti na lang nandito
pa 'to.
Umuwi na kami ni tita sa bago kong titirahan. Tinulungan niya ako ayusin lahat n
g aayusin at para malagay na lahat ng mga gamit ko sa bahay na 'to. Sinabi din
n iya na baka 'yung isang kwarto malapit sa cr 'yung kwartong ginagamit nung nak
at ira talaga dito.
Hindi kasi namin mabuksan gamit 'yung set of keys na binigay niya sa akin kaya b
aka nga dun 'yun sa nakatira talaga dito. Pero hindi ko na 'yun masyadong inind
a kasi wala naman talaga akong pakielam. Sana lang talaga hindi na lang muna umu
w i may ari ng bahay na 'yun.
"Thank you tita." Nakangiting sabi ko habang yakap yakap siya.
"No problem! Basta kapag may problema ka, speed dial #1. Okay?" Inialis na niya
ang pagkakayakap niya at bumaba na ako sa kotse. Kakarating lang kasi namin mula
sa isang restaurant. Tinreat niya ako ng dinner.
Humiga ako sa sofa at tinignan ang napaka gandang selpon na binili sa akin ni ti
ta. Nakakahiya pero, wala akong alam na ibang number. Ang tanging kabisado ko l
a ng ay number ni Nate pero nasa ibang bansa siya.
But anyway, isesave ko na lang din.
Kung anu-ano lang ang kinalikot ko at nagulat ako sa napindot ko. Muntikan ko na
ng mahulog ang cellphone ko nang hindi ko sinasadyang napindot 'yung call butto
n ng cellphone at lumabas ang lalong ikinagulat ko.
Connecting <3.NateKo...
Lumakas kabog ng dibdib ko pero para akong sira na nilagay ang cellphone ko sa m
ay tenga ko para pakinggan kung ano man ang pwedeng marinig.
RING RING *ubusan ng sound epeks*
Nanlaki mga mata ko dahil nagriring! After ilang ring, nagbusy-parang dinecline
'yung call? Gamit pa ba ni Nate 'yung number niya? Eh nasa Japan siya di ba? Kun
g hindi naman niya gamit baka na kay Cloud? Pero kung na kay Cloud 'yung simcar
d -
Bakit dinecline 'yung call?
Pero baka kasi unknown number 'tong gamit ko? Ewan ko pero bakit ang bigat ng fe
eling ko, parang may mali eh.
Mag isa lang ako dito sa bahay. Masaya naman maging independent pero ang hirap k
asi walang makausap. Okay lang din naman kasi wala akong babayaran na kahit ano
n g bills at everyday pumupunta 'yung katulong ng tita ko para ayusin din 'yung
ba hay o tulungan ako sa paglilinis.
Medyo nakucurious lang ako minsan dun sa kwarto na nakalock. Wala lang, curious
lang talaga. Lumipas ang ilang linggo, inenroll na ako ng tita ko para sa school
at nakuha ko na ang uniform ko. All set na ako para sa pasukan at talaga naman,
pati allowance ko tita ko nagbibigay sa akin.
Spell maswerte?
M-A-S-W-E-R-T-E!
Ahihihi.
Dumating na ang pasukan at parang ang bilis lang ng mga araw. Eto na, FOURTH YEA
R NA KAMI. Excited akong pumasok kasi naiisip kong baka nandun si Nate. Wala ak
o ng connection sa kanila kasi gusto ko lang mapag isa muna at mamuhay ng indepe
nd ent although minsan nakikipag usap ako kay Cloud pero hindi ako nagtatanong t
ung kol kay Nate.
Gusto ko kasi, surprise.
Pagpasok ko sa classroom, naghanap agad ako ng pamilyar na mukha. Nakangitian ko
'yung iba naming mga kaklase pero mukhang hindi ko ata makikita ang taong gusto
ng gusto ko makita sa section na 'to.
Wala si Nate.
"Ianne, dito!" Napatingin ako sa may likod at nakita ko si Poleng-este si Erin n
a ngiting ngiti habang kumakaway sa akin at tinuturo ang upuan na malapit sa ka
n ya. Ay hala, dito na pala siya mag aaral at kaklase ko pa!
"Nakita ko 'yung pangalan mo dun sa listahan kaya sinave kita ng upuan!" Nakangi
ting sabi niya pagkalapit ko. "Ang bait ko di ba?"
Natawa na lang ako sa sinabi niya. Ang galing magjoke eh! Hahahaha. Pero infairn
ess, bakit parang ang jolly niya?
"Thanks. Kamusta?" Tanong ko pagkaupo ko sa tabi niya.
"Eto, maganda pa din." Ang galing talaga magjoke ni Erin! "Si Nate?" Nakwento ko
na din sa kanya nung nasa mall kami 'yung tungkol kay Nate at pag alis niya. Sa
bi naman kasi sa inyo mahabang kwentuhan 'yung nangyari kaya pagod ako eh.
"Hindi ko nga alam eh." Napabuntong hininga ako pagkasabi ko nito.
"Sayang gusto ko pa naman siya makita! Sa-" Napatigil siya sa pagsasalita nang p
umasok ang teacher namin at tumayo mga kaklase namin.
Puro orientation lang ang nangyari buong araw. Kung anu-anong rules and regulati
ons at isama pa ang mission at vision. Nagpakilala din kami sa isa't isa at may
mga games pa. Wala pang masyadong ginagawa pero sabi ng teacher namin, may isa
d aw kaming kaklaseng absent.
Sino kaya 'yung absent na 'yun?
Nagpatuloy lang ang daloy ng buhay ko sa school. Nagdaan ang first week of class
es at nagpalitan na ng mga teachers at subjects pero may ibang orientation pa d
i n ang datingan pero may ibang nagbigay na ng kung anu-anong activities. Absent
p a din 'yung isa naming kaklase at wala pa din si Nate. Hindi kaya, siya 'yung
ka klase namin?
Ay, sana nga.
"Nasaan nga pala 'yung panget mong kasama nun?" Tanong sa akin ni Erin pagkalaba
s ko ng cubicle ng CR. Nakatingin siya sa akin mula sa salamin na sobrang laki
s a harap naming dalawa.
"Sino?" Panget? Sinong panget? Wala naman akong nakakasamang panget ah?
"Yung ano, sino ba 'yun? Yung mukhang adik na anime." Natawa naman ako sa sinabi
niya.
"Si Cloud?" Tanong ko habang nag huhugas ng kamay. "Gwapo kaya 'yun!" Nag akma n
aman siya na parang nasusuka siya. Ay hala, may ganun?
"Yaaaaakkkkk!! 'yun? Gwapo? Ano ka ba Ianne, bulag?" Grabe makayuck oh. "Pero hi
ndi siya nag aaral dito?"
"Hindi, graduate na 'yun sa Japan" Natatawa ako kasi parang ang curious niya sa
lalaking ayaw naman niya, di ba? "Bakit naiinis ka sa kanya?" Nakangiti kong tan
ong sa kanya. Tinignan lang niya ako kasi nga nakangiti ako, na para bang inaas
a r ko siya.
"Eh kasi po, ang yabang yabang niya. Hindi pa gentleman! Kaasar kaya 'yun..." Na
pangiti ako lalo na nung tumingin siya sa akin na parang sinasabi ang 'ano' dah
i l sa ngiti kong mapang asar.
"The more you hate the more you love..." Pinatay ko 'yung gripo at naglakad na p
alabas ng CR.
"Yuck! Over my beautiful and sexy body no!" Natatawa na lang ako hanggang sa sab
ay kaming naglalakad papunta sa subdivision. Napag alaman ko din palang parehas
kami ng subdivision. Ang saya lang na may nakakausap ako na babae at matino 'yu
n g babaeng 'yun, sort of.
"Eh, bakit mo kaya hinahanap?" Napatigil siya sa paglalakad nang bigla akong nag
salita out of nowhere. Hindi kasi ako makaget over sorry na!
"Eww naman no! Nagtanong lang ako! Yuck bakit ko naman hahanapin 'yung hilaw na
ulap na 'yun!" Umirap lang siya sa akin at naglakad na ulit. Natatawa na lang ak
o sa reaksyon niya. Nakakatawa naman kasi talaga eh.
"Wala naman akong sinabing si Cloud ah?" Napatigil ulit siya sa paglalakad pero
hindi niya ako nilingon. Lumapit ako sa kanya habang nakangiti pa din.
"O bakit ka napahinto?" Ngiting ngiti kong tanong.
"Mauna ka na."
"O bakit nagbablush ka?" Natatawa kong tanong.
"May nausong blush on, alam mo 'yun?" Sarkastiko niyang sabi sa akin.Naglakad na
lang din siya at umirap pa sa akin ng kaunti. Tumawa lang ako habang hinahabol
siya sa paglalakad.
"Uy wait lang Erin! Saan ka pupunta?!" Nagulat ako kasi bigla siyang nag iba ng
way eh parehas pa kami ng way sa kantong 'to. Napatingin ako sa kanya at napakam
ot ng ulo sa ginawa niya. Bakit bigla bigla na lang siyang nag iiba ng way eh h
i ndi naman shortcut 'yung nandun ah?
Pagtingin ko sa harap para magpatuloy na sa paglalakad, ah. Alam ko na.
"Yo!" Hay nako Cloud, anong ginawa mo kay Poleng Erin?
---x Author's Note: Hahahayy~ Ang swerte ko dahil binigyan ako ng mga readers na
sobra kung makaappr eciate ng kwento ko. Thank you dahil natutuwa kayo kayo sa
kwento ng AFGITMOLFM kahit feeling ko nagiging boring na siya sa sobrang tagal?
Hahahaha sorry naman po pero thankful pa din ako kasi nakaabot kayo dito. *u*
Dedicated to Izumi! Hoy Izumi, dedicated sa'yo to! Matouch ka dali! Hahaha chos.
Nagpm siya kanina sa akin natutuwa daw siya dito pero nasa chapter 20 pa lang a
ta yung paghahabol niya? Hindi ko syor pero hindi pa siya tapos sa paghahabol.
B ale, dedicated sa kanya kasi grabeng pambobola ang binigay niya sa akin nung i
na dd niya ako sa facebook. Tapos natawa ako kasi naging hyper nung pinag uusapa
n n a namin si DJ kasama si Menmen.
Ayon, thanks ulit *u* ******************************************* [40] Chapter 3
8: Letter "A" ******************************************* Nasa bahay ako nila Na
te kasama si Cloud pero wala si Nate. Akala ko kasi nandit o na siya pero bahala
na. Kung wala eh di wag hanapin, baka lalong mawala eh.
Habang naglalaro ng ps2 si Cloud at nanonood ako, napatitig ako sa kanya. Bigla
ko namang naisip si Erin. Hala, bakit ganon? Makita ko lang si Erin si Cloud aga
d maalala ko tapos vice versa? Nako ah.
Chemistry ba tawag dun? Ahihihi.
"May tanong ako," nakatingin lang ako sa kanya habang naglalaro siya. Tinaas niy
a 'yung kilay niya para iacknowledge 'yung sinabi ko na narinig niya. "Close ka
y
o ni Erin?" May pinindot pindot siya sa controller pero hindi pa din siya nakati
ngin sa akin.
"Erin?" Pagtatakang tanong niya.
"Oo, 'yung babaeng nakaaway mo sa mall dati?"
"Ah! Yung babaeng 'yun?!" Napatingin siya sa akin ata parang ramdam ko naman 'yu
ng inis niya bigla. "Hindi ko siya kilala talaga pero kilala ko mukha niya, bak
i t?"
"Wala naman, kaklase ko kasi siya." Tumingin ako sa screen ng tv at nagulat ako
nang ipause niya 'yun at tumingin siya sa akin na para bang may sinabi akong kak
aiba.
"Ano?! Bakit kaklase mo 'yung malditang 'yun!?" Ay weh, bakit ba ang ganyan sila
sa isa't isa? The more you hate the more you love ang peg?
"Aba malay ko po, ako ba nag ayos ng sections?" Natatawa kong sabi. Pinagpatuloy
lang niya paglalaro niya at nakilaro na din sila Mira at Leigh. Halos kuhanin n
a nga nila Mira at Leigh 'yung controller kay Cloud eh.
"Cloud," nagseryoso na ako nang mukha. "Si..."
"Hindi ko alam... Sorry." Biglang lumungkot ang aura ng buong paligid ko. Pinipi
gilan ko na namang umiyak. Kaya ko naman, 2 months nga nakaya ko ngayon pa kaya
n g marami na akong nakakausap? Kaya ko, sobra. Tska mamaya nandito na pala siya
s a likod ko, full of suprises 'yung ugok na 'yun eh.
"Ok lang." Nakangiti kong sabi.
Hay nako Nate, ano bang ginagawa mo?
Hinawakan ako ni Cloud sa kamay at itinayo ako mula sa pagkakaupo ko sa sofa. "T
ara, mag sm na lang tayo!"
Hindi naman ako mapilit kaya sumama na ako sa SM. Kailangan ko nga lang siguro n
g aircon at libre. Inaya ako ni Cloud na mag Greenwhich at dahil Greenwhich ito
, naalala ko si Art. Pero bakit parang hindi ko siya nakikita o bakit parang wal
a ng pinagkakaguluhan dito?
"Miss?" Tawag ko sa isang employee.
"Yes ma'am?" Nakangiti niyang bati sa akin. Napatingin lang sa akin si Cloud na
parang nagtataka dahil sa ginawa kong pagtawag kay ate.
"Ano po, 'yung isa niyong staff dito na ano..." Tinignan lang ako ng nagtataka n
ung babae.
"Ano po 'yun ma'am?"
"Yung tahimik po tapos-" Bago ko pa matapos 'yung sasabihin ko, bigla na lang na
gliwanag ang itsura ni ate na para bang nagets niya 'yung sinasabi ko.
"Ah! Yung gwapong staff namin na bata? Si Art Felix?" Tumango lang ako. "Wala si
ya eh, halos dalawang buwan na siyang wala dito."
"Ah, sige po. Thank you!" Bakit siya umalis sa Greenwhich? Napatingin ako kay Cl
oud na parang nagtataka habang kinakain niya 'yung pizza na hawak niya.
"Sino 'yun? Yung hinahanap mo?"
"Wala, kabatch ko." Ako naman ngayon ang kumain ng isang slice ng pizza.
"Bakit mo hinahanap?"
"Wala lang." Parang hindi siya natutuwa sa sagot ko sa mga tanong niya dahil nak
ataas pa ang kilay niya sa akin at tinitigan ako nang mabuti na para bang nagsi
s inungaling ako
Ayaw maniwalang wala nga 'yun? Hala ka.
"Punta tayo MOA bukas?" Aya niya sa akin habang naglalakad at nagpapalipas ng ki
nain.
"Okay lang pero, pwedeng isama ko si Erin? Nagpramis kasi ako sa-" Hindi pa ako
nakakatapos sa sinabi ko, sumabat na siya agad.
"Basta 'wag siya mag iingay."
Hinatid na ako ni Cloud sa subdivision, hindi ako nagpahatid sa may tapat ng bah
ay kasi nahihiya ako na baka may kung anu anong chismis ang kumalat dahil hindi
ko pa kilala 'yung mga kapitbahay namin. Naglakad na lang ako papunta sa bahay
a t tinext ko si Erin na sa MOA na kami pupunta pero may kasama ako. Hindi ko si
na bing si Cloud ang isang kasama ko kasi ano, natatakot ako sa magiging reaksyo
n n iya. Hehehehe.
Pagkagising ko kinabukasan, nakareceive ako ng text mula kay Cloud na susunduin
daw niya ako pero sabi ko magkita na lang kami sa MOA. Nag ayos na ako at ready
na umalis nang biglang may kumatok sa pintuan.
Sinong kakatok sa pintuan? Si manang? Eh day off niya ngayon ah?
Natatakot pa akong buksan ang pintuan dahil baka kung ano ang makita ko pero nag
ulat ako sa nakita kong sobrang gandang babae na nakatingin sa akin. Wait, ang
t angkad at ang ganda niya!
Ang sosyalin ng datingan niya, nakasandong puti na sobrang simple, skinny jeans
at nakahigh heels. Nakashades pa siya at para siyang artista na naligaw sa may t
apat ng bahay ko. Hala, ang ganda din ng buhok niya! Straight hair na hanggang
b ewang tapos color brown, ang ganda pa ng kutis, parang porselana sa kaputian.
Tinanggal naman niya 'yung shades niya at ngumiti sa akin. Hala grabe, ang ganda
niya lalo!
"Is A here?" Ano daw? A? As in letter A? Teka, bakit parang pamilyar sa akin 'yu
ng "A" na 'yan?
"A?" Tanong ko sa tanong niya. Nagulat na lang ako nang pumasok siya sa bahay ko
at umupo sa sofa. Inilapag niya 'ung bag niya sa tabi niya at tumingin sa akin.
"Who are you? A's maid?" Napataas naman ang kilay ko. ANO DAW?! Siya na nga 'ton
g trespassing, parang baliw na nagtatanong kung nasaan ang letter A tapos iinsu
l tuhin pa niya ako?! AKO?! MAID?! Mukha ba akong maid?!
Sinarado ko 'yung pintuan ng padabog at lumapit sa kanya. Tinignan ko din siya n
a parang sinasabi kong lumayas siya sa harap ko.
"But you're too pretty to be a maid, so who are you?" Okay stop. Napangiti naman
ako dun. Binabawi ko na mga sinasabi ko, ang bait pala niya-parang anghel.
"Ianne." Nakipagshake hands siya sa akin at OMG. Ang lambot lambot naman ng kama
y niya grabe.
"Who's A?" Pagtataka kong tanong sa kanya. Bago pa may mangyaring kakaiba ay nag
ulat ako dahil biglang nagvibrate 'yung pants ko-este 'yung cellphone ko na nak
a lagay sa bulsa ng pants ko.
Erin Ianne nasan ka na? Wala akong magawa dito, walang matinong tao!
Ulap tulungan mo ako! minamassacre na ako nung kaibigan mo! T_T
Magrereply na sana ako na maghintay lang sila saglit at malelate ako ng kaunti n
ang biglang kunin sa akin nung babae 'yung cellphone ko. Nanlaki naman ang mga
m ata ko sa ginawa niya, bakit niya kinuha 'yung cellphone ko!?
"It's rude to use cellphone while talking to someone." Nilapag niya 'yung cellph
one ko sa lamesa na malapit sa kanya. Oh, sorry naman.
"Sorry."
"Okay lang." Ano daw?! Okay lang?! Okay lang?! Nagtatagalog ba siya o imaginatio
n ko lang 'yun?
"Pilipino ka?" Nanlalaki ang mga mata ko nang itanong ko 'yun. Hindi ako makapan
iwala! Ngumiti siya at tumango.
WOAH. Ang gandang Pilipina niya!
"But I have Spanish, Mexican and Brazilian blood." Ay, kaya naman pala ganyan it
syra niya, para lang siyang halo-halo.
"By the way, I'm Xiara. X for short" Nakangiti niyang sabi sa akin at dito na na
gsimula ang pakikipagkwentuhan ko sa kanya.
Nakakaamaze lang na ang isang sobrang gandang babae ay nagtatagalog at kausap ak
o. Take note, walang accent 'yung tagalog niya at parang sanay na sanay na siya
.
Sa mahaba naming pag uusap, nalaman ko na 2 years older lang siya sa akin. Kumab
aga kung 16 na ako, 18 na siya at 2nd year college na dapat pero dahil sa Ameri
c a siya nag aaral, highschool pa lang siya-senior year.
Nasa America sila kasi nandun buong pamilya niya. Mayaman sila, obviously at mod
el ng isang agency sa America. Medyo bigatin na talaga siya kasi may billboard
s iya kung saan saan at napag alaman kong siya pala 'yung babae sa billboard ng
Be nch sa may Edsa!
Nandito siya ngayon para magbakasyon lang at para puntahan si A. Si A pala ang k
ababata niya na nakatira daw dito sa tinitirahan ko. Siguro siya 'yung may ari
n ung kwartong nakalock? Ang sabi daw kasi sa kanya ng family nitong si A, ngayo
n daw babalik si A sa bahay. Which means-saan ako titira?!
"Uhm, sino po ba si A?" Medyo nawiweirduhan kasi ako kapag 'A' tawag niya sa A n
a 'yun kasi nga letter lang 'yun eh! Medyo naiilang din ako kapag X gusto niya
i patawag sa kanya.
"He's like a little brother to me." Nakangiti niyang sabi sa akin. Okay, ang say
a saya. LALAKI pala itong si A na ito.
"Pwede ko pon-" Napahinto ako sa pagsasalita nang hawakan niya 'yung balikat ko.
"Please, no 'po'. I'm still young you know!" Nakangiti niyang sabi sa akin.
"Sorry." Nagkangitian kaming dalawa. Hala, bakit ganun ang bait bait naman niya
kinikilig ako sa kabaitan niya!
Nakarinig ako nang may nagbubukas ng lock ng pintuan gamit ang susi. Napatingin
kaming dalawa ni X sa pintuan. Biglang bumakas 'yung pintuan at nanlaki na lang
kaagad 'yung mata ko sa nakita ko.
"A!" Napatayo bigla si X at yumakap-'yung seryoso?! Siya si A?!
---x Author's Note: Hindi po ako magsasawang magthank you kasi hindi kayo nagsas
awang sumuporta sa a kin. Thank you. *u* Dedicated to Gelly. Akswali dapat hindi
siya kasi may listahan pa ako ng mga uta ng...utang na loob pero masyado akong
natuwa sa kanya ngayong araw. Paano ba nam an mga ilang hours ago, napansin kong
tuloy tuloy ang notifications ko at siya p ala yun kasi naglalike siya ng chapt
ers. So parang naisip ko "Like ng like lang? Nabasa kaya niya to? Huhuhu wala ma
n lang comment" akswali nagtampo pa ako nun then after niya malike hanggang late
st, nagpost siya sa mb ko na binasa niya off line then ayun, nag explain siya sa
akin. Well, natuwa ako kasi nag effort siyan g balikan lahat although walang co
mments. Atleast di ba, effort din. AND, natuwa din ako kasi mas pinili niyang hi
ntayin 'yung mga updates dito kesa basahin dun sa kabilang site. Kaya thank you
Gelly ^______^
Pinost ko 'to ngayon kasi wala lang, trip ko lang. Mawawala ako bukas ng siguro
buong araw kasi lalayas ako, gigimik. Chos I need a life outside internet huhuhu
and I'll be making covers for my friends' stories (prettychq18 and DeMisse) so
ayon, afw muna ako (Away From Wattpad) Ang dami kong sinabi kala mo naman damin
may gustong makaalam nito. Hahahahaha : )) *************************************
****** [41] Chapter 39: He's Back! ******************************************* S
i "A" si Art?!
Nanlalaki pa din ang mga mata ko sa gulat. Kinakabahan na naman ako at parang na
takot ako bigla. Nakaupo pa din ako pero parang gusto ko na tumayo at tumakbo.
Sumisilip silip ako pero minemake-sure ko na nakatalikod ako sa paningin niya. N
apansin ko na magkatinginan sila ni X.
"Bakit nandito ka?" Malamig na tanong ni Art kay X. Napansin kong nagpout si X a
t sobrang ganda niya. Nakita ko naman na kiniss niya sa cheek si Art.
TEKA, KINISS NIYA SA CHEEK!? HALA.
"Why so cold A? I wrote a letter for you, did you received it?" Then, bigla na l
ang bumalik sa memorya ko. So siya pala 'yung X na nagsulat kay Art nun? Yung n
a basa kong sulat?
Palingon lingon lang ako nang bigla kong napansin na nakatingin na pala sa akin
si Art. Oh-oh... Lagot ako. Kinabahan lalo ako, hala nakakatakot kasi talaga siy
a. Ang sama ng tingin niya sa akin.
Agad agad akong tumalikod at tinitignan lang 'yung TV na nakapatay sa harap ko.
Hala, natatakot talaga ako.
"Umalis ka muna, next time na tayo mag usap." Hala, bakit ang lamig ng tono ng b
oses niya giniginaw ako! gusto ko sana lumingon dun pero...
"Oh, okay. Hey Ianne!" At hindi ko naman alam sa sarili ko kung bakit ako luming
on sa may pintuan kung saan sila nakatayong dalawa. Napatingin ako kay Art na m
a samang nakatingin sa akin pero binaling ko agad tingin ko kay X na nakangiti s
a akin. "Nice meeting you!"
Nakangiti lang ako sa kanya hanggang sa lumabas na siya ng bahay. Nakangiti lang
ako pero nawala ang ngiti kong yun nung lumapit sa akin si Art. Hinawakan niya
ako ng mahigpit sa braso ko at hinila ako patayo.
"Anong ginagawa mo dito?" Nilapit niya ang mukha niya sa mukha ko. Tinitigan niy
a ako sa mata with his emotionless eyes. Natatakot ako sa kanya, parang kakaini
n niya ako ng buhay.
Hindi pa din nawawala 'yung kaba ko. Hindi ako makatingin sa kanya ng maayos, na
kakatakot 'yung titig niya!
Ano ba naman kasi 'tong si tita, bakit naman hindi niya sinabing si Art ang naka
tira dito di ba? Sana naging choosy na lang ako..ay wait. Malay ba ni tita na m
a gkakilala kami? Pero kahit na, ano 'yun binubugaw niya ako sa isang lalaki na
ha los ka-age ko ganun?!
"Ah... eh..." Nakangiti lang ako sa kanya pero obvious na obvious sa ngiti kong
'yun na kinakabahan ako. Kumawala ako sa hawak niya pero humigpit lalo ang hawa
k niya sa akin.
"Bakit ka nandito?" Ulit na tanong niya. Nakatingin lang siya sa akin at feeling
ko, nakatingin sa akin ang isang black angel! Huhuhuhu. Hindi ko masabing demon
kasi gwapo siya pero 'yung pinapakita niya kasi, nakakatakot.
"Uhm tita ko.. Tita ko may ari ng bahay na inuupahan mo tapos dito muna niya ako
pinatira kasi nasunog bahay namin." Dire-diretso kong sinabi sa kanya. Nakating
in pa din siya sa akin. AAAAaahhh ano ba 'to, bakit ba siya ganyan tumingin.
Nakahawak pa din siya sa braso ko, nakakatakot.
Hinila niya ako palapit sa pintuan. Binuksan niya 'yung pintuan palabas at medyo
tinulak ako. Arouch ah, ang harsh niya.
"Umalis ka dito." Nanlaki ang mata ko. Kumalas ako sa pagkakahawak niya at nagla
kad papunta sa likod niya para hindi niya ako matulak palabas.
"Teka, bakit ako aalis dito?" Weh Ianne, seryoso ka ba d'yan at 'yan ang tinatan
ong mo?
"Bahay ko to." Hinawakan na naman niya ako sa braso ko at masakit na ang hawak n
iya, pahigpit nang pahigpit. "Binabayaran ko ang bahay na 'to kaya umalis ka na
. "
Nanlaki ang mata ko sa sinasabi niya. Bakit ba ang cold niya?
"Pero..." Napatingin ako sa loob ng bahay nang makita ko ang cellphone ko sa lam
esa kung saan nilapag ni X kanina. "Teka, tatawagan ko si tita." Kumalas ulit a
k o sa pagkakahawak niya
Sinundan niya lang ako ng tingin hanggang sa maabot ko na ang cellphone ko. Dini
al ko na ang speed dial 1 para macontact agad si Tita. Narinig ko ang malakas n
a pagbagsak niya sa pintuan pasara. Naglakad lang siya papunta sa kusina habang
n akatingin sa akin.
Ano ba 'to, nakakatakot.
"Tita, answer the phone na..." Pakiusap ko sa kabilang linya pero nagriring lang
siya nang biglang...
"The number you have dialled is busy at the moment, please don't try again later
." NAKO PO! Lumabas galing sa kusina si Art habang may hawak na baso. Nakatingi
n siya sa akin ng masama habang nakadikit pa din sa may tenga ko ang cellphone k
o kahit na busy nga daw.
Nakangiti lang ako kay Art, then niredial ko ulit 'yung speed dial. Nakatingin p
a din siya sa akin. Huhuhuhuhu bakit ka ba ganyan makatingin, pinapatay mo na a
k o! Huhuhuhu.
Naglalakad lang si Art at parang hinihintay 'yung pagtawag ko pero ano bang nang
yayari sa cellphone ni tita, akala ko ba pag emergency tawagan ko lang siya?!
TITA, EMERGENCY TO PLEASE.
Pinindot ko ulit ang speed dial. Ilang years ang nakalipas at narinig ko na ang
pagaccept ng call.
"Tita!" Napasigaw ako sa sobrang saya ko. Napatingin ako sa harap pero wala si A
rt. Nasaan na 'yun?
"Hello Ia-" Nagulat na lang ako dahil bigla niyang kinuha ang cellphone ko mula
sa likod.
"Tigilan mo na 'tong kalokohan mo." Paglingon ko, nakatingin sa akin si Art haba
ng hawak niya ang cellphone ko. Uminom siya sa basong hawak niya. Lumapit siya
s a akin at tinitigan ako sa mata ng sobrang talas.
"Payag na ako, pero tandaan mo, huwag kang haharang sa dinadaanan ko." Hinagis n
iya ang cellphone ko na buti na lang talaga nasalo ko dahil mas mahal pa 'to sa
buhay niya! Muntikan na malaglag, huhuhu!
Naglakad na siya papunta ulit sa kusina habang ako, nakatayo pa din nang makarin
ig ako nang naghehello mula sa kawalan. Ay wait, YUNG SELPON KO!
Napatingin ako sa cellphone ko na tuloy tuloy lang ang call. Agad agad ko namang
nilapit sa tenga ang cellphone ko.
"-yare? Hello? Hello? Ianne?"
"Tita, okay na ako sorry kung tumawag ako, bye!"
"Te-" kinancel ko na 'yung call at napatingin sa may kusina, wala na sa Art dun.
Huminga na lang ako ng sobrang lalim at napapikit habang hawak hawak ang cellpho
ne ko. Hay nako po Lord, bakit siya pa? Hindi ba pwedeng ibang tao na lang?
Bakit si Art pa makakasama ko sa iisang bahay?
Hindi kami nagkikibuan hanggang makapunta na kami sa sari-sarili naming kwarto.
Ang mali ko lang, hindi ko nilock ang kwarto ko kaya hindi pa ako masyadong nahi
himbing sa pagkakatulog ko, bigla niya akong ginising.
"Hoy, gising." Kanina pa ako ginigising nitong abnormal na lalaki na 'to. Napati
ngin ako sa orasan, 3am?!
"Ano? Ang aga pa..." Kinukusot ko pa 'yung mata ko sa sobrang antok. Nakakainis
kasi tapik siya ng tapik sa akin, ano ba 'to ang kulit ng lahi.
"Magluto ka na ng pagkain ko, kundi-papalayasin kita dito." Pagkasabi niya nun,
lumabas na siya ng kwarto ko. Napadilat naman ako sa narinig ko, ano daw?! Ano a
ko, KATULONG?!
Ako naman itong si uto-uto, nagluto ng pagkain niya para sa kanya. Well, gusto n
iyang ako magluto di ba? Mag tiis siya sa sunog na pagkain! Siguro natulog ulit
'yung walangyang 'yun, nakasara 'yung pintuan ng kwarto niya eh.
Nag ayos na lang ako para makapasok na. Kumain ako ng instant noodles na lagi ko
ng kinakain. Pumunta ako sa kwarto ko para kunin ang bag ko pero paglabas ko, n
a kita kong kakalabas lang niya sa kwarto niya.
Maglalakad na sana ako palabas pero bigla niya akong hinawakan sa braso. Eto na
naman, kinakabahan na naman ako. Tinignan niya ako sa mata with his cold eyes.
"Ayokong may makaalam na dito ka nakatira."
Tumango lang ako at inalis na ang hawak niya sa braso ko. Pumasok ako sa school
ng yamot na yamot. Duh?! As if naman ipagdidiwang ko na siya ang kasama ko sa b
ahay di ba? As if naman tuwang tuwa ako sa pangyayaring 'yun? Hah!
As if.
Umupo ako sa tabi ni Erin at sinimulan ko na kumopya ng sagot sa mga assignment
namin para sa umaga. Habang kumokopya, napansin kong nakatingin siya sa akin kay
a tumingil ako sa pagsusulat at tumingin sa kanya ng nagkakata.
"May kasalan ka sa akin." Ano...daw?
Ay wait, OMG. Ngayon ko lang naalala! Hala, may lakad pala kami kahapon!!!
"Hala! Sorry!" Tinignan niya ako with her maldita look with matching nakataas an
g kanang kilay.
"Sorry? Alam mo bang ang hirap makasama ng anime jerk na 'yun? Akala mo artista,
ang daming babaeng sumusunod! Nakakaasar lang. Hindi pa gentleman at napaka bun
gangero, kalalaking tao. Nakakainis, tapos nung sa-" Napatigil siya sa sinasabi
niya at ewan ko ba kung matatawa ba ako sa itsura niya kasi umayos siya ng upo
a t parang hindi siya nagkukwento.
"Sa?" Ewan, pero natatawa talaga ako parang may nangyari na kakaiba.
"Wala. Nevermind, napapatawad na kita." Binuksan naman niya 'yung notebook niya
at nagsulat ng kung ano man ang sinusulat niya. Aba, may something talaga!
"Anong nangyari?" Kinalabit ko siya pero patuloy lang siya sa pagsusulat niya na
akala mo busy.
"Busy ako, mamaya na." Sinubsob pa niya 'yung mukha niya sa may desk habang nags
usulat. Hinihila ko naman siya para lumayo siya sa sinusulat niya.
Kanina, gustong gusto niya ako malditahin tapos biglang busy? Anyare? Nako nako,
may nangyari eh. Anong nangyari sa kanila ni Cloud?
"Hoy Erin, umamin ka nga. May nangyari ba sa inyo ni Cloud?" Napaangat ang ulo n
iya sa sinabi ko at tumingin siya sa akin na parang nagulat sa tinanong ko. Oka
y , ang OA lang ng mata niya, ang laki. At! Namumula siya.
"Wala! As if." Nako, Erin. Tinignan ko lang siya na parang iwas na iwas siya sa
tinatanong ko.
"Bakit nagbablush ka?" Napatigil siya sa pagsusulat at tumingin sa akin ng dahan
dahan na para bang natakot siya sa tinanong ko.
"Ano ba Ianne, blush on." Tinignan ko lang siya with my maldita look. "What?"
"Wala, kumopya ka na nga lang." Ngumiti siya sa akin then nakangiting bumalik sa
pagsusulat na ginagawa niya. Blush on?! Eto na naman tayo sa blush on? At isa p
a, hindi nga siya nagmemake up tapos blush on?! Nako.
Nakatingin lang ako kay Erin nang biglang may kumalabit sa akin na kaklase ko. T
inignan ko siya ng nagtataka. May tinuro siya sa may pintuan na siyang ikinagul
a t ko. Lumakas bigla kabog ng dibdib ko na para akong engot na napapangiti pero
n aiiyak.
Nagkatinginan kaming dalawa, tapos ngumiti siya sa akin.
He's back!
---x Author's Note: Natutuwa ako sa mga taong nagbabasa ng afgitmolfm, pramis. N
atutuwa ako kasi nak uha ko 'yung quota ko!! Lumagpas paaa~ Hahahaha yiee thank
you po sa inyo. Sa la hat ng nagbabasa, sa lahat ng nagcocomment at sa mga nagla
like. Pati mga nagalib rary pati na din 'yung mga nagkakamaling magfan hahahahah
aha. Thank you...so much. Dedicated to lexapauline kasi tinadtad niya ako one ti
me ng likes and comments d ito sa afgitmolfm. Ahihihihi thank you po. ^____^ ***
**************************************** [42] Chapter 40: Allergy Symptoms *****
************************************** Napatayo agad ako sa kinauupuan ko kahit
na pinigilan pa ako ni Erin dahil magta time na. Tuwang tuwa akong lumapit sa ka
nya at niyakap siya ng mahigpit. Alam ko ng marami na ang nakatingin sa amin sa
hallway pati na din sa loob ng room namin pero wala na din akong pakielam. Ang p
akielam ko lang ngayon ay nayayakap ko na ngayon ang taong mahal ko.
"Namiss kita..." Ibinaon ko ang ulo ko sa dibdib niya dahil feeling ko maiiyak n
a ako. Halo halong emosyon ang nararamdaman ko ngayon. Masaya dahil nandito siy
a at malungkot dahil bakit ngayon lang siya dumating.
Pero ang pinaka nararamdaman ko ngayon ay pagtataka. Tumingin ako sa kanya at na
pakunot ang noo ko ng tutukan ko siya ng tingin. Lumayo ako mula sa pagkakayaka
p namin sa isa't isa, feeling ko umurong 'yung mga luha ko.
"Bakit kalbo ka?"
Natawa siya a niya. Ang iya dati na g tumubo na
as if may nakakatawa sa tinanong ko. Actually, natatawa ako sa itsur weird kasi
eh! Ayos lang naman pero mas bagay sa kanya 'yung buhok n mala-korean. Hindi nam
an siya skin head, semi kalbo lang kasi mukhan 'yung buhok niya pero kasi-ANG WE
IRD.
"Wala lang, maiba naman." Napasimangot ako sa harap niya. Niyakap naman niya ul
it ako at kiniss ako sa noo. "I miss you."
Hindi ko malaman kung bakit parang biglang tumalon 'yung puso ko nung sinabi niy
a 'yun. Napangiti na lang ako at hinigpitan ang yakap sa kanya. Ano ba 'yan, na
m iss ko talaga siya. Ayaw ko na talagang bumitaw pero dahil sa narinig ko, napa
ka las at napatingin ako sa umepal.
"Tsk.." Hindi pa nagsink in sa utak ko kung sino 'yung epal na nag "tsk". Napati
ngin ako sa kanya ng masama at nanlaki na lang mata ko nang makita ko siya.
"Kaklase kita?!" Tinignan lang niya ako with a blank look na parang hindi niya a
ko kilala-o kasama man lang sa bahay saka dumiretso sa loob ng classroom ko.
Kaklase ko si Art?
NAGRING ANG BELL *tuluyang nawala ang sfx.*
"Sa break time ah? I wanna have a day with you. Hindi kasi tayo magkaklase eh, m
aya na lang." Kiniss niya ako sa cheeks at tumango lang ako. Pumasok na siya sa
kabilang ibayo na room. Okay joke, OA lang. Isang pagitang classroom ang sectio
n s namin.
Napalingon ako sa loob ng classroom namin, 'yung iba nakatingin sa akin pero ini
was 'yung tingin nilang 'yun pero karamihan ay nakatingin kay Art na nakayuko n
a parang natutulog sa upuan sa may tabi ng pintuan.
I can't believe it. Siya pala 'yung kaklase naming 1 week absent.
"Siya pala si Nate..." Nakangiting sabi sa akin ni Erin pagkaupong pagkaupo ko n
g upuan. Hindi pa nga nag iinit pag upo ko nagtanong agad eh. "Infairness, gumw
a po standard mo ah?"
Napatingin ako sa kanya ng nagtataka.
"Anong pinagsasasabi mo?" Ngumiti naman ng nakakaloko si Erin sa akin. Ano iniis
ip niya, hala?
"Naaalala mo si Raseed? 'Yung forever crush mo nung gradeschool?" Natatawang tan
ong ni Erin. Bigla namang bumalik sa akin lahat, OMG LANG. "Grabe panliligaw mo
dun no? Chicks na chicks siya eh!" Tuluyan siyang tumawa habang pinanlalakihan
k o naman siya ng mata.
"Ano ba Poleng!"
"Oh gantihan? Baket? Chicks naman siya ah? Mukhang chick-en feet, take note; sun
og version pa!" Natatawa na kaming dalawa ni Erin, nakikisama na kami sa ingay
n a ginagawa ng klase namin dahil wala pa kaming teacher.
"Ano ba, bata pa ako nun. Hindi ko pa alam ang gwapo sa hindi okay tska nanagini
p lang kasi akong niligtas niya ako kaya akala ko siya si prince charming!" Pag
d edefend ko sa sarili ko. Tinusok tusok naman ako ni Erin sa tagiliran.
"Yiee~ Prince Charming pala ah!"
"Hay nako Erin." Tawa pa rin siya ng tawa pero ilalayo ko na sana sa kanya 'yung
paningin ko pero pinigilan niya ako.
"Joke lang, pero gwapo ah? Kaya lang bakit kalbo? Akala ko pa naman mala korean
hair na matangkad na mapogi. Anyare sa hair niya? Naging wa-hair na?" Tawa pa di
n siya ng tawa. Ano ba 'tong si Erin, ang saya saya eh!
"Alam mo ba si Nate, pinsan si Cloud?"
At ayun, natahimik din si Erin. Umirap pa!
Dumating na ang adviser namin at napatingin ako kay Art na nasa kabilang dulo ma
lapit sa pintuan. Nakakatawa dahil tumayo din siya pero bored na bored ang itsu
r a nung nag greet.
Nagsimula na ang everyday lesson pero parang balewala lang kay Art na hindi niya
alam 'yung pinag aralan last week. Natutulog nga lang siya eh, hindi siya nakik
inig!
"Art, kindly explain this." Tinignan ko siya hindi dahil curious ako...okay joke
. Curious talaga ako-lahat kaya kami. Iniangat ni Art 'yung ulo niya mula sa pa
g kakayuko kasi nga parang natutulog siya. Dahan-dahan siyang tumayo, oo-dahan d
ah an talaga parang slow mo. Alam mo 'yung ninanamnam niya pagtayo niya?
Pagkatayo niya, tumingin siya sa teacher namin habang halos lahat kaming kaklase
niya ay nakatingin sa kanya. Ibinuka niya ang bibig niya at nagulat ako kasi bi
gla siyang nagsalita ng alien language!
Okay joke, inexplain niya lang 'yung pinaexplain ng teacher namin.
Tumingin ako sa paligid, parang halos lahat kami manghang mangha sa pinagsasasab
i niya. Tumingin naman ako sa teacher namin na parang humanga din.
Pagkatapos na pagkatapos niyang iexplain with his boring look at boring voice, u
mupo na siya at yumuko ulit para matulog.
"That was the perfect explanation for this. Class, let's give Art a round of app
lause" Nagpalakpakan 'yung mga kaklase ko-kahit si Erin manghang mangha. Ako la
n g ata ang hindi pumalakpak pati na din si Art kasi syempre tulog nga siya.
"Grabe Ianne, ang talino naman ng lalakeng 'yan! Ampogi pa!" Tuwang tuwa na sina
bi sa akin ni Erin. Napabuntong hininga na lang ako, matalino nga, gwapo nga-an
g sama naman ng ugali.
Haaayyyy nakooo~
Natapos na ang dalawang subject at bored na bored na ako. Last na 'tong subject
na 'to then break time na. Excited ako eh, bakit ba? Wala na nga ata akong ibang
ginawa kundi tanungin kaklase ko kung anong oras na. Nabwisit nga ata sa akin,
pinahiram na tuloy sa akin 'yung relos niya.
Eh bakit ba? Gusto ko lang kasi talaga mag break na, as in now na gusto ko na ma
gbreak. Napatingin ako sa relos na pinahiram sa akin ng kaklase ko, 5 minutes n
a lang...grabe eto na ata pinaka matagal na 5 minutes sa buong buhay ko.
Ano ba tong teacher na 'to, salita nang salita eh obvious namang walang nakikini
g sa kanya. Halos karamihan ng nasa likod natutulog pero syempre pinapangunahan
'yon ni Art at ang mga kampon-kamponan niya. Napatingin naman ako kay Erin na pa
rang busy sa pagdodrawing ng-anime? Tumingin pa ako ng malapit at nakakita ako
n g espada na malaki sa drawing niya pero bigla niyang tinakpan.
"Hoy bakit ka tumitingin!" Nanlaki mata ko kay Erin at parang kinakabahan siya.
"Ano 'yung dinodrawing mo?" Tanong ko.
"Wala! Hay nako makinig na lang tayo kay sir." Sinara niya 'yung notebook niya a
t tinignan 'yung teacher namin kahit obvious namang hindi siya nakikinig at par
a ng nagdedaydream lang.
Napatingin naman ako ulit sa relos, 1 minute na lang time na! Tinitigan ko lang
'yung seconds gumalaw hanggang sa...
BOOM.
Time na.
Nakangiti akong tumingin kay sir pero salita pa din siya nang salita. Napakunot
ang noo ko at tinignan ang relos. Hala 15 seconds-18 seconds overtime na!
"Ano ba 'to, overtime na si sir ng 1 minute." Natataranta na ako kasi nagring na
din 'yung bell para magpahiwatig na break time na. Nagsasalita pa din si sir, g
rabe bakit ayaw niya tumigil?
"Sir!" Nagtaas ng kamay si Erin kaya napatigil si sir sa pagsasalita at tinawag
si Erin na nakataas ang kamay. "Overtime na daw po kayo ng 1 minute."
Tumawa naman 'yung mga kaklase namin sa sinabi ni Erin. Nanlaki ang ang mata ko
sa kanya at ngumiti lang siya sa akin.
"Sinabi ko lang 'yung reklamo mo."
Napatingin ulit ako sa relos, HALA 2 MINUTES NA. Ano ba 'to! Napatingin ako sa l
abas ng classroom at may mga naglalabasan ng kabatch namin sa ibang section. Nat
ataranta na ako kasi biglang nakita ko si Nate na sumandal sa pader na tapat ng
pintuan ng classroom namin at kitang kita ko siya na nakangiti sa akin.
Hindi ko nalamayan, tinaas ko na pala 'yung kamay ko at tinawag ako ni sir. "Uhm
, sir may I go out?" Hindi pa siya nagsasalita o pumapayag, lumabas agad ako at
tumakbo papunta kay Nate. Hinawakan ko siya sa kamay at sabay kaming tumakbo pa
l ayo sa classroom namin.
Hala sorry na, overtime kasi siya tapos excited na ako magbreak time eh.
"Teka hindi ka ba-" Ngumiti ako sa kanya kahit na hingal na hingal kami dahil sa
pagtakbo. Nakababa na kami ng isang floor tska lang kami tumigil sa pagtakbo.
"Hindi na, kasama na kita eh." Sisimulan ko na sanang bumaba pero nagulat ako ka
si kiniss agad ako ni Nate sa kaliwang pisngi ko. Hinawakan niya kamay ko at na
g cross fingers pa kami. Kiniss naman niya 'yung kamay ko tapos ngumiti sa akin.
"Grabe, namiss ko 'to." EEEEeeehhhhhhhh... kinikilig ako!
Kumain na kami at medyo nagkulitan pa bago umakyat sa taas. Pumasok kami sa clas
sroom ko at dun muna siya sa upuan ni Erin kasi wala pa naman siya. Pasensya na
Erin iniwan kita, huhuhuhu.
"Ang hirap pala nito no?" Out of nowhere, bigla niyang sinabi habang nilalaro 'y
ung kamay ko. May ilang bumabati sa kanya na napapadaan sa pwesto namin pero ni
l alaro lang talaga niya kamay ko.
"'Yung?" Napatingin ako sa mata niya pero nakatingin lang siya sa kamay namin na
nasa desk.
"'Yung ganito, umalis ako ng 2 months, 1 week akong hindi nakapasok tapos hindi
pala tayo magkaklase-para akong pinapatay bawat segundo." Binatukan ko naman siy
a.
"Ang oa naman!" Tumawa ako kaya natatawa din siya pero sumeryoso 'yung mukha niy
a.
"No joke Ianne, tignan mo pinapantal na ako." Tinignan ko naman 'yung braso niya
na pinapantal nga. Hala, ngayon ko lang napansin 'yan!
"Hala! May allergy ka!"
"Oo nga eh, aakalain mo bang allergic akong mahiwalay sa'yo?" Napatingin ako sa
kanya, nakangiti siya sa akin at napangiti na lang ako.
Grabe, nakakamiss palang kiligin ulit sa mga corny niyang banat!
---x Author's Note: THANK YOU SA READS, LIKES AND COMMENTS. Sa patuloy na pagbab
asa, thank you po. N ababadtrip ako, malapit na pasukan namin sa 6 na. Huhuhuhuh
u sana makapag update ako bukas both AFGITMOLFM at TAOI. :"> Dedicated to PenNig
htDreamer pero hindi ko siya mahanap, nakakapagtaka pero dedi cated pa din sa ka
nya ito at kapag nahanap ko siya dito, good. Pinakyaw lang nam an niya ang mga s
tories ko from oldest to newest. Nakakakilig kaya 'yun kasi mat ching likes and
comments pa. **edited: Nahanap ko na siya, si Mistear na pala siya ngayon ahihih
i. :3 Sinabihan pa niya na cute daw kaming dalawa ni Humi! Ahihihihihihi!! PenNi
ghtDreamer, kung nababasa mo man ito--salamat po :) ****************************
*************** [43] Chapter 41: First kiss again ******************************
************* "Kamusta ka na?"
Naglalakad lakad na lang kami sa school, nagpapagabi sa campus at napag isip isi
p naming mamaya na kami umuwi. Wala lang, ayaw ko pa kasi muna makita si Art sa
bahay, mababadtrip lang ako sa pag uutos niya.
"Okay lang, ikaw?" Nakangiti akong tinignan siya. Nakatingin lang siya sa harap
pero nakangiti din.
"Ayos lang din..."
Natahimik ulit kaming dalawa. Magkaholding hands lang kami habang naglalakad. Na
kailang ikot na ata kami sa ground pero parang wala, ang sarap sa pakiramdam.
"Kay a-auntie mo ba ikaw nakatira?" Napatigil ako sa paglalakad kaya napatigil d
in siya. Tumingin siya sa akin at feeling ko parehas kaming kinabahan sa tanong
niyang 'yun.
"Ah-o-oo." Ngumiti ako kahit medyo pilit. Pinagpatuloy ko na ulit paglalakad ko
kaya naglakad na din siya. Natatakot ako. Natatakot ako na baka malaman niyang n
agsisinungaling ako.
"Sa bahay ka niya nakatira?" Napalunok ako sa sinabi niya. Bakit ba niya tinatan
ong 'yun? Siguro concern pero bakit guilty ako...nakakainis.
"Uhm, oo?" Natawa naman siya bigla sa akin. Ayaw ko siyang tignan pero napatingi
n ako sa kanya na nakatingin sa akin.
"Bakit parang hindi ka sure?" Feeling ko mauubos na laway ko kakalunok ko.
"Sira, sure kaya ako. Kakaiba kasi mga tanong mo!" Ang lakas ng kabog ng dibdib
ko. Sorry Nate.. Sorry kung nagsisinungaling ako. Sasabihin ko din sa'yo pero hi
ndi ngayon.
"Tara." Hinawakan niya ng mahigpit 'yung kamay ko at lumabas kami ng school.
"S-saan tayo pupunta?" Tumingin siya sa akin ng nakangiti.
"Sa bago niyong bahay." Tumigil ako sa paglalakad kaya tumigil din siya. Napatin
gin siya sa akin at feeling ko sasabog na ako sa sobrang kaba.
"H-ha?!" Nanlaki mata ko. Tinignan niya ako na may kunot 'yung noo niya. Nagtata
ka na siya, oh em. "A-ano kasi magulo 'yung bahay! Super gulo kaya next time na
lang, pwede?" Dugtong ko.
Please say yes, please say yes.
"Sige." Lumuwag naman bigla paghinga ko. Tumingin ako sa kanya then ngumiti ako
tska kiniss siya sa cheek niya. Ang bait talaga nitong lalakeng to.
"Bakit? Para saan 'yun?" Pagtataka niyang tanong.
"Wala, namiss ko lang." Nagkangitian kami. Nakakainis kasi ang bait niya pero na
gsisinungaling ako sa kanya.
"Nako Ianne!" Tinanggal niya pagkakahawak sa kamay ko at inakbayan ako. Nilapit
niya ako sa kanya kaya parang niyayakap niya ako na isang kamay lang ang gamit.
Sorry Nate... Sorry sa pagsisinungaling.
"Pahiram ID mo." Iniangat ko ang ulo ko para makita ko mukha niya.
"ID ko?" Tinignan ko 'yung uniform ko, hindi ko na suot ID ko. Kinapa ko bulsa k
o pero wala din kaya hinanap ko sa bag ko nang bigla kong maalala 'yung nangyar
i kanina.
"IAAANNNEEE~ I NEED YOUR ID!! LIFE AND DEATH SITUATION ITO!" Biglang sigaw sa ak
in ni Erin. Agad agad ko namang binigay sa kanya 'yun at napaface palm na lang
a ko nang malaman ko dahilan ng panghihiram niya ng ID ko.
"Thank you!" At agad naman niya ginamit ang ID ko pang ruler.
And come to think of it, wala akong maalalang binalik niya ang ID ko sa akin dah
il mag uuwian na din at nagmamadali akong umalis para magkasama kami ni Nate. H
a la, ano ba 'to-paano ako makakapasok bukas n'yan?
"Hala, nakay Erin ID ko!" Pinakilala ko na din pala si Erin at Nate sa isa't isa
. Wala naman kaming ibang nakuha kay Erin kung hindi ang panunukso.
"Paano ka makakapasok sa school n'yan?" Tinignan ko lang siya. Medyo nagtitigan
pa kami nang makita ko na unti-unting nagform ng smile si Nate. "Fieldtrip papun
ta sa bahay nila?"
Ayaw ko man dahil tinatamad ako, pumunta na kami dahil kailangan. Buti na lang t
alaga nagpunta na ako once ng bahay nila at buti na lang medyo malapit itong ba
h ay sa tinitirahan ko.
KATOK KATOK *sfx 'yan*
"Sure ka bang d'yan siya nakatira?" Parang takot na takot pa ata si Nate kasi '
yung itsura niya parang walang tiwala sa akin eh.
"Tiwala lang..." Okayy~ Bakit parang naguilty ako nung sinabi ko 'yun? Inalis ko
agad 'yung tingin ko sa kanya at sinubukang kumatok ulit.
KATOK KATO*naputol *
Nanlaki ang mata ko sa nakikita ko. Napansin ko ring pati si Nate, nagulat sa na
kita niya. Parehas kaming nagulat dahil nakangiti pa ang taong nasa harap namin
pagkabukas niya pero napastraight face ang mukha pagkakita sa amin.
"Anong ginagawa mo dito?" Tanong ko sa kanya. Tumingin naman ako kay Nate na hin
di ko malaman kung nagtataka rin ba o natatawa sa nakikita. "Nasa bahay niyo ba
tayo, Nate?"
Alam ko namang hindi ito ang bahay nila pero bakit? I mean, BAKIT? BAKIT NANDITO
SI CLOUD SA BAHAY NILA ERIN?!
"Uhm, yo?" Nakangiting bati sa amin ni Cloud. Napakunot ang noo ko sa nakikita k
o. Tinulak ko siya papasok para makapasok ako sa loob. Napatingin ako sa paligi
d , obviously, hindi ito bahay nila Nate pero bakit nandito si Cloud?
"Bakit nandito ka?" Sinundan ko ng tingin si Cloud hanggang sa umupo siya sa isa
sa mga upuan sa tapat ng tv. Hinawakan niya 'yung remote na akala mo siya may a
ri ng bahay.
"Hinihintay si Erin, ang tagal nga eh." Napataas ang kilay ko. Naglilipat lang s
iya ng channel sa tv at hindi siya nakatingin sa akin.
"Bakit mo siya-" Napatigil ako nang biglang may nagsalita mula sa hagdan.
"Sabi na eh..." Napatingin ako sa may hagdanan at nakita ko si Erin na nakasilip
sa amin. Nakapang alis siya at pababa na siya ng hagdan.
"Wow." Napakunot ang noo ko at napatingin kay Cloud na napatayo at nakatingin ka
y Erin. Ano bang nangyayari dito?!
"Erin, tara dito!" Pero bago pa siya lumapit sa akin, pumunta na ako sa may hagd
an para kaming dalawa lang ang mag usap. Ako nagsabing 'tara dito' pero ako pal
a pupunta sa kanya.
"Bakit?"
"Bakit nandito si Cloud?" Bulong ko sa kanya pero malakas para marinig niya ng m
alinaw. Tumingin kaming dalawa kay Cloud na ngayon ay kausap na si Nate.
"Uhm..." Napatingin siya kung saan man. "Nag aaya magstroll?" Sinamaan ko tingin
ko sa kanya.
"What? Bakit ganyan ka makatingin!" Natatawa pa siya na parang pinagtitripan ako
.
"Sabi mo ayaw mo kay Cloud tapos ngayon..." Hinawakan niya ang batok niya at ngu
miti na parang guilty siya.
"Eh..." Hindi siya makatingin sa akin... NAKO!
"Anong nangyari sa inyo kahapon?" Napatingin siya sa akin tapos sa side nila Clo
ud tapos sa akin ulit. Napansin kong napabuntong hininga siya.
"Okay fine, the more you hate the more you love nga, happy?" Napangiti ako at pi
nalo palo siya sa braso pero mahina lang. Ngumiti lang din siya at feeling ko k
i nikilig ako sa kanila.
"Kaya pala ah! Anong nangyari?" Syempre gusto ko malaman the juicy details.
"Tara na, 'wag na natin istorbohin 'yung dalawa." Hinawakan ako ni Nate sa braso
at hinatak ako palabas. WAIT GUSTO KO MALAMAN YUNG NANGYARI! Kumakawala pa ako
pero malakas si Nate at binuhat na niya ako palabas ng bahay.
"Hay nako Nate, nag uusap pa kami eh!" Sinamaan ko ang tingin ko sa kanya para m
alaman niyang ang epal niya.
"They need privacy." Napabuntong hininga na lang ako.
"Parang tayo...kailangan ng privacy." Napatingin ako sa kanya na nakatingin sa a
kin na parang nangseseduce. Binatukan ko kasi nagiging effective eh! Nagsimula
n a kaming maglakad palabas ng kanto nang bigla ko na lang naalala kung ano nga
ba pinunta namin dun.
"ID ko!" Natawa na lang kami parehas dahil ang fail. Kung ano pinunta namin kani
la Erin, 'yun ang hindi ko nakuha.
So bumalik kami sa bahay nila Erin at infairness, napagod ako. Diretso kong binu
ksan ang pintuan at hindi na kumatok. Pagkabukas na pagkabukas ko ng pintuan, n
a gulat na lang ako at dapat sisigaw ako pero tinakpan ni Nate kamay ko gamit ka
ma y niya na natatawa pa sa nakikita namin.
OMG.
Naghahalikan sila Cloud at Erin!
Nakaupo silang dalawa sa sofa. Nakaharap si Erin sa pintuan habang si Cloud nama
n nakaharap sa kabilang side. Natigilan talaga ako, pagkadilat ng mata ni Erin,
nagulat siya ng makita niya ako pero nag hand language akong 'wag'.
Tinanggal ni Nate pagkakatakip sa bibig ko at nilip sync ko na lang kay Erin kun
g nasaan 'yung ID ko. Tinuro niya 'yung bag niya na nakapatong sa lamesa malapi
t sa pintuan. Pagkakuha ko ng ID ko, nagthank you agad ako.
"Nice 'tol!" Nagulat ako sa pagsigaw ni Nate. Sinara agad niya 'yung pintuan at
nakita ko pang parang nagulat si Cloud sa narinig niya. Hinila ako ni Nate at tu
makbo na kami palayo. Huhuhuhu grabe, pagod na ako.
"Grabe talaga si Cloud!" Natatawa pa din kami sa pangyayari. That was an epic re
velation. An epic scene! Baka mamaya kung ano na kahinatnan nun, ewan ko na lan
g .
Nakadating na kami sa pasukan ng kanto ng bahay na-ni Art. Hay, grabeng pagsisin
ungaling na naman.
"Dito na lang, ah?" Hinawakan ko 'yung kamay niya para ilagay sa magkabilang pis
ngi ko. Magkatitigan lang kami sa isa't isa at nakangiti lang. Nakakatuwa lang
' yung effect ng ilaw na malapit sa amin. Kita ko siya pero may pagkamystery pa
di n ang dating.
"Namiss kita...sobra." Sabi niya ng nakangiti. Walang nag aalis sa tingin ng isa
't isa. Feeling ko nga nabingi ako kasi wala na akong ibang naririnig kundi pag
t ibok ng puso ko at boses niya.
Napansin ko na lang na lumalapit na ang mukha niya sa mukha ko. Hindi ko nga mag
ets kung bakit grabe ako kabahan eh lagi naman kaming may ganito. Siguro kasi a
f ter ilang months ang nakaraan, ganun?
Pinikit niya 'yung mata niya kaya ipinikit ko din 'yung sa akin. Naramdaman ko n
a lang ang pagdampi ng labi niya sa mga labi ko. Nagwala sa loob 'yung puso ko,
nagkaroon ng space shuttle sa tyan ko at ewan, feeling ko ang saya saya ko.
Ano ba 'to, bakit ba feeling ko first kiss namin ulit to?
---x Author's Note:
THANK YOU SA'YO. Alam mo na kung sino ka na pinapasalamatan ko. :"> May pasok na
ako bukas kaya nag update ako ngayon, sana hindi ako masyadong busy tutal 5 sub
jects lang naman ata ako. Lagi naman! Huhuhu hirap maging irreg. Any ways, happy
back to schooling 'yung mga bumalik na sa school! Aral ng mabuti, 'w ag masyado
mag adik sa mga stories!! Dedicated to memae kasi hinabol niya ang afgitmolfm a
t tuwang tuwa ako sa mmga f eedbacks na binibigay niya sa akin. Natatawa pa ako
sa kanya kasi ipapagawa daw niya ako ng rebulto. Hi memae, asan na rebulto ko? C
hos. MARAMING SALAMAT MEMAE! :) ******************************************* [44]
Chapter 42: Busted? ******************************************* Kahit ano pang
pilit ni Nate, ako na lang ang naglakad papunta sa tinitirahan ko ngayon. Ayaw k
o munang malaman ni Nate, ayaw ko munang may makaalam, ayaw kong may makaalam.
Hay nako Ianne.
Kinuha ko na 'yung susi ko sa bahay. Napatingin ako sa may bintana, mukhang wala
pa ata sa bahay si Art. Pagbukas ko ng pintuan, binuksan ko 'yung ilaw at tamad
na tamad na pinihit 'yung door knob ng kwarto ko pero napahinto ako sa nakita k
o.
OMG.
Tama ba 'yung nakita ko?
Agad agad kong sinara 'yung pintuan at feeling ko nagising agad ako. Ano ba 'ton
g mga nakikita ko, bakit ba ganito? Kanina si Cloud at Erin ang aksidente kong
n akita ngayon naman si Art at si X?
Dali dali akong pumasok sa totoo kong kwarto saka nagbihis. Medyo kinabahan pa a
ko kasi baka mamaya nahalata nilang nakita ko sila. Ano ba naman kasi 'to, nagk
a mali pa ako ng bukas ng kwarto. Ugh.
Pero kasi ang weird ng halikan nila, parang ano...wild?
Pagbukas ko ng pintuan para pumunta ng kusina at makakuha ng pagkain, napatitig
muna ako sa pintuan ng kwarto ni Art. Hindi ko alam pero napapaisip ako ngayon.
Ano na kayang ginagawa nila d'yan?
Agh ano ba 'tong pinag iisip ko. Mind your own business Ianne, please lang.
Kumuha na ako ng pagkain sa kusina at dumiretso sa sala para manood habang kumak
ain. Habang masayang nanonood ng spongebob squarepants, nakakarinig ako ng inga
y -parang bangga kung saan saan at nangagaling 'yung mga ingay sa loob ng kwarto
n i Art. Napatingin ako sa may pintuan ni Art, bakit ba ang ingay nila?
Naiinis ako, naiistorbo kasi ako; ang ingay talaga. Ano ba 'yan? Gumagawa na ba
sila ng baby at ang ingay ingay nila? Hindi ba nila alam na may tao pang nakatir
a dito? Hello!?
Nakatapos na akong kumain at nakailang paglipat lipat na ako ng channel, hindi p
a din na natatapos 'yung ingay sa kwarto ni Art. Nacurious naman daw ako, halik
a n pa din ba ginagawa nila? Nilagay ko 'yung pinggan ko sa may lababo at hinuga
sa n ng mabilis. Nilakasan ko 'yung volume ng tv para maisip nila na nanonood ak
o n g tv. Hindi ko naman talaga gawain 'to pero nilapit ko 'yung tenga ko sa pin
tuan ni Art.
Okay fine, ako na, ako na chismosa.
"Mahal kita Xiara..." Nanlaki mata ko. WEH?! WEH?! Si Art ba talaga 'yung nasa l
oob ng kwarto na 'yan? Wait lang, anong kalokohan 'to? Nasa gag show ba ako?!
"I-I don't know, this is wrong...so wrong." ANO 'YUNG MALI!? ANO BANG GINAGAWA N
IYO?
"Please..." Ewan ko pero kinakabahan ako sa naririnig ko. Feeling ko nakikinig a
ko ng radio drama, parang boses ni Art pero hindi si Art ang nagsasalita. Nagka
r oon kasi ng emosyon 'yung blangko niyang boses. Para siyang-nagmamakaawa.
"A, you're like a brother to me... a younger brother."
"Pero mahal kita, pwede namang-" Napatigil si Art sa pagsasalita nang magsalita
naman si X.
"I'm getting married." Napaatras ako sa narinig ko. Napatingin ako sa pintuan ng
kwarto ni Art. Ewan ko pero parang nakaramdam ako bigla ng sakit.
"You're kidding m-"
"I'm-I'm sorry." May narinig akong parang may nabangga at pag aray ng mahina ni
Xiara.
"Umalis ka na dito." Gininaw naman daw ako sa boses ni Art, mas naging cold bose
s niya kesa dati.
"I'm sor-" Lumayo pa ako ng kaunti kasi feeling ko palapit na din sa pintuan si
X.
"Ang sabi ko..." Binuksan ko 'yung pintuan ng kwarto ko pero nakatingin pa din a
ko sa pintuan ng kwarto ni Art. "Umalis ka na dito."
"Art..."
"Huwag mo akong hawakan kaya kung pwede lang umalis ka na dito." Nakarinig ako n
g pagpihit ng doorknob. Papasok na sana ako ng kwarto ko ng biglang-
"Ah!-Oh hey, Ianne." Kinakabahan ako. Lumingon ako kay X, nakangiti siya sa akin
pero obvious naman sa mukha niya na parang nasasaktan siya. Napangiti ako sa ka
nya pero ikinagulat ko ng itulak siya ni Art palabas ng kwarto.
"Alis." Nakita ko ang blangkong mukha ni Art na sinabi 'yon kay X pero kita nama
n na nasasaktan pa din siya. Nakatopless siya at nakapantalon, gulo gulo buhok
n ilang dalawa.
Lumapit sa akin si X at malungkot na ngumiti sa akin. "I gotta go," sabay tapik
sa balikat ko. Sinamahan ko siya palabas ng bahay, ewan-naaawa ako pero hindi ko
alam kung kanino ako maaawa.
Pagpasok ko ng bahay napatigil ako sa paglalakad ng biglang hawakan ako ni Art s
a braso. Nakasuot na siya ng t-shirt ngayon. "Aalis ako, 'wag mo na ako hintayi
n ."
Tumango na lang ako. As if naman hihintayin ko siya di ba? Lumabas na siya ng ba
hay at grabe lang kasi parang masisira 'yung buong bahay sa pagbagsak niya ng pi
ntuan.
Bastusan talaga.
Pero nabobother talaga ako, mahal pala niya si X? Nagmamahal pala ang isang Art?
Natulog na lang ako dahil feeling ko pagod na pagod ako. Sa sobrang tulog na ina
bot ko, pagkagising ko-maaraw na. As in hindi na siya umaga. Pagtingin ko sa or
a san sa side table.
Shit! 10:25am na!
Napaupo ako sa gulat at sumakit naman bigla 'yung ulo ko kaya napahiga ulit ako.
Ano ba 'to, bakit nangyari 'to sa akin? Ano ba 'yan.
TOK TOK TOK *may tao*
May kumakatok? Binuksan ko 'yung pintuan ng kwarto ni Art pero walang tao. Siya
ba 'yung nasa labas? Pero dapat nasa school na siya tska, ANO BA? WALA SIYANG SU
SI NG BAHAY? Agad akong pumunta sa may pintuan.
"A-" Pagkabukas ko ng pintuan, nagulat ako sa nakita ko.
"Ianne." Oh.. my... gad...
"N-N-Nate?" Parang biglang nahulog 'yung puso ko. "Anon-paano-anong ginagawa mo
dito? At paano mo nalaman na dito ako nakatira?" Ngumiti siya sa akin, pansin ko
ng nakauniform na siya samantalang ako gulo-gulo pa buhok at nakapambahay.
"Good morning." Ngumiti siya sa akin sabay kiss sa cheeks. Pumasok siya sa loob
na para bang pinapasok ko siya at bakit parang may hinahanap siya?
"Nasaan tita mo?"
"Ha? Ah-wala, umalis na." Tumingin muna siya sa akin at umupo sa sofa.Kumuha nam
an ako ng tubig at uminom tapos binigyan ko rin siya.
"Ganun? Bakit hindi ka pumasok sa school?" Bakit ba feel at home na siya dito, a
ber? Pero grabe lang 'yung kaba ko, nakakainis.
"W-wala kasing gumising sa akin tapos inayos ko pa 'tong bahay. Pagod kasi tita
ko kahapon." Sorry Nate, sorry.
"Nasaan kwarto mo?" Tumayo siya mula sa pagkakaupo. Nilapag niya 'yung baso na b
inigay ko sa kanya sa lamesa. Sinundan ko siya pero nagulat ko ng buksan niya k
w arto ni Art.
"Wag! Sa ano ko 'yan..." Sa ano mo, Ianne? Sa Art mo? Hay nako.
"Sa tita mo?" Tumingin siya sa akin at tumango naman ako. "Bakit ganun, amoy...
lalake?" ANO DAW?!
"Ha? Ah... Ewan ko... baka dumating boyfriend niya?" Ano daw boyfriend? Eh singl
e tita ko! Ano ba 'to, padagdag ng padagdag 'yung pagsisinungaling ko.
"Boyfriend?" Tumango ako at ngumiti. Ano ba to, nanlalamig na ako.
"Uhm.. dito kwarto ko." Hinila ko siya agad papasok ng kwarto ko. Sinara ko na '
yung kwarto ni Art at hinila ko siya tapos pumasok kami sa kwarto ko. Tumingin
s iya sa paligid tapos umupo sa higaan ko.
"Anong ginagawa mo pala dito? Tska bakit nakauniform ka?" Pinaupo niya ako sa ta
bi niya kaya umupo ako pero nanlalamig pa din kamay ko.
"Pagpasok ko sabi ni Erin hindi ka daw pumasok, tumakas na lang ako."
"Nagcutting ka!?" Ngumiti siya ng nakakaloko tapos kinurot 'yung pisngi ko.
"Gusto ko kasi may quality time tayo." Lumapit siya sa akin at nagulat ako kasi
bigla niya akong hinalikan na para bang hindi kami nagkikita. Inihiga niya ako s
a kama kaya nakapatong na ulit siya sa akin.
TUG
Napatigil sa paghalik sa akin si Nate. Tumingin siya sa may pintuan at shit lang
, BAKA SI ART 'YUN!
"Ano 'yun?" Tinignan niya ako at tatayo na sana siya pero bigla ko siyang hinila
kaya napadagan siya sa akin. Aray! Ang bigat.
"Wala 'yun, baka 'yung daga na tumatambay dito." Hinalikan ko siya pero biglang
may tumunog na naman sa labas. Ano ba Art, bakit ba ang epal epal mo?
"Daga? Parang hindi eh..." Tumigil ulit siya at ngayon, napatayo na talaga siya.
Umupo ako para hawakan 'yung kamay niya pero mukhang ayaw niyang magpapigil kay
a tumayo agad ako at hinalikan siya. Diniinan ko paghalik sa kanya para hindi s
i ya makapag concentrate sa tunog.
Nakarinig ako ng parang pagpasok sa pintuan ng kwarto ni Art. Napabuntong hining
a na lang ako sa isip ko. Buti na lang pumasok na siya sa loob ng kwarto niya.
H umiwalay sa akin si Nate at tinignan ako sa mata sabay ngiti.
"Namiss ko talaga 'to ng sobra..."
Napansin kong bumukas pintuan ng kwarto ko kaya inikot ko si Nate at tinulak siy
a para bumagsak siya sa kama. Hinalikan ko agad siya kaya parang nakapatong ako
sa kanya tapos siya nakahiga sa kama.
Huhuhuhu ang epal mo talaga Art.
"T-teka," tinigil niya paghalik ko sa kanya at tumingin sa may pintuan. Napantin
gin din ako sa may pintuan pero binalik ko pagtingin ko sa kanya.
"Baket?" Pagtataka kong tanong sa kanya. Hahalikan ko sana siya ulit pero pinigi
lan niya ako.
"Para kasing may tao?" Ugh, paano ba 'to. Paano ko siya mapapaalis sa bahay?
---x Author's Note: *edited 11/11/12: Dedicated to Tonyaaa na tinuturing kong cr
itic talaga. I mean, nung sa D A Y A R I niya, natuwa pa ako nun kasi afgitmolfm
ata ang pinaka unan g story na nilagay niya dun at ginawan niya ng makabagdamda
ming review. Nagawa n iyang sabihin 'yung gusto ko ipahiwatig, 'yung "kulang" an
g old version at natut uwa rin naman ako dahil nakita niya kung anong pinagkaiba
ng revised at ng old v ersion. Kung tutuusin, katulad niya ang mga gusto kong r
eader, challenge kasi sa akin 'y un. Plus, reader talaga siya dahil naalala niya
'yung post ko dati na binati ko ang sarili ko sa afgitmolfm chapter, nakakatuwa
kasi naalala pa niya 'yun. *NAGB ABASA NG AUTHOR'S NOTE* Thank you Tonyaaa, ser
yoso 'to :D Click external link to read her birthday message. Ito na po ang next
chapter!!! Stock chapter lang 'to kaya okay pa pero kapag nau bos ang stock cha
pters ko, matatagalan ulit. Thank you sa patuloy na nagbabasa, thank you thank y
ou. Aral aral tayo mabuti ah? Ahihihihi. Onga pala, Ianne is (eeyan) not (leyn).
Okay po? Baka mamaya kasi hindi niyo mag ets tapos "Leyn" kayo ng "Leyn". Wala
lang, share. Hahahaha.
******************************************* [45] Chapter 43: Problem Shmroblem *
****************************************** Hindi na ako nagsayang pa ng oras. Ag
ad agad kong hinila palabas ng kwarto ko si Nate. Tumingin ako sa may kwarto ni
Art, medyo nakabukas ang pintuan at wala si ya sa kwarto niya! Mabilisan kong hi
nila si Nate, feeling ko tinatamaan ako ng a drenaline rush.
"Bukas na lang!" Kiniss ko siya agad sa lips at binuksan 'yung pintuan.
"Per-"
"Bye!" Tinulak ko siya ng malakas palabas at sinara agad 'yung pintuan. Nilock k
o pa 'yun. Sorry Nate, sorry.
"Bakit mo siya pinapasok dito?" Nagulat ako sa narinig ko. Pagkalingon ko, natul
ak ko siya ng kaunti dahil sobrang lapit niya sa akin. Mukhang kakaligo lang ni
y a kasi nakatapis lang siya ng twalya sa lower body niya.
"K-kasi..." Tinignan niya ako sa mata at ang sama talaga ng tingin niya! Lumapit
siya sa akin kaya napapaatras ako. Napasandal na ako sa pintuan sa sobrang lapi
t niya. Nakakatakot 'yung tingin niya. Kinorner niya ako sa pintuan gamit ang m
g a kamay niya.
"Bakit.Siya.Nandito.Sa.Bahay.Ko"He gave emphasize to each and every word. Nakaka
kot talaga ano ba 'yan!
"K-kasi... hindi ko naman alam na alam niya 'tong bahay na 'to. Hindi ko sinabi
sa kanya, promise!" Natatakot talaga ako sa kanya huhuhu. Para kasing papatayin
niya ako sa tingin niya eh! Tinanggal niya pagkorner niya sa akin at pumasok na
sa kwarto niya. Napahinga ako ng maluwag.
Minsan talaga ang weird niya pero kadalasan, ang weird niya.
MAY NAGTEXT *at tuluyang nawala ang sfx*
Ulap. kita tayo, pls?
Hindi na lang ako pumasok sa school dahil late naman din ako. Nag ayos na ako at
nakipag kita kay Cloud after 1 hour ng pagtext niya. Sinundo ako ni Cloud sa ma
y subdivision namin at nagpunta na kami sa bahay nila. Okay, wala si Nate-baka
p umasok na.
Nagtataka nga ako dahil tahimik lang si Cloud mula pagsundo niya sa akin hanggan
g sa pagpasok namin ng bahay nila na sobrang nakakapagtaka dahil sobrang daldal
nito. Pagkapasok na pagkapasok namin sa bahay nila, nagulat ako kasi bigla niya
akong niyakap.
"C-Cloud?" Medyo nagulat ako sa ginawa niya pero niyakap ko din siya pabalik.
"Sorry... Gomenasai." Ha? Bakit siya nagsosorry sa akin?
"Bakit?" Inialis niya ang pagkakayakap naming dalawa at umupo sa sofa. Naupo na
din ako at pansin ko sa itsura niya na parang hirap na hirap siya sa nangyayari
sa kanya.
Nakaramdam naman ako ng pagkaalala.
"Hindi ko alam kung anong ginagawa ko. Kailangan kitang kalimutan Ianne, kinakai
langan kitang kalimutan kaya ginamit k-" Napansin kong parang nahihirapan na si
y a huminga at boom, umiyak na siya.
"Anong nangyari?" Pinapatahan ko siya pero tuloy lang sa pagtulo ng luha niya.
"Gomenasai, hindi ko na alam gagawin ko. Si Erin.. Ginamit ko siya, hindi ko sin
asadya. Kailangan lang talaga kitang kalimutan... Gomenasai" Tinakpan niya ng d
a lawang kamay niya ang mukha niya. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko.
"Gomenasai Ianne..." Tumingin siya sa akin na may namamaga na mata at tumutulong
mga luha. Ang kyot niya, para siyang batang Cloudstrife.
So naisip ko pa 'to ng mga ganitong sitwasyon?
"Ano ba nangyari sa inyo?" Medyo tumatahan na siya pero 'yung mata niya namumula
pa din at may mga luhang nagbabadya na tumulo.
"K-kasi sa moa, natrap kaming dalawa sa elevator ng mga 3 hours. Nilalagnat na a
ko, naghahallucinate na ako... akala ko.. akala ko ikaw siya kaya-" Huminga siy
a ng malalim.
"Kaya?" Nakatingin lang ako sa kanya, waiting for his answer.
"Hinalikan ko siya. Hindi ko sinasadya. Hindi ko na alam gagawin ko, dapat pala
umuwi na lang ako ng Japan para walang problema. Nakakainis. Ano na bang gagawin
ko..." Niyakap ko siya at natuloy ang pag iyak niya. Bakit ba nagiguilty ako? B
akit ba feeling ko may kasalanan ako sa mga nangyayari?
"Ianne.... May nangyari sa amin kagabi." Natulak ko siya kaya napahiwalay siya s
a pagyayakapan namin. Nanlaki ang mata ko at parang kinilabutan ako sa narinig
k o.
"A-ANO?!"
Ilang araw na ang nakakaraan at feeling ko may hang over pa din ako sa nangyayar
i. Ang bigat pa din ng feeling ko. Nakakapagtaka din dahil hindi na pumasok pa
s i Erin simula nung nagkausap kami ni Cloud. Hindi siya nagpaparamdam sa akin k
ah it sa text man lang.
Isang beses lang naman 'yun di ba? Baka wala namang nabuo pero-PAANO KUNG MERON?
Hala!
Ano na bang nangyayari sa mundo? DISASTER!
"Ianne, ok ka lang?" Napatingin ako kay Nate na parang nag aalala sa akin. Dini
kit niya 'yung likod ng kamay niya sa noo, pisngi at leeg ko. "Wala ka namang la
gnat pero bakit namumutla ka?"
Ewan, ang dami kasing problema!
"Wala baka-" Hinarap niya ako sa kanya tapos tinignan niya ako sa mga mata.
"Anong problema?" Natatakot ako sa mata niya. Natatakot ako na baka sabihin ko '
yung totoong problema. Umiwas ako ng tingin at nagsimulang maglakad.
"Wala nga." Hinawakan niya 'yung kamay ko para pigilan ako sa paglalakad.
"Ano ba kasi problema? Bakit ayaw mong sabihin sa akin? Makikinig naman ako sa'y
o." Ewan ko kung ano nangyari sa akin pero parang nag init 'yung ulo ko sa nari
n ig ko. Ewan ko, nakakainis.
"Wala nga kasi! Kapag ba sinabi ko sa'yo mawawala lahat 'yun?! Hindi naman di ba
!? Just leave me alone! Kailangan ko lang mapag isa!" Nagulat ako sa sinabi ko
k ay Nate, nagkatitigan pa kami at nakita kong nalungkot siya. Binitawan niya ka
ma y ko at ngumiti. "Sor-" Natigil ako sa pagsasalita ko dahil pinutol niya 'yun
.
"Fine. Pumunta ka na lang sa akin kapag kailangan mo na ako" Tumalikod na siya s
a akin at nagsimulang maglakad.
A-anong nangyayari sa akin? Ano ba, ano bang pinag gagagawa ko?
Feeling ko nawala ako sa mood sa lahat ng bagay. Pagpasok ko ng bahay, nakita ko
ng nanonood lang ng tv si Art. Hindi ko na lang siya pinansin dahil wala naman
a kong pakielam at pumasok na ako sa kwarto ko.
Dire-diretso akong humiga sa kama at nilabas lahat ng problema ko-sa pag iyak.
Naiinis ako sa sarili ko, lagi na lang akong umiiyak. Nagiging mahina na ako kah
it na dati naman hindi ako ganito, pero ano na ngayon? Isa na akong malaking iy
a kin.
Napapagod na ako sa buhay ko. Hindi nga siya paulit ulit pero pahirap ng pahirap
'yung mga nangyayari-para akong tinotorture. My story should be the happiest st
ory pero bakit ganito na nangyayari sa akin. Saan banda ang happiest?
Iniyak ko lang ng iniyak lahat. Siguro nga ito na 'yung magiging solusyon ko sa
problema ko-ang pag iyak hanggang sa maubos na luha ko. Naiinis ako kasi patong
patong lahat ng problema.
"Hindi lahat ng problema, kailangan problemahin." Napatingin ako kay Art na nasa
may pintuan, at nakatingin sa akin with his blank look. "Nagugutom na ako." Sin
ara niya 'yung pintuan at napatulala ako.
H-hindi ko dapat problemahin ang problema ko? Ganun ba 'yun Art? Sayo ba talaga
nanggagaling 'yan?
---x Author's Note: Dahil natuwa lang talaga ako sa comment ni "secret" aka Craz
yPink18 eh nag updat e ako ng 1am at dedicated sa kanya agad. Yes, agad agad sa
sobrang tuwa ko sa ka nya. Akswali may ilan pang dapat mauna na madedicate-an pe
ro wala lang. Hahahah ahaha sa gusto ko eh. Nakakainspire kasi comment niya. So
ayun, secret, ang update na 'to ay para sa'yo. Alam kong online ka ngayon kay a
sana ikaw ang unang makabasa nito. Thank you pa din sa mga nagbabasa, nagbasa at
magbabasa ng afgitmolfm. Thank you po talaga. Sa mga nakaline up na mga taong d
ededicate-an ko,bibiglain ko na lan g kayo, okay? So secret, thank you sa mga co
mments na sobrang hahaba at grabe la ng talaga binaha mo ako ng comments at like
s noon. Thank you.
PS: Nung inedit ko 'tong chapter na 'to... Parang walang sense.. Hahahaha pero k
ailangan kasi sa story eh so ayun. Sana lang magmukhang may sense :)) *********
********************************** [46] Chapter 44: Goodluck Cloud *************
****************************** Ilang araw na ang nakalipas at hindi kami nagpapa
nsinan ni Nate. Nahihiya ako sa kanya at sa tuwing nagkakalapit o nagkakasalubon
g kami sa iba't ibang parte ng school. Gusto ko magsorry sa pagsigaw ko. Gusto k
o magsorry kasi sa kanya ko nab igay 'yung init ng ulo ko.
Gustong gusto ko na siya kausapin pero wala akong lakas ng loob para gawin 'yun
Sa ilang araw din na lumipas, hindi pa din pumapasok si Erin kaya lugmok na lugm
ok ako. Nakakainis lang kasi wala akong makausap, wala akong matawagan o kung a
n o pa man dahil nga wala ding pakielam sa akin si Art at wala din naman akong p
ak ielam sa kanya.
Paglabas ko ng room para malagay 'yung mga gamit ko sa locker at para makauwi na
, nahihiya man pero nagsimula na akong maglakad, kinakabahan pa ako kasi madada
a nan ko classroom nila Nate. Bago pa ako makalagpas sa classroom nila, bigla na
l ang akong hinawakan ni Nate sa braso ko.
Hindi ko alam pero parang gustong sumabog ng puso ko sa paghawak niyang 'yun.
"Mag usap tayo." Hindi siya nagtatanong, inuutos niyang mag usap kami. Nakatingi
n lang siya sa akin ng seryoso. Sobrang seryoso.
"I-Ilalagay ko lang 'to sa locker." Walang pasabi niyang kinuha ang mga gamit na
dala ko at naunang naglakad papuntang locker area. Tahimik lang kami-walang nag
sasalita at hindi rin kami nag uusap.
Pagdating namin sa locker area, napansin ko agad si Art na nasa tapat ng locker
niya at marami na namang hawak na papel. Pansin kong everyday laging ganyan, lag
i siyang may mga love letters na nakukuha. Nilukot niya lahat 'yun without even
reading at tinapon sa basurahan.
Hindi ko lang talaga magets kung bakit ang dami niyang admirer.
Tumingin siya sa akin na may matalim na mata pero blangkong expression. Sinara n
iya 'yung locker niya at naglakad na papunta sa may kinatatayuan namin-hindi na
ako tumingin pa.
"Bakit madalas kang tumingin kay Art?" Binuksan ko ang locker ko at kinuha sa ka
nya ang mga gamit ko. Tinignan ko siya na parang nagtataka sa sinasabi niya. Ki
n akabahan pa din ako. "May gusto ka ba sa kanya?"
"Ha? Wala ah, bakit naman ako magkakagusto sa kanya?" Anong kalokohang tanong 'y
un di ba? Inaayos ko pa mga gamit ko sa loob ng locker ko, sumandal siya sa tab
i ng locker ko at tumingin sa akin.
"Kasi mas gwapo siya sa akin? Mas matalino? Mas misteryoso?" Napangiti naman daw
ako sa sinabi niya. Nagseselos ba siya? Sinara ko 'yung pinto ng locker ko at t
umingin sa kanya.
"Ikaw pinaka para sa akin." Napangiti siya sa sinabi ko.
"Magaling ka na din mambola ah..." Ginulo naman niya buhok ko. Medyo nagkakulita
n pa kami at parang nawala ang tensyon sa aming dalawa kanina. Hinawakan niya a
k o sa kamay at kiniss 'yun.
"Sorry..." Seryosong tingin ko sa kanya. Tumingin siya sa akin ng nakangiti at n
apangiti na lang ako sa ngiting 'yun. "Sorry kasi dapat naging mahinahon lang a
k o, hindi 'yung sumigaw pa ako. I'm sorry kung dahil sa masyado kong pinoproble
ma ang isang problema nainis pa tuloy ako sa'yo."
Hinawakan niya ako sa ulo at nilapit niya 'yun sa dibdib niya. Niyakap niya ako
kaya niyakap ko na din siya. "Sorry din kung hindi kita inintindi..."
Ayaw ko na sanang matapos 'yung moment na 'yun pero natigil kami ng may kumalabi
t kay Nate. Napatingin kami sa kanya at pamilyar sa akin ang babaeng 'yun. Teka
sino nga ba 'to? Ah! Si Irene.
"Uhm, Nate pinapabigay pala sa'yo." May binigay siyang papel kay Nate. Ngumiti s
a amin si Irene at umalis na siya ulit. Napatingin naman ako sa papel na hawak
n iya.
"Ano 'yan?" Napatingin siya sa akin at bakit ba feeling ko parang kinabahan siya
? Nilagay niya agad sa bag niya 'yung papel at inakbayan ako.
"Wala, handout lang. Ang ganda ni Irene no?" Napataas naman ang kilay ko sa sina
bi niya. "Pero mas maganda ka pa din." Napangisi na lang ako, marunong talaga '
t o mambola.
Maayos na kami ni Nate pero hanggang ngayon na ilang weeks na ang nakaraan, hind
i pa din pumapasok si Erin. Hindi ko alam pero basta, parang may nag udyok sa a
k in para puntahan sila sa kanila.
Palakad pa lang ako papunta sa bahay nila, parang may natatanaw akong tao na nak
aupo sa may gate ng bahay nila Erin. Habang palapit ako nang palapit, nagiging
p amilyar sa akin 'yung taong 'yun.
"Bakit nandito ka?" Mula sa pagkakayuko, tumingin siya sa akin na may malungkot
na itsura.
"Wala na sila dito..." Tinignan ko siya na parang nagtataka. Tumingin ako sa bah
ay nila Erin, para namang walang pinag bago.
"Anong wala na sila?" Huminga ng malalim si Cloud.
"Nalaman ng magulang niya nangyari sa amin, hindi ko akalain na may surveillance
camera sila sa lahat ng kwarto. Pinagalitan ng todo si Erin sa nangyari sa amin
. Tinawagan niya ako habang umiiyak. Itatanan ko na dapat siya pero..."
"Pero?"
"Naunahan ako, pumunta na sila ng Baguio." Nanlaki ang mata ko sa nalaman ko.
"Baguio?!" Tumango lang siya saka yumuko na ulit. Nafifeel ko 'yung kalungkutan
niya-para siyang pinagbagsakan ng kisame at lamesa. Nakakaawa.
Umupo ako sa tabi niya at parehas na tumingin sa kawalan. Wala akong ibang masab
i, basta ang nasa isip ko lang ay magstay ako dito sa tabi niya.
"Gusto ko siya puntahan." Napatingin ako sa kanya, gusto ko mang ngumanga pero h
indi ko na lang ginawa. "Pananagutan ko ginawa ko sa kanya. Kung pwede, magpapa
k asal na ako sa kanya."
Anong-kasal? Agad agad?
"Cloud, 16 pa lang si Erin, anong kasal ka d'yan? Gurang ka na kasi!" Natawa siy
a ng kaunti sa sinabi ko. Tumayo siya sa harap ko at ngumiti na parang he had a
great idea.
"Aalis ako." Napakunot ang noo ko. Tinulungan niya akong tumayo. "Hahanapin ko k
ung saan sila nakatira."
"Paano?"
"Pupunta akong Baguio."
Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o mag aalala pero mukhang desidido na siyang
pumunta sa Baguio. Ewan, feeling ko nabunutan ako ng tinik sa katawan dahil sa d
esisyon ni Cloud. I mean, hindi pa nga sure kung may nabuo tapos pananagutan na
niya agad?
Ewan, feeling ko deserve nila talaga ang isa't isa.
Sana ganyan na lang lahat ng lalaki. Kapag nagkamali lasing man o hindi, may lak
as ng loob panagutan 'yung isang babae.
Saludo ako, saludong saludo.
Goodluck Cloud.
---x Author's Note: Pasensya na po kung ngayon lang nakapag update. May pasok na
kasi, tapos tinatam ad pa ako. Chos but thank you po sa mga taong hanggang ngay
on ay nagbabasa pa di n. THANK YOU. :) About kay Cloud, pansin ko kasi na parang
may mga nagcomment na "yan ang lalaki dapat pinapanagutan ang babae!" yes yes,I
know tama nga 'yung ganun PERO mali an g ginawa ni Cloud, mali 'yung ginamit ni
ya si Erin at mali rin 'yung tinutoot ni ya si Erin. Bata pa sila lalo na si Eri
n kaya mali 'yun! Please be guided. :) Dedicated to BabySwagg dahil binasa niya
ito dati tapos hindi niya nalimutang ma glike lalo na ang magcomment so ito, bin
abalik ko lang 'yung efforts niya. Ahihi hihi thank you po :"> *****************
************************** [47] Chapter 45: Letter, survey and songs ***********
******************************** Natatawa na talaga ako kay Nate, pinoproblema n
iya kasi kung nasaan si Cloud so ako naman kunwari nagtataka din. Sabi kasi ni C
loud ako lang dapat ang makakaala m. Kahit kay Nate, hindi niya sinabi.
"Hindi kaya kinidnap si Cloud!?" Natatawa na lang talaga ako sa mga pinagsasasab
i niya, kanina pa 'to eh.
"Bakit naman siya kikidnapin?" Sabi ko between my laughter.
"Eh baka akala nila real life action figure?" Hala, bakit ang seryoso ng pagkaka
sabi niya nun? Tumawa na naman ako, ang kulit talaga.
"Tawa ka nang tawa, seryosong bagay 'to Ianne." Pinipilit kong tumigil na sa pag
tawa, medyo naluluha na nga ako sa kakatawa eh.
"Fine, eh kasi naman paanong hindi ako matatawa, may letter na iniwan sa'yo tapo
s kidnap?" Kinamot na lang niya 'yung ulo niya na ngayon ay may mga tumutubo na
n g kaunting buhok.
Anong nakasulat sa letter?
To my dearest cousin Nate, Aalis ako pero hindi sa Japan ang tungo ko, 'wag mo a
ko hanapin dahil hindi mo a ko mahahanap-subukan mo akong sumbong kanila mama at
papa, kukutusan kita. Magha hanap lang ako ng babaeng mamahalin at aalagaan dah
il hindi ako makakapayag na i kaw lang ang kinikilig sa atin.
Speaking of alagaan, 'yung dalawa kong tukmol na kapatid alagaan mo. Papatayin k
ita pag nangayayat 'yang dalawa. Uuwi din ako bago ako ulit bumalik ng Japan. A
l agaan mo si Ianne ah? Huwag mo na paiyakin ulit baka gusto mong agawin ko na t
al aga siya sa'yo. Hahaha. Joke! Sige my dearest cousin Nate, tandaan mong nasa
pus o mo lang ako at nasa puso ko si Ianne. JOKE. Sige, ingatan niyo sarili niyo
.
Your dearest handsome cousin, Cloud
Ano daw? Handsome cousin? Tawa naman tayo. Hahahaha!
Hindi ko man naintindihan 'yung ibang words pero natatawa talaga ako sa letter n
'yang 'yan. Parang magegets mong walang sineseryoso sa lahat ng bagay eh-pero a
a kalain mo bang tutumba siya sa isang babaeng nagngangalang Erin?
Hay grabe.
Ang cute ng love story nila, pero mas cute 'yung amin ni Nate.
Two months na lang, anniversary na namin. Hindi ko nga alam kung anong gagawin n
amin sa anniversary namin eh, wala din akong alam kung ano ireregalo. Tunay na p
agmamahal na lang kaya?
Sumali nga pala siya sa varsity volleyball boys. Naiinis nga ako kasi hindi na k
ami masyadong nakakapag usap ng matagal. Binubugbog kasi sila sa practice kasi
m alapit na 'yung labanan. 24/7 na sila sa school at pansamantalang nagdodorm mu
na
ang players sa dorm ng school.
Halos wala na kaming time para sa isa't isa at napakalungkot para sa akin nun. N
apapansin ko ngang pumapayat at umiitim na din siya, nakakainis. Gusto ko siya
a lagaan.
Pero may isang positive effect naman sa akin ang mga practice na ganyan. Bakit?
Kasi kasali din si Art sa competition. Halos lahat ng subject siya pinansabak. N
akakatuwa kaya 'yung 1 month siyang wala sa bahay. Yes, freedom!
"Ianne!" Lumapit sa akin 'yung kabanda ni Nate at may binigay na papel. "Survey
lang kailangan eh, sagutan mo ah? Thanks!" Hindi pa ako nakakaoo tumakbo na siya
papasok ng classroom niya. Tinignan ko 'yung mga nakasulat sa papel.
Actually, isang tanong lang ang nakalagay sa papel at hindi pa siya type-written
. Tamad na tamad pa ata 'yung nagsulat na ballpen pa ang gamit.
ANONG AYAW MO SA ISANG BOYFRIEND?
Survey ba talaga 'to?
Pero dahil wala naman akong magawa, sasagutan ko na lang din. Ano nga ba ang aya
w ko sa isang boyfriend? Napapangiti na lang ako kasi parang ang ayaw ko sa boy
f riend ay kabaligtaran ni Nate.
Anong ayaw ko? Siguro...
One: Naninigarilyo. Mas okay sa akin 'yung mga umiinom although ayaw ko pa din n
g lasinggero. Iba ka si talaga kapag naninigarilyo, nakakaadik daw 'yun eh? Masa
ma pa sa health.
Two: Sinungaling. Simula nung nagsinungaling sa akin si Nate, ayaw ko na ulit ma
ngyari 'yun. Feeli ng ko kasi nasasaktan ako kapag ganun, I mean-wait. Ako nga n
agsisinungaling sa
kanya eh? Binura ko 'yung sinungaling at pinalitan ko.
Two: Guilty na hindi pa umaamin Okay, ako na bias.
Three: Hindi namamansin Sino ba namang may gusto n'yan? Syempre gusto ng isang g
irlfriend na ang boyfrie nd niya ay namamansin. Nag girlfriend pa kung wala nama
ng balak kausapin di ba?
Eh kung may piercing kaya? Napaisip naman daw ako dun. Si Cloud kasi may piercin
g sa tenga pero bagay naman sa kanya kaya okay lang sa akin 'yung ganun. Ano pa
kaya?
Four: Mabilis maimpluwensyahan Siguro kasi mahirap 'yung mabilis maimpluwensyaha
n? Parang walang sariling desis yon? Wait nahihirapan ako dito.
Five: MAY IBANG BABAE Ehem.
May sinulat naman ako sa likod na tanong na kasing laki ng sulat sa harap.
ANO ANG GUSTO MO SA ISANG BOYFRIEND?
At sinulat ko ang sagot ko na mas malaki sa sulat ko sa tanong.
SI DAN NATHANIEL MOISES MAÃO
Ibinalik ko na ang survey sa kabanda ni Nate at nagpasalamat siya. Nagkaroon nam
an kami ng bonding time ni Nate dahil naisingit niya kaunti sa hectic sched niy
a . Nasa bahay lang nila kami at nagkukulitan hanggang sa mapunta kami sa kantah
an .
"May kanta ako para sa'yo." Nakangiti lang siya sa akin habang nakangiti.
"Ano?" Pagtataka kong tanong.
"Your call by Secondhand Serenade," ngiting ngiti pa din siya.
"Bakit?" Natatawa na ako kasi 'yung ngiti niya, ang kulit ng itsura eh!
"âªâ« Cause I was born to tell you I love you, and I am torn to do what I have to, to make
you mine, stay with me tonight âªâ«" Napangiti naman ako kasi kinanta pa niya 'yu ng lyri
cs. Ewan ko, nakakakilig lang.
"Alam mo bang may kanta din ako sa'yo?" Umakbay siya sa akin tapos nilapit niya
ako sa kanya na parang nakayakap siya sa akin na isang kamay lang gamit.
"Ano?" Ako naman ngayon ang ngiting ngiti dahil may naisip din ako.
"Upside down ng 6cyclemind."
"Hmm?"
"âªâ« You're turning me on, you turn me around, you turn my whole world upside down âªâ«"
kong tinapos 'yung chorus. Bigla na lang niya akong kiniss sa lips at na tawa n
a lang kaming dalawa.
"Ang sweet naman ng Ianne ko! Teka, meron pa akong kanta para sa'yo."
"Ano?"
"I can wait forever ng Simple Plan, alam mo kung bakit?" Nakangiti lang ako, nak
atingin sa kanya at hinihintay na kumanta na siya. Hindi kasi ako pamilyar sa k
a ntang 'yun.
"âªâ« You look so beautiful today, when you're sitting there it's hard for me to look away
. So I try to find the words that I could say. I know distance doesn't matte r b
ut you feel so far away. And I can't lie, every time I leave my heart turns g ra
y. And I wanna come back home to see your face. And I 'Cuz I just can't take i t
.
Another day without you with me. Is like a blade that cuts right through me. And
I can wait I can wait forever. When you call my heart stops beating. When you'r
e gone, it won't stop bleeding. I can wait I can wait forever. âªâ«" Ang lungkot ng pa gk
akakanta niya pero kinikilig pa din ako.
"Ako din may kanta din ako sa'yo." Hindi na siya nagsalita, hinintay na lang niy
a ako kumanta.
"âªâ« You make me so hot, make me wanna drop. You're so ridiculous, I can barely stop. I c
an hardly breathe, you make me wanna scream. You're so fabulous, you're so g ood
to me, baby baby. You're so good to me, baby baby âªâ«" Sabay kaming natawa sa kin anta k
o. Wala lang. Hahahaha.
"Anong kanta 'yun?"
"Hot ni Avril Lavigne." Tawa pa din ako nang tawa, pang manyak kasi 'yung lyrics
eh!
"Ito naman, last na 'to." Ngiting ngiti niyang sabi. "âªâ« There's only one thing to d o t
hree words for you, I love you âªâ«" Kiniss niya ako sa cheeks pagkakanta niya ng l ast li
ne na 'I love you'
"Naaalala mo pa ba? Nung sinabi kong wala naman talagang ibig sabihin ang love?"
Tumingin siya sa akin na parang nagtataka sa bigla kong pagtatanong.
"Bakit, ano meron?"
"Nagkamali ako dahil ikaw na ata ang ibig sabihin ng love para sa akin..." Nakan
giti akong tinignan siya. Ngumiti siya sa akin at binrush ang kamay niya sa buh
o k ko. Kiniss niya ako sa noo at pinatong 'yung ulo niya sa ulo ko na nakapaton
g
sa balikat niya.
"Ahh-t..." Napatingin ako sa kanya. Bumulong siya pero hindi ko masyadong narini
g 'yung buong word. Pagtingin ko sa mukha niya...bakit ganun?
Bakit parang may bahid ng kalungkutan?
---x Author's Note: Dapat kagabi pa 'to updated pero nag epal kasi ang wattpad a
t buong araw siyang down kaya ngayon na lang. Medyo kating kati na kasi ako mags
ulat kaya eto, nakap ag edit ulit. Iniba ko pala 'yung name ni Nate kasi sa dati
ng story ang pangalan niya eh Nathaniel Jiro Manio pero ngayon di ba, mas astig?
Muhahahaha. Dedicated to AressandreaManelManalo dahil tinadtad niya ako dati ng
likes and co mments. I mean, hindi pala ako. Yung Afgitmolfm pala tapos ayun, n
atouch pa ako dahil dun sa status niya, click external link there over there -->
> So hi, thank you at naaappreciate mo ang AFGITMOLFM. Appreciated ka po ng sobr
a. Sa ibang readers na patuloy na naghihintay ng updates dito sa wattpad, THANK
YO U PO NG MARAMI PO. :">
PS: Makikulit sa akin sa aking twitter account. (Yes naman may twitter na ako) h
ttps://twitter.com/ulaaaann Ano pang hinihintay mo? Follow na! :)) *************
****************************** [48] Chapter 46: Their Stories of Love **********
********************************* Nababahala talaga ako sa naging reaksyon ni Na
te pagkatapos ang araw ng bonding namin. Bigla ko kasing naramdaman na nalungkot
siya, kahit wala naman akong nasa bing ikalulungkot niya.
Anong meron? Bakit? Anong nangyari?
Mag isa lang ako ngayon sa bahay dahil on going pa din ang practice ng mga sasab
ak sa competition. Wala ngayon si Art kahit sabado, although okay lang talaga s
a akin kahit wala na lang talaga siya forever.
Wala akong magawa at ilang beses na akong nagpapalit palit ng pwesto sa sofa at
nakatingin lang sa kisame. Binibilang kung ilang langgam na ba ang dumadaan sa t
aas. Grabe, ano ba 'tong araw na 'to.
Parang hinawaan ng lungkot ni Nate eh.
Mapayapa ang buong hapon ko nang biglang may kumatok sa pintuan. Nakakatamad man
, tumayo ako at binuksan iyon. Pagbukas ko ng pinto, hindi ko ineexpect na ang
i sang magandang babae ang makikita ko.
"Hey Ianne!" Nakangiti niyang pagbati sa akin.
Si X, bumalik dito.
As usual, mukha pa din siyang artista at ako naman ang katulong niya na ubod ng
ganda. Ilang araw na ang lumipas nung nangyari 'yung last time sa kanila ni Art
pero parang walang nangyaring kakaiba noon.
"O X, napadalaw ka?" Grabe naman 'yung sinabi ko, tagalog na tagalong. Pinapasok
ko siya sa bahay at pinaupo sa sofa.
"Well I'm here to bid goodbye..." Binigyan niya ako ng matamis na ngiti pero ala
m kong malungkot siya at pansin ko sa mata niyang may hinahanap siya.
"Ha?" Ewan ko pero bakit ba feeling ko, ako ang affected? "Saan ka pupunta?"
"Back home, sa states." Nanlaki mga mata ko sa narinig ko. Bakit Ianne? Bakit ba
parang apektado ka sa pag uwi niya sa ibang bansa?
"Pero-" Eh kasi...
"Where's Art?" ...si Art eh.
Tumingin siya sa bandang kwarto ni Art. Nginitian ko si X saka ako nagsalita.
"Kasali siya sa competition para sa school, so nandun siguro 'yun ngayon." Napan
sin kong lumungkot ang aura niya kahit na glowing ang itsura niya. Hay X, bakit
ba ang ganda mo kahit ang lungkot lungkot mo?
"Oh I see..." Ayan na naman, ang faint smile. "Then just tell him I'm gonna leav
e." Inayos na niya ang gamit niya at inilagay na sa balikat ang strap ng bag ni
y a. Tumayo na siya at sinuot na din ang shades na tinanggal niya kanina.
Naglakad na siya papunta sa pintuan pero bago pa niya buksan iyon ay humarap mun
a siya sa akin. Nakashades man siya ay feeling ko, gusto na niyang umiyak.
"Thank you." Ngiti niya.
"Teka," bigla na lang ako tumayo mula sa kinauupuan ko at hinawakan siya sa bras
o niya. Agad agad ko siyang hinila palabas ng bahay at parang nagulat siya sa g
i nawa ko.
Kahit man ako, nagulat ako eh.
"Wait, where are we going?" Nagpara ako ng tricycle at pinasakay siya sa loob. T
inignan ko siya ng mabuti kahit mahirap siya tignan sa mata dahil nakashades si
y a.
Hindi ko din alam kung bakit ko gagawin 'to. Para sumaya si Art? Para sumaya si
X? Para mtulungan ko silang dalawa? Gusto ko kasi... gusto ko bumalik 'yung emos
yon sa mukha ni Art at alam kong si X lang ang makakapagpabalik nun.
Oo tama, makatulong man ako sa lalaking 'yun!
"Kay Art." Hindi na nagsalita pa si X hanggang sa marating na namin ang school.
Pagkababa namin ng tricycle, kinapa ko ang bulsa ko at ang isa pa at ang isa pa
at ang-oh my, oh myyy~ Wala akong dalang pera!
"I'll pay for it." Parang gusto ko na magpalamon sa lupa sa sobrang kahihiyan da
hil siya pa ang nagbayad kay kuya driver. Medyo nakadiscount pa kami kasi magan
d a naman daw si X. Ayos 'yun, pero nakakahiya pa din.
"Thank you..." Ilang na ilang kong sabi. Ngumiti lang siya sa akin. Ugh ano ba X
, bakit ba mala-anghel ang itsura mo plus with mala-anghel na ugali?
Napansin kong haharangan sana kami ng guard sa may gate pero mukhang natulala si
manong guard kay X. Nakakatawa, nagandahan ata, mukhang nastun eh. Wala tuloy k
aming problema sa pagpasok.
Sa grounds, may mga varsities na pagala gala at umaaligid aligid. May mga basket
ball players, volleyball, badminton, tennis at kung anu-ano pa pero...wala si N
a te ko.
Naglalakad lang kami ni X at nahihiya talaga ako kasi nasa kabilang library kung
saan nagrereview mga sasabak sa competition at ngayon atingin na sa amin ang mg
a mata ng tao-mapababae man o lalake. Yung umahanga sa ganda ni X, 'yung iba par
ang humahanga sa poise ni X at man...
ibayo pa ang pa lang, nak iba parang h 'yung iba na
Humahanga sa akin.
Sa sobrang haba ng paglalakbay namin, sa wakas, nakarating na din kami sa librar
y. Sumilip muna ako sa loob at nakita ko ang mga matatalino sa school. Nakita k
o din si Art...natutulog.
Okay, siya na nga matalino.
Inaya ko na si X para pumasok pero nagkatinginan pa muna kami bago ko buksan ang
pintuan sa library. Tahimik ang mga tao dito, actually lahat sila busy sa pag a
aral, si Art lang talaga ang hindi. Lumapit na kami kay Art at kakalabitin ko p
a lang siya-
"Anong ginagawa mo dito?" Napalayo ako ng kaunti sa kanya dahil sa bigla niyang
pagsasalita pero nakapikit pa din siya. Ano 'to? Joke?! MAY SUPER POWERS BA SIYA
?
"Art, I-I ju-just..." Ngayon ko lang nakita si X na parang natatakot at kinakaba
han.
Dumilat si Art at iniangat ang ulo niya mula sa lamesa. Tuminin siya ng diretso
kay X, matalim na tingin at feeling ko kung ako ang tinitignan niya ng tingin ni
yang iyon ay baka napatay na niya ako sa sobrang talas.
Kita sa kanya na may inis siya pero hindi nakikita sa mukha niya. Ang gulo ba? B
asta, sa inaakto niya! Ang galing lang eh, ang galing niya magtago-ang galing n
i ya umarte.
"Alis na muna ako ah," hindi pa ako nakakatanggap ng pag sang ayon sa sinabi ko
ay agad agad akong lumabas ng library. Baka kasi mag iyakan sila dun or baka...u
h nevermind. Pababa na sana ako ng hagdanan ng may bumunggo sa akin na mukhang
n agmamadali umakyat.
Nagulat ako dahil hindi lang basta basta tao ang nakabunggo ko, si Nate. "Nat-"
"Nate catch!" Humarap ang buong katawan ni Nate sa akin pero hindi siya nakating
in sa akin-parang tumagos ang tingin niya sa likod ko at nagulat na lang ako ng
biglang may lumipad na bola mula sa likod ko papunta kay Nate. Nasalo naman niy
a 'yon kaya napatingin ako sa likod dahil muntikan na ako dun!
Nakatinginan ko ang kateam mate ni Nate na mukhang naghagis ng bola mula sa liko
d ko kanina. Nanlaki ang mata niya na parang nagulat at nakita niya ako. "Uy, a
n dito ka pala..."
Bakit ba feeling ko kinabahan 'tong lalakeng 'to?
"Uhm, hi! Bye!" Agad agad siyang tumakbo. Pagkaharap ko naman na dapat ay kinata
tayuan ni Nate, nawala na lang siya bigla. Teka, si Nate 'yung kanina di ba?
Bakit ganun, parang hindi niya ako nakita?
Hanggang ngayon na nakauwi na ako, hindi ko pa din mawari kung ano nangyari kani
na. Bakit ba parang hindi niya ako pinansin? O hindi niya ako napansin? Hindi b
a talaga niya ako nakita o sinadya niyang hindi ako tignan at pasinin?
Imposible.
Masyado ko lang atang pinoproblema ang isang bagay na hindi naman talaga ata pro
blema. Tatayo na sana ako para sana kumuha ng pagkain sa kusina nang may kumato
k sa pintuan ng bahay.
Masayang masaya pa akong buksan ang pintuan pero nagulat na lang ako nang makita
ko kung sino ang nasa likod ng pintuan. Hindi ko ineexpect na makikita ko siya d
ito ngayon, at bakit? Bakit siya nandito?
"Yo!" Nagbabalik na si Cloud.
Ngumiti siyang pumasok kahit hindi ko pa siya pinapapasok talaga. Agad siyang um
upo sa sofa na kanina ko pa hinihigaan habang ako, nagtataka pa din dahil nandi
t o siya at paano niya nalaman na dito ako nakatira ngayon?
"Kamusta?" Tumingin tingin pa siya sa paligid. "Nice house/"
"Feel at home tayo ah?" Natatawa kong sabi at medyo lumapit sa kanya. "Paano mo
nalaman na nandito ako?"
Tumingin lang siya sa akin at nag evil grin. "Stalker ako eh."
Hay nako, ang kulit talaga ng lalakeng 'to.
Naupo ako sa tabi niya at meydo nagkaroon ng total silence between sa aming dala
wa. Hindi ako sure kung dapat ko bang iopen kung anong nangyari sa Baguio o wag
na lang. Binuksan ko na lang 'yung tv at nilipat sa Nickelodeon. Tamang tama na
m an ang paglipat ko dahil spongebob squarepants ang palabas. Wala pa ding nag s
asalita ni isa sa amin. Medyo awkward nga kasi sobrang tahimi k. Tanging ang bos
es lang ni Spongebob at Patrick ang naririnig ko.
"Patrick, I don't think wambo is a real word."
"C'mon, you know. I wambo, you wambo, he, she me wambo. Wambo, wamboing, wambolo
gy, the study of wambo, it's first grade spongebob."
"Patrick, i'm sorry I doubted you."
Natatawa ako sa pinagsasasabi ni Patrick. Wambology?! Hello. The study of wambo?
Ang kulit talaga. Napatingin ako kay Cloud na seryosong seryoso 'yung mukha. Na
katingin siya sa tv pero nakatulala lang siya.
Nakikita sa mukha niya 'yung problema. Isama pa 'yung dramatic effect na binibig
ay ng ilaw na galing sa tv. Nakakatawa pinapanood namin pero para siyang si Art
na walang emosyon sa mukha, pero sa mga mata niya na nakatagilid sa view ko, na
f ifeel ko 'yung kalungkutan.
"Ano ba nangyari?" Hindi ko sinasadyang magtanong pero hindi ko na mapigilan. Na
patingin siya sa akin na parang nagulat siya na nagsalita ako, na para bang nat
a uhan siya mula sa pagdaydream niya.
"Anong anong nangyari?" Alam kong alam niya kung ano 'yung tinatanong ko pero na
g mamaang maangan pa.
"Si Erin, ano nangyari?" Tumingin siya sa tv pero obvious na hindi siya nanonood
"Manood na lang tayo." Bakit iniiwasan niya 'yung topic? Anong nangyari? Ang tag
al niyang nawala so ibig sabihin matagal din silang nagkasama ni Erin sa Baguio
di ba?
Hindi ba?
"Cloud..." Anong nangyayari sa'yo, Cloud?
Nagulat naman ako nang bigla siyang tumingin sa akin na may matalas na tingin. "
Ewan ko, wala na akong pakielam sa babaeng 'yun."
Nagulat ako at hindi ko ineexpect na kay Cloud manggagaling ang mga salitang iyo
n. Parang last time lang na nagkita kami, all he want was to see Erin and now?
A nong nangyari at nawalan siya ng pakielam kay Erin?
Ilang araw na ding lumilipas, parang nahihirapan na akong iapproach si Cloud. Fe
eling ko, hindi na kami magkakilala. Ang weird talaga o ako lang ang nakakaramd
a m ng feeling na ganito?
Nasa SM ako ngayon para bumili ng ribbon para sa project sa school at bago pa ma
n ako makapasok ng national bookstore, parang may taong pamilyar sa akin ang nak
asalubong ko. Napalingon tuloy ako at tama nga ang hinala ko.
Si Erin. Si Erin ang nakita ko pero, may kasama siyang lalake? Bakit at kailan p
a siya bumalik dito galing Baguio?
Tumakbo ako palapit kay Erin at sa kasama niyang lalaki na parang tuko kung maka
hawak kay Erin. Nung nasa harap na nila ako, tinignan ko silang dalawa. Napatin
g in sa akin si Erin na parang nagulat na nakita niya ako.
"I-Ianne." Nakatingin lang ako sa paghawak sa kanya nung lalaking kasama niya. N
ilayo naman ni Erin 'yung sarili niya sa lalakeng 'yun ng kaunti, mukhang nahiy
a ata sa akin. "Erin, long time no see. Sino 'yan?" Sabi ko na parang tinatanong
ko na 'bakit k asama mo 'yan?'
"Uhm... si Jeykkk nga pala. Bave, si Ianne, friend ko." Tinignan ko ng masama 'y
ung Jeykkk na 'yun.
"Hi, Jeykkk nga pala." Ngumiti 'yung Jeykkk at iniabot niya 'yung kamay niya na
parang gusto makipag shake hands pero tinignan ko lang yung kamay niya. Bakit ko
naman hahawakan kamay niya? Baka magkagerms ako.
Ngumiti lang 'yung Jeykkk nang mapansin niyang wala akong balak hawakan ang kama
y niya para makipag shake hands. Ipinasok na lang niya 'yung kamay na 'yun sa b
u lsa ng pantalon niya.
Hindi ko gusto tabas ng mukha nitong Jeykkk na 'to, nakakairita.
"Ano mo ba 'yan?" Sa pag sabi ko ng 'yan', parang gamit lang 'yung tinutukoy ko.
Ang sama ko, sorry.
"Si Bave? Boyfriend ko." Nakangiting sabi ni Erin. Bakit Erin, anong nangyayari
sa'yo?
"Kelan pa?"
"Last month..." Medyo napayuko si Erin sa sinabi niyang last month. Ano ba talag
a nangyayari? Magtatanong pa sana ako pero bigla niya akong kinut off.
"Sige Ianne, nagmamadali kasi kami, bye bye." Hinatak na niya 'yung Jeykkk niya
palayo sa akin at ewan ko pero nakakaramdaman pa din ako ng inis.
Alam na kaya ni Cloud 'yung tungkol kay Jeykkk? Kaya ba nagkaganun si Cloud? Kay
a ba siya nagalit? Kaya ba siya nawalan ng pakielam kay Erin?
Dahil ba alam na niyang may Jeykkk na si Erin?
---x Author's Note: Sige na nga, naawa naman ako kay HumiGad eh. Nasabik daw sa
AFGITMOLFM eh! Kaya eto, kahit hindi pa ako tapos sa pag eedit ng chapters, eto.
Nag update na ako. THANK YOU PO SA MGA SUMUSUBAYBAY PA DIN NG AFGITMOLFM. Dedic
ated kay SuperJeykkk kasi siya si 'Bave' ng tineh kong si erindizon. Ohh hi Jeyk
kk. PS: Uy, follow niyo ako sa twitter. Hahaha angkulitkolangforever. http://twi
tter.com/ulaaaann (click external link) ****************************************
*** [49] Chapter 47: Grasya ******************************************* Bave? Ba
ve? Baverin ko sila eh.
Nalulungkot ako para kay Cloud. Feeling ko pati ako, pinagtaksilan sa ginawa ni
Erin kahit labas na ako sa issue nila. Ang weird kasi, parang dati lang-tapos ng
ayon? Anong nangyari sa babaeng 'yun? Nagayuma or what?
Kung tutuusin naman, lamang ng halos isang daang paligo si Cloud sa Jeykkk na 'y
un.
Pero, hindi ko na dapat problemahin iyon dahil hindi ko naman talaga problema 'y
on. Kaya na nila 'yan, malalaki na sila.
Ang kailangan kong pagtuunan ng pansin sa mga panahon ngayon ay ang date namin n
i Nate matapos ng pagiging busy niya sa varsity thingy niya. Ngayon na nga lang
ulit kami nagkatime eh, para bang grabe 'yung time conflict sa amin at hindi na
kami masyadong nagkikita.
Naghihintay lang ako kay Nate na nakapila ngayon sa may counter. Sobrang daming
tao at hindi ko rin alam kung bakit. Naghihintay lang ako nang mapansin ko ang c
ellphone niya na nasa tabi ng bag niya.
Hindi naman kami nagtatago sa isa't isa kaya kinuha ko ang cellphone niya.
Pag unlock na pag unlock ko ng cellphone niya, parang nadismaya ako dahil hindi
na niya wallpaper ang picture naming dalawa. Pinagpalit na niya ang picture nami
n ng isang green na cute frog.
Tss. Okay lang sige, cute naman 'tong frog eh.
Ibinaba ko na ang phone at nag hintay na lang ulit. After ilang seconds ng pagba
ba ko ng phone sa lamesa, nagvibrate agad 'to. Napatingin ako kay Nate at wala
p a siya sa kalahati ng pila.
Nung titignan ko na sana kung sino 'yung tumawag, 1 missed call na lang ang naka
lagay.
Titignan ko na sana kung sino 'yung nagmisscall pero pag pindot ko ng enter , bi
glang may tumawag kaya naaccept ko agad. Medyo nataranta pa ako pero syempre, p
o ise pa din.
Nilapit ko 'yung cellphone sa tenga ko at medyo napataas ang kilay ko sa narinig
ko.
"Nate?" Boses ng babae.
Ewan ko pero, nakaramdam ako ng kaba.
"Wala si Nate ngayon, umoorder. Sino 't-"
TOOTs TOOTs TOOTs TOOTs
Hala, binabaan agad ako?
Dahil nacurious naman daw ako kung sino 'yung tumawag ay titignan ko sana ang re
ceived calls kaya lang napunta ako sa inbox. Medyo epal kasi 'tong cellphone ni
y a eh, wala sa earth.
Hindi ko alam pero nag init agad ang pisngi ko nang makita ko na halos napupuno
ng messages ng nagngangalang "Grace" ang inbox ng cellphone ni Nate. Oo, mas tin
alo pa ako. Viniew ko ang ilang messages pero ang nagcaught talaga ng attention
ko ay ang...
Grace .,cge..ingts pu,mua..ö
Lalong nag init ang pisngi ko at feeling ko nagtatama na ang dalawang kilau ko.
Anong 'mua' pinagsasasabi nito? Sino ba 'tong Grace na 'to?
Viniew ko agad ang sent items pero mukhang alam ni Nate na makikita ko ang mga s
inesend niya kaya burado lahat. Nagvibrate naman ulit 'yung phone pero hindi na
siya call, message na lang.
Grace .,cnu sumagot ng kol?
To Grace Hi, Ianne nga pla. Wala pa si Nate e
Grace .,ianne?
To Grace Yea. Kaano-ano ka ni Nate?
Nagvibrate ulit ang cellphone ni Nate. Titignan ko na sana ang reply nung grace
na 'yun nang biglang agawin sa akin 'yung cellphone.
Si Nate.
"Bakit mo pinapakielaman cellphone ko?" Parang galit siyang umupo sa upuan sa ha
rap ko at medyo padabog na nilapag 'yung tray na may pagkain.
"Sino si Grace?" Hindi ako papatalo. Kung galit siya, mukhang magagalit na din a
ko.
"Wala, barkada ko lang." Lalo akong nagtaka sa parang pag amo ng itsura niya. In
iayos na niya ang mga pagkain sa lamesa at akala mo eh hindi siya nainis kanina
sa pagtingin ko sa phone niya.
Something is going on.
I mean, barkada tapos may 'mua'? Ang sweet naman nilang magbarkada?
Ilang araw ang nakalipas at medyo nagkakabonding ulit on ay nasa Mcdo kami. Next
next week kasi, lalaban na ala ata sila ng mga isang linggo. Hindi naman sa wal
a pagpunta niya sa CR, agad kong tinignan ang messages .
kami ni Nate sa SM at ngay sila sa varsity kaya mawaw akong tiwala sa kanya pero
sa inbox ng cellphone niya
Ewan, as if wala akong trust pero meron talaga. Ang lakas lang ng kutob ko.
"Nakakatuwang pagtripan 'yang si Grace." Halos mabagsak ko na 'yung cellphone ni
Nate nang marinig ko ang boses niya. Nilapag ko ko naman agad 'yung phone niya
sa lamesa at napatingin sa kanya na nagtataka kunwari pero sobrang lakas ng kabo
g ng dibdib ko.
"Bakit?" Lumapit siya sa kinauupuan ko at naupo sa tabi kong upuan.
"Sinabihan ko siya na napapamahal na ako sa kanya, bumibigay naman." Tumawa siya
na akala mo nakakatawa 'yung sinabi niya. Straight face lang ako, anong nakakat
awa dun?
Bakit ba nakakaramdam ako ng inis, sobra?
Kinuha ko naman agad ang phone niya pero hindi siya pumalag. Tinignan ko naman a
ng sent items at iisang message lang ang nandun. As if talagang kailangan kong
m akita ang text message na iyon.
To Grace Wag ka nga ganyan, napapamahal na ako sau e
Tinignan ko si Nate pero hindi siya nakatingin sa akin. Nakakaamoy ako ng guilty
ness ah? Viniew ko naman ang messages sa inbox niya at parang gusto ko na lang
s umabog pagkabasa ko ng message.
Grace .,adk ca,naiinluv na acu sau ee
Gusto ko na ibato 'tong cellphone niya pero binigay ko din sa kanya agad 'yung c
ellphone pero medyo padabog kaya muntikan na malaglag. Tinignan ko siya sa mata
at ngumiti lang siya sa akin na para bang wala siyang ginawang kakaiba o ikakas
a ma ng loob ko.
"Gusto kong makilala si Grace." Blangko kong sinabi.
"Ha? Bakit?" Natataranta niyang sagot. Tinago niya 'yung cellphone niya at tumin
gin sa akin na para bang natatakot sa sinabi ko.
"Gusto ko lang, barkada mo siya di ba? Gusto ko makilala lahat ng barkada mo. Pa
puntahin mo siya dito. Pakilala mo ako sa kanya." Utos ko.
"Pero-" Napasama ang tingin ko sa kanya at konti na lang ay kukunot na ang noo k
o.
"Ngayon na." Mahinahon kong sinabi 'yun pero may tono ng galit at inis. Agad nam
an niyang kinuha ang cellphone niya at pinakita sa akin ang itetext niya sa gra
c e na yun.
To Grace Punta ka dito, may papakilala ako
Ilang segundo lang ang nakaraan, nagreply agad 'yung Grace. Wow ah? Hindi busy.
Grace .,sino?
Napatingin naman sa akin si Nate. "Sabihin mo, papakilala mo akong girlfriend mo
."
"Ianne..." tapos ngayon magmamakaawa siya?
"Dalian mo." Utos ko ulit. Nagsimula naman siyang magtipa sa keypad ng cellphone
niya habang nakatingin lang ako. Napataas nga lang ang kilay ko nung bigla niya
ng sinend 'yung message.
To Grace Basta, punta ka na
Napataas ang kilay ko. Anong kalokohan na naman ba 'to?
"Sabihin mo nga sabi eh..." Mahinahon pa din ako pero obvious na inis na inis na
talaga ako.
"Barkada ko nga lang 'to, ano ba Ianne."
"Barkada? Kung barkada eh di pakilala mo ako sa kanya!" Napataas na ng tuluyan a
ng tono ng boses ko. Halos napatingin na karamihan ng tao na nakapalibot sa ami
n ngayon. Nagvibrate naman ang cellphone niya at tinignan niya ang message.
"Ianne, yung boses mo."
"Wala akong pakielam, pakilala mo ako sa kanya."
"Next time na lang daw, busy siya." Kung pwede lang magpalit ng pwesto dalawang
kilay ko, nagpalit na ngayon 'tong mga 'to.
"Eh di itext mo na ipapakilala mo akong girlfriend mo." Huminahon na ulit ako.
"Busy nga daw kasi siya."
"O sige, akin na number ni Grace. Makikipag kaibigan lang ako sa kanya." Kinuha
ko ang cellphone ko at nagpunta sa new contacts. Binigay ko sa kanya ang cellpho
ne ko para ilagay niya ang number ni Grace pero hindi niya hinahawakan cellphon
e ko, imbis-nagtext siya ulit.
"Eto na nga, itetext ko na." Nag iinit na talaga ng ulo ko.
"Akin na nga 'yung number." Kukunin ko sana 'yung cellphone niya pero nilayo niy
a sa akin. Nagkatinginan kaming dalawa. Masama ang tingin ko sa kanya, matalas-
p arang kikitil samantalang siya eh parang naiinis na hindi ko na malaman.
"Wag na!" Napataas na ang tono ng boses niya. At talagang siya pa may ganang mai
nis?!
"AKIN NA NGA SABI EH!" Nag iinit na ulo ko, naiirita na ako at bwisit na bwisit
na ako sa nangyayari. Wala na talaga akong pakielam sa paligid namin kahit pagti
nginan nila kami, wala akong pakielam basta naiinis na ako ngayon.
"Bahala ka nga d'yan!" Nagulat na lang ako nang bigla siyang tumayo mula sa pagk
akaupo niya. Umalis siya at iniwan niya ako. Doon ko lang napagtanto na marami
n a pala talagang taong nanonood sa nangyayari sa amin.
Nakakahiya.
Lumipas ang ilang araw at papalapit na nang papalapit ang anniversary namin pero
hindi pa din kami in good terms ni Nate. Nakatayo lang ako sa may third floor h
abang tumitingin sa field nang bigla kong nakita si Nate na naglalakad.
Agad agad akong bumaba, nandoon pa din naman siya kaya hinatak ko siya agad para
hindi siya makawala.
"I-Ianne ano ba?"
"Text mo si Grace." Tinignan ko siya sa mata, seryosong seryoso. "Gusto ko siya
makilala."
Nakita kong kumunot ang noo niya kaya nakaramdam na naman ako ng inis. "Ang kuli
t mo Ianne..."
Hinawakan ko siya sa collar ng uniform niya at nilapit ang mukha niya sa mukha k
o. Nagsukatan kami ng tingin at matalas kong sinabing, "gusto mo bang mag break
tayo!?"
Hindi ko meant 'yun pero kung ganyan ang inaasal niya, siguro mas maganda kung i
tigil na namin tong kalokohan na 'to di ba? Pero sana, hindi siya pumayag...
Tinulak ko siya ng kaunti at nakita kong napakamot siya sa batok niya. Kinuha na
man niya ang cellphone niya sa bulsa niya at nagsimulang magtext.
Nagtext siya kay Grace na pumunta ng school namin at agad naman itong nagreply n
g 'bakit?'
"Sabihin mo ipapakilala mo ako." Nababadtrip talaga ako sa Grace na 'to.
Tinext niya na may ipapakilala siya. Agad agad niyang sinend yon ng hindi pa ako
nakakareact.
"Sabihin mo, girlfriend mo ipapakilala mo."
Napakamot ulit siya ng ulo niya. "Ok na 'yan."
"Sabihin mo nga sabi eh/" Nagkatinginan na naman kaming dalawa. Sukatan. Unang i
iwas, talo. Pero napansin ko na lang, napabuntong hininga siya at nagsimulang m
a gtext habang pinapakita sa akin ang screen ng cellphone niya.
To Grace Punta ka dito, papakilala ko girlfriend ko
Ilang minutes ang nagdaan, aba. Hindi na nagreply? Samantalang kanina sabik na s
abik magreply ah? Good Grace, alam mo kung saan ka lalagay.
Nagkatinginan naman kami ni Nate. Hinawakan ko siya sa damit niya at nilapit ang
mukha niya sa mukha ko. Same intensity kanina pero ngayon, medyo nabawasan na a
ng pagkaasar ko.
"Alam mo problema sa'yo? Nandito na nga ako, hindi ka pa nakuntento. Yan ba natu
tunan mo sa mga kavarsity mo?" Hinalikan ko siya sa labi na obviously ay namiss
niya sabay tulak sa kanya kaya napaupo siya sa lupa.
"Kita na lang tayo after class." Agad naman akong umalis at pumasok na sa klase.
Sa panahon ngayon, hindi na uso ang mga mahinang babae. Hindi na uso damsel in d
istress at mga naghihintay iligtas ng mga prince charming nila. Sa panahon ngay
o n, ang kailangan nating mga babae, maging matapang, hindi ba?
---x Author's Note: Napaka tagaaaalll ko nang mag update nalulungkot ako. Namimi
ss ko na magsulat pe ro hindi ko alam kung nagkakaroon pa ba ako ng inspirasyon.
(Lols, ineedit ko la ng naman 'to. Hahahaha) So anyways, maraming thank you sa
paghihintay! Ito na po ang update! :3 Dapat updated na 'to nung Sunday pa pero n
agkaproblema ako sa internet dahil ang bagal, hindi naglolad. Ang dami kong tinr
y, nagsend send ako, nilagay ko sa tum blr, inopen ko sa cellphone ang wattpad.
Ngayon, buti naisipan kong gamitin si M ozilla Firefox. I love you Mozilla! :">
Dedicated to 'justoon' dahil sa pagcomment at paglike niya ng chapters ng afgitm
olfm. Masyado kasi akong appreciative kaya natutuwa ako sa mga taong nakakaappr
e ciate ng afgitmolfm. Thank you justoonnn~ *hugs ******************************
************* [50] Chapter 48: See You Soon ************************************
******* Sa panahon ngayon kailangan na maging matapang? Eh bakit sa mga oras na
ito, mah ina na naman ako?
Bakit kasi ngayon pa?
Bakit ngayon pa aalis si Cloud ng Pilipinas?
Lahat kami nagulat sa biglaang desisyon niya na bumalik sa Japan. Hindi din niya
sinasabi kung kailan siya babalik, surprise daw. To think na iiwan niya ang dal
awa niyang kapatid dito sa Pinas?
Alam ko naman eh, si Erin.
Naiiyak na naman ako. Bakit ba 'tong magpinsan na 'to, lagi akong pinapaiyak sa
airport.
"Oh, ayan ka na naman eh, ang iyakin mo." Nakangiti lang siya habang ako naman,
umiiyak na naman. Actually, pigil na nga 'tong pag iyak ko eh. Nakakainis lang k
asi na nasanay na ako sa presensya niya kahit nitong mga nakaraang linggo eh med
yo malayo siya sa amin.
"Kasi naman eh, iiwan mo na kami." Kinukusot ko ang mga mata ko dahil nanlalabo
na talaga ito sa mga luha na kusang lumalabas sa mga mata ko.
"Babalik naman ako." Nakangiti pa rin niyang sinabi sa akin. Ang pogi talaga nit
ong anime figure na 'to, kung hindi ko lang boypren si Nate eh-este kay Nate la
n g ako forever.
Tumatahan na ako ng kaunti kahit na nahihirapan ako dahil sino naman kayang kasa
ma ko pauwi? Wala si Nate ngayon, hindi daw niya kayang makitang paalis na ang
p insan niya.
Tignan mo, ako nga itong babae ako pa ata mas matatag eh.
"Tahan na..." Pinatong niya ang kamay niya sa ulo ko at pinat ito na para akong
bata. Huminga na lang ako ng malalim at bigla ko na lang naisip na parang may ku
lang sa airport scene.
Napalinga ako kung saan saan at feeling ko talaga may kulang.
Nasaan si Humi?
Actually, natutuwa ako sa batang 'yon. Ang cute kasi niya eh, basta. May somethi
ng sa babaeng 'yun na parang ang sarap niya yakapin, gawing keychain at iuwi sa
bahay. Nakakatuwa pa 'yung palagi niyang sinisigaw na "i love you papa *insert
n ame here*" kapag nakikita si Nate pati si Cloud, ewan ko bakit pati kay Art ga
nu n siya.
Hindi din kasi niya alam na paalis na si Cloud, baka nalulung-
"FLIGHT CHUVA ECKLAVOO CHURVALOO CHENES. I REPEAT FLIGHT CHUVA ECKLAVOO CHURVALO
O CHENES PLEASE PROCEED TO CHORVA. Thank you"
Napatingin ako kay Cloud na nagbuntong hininga. Hinawakan niya ako sa ulo at ngu
miti siya sa akin. "So paano, babye na?"
"Anong babye ka d'yan?" Tumulo na naman ang mga luha sa mata ko. Nagulat na lang
ako ng bigla niya akong niyakap ng mahigpit.
"Ianne naman, nahihirapan akong umalis eh." Nakakarinig na ako ng pag garalgal n
g boses niya. Ang hina din pala nitong anime figure na 'to, iyakin din eh.
"Ayoko ng good bye... kaya see you soon, Cloud." Niyakap ko siya ng mahigpit at
ganun din naman siya sa akin.
"Promise mo sa akin," kumawala na siya sa pagkakayakap naming dalawa. Hinawakan
niya ako sa magkabilang balikat ko at nagtitigan kami sa mata. Kita naman sa mga
mata niya na naiiyak na siya, pinipigilan lang niya. "Bukas na ang huling pag i
yak mo ah? Ayokong nasasaktan ka."
Humihikbi pa ako nung sinabi niya 'yon. Bakit naman ako iiyak? Anong meron bukas
? Tears of joy dahil anniversary namin ni Nate? Ganun?
"Ano-"
"FLIGHT CHUVA ECKLAVOO CHURVALOO CHENES. I REPEAT FLIGHT CHUVA ECKLAVOO CHURVALO
O CHENES PLEASE PROCEED TO CHORVA. Thank you"
Hay nako, bakit ba ang epal ng speaker na 'yan?
"See you soon Ianne." Nilapit niya ang sarili niya sa akin at kiniss niya ako sa
noo. Nakangiti na siya pero naiiyak pa din siya, nagwave na siya at nagsimula n
ang maglakad papasok dun sa kung ano man tawag dun.
Bakit ba ang lungkot ko?
"Ianne!" Nagulat na lang ako ng biglang may humawak sa balikat ko mula sa likod.
Paglingon ko, bigla na lang may yumakap sa akin.
"ERIN!" Napasigaw na lang ako agad. Hindi ko malaman kung maiiyak ba siya o natu
tuwa siya. Hindi ko din malaman kung matutuwa ba ako o maiiyak dahil late na si
y a.
"Bakit ngayon ka lang?! Kakaalis lang ni Cloud!" Humiwalay na kami sa pagyakap n
amin sa isa't isa. Nakangiti niyang inilabas ang kung ano man sa bulsa nya at n
a gulat ako sa nakita ko.
"Passport?!" Tumango tango lang siya habang nakangiti. "OMG." Ewan ko pero ang s
aya ko ngayon, parang biglang tumalon 'yung puso ko sa sobrang saya sa nakita k
o .
"Kung nasundan niya ako sa Baguio, hindi malayong masundan ko siya sa Japan." Na
kangiti pa din niyang sabi.
"Pero... Paano na si Jeykkk?" Naweirduhan naman ako sa bigla niyang pagtawa as i
f may nakakatawa talaga sa tinanong ko. "Si Jeykkk ay pinsan ko. Ginawa ko lang
siyang props para para pagselosin si Clo ud. Atleast ngayon alam ko na ako na t
alaga ang mahal niya di ba?" Eh, wait. Kin ikilig ako.
"Ang galing mo!" Niyakap naman niya ako ulit ng sobrang higpit pagkatapos kong m
asisisigaw na ang galing niya.
"Thanks. Mamimiss kita ng sobra, promise." Magkayakap lang kaming dalawa at naii
yak na din ako pero bigla kaming napatigil sa pagdadrama namin nang biglang may
kumalabit kay Erin.
"Ate, ate!" Napatingin kami sa batang kumalabit kay Erin. Humiwalay na kami sa y
akap ng isa't isa. Sino naman kaya 'tong batang 'to? "Tinatawag po kayo nung la
lake dun, ang tagal niyo daw." May tinuro 'yung bata a t laking gulat ko ng si C
loud ang nakita ko na nakangiti at nakatayo sa isang ba nda.
"Hinihintay ka niya! Hindi na pala kailangan maghanap!" Nagbeso muna kami ni Eri
n bago siya pumunta sa kinatatayuan ni Cloud.
They both waved at me saka lang umalis na talaga. Nakakainis lang dahil magkahol
ding hands pa sila. Eh di sila na nga ang sweet. Haaayyy, sa happy ending din n
a man pala tuloy ng story nila. Pasikot sikot pa eh.
"Huhuhuhu!" Napatigil ako sa bigla kong narinig na pag iyak. Ewan ko nga kung iy
ak 'yun eh, parang sinasabi lang niya 'yung "huhuhuhu" talaga.
Tumingin ako kung saan saan nang may mapansin akong babae na nakaupo sa sahig na
parang fetus. Nakayuko siya at parang umiiyak na hindi ko malaman.
"Huhuhuhuhu!" Papansinin ko ba siya o hindi? Uhm, wag na lang kaya. Papalakad na
ako para lagpasan siya ng biglang...
"AH!" Napatingin ang mga tao sa pagsigaw ko ng sobrang lakas dahil bigla ba nama
n akong hinawakan nung babae sa binti!
"Ate.... Huhuhuhu!" Nakatingin lang ako sa babae na nakaupo at nakayuko pa din.
Bakit ba feeling ko nasa horror category ulit ang story ko?! "Huhuhuhuhu!"
Naenlighten naman ang puso ko nung iniangat niya ang ulo niya para tignan ako da
hil hindi pala multo ang babaeng ito, si Humi lang pala. Ngayon, kumpleto na an
g airport scene. Ngumangawa siya at grabe lang 'yung make up niya dahil wasak na
ito sa pag iyak niya.
"Pinagtaksilan niya ako! Huhuhuhu!" Napaluhod ako para magkasing height na kami.
"Sino?" Pinat ko siya sa ulo niya para patahanin siya.
"Pinagtaksilan ako ni Papa Cloud!"
Toinks. Makaalis na nga dito, hindi na ata titino 'tong batang to eh.
Alam ko ang sama ko sa pag iwan ko kay Humi doon na ngumangawa dahil iniwan siya
ni papa Cloud niya at pinagtaksilan pa daw siya pero dumating naman agad 'yung
parang artistang si Xander at 'yung babaeng parang boss ata nila na sa pagkakaal
am ko ang pangalan ay Rayne.. ay wait. Noleen ata. Hindi ako sure.
Hindi naman sa excited ako ah? Pero natulog na agad ako para pag gising ko kinab
ukasan, anniversary na namin.
Promise talaga, hindi ako excited.
Pumunta na muna ako sa section ni Nate para batiin siya ng happy anniversary per
o hindi ko siya makita. Hmm, baka late lang? Sige pagbigyan. Nagsimula na ang k
l ase at ewan ko pero ang excited ko talaga ngayon. Feeling ko masaya ang mangya
ya ri sa araw na 'to. Lagi nga akong nagsiCR para sumilip sa section nila Nate e
h.
Pero, ewan ko ah, bakit wala siya? "Absent na ata siya." Sagot ng isa niyang kak
lase na tinanong ko kung nasaan si Nate. Inagos bigla ang lahat ng saya na naram
daman ko kaninang umaga. Bakit ngay on pa? Bakit nayong araw pa natin? Ano bang
ginagawa mo Nate?
Ano ba 'to? Lokohan?
Pumasok ako ng classroom na yamot na yamot. Uupo na sana ako ng bigla akong nagk
aidea. Tanong ko kaya sa mga kabanda niya? Naglibot ako sa buong campus para la
n g magtanong sa mga kabanda ni Nate pero isa lang ang sinabi nila...
"Ilang weeks na nga naming hindi nakakasama sa practice 'yun eh."
Pero, may hope pa! Hinanap ko ang mga kavarsity niya pero wala sila. Imposible n
amang wala pa sila dito kasi si Art kakauwi lang tska tapos na din 'yung compet
i tion. Baka gumawa sila ng sariling holiday?
Hay, ano ba 'yan.
Mangiyak ngiyak akong bumalik ng classroom namin. Pero wait, sino bang pinag uus
apan dito?
Si Nate di ba?
Nabuhayan ulit ako ng loob, malamang lamang may iniisip ng kakaibang surpresa 'y
on. May iniisip na magandang anniversary gift para sa akin. Siguro nagpagawa pa
ng life size na picture naming dalawa. T-shirt na punong puno ng pictures namin
or better yet-role playing ng sarili naming love story!
Kinikilig naman ako habang iniisip kung ano nga ba ang surpresa niya. Baka kaya
wala siya dito sa school ay dahil bonggacious ang gagawin niya. Nexcite naman ak
o.
Dumating ang lunch. Gustong gusto ko ng makalabas ng campus, baka pagtapak ko sa
labas ng gate, biglang may mag fireworks. Kinikilig naman ako sa mga iniisip ko
. Baka kaya wala mga kavarsity niya kasi kinokontsaba niya. Siguro may mga plac
a rds, 'yung para bang sa ibang stories na bonggacious 'yung ginagawa ng mga lal
ak e.
Pumunta ako ng locker area para isauli ang mga libro at notebook ko sa iba kong
subject at kunin ang mga gagamitin ko para sa next class. Pag bukas ko naman ng
locker ko, napangiti na lang ako sa nakita kong nakadikit na isang maliit na pap
el sa may pintuan ng locker ko.
DATING CLASSROOM, 7:18pm
Sabi na eh.
Mabilis na mabagal ang oras ko ngayon. Kung saan saan na ako pumunta para lang h
intayin ang 7pm. Wala na akong nakikitang estudyante na naglalakad lakad dito s
a field, ako na lang ata pero marami namang umaaligid na mga personnels.
Tumingin ako sa orasan, 7:17pm.
Hinawakan ko ang doorknob ng pintuan ng dati naming classroom at napahinga ng ma
lalim.
Nagbalik lahat ng memories sa akin. Itong classroom na 'to ang nakasaksi ng kara
mihan ng memories namin ni Nate. Itong classroom na 'to ang pinaka memorable pa
r a sa aming dalawa. Ang classroom na 'to ang pinaka mamahal kong room.
Dahil dito sa classroom na 'to, nagkaroon ng Ianne at Nate.
Pinihit ko na ang doorknob at binuksan ang pintuan. Sobrang dilim ng paligid per
o pumasok pa din ako sa loob. Napansin ko naman ang katangi-tanging silhouette
n g isang lalake na nakaupo sa teacher's chair sa may black board.
Napangiti na lang ako sa nakita ko.
Si Nate.
---x Author''s Note: ANNIVERSARY NA NILAAA~ Nasa kalahati na po tayo ng kwento m
ga kababayan! Yesh ye sh, kalahati pa lang to. Ang haba eh no? Kaasar. Hahaha. S
a mga nagtatanong nasa an si Art, nasa puso ko po :"> THANK YOU SA MGA TAONG WAL
ANG SAWANG NAGKOCOMMENT AT NAGBABASA! Mabuhay kayo! :D Dedicated to Mikage Krist
elle Domina Mnemosyne Ichihara-Glassred (wow, kakahinga l na pangalan.. hahaha)
dahil binabasa daw niya ang afgitmolfm dahil kay Cloud. Nag tweet pa siya na sup
ortado siya sa afg as long as nandun si Cloud. Uhm, umal is na siya eh? Pwede mo
nang hindi basahin! Hahahahaha chos but thank you ah? :) **********************
********************* [51] Chapter 49: Happy Anniversary... (?) ****************
*************************** "Happy Anniversary!"
Masigla kong bati sa kanya. There's something sa presence niya na sobrang nagpas
aya talaga sa akin. Lumapit ako sa kanya at tumayo naman siya sa pagkakaupo niy
a , niyakap ko naman siya ng mahigpit at kiniss sa lips.
"I love you." Mahina kong bulong sa may tenga niya. Nakita ko naman ang pagngiti
niya kahit na madilim sa paligid, pero 'yung ngiti niya-hindi tulad ng dati, ma
y something na kakaiba, something sa mga mata niya. Hindi ko magets kung masaya
ba siya o malungkot.
Umupo kami sa pinaka malapit na upuan sa may teacher's table. Hinawakan niya 'yu
ng kamay ko habang nakatingin lang ako sa kamay namin na magkahawak. Ang tahimi
k ng paligid. Tanging ang pagtibok ng puso ko lang ang naririnig ko. Walang nags
a salita sa aming dalawa, wala nga akong masabi ngayon eh. Ang weird kasi ng fee
li ng.
Huminga ng malalim si Nate.
"Lakad tayo." Nakatingin lang ako sa kanya habang hinila niya ako patayo hanggan
g sa naglakad kami palabas ng school.
Hindi siya nakauniform. Simpleng polo shirt na shades of green lang suot niya, m
edyo skinny jeans na black at nakarubber shoes. Nakakatuwa tignan kasi kahit na
simple lang itsura niya, obvious na naghanda. Nagpabango pa! Ang gwapo talaga n
i Nate.
Hinawakan niya 'yung kamay ko habang naglalakad kami. Napansin ko na suot suot n
iya 'yung singsing na binili niya nung bago pa lang kaming couples. Bumalik tul
o y 'yung mga masasayang alaala na kasama ko siya. Kinikilig tuloy ako!
Habang naglalakad, napansin ko na parang may iniisip siyang malalim kaya para ma
wala 'yon, gusto kong maaliw siya. Anniversary namin, ganyan ang iniisip niya?
N ako. Hindi ako makakapagayag. Kaya naman nung may nakita akong nagtitinda ng k
we k kwek na favorite street food namin, inaya ko agad siya.
"Tara Nate, kain tayo ng kwek kwek!" Bumili si Nate ng 2o pieces, tig sampo kami
. Sabi sa inyo favorite namin 'to eh. Nilagyan niya ng sobrang daming sauce na
m atamis 'yung bowl namin at tawa nga ako ng tawa sa sinabi nung nagtitinda.
"Nahiya pa kayo, iuwi niyo na kaya 'yung sauce?" Parang adik lang eh no.
Ang kulit namin kumain, parang wala na kaming ibang nakikita kundi kami lang. Na
gsusubuan kami ng kwek kwek at nagkukulitan pa. Nakakatuwa talaga 'yung feeling
na pwedeng mag goof around kasama ang isang tao na napaka importante sa'yo. Nun
g natapos kaming kumain dahil uuwi na daw si manong nagtitinda, naglakad na ulit
kami kahit wala naman kaming patutunguhan.
Habang naglalakad, may natatanaw akong taong nakaupo sa isang upuan na may katap
at na mahabang lamesa na may tela. Grabe 'yung ilaw na nakapatong sa lamesa niy
a , sobrang liwanag.
Habang papalapit na kami, unti-unti kong naaninag na matandang babae na parang m
uslim na tagong tago ang mukha ang nakaupo. Nakatingin lang siya sa akin habang
ako, hindi ko alam kung titingin ba ako sa kanya o hindi. May bolang kristal at
mga baraha din na nakapatong sa lamesa niya.
Hindi ko alam kung bakit napahinto ako sa paglalakad nang napansin kong napangit
i siya mula sa manipis na tela na nakabalot sa mukha niya.
"Gusto mo bang malaman ang iyong kapalaran?" Naupo ako sa upuan na nasa harap ni
ya na ikinagulat naman ni Nate. Pero ewan ko, parang may tumulak lang sa katawa
n ko na maupo at makinig.
Nakakakilabot pa nang magsalita siya, ang lakas ng ihip ng hangin at medyo malam
ig na din. Siguro mga 9 na din kasi ng gabi.
"Akin na ang 'yong palad." Kahit natatakot ako, hinayaan kong hawakan niya 'yung
kamay ko. Tinignan niya 'yung palad ko at hinaplos pa ito, may kung ano siyang
tinitignan sa palad ko na hindi ko magets.
"Maganda ang magiging buhay mo paglaki mo pero iha." Tumingin siya sa mga mata k
o kaya bigla na lang nagsitaasan ulit ang mga balahibo ko sa katawan. "Marami k
a ng pagdadaanang pagsubok ngayong taon na 'to. Mag ingat ka sa mga taong mamaha
li n at pagkakatiwalaan mo. May darating, may mawawala. Masyadong maraming emosy
on ngayong taon, mag ingat ka." Bakit ba parang natatakot ako sa mga sinsasabi n
iya kahit wala namang nakakatakot?
"Pili ka." Nilatag niya ang baraha niya sa lamesa na nakatalikod. Pinapili niya
ako ng tatlong baraha. Nung nakapili na ako, tinabi niya 'yung deck of cards na
hindi ko pinili. Nilapag naman niya ang tatlong baraha na pinili ko sa lamesa at
binuksan ang isa. Hindi ko magets 'yung drawing pero parang coins ang nandun sa
pinaka drawing.
"Ang buhay mo ay isang sugal, ginto ang kapalit para sa ikasasaya." Binuksan niy
a 'yung pangalawa. May dalawang lalaki na magkabaliktaran na nakatingin sa isa'
t isa.
"Paglaho ng isa ang tanging paraan para mawala ang problema/" Binuksan niya nama
n ang huli. Ito na ata ang pinaka klaro sa lahat, isang puso ang nakadrawing sa
baraha niya.
"Pag ibig ang dahilan ng lahat. Magkakagulo at aayos ang buhay mo dahil sa iyong
pagmamahal. Mag ingat ka sa iyong mga desisyon iha. Kailangan mong isipin ang l
ahat ng bagay. Ang kahulugan ng iyong pagmamahal ay mag iiba dahil sa desisyon
n a pipiliin." Kinakabahan na ako, ewan ko kung bakit.
Napansin ko namang tumingin siya kay Nate at ngumiti na naman.
"Ikaw, hindi ka ba interesado sa kapalaran mo?" Napatingin din ako kay Nate na p
arang natatakot na din sa mga sinasabi ng matanda. Nakatayo lang siya sa may gi
l id ko. Napansin kong uneasy na siya sa mga nangyayari.
"Hindi, hindi ko kailangan 'yan dahil alam ko kapalaran ko." Agad agad naman ako
ng hinila ni Nate patayo. Nagulat na lang ako nang biglang nagsalita 'yung mata
n da.
"Hindi lahat ng bagay tinatakasan. Tumakbo ka man nang tumakbo, magtago ka man n
ang magtago, mahuhuli ka pa rin. Huwag mong lokohin ang sarili mo at ng taong n
a gmamahal sa'yo. Huwag mong ituloy ang binabalak mo dahil masasaktan mo lang si
ya . Hindi mo kailangan itago sa lahat ang iyong kahinaan, tutulungan ka niya. I
iba hin mo ang kapalaran niyo kung gagawin mo man ang iyong binabalak ngayon. Ii
bahi n mo ang daloy ng buhay niyo, guguluhin mo ang maayos, sisirain mo ang buo.
Iiba hin mo ang pananaw niya...ang kahulugan na binigay mo ay mawawala dahil sa
gagaw in mo." Anong pinagsasasabi ng manghuhula?
"Tara na Ianne!" Hinahatak na ako palayo ni Nate pero napatigil ako sa pagsigaw
ng matanda.
"Nathaniel!" Titingin na sana ako sa matanda dahil sa pagtawag niya ng totong pa
ngalan ni Nate pero pinigilan ako ni Nate at mabilis niya akong hinila.
"Wag kang makinig sa kanya..." Bulong ni Nate.
"YANG BINABALAK MO, SA TINGIN MO BA MAKAKABUTI 'YAN? LALO NA SA KANYA? SA'YO? SA
INYO?!" Hila hila pa din ako ni Nate pero lumingon ako sa matanda na nakatingin
sa aming dalawa. Kinikilabutan na naman ako, anong ibig sabihin ng matandang 'y
on?
Walang nagsalita sa amin pagkatapos ng pangyayaring 'yon. Tumingin lang ako sa k
anya na parang takot na takot at pinagpapawisan. Tahimik lang kami hanggang sa
n arating na namin ang tapat ng pintuan ng bahay ni Art na tinitirahan ko.
"Ianne..." Magkatinginan lang kami. Nagtititigan lang kami na para bang ito na h
uling pagtitinginan namin. Ngumiti siya kaya napangiti din ako. Hindi ko alam p
e ro ang uneasy ng feeling ko.
"Tandaan mo..." Niyakap naman niya ako ng mahigpit, mahigpit na mahigpit na para
ng ito na ang last na yayakapin niya ako. Niyakap ko na lang din siya, it feels
so uneasy pero I feel so comfortable.
"Mahal... na mahal kita." Niyakap niya ulit ako ng mahigpit at parang may kung a
nong ginawa bago niya tuluyan kumawala sa yakap namin.
"Nate?"
Napansin ko naman na parang nangingintab ang mga mata niya at medyo namumula ito
. Anong nangyari? Bakit nagkakaganyan siya? Tumingin lang siya sa akin at hinal
i kan ako sa noo saka naglakad palayo pero bago pa man siya makalayo talaga ng t
ul uyan.
Yumuko na muna siya at tumingin sa akin. Hindi siya nakangiti, seryosong seryoso
ang tingin niya sa akin. Seryosong seryoso to the point na parang hindi ko na s
iya makilala pa.
"Break na tayo Ianne."
Akala ko kaming dalawa na ang pinaka masayang tao sa buong mundo ngayong araw. A
t alam mong nakakatawa? Nakakamatay talaga ang maling akala.
---x Author's Note: Wala naman akong ibang masasabi kundi thank you. Thank you k
asi hanggang ngayon nandyan pa din kayo at nagkocomment. (hahahaha mas naaapprec
iate ko mga nagkocom ment pasensya na) pero thanks pa din sa mga naglalike :3 I
hope regular updates na ang magawa ko sa afg, medyo sinisipag na kasi ako mag ed
it eh! Aja. Dedicated to ParakayD o mas kilala bilang mamaMich dati! Hello! Para
sa'yo to da hil sa mga comments at likes na natanggap ng afg mula sa'yo. Thank
you at sana h uwag ka na aalis. Maraming makakamiss sa'yo :) *******************
************************ [52] Chapter 50: Home Made Care ***********************
******************** Akala ko panaginip lang ang lahat, akala ko lang pala.
Ngayon lang ako nainis dahil sa gumising pa ako. Bakit kailangan ko pang magisin
g? Bakit? Ang bigat ng feeling ko, parang may hindi tama eh. Dapat... dapat nak
a
tulog na lang ako. Habang buhay.
Naghihintay akong magtext o tumawag siya sa akin. Naghihintay akong may kumatok
sa pintuan at madadatnan ko siyang may hawak na bulaklak at sabihing "Yari ka!"
at sasabihin niya kung gaano niya ako kamahal.
Pero ilang oras na ba ang lumipas? Bakit wala pa din siya hanggang ngayon?
Gusto kong tumayo at magready na para sa school pero gusto kong mahiga na lang m
una. Tumingin sa cellphone ko at maghintay. Tumingin sa kawalan... at maghintay
.
May narinig akong nagbukas ng pintuan sa may labas, siguro si Art na 'yon. Nakat
ingin pa din ako sa kisame, naghihintay. Narinig kong bumukas ang pintuan ng kw
a rto ko at unti-unti akong tumingin sa taong nagbukas ng pintuan.
Nakatingin lang siya, nakatingin lang ako. Nagtitigan lang kami ng halos ilang s
egundo saka niya sinara ulit ang pintuan.
Binalik ko ang tingin ko sa kisame at naghintay muli pero medyo nawawala ako sa
concentration dahil sa ingay na naririnig ko sa labas ng kwarto ko. Ganyan ba ka
ingay si Art kapag papasok sa school? Buti na lang pala nauuna ako sa kanya.
Lumipas ang ilang oras at natigil na ang ingay sa labas. Napatingin ako sa orasa
n, 2pm na. Napabuntong hininga ako at tumayo mula sa pagkakahiga. Nakaramdam ka
s i ako ng gutom.
Naglakad ako papuntang kusina ko ng may nakahanda sa lamesa nga alam kung matata
wa ba ako otebook na pinilas lang 'yung
para makapagluto ng kakainin ko pero laking gulat at may papel pa na nakakabit s
a may ref. Hindi ko o matatouch paano ba naman 'yung papel galing sa n page.
Hindi pa maayos pagkakapilas ah? Pero kahit na nakakatawa 'yung itsura nung pape
l, napangiti pa din ako sa message:
Home made soup, para sa mga taong may sakit...sa puso.
Ano kayang nakain ni Art at bigla siyang nag ganito?
Napatingin naman ako sa basurahan at natawa na ako ng tuluyan sa nakita ko. Home
made soup pala ah? Bakit kaya may balat ng oriental nido soup dito. Ankyut ni A
rt.
Sinimulan ko ng kainin 'yung soup na home made daw. Pero tama nga naman, sa baha
y niya ginawa 'yung paghalo at pag init ng soup. Oo nga, tama. Home made soup n
g a.
Matapos kong maubos 'yung soup, gumaan naman kahit papaano ang pakiramdam ko. Pe
ro ewan ko, feeling ko hindi si Art kasama ko sa bahay, ang sweet kasi eh! Para
n g si... siya.
Ugh.
Napagdesisyunan kong pumunta na lang sa SM para makapagpalamig. On going ang kla
se ngayon kaya sigurado akong wala akong makikitang kahit na sinong pamilyar sa
mall. Kailangan kong magpakasaya kahit papaano.
Habang naglalakad at nagtitingin tingin sa mga boutiques, may nabunggo akong bat
ang tumatakbo na kasunod ay parang ate niya.
"Baby, ano ka ba!" Kinuha niya 'yung kapatid niya at tumingin sa akin. "Uy sorry
ah?" Nginitian ko naman siya para ipakitang okay lang.
Ewan ko pero napatingin ako sa bata at bumalik dun sa ate. Sa bata then sa ate.
Bakit ganun, namamalikmata ba ako o masyado lang silang magkamukhang dalawa? Mag
kapatid ba talaga sila o... magnanay?
"Grace." Lumakas bigla ang kabog ng dibdib ko sa narinig kong boses. Grace? Napa
tingin ako sa babae na buhat buhat na ngayon ang baby na tumingin sa may likod
k o. Ayoko man tignan pero unti unti akong lumingon sa likod ko at...
at...
Nakita ko siya.
"Anong nangyari?" Pero nilagpasan niya ako at lumapit dun sa mag ate o magnanay.
"Nabangga kasi siya ni baby, ang kulit eh." Anong, anong nangyayari? Siya ba? Si
ya si Grace? Yung baby...
'Yung baby?
A-anong nangyayari?
"N-na-"
"Ianne..." Napalingon ako sa likod ko at nagulat ako nang makita ko si Art na pa
palapit sa akin. "Kanina pa kita hinahanap, tara na."
Hinawakan ako ni Art sa kamay at hinila ako palayo sa kinatatayuan ko. Lumingon
ako sa kanila at nakita kong nakatingin siya sa amin pero iniwas niya ang tingin
niya. Anong... anong nangyayari? Pero bakit, bakit gustong gusto ko umiyak pero
walang lumalabas na luha?
"Art..." Humawak ako sa braso niya para patigilin siya sa paglalakad. Mukhang ga
ling siya sa school dahil nakauniform pa siya at medyo basa ng pawis, siguro tu
m akbo pa siya papunta dito.
"Anong... anong nangyari?" Agad naman niya akong niyakap. Gusto ko na iiyak 'ton
g lahat ng 'to pero bakit ba walang tumutulong luha? Bakit ba... bakit ba sakit
lang ang nararamdaman ko?
Sabihin niyo nga sa akin? Panaginip lang 'tong lahat di ba? HINDI BA?
Lutang akong nakauwi. Natulog lang ako buong araw dahil hindi ko kakayanin kung
gumalaw pa ako. Pumasok ako ng school kinabukasan para sa isang bagay, ang alisi
n na siya sa sistema ko.
To HIM Kita tayo locker area, lunch time. Pumunta ka, please.
Pagpasok ko ng room, halos nakatingin karamihan ng mga kaklase ko sa akin-may ib
ang nagtataka ang itsura at may ibang malungkot ang mukha. Nakita ko naman si A
r t na as usual, natutulog sa may arm chair niya.
Ilang minuto ang nakaraan, nagsimula na agad ang klase.
Napaka bilis ng oras nung mga panahong 'yon at lunch time na agad. May mga lalap
it sanang kaklase ko sa akin pero nagmadali akong pumunta sa locker area para m
a gkita na kami. Nanatili lang ako doon at naghintay pero malapit na ang time, w
al a pa ring dumadating.
Ano ba tong ginawa mo sa akin?
Pagkabalik ko sa classroom hall, nagsisimula na ang mga klase pero pumunta ako s
a classroom nila para ipatawag siya. Naghintay lang ako sa labas at parang sasa
b og na ang puso ko nang makita kong lumabas na siya, with a bored look on his f
ac e.
"A-akin na kamay mo." Nanginginig 'yung boses ko, kinakabahan. Nakakainis lang n
a ganito ang inaakto ko sa harap niya. Hindi rin ako makatingin ng diretso sa m
g a mata niya... nasasaktan ako.
"Bakit?" "M-ay bibigay ako."
"'Yung?" Tinanggal ko 'yung singsing na binigay niya sa akin at kinuha ko ang ka
may niya.
"Ito." Nilagay ko sa kamay niya 'yung singsing. Sinara ko agad 'yung kamay niya
at tinulak siya palayo sa akin. Yumuko na lang ako at hindi na tumingin pa sa ka
nya. Nagmadali akong pumasok sa loob ng classroom namin na para na akong mahihi
m atay sa sobrang panghihina.
Nung pagkabalik ko sa kanya nung singsing, parang sobrang labag sa puso ko. Para
ng nung binigay ko 'yung singsing, nawala na talaga pag asa na magiging kami pa
ulit. Ang bigat sa feeling pero... kailangan.
Dumating ang uwian at nagmamadali na ako para umuwi. Nasa may labas na ako ng ca
mpus ng biglang may tumawag ng pangalan ko. Paglingon ko, kinabahan na naman ak
o . Nakita ko siyang nakatayo sa harap ko at nakatingin sa akin habang hawak haw
ak niya 'yung singsing na binigay ko sa kanya kanina.
Wala pang ilang segundo, bigla niyang tinapon sa harap ko 'yung singsing.
"Hindi ko kailangan 'yan kaya huwag na huwag mo nang ibalik sa akin 'yan. Naiiri
ta ako, naaalala kita d'yan." Napahinto ako sa narinig ko habang siya ay tumali
k od na sa akin at nagsimula nang maglakad palayo.
Paano niya nagagawa 'to sa akin?
Napatingin ako sa singsing na nadumihan na ng putik. Napaisip ako, kukunin ko ba
o hahayaan ko na lang? Kung kukunin ko yung singsing, ibig sabihin nito ay maha
l ko pa siya pero kung hinayaan ko na lang, hindi ko siya mahal.
Pero ang sagot, isang malaking oo. Mahal ko siya.
Kukunin ko na sana 'yung singsing nang biglang may batang kumuha nito at tumakbo
palayo. Nagulat ako sa nangyari pero tumakbo din ako para habulin 'yung bata.
"Hoy bata! Akin 'yan!" Napapagod na ako sa paghahabol pero bakit pilit ko pang h
inahabol? Singsing lang naman 'yun eh. Bigay lang naman niya 'yun...dati...nung
mahal pa niya ako.
TOINK
Ang bilis ng buong pangyayari, basta ang alam ko lang ay nahablot ko 'yung bata
pero natalisod ako kaya parehas kaming tumumba. Hindi nagpatinag 'yung bata kaya
tumakbo na siya ulit at naiwan akong sugatan dito.
Ang sakit. Ang sakit sakit.
Wala pang ilang minuto, sakit ng mga sugat ko. asa pa din ako. Umiiyak si hindi
ko na alam ang
hindi ko na napigilan ang pag iyak. Umiiyak ako dahil sa Umiiyak ako dahil sa so
brang pagod. Umiiyak ako kasi uma ako dahil wala na sa akin 'yung singsing. Umii
yak ako ka gagawin ko.
Iyak lang ako nang iyak habang nakaupo sa lupa kahit na ang dumi dumi at ang dam
ing taong naglalakad. Ang gusto ko na lang, tapakan nila ako at mamatay na agad
ako. Bakit ba nangyayari sa akin 'to? Ayoko na, nakakatamad na mabuhay.
"Oh."
Napatingin ako sa kamay na tumambad sa harap ko na hawak hawak 'yung singsing na
kanina ay kinuha nung bata. Iniangat ko ang tingin ko at nakita ko siya, handa
akong alalayan.
"Ito kailangan mo di ba? Nakuha ko na kaya tahan na..." Kinuha ko 'yung singsing
sa kamay niya. Tinulungan naman niya akong makatayo pero nahirapan ako ng kaunt
i dahil sa mga sugat na natamo ko kanina.
"Tignan mo, may sugat ka na nga sa puso, pati sa katawan mo meron na rin." Nagul
at na lang ako nang bigla niya akong buhatin pero hindi na ako nakapiglas pa da
h il wala na akong lakas para gawin pa 'yun.
Nakarating na kami ng bahay at ginagamot na niya ang mga sugat ko sa katawan ko.
"Art..." Tumingin siya sa akin pagkatawag ko sa kanya. "Salamat sa pagtulong mo
ah?" Pinilit kong ngumiti pero hindi ko pa rin kaya.
"Walang anuman. Ito ang kailangan kong gawin, Ianne. Ang palitan siya." A-Ano da
w?
---x Author's Note: HAPPY 100,000 READS SA ATIN!!! Ahihihihi. Thank you sa lahat
ng nagbabasa at nag
kocomment, sige na nga pati sa mga naglalike. Hahaha thank you po!!! Updated ito
ngayon dahil belated happy birthday kay DeMisse kahapon at advance happy birthd
ay kay ErinDizon na ngayon ay ereeennnnn na. Updated din ngayon dahil medyo nag
b abalik na si HumiGad sa wattpad. :) Dedicated to TheSadistInPink na sinabi sa
akin na inspirasyon daw niya ako. Ahih ihi. Thank you. Sa lahat po, salamat! Ito
na, ITO NA ANG ART NIYO! :D PS: Kung taga CC ka at bumoto ka sa the best of cre
ative corner, MARAMING MARAMI NG SALAMAT SA PAGBOTO SA AKIN BILANG 'MOST RECOMME
NDED AUTHOR' OF THE YEAR 2012. Next time na bayad sa suhol ha? But kidding aside
, THANK YOU! (click external l ink) *******************************************
[53] Chapter 51: Because of You ******************************************* Ang
weird ni Art.
Hindi naman sa sinasabi ko na ngayon lang naging weird si Art kasi dati pa siya
weird pero ang werid lang kasi parang... bumait sia? Oo. Parang bumait nga siya
at nagkaroon bigla ng care sa akin.
Ang weird talaga kasi, si Art 'yun eh!
So anong meron?
Pero 'yung pagkabait niya, may expiration. Minsan sobrang sungit niya, minsan ay
aw niya akong kausapin at ewan ko sa kanya. Ang gulo talaga niyang lalaki. Haay
y y ewan ko sa kanya.
Mag isa lang ako sa bahay ngayon kasi kanina pa wala si Art at hanggang ngayon n
a 11pm na, wala pa din siya. Kanina pa ako naghihintay para malock ko na 'yung
p intuan pero inaantok na ako kaya nahala na siya.
Humiga na ako sa kama ko at ipipikit ko na ang mga mata ko nang...
TUGSH
Napadilat ako sa biglang pagpasok ni Art sa kwarto ko. Medyo madilim na pero nak
ikita ko pa din 'yung ibang parts dahil sa ilaw sa labas. Nagulat na lang ako n
a
ng bigla niyang hilahin buhok ko kaya napaupo ako sa sobrang sakit.
"Art! Aray ang sakit!" Patuloy lang siya sa paghila ng buhok ko hanggang sa maka
tayo na ako at napalapit ako sa kanya. Lasing siya, amoy alak siya.
"Ano bang problema, ha!?" Bigla na lang niya akong tinulak sa pintuan. Ang lakas
ng pagkakatulak niya kaya napaupo ako sa sobrang sakit ng likod ko na tumama sa
pinto.
Hinawakan na naman niya 'yung buhok ko at hinatak ako patayo.
"Nakakaasar ka alam mo ba 'yun?!" Naiyak na ako sa sobrang sakit ng paghatak niy
a sa buhok ko. Feeling ko matatanggal na 'yung anit ko sa paghawak niya. Hinawa
k an naman niya 'yung leeg ko na tipong sasakalin niya ako.
"Gustong gusto na kitang patayin, nahihirapan ako sa'yo!" Para namang nawala sag
lit 'yung sakit na nararamdaman ko physically nang makita kong yumuko si Art at
may tumulong luha galing sa mata niya.
Umiiyak si Art?
Pinatong niya sa pintuan na sinasandalan ko 'yung dalawa niyang kamay sa magkabi
lang gilid ko at tumingin sa akin...habang umiiyak.
"Pero ano bang magagawa ko?! Ano ba magagawa ko... kahit anong galit ko sa'yo, m
ahal pa rin kita." Nanlaki ang mga mata ko. Napatigil 'yung tibok ng puso ko ng
dalawang segundo at parang may mga maliliit na ipis sa tyan ko na lumilipad.
"A-ano-" I was cut off by my words when...
He kissed me.
Sa sobrang gulat, natulak ko siya ng sobrang lakas.
"A-ano ba Art, ano bang nangyayari sa'yo?" Habang tinitignan ko siya na hirap na
hirap tumayo sa kama ko, naalala ko 'yung... halik niya.
Ano ba nangyayari kay Art? Ano ba nangyayari sa akin?! Nagmadali akong buksan 'y
ung pintuan pero bigla akong hinatak pababa ni Art kaya napahiga ako sa lapag.
P umatong siya sa akin at sobrang higpit ng pagkakahawak niya sa dalawa kong bra
so .
Nahihilo na ako sa nangyayari. Ang sakit ng katawan ko, ang sakit ng anit ko, an
g sakit ng ulo ko, umiiyak na ako at naguguluhan ako sa nangyayari.
Lumapit siya sa mukha ko at hinalikan niya ako with full force. Nasasaktan na ak
o-physically and emotionally. Pumipiglas ako pero ang lakas niya, hindi ko siya
mapigilan.
Wala na akong ibang magawa kundi ang umiyak. Nanghihina na din katawan ko. I fee
l so numb, alam kong masakit na ang hawak niya sa braso ko pero parang wala na
a kong nararamdaman.
Tumigil siya at napatingin sa akin. Nagkatitigan kami at nakikita ko sa mukha ni
ya ang sobrang lungkot. Hinatak niya ako paupo at bigla niya akong niyakap ng m
a higpit.
"I'm sorry, sobrang mahal lang talaga kita. Ayokong iwan mo ako ng dahil sa Romu
lo Guial na 'yan, mahal na mahal kita Xiara Jamie Garcia." Hindi ko alam kung a
n o ang dapat kong ireact.
Galit ba o awa?
Yakap lang niya ako pero biglang bumigat katawan katawan niya at napansin kong p
arang nakatulog o nawalan siya ng malay.
Hirap na hirap akong nilagay siya sa higaan ko para pahigain. Nung nakahiga na s
iya, napatitig ako sa mukha niya.
Parang pagod na pagod siya, ang lalim ng paghinga niya. Ang lalaki ng mga patak
ng pawis niya sa mukha. Kung sa iba kapag natutulog, parang ang payapa ng mukhas
a kanya, parang ang daming iniisip. Maraming problema.
Tatayo na sana ako para kumuha ng tubig, gamot at damit niya ng bigla niyang hin
awakan ang kamay ko. Pagtingin ko sa kanya, nakapikit pa din siya at medyo hinih
ingal.
"Dito ka lang..."
"Art..."
"Ianne..." Dumilat siya at nagkatinginan kami sa mga mata.
Kinabahan ako bigla. Xiara kanina ngayon alam na niya kung sino ako? Ang weird n
g feeling ko, parang nanununtok 'yung puso ko. Magkatitigan pa din kami, parang
may mga ipis na nagsisiliparan na naman sa t'yan ko.
Pinipilit kong alisin 'yung pagkakahawak niya sa kamay ko pero ang higpit ng haw
ak niya.
"Art... hindi ako si Xiara." Tinanggal niya 'yung pagkakahawak niya sa kamay ko.
Muntikan na siyang matumba nung tumayo siya pero nakayanan niyang tumayo mag is
a. Hinawakan niya magkabilang balikat ko at tumingin sa mga mata ko, kinakabaha
n pa din ako.
"I'm sorry... sa ginawa ko kanina. Sorr-" bigla na lang siyang natumba kaya pati
ako nadaganan niya! Ugh, ang bigat niya!
Iniayos ko na ulit siya para makatulog sa kama ko. Napatingin ulit ako sa mukha
niya at feeling ko, ang bait bait niya ngayon pero nasasaktan din siya ng sobra.
"Goodnight Art."
Pagkasara ko ng pintuan, natapos na rin ang araw kong iyon at ngayon, pinagsisis
ihan ko na 'yung pagsabi ko na ang bait bait ni Art. FALSE ALARM. Hindi pala si
ya mabait!
Hinila ba naman niya ako papunta sa SM napacutting kami ng wala sa oras! Agh. An
g dami ko na ngang hahabulin na lessons eh! Hindi na kasi siya mahihirapan kasi
matalino siya eh ako, hindi! Kainis.
"Kuya, kuya!" Napatigil kami sa paglalakad nang may babaeng parang kasing age at
a namin or mas matanda sa amin ng kuanti ang lumapit sa amin... or kay Art. Oka
y fine, eh di sa kanya na nga lumapit.
"Hindi ba ikaw 'yung nagtatrabaho sa Greenwich? Bakit ka nag resign? Sayang nama
n... balik ka na dun!" Napatingin naman ako kay Art na may blank expression as
u sual... pero teka, nag resign siya? Kelan pa?
"Umalis ka sa harap ko." Napakunot naman ang noo ko sa narinig ko. Ang sungit ta
laga nitong lalaking 'to!
"Waaahhh!!! Lalo kang gumagwapo!" Lumayo 'yung babae sa amin na parang kilig na
kilig sa sinabi ni Art. Napawatdapak naman ako kasi... NAKAKAKILIG NA BA 'YON!?
Pinaalis nga siya tapos kinikilig? Ano na ba problema ng mga tao ngayon? Ano na
bang nangyayari sa mundo?!
"Ano naman nangyari sa'yo?" Natauhan naman ako sa pagsasalita ni Art. Hindi na l
ang ako umimik at naglakad na lang kami ulit.
Matagal na din akong nagtataka kung bakit nagtatrabaho siya sa Greenwich. I mean
, 3rd year pa lang kami nagtatrabaho na siya so mga 15 pa lang kami nun, pwede
b ang magtrabaho na ganun 'yung age?
"Bakit ka nga ba..." Tumingin siya sa akin na parang nagtataka kasi bigla akong
nagsalita. "...nagtatrabaho?" Mahina lang pagkakasabi ko kasi natakot ako bigla
sa tingin niya sa akin.
"Mag isa lang ako sa buhay." Hala, ang taray naman. Sorry naman po.
"Eh, bakit ka nag resign sa Greenwich?" Tumigil siya sa paglalakad at lumapit sa
akin, hinawakan niya 'yung pisngi ko na parang hinahaplos ng kaunti kaya kinila
butan ako pero mas kinilabutan ako sa sunod niyang sinabi;
"Dahil sa'yo."
---x Author's Note:
Hala pasensya na kung sobrang tagal ng update! Pero sana binabasa niyo pa din it
ech. Sa mga nagbabasa pa din at patuloy na nagkocomment, thank you po! *u* Ang
k yot lang pala kasi naglabasan na ang mga Team Art! Sayang walang poll dito sa
wa ttpad para malaman ko kung sinong mga Team Art, Team Nate at Team Cloud! :))
Dedicated to AnnClaudettePeralta sa pagbibigay ng mga likes at comments na mahah
aba at sobrang saya basahin na comments. Tapos sabi pa niya, mahal na daw niya
a ng afgitmolfm at 2nd daw ang afg sa mga kinaadikan niyang story. Ayieee thank
yo u Ann :"> ******************************************* [54] Chapter 52: Her Fa
ce Situation ******************************************* Dahil sa akin?
Ay ewan ko, ang weird talaga ni Art!
Pagod na pagod ako pag uwi namin at talaga namang natuyo na laway ko dahil walan
g nagsalita sa aming dalawa pagkatapos niyang sabihin 'yung 'dahil sa'yo' na 'y
u n. Actually, gusto ko gumawa ng conversation eh. Ayaw lang niya, kainis.
Pumasok kaming dalawa sa school kinabukasan at hindi ko talga akalain na sumabay
siya sa akin sa pagpasok ng school. I mean, HELLO? Si Art, sasabay sa akin papa
sok?! Eh sabi nga niya dati ayaw niyang malaman ng iba tapos siya ang sasabay?
Pero dahil si Art 'yan, wala kaming pinag uusapan. Magkasabay lang kami maglakad
papasok at grabe lang 'yung mga mata ng mga tao sa paligid, nakakailang. Hindi
ko tuloy alam kung saan ako titingin. Hirap pala ng center of attraction dahil s
a kasama mo maglakad.
Pag akyat namin ng hagdanan, nakasalubong namin ang taong ayoko muna makita sa n
gayon. Ang taong dapat kaayawan ko na pero hindi ko magawa. Si Nate...
...na kasama si Irene?
Nagkatinginan kami ni Nate pagkasalubong namin. Ngiting ngiti pa siya kanina per
o nawala ngiti niya nung nagkatamaan mga mata namin. Bigla naman akong nakaramd
a m na parang may humila sa akin kaya nawala ang pagtingin ko kay Nate at Irene
na nagkukwentuhan.
"A-ano ba?!" Binitawan na niya ako pagdating namin sa may classroom.
"Gusto mo pa kasing masaktan..." Sabi niya bago siya pumasok sa loob ng classroo
m. Ako? Ako masasaktan? Pero kasi... anong meron kay Nate at Irene? Bakit sila
n aging close agad? At... anong nangyari kay... Grace?
"Uhm, Nate pinapabigay pala sa'yo." Lumapit si Irene sa amin noon at may binigay
na papel kay Nate. Ngiting ngiti pa siya. Pinapabigay nga ba 'yun o siya talaga
may ari nung papel?
"Ano 'yan?" Tanong ko agad kay Nate pero parang kinabahan siya sa tanong ko kaya
biglang niyang tinago 'yung papel.
"Wala, handout lang. Ang ganda ni Irene no?" Napataas naman ang kilay ko sa sina
bi niya.
"Pero mas maganda ka pa din." Yung totoo Nate, yung totoo?
Parang nang aasar naman ang utak ko nang bigla kong maalala 'yung sinabi sa akin
ni Nate na ang ganda ni Irene. Hindi kaya...hindi kaya-
"Wag mo na isipin 'yan." Lumabas si Art mula sa classroom para puntahan ako, hin
awakan ako sa braso at pumasok sa classroom. Tumingin naman sa amin 'yung mga k
a klase namin na nagtataka-oo guys, ako rin nagtataka bakit ganito si Art. Umupo
a ko sa upuan ko at nagulat ako nung umupo sa tabi ko si Art. Anong nangyayari
dit o?
"Huy, dito si Leah," tumingin siya sa akin with his famous blank look.
"Ako muna uupo dito, pwede?" Bakit ba parang nagmakaawa siya sa akin? At bakit b
a feeling ko naging cute siya panandalian sa paningin ko?
Magkatabi nga kami pero parang wala din naman. Halos buong morning classes, nat
utulog lang siya. Pagdating ng science time, pinapapunta kami ng teacher namin s
a physics lab para sa experiment pero nung nagsialisan na mga kaklase namin, na
n dito pa rin ako sa room dahil tulog si Art at sobrang hirap gisingin.
Tumayo na ako at iiwan na dapat siya nang biglang...
"Ianne..." Medyo nagulat ako sa pagtawag niya sa akin at paglingon ko, naitulak
ko siya agad nang magdampi mga labi namin sa isa't isa. Nanlalaki ang mga mata k
o at hindi ako makagala. Automatic naman na lumakas ang kabog ng dibdib ko at p
a rang nanghihina katawan ko.
Feeling ko, nakuryente ako. Feeling ko, naramdaman ko ulit ang first kiss ko.
Tumingin siya sa mga mata ko, bakit ba parang... naaakit ako sa mga mata niya? B
akit ngayon ko lang narealize na ang ganda pala ng mga mata niya at bagay na ba
g ay sa kanya? Walang emosyon pero... meron. Ang gulo!
Hindi ko alam pero para lang akong...nalungkot. Hindi ako makapagsalita habang m
agkatitigan kaming dalawa. Lumapit siya sa akin at hinawakan 'yung pisngi ko. S
a ka ko lang napansin na pinahiran niya ang luha ko sa pisngi ko.
Hindi ko namalayang naluluha na pala ako.
"Naalala mo siya?" Wala man siyang sinabing pangalan, alam ko na kung sino siya.
Ewan ko pero ang babaw ko na nga, naiyak na lang ako. Tuluyan na akong naiyak d
ahil pilit ko mang kalimutan 'yung lalaking 'yun, hindi ko pa rin magawa.
"Siya ang first love ko..." Tinakpan ko 'yung mata ko with both hands, yumuko at
umiyak na lang nang umiyak. Naiinis ako na kahit simpleng paghalik sa labi, si
Nate ang naaalala ko. Naramdaman ko namang hinawakan ni Art ang mga kamay ko at
inialis 'yun sa mata ko.
Tumingin siya sa akin na parang gusto niya akong lunurin sa tingin niya. "Pero,
siya ba ang true love mo?"
Lalo akong naiyak sa tinanong niya. Oo, gusto ko. Gusto ko siya na. Namalayan ko
na lang na niyakap na pala ako ni Art habang umiiyak and at the moment, I feel
safe.
Hindi ko alam kung anong nangyayari kay Art ngayon pero masaya ako na lagi ko si
yang kasama. Lagi niya akong nilalayo sa kung ano mang pwede kong marinig at ma
k ita. Masaya ako, masaya ako na si Art ang naging sandalan ko.
Pero ano nga bang kalokohan ang meron ang mundo at parang lagi na lang nila akon
g pinapahirapan. Bakit? Nagkaroon kami ng event sa gym at...
"Let's all welcome... burning thunder!" Nagpalakpakan ang mga tao, lalo na ang m
ga babae at feeling babae. Pagkarinig ko pa lang ng burning thunder, parang gus
t o ko na umalis agad doon at umuwi na lang.
"Hey guys! Did you miss our band?" Nagsigawan ang mga tao. Ayoko tumingin pero,
ano bang magagawa ko? Nakakainis dahil siya ang nakikita ko ngayon na nagsasalit
a sa mic. Nate, ano ba? Bakit mo ba ako ginaganito?!
"Before we start, I-we, burning thunder would d member, Irene!" Napatingin ako s
a kung saan o si Irene na nakangiti at kumakaway kaway pa parang gusto ko na lan
g mawala sa paghawak ni
like to present you our newest ban nagpunta ang spotlight at nakita k sa amin. L
umapit siya kay Nate at Nate sa bewang ni Irene.
Anong klaseng kalokohan 'to?
"Hello guys, Irene here. The new 2nd vocalist of the band!" Kung dati rati, baba
e at feeling babae lang ang sumisigaw. Ngayon, pati mga lalaki nagsisigawan na
d ahil kay Irene.
"We'll be singing two is better than one by boys like girls." Naghiyawan ang mga
tao at nagsimula na tumugtog ang mga instruments.
Napatingin ako sa katabi kong si Art na kanina bored na bored pero ngayon, ang s
ama ng tingin sa may stage. Gusto ko na umalis sa totoo lang, gustong gusto ko
n a.
"Art..." Tumingin siya sa akin with his look na parang hindi ko talaga magets.
âªâ«â¬ I remember what you wore on the first day You came into my life and I thought "Hey,
know, this could be something" âªâ«â¬ Ayan na, ayan na ang ayoko marinig sa lahat. Ang bose
ya, ang malamig at maa mo niyang boses. Nakakainis na hindi pa ako nakakaakyat,
nahuhulog ulit ako.
"Ayoko na dito..." Bulong ko.
âªâ«â¬ 'Cause everything you do and words you say You know that it all takes my breath away
now I'm left with nothing âªâ«â¬
Nakatingin lang siya sa audience habang si Irene nasa likod lang at naghihintay.
Ayokong tumingin, please. Ayokong tumingin. Natatakot ako na hindi ko pa nga si
ya limot, mahalin ko pa siya lalo.
"Aalis na ako..." Tatayo na sana ako pero pinigilan ako ni Art kaya napatingin a
ko sa kanya.
âªâ«â¬ Cause maybe it's true That I can't live without you Maybe two is better than one The
so much time âªâ«â¬
Nahihirapan na ako. Rinig na rinig ko ang boses niya, nahihirapan ako.
"Dito ka lang." Napatingin ako sa stage. Kumakanta lang si Nate habang si Irene
naman, nagsesecond voice.
âªâ«â¬ To figure out the rest of my life And you thought that it got me coming undone âªâ
Kinabahan naman ako ng tumingin siya sa akin.
âªâ«â¬ And I'm thinking two âªâ«â¬
Nakatitig lang siya sa akin, feeling ko malulusaw ako sa mga titig niya n parang
may pinapahiwatig pero hindi ko alam. Ano ba Nate, bakit mo ba ako ginaganito?
âªâ«â¬ is better than one âªâ«â¬
Yumuko ako para hindi mahalata na naiiyak na talaga ako. Naiiyak ako sa takot, s
a lungkot at sa sobrang pagkamiss sa kanya.
âªâ«â¬ I remember every look upon your face âªâ«â¬
Narinig ko boses ni Irene kaya kahit mahirap, tumingin ako sa stage which is a m
istake dahil nakita kong lumapit si Irene kay Nate. Nagkangitian sila.
âªâ«â¬ The way you roll your eyes The way you taste You make it hard for breathing âªâ«â
Nakangiti lang silang dalawa sa isa't isa habang unti-unting hinawakan ni Nate a
ng mukha ni Irene. Magkatinginan lang silang dalawa sa mga mata habang kumakant
a at parang may kung ano akong nararamdaman sa may dibdib ko.
Nagsisikip.
âªâ«â¬ 'Cause when I close my eyes and drift away I think of you and everything's okay I'm
lly now believing âªâ«â¬
Naiinis ako. Nagseselos ako pero anong karapatan ko?
âªâ«â¬ That maybe it's true That I can't live without you âªâ«â¬
Naiinis ako. Naiinis ako dahil nakikita ko ang taong mahal ko na may kahawak na
ibang kamay na dati naman ako ang may hawak. Naiinis ako kasi may ibang babaeng
nasa tabi niya na dati ako dapat. Naiinis ako, naiinis ako.
Bakit ba kami nagkaganito?
Hindi na ako makatiis at tumayo na ako. Hinawakan ako sa braso ni Art at parang
gusto ko siyang ihagis dahil sa pagpigil niya sa akin. Tinignan ko siya kahit al
am kong namumuo na naman ang mga luha sa mata ko.
"Ano ba Art, nasasaktan na ako." Sa binitiwan kong mga salita, binitawan niya ak
o at hinayaan akong tumakbo papuntang cr ng girls. Pagkapasok ko ng cubicle, umi
yak na ako nang umiyak. Ang hirap, ang hirap makita ng taong mahal mo pa rin ha
nggang ngayon na may kasamang ibang babae, kahit hindi naman sila, ang hirap pa
rin.
Sobra.
Narinig ko na ang mga hiyawan ng mga tao na ibig sabihin lang ay tapos na ang ka
ntahan. Pinigilan ko na ang sarili ko na umiyak pa muli para makalabas na dito
s a cr. Paglabas ko naman, nakita ko si Art sa may gilid na parang hinihintay ak
o.
Hindi ko na dapat siya papansinin pero bigla niya akong hinawakan sa braso at hi
natak papalapit sa kanya. Napaiwas naman ako bigla nang may ilagay siya sa teng
a ko, earphones at may narinig akong kanta.
âªâ«â¬ and every time I wonder what's real you make me feel... You make me feel like a lave
sweater when I'm caught in bad weather, âªâ«â¬
Napatingin ako kay Art na nakikinig lang rin sa kabilang earphones habang nakati
ngin sa kawalan.
âªâ«â¬ In my Volkswagen Jetta You make me feel like a complete work of art when I'm just fa
g apart A really nice piece of art âªâ«â¬
Kinuha naman niya sa akin 'yung earphones. Tahimik lang kami, ako-nagtataka. "Aa
no meron?"
"Wala lang." Napakunot lang ang noo ko sa kanya. Haayy, ang weird pa din niya. N
auna na ako maglakad sa kanya nang bigla niya akong hilahin at lalo akong nagul
a t nang yakapin niya ako ng mahipit. Sobrang higpit.
Ako, nashock pa din sa ginawa niya. Hindi ako makagalaw, ilang minuto ang nakali
pas, yakap pa din niya ako haggang sa naaninag kong dumaan palabas si Irene ng
c r. Pagkaalis ni Irene, saka lang humiwalay si Art sa pagkakayakap.
"B-bakit mo ako niyakap sa harap ni Irene?" Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Hin
di na nga ako makatingin ng maayos sa kanya. Hinawakan naman niya ako sa ulo at
medyo ginulo ang buhok ko.
"In her face situation. Next time, in Nate's face naman." Napatingin lang ako sa
kanya.
Yung totoo, nasaan ang totoong Art?
---x Author's Note: Pasensya na kung sobrang tagal ang update. Pasensya naman po
forever. Sana may m ga nagbabasa pa din? Hehehe. Thank you sa patuloy na pagkoc
omment, sobrang kinik ilig ako dun. Anyways, 'yung kinanta ni Irene at Nate ay T
wo is Better than One (play the yout ube video) samantalang 'yung pinarinig nama
n ni Art kay Ianne ay Nice Piece of A rt (click external link) This chapter is d
edicated to jhen_13 dahil sino bang hindi matutuwa kung ginawan pa niya ako ng s
ariling library di ba? Yieee, thank you! :D (see multimedia at the right) ******
************************************* [55] Chapter 53: His Face Situation ******
************************************* Hindi ko alam pero simula nung nawala...si
ya sa akin, lalong sumisikip ang mundo ko.
"Come to my birthday party!" Isa isa kaming binigyan ng napaka yaman na kabatchm
ate namin ng invitation para sa party niya na gaganapin sa Saturday. Hindi niya
kami close pero handa siyang imbitahin ang buong batch.
Okay, siya na mayaman.
"Sumama ka, sasama ako." Decided na kasing hindi ako sasama. Para saan pa? Hindi
rin naman ako mahilig sa mga parties. Pero ito namang taong 'to, napaka diktado
r.
"Ayoko nga kasi." Papasok na sana ulit ako sa room pero hinawakan niya ako sa br
aso para pigilan. "Bakit ayaw mo?" Tinignan niya ako sa mata saka niya itinuloy
ang sasabihin niya . "Kasi andun sila?"
Magkatitigan lang kaming dalawa. Oo, kaya ayoko pumunta kasi nandun 'yung dalawa
ng 'yun!
"Hindi." Plain kong sagot.
"Nandito naman ako, hindi kita pababayaan." Napabuntong hininga na lang ako sa k
akulitan niya. Ano bang gusto niyang mangyari at kailangan pang sumama ako sa k
a nya?
At ano bang problema ko kung bakit ako pumayag? Dahil ba sa gagawin daw niya ang
homeworks at projects ko for a week? Oo, 'yun nga ang dahilan. Sumama lang daw
ako at igagawa niya ako ng mga homework at project.
So ako naman si tamad, napapayag ng diktador.
"Iannneee... and Art! Come in guys! Happy to see you!" Bangag na bangag pa 'yung
kabatch namin na binati kami. Amoy alak siya at medyo pagewang gewang na rin. N
akaakbay pa siya sa dalawang babae na unknown specie.
"Enjoy yourselves!" At iniwan na kami ng kabatch namin.
Teka, fourth year pa rin ba 'to?
Pumasok na kami sa loob ng venue na resort, private resort to be exact. Ang inga
y ng paligid dahil sa malakas na music, sa tawanan at sigawan ng mga kabatch na
m in at ng ibang taong hindi ko kilala. May mga kumakain, sumasayaw, nagsuswimmi
ng at naglalasing. Ang wild.
Sobrang saya ng atmosphere sa loob pero napatigil ako nang makita ko na naman si
ya. Alam kong masaya na siya at halos ilang week na ring nakakaraan pero masaki
t pa din eh. Masakit pa din na makita ko silang dalawa, silang dalawa na magkasa
m a na masaya.
Si Nate at Irene.
Nabigla naman ako nang maramdaman kong hinawakan ni Art ang kamay ko, as in cros
sed fingers pa. Napatingin ako sa kamay namin na magkahawak at tumingin sa kanya
na nagtataka. Tumingin lang din siya sa akin na parang... nakakakuryente.
"Sabi ko sa'yo di ba, hindi kita pababayaan," Gusto kong ngumiti sa sinabi niya
pero hindi ko magawa dahil sobrang kinakabahan ako. Hindi ako sanay na ganito ka
bait sa akin si Art.
Habang naglalakad, light na sumusunod asaya o nagulat sa nakatingin sa amin
ang daming mata na nakatingin sa amin na parang bang may spot sa amin dahil sa m
ga tingin ng tao na hindi ko malaman kung m nakikita nila. Pagtingin ko naman sa
isang side, nakita kong sila Nate at Irene.
Nawala 'yung ngiti nila sa labi at parang nagulat na nakita kaming dalawa. Napan
sin ko naman na tumayo si Nate at umalis sa lugar nila, sinundan naman siya ni
I rene.
Lumapit sa akin si Art, medyo napaatras nga ako kasi feeling ko hahalikan na nam
an niya ako pero may binulong lang siya sa akin with his husky voice. "In his f
a ce?"
Napatingin ako sa kanya kaya medyo malapit ang mga mukha namin sa isa't isa. Mag
katitigan lang kami at nagulat naman ako sa bigla niyang pagngiti.
"Not yet." Mukhang may binabalak 'tong lalakeng 'to.
Kumain na kami at medyo nagsaya although hindi ako masaya kasi, bakit ako sasaya
di ba? Ewan ko ba. After ilang hours, nag aya 'yung kabatch namin na maglaro ka
mi. At syempre, ano pa ba ang nilalaro sa mga ganitong party?
Spin the bottle.
Lagi naman di ba? Lalo na kapag may inuman. Konti na lang rin kasi kaming nandit
o sa resort, 'yung iba kasi nagsimula ng magsiuwian dahil mga lasing na at pina
p agalitan na ng mga magulang and/or guardian.
Nakabilog lang kaming lahat. Actually, medyo malaking bilog 'to-siguro mga 14 ka
ming nandito sa spin the bottle game habang 'yung iba may kanya-kanya pa ring g
a wain sa party. Nakainom na si Art pero alam kong hindi pa siya lasing kasi 'yu
ng itsura niya, matino pa rin. Alam ko kapag lasing na siya o hindi...dahil nga
du
n sa nangyari dati.
Si Nate naman, mukhang lasing na. Namumula na siya at parang medyo wala na sa ka
tinuan, ganun rin si Irene at ng iba pang kasama dito sa game. Ako na nga lang
a ta matino eh, hindi kasi ako uminom kanina bago ang game at hindi pa ako natat
ap atan ng bote.
Pinaikot na ulit 'yung bote at tumigil sa tapat ni Art.
"Truth or dare?" Tanong ng kabatch namin na medyo sabog na rin kanina pa.
"Truth." "Sino si Ianne sa'yo?" Napatingin ako ng masama sa kabatch namin. Anong
kalokoha ng tanong 'yon? Hindi ko naman mapigilan na tumingin kay Nate-na mukha
ng nag aab ang ng sagot. Napatingin naman ako sa katabi kong si Art na seryoso a
ng mukha.
"Taong hindi ko pababayaan." Natahimik lang kaming lahat hanggang sa inikot na n
iya ang bote at huminto sa tapat ni Irene.
"Truth or dare?" Tanong ni Art kay Irene.
"Dare." Pansin kong magkatitigan lang si Irene at Art.
"Halikan mo ako." Nanlaki ang mga mata ko sa narinig ko. Napatingin ako sa ibang
tao na nasa bilog na halatang nagulat din, lalo na si Irene.
"A-ayoko, sorry..." k niya na tawag ata l at kapag hindi mo cohol 'yung baso na
Kinuha niya 'yung bote at nagsalin ng alcohol sa basong hawa ay shot glass at in
inom. May laman kasi 'yung bote ng alcoho ginawa 'yung dare or sinagot 'yung tru
th, sasalinan mo ng al hawak mo at iinumin mo 'yun.
Matatapos lang 'yung game kapag naubos na 'yung alcohol at medyo malapit na maub
os 'yun.
Si Irene naman ang nag ikot ng bote at napunta sa isa kong kaklase nung 3rd year
. Nagtuloy ang laro at hindi pa din tumitigil sa tapat ko at sa tapat ni Nate.
P
ero masyado ata akong nagsaya dahil...
"Ianne ikaw na! Truth or dare?" Ganito pala feeling kapag nakatingin lahat sa'yo
? Nakakakaba at parang, totoo pala 'yung hot seat. Truth or dare? Kapag truth,
m alaki ang chance na tungkol kay Nate ang itanong sa akin, pero paano kapag dar
e?
"Dare."
"Sige, halikan mo 'yung taong pinaka mahalaga sa'yo dito sa bilog na 'to." Hala,
bakit parang ang grabe naman ng dare sa akin? Ang daya.
Nag ikot ang mata ko at tumigil ito ng kusa kay Nate. Siya ba? Siya ba pinaka ma
halaga sa akin? Napatingin ako sa tabi ko at nakita ko si Art.
SI ART.
"S-sorry Art." Agad ko siyang kiniss sa cheek. Napansin ko naman na nagulat siya
sa ginawa ko kasi napaupo siya ng tuwid. Tumingin naman siya sa akin na parang
gusto niyang sabihin ang 'anong ginagawa mo?'
Nagtilian 'yung mga babae na parang kinikilig na ewan, 'yung iba naman napatingi
n kay Nate para malaman kung ano reaksyon niya sa ginawa ko pero pagtingin ko,
p arang wala lang.
Fine. I don't care.
Ako naman ang nagpaikot ng bote at talaga namang minamalas ako dahil tumigil 'yu
ng bote sa tapat ko-ako na naman?!
"Ang swerte mo Ianne! Truth or dare? Ay wait, bawal na dare sa'yo. Truth na lang
. Ianne, mahal mo pa ba si Nate?" Napatingin ako kay Nate na nakatingin sa akin
, naghiyawan naman ang mga nasa bilog at feeling ko, gusto ko na malusaw ngayon
.
Mahal ko pa ba siya? Mahal ko pa ba siya? OO? HINDI? SIGURO? EWAN? Oo?
Oo...
OO ang sagot ko.
Mahal ko pa siya. Mahal na mahal. Pero anong pakielam niya?
Kinuha ko naman 'yung bote ng alcohol at sinalin sa baso na hawak ko saka 'to in
inom. Nagtawanan naman 'yung mga tao sa paligid sa ginawa ko.
"Ang KJ!"
Medyo nahihilo na ako at lumalabo na din 'yung paningin ko. Hindi kasi ako sanay
uminom at ngayon lang ako uminom ng alcohol ever. Ganito pala ang feeling, ang
init at nakakahilo. Naghiyawan sila at nagkantyawan sila pero hindi ko na magets
nangyayari sa paligid ko. Halos umiikot na din 'yung paningin ko.
"Ito na kabayaran sa paghalik mo sa pisngi ko." Narinig ko ang boses ni Art, med
yo malabo siya sa akin pero nakita kong lumapit siya sa akin. Hindi ko na talag
a masyadong makita 'yung paligid at blurred na talaga ang paningin ko
Naramdaman ko na lang...
...nagdikit ang mga labi namin.
"In his face situation." Huli kong narinig mula sa gabing iyon.
"Gomenasai, Ianne" Teka, sino 'yun?
Pagdilat ng mga mata ko, para akong nasilaw sa nakita ko. Pagtingin ko sa paligi
d, nasa bahay na ako at nakita kong nakatingin sa akin si Art.
"Buti naman gising ka na." Hindi na ako nag isip pa, agad ko na siyang tinanong.
"Ikaw ba 'yung..." Nagtaka naman siya sa sinabi ko.
"Yung?"
"Nag 'gomenasai'?" Tinignan niya ako ng nagtataka pa rin na parang hindi niya al
am kung ano 'yung sinasabi ko. Umiling na lang ako para sabihin na wala lang 'y
u n.
Pero, sino 'yun?
Uupo na sana ako ng biglang sumakit ng sobra 'yung ulo ko at sa sobrang sakit. "
Aray..." Napahawak ako sa ulo ko na sumasakit at napahiga ako kaagad. Sobrang s
akit ng ulo ko, parang iniipit ng dalawang screw sa magkabila. Sobrang sakit.
"May hangover ka pa, pahinga ka lang." Tumingin siya sa mga mata ko at hindi ko
rin maiwas ang tingin ko sa kanya-nagkatitigan kami.
"B-bakit ba?" Napaiwas naman ako ng tingin sa kanya dahil kinakabahan na naman a
ko.
"Ano?"
"B-bakit...ang bait mo sa akin?" Naguguluhan na kasi talaga ako, parang bigla na
lang siyang bumait. Nagkaroon ako ng kasama kahit na nawala na si Nate.
"Kailangan mo kasi ako..." Tumayo siya sa pagkakaupo niya sa tabi ko.
"Sa tingin mo kailangan kita?" Diniretso ko ang tingin sa kanya na nakatalikod s
a akin. Pinihit niya ang door knob at binuksan ang pintuan ng kwarto.
"Hindi lang sa tingin ko, alam ko." Hindi ko mapigilan pero napangiti na ako doo
n. Palabas na sya ng kwarto ng tawagin ko siya. Tumingin naman siya sa akin na
h inihintay kung ano pa ang sasabihin ko.
"Thank you." Nakangiti kong sabi sa kanya. Tinignan lang naman niya ako na paran
g nagulat siya sa sinabi ko kaya agad agad siyang lumabas ng kwarto. Anong nang
y ari? Weird na naman ba siya?
Ilang araw ang lumipas at ganun pa rin ang set up. Mabait pa din si Art, minsan
moody-habang sila Nate, ayun-ewan ko kung anong meron sa kanila ni Irene.
Mag isa lang akong naglalakad sa field nang nagulat ako dahil may lumapit sa aki
ng kabatch namin na pangalan ay Kyrke. Hindi ko siya naging kaklae ever since p
e ro medyo kilala siya sa school dahil sa galing niya mag gitara.
"Akala ko 'pag wala na kayo ni Nate, pwede na ako pero mukhang nagmove on ka kaa
gad at ang napaka sikat na Art naman ngayon." Hindi ko alam kung insulto ba 'yu
n o compliment pero parang nakakainis 'yung tono ng pananalita niya. Hindi ko na
lang siya pinansin at tumuloy lang ako sa paglalakad.
"Ah!" Napalingon naman ako sa likod ko sa narinig kong pagsigaw nung Kyrke. Naki
ta ko naman si Art na papalapit sa akin habang nasa likod niya si Jake na nakau
p o sa sahig at mukhang duguan 'yung mukha. Lumapit sa akin si Art at bigla akon
g inakbayan at sinamahan maglakad.
Hindi ko maiwasang tumingin sa likod at tignan si Kyrke na nakatingin sa amin na
parang galit na galit. Anyare?
"Sinuntok mo siya?" Tanong ko sa kanya na medyo nakatingala pa ako kasi matangka
d siya tapos ang lapit namin sa isa't isa dahil sa pag akbay niya sa akin.
"Sinuntok ko nga ba siya?" Napataas ang kilay ko sa sagot niyang patanong.
"Bakit?" Tumingin siya sa akin na parang nakangiting nang aasar.
"Bakit nga ba?" Badtrip. Nakakairita na 'yung sagot niya ah? Parang nang aasar e
h. Tinanggal ko 'yung braso niya na nakaakbay sa akin.
"Wag mo sagutin mga tanong ko ng tanong din."
Magwowalk out na sana ang drama ko pero hinawakan niya ako sa braso kaya napatig
il ako sa paglalalakad. Hinawakan naman niya ang mukha ko at biglang lumapit. K
i nabahan na naman ako-nakita ko na naman ang mga labi niya.
Oh gahd no, ayokong halikan niya ulit ako!
Palapit na siya nang palapit sa akin pero lumalayo ako at dahil nga hawak niya a
ng mukha ko, hindi ko masyadong malayo 'yung mukha ko. Ano ba Art, PDA sa schoo
l ! Palapit na lang siya nang palapit. Pumikit na lang ako at naghintay ng mangy
ay ari ng...
"Kailangan mo kasi ako." Napadilat ako sa narinig ko at nakita ko namang nauna n
ang maglakad si Art sa akin. Napatingin ako sa paligid, karamihan ay nakatingin
sa aming dalawa-lalo na sa akin.
Wait.
Shit.
Was I expecting for a kiss?
---x Author's Note: AAAHHHH KINIKILIG AKO SA INYO THANK YOU PO!! Sa mga nagalit
kay Nate, tawa na la ng tayo. Mas maraming galit kay Nate sa Creative Corner. Hi
ndi niyo lang alam ku ng gaano kagalit si Ate BlackLily kay Nate 2 years ago. Ha
hahaha. Maraming thank you sa pagbabasa, sa mga humahabol sa paglike at lalo na
sa mga nagkocomment. T HANK YOU. :) Dedicated to foureyedotaku. Hindi ko sure ku
ng naaalala pa niya 'yun pero talaga ng hinihintay ko ang bawat paglike at pagco
mment niya sa mga chapters. Sinabi pa niyang hangang 4am, binabasa pa din niya a
ng AFG. Sana eh medyo naging worth it naman ang pagpupuyat mo PERO wag na ulitin
yun, masama sa health. Thanks by the way. HAPPY READING GUYS! :) **************
***************************** [56] Chapter 54: Ramdam Kita *********************
********************** ramdamkita.tumblr.com
Kinakabahan ako habang hinihintay ang pag load ng page na 'yon. Hindi ko alam ku
ng anong bubungad sa akin dito pero hindi ko mapigilan hindi macurious. Kung hi
n di man 'to totoo at least tinry ko,w wala namang mawawala sa akin pero sabi ni
la , totoo naman daw 'to:
"Seryoso ka ba d'yan?" Hindi naman sa chismosa ako pero ang lakas kasi talaga ng
boses nung dalawang babae na nakasabay ko sa jeep.
"Oo nga, sa tingin mo itong mukhang 'to, nagjojoke?" Natawa naman bigla 'yung is
ang babae na kausap niya.
"Oo eh!" Nagbatukan lang naman sila and stuff. Actually, sila lang maingay sa je
ep at parang ako ata ang nahihiya para sa ingay nila. Kalahati ng mga tao sa je
e p, nakatingin sa kanila at parang nakikinig sa lokohan nila.
"But seriously kasi, magaling mag advice may ari ng blog na 'yun. No sugar coate
d-kung alam niyang mali ka, mali ka at sasabihin niya sa'yo yung mga bagay na m
a liliwanagan ka talaga. Try mo!" Pagseseryoso nung isa.
"Ano nga ulit url?"
"ramdamkita.tumblr.com"
At kahit nakichismis lang ako sa usapan nila, para akong epal na sumunod naman-a
kala mo ako sinabihan eh no?
Pagkaload ng site, bigla akong natuwa. Wala lang, medyo nag backread kasi ako sa
site at ang dami kong nabasang problema na medyo paulit ulit na 'yung tanong ni
la. 'Yung iba, nakakainis at 'yung iba naman nakakaawa. Lahat ng 'yon may sagot
siya sa mga tanong at totoo ngang hindi siya sugar coated mag advice.
Feeling ko tuloy, ramdam talaga niya ako.
Okay joke, nakisakay lang ako sa url niya pero feeling ko 'yun ang point niya eh
. Sa lahat ng problema ng mga tao na nagsesend sa kanya, ramdam din niya yun at
magiging 'kaibigan' siya para sa'yo para malabasan mo ng problema...ata? Feelin
g ko 'yun 'yung gusto niya ipahiwatig eh?
Hindi lang din tungkol sa love ang nandoon, pati family, friends at schools. Hal
os sinakop na niya lahat ng problema pwera sa financial. Tinignan ko din 'yun r
u les niya-feeling ko may pagkamasungit ang may ari ng blog pero base naman sa m
ga sinasagot niya, hindi naman ata, straight to the point lang minsan.
Napatitig naman ako sa isang parte doon:
Need advice? Fill up this FORM.
Do I need advice? Sure. Wala namang mawawala eh, di ba?
Pinindot ko 'yung FORM kahit na medyo nag dadalawang isip pa ako kung mang hihin
gi ako ng advice o hindi. Wala na rin kasi akong matakbuhan sa mga nararamdaman
ko at wala rin kasi akong magawa ngayon.
Name... Ano ilalagay kong name?
What kind of problem? Love. Syempre.
Your problem? Ugh. Mahaba haba 'to.
Tinype ko na ang lahat ng information na ilalagay dun sa form. Kinakabahan pa ak
o ng magkwento ako kasi first time ko lang ata ikukwento ang lahat ng nangyari
s a akin sa isang tao-na hindi ko pa kilala. Pagkaclick ko ng submit:
Thank You The form was submitted successfully.
Feeling ko, nabunutan ako ng tinik sa nakita ko.
Pinatay ko muna 'yung computer at nagsimulang magpagkabusy pero hindi ko maiwasa
ng hindi isipin kung nagreply na ba 'yung sa ramdamkita. Ano na kaya nangyari d
u n? Sana nagreply na. Gusto ko lang malaman kung ano ba ang naiisip niya sa sit
wa syon ko.
Dumaan ang ilang oras at gabi na. Binuksan ko na ulit ang computer at agad agad
tinignan ang site kanina pero wala pa rin akong nakikitang post na bago. Ang tag
al naman ng reply?
Wait Ianne, baka naman hindi niya sasagutin 'to? Or baka naman busy lang siya? B
aka naman hindi pa niya nababasa or hindi pa siya nag oonline? Baka naman joke
l ang 'to?!
Napabuntong hininga ako at nireload ko 'yung site at para naman akong sasabog nu
ng bigla akong may nakitang bagong post.
"I" thought "N" defined love
Ang... ganda ng title. I mean, hindi ako naglagay ng title dun sa form pero naka
come up siya sa title na ganyan? Ang galing naman ng tao sa likod ng site na 'y
u n.
Binasa ko naman 'yung nakalagay sa body at sa akin nga itong post na ito:
Hello? May nag recommend kasi sa'yo na magaling ka daw magpayo... okay joke lang
. Narinig ko lang kasi sa mga nakasabay ko sa jeep na pinag uusapan nila 'tong
s ite na ito and I just wanna give it a try at mukhang totoo nga.
Nagsend ako ng form to clear my mind.
So, ito na po ang kwento:
(CLICK EXTERNAL LINK TO VIEW THE WHOLE STORY/ADVICE ----->)
Ayun po, salamat in advance at sana marami pa kayong matulungan gamit ang advice
blog na ito. :)
Binasa ko naman 'yun advice niya.
I. Teka, natatawa ako dun sa mga nakasabay mo sa jeep. Incase na nakasabay mo ul
it sila sa jeep, pakisabi nagpapasalamat ako sa kanila dahil kundi dahil sa kani
la, hindi mo malalaman ang site na ito. YAY FOR THEM! At thank you din dahil kah
it nagdodoubt ka, nagsend ka pa din ng form dito. YAY FOR YOU!
So ito na ang masasabi ko.
(CLICK EXTERNAL LINK TO VIEW THE WHOLE STORY/ADVICE ---->)
Sana nakatulong itong mga sinasabi ko para makarealize ka ng isang bagay na hind
i ko din alam kasi ang gulo ko mag advice. Goodluck. :]
Ewan ko pero nung nabasa ko advice niya, parang naliwanagan ako at the same time
, naguluhan. I mean, nararamdaman ko?
Ano bang nararamdaman ko?
---x Author's Note: Pasensya na sa mga mobile readers (kung meron man) at sa mga
offline readers (ma y ganun ba?), ngunit pero datapwat, kailangan niyong mag on
line panandalian para mabasa ang buong update pero hindi naman sa dahil hindi ni
yo nabasa itong part na 'to eh maguguluhan kayo sa mga susunod na chapters, EXTR
A chapter lang ito ka ya hindi talaga siya pampagulo sa plot. Anyways, thank you
sa mga nananatili, sa mga nagbabasa pa rin at sa mga nagkocom ment. Thank you p
o. This chapter is dedicated to theeveranonymousone dahil sabi niya nainspire da
w siya sa stories ko na afg at taoi. Kung naaalala mo ang pagpm mo sa akin dati,
ito ang pag thank you ko sa'yo :) ******************************************* [
57] Chapter 55: The Ring ******************************************* Nakahiga la
ng ako sa kama ko at yakap ng mahigpit ang unan ko.
Anong nararamdaman ko? Eh ano nga ba ang nararamdaman ko?
Ilang beses na akong nagpagulong gulong dito sa kama at ilang beses na akong nap
apatitig sa kisame. Kung may laser lang ang mga mata ko, marahil ay butas na an
g kisame ng kwarto ko. Haaayy, ano ba 'yan. Bakit naman ginulo ako ng site na 'y
u n?
Lumabas ako ng kwarto at pumunta ng kusina nang makita kong sobrang daming hugas
in. Hay nako Art, bakit ang tamad mo? Nagsimula na akong maghugas ng pinggan ng
marealize ko na parang may kulang. Napatingin ako sa kamay ko at feeling ko bum
a gsak ang buong bahay sa akin.
"Nawawala 'yung singsing!"
Nagpanic ako at agad-agad hinanap 'yung singsing. Halos magulo ko na ang buong k
usina sa paghahanap ko pero bakit hanggang ngayon hindi ko pa din makita? Nasaa
n na 'yung singsing ko!? Yun na nga lang 'yung...
Yung...
"Anong ginagawa mo?" Napatigil ako sa paghahanap at napatingin sa nagsalita na n
akatayo sa may pintuan at parang takang taka sa ginagawa ko.
"Kasi..." Hindi ako makatingin sa kanya. Ewan ko, nahihiya ako. "Nakita mo ba 'y
ung..." Medyo tumingin pa ako sa ilalim ng lamesa at napatingin ako sa kamay ko
na wala na 'yung singsing.
"Yung?" Kumuha siya ng pitchel sa ref at sinalin ang tubig sa baso na hawak niya
.
"Yung singsing..." Napayuko ako. Nakakahiya kasi... ewan ko. Feeling ko ang desp
erada ng tingin sa akin ng mga tao. Nagmumove on ako pero hinahanap ko ngayon a
n g isang bagay na hindi ako hinahayaan mag move on.
Kalokohan mo talaga Ianne.
"Bakit? Nawawala?" Napatingin ako sa kanya na nakaupo na ngayon sa upuan na nasa
tapat ko. Nakatingin lang siya sa akin habang iniinom 'yung tubig sa baso niya.
Tumango ako.. kahit hiyang hiya na ako.
Nagulat naman ako ng bigla niyang binaba ng sobrang lakas 'yung baso na hawak ni
ya sa lamesa. Agad naman niya akong hinila palabas ng bahay hanggang sa may gar
a he. Tinaas niya 'yung parang harang at nagulat naman ako kasi ngayon ko lang n
al aman na may motor pala siya.
"Marunong ka magmotor?" Teka, parang ang tanga naman ata ng tanong ko?
"Sakay."
"Pero-"
"SAKAY!" Natakot naman ako sa bigla niyang pagsigaw. Hindi pa ako nakakalakad pa
punta sa motor, bigla na lang niya akong binuhat at inupo sa may likod at sumak
a y naman siya sa harap ko.
Pinaandar niya agad 'yung motor niya ng hindi ako pinapayagan mag react. Hindi k
o alam kung saan kami pupunta pero naiilang lang ako ng sobra.
"Humawak ka, para hindi ka malaglag." A moment of silence ang nangyar at nagulat
na lang ako ng hawakan niya ang kamay ko at nilagay sa balikat niya. "Kung naii
lang ka, sa balikat ko ikaw humawak"
Napalunok ako ng laway ko. Nakakahiya, ano ba ako, girlfriend?
Hala Ianne, huwag ka nga mag isip ng ganyan!
Tahimik lang kami sa byahe hanggang sa marating na namin kung saan kami pupunta;
sa SM.
"Bakit-" Hindi ko na naman natapos ang sasabihin ko dahil pagkababa niya ng moto
r, napatingin siya sa paa ko.
"Wala kang tsinelas?!"
Napabuntong hininga na lang ako sa pagsigaw niya. Kasi naman, 'yun kasi 'yung sa
sabihin ko na wala akong tsinelas pero hindi naman niya pinatapos 'yung sasabih
i n ko. Badtrip lang di ba? Iniisip ba niya na may tsinelas ako eh saan ba kami
ga ling? Sa bahay kami galing kaya syempre nakapaa lang ako!
Huhuhuhu.
"Ngayon mo lang narealize?" Gusto na pumutok ng ulo ko dahil naiinis talaga ako.
Kasi naman eh, ano bang gagawin namin sa SM at sobra siya sa pagmamadali? Eh 'y
ung tsinelas ko nasa kwarto pa. "Tska ano ba gagawin natin dito? Gabi na, uwi n
a lang tayo."
Tinignan lang niya ako pero after ilang minutes, nagulat na lang ako ng bigla ni
ya akong binuhat sa likod niya, I mean. Piggy back ride. PIGGY BACK RIDE, SA SM
? !
"Ibaba mo ako!" Pinapalo palo ko 'yung likod niya habang naglalakad na siya. Hal
a, nakakahiya ang daming nakatingin sa amin! Yung guard nga nakatitig sa amin n
a nakangiti pa! Hala hindi na ako babalik sa SM ever! "Huy nakakahiya!"
Gusto ko na lang ibaon sarili ko sa lupa. Naglalakad lang siya na parang namamas
yal sa buwan at para bang wala siyang buhat buhat na babae. Super casual, paran
g walang nagtitinginan na mga tao at parang wala kami sa isang public place. ANG
PA SLOW MAGLAKAD, nakakainis!
Please, lamunin niyo na ako lupa.
"Art naman..." Hindi niya ako pinapansin. Feeling ko umaakyat na lahat ng dugo k
o sa kahihiyan na natatamasa ko ngayon. Nakakainis, wala pa kasi akong tsinelas
! Kasi naman tong Art na 'to eh! Yinuko ko na lang 'yung ulo ko at sinubsob ang
m ukha ko sa balikat niya para maiwasan ang mga tingin ng mga tao sa aming dalaw
a.
Hay nako Art, bakit ka ba ganyan?
Isang salita lang ang paulit ulit na sinasabi ko sa utak ko habang nakapikit at
nakayuko.
NAKAKAHIYA.
Nakakahiya.
nakakahiya.
Nakaka-
"Nandito na tayo." Napaangat ang ulo at nakita ko sa harap ng Unisilver, 'yung U
nisilver kung saan bumili si Nate ng couple ring namin na ngayon nga ay nawawal
a na 'yung sa akin.
"Ibaba mo na ako, please." Ibinaba naman na niya ako at kahit nakapaa lang ako,
at least hindi na masyadong nakakahiya. "Anong gagawin natin dito?"
Hindi siya nagsalita pero hinatak niya ako papasok sa store. Dumiretso siya sa i
sang sales lady na parang pamilyar sa akin...
...AHA! Siya 'yung nag entertain sa amin ni Nate last year!
Ngumiti siya nung nakita niya ako... o ako ba 'yun? Baka kay Art siya ngumiti? H
indi ko sure kung sino tinitignan niya sa aming dalawa ni Art eh, may pagkabanl
a g kasi si ate. Hehehehehe.
"Pinaka mahal na singsing." Napatingin naman ako kay Art with my mata na nanlala
ki pa.
"Anong pinaka mahal na singsing!?" Hindi niya ako pinapansin, nakatingin lang si
ya ng diretso at parang wala siyang kasama.
"Sir, eto po." Pinakita nung saleslady 'yung parang couple ring na sobrang ganda
. As in, ang ganda ganda at ang kintab kintab! Silver lang siya at may mga naka
u kit na bato na basta, ang ganda talaga! Nakakatuwang tignan!
"Bakit dalawa?" Tanong ni Art sa sales lady. Tumingin naman sa amin ni Art yung
sales lady na parang nagtataka sa tanong ni Art.
"Ay akala ko coupl-"
"Hindi sige, magkano 'yang dalawa?" Napatingin naman ako kay Art, still, nanlal
aki ang mga mata.
"Ang princess cut diamond platinum half eternity ring ay 18,000 each, bali kung
dalawa 'to..." Tumingin sa kisame 'yung sales lady at parang nagkocompute pero h
indi na niya kailangan 'yun dahil magaling 'tong katabi ko.
"36 thousand..." Watda.. thirty? Thirty... THIRTY SIX THOUSAND?!
"Wow, ang bilis magcompute. So ano, sir?" Anong.. ano na bang nangyayari?!
"Sige, 'yung dalawa." Kinuha niya 'yung wallet niya pero hinawakan ko ang braso
niya para pigilan siya.
"Huwag!" Hindi niya ako pinansin at tuloy tuloy lang sa pagkuha ng credit card n
iya. Binalot naman nung sales lady 'yung singsing pero pinigilan siya ni Art. K
i
nuha niya 'yung dalawang singsing at nakita kong binulsa niya 'yung isa.
Lumapit naman siya sa akin na parang hahalika-okay, eto na naman ako eh! Hinawak
an lang niya 'yung kamay ko at feeling ko hindi na ako makahinga sa sobrang lap
i t niya. Unti unti niyang sinuot 'yung singsing na binili niya sa daliri ko kun
g saan nakasuot dapat ang singsing na binigay ni Nate sa akin.
Lumapit siya lalo sa akin at parang magkayakap na kami ng bumulong siya, "kalimu
tan mo na siya, nandito na ako."
Saktong pagkasuot niya ng singsing sa daliri ko at pagkatapos niyang ibulong iyo
n, dumampi ang labi niya sa pisngi ko.
Feeling ko, nakuryente ako sa ginawa niya.
Hanggang sa makauwi na kami, hindi pa din ako makapagsalita. Feeling ko nagtanim
siya ng bomba sa pisngi ko at 'yung bombang 'yun ay sasabog kapag nagsalita ako
. Nakahiga na ako ngayon sa kama ko pero ramdam na ramdam ko pa rin ang paghali
k niya sa pisngi ko.
Ano bang... nangyayari?
Nagmumuni muni lang ako nang bumukas ang pintuan. Napaupo ako mula sa pagkakahig
a ko habang papalapit sa akin si Art na may hawak na kwintas. Iniabot naman niy
a sa akin 'yung kwintas na nakalagay 'yung isa pang singsing na katulad nung sa
a kin na binili niya kanina.
"Ano 'to?" Pagtukoy ko sa kwintas na may singsing, nagtataka.
"Isuot mo sa akin..." Hindi na ako nagtanong pa dahil kinakabahan pa rin ako sa
presensya niya. Sumunod na lang ako at isinuot sa leeg niya ang kwintas na 'yun.
Nakatalikod lang siya sa akin at napahawak ako sa balikat niya.
Tinignan ko 'yung singsing na binigay niya sa akin pati sa kwintas na nakasuot s
a kanya.
"B-Bakit ba... bakit mo ako binili ng singsing?" Nagulat naman ako ng bigla niya
ng hawakan ang kamay ko na nakahawak sa balikat niya. Hinawakan lang niya 'yun
h
anggang sa umupo siya sa may kama kaya umupo rin ako.
"Ito ang kauna-unahang pagkakataon na bumili ako ng singsing para sa isang babae
." Nakatingin lang ako sa kanya habang nakatitig siya sa kamay ko na nakasuot a
n g singsing na bili niya.
Napaatras naman ako ng kaunti ng bigla siyang tumingin sa akin at nagkatitigan k
ami sa mata. "Bagay sa'yo."
Lumakas na naman ako kabog ng dibdib ko sa sinabi niya. Nakakainis naman tong na
raramdaman ko, lagi na lang akong kinakabahan sa tuwing kasama siya! Nakakainis
. Naiilang ako na ako sa kanya.
Nilapit naman niya 'yung kamay ko sa mukha niya at nagulat ako sa paghalik niya
sa kamay ko. Napansin ko naman, napangiti siya.. o ngisi ba 'yon?
"Ganito pala ang feeling..."
"N-Ng ano?" Tumayo naman siya bigla at binitawan agad 'yung kamay ko.
"Wala." Agad siyang umalis ng kwarto nang wala ng iba pang sinabi. Ano na naman
ba nangyari sa kanya? Naguguluhan na talaga ako.
Hindi ko siya magets.
Dumating ang Monday at sobrang busy na ng mga tao dahil next week na gaganapin a
ng Christmas Party. Ako, wala akong pakielam. Naka upo lang ako sa desk habang
n agsusulat ng notes.
"Wow! Ang ganda naman ng singsing mo!" Napatigil ako sa pagsusulat ng umupo sa t
abi ko si Chie. Hinawakan niya 'yung kamay ko at parang amaze na amaze sa sings
i ng ko.
"Bago to ah? Nasaan 'yung luma? Pero grabe ah, mas maganda 'to at pamilyar din,
parang nakita ko na somewhere. Sino nagbigay? Ang mahal siguro nito..." Tumingi
n siya sa akin para siguro hintayin ang sagot ko sa tanong niya.
"Uh... hehehe wala..." Ngiting ngiti naman si Chie. Hala ang adik lang! Lalo ako
ng nahihiya eh.
"Nako ah! Ayaw pa aminin! Anyway, pahiram nga pala ng salamin." Binigay ko naman
agad sa kanya 'yung salamin para tumahimik na rin pero nagtaka ako sa reaksyon
niya. Ewan ko kung nagpopose ba siya na nagulat siya o natatakot siya sa nakikit
a niya sa reflection ng salamin.
Tumingin siya sa kamay ko, or sa singsing sa kamay ko tapos tumingin ulit sa sal
amin. Paulit ulit niyang ginawa 'yun hanggang sa nakita kong nagform into a smi
l e ang mga labi niya.
"Ito na salamin oh, thanks!" Ngiting ngiti siya sa akin bago siya tumayo at umal
is na sa tabi ko. Bakit, anyare?
Pagkaalis naman ni Chie, dumating sa tabi ko si Art mula sa likod. Umupo siya sa
tabi ko at kinabahan lang ako sa ginawa niya. Hayy, lagi naman akong kinakabaha
n sa presensya niya, nakakainis. Pansin ko rin na suot niya 'yung kwintas at ki
t ang kita 'yung singsing, ang ganda, kumikintab pa.
Nagkunwari na lang ako na nagsusulat ng notes at hindi ko na lang siya pinansin
pero parang ang bastos lang talaga niya dahil habang nagsusulat ako, agad naman
niyang kinuha ang kamay ko at hinawakan; cross fingers!
Napatingin ako sa kanya na nagtataka.
"A-Anong ginagawa mo?" Nauutal kong sabi. Sobrang lumakas na naman kasi pagkabog
ng dibdib ko, feeling ko sasabog na ako.
"Gusto ko lang hawakan kamay mo, okay lang?" Art?! ANO BANG NANGYAYARI SAYO?!
---x Author's Note: Maraming salamat sa patuloy na pagbabasa at patuloy na pagsu
porta ng afgitmolfm. THANK YOOOUUU YAY! >:D< Dedicated to sandreeya sa patuloy n
a pagbabasa ng afgitmolfm, pati na rin sa mga comments niyang nagpapainspire sa
akin to keep on editing this story. Thank you for supporting afgitmolfm, sana hi
ndi ka pa bored sa kwento nila Ianne.
******************************************* [58] Chapter 56: Getting Closer ****
*************************************** "Hindi ka pa ba pupunta sa school?" Naki
ta kong nakahiga lang sa sofa si Art hab ang ako naman, ayos na ayos na para sa
Christmas party namin mamaya. Anong kalok ohan na naman ba 'to ni Art? Katamaran
na naman?
Tumingin siya sa akin with a bored look.
"Saan ka pupunta?" Napataas ang kilay ko sa tanong niya. HINDI NAKIKINIG EH!
"Sa school nga, Christmas party natin, remember?" Medyo inemphasize ko ang remem
ber dahil may photographic memory siya pero mukhang hindi niya maalala 'yung pu
p untahan. Tumayo siya mula sa pagkakahiga at nakita kong nakapang alis na din p
al a siya.
Sus. Mukhang mas excited pa pala 'to sa akin eh.
"Hindi tayo pupunta ng school." Hinila niya ako palabas ng bahay hanggang sa may
motor niya. Hawak hawak ko pa rin 'yung mga regalo para sa exchange gift.
"Te-teka, anong hindi tayo sa school pupunta? Bakit?" Ibinigay niya sa akin 'yun
g isang helmet at sinabing suotin ko daw pero hindi ko siya sinunod dahil nagug
u luhan ako sa mga kalokohan niya.
"Bakit ba kas-" Napatigil na lang ako sa sinabi niyang...
"Nagseselos ako kay Nate."
WHAT. ANONG CONNECT?!
Magrereklamo pa sana ako ng bigla na lang niya ako buhatin at sinakay sa motor n
a siyang dahilan para mabitawan ko 'yung mga regalo. Hindi na ako makareklamo p
a ulit dahil pinaandar na niya 'yung motor niya at... hindi na siya nagsalita pa
.
Haayyy Art, bakit ka ba ganito?
Hindi ko maiconnect ang dahilan mo Art, pramis.
"Saan ba tayo pupunta?" Hindi pa rin niya ako kinakausap. Ang huli niyang sinabi
ay 'yung nagseselos siya na walang kaconnect connect sa pag alis namin at hindi
pagpunta ng school para sa Christmas party. Buti na lang talaga, may saplot na
ako sa paa.
Pinanindigan niya ang hindi pagpansin sa akin hanggang sa tumigil siya sa harap
ng isang malaking gate na feeling ko, may malaking bahay sa likod ng gate at pad
er na 'yun. Medyo hindi ko alam kung anong mararamdaman nung nakita ko kung ano
nakasulat sa may gate:
A. F. Generation
Bakit ba feeling ko... si Art ang may ari nitong bahay na 'to?
Wala pa mang kumakatok sa amin or nagdodoorbell, nagbukas na agad ang maliit na
pintuan sa gate. Hinawakan ako ni Art at hinila ako papasok ng pintuan sa gate.
Hindi pa masyadong nakakapag adjust ang paningin ko, hindi ko alam kung magugula
t ba ako o mamamangha or what.
Isang malaking garden na may napaka raming batang nagtatakbuhan at naglalaro. Na
gtatawanan, nagkukwentuhan at basta.. masasayang bata ang nandito. Pag tumingin
ka pa sa hindi masyadong kalayuan, makikita mo ang isang malaking bahay. Kasing
laki ata 'to ng school namin eh?
Wag mo sabihing, ANAK NI ART ANG MGA TO AT BAHAY NILA 'TO!?
"A-ano 'to?" Hindi ako pinansin ni Art pero hinatak lang niya ako haggang sa mar
ating namin 'yung malaking bahay. Magdodoorbell ulit sana siya pero biglang nag
b ukas ang pintuan at bumungad ang isang magandang babae na siguro nasa 30 years
o ld na.
Nagulat 'yung babae sa amin at biglang napangiti.
"Art, napabisita ka?" Lumapit 'yung babae kay Art at niyakap ito. "Ang laki mo n
a iho, lalo kang gumwapo at ang tangkad mo na din!"
Tumingin naman sa akin 'yung babae at ngumiti kaya napangiti din ako pero binali
k niya atensyon niya kay Art. "Tara, pasok!"
Pumasok na kami sa loob at ang ganda ng loob ng bahay! As in kung malaki 'yung i
tsura sa labas, mas malaki 'tong nasa loob. Sobrang lawak at ang daming bata na
nagtatakbuhan at mga naglalaro. Ankukyut!
"Bakit ka nga ba napasyal dito? Nagkita na ba kayo ni Xiara?" Napatingin ako kay
Art pagkasabi na pagkasabi ng pangalan ni Xiara pero hindi naman siya nagbigay
ng kahit na anong expression ng mukha na parang nainis siya or what, parang sakt
ong expression lang.
"Papakilala ko lang ho siya tita, si Ianne nga po pala to."
"Nice to meet you iha." Nagshake hands kami nung babae. Pinakilala nga niya ako
pero hindi naman niya pinakilala kung sino 'tong magandang babae na nasa harap n
amin ngayon.
Abnormal talaga.
"Nice to meet you din po." Napansin ko naman na hindi pinansin ni Art 'yung tano
ng tungkol kay Xiara at nagpalinga linga siya na parang may hinahanap.
"Si Art po?" Napataas naman ang kilay ko. Tama ba rinig ko? Hinahanap niya si Ar
t? EH SIYA SI ART, DI BA?!
"Ah, nasa taas, sa paborito niyang lugar."
"Salamat." Hinila naman ako ni Art papunta sa hagdanan habang naiwan 'yung babae
na nakangiti sa amin. Bakit ba ang amo ng mukha nito? At teka nga lang sandali,
NAG THANKS SI ART? NAG THANKS SIYA?!
WATDA. IT'S A MIRACLE!
Umaakyat na kami sa hagdan nang mapansin ko ang mga pictures na nakasabit sa pad
er. Hila lang ako ni Art pero napatigil ako nung may napansin akong picture ng
d
alawang bata na masayang masaya.
At ewan ko kung namamalikmata ba ako or what pero...
Kamukha ni Art 'yung batang maliit at ni Xiara 'yung batang mas matangkad dun sa
isa.
"Bakit ka tumigil?" Nilingon ako ni Art at tumingin sa akin pero umiling lang ak
o. Nagpatuloy kami sa pag akyat pero parang nagstock sa utak ko 'yung picture n
u ng dalawang bata. Kahawig kasi talaga nilang dalawa, ewan pero-ang saya nila s
a picture, ang layo sa itsura nila ngayon.
Hingal na hingal ako pagkaakyat namin sa taas at pansin ko rin kay Art na medyo
hinihingal din siya pero hindi niya pinapahalata. Paano ba naman, first floor ha
nggang fourth floor?! FOURTH FLOOR!? Kamusta naman 'yon di ba?
May isang pintuan sa harap namin. Pagkabukas niya ng pintuan, parang gusto ko na
mahimatay.
MORE STAIRS?! SERIOUSLY?!
"Ayoko na Art, sawa na ako sa hagdan huhuhu!" Tumingin ng masama sa akin si Art
kaya natakot ako. "Oo nga sabi ko nga, aakyat na tayo. Ang saya saya umakyat eh,
tara na!"
Inunahan ko na siya umakyat at after 700 steps to heaven, may isang pintuan ulit
na nasa harap namin. Ano ba kasi pupuntahan namin dito?
"Saan ba talaga tayo pupunta?" Pero hindi niya ako pinansin at siya na ang nauna
sa may pintuan. Binuksan niya ang pintuan at may tumambad na batang nakaupo at
nakatingin sa amin-o kay Art. Ngumiti 'yung bata at agad agad na tumakbo papalap
it kay Art.
"Namiss kita kuya!" Umupo naman si Art at nakita ko kung paano sila magyakap ni
Art. Nakikita ko 'yung mukha nung bata na parang miss na miss niya si Art dahil
nakasubsub talaga 'yung mukha niya sa may leeg ni Art.
"Ako din..." Kumawala sila sa pagkakayakap at nakita ko na lang na.. na...
NAKANGITI SI ART.
Hala, nakangiti siya! Hala bakit siya nakangiti? Anong meron sa batang 'to at na
pangiti niya si Art? Grabe ano 'yun? ANO YON!? Hindi naman ako namamalikta di b
a ? HINDI BA?! Ano ba, naghahallucinate na ba ako? Paki sabi naman sa akin oh?
Tumayo naman si Art at tumingin sa akin ng masama. "Anong tinitingin tingin mo d
'yan?" Napaiwas naman ako ng tingin at tumingin na lang sa loob ng kwarto.
Napansin ko naman na nagbubulungan sila habang nakatingin sa akin. Seryoso ba 'y
an? Ang obvious ng pinag uusapan nila eh.
"Hi ate, ako po pala si Art." Lumapit naman sa akin 'yung bata at hinawakan ako
sa kamay. Ngumiti siya sa akin at... at...
Oh may gahd.
ANG CUTE NIYA.
"Tara, playground?" Aya ni Art kaya naman nagpunta kami sa playground at feeling
ko ang awkward awkward ng moment na pababa kami o ako lang ba 'yung naaawkwarda
n dahil holding hands kaming tatlo. NAKAKAILANG.
Pagdating namin sa playground, naupo lang ako sa tabi habang silang dalawa naman
, naglalaro at naghahabulan. Hala, ang cute talaga. Ang cute pa nilang dalawa t
i gnan! Lumapit naman sa akin si Art liit na kyot kyot na tawa nang tawa at hini
l a ako para tumayo.
"Habulan tayo ate!" Gusto ko sana magmaktol dahil tinatamad ako pero no choice n
aman kaya naghabulan kami. Naiilang nga ako kapag nakikita kong nakangiti 'tong
si Art. Hindi ako sanay, para akong tumitingin sa isang Mona Lisa na may kilay.
Hindi ko na alam kung anong nangyayari pero lumapit at kumapit sa akin si Art li
it na tawa pa rin nang tawa at nagulat na lang ako nung tumakbo papalapit sa ak
i n si Art. Ang bilis ng mga pangyayari. Hindi niya napigilan 'yung pagtakbo niy
a kaya nabangga niya ako at naout of balance kami parehas pati na rin si Art lii
t. Sa sobrang bilis ng impact, napahiga kami sa bed grass ng playground.
Tawa pa rin nang tawa si Art liit kaya natatawa na rin ako pero ang ikinagulat k
o sa scene na 'to sa lahat, tumawa si Art. Napatigil ako sa pagtawa at tumingin
sa kanya. Napatitig ako sa kanya habang tumatawa, ngayon ko lang narinig pagtaw
a niya. Nakakabigla.
Ganun pala 'yung tono ng tawa niya. Lalaking lalaki pero malumanay at parang mah
inahon na tawa. Nakakatuwa kasi nawawala na 'yung mga mata niya at lalong sumis
i ngkit.
Sa itsura niya, parang ang tagal na niyang hindi tumawa. Parang natutuwa siya ka
si tumatawa siya ngayon, nakakatuwa siyang tumawa. Parang ang laking fulfillmen
t ang makita si Art na tumatawa at masaya. Sa sobrang tuwa ko, napuno na ng word
na 'tawa' ang part na 'to.
Tumigil siya sa pagtawa at doon ko lang narealize na masyado nang napatagal ang
pagtitig ko sa kanya.
"Bakit?" Tanong niya. Ngumiti naman ako at parang gusto kong maiyak sa sobrang t
uwa. Ang laking fulfillment talaga nito.
"Masaya ka na..." Umupo siya at tumingin sa taas. Pumikit siya at tumingin sa ak
in na nakahiga pa din dito sa damuhan.
"Siguro nga." Sabay ngiti.
HALA, YUNG NGITI NIYA! TOTOONG NGITI NA BA 'TONG NAKIKITA KO?!
Naisipan ni Art-este namin na magstay muna sa A. F. Generation. Medyo pagabi na
rin kasi kaya dito na muna kami matutulog. Nakakatuwa lang dahil ang daming bata
, as in ang dami talaga. Ang kukulit, ang iingay at ang sasaya nila. Ankukyut!
11pm na. Napatulog na ni Art si Art liit at ayoko na dahil ilang beses ko nang s
inabi 'to pero ang cute talaga nila, okay?! Sige na hindi ko na sasabihin ang w
o rd na cute.
Inaya ko si Art na lumabas muna, magpahangin. Maganda din kasi ang view sa labas
, malaprobinsya at ang daming puno. Ang sarap pa tapakan ng mga damo dahil ang
l
ambot at pwedeng higaan at ang ganda ng stars ngayon sa langit.
"Art..." Tumingin siya sa akin habang nakahiga kaming dalawa sa damuhan.
"May tatanong lang ako sa'yo, 'wag ka sana magagalit." Ngumiti siya, ayan na nam
an 'yang ngiti niya.
"A-ano... kasi, bakit... bakit nung ano, nung sa play..." hindi ako makatingin s
a kanya. Medyo naiilang kasi ako, naalala ko kasi dati nung una ko siyang nakit
a ng ngumiti na parang ngiti niya ngayon pero mas masaya ngiti niya ngayon. Dun
sa the demon and the maiden, nung sinabihan ko siya na hindi siya nakakatakot ta
po s napangiti siya.
"Ngumiti ako nun?" Alam niya agad? Napatingin ako sa kanya pero nagulat ako nung
nakatingin pala siya sa akin at biglang bumilis na naman ang tibok puso ko kaya
iniwas ko agad 'yung tingin ko at tumingin na lang sa mga stars.
"Uhm... Oo?" Tinignan ko siya sa dulo ng mga mata ko. Sinilip ko lang pero nakan
giti na naman siya. Bakit ba panay ang ngiti niya ngayon? Nakakailang!
"Para kasing..." Natahimik siya. Sasabihin ko na sana na kung ayaw niyang ikwent
o eh ayos lang pero tinuloy niya ang sasabihin niya. "...may pwersang tumulak s
a akin para ngumiti. Doon ko lang kasi ulit naramdaman na... hindi pala ako naka
k atakot."
Tumawa naman siya.
HALA, WALA BA AKONG RECORDER PARA MARECORD 'YUNG TAWA NIYA? AMPOGI KASI NG TAWA.
"Anong ibig sabihin na hindi ka pala nakakatakot?" Mula sa pagkakahiga, umupo si
ya sa damuhan at tumingin sa akin.
"Bakit interesado kang malaman?"
"Wala lang." Bakit ba 'yung awkwardness na nararamdaman ko dati tuwing magkalapi
t at nag uusap kami, nawala ngayon?
Natahimik kaming dalawa.
Kung ayaw naman niyang sabihin, ayos lang naman sa akin basta ang importante sa
akin ngayon, parang okay na ako na nakakausap ko siya. Okay na ako na parang ang
bait bait niya sa akin at parang totoo siya sa akin ngayon.
"Napatay ko kasi pinaka importanteng tao sa buhay ko." Nawala ang happy thoughts
ko nang bigla siyang nagsalita.
"A-ano?"
"Pinatay ko daw ang nanay ko sabi ng tatay ko. Kinasuklaman ako ng tatay ko at t
inuring niya ako na parang demonyo." Kaya pala parang nakarelate siya about sa
d emon.
"Grabeng sakit ang naramdaman ko noon, physically and emotionally. Lagi akong um
iiyak at lagi na lang akong malungkot. Kumampi pa ang photographic memory sa ta
t ay ko dahil hindi ko malimutan ang lahat ng pasakit na ginawa ng tatay ko sa a
ki n. Muntikan na akong mamatay. Two years din akong nagtyaga sa hirap." Napansi
n k o ang bigat ng paghinga niya. Umupo naman ako sa tabi niya at tinignan siya
haba ng mataimtim na nakikinig.
"Namatay ang tatay ko at ang sama ko na nga siguro dahil natuwa ako dahil doon.
Sa wakas, tapos na ang paghihirap ko. Pero dahil sa kakaibang memorya ko, lagi k
ong naaalala 'yung nangyari sa tatay ko. Sa lahat-sa dugo, sa baril, sa mga lal
a king nagpahirap sa kanya. Hinahabol ako ng tatay ko kahit sa memorya ko." Nare
al ize ko na lang na hindi na pala ako humihinga kaya napahinga ako ng malalim.
Ewa n, parang habang nagkukwento siya, nalilimutan ko huminga. Siguro dahil bata
pa lang siya, sobrang dami na pala niyang napagdaanan.
"Ginawang orphanage ang bahay namin at ito 'yun, A. F. Generation."Hindi ko alam
kung saan ba ako mamangha. Sa sobrang dami ba niyang sinabi? Ah oo tama, ito na
ata ang pinaka mahabang linya niya sa buong panahon na magkakilala kami. Nakaka
lungkot... at the same time nakakaawa.
"Eh? Bahay niyo 'to?"
"Oo at ako ang unang ampon ng bahay ampunan na ito. Yung babae kanina, tita ko '
yun at 'yung ibang mga mababait na nagvovolunteer para alagaan 'yung mga bata."
Tumango tango lang ako.
"Dumami mga bata dito sa ampunan pero wala akong kinausap ni isang bata dahil na
tatakot ako na matakot sila sa akin. Hindi ako nagpapakita ng kahit na anong em
o syon kasi ayokong may makaalam na mahina akong tao. Kinaya ko 'yun hanggang ma
gi ng 10 years old ako hanggang dumating dito si Xiara."
"At siya unang taong nag approach sa'yo?" Tumango siya. Tumingin siya sa akin pe
ro hindi ko maaninag mukha niya dahil sa sobrang dilim na ng paligid.
"Pinatay ang mga magulang niya ng mga sindikato pero hindi siya tumigil sa pagng
iti at sa pagiging masaya. Minsan nalulungkot siya pero siya ang nagturo sa aki
n kung paano ulit mabuhay, paano ulit sumaya, paano ulit maging bata at maging n
o rmal na tao."
"Kaya pala minahal mo siya..." Napahawak ako sa bibig ko dahil sa sinabi ko. Wow
Ianne, grabe ka naman mag side comment. Personalan lang? Napatingin naman ako k
ay Art pero parang hindi niya pinansin ang sinabi ko.
"Ilang taon ang nakalipas, inampon siya ng mag asawang amerikano at naiwan akong
mag isa. Walang kumakausap sa akin noon at naisipan kong mag aral dahil pangara
p namin ni Xiara ang mag aral sa tunay na paaralan." So si Xiara talaga ang nag
p apasaya sa kanya ng totoo.
"Pumasok ako sa school natin ngayon para tulungan ang sarili ko baguhin itong ug
ali ko. Nangako rin ako kay Xiara na gagraduate ako ng may maayos na grado. Pag
d ating ko sa school, hindi ko naramdaman ang pagmamahal na gusto kong makuha, h
in di ko naramdaman 'yung kasiyahan na gusto kong maramdaman." Bakit ba feeling
ko nabalutan na kami ng kalungkutan?
"Aalis na sana ako pero nung naging demon ako sa play, nakita kita. Nakita ko na
may pag asa pa ako-na kaya ko pa ring maging masaya dahil andyan ka pa." Nakita
ko na naman ang pagngiti niya.
"P-pero bakit ako?" Ito na naman 'yung lakas ng kabog ng dibdib ko sa sobrang ka
ba.
"Ikaw kasi ang nag iisa na kinausap ako na hindi ako gusto, na kinausap ako na w
alang hinihinging kapalit. Napaka hina ko sa totoo lang, natatakot din ako na s
a tuwing may napapalapit sa aking tao, biglang mawala na lang. Natatakot akong m
a g isa..." Bigla siyang yumuko at napansin ko na lang na nagpupunas pala siya n
g luha niya. Hala, kanina nakangiti siya ngayon umiiyak na?!
"A-Art..."
"S-so-sorry..."
Ano bang meron sa araw na 'to at naging emotionful ang emotionless na si Art?
Hindi ko alam kung bakit ko ginawa 'to pero bigla ko siyang niyakap. Nagulat siy
a sa ginawa ko, kahit ako nagulat ako pero feeling ko lang kailangan niya ng ya
k ap. Hindi ko man magets 'yung nararamdaman niya, kailangan ko lang gawin 'yung
s a tingin ko ay kailangan niya. Parang ang gusto ko ngayon, ako muna maging da
hil an ng kasiyahan niya. Ako muna ang bahala sa kanya. Ako muna ang mag aalaga
sa k anya.
Ako muna.
KULOG KULOG
Napatingin ako sa taas at pumatak sa pisngi ko ang kauna unahang patak ng ulan s
a gabing 'yun.
Malungkot ang langit, kasing lungkot ni Art ngayon.
---x Author's Note: Sorry kung ang tagal (lagi naman) pero sobrang thank you kun
g nananatili kayong nandito para hintayin ang every update ng afgitmolfm. Thank
you sa mga nagababsa at nagkocomments, I appreciate it a lot. *winks* Sana ay na
intindihan niyo medy o ang background ni Art, hindi ko ata nabigyan ng justice..
.hahahahaha. Dedicated to Alette/Letty o mas kilala bilang correctionFluid na na
gpasaya ng so bra sa akin dahil sa dinedicate niyang story plus isang author's n
ote/chapter na sinabi niya ang dahilan kung paano kami nagkatagpo ng tadhana. Nu
ng una, hindi ko siya kilala pero ng dahil sa kwento ng "Ulan", isa na siya sa m
ga tinuturing kong kaibigan dito sa wattpad--and I'm happy I met her.. (kahit hi
ndi kami ganun kaclose :D) Hi Letlet! THANK YOOUUUUU AT SANA IPAGPATULOY MO LANG
ANG PAGSUSULAT MO. Sabi ko
nga, pang professional na talaga ang pagsusulat mo . *winks* PS: Click external
link to read "Ulan [Kwentong Isang Tagay]" written by Correct ionFluid. ********
*********************************** [59] Chapter 57: One Last Drop *************
****************************** Nag bago na talaga siya.
Nagbago na si Art... for the best? I guess.
Napapansin ko kasi sa kanya na panay na ang ngiti niya sa akin. As in 'yung maba
it na ngiti. Hindi tulad nung mga ngiti niya dati na parang laging may masamang
binabalak. Ang pure ng smile niya-at ang gwapo niya sa ngiti niyang 'yun.
Nawala na din 'yung black aura sa paligid niya, mukhang naging approachable at u
nti unti ng nagkakaroon ng emosyon ang mukha niyang panay :| lang ang makikita
d ito. Actually, nakakausap na nga siya ng mga kaklase namin plus, hindi na siya
m adalas matulog sa klase-minsanan na lang.
Tumingin ako sa kanya habang nakatayo siya at naghuhugas ng pinagkainan namin. F
eeling ko talaga parang hindi na siya si Art na nakilala ko dati na parang wala
n g pakielam sa mundo, 'yung parang design lang. Simula nung pumunta kami sa bah
ay niya, ang laki na talaga ng pinagbago niya.
Napatingin naman siya sa akin. Pinatay niya 'yung gripo at inilapag sa lamesa an
g last na hinugasan niya. Pero kahit na sabihin ko pang ang laki ng pinagbago n
iya,
"Tinitingin tingin mo d'yan?"
Masungit pa rin siya.
Pero dahil napapadalas na ang pagsasama namin ni Art pati na rin sa school, pinu
putakte na kami ng tanong ng mga kaklase, kaschoolmate, at kahit mga teachers n
a rin. Sikat kasi 'tong si Art dahil nga sa angking katalinuhan niya at dahil sa
gwapo siya-at weirdness.
At ako? Hindi naman ako sikat. Nagkataon lang na...
...sumikat ang loveteam namin ni Nate.
"Kayo ba ni Art?"
Ito ang madalas na tanong sa akin ng mga taong nakapalibot sa akin. Pagpasok na
pagpasok nga namin ngayon, nagulat ako dahil hinila kami ng mga kaklase namin pa
pasok at pinaupo sa dalawang upuan sa may likod.
Tinignan ko sila na nagtataka habang sila naman ay ngiting ngiti sa amin ni Art.
Anong meron? Napatingin naman ako kay Art na parang walang pakielam na pinalili
butan kami ng mga kaklase namin. Mapalalaki o babae.
"Umamin na nga kayo..." Panimula ni Chie na ngiting ngiti.
"Ha?" Tanong ko naman na naguguluhan. Ano bang nangyayari sa mga kaklase namin n
gayon? Monday na monday nag aadik?
"What's with the ring kung hindi nga talaga kayo?" Tanong naman ni Leah na ngiti
ng ngiti din. Inilapit pa niya ang upuan niya sa akin.
"Oo nga, parehas na parehas." Sabat naman ni Alette na minsan lang magsalita sa
room pero grabe kung mang intriga ngayon.
"Parang couple ring!" Parang bata na sigaw ni Mich na tuwang tuwa pa ata.
"No! More like an engagement ring!" Sigaw naman ni Francis na mas kilala bilang
Sic na nakikisingit sa nakapalibot sa amin.
"Hahahaha baka wedding ring!" Sabat naman ni MK na malabong kausap.
"Ianne and Art! Kyaaahhh~" Napansin kong nagtititili sila Sandreeya, Chum, Angel
a Jane, Lissy, Mary, Claudette, Jessima, Anet at iba pa naming kaklase. Masyado
n g marami, nagkakagulo sila at ako hindi ko alam parang nag iinit na 'yung pisn
gi ko sa sobrang hiya.
"Nagbublush si Ianne!" Sigaw pa ni Gee (pero Grasya talaga pangalan niya, may na
aalala lang ako sa pangalan kaya Gee na lang).
"Mind to explain?" Nakapamewang na tanong ni Chie na nakangiti pa rin sa aming d
alawa.
Napalunok ako ng wala sa oras at feeling ko gusto ko na lang mamatay dahil sa pa
gkachoke ko sa laway ko. Lahat sila nakatingin sa amin habang nakangiti at 'yun
g iba ay nag uusap ng tungkol sa amin. Ito nga ata ang sinasabi nilang hot seat,
malamig naman pero nakakainit 'yung pressure.
Tinignan ko si Art na parang wala lang sa kanya ang lahat. Hala grabe, nakakahiy
a kay Art at naiissue kami! Tinignan ko naman ang singsing ko at medyo tinago '
y un para hindi na pagbalingan ng tingin habang 'yung singsing naman ni Art, nak
as abit pa rin sa leeg niya as necklace.
"Ano ba kayo, wala ka-"
Napatigil ako sa pagsasalita at natahimik ang lahat ng biglang nagsalita si Art
for the first time this morning.
"Kung sasabihin ko ba sa inyo ang totoo, titigilan niyo na kami?" Nagsilapitan l
alo ang mga mukha ng mga kaklase namin sa amin. Napatingin naman ako kay Art pe
r o hindi siya nakatingin sa akin.
Nagulat ako ng bigla niyang hawakan ang kamay ko at tumayo. Hinatak naman niya a
ko kaya napatayo rin ako. Nag atrasan naman ang mga kaklase namin na naghihinta
y ng sagot.
"Ito?" Itinaas ni Art ang kamay naming dalawa na magkahawak. Kinakabahan ako sa
ginawa niya. Tinignan niya ang kamay namin at tumingin sa mga kaklase namin na a
ttentive pa rin sa sasasabihin ni Art. "Wala kayong pakialam sa amin."
Agad agad akong hinatak ni Art palabas at palayo ng room. Tumakbo lang kami ng t
umakbo kahit na wala namang humahabol sa aming dalawa.
"T-teka-saan tayo pupunta?!" Medyo bumagal na ang takbo namin at naging lakad na
lang ang kaninang pagtakbo. Medyo hinihingal pa rin ako pero kahit na malayo na
kami sa building namin, hawak hawak pa rin niya ang kamay ko.
Halos imula syal. chool
wala na ang mga estudyante sa lang ng mga first class habang Naglakad lang kami
hanggang sa na hindi ko alam na may ganito
ground dahil kakaring lang ng bell at kakas kami ni Art ay akala mo nasa park at
namama makarating kami sa pinaka dulong parte ng s palang nag eexist na part ng
school.
Isang lagusan lang ang nandoon pero 'yung lagusan na 'yun ay may nakaharang na g
ate. Hindi ko masyadong maaninag 'yung kabilang part dahil sa gate pero may mal
a king nakasulat doon ang...
DANGER ZONE. YOU ARE NOT ALLOWED.
"A-ano 'to?" Binitawan naman ako ni Art at lumapit doon sa gate. May kinuha siya
ng bagay sa bulsa niya at napansin kong susi 'yun. Binuksan niya 'yung lock at
n agulat ako-BAKIT MAY SUSI SIYA NG LOCK NA 'YAN?
"Bawal ata tayo dito?" Napatingin ako sa paligid pero wala ng tao sa ground. Nap
atingin ako kay Art ng hawakan niya ang kamay ko.
"Masarap gawin ang bawal." Bago pa ako makaprotesta, hinatak na niya agad ako at
pumasok na sa maliit na lagusan papunta sa kung saan man. Medyo nabulag pa ako
panandalian dahil sobrang dilim ng lagusan at biglang liwanag naman ang nilabasa
n naming lugar.
Nung nakaadjust na 'yung mata ko sa liwanag, lumakas ang kabog ng dibdib ko sa h
indi malaman na kadahilanan.
"A-ang ganda" Napatingin ako sa paligid; parang isang malaking field na puro pun
o at damo na sobrang lago. Ang sarap ng simoy ng hangin at ang ganda ng pagkaka
k urba ng mga ulap sa lugar na ito.
Napatingin ako sa likod at nakita ko ang parte ng school namin sa kabila ng lagu
san. Paanong? May ganito sa may school namin? Bakit ba parang wala kami sa scho
o l at ibang paraiso na itong napuntahan namin?
"Dito ako madalas... Kapag naiirita ako sa mga tao sa school." Hinatak niya ako
hanggang sa may isang puno at doon niya ako inaya umupo.
Malakas pa rin ang tibok ng puso ko kahit hindi ko talaga alam kung bakit. Napat
ingin ulit ako sa paligid. Bakit ba parang pamilyar 'tong lugar na 'to? Nakapun
t a na ba ako dito?
"Tae Ianne, hindi ko alam gagawin ko pag nawala ka." Bigla akong may narinig na
boses mula sa utak ko. Bakit, bakit parang pamilyar ang lahat.
"Anong iniisip mo d'yan?" Napatingin ako kay Art. A-anong nangyayari sa akin? Ba
kit may naririnig akong boses ng lalaki sa utak ko?
"Wag mo ngang hawakan kamay ko!"
"Na-"
"Hindi na kita kailangan"
Sa isang iglap, para akong binuhusan ng malamig na tubig. Napatingin ako sa buil
ding, sa view ng mga puno, sa mga damo, sa simoy na hangin; isang pamilyar na t
a nawan, napaka pamilyar.
"Ianne?"
Sa... sa panaginip ko.
"E-eto nga 'yun..." Nakaramdam ako ng bigat sa loob ko na parang binalot ako big
la ng kalungkutan. Naaalala ko na naman. Naalala ko na naman ang lahat.
Bakit ba kahit panaginip lang 'yun, ang lakas ng dating sa akin?
"I-Ianne?" Hindi ko na namalayan na naluluha na pala ako. Nagulat ako sa pagluha
kong 'yun na nakita pa ni Art. Agad agad ko namang pinahid ang kamay ko sa mata
ko para punasan ang mga luha ko pero mukhang hindi na ata napagod ang mata ko s
a pagluha.
"S-sorry..." Tinakpan ko ang mukha ko sa sobrang kahihiyan. Ano ba Ianne, bakit
ba sobrang affected mo pa rin? Ano ba, wala na kayo ni Nate. Panaginip lang yun
pero ganito nangyayari sa'yo? Ano ba Ianne, please.
Tama na.
Pero hindi ko kaya.
"Tungkol na naman ba sa kanya?"
Lalo akong naiyak pero pinipigilan ko ang pag iyak kong 'yun. Para tuloy akong t
anga, para akong ewan na umiiyak. Nakakainis, kailan ba siya mawawalan ng epekt
o sa akin?
Nagulat ako ng bigla akong nakaramdam ng isang yakap.
"Sshhh... tama na." Tahimik lang siya habang umiiyak ako. Hinintay niya akong tu
mahan. Hindi niya ako binitawan hanggang sa tumigil ako sa pag iyak. Iniyuko ko
ang ulo ko at pinatong iyon sa mga tuhod ko.
Nakakapanghina ang umiyak, halos nawala na ata ang buong lakas ko.
"Ianne..." Naramdaman kong pinatong ni Art ang kamay niya sa ulo ko. Hinaplos ni
ya ang buhok ko ng dahan dahan. Hindi ako nagsasalita, wala akong lakas para ma
g salita. Naramdaman ko naman na parang may mainit na lumapit sa may tenga ko at
n agulat ako dahil bumulong siya sa akin.
"Gusto ko maging masaya ka na...ulit."
Wala ni isa sa amin ang nagsalita pa patungkol sa nangyari doon sa malaparaisong
tambayan ni Art. Actually, hiyang hiya na ako kay Art dahil panay ang iyak ko,
lagi niya akong nakikitang mahina. Mahina na walang silbi.
Naglalakad lang ako hanggang sa namalayan ko na lang na patungo ako sa bahay nil
a Nate. Oo siguro, ang tanga ko. Eto na naman ako at gusto ko siyang makita-the
n masasaktan ako at iiyak. Pero di ba, sabi nila, face your fear.
Takot akong iwan ni Nate at kailangan ko ng closure to move on, kailangan ko siy
ang makita at makausap. Kailangan ko siya-ng makausap.
Nang matanaw ko na ang bahay nila Nate, biglang lumakas ang kabog ng dibdib ko.
Habang papalapit nang papalapit, lalong bumibigat ang loob ko. Ewan, siguro ang
tanga ko na nga dahil pinapahirapan ko masyado ang sarili ko.
Nagulat ako nang may nag over take na lalake sa akin. Oo, Si Nate 'yung nasa lik
od ko kanina na ngayon ay nasa harap ko na. Hindi niya ako pinansin, hindi niya
ako pinapansin at parang hindi niya talaga ako pinapansin. Naluluha na naman ak
o dahil ngayon ko lang ulit nakita ang likod ni Nate ng malapitan.
"N-Nate..." Bulong ko habang sinusundan siya sa paglalakad. Gusto ko siyang yaka
pin mula sa likod, soba sobra na ang pagkamiss ko sa kanya. Pilit ko ring pinip
i gilan ang pagbuo ng mga luha sa mga mata ko.
Napatigil ako sa paglalakad nang tumigil siya pero hindi siya lumingon sa akin.
Ilang minutong tahimik ang paligid, may pangilan ngilang mga sasakyan na dumadaa
n pero kaming dalawa lang ang nandito sa may daanan.
Nakatayo siya, nakatayo ako, walang nagsasalita, hindi malapit pero hindi rin ma
layo.
Napabuntong hininga ako. Ganito na lang ba talaga ang set up namin?
"Anong kailangan mo?" Parang sumabog panandalian ang puso ko sa narinig ko. Ako?
Ako ba ang kausap niya? Ang lamig ng boses niya, ang lamig ng tono. Hindi na si
ya tulad ng dati.
Pinili kong manahimik dahil ayaw kong marinig niya ang garalgal kong boses sa pa
pipigil ko ng pag iyak. Ang hirap, nakakaloko. Bawat segundong lumilipas, nasas
a
ktan ako.
"Sinasayang mo ang oras ko." Mariin niyang sabi. Lumakas ang hangin pero hindi p
a rin ako nagsasalita at hindi pa rin siya lumilingon sa akin. Naiiyak na talag
a ako. Bakit, bakit hindi niya magawang tumingin sa akin?
Bakit ayaw na niya akong makita? Kahit ba lingunin lang ako, ayaw pa niya?
Nakatingin lang ako sa kanya at napansin kong tumingala siya. Napansin ko rin an
g pag kuyom ng mga kamao niya na para bang galit siya.
"Ano ba Ianne?!" Nagulat ako sa pagharap niya sa akin at paghawak niya ng magkab
ilang braso ko. Niyugyog pa niya ako na parang naiinis na talaga siya sa akin.
" Anong ginagawa mo dito?!"
With that...
...naiyak na naman ako.
"I miss you..." Ito ang una at tanging lumabas na mga salita sa bibig ko. Sa din
ami dami ng gusto kong sabihin at itanong sa kanya, ito lang ang nagawa kong ma
s abi.
I miss you.
I really miss you Nate.
"Aaaahhh shit!" Bigla bigla niya akong tinulak palayo at muntikan na akong maout
of balance pero napakapit ako sa kanya na ikinagulat naman niya. "Wag mo nga ak
ong hawakan, para ka ng tanga!"
Tumingin ako sa mga mata niya habang naiiyak pa rin ako.
"Nate..." Nagmamakaawa ako, bumalik ka na sa akin.
"Huwag kang makulit." Inialis niya ang pagkakahawak ko sa kanya at nagsimula nan
g maglakad palayo.
"Nate..." Hinawakan ko ang kanang braso niya at hindi ako nabigo dahil lumingon
siya sa akin. Napansin ko sa mga mata niya ang pangingintab-naiiyak rin ba siya?
"Hindi na kita mahal." Mula sa 'hope' na nakita ko, parang biglang nawasak ang b
uong pagkatao ko sa bigla niyang pagsabi ng mga salitang 'yun. Nabibingi ba ako
? Tama ba narinig ko? Teka, si Nate ba 'tong nasa harap ko? "Umalis ka na dito,
n aiirita ako kapag nakikita kita."
Tumalikod na ulit siya at nagsimula nang maglakad papunta sa gate nila. Hinabol
ko siya at agad kong hinawakan ang kamay niya.
"Ano bang gusto mo Nate, anong gusto mo mangyari?"
"Ang magalit ka sa akin." A-ano?
"Hindi ko magagawa 'yun, mahal kita!" Pasigaw kong sabi habang umiiyak pa rin. N
akakahiya, nakakahiya dahil ang hina ko pero-sorry, mahirap ang magmahal.
"Tangina naman oh, hindi kita mahal!" Itinulak na naman niya ako na naging dahil
an ng pagkaupo ko sa lupa habang siya naman ay pumasok na sa loob ng bahay nila
. Umiiyak lang ako habang nakatingin sa pintuan ng bahay nila. Naghihintay na bu
b ukas 'yan at lalapit si Nate sa akin para magsorry, para bawiin ang lahat ng s
in abi niya.
Pero nagdilim na at lahat, wala pa rin akong nadatnang Nate.
Nakaupo pa rin ako sa sahig, not minding all around me. Ang gusto ko lang ngayon
ay umiyak nang umiyak na parang wala ng bukas. Ang gusto ko, ang gusto ko... ma
wala na lang.
Umiiyak lang ako nang biglang may nakita akong isang kamay na nag aalok ng tulon
g. Napatingin ako sa taong 'yun at nakita ko ang lalaking laging nasa tabi ko n
u ng mga nakaraan nung sobra akong nasasaktan.
Nakangiti siya sa akin, "umuwi na tayo?"
Umiiyak lang ako at hindi ko siya pinansin. Ewan ko, wala ako sa mood ngayon na
makipagngitian, makipag plastican at magfeeling na okay lang ako kahit hindi nam
an talaga. Ngayon, gusto ko magpakatotoo na nasasaktan ako.
Sobra pa sa sobra.
Umupo siya sa harap ko para magkaharap na talaga kami. Hinawakan niya ang kamay
ko na kanina pa basa dahil sa mga luha ko. Hinawakan niya ang mukha ko at ipinah
id ang hinlalaki niya sa pisngi ko na basa dahil sa luha.
"Tahan na..."
Niyakap ko siya at lalo akong umiyak. Umiyak ako nang umiyak, inilabas ko na ang
lahat ng iiiyak ko, pinagod ko na ang sarili ko kakaiyak.
Dahil simula ngayon...
...hindi na ako iiyak pa dahil sa kanya....sana.
---x Author's Note: Pasensya na sa sobrang tagal na update... super busy lang ta
laga dahil marami ak ong ginagawa sa school ngayon panay major kasi. Sana mainti
ndihan niyo po ako, b ut I promise I'll still update this. Ewan ko lang kung mab
ilis or mabagal--depen de sa mga gawain ko pero maraming thank you dahil naghihi
ntay pa rin kayo despit e sa sobrang tagal na updates. This chapter is dedicated
to chum11 na hindi na nawala sa notifications ko. Nagb abasa, nagvovote, at nag
kocomment since nung naging active ako dito, tama ba? Ba sta, sobrang thankful a
ko kasi siya 'yung isa sa mga HINDI BUMIBITAW. THANK YOU CHUM11!!!!!!!! Ngayon k
o lang napansin na hindi ko pala alam pangalan mo hahaha fail ko but anyways, ka
hit hindi ko alam pangalan mo atleast alam ko na itong si "chum11" eh isa sa mga
tunay na reader ko. *edited 11/11/12: Para kay Rio, Napaka simple lang ng ginaw
a niya, actually. Kin ilig lang ako dahil alam kong reader ko siya base sa sinul
at niya. Nakakaspeechl ess kasi ang ginawa ko lang ay ngumiti, ngumiti at mapang
iti ng wala sa oras hah ahaha. De seryoso, mga simpleng ganito, napapangiti pa r
in ako. Malaman ko lang
na nandyan lang siya kahit kelan, kiligs. Basahin niyo 'yung letter niya para sa
akin. Click the eternal link, password is : TAOI Click niyo lang 'yung first pi
cture tapos pindutin lang 'yung right arrow para mabasa 'yung kasunod. THANK YOU
. :) PS: Matatagalan ang susunod na update, I'm sorry. :( **********************
********************* [60] Chapter 58: The Hot Update **************************
***************** Please don't judge me. You are not a judger. Hahaha joklang bu
t seriously, no to cyber crime law! Este... don't judge.
Ito po ang pinaka rated R sa lahat ng rated R na nagawa ko. (Wow parang ang dami
eh no) pero ayun nga, parang ito 'yung chapter 12: feel the hotness update. Hal
os lahat ng kakilala ko, ito lang ang naaalala sa story. Kumbaga parang ganito:
"Ah 'yung afgitmolfm ba? Yun 'yung may *toooot* di ba?"
Pramis as in sa dinami dami ng nangyari sa story na to, eto halos naalala nilang
lahat.
Plus, nagkaissue pa ako dahil dito:
""I'll tell my side on this issue. Isa lamang akong lurker sa CC dati, since 200
7, i think. Madami na akong nabasang story na hindi naman bastos ang right term
, matured lang. Like AFGITMOLFM, nabasa ko na siya dati, and i must say na may s
ex content din y un. may "nalilibugan" na salita pa nga siyang ginamit eh. at pu
ro kiss din yun, detailed pa.. *insert other stories here* Lahat yan finished st
ories na, pero wa lang ganyang warnings na binigay. Nakaka alarma kasi nakalusot
sila.." --HonestM e, Creative Coner. (December, 2010)
Private chapter. Okay lang kahit hindi niyo na basahin dahil hindi naman kayo ma
wawala sa kwento pero if ever mapilit kayo, you can read the chapter here:
http://www.wattpad.com/7855164-rated-r-estricted-afgitmolfm-chapter-58-the-hot
or click eternal link there over there --->
You can only read the story if you are a fan. Pero kung ayaw niyo talaga, hindi
ko kayo pinipilit. Or you can just unfan me pagkatapos niyong mabasa ang update.
Prinivate ko siya kasi ayaw kong mag rated R ang afg para child friendly pa rin
. Epal kasi eh, di ko naman alam bakit ginawang rated R. :(
Sa mga hindi na magbabasa, ipapakita ko na lang sa inyo ang mga comments ng read
ers ko dito sa chapter na 'to:
---x
princessnettie "Dahil ako'y natuwa mag co-comment ako. HAHAHAH RAYNE NAMAN. WE W
ANT MORE. HAhah aha joke. =)) MAS GUSTO KO ANG ART - IANNE SCENE. HAHAHHA"
~mystic.lady "xet xet xet xet xet! may ganyan ka ng nalalaman ulan. HAHAHA. kalo
ka. Ianne-Art scene siyempre! nag-enjoy ako. HAHAHAHA. LOL. "
just_being_mae "Grabe ka Art! You're the mannn! Talong talong at talbog na talbo
g si Nate. Ang galing mo talaga Art. I so love you na.:D"
seeyara. "LABS! PINAPASAYA MO ANG KATAWANG LUPA KO! BINUBUHAY MO! BWAHAHAHA! Ika
w ah, di mo sinasabi, may talent ka sa ganyan."
satchaboom "ang kulet ng bagay na hindi dapat pangalanan dapat lang! lang yang l
away yan o h halos di ko kayanin. buti na lang at napigilan. kung hindi, sesermo
nan kita ra yne. JOKE LANG! hehehe astig to, haba ng SCENE, di ko kaya gumawa ng
ganyang cha pter, rayne!"
BlackLily "ahehehhehee.. aahahahahahahah.. Wait! waaaaaaaaaaaaaaaaa.. di ko alam
. Grabe su per hot! Pero I love it! Ano daw? Nagiging manyak na ata ako. Pero na
talbugan ng Art -Ianne scene ang Nate-Ianne scene. Go Ianne kung ganyan pala kas
arap si Art kay Art ka na lang! ahahbahahahahaha."
Maqi "GRABEEEE YUNG UPDATE MO! HAHAHHAA! takas pa man din ako dito sa comp lab n
amin. Tas puro lalaki yung katabi ko kasi sira yung unit ko kaya napalipat ako u
nit. HAHAHAHA! Nililipat lipat ko tuloy p ag tumitingin sila! NAKAKALOKAAAAA! An
g expert mo magdescribe a! kayang kaya mong idescribe a. Ba't alam mo yun?=))YAY
SAYO! "
aishiteruhachi "siomaiiiiiiiiiiiiiiiii! dalawang araw lang ako hindi nakapagbasa
ganito na ang pangyayare dito?! juskooooo Iannne! anu ba yaaan! hahaha Art, nic
e one XD grabe! hindi ako makapagcomment ng maayos eh "
---x
Click external link and/or click the next chapter.
Dedicated to em (Ira) dahil hindi pa ako nagsisimula magpost ng chapters ng afg
dito sa wattpad, yun agad request niya. Ang madedicate sa kanya ang chapter na '
to. Jusko po napaghahalataan eh. Hahahaha. :D *********************************
********** [61] Chapter 59: Questions Formulated *******************************
************ TIK
Napatingin ako sa kamay ko na hawak ang kutsara at tinidor.
TOK
Kumuha ako ng kanin sa plato ko at isinubo iyon.
TIK
Sa hindi sinasadyang pagkakataon, napatingin ako sa kanya.
TOK
Shit! Napayuko ako agad at napasubo ng pagkain ng wala sa oras dahil ninerbyos a
ko bigla. Parang biglang nagkakuryente katawan ko nung nagtama ang tingin namin
.
TIK
Ang tahimik.
TOK
Nakakailang naman 'to.
"Uh..." Narinig ko ang pag-ungo-WAIT. Ano ba 'tong pinag iisip ko, ano ba Ianne!
Umayos ka nga!
"G-gusto mo?" Napatingin ako sa kanya sa pag basag niya sa awkward silence na na
ngyayari sa amin. Hawak niya ang plato na may isang chicken. Umiling lang ako k
a ya siya na ang kumain ng chicken.
Ano ba 'to, ang awkward naman kasi nitong nangyari. Bakit kasi nagkaganun bigla
si Art eh, ang awkward tuloy! Ni wala nga kaming mutual understanding pero nagaw
a namin 'yung ganun?! Hindi ko na alam...
Ilang minuto pa ng awkward silence ang dumaan hanggang sa narinig kong inurong n
iya ang upuan niya. Napatingin naman ako sa kanya na tumatayo habang hawak ang
p lato niyang may mga buto ng chicken.
Napatingin ako sa plato ko, malapit na din naman ako matapos pero bakit parang a
ng bagal ko kumain? Narinig ko ang pag bukas niya ng gripo, sobrang tahimik-nak
a kailang. Sa kanya kaya, nakakaramdam din siya ng awkwardness?
Natapos na ako kumain at dahil naka toka siya sa paghuhugas ngayon inilagay ko a
ng plato ko sa may lababo kung saan hinuhugasan niya ang pinagkainan niya at an
g mga pinaglutuan pero pagkalagay ko sa plato ko,
BZZRT
Napalayo ako bigla sa kanya dahil parang may naramdaman akong kumuryente sa bras
o ko na tumama sa braso niya. Nagkatinginan kami pero hindi nagtagal ay ipinagp
a tuloy niya ang pag huhugas niya samantalang ako... sobrang kinakabahan.
Anong nangyayari sa akin? Bakit ako nakakaramdam ng ganito?
Agad agad akong umalis sa may kusina at nagstay sa sala at nanonood na lang ng S
pongebob Sqaurepants, maalis lang 'yung isip ko sa nangyayari sa akin ngayon. S
o habang nanonood, alam kong nakapasok na siya sa kwarto niya dahil narinig kong
nagbukas at nagsara ito.
Nakakainis naman! Nanonood nga ako ng Spongebob, 'yung utak ko naman iba iniisip
! Ianne, umayos ka please. Huwag mo na isipin pa 'yung nangyaring 'yun, kalimut
a n mo na! Okay?!
Napabuntong hininga ako nang matapos na ang palabas, ni wala nga akong naintindi
han sa nangyari ngayon kanila Spongebob! Hays. Tumingin ako sa orasan, 3am na,
i tutulog ko na lang 'to.
Pumasok ako sa kwarto ko at nahiga, pero mukhang inaasar talaga ako ng sarili ko
dahil hindi naman ako makatulog! Nag paikot ikot ako sa kama pero wala pa rin,
hindi pa rin ako makatulog.
Tatayo sana ako para makapag computer pero napapikit ako at napilitan magtulog-t
ulugan dahil bigla kong narinig ang pag bukas ng pintuan ng kwarto ni Art. Baki
t gising pa siya? At bakit ako nagtutulug-tulugan? Naghintay lang ako ng siguro
a y ilang minuto nang maramdaman kong umupo siya sa may kama ko.
Anong ginagawa niya?
Naramdaman ko na lang na hinawakan niya ang kamay ko at inilayo ito sa mukha ko.
Inilayo din niya ang nakasabog na buhok ko sa mukha ko, feel kong nakatitig siy
a sa akin. Ano ba 'to, kinakabahan na naman ako.
"Nararamdaman ko na naman 'to..." Naramdaman kong nagbuntong hininga siya. "Nahi
hirapan na ako, gusto ko na tumigil..." After niyang sabihin 'yun, naramdaman k
o na lang na parang lumapit siya sa akin dahil ramdam ko ang paghinga niya.
"Goodnight, Ianne." Hinalikan niya ako sa noo at naramdaman ko ring hinaplos niy
a ang mukha ko bago siya tumayo mula sa pagkakaupo.
"Ititigil ko na 'to." Narinig kong pahabol niyang bulong bago niya buksan ang pi
ntuan at lumabas ng kwarto ko. Napadilat naman agad ako at napatingin sa may pi
n tuan.
"Anong nangyari?" Napaexhale naman ako, ngayon ko lang narealize na nagpipigil p
ala ako ng hininga.
Dumating ang pasukan pero medyo nagkakailangan pa rin kami ni Art dahil nga sa n
angyari. Ngayon nga, hindi kami sabay pumasok at akala ko pumasok na siya pero
p agdating ka sa room, wala siya.
Nasaan 'yun?
"Nakita mo si Art?" Tanong ko sa kaklase namin pero nagkibit balikat lang siya.
Teka, bakit ako nag aalala sa kanya? Bakit, may care ba ako sa kanya? Pero... hi
ndi ako mapakali!
Lumabas ako ng room at nagtingin tingin sa paligid para makita si Art pero wala
siya. Pumunta ako sa locker area pero wala rin siya. Pumunta na rin ako sa libra
ry pero bigo pa rin ako. Habang naglalakad, bigla kong naalala 'yung favorite p
l ace niya tuwing naiinis siya sa mundo.
Baka nandun siya?
Nung malapit na ako sa may tunnel, bago pa ako lumiko, may narinig akong boses n
g lalaki kaya napahinto ako.
"-na nga eh." Ito na lang ang narinig kong sinabi nung lalaki. Medyo lumapit pa
ako ng kaunti para marinig lalo 'yung pinag uusapan nila.
"Bakit?" Bigla akong kinabahan, kilala ko ang boses na 'yun. "Binab-Ano!?"
Bigla silang tumahimik na dalawa habang kinakabahan pa rin ako. Anong...
"May tao." Nanlaki naman ang mata ko, KILALA KO RIN ANG BOSES NA 'YUN.
"Ha? Tagong tago 'to tapos may tao? Paanong--"
Nakarinig ako ng yabag ng sapatos. TEKA, palapit ba sila sa akin?! Agad akong tu
makbo at nagtago sa pinaka malapit na pwedeng taguan hanggang sa nakita ko ang
i sang pathway papunta sa janitor room. "Walang maliit na bato dun kanina." Naka
ri nig ulit ako ng paglalakad. "Tara."
"Itong maliit na batong 'to, nandun 'yun kanina. May tao, baka narinig tayo." Ki
nakabahan pa rin ako, natatakot ako at naguguluhan.
"Kinakabisado ba dapat lahat ng bagay sa paligid?" Nakarinig ako ng mga yabag na
papalapit sa may lugar ko. Napasilip ako ng kaunti at hindi nga ako niloloko ng
pandinig ko.
Nanlaki ang mata ko nang napatingin siya sa direksyon ko. Tumakbo agad ako papas
ok sa janitor room at sobra akong kinakabahan. NAKITA BA NIYA AKO!? Pero...
Bakit?
Bakit magkasama silang dalawa?
Bakit magkasama sina Art at Nate?
Hindi kami nagkausap ni Art buong araw dahil kinakabahan pa rin ako kapag napapa
lapit kami sa isa't isa. Tanging umangat lang sa araw na 'yun ay nung dumaan an
g grupo nila Lianne na 1st year highschool pa lang at biglang tumakbo papasok ng
room, niyakap si Art sabay sigaw:
"Papa Aaaaart my LSS ang wafu wafu mo! will you marry me?"
Pero pinalabas siya agad ng teacher namin kaya ang huling sigaw niya eh:
"I'm Lianne at your service papa Art my LSS! AAAYYYLAAABBYYOOOOUU!"
Well, sanay naman na kami sa mga ganyang "fans" ni Art dahil halos everyday may
sumisigaw sa may labas ng room namin na sinasabing papakasalan nila si Art, si A
rt ang destiny nila, si Art ang ama ng dinadala nilang baby sa chan etc etc.
Yun lang ang umangat sa buong araw ko. Actually, gustong gusto ko malaman kung b
akit sila magkasama ni Nate pero pag lumalapit na siya sa akin or napapalapit a
k o sa kanya, naiilang ako-tumitiklop ako.
Hanggang sa makauwi na kami at kumain, wala pa rin masyadong pag uusap ang nangy
ari. Ako ang nakatokang maghugas ng mga plato ngayon pero habang nag huhugas, n
a gulat ako dahil bigla niyang hinawakan ang mukha ko.
Iniharap niya ako sa kanya at nagtitigan kaming dalawa na sobra akong kinabahan
at sobrang nailang.
"B-bakit?" Napakunot ang noo niya habang tinititigan ako sa mata.
"Nasaan ka kanina?" Nilayo niya ang mukha ko sa kanya.
"Na-nasa school?" Tinanggal niya ang pagkakahawak sa mukha ko pero hindi niya ti
nanggal ang pagtitig sa akin.
"Hindi, nung nasa-'yung ano, yung wala ako sa room ng umaga, nasaan ka nun?" Kin
abahan ako lalo, naalala kaya niya ako?!
AY ANONG KLASENG TANONG 'YUN IANNE? ADIK LANG, MALAMANG MAY PHOTOGRAPHIC MEMORY
'YAN DI BA?!
"Uhm.. nasa... room," Agad akong umiwas ng tingin sa kanya at binuksan ang ref p
ara kumuha sana ng tubig pero bigla niyang sinara 'yung pintuan ng ref at munti
k an pa ako maipit.
"Oh? Nasa room ka lang nun?" Hinawakan niya ulit ako sa mukha at tinapat sa kany
a ang mukha ko.
"Oo, bakit ba?" Tinanggal ko ang pagkakahawak niya sa mukha ko.
"Nakita ko 'yang mga mata-"
DING DONG *dantes*
Napatigil kaming dalawa at napatingin sa pintuan ng bahay. Napatingin ako sa ora
san, 10pm na. Sinong bibisita kay Art ng ganitong oras?
"May pinagsabihan ka ba ng bahay na 'to?" Tumalas bigla ang tingin niya sa akin.
"H-ha? Wala syempre, pagmamalaki ko bang nakatira ako sa bahay ng isang lalaki?"
"Anong pinapahiwatig m--"
DING DONG *dantes*
Sino ba 'yung taong nasa labas? Si Art ang naglakad palapit sa pintuan at binuks
an 'yon.
"Sino ka?" Narinig kong tanong ni Art.
"Ikaw, sino ka? Nasaan si Ianne?!" Napatingin ako sa may pintuan at nagulat ako
sa nakita ko.
"Ku-kuya Eos?!" Nanlaki ang mga mata ko dahil hindi ko inaakalang makita si kuya
na halos ilang months kong hindi nakita.
"Ianne?!" Napatingin sa akin si kuya at biglang napangiti. Agad akong lumapit sa
kanya at yumakap.
"K-Kuya?" Nakita kong pagtataka ni Art pero hindi ko na masyadong pinansin 'yon
dahil namiss ko ang kuya kong epal!
"Namiss kita kuya!" Hinigpitan ko ang yakap ko kay kuya. Pagkatapos ng yakap nam
ing 'yun, nagulat na lang ako sa narinig kong sinabi niya.
"Ayusin mo na mga gamit ko, uuwi na tayo sa bahay."
"HA?!" Nagkatinginan kaming dalawa ni Art. Nagulat ako pero... bakit parang mas
nagulat siya sa akin?
---x Author's Note: Hi guys! Ang tagal ko bang nag update? PASENSYA NAAAA. Sobra
ng busy, hindi pa ng a tapos ang busy days ko pero talagang pinilit ko na ang pa
g update ngayon dahil alam kong hinihintay niyo na ang mga mangyayari.
About sa afgitmolfm, please naman sana basahin niyo ito dahil GUSTO NIYO hindi '
yung napipilitan lang kayo. Masakit para sa akin 'yung may mabasa ako na "NABOR
E D AKO/ NAHABAAN AKO SA MGA CHAPTERS, KWENTO MO NA LANG/ SABIHIN MO NA LANG MEA
NI NG NG TITLE" etc etc. I stalk, so please--kung ayaw niyong makita ko 'yan don
't tag afgitmolfm/rayne/p ilosopotasya etc etc na may kinalaman sa akin sa mga p
osts niyo. :( ANYWAYS, THANK YOU NG MARAMI SA MGA NAGHINTAY NG UPDATE AT SA MGA
PATULOY NA NAG BABASA PATI NA RIN YUNG MGA TAONG HUMAHABOL SA PAGBABASA, I'M STI
LL READING YOUR COMMENTS DON'T WORRY. NATOTOUCH PA RIN AKO SA MGA COMMENTS NINYO
. This chapter is dedicated to jaychieee dahil kahit sa phone lang siya nagbabas
a, nag online siya at nagvote/comment sa mga chapters. I really appreciate the e
ff ort, pramis. Sana 'yung ibang nagbabasa eh kaya ding mag effort para sa akin
kah it MINSAN LANG. Next update? Baka this week or sa November 11 na. Sorry kung
ang tagal, pasensya na kung hindi masyadong worth it ang paghihintay :( *******
************************************ [62] Chapter 60: I Miss You ***************
**************************** Empty.
Ito ang nararamdaman ko habang patuloy kong inaayos ang mga gamit ko sa bahay na
min. Maraming nag iba dito sa bahay dahil siguro pinagawa, malamang kasi nasuno
g nga pero ewan, I feel so empty.
"I missed you, Ianne." Naramdaman kong yakap sa akin ni mama at hinalikan ako sa
buhok.
Ngumiti lang ako "I miss you too, ma." malungkot kong ngiti sa kanya. Ewan ko, m
asaya ako dahil kasama ko na ang pamilya namin pero parang-empty.
May kulang.
Hindi ako nakapasok ng 4 days this week dahil gustong gusto mag bonding nila mam
a sa tagal daw naming nawala. Kung saan saan kami pumunta nung first 3 days-Tag
a ytay, Cavite tapos nag Laguna para ngayong 4th day, mag Enchanted Kingdom.
In the middle ng pagsasaya namin sa Enchanted Kingdom, nilapitan ako ng girlfrie
nd ni kuya Eos na si ate Nuriko. Nakangiti siya sa akin kaya napangiti rin ako
s a kanya.
"Bakit ba nararamdaman kong... hindi ka kasing saya ng inaakala naming dapat na
saya mo?" Napangiti ako sa sinabi niya. HINDI KO KASI NAGETS SINABI NIYA HAHAHA.
"Ayos lang po ako." Pag aassure ko, kahit feeling ko ang layo ng sagot ko sa tan
ong niya. Or... tanong nga ba 'yun?
"Alam mo Ianne, kinwento sa akin ng kuya mo 'yung mga nangyayari sa'yo the past
few days." Nanlaki ang mata ko, ANONG ALAM NI KUYA SA NANGYAYARI SA AKIN THE PAS
T FEW DAYS AT BAKIT DINADALDAL NIYA ANG BUHAY KO?!
"Ang daldal talaga ni kuya." Natawa naman si ate sa sinabi ko, ako naman medyo n
apangiti dahil ang ganda ng pagtawa niya.
"Ganito kasi yan..." Umakbay sa akin si ate habang naglalakad lakad kami. "Hindi
masama iadmit sa sarili mo ang isang bagay. Pahihirapan mo lang ang sarili mo k
ung sa sarili mo mismo, hindi mo na maadmit ang lahat."
"Po?" Tumingin siya sa akin at ngumiti, ibinalik naman niya ang tingin niya sa h
arap habang nakatingin pa rin ako sa kanya. Medyo matangkad siya sa akin ng ila
n g inches, pang model looking.
"Just like moving on, paano ka magmumove on kung hindi mo maaccept ang fact na w
ala na talaga kayo?" Kinabahan naman ako sa sinabi niya, napatingin ako sa kany
a pero hindi siya nakatingin sa akin. "Okay lang maalala mo siya paminsan minsan
dahil nagmahal ka lang, naging parte siya ng buhay mo pero kung pinipilit mo pa
ang sarili mo sa isang tao, ikaw lang din ang gumagawa ng problema mo, hindi ba
? "
Ngumiti siya sa akin at ngumiti din ako sa kanya. Bakit... bakit kaya niya sinas
abi sa akin 'to?
"Pero ito nga, hindi porke't nanggaling ka sa isang heartbreak, hindi mo na papa
nsinin ang mga tao sa paligid mo. May ilang hindi mo lang napapansin noon at ng
a yon nga, desisyon mo na lang ang hinihintay kung papansinin mo ang ibang 'yun.
" Teka, parang ang gulo.
"Ano?"
"Hindi masamang iadmit sa sarili na may gusto kang ibang tao. Pwedeng masaktan k
a sa una pero hindi mo dapat ikaila sa sarili mo na sumasaya ka na sa ibang tao
.
"
"Pero..."
"You know what? Bago dumating si kuya Eos mo sa buhay ko, inlove ako sa bestfrie
nd ko. Isa ako sa mga babaeng namroblema sa "Mahal-ko-ang-bestfriend-ko-at-ang-
s akit-sakit-na" cliche." Napansin kong nalungkot ang mukha ni ate pero ngumiti
ri n siya kalaunan.
"I was so inlove with my bestfriend, pero minsan kasi masasabi mo na lang sa isi
p mo na walang patutunguhan tong pagmamahal na to at doon dumating kuya mo sa b
u hay ko." Tumingin siya sa akin, giving her genuine smile.
"Mahal ko pa rin ang bestfriend ko, syempre hindi mawawala 'yun pero itong si Eo
s, nagawa niyang makiepal sa puso ko. Hindi niya hinayaan na maging malungkot a
k o, para bang siya ang naging knight in shining uniform ko last year. At ngayon
n ga, 1 year and counting na kami." Ngiting ngiti niyang sabi.
"Ang gusto ko lang sabihin eh hindi masamang piliin mong maging masaya ang saril
i mo. Okay lang naman maging selfish, alam mo 'yun? Iwas sakit."
"At--" Bago pa man ako makareact eh biglang umepal si kuya at inakbayan si ate.
"Napansin kong ang drama ng pinag uusapan niyo eh, pwede makishare?" Natatawang
sabi ni kuya.
"Huwag kang epal!" Natatawang sabi ni ate kay kuya at ayun, naglambingan na.
Napaisip naman ako sa sinabi ni ate, magulo, hindi ko gets pero-ewan, parang gum
aan 'yung pakiramdam ko.
Pagpasok ko ng school the next day, feel kong pagod na pagod ako. It's been a we
ek since I left Art's house at simula nung araw na 'yun, hindi ko pa siya nakik
i ta-hanggang ngayon na nasa school na ako.
Baka... late siya? Ano na kayang ginagawa niya sa bahay niya? Baka hindi kumakai
n 'yun? Baka puro nido soup lang kinakain nun, although magaling siya magluto pe
ro... AH ANO BA IANNE, BAKIT NGAYON INIISIP MO SIYA?!
Hindi kasi, ano na kayang nangyari sa kwarto ko dun? Tinanggal na kaya niya 'yun
g mga naiwan kong gamit dun? Sinunog? Baka pinamigay na? Oo, dun lang ako nag a
a lala, sa kwarto ko. Nakakamiss kaya kwarto ko dun.
Nagsimula na ang klase at dumating na ang adviser namin. May kung anu-ano siyang
inannounce tungkol sa mga activities at isa na dun ang 4th year retreat next we
ek. Buong 4th years ang kasama at required daw kami sumama dun para makagraduat
e .
May kung ano pang sinabi adviser namin hanggang sa-lumakas ang kabog ng dibdib k
o.
Dumating na siya.
Napatingin ako sa kanya at ganoon rin siya sa akin pero inialis niya rin ang tin
gin niya. Umupo siya sa upuan niya dati at pinatong 'yung ulo niya sa desk niya
para matulog.
Bakit hindi niya ako pinapansin? At bakit... kinakabahan ako?
Nagdismissal na pero naghahabol pa rin ako ng lecture kaya naiwan na akong mag i
sa dito sa room. Hindi naman ako masyadong natatakot dahil maaga pa naman at ka
i langan na daw kasi mapasa kay ma'am 'yung notebook kaya ginagawa ko na ngayon,
e njoy na lang ako sa retreat.
TUGS TUGS
Napatingin ako sa may bandang pintuan kung saan galing 'yung ingay. Nakita ko si
Art na nakatayo at parang nagulat na nakita niya ako dito. Kinabahan na naman a
ko, ano ba Ianne, bakit ka ba kinakabahan sa presensya niya?
"May-may kukunin lang ako." Ngumiti lang ako at bumalik na ako sa pagsusulat ko.
Hindi ko na siya masyadong inintindi dahil kinakabahan ako at dahil last page n
a din 'tong kinokopya ko kaya makakauwi na ako.
TOINK TOINK
Nabitawan at nahulog sa sahig 'yung ballpen ko nang maramdaman kong niyakap niya
ako mula sa likod.
Bumilis lalo 'yung tibok ng puso ko. Hindi ako makagalaw sa ginawa niya at paran
g nastun ako sa pagyakap niya. Naramdaman kong binaon niya ang mukha niya sa ma
y leeg ko at hinigpitan pagkakayakap sa akin.
"A-Art..." pabulong kong sabi habang nauutal.
"Hayaan mo muna akong mayakap ka." Nararamdaman ko ang mahina niyang paghinga sa
leeg ko. Nahihirapan na ako huminga, masyado akong kinakabahan.
"Hindi ko kaya, hindi ko na kaya..." Ano bang sinasabi nitong si Art? "Halos one
week na tayong hindi nagkikita pero hindi ko na kinakaya, I missed you."
Bigla akong napangiti ng wala sa oras at feeling ko maiiyak na ako any moment. H
inawakan ko ang kamay niyang nakayakap sa akin at inilayo muna sa akin. Tumayo
a ko at lumapit sa kanya. Kitang kita ko sa kanya na mukhang hindi siya nakatulo
g ng ilang araw, mukhang pagod na pagod siya.
Ewan ko kung anong pwersa ang tumulak sa akin pero niyakap ko siya.
Niyakap ko siya.
Mahigpit na mahigpit.
Ibinaon ko ang mukha ko sa dibdib niya at ramdam na ramdam ko ang mabilis na pag
tibok ng puso niya.
"Nagalit ako sa sarili ko kung bakit kita hinayaan na umalis ng bahay pero ano b
ang pang lalaban ko sa pamilya mo? Hindi na ako sanay Ianne, hindi na ako sanay
mag isa. Nawawalan na ako ng ganang umuwi pag naaalala kong wala na akong madad
a tnang Ianne na nakangiti sa akin."
Napangiti ako at naluha na ako ng tuluyan. Naluha hindi dahil malungkot pero nal
uluha ako dahil feeling ko ang saya saya ko ngayon na hindi ako makapaniwalang
t otoo 'to.
Feeling ko ang swerte ko kasi...
"Miss na miss na kita Ianne." Pabulong niyang sabi.
Namimiss ako ng taong...
"Miss na rin kita Art." Pabulong kong sabi sa kanya.
...namimiss ko rin.
---x Author's Note: Maraming salamat sa mga patuloy na sumusuporta sa AFGITMOLFM
, sa mga old and new readers, sa mga comments, THANK YOU VERY MUCH!!! This chapt
er is dedicated to MysteriousCyborgal dahil nag PM siya sa akin once a t sinabin
g isa siyang mobile reader na talagang iniisa isang dinodownload ang la hat ng c
hapters ng AFGITMOLFM para lang mabasa ang story. I appreciate it a lot dahil na
g effort siyang mag PM sa akin para sabihin 'yon. At natuwa lang ako dah il ako
ang unang finan niya at unang nilibrary niya ay ang afgitmolfm. Next update will
be on November 11, 2012. 5 UPDATES, HUWAG MAGPAPAHULI! :) PS: Kuya Eos can also
be found in "Bestfriend" click external link there ---> ***********************
******************** [63] Chapter 61: Feelings and Emotions ********************
*********************** "MAY NAMATAY!!"
Biglang nataranta mga tao sa loob classroom dahil sa may sumigaw sa hallway na m
ay namatay daw.
"Joke lang, nahimatay lang pala."
Nagsitakbuhan ang mga chismosa't chismoso sa lugar kung saan nahimatay 'yung sin
asabi nila. These past few days, maraming nagiging kaso na ganyan. Maraming nah
i himatay, ewan ko lang kung bakit. Sa init siguro ng panahon?
Nakaupo lang ako sa upuan ko habang nakatingin sa mga taong nagkakagulo at pinag
chichismisan 'yung nangyari.
"Library tayo?" Naging close na ulit kami ni Art, actually mas close na kami nga
yon. Ewan, magkaibigan na ba kami? Siguro. Nakakatawa nga kasi ang daming nagug
u lat sa pagbabago ni Art, mas lalo kasi siyang naging approachable at parang na
gi ging normal na tao na siya--pwera na lang siguro sa photographic memory niya,
al l thanks to me, guys!
Nagpalamig lang kami ng ilang minuto sa library dahil wala rin gawa dahil nagpep
repare ang mga teachers para sa retreat namin agdesisyunan namin na lumabas na k
ami ng library pero paglabas g nahilo kaya napatigil ako sa paglalakad at parang
feeling ko ahawak ako sa balikat ni Art.
naman kaming gina sa wednesday. Nap namin, bigla akon babagsak ako. Nap
"O-Okay lang?" Umayos ako ng tayo at nginitian si Art to asure him. Naglalakad n
a kami pabalik ng classroom nang maramdaman ko na naman ang hilo. Tumingin ako
k ay Art pero ang blury na ng paningin ko, nagdidilim na rin at parang bumibigat
b uong katawan ko.
Patuloy akong naglakad kahit wala na akong masyadong nakikita. Gusto nang bumags
ak ng katawan ko pero ayoko kaya humawak ako sa t-shirt ng taong nasa harap ko
n a sa tingin ko naman ay si Art.
"Anong nangyayari?" Nakadilat ako pero wala na akong makita, puto itim na lang.
Humigpit lalo 'yung kapit ko pero hindi ko na kayang tumayo kaya bumagsak ako pe
ro nasalo ako ni Art.
"I-IANNE!"
BLACKOUT.
May narinig akong pagbukas at pagsara ng pintuan, medyo nakaramdam din ako ng ka
unting lamig. Dinilat ko ang mga mata ko. Medyo malabo pa paningin ko pero pans
i n kong may lumapit sa akin, figure ng isang lalaki.
"K-Kamusta ka na?" Nanlaki ang mata ko nang marinig ko ang boses na 'yon, nang m
akaadjust na 'yung mata ko, nagulat ako sa nakita kong nakatingin sa akin-si Na
t e!
"N-Nate?!" Napaupo ako ng wala sa oras pero biglang sumakit ulo ko kaya napahiga
ulit ako. Napansin kong nasa clinic na rin ako, tumingin ako sa paligid-nasaan
si Art?
At bakit nandito si Nate?
"O-okay ka lang ba?" Sumasakit pa rin ang ulo ko pero hindi pa masyadong nagsisi
nk in sa utak ko na nasa harap ko ngayon si Nate.
"Ian-"
TSHHH *sound epek ng napaso*
Nilayo ko kaagad 'yung kamay ko nang hawakan niya ang kamay ko sandali. Para ako
ng napaso sa paghawak niyang 'yun, sobrang lamig o sobrang init yung nararamdam
a n ko-ang gulo.
"B-bakit ka nandito?" Iniiwas ko 'yung tingin ko pero pansin kong titig na titig
siya.
"G-gusto ko lang makita kung o-okay ka na."
"O-okay na ako..." Umupo na ako pero nagulat ako nung pagkaupo ko, bigla niyang
hinawakan ang kamay ko. Napatingin ako sa kanya, nakatingin din siya sa akin-wal
ang nagsasalita pero bigla na naman akong kinabahan.
Ayoko.
DUGDUG. DUGDUG.
Ayoko na.
DUGDUG. DUGDUG.
Hinatak niya ako palapit sa kanya.
Ayoko na isa lang.
DUGDUG. DUGDUG.
At niyakap niya ako ng mahigpit. Mahigpit na mahigpit.
Ayoko na isa lang ang gawin niya...
DUGDUG. DUGDUG.
"I miss you, Ianne." Ibinaon niya ang ulo niya sa leeg ko, hindi ko alam kung an
ong dapat kong maramdaman basta ang alam ko, nagwawala na ang puso ko.
Mahalin ko na naman siya.
DUGDU- (Naputol!)
Napatingin naman ako nang biglang bumukas ang pintuan at nakita kong may hawak n
a pagkain si Art. Nakatingin siya sa akin, sa amin ni Nate.
"A-Art!" Natulak ko ng malakas si Nate, muntikan na siyang mahulog sa upuan sa p
agtulak kong 'yun.
Hindi ko alam ang irereact ko. Tumingin ako kay Art na hindi mabasa 'yung mukha
na nakatingin sa amin. Inilagay niya sa lamesa 'yung pagkain na hawak hawak niya
. Tumingin naman ako kay Nate na nagulat sa pagkakatulak ko sa kanya.
"Sorry... hindi ko sinasadyang umepal." Tumalikod sa amin si Art na siyang dahil
an ng pagtayo ko, hindi ko alam pero gusto ko siyang lapitan, ewan ko-ang gulo!
Nagsimula siyang maglakad palabas. Napatayo at napatingin ako sa kanilang dalaw
a , pasalit salit.
Anong... anong gagawin ko?
"...pero kailangan." Nagulat ako nang biglang bumalik si Art at hinatak ako saba
y hinalikan. Nanlaki ang mga mata ko, parang panandaliang nawala 'yung kaluluwa
ko sa katawan ko. Napatulala ako at parang-nawala ako bigla sa wisyo.
Nakaramdam ako ng inis, naiinis ako kung bakit hindi ko tinutulak si Art. Naiini
s ako kasi nakita ng dalawang mata ni Nate itong nangyayari ngayon. At naiinis
a ko, naiinis ako dahil naguguluhan ako.
Tumulo na lang bigla 'yung luha ko at nakita ko na lang na umalis si Nate ng kwa
rto. Humiwalay sa akin si Art pero hindi ko napigilan ang sarili ko na sampalin
si Art. Nagulat siya sa ginawa ko, pati ako nagulat pero ewan ko, ang gulo!
Nagkatitigan kaming dalawa at hinawakan niya 'yung pisngi na sinampal ko.
"Na-nakakabwisit k-ka" Tuloy tuloy na tumulo ang mga luha ko kahit pinipigilan k
o. Natulala naman si Art, nagulat sa ginawa ko.
"Ba-bakit mo ginawa 'yun? Alam mo namang.. nakakainis! Ano ba tong ginagawa mo s
a akin?! Bakit ka ba ganyan, hindi naman tayo eh! Hindi ako cheap girl na pwede
n g halikan mo every time na gusto mong may makahalikan! Nakakainis ka, bakit mo
g inawa 'yun? Bakit sa harap pa niya? Bakit, bakit kailangan mo pang gawin 'yun
?" Iyak ako nang iyak, hindi ko rin alam kung bakit. Feeling ko ang baba na ng t
ing in sa akin ni Art, feeling ko naubusan na ako ng mukhang maihaharap kay Nate
.
"Ianne, hindi ganun 'yun..." Umiyak ako nang umiyak at pinagsusuntok suntok siya
sa dibdib niya pero pinigilan niya ako.
"G-gusto lang talaga kitang halikan..." Napayuko siya, ako nakatingin sa kanya.
Anong-anong pinagsasasabi niya?
"A-ayokong mawala ka sa akin, simula nung nawala ka sa bahay, wala na akong iban
g naiisip kundi ikaw, kung ano na nangyayari sa'yo at kung anu-ano pa. Buong ar
a w kang nasa utak ko, pag gising ko mula sa panaginip na ikaw ang bida hanggang
s a makatulog na ako na ikaw pa rin ang bida. Gusto ko ikaw lang, ikaw lang 'yu
ng nahahalikan ko, nayayakap ko, nahahawakan ko ang kamay. Gusto ko, ikaw lang.
Gus to ko akin ka lang." Binitawan niya ang paghawak niya sa braso ko at pinaton
g an g dalawang kamay sa magkabilang balikat ko. Tinitigan niya ako sa mga mata
ko na siyang dahilan para lalong kumawala nang kumawala ang puso ko sa dibdib ko
.
"Ianne, maniwala ka, ikaw lang ang gusto ko."
---x Author's Note: Ito na ang simula ng 5 chapters in a day! Sana ay maienjoy n
iyo ang 5 chapters! :D Please please, sa mga hindi napasama sa 5 chapters in a d
ay, don't hate me. A JUJUJUJU. This chapter is dedicated to caichaela na sa ting
in ko ay pangalan ay Samantha. Natuwa ako sa ginawa niyang fan fiction, actually
, kinilig pa ako dahil kabisado pa ata niya 'yung mga nangyari sa ginawa niyang
fan fiction. Ang galing ng pagk akasulat at basta, ang kulit. Kinilig pa ako kay
Cloud dun, jusko parang feeling ko hindi ako 'yung gumawa ng character niya hah
ahaha. Plus, MAGANDA 'YUNG ENDING. Gustong gusto ko 'yung mga ganung klaseng end
ing kay a I really really recommend you all na basahin ang ginawa niyang fanfict
ion! Cli ck external link.
To Caichaela, ang galing mo gumawa ng ganun, seryoso hahahaha hindi mo lang alam
, kinilig ako para kay Cloud at Samantha, parang mas effective na sila ang love
team kesa kanila Erin at Cloud HAHAHAHAHA. Magaling ka magsulat at keep it up!
( chos kala mo expert eh) Hindi ko sure kung para 'to sa birthday ko pero feelin
g ko para talaga to sa birthday ko kaya ayun. THANK YOU!!!! :D *****************
************************** [64] Chapter 62: Mixed Emotions *********************
********************** "Ianne, maniwala ka, ikaw lang ang gusto ko."
Naiinis ako, naiinis ako kay Nate dahil ang gulo niya.
Naiinis ako kay Art dahil pinapagulo niya lahat.
Naiinis ako sa sarili ko dahil ang gulo gulo ko!
Paulit-ulit sa utak ko ang bawat salitang binitawan ni Art nung araw na 'yun. Pa
gkasabi niya nun ay naglakad na lang ako palabas at umuwi. Nagpahinga ako, I ne
e d a rest. Ang daming nangyari sa akin na parang hindi ko na alam kung ano ba d
ap at ang ireact, gulong gulo na kasi talaga ako.
Naguguluhan 'yung isip ko.
Naguguluhan pati 'yung puso ko.
I just, I just want to rest.
Dumating ang kinabukasan, nung una ayaw ko pang pumasok pero sabi ni mama, bibil
i daw niya ako ng ice cream pag pumasok ako kaya eto, naglalakad na ako papasok
ng room. Ibinaba ko ang gamit ko sa upuan ko at napatingin sa upuan sa tabi ko,
walang tao.
Napatingin naman ako sa upuan niya, wala pa siya at ang mga gamit niya.
Okay Ianne, bakit mo siya hinahanap?!
Napagdesisyunan kong pumunta na lang muna ng CR para makapag hilamos at mahimasm
asan ako sa magulong utak ko. Papasok na sana ako ng girl's CR nang may marinig
akong boses ng babae pero hindi galing dito sa CR ng girls, sa cr ng boys galin
g ?!
"-awin ko lahat" Napadikit ako sa pader pagkarinig ko ulit ng boses, parang pami
lyar? Pero dahil it's none of my business, papasok na talaga sana ako sa CR nan
g bigla akong may narinig.
"Pakinggan mo ako Art." Automatic na nakinig ang tenga ko sa narinig kong pangal
an. Hindi ko rin alam kung bakit bigla akong kinabahan.
"Ang kulit mo." Nakarinig ako ng pagbukas ng gripo, mukhang may naghuhugas ng ka
may? Alam kong si Art 'yung lalaki pero...
Sino 'yung babae?
Napatingin sa akin ang isa kong kaschoolmate with a weird look. Siguro nawiweird
uhan siya dahil nakasandal ako sa pader at para akong ewan na parang may pinapa
k inggan. Napansin ko na papasok siya sa loob ng cr kaya pinigilan ko siya.
"Gagawin ko lahat laha-" Narinig kong sabi nung babae sa loob ng cr pero hindi k
o narinig 'yung iba niyang sinabi dahil nanlaki ang mga mata ng lalaking pinigi
l an ko pumasok ng cr at nagsalita:
"Bakit may babaeng boses sa loob?"
Nag-sshh ako sa kanya at nakatingin pa rin siya sa akin na nanlalaki ang mga mat
a. "Mag CR ka na lang sa baba, wag dito." Nagkamot naman ng batok 'yung lalaki
p ero sinunod niya ako. Wala pa namang masyadong tao ngayon dahil maaga pa at wa
la ng pasok ang ibang level dahil pang 4th year meeting lang ito.
"Ayoko nga sabi eh." Napansin kong wala ng tumutulong tubig sa gripo.
"Kahit pa sabihin kong kaya kong iprove sa'yo 'yung dati?" Teka, ano 'yung dati?
"Dati?"
"I'll have sex with you." Nanlaki ang mga mata ko, watdahek?! At lalong nanlaki
ang mga mata ko nang biglang may pumasok na lalaki sa loob ng CR ng boys!
Narinig kong napasigaw sa gulat 'yung lalaki, "WOAH, sorry!" sabay mabilis na um
alis ng cr. Napatingin naman sa akin 'yung lalaking pumasok kanina at may narin
i g akong binulong niya, "ang laki" Malaki? Malaki ang alin?
Narinig kong tumawa si Art sa loob, bakit siya tumatawa? "Kung ako sa'yo tinatak
pan mo na 'yan. Kung dati mo lang sinabi 'yan, pumayag na ako pero ngayon, mala
b o."
"Ha? Anong ang boobs eason para g babae sa nung isang
malabo? Am I not good enough for you? Maganda naman ako, malaki naman ko. Masara
p ako sa kama, bakit ayaw mo sa akin? Give me one fucking r hindi na kita kuliti
n pa!" Teka teka, bakit parang nagiging wild 'yun loob? Pinakita ba niya boobs n
iya kay Art? At 'yun ba 'yung binulong lalaki na 'malaki'?
"May mahal na ako." As if on cue, lumakas ang tibok ng puso ko at feeling ko nab
ibingi ako.
"Oh c'mon, ang isang Art? In love? Niloloko mo ba ako?"
"Wala ka nang pakie-mhhmm!" Nakarinig ako ng parang pagkalampag ng kung anu ano
sa loob. Hala, anong nangyayari? "Ano ba Irene!"
"Sino ba 'yang babae mo?!"
"Hindi ko siya babae, mahal ko si Ianne!"
Nanlaki ang mga mata ako at hindi pa rin tumitigil ang puso ko sa pagtibok ng so
brang bilis. Napahawak ako sa bibig ko. Hindi ko na alam kung anong nangyayari,
tama bang-tama bang nakinig ako?
Ayokong marinig 'yun, pero bakit narinig ko?
Nakarinig ako ng malakas na bangga sa pinto at isang "ouch!" ng babae. Nagulat n
a lang ako nang biglang lumabas si Art sa CR at nagkatitigan kami. "I-Ianne..."
"I-uhm, I'm-I'm sorry!" Tumalikod kaagad ako para makaiwas, hindi ko alam kung b
akit pero feeling ko kailangan kong umiwas.
"Teka-" Naramdaman kong hinawakan niya ang braso ko pero naialis ko agad at tuma
kbo ng mabilis pababa ng hagdanan. Hindi ko alam pero, basta, ayoko siyang hara
p in-ayokong-ah! Bakit ko pa kasi narinig 'yun?!
"Ianne, teka lang!" Napatingin ako sa likod at nakita kong hinahabol niya ako ka
ya binilisan ko ang pagtakbo. Hindi ko alam kung bakit pero basta, takbo ako na
n g takbo. Ayoko lang na mahabol niya ako at sabihin 'yung sinabi niya kanina sa
C R, ayokong sabihin niya sa akin 'yun dahil...
...bakit nga ba?
Nagulat na lang ako nang biglang may yumakap sa akin. Nagpupumiglas ako sa yakap
na 'yun pero ayaw niyang bumitaw, ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso nam
ing dalawa.
"B-b-bitawan mo ako!" Napatingin ako sa paligid, nakatingin halos lahat ng nasa
ground sa amin. Yumuko ako habang nagpupumiglas sa pagkakayakap niya sa akin.
"Huwag mo akong takbuhan..." Nanghihina ako sa mga sinasabi niya. Nanghihina ako
sa hindi malaman na kadahilanan. Ano na ba talagang nangyayari sa akin?
"Bitawan mo ako Art, pakiusap..." Bulong ko habang nakayuko. Lumuwag ang pagkaka
hawak niya sa akin at pagtingin ko sa harap, nagulat ako kung sino ang halos na
s a harapan ko at nakikita ang lahat.
Si Nate, nakatingin sa amin.
Napaiwas ako ng tingin sa kanya nang biglang hawakan ni Art ang pisngi ko at ini
harap sa kanya. "Gusto kita Ianne, gustong gusto kita!"
Eto na naman, nagwawala na naman ang puso ko.
"Uy Nate, teka!" Napatingin ako sa pinanggalingan ng boses ng sumigaw. Nakita ko
na lang na naglalakad na palayo sa amin si Nate, hands in his pocket.
Napatingin ako sa paligid, sa mga taong nakatingin sa amin at napatingin ako kay
Art na nakatitig sa akin, with those-serious eyes.
Ano na bang nangyayari?
Gulong gulo na ako sa mga nararamdaman ko ngayon, please, tama na.
---x Author's Note: Ito namang chapter na ito ay dedicated kay artartart na guma
wa ng isang maliit n a "play". Hindi ko alam pero basta, may camera camera pa at
natatawa ako kasi pi nagnanasahan ko dito sila Art jusko. Pati tong si Humi, na
ko--HAHAHAHAHAHAHAHA. Natatawa talaga ako habang binabasa, tapos akala ko tapos
na 'yun. Yun pala, may part two pa at hindi ko pa nababasa 'yun dahil siningit k
o lang to sa oras ko ( wala pa akong time ahuhuhuhu) kailangan niyong basahin an
g one shot niya na hind i na one shot talaga na hindi ko sure kung fan fiction b
a yun o ano. Hahahahaha click external link! Para kay artartart, maraming marami
ng salamat sa pagbati, salamat sa pag gawa ng one shot na nagkaroon ng second pa
rt at parang may 3rd part pa kasi may nabasa akong to be continued. Hahahaha mar
aming maraming salamat! :D ******************************************* [65] Chap
ter 63: A Monster and A Savior ******************************************* Naila
ng ako simula nung nangyari 'yung insidenteng gin sa akin at obvious na pinag uu
sapan pero, ewan naming mga fourth years pero hanggang ngayon, wala ang estudyan
te daw kasi dapat bawat kwarto at nung babae, lahat sila may partners na-kung an
dito lang
'yun. May ilang taong tumitin ko. Bukas na din ang retreat pa rin akong room mat
e. Dalaw tinanong ko mga kaklase kong si Erin.
Papunta sana ako ng CR nang may kumalabit sa akin. Hindi ko inaasahan na kakalab
itin niya ako dahil at the first place, hindi naman kami technically na magkaki
l ala, si Irene.
"Tatanungin ko lang sana kung pwede ka bang katabi sa room para sa retreat? Dapa
t kasi si Nate, eh hindi pwede ang girl at boy, baka daw kasi maging tatlo kami
. So naisipan ko na ikaw na lang kasi no choice, ano? Pwede ba tayong roommate?"
Hindi ko tuloy alam kung nananadya ba siya o talagang nakakairita lang talaga s
i ya.
Pero ang sagot ko?
HIND-
"Sige"
Watdahek?! Ianne, anong nangyayari sayo?! Nag aadik ka ba!? Si Irene, gusto mo m
aging room mate? Ianne naman, ang adik mo!
"Yehey! Thanks! Sana maging close tayo! Ciao!" Umalis na siya agad pero napansin
kong umirap pa muna siya. Napatulala naman ako sa sinabi ko, bakit nga ba kasi
ako pumayag?
Bakit?!
Dumating na kaming mga fourth years sa retreat house at hindi pa rin kami nagpap
ansinan ni Art. Actually, ako lang pala ang hindi pumapansin sa kanya, minsan n
a papansin kong gusto niyang lumapit sa akin pero ako ang lumalayo.
"Sa buong stay niyo dito, no electronics allowed so pakiusap, ang mga cellphones
, mp3, mp4, ipod, iphone, ipad at kung anu ano pang may "i", pakilagay po sa bo
x sa gilid bago pumasok ng mga sari-sarili niyong kwarto." Paalala ni sister na
p arang isa sa mga taga pamahala dito.
"Tara na Ianne!" Hinatak ako papasok ni Irene sa kwarto namin nung pinabayaan na
muna kami for the day, maglibot libot daw muna at sa gabi na daw kami magsisimu
la. Medyo malaki 'yung kwarto for two, may sariling banyo pero walang paliguan
t apos may isang double deck. Nilagay ko 'yung bag ko sa lamesa na katapat ng ka
ma namin at uupo na sana ako sa kama nang bigla akong tinulak ni Irene.
Shit! Muntik na akong masubsob!
"Uhm, oo nga pala, pwede bang dito na lang ako? I'm not into heights kasi eh, pw
ede?" E KUNG IHULOG KAYA KITA SA BINTANA NANG MAWALA YANG TAKOT MO SA HEIGHTS?!
"Sige." Inakyat ko na lang 'yung bag ko at inayos sa cabinet na kasing taas ng d
ouble deck 'yung damit ko pati na 'yung unan na pinabaon sa akin ni mama.
Homey at okay naman sa akin 'yung kwarto eh, isa lang 'yung panira.
SI IRENE!
Ano ba naman kasi 'tong pinasok mong kalokohan, Ianne? Ito na ata ang pinaka wro
ng move mo sa tanang buhay mo.
Nagsimula na kami sa "retreat" session namin. May kung anu-ano silang sinasabi a
t sabay sabay rin kaming kumakain. Bawal mag ingay sa lahat ng parte ng buong r
e treat house, kahit kumakain, bawal rin mag ingay.
Kakatapos lang namin kumain ng lunch at after an hour daw ay magsisimula na ulit
kami ng session kaya napagdesisyunan naming mga fourth years na mag siesta, wel
l 'yung iba lumilibot pa rin pero ako, naka higa at balak na matulog nang may n
a gsalita-syempre si Irene 'yon.
"May tanong ako sa'yo!" Nagtaka ako sa bigla niyang pagsasalita.
"Ha? Ano?" Sagot ko habang nakatingin sa kisame at siya naman ay nasa babang par
t ng double deck.
"Kayo!?" Parang naalarma ako sa tanong niya.
"Ha? Nino?"
"Hindi nga!?" Naguguluhan ako sa kanya.
"Ano? Nino ba?" Sino ba pinagsasasabi nitong si Irene?
"OMG! Anong nangyari? Pinasok niya? Naglabas ba siya sa-"
"A-ano?" Napagdesisyunan ko nang tumingin sa kanya at para akong napahiya sa nak
ita ko. Nakikipag usap pala siya sa cellphone. Ngiting ngiti si Irene pero nawa
l a 'yun nung nakita niyang nakatingin ako sa kanya.
"Wait, hold it." Nilayo niya sa tenga niya 'yung cellphone niya at tinakpan 'yun
g mouth piece.
"Yes, why?" Nakakunot noo niyang tanong sa akin.
"W-wala." Bumalik na lang ako sa pwesto ko. Nakakainis, ewan basta naiinis ako p
lus bawal kami gumamit ng gadgets pero ang lakas ng loob niyang tumawag at maki
p ag chikahan? Grabe.
Narinig kong may kumatok at bumukas ng pintuan ng kwarto namin. Napatingin ako s
a pintuan at natahimik si Irene sa pagsasalta nang bumungad sa amin si Art. Tum
i ngin siya kay Irene kasi nakita ko sa mata niya na napatingin siya sa ibabang
pa rt ng kama tapos tumingala at tumingin sa akin.
Ngumiti siya, napangiti tuloy ako ng wala sa oras.
Kahit naiilang ako sa kanya, I'M SAVED!
"Libot tayo?" Umupo ako sa kama ko at tumango. Bumaba ako at medyo napatingin ka
y Irene na nakatingin lang sa amin na parang shock na hawak ang cellphone niya.
Savior ko talaga 'tong si Art, kahit kelan!
"Uhm, libot lang kami." Lalabas na kami ni Art ng kwarto nang biglang...
"WAIT!" Napatigil ako sa pagsara ng pintuan sa pagsigaw niya. Napatingin kami ni
Art kay Irene na nanlalaki pa ang mata.
"D-don't leave me here. I'm scared, baka kainin ako ng monsters!" Nagdikit ang d
alawang kilay ko.
PUNYEMAS. PAANO NIYA KAKAININ ANG SARILI NIYA, ABER?!
Napabuntong hininga na lang ako at napatingin kay Art. "Next time na lang."
And yes, I'm still stuck here... with the monster... Irene.
Hindi ko rin alam kung bakit pumayag ako na mag stay, ayoko na lang siguro ng gu
lo? Mananahimik na lang ako. Matutulog na lang sana ako nang tumunog ang bell p
a ra maligo. Bumaba ako ng kama at kinuha na 'yung mga kailangan ko at damit ko
na din.
"Hindi ka ba sasa-" Tumingin siya sa akin habang may kinakalikot sa cellphone ni
ya.
"Sige, mauna ka na." Palabas ako ng kwarto nang nagdikit na naman ang dalawang k
ilay ko sa naalala ko. Medyo lumingon ako sa kanya at ngumiti, tinignan naman n
i ya ako ng nakataas ang kilay.
"Mag ingat ka sa mga monsters ah." Sabi ko, ngumiti lang siya na parang naaasar,
"baka kainin mo sarili mo eh..." pabulong kong sabi.
Natapos na akong maligo kahit na sobrang haba ng pila. Nagpapatuyo na ako ng buh
ok ko papuntang kwarto para malagay 'yung mga gamit ko nang pagbukas ko ng pint
u an.
TIME FREEZE.
Binuhusan ng mainit na tubig tapos malamig na tubig ang kaluluwa ko. Pakiramdam
ko, para akong tinusok ng lahat ng klase ng patusok na bagay sa katawan, parang
unti-unting binabali 'yung buto ko at unti unting kinukuha 'yung puso ko sabay p
inipiraso.
ANG SAKIT.
Ang sakit makitang naghahalikan si Irene at si...Nate.
Nastock ako sa kinatatayuan ko. Gusto ko na umalis, gusto ko na tumakbo palayo p
ero parang tanga 'yung mga paa ko at nadikit siya sa lapag. Gusto kong tumingin
sa iba, gusto kong pumikit pero parang nadikit 'yung paningin ko sa kanilang dal
awa.
Masakit.
Nakakainis, naiinis ako sa sarili ko na para akong tanga na nanonood sa kanila h
abang ginagawa-'yan. Kung tutuusin, naranasan ko na 'yan at talaga namang hindi
ko mapagkakailangang masaya, parang nasa cloud nine, pero ganito pala 'yung fee
l ing ng nanood ka, tapos-ang pinapanood mo pa eh 'yung taong mahal mo na may ka
ha likang iba.
Ang saya naman.
Unti unti kong nararamdaman ang pagbigat ng mga mata ko, nag uunahan na lumabas
'yung mga luha ko sa mga mata ko, nahihirapan na akong pigilan 'to.
Ayoko. Ayoko umiyak. Sinabi ko sa sarili ko na hindi na ako iiyak. Ayokong umiya
k ulit ng dahil sa kanya. Ayoko, ayoko, ayoko! Kailangan pigilan, kailangan ngu
m iti.
Napatigil sila sa paghahalikan nang dumilat si Nate at nakita niya akong nakatin
gin sa kanilang dalawa. "I-Ianne!?"
Kailangan magpakaplastic...pero hindi ko kaya.
"Nandyan ka lang pala..." Nagulat ako nang may naramdaman akong palad na nagtaki
p ng mata ko. Napahawak ako sa kamay na nakatakip sa mga mata ko na punong puno
na ng nag uumapaw na luha.
"Kanina pa kita hinahanap, tara." Tinulungan niya akong maglakad palayo sa lugar
na 'yon. Naglalakad lang kami hanggang sa tumigil kaya napatigil rin ako. Nawal
a ang pagtakip niya sa mga mata ko at niyakap niya ako, hinawakan niya ang ulo
k o na parang sinubsob niya ang ulo ko sa dibdib niya.
"Naging matapang ka na sa harap niya, iiyak mo na lahat ngayon." Sa pagkakasabi
niya nun, automatic naman na tuluyan na akong umiyak. Kanina pa ako nagpipigil,
kanina pa ako nahihirapan pero ngayon, ilalabas ko na 'yung sakit na nararamdman
ko. Umiyak lang ako nang umiyak hanggang sa masatisfied 'yung puso ko. Hindi si
ya nagsasalita, hinahayaan lang niya ako.
"Bakit ang sakit sakit pa rin, Art?" Niyakap niya ako ng mas mahigpit na siyang
dahilan ng pag iyak ko lalo.
Tama na, ang sakit na talaga, sobra sobra na.
---x Author's Note: This chapter is dedicated to drOp_dEad20 na gumawa naman ng
isang mahabang lette r with matching paglagay pa ng pagmumukha ko sa multimedia
section niya. Actuall y, ang simple lang ng ginawa niya, kwento lang about sa mg
a experiences niya na naencounter niya ako (kapal ko forevs) tapos ayun lang, ba
ti tapos tapos na. Sim ple pero nakakakilig, ganito mga trip ko :D To Gellie o m
as kilala ko asi kahit na 2009/2010 mo Ayos lang naman na hindi kanya kanya nati
ng buhay limutan. ^___________^ bilang leo valdez dahil sa CC, gusto ko magthank
you k pa ako nakilala eh hanggang ngayon, nandito ka pa rin. ka makahabol agad,
alam ko namang busy tayong lahat sa pero natutuwa ako dahil isa ako sa mga hind
i mo makaka
Read her letter! Click external link. ******************************************
* [66] Chapter 64: Prove A Month ******************************************* Wal
a nang nagsalita pa tungkol sa nangyari kahapon. Malapit na kami matapos sa r et
reat, isang session na lang at pwede na daw kami lumibot at uuwi before mag ga b
i. Magkasama pa rin kami sa kwarto ni Irene pero hindi ko siya masyadong pinapa
nsin, nakakainis kasi baka masunog ko mukha niya so wag na lang.
Kakalabas ko lang ng kwarto, gusto ko na agad pumasok sa loob.
"Ianne..."
Hindi ko siya tinignan at nagdirediretso sa paglalakad. Nagmadali akong pumunta
ng CR kasi nararamdaman kong sinusundan niya ako. Naisipan kong sa CR ako pumunt
a kasi syempre, sure naman akong hindi siya makakapasok pero-
I was wrong.
Walang pakundangan siyang pumasok ng CR ng girls. Ang daming babaeng nagsigawan
sa gulat dahil 'yung iba kakaligo lang so nakatwalya lang, mga nagbibihis samant
alang ako, nanlalaki ang mga mata ko.
"Mag usap tayo..." Napatingin ako sa kanya na parang wala siyang pakielam kung n
asa CR kami ng girls at may mga babaeng almost naked.
"CR 'to ng mga babae, umalis ka nga dito." Hinawakn niya ang braso ko ng mahigpi
t at tumingin sa akin ng seryoso sa mata.
"Hindi ako aalis dito hangga't hindi tayo nag uusap." Napabuntong hininga naman
ako. No choice, nakakahiya naman kung mag iistay pa kami dito kaya hinila ko na
siya palabas ng CR. Nagsimula akong maglakad at alam kong sinusundan lang niya a
ko. Tumigil ako nung medyo malapit na kami sa may kwarto namin ni Irene.
"Ano na?" Tanong ko. Kinamot naman niya 'yung batok niya bago siya nagsalita.
"Tungkol kahapo-" Hindi ko siya pinatapos sa pagsasalita.
"Wala akong pinagsabihan sa nangyaring 'yun, don't worry." Sabi ko with a straig
ht face. Ano bang problema niya't binibring out pa niya ang topic na 'yan?
"Hindi 'yun, mali kasi 'yug-" Again, hindi ko siya pinatapos sa pagsasalita.
"Anong mali dun?" Medyo tumawa pa ako ng kaunti. "Wala namang mali dun, kung nag
mamahal ka bakit kailangan pang-" Ako naman ngayon ang hindi niya pinatapos sa
p agsasalita.
"Ano ba?! Makinig ka nga sa akin!" Napataas naman ang kilay ko.
"Para saan?" Huminga siya ng malalim. Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko
at tumingin sa akin, straight to my eyes.
"I-I'm sorry..." Mahinahon niyang sabi. Tinanggal ko naman ang pagkakahawak niya
sa braso ko.
"Don't be, wala ka namang kasalanan."
"'Yung nakita mo, hindi 'yun 'yung-" Napapikit ako at huminga ng malalim at pinu
tol na naman ang gusto niyang sabihin, actually, wala na akong pakielam-ayokong
marinig ang explanations niya dahil-naiinis lang ako.
"Bakit ka ba nag eexplain, ha?" Wala akong pakielam sa explanation niya. Naiinis
ako kasi baka pag nag explain siya, baka magkaroon ako ng pakielam at ayokong m
angyari 'yun.
"You don't need to explain anything. I don't care Nate. Matagal ng wala 'to so..
. what's the big deal?" Yumuko siya at parang nasaktan din ako ng bahagya sa si
n abi ko, pero ano nga bang kailangan kong gawin? Magmakaawa? Magpakahina na nam
an ? Sawang sawa na ako, masakit pero-kailangan kong magpakatatag.
"Makinig ka sa akin Ianne, hindi kam-" Napatigil siya sa pagsasalita nang bumuka
s ang pintuan ng kwarto namin ni Irene pero bago ko pa man makita kung bakit na
b ukas 'yung pintuan, he suddenly pulled me closer and kissed me!
Nanlaki ang mga mata ko.
Bakit, bakit niya ako hinahalikan?
Bigla akong nakaramdaman ng panghihina sa buong katawan ko at ang lakas ng kabog
ng dibdib ko. Bakit Nate, anong ginagawa mo sa akin?
"OMG, Nate?!" Bigla kong tinulak si Nate. Napatingin ako kay Irene na gulat na g
ulat sa nakita. Pinahid ko 'yung kamay ko sa labi ko at hindi ko na alam kung a
n ong gagawin ko, hindi ko alam kung anong una kong iisipin, naguguluhan na ulit
a ko.
"I-I'm sor-" Nakatingin sa akin si Nate na may itsurang malungkot na hindi ko ma
laman. Nagulat na lang ako nang bigla akong may naramdamang pagsampal sa pisngi
ko.
"Irene!" Napahawak ako sa pisngi ko na ngayon ay nag iinit at sumasakit. Hinawak
an ni Nate 'yung dalawang braso ni Irene na parang pinapatigil sa pagwawala.
"HOW DARE YOU IANNE!? Tinuring kitang kaibigan tapos susulutin mo sa akin si Nat
e!? HOW DARE YOU! Ganyan ka na ba talaga kadesperada para kunin siya?! Ex ka na
lang, so bakit kailangan mo pang makiepal?!" Napatingin ako sa kanya at lumipat
kay Nate, kay Irene, kay Nate tapos kay Irene.
Hindi ko alam kung bakit pero parang nalunok ko ang boses ko at hindi ako makap
agsalita.
"UGH. I HATE YOU IANNE! ANG FLIRT MO!" Hinatak ni Nate si Irene palayo sa akin,
sa akin na nakatayo at natulala.
"Tumigil ka na! Tara na!" Nakatingin lang ako sa kanilang dalawa habang naglalak
ad sila palayo sa akin. Tumingin ako sa baba, nakahawak pa din sa pisngi kong n
a nanakit pa din hanggang ngayon. Pagtingin ko kanila Nate, nakatingin siya sa a
ki n. Nakatingin siya sa akin na parang nagsosorry 'yung itsura.
Ugh, ano ka Ianne, DAMSEL IN DISTRESS?! Kainis.
Nag uwian na kami at hindi ako pumasok kinabukasan dahil wala, ayoko muna. Too m
uch drama ang nangyari. Imbis na marelax ako, lalo pa akong naguluhan-kainis.
Nanonood lang ako ngayon ng Spongebob Squarepants habang nakahiga sa sofa at haw
ak hawak 'yung remote control. Nakakatawa nga pinapanood ko eh, ito 'yung episo
d e na ginawang babae si Patrick at naging si Patricia siya tapos nagkagusto sa
ka nya si mr. Krabs tska si Squidward. Nakakainis eh, ang sagwa.
Pagkatapos ng Spongebob, bored na bored pa rin ako kaya naglilipat ako ng channe
l hanggang sa naptigil ako sa Myx. Kalagitnaan ng bagong kanta ng paramore.
âªâ«â¬ That love never lasts And we've got to find other ways To make it alone Or keep a st
ht face âªâ«â¬
Ang ganda ng melody, ang slow-ang galing parang hindi Paramore. Masaya akong nan
onood at nakikinig nang biglang-"Ianne!" Napatingin ako sa taas, galing sa taas
'yung sumigaw.
"PO!?" Hindi ako galit.
"Tumawag ako sa jshkadkjah baka dumating na!" Ano daw? Hindi ko masyadong narini
g! Badtrip naman kasi, kung may gustong sabihin dapat bumaba hindi 'yung nakiki
p ag sigawan. Dahil mabait ako, ako na lang ang umakyat at pumasok sa kwarto nil
a mama.
"Ano 'yun ma?"
"Tumawag ako-"
DINGDONG *dantes*
"Ayan na ata 'yun, eto pera kunin mo na." Tumango na lang ako at hindi na nagbot
her para magtanong pa. Hindi naman masyadong importante 'yung ginawa niya-nanon
o od lang naman siya ng Bolt. Oo, 'yung asong artista na si Bolt? Yun! Hay nako.
Nagmadali akong bumaba dahil ang kulit nung tao sa labas. Doorbell nang doorbell
, nakakainis. Binuksan ko 'yung pintuan at habang papalapit sa may gate, kinaba
h an ako sa nakita ko.
"A-Art?" Nagkatitigan kaming dalawa hanggang sa siya ang unang ngumiti sa amin.
Napatingin ako sa hawak hawak niya, sa uniform na suot niya pati na rin sa motor
na nasa likod niya.
"Greenwich? Nagtatrabaho ka ulit sa Greenwich?" Nag quit na siya dun, hindi ba?
"Oo eh, kailangan." Binigay naman na niya sa akin 'yung pizza na inorder ni mama
at bibigay ko na sana 'yung pambayad nang bigla siyang umatras. Napatingin ako
sa kanya ng nakataas ang kilay pero ngumiti lang siya sa akin.
"My treat to your family, goodnight!" Para naman akong natigilan sa nangyari, to
too bang nangyayari 'to?
Dumating ang kinabukasan at gusto kong magthank you kay Art dahil sa libreng piz
za. Tuwang tuwa nga si mama nung nalaman niyang libre na daw pala ang pizza. Hi
n di kasi ako agad nakapagpasalamat kagabi kasi bigla niyang pinaharurot 'yung m
ot
or niya.
Ang pinagtataka ko lang, wala siya sa room.
Malapit na kami mag uwian at gumagawa na lang ako ng essay para sa English subje
ct nang magulat ako sa biglang pagbagsak ng dalawang kamay sa desk ko. Napaanga
t ang tingin ko at nakita kong titig na titig sa akin si Art, medyo napaatras ng
a 'yung ulo ko dahil sobrang lapit niya.
"A-Art..."
"A month!" Nagtaka naman ako sa sinabi niya. "Bigyan mo ako ng 1 month to para m
apakita ko sa'yo na totoo to, kahit rebound mo muna ako, ayos lang sa akin, oka
y lang masaktan." Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya at kinabahan ako ng wal
a sa oras. Napatingin ako sa paligid at halos lahat ng kaklase namin ay nakating
i n sa amin.
"A-anong-"
"Gusta talaga kita at gusto kong iprove sa'yo na totoo tong nararamdaman ko. Hin
di ako humihingi ng kapalit, hayaan mo lang na mahalin kita. Bonus na lang kung
magustuhan mo ako in the process but please accept my offer." Nagwawala na nama
n ang puso ko, gustong kumawala sa dibdib ko. Napansin kong nanginginig ang mga
k amay niyang nakapatong sa desk ko.
Nakatingin lang siya sa akin.
Anong gagawin ko?
Anong isasagot ko?
"Ano, uhm..." Sobrang tahimik ng classroom, parang may teacher na sobrang strict
o parang natutulog kaming lahat sa sobrang tahimik. Lahat sila nakaabang, lahat
sila nakikinig, lahat sila gustong malaman ang sagot ko.
"Pakiusap..." Bulong ni Art sa akin.
"Art..." Hindi ko alam, natatakot ako na baka masaktan ko siya dahil hindi pa ak
o tapos sa nararamdaman ko kay Nate. Natatakot ako sa panibagong ganito, parang
ang hirap.
"Please." Napapikit ako at napabuntong hininga.
"Art..." Hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya. Magkatitigan kaming dalawa at
ngumiti ako sa kanya. "1 month, pero hindi ako nangangako." Nakita ko ang unti
-unting pag ngiti ni Art at ewan, napangiti na lang talaga ako lalo na nung nag
"YIEEEEE!!!" ang mga kaklase namin.
Dumating ang sumunod na week at wala kaming masyadong ginagawa. Nakaupo lang ako
sa upuan ko habang nagdudoodle, ewan ko kung nasaan si Art. Kakasabi pa lang ni
ya na papatunayan niya sarili niya, nawawala naman.
"Uh, Ianne..." Napatingin ako sa nagsalita, nasa harap ko na pala siya at nakata
yo. Nakalagay lang sa bulsa ng pants niya ang dalawa niyang kamay samantalang a
k o, hindi nagsasalita at hinihintay kung anong gusto niyang sabihin.
"Ano kasi..." Hinawakan niya 'yung batok niya na para bang nahihirapan siya sa g
usto niyang sabihin.
"Sige Art, sabihin mo! Kaya mo 'yan!" Nakangiti kong pagchicheer sa kanya. Napan
giti naman siya sa ginawa kong 'yun at huminga ng malalim bago siya magsalita.
L umapit siya sa akin, medyo face to face na kami.
"Ano, pwede ba tayong..." Huminga ulit siya ng malalim. "...lumabas?"
Napangiti ako. Tumayo ako at hinila siya palabas ng classroom. "Oh ayan, lumabas
na tayo. Anong meron?"
Natawa naman siya bigla sa sinabi ko. Bakit, anong nakakatawa sa sinabi ko? Weir
d din nito eh. Matapos niyang tumawa, nagseryoso ulit siya at parang hindi mapa
k ali.
"Ang hirap naman nito..." Naglakad lakad siya, pabalik balik. Tumingin siya sa a
kin habang ako, nagtataka.
"Ano ba nangyayari sa'yo?"
"Ugh!" Nabigla ako nang bigla niyang hawakan ang dalawang balikat ko. Tinitigan
niya ako sa mga mata at seryosong seryoso 'yung itsura niya. Kinabahan naman ako
sa pagtitig niyang 'yun at naiilang talaga ako. "Sunday, be ready at 10."
Bigla na lang siyang pumasok sa loob ng classroom, kinuha ang bag at naglakad na
palayo habang ako, nakatayo pa rin. "Sunday! 10 ng umaga!" sigaw niya pero hind
i siya nagbother para tumingin sa akin.
A-ano daw?
---x Author's Note: Dedicated to DyunaLeeza na nanggulat talaga kasi after 2 day
s ng pagpost ko nung para sa birthday ko, nagtweet agad siya sa akin plus miness
age pa niya ako sa w attpad para ipakita yung regalo niyang art. (Pakitignan ang
right side) tapos ki nilig naman daw ako sa labletter niya aheheheks. Deh seryo
so, ang simple pero ma effort plus kinilig talaga ako sa message niya ajeje. To
Dyuna, kahit kaagaw kita sa spot na #1 fan ni tots (prettychq18) eh napakilig pa
rin ako sa mga sinabi mo, YIEEE. SALAMAT. Sobra. Mabilis talaga ako kiligin tap
os kinilig ako dito kasi stalker kita.. chos lang! Hahahahahaha. Pero di nga, th
ank you :D Click external link to read her letter. *****************************
************** [67] Chapter 65: Sunday, be ready at 10 *************************
****************** "Sunday, be ready at 10"?
Is he... Is he asking me for a date?!
Bigla akong kinabahan at that thought. Tama ba pagkakaintindi ko sa sinabi niya?
Ah, bakit naman ako kinakabahan ngayon? Eh ano naman kung gusto niyang makipag
date? For everybody's sake, nagkiss na nga kami eh.
Pero waaaahh, bakit kinakabahan ako?! Nakatitig lang ako sa sarili ko sa salamin
. Kakagising ko lang at.. Sunday na ngayon!
Pero teka, hindi naman niya sinabi kung saan kami magkikita. Adik lang ba siya?
Baka nagjojoke? Oo tama, baka nagjojoke lang siya.
May kumatok naman sa kwarto ko na siyang kinagulat ko "Ianne, gising ka na ba? M
ay bisita ka."
Napatingin ako sa orasan, 9am pa lang ah? Sinong bibisita ng ganitong oras? Ang
aga aga. "Sige po ma, pababa na."
Kinuha ko 'yung suklay ko at nagsimulang suklayin ang buhok habang pababa ng hag
dan. Masaya pa akong bumababa ng hagdan nang...
"Hi Ianne."
"A-ART?!" Muntikan na akong madulas sa hagdanan sa sobrang gulat ko. BAKIT SIYA
NANDITO?! HALA BAKIT SIYA NANDITO ANONG GINAGAWA NIYA DITO?! Nakangiti lang siya
sa akin habang ako, nanlalaki pa rin ang mata ko sa gulat.
Napansin kong ngiting ngiti rin si mama sa akin pero may hint ng pagtataka sa mu
kha. Siguro nagtataka siya kung sino si Art. Napabalik ang tingin ko kay Art, s
i mple lang itsura niya. Naka white shirt, blue jeans at black chucks. Sobrang s
im ple pero bakit... ang lakas ng dating?
"B-bakit nandito ka?" Pababa na ako ng hagdan nang muntikan na naman ako madulas
dahil sa sinagot niya.
"Sinusundo ka." Natatawa naman ng kaunti si mama sa akin. Bakit ba ako kinakabah
an? Ano ba to, 'yung itsura ko pa, bagong gising! Nakakainis bakit hindi man la
n g niya sinabing lalaki pala 'yung bisita?!
Sinamaan ko tingin ko kay mama. Medyo nagbungisngis pa siya pero napatigil kamin
g dalawa nang biglang magsalita si Art, pero hindi siya nakatingin sa akin-kay
m ama!
"Ako po pala si Art, Art Felix Go." Yumuko siya na parang sa mga japanese at ini
abot ang kamay kay mama. Iaabot na sana ni mama 'yung kamay niya kay Art pero h
i ndi pa pala tapos sa pagpapakilala si Art, at talaga namang nagulat ako sa sun
od niyang sinabi. "At gusto ko pong ligawan si Ianne."
Napanganga kaming dalawa ni mama, as in literal na napanganga. Anong, anong sina
sabi niya?! Bakit niya ginawa 'yun?!
"Ah, hehehe..." Naramdaman ko ang awkwardness ni mama nung tinggap niya 'yung ka
may ni Art.
"Papayagan niyo po ba ako?" Feeling ko umakyat lahat ng dugo ko sa ulo ko nung s
inabi niya 'yun. Seryosong seryoso siya sa tingin niya kay mama pero feeling ko
mas apektado ako.
"A-akyat muna ako." Nagmadali akong umakyat at pumuntang kwarto. Pagkasara ko ng
pintuan, agad kong hinawakan yung dibdib ko na sobrang lakas ng kabog kanina pa
. Ano ba tong ginagawa ni Art? Hindi ko malaman kung pinapahiya ako or what eh.
"Ianne..." Nagulat ako sa katok ni mama na napaupo pa ako sa sahig sa sobrang gu
lat. "Mag ayos ka na, hinihintay ka ng manliligaw mo."
"Ma naman eh!" Sigaw ko sa kanya mula sa kwarto ko.
"Aheheheks, pogi eh. Pinayagan ko ah? Geh goodluck sa date aheheks!" Hala, ANG A
DIK TALAGA NI MAMA!
Bumuntong hininga ako at nagsimula nang mag ayos. Binilisan ko ang pagligo, pagb
ihis at pag aayos ko. Actually, hindi ako masyadong nag ayos at actually, ginay
a ko lang ang get up ni Art.
White t-shirt, blue jeans at chucks.
Okay ako na gaya gaya pero ang hindi ko inaakala sa dinamit ko eh... "Wow, coupl
e get up!" na sigaw ni mama. Bigla naman akong nahiya at feeling ko nag iinit n
a naman ang mukha ko sa kahihiyan.
"H-ha?! T-teka magpapalit ak-" Aakyat na sana ako nang magsalita si Art.
"Wag na, maganda ka sa damit mo." Napatingin ako kay Art na nakangiti, tae bakit
siya nakangiti ng ganyan?!
"Ahihihi ahihihi ahihihi!" Narinig kong bungisngis ni mama. Sinamaan ko naman an
g tingin ko sa kanya pero bumubungisngis pa rin siya.
"S-saan ba tayo pupunta?" Nakatingin ako sa kanya habang siya naman nakatingin l
ang sa dinadaanan namin. Dala dala niya motor niya, hassle daw kasi kapag nag c
o mmute. If I know, tinatamad lang siya.
Pero hindi niya ako pinapansin, narinig ba niya ako o snob lang siya?
Matapos ang ilang minuto, nakarating na kami sa first destination namin-ata?
Park? Parang gusto ko matawa sa pinagdalhan niya sa akin. Bakit kami nasa park?
Hahahahaha! Bumaba na siya sa motor niya at tinulungan naman niya ako sa pagbaba
. Kinuha niya sa akin 'yung paper bag na pinahawak niya sa akin habang nagdadri
v e.
Come to think of it, ano nga bang meron sa paper abg na 'yun? Hindi ko man lang
naisip na tignan. Galing ko talaga kahit kelan. Woohh!
"Bakit tayo nandito?" Tumingin siya sa akin at ngumiti.
"Picnic."
Hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyayari ngayon. Si Art? Inaya akong mag picn
ic? Take note, siya pa lahat nagluto ng mga kakainin namin! Natatawa ako na hin
d i ko malaman ang irereact ko, para kasing mapapa "WEEEEEH?" ka na lang talaga.
Tinititigan lang niya ako hanggang sa tinikman ko 'yung isang niluto niya na hin
di ko magets kung anong klaseng pagkain pero pagkasubo ko nung isang piraso. Na
n laki agad ang mata ko.
"Woah, ang sarap naman nito!" Napangiti ako bigla, medyo na caught off guard ako
kasi hindi naman siya ganito kasarap magluto sa bahay eh! WOAH talaga.
"Ngumiti ka ulit." Napatigil ako sa pagkain sa sinabi niya. Napatingin ako sa ka
nya na nakangiti, medyo tinatakpan niya 'yung bibig niya ng kamay niya para hin
d i ko mahalata pero kitang kita sa mata niya ang pagngiti niya.
Nawawala kasi 'yung mata niya. - -
"A-anong-"
"Nakakatuwa lang... na ngumiti ka na ulit, ng ganyan." Napatulala ako sa kanya d
ahil medyo tumawa siya ng kaunti. Anong nangyari? Pero ewan ko, natatawa na din
ako sa reaksyon niya hanggang sa magtama ang mata namin sa isa't isa.
Ngayon ko lang narealize... ang ganda pala ng mga mata niya-lalo na't may emosyo
n na ngayon.
Nakaramdam ako ng awkwardness ng magkatitigan kami kaya kumain na lang ako nang
kumain. Nag usap na lang kami hanggang sa naubos na namin 'yung pagkain na iniha
nda niya at napagdesisyunang mag sm.
Feeling ko talaga, bumalik ako sa mga late 90's na date. Ang korni kasi pero ewa
n ko, natutuwa ako.
"BAKIT BA ANG HIRAP NITO!? UGH!" Kanina ko pa pinapalo 'tong drums sa sobrang pa
gkainis ko. Fail na naman! "May sira ata tong larong 'to eh!"
Napansin ko namang natatawa si Art kaya sinamaan ko ang tingin ko sa kanya. "Tin
atawa tawa mo d'yan?"
"Hindi ka lang kasi marunong." Matter-of-factly niyang sinabi.
Ang sama ng ugali!
"Wow, magaling ka? Yabang nito!" Tumawa siya na parang inaasar niya ako at kinuh
a sa akin 'yung drum stick para sa laro. Tumingin siya sa akin, nakangiting pan
g asar pa rin.
"Watch... and learn." Pagkasabi niya ng watch and learn, hinulog niya 'yung toke
n at umupo sa upuan sa may drums. Pagkasabi niya ng watch and learn, dumami ang
nanood sa kanya. May mga napansin pa akong tumitili na mga babae at sinasabing.
. .
"Ang galing galing mag drums ni kuya!" Nyeh!? Wala pa nga eh-eksayted lang, teh?
!
At may kung anu-ano pang sinabi ang ilan like ang pogi daw nung lalaki blah blah
blaaah. Sige na, kanilang kanila na, nahiya naman ako hindi pa nga nagsisimulan
g magdrums eh. Pero nung tumugtog na 'yung canon rock, napanganga ako-well, hin
d i naman literal but you know what I mean.
PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT.
PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT. PERFECT.
Oh de siya na perfect.
Nagpalakpakan naman 'yung mga tao....watdahek?! BAKIT SILA NAGPALAKPAKAN?! Lumab
as na si Art dun sa parang cubicle nung sa drumset at hinanap pa niya ako. Medy
o nawala kasi ako sa harap paano ba naman ang daming babaeng sumiksik, akala mo
m ay concert eh.
"Bakit ka nandyan?" Hinawakan niya 'yung kamay ko palabas ng Timezone dahil ang
daming tao habang ramdam ko naman ang mga tingin ng tao. "Nakita mo ba 'yung lar
o ko?"
Inirapan ko na lang siya. "Kailangan ko lang ng practice, okay?"
Tumawa naman siya, hala ang sama tinawanan ako! "Ang sama ng ugali mo"
Tawa lang siya nang tawa at medyo nakakuha na rin kami ng atensyon ng ibang tao.
Tinitigan ko lang siya ng masama hanggang sa bumigay rin ako at natawa na rin s
a pagtawa niya.
"Ewan ko ba..." Tumigil siya sa pagtawa at medyo nagseryoso pero nakangiti pa ri
n siya. "Natutuwa akong... ganyan ka kasaya." Napatigil naman ako sa pagtawa na
n g marealize ko ang isang bagay.
Simula nung nagbreak kami ni Nate, naramdaman ko ang kadramahan ng buhay. Palagi
na lang akong malungkot. Ngumingiti ako sumasaya pero hindi umaabot sa mga mata
ko. Ang ginhawa pala sa pakiramdam ano? Na ngumiti ka dahil nalimutan mo sandal
i 'yung problema mo, wala lang-feeling ko ang saya ko ngayon.
Napagdesisyunan naming maupo muna at magpahinga sandali. Bumili ako ng mineral d
ahil medyo nauhaw na din ako habang siya, nakaupo lang sa bench at hinihintay k
o .
Tinignan lang niya ako habang papalapit sa kanya at medyo tumitig siya sa minera
l na dala ko. "Oh" Iniabot ko sa kanya 'yung mineral, pero again, nakatitig lan
g siya.
"Hindi ka ba nauuhaw? Libre ko na 'yan." Nanlaki ng kaunti 'yung mata niya pero
kinuha rin niya sa akin 'yung mineral. Kinimkim niya 'yun at parang dinadasalan
pa ata. Natatawa ako, ano kayang nasa isip ni Art ngayon?
"Hindi mo ba iinumin 'yan?" Umupo ako sa tabi niya at ininom ko 'yung mineral na
bili ko para sa akin.
"Ayoko, masyado 'tong mahalaga para inumin ko lang, remembrance." Anong pinagsas
asabi nito?!
"Art..." Nakatingin lang ako sa mga taong dumadaan pero nakita ko sa peripheral
vision ko na tumingin siya sa akin. "Bak-bakit mo ba ako nagustuhan?" Kinabahan
ako sa sinabi ko, ano bang klaseng tanong 'to?!
"K-kasi... parang nung dati lang, ayaw mo sa akin-ang sungit sungit mo at para k
ang galit sa akin noon." Nawala 'yung ngiti niya sa mukha niya. "I mean, alam m
o 'yun? Ang... biglaan, parang hindi ako masyadong makacatch up sa ugali mo."
"Nasabi ko na sa'yo 'yun di ba? Na kakaiba ka kasi, na hindi ikaw 'yung tipo na
lumapit sa akin at nagpapansin."
"Pero..." Ewan ko, parang-may gusto pa akong marinig.
"Hindi lahat ng tao, pare-parehas. Hindi ako katulad ninyo ni Nate na kayang sab
ihin lahat ng gusto ninyong sabihin. Hindi ako tulad ng ibang kayang mag sumigaw
ng mga nararamdaman nila. Magkakaiba lahat ng tao, iba ka, iba siya, iba ako."
Tumango tango lang ako sa sinabi niya. "Kasama ako sa mga taong tinatago ang gus
tong sabihin at kung sa tingin mo ayaw kita, ang totoo, gusto talaga kita."
Kinabahan ako bigla sa sinabi niya. "A-ano?"
"Huwag mo na paulit sa akin!" Tumayo siya bigla. "Ilang beses ko ng sinabi 'yun
eh, nakakahiya na," Yumuko siya at nagsimula nang maglakad. Napangiti ako kahit
hindi ko alam kung bakit at sinundan siya sa paglalakad.
Hindi ko talaga ineexpect na makakasama ko si Art ng ganito. Hindi ko inaakala n
a 'yung kaschoolmate kong walang emosyon, na sikat dahil suplado at gwapo, na s
o brang talino ay makakasama ko ngayon.
Dumating kami sa parking-an ng motor pero nagkaroon ng problema, nasira 'yung gu
long. Tumingin siya sa akin na parang hindi ko malaman ang gusto niya ipahiwati
g . "Commute na lang tayo!" sabi ko sabay ngiti.
Napabuntong hininga na lang siya. "Nakakahiya ngayon pa nagkaganyan 'yung motor,
sorry."
"Ayos lang, masaya kaya magcommute!" Ngiting ngiti kong sabi. Nginitian na lang
din niya ako pero alam kong disappointed pa rin siya. So ayun, nagjeep na lang k
ami pauwi at babalikan na lang daw niya 'yung motor niya.
So habang nasa jeep kami, hindi ko sinasadyang napahikab. Siguro kasi ang aga ko
nagising kanina? Napatingin naman ako sa kanya ng kalabitin niya ako. "Gusto mo
matulog?"
"H-ha? Hindi ayos la-" Kinabahan naman ako sa ginawa niya, inalalayan niya 'yung
ulo ko at ipinatong sa balikat niya.
"Wag ka na mahiya, matulog ka na." Napangiti ako ng wala sa oras at ipinikit ang
mga mata ko. Ilang minuto na ang nakakaraan, hindi pa rin ako makatulog. Hindi
ko sure kung alam ba niyang hindi pa ako nakakatulog at nakapikit lang ako o ala
m niyang tulog na ako kaya naramdaman kong hinalikan niya ako sa buhok ko at bu
m ulong ng...
"I love you."
Hindi na natapos sa pagwawala ang puso ko hanggang sa makatulog ako nung gabi.
Simula nung araw na 'yun, lagi na lang niya akong pinagbabaunan ng lunch. Ang sw
eet niya, kaya lang nahihiya na ako sa kanya dahil naaabala pa siya. Everyday b
a naman di ba? At parang laging bagong luto mga binabaon niya.
"O-ok lang naman ako, huwag mo na ako-" Sumimangot naman siya at biglang nalungk
ot. HALA, pakyut!
"Bakit? Ayaw mo ba sa luto ko? Hindi ba masarap? Panget ba sa panlasa mo?"
"H-ha? H-hindi! Ano kasi, naaabala pa kita tska ano ka ba, ang sarap kaya ng mga
luto mo!" Sabay tawa ko ng awkward laugh, wow, nice laugh, Ianne.
"Yun naman pala eh, kaya kumain ka na dali!" Nilapag niya 'yung lunchbox for the
day. Napabuntong hininga na lang ako, matigas talaga ulo nito kahit kelan. Baha
la na nga, masarap naman luto niya eh.
Napatigil naman ako sa pagkain nang marealize kong nakatitig siya sa akin at tut
ok na tutok ang mga mata niya sa akin. Kinabahan naman ako bigla sa tingin niya
n g 'yun. Simula nung sinabi niyang gusto niya ako, parang nahiya siya sa akin n
a makapal pa rin ang mukha pero nakikita ko sa mga mata niya, laging nakangiti-p
ar ang ang saya niya.
Sa bawat galaw niya, sa bawat tingin niya niya, parang pinagpipilitan niya sa ak
in ta" at hindi ko alam pero parang ang saya ko nakaramdam ng ganito, 'yung tipo
ng may at 'yung may... nagmamahal sa'yo-ulit.
sa akin, sa bawat salitang binibitawan at sinasabing "Gustong gusto talaga ki sa
feeling? Ngayon na lang kasi ulit a nag aalaga sa'yo, yung may nag aalala
Siya na nga ba?
Pumunta kami sa may CR pero ako lang ang pumasok sa cr ng girls para hugasan 'yu
ng pinagkainan ko. Well nung una ayaw pa niyang hugasan ko pero dahil magkasing
tigas kami ng ulo, napapayag ko rin siya. Pinapagpag ko lang ng kaunti 'yung lu
n chbox pagkalabas ko para hindi masyadong basa kapag tinago na ni Art pero dahi
l ang tanga ko lang kahit kelan, nadulas ako.
Akala ko babagsak na ako pero napahawak ako sa kamay ni Art na agad namang umala
lay sa akin. "O-okay ka lang?"
Tumango ako at ngumiti sa kanya. Ngumiti na lang din siya sa akin habang inaalal
ayan ako makatayo ng diretso nang biglang...
"Uy teka lang Nate! Bakit ka ba laging nagmamadali?!" Napalingon agad ako sa pin
anggalingan ng boses at lumakas na naman bigla kabog ng dibdib ko. Nakatingin s
i ya sa amin. Sa hindi ko malamang kadahilanan at sa gulat ko, bigla kong nilayo
a ng sarili ko kay Art. Dumire-diretso si Nate sa gitna namin at dumaan. Nagula
t n aman ako sa sarili kong reaksyon, bakit ako lumayo?
Napatingin ako kay Art na nakayuko na. Gusto ko magsorry, pero... parang walang
lumalabas sa bibig ko.
"Ganun pala 'yun, Ianne." Hindi ko sinasadya, hindi ko alam... nagulat ako sa sa
rili kong reaksyon. Hindi ko alam 'yung ginawa kong 'yun. "Ayaw mong makita ni
N ate na magkalapit tayo, tama?" Hindi sa ganun Art, hindi... hindi sa ganun...
"S ige, aalis na muna ako."
Tumalikod siya sa akin at naglakad palayo, nakayuko pa rin siya. Hindi ko alam p
ero parang gusto ko maiyak, hindi ko sinasadya.
Nasaktan ko si Art, nasaktan ko siya dahil sa katangahan ko.
---x Author's Note: Dedicated to Chie o mas kilala bilang _laichie_ dahil, teka.
Speechless ako eh, sa pag gawa niya ng one shot na 'yun, feeling ko reader ko t
alaga siya kasi anda mi niyang alam! Hahahahaha hindi ako makapag comment ng maa
yos dito, shall comme nt sa mismong story pag nagkatime. Chie, natatawa ako kasi
binalikan ko 'yung chat natin at KAYA PALA tinatanong si Jo. Jusko, natatawa ak
o na ewan kasi hindi ko na kras si Jo pero napapangiti pa rin ako sa gawa mo hah
ahaha. Muntikan nang hindi mapasali 'to, pero wala eh--ib a impact nito! Obvious
na binasa 'yung kay Jo pero binigyan mo ng ibang pangyaya ri ang kulit lang. Sa
lamat Chie, seryoso :"> Click external link to read her one shot. Panoorin o pak
inggan niyo 'yung youtube video, 'yun 'yung laro ni Art (kuno kinu ha ko lang sa
youtube yan hahaha)
I assume na kaya niyo ginawa ang mga birthday greetings dahil sa mga creative ju
ices na nag uumapaw sa mga utak niyo at gusto niyo ako batiin sa birthday ko in
a creative way (SANA). Sa mga hindi nakasali sa 5chapinaday, wag po kayong magt
a mpo please, gagawan ko nalang ng paraan na mapasama kayo sa dedication thingy
ng afg ajujuju masakit para sa akin to pero kailangan ajujujuju. Hindi ko alam k
ung kelan susunod na update, pasensya na po busy na ulit ako sa s chool works pe
ro I'll try my best makahanap ng time para mag edit at mag update! Sana ay naenj
oy niyo ang 5 chapters in a day and HAPPY BIRTHDAY TO ME, YAY! *****************
************************** [68] Chapter 66: Her Promise ************************
******************* Kanina pa ako nakatingin sa labas ng classroom, inaantay ang
taong kanina ko pa hinahanap. Matapos ang insidente kaninang lunch break, hindi
ko na siya nahabol dahil ang bilis niyang nawala at hindi rin siya pumasok sa k
lase namin.
Napabuntong hininga ako. Nasaan na kaya siya?
Natapos na klase namin at agad agad akong naglibot sa buong school para hanapin
siya. Pumunta ako sa library pero wala siya doon, nagtingin tingin na rin ako sa
mga CR, sa mga classroom pati na rin sa locker areas.
Isa na lang ang last chance ko, 'yung favorite place niya.
Patakbo na akong pumunta sa paraiso niya pero papalapit pa lang ako, nakaramdam
agad ako ng disappointment. Nakalock 'yung pintuan ng kadena at padlock--si Art
lang ang may susi nito.
Napabuntong hininga ulit ako.
Kung hindi ko siya makikita dito, siguro naman uuwi siya sa bahay niya, di ba?
Pumunta ako ng bahay niya at ngayon, nakatitig ako sa bahay na nasa tapat ko. Hi
ndi nakabukas ang ilaw at nakalock ang pintuan, wala pa siya. Wala na akong sus
i nito kaya hindi na ako makakapasok pa.
Kailangan ko na lang siguro maghintay.
PLOCK PLOCK PLOCK PLOCK PLOCK PLOCK
Napatingin ako sa langit. Dumidilim na at bumabagsak ang ulan. Huminga ulit ako
ng malalim, ano ba 'to. Bakit kailangan pang umulan na wala pa akong payong?
Bago pa ako makasilong na hindi ko rin alam kung saan ako sisilong, biglang luma
kas ang bagsak ng ulan kaya wala pang ilang segundo, basang basa na ako. AAAGGH
H H ano ba naman 'tong buhay na 'to oh?!
Nasaan na ba kasi siya? Bakit hanggang ngayon hindi pa rin siya umuuw--
"A-ano--" Biglang lumakas ang kabog ng dibdib ko. Napalingon ako sa pinanggaling
an ng boses at sobrang natuwa ako nang makita ko siya na nakatayo sa harap ko.
T ulad ko, basang basa na rin siya ng ulan.
"So-sorry" Medyo nahihirapan na akong dumilat dahil sa sobrang lakas ng ulan per
o kitang kita ko sa mukha niya na nagulat siyang nandito ako. "Sorry talaga. Hi
n di ko alam, hindi ko sinasadya, naguguluhan ako. Sorry sa nagawa ko kanina. An
g bait mo sa akin pero ito ginagawa ko. I'm sorry..."
"Ianne..."
"Nung narealize kong nagalit ka... sa akin? Feeling ko ang sama sama ko. Nalungk
ot ako, bigla akong nakonsensya. Isa ka sa dahilan kung bakit masaya na ulit ak
o , itong puso ko... unti unti na ring tumitibok ulit. I'm sorry. I need you, ka
il angan kita para sumaya ulit ako"
Umiyak na ako ng tuluyan habang siya nakatayo lang sa harap ko. Basang basa kami
ng ulan at ang dilim na rin ng paligid. Tuloy tuloy lang yung pagsasalita ko, h
indi ko na rin iniisip 'yung mga sinabi ko basta ang alam ko.
Lahat galing sa puso.
Kailangan ko siya, kailangan ko si Art sa buhay ko. Hindi ko kayang mawala siya,
hindi ko na kayang mawala siya sa akin.
PLOCK PLOCK PLOCK PLOCK PLOCK
"Nung... Nung nagalit ka. hindi ko na alam... gusto ko nasa tabi lang kita. Gust
o ko akin ka lang, Art" Kasabay ng pag tulo ng mga luha ko ay ang malalakas na
b uhos ng ulan sa amin.
PLOCK PLOCK PLOCK PLOCK
Nagulat na lang ako ng makaramdam ako ng pagyakap, mahigpit na mahigpit. Isang y
akap na tipong hindi ako bibitawan, isang yakap na hindi ako kayang saktan. Isa
n g yakap na galing sa kanya...
Isang yakap na galing kay Art.
PLOCK PLOCK PLOCK
"Sorry din..." Hinigpitan niya lalo ang pagkakayakap niya sa akin. Isinubsob niy
a ang ulo ko sa dibdib niya at niyakap ako ng sobrang higpit.
PLOCK PLOCK
"Kung masaya kang nasa tabi mo ako, pangakong hindi na ako aalis kahit kailan" I
iyak pa rin ako nang iyak. Sa lungkot? Hindi. Sobrang saya ko na sa kanya nangg
a ling ang mga linyang 'yan. Ayoko na matapos 'to. Gusto ko ganito na lang kami,
g anito na lang siya at ganito na lang ako.
PLOCK
Itong yakap na 'to, ayoko na ring matapos.
Inilapit niya labi niya sa tenga ko sabay bulong: "Pasok tayo sa loob? Basang ba
sa na tayo" napatingin ako sa kanya at nakita kong nakangiti siya kaya pati ako
napangiti na rin. Biglang naglighten ang mood at agad naman kaming pumasok sa l
o ob ng bahay niya.
Pagkapasok na pagkapasok namin sa loob, pinagmasdan ko ang buong paligid. Walang
pinagbago.
"Bakit ka kasi nagstay sa labas?" Biglang tanong sa akin ni Art pagkasarado niya
ng pintuan.
"Wala na kasi sa akin 'yung susi, di ba?" Napa 'ah' na lang siya at tumango. Pum
asok naman siya sa loob ng kwarto niya at ilang segundo lang nakaraan, lumabas
n a siya na may dala dalang dalawang twalya.
Hinawakan niya ang kamay ko at may ibinigay sa akin...yung susi. Napatingin ako
sa kanya na nakangiti sa akin habang tumutulo ang tubig mula sa buhok namin.
"Sa'yo na 'yan, welcome na welcome ka dito kahit kelan mo gusto" Napangiti na la
ng ako sa sinabi niya at itinago na ang susi ng bahay sa bag kong basa na rin.
B inigay naman niya sa akin 'yung isang twalya na hawak niya. "mag shower ka mun
a para hindi ka malamigan masyado"
Ngumiti lang ako as a sign of thanks at pumunta na sa CR. Pagkapasok ko pa lang
sa cr, napangiti agad ako--nandun pa rin 'yung toothbrush ko. Ang sabi ko kasi i
tapon na lang niya pero ayan, nandyan pa rin.
Nagsimula na akong maligo at sobrang basa 'yung damit ko. Nilabhan ko na rin at
sinampay nang bigla akong may narealize na isang bagay...
...WALA AKONG PAMALIT NA DAMIT!
Nagtapis ako ng katawan at sumilip sa labas. Nagulat ako dahil nakita kong hinuh
ubad ni Art 'yung polo niya so medyo nagtotopless na siya. Napasara agad ako ng
pintuan, nag iinit 'yung mukha ko. Ano ba naman 'yan.
"Uhm, Art?" Sigaw ko para marinig niya. Nagbakit naman siya at sabi ko na lang "
Wala pala akong damit..."
"Ah teka!" Pagkatapos niyang sabihin 'yun ay nakarinig akong pagbubukas ng pintu
an at parang may hihalughog siyang gamit. After ilang minutes, kumatok siya sa
p intuan ng cr kung saan nakasandal ako. "Naiwan mo kasi 'yan nung umalis ka. Ti
na go ko incase of emergency"
Natatawa naman ako dahil ang dami niyang sinabi, defensive ba 'to? Hahahaha pero
kinuha ko na lang rin at sinuot. Well atleast, kumportable ako. Nakakatouch lan
g na tinatago niya mga gamit ko, nakakatouch talaga.
Pagkalabas ko ng cr, wala na siya sa may tapat. Pumasok ako sa kwarto niya pero
wala din siya. Pumasok naman ako sa kwarto ko--este dun sa kabilang kwarto pero
wala din siya. Napangiti na naman ako dahil wala pa rin siyang binabago dito at
mukhang hindi niya pinapabayaan dahil malinis 'yung kwarto.
Haaayy Art. Bakit ka ba ganyan?
Naglakad ako papunta sa sala pero wala din siya per nakarinig ako ng ingay mula
sa kusina kaya pumunta ako sa kusina. Hindi naman ako nagkamali, napeprepare siy
a ng pagkain. Napalingon siya sa akin sabay ngumiti siya.
"Teka lang, matatapos na to"
Tumango lang ako at tumingin sa itsura niyang nakapambahay. Namiss ko itong itsu
ra niyang 'to. Ngayon kasi laging nakauniform at civilian ang nakikita kong sin
u suot niya pero ngayon, nakapambahay siya--parang dati lang.
Tahimik lang kami kumain hanggang sa matapos na kami. Medyo nag away pa kami kun
g sino mag huhugas ng pinggan. Sabi kasi niya, bisita daw ako so dapat siya ang
maghugas kaya sabi ko tutulungan ko na lang siya. Habang naghuhugas, napansin k
o ng panay ang ngiti niya.
Anyare dito? Nababaliw?
"Bakit?" Tanong ko habang pinapatuyo 'yung plato na kakahugas lang niya. Napatin
gin naman siya sa akin na parang nagtataka kung bakit ako nag bakit. "Bakit ka n
gumingiti?"
"Ah.. wala" ah wala pero ngumiti ulit?! Ano bang kangiti ngiti?!
"Nge, ano nga? Ang daya naman" Pagkukunwari kong pagtatampo. Paalis na sana ako
sa tabi niya nang bigla siyang tumawa ng malakas. Napalingon naman ako sa kanya
with my eyebrow na nakataas.
"Hindi na... Nakakatuwa lang kasi" ngiting ngiti niyang sabi habang pinapatuyo y
ung last na baso. "Parang kulang na lang dito sa bahay na to, mga bata"
Ano daw? Hindi ko gets.
"Ano?"
"Wala.." Inirapan ko lang siya at aakma na sanang maglalakad palayo nang pigilan
niya ako at pagtingin ko sa kanya, nakangiti siya with his maamong mukha. "Hind
i mo ba pansin? Para na tayong mag asawa"
Napatigil ako sa sinabi niya at parang umakyat lahat ng dugo ko sa ulo ko. Nag i
init buong mukha ko at 'yung puso ko?
Sobrang bilis ng tibok.
Napansin kong papalapit siya nang papalapit sa aking hanggang sa...
"A-Art!" Nagulat ako sa bigla niyang pagbagsak sa akin. Muntikan na kaming bumag
sak buti na lang naagapan ko agad. hirap na hirap akong dinala siya sa may sofa
at pinahiga doon. Dinikit ko 'yung palad ko sa noo at at sobrang init niya.
Tinignan ko siya, hinihingal siya at parang nahihirapan huminga.
Napansin ko rin na basang basa siya--hindi ko alam kung sa pawis ba to o dahil h
indi pa rin masyadong natutuyo 'yung tubig ulan sa katawan niya. Pumunta ako sa
kwarto niya at kumuha ng panibagong tshirt. Hinubad ko naman ang shirt niya per
o
nagulat ako, biglang dumilat 'yung mata niya.
"Art!" Tumingin siya sa akin na parang tinatanong kung anong nangyari tapos tini
gnan niya 'yung kamay ko na hawak hawak ang tshirt niya na kakatanggal ko lang.
"A-anong ginagawa mo?!" Napatakip naman siya sa katawan niya at ang initial reac
tion ko eh tumawa. "Bata pa ako ianne!" Natatawa lang ako sa pinagsasasabi niya
, ang adik talaga nitong lalaking 'to!
"Adik ka talaga" Binigay ko sa kanya 'yung isang shirt na kinuha ko sa kwarto ni
ya. Tumayo ako at sinampay 'yung tshirt na basa sa pawis o tubig ulan at dumire
t so sa kusina. Hindi ko alam kung anong hinahanap ko pero nung napatingin ako s
a may kitchen counter, napangiti ako.
Nido Oriental.
Napangiti ako kasi itong soup na 'to ang ginawa niya para sa akin nung super bro
ken hearted pa ako kay Nate.
Kinuha ko 'yung lalagyan at niluto ko. Sabi nga nila, nakakagaan daw sa pakiramd
am ang mainit na soup para sa mga may sakit. So bumalik ako ng living room dala
ang kakaluto ko pa lang na soup. Nakabihis na siya at napansin kong nakatingin
l ang siya sa kisame na parang may malalim na iniisip. Tumingin naman siya sa ak
in at napangiti ako paglapit at pag upo ko sa may paanan niya.
"Kumain ka muna nito, para sa mga may sakit" Umupo siya mula sa pagkakahiga at t
inignan yung bowl sabay ngumiti. Siguro naalala niya 'yung niluto niya para sa
a kin dati. Hindi ko naman na siya kailangan subuan dahil hindi naman siya balda
do kaya nakatingin lang ako sa kanya habang kinakain niya yung soup.
"Ngayon na lang ako ulit nakaramdam..." Sabi niya bigla habang nakangiti at kina
kain 'yung soup. "...ng pag aalaga"
Hindi ko alam kung mapapangiti ako o hindi sa sinabi niya. Imbis na magreact ng
facial expression, nagtanong ako: "ulit?"
"Sabi ko nga, si Xiara ang pinaka unang nag alaga sa akin. Nung nagkasakit ako d
ati nung mga bata kami, pinilit niyang magluto ng Nido soup para sa akin" Ngiti
n g ngiti niyang kwento. "Hindi ako sanay nung nawala siya kaya tumayo ako sa sa
ri li kong mga paa. Ngayon, naalala ko na naman. Ganito pala ang maalagaan ulit"
Tuloy tuloy lang siya sa pagkain hanggang sa maubos na niya 'yung niluto ko.
Napatingin lang ako sa kanya. Itong lalaking 'to, independent, malakas, matalino
pero ang totoo ay para lang din siyang bata. Yung pagiging emotionless niya, ma
skara lang para magpakatatag--na kaya niya na walang tulong sa iba.
Niyakap ko siya.
"Ba--bakit?"
Hindi ko pinansin ang tanong ni Art, basta niyakap ko lang siya ng mahigpit. Ito
na lang ang tanging alam ko na paraan para mapaalam sa kanya ang gusto kong ipa
hiwatig.
"Simula ngayon, gagawin ko lahat para mapakita kong importante ka sa akin. Aalag
aan kita, kahit gawan pa kita ng Nido soup everyday. Tandaan mo Art, nandito na
ulit ako--ipapakita kong nandito lang ako...para sayo"
Niyakap naman niya ako pabalik kaya isinubsob ko ang ulo ko sa balikat niya. Kah
it sobrang init ng kawatan niya ngayon dahil sa may sakit siya, hindi ko alinta
n a kahit mahawa pa ako. Basta ang alam ko...
Para sa kanya, nandito na ako.
"Salamat, Ianne" Isinubsob naman niya ang ulo niya sa may leeg ko. Ramdam na ram
dam ko ang init ng hininga niya na siyang nagpakilabot sa buo kong katawan.
Pangako, Art.
"Pangako"
---x Author's Note: Ang corny ng update hahahahaha but anyways, sorry kung sobra
ng tagal na naman ng
update at parang mapapasabi na lang kayo ng "eto lang hinintay ko?! eto lang!?"
hahaha tapos maraming salamat kung natuwa kayo sa update at maraming salamat di
n sa paghihintay--plus the comments? THANK YOU VERY MUCH GUYS! This chapter is s
upposed to be dedicated to some girl na gumawa ng one shot abou t me pero dinele
te niya so... this chapter is dedicated to purpleImproper! Gumaw a siya ng story
about sa payong tapos sa ulan at ang kinatuwa ko dun eh ang name s ng character
s ay "Ja" at "Dan" at kung reader ko kayo, makikilala niyo kung si no 'yun (sa e
nding nga lang hahaha) so ayun, sobrang late ko na kasi nabasa 'to kaya hindi na
pasali sa 5 dedic 5 chapters nung birthday ko so ayun sorry kung so brang late n
a ng bayad ko sa pag gawa mo ng story at masaya ako na hindi mo dine lete 'yung
birthday gift mo sa akin. I promise to comment in you story pero sorr y kung hin
di pa sa ngayon dahil sobrang busy pa pero ayun, THANK YOU at pinapata wad na ki
ta sa pagkagalit mo kay Nate ahihihi. Click the external link and read her one s
hot. ******************************************* [69] Chapter 67: Heartbeat ****
*************************************** Sobrang kumportable ko ngayon sa kwarto
ko--dito sa bahay ni Art. Wala kasi tala gang nagbago at parang hinihintay lang
niya ang pagbabalik ko sa bahay. Ang swee t lang... na kahit wala ako dito at ka
hit wala siyang kasiguraduhan na babalik a ko sa kwartong 'to ay inaayos pa rin
niya.
Bakit ba ganito kasweet si Art? Deserve ko ba ang ganitong klaseng lalaki?
Nakakabuntong hininga naman.
Actually 'yung nangyari kanina na nahimatay siya ng mga 0.87346398473 seconds, f
eeling ko pag iinarte lang niya 'yun eh. Nanananching ata sa akin, ako naman si
tanga nagdrama ahuhuhu pero okay lang... awkward pero okay lang.
Naisipan na niyang maligo para mawala lahat ng tubig ulan sa katawan niya. Maini
t siya pero hindi na siya ganun kainit kaya naligo na siya at ako naman, nagkoc
o mputer dito sa kwarto ko.
Nagpaalam na din ako kanila mama na hindi muna ako uuwi sa bahay dahil gumagawa
kami ng project ng mga kagroupmates ko tapos pauwi na sana ako kaya lang naabuta
n ako ng ulan at wala akong payong at sobrang lakas ng ulan kaya ayun, pumayag
s ila.
Sana lang hindi malaman nila mama na nagsisinungaling ako.
Napatingin ako sa orasan, 2am na pero hindi pa rin ako dinadalaw ng antok pero w
ala rin naman na akong ginagawa sa facebook. Minsan kasi ganito ako, kahit na w
a la na akong ginagawa at bored na bored na hindi ko pa rin magawang mag offline
--
kahit paulit ulit na 'yung nakikita ko sa newsfeed sige lang ako sa pag scroll.
Medyo matumal na rin 'yung ticker na pang stalker talaga pero may napansin akong
friend ko sa facebook na nagcomment sa isang video.
"3mH3rHgErd I eHm s0 n1k1l4bhUtAn sa 3nDiNg"
Sino ba namang hindi makakapansin sa ganyang klaseng comment di ba? So dahil bor
ed ako at wala akong magawa, clinick ko 'yung video na kinomentan niya at napun
t a ako sa isang youtube video.
Kinilabutan ako pagkatugtog ng music.
Text Isinulat ni Marcelo Santos III
Sabi nila... Masarap magkaroon ng bestfriend. May taong poprotekta sa'yo. May ta
ong magpapasa ya sa'yo. Pero handa mo bang itaya ang pagkakaibigan? Para sa hina
hangad mong pa gmamahalan.
Ito ang kwento para sa inyo.
Ako si princess. Grade three pa lang ako. Palagi ko nang kaklase si Ivan. Pati s
a highschool, hanggang ngayong college.
Magkaibigan kasi mga magulang namin. Kaya kung nasaan ako, nandun rin siya.
Isang araw...
"bakit sumali ka sa fraternity?"
"wala lang. Gusto ko lang"
"alam mo bang delikado 'yan?"
"alam ko 'tong pinapasok ko"
Matapos ang araw na 'yun, hindi ko na siya nakikita sa school. Hindi na rin siya
nagtetext. Kamusta na kaya siya?
Pinuntahan ko siya sa bahay nila, pero hindi ko siya naabutan. Namimiss ko na 'y
ung bestfriend ko. namimiss ko na si Ivan. Ang lalaking...lihim kong minamahal.
Lumipas ang mga araw. Madalang na siyang pumapasok. Minsan kinausap ko siya, per
o parang iniiwasan niya ako.
"ano bang nangyayari sa'yo Ivan?"
"wala"
"meron kang hindi sinasabi sa akin"
"wala akong dapat sabihin"
"anong wala? Bakit palagi kang absent? Bakit palagi kang umiiwas? Bakit hindi ka
nagrereply sa text ko?" bigla siyang umalis palayo sa akin. Hinabol ko siya.
"Ivan, ano ba talaga nangyari sa'yo?" humarap siya sa akin, at nagsalita:
"bakit mo ba ako pinapakielaman? Ano ba kita?"
Natahimik ako sa sinabi niya. Ano ba niya ako? Isa lamang akong hamak na bestfri
end. Hanggang dun na lang 'yun.
Umalis siya at hindi na nagpakita. Hindi na rin ako nagtext. Hindi na rin ako pu
mupunta sa kanila.
Makalipas ang dalawang linggo...
May natanggap akong balita. Nasa ospital daw si Ivan. Malubha ang lagay. Agad ak
ong sumugod sa ospital. Pero pagdating ko, wala na siya.
Namatay si Ivan sa hazing.
Halos namatay na rin ang puso ko. Parang ayaw ko na ring mabuhay. Iba 'tong nara
ramdaman ko eh.
Mahal ko siya pero huli na.
Mahal ko siya pero wala na.
Niyakap ako ng mama niya at iniabot sa akin ang cellphone ni Ivan.
"Princess, Iha. Basahin mo"
Pare. Huwag niyong galawin ang bestfriend ko. ginawa ko naman ang sinabi niyo di
ba? nilayuan ko na siya. Basta huwag niyo lang gagalawin si Princess...
Mahal ko 'yun eh.
OH MY P*beep*ING GHAD HUHUHUHUHUHUHU. TULO LUHA. TULO UHOG. Waaaah. Ano ba 'to,
bakit ko pinanood huhuhuhuhu. Nagpunas punas ako ng luha sa mukha ko, pati 'yung
sipon ko tumutulo na din huhuhuhu. Nakakalungkot naman 'to huhuhu.
"Ivan naman eh, nakakainis ka!" Para akong engot na naluluha habang nakatitig sa
sa blankong video sa youtube. Hindi ko kasi magawang irepeat o umalis sa site,
masyado akong nasasaktan ahuhuhuhu.
"Sinong Ivan?" Napalingon naman ako at medyo napaatras dahil sobrang lapit ng mu
kha niya sa akin habang nakatingin sa screen computer. Napatitig ako sa itsura
n iya, medyo tumutulo pa 'yung buhok niya pero kaunti lang at may nakapatong na
tw alya sa ulo niya.
Ang bango bango pa niya, amoy safe guard ^__________^
"O bakit napatitig ka?" Tinulak ko naman 'yung mukha niya gamit ang kamay ko dah
il sobra akong nahiya sa sinabi niya. Adik lang, hindi ko naman siya tintitigan
eh!!!
"Adik, sinong tititig sa'yo aber" Inirapan ko lang siya at nagbalik sa pagkocomp
uter habang nagsisinghot singhot ng sipon.
"Sino nga kasi si Ivan? Pinagpapalit mo na ako?" Napatingin naman ako sa kanya a
t nanlaki pa ang mata ko dahil una, ang kapal ng mukha niya at pangalawa, nakat
o pless lang siya at nakashorts lang tapos may twalya nga na nakapatong sa ulo n
iy a.
"Bakit ka ba nandito?" Iniiwas ko na lang 'yung tingin ko sa kanya at nagscroll
scroll na lang.
"Tsinek ko kasi kung gising ka pa, bakit hindi ka pa natutulog?" Nagtingin tingi
n na lang ako sa account nung marcelo for more videos.
Tinignan ko naman siya. "Eh ikaw, bakit gising ka pa?" Binalik ko naman 'yung ti
ngin ko sa screen at clinick 'yung may title na UPUAN. Pinause ko muna para mak
a pagload at diretsong nood na lang mamaya.
"Huwag mong sagutin ang tanong ko nang tanong din" Napatingin ako sa kanya at na
ningkit ang mata naming dalawa, nagsusukatan ng tingin.
"Wala akong sakit, ikaw meron kaya kailangan mo na matulog" Bumalik sandali 'yun
g tingin ko sa screen. Wala pa sa kalahati 'yung nagloload, antagal.
"Exempted ka ba pag wala kang sakit sa pagtulog? 3:10 na ng umaga" Lumapit siya
sa akin at umupo sa tabi ko. Pinagsiksikan sarili amp. "Sino nga kasi si Ivan?"
Medyo nailang ako sa distansya namin pati na rin sa titig na titig niyang mga ma
ta.
Hay nako, I give up. Ang kulit talaga ng lalaking to.
"Bidang lalaki sa pinapaanood ko" Napabuntong hininga naman ako, kalahati na nag
loload dun sa Upuan na video. "Bakit kaya ganun, kung kelan huli na lahat dun m
o pa malalaman na mahal ka pala nung tao. Nakakainis lang kasi sinayang lang 'y
u ng oras" Sabi ko habang nag iiscroll na lang muna sa facebook.
"Minsan kasi 'yung pagsasayang ng oras na 'yun, worthwhile"
"Worthwhile?" Tumingin ako sa kanya. "Kahit nasasaktan na 'yung isa, worthwhile
pa rin? Nakakapanghinayang kasi, kung inamin na eh di nagkaroon na sila ng magan
dang love story"
"Sino bang nanghinayang sa umpisa pa lang di ba? Minsan kasi ang mga tao, dahil
sa alam nilang secured sila sa isang tao, hinahayaan na lang nila. Narirealize n
ilang kailangan pala nila 'yung taong 'yun kapag wala na." Woah, ang haba ng ex
p lanation ni Art ah, infairness.
"Eh... bakit ganun? Bakit ganito tayong mga tao?"
"Alam mo ang love, simple lang--pero napaka kumplikado" Napabuntong hininga na l
ang ulit ako sa sinabi niya. Tinignan ko ulit 'yung video, ayun! Okay na 'yung
l oading. "Tska, kwento lang naman 'yan eh, sobra ka namang apektado"
"Ang sakit kasi" Nakasimangot kong sagot.
"Sinasabi ko na sa'yo, mas maganda ang totoong kwento kesa 'yung gawa gawa" Naka
ngiti niyang sabi.
"Paano mo naman nasabi? Eh hindi mo ba nakikita tong mga status ng mga unknown p
eople laging hinihiling 'yung 'sana maging ganito rin ang love story ko' blah b
l ah blah"
"Kaya nila sinasabi 'yan, kasi hindi pa nila nararamdaman 'yung totoong love sto
ry. Sige nga, ikaw nga gugustuhin mo bang may kaparehas ka ng love story?" Napa
n giti ako sa sinabi ni Art, oo nga naman. Tama nga siya, may point.
"Oo nga naman no?" Clinick ko na 'yung play ng video at medyo natahimik kami hab
ang nanonood. Magkatabi sa iisang upuan na pinagsisiksikan niya ang sarili niya
.
Ang upuan naman ay tungkol sa isang upuan na parang nag uusap dun 'yung dalawang
tao. Basta nagsusulat sila tapos sinasagot nung isa 'yung sulat ganito ganyan.
Well, okay naman siya kaya lang masyadong fantasy, masyadong--connected na tipon
g hindi na kapani-paniwala.
"Alam mo... ang swerte ko" Nakangiti kong sabi kay Art.
"Bakit?"
"Secret!" Ginulo naman niya bigla 'yung buhok ko, natawa naman ako sa reaksyon n
iya. Ewan ko, ang saya ko kasi ngayon, ang panatag ng damdamin ko at the same t
i me parang... basta.
"Alam mo, ang swerte ko rin eh" Ako naman ngayon ang nagtaka sa sinabi niya.
"Nako ah, huwag mo na sabihin 'yan kung secret lang din" Nagulat na lang ako nan
g hindi siya nagreact sa sinabi ko pero niyakap niya ako at inilapit ang bibig
n iya sa tenga ko.
"Ang swerte kong... ikaw ang kasama ko sa love story ko"
Ramdam na ramdam ko ang pagtibok ng puso niya, 'yung akin kaya...nararamdaman na
din niya?
---x Author's Note: SORRY FOR THE VERY LONG WAIT. Sobrang busy for the past two
weeks as in, finals kasi namin at marami rami ang plates namin at ayun nga, no t
ime. Pasilip silip n a lang ako dito habang gumagawa ng mga school works pasensy
a na. Alam kong wala akong karapatan mainis sa mga nagdedemand dahil alam kong n
asasab ik lang kasi kayo sa mga susunod na pangyayari pero ang nakakalungkot lan
g, ang daming nagdedemand ang daming ganito ganyan pero walang nagkocomment masy
ado. Pe
r chapter, may 800+ reads at 30+ votes pero 'yung comments? Sorry, I really pref
er comments than votes. Minsan lang po mag effort, kailangan ko lang malaman na
may nagmamahal pa rin dito sa afg. Hindi ko sure kung kelan ang next update. Si
guro pag nainspire na ako sa mga rea ders/commentors ko hahahaha. Click niyo yun
g video para mabasa niyo with matchin g music. Magaling si Marcelo at sure naman
akong kilala niyo siya kaya sa kanya nakadedicate ang chapter na 'to because ye
s, I appreciate writers and let them k now it ^___________^ ********************
*********************** [70] Chapter 68: Case Closed ***************************
**************** Antok na antok ako pagkapasok namin ni Art. Actually, parehas k
aming antok. Hind i na nga ako dapat papasok pero mapilit 'tong si Art eh, gradu
ating daw kasi kam i. Jusko. Kasi naman bakit ko pa pinanood yung mga videos na
'yun eh?
Wala kaming tulog. Siguro mga 15 minutes lang ako nakatulog nung hinihintay kong
maligo si Art. Nagulat pa ako dahil may uniform ako sa bahay niya. Wow, mukhang
ineexpect niyang makikitulog ako dito eh.
Diretso ako sa desk at yumuko't natulog. Lutang na lutang na talaga ako, sobran
g antok. Grabe. Papunta na ako sa dreamland nang biglang...
"SANTOS!" Napaupo at napadilat ako bigla kahit hilong hilo pa ako. Napatingin ak
o sa harap na nakatingin ang teacher namin na mukhang galit na galit sa akin. "
K ung masama pakiramdam mo, mag clinic ka hindi 'yung natutulog ka!"
"Sorry ma'am" Nag apologetic smile ako nang mapansin kong natutulog din ang kata
bi ko. WATDAHEK, magkatabi kaming natutulog pero ako lang pinansin?! "Teka ma'a
m , natutulog din" Tinuro ko naman si Art na walang kamuwang muwang.
"Matalino siya" Napanganga na lang ako sa reason ni ma'am at nagpatuloy na siya
sa lesson. HA?! Ano ba 'yan, favoritism! UNFAIR!
Buong araw akong antok at buong araw kong tinitiis ang pagtulog kahit na 'yung k
atabi ko ay sleeping pretty siya. ANG DAYA TALAGA NG MGA TEACHER huhuhu. Kaya n
u ng uwian, natulog na agad ako.
Kinabukasan, sobrang dami ko namang energy dahil sa kumpleto na ang tulog ko plu
s maraming pagkain ang hinain ni mama para sa amin. Ang saya saya lang sa bahay
ahihihi. Pagkapasok ko sa school, okay natural, may mga maiingay, naghahabulan,
kumakain sa grounds at kung anu-ano pang ginagawa.
Pero napansin ko lang, may ilang nakatingin sa akin.
I know, maganda ako pero bakit... ganyan ang mga tingin niya?
"A-ate Ianne!" Napatingin naman ako sa may kanan kung saan nanggaling 'yung bose
s at nakita ko si Humi na tumakbo palapit sa akin. Pagkatingin niya sa akin, pa
r ang takot na takot siya na parang hindi ko malaman, kakaiba 'yung expression n
iy a at nawala 'yung jolly face niya.
"Uy Humi, bakit?" Ngiting ngiti kong sabi habang naglalakad na kami parehas.
"Ah.. ano..." Hinawakan niya ako sa braso. "Mukhang kailangan mo makita 'yun"
"Ha? Ang alin?" Hinahatak lang ako ni Humi at medyo habang naglalakad, padami na
ng padami ang nakatingin sa akin ng kakaiba. Lahat sila nanggaling somewhere. "
S aan ba tayo pupunta, Humi?"
Tumingin siya sa akin na parang nalulungkot siya na hindi ko na talaga magets. "
Sa freedom board"
Bigla akong kinabahan sa sinabi ni Humi, ewan ko kung bakit basta kinabahan ako.
Anong meron sa freedom board? Bakit kami pupunta dun?
Ang freedom board ay nakalagay sa medyo tagong part ng building. Tagong part par
a hindi makita ng mga teachers although alam ng mga teachers 'yung tungkol dun,
hindi na lang nila pinapansin. Isang malaking black board na pwedeng sulatan ng
chalk na nagkalat sa lapag. Minsan tambayan din 'yon pero kadalasan, kapag trip
magsulat dun nagsusulat.
Isang beses lang talaga ako nagawi sa freedom board nung dating inutusan ako ng
teacher pero pagkatapos nun, hindi na ako nagawi dahil out of the way ang lugar
niya at hindi rin naman ako mahilig magbasa ng kung anu-anong sinusulat sa freed
om board.
"A--anong meron?" Tanong ko kay Humi pero hinahatak lang niya ako. Habang papala
pit kami nang papalapit sa paroroonan namin, kinakabahan ako at nakakarinig na
a ko ng mga bulong.
Natatanaw ko na ang freedom board na pinapalibutan ng siguro ay 50 students. May
ilang nakikisiksik, may ilan din namang kakatapos lang tumingin kaya papunta na
sa labas--at 'yung mga nakakasalubong namin, napapatingin sa akin.
"Tignan mo na lang... ate"
Bawat hakbang na inilalaan ko palapit sa freedom board, palakas nang palakas ang
kaba na nararamdaman ko, palapit ako nang palapit at naiwan ko na si Humi sa ma
raming tao dahil parang nagsilayuan ang mga tao nang makita nila akong lumalapi
t sa freedom board.
"A--ate! Ate Ianne! Ate wait!" Naririnig kong sigaw ni Humi pero hindi ko siya p
inapansin dahil sa nakita ko. Hindi ko alam, nanghihina ako sa nakita ko. Anong
. .. ano to?
Isang freedom board na may mga nakasulat na chalk, mga drawing at kung anu-ano p
a na pinatungan ng red paint na may mga nakasulat...
IANNE IS A SLUT
Marami pang nakasulat pero ito ang pinaka malaki, na parang pinagdidiinan. Hindi
naman siguro nila malalaman na ako 'yun dahil hindi lang naman ako ang Ianne sa
mundo pero ang nakakapanghina...
May picture ko.
May picture namin ni Nate.
May picture namin ni Art.
Napatitig lang ako sa nakikita ko, hindi makapaniwala kung ano na ba ang nasa ha
rap ko. Totoo ba 'to? Seryoso ba 'to?
"TUMABI KAYONG LAHAT!" Nakaramdam ako ng mga nagtatabihan at nagkakagulo sa liko
d ko pero hindi ko pinansin dahil para akong adik na nakatingin sa freedom boar
d . Mula sa likod ko, nagulat na lang ako nang biglang may bumuhos na white pain
t sa black board na naging dahilan para matakpan 'yung nakasulat na red paint.
"MGA WALANGHIYA KAYO!" Napatingin ako sa tabi ko, nakita ko si Art na nakatingin
sa likod kung saan andun 'yung mga taong nakatingin sa board. Hindi pa rin ako
tumitingin sa likod, parang... hindi ko kayang makita ang mga itsura nila. "ANON
G PROBLEMA AT GINAGAWA NIYO TO? MALAMAN KO LANG KUNG SINONG TARAN*beep*NG GUMAW
A NITO MAPAPATAY KO!"
Hinawakan ako ni Art sa kamay pero hindi ko iyon tinignan dahil ewan ko, nakatul
ala pa rin ako sa board.
"Hindi niyo siya kilala kaya wala kayong karapatan manghusga! Mga impokrito't im
pokrita! Wala nang dapat makita pa dito kaya magsilayas na kayo!" Sinabi ni Art
'yung lalagyan ng paint na inihagis niya kanina.
Naramdaman ko naman ang mga pagkakagulo ng mga tao at narinig ko ang mga ingay n
a parang nagsisialisan sila. Matapos ng ilang minuto, naramdaman ko na lang na
n iyakap ako ni Art. "Malaman ko lang kung sinong gumawa nito pinapangako kong--
"
"Huwag na...okay lang ako." Pagpuputol ko sa kanya.
Hindi ako umiyak pero nakakatulala 'yung mga nabasa ko na para bang hindi nagsis
ink in sa utak ko ang lahat. Naglakad na kami, may mga nakatingin pero hindi ma
s yadong makatingin sa takot nila kay Art. Pagpasok namin sa room, natahimik 'yu
ng mga kaklase namin sandali pero nag ingay na ulit.
Medyo may mga paint sa uniform namin ni Art nung binuhos niya 'yung paint, natal
sikan din kami pero mukha walang nakita 'yung mga kaklase namin at hindi kami m
a syadong pinansin. Well, mas okay na 'yung ganitong iba ang inaatupag nila kesa
p agtsimisan ang mga nangyari.
"Go and Santos?" Natahimik ulit ang klase nang pumasok 'yung adviser namin sa ro
om. "Sa office, ngayon na"
Napatingin sa amin 'yung mga kaklase namin at nagkatinginan kami ni Art. Sabay k
aming tumayo at bago pa ako makapaglakad, hinawakan niya 'yung kamay ko. Napans
i n ko naman na napatingin 'yung mga kaklase namin sa paghawak niyang 'yun.
Naglakad na kami at dahil sa kabilang building pa 'yung offices, nadaanan namin
'yung mga classroom. Halos karamihan ng daanan namin, nakatingin sa amin 'yung m
ga estudyante. Hindi ko na talaga alam kung anong irereact ko.
Bakit ganito mga nangyayari sa akin?
Pinisil ni Art 'yung kamay ko. "Huwag mo silang pansinin, alam natin ang totoo"
Nakarating kami ng office thanking God hindi kami nalusaw sa mga tingin ng mga k
ashoolmate namin. Pagpasok namin, nagulat ako dahil nakita ko si Nate na katabi
ang Irene na parang hindi mapakali na parang natatakot. Nandoon din 'yung disci
p line coordinator namin pero 'yung adviser namin. Umupo kaming dalawa ni Art, h
aw ak pa rin niya ang kamay ko.
"...at dahil kumpleto na kayo" Hindi ko rin alam kung bakit kami nandito. Dahil
ba sa freedom board? Pero pwede rin namang hindi dahil walang pakielam ang mga t
eacher dun pero...
Nagulat kaming lahat sa biglang nagsalita.
"NO!" Napatingin kaming lahat kay Irene na parang nagpapanic. "Wala akong kinala
man sa lahat, wala po akong ginagawang masama!"
Anong... anong pinagsasabi niya?
"Sigurado ka?" Napatingin naman kami ngayon kay Art na nakatingin kay Irene na m
ay seryosong mukha. Napatingin si Irene kay Art, takot na takot.
"Are you... accusing me?!" Napataas ang kilay ko nang biglang tumawa si Art ng m
alakas pero hindi ito 'yung tawa na natawa talaga siya, ito 'yung tawa na paran
g may balak, nang aasar.
"Tignan mong mabuti ang sleeves mo" Napatingin naman kaming lahat sa sleeves ng
uniform ni Irene. "Red paint? Seems familiar"
"Red paint?! What red paint I don't know what you're talking about!" Naghihister
ical na si Irene at parang nagugulat ang DC namin sa mga nangyayari. Kami ni Na
t
e, tahimik lang.
"Ianne is a slut"
"MR GO!" Pasigaw na tawag ng DC kay Art. Lahat kami nakatingin kay Art pero naka
tingin lang siya kay Irene. Takot ang itsura ni Irene, hindi ko tuloy alam kung
matatawa ako or what.
"Yun ang nakasulat sa freedom board, hindi ba?" Ngumisi si Art. "Sa pagkakaalala
ko, doon sa nakasulat na 'yon, parang nabura ng kaunti ang dulo ng 'A', para ba
ng... nadaplisan ng isang bagay kaya 'yung kulay medyo nawala at medyo kumalat"
Nanlaki ang mata ko kahit hindi ko naaalala 'yon, nandito ba kami dahil dito?
"Anong pinagsasasabi mo Mr. Go?" Pagtatakang tanong ni DC. So hindi niya alam an
g nangyayari at hindi 'yun ang dahilan kung bakit kami nandito pero si Irene, n
a tatakot? Siya ang gumawa nun sa freedom board?
"Ano ba, I didn't do anything!" Napatayo siya at tumingin kay Nate na katabi niy
a. "Nate, ipagtanggol mo ako!" Natawa naman ako sa reaksyon ni Nate dahil paran
g nagulat siya. Mukhang lutang tapos bigla siyang ginulat ni Irene.
"Excuse me, pero anong pinagsasasabi niy--" Nacut off 'yung DC nang magsalita si
Art.
"Alam mo Irene, bisto ka na" Hindi pa rin nawawala ang ngisi niya.
"BISTO? Are you kidding me?!" Nanlalaki ang mga mata ni Irene pati na rin ang bu
tas ng ilong niya. Nako, baka mahigop kami nito pag suminghot siya.
"Masyado kang guilty"
"Hindi ako guilty, you are accusing me of something I didn--" Nacut off naman si
Irene sa pagsasalita ni Art.
"Alam mo ba kung anong pinag uusapan natin dito?" Tanong ni Art. Tumingin siya k
ay Irene na parang naeentertain siya sa reactions ni Irene. "Nakikisakay lang na
man ako sa pagkaguilty mo, umamin ka sa sarili mong kasalanan"
"Anong pinagsasasabi mo?!"
"Titigan mong mabuti 'yang sleeves mo na may red paint. Kung dadalhin kita sa fr
eedom board ngayon, magkakulay ang paint doon at paint sa sleeves mo" Natawa na
m an bigla si Irene.
"Pare-parehas lang ang kulay na red paint Art. Matalino ka pa naman, pero ganyan
ang utak mo?!" Ngayon naman, si Irene na ang nakangisi.
"O sige, maghahanap ako ngayon mismo ng taong nagpicture ng freedom board kanina
at ipapakita ko sa'yo na 'yang red paint sa sleeves mo ay ang paint na nadaplis
an sa board" Nag cross arms si Art, kami, nakatahimik lang.
Napatingin ako kay Irene na parang natataranta na, napatingin naman siya sa akin
at inirapan ko.
"H-how da-dare you ac-cuse me of... of something bul*beep*hit!"
"Hah" Naupo naman ngayon si Art at tumingin kay Irene na nanginginig na sa galit
. "Don't be so guilty about it"
"I'm not guilty!" Tumawa naman si Art at nagcross legs pa.
"I don't want to talk about it anymore" Tumingin naman sa akin si Art at ngumiti
. Alam ko ang ngiting 'yun, hustisya.
"Hoy ikaw! Inaakusahan mo ako sa gawing hindi ako ang gumawa! Plus, lalaki ka at
babae ako! Wala ka bang galang sa akin? Sa mga babae?" Ngumisi ulit si Art.
"Galang? Galang ba? Gusto mo bang mawala galang ng lahat ng tao sa sasabihin ko?
"
"D-don't you dare!" Umatras nang umatras si Irene pero may nakaharang na upuan k
aya naout of balance siya. "AHHH!"
Natawa ako bigla pero sandali lang dahil napatingin sa akin 'yung DC at sinamaan
ang tingin sa akin. Umayos ng upo 'yung DC habang nag hihingalo pa si Irene sa
may lapag at inaalalayan ni Nate.
"Hindi ko alam kung anong pinagsasasabi niyo kaya please, care to explain?"
Nagsimula ang pag uusap sa loob ng office habang ako? Hindi ko makalimutan 'yung
nangyaring pagkakahulog ni Irene jusko.
Sarap kasing sabihin: BUTI NGA SAYO IRENE >:D
---x Author's Note: Ayun naman pala guys, marunong din pala kayo magcomment eh,
plus 'yung comments ay may sense! Nakakakilig naman kayo, sana hindi na kayo mul
ing mawala pa sa com ment box hahahaha. Thank you po sa comments!!!!!!! :"> Will
update kapag mas mar ami na sa last comment 'yung comments dito sa chapter na '
to. Kahit maging 22 co mments lang, mag uupdate ako pag nagkatime ^____^ Picture
at the right shows the freedom board, with the paint and with the white paint n
a binuhos ni Art. Click the external link to view the larger version of t he fre
edom board. This chapter is dedicated to mSUnkNowNY sa pag gawa ng story about s
a akin... at sa pag papaasa sa meaning ng NAT jusko hahaha. Hello, maraming sala
mat sa pag g awa ng one shot na naging 3 shots ahihihi. ************************
******************* [71] Chapter 69: Just Like in the Movies *******************
************************ Hindi ko alam kung matatawa ba ako or madidismaya sa na
ngyari kahapon nung pinat awag kami sa office. Matatawa ba dahil sa epic fail na
si Irene o madidismaya da hil sa dahilan ng pagtawag nga sa amin.
Nalaman ng DC ang ginawa ni Irene kaya suspended siya for 2 weeks. Dapat nga daw
hindi na siya isasali sa martsa ng graduation pero dahil ako ay mabait at mapag
patawad na nilalang, sabi ko 2 weeks na suspension ay ayos na. So ang mangyayar
i sa kanya, bawal siya magpakita sa school within 2 weeks.
SA WAKAS! \m/
Pinatawag naman si Nate doon dahil panay daw ang unexcuse absences at parang lag
ing lutang. Hindi ko naman na masyadong pinapansin dahil... wala lang. HINDI AK
O BITTER OKAY. Wala lang talaga akong pakielam. Hmp. So ang kabayaran sa pag aab
s ent niya ay a week of community sevice sa school.
Pinatawag naman ako dahil panay daw ako late tapos nireklamo daw ako ng teachers
na panay daw ang tulog ko sa mga klase nila. So pinagsama sama na nila lahat pa
ti na rin 'yung violation ko kaya 1 week akong community service.
Si Art naman, pinatawag dahil may ipapagawa daw sa kanya 'yung mga teachers for
3 days. Hindi sinabi dahil confidential daw at ipapatawag na lang sa susunod uli
t para sabihin kung ano nga ba ipapagawa.
Alam mo 'yung school na to? May favoritism talaga eh.
Ang community service ko, ni Nate at ng pagkasuspended ni Irene ay magsisimula n
ext next week dahil next week na ang exams namin pero 'yung 'ipapagawa' ng teac
h ers kay Art ay next week na din. Bale kasabay ng exam namin, wala si Art.
Ano kayang ipapagawa nila kay Art, no?
"Ang cute mo talaga..." Napatingin ako kay Art na hindi naman nakatingin sa akin
. "...kahit nakatulala ka lang"
Napangiti ako sabay irap sa kanya. Ang random talaga ng lalaking 'to.
Naglalakad lang kasi kami ngayon sa SM. Kung masasabing 'date' ito, siguro nga d
ate na nga 'to. Biglaan din kasi siya eh. Friday ngayon at syempre walang pasok
bukas tapos biglang nag aya mag SM daw muna at ihahatid na lang daw niya ako pa
u wi.
Naglalakad lang nga kami hanggang sa dumaplis 'yung kamay namin sa isa't isa. Me
dyo kinabahan ako ng kaunti doon. Napatingin ako sa kanya sandali pero parang w
a la naman siyang naramdaman kaya nakahinga ako ng malalim.
Kakatapos lang namin kumain kaya hindi ko na din alam kung anong gagawin namin.
Nagtingin tingin lang ako sa paligid hanggang sa...
"Oh my god, Spongebob Squarepants the movie!!!" Napatigil ako sa paglalakad at l
umapit sa life size na poster at may nakatayo pang spongebob na hawak 'yung pos
t er. NOW SHOWING DAW, NOW SHOWING OMG OMG OMG!
Napatingin naman ako kay Art na parang nadisgust sa nakita niya. Mukhang ayaw ni
ya ata nito *insert sad face here*
Lumayo ako sa poster at pinilit ang pagngiti ko kahit na ang totoo n'yan ay duro
g na durog na ang puso ko. HUHUHUHU gusto ko panoorin ngunit pero datapwat hind
i ko pwedeng iwan si Art huhuhuhu this is so saddening.
"Tara na?" Nginitian ko siya at nagsimula na akong maglakad para lagpasan si spo
ngebob na ngiting ngiti sa akin nang mafeel kong wala atang sumusunod sa akin.
P aglingon ko, NAWALA SI ART.
WOW HA. Sinacrifice ko ang hindi pagnood ng spbp (tinamad na po ako itype ang sp
ongebob squarepants) para hindi siya maiwan tapos mawawala siya?! WOW HA?! Buma
l ik ako sa may sinehan at nagulat ako nang biglang lumitaw si Art na medyo naka
yu ko pa.
Paglapit niya sa akin, "oh"
Napatingin ako sa papel na hawak niya na binibigay niya sa akin. Nanlaki naman a
ng mga mata ko nakita ko. DALAWANG TICKET NG SBSP THE MOVIE!!!! Hindi ako makap
a niwala at nanlalaki pa rin ang mga mata kong napatingin sa kanya, sa ticket ta
po s sa kanya.
"B-bakit ka bumili n'yan?" Nanlalaki pa rin ang mga mata ko, promise.
"Gusto mo panoorin, di ba?" Napanganga naman ako.
"H-hindi..." Nahihiya ako sa kanya huhuhu obvious naman na ayaw niya pero bumili
siya huhuhuhu nakakahiyaaaa.
"Alam ko namang die hard fan ka ni spongebob eh" Pinatong niya ang kamay niya sa
ulo ko na nakayuko. "Kaya kung gusto mo, gusto ko na rin, okay?"
Yumuko rin siya at tumingin sa akin ng ngiti. Feeling ko naman nagningning ang m
ga mata ko, omaygahd hulog ng langit!
"10 minutes bago magsimula. Tara?" Naglakad na siya bigla at pumila sa bilihan n
g popcorn habang ako eh shock na shock pa rin sa mga nangyayari o nangyari. Han
g gang ngayon na nasa loob na kami ng sinehan, shock pa rin ako.
I mean, ang isang Art Felix Go, ipapapanood mo ng sbsp the movie?! Naniniwala na
ako sa himala.
Pagkaupong pagkaupo namin sa upuan, nilantakan na niya agad 'yung pop corn. Syem
pre, hindi ako magpapahuli kaya kain na kami nang kain kahit hindi pa nagsisimu
l a 'yung movie. Nung magsisimula na, nasa kalahati na 'yung pop corn at hindi l
an g siya basta basta pop corn, 'yung pinaka malaking lalagyan pa talaga.
Nung nagsimula na 'yung movie, super eksayted na talaga ako. Actually natatawa n
ga ako dahil kami lang ata ang teenager sa movie na to dahil karamihan ay mga b
a tang may kasamang nakakatanda sa kanila.
Sorry talaga sa pagkadiehard fan :(
Kung ako sobrang natutuwa, napapansin ko naman na bored na bored na si Art pero
pinipigil niya ang pagkabored siguro kasi nahihiya siya sa akin.
"Okay lang matulog" Sabi ko habang nakatingin sa screen. Napansin ko naman na na
patingin siya sa akin tapos kumuha siya ng maraming popcorn at kinain 'yung ng
s abay sabay.
"Sinong inaantok?" Tumingin ako sa kanya na nakatingin sa akin. Nginitian ko siy
a tapos binalik ko na ulit 'yung atensyon ko sa panood.
Nung medyo after 10 minutes, ubos na 'yung popcorn. HUHUHU UBOS NA YUNG POPCORN
HUHUHU.
So ayun, tahimik na ulit kami.
Habang patagal nang patagal 'yung movie, napapansin ko na hindi na talaga mapaka
li si Art, parang any minute sasabog na siya sa boredom dahil nga wala na siyan
g kinakain at parang no choice na siya kundi ang manood. Medyo nakokonsensya nam
a n ako dahil pinagtitiisan na lang niya 'to dahil sa akin.
Eh kung umalis na lang kaya kami?
EEEeehhhh, gusto ko matapos 'to eh :(((
At napansin ko lang din, 'yung kanang kama niya eh laging nandun sa arm rest, pa
rang may hinihintay. Napangiti ako, hindi naman kasi ako manhid-manhiran sa nan
g yayari di ba? Alam kong hinihintay niya ang kamay ko.
Pinatong ko ang siko ko sa arm rest at pinatong ang ulo ko sa kamay ko na parang
napose ako na nabobored. Ewan ko, parang ang sarap kasi asarin na paasahin siya
sa ganitong mga moves aheheheks.
Inilayo ko naman 'yung ulo ko at diretso na akong nanood pero nakapatong pa rin
'yung siko ko. Napatingin naman ako ng kaunti kay Art at parang gusto kong mataw
a dahil nakita kong napapatingin siya sa kamay ko na nakataas lang.
Ahihihi kinikilig naman daw ako ahihihi.
After ilang minutes, medyo nangalay na ako pero nandun pa rin 'yung kamay ni Art
, nag aabang. So hindi na ako nagpatumpik tumpik pa, pinatong ko na ang braso k
o sa tabi ng braso niya pero minake sure ko na may space pa between sa kamay nam
i ng dalawa. Sorry ah, nangalay lang ako pero hindi ako malandi huhuhu hindi ako
m alandi!
Wala pang isang minuto, nagulat na lang ako nang hinawakan na niya ang kamay ko.
Cross fingers. Hindi ako tumingin sa kanya pero napatingin ako sa mga kamay nam
in na ngayon ay magkahawak na. Alam kong hahawakan niya ang kamay ko pero hindi
ko magawang hindi magulat. Kinakabahan na naman ako, ito na naman po tayo.
Siguro kasi, ito na eh, ito na talaga.
Wala nang paligoy ligoy pa.
Gusto ko na siya.
Gustong gusto ko na si Art.
Sa 1 month na inilaan niya para sa akin, never kong naexperience na hindi ako sp
ecial para sa kanya. Basta, pinaparamdam niya na ako si Ianne, 'yung taong maha
l niya. Alam ko ang bilis. Well, hindi siya ganun kabilis dahil marami-rami na r
i n ang pinagdaanan naming dalawa at medyo inis pa ako sa kanya nung una pero et
o eh, nag iba na.
Nag iiba kasi talaga ang ikot ng mundo, napaka unexpected.
Pinisil niya ang mga kamay ko at lalo akong kinabahan as if first time namin mag
kahawak ng kamay. Syaks, ang cheesy lang. Nagkatinginan kaming dalawa at sabay
k aming napangiti. Bumilis na naman ang tibok ng puso ko nung nakita ko mga mata
n iya na kumikislap na nakatingin sa akin.
Narealize ko na lang na papalapit...
...nang papalapit...
...nang papalapit...
...nang papalapit...
...na ang ending ng sbsp the movie.
Nung pinapalabas na 'yung credits, hindi pa rin ako tumatayo. Actually parang gu
sto ko nga ulitin dahil halos wala akong naintindihan sa movie. ANG DAYA. REFUN
D PLS! Ito kasing si Art eh, napaka distracting. Next time na manonood ako ng mo
v ie, hindi ko talaga to sasama! (wow parang ako nagbayad ng ticket eh)
"Hindi ka pa ba tatayo?" Napangiti ako sa sinabi niya at nagkaroon ako bigla ng
idea.
"Eto na nga, TAYO na nga" Tumayo ako at ngiting ngiti sa kanya pero siya, no exp
ression sa sinabi ko. Ay, okay? Snob?
HINDI BA NIYA NAGETS? HUHUHUHU.
Eh paano ko na sasabihin ang nais kong sabihin nito? Huhuhu ang slow naman neto.
Nadismaya ako, seryoso. Dismayado ako hanggang nasa jeep na kami at naglalakad n
a papunta sa bahay, dismayado pa rin ako. Huhuhuhuhuh ang talino ang slow naman
bakit ganun? Huhuhuhu.
Pagdating namin sa may gate ng bahay, pinapalayas ko na siya. Kainis kasi eh! De
joke, gabi na rin kasi kaya para hindi siya masyadong gabihin.
"Hindi, papasok ako para magpaalam sa magulang mo at para alam nilang ako kasama
mo" Humindi ako nang humindi at medyo nagtalo pa kami hanggang sa okay fine, eh
di magpaalam siya sa magulong ko sus.
Nung naglalakad na siya papasok ng bahay, napapangiti ako. Una, dahil siya lang
ang nakilala kong magpapaalam pa sa magulang pagkahatid. Karamihan kasi ng lalak
i ngayon, hanggang labas lang ng bahay, tipong takot makita ng magulang ng baba
e .
Pangalawa, nauuna pa siya sa akin eh ako anak ng may ari ng bahay na 'to, jusko.
Pagkapasok naming dalawa sa bahay, nandun si papa na nanonood ng tv. Pinaupo mun
a kami tapos pinakain na din ng kaunti dahil nakakain na nga kami sa SM kanina.
Medyo nagkwentuhan pa sila at ayun, buti naman napagdesisyunan na nilang paalis
i n si Art.
"Bye Art! Papogi ka lalo ah?" Sigaw ni mama. Tumingin naman ako kay mama sabay i
rap sakanya habang ngiting ngiti siya. Si Art naman parang nahiya sa sinabi ni
m ama, adik kasi ni mama eh!
"Sige ho, salamat po" Wow, ang galang ni Art hahaha.
"Tara na nga, baka reypin ka pa ni mama eh" Tinulak tulak ko si Art hanggang sa
makalabas na kami ng gate.
"Ianne, ingat ka ah" Napangiti naman ako sa sinabi niya.
"Nasa bahay na ako kaya ikaw ang mag ingat" Ngumiti naman siya sa akin.
"Kita na lang tayo sa school" Nagwave na siya at nag wave naman ako. Naglakad na
siya paalis at bigla akong nakafeel ng lungkot. Ewan, hahayaan ko bang maglakad
pa siya palayo sa akin ng ganito set up?
Hays. Ang slow naman kasi eh!
"Teka Art!" Tumakbo ako papunta sa kanya kahit na wala akong tsinelas na suot. L
umingon siya para tignan ako pero nagulat siya nung bigla ko siyang niyakap. Ni
y akap ko siya ng mahigpit at tinignan ko siya sa mata na halatang gulat na gula
t siya.
Tumingkayad ako at hinalikan siya sa cheeks. "Good night"
Kumalas ako sa pagkakayakap at tumakbo palayo pero hindi ganoon kalayo habang si
ya, nakatayo lang dun at medyo tulala sa ginawa ko. Napangiti ako lalo, ang cut
e talaga niya kapag ganyan siya.
"Art!" Siguro nga natulala siya dahil parang nabalik siya sa earth nung tinawag
ko siya. "Tayo na, okay?!" Pasigaw kong sabi para marinig niya.
"A-A-ANO?!" Pasigaw naman niyang tanong. Napangiti naman ako dahil nauutal siya,
ang cute!
"Hindi ko na uulitin pa! BYE!" Tumalikod na ako at naglakad palayo nang makarini
g ako ng mabilis na parang may tumatakbo sa likuran ko at ilang seconds lang an
g nakaraan, nafeel ko na lang na hindi na pala ako nakatapak sa lupa.
"YEEESSSS!!!!!!!!" Sigaw ni Art habang yakap yakap niya ako at iniikot ikot pa.
Wow ha, parang nasa movie lang. "Seryoso ka ba dito, Ianne?"
Ngiting ngiti siya sa akin.
"Oo at babawiin ko 'yun kapag hindi mo ako binaba!" Agad agad naman niya akong b
inaba at bumitaw sa pagkakayakap pero hinawakan naman niya ang mukha ko.
"Wala nang bawian to..." Seryoso niyang sabi pero ngumiti siya. Nakayuko siya at
pinatong ang ulo niya sa ulo ko habang magkatitigan kami. Nakakaduling nga eh.
"...kahit kelan"
"Thank you Ianne" Nagulat na lang ako nang bigla niya akong hinalikan sa labi. A
ctually, napansin ko rin na nagulat siya sa ginawa niya. Ay ano to, gulatan por
t ion lang? "S-sorry"
Lumayo siya sa akin pero pinigilan ko siya sa paglayo at bago pa siya makareact,
ako naman ang humalik sa kanya. "Sorry saan?" Tanong ko pagkatapos ko siyang ha
likan.
Ngumiti siya ng malawak, pati ako napangiti rin sa pagngiti niyang 'yun. Niyakap
niya ako nang mahigpit sabay bulong:
"Ang saya ko, sobrang saya ko"
Ako din Art, ewan ko pero ngayon ko na lang ulit naramdaman ang ganitong klaseng
kasiyahan.
---x Author's Note: Dahil ayaw kong makisabay sa Christmas, ngayon ako mag uupda
te. Belated Merry Ch ristmas sa mga readers ng afgitmolfm!!! Pero ang totoo n'ya
n, nagtatampo pa rin ako sa mga readers dahil hindi niyo magawang magcomment. Na
kakalungkot tuloy dahil hindi ko alam kung may nagbabasa pa ba ng afg or wala na
. But anyways, kahit na ganun kinikilig pa rin ako sa mga readers na nagkocomm e
nt pa rin. Thanks guys! :"> Dedicated to StyledinPink o PRIORITIESinLIFE na ata
ngayon kasi nag message siy a sa akin dati only to say that she and her classmat
es are addicted sa afg. Kini kilig ako dahil doon so ayun aheheks. Thank you! :3
"problema is once you start you can't let go. and yung story niyo po, overquali
f ied na sa category na 'yun... (^-^) SEPTEMBER 11, 2012" -- Isa sa mga sinabi n
iy a :)
******************************************* [72] Chapter 70: "Ta*beep*na" ******
************************************* Natapos na ang buong week ng pagsusunog ng
kilay dahil patapos na ang examinatio n week naming mga graduating students. Ma
saya pero nakakakaba pero sure naman ka sing gagraduate kaming lahat.
Inaayos na namin ang lahat ng requirements sa school; mga notes, mga utang sa ca
shier, mga librong hindi na binabalik sa library at kung anu ano pang mga requi
r ements. Ang daming ginagawa at sobrang hectic ng schedule naming lahat lalo na
s a mga tamad-tulad ko.
Natapos na ang examination namin pero hindi pa din ako tapos sa pagkopya ng note
s sa mga kaklase ko. Hindi daw kasi pipirmahan ng teacher namin ang clearance k
o kapag hindi ko nakumpleto ang notes.
ANG BAD DI BA?
Nagpakita na rin si Art sa aming mga magkakaklase at medyo naging star of the da
y siya dahil ang daming nagtanong kung saan ba siya nagpunta nung nag exam kami
. Lahat sila nag iingay malapit kay Art pero ako, busy ako sorry.
Medyo ganyan lang ang set up hanggang mag uwian na at hanggang ngayon, nagsusula
t pa rin ako dahil malapit na rin naman na akong matapos sa pagsusulat. Naramda
m an ko na lang na parang may lumapit sa akin at pagtingin ko, nakita ko si Art.
Nawala siya ng 3 days habang nag eexam at wala siyang iniintinding notes dahil m
atalino naman daw siya at hindi na kailangan ng notes. WHY IS LIFE SO UNFAIR?
Ngumiti siya sa akin at napangiti na lang din ako pero busy kasi talaga ako, wai
t lang. Habang nagsusulat, medyo kinabahan naman ako ng hinawakan niya ang kali
w ang kamay ko na nakatambay lang sa may arm rest dahil nga ang pagsulat ko ay r
ig ht.
Napansin ko naman na 'yung singsing na kwintas lang niya dati na kaparehas ng ak
in ay suot suot na rin niya sa daliri niya. Ang ganda tignan, bagay na bagay sa
kamay niya 'yung singsing.
Nakakakilig.
"Namiss kong hawakan 'tong kamay mo..." Naramdaman kong dumampi ang labi niya sa
kamay ko at gusto ko nang sumabog sa kilig pero hindi pwede dahil busy nga ako.
"Hoy kayong dalawa!" Napatingin kami sa sumigaw na si JB o si Mr. President ng k
lase. "Aalis na kaming cleaners, okay lang kayo d'yan?" Tumango ako.
"Dapat bukas dalawa pa rin kayo ah!" Natatawang sabi ni JB, nginitian ko lang si
ya.
"Hay nako James Bryan Mariano, di porke't birthday mo mag eepal ka na naman. Sig
e na, lumayas na kayo." Nagtawanan naman 'yung mga kaklase namin na kasama ni J
B .
"Oh? Birthday niya?" Tanong sa akin ni Art. Tumango na lang ako at nagresume na
sa pagsusulat. "Happy birthday JB."
Napatingin naman ako kay Art tapos kay JB na parang nagulat. "Ah, sige tol salam
at!" Sigaw ni JB. "Alis na kami ah, bye!" Nagpaalam na silang lahat at naiwan n
a kaming dalawa ni Art sa classroom. Maliwanag pa dahil everyday this week, half
day lang kami lagi pero ang kamay ko, masakit na.
"Matagal pa ba 'yan?" Tanong ni Art habang hawak hawak pa rin ang kamay ko at ew
an ko kung bakit dinidikit niya ang kamay ko sa mukha niya.
"Uhm, sakto lang, kung gusto mo mauna ka na." Binitawan niya 'yung kamay ko at f
eeling ko lumungkot ang aura ko. Ay, ang landi lang? Tumayo siya at omaygahd th
i s is so heartbreakening ahuhuhu nauna nga ang loko huhuhuhu.
Hindi ako tumitingin dahil ayaw ko madisappoint, better concentrate on this note
s para matapos na! Three pages na lang ang isusulat ko na back to back, carry k
o to!
After ilang minutes, naramdaman ko na naman ang pag init ng paligid kaya napatin
gin ako sa gilid sa may pintuan at nakita ko siyang papalapit sa akin at may ha
w ak hawak. Umupo siya sa tabi ko at binuksan ang styrofoam na may lamang pagkai
n.
"Tara, kain." Nagsimula siyang kumain at feeling ko nanlulumo na ang pagkatao ko
. Walangya, at talagang sa gilid ko pa kumain?! GANUN NA LANG YON!? Nakakainis
n aman huhuhuhu. "Tignan mo 'yang sulat mo, arabic na."
Sumimangot ako pero hindi ako tumingin sa kanya. Nakakainis naman kasi akala ko
bibigyan niya ako ng pagkain pero siya lang kumain. Nakakainis huhuhuhu ang unfa
ir kasi eh, ang unfair talaga!
Tapos na ako sa pagsusulat at medyo nagstretching pa ako ng kaunti saka ako tuma
yo at nilagpasan siya. "T-teka, saan ka pupunta?"
Hindi ko siya nilingon pero nagsalita ako, "aalis na, gutom ako."
"Kaya nga nandito ako di ba?" Parang lalo akong nairita sa sinabi niya, nilingon
ko siya at tatarayan sana nang mapansin kong may hawak siyang lunch box at tubi
g. "Mag lunch ka na."
Ngiting ngiti siya sa akin at mula sa pagkakasimangot ay napangiti rin ako. AHUH
UHUH kinikilig na naman ako bakit ganito! Naupo ako sa tabi niya at nagsimula n
a ng kumain. "Thank you," sabi ko habang kumakain.
"Anong thank you? May kapalit yan!" Napatingin ako sa kanya at nagulat na lang a
ko nang bigla niya akong hinalikan. "Ah, sarap ng kapalit."
Pinalo palo ko siya ng pabiro habang tawa siya nang tawa at ako eh kain nang kai
n. Hanggang ngayon na kami na, hindi pa rin niya nakakalimutan na pagbaunan ako
ng lunch. Baliktad nga eh, dapat ako ang gumagawa ng pagkain para sa kanya pero
hays ang sweet talaga.
Nakatingin siya sa akin habang ngiting ngiti at medyo naiilang ako dahil kumakai
n ako. "Nakakainis."
Napahinto ako sa pagkain at napatingin sa kanya. Mula sa ngiti niya kanina, naka
simangot na siya ngayon na hindi ko malaman kung badtrip ba siya o nagpapacute
s a akin.
"Bakit?" Pagtataka kong tanong.
"Naaadik na ako." Tumayo siya at naglakad palabas ng room. Ako naman, inubos ko
na 'yung pagkain at uminom ng tubig bago tumayo para habulin siya. Palabas na sa
na ako ng room ng bigla siyang nagpakita sa may pintuan at before pa ako magrea
c
t, hinalikan niya ulit ako.
Hindi siya smack pero hindi rin siya 'yung grabeng halik. It was soft, sweet...
at kinakabahan ako ngayon sa ginagawa niya. Tumigil siya sa paghalik at pinagdik
it ang noo namin sa isa't isa. Hawak hawak niya ang makabilang pisngi ko habang
ako medyo nashoshock pa.
"Naaadik na ako sa'yo." Hahalikan niya ulit sana ako pero tinakpan ko 'yung bibi
g ko. Napalayo siya sa akin at tumaas ng kilay niya na parang sinasabing 'bakit
mo tinakpan?!'
"Kapag naaadik, iniiwasan." Sabi ko nang nakangiti. Pumasok ako sa loob ng room
dahil medyo kitang kita kami sa labas at skandalo na naman ang pwedeng mangyari
kung sakaling may makakita sa amin.
Hinawakan niya ako sa braso at napalingon ako sa kanya. Seryoso ang mukha niya n
ang tumingin siya sa akin. "Okay lang, magpapakaadik na lang ako."
The rest was history.
Okay joke lang dahil napatigil kami sa paglalandian nung biglang dumating 'yung
janitor. Medyo nagulat pa kami nun kaya napabukas ako bigla sa isang cabinet at
nagulat ako dahil nauntog si Art at medyo gumawa pa kami ng scene sa harap ng ja
nitor.
Napagdesisyunan na lang tuloy naming umuwi.
Nagsimula na ang community service ko at ang daming pinapagawa sa amin ng DC. Me
dyo nagkakasalubong kami minsan ni Nate pero hindi ko na lang din pinapansin. M
a y kung anu-ano kasing utos like ipatawag si ganito ganyan, linisin 'yung ganit
o at kung anu ano pa.
Hindi ko tuloy alam kung naeenjoy ko ba 'tong community service o hindi.
Minsan naman sinasamahan ako ni Art sa community service ko dahil bored daw siya
according to him sa room. Nagpapractice na din kasi kami ng graduation songs at
dapat kasama ako dun pero suspended nga ako di ba?
Minsan naman tumatambay lang kami sa clinic dahil mabait naman si nurse Elle at
minsan nakakalaro din namin 'yung anak niya kapag sinasama niya sa duty niya. Al
l in all, ang experience ko ay masaya pero nawala 'yun nung sa last day of comm
u nity service.
Pinapalinis kasi sa akin 'yung CR sa buong 4th floor at hindi naman sa pagiging
judgemental ah, pero itong mga estudyante sa 4th floor ay laging may karumal dum
al na lihim pag nagpupunta sa school.
Sa pagkakasabi ko ng karumal dumal, as in karumal dumal talaga.
Hindi makakasama sa akin si Art dahil kailangan daw niya magprepare sa graduatio
n speech niya. Nakakuha kasi siya ng loyalty awardee. De joke lang, kasi... *in
s ert irap here* 'yung 3 days na nawala siya, nag eexam din pala siya pero ang e
xa m niya eh ibang set.
At dahil na 'perfect' niya ang exam, magkakaroon siya ng award. Ewan ko lang kun
g ano, best matalino award ata. Eh di ba tinanggihan niya pagiging valedictoria
n , so ayan sige na siya na matalino nakakainis eh. Hindi ako bitter please lang
.
Natapos ko na ang CR sa right wing kaya nagsisimula na akong linisin ang CR sa l
eft wing nang magulat ako pagpasok ko sa CR ng boys sa nakita ko. ANG LAKI! Jok
e , I mean... nagulat ako dahil nandito si Nate at naglilinis din.
"T-teka, bakit nandito ka? Sa akin inassign 'tong flo-"
"Tapos na kasi ako sa floor ko, tutulungan na kita." Huminga ako ng malalim bago
ako pumasok sa loob, okay, fine. Tahimik lang kami habang naglilinis, minsan na
gkakabungguan pero wala talaga, as in, namimiss ko tuloy si Art.
May ilang segundo na nagkakatinginan kami at medyo naiilang ako sa tingin niyang
'yun na parang may gustong sabihin kaya naisipan kong sa kabilang CR na lang ak
o maglilinis. Naghugas na ako ng kamay at ready to go na ako. Last few days nam
a n wala akong nararamdamang ilang pero ngayon, parang nahihiya na akong makita
ko siya.
"I'm sorry..."
Napatigil ako sa paglabas ko sana pero hindi ako lumingon sa kanya. Napatigil ak
o dahil parang bigla akong nanghina sa pagsalita niya at ang lakas na naman ng
k abog ng dibdib ko.
"Patawarin mo ako..." Naramdaman ko na lang, niyakap na niya ako. Lalong lumakas
ang kabog ng dibdib ko at feeling ko nagwawala na ang puso ko sa loob ng katawa
n ko. Hindi ako masyadong makahinga, feeling ko nasasaniban ako.
Ipinatong niya ang ulo niya sa balikat ko at ramdam na ramdam ko ang bawat malal
im na paghinga niya gaya ng paghinga ko na sobrang lalim din ng hinuhugot.
"Hindi ko na kaya." Lalong humigpit ang yakap niya at feeling ko any moment maii
yak na ako sa naririnig ko. Tahimik pa rin ako pero parang ang daming gustong s
a bihin ng puso ko...pero wala akong ibang masabi.
"I love you..." Napahawak ako sa bibig ko habang pinipigilan ang pagbabadyang pa
gtulo ng mga luha ko. Nanginginig na ang buong pagkatao ko at nagsisimula nang
m apuno ang mata ko ng mga luha.
Kailangan kong magpatatag, huwag ka umiyak Ianne.
"Mahal na mahal kita Ianne..." Napansin ko na nag iiba na ang tono ng boses niya
. "...and I'm really sorry."
Sumasakit ang puso ko sa bawat salitang binibitawan niya. Ano na naman ba ang gu
stong iparating ni Nate? Ano na naman ba ang ginagawa niya sa akin? Kumawala si
y a sa pagkakayakap niya sa akin at hinarap ako.
Doon ko lang narealize na umiiyak na siya.
"Mahal na mahal kita..." Hinawakan niya ang makabilang balikat ko habang tinitig
nan niya ako ng diretso sa mga mata ko. "...paniwalaan mo sana ako."
Feeling ko sasabog na ang puso ko sa halo halong emosyon na nararamdaman ko. Pap
alapit siya nang papalapit sa akin nang yakapin niya ulit ako.
Ako, sobrang nagpipigil na sa pag iyak.
"Tayo na lang Ianne, tayo na lang ulit, tayo naman talaga eh..." Iyak siya nang
iyak sa akin at sobrang bumibigat na talaga ang loob ko.
Nagpipigil pa rin ako sa pag iyak at nanginginig pa rin ang labi ko sa pagpipigi
l. Napansin ko na papalapit na nang papalapit ang mukha niya sa akin at kung ma
t ino kang babae, sasampalin mo na siya pero kung ikaw ako, wala kang magagawa.
Wala kang magagawa kundi ang maguluhan... lalo na kapag dumampi na ang labi niya
sa labi mo
Hindi ko na napigilan ang luha ko at umagos na ito nang umagos sa mga mata ko. T
uloy tuloy lang ito kahit na nilalagay ko ang lahat ng lakas ko para hindi umiy
a k. Tinulak ko siya para lumayo siya sa akin dahil the more na malapit siya sa
ak in, the more na feeling ko masisiraan ako ng ulo.
"Ano ba Nate, kami na ni Art!" Sigaw ko. Lalayo na sana ako pero bigla niya akon
g hinawakan sa magkabilang braso ko, mahigpit na hawak na parang pinaparamdam n
i ya ang sakit na nararamdaman niya ngayon.
"Mahal mo ba siya?" Titig na titig siya sa akin kahit na medyo malabo na siya sa
paningin ko dahil sa mga luha na patuloy lang ang pag agos. Inialis ko ang pagk
akahawak niya sa braso ko at tinulak ulit siya.
"Ano ba?! Bakit ka ba ganyan?" Sumandal ako sa pintuan na nasa tabi ko dahil sob
rang nanghihina na ako. "Bakit ba kung kelan magiging okay na ang lahat, tska k
a pa gugulo? Bakit kailangan mo pa akong sugatan nang sugatan kung kelan hinahay
a an ko nang makaramdam ulit ako?!"
Iyak ako nang iyak hanggang sa napadausdos ako pababa ng pintuan at naupo ako sa
lapag. Patuloy lang ako sa pag iyak na feeling ko mauubusan na ako ng luha.
"Hindi ko kayang kalimutan mo ako..." Naramdaman ko na lang na lumapit siya sa a
kin at hinalikan ako sa ulo. "Mahal na mahal kita, patawarin mo na ako."
Mula sa pagkakayuko ay tumingin ako sa kanya, naiiyak ako lalo sa itsura niya pe
ro hindi ko na alam kung anong gagawin ko nung bigla niya akong hinalikan ulit.
"P-pakiusap..."
Nakarinig ako nang biglang pagkalampag ng kung ano man 'yun at napatingin ako sa
labas at lalong gusto kong umiyak sa nakita ko. "A-Art..."
Kitang kita ko sa mga mata niya ang galit, ang sakit na gustong gusto kong tumay
o at lumapit sa kanya pero hindi ko magawa.
"Tangina."
Hindi ko na alam kung anong gagawin ko dahil gulong gulo na ako. Hindi ko rin al
am kung ano na ang mga sumunod na nangyari dahil nawalan na ako ng malay pagkat
a pos. Pagod na pagod na ako, physically, mentally and emotionally na parang gus
to ko na lang mag shut down.
Dumating ang monday at pumasok ako na parang milyon-milyong aspile sa katawan ko
ang tumutusok sa akin. Umupo ako upuan ko at tumingin sa upuan sa tabi ko na wa
lang nakaupo. Nandoon ulit siya sa likod, dun sa pwesto niya dati at natutulog.
Umaga pa lang, gusto ko na agad umiyak sa sobrang sakit na nararamdaman ko. Hind
i ko siya nahagilap buong weekends at parang pinutol na niya ang lahat sa amin
a t ang sakit, sobrang sakit.
Magsisimula na ang practice namin sa gym pero hindi pa rin siya bumabangon. Kina
kabahan akong papalapit sa kanya. Nagsialisan na 'yung iba naming kaklase haban
g siya natutulog pa rin.
Huminga ako ng malalim bago ko hawakan ang balikat niya para gisinging siya. "Uh
m, Art."
Kinabahan ako bigla nung gumalaw siya at umayos ng upo. Ang masakit dito, hindi
pa ako nagsasalita ay tumayo na siya at lumabas ng room-ni hindi siya tumingin s
a akin. Napansin kong nawalan ng emosyon ang mukha niya at parang nawalan na na
m an ng buhay.
Bumalik na naman siya sa dati.
Napangiti ako.
Ang galing ko talaga. Ang taong nagbibigay sa akin ng lakas ay sinaktan ko. Umaa
paw na naman ang mga luha sa mga mata ko pero pinahid ko agad 'yun para hindi n
a sila mag unahan sa pagtulo.
Hirap na hirap akong magpigil ng luha ko nung nasa gym na ako. Pinilit kong maki
pag usap sa mga kaklase ko at makipag biruan. Pinilit kong ngumiti kahit ang to
t oo eh sobrang nasasaktan na ako na hindi ko na alam at baka mabaliw na ako sa
so brang sakit. Nung uwian, gusto ko sana siya iapproach pero nawala na lang siy
a n a parang bula. Napangiti ulit ako, ang galing mo kasi Ianne, ang galing gali
ng m o.
Umuwi ants. daman go pa
ako ng bahay na parang walang buhay at nanood na lang ng Spongebob Squarep Alam
kong nakakatawa 'yung scene pero 'yung isip ko, sobrang lutang. Naram ko na lang
na lumuluha na naman ako kaya pinunasan ko agad ang mukha ko ba makita nila mam
a na umiiyak ako.
"Ianne..." Napatingin ako kay mama at pinakita ang ngiti ko. "May bisita ka sa l
abas."
Tumango na lang ako at nag ayos muna ng itsura dahil sobrang haggard na ang itsu
ra ko kakaiyak. Pagkabukas ko ng pintuan, nagwala na naman agad ang puso ko.
"Hello."
---x Author's Note: At oo, dapat binibitin kayo para magcomment kayo muhahahahah
a. >:D Ang comments at reactions last chapter ay sobrang overwhelming na sobrang
kinatu wa ko. Kailangan ba talaga magtampo muna ako bago kayo lumabas? Kainis k
ayooowww . Last chapter na ata ang pinaka maraming comments na nakuha ng AFG wit
hin sa da ys na hindi ako nag update at sobrang thankful ako dahil doon. THANK Y
OU GUYS! Ang chapter na ito ay dedicated kay Alexson o mas kilala bilang tumblri
sta dito sa wattpad. Matagal tagal ko na siyang reader pero hindi ko pa ata siya
nakikita ng nagkocomment? ATA? Hahaha sorry makakalimutin ako pero basta kasi p
anay ang l ike niya simula umpisa pa lang as in siguro 1 year na din ang nakakar
aan kaya it o, dedicated sa kanya dahil hindi siya nang iwan. Thank you Alexson!
:)
And oh, HAPPY NEW YEAR GUYS! Ingat kayo t have a blessed 2013 :) ***************
**************************** [73] Chapter 71: Information Overload *************
****************************** "The truth." Dumbledore sighed. "It is a beautifu
l and terrible thing, and shoul d therefore be treated with great caution." - J.
K. Rowling (Harry Potter and the Sorcerer's Stone (Harry Potter, #1))
---x
"P-pasok ka."
Hindi ko rin alam kung bakit ganito ang reaksyon kong nakita ko siya ngayon sa l
abas ng bahay namin eh lagi ko naman siyang nakikita sa school. Bakit nga ba ak
o kinakabahan? Siguro... siguro sa nangyari nung nakaraan?
Napaka unexpected, sa lahat ng taong pwedeng pumunta sa bahay namin; sa dinami d
ami ng mga kaibigan, nagmamahal (echos) sa akin, bakit siya pa? Bakit siya pa a
n g nasa harap ko at nakangiti sa akin?
"Hindi sige, nakakahiya naman kanila tita eh." Nagkamot siya ng batok na parang
nahihiya at hindi malaman kung anong gagawin.
At nagkamali man kayo o hindi.
Siya nga.
Si Nate.
Napagdesisyunan kong samahan na lang siya sa may labas ng gate para tumambay. Hi
ndi ko rin alam kung anong dahilan niya sa pagpunta niya dito pero may kung ano
sa akin na parang kinakabahan ako.
Ilang minuto na ang nakakaraan pero wala pa rin ni isa sa amin ang nagsalita. Na
kakailang ang katahimikan pero parang mas gusto kong tahimik na lang kami. Ang
t otoo n'yan, nakakamiss kaming dalawa-pero siguro last time naguluhan lang ako
sa nangyari.
Ngayon kasi, alam ko na kung ano ang gusto ko.
"Ianne..." Ah, atlast nagsalita na siya. Tumingin ako sa kanya kahit na hindi ri
n siya masyadong kita dahil madilim na at tanging ilaw lang sa labas ay 'yung m
g a nasa poste. "Dun sa nangyari sa cr..."
Hindi ako kumibo pero nagulat ako ng hawakan niya ang kamay ko. Ang init ng pala
d niya pero parang kinakabahan din siya. Lumapit siya ng kaunti pa sa akin at t
u mingin sa mga mata ko. "Totoo lahat 'yun."
Napakagat ako ng labi ko. Ano na naman bang gusto mong mangyari, Nate?
"Nararamdaman mo ba?" Inilagay naman niya ang kamay ko na hawak niya sa may dibd
ib niya na para bang pinaparamdam sa akin 'yung tibok ng puso niya-which is sob
r ang bilis.
"'Yung tibok ng puso ko dati, para sa'yo 'yun. Nung nagbreak tayo, para sa'yo pa
rin at 'yung tinitibok ngayon, ikaw pa rin. Hindi ako tumigil na mahalin ka Ian
ne..." Nagkatitigan lang kaming dalawa. Nakikita ko sa kanya 'yung dating Nate
n a minahal ko, siguro, siguro kung ito 'yung dati kung kelan hindi pa ako sigur
ad o, kung kelan mahal na mahal ko siya babalik agad ako sa kanya.
Pero ngayon? Iba na ngayon eh.
Kinuha ko ang kamay ko at napatingin siya sa ginawa kong 'yun. Tumayo ako at pin
agpag ang shorts ko at napatingin sa langit. "Alam mo, gabi na-"
KREEK KREEEEEEK
Napalingon ako sa likod ko dahil sa ingay. "A-Art?!"
Pinark niya ang motor niya sa may gilid at tinanggal ang helmet niya. Kinabahan
ako sa presensya niya, anong meron? Bakit ba sila pumupunta dito sa amin?! Palap
it siya sa akin pero nilagpasan lang niya ako.
"Pare-" Sambit ni Nate. Napalingon naman ako sa pwesto ni Nate na tumayo na at n
akatingin kay Art pero nagulat ako nang biglang...
"ANG KAPAL DIN NAMAN NG APOG MO EH NO?!"
BOOG! (suntok)
"A-Art!" Nagpanic ako bigla.
CLING CLENG CLANG CLUNG CLONG (natamaan 'yung gate nila Ianne)
Hinawakan ko siya sa braso pero ayaw niyang magpaawat. Bigla namang sinipa ni Na
te si Art kaya tumalsik si Art at muntikan na akong masama. Tumayo agad si Nate
at sinuntok si Art sa pisngi.
"Ano bang problema mo?!" Sigaw ni Nate habang hinahawakan ang pisngi niyang sinu
ntok ni Art.
"Eh ikaw, anong problema mo?!" Sinuntok ulit ni Art si Nate ng malakas sa tyan.
"Akala mo ba maaawa pa ako sa'yo?!"
Sobrang nagpapanic na ako sa suntukan at sigawan nila pero nagulat ako sa nakita
ko na lumalabas sa bibig ni Nate-d-d-dugo!
"Tumigil na kayo!"
Sinuntok naman ni Nate si Art ng malakas sa pisngi at hindi ko na talaga alam. P
inipigilan ko sila sa pagsasapakan pero masyado silang malakas. Tama ba 'to? Wo
r th it ba na pag away nila ako? Ako nga ba talaga pinag aawayan nila?
Sa sobrang pagpapanic, hindi ko na namalayan na umiiyak na pala ako.
"Please, tumigil na kayo..." Iyak lang ako nang iyak, hindi ko na rin kasi alam
kung ano bang dapat gawin para tumigil silang dalawa. "Art... Nate... tama na."
Napatigil silang dalawa at tumingin sa akin. Nahihiya akong umiyak sa harap nila
. Ewan ko, hindi ko rin naman kasi namamalayan na iiyak ako.
"Ianne..." Palapit sa akin si Nate pero bigla siyang pinigilan ni Art.
"Ano sa tingin mo ginagawa mo?! Girlfriend ko siya!" Pasigaw na sabi ni Art.
"Ako ang boyfriend niya simula pa lang, Art, tandaan mo 'yan." Rinig sa boses ni
Nate na seryoso siya. Ano na ba nangyayari sa kanila?
"Wala ng 'kayo' nung nakipagbreak ka sa kanya. Bakit ka hahabol habol ngayon kun
g kelan ako na ang boyfriend niya?!" Tinulak ni Nate si Art at nagulat ako sa s
i nabi niya na nagpabalik ng mga luha sa mga mata ko.
"Binabayaran lang kita! Anong boyfriend pinagsasasabi mo?!" Napatigil at parang
huminto ang oras ko ng marinig ko ang sinigaw ni Nate. Napatingin ako kay Art na
nakakuyom ang mga kamao.
Binabayaran?
"Wala na akong pakielam sa pera mo! Kahit anong gawin mo, hindi na magbabago 'to
ng desisyon ko. Tumigil na ako kaya lumayo ka sa kanya!"
Pera?
"The deal is off Art! Sa akin si Ianne sa umpisa pa lang, nakikiepal k-"
Deal?
"Matagal nang tapos ang deal na 'yun! Binalik ko na sa'yo lahat at hindi laruan
si Ianne para balik-balikan mo lang!"
La-laruan?
Nagsigawan lang nang nagsigawan sila Art at Nate habang nagsusuntukan at kung an
o man ang ginagawa nila. Ako naman, nakatulala at tinititigan silang dalawa hab
a ng pinoprocess ng utak ko ang lahat ng sinasabi nila.
Pero... kaunti lang ang naprocess sa utak ko at ewan ko pero nag init bigla ang
buong katawan ko at hindi ito 'yung init na dapat na init kundi init na parang..
.galit?
"TEKA NGA MUNA!" Sigaw ko at napatigil silang dalawa at tumingin sa akin. "Anong
, anong pinagsasasabi niyo?!"
"Niloloko ka lang ng Art na 'yan! Ginagawa lang niya 'yang mga kagaguhan niya na
ng dahil sa pera!"
"Ang kapal ng mukha mo Nate! Matagal na akong tumigil! Ikaw lang 'tong ayaw tumi
gil! Porke't nakikita mo lang na masaya na kami ni Ianne, eextra ka na naman?!
"Sa una pa lang, akin naman talaga si Ianne!"
"Nasa akin na siya ngayon!"
Napahinga ako ng malalim dahil sobrang sumasakit na ang ulo ko at parang sumasak
it na din ang puso ko. Sa sobrang dami kong narinig, isa lang ang alam ko.
Niloko ako.
Niloko niya ako.
Niloko nila ako.
Lumapit ako kay Art. Nawawala na siguro ako sa sarili ko dahil pagkalapit ko sa
kanya."Ikaw Nate! Hindi porke't may sa-"
PAAAAAK! (Isang malutong na sampal)
"I-Ianne..." Napatingin sa akin si Art na hawak ang pisngi niyang sinampal ko. N
agulat siya sa ginawa ko at kahit man ako, nagulat rin pero may nagsasabing-dap
a t lang sa kanya 'yun. "B-Bakit?"
"ANG KAPAL MO ART!" Namumuo na naman ang mga luha sa mga mata ko pero pinahid ko
sila agad sa kamay ko para hindi tumulo. Nanginginig ang labi ko at parang sasa
bog na ako sa sobrang galit. "Ako, katumbas ng pera?"
Kinagat ko ang labi ko para hindi ako maiyak. "PINAGKATIWALAAN KITA, AKALA KO NA
GBAGO KA DAHIL SA AKIN, PERO HINDI PALA!" Tumawa ako. "NAGBAGO KA PALA DAHIL SA
LECHUGAS NA PERA NA 'YAN!"
"Pero Ianne.." Nagbadya siyang hahawakan ako pero lumayo ako.
"Pero? PERO ANO? SA TINGIN MO PAGKATAPOS NG GABING TO, MANINIWALA PA AKO SA MGA
PINAGSASASABI MO?! ILANG BUWAN MO AKONG NILOKO, ART! ILANG BUWAN AKONG NAGPALOKO
SA'YO, PAANO MO NAGAWA 'YUN?!!" Tumutulo na ang mga luha ko pero hindi pa rin a
ko tumitigil sa pagsasalita.
"ETO OH!" Tinapat ko 'yung kamay ko sa may puso ko. "IPINAGKATIWALA KO NA 'TO SA
'YO, KAGAGUHAN PA ANG ISUSUKLI MO!" Patuloy lang ako sa pag iyak at napangisi a
k o. "ANG GALING MO! KAHANGA HANGANG ARTISTA, NAPANIWALA MO AKO!"
"Ianne..." Lumalapit siya sa akin pero lumalayo ako sa kanya.
"HUWAG KANG LALAPIT SA AKIN!" Napatigil siya sa paglapit.
"ANO NA?! ANO NA BA SUSUNOD SA PESTE MONG SCRIPT?! ISANG I LOVE YOU PA ULIT, PAR
A MAINLOVE AKO LALO?! AY WAIT, ART BA TALAGA PANGALAN MO O KASAMA LANG YAN SA C
H ARACTERS NA GINAWA NG WRITER? NAISIP NG DIRECTOR? DINIKTA NG MGA PRODUCER?! AR
T NAMAN EH, ano ba akala mo sa buhay ko?" Pinahid ko ang luha sa mga mata ko dah
il hindi ko na siya nakikita. "Akala mo ba telenobela buhay ko? Yung mga nauuson
g koreanobela? ANO BA ART, TANDAAN MONG TOTOO AKO, TOTOONG TAO AKO. NASASAKTAN A
KO !" Napakagat ulit ako ng labi dahil nanginginig talaga ang labi ko.
"Ang sakit malaman na niloloko mo lang ako..." Tulo lang nang tulo ang mga luha
ko at nahihirapan pa ako huminga dahil nagbarado na ang ilong ko.
"...kung kelan-" Napahinto ako. "-Kung kelan, mahal na kita."
"I-I'm sorr-" Palapit na ulit sana siya sa akin pero lumayo ako.
"'Wag ka lalapit sa akin sabi eh! Umalis ka na nga dito, hindi na kita kailangan
!" Inialis ko ang singsing na binigay niya sa akin dati, nakita kong kumikinang
ito. Nakakainis. "Oh! Iyong iyo na 'to! Nahiya naman ako sa sobrang mahal nito
e h!" Binato ko sa kanya 'yung singsing at wala na rin akong pakielam kung saan
na napunta 'yung singsing.
Basta ang alam ko, galit ako.
"Ianne..." Nakaramdam naman ako ng parang may humawak sa balikat ko at agad kong
reaksyon ay...
"Isa ka pa!"
PAAAAAAAAAK! (isang malutong na sampal, for the second time around)
"B-bakit?" Nagtaka siya sa pagsampal ko sa kanya at parang gusto ko pa siyang sa
mpalin ulit sa sobrang galit ko pero pinigilan ko na lang.
"BAKIT?! BAKIT ANG TANONG MO? SA TINGIN MO BA MATUTUWA AKONG BINABAYARAN MO SIYA
PARA LANG PAIBIGIN AKO?! ANO AKALA MO SA AKIN, LARUAN?!" Tinulak ko siya. "AYOK
O NA NATE! WAG KA NA UMASA! KAHIT AKO PA ANG ITIBOK NG LAHAT NG PULSO MO, AYOKO
NA! TAMA NA 'YUNG SAKIT NA PINAPARAMDAM MO SA AKIN, HUWAG MO NA DAGDAGAN PA. TI
G ILAN MO NA AKO, PLEASE!"
Tinitigan ko silang dalawa, nakakainis silang dalawa! Nakakabwisit sila, nakakab
adtrip mga pagmumukha nila kahit na gwapo naman sila pero paksyet, nakakagigil
s ila!
"TIGILAN NIYO NA AKO! UMALIS NA KAYO SA HARAP KO. AYOKO NG MAKITA KAYONG DALAWA!
HINDI KO KAYO KAILANGAN! UMALIS NA KAYO! WALA NA KAYONG PUWANG SA BUHAY KO!" Tu
makbo ako papasok ng gate namin at sinara agad ito. Bubuksan ko pa lang sana 'y
u ng pintuan para makapasok pero bumungad na sa akin si mama na may lungkot sa m
uk ha niya.
Pinipigilan ko ang iyak ko pero wala na rin itong silbi dahil kanina pa basang b
asa sa luha ang mukha ko. Nakakahiya man, niyakap ko siya agad at tuluyang umiy
a k.
Ngayon ko lang naramdaman ang panghihina, ang napaka bilis na tibok ng puso ko a
t ang sakit.
"Ayoko na ma, hindi ko na kaya..."
Ang sakit sakit.
---x
"It takes ten times as long to put yourself back together as it does to fall apa
rt." - Suzanne Collins (Mockingjay (The Hunger Games, #3))
---x Author's Note: First update for the year 2013!!! Please don't hate me sa mg
a nabasa niyo guise T ^ T hahahaha. Maraming salamat sa patuloy na nagbabasa, na
gkocomment at nakakaappreciate ng af gitmolfm. Nakakakilig na marami pa rin ang
natutuwa sa pagbabasa ng afg. :"> This chapter is dedicated to malabongkausap o
kimwell na ngayon ko lang napagtan
tong siya pala 'yung nakakausap ko sa twitter O__O Hala , ikaw pala 'yan! (kung
mababasa mo man itech). Matagal ko at gusto ko lang kasi magthank you sa pag plu
g niya dun. Ginawa niya ito ng walang kapalit kaya nakakatuwa. .
sorry akala ko ibang tao na talaga to sa listahan ng afg at sa sweet note Thank
you Senyor Kimwell
Click external link para makita ang print screen ng pagplug niya sa sarili niyan
g mb ng afgitmolfm ---> ******************************************* [74] Chapte
r 72: Familia Santos ******************************************* "Home is where
you are loved the most and act the worst." - Marjorie Pay Hinckley
---x
Walang ni isa ang nagtanong sa akin kung anong nangyari.
Hindi ko rin alam kung paano ako nakapunta dito sa kwarto ko at parang nakatulal
a sa harap ng tv na pinapalabas ang paborito kong Spongebob Squarepants. Napapa
n sin ko lang na habang patagal nang patagal, nawawalan na ako ng gana manood ng
n ito na dapat naman ay hindi.
Dahil ba sa tumatanda na ako?
O dahil sa... kanila?
Lutang na lutang ako. Hindi ko akalain na sa isang araw lang, parang sasabog ang
utak at puso ko sa mga nalaman ko. Tipong mapapaisip na lang ako kung ano bang
nagawa kong masama at nangyayari sa akin ang lahat ng 'to.
Bigla akong natawa kahit na naiiyak ako.
Ang buhay ko? Isang napaka laking kalokohan. Sa ilang months na para akong nalol
oko dahil naguguluhan ako sa mga nangyayari sa akin eh isa palang kalokohan ang
lahat. Naniwala ako sa mga panloloko niya-nila.
Ako? Mahal ni Art? Paano pa ako maniniwala na mahal nga niya ako kung sa una pa
lang pala, ginagawa lang niya ang lahat dahil lang sa pera. Paano ako maniniwala
na nagbago siya nang dahil sa akin kung sa una pa lang, may Xiara na siya... to
think na hindi ko naisip na mahal nga pala niya si Xiara?
Ang tanga ko.
Nag akala pa ako na ako ang dahilan kaya nawala ang emotionless Art at naging to
toong tao. Hindi pala ako...pera pala ni Nate.
At si Nate. Hindi ko siya magets, anong nagawa ko para magbayad siya ng lalaki p
ara lokohin ako? Masaya naman kami dati eh, masaya kami sa relasyon namin. Isan
g normal na relasyon na sinira niya nung anniversary namin tapos babalik balik s
i ya?
Hindi ko lang magets, bakit nagkakaganito?
Bakit nila ako niloloko? Bakit sila nagpapanggap? Bakit ayaw nila ako maging mas
aya, kahit isang beses lang?
Anong nangyayari?
Hindi ko na namalayan na hawak ko na pala ang unan ko at kumatok sa pintuan ng k
warto nila mama. Pagbukas ng pintuan, tumambad sa akin si mama na parang nagula
t sa pagkatok ko.
"P-pwede makitabi?" Ngumiti sa akin si mama at tumingin naman si papa ng nakangi
ti sa akin na nakahiga sa kama nila. Hinawakan ako ni mama sa balikat at pinapa
s ok sa kwarto nila. Sumiksik ako sa gitna nila habang yakap yakap ko 'yung unan
k o.
"I'm sorry..." Pabulong kong sabi saka ako naluha nang naluha at nakasubsub ang
mukha ko sa unan ko.
"Bakit ka nagsosorry?" Naramdaman kong hinahaplos ni mama ang buhok ko.
"K-kasi... Kasi nagmamadali ako." Ayaw naman talaga nila mama na magboyfriend ag
ad ako, ako lang tong nagpupumilit dahil gusto ko si Nate.
"Hindi ka naman masyadong nagmamadali Ianne, saktuhan lang." Rinig kong sabi ni
mama.
Tumingin ako sa kanya, not minding na may mga luha pa ako sa mukha at medyo ayaw
paawat sa pagtulo ang sipon ko. Nakatingin lang siya sa akin, hindi natatawa at
hindi rin naman nalulungkot.
"Pero bakit 'yung sakit, hindi saktuhan?" Tanong ko.
"Alam mo Ianne, bata ka pa..." Napakagat ako sa labi ko at nagsimula na namang t
umulo ang mga luha ko.
"Yun na nga eh, bata pa ako pero bakit sobra akong nasasaktan?" Niyakap naman ak
o ni mama at lalo akong naiyak dahil ngayon lang talaga kami nakapag usap tungk
o l sa mga ganitong bagay. Ngayong araw o gabi lang niya ako niyakap nang dahil
sa malungkot ako. "Hindi ba pwedeng sakit na pangbata na lang din maramdaman ko?
"
"Ianne..." Rinig kong bulong ni mama.
"Natural 'yan, nagmamahal ka eh." Biglang nagsalita si papa na kanina pa tahimik
. Tumingin ako sa kanya pero nakapikit lang siya at parang natutulog.
"Pa..."
"Alam mo dapat hindi na lang kita pinayagan, pero gusto ko rin kasing maexperien
ce mo first hand ang lahat. Ayokong ipagkait sa'yo yung experience na magmahal
a t masaktan." Napapakagat ako sa labi ko dahil sobrang pinipigilan ko ang pag i
ya k kahit na tulo naman ng tulo ang luha ko.
Nahihirapan na akong huminga kaya napagdesisyunan kong umupo na lang sa kama dah
il nababarado na ang ilong ko dahil sa sipon. Nakahiga pa rin sila mama na para
bang hindi nila pinapansin na umiiyak na ako.
Isinubsob ko ulit 'yung mukha ko sa unan ko at umiyak na ng tuluyan. Walang pumi
gil sa akin at hindi nagsalita sila mama at papa. Hinayaan lang nila ako umiyak
ni hindi nga sila nagtatanong kung ano ba talaga ang nangyari.
"Ma... Pa..." Sabi ko between sobs. "Thank you po."
Sa gabing 'yun, mahirap man pero nakatulog ako ng mahimbing-sa tabi ng mga magul
ang ko.
"Hoy gumising ka d'yan!" Napadilat ako bigla sa sobrang lakas ng pagsigaw. Napat
ingin ako sa gilid ko at nakita kong ngiting ngiti si kuya. Napakunot ang noo k
o at parang hirap na hirap ang mga mata kong dumilat, sobrang namamaga ata kakai
y ak.
"Anong klaseng mukha 'yan, ha?!" Tumawa si kuya at parang gusto ko siya agad bat
ukan pero parang nanghihina pa ako. Pagtingin ko sa paligid, wala na ako sa kwa
r to nila mama at papa-dinala nila ako sa sarili kong kwarto.
"Bakit ka ba nandito?" Iritable kong sabi at humarap sa kabilang side para hindi
makita si kuya. Hinila naman niya ako bigla para humarap sa kanya, nakangiti pa
rin siya. "Ano ba? Bakit mo ba ako ginugulo?"
"Tumayo ka nga, huwag kang kukupad kupad!" Hinihila hila ako ni kuya pero nagpup
umilit akong humiga. Actually nawala na 'yung antok ko sa pangungulit niya pero
tinatamad lang talaga ako gumalaw.
Syempre, masakit pa rin.
Hindi naman overnight ang moving on process eh.
"Hala ka? Nabroken hearted lang, tinamad na bumangon?" Napakunot ang noo ko at n
apabangon ng wala sa oras kaya bigla akong nahilo at napahiga ulit.
"Hindi ako... broken hearted." Tumingin ako sa gilid para makaiwas sa tingin ni
kuya at pati siya parang naramdaman 'yung lungkot na nararamdaman ko kaya nagloo
sen siya ng grip niya sa kamay ko.
"Hay nako!" Umupo siya sa may gilid ko pero nakatalikod lang siya habang ako nam
an, nakahiga pa rin sa kama ko. "Ayokong may ibang nagpapaiyak na lalaki sa'yo
m aliban sa akin."
"Ang panget mo na nga, lalo ka pang pumapanget. Ang gusto ko, ako lang may karap
atang magpapanget sa'yo." Tumingin siya sa akin na nakakunot ang noo. Hindi ko t
uloy sure kung nilalighten ba niya ang mood o binabadtrip lang niya ako sa pang
aasar niya.
"Bakit mo hinayaan na papangitin ka ng iba?" Tumingin siya sa akin ng nakakunot
ang noo.
"Nang aasar ka ba?" Seryoso ang mukha niya hanggang sa tumayo siya at pinitik ak
o sa noo.
"Huwag ka na umiyak, babangasan kita." Huli niyang sabi bago siya tumalikod sa a
kin at lumabas ng kwarto ko.
As if on cue, pagkalabas na pagkalabas niya-umiyak na naman ako pero hindi ko su
re kung umiiyak ba ako dahil sa nasaktan ako o naiiyak ako dahil sa sobrang tou
c hed sa kaepalan ng kuya ko.
Hindi kasi kami masyadong close na tipong close talaga. Madalas kaming mag asara
n kapag nagkikita kami at siguro dahil medyo malayo ang agwat namin sa isa't is
a kaya hindi kami ganoon kaclose-plus may sari-sarili kaming kwarto kaya kanya k
a nyang buhay.
Minsan nag aaway kami pero hindi kami nag aaway to the point na nagkakasakitan k
ami. Minsan tampuhan pero minsan suntukan...ng pabiro. Napansin ko nga na paran
g bumabait siya dahil siguro sa girlfriend niya ngayon, well sana sila na sa hul
i , di ba?
Ngayon lang kasi ako ginanun ni kuya, yung pasimpleng pinapagaan ang loob ko na
mayroong halong pang aasar na nakakainis. Umiiyak ako habang nakangiti, nakangit
i ako habang umiiyak. Ang baliw ko na siguro dahil halo halong emosyon na talag
a ang nangyayari sa akin.
After ilang minutes, napagdesisyunan kong lumabas ng kwarto para kumain. Pagkaba
ba ko, nakita ko sila na parang hinihintay ako-si mama inaayos ang mga pagkain
a t sila papa at kuya naman ay nakaupo.
Tumingin sa akin si kuya at ngumiti. "Oh, buti naisipan mon-"
Hindi ko na napigilan ang sarili ko dahil bigla ko siyang niyakap. Pumikit ako p
ara pigilan ang kaunting luha na nagpupumilit lumabas.
"T-Thank you kuya." Tahimik kaming lahat hanggang sa...
"Yak eww kadiri ka Ianne lumayo ka nga sa akin!" Tinulak tulak ako ni kuya at na
tatawa siya kaya pati ako natawa rin. Nakita ko rin sila mama at papa na nakang
i ti sa amin ni kuya. Si kuya naman, hindi mawari kung ngingiti ba o mauutot.
Umupo na ako sa pwesto ko at binigyan na ako ni mama ng pagkain pero bago ang la
hat, nagdasal muna kami-at nagdecide akong maglead.
"Lord, thank You for this family."
Ngumiti silang lahat ng nakatingin sa akin saka kami nagsimulang kumain.
Sila siguro ang ineexpect ko na least na makakatulong sa akin dahil wala naman s
ilang alam sa mga nangyayari sa akin pero simula kagabi, pinapagaan nila ang lo
o b ko na para bang mga kaibigan ko sila, na tipong alam nila lahat at kayang ka
ya nila pagaanin ang loob ko ng walang kahirap hirap.
They chose the right words.
Napangiti ako at that thought.
Saktan man ako ng buong mundo, alam kong hindi ako papabayaan ng lahat-lalo na n
g pamilya ko.
---x
"I have a theory that the truth is never told during the nine-to-five hours." -
Hunter S. Thompson
---x Author's Note: Sobrang tagal ko lang talaga mag update pero nakakatuwa lang
na may mga naghihin tay pa rin. Sobrang touched sa mga comments plus nakakatuwa
rin na inabot ng 100 + votes ang chapter 71 na hindi ko pa inuupdate itong chap
ter na 'to.
Pasensya na kung walang Art at Nate at Cloud sa scene na 'to dahil binibigyan ko
lang exposure ang family ni Ianne. Dedicated to jpuripuri kasi madalas siyang m
agcomment at magvote. As in sobrang tagal na niyang nagkocomment/vote sa afgitmo
lfm na nahihiya na nga ako dahil nga yon ko lang nasuklian ang pagiging active r
eader niya. But anyways, thank you Li ssy! :) **********************************
********* [75] Chapter 73: Kundiman *******************************************
"Life, he realize, was much like a song. In the beginning there is mystery, in t
he end there is confirmation, but it's in the middle where all the emotion resi
d es to make the whole thing worthwhile." - Nicholas Sparks (The Last Song)
---x
Magpakatatag.
Ito na lang siguro ang kaya kong gawin matapos ng pagkawasak ng puso ko. Siguro
nga hindi pa ako nakakaget over sa sakit at pagmamahal ko sa mga taong nanloko s
a akin pero kailangan ko lang magpakatatag-at ngumiti.
Magpakaplastic?
Tipong masaya naman kahit ang totoo eh sobrang nasasaktan na?
Siguro. Pero ano pa nga bang dapat gawin? Kailangan ko pa bang magmukmok tulad n
g dati na parang nawawalan na ako ng gana mabuhay? For pete's sake, gagraduate
n a ako. Highschool pa lang ako at marami pang mangyayari sa buhay ko sa susunod
.
Tiwala lang.
Aayos rin ako.
Pumunta ako ng mall, siguro kailangan ko lang magpalamig. Umupo ako sa isang ben
ch at sinimulang magpeople watching hanggang sa...
"May katabi ka?" Napatingin ako sa nagsalita at bumilis ang tibok ng puso ko.
"W-Wala..." Nginitian niya ako at umupo sa tabi ko.
"Tara baby, dito tayo." Binuhat niya 'yung baby niya at pinaupo sa lap niya. Tum
ingin ako for the last time sa kanila, ngumiti siya sa akin at ngumiti din 'yun
g baby sa akin na titig na titig.
Ang awkward.
"Ang swerte mo, Ianne di ba?" Tumingin ako sa kanya-kay Grace, 'yung babaeng nak
atext niya dati nung kami pa lang na jejemon, 'yung babaeng kasama niya sa mall
na para bang nagmomalling sila na parang pamilya. Napatingin ako doon sa bata,
a nak kaya nila 'yan? Tumango ako sa kanya pero nakatingin lang naman siya sa ha
ra p. "You know what, mahal ka ng-ni Nate."
Napakagat ako sa labi ko. Bakit sinasabi sa akin ni Grace ang bagay na 'to? Hind
i ba siya ang dahilan kung bakit ako iniwan ni Nate?
"Ang kailangan mo lang ay intindihin ang lahat..."
Napakunot ang noo ko. "Intindihin ang alin? Na babae ka niya at anak niyo siya?"
Sabi ko habang nakatingin ako sa bata.
Tumayo si Grace at ngumiti sa akin. "Huwag ka maniwala sa mga nakikita at nariri
nig mo, ang paniwalaan mo ang tinitibok ng puso mo."
Bakit parang pamilyar 'yang sinabi niya?
Iniwan ako ng mag ina na gulong gulo. Matapos niyang maging 'kabit' magiging gan
yan siya sa akin? Anong meron?
Pumasok ako ng school na kahit kinakabahan ay parang walang nangyari. Pagdating
ko sa room, umupo agad ako sa pwesto ko. Ilang minuto ang nakaraan, nakita ko si
Art na papalapit sa akin. Lumakas kabog ng dibdib ko pero hindi ko 'yun pinansi
n.
Uupo sana siya sa upuan sa tabi ko pero nilagay ko agad 'yung bag ko sa upuan pa
ra hindi siya makaupo. "May nakaupo."
Hindi ko na tinignan pa ang mukha niya at sinubsob ko na lang ang ulo ko sa desk
at nagkunwaring natutulog ako pero nakaramdam ako na parang may gumagalaw sa ma
y tabi ko. Pagtingin ko, nakita ko siyang nakaupo sa upuan sa tabi ko.
"May nakaupo nga sabi eh." Malamig na tono kong sinabi.
"Oo nga, ako nakaupo." Sinamaan ko siya ng tingin habang siya naman ay seryoso l
ang ang tingin sa akin. Hindi ko na alam ang gagawin ko kaya kinuha ko na lang
a ng bag ko at sa ibang upuan umupo-malayo sa kanya-para hindi niya ako maapektu
ha n.
Napansin ko naman na napakuyom siya ng kamao at natulog na lang sa desk niya. Pu
mikit ako ng madiin, nasaktan ka Ianne-hindi ka pwedeng lumapit sa kanya, nilok
o ka niya.
Nagsimula na kaming magpractice para sa graduation pero pagkatapos ng lunch, hin
ayaan na lang kami sa mga gagawin namin-ibig sabihin, kanya kanyang buhay na mu
n a dahil dapat sa gym kami magpapractice as whole pero may mga nagpapractice di
n sa gym kaya walang magawa.
Habang tumatagal, mas nararamdaman ko na papalapit nang papalapit ang graduation
namin.
Nagdecide akong umalis muna ng classroom at gumala sa campus. Pagkababa ko pa la
ng, bigla akong nalungkot nang makita kong deserted ang buong grounds. Ilang ye
a rs din akong nandito sa school na 'to. Hindi man ako taga dito simula grade 1,
n aging malaki rin ang bahagi nitong school na 'to.
Naglakad lang ako nang naglakad; nagpunta sa library, sa kung saan man hanggang
sa makarating ako sa rooftop ng school. The last time na nagpunta ako dito, yung
sinama ako ni Nate.
Tumingin ako sa may baba at nakita ko 'yung mga puntod na nagfoform ng heart sha
pe, ganun pa rin ang itsura niya at wala pa ring pagbabago. Ang nakakapagtaka l
a ng na ngayon ko lang napansin, may space siya sa gitna na para bang may hinihi
nt ay.
Kinilabutan ako bigla.
Inialis ko na ang tingin ko at nagstay muna ng ilang minutes sa rooftop. Pumikit
ako at pinakiramdaman ang lakas ng hangin na humahampas sa katawan ko. Ang peac
eful ng dating, napaka sarap sa pakiramdam.
"Sabi ko dati nung bata pa ako, papakita ko 'yang mga lapidang 'yan sa taong pin
aka mamahal ko..." Napadilat ako sa biglang nagsalita at bigla na lang bumilis
a ng tibok ng puso ko. Pagtingin ko sa pinanggalingan ng boses, wala naman siya.
Napatingin ako sa gilid ko kung saan kami nakapwesto ni Nate noon at ewan ko paa
no nangyaring nakikita ko kaming dalawa, a year younger, na para bang pinapanoo
d ko kaming dalawa.
"Gung gung pyo! Ikaw ba 'yan?!" Nakita ko ang sabay na pagtawa naming dalawa na
para bang wala kaming ibang problema. Napangiti ako sa nakikita ko pero nawala a
ng ngiti kong 'yun sa bigla kong naalala.
Wala na kami.
"Ikaw lang Ianne ang dadalhin ko dito. Mamatay man ako at makasama d'yan sa mga
lapida na 'yan, ikaw pa rin talaga at ikaw lang talaga. Pangako."
Nate, sabihin mo sa akin, ano ba talagang nangyari sa atin? Ano ba ang dapat kon
g paniwalaan?
Bumalik ako sa building papunta sa classroom namin. Tahimik na ang hallway dahil
kanina pa nag ring ang bell at ngayon ko lang napagdesisyunang kunin ang bag ko
para umuwi. Hindi pa ako nakakalapit sa mga classroom, nakarinig na ako ng nag
gigitara at kumakanta.
âªâ«â¬ Para kang asukal, sing tamis mo magmahal Para kang pintura, buhay ko ikaw ang nagpin
Napatingin ako sa iba't ibang classroom pero wala namang mga tao. Kaninong boses
'yun?
âªâ«â¬ Para kang unan, pinapainit mo ang aking t'yan Para kang kumot, na yumayakap sa tuwin
o'y nalulungkot âªâ«â¬
Bakit parang ngayon ko lang narinig ang boses na 'yun?
âªâ«â¬ Kaya't wag magtataka kung bakit ayaw kitang mawala... Kung hindi man tayo hanggang d
wag mong kalimutan âªâ«â¬
Pero napaka pamilyar.
âªâ«â¬ Nandito lang ako laging umaalalay di ako lalayo Dahil ang tanging panalangin ko ay i
After ilang classroom na sinilip ko, napatitig ako sa pintuan ng classroom namin
. Lumalakas rin ang kanta, sino sa mga kaklase ko ang magaling kumanta? Pagsili
p ko.
âªâ«â¬ Di bale, maghapon pang umulan, basta't ikaw ang sasandalan Liwanag ng lumulubog na a
kay sarap pagmasdan âªâ«â¬
Bumilis agad ang tibok ng puso ko pagkakita ko ng likod niya habang nag gigitara
at kumakanta, yung likod niyang malapad pero masarap yakapin.
âªâ«â¬ Ayoko ng magsawa, hinding hindi magsasawa sa'yo âªâ«â¬
Buhok niyang gulo gulo na parang laging bagong gising pero bagay na bagay sa kan
ya.
âªâ«â¬ Kaya't wag magtataka kung bakit ayaw kitang mawala... âªâ«â¬
Ang gwapong way ng pagkakaupo niya sa desk ng upuan at nakarap sa may bintana.
âªâ«â¬ Kung hindi man tayo hanggang dulo wag mong kalimutan âªâ«â¬
Kahit na alam niyang any moment, pwede siyang mahulog.
âªâ«â¬ Nandito lang ako laging umaalalay di ako lalayo âªâ«â¬
Nakaupo lang siya doon, na para bang wala siyang ibang iniintindi kundi ang pag
gitara at pagkanta niya.
âªâ«â¬ Dahil ang tanging panalangin ko ay ikaw âªâ«â¬
Nararamdaman ko 'yung pinapahiwatig niya sa kanta niya. punong puno ng emosyon,
ng pagmamahal.
âªâ«â¬ Bahala na, ayoko munang magsalita âªâ«â¬
Ang sabi niya, hindi siya marunong kumanta-na ayaw niyang kumanta.
"Kumanta ka na kasi, please?" Pagmamakaawa ko sa kanya.
"Hindi nga maganda boses ko, baka mairita ka tapos ayawan mo ako." Natawa kaming
dalawa sa sinabi niya. Nagpout ako sa kanya, expecting na maaawa siya sa akin p
ero tinignan lang niya ako sabay ngiti.
"Ayoko talagang kumanta, panget." Sumimangot ako at kahit ano pang pilit ko saka
nya, ayaw pa rin niya.
Pero bakit ngayon, na wala ako sa harap niya, eh kumakanta siya?
âªâ«â¬ Hayaan na muna natin ang daloy ng tadhana âªâ«â¬
Napahinga ako ng malalim, bakit parang nawawala ang galit ko dahil sa boses niya
? Bakit niya sinasabing ang panget ng boses niya kung ganyan kaganda ang nariri
n ig ko?
âªâ«â¬ Kung hindi man tayo hanggang dulo wag mong kalimutan âªâ«â¬
Tumahimik lang ako at hindi kumikibo sa may labas. Natatakot kasi akong baka pag
nakita niya ako, tumigil siya sa pagkanta at hindi ko na marinig kailanman ang
boses pagkanta niya.
âªâ«â¬ Nandito lang ako laging umaalalay di ako lalayo âªâ«â¬
Gusto ko siyang lapitan, yakapin at sabihin ang nararamdaman ko pero...hindi ko
magawa. Nauuna ang sakit na nararamdaman ko sa panloloko niya.
Humina ang pagkanta niya at bumagal rin ang pag strum niya ng gitara.
âªâ«â¬ Dahil ang tanging panalangin ko ay...ikaw âªâ«â¬
Natapos ang kanta pero ang ikinagulat ko ay itinaas niya ang polo niya na unifor
m namin at pinahid sa mukha niya.
Umiiyak si Art?
Umiiyak ba siya?
Umiiyak ba si Art?
"I-I'm sorry..." Bulong niya between sobs. Lumakas ang kabog ng dibdib ko at par
ang nahihirapan na rin akong huminga. Naiiyak na ako pero kailangan kong pigila
n .
Gustong gusto ko na siyang yakapin. Gustong gusto ko na siya kausapin. Gustong g
usto ko na siya patawarin. Pero bakit hindi ko magawa? Dahil sa pride, dahil sa
sakit na dinulot niya sa akin.
Ano nga ba? Ano nga ba pipiliin ko?
Huminga ako ng malalim at inalis ang kung ano man ang nararamdaman ko sa mga ora
s na 'to. Diretso lang ako pumasok at kinuha ang bag ko sa upuan. Hindi ko siya
tinapunan ng tingin, natatakot kasi akong baka pag tinignan ko siya eh bumalik
a ng lahat.
Palabas na sana ako ng room nang bigla niya akong hinawakan sa braso. Nakuryente
ako at parang nanghihina na rin ako. Ayokong tumingin sa kanya dahil ayaw kong
mawala yung galit sa kanya. Ayaw kong mapalitan ang galit na nararamdaman ko ng
pagmamahal.
"I'm sorry..." Hindi ako mapakali, umiiyak siya. Si Art, umiiyak. "Mahal na maha
l kita..."
Nanghina ang buong pagkatao ko sa narinig ko. Ianne please, huwag kang bibigay.
Tandaan mo, niloko ka niya. Niloko ka nila. Masakit 'yun.
"Ianne..." Bago pa ako tuluyang bumigay, tumakbo na ako palayo para mabitawan ni
ya ako. Pagkatakbo ko, nagsimula nang magsilabasan ang mga luha sa mata ko.
Nahihirapan ako. Bakit kasi ngayon pa? Bakit kasi nagkaganito pa kung kelan maha
l ko na talaga siya tska ko malalaman na niloloko niya lang ako? Bakit kasi ang
sakit? Sobra. ---x
"And will you succeed? Yes indeed, yes indeed! Ninety-eight and three-quarters p
ercent guaranteed!" - Dr. Seuss
---x Author's Note: Thank you dahil natouch ang ilang readers sa last update, hi
ndi ko inaakala 'yun
hehehe. Hinding hindi ako magsasawa sa pagpapasalamat dahil hindi rin kayo nags
asawang magbasa. And guys, sana maintindihan niyo si Ianne dito sa chapter na 't
o. Nagmahal at sobra siyang nasaktan so maguguluhan talaga siya. Don't hate her
:( Pero tanga nga talaga siya pero syempre kaya siya tatanga tanga dahil bida s
i ya :)))) Pakinggan ang kanta there over there ---> Sorry kung medyo makaluma,
2009/2010 k o pa kasi sinulat 'tong afg at yung mga kanta dito eh medyo favorite
ko nung mga taon na 'yun. Dedicated kay BeriDPlatypus dahil sa nilagay kong not
e sa dedication list ko na ginawa niya: comment sa lahat ng chapter, as in comme
nt na may sense + sudden ch ange of mind kay art, cloud at nate. mobile reader p
ero nagawang magcomment :) H indi ko sure kung binabasa pa ba niya 'to kasi 2 mo
nths ago pa ang comments niya sa comment thingy dun sa profile niya pero gusto k
o lang rin magpasalamat dahil nakakatuwa yung pagkocomment niya, nakakainspire.
Thank you Beri :3 ******************************************* [76] Chapter 74: G
oing Away ******************************************* "Never say goodbye because
goodbye means going away and going away means forgett ing." - J.M. Barrie (Pete
r Pan)
---x
Nagsimulang tumugtog ang graduation song sa araw na 'to. Pagkatapak na pagkatapa
k ko sa loob ng gym namin, hindi ko alam kung anong mararamdaman ko.
Saya ba o lungkot?
"Ate Ianne!" Napalingon ako sa tumawag sa akin at nakita ko si Humi na ngiting n
giti sa akin at kumakaway. Nginitian ko lang rin siya. Buti pa siya, parang mas
a yang masaya. Nakakainggit.
Marami kaming mga seniors kaya medyo matagal ang entrance ceremony.
Siguro nga ito na ang pinaka hihintay ng mga seniors tulad ko, ang huling araw n
a makakatapak kami sa school na estudyante pa rin kami ng school. Ang araw kung
kelan aalis muna kami panandalian sa pangalawa naming tahanan.
Ang araw kung kelan napagdesisyunan kong tama na, tigil na.
Nasa harap si Art, dahil sa matalino nga siya samantalang sa pwesto ng mga lalak
i, may isang bakanteng upuan. Pagkatapos ng insidente sa labas ng bahay namin,
h indi na siya nagpakita pa sa school.
Ano na kayang nangyari kay Nate?
Malapit na matapos ang graduation ceremony pero may panghuli pang mensahe, ang m
ensahe ni Art.
Pinagmasdan ko siya hanggang sa tumayo siya sa upuan niya, pag akyat niya sa sta
ge at sa pagharap niya sa amin. Bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa araw na '
t o, ngayon ko lang siya nakita ng harap harapan pero malayo rin naman siya.
Pansin ko ring-iniiwas niya ang tingin niya sa akin.
"Magtatagalog ako dahil sa totoo lang, hindi ko na alam kung anong sasabihin ko
dahil sinabi na lahat ng valedictorian." Natawa ang ilang mga tao sa pambungad n
a sinabi ni Art. "Pero kailangan ko pa rin naman daw magspeech, no matter what
h appens kaya eto ako, nasa harap niyo at sinasayang ang oras niyo."
Nagpalakpakan at sigawan naman ang mga kabatchmates namin at napansin kong ngumi
ti siya-pero hindi pa rin siya tumitingin sa gawi ko.
"Isa akong transfer student nung first year. Wala akong kilala at wala akong kai
bigan, siguro sasang ayon ang iba kapag sinabi kong isa ako sa mga weird guys-"
"I love you papa Art!" Napatigil sa pagsasalita si Art at napatingin kaming laha
t sa sumigaw. Napangiti ako ng wala sa oras dahil pamilyar ang boses na 'yun: s
i Humi. "Ikaw ang pinaka gwapong weird na nakilala ko! Luvyaahh~"
"Uhm, naspeechless ako, teka ibahin ko na lang sasabihin ko." Natatawang sabi ni
Art kaya natawa rin ng onti ang mga tao sa loob ng gym.
Hindi ko maiwasang mapangiti ng mapait. Ano ba 'tong nararamdaman ko, ang gulo.
"Siguro ang tanging masasabi ko lang ay hindi ito isang uri ng pagpapaalam dahil
pag ikot-ikutin man natin ang mundo at magkahiwa-hiwalay man tayo ng landas, ma
gtiwala lang tayo sa Kanya at siguradong magkikita kita rin tayo sa huli, kaya b
atchmates, sa susunod na pagkikita, huwag sana tayong makalimot."
Bumaba siya sa stage at nagpaglakpakan ang mga tao. Ang ilan pa ay nagsimula nan
g umiyak, magtawanan at magpicture taking. Sa isip isip ko naman, hindi na tala
g a dapat pinapaspeech si Art, sayang nga sa oras hehehe.
"I wish you all a great path ahead, our alumni!" Sigaw ng principal namin. Nakan
giti lang akong nakatingin sa nakapalibot sa akin na nag iiyakan at nag sisitaw
a nan.
Marahil sila, ayaw pa nila umalis-pero ako? Siguro ay gusto ko ng kumawala sa ga
nitong sitwasyon.
"IAAAAAAAAAAAAAAANNEEEEE!" Napalingon ako sa tumawag sa akin at parang tumalon a
ng puso ko nang makita ko ang babaeng akala ko ay hindi ko makikita ngayon.
"ERRRRRRRRRRRRRRRRRIIIIIIIIIIIIIIIIIINNNNN!!!" Tumakbo ako papalapit sa kanya at
nagyakapan kami.
"OMG OMG OMG! NAMISS KITAAA!!" Nakaramdam ako ng gaan sa loob, siguro ay namiss
ko talaga 'tong babaeng 'to.
"Bakit nandito ka?" Ngiting ngiti kong tanong sa kanya pero bumitaw siya sa akin
at tinaasan ako ng kilay.
"AYAW MO!?"
Nagtawanan lang kaming dalawa habang pinagmamasdan ko siya. Ilang months ko rin
siyang hindi nakita dahil sa pagsama niya sa lalake niya sa Japan. Napansin kong
pumuti siya, gumanda ang kutis at nagpabrown ng buhok-plus, kulot.
Nagmumukha na siyang Japanese!
"HAY NAKO, KASI YUNG ULAP KO, NAGBREAK KAMI! LECHE YUN EH, AYOKO NA MAKITA." Nan
laki ang mga mata ko. Nagbreak sila!?
"Hindi nga?!"
"OO, AYOKO NA SIYA MAKITA KASI LALO AKONG NAIINLOVE!" Hindi ko alam kung ano ban
g gusto kong gawin kay Erin nang sinabi niya 'yun; matatawa ba ako sa kakorniha
n niya or what. Pagtingin ko naman sa may likod ni Erin, napangiti ako.
Isang matangkad at head-turner na lalaking nakashades, matipuno ang katawan at..
"Yo!"
"Bakit ka nagpablack ng buhok?!" Nanlalaki pa ang mga mata ko at napansin ko nam
an na nakangiti lang si Erin.
"Kailangan 'to, papagoodshot ako sa pamilya ng babaeng 'to eh..." Nagkatinginan
silang dalawa tapos tumingin sa akin. "Namiss mo ba ako?"
Inistretch niya ang mga kamay niya at hindi rin naman ako nag atubiling yakapin
siya dahil namiss ko din naman ang mga kalokohan nitong lalaking 'to.
"Namiss kita Ianne." Hinalikan niya ako sa noo at sinubsob ko naman ang ulo ko s
a dibdib niya.
"Cloud naman e-" Naputol ang sasabihin ko sana nang biglang-
"HALA NAGSESELOS AKO!!" Kumalas kami sa pagyayakapan ni Cloud at nagsimulang mag
tawanan. Ang cute lang talaga ni Erin, grabe!
"Pot ko naman eh, alam mo namang-"
"Oo alam ko, alam kong ako talaga dahil ang ganda ko." Toinks, anong logic doon?
Hahahaha!
"Hindi, alam mo namang pampalipas lang kita at si Ianne ang talag-aray!" Hinawak
an ni Cloud ang ulo niya na binatukan ni Erin. "Joke lang!" Hinalikan naman ni
C loud si Erin sa cheeks at napansin kong nahiya si Erin bigla, nagblush lang?
Cute.
Plus ang landi. Hahaha!
"ONGA PALA, KAMUSTA NA? NASAAN SI NATE?" Pagkasabi ni Erin nun, nawala bigla ang
ngiti ko.
"A-Ano-" Nagtaka si Erin, malamang siguro hindi niya alam na nagbreak na kami ni
Nate.
"NAG B-ARAY!" Napatingin si Erin kay Cloud kaya tumingin din ako kay Cloud.
"Gomen, napahigpit lang." Nakangiti sa amin si Cloud habang pinapalo palo naman
ni Erin ang tyan niya.
"CLOUD MAAHH LOOOVVEEESSSS~" Ang bilis lang ng mga pangyayari at napansin ko na
lang na nakakabit agad si Humi kay Cloud na parang koala.
"Uy, Humi! Kamusta?"
"Ito, poging pogi pa rin sa iyong kapogian! Ang pogi mo papa Cloud!" Napatigil s
i Humi sa pagsasalita at parang nagwala naman bigla ang puso ko nang biglang ma
y nagsalita mula sa likod ko.
"Ianne..."
Nakatingin lang sa akin sila Erin, Cloud at Humi na parang nagulat, paglingon ko
-sana pala hindi na lang ako lumingon pa.
"Pu-pwede bang mahiram si Ianne?" Hinawakan niya ako sa braso pero tinanggal ko
ang pagkakahawak niya sa akin.
"Hindi, aalis na kasi kam-"
"Ha ano 'yun Humi? Magpipicture picture tayo? Sige tara!" Napatingin ako kay Clo
ud na biglang nagsalita habang si Humi naman ay parang nagulat pero parang suma
y a rin naman.
"Yaaaaay tara papa Cloud!"
"SIGE LANG ART, IYONG IYO NA SI IANNE MAGCHOCHORVA LANG KAMI NI CLOUD-ESTE MAGPI
PICTURE PICTURE BYE! TAKE YOUR TIME LANG!" Parang naramdaman kong napanganga ak
o ng kaunti, anong ginagawa niyo Cloud at Erin?!
Malakas pa rin ang kabog ng dibdib ko.
"Ianne..."
Huminga ako ng malalim, I need to do this.
Humarap ako sa kanya at inialis ang kahit na anong emosyon sa sarili ko. "Ano na
naman ba kailangan mo sa akin?"
"Ia-" Napatingin ako sa may dibdib niya, kumikintab na naman ang singsing niya-a
t singsing ko na magkasama sa isang kwintas. Nakakainis.
"Wala kasi akong pera ngayon, hindi kita mababayaran sa pagiging sweet mo sa aki
n dati, baka utang na lang muna. Promise ko namang babayaran ko naman sa'yo." D
i re-diretso kong sabi habang nakatingin sa mukha niya pero hindi sa mata niya,
na tatakot kasi ako. Tatalikuran ko na sana siya nang bigla niya akong hawakan s
a b raso ng mahigpit.
"Makinig ka muna sa akin, mag eexplain ako." Napapikit ako at huminga ng malalim
.
Kasinungalingan pa rin ba?
"Okay fine, mag explain ka." Napansin kong parang nagulat siya sa sinabi ko, sig
uro iniisip niyang hindi ko siya papayagan mag explain. Ang lakas ng loob niyan
g
sabihin na mag eexplain siya pero ganyan ang magiging reaksyon niya? "Kung wala
ka nama-"
"Binayaran ako ni Nate." Naramdaman ko na lang na nag init bigla ang mukha ko na
parang lahat ng dugo ko, nagsitaasan. "Pero binalik ko na rin sa kanya 'yun. Na
gtatrabaho ako sa Greenwich dahil may source ako dun na makakapaglapit sa akin
k ay Xiara."
Napangisi ako, sabi ko na eh, Xiara.
"Nagtatrabaho ako para magkapera at makasunod sa kanya pero nung dumating ka, nu
ng nakilala kita ng lubusan, bumalik ako sa pagtatrabaho para mamuhay at mahali
n ka ng walang halong bayad." Hinawakan niya ang mukha ko at itinapat sa mukha n
i ya.
"Mahal na mahal kita..." Pilit siyang tumitingin sa mga mata ko pero hindi ako m
akatingin sa kanya. Hindi ko siya kayang tignan, nasasaktan ako. "Pinalitan mo
a ng ibig sabihin ng pag ibig sa bukabularyo ko."
Gusto kong maniwala, pero tama na ang sakit.
"Tapos ka na ba?" Parang nagulat siya sa sinabi kong 'to.
"Nag explai-" Napangisi ako.
"Hindi porke't hinayaan kitang mag explain, maniniwala ako sa explanation mo." T
umingin ako sa mga mata niya for the first time. "Wala na akong pakielam, Art.
S iguro sa dami ng mga nangyari sa akin, hindi ko na kinakaya sa sobrang sakit.
Pw ede ba, tigilan mo na ang pagpapahirap sa akin?"
Nagulat siya sa sinabi ko na parang nastuck siya sa kinatatayuan niya. Naglakad
na ako paalis pero napatigil ako nang marinig ko ang huli niyang tanong na kahit
sobrang hina at ang lakas ng mga sigawan at tawanan ng iba eh narinig ko pa rin
, loud and clear.
"Mahal mo ba ako?"
Hindi ako lumingon sa kanya pero gustong gusto kong lumapit sa kanya at sabihing
'oo, mahal na mahal kita Art, sobrang mahal na mahal pero ang sakit ng ginawa m
o eh! Hindi ko makalimutan, nahawa ata ako sa photographic memory mo!' pero hind
i ko magawa dahil feeling ko any moment, iiyak na naman ako.
Sabi ko hindi ako iiyak di ba? Ano na naman bang nangyayari sa akin?
Huminga ako ng malalim, tinaas ang ulo ko at tinignan ang exit ng gymnasium. Nag
simula akong maglakad papunta sa exit hanggang sa narinig kong sinigaw niya ang
pangalan ko.
Huwag kang lilingon Ianne, tama na ang sakit. Iwan mo na lahat sa highschool lif
e mo.
Pagkalabas na pagkalabas ko ng gym, nagsimula nang mag unahan sa pagtulo ang mga
luha ko. Umupo ako sa may hagdanan ng building at doon umiyak ng tahimik hangga
ng sa may narinig na lang akong boses.
"H-Hey, Ianne?" Pinunasan ko muna ang mukha ko na puno ng luha bago ko iniangat
ang ulo ko para tignan ang tumawag sa akin, palapit siya sa akin. "Why are you t
here-wait, are you crying?"
Ngumiti ako sa kanya pero hindi ko napigilan ang mga luha ko, nagsisilabasan na
naman siya.
"O-okay lang ako." Niyakap niya ako kaya nagdire-diretso na naman ang mga luha k
o. Yakap yakap ko ang babaeng totoong minamahal ni Art, 'yung babaeng minahal n
i ya na walang perang kapalit.
Ang saya.
"You don't need to tell me the reason, just-just be okay."
Ang galing lang.
Walang kumausap sa akin nung nasa loob na kami ng kotse pauwi, ang tanging nag i
ingay lang sa loob ay ang kakulitan nila Cloud at Erin. Kahit sila mama, papa a
t
kuya Eos, hindi ako pinapakielaman. Mabigat ang pakiramdam kong pumasok sa loob
ng bahay kaya agad akong pumasok sa kwarto at nahiga.
Hanggang ngayon, gulong gulo pa rin ako.
Dapat bang patawarin ko na si Art? Pero-sobrang sakit ng lahat na hindi ko na ri
n alam kung anong paniniwalaan ko.
TOK TOK TOK
Binalot ko agad ang sarili ko ng kumot at nagkunwaring natutulog. Narinig ko ang
pagbukas ng pintuan at footsteps na papalapit sa pwesto ko hanggang ang taong '
yun ay umupo na sa gilid ng kama ko.
"Ianne..." Naramdaman kong hinawakan ni Cloud ang buhok ko. "Ang tagal na nating
hindi nagkita ah, natupad mo ba 'yung sinabi ko sa'yo bago ako umalis?"
Bigla na lang, naalala ko ang sinabi niya sa akin dati.
"Promise mo sa akin..." Kumawala na siya sa pagkakayakap naming dalawa. Hinawaka
n niya ako sa magkabilang balikat ko at nagtitigan kami sa mata. Kita naman sa
m ga mata niya na naiiyak na siya, pinipigilan lang niya. "Bukas na ang huling p
ag iyak mo ah? Ayokong nasasaktan ka."
"Alam mo?" Inialis ko ang kumot sa mukha ko at nagkatinginan kaming dalawa. Tumi
ngin siya sa akin, may seryosong mukha.
"I'm sorry..." Nanlaki ang mga mata ko at napaupo ng wala sa oras.
"Alam mo 'yung mangyayari noon, Cloud?" Feeling ko, gusto kong sumabog sa oras n
a 'to.
All along, alam niyang makikipagbreak sa akin si Nate at hinayaan lang niya?!
"Ginawa ko na-"
"So alam mo nga lahat?!" Hindi ko na rin alam ang gagawin ko dahil nagdidilim na
ang paningin ko. Wala akong pakielam kung marinig man ako ng lahat, ang gusto k
o lang naman ay malaman ang totoo mula sa pagsisinungaling nilang lahat.
Hindi siya makatingin sa akin. Nakakainis!
"Bakit Cloud? Bakit kailangan niyo akong lokohin lahat?" Pinipigilan ko ang pagt
ulo ng mga luha ko-pero hindi ito luha ng lungkot; luha ito ng sobrang sakit at
galit.
Tumayo siya mula sa pagkakaupo niya sa kama ko at aalis na sana nang hawakan ko
ang kamay niya. "Bakit niyo ba ako niloloko? Anong ginawa ko sa inyo para gawin
niyo 'to sa akin?"
Hindi siya tumingin sa akin at nagsimula na naman akong umiyak. "Hindi mo kasi a
lam..." pabulong niyang sabi.
Napakagat ako sa labi ko sa sobrang inis. "Yun na nga eh, hindi ko alam kasi hin
di niyo pinapaalam sa akin! Ano ba, may anak ba si Nate? Engaged na ba siya? Ma
y iba na siya? Sabihin niyo naman oh, sobrang nasasaktan na kasi ako!"
"Sorry Ianne..." Tumingin siya sa akin at inialis ang hawak ko sa kamay niya. "I
'm sorry..."
Napakunot ang noo ko.
"Sorry para saan? Sa lahat ng sakit na nararamdaman ko? Cloud naman eh, para na
din akong patay na pinipilit na lang mabuhay! Alam mo ba 'yun?" Umiyak lang ako
nang umiyak habang sinusuntok ko siya sa katawan niya hanggang sa yakapin niya a
ko.
"Ang sakit na kasi ng lahat Cloud, hindi ko na alam paniniwalaan ko." Hinayaan k
o lang na yakapin niya ako. Hindi siya nagsasalita pero iyak pa rin ako ng iyak.
"Gulong gulo na ako."
Pinipilit ko mang kalimutan lahat, hindi ko magawa.
"Hindi ko na kayang magmahal pa..."
Ang sakit sakit lang na sinugatan pa ang sugat sugat na.
I need to go away.
---x
"The secret of life, though, is to fall seven times and to get up eight times."
- Paulo Coelho (Alchemist)
---x Author's Note: Next update: February 14. HUWAG NA PO MAGTANONG. Thank you s
a mga nagbabasa ng afgitmolfm at sa mga nagkocomment, sobraaaaaaaang thankful po
talaga ako. Dedicated to KateAriola dahil aliw na aliw ako sa mga comments niya
na stressed lagi at nakakatuwa lang 'yun dahil nafifeel kong feel na feel rin n
iya ang afgit molfm. Thank you :"> ******************************************* [
77] Chapter 75: When I is Needed ******************************************* "So
metimes you have to kind of die inside in order to rise from your own ashes a nd
believe in yourself and love yourself to become a new person." - Gerard Way
---x
Pilit na tumutulo ang luha sa mga mata ko.
"Tama na, ayoko na..." Hindi ko mapigilan ang pag iyak ko. Tulo nang tulo ang lu
ha ko kanina pa at parang feeling ko mauubusan na ako ng tubig sa katawan ko. M
e
dyo tumutulo na rin ang sipon ko, hirap na hirap na ako.
"Itigil na natin to, please."
"Pero kailangan natin 'to eh." Tumingin ako sa kanya, nahihirapan akong tumingin
sa mukha niya dahil sa mga luhang sumasagabal sa mga mata ko.
"Ikaw kaya? Huhuhuhuhu!"
"Kaloka ka Ianne, ako na nga maghihiwa ng sibuyas!" Tinulak tulak naman ako ni J
oy paalis ng station. Kinuha niya sa akin 'yung sibuyas at kutsilyo saka siya a
n g naghiwa.
Sininghot singhot ko lang ang sipon ko at pinahiran ko ng tissue ang mukha ko da
hil kanina pa ako iyak nang iyak.
"Tignan mo 'to, kung iyakan 'yung sibuyas akala mo broken hearted, nagbreak lang
'teh? Nagbreak?!" Natatawang sabi ni Merry. Ako naman natatawa lang ng onti, na
kaupo lang muna kasi ako sa may bench dito sa kitchen habang nagtatrabaho naman
sila.
Eh sa naiiyak talaga ako eh!
"Syet, nakakaiyak nga 'to! Huhuhuhu!" Napatingin kami kay Joy na nagpupunas ng l
uha sa mata niya kakahiwa ng sibuyas.
"See?" Pag eexplain ko kay Merry. "Nakakaiyak naman talaga." Pag eexplain ko tap
os tumawa si Merry. Anong nakakatawa?!
Ehem.
Ianne, a third year college Bachelor of Science in International Hospitality Man
agement specialized in Culinary Arts and Kitchen Operations student, CAKO for s
h ort.
Tatlong taon na rin ang nagdaan sa buhay ko at ngayon nga, college na ako. Sa ta
tlong taon na lumipas, marami rami na ang nangyari sa akin at sa mga kaibigan ko
. May masayang nangyari at syempre may lungkot, hindi naman mawawala 'yun.
Pagkatapos ng Spongebob Squarepants the movie, naglakad na ako sa may hallway pa
punta sa kwarto ko nang makarinig ako na parang may humihikbi na tipong pinipig
i lan ang pag iyak pero umiiyak pa rin. Takot na takot akong tumatakbo papasok n
g kwarto ko pero nagulat ako ng biglang may sumulpot na itim na figure na parang
l umabas sa kwarto ni kuya!
"AAAHHHH!!!!!!!!!!" Sumigaw ako sa sobrang takot pero feeling ko mahihimatay na
ata ako nang lumapit siya sa akin at biglang tinakpan niya ang bibig ko.
"Ang ingay mo talaga Ianne!"
"K-kuya?" Tinitigan kong mabuti ang lalaking nasa harap ko at mahirap man tignan
ang mukha niya dahil madilim na, napansin kong parang nangingintab ang mga mata
niya. "Umiiyak ka ba?"
Tinulak niya ako kaunti pero lalong nailawan siya kaya napansin kong namumula ri
n ang mga mata niya.
"A-Anong nangyari sa'yo? Nagdadrugs ka ba?!" Nanlalaki ang mga mata ko pero lalo
ng nanlaki ang mata ko kung mas may ilalaki pa ba ito nang bigla niya akong yak
a pin at hindi man niya alam na nahalata ko, pumatak ang luha niya sa likod ko.
Ew .
"Adik!" Natatawa niyang sabi pero obvious na umiiyak. "Pinalaya ko na siya..." H
umigpit ang yakap niya sa akin. "...pinaubaya ko na siya sa mahal niya."
Niyakap ko rin si kuya ng mahigpit. Hindi ako nagsasalita at hinayaan ko lang si
ya na yakapin ako. Alam kong nahihiya siya ngayon sa akin dahil nga nagpapakama
h ina siya pero bukas, siguradong hindi na kami ganito.
Kumalas siya sa pagkakayakap sa akin at nginitan ako. "Thank you ah, sige na, go
odnight."
Simula nung araw na 'yun, hindi na kami masyadong nag aaway at panay na ang ngit
i sa akin ni kuya. Minsan inaasar niya ako pero kadalasan, wala siya sa sarili
n iya. Actually, nakikita ko sarili ko sa kanya dati-'yung broken hearted ba?
Been there, done that.
Marami na rin akong napagdaan ngayong nagcollege na ako. Masasabi kong iba talag
a ang college sa highschool dahil magkaiba talaga ang pagtrato ng mga professor
s sa college at teachers sa highschool. Kanya kanya sa college, kumbaga ikaw ang
gagawa ng destiny mo-kung babagsak ka o hindi.
So far, so good naman ang akin.
Marami akong nakilalang mga kaibigan at barkada ngayong college. Nandyan sila Jo
y, Sunny, Merry at Maria-o mas kilala sa school as Mario, nagfifeeling Maria la
n g. Kung pansin niyo man o hindi, ang mga pangalan ng mga kaibigan ko ngayong c
ol lege ay parang ang sasaya, or mga light names na parang katumbas ng word na '
hap py' except Maria-teka, nagets niyo ba?
Basta!
Plus, naging kaibigan at close ko rin si Leah na dati nung 4th year eh katabi ko
sa sitting arrangement pero minsan lang kami makapag usap. Napag alaman ko kasi
ng may mga common interest pala kami. Nakakapang hinayang na magkaklase kami da
t i pero ngayon lang kami naging close-kung hindi lang sana...
"Ate Janine!" Napatingin ako sa tumawag sa akin at nakita ko naman si Humi na tu
matakbo palapit sa akin. Hanggang ngayon talaga, hindi pa rin nagbabago ang pag
i ging energetic niya.
"Janine talaga, ha Humi?" Nginitian lang niya ako ng malaki.
"Ang cute kasi eh, Janine." Napangiti lang ako. "Sabay na tayo umuwi ah? Libre m
o ako-aray!"
Nabatukan ko naman ng wala sa oras si Humi. Ang adik talaga ng babaeng 'to, sasa
ma na lang magpapalibre pa? Natawa naman ako sa reaksyon niya at pati siya nata
w a rin. "Joke lang naman 'yung libre eh," sabi niya sabay pout.
Actually, medyo naging close na rin kami ni Humi dahil sa school ko rin siya nag
college kaya madalas niya akong tinatawag pero hindi pa rin siya nagbabago, isa
pa rin siyang kabute; minsan magugulat na lang ako nasa tabi ko na siya or some
t hing. Last semester nga kaklase ko siya sa isang minor subject kaya nalaman ni
ya full name ko at tuwang tuwa naman sa kanya mga kaibigan ko.
Kahit kasi nagcollege na, ang cute pa rin ni Humi.
About sa love life? Well, may ilang nagparamdam at may ilang nagtanong pero lagi
ng "hindi" ang sagot ko. Nabulag ako sa galit at sakit na ayaw kong mangyari ul
i t. Sobrang daming nangyari sa akin nung highschool na parang ayaw ko na muna m
ak aexperience ng ganun ngayon-tama na muna.
At kung ikukumpara ang college sa highschool? Hindi-hindi 'yun maikukumpara. Iba
ang highschool at iba rin ang college pero mas gusto ko muna ang ganitong set-u
p, tahimik at pag aaral lang ang pinoproblema ko.
Magkaiba ang dalawa. Kung anong ikinagulo ng highschool life ko, yun naman ang i
kinatahimik ng college life ko.
And now I therefore conclude, pampagulo talaga ang love life. Hahahaha joke.
Pero ngayon kasi, wala akong idea kung nasaan sila Nate at Art simula nung gradu
ation. Hindi ko sila nakikita or nakakausap, kahit man lang mga anino nila, wal
a talaga.
Although namimiss ko sila pero sa ngayon, ewan ko, stay put muna ako.
"Hindi ko kasi magets, ibinigay ko na ang lahat pero-" Napatigil sa pagsasalita
si Sunny nang biglang nagreact si Joy.
"LAHAT!?" Nanlalaki ang mga mata nito. "Aray ano ba!" Binatukan naman siya ni Su
nny.
"Hindi lahat na LAHAT, basta 'yung pagmamahal lang. Nakakainis lang na parang bi
nalewala niya ako at pinalitan pa niya ako, ang kapal lang!" Bumuntong hininga
s i Sunny. Hindi ko tuloy alam kung matatawa ba ako kay Joy o maaawa kay Sunny.
Kupal naman kasi boyfriend nun eh.
"Alam mo girl, ang love parang computer sa isang internet cafe..." Napatingin ka
ming magbabarkada kay Maria habang tinitwirl twirl ang buhok niya.
"Bakit?" Tanong ni Sunny.
"Kasi kahit iextend mo ng iextend yung time, darating din yung oras na matatapos
ka at may uupong iba para palitan ka. Mapipilitan kang tumayo sa kinauupuan mo
at minsan hindi ka pa nakakaalis, may nakaabang na para pumalit sa pwesto mo. Yu
n nga lang, literal na umupo 'yung kapalit-arouch my hair!" Si Maria/o naman an
g nakatanggap ng mild sabunot mula kay Sunny habang nagtatawanan naman kami.
"Sinabi naman kasi namin sa'yo Sun, yang lalakeng 'yan-" Hindi natapos si Merry
sa sasabihin niya nang magsalita si Sunny.
"Yes, I know, eto na nga oh, natuto na nga, the hard way nga lang." Bumuntong hi
ninga siya.
Nagpatuloy lang ang pagkukwentuhan namin at ang pagkain namin ng lunch hanggang
sa may naglapag ng napaka raming papel sa may lamesa namin. Napatingin kami kay
Leah na nakataas ng kilay.
"May recipes pa tayong lulutuin, bakit kayo nagsasaya?!" Stressed na stressed si
ya.
Tumayo naman si Mario este Maria at hinawakan si Leah sa balikat. "Girl, ang lov
e parang kitkat..."
Napakunot si Lea sa sinabi ni Maria. Si Leah talaga minsan ang least na dapat mo
ng lokohin dahil pag studies na ang pag uusapan, super seryoso siya, pero mabai
t siya at kalmado kapag hindi tungkol sa studies. "Anong pinagsasasabi mo?"
"Have a break!" Ngiting ngiti na sinabi ni Maria hanggang sa binato ko siya ng t
issue.
"Walang sense!" Natatawa kong sabi at nagsitawanan naman ang mga kaibigan ko pat
i si Leah eh medyo napangiti na rin. Umupo muna siya at nagsimula naman kaming
m ag usap tungkol sa recipes na iluluto namin sa sabado.
"Sa wakas!" Sigaw ni Joy na nag uunat unat pa na akala mo kakagaling lang sa bil
angguan.
"Grabe, quiz pa lang for finals pinapahirapan na tayo ng mga prof, parang ayoko
na mag finals!' Pagrereklamo ni Merry habang nginunguya ang chocolate na binigay
sa kanya ng manliligaw niya.
"Ang love parang grades yan, pwedeng pasado, pwede rin namang bagsak... pero gan
un talaga hindi ba? Sabi nga ng prof natin, 'for you to pass, you should learn.
' " Natawa kaming lahat sa sinabi ni Maria.
"Uy, infairness nagkakasense na." Natatawang sabi ni Leah.
"Tara, tayo'y gumala!" Pag aaya ni Sunny kaya ayun, napagdesisyunan naming gumal
a hanggang sa may naramdaman na lang akong nagvavibrate ang phone ko. Sinenyasa
n ko sila ng sandali, pagtingin ko sa screen ng phone ko-unknown number.
"Sino yan?" Tanong ni Leah, nag ewan lang ako at sinagot ang call.
"Ianne." Ewan ko ba pero bigla akong kinabahan, boses ng babae. Pamilyar pero pa
rang hindi.
"S-Sino 'to?"
"Pumunta ka sa school natin nung highschool, I'll wait for you there." Bago pa a
ko makapagsalita, binabaan na niya agad ako ng phone. Tinatawagan ko naman 'yun
g number pero out of reach na agad. Sino 'yun?
"Ianne, ano na? Tara na!" Aya ni Merry. Napatingin ako sa kanila at sa cellphone
ko. Nanlalamig ang mga kamay ko at parang hindi ko alam kung anong gagawin ko.
Pupunta ba ako o hindi? Napabuntong hininga ako.
"Teka, may pupuntahan pala akong iba." Napansin ko ang pagkalungkot nila sa sina
bi ko.
"Why naman? Ang KJ nito." Pag mamaktol ni Sunny.
"Ah eh, importante lang. Bawi ako next time, promise!" Naglakad na ako papunta s
a sakayan at nagpaalam na sa kanila.
"Next time ah? Sa finals!" Nakangiting sabi ni Merry. Umoo na lang ako.
"Go Ianne, Run! Run like the wind!" Rinig kong sigaw ni Joy.
"Girl tandaan mo, ang love parang pag gigitara 'yan! Hindi ka matututo hangga't
hindi ka nasasaktan!" Natawa ako sa sinabi ni Maria at pati 'yung mga girls ay n
atawa rin. Nag abang ako ng taxi para mabilis akong makarating sa school ko dat
i .
Pagkapara ko sa isang taxi, may lalaking lumapit rin sa taxi para sumakay.
"T-teka!" Pagtingin ko sa lalaki, nakita kong tumingin siya sa akin at feeling k
o nalaglag ang puso ko. Agad agad siyang pumasok sa loob ng taxi at nastun ata
a ko.
"A-Art?!"
Umandar 'yung taxi at hindi ko na nahabol pa. Ang bilis ng mga pangyayari na par
ang hindi na ako makapaniwala sa nakikita ko, teka. Si Art nga ba 'yun? Si Art
' yun eh! Hindi ako pwedeng magkamali!
"Miss?" Napatingin naman ako sa gilid ko. "Tatawid ka ba o sasakay? Nakaharang k
a kasi eh."
Umatras ako at humingi ng sorry pero hindi pa rin mawala sa isip ko 'yung lalaki
kanina. Sino ba 'yun, si Art ba 'yun? Pero bakit nung nagkatinginan kami, paran
g wala lang? Sumakay na ako sa next taxi at pagkarating ko sa school, parang wal
a namang tao.
Kinabahan naman ako, what if kikidnapin pala ako?! Ay nako Ianne, bakit ang tang
-
"Akala ko hindi ka na dadating."
"Ah, shit!" Nagulat ako sa biglang nagsalita at paglingon ko sa likod, parang ma
s lalo akong nagulat sa nakita ko. "I-Irene?"
"Ianne..." Hinawakan niya ako sa magkabilang balikat ko. Ang seryoso ng itsura n
iya kaya parang lalo akong kinabahan. "Kailangan ka niya ngayon."
"S-Sino?" Hindi siya nagsalita at hinatak lang niya ako hanggang sa makarating k
ami sa entrance ng maliit na grave yard malapit sa school namin.
"Te-teka Irene, sino ba pinupuntahan natin..." Tinigil ko siya sa paglalakad at
tumingin siya sa akin. "...dito?"
"Si Nate."
Napatingin ako sa paligid at kay Irene. Nasa-nasa sementeryo si Nate?
"Irene, huwag kang magbiro ng ganyan." Napapakunot ang noo ko at bumibigat na di
n ang pakiramdam ko.
"Ianne, I'm not joking."
Nanlalaki ang mga mata ko sa kanya. Any moment, feeling ko magkocollapse na ang
katawan ko.
---x
"If you can't explain it to a six year old, you don't understand it yourself." -
Albert Einstein
---x Author's Note: Thank you for waiting!!!! Sorry kung ang tagal pala ng updat
e, mga 1 and a half week ba o 2 weeks? Hahahahaha sorry talaga but anyways, than
k you for reading th is and HAPPY VALENTINES! This chapter is dedicated to girlb
ehindthemask or si MC na kanickname ng isa kon g bespren. Nakakatuwa kasi 'yung
mga comments niya, nakakatouch tapos may sense. Ayaw ko ng may maicomment lang,
gusto ko 'yung comment na may laman tulad ng wa y niya ng pagkocomment. :)
NOTE: Baka ang update nito ay every 3 days so kung Feb 14 ngayon, baka mag updat
e ako ng 17 tapos 20 tapos 23, 26, March 1 and so on and so forth. BAKA LANG 'YU
N. Kun g hindi niyo napapansin, sa mga quotes sa may end, may nakabold na number
s--coun t down po 'yun. SIX in this chapter means pang 6th to the last chapter n
a to at ending na ng afgitmolfm! So bale ang hihintayin niyo na lang is 5 chapte
rs plus the epilogue!
YES PO! ENDING NA!!!!!! MAGBUNYI TAYO!! HAHAHAHA.
But wait, hindi porket napost ko na ang "epilogue" eh ending na talaga kasi pagt
apos ng epilogue, magbabasa pa kayo ng Special Chapters!!! (See the Special Cha
p ter Dedication: What Team?) kaya lang pang FANS ONLY lang 'yun dahil kahit nga
yo n lang, hayaan niyo akong magdamot or maging selfish hehehe sorry.
So hanggang dito muna ang note ko, next time na 'yung mga iba pang announcement,
sa ngayon--salamat sa pagbabasa and have a good day! :D ***********************
******************** [78] Chapter 76: Answered Questions ***********************
******************** "Let us accept truth, even when it surprises us and alters
our views." - George Sand (Letters Of George Sand)
---x
"Pinapahiwatig mo bang patay na si Nate?!"
Napatigil si Irene at tumingin sa akin. Titig na titig siya sa akin na para bang
nagulat siya sa sinabi ko. Tumingin siya sa akin na para bang sinasabi niyang t
otoo ang sinabi ko, na para bang nagulat siyang alam ko ang lahat.
Kaya ba hindi ko na nakita si Nate simula nung insidente sa may bahay namin? Kay
a ba wala siya nung graduation? Kaya ba sorry nang sorry sa akin si Cloud? Kaya
ba parang... para bang nawala si Nate sa sirkulasyon?
Napansin kong parang nangingintab na ang mga mata niya.
"Irene, 'yung totoo..." Parang hirap akong huminga sa bawat segundong lumilipas.
"Sumama ka lang sa akin."
Hinatak lang niya ako nang hinatak hanggang sa tumigil kami sa isang puntod. Hin
di ko magawang lumapit dahil babagsak ang buong katawan ko kung lumapit man ako
at makita ang pangalan sa puntod na 'yun.
"I-Irene, hindi to... hindi to pupwede." Lumayo ako ng kaunti pero nakabunggo ak
o ng isa pang puntod. Hindi ko alam kung anong gagawin ko, natatakot ako.
"Teka, time pers! Hinihingal ako." Napapikit at napakagat ako sa labi ko.
Inaaasar ba ako nitong Irene na 'to? Nakakainis ah. Ano ba talaga, bakit ba ayaw
niyang kumpirmahin sa akin? Kasi naman kahit anong pilit kong hindi isipin ang
naiisip ko, pumapasok pa rin sa utak ko.
"Irene naman eh, huwag mo nga akong niloloko." Konting konti na lang sasabunutan
ko na 'to eh.
Ngumiti siya sa akin at hinila na ako hanggang sa nalaman ko na lang, nakapasok
na pala kami sa ospital. Pagkapasok na pagkapasok namin, may parang pinapasok di
n silang parang higaan na may gulong at may babaeng nakahiga dun.
"Tabi, tabi!" Narinig kong sigaw nung mga tao at tumabi naman ang iba.
"Huwag mo ako iwan! Please, lumaban ka!" Rinig kong sigaw nung isang lalaki.
"Peste, ikaw kaya manganak dito! AAaahhhh~ ang sakit!" Napapangiti na lang ako s
a nangyayari, ang cute nila eh.
Napansin ko na lang na may kausap si Irene sa phone at tumingin naman siya sa ak
in.
"Tara." Hinatak niya ako hanggang sa tumigil kami sa isang pintuan. Huminga siya
ng malalim at tumingin sa akin. "Ready ka na ba?"
"Ready saan? Irene, explain mo sa akin la-"
"See it for yourself." Binuksan niya ang pintuan at parang nanghina ako bigla sa
nakita ko.
Bakit sila nandito? Bakit ganyan ang mga itsura nilang nakatingin sa akin? Bakit
nandyan siya? Bakit siya nakahiga d'yan?!
"Ianne..." Napatingin ako kay Cloud na mukhang pagod na pagod ang itsura. Hindi
ako makalakad pa papalapit sa kanila dahil para akong nadikit sa kinatatayuan ko
.
Ang daming kable. Ang daming machines. Ang daming nakasabit, ang daming nakatuso
k. Ang puti ng paligid.
"May-may cancer si Nate." Bumigat lalo ang puso ko na para bang ilang kilo ang i
binigat nito. Napatingin ako sa nanay ni Nate na umiyak pagkatapos niyang sabih
i n ang sinabi niya kani-kanina lang.
Para akong namamalikmata at para akong nananaganip.
"A-Anong..." Unti unti akong lumapit sa kanya na nakahiga sa kama. Nakapikit siy
a, mapayapa ang itsura pero parang... nasasaktan siya. Totoo ba to?
"Nate..." Napapakagat ako sa labi ko dahil hindi ko rin alam kung anong gagawin
ko. Pinipigilan ko ang pag luha ko, totoo ba talaga ang lahat ng 'to? Hinawakan
ko ang kamay niya-totoo nga.
Nagulat ako dahil bigla siyang dumilat at tumingin sa akin. Nagkatitigan kami at
parang pati sya, nagulat na nakita ako.
"I-Ianne?" Tumingin siya sa akin pero napatingin siya sa likod ko.
"I'm sorry, hindi ko na mapigilan lalo na nung narinig ko sigaw mo sa phone, I'm
sorry!" Tumingin ako kay Irene at parang nagsosorry talaga siya. Tumingin naman
ulit ako kay Nate at nakatingin siya sa akin.
"K-Kailan pa 'to?" Hindi ko na namamalayan na hindi na pala ako humihinga kaya n
apahinga ako ng malalim. Hinigpitan niya ang hawak niya sa kamay ko at any mome
n t, maiiyak na ako.
"Aalis na muna kami..." Nagsialisan sila Cloud sa loob ng kwarto at naiwan kamin
g dalawa ni Nate, magkatinginan.
"Pwedeng... pwedeng pakiexplain?" Please Ianne, don't cry...again. "Bakit hindi
mo sinabi sa akin 'to? Bakit ngayon ko lang nalaman?"
"Ayokong... ayokong masaktan ka." Pagkasabi pa lang niya nun, naiyak na agad ako
. Gusto ko man pigilan, hindi ko na kaya. Ngayon mismo, gusto ko siyang sigawan
nang sigawan, sipain, tadyakan, sikmuraan, suntukin at sampalin. Gustong gusto
k o siya saktan pero sa nakikita ko ngayon, parang nasasaktan na siya.
"Nate naman eh! Ano sa tingin mo nangyayari sa akin ngayon? Hindi nasasaktan?" I
yak na ako nang iyak, wala na rin akong maintindihan na para bang ang tanging a
l am ko lang ay nahihirapan ako. "Nakakainis ka Nate..." Pabulong kong sabi haba
ng napaupo na ako sa upuan malapit sa kama niya.
"Nakakainis ka talaga..." Pinipigilan ko ang sarili ko pero parang gusto nang su
mabog ng mga nararamdaman ko. "Ang selfish mo."
Pagtingin ko sa mukha niya, agad akong napatingin sa may dibdib niya. Lalo akong
naiyak sa nakita ko dahil hindi ko inaakalang hanggang ngayon, nasa kanya pa ri
n 'yun.
"Yung singsing mo..." Pabulong kong sabi. Ngumiti siya sa akin at hinawakan niya
ang singsing niyang 'yun. May kung ano man siyang ginawa sa may likod ng leeg n
iya. Tinanggal niya ang necklace niya at parang lalo akong naiyak kung meron pa
bang pwedeng lalong iiyak nang makita kong dalawa ang singsing na nasa necklace
niya.
"Hindi ako tumigil na mahalin ka..." Huminga ako ng sobrang lalim dahil feeling
ko nalulunod na ako. Buong akala ko dati, nawala na ang lahat. Ang akala ko naga
lit siya sa akin, ang akala ko may iba siya, na may anak na siya at kaya niya '
y un ginagawa sa akin dahil gusto lang niya ako lokohin.
Ang akala ko, pinaglalaruan lang niya ako pero akala ko lang pala 'yun.
"Bakit mo ba 'to ginagawa? Bakit mo ba ako sinasaktan ng ganito? Sobra sobra..."
Binigay niya sa akin ang singsing ko. Hinawakan ko 'yung singsing ng sobrang hi
gpit. "Nate..."
"Hindi ko din naman akalain na mapupunta tayo sa ganitong punto." Tumingin siya
sa kisame. "Ang plano ko, malalaman mo lang 'to kapag gumaling na ako o kapag na
wala na ako."
Nawala na siya?
Tumingin siya sa akin at ngumiti. "Panira talaga ng plano si Irene."
Tumawa siya ng kaunti. "Ayokong umiyak ka dahil sa nawala ako, ayokong mastuck k
a sa akin pag iniwan na kita ng tuluyan. Ang gusto ko lang ay maramdaman mong m
a y ibang tao pang nagpapahalaga sa'yo, kaya ko nagawa ang pagbayad kay Art."
Si Art...
"Pero Nate, maiintindihan ko naman eh..."
"Hindi ko mapapatawad sarili ko kapag nakita kong umiiyak ka kapag namatay ako.
Ang gusto ko, masaya ka lang-ayokong alisin ang ngiti sa mga labi mo." Gustong g
usto ko sampalin at suntukin si Nate pero hindi ko magawa dahil nanghihina ako,
dahil... hindi ko rin alam.
"Nate naman eh..." Sinubsob ko ang ulo ko sa may tabi niya dahil nanghihina na t
alaga ako.
"Ito ang ayaw ko eh, yung umiiyak ka." Tumingin ako sa kanya, napansin kong nang
ingintab ang mga mata niya.
"Sa tingin mo dati, hindi ako umiiyak?" Hinawakan naman niya ang dalawa kong kam
ay at hinalikan 'yun. "Sa tingin mo ngayon o bukas na hindi ko alam, hindi ako
i iyak?"
"I'm sorry..." Ganun lang ang set up namin hanggang sa medyo huminahon na ako. H
indi ko na alam kung anong gagawin ngayong unti unti nang natatapalan ang lahat
ng butas sa tanong ko.
"Pero, anong meron sa inyo ni Irene?" Pagtatanong ko. Ngumiti naman siya sa akin
, pinigilan ko ang pagluha ko dahil nakita ko na naman ang ngiti ng Nate ko-ang
Nate ko dati.
"Blinackmail niya ako para pagselosin si Art pero mukhang hindi naging epektib."
Natatawang sabi niya. "Kasi mukhang ib-ah tapos pagkatapos nung graduation, tin
utulungan niya ako para hindi ako mawalan ng balita sa'yo at ito, hanggang ngay
o n, hindi ko pa rin magets kung bakit magkaibigan pa rin kami."
Para hindi siya mawalan ng balita sa akin?
All along, nung nawalan ako ng connection sa kanya, siya pala pinipilit na alami
n kung anong mga nangyayari sa akin?
"Nakipagbreak ako sa'yo para hindi mo na ako maalala, nakakainis lang na pagkata
pos ng break up na 'yun, hindi ko na plano na sa sobrang pagmamahal ko sa'yo, l
a lo kitang nasasaktan." Tumulo ang luha sa mga mata niya kaya tumulo na rin ang
m ga luhang kanina ko pa pinipigil. Second batch, na naman?
Hinawakan niya ang pisngi ko, after ilang years, ngayon ko na lang ulit naramdam
an ang haplos ng kamay niya sa pisngi ko.
"Ang ganda mo pa rin, Ianne." Napahagulgol na naman ako nang sabihin niya 'yun.
Hindi ko na din alam kung anong nangyayari sa akin, basta ang alam ko, gusto kon
g umiyak para lumuwag na 'tong bigat na matagal ko ng dala-dala.
Akala ko nakapagmove on na ako dahil matagal na ang nakalipas, akala ko lang pal
a 'yun kasi ngayon, umiiyak na naman ako nang umiiyak.
Sabi ko dati hindi na ako basta basta iiyak, sabi ko dati sibuyas na lang ang ma
gpapaiyak sa akin ng ganito pero ngayon, parang-kinain ko lahat ng sinabi ko da
t i.
"Tama na, nakapagdecide na ako." Tumayo ako mula sa pagkakaupo ko at siya naman,
nakatingin lang sa akin. "Dito lang ako sa tabi mo."
Nakita ko ang pagngisi niya. "Hanggang mawala ako?"
"Hindi Nate, hanggang gumaling ka."
"Hindi na ako gagaling..." Napakunot ang noo ko.
"Iiwan mo na naman ba ako? Matapos kong malaman ang lahat, iiwan mo na naman ako
?" Tumingin lang siya sa akin at ngumiti, ngumiti na parang ngayon na lang siya
ngumiti matapos ang ilang years na nakaraan.
"Tatlong taon na ang lumilipas..." Hinawakan niya ang kamay ko, nanlalamig siya.
"Hindi pa rin nagbabago ang babaeng minamahal ko."
Matagal na simula nung nagkaroon ako ng mga tanong sa utak ko na kahit pag ikoti
kutin ko man ang mundo ko ay hindi ko makuhanan ang sagot. Ngayon, ngayong alam
ko na ang lahat ng sagot-lahat ng galit na naramdaman ko, lahat ng pagkalito, a
t pagkainis-nawala lahat, nabura lahat.
Lahat ng tanong ko, nasagot lahat.
"Nate..." And for the first time after 3 years, nagkangitian kami-habang lumuluh
a.
---x
"Five percent of the people think; ten percent of the people think they think; a
nd the other eighty-five percent would rather die than think." - Thomas A. Ediso
n
---x Author's Note: And there you have it folks, the summary of the truth about
what really happened sa mga pesteng lalaki sa mundo ni Ianne (hahaha) pasensya n
a kung ngayon lang a ko nakapag update kasi sabi ko kahapon dapat eh bigla ba na
mang nawalan ng net s a Makati! (tinutuluyan ko para malapit sa school) kaya eto
nasa valenzuela ako p ara makapag internet so ang next update, depende kung mag
kakainternet or somethi ng. PS: Guys, wag masyadong eksayted! Ang special chapte
r ay ipopost BEFORE or AFTER "epilogue" so wala pa pong special chapters. Kaya p
ala nagsiFollow na kayo! Hah aha pero wala pa po, wag eksayted. Dedicated to min
minlovesss dahil marami siyang binigay na comments para sa afgit mlfm plus nakak
atuwa lang na solid Ian-Nate daw siya. Kumbaga, halos lahat ng na gbabasa dito a
y puro maka Art pero siya, Nate forever. Ang kyot lang. Thank you para suporta k
ay Nate, Jasmine. Nakakatuwa lang na nasakto itong dedication mo s a chapter na
para kay Nate <3 ******************************************* [79] Chapter 77: My
Life ⪠⫠⬠******************************************* "But revenge is hollow. I'd pref
mnesia." - Tera Lynn Childs (Oh. My. Gods. (Oh. My. Gods, #1))
---x
âªâ«â¬ Kung inaakala mo Ang pag-ibig ko'y magbabago âªâ«â¬
Ngiting ngiti siyang nakatingin sa akin. Nanonood lang ako sa kanya habang nag g
igitara siya at kumakanta.
âªâ«â¬ Itaga mo sa bato Dumaan man ang madaming pasko âªâ«â¬
Para akong nanonood ng isang music video ng isang lalaking nag gigitara, kumakan
ta at nakaupo sa hospital bed niya. Nagkocompliment pa ang ilaw na parang pinap
a kitang nag goglow siya.
âªâ«â¬ Kahit na di mo na abot ang sahig Kahit na di mo na 'ko marinig âªâ«â¬
Napatingin ako sa kamay niyang nagiistrum. Napakagat ako sa labi ko, ang gusto k
o lang naman ay sa susunod na kumanta at mag gitara siya, wala ng dextrose na n
a kakabit sa kamay niya at wala na rin kami sa ospital.
âªâ«â¬ Ikaw pa rin ang buhay ko âªâ«â¬ Ngumiti lang ako dahil tumingin na naman siya sa
âªâ«â¬ Naalala ko pa Nung pinapangarap pa lamang kita âªâ«â¬ Isa talaga ang boses niya s
kinggan, malamig, lalaking lala ki at-basta, ang sarap pakinggan.
âªâ«â¬ Hahatid, susunduin Kahit mga bituin aking susungkitin âªâ«â¬
Pumikit siya at parang pinapakinggan ang sarili niyang pagkanta. Ganito siya kap
ag seryoso siya sa pagkanta niya, at natutuwa akong nakikita ko siya ng ganito
k alapit.
âªâ«â¬ Araw-araw kitang liligawan Haharanahin ka lagi âªâ«â¬
Tumingin siya sa akin at ngumiting nakakaloko na para bang inaasar niya ako. Ngu
miti lang rin ako nang nakakaloko at pinanliitan siya ng mga mata.
âªâ«â¬ Kitang liligawan Haharanahin ka la--
"Nate?" Napatingin kaming dalawa ni Nate sa may pintuan dahil bumukas ito at tum
ambad ang isang nurse. "Naistorbo ko ba kayo?"
Umiling ako tapos ngumiti naman 'yung nurse at tumingin kay Nate. "Tara, may ses
sion ka ngayon."
Inalalayan ko tumayo si Nate at ibinigay ko siya sa dalawang nurse na kasama nun
g isang nurse. Hinawakan ko lang ang gitara niya. "Sige Ianne, mamayang gabi na
lang?"
"Sige, uwi muna ako."
Ilang buwan na rin ang nakaraan simula nung una kong nalaman ang totoo.
"Kaya mo pa ba?" Napalingon ako kay mama na nakatayo sa may pintuan ng kwarto ko
. Inaayos ko kasi yung mga gamit ko dahil mag iistay ako ng 1 week sa ospital.
"Ma..." Ngumiti ako sa kanya, pero hindi niya binalik ang pagngiti kong 'yun.
"Nag aalaga ka ng may sakit, pero sana naman huwag mo hayaang magkasakit ka rin.
" Lumapit siya sa akin at hinawakan ako sa balikat. Ngumiti lang ako, ang totoo
n'yan, pagngiti lang talaga ang kaya kong isagot.
Lagi na akong nasa tabi ni Nate. Siguro dapat nararamdaman kong ang gaan na ng f
eeling pero parang mas lalo akong nahihirapan sa tuwing nakikita ko si Nate na
p arang hirap na hirap sa pag chemo niya.
Mabilis ang mga pangyayari pero minsan hindi ko maipasok sa kokote ko na may sak
it talaga siya, dahil minsan pag nandito ako sa ospital at binabantayan siya, a
n g sigla sigla niya.
Pero minsan kapag nawawala ako saglit para bumili ng pagkain o kahit inutusan la
ng ako ni Nate para bumili ng ganito ganyan, pagbalik ko pinagkakaguluhan na si
y a ng mga nurse.
Hindi, hindi dahil sa gwapo siya.
Pinagkakaguluhan siya dahil minsan sumusuka siya ng dugo, sumisigaw siya sa sobr
ang sakit ng ulo niya, nanginginig na lang siya bigla.
"Nate?" Kinalabit ko siya sa balikat pero hindi pa rin siya magising. Hinawakan
ko naman ang braso niya at medyo ginalaw galaw 'yun pero hindi pa rin siya nagig
ising.
Kinabahan na naman ako.
"Nate? Huy, gising Nate!" Niyuyugyog ko na siya pero ayaw pa rin niyang gumising
. "Nate! Huwag ka nga magjoke ng ganyan, ayan ka na naman eh!"
Napapakagat na ako ng labi ko at feeling ko any moment magdudugo na ang labi ko
sa sobrang pagpipigil ko sa pag iyak. "Nate, gising na. Please. Huwag ka magbiro
ng ganyan..."
"Mr Maño?" Napalingon ako at nakita ko si Cloud na nakatingin sa akin at medyo hin
ihingal na may kasamang nurse. Lumapit sa amin 'yung nurse at tumabi muna ako ng
kaunti habang may kung anu anong ginagawa 'yung nurse at kung ano man ang tinit
ignan niya.
"Cloud..." Naramdaman ko na lang na niyakap ako ni Cloud kaya naluha na naman ak
o. Nangako ako kay Nate na hindi na ako iiyak sa harap niya pero eto ako, umiiy
a k na naman-pero makita pa kaya niya 'to?
"Hindi siya bibitaw, tiwala lang." Pag aassure sa akin ni Cloud pero kahit mismo
sa mukha niya, nakikita ko rin ang takot. Minsan kasi pag natutulog siya, sobra
ng himbing...ang hirap na niyang gisingin.
Natatakot ako. Sino bang hindi? Any time, pwedeng pwede siyang kunin. Pwede siya
ng bumitaw at nakakatakot 'yun.
"Stressed ka na." Umupo sa harap kong upuan si Leah at ibinaba niya ang mga hawa
k niyang recipe books sa lamesa na pinagpapatungan ng mga gamit ko.
"Ha? Bakit? Hindi ah."
"Hindi daw..." Si Sunny naman ang umupo sa tabi ko. "Tignan mo 'yang mata mo, na
hihiya na ata sa kalakihan ng eyebags mo."
"Puyat lang ako lagi, malapit na kaya finals natin." Nakangiti kong sabi.
"Ang love parang holdapan," napakunot naman ang noo ko sa pagsasalita ni Maria.
Umupo siya sa tabi ni Leah, nakatingin kaming lahat sa kanya. "Nasa sa'yo na ang
desisyon kung ipaglalaban mo ng patayan o bibitiw ka kasi ayaw mong masaktan."
Napasimangot ako sa narinig ko. "Kaya ako naiistress Mario-este Maria eh!"
Nagtawanan naman kaming lahat hanggang sa dumating si Merry at Joy na may kinaka
in na ice cream. "Gushtoh niyo?" Tanong ni Merry, umiling lang kaming lahat.
"Pero girl, you need to rest, seryoso." Sabi ni Leah sa akin. Ngumiti lang ako s
a kanila at napabuntong hininga.
Nakapahinga nga ang katawan ko pero 'yung utak at puso ko, hindi makapagpahinga.
Pagkapasok ko sa kwarto ni Nate, tulog pa siya. Inihanda ko na lang 'yung pagkai
n na dinala ko para sa kanya para pag gising niya, may makakain na siya. Pagkab
a lik ko mula sa maliit na kitchen-like ng kwarto, nakatingin na sa akin si Nate
, nakangiti.
"Good Morning." Bati niya.
"Alam mo ba Nate, ang love parang final exam?" Napataas naman ang kilay niya. Ki
nuha ko na muna 'yung pagkain na inihanda ko at binigay sa kanya. "Tanong mo ba
k it!"
Natawa naman siya. "O sige, bakit? Thank you dito ah." Nagsimula na siyang kumai
n at napapangiti ako dahil parang nagugustuhan niya.
"Kasi iniiyakan..." Napatigil si Nate sa pagkain, nakasubo pa rin sa kanya 'yung
kutsara at tumingin lang sa akin. Inialis niya ang kutsara sa bibig niya.
"Saan mo naman nakuha 'yan? Ganyan ba talaga pag college student, nagiging corny
?" Natatawa siya pagkasabi niya ng corny. Corny pero natatawa?! Nako.
"Sa kaibigan ko, nakakaiyak daw kasi 'yung finals namin eh, ang cute niya no?" N
gumiti siya sa akin at pagkaupo ko, bigla akong nagkaidea. "Ah, next time isasa
m a ko sila dito, okay lang?"
Tumango lang siya at ngumiti, pero napansin kong nawala ang ngiti niya.
"Uhm, Ianne..." Tumingin siya sa akin at ewan ko ba, naramdaman kong nalungkot s
iya bigla. "Naaalala mo pa ba 'yung sementeryo na tanaw sa rooftop ng school?"
Tumango ako. "Favor lang, pakisabi naman sa kanila na kapag wala na ako, isama a
ko dun sa mga puntod na 'yun, sa gitna ah?"
"N-Nate..." Nakita siguro niya ang pagkunot ng noo ko kaya bigla siyang tumawa.
"Incase lang naman, para ready na." Nginitian ko lang siya, pero ang totoo n'yan
. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko.
Nasa bahay lang ako habang nanonood ng Spongebob Squarepants all day marathon na
ng mag ring ang phone ko. Pagtingin ko sa screen, tumatawag sa akin si Erin.
"Hello Eri-"
"Ianne!" Sa pagsigaw niya ng pangalan ko, parang kinabahan ako dahil parang may
mangyayari o nangyayaring masama.
"Ba-Bakit?" Nauutal kong tanong.
"Si Art! Alam ko na kung nasaan si Art!" Nanlaki ang mga mata ko at kinabahan ak
o na hindi ko malaman kung bakit. Nakaramdam ako ng saya, after ilang years, ma
k ikita ko na rin siya?!
Sa wakas.
At oo, ang abnormal ko nga siguro dahil pinagtatabuyan ko siya dati pero hinahan
ap ko siya ngayon at nahanap ko na nga siya ngayon mismo. Nabulag ako sa galit,
sa sakit at sa lungkot-nagmahal ako ng sobra at nasaktan rin ako ng sobra kaya
s obrang naguluhan ako pero sa nagdaan na 3 years, nakapag isip na ako ng matino
. Ang gulo ko, sorry.
"Nasaan siya?" Tanong ko, eager to know the answer.
"A. F. Generation." Napatingin ako sa screen ng tv ko habang nagsasalita at nag
uusap sila Patrick at Spongebob. Hinawakan ko ang tv at nakaramdam ng panghihina
yang dahil new episodes ang marathon na ito.
"Sorry Spongebob, mas importante kasi 'to eh." saka pinatay ang tv at umalis.
Napatitig ako sa harap ko-ang nag iisa at malaking sign na A. F. Generation. Nak
akapagtaka lang na dating pumunta ako dito 2 years ago, wala raw siya dito tapo
s ngayon nandito na siya? Tinatago ba nila si Art sa akin?
Pagpasok ko sa loob, ang dami pa ring bata-actually parang lalong dumami 'yung m
ga bata at parang may mga namumukhaan akong nagsisilakihan na. Medyo nag bago n
a rin 'yung pag kakaayos ng parang playground nila, lalong lumawak at lumaki, pl
u s dumami 'yung mga parang pang playground.
Pagdating ko sa parang 'receptionist', napansin kong wala 'yung tita ni Art at i
ba ang namamahala. "Yes?"
"N-Nandito po ba si Art?" Napataas ang kilay niya sa akin na parang nagtataka.
"Si Art? Inampon na siya-" Nanlaki ang mata ko sa narinig ko, ano daw?! Inampon?
! "Ay, si Aaaarrrttt, akala ko 'yung bata. Nasa likod siya, lakad ka lang dun h
a nggang sa dulo tapos sa left door."
Ngumiti siya sa akin at nginitian naman niya ako. Pumunta naman ako sa may likod
at tulad nung nasa harap, grass field siya pero may dalawang nakatayong parang d
uyan na kahoy na magkaharap. Walang bata ang nandoon pero sa isa sa dalawang du
yan, may isang lalaking nakaupo at parang may sinusulat sa isang notebook.
Tumigil panandalian ang pagtibok ng puso ko saka naman bumilis ito nang bumilis.
Napahawak ako sa may puso ko para pahupain muna ang bilis ng tibok ng puso ko,
ang sakit kasi.
Palapit ako nang palapit, nanghihina rin ako sa bawat steps na ginagawa ko papal
apit sa kanya. Nanlalamig ang mga kamay ko at parang pinagpapawisan ako ng napa
k a lamig kahit hindi naman ako natatae.
Palapit ako nang palapit hanggang sa tumingin siya sa akin na parang nagulat pa
siyang nakita niya ako.
"A-Art."
Nagkatinginan kaming dalawa, malakas pa rin ang kabog ng dibdib ko at nanlalamig
pa rin ako. Kinakabahan pa rin ako dahil after 3 years, nagkita ulit kami-pero
bakit, bakit hindi ganito ang expect kong reaksyon niya?
Bakit parang, gulat na gulat siya?
"Art," pag uulit ko sa pagtawag ko sa kanya. Tumayo siya mula sa inuupuan niya a
t tumingin sa akin. Naningkit ang mga mata niya at tumingin sa akin, taas pabab
a tapos tumigil sa mukha ko ang paningin niya.
Galit pa rin ba siya?
"G-Galit ka pa rin ba?" Tanong ko.
"Uhm..." Napatingin siya sa gilid tapos sa akin. Napatingin ako sa may leeg niya
, parang gusto kong umiyak right there and then-wala 'yung kwintas niya na may
s ingsing. "Sorry pero, sino po ba kayo?"
Napatitig ako sa kanya at siya rin naman ay nakatingin sa akin.
Ano daw? Sino ako? SINO AKO?
"Huwag ka nga magjoke ng ganyan!" Natatawa kong sabi pero ang totoo eh hindi ako
natatawa. Lumapit ako sa kanya at hinawakan ang magkabilang balikat niya. Tinig
nan ko siya ng mabuti, si Art talaga siya pero bakit hindi niya ako kilala? "So
b rang galit ka ba sa akin? Ako 'to, si Ianne 'to."
"Ianne?" Nakita kong parang nagwince siya pagkasabi niya ng pangalan ko. Bakit?
Ganyan na ba siya kagalit sa akin kaya pati pagbanggit ng pangalan ko, parang na
iinis siya?
"May amnesia siya." Napatingin kaming dalawa sa nagsalita. Nakita ko 'yung kanin
ang parang receptionist na papalapit sa amin. Tumingin ako kay Art tapos sa kan
y a tapos kay Art ulit na parang hinahawakan niya ang ulo niya.
"P-Pwede bang umalis muna ako? Ang sakit ng ulo ko eh." Napabitaw ako sa pagkaka
hawak sa balikat niya. Tinitigan ko lang siya hanggang sa naglakad na siya papu
n ta sa pintuan papasok. Hinawakan siya nung babaeng receptionist sa balikat.
"Nasa kwarto mo na 'yung gamot, inumin mo na lang." Tumango si Art. Napatitig la
ng ako sa kanya hanggang sa nasa may pintuan na siya, tumingin siya sa akin, pe
r o pumasok na rin siya sa loob.
"Tara, maupo ka." Inaya ako nung babae na umupo sa parang duyan na kanina ay inu
upuan ni Art. Magkaharap kami, ngumiti siya sa akin.
"Kaano-ano mo si Art?" Pagtatanong niya.
Kaano ano ko si Art? Hindi ko rin alam. Kaano ano ko nga ba siya? Boyfriend? Ex?
Taong minahal at sinaktan ko?
"K-Kaibigan po, kaklase k-ko po siya nung 4th year highschool." Napakuyom ako ng
mga kamay ko at napayuko pero nagulat ako nang hawakan ako nung babae sa mukha
ko at itinaas iyon para magkatinginan na kami.
"Ang ganda naman ng kaibigan ni Art." Nginitian ko lang siya. Lumayo siya ng kau
nti sa akin at sumandal dun sa sandalan. "Nakakapang hinayang na hindi ka niya
m aalala."
"A-Ano pong--" Alam kong sinabi na niya kanina pero, totoo ba?
"Three years ago, bigla na lang nawala si Art." Graduation namin? "Hindi siya na
katira dito kaya akala namin, okay lang ang lahat hanggang sa binisita siya ni
J ulia, wala siya sa apartment niya."
"Julia? Sino po si Julia?"
"Nakapunta ka na ba dito dati?" Tumango ako. "Siya 'yung dating namamahala dito,
pero ako na ang namamahala ngayon dahil-kinuha na siya."
"K-Kinuha?" Ngumiti siya sa akin at tumingin sa langit. Kinilabutan ako nang tum
ingin ako sa langit, ang ganda pero-natatakot ako. Nakakatakot 'yung pagkapayap
a niya, nakakatakot na anytime 'yung kapayapaang 'yan, mawawala rin.
"Hindi namin alam kung anong nangyari kay Art noon hanggang sa may tumawag sa am
ing ospital, may pasyente daw silang nacoma at baka kilala namin dahil sa amin
n akaaddress yung sa lisensya niya. Nung una raw ay maayos si Art pero may amnes
ia na, nakakapaglakad, nakakangiti, pero nagulat daw sila na para bang may isang
m emorya na nakaapekto daw talaga sa kanya para macoma." Hindi na bumaba ang mg
a b alahibo ko sa katawan dahil sobrang kinikilabutan talaga ako.
"Sa ngayon, nasa therapy siya para maalala ang nakaraan niya-at malaki ang possi
bility na mawala ang photographic memory niya." Hindi ko pansin, nagpipigil na
r in pala ako ng hininga.
Tumayo siya at inaya rin akong tumayo. Palakad kami papasok habang nagkukwento p
a rin siya. "Pero wala kaming ibang bagay na pwedeng magpaalala sa kanya ng nak
a raan. Wala si Xiara at wala si Art liit, tanging mga pictures lang ang kaya na
mi ng ipakita."
Pagkapasok namin, pumunta kami sa kitchen at hinandaan niya ako ng juice. "Hindi
'yun sapat dahil ilang taon na ang lumipas, wala pa ring pagbabago. Ikaw, pwede
mo ba kami tulungan? Pwede kang makatulong sa pagbalik ng memorya niya kung pap
ayag ka."
Nakatingin lang ako sa babaeng nasa harap ko habang nakangiti sa akin. Napatingi
n naman kaming dalawa sa may pintuan dahil biglang may pumasok sa kitchen.
Nagulat siyang nandito pa rin ako. Inilapag niya 'yung baso sa may sink at the n
ext thing I knew, niyakap ko na siya mula sa likod.
"T-Teka-" Isinubsob ko ang ulo ko sa likod niya, ang likod niyang payat pero mal
apad. Pumikit ako at pinakiramdaman siya. Namiss ko 'to. "W-wag mo ako yakapin!
"
"Art, bakit kailangan mo akong kalimutan? Ganti mo ba sa akin 'to?" Hindi ko na
namamalayan, umiiyak na pala ako.
Bakit ba lagi na lang ang kumplikado ng lahat?
---x
"When angry, count four. When very angry, swear." - Mark Twain
---x Author's Note: After 3 daaayyysss, nag update na ulit ako. Sana makapag upd
ate ulit next time d ahil wala pa ring internet sa tinutuluyan ko at suuuupppeee
rr busy sa school wor ks. Pakinggan niyo yung kinanta ni Nate sa youtube ---> or
search niyo "Buko" by Jireh Lim then yung picture there ---> ay yung inupuan ni
Art pero imbis na isa , dalawang magkatapat... ganun :D Dedicated naman to kay
RhymesAndReasons dahil halos lahat ng stories ko binabasa at kinocomment-an niya
at tignan niyo naman sa external link ang nakita kong "a ctivity" niya sa wattp
ad nung mga araw na 'yun aheheheks. Thank you ah, pasensya rin hindi pa ako naka
kareply sa pm mo dahil walang masyadong time. So yeah, SANA next three days maka
balik ako! :D ******************************************* [80] Chapter 78: Memor
y Notebook ******************************************* "I've learned that people
will forget what you said, people will forget what you did, but people will nev
er forget how you made them feel." - Maya Angelou
---x
"Excited na akong makita 'yung papabol mo!" Tuwang tuwa na sabi ni Joy.
"Pogi ba? Pogi ba?" Masayang tanong ni Merry. Nginitian ko lang silang lahat. Po
gi? Oo naman, pogi si Nate di ba? Napabuntong hininga ako. Mas pogi sana siya k
u ng wala siyang sakit na ganun.
Sana gumaling na siya.
Bumaba na kami sa jeep at sinusundan lang nila ako hanggang sa dumaan na kami sa
libingan. Napapangiti ako dahil obvious na natatakot sila.
"Ianne, bakit ba tayo nandito? Akala ko ba ospital, nagchange venue agad!?" Pagt
atanong ni Sunny at kumapit pa sa braso ko. Nangingiti na lang ako sa mga reaks
y on nila pero si Maria, mukhang tahimik.
"Eh anong nangyari sa'yo Maria?" Pagtatanong ko na nahuhuli pa sa amin sa paglal
akad kaya tumigil na muna kami para hintayin siya.
"Ang love parang ngongo..." Napakapit pa siya kay Leah na isa pang tahimik rin k
anina pa. Siguro iniisip na naman niya 'yung mga gagawin namin for school, di b
a le, fourth years na kami at kailangan na rin magseryoso.
"Ano na naman ba 'yan?" Tanong ni Sunny.
"In ni moh ma in nin ni an." Natatawa niyang sabi.
"Ha?" Sabay sabay naming sabi habang nagpatuloy kami sa paglalakad.
"Ang abnormal mo Maria, mabuti na ngang tumahimik ka na d'yan." Nagtawanan kamin
g lahat hanggang sa makarating na kami ng ospital.
Hindi na sila nagreact o nagtanong pa basta diretso lang kami hanggang sa palaka
d na kami sa hallway papuntang kwarto ni Nate-natanaw ko si Cloud na kakalabas
l ang ng kwarto.
"Ang love, parang nakikita ko na ata ngayon." Maladramatic na sinabi ni Maria ha
bang titig na titig sa harap-kay Cloud.
"Pogi alert weee wooo weee wooo!" Natatawang sabi ni Joy. Napangiti lang ako, sy
empre si Cloud 'yan eh, siguradong pogi.
"Bakit parang pamilyar 'yung lalaking 'yun?" Tanong ni Leah na parang naniningki
t pa ang mga mata niya para tanawin si Cloud. Nakita ko naman na nakita kami ni
Cloud kaya napangiti siya nang tumingin sa amin.
"Ex mo?!" Tanong ni Sunny. Natawa lang si Leah at humindi.
"OMG OMG tumingin sa atin! Papalapit pa ata!" Kinikilig na sabi ni Merry. Natata
wa lang ako sa mga reaksyon nila habang naglalakad din kami hanggang sa tumigil
ako sa paglalakad dahil nasa harap na namin si Cloud.
"Yo!" Ngiting bati sa amin ni Cloud. "Sila ba 'yung mga kaibigan mo?"
Tumango ako at ngumiti. Ngumiti na rin naman siya at feeling ko any moment mahih
imatay na sa kilig itong mga kasama ko.
"K-K-KPOP!?" Natawa kami bigla sa pagbulalas ni Merry. Ngumiti lang si Cloud at
hindi ko alam kung naasar ba siya or what dahil ang totoo eh ayaw niyang masabih
an n'yan. Marami rami na kasi ang nagsasabing kpop daw siya simula nung nagpabl
a ck siya ng buhok.
"Pamilyar ka talaga eh..." Napapakunot ang noo ni Leah habang tinitignan si Clou
d ng mataimtim. Natatawa ako kay Leah, siguro hindi niya maalala kasi 3rd year
h ighschool niya nakita si Cloud nung nagkaplay sa school. "Sino ka nga-"
"Tara na, pasok na tayo!" Pinutol ko na ang pag rereminisce ni Leah at tinulak k
o na sila papasok hanggang sa lahat sila napatigil kaya ako napatigil rin. Titi
g na titig sila sa harap nila at nagtaka naman ako kaya tinignan ko rin si Nate.
"S-Si Nate?" Bulalas ni Leah.
Napatingin si Nate kay Leah at ngumiti. "Oh Leah, kamusta?"
"Ang-ang pogi!" Rinig kong bulong nila Joy at Sunny.
"Ianne, si Nate? Siya 'yung may...?" Pakiramdam ko natakot si Leah, napangiti la
ng ako at tumango.
"Nate, mga kaibigan ko-sabi ko naman sa'yo dadalhin ko sila sa'yo eh." Ngumiti a
ko sa kanya hanggang sa magsettle na mga kaibigan ko sa mga upuan doon.
"Thank you ah, parati kang nandito."
Halos naging tambayan na rin naming magbabarkada ang kwarto ni Nate, minsan dito
na rin kami nagpapractice para sa mga lulutuin namin kinabukasan and such. Nagi
ng close na rin ang mga college friends ko kay Nate at Cloud, siguro dahil mga
p apabols kaya nagmamalandi.
"Ang love, parang si Rico," ito na naman po si Maria. Hindi na nagsawa sa mga qu
otable qoutes niya. "Papa Nate dali, itanong mo kung bakit!"
Natatawa naman si Nate sa inaasta ni Maria kaya pati ako napapangiti rin dahil k
ahit papaano, napapasaya siya ng mga kaibigan ko. "Bakit?"
"Minsan Blanco, minsan Puno at minsan hindi mo lang alam..." Tumayo si Maria at
lumapit kay Nate. Hinawakan niya ang mukha ni Nate at hinaplos pa ng kaunti. "Ya
n na pala." Pabulong niyang manly ang boses.
Nagtawanan kaming lahat sa inakto ni Maria, pati na rin si Nate, tumawa na rin a
t kahit si Irene na kakagaling lang sa kitchen, nakitawa. "Alam ko na kung saan
galing kakornihan mo Ianne." Tawa pa rin siya nang tawa hanggang sa-
"PAPA NATE!?!" Parang pamilyar ang boses na 'yun ah? Pagbukas na pagbukas ng pin
tuan, bumungad sa amin si Humi na parang gulat na gulat. "Homaygahd, so it's tr
u e?!"
Lumapit siya kay Nate at hinawakan ang mukha nito na para bang ineexamin. "Totoo
bang kaya ka nagkaganyan ay dahil you fell for me?!"
Napatahimik kaming lahat. Nagkatinginan kaming magkakaibigan sabay tumawa kami n
g malakas. "Ang adik mo talaga, Humi!" Natatawang sabi ko. Napalingon naman siy
a sa akin at parang nagulat siyang nakita niya ako dito.
"Ate Janine!" Niyakap niya ako at bago pa siya makapagsalita, may bumukas na nam
an ng pintuan ng kwarto at napatayo ako sa gulat dahil si...
"-ito siya." Boses ni Cloud mula sa labas at pumasok sa loob.
"Hi Ianne!" Maamo niyang ngiti sa akin. Hindi ko rin alam kung bakit pero niyaka
p ko siya at niyakap rin naman niya ako pabalik. Siguro nga hindi kami nagkasun
d o nung mga araw na nagkasama kami pero parang feeling ko namiss ko siya.
"Lemaris, ang ganda mo ah?" Masaya kong sabi. "Ang blooming!"
Ngumiti lang si Lemaris sa akin at tumingin sa may labas ng pintuan. "Tara, paso
k ka."
Pagkasabi niya nun, may pumasok naman na isang lalaki na matangkad, payat at unk
nown sa akin. Hindi siya grabeng kapogian pero may dating, plus ang nerdy ng it
s ura.
"Si Lemuel nga pala, Lem, si Ianne and-" Napatingin siya sa mga kasama ko at ipi
nakilala ko sila sa isa't isa.
"Ang cute naman, Lem-Lem couple!" Natutuwa kong sabi.
At mukhang hindi pa ata tapos ang mga bisita ni Nate dahil wala pa sa loob, alam
ko na kung sino ang paparating. "HOY ULAP WAG MO AKO IWAN!" Lumabas naman si Cl
oud at parang may kung ano pa silang pinag usapan tska sila pumasok sa loob.
Nginitian ko si Erin at ngumiti rin siya sa akin, pagtingin ko naman kay Nate-an
g laki rin ng ngiti niya. Sana ganito na lang lagi, 'yung nakikita ko siyang ma
s aya-'yung totoong masaya.
"Wow, mini reunion sa hospital room ko, pasalamat kayo sa akin at sa sakit ko!"
Natatawang sabi ni Nate habang nagkangitian lang kaming lahat.
Lumipas pa ang ilang taon at eto ako, graduated na. Nagtatrabaho na as Chef de p
artie sa isang restaurant sa the Fort pero nagbabalak sila mama na tulungan ako
n g magpatayo ng isang mini restaurant dahil meron na kaming eatery na madalas e
h ako rin ang nagluluto.
Nakakatuwa lang minsan na parang dati hindi ako nagluluto pero nung dumating ako
sa point na tinatanong ko sarili ko kung anong gusto ko sa buhay, bigla ko na l
ang naisip ang "magluto para sa mga may sakit-sa puso."
Siguro nga, naging malaki ang parte ni Art para malaman ko kung ano nga ba ang g
usto ko gawin sa buhay. Nagpapasalamat naman din ako dahil masarap sa pakiramda
m na napapangiti ko ang mga pinaghahandaan ko ng pagkain.
Lumipas ang ilang taon, madalas akong nasa ospital para bantayan si Nate, minsan
din ay pauwi uwi na siya sa bahay nila at namamasyal na rin dahil lumalakas siy
a pero pumupunta rin ako ng A. F. Generation para kay Art. Mahirap hatiin ang o
r as ko dahil hindi ko pwedeng iwan si Nate at ayaw kong iwanan si Art-plus may
tr abaho pa ako.
Parehas silang on-going, on going sa pagpapagamot. Nalaman ko ring nag aaral din
si Art ngayon sa isang university, fine arts. Hindi ko siya kasabayan sa pag gr
aduate dahil paunti-unti lang ang subjects niya dahil hindi kinakaya ng memory
n iya itake lahat ng information.
Napapansin ko rin na madalas siyang magpaint, magdrawing o kaya naman nagsusulat
-sa canvas, sa sketch book, sa papel at sa isang notebook na lagi niyang dala d
a la lagi. Ang sarap tignan na parang umookay na ang lagay niya...
But then again, kapag nasa A. F. Generation ako, hindi rin ako makalapit sa kany
a.
Nagkakaroon daw kasi siya ng severe head ache kapag nakikita o nagkakahawak kami
. Hanggang sa malayo lang ako, pinagmamasdan siya habang ginagawa ang mga bagay
na hindi ko man makita ng malapitan dahil hindi nga ako pwedeng lumapit.
Ako na lang tuloy madalas ang tumutulong sa pagluto ng mga pagkain ng bata, inaa
yos ko ang mga medications at natural medication ni Art. Minsan ako rin ang nagk
ukumot sa kanya kapag nakakatulog siya sa may study table niya.
Hanggang ganito lang ako, hanggang malayo lang sa kanya-hindi ko magawang lumapi
t dahil nasasaktan siya.
Natatawa nga ako sa nangyayari sa amin ngayon. Nakakainis. Siya naman ngayon ang
nasasaktan pag nagkakalapit kami. Karma ba 'to?
Kasi kung oo, ang sakit ng karma.
Ilang years man ang nakakaraan, intact pa rin naman ako sa mga kaibigan ko. Spea
king of intact, makikipagkita ako kay Xiara ngayon. Hindi ko sure kung bakit pe
r o sabi niya, kailangan niya ng makakausap. Nag kita kami sa Trinoma at palakad
p a lang siya papunta sa akin, nahiya agad ako-para talaga siyang model. Nagmum
ukh a akong katulong...
...na maganda.
"Hi Ianne!" Bineso beso niya ako at umupo sa tapat kong upuan sa Coffee Bean. "H
ow's life? You look gorgeus as ever!"
Hanggang ngayon, bolera pa rin 'tong babaeng 'to.
"Ayos lang-working na, ikaw?" Mula sa ngiti niya ay parang napasimangot siya.
"I'm-I'm okay." Kita ko sa kanya na hindi siya okay. Nagkatinginan lang kami at
tumayo siya bigla. Akala ko aalis siya pero nag order pala siya. Nag order na di
n kasi ako kanina dahil nahihiya akong baka ilibre pa niya ako.
Nakatingin lang ako sa kanya hanggang sa kinuha niya ang phone niya at napakunot
ang noo nung tinignan niya ang screen. Tinitigan lang niya ng ilang seconds 'yu
ng cellphone niya. Hindi ba niya sasagutin 'yun?
Ibabalik na sana niya 'yung cellphone niya sa bulsa niya pero mukhang nagring at
a ulit. May pinindot siyang kung ano sa phone at nilapit sa tenga niya. "What d
o
you want?-No I don't want to."
"But I need you..." May narinig akong boses ng lalaki na papalapit sa kinauupuan
ko. Paglingon ko sa likod, nakatingin siya kay Xiara habang papalapit nang papa
lapit.
"I said no, and that's fina-" Napatigil si Xiara sa pagsasalita nang mapansin ni
ya 'yung lalaki na papalapit sa kanya. "What are you doing here Romulo?"
Napatingin ako sa lalaki, siya si Romulo?
"I'm here to fetch you." Nilagay ni Xiara ang cellphone niya sa bulsa niya.
"No one told you to fetch me! I'm not a dog nor a bitch so get lost! We're done!
" Naiinis na sabi ni Xiara.
"Bu-"
"Can't you hear me?! I had enough! I saw you once xpect me to be your very under
standing girlfriend lak niya si Romulo at napapansin kong gumagawa na ou think I
'm stupid enough? No! So you get out of
but I didn't mind it. Do you e if I caught you thrice?!" Tinu sila ng scene dito
sa loob. "Y here and get out of my life!"
"Babe!" Hinawakan nung Romulo si Xiara sa kamay pero hinigit ni Xiara 'yung kama
y niya. Hinawakan ako ni Xiara sa braso at pinatayo.
"Babe-babe-in mo mukha mo!" Sigaw niya na slang pa sabay sipa sa *censored* nung
lalaki. "Let's go Ianne."
"Ugh, how dare you kick my *censored*?!"
"Para hindi ka na magkaanak, bwisit!" Slang na sigaw ni Xiara at hindi ko alam k
ung matatawa ba ako o hindi dahil nga sa pagkaslang niya tapos seryosong seryos
o sila. Naglakad lang kami nang naglakad hanggang sa mukhang napagod na rin siya
sa paglalakad kaya tumigil muna kami.
Hindi ako makatingin sa kanya at hindi ko rin matanong kung anong nangyari, naka
katakot lang na baka mamaya sabihin niya ang chismosa ko.
"I caught him having sex with my friend once but I caught him again with my othe
r two friends! And I was thinking of being with him for the rest of my life?! W
h at a lunatic and I was so stupid, right?" Tumingin siya sa akin at tumango lan
g ako pero nagulat ko nang biglang may nagsalita.
"Ah, that guy is blind not seeing the worth of the woman infront of me." Napatin
gin kami ni Xiara sa pinanggalingan ng nagsalita at parang gusto mahulog ng ano
ko-ng panga ko dahil-dahil ang gwapo! Kamukha ni Daniel Matsunaga!
"Excuse me?" Naiiritang sabi ni Xiara.
"Hi, I'm Ryan..." Iniabot nung Ryan ang kamay niya kay Xiara. Nakakainis naman,
napapansin kong ang liit ko ah? "Or you can just call me," nagshake hands sila p
ero ang ikinakilig ko ay ang paghalik nung Ryan sa kamay ni Xiara. "your Baby B
o y." Pabulong niyang sabi.
Hala! Kilig! Hahahahahahaha.
Pagkatapos ng scene na 'yun, feeling ko naging isang epal ako sa scene kaya nais
ip kong umalis na lang muna ako. Siguro ang kailangang makasama ni XIara ay hin
d i ako kundi isang lalaki na papalit sa Romulo na 'yun.
Hay nako, mga lalaki talaga-buti na lang may mga lalaking to the rescue rin.
Pumunta muna ako ng A. F. Generation at dito muna ako mag iistay. Magpapalipas m
una ako ng gabi para kinabukasan, kay Nate naman ako mag iistay at pupunta ng b
a hay para dumiretso sa trabaho. Nakakapagod? Medyo-pero minsan worth it kapag n
ak ikita mong nakangiti ang mga tao sa paligid mo.
"Tulog na siya." Nagngitian kami ni tita Juliette tska ako pumasok sa loob. Ang
tanging ilaw na nagbibigay ng liwanag sa loob ay yung ilaw sa may binta dahil sa
isang poste ng ilaw sa labas. Pansin kong gamit na gamit ang word na 'ilaw' dit
o sa paragraph na to.
Binuksan ko ang lamp shade sa may study table niya at tumingin sa kanya habang n
atutulog.
Ang gwapo pa rin niya. Nagmatured, naging manly ang dating pero ang gwapo pa rin
, walang kupas. Kahit na weekly ko siya nakikita, hindi pa rin ako nagsasawang
t ignan siya. Sana ganito na lang lagi, kapag malapit ako sa kanya-mapayapa ang
mu kha niya.
Hindi ko maiwasan ang sarili kong lumapit sa kanya para matitigan siya ng mataga
l at malapitan. Hindi ko rin alam kung bakit pero parang may nagtulak sa akin p
a ra lumapit pa lalo sa kanya at halikan siya sa noo.
"Goodnight, Art." Inistay ko lang ang labi ko sa noo niya, pinakiramdaman. Lumay
o lang ako nang maramdaman kong unti unting nagsisilabasan ang mga luha ko sa m
a ta. "Sana maalala mo na ako..."
Lumayo na ako sa kanya at papatayin ko sana ang lampshade nang mapansin ko ang n
otebook niya na lagi niyang sinusulatan. Madalas kasi nasa may unan niya 'to na
parang tinatago niya pero bakit ngayon nandito 'yung notebook?
Hindi naman sa chismosa ako pero gusto kong makita kung ano ba ang ginagawa niya
sa notebook na 'yun. Ilang years na rin akong nakucurious, hindi lang talaga ak
o makalapit sa kanya. Umupo muna ako sa upuan sa may study table niya at nangin
g inig akong hinawakan ang notebook.
Paglipat ko sa first page, halos magwala na ang puso ko na parang gustong kumawa
la sa katawan ko. Pigilan ko man ang mga luha ko, hindi ko pa rin magawa dahil
n agpupumilit silang magsilabasan.
"Art... Akala ko ba nalimutan mo na ako?" Tumingin ako sa kanya pero mahimbing s
iyang natutulog.
Nakita ko sa first page, dated years ago, ang isang drawing ng mukha ng isang ba
bae-mukha ko.
Hindi ko siya kilala, pero siya ang una kong nakita sa utak ko pagkagising ko, n
akangiti sa akin.
Nagtingin tingin pa ako sa mga pages. Pagkabasa ko sa nakita ko, hindi ko na ala
m parang nahihirapan na akong huminga. Nakadate 'yun sa unang beses ko siyang na
kita sa kahoy na duyan, 'yung time na nalaman kong sa A. F. Generation na siya
n akatira.
May dumating na babae, pagkakita ko pa lang sa kanya, hindi ko mapaliwanag ang p
agwawala ng puso ko.
Art, naalala mo ako! Naaalala mo ako!
Pero grabe ang sinakit ng ulo ko nung niyakap niya ako, at the same time naging
mapayapa ang puso ko. Ang gulo.
Iyak lang ako nang iyak ng mahina dahil ayaw kong magising si Art. Kinuha ko mun
a ang notebook niyang 'yun at lumabas muna ng kwarto niya. Ibabalik ko na lang
s iguro bago siya magising. Hindi ko na kasi macontain ang pag iyak ko.
Pumunta ako sa pinaka taas na floor kung saan ang kwarto ni Art liit noon para w
alang makakita sa aking humahagulgol na. Pagkatapak na pagkatapak ko sa pinaka
l ast step, naupo agad ako sa hagdan dahil nanghihina na ako sa kakaiyak ko, pag
od pa ako.
Pagkabasa ko sa huling linya, hindi ko na alam ang irereact ko.
Ianne daw ang pangalan niya. Sino ba siya? Bakit parang ang lakas ng epekto niya
sa puso ko?
---x
"In three words I can sum up everything I've learned about life: it goes on." -
Robert Frost
---x Author's Note: OMAYGAHD MALAPIT NA MATAPOS, I CAN FEEL ITTTTTTT~ Eksayted n
a ba kayo sa ending? ! Ako eksayted na para makapagsulat na ng ibang story!! Hah
ahahahaha >:D THANK YOU PO SA LAHAAAT NG NAGBABASA AT NAGKOCOMMENT. Nagulat ako
sa chapter 77, 1000+ reads!!!!! Saan galing ang 1000 reads!!! Hahahaha thank you
po talagaaaa, problema lang talaga dahil sa internet :( About sa dedication: Da
hil sa tingin ko eh deserve ninyo ang dedication, idededicate ko ang next chap t
er sa taong may best comment. I'LL BE CHOOSING THE BEST COMMENT kaya kung gust o
niyo madedicate-an next chapter, write the best comment ever. (Yung tipong map
apangiti ako at hindi mainstream na comment :D) Dedicated to hopeless_stalker da
hil sa bawat pagbabasa niya, hindi niya nalilimu tan magcomment. Sinusundan ko r
in ang pagbabasa at pagmamarathon. Ang cute lang kasi ng mga reaksyon niya at ng
mga comment niya. THANK YOU, YOU DESERVE TO BE D EDICATED DAHIL ISA KANG DESERV
ING NA READER! \:D/ ******************************************* [81] Chapter 79:
Art of Letting Go ******************************************* "Sometimes love m
eans letting go when you want to hold on tighter." - Melissa Marr (Ink Exchange
(Wicked Lovely, #2))
---x
Hindi ko namalayan, nakatulog pala akong nakaupo sa may hagdan.
Sobrang sakit ng leeg at katawan ko dahil sa maling posisyon sa pagtulog. Hindi
ko rin alam kung ilang oras akong nakatulog kakaiyak dahil hindi ko rin mawari k
ung maliwanag na sa taas o hindi. Binuklat ko ulit 'yung notebook at binasa ang
huling entry niya, dated kahapon ng kahapon.
Hindi ko alam kung siya ba 'yung nakatalikod na nakita ko sa may kusina, para ka
sing siya; ang bilis kasi ng tibok ng puso ko pagkakita ko ng likod na 'yun.
Pero hindi ako lumapit dahil natatakot akong baka imahinasyon ko lang 'yung naki
ta ko.
Natatakot akong baka mawala siya.
Bakit ba ganito nararamdaman ko?
Huminga ako ng malalim habang nagsimula na namang magsilabasan ang mga luha sa m
ata ko. Ang bigat at ang sakit. Mahigpit ang hawak ko sa notebook niya at paran
g may nakapa akong something weird.
Pagtingin ko sa notebook, wala namang something weird pero may nakakapa talaga a
kong something. Inobserbahan ko lang 'yung notebook hanggang sa mapansin kong m
a y parang nakatakip na bagay sa may likod ng notebook, parang bulsa siya na ini
sc otch tape lang na papel na may nakasulat na parang label.
Sabi ng nurse sa akin daw to, hindi ko maalala pero nararamdaman kong importante
'to sa akin.
Pagkakapa ko dun sa parang bulsa, ewan ko pero nag iinit na naman ang mga mata k
o. Pagkakuha ko sa bagay na nakatago sa bulsang 'yun...
"Oh my..." Napahawak ako sa bibig ko habang tinitignan ang bagay na hawak hawak
ko ngayon. Tulo na naman nang tulo ang mga luha ko kahit na sobrang pinipigilan
ko na dahil sobrang namamaga na ang mga mata ko.
Yung necklace ni Art... kung saan nakasuot ang singsing na binigay niya-at sings
ing ko, na binato ko sa kanya nung nalaman ko lahat-years ago.
Nasa kanya pa rin pala 'to, all along-all those years-kahit may amnesia pa siya.
Mula sa pagkakahawak ko sa necklace, parang nagshift naman sa doorknob ang panin
gin ko. Bakit parang may mga paint na nalagay dun sa doorknob? Inilagay ko ulit
'yung kwintas sa bulsa ng notebook niya. Tumayo ako kahit nanghihina at masakit
ang katawan, pagbukas ko ng pintuan-sobrang dilim kaya binuksan ko ang ilaw.
"A-Art..." Ito na lang ang nasambit ko dahil hindi ko na rin alam kung ano pa ba
ang dapat kong masabi, gawin o kung ano pa man. Napatingin ako sa paligid at hi
ndi pa rin ako makapaniwala sa nakikita ko sa paligid.
It was a room full of his memories-our memories.
Isang kwartong punong puno ng paintings, canvas, paints, brushes at... at mga se
naryong nangyari sa amin ni Art dati. I can't... I can't believe this.
Bakit ngayon ko lang nakita 'to? Bakit ngayon after ilang years ng pagpunta ko d
ito?
Agad agad akong bumaba para puntahan si Art pero hindi pa ako nakakababa ng tulu
yan, narinig ko agad ang boses niya.
"Nasaan 'yung notebook ko?!" Nakarinig ako ng ilang kalampag. "Yung notebook ko!
? Nasaan 'yung notebook ko!?"
Bumaba na ako ng tuluyan at napatingin sa akin si Art, with his frustrated face,
na para bang inis na inis siya. Tumingin siya sa mga mata ko at tinignan 'yung
notebook na hawak hawak ko. "B-Bakit nasa'yo 'yan?"
Kinuha agad sa akin ni Art 'yung notebook, hindi na naman ako nakapagpigil, naiy
ak na naman ako.
"Art..." Pagbulong ko. Tumingin siya sa akin, nakakunot ang noo. Napapansin ko r
in ang pagpikit ng mga mata niya na para bang nasasaktan siya dahil nakikita ni
y a ako. "Art, please-alalahanin mo na ako."
Walang sabi sabi ay lumapit ako agad sa kanya at niyakap siya. "Please, bumalik
ka na sa dati..."
"Te-teka!! A-Ahh-AAHHHHH!!" Nagulat ako sa biglang pagsigaw ni Art. Tinulak niya
ako at napalayo ako. Nabitawan niya ang notebook niya at hinawakan ang ulo niya
. "A-Araayyyy, ang-ang sakit! Aaaahhh!"
"Art!" Lalapit sana ako sa kanya pero bigla niya inistretch 'yung braso niya na
para bang pinapalayo niya ako sa kanya. Tinignan niya ako gamit ang isang mata n
iya na parang hirap na hirap.
"Wag kang lalapit sa akin..." Hinihingal siya habang sinisigaw niya 'yun. "Lumay
o ka sa akin!"
"Art..." Nagsidatingan ang ilang mga bata at ilang volunteers sa paligid. Hindi
ko sila masyadong napapansin o hindi ko alam kung anong ginagawa nila dahil naka
tuon lang ang pansin ko sa iisang tao...
"Lumayo ka sa akin!!"
...na gustong lumayo ako sa kanya.
Napalayo ako sa kanya hanggang sa may mga dumating na nurse at inalalayan si Art
. Napatitig lang ako sa mga nangyayari, sinusugod na siya-sinusugod na siya sa
o spital. "AAAAaaaahhhh~ Ang sakit! Patigilin niyo 'yung sakit! Aaaahhh!!!"
"I'm sorry..." Naiyak na lang ako sa nakikita ko. Grabe ang sakit na binibigay k
o sa kanya, nakakainis na parang sa paglapit at paghawak ko lang sa kanya, grab
e na ang sakit na nararamdaman niya.
I'm sorry Art, I'm sorry.
Lalayo na ako, huwag ka lang masaktan.
***play the video at the right, click external link or play "Di Lang Ikaw" by Ju
ris while reading.
Buhay? Oo, buhay ako-humihinga, gumagalaw, nakakapagsalita pero-parang unti unti
ring nawawalan ng gana para mabuhay.
Pagkapasok ko sa kwarto, ipinaskil ko ang ngiting kailangan kong ipakita sa laha
t.
"Goodmorning!" Nakangiti kong bati kay Nate. Ngumiti naman siya sa akin at ibini
gay ko sa kanya 'yung cookies na promise ko sa kanyang ibebake ko for him
Ilang buwan na ang nakalipas simula nung nagawa kong saktan ng sobra si Art. Sa
sobrang eager kong mayakap siya, sa sobrang pagkaselfish ko para alalahanin niya
ako, hindi ko na naisip na masasaktan ko lang siya. Nakakainis.
"Ang lalim ng iniisip mo..." Napatingin ako kay Nate na nakatingin lang sa tv pe
ro alam kong sa akin siya nakikipag usap. Ngumiti ako sa kanya, pinapakitang ok
a y lang ako. Ayos lang ako.
"Ah, wala. Gusto mo ng tubig?" Umalis muna ako at pumunta sa kusina pero pagkabu
kas ko ng maliit na ref sa kitchen na 'yun, hindi ko rin alam kung bakit ako na
l uha.
Ianne, tigilan mo na 'to.
Huwag ka na malungkot, kailangan mong maging masaya para kay Nate.
Pinahid ko ang kamay ko sa mukha ko. Ako muna ang uminom ng tubig at naghilamos
na rin saka ako kumuha ng baso ng tubig para kay Nate.
Napatingin siya sa akin na parang nagtataka kung bakit basa 'yung mukha ko. Kinu
ha niya 'yung baso ng tubig at nginitian ko siya. "Inaantok kasi ako, para mahi
m asmasan."
Tumango lang siya. Sana maniwala siya. Sana ako rin, maniwala sa sariling kasinu
ngalingan. Pero sino nga ba ang niloloko ko?
Sila-pati sarili ko. Niloloko ko ang lahat. Lagi kong sinasabi na okay ako pero
hindi-hindi ako okay at hindi ko alam kung magiging okay pa ba ako.
Tumawag sa akin si tita Juliette kaya lumabas muna ako ng kwarto ni Nate.
"H-Hello, tita?" Kinakabahan ako. Ilang buwan man ang lumipas na hindi ako pumup
unta sa A. F. Generation para kay Art, lagi akong may balita.
"I'm sorry..." Tumulo na naman ang luha mula sa mga mata ko, hindi na nagsawa pa
. Tinakpan ko ang bibig ko ng kaliwang kamay ko para hindi marinig ni tita ang
p ag iyak ko.
"K-Kamusta na po ba siya?" Pumikit ako at hinayaang magpakahina ang sarili. Tuta
l, wala namang nakakakita sa akin. Ako lang, ako lang.
"Natutulog siya, may kung anong gamot silang nilalagay kay Art. Pampabilis daw n
g pag aayos ng brain cells niya." Tumango tango ako, masaya ako-masayang nababa
l ik na unti unti ang mga alaala niya.
Bumalik na ang mga nakaraan niya simula sa mga magulang niya, sa bahay ampunan,
kanila Xiara, kay Art liit pero-wala ako.
Siguro nga mas makakabuti sa kanyang hindi na niya ako maalala-para hindi na siy
a masaktan pa.
Bumalik ako sa kwarto ni Nate, nakatingin lang siya, nakangiti. Ngumiti na lang
rin naman ako, tumingin siya sa mga mata ko na para bang may nakita siyang somet
hing.
Iniiwas ko ang tingin ko.
Hindi ko na alam kung anong irereact ko. Nandyan lang siya, hinihintay ako. Nand
yan siya para mahalin ako. Nandyan lang siya lagi pero ako? Nandito ako physica
l ly pero 'yung iba pa, ang puso't isip ko? Wala dito.
Kinakain ako ng konsesnya ko, nakakahiya na-ang kapal ko.
Pagbali-baliktaran ko man ang lahat, iisa lang ang sinisigaw ng puso't isip ko.
"Mahal na mahal kita..." Napatingin ako sa kanya na nakatingin sa akin. Nakaupo
ang pwesto niya sa ospital bed habang ako, nakaupo sa may bench.
Kinabahan ako, hindi ko rin alam kung bakit.
Bakit ako naguguluhan ng ganito?
"Nakakatawa ako, no?" Nakatitig lang ako sa kanya. Tumawa siya at tumingin sa bi
ntana.
Mahal ko siya, di ba?
"Natatangahan na din ako sa sarili ko eh." Bumuntong hininga siya. "Pinagsisisih
an ko na lahat ng ginawa ko dati. Ang tanga ko, ang walang hiya ko, dapat hindi
na kita niloko pa."
"Nate..." Papalapit na sana ako sa kanya pero napatigil ako nang tumingin siya s
a akin, nakangiti pero alam kong hindi siya masaya.
"Tangina talaga, ang duwag ko kasi, hindi ko matanggap." Napansin ko ang pagkuyo
m ng kamao niya. "Dapat sinabi ko na lang sa'yo dati pa, hindi 'yung dinaan pa
k ita sa ibang lalaki."
Tumawa siya at tumingin sa kamay niya. "Anong napala ko?"
Napansin kong lalong humigpit ang pagkakakuyom niya sa kamao niya.
Bakit ganito nararamdaman ko?
"Ano bang sinasabi mo..." Lumapit ako sa kanya at umupo sa tabing upuan niya.
Hindi pa rin nawawala ang kaba ko, nakakainis.
"Ang napala ko, nakuha na ni Art pagmamahal mo!" Nagulat ako sa biglang pagbagsa
k niya ng kamao niya sa side table.
"NAPAKA LAKI KONG TANGA. NAIINIS NA AKO SA SARILI KO." Nakikita ko na tumutulo n
a ang mga luha niya, napapakagat ako sa labi ko, nagpipigil.
Hindi ko alam kung anong dapat kong sabihin o dapat kong gawin. Nakatingin lang
ako sa kanya, hindi ko na alam. Nakakatuliro.
Ianne, mahal mo siya, di ba?
Tumingin siya sa mga mata ko, nakipagtitigan sa akin. Nahihirapan akong nakikita
siyang ganyan, na parang nasasaktan siya-hindi, nasasaktan talaga siya. Lahat n
a lang ng nakapaligid sa akin, nasasaktan dahil sa akin.
"Huwag kang ganyan Nate..." pabulong kong sabi. Hinawakan ko ang kamay niya, nan
lalamig-katulad ng panlalamig ng kamay ko.
Tumingin siya sa akin. Ngayon ko lang siya nakitang umiiyak ng ganyan, nakakaini
s.
"Bakit Ianne, mahal mo ba ako? Mahal mo pa rin ba ako, hanggang ngayon?" Napatit
ig lang ako sa kanya, hindi ko rin alam kung bakit nawalan ako bigla ng boses,
b iglang nawala ang kakayahan kong magsalita.
Bakit hindi ko masagot 'yung tanong niya?
Ngumisi siya at inialis ang pagkakahawak ko sa kamay niya. "Huwag mo na lang sag
utin tanong ko."
May kinuha siya sa ilalim ng damit niya at parang bumigat lalo ang pakiramdam ko
nang makita ko kung ano 'yung hawak niya. Tumingin siya sa akin tapos sa hawak
niya. "Alam kong sa una pa lang, wala na talaga."
'Yung singsing, hindi lang isa-dalawang singsing ang nasa kanya; yung singsing n
iya... at singsing na dapat ay nasa akin. Nakakainis na parang nawala sa isip k
o 'yung singsing.
"Pero nagpakatanga ako, nagpanggap akong wala akong alam-na hindi ko alam na may
amnesia si Art, na kunwari hindi ko alam na madalas kang pumupunta dun. Nagpaka
tanga ako, nagbulag-bulagan kahit sa umpisa pa lang, kitang kita ko na-mas mali
w anag pa sa araw." Napapakagat ako sa labi ko at nalasahan ko na ang dugo. Napa
ku yom ang kamay kong kanina ay hawak ang kamay ni Nate. Napapikit ako. "Masama
ban g maging selfish? Kahit ngayon lang?"
Nasasaktan siya.
"Kasalanan ko talaga to eh..." Humigpit ang kapit niya sa dalawang singsing. "Ak
o may kasalanan kung bakit nasasaktan ka ng ganyan. Ako nagtulak para mawala ka
sa akin, para magmahal ka ng iba. ANG TANGA TANGA KO GUSTO KO NA LANG MAMATAY!"
Tulo pa rin nang tulo ang mga luha niya samantalang ako, hindi ko alam kung ano
n g sasabihin ko.
Natatanga ako.
Alam ko ang dapat kong sabihin, alam ko ang kailangan kong sabihin-kailangan kon
g sabihin na dito lang ako sa tabi niya hanggang sa gumaling siya at huwag siya
n g mag isip na may iba akong mahal pero...
"Nate..."
Ito lang ang nasambit ko.
Natatakot ako sa mga sinasabi niya...pero natatakot din ako sa sarili ko.
"Sorry, hindi ko akalain na ganito pala kasakit 'yung nararamdaman mo dati, ito
na ata ang karma ko." Tumingin siya sa akin, hindi ako masyadong makatingin sa m
ata niya dahil hindi ko alam kung may mukha pa akong maihaharap sa kanya. "Unti
unti akong pinapatay sa sakit," tinakpan niya ang mga mata niya gamit ang kamay
niya at nagsimula siyang humagulgol. "Sobrang sakit..."
Hindi ako makapagsalita, nanahimik lang akong nakaupo habang unti unting tumutul
o ang mga luha kong kanina ko pa pinipigil. Parehas kaming umiiyak, parehas kam
i ng mahina, parehas kaming-nagmamahal.
"Naging makasarili ako at alam kong awa na lang ang dahilan kung bakit nandito k
a pa rin sa tabi ko." Pumikit siya at bumitaw sa singsing na hawak niya kanina.
"Tanggap ko nang hindi na ako ang tinitibok ng puso mo. Ayaw kong nakikita kang
nasasaktan dahil lang sa pinipilit kita sa akin..."
Bakit ba ayaw mong magsalita Ianne?! Please, tell him he's wrong. Tell him. Huwa
g mo siya hayaang masaktan dahil sa'yo, Ianne.
Pero... hindi ako makapagsalita.
Hinawakan niya ako sa kamay kaya napatingin ako sa kanya. Hindi na siya humahagu
lgol pero may tumutulo pa ring mga mumunting luha mula sa mga mata niya, sa mga
mata niyang namumula.
Tumingin siya sa akin, nakangiti. "Gusto kong sumaya ka bago pa ako mawala."
A-anong?
"Pinapakawalan na kita..." Bago pa ako makapagreact, inialis na niya ang hawak n
iya sa kamay ko at tumingin sa akin, straight sa mga mata. "Umalis ka na dito."
Huminto panandalian ang pagtibok ng puso ko.
"Hindi na kita kailangan." Nakatingin lang siya sa mga mata ko, totoo ba 'to o p
anaginip lang?
Kasi kung panaginip 'to, bakit ang sakit sa puso?
"B-Bakit ka ganyan..." Huminga ako ng malalim. Bakit ako ganito?! Bakit ngayon l
ang ako nakapagsalita?! "Nate..." Hahawakan ko sana siya pero nagulat ako sa pa
g sigaw niya.
"NURSE! NURSE!" Nabingi ako sa pagsigaw niya, parang nagslow mo ang lahat ng bag
ay sa paligid. Nakikita ko siyang sumisigaw samantalang ako, umiiyak. Nagsipasu
k an ang mga nurse. "Umalis ka na dito..." Rinig kong bulong niya.
"Teka-"
"ILAYO NIYO SA AKIN 'YANG BABAENG 'YAN!" Nagulat ako sa bigla niyang pagtulak sa
akin. "WAG NA WAG NIYONG PAPASUKIN 'YAN DITO SA KWARTO KO!"
"Miss, tara na po."
"Nate, please..." Hinawakan ako ng mga nurse para pigilan ako sa paglapit kay Na
te. Nagpupumiglas ako, "huwag mo gawin 'to, Nate..."
"Umalis na po tayo, Miss." Naiinis ako, nababadtrip ako sa mga tumutulak sa akin
palayo kay Nate.
Tulo nang tulo ang mga luha ko habang siya naman ay nakatingin sa bintana. Napan
sin kong pinunasan niya na ang mukha niya. "PAALISIN NIYO SIYA!!"
"Please naman..." Tinitignan ko siya, hinihintay na tumingin din siya sa akin at
sabihing joke lang ang lahat ng sinasabi niya ngayon.
Naiinis ako sa mga nakahawak sa akin. Hindi ba nila nagegets?! Hindi ako dapat m
awala sa tabi ni Nate! Kailangan niya ako. Kailangan niya ako!
"Nate naman eh..." Bumabagal at bumibigat ang bawat paghinga ko.
Tumingin siya sa akin, nakita ko sa mga mata niya ang lungkot, ano ba 'tong gina
gawa mo Nate? Ngumiti siya sa akin, malapit na akong mapalabas ng kwarto pero p
i nipigilan ko pa rin.
"Gusto kong...l u m i g a y a k a p a r a...mamahinga na ako."
"Aaahh!!" Bigla akong binuhat ng isang nurse palabas. "Bitawan niyo ako, please!
Please! Nate, huwag mong gawin 'to!"
Nakatingin lang siya sa akin, nakangiti.
"Nate, huwag naman ganito! Nate!" Ibinaba na ako nung nurse sa labas pero nagpup
umilit pa rin akong pumasok. "Papasukin niyo ako, sige na naman po, please nama
n po!"
"Hindi po pupwede..." Tumingin ako sa lalaking humaharang sa akin. "Kritikal po
ang sitwasyon ng pasyente, makakasama sa kanya ang pagpilit natin sa ayaw niya."
Kumawala ako pero nung binubuksan ko na 'yung pintuan, ayaw mabuksan. Kumatok ak
o nang kumatok pero parang hindi nila ako pinapansin.
"Nate... buksan mo ang pinto." Napadausdos ako sa may pintuan at naupo. Nanghihi
na na ang katawan ko at nahihilo na rin ako kakaiyak. "Nate..."
Bakit ba lagi na lang ganito? Bakit ba lagi na lang ganito kasakit?
"Ianne!" Hindi ko napansin na may humawak na pala sa balikat ko. Paglingon ko, n
akita ko si Erin. "Anong nangyayari sa'yo?"
Agad agad ko siyang niyakap. "Hindi ko na alam, hindi ko na alam nangyayari sa a
kin, Erin..."
"Ianne..." hinigpitan ko pa lalo ang pagyakap ko sa kanya kahit nanghihina na ta
laga ako.
"Ayoko na... Ayoko na..."
---x
"There are only two ways to live your life. One is as though nothing is a miracl
e. The other is as though everything is a miracle." - Albert Einstein
---x Author's Note: March na guys! Goodluck sa mga graduating at sana ay pumasa
kayong lahat, mabuha y! Mapahighschool graduation man 'yan o college graduation,
goodluck sa susunod na mangyayari sa buhay niyo! Ajejejeje. So this chapter is
dedicated to pparkshinhye dahil sa comment niyang... napangit i ako. Effortless
pero 'yung mga words niya, nakakangiti lang talaga. "AFGITMOLFM. Now I know what
it means. I figured it out now. @pilosopotasya Head s up! Cliche just got aweso
me. I mean, who says cliches can't be romantic? Looki ng forward to the last few
chapters. I don't really comment, silent reader kasi ako. But I really hope you
can read this one. Thanks 'cause your updates make my day. And I hope by commen
ting I can help make yours too. So. Seriously. Thank y ou for sharing this. Even
if you actually get nothing like salary. hahaha"
Next chapter will be dedicated sa taong mapapangiti ako sa comments nila. Actual
ly lahat naman nakakatuwa, nakakakilig pero siguro may kaunti lang na tumatatak
talaga so ayun ahihihi maraming salamat sa comments at sa reads!!! Speaking of
next chapter, mag uupdate ako ng next chapter kapag 100 na ang comme nts. Bakit
100? Gusto ko lang... tska para matagal, busy ako eh! Hahahaha kaya k apag nagka
100 comments na, tska ako mag uupdate. Last chapter na next update tap os may ep
ilogue then 'yung special chapters na kaya sana pagbigyan niyo akong ma gdemand
for feedbacks. So, happy reading guyss~ :D *************************************
****** [82] Chapter 80: AFGITMOLFM | Hindi ito ending | ************************
******************* Note: HINDI ito ending, may "epilogue" pa. Marami pang mangy
ayari.
"Have you ever been in love? Horrible isn't it? It makes you so vulnerable. It o
pens your chest and it opens up your heart and it means that someone can get in
s ide you and mess you up." - Neil Gaiman (The Sandman, Vol. 9: The Kindly Ones)
---x
It hurts a lot but then, I need to move forward.
I pressed ctrl+S para masave ang huli kong tinype at inexit na ang secret online
diary ko na ako lang ang nakakapunta o log in o pwede ring nakakabasa.
Pagkashutdown ko sa laptop ko, pinatay ko na rin ang lahat-ang pagkalungkot ko,
ang galit, ang sakit-pati na rin ang pagmamahal ko, wait-no! Hindi ko pinatay an
g pagmamahal ko dahil hanggang ngayon na lumipas na ang ilang buwan...
Mahal ko pa rin siya.
Sila.
Ang selfish ko na nga siguro dahil dalawa silang mahalaga sa akin.
"IIAAANNNEEEE, TARA NA!!!" Pagmamaktol na katok ni Erin sa kwarto ko. Huminga ak
o ng malalim at tinignan ko ang bintana sa labas; napaka liwanag, ang sarap tign
an-ang aliwalas.
"Oo teka, eto na!" Tumayo ako at tumingin sa salamin. Napangiti ako sa nakikita
ko sa harap ko, ang aliwalas din tulad ng panahon ngayon.
Pagkalabas ko ng kwarto at pagkababa ko, biglang nagsalita si Erin.
"BUTI NAMAN NAISIPAN MONG BUMABA AKALA KO BUKAS PA TAYO MAKAKAALIS EH!" Pagrerek
lamo ni Erin na nakangiti. "ANO BA GINAWA MO SA KWARTO MO? NAGLEAD KA PA ATA NG
KULTO MO! HAHAHAHA!"
"Ah hindi, last entry lang." Nakangiti kong sabi.
"Last entry? Ano 'yun?" Mahinang tanong ni Erin pero nakangiti lang ako.
"Yo!" Bati sa akin ni Cloud.
"Hi ate Janine! Pasama ah, kaexcite eh!" Nagkangitian kami ni Humi at nagpaalam
na kami kay mama na nanonood ng tv.
Habang nasa kotse kami ni Cloud, hindi mapakali si Erin.
"NAEEXCITE NA AKO WOOHH!!" Pasigaw na sabi niya habang ngiting ngiti.
"Erin ko..." Kitang kita ko ang paghawak ni Cloud sa kamay ni Erin. Napatingin n
aman si Erin sa kanya. Nasa backseat nga pala kami ni Humi habang nasa front se
a t naman si Erin at nasa driver's seat si Cloud. "Grabe ka naman makaexcite, pa
ra ng ikaw magbubukas ng restaurant ah?"
Nakakatuwa silang tignan, ilang years na ring nakaraan pero eto sila ngayon, goi
ng strong.
Kailan kaya magpapakasal 'tong dalawang 'to?
Tumingin sa akin si Cloud sa rear view at ngumiti kaya napangiti rin ako. Iniali
s na niya ang pagkakahawak sa kamay ni Erin at nagconcentrate na ulit sa pagmam
a neho habang si Erin naman ay ngiting ngiti na tumingin sa akin.
"SORRY KUNG EXCITED AH? EKSAYTED NA KASI AKO KUMAIN EH! FREEE FOOOODDD~" Masayan
g sigaw ni Erin kaya natawa kaming lahat.
"Hoy, anong free food ka d'yan?" Nakataas kong kilay na sabi. "Restaurant ang pi
natayo namin, hindi sagip kapamilya o kapuso foundation ha!" Natatawa kong sabi
. Nagpout naman si Erin.
"Hmp, naging restaurant owner lang, naging madamot na." Natawa kaming lahat sa n
ireact ni Erin
"Wala pa, wag mo masyadong batiin baka hindi matuloy!" Natatawa kong sabi.
"Hmp!" Ngiting ngiti lang ako habang nakatingin sa labas ng bintana. Kinakabahan
din ako dahil makikipag usap kami sa isang grocery/stock owner para maging kapa
rtner namin sa restaurant.
And yes, natupad rin ang pangarap ko-namin-nila mama at papa at sige, isama na n
atin si kuya Eos. Next month na (sana) ang grand opening ng restaurant namin. S
a na.
Napatingin naman ako kay Humi na mukhang busy... kakatext? At hala! Pangiti-ngit
i pa?! Bakit ganun siya makangiti?! Mukhang may something ah?!
"Hu-" Natigil ako sa pagsasalita nang sumigaw ulit si Erin.
"NANDITO NA TAYO!" Ngiting ngiti niyang sabi. Nawala ang ngiti ni Humi sandali p
ero ngumiti ulit siya pagkababa ng kotse, nakakapagtaka talaga 'tong babaeng 't
o , bakit ganito makangiti?! Bakit ganyan siya kasaya!?
Pagpasok namin ng supermarket na 'to, parang naramdaman kong biglang lumamig. Tu
mingin ako sa paligid, ang ayos ng itsura, ang aliwalas-sobrang linis! Check ag
a d! Ang galing naman at buti may kakilala si Cloud dito.
Pero... nasaan na kaya 'yung secretary?
"May pupuntahan lang muna kami sandali." Tumingin ako kay Cloud at Erin na nakat
ingin sa akin tapos ngumiti sila parehas. "Dito lang muna kayo ah, mauna na kay
o kung dumating na 'yung secretary."
Umalis na sila Erin at Cloud at naiwan akong kasama si Humi na hanggang ngayon e
h hawak pa rin ang cellphone at ngiting ngiti. Lumapit ako sa kanya at parang h
i ndi pa rin niya ako pinapansin dahil titig na titig siya sa cellphone niya.
Hmmm, mukhang may katext... at mukhang masaya siya sa katext niya.
Tinitigan ko siya ng sobrang lapit na konti na lang eh mahahalikan ka na 'yung p
hone niya. Nakangiti ako the whole time dahil hindi talaga siya nagpapaapekto a
t parang hindi niya ako nakikita na nakatitig at sobrang lapit na sa kanya.
"Anong ginagawa mo d'yan?" Narinig kong parang tanong ni Erin mula sa likod. Hin
di pa rin ako umaalis sa harap ni Humi nang parang natauhan na ata siya at pagt
i ngin niya sa harap niya.
"AY BASTOS!" Napatalon at napaatras siya sa sobrang gulat niya. Tumawa ako at na
rinig ko ring nakitawa sila Erin at Cloud sa kabila, parang hinihingal naman si
Humi na nakatingin sa akin at nanlalaki pa ang mga mata. "Ate Janine!? Anong pr
o blema mo? Papatayin mo ba ako sa heart attack?!"
Tumawa ako at tumayo na ng maayos. "Ikaw kasi eh, mukhang mamamatay ka na sa kil
ig kakatext."
Hindi ko tuloy alam kung makukyutan ako sa kanya or what dahil nagblush siya at
tinago niya 'yung phone niya sabay ngiting awkward. "Hay nako, tara na nga kausa
pin na natin 'yung may ari!"
Nauna siyang naglakad at natatawa talaga ako dahil hindi na siya tulad ng dati n
a makita lang si Cloud eh kinikilig na so obviously, may ibang lalaki na nagpap
a kilig sa kanya.
Sino kaya 'yun?
Habang nag iintay sa secretary, lumibot muna kami sa buong store pero ang ipinag
tataka ko talaga ay bakit walang tao? I mean okay, may mga cashier, may mga bag
g er, may mga personnel pero bakit wala pa ring customers?
Tinignan ko ang relos ko.
10am naman na, bukas na 'to so bakit kami lang ata ang customer?
But then, nagulat ako dahil biglang may nagplay na kanta. Hindi naman sa nakakag
ulat talaga dahil alam ko namang may background music lagi ang mga supermarket
p ero biglaan kasi at biglang...
âªâ«â¬ I was not so happy being lonely living without you âªâ«â¬
Da hek lang di ba? Ang makaluma! Charot.
âªâ«â¬ So I prayed so hard for your love in my heart I needed you âªâ«â¬
"Ang kulit ng soundtrip!" Narinig kong kumento ni Humi habang ayun, nagtetext pa
rin.
âªâ«â¬ Then I looked up in the sky and I'm thinking why oh why, âªâ«â¬
Nagtingin tingin na lang muna kami-actually, ako lang talaga ang tumitingin dahi
l nagkukulitan lang 'tong sila Erin at Cloud at si Humi naman ay sobrang busy k
a kangiti sa cellphone niya.
âªâ«â¬ These are all the many changes in my life âªâ«â¬
Fine, eh di sila na may love life!
May restuarant naman ako! Muhahahaha! *insert evil and victorious laugh here*
âªâ«â¬ After all the caring and the laughter, no one is like you
Nag umpisa muna ako sa mga gagamitin kong pang luto, nagtitingin tingin lang ako
ng mura at the same time 'yung worth it.
"You must be Miss Santos?" Kinabahan naman ako bigla.
Tinignan ko 'yung nagsalita, isang lalaki na feeling ko kasing edaran ko lang or
siguro nasa late 20's. Nakasuit siya na parang pang business man at ang desente
niya tignan.
âªâ«â¬ I am not a preacher with a sermon, I'm so in love with you âªâ«â¬
"Uhm, yes, why?" Ewan ko pero kinakabahan talaga ako sa presensya niya. Lumapit
siya sa akin at ngumiti.
"I'm sorry, I'm Nate-" Napatigil ako sa sinabi niya at napatitig sa kanya. A-Ano
daw?!
âªâ«â¬ 'Cause to live without your love like the sun that shines above âªâ«â¬
"A-Ano?" Parang nagtaka siya sa inasta kong parang gulat. Nate? Nate daw ang pan
galan niya?! Teka, ano naman kung Nate ang pangalan niya?!
Ianne naman, tigil tigil rin.
âªâ«â¬ Is the magic of the changes in my life âªâ«â¬
"Sabi ko po," nakangiti pa rin siya. "I'm sorry, I'm late. Ako po 'yung secretar
y ni Mr. Go."
A-ANO DAW?! Go?!
"Go?!" Nanlalaki ang mga mata ko at kinakabahan na naman ako. Go? Go? Si A-Art?!
âªâ«â¬ And I'll never forget your love âªâ«â¬
Ngumiti lalo 'yung lalaki at feeling ko nawiweirduhan na siya sa mga reaksyon ko
.
"Mr. Ho. Ssecretary po ako ni Mr. Tah Ho, may ari po nitong super market." Napa
'oohhh' ako sa paliwanag niya at hindi ko rin alam kung anong nangyayari sa akin
.
Bakit parang naririnig ko ang mga pangalan na dapat ay hindi ko na marinig pa?!
âªâ«â¬ You and I we were meant to be âªâ«â¬
Hays Ianne, stop it.
Ngumiti naman ako sa lalaking nasa harap ko at iniabot ko 'yung kamay ko.
"Janine Santos, but you can call me Ianne." Nakangiti kong sabi. Iniabot rin nam
an niya ang kamay niya at nagshake hands kami.
"Art po." Wait, WHAT?!
âªâ«â¬ Sweet as rain falling from the sky âªâ«â¬
"ART?!" Nanlaki ang mga mata kong nakatingin sa kanya. Nagbitiw kami sa hand sha
ke at lumapit siya sa akin sabay hinawakan 'yung balikat ko.
"Miss, mukhang marami ka pong iniisip? Iba iba naririnig mo eh?" Natatawa niyang
sabi. "Mart po ang pangalan ko, Art with M sa harap. Tara ho, itutour ko kayo s
a lugar."
âªâ«â¬ You and I âªâ«â¬
Napatango lang ako at feeling ko gusto ko na magpalamon sa sahig ng supermarket
na 'to dahil sa kahihiyan, sa kabingihan at-bakit ba kasi naisip kong kapangalan
niya si Nate at Art? And so?!
And so kung kapangalan man ng lalaking 'to 'yung dalawang yun?
âªâ«â¬ These are all the many changes in my life âªâ«â¬
Hayst.
Nagsimula na kaming maglakad hanggang sa marealize ko na lang.
"Wait, nasaan 'yung mga kasama ko?!" Nilingon ako ni Mart na parang nagtataka.
"May kasama kayo?" Nagkatinginan kami, may pagtataka sa mukha niya.
"Oo, 'yung dalawang naglalandian tska 'yung isang ngiting ngiti sa cellphone niy
a!" Napalinga linga ako pero wala sila! Hala, nasaan 'yung tatlong 'yun bakit b
i glang nawala?! Iniwan nila ako?!
âªâ«â¬ Listen to these words I want to give you on our love so true âªâ«â¬
Napansin ko namang tumawa ng mahina si Mart. "Dalawang naglalandian," tumingin a
ko sa kanya habang tumatawa pa rin siya, pero in a manly way. "Isang ngiting ng
i ti sa cellphone..."
Naglakad siya papalapit sa akin at nagulat ako sa pagpatong niya ng kamay niya s
a ulo ko. Dapat maiinis ako sa gesture niyang 'yun dahil dapat ginagalang niya
a ko dahil baka maging business partner ako ng boss niya pero hindi, napatingin
ak o lang ako sa kanya na parang nagulat.
âªâ«â¬ Don't forget I love you and I need you, I'll always be with you âªâ«â¬
Ngumiti siya sa harap ko. "Ang cute niyo naman po."
Hindi ko malaman sa sarili ko, parang nagwala bigla 'yung puso ko.
Nilayo ko 'yung sarili ko sa kanya at nagulat siya sa ginawa kong 'yun. Napatayo
siya ng maayos at parang nag 'ehem' pa siya dahil narealize ata niya kung anong
ginawa niya. Although hindi naman intimate yun but then again.
Hay ewan.
âªâ«â¬ So just looked up in the sky and youýll find out why oh why âªâ«â¬
"Ito po 'yung mga best seller naming equipments, baka may magustuhan kayo at mag
amit sa restaurant niyo." Nagsimula ang serious and business talk naming dalawa
na para bang hindi nangyari kanina 'yung paghawak niya sa ulo ko.
âªâ«â¬ These are all the many changes in my life âªâ«â¬
Tumango tango lang ako hanggang sa nilibot niya ako, may mga nirerecommend pa si
yang ingredients na mas papasarapin daw 'yung ganito ganyan. Napag alaman ko ri
n kasing part time chef siya sa isang restaurant.
âªâ«â¬ And I'll never forget your love âªâ«â¬
Naiinis nga lang ako, paulit ulit 'yung soundtrip, as in nonstop na paulit ulit.
Siguro mga 5 times ng umuulit 'yung kanta. Kainis lang ah?!
"Tanong ko lang Mart..." Lumingon siya sa akin. "Bakit paulit ulit 'yung soundtr
ip ng super market niyo? Ano 'to, isang araw, isang kanta?" Pero imbis na makak
u ha ako ng sagot, ngumiti lang siya sa akin. "Tska bakit walang taong namimili?
"
âªâ«â¬ You and I we were meant to be âªâ«â¬
"Ahh, alam ko nirent 'tong buong place eh." Napataas ang kilay ko at nagtaka. "H
indi niyo ba b-"
"Ianne!" Naputol ang sasabihin ni Mart nang biglang nagpakita si Cloud.
âªâ«â¬ Sweet as rain falling from the sky âªâ«â¬
"Huy Cloud, saan ka galing bakit kayo nawala?!" Tumingin si Cloud kay Mart tapos
dumiretso siya sa tabi ko.
"Tulungan mo ako..." Pagkasabi niya nun, kinabahan na ako.
âªâ«â¬ You and I âªâ«â¬
"S-Saan?" Ewan ko pero, wooh! Bakit ba ako kinakabahan!?
"Magpupropose na ako sa kanya."
âªâ«â¬ These are all the many changes âªâ«â¬
Napatigil ako. Nanlaki agad agad ang mata ko at napatingin kay Cloud na nakangit
ing nakatingin sa akin. Unti unting nagform ng smile ang labi ko at nagtatalon
a ko sa tuwa.
"Oh my gahd Cloud! Omg ka!" Ngiting ngiti kong sabi at pinagpapalo palo pa siya.
"Parang kanina lang tinatanong ko sa sarili ko kelan kayo magpapakasal tapos ng
ayon-Cloud! " Masayang masaya akong niyakap siya at ewan ko, ang saya ko lang.
âªâ«â¬ These are all the many changes âªâ«â¬
"Kaya ano, tutulungan mo ba ako?" Kumawala ako sa yakap at tumango ng sobrang sa
ya.
"Pakikuha 'yung kailangan ko sa package counter." Binigay sa akin ni Cloud 'yung
isang number. "Magkita tayo sa parking pagkatapos mo makuha."
âªâ«â¬ These are all the many changes in my life âªâ«â¬
Hinawakan niya ako sa ulo at ginulo kaunti 'yung buhok ko. "Sa'yo nakasalalay an
g proposal kung magaganap o hindi..."
"HOY ULAP KO, BAKIT ANG TAGAL MO D'YAN?! TARA!" Napatingin ako kay Erin at hindi
ko maiwasang ngumiti.
âªâ«â¬ And I'll never forget your love âªâ«â¬
"Ikaw na bahala ah?" Umalis sila ni Erin at ako? Eto kinikilig! As in kinikilig
talaga ako! Sa wakas magpapakasal na sila! Ay wait, engagement pa lang pala! Per
o aaahhh, nakakatuwa!!
Nagpasama ako kay Mart papuntang package counter pero sabi niya may gagawin pa d
aw siya kaya help my self na lang na gumala.
ANG BASTOS LANG DI BA?!
âªâ«â¬ You and I we were meant to be âªâ«â¬
Pasalamat siya nasa good mood ako't kinikilig kundi isang libong kutos sa akin '
yun! Akala mo close eh no? Hahahahaha.
Masayang masaya akong naglalakad papuntang package counter kahit nauurat na tala
ga ako sa paulit ulit na soundtrip ng supermarket na 'to. Malapit ko na nga mak
a bisado 'yung lyrics eh!
âªâ«â¬ Sweet as rain falling from the sky âªâ«â¬
Pagdating ko sa package counter, nakangiti lang sa akin 'yung lalaking nagbabant
ay dun. Binigay ko sa kanya 'yung number at may binigay siyang maliit na box, o
k ay-hindi ako bobo, engagement ring 'to.
Nakangiti akong kinuha 'yung box.
At bakit ba feeling ko lumalapit sa akin 'yung sound? May speaker ba na malapit
dito?
âªâ«â¬ You and I âªâ«â¬
"Ang swerte niyo naman po..." Biglang sabi nung lalaki. Napatingin ako sa kanya
at parang ewan ko, nagulat ba ako? Hindi ako nagulat, parang napa 'woaaah there'
lang ako.
"Ay nako kuya, hindi po sa akin 'to! Sa kaibigan ko po 'to magpopropose siya sa
isa kong kaibigan." Nag 'aahhh' lang siya tapos ngumiti. Nakakainis 'yung ngiti
niyo, parang nang aasar.
Nabobother ako sa soundtrip, bakit parang nag iba-mas lumakas 'yung sound.
âªâ«â¬ These are all the many changes âªâ«â¬
Hindi naman sa pakielamera ako pero parang may nag urge sa akin para buksan 'yun
g box at nagulat ako sa nakita ko.
"Bakit wala 'yung singsing?!" Napatingin ako dun sa lalaki sa package counter pe
ro nagkibit balikat din siya. Tinitigan ko 'yung box at medyo kinalikot pa dahi
l baka nasa ilalim 'yung singsing, tumingin din ako sa lapag dahil baka mahulog.
"These are all the many changEeh-ehem."
Teka teka, bakit parang pumiyok 'yung kumakanta?! At bakit biglang nawala 'yung
music?!
"Nasa akin kasi..." Ewan ko pero bigla akong kinabahan na para bang gusto nang k
umawala ng puso ko sa katawan ko. Tumingin ako kay kuya package counter guy, na
k angiti sa akin.
"I-Ikaw ba 'yung nagsalita?" Marahas siyang umiling at ngumuso sa likod ko na pa
ra bang sinasabi niyang lumingon ako.
"Janine..." Napatigil ako sa narinig kong boses, isang napaka pamilyar na boses.
Kinilabutan ako dahil rinig na rinig ko ang boses dahil sa speaker siya nanggaga
ling. Nanlalamig ang mga kamay ko at feeling ko nanginginig rin ako.
Unti unti akong lumingon sa pinanggalingan ng boses.
"Anne..." Pagkakita ko sa kanya, hindi ko malaman kung manlalaki ba ang mga mata
ko or what. Napako ako sa kinatatayuan ko habang siya, papalapit sa akin habang
may hawak na mic.
"Santos." Pagkasabi niya nun, ibinaba niya ang mic sa may lamesa sa likod ko at
tinignan niya ako sa mata. Titig na titig na para bang... para bang dati. Ngumit
i siya sa akin habang ako, gulat pa rin sa nakikita ko.
Hindi ako makapagsalita, nabitawan ko ang box na hawak ko dahil hindi ako makapa
niwala sa nakikita ko. Wala pang ilang segundo, naramdaman ko na lang...
...nagdampi na ang mga labi namin.
SHING SHING SHING SHING (sfx ng nakakakilig na kiss)
Hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang mga luha sa mga mata ko. Hinawakan ni
ya ang mukha ko nang magkahiwalay ang mga labi namin. Tulo lang nang tulo 'yung
luha ko dahil hindi ko alam, feeling ko... Feeling ko sasabog ako sa sobrang sa
y a.
Napapakagat ako sa labi ko. Hinawakan ko ang mukha niya para pakiramdaman kung t
otoo ba siya at hindi ako naghahallucinate pero ramdam na ramdam ko ang mukha n
i ya, ang mga pisngi niya. Ramdam na ramdam ko siya at imposibleng imahinasyon k
o lang 'to.
Lumayo siya ng kaunti sa akin at may kinuha sa bulsa niya. Napahawak ako sa bibi
g ko dahil hindi ko na ata matetake ang nakikita ko ngayon. Isang singsing-at h
i ndi lang ito basta singsing, ito 'yung singsing namin dati.
Naaalala na niya ako?
"Ianne," kinuha niya ang kamay ko at hinalikan ito. Unti unti siyang lumuhod sa
harap ko, nakangiti sa akin habang hawak hawak ang kamay ko at 'yung singsing. A
ng lakas ng kabog ng dibdib, hindi ako makapaniwala.
Huminga siya ng malalim. "Will you be the meaning of love for me?"
Tulo na naman nang tulo ang mga luha sa mata ko. Napansin ko rin na suot suot ni
ya sa daliri niya ang kapartner ng singsing na 'yun. Sobrang saya ko, hindi ko
n a alam ang mafifeel ko. Hinila ko siya para tumayo at niyakap siya ng sobrang
hi gpit. Naramdaman ko ang tibok ng puso niya kasabay ng sa akin.
"Oo Art, Oo!" Umiiyak kong sagot. Napatingin naman ako sa likod ni Art at nakita
ko silang lahat, nanonood sa amin, nakangiti.
Akala ko si Erin ang sasaya ngayon dahil magpopropose sa kanya si Cloud pero...a
ko pala? Ako pala ang sasaya ng sobra?! Ako pala ang masusurprise?!
Isinuot sa akin ni Art 'yung singsing. Ang bilis ng mga pangyayari na sa sobrang
bilis, hindi ko alam kung dapat bang matuwa ako dahil naalala niya ako, magulat
ako kasi bakit biglang may ganito o magalak ako dahil... dahil engaged na kami?
!
It was so magical na parang pati ako, hindi na naniniwala.
Pagdilat ng mga mata ko, may humangin na lumagpas sa mukha ko. Pagtingin ko sa p
aligid, agad kong nakita ang mga puno at mga lapidang nakapalibot sa kinatatayu
a n ko. For some odd reasons, ang kalmado ng paligid-kahit libingan ang kinatata
yu an ko.
Pagtingin ko sa may bandang taas, nakita ko ang rooftop ng school ko nung highsc
hool.
"Ianne..." Liningon ko ang taong tumawag sa pangalan ko. Nasa may puno siya at n
akasandal ang katawan niya doon, ang gwapo niya tignan. Nakangiti siyang lumakad
papalapit sa akin hanggang sa kaunti na lang ang distansya namin sa isa't isa.
"Bakit ka nandito?" Tanong ko. Hinawakan niya ang mukha ko at lalo akong nakaram
dam ng kapayapaan. Ngumiti siya lalo sa akin, isang mapayapang ngiti na para ba
n g wala na ang lahat ng sakit na nararamdaman niya.
Nagkatitigan lang kami, ganun lang-napaka tahimik, pero ang sarap sa pakiramdam.
"Gusto ko lang malaman mo na..." Iniyuko niya ang ulo niya para magpantay ang pa
ningin naming dalawa.
"...maligaya akong..." Unti unti niyang nilapit ang labi niya sa ulo ko at hinal
ikan iyon.
"...masaya ka na ngayon." Niyakap niya ako at niyakap ko rin siya pabalik. Pumik
it ako para pakiramdaman ang yakap naming 'yun.
"Tandaan mo..." Nakaramdam ako ng parang pag ihip ng hangin na para bang pinaypa
yan ako sa mukha. "Mahal na mahal kita."
Pagdilat ko, wala na siya sa harap ko. "...Ianne"
Narinig kong bulong niya sa tenga ko at ako, naluha ako-habang nakangiti.
Saka ko lang narealize, wala na siya.
Tumulo ang mga luha ko pagkapindot ko ng period para matapos ang entry ko na hin
di ko akalain na isusulat ko pa dahil akala ko, natapos na ang lahat a year ago
. Sinave ko na ang entry ko at napasara agad ng laptop dahil sa biglang may umak
a p sa akin mula sa gilid.
"Nagseselos na ako sa laptop mo." Tumingin ako sa kanya at nakita kong nakapout
siya. Hala, pacute! Hindi bagay! Ngumiti ako sa kanya at kiniss siya sa cheeks.
"Lahat naman pinagseselosan, kahit 'yung sibuyas na iniiyakan ko, pinagseselosan
mo rin..." Nakangiti kong sabi. Lalong humigpit ang yakap niya sa akin at ipina
tong ang ulo sa shoulder ko at nakisiksik sa upuan na inuupuan ko.
"Paano, ako hindi mo iniiyakan tapos 'yung sibuyas kung makaiyak ka akala mo ang
dami niyong pinagdaanan..." Napangiti ako sa sinasabi niya. Piningot ko 'yung i
long niya, ang cute kasi!
"Nako, tantanan mo ako mas masakit ginawa mo sa akin dati ah!" Naramdaman kong p
arang nanigas siya sa pagkakaupo niya at tumingin sa akin.
"Sorry..." Malungkot niyang sambit. Ngumiti lang ako at hinalikan siya sa labi a
t naramdaman kong ngumiti rin siya. "Pero ano ba yang ginagawa mo sa laptop mon
g 'yan?"
Mukhang hindi niya nga ako tatantanan kung hindi ko pa sasabihin sa kanya kaya i
niangat ko 'yung parang top nung laptop at bumungad sa amin ang title nung sinu
s ulat ko.
"Ano 'yan? Ey-Ef-Gi-Ey-Ti-Em-Ow-El-Ef-Em?" Medyo nahirapan pa siyang basahin kay
a napangiti ako lalo.
"Well, pwede mo siya basahin as AF-GIT-MOL-EF-EM para hindi ka mahirapan." Napap
akunot ang noo niya at inilagay ang daliri sa trackpad at nagscroll pababa.
"At first, I thought love..." Rinig kong sambit niya. Napakunot ang noo niya at
patuloy na nagbabasa. "..is undefined."
Tumingin siya sa akin na parang nagtataka pa rin.
"But in the end..." Patuloy kong sabi.
"AFGITMOLFM pala." Sabay naming sabi. Nakangiti ako sa kanya at siya, parang nag
tataka sa nababasa niya sa secret diary ko.
"Ano 'to? Anong ibig sabihin ng AFGITMOLFM?" Pagtataka niyang tanong. Hindi ko m
apigilan sarili ko kaya hinalikan ko siya sa labi, ngumiti at sinabing...
* some text missing *
(Okay joke, alam kong atat na atat na kayo dito eh!! Hahahaha! :D)
"Art Felix Go is the Meaning of Love for Me."
---x
"Never worry about numbers. Help one person at a time and always start with the
person nearest you." - Mother Teresa
---x Author's Note: AYAN NA, ALAM NIYO NA MEANING NG TITLE!! PWEDE NA KAYO TUMIG
IL SA PAGBABASA PS: Sorry ang babaw ng meaning! Don't expect too much kasi eh ha
hahaha Naaawa na ako kay Ianne and I think after every heart ache and heartbreak
she go t, she reaaalllyyy deserves a happy ending... NGA BA?! HINDI PA ITO ANG
ENDING. MAY KASUNOD PA: EPILOGUE: Your Meaning of Love is? Dedicated to BlackTea
rsJAMIE dahil sa comment niyang napangiti ako... "Di ka nagfail na paiyakin ako.
Though alam ko na ang AFGITMOLFM dahil nabasa ko na ang original version, ayoko
ng maging spoiler sa iba. Promise, kung paano mko napaiak sa dating version, mas
malala pa rito. Grabe, muntik na akong mahuli ng ermat ko na umiiyak dahil dito
. Ang ganda-ganda lang talaga nito. Ilang ulit ko ng binabasa eto, pero hindi ak
o nagfafail na banggitin palagi sa huli, "Ang gand a talaga nito." Basta, ang ga
nda-ganda talaga nito. HWAITING until the ending =) )))"
Hindi na dapat ako mamimili ng isang comment dahil andaming gusto ko ilagay pero
nakapangako pala ako sa chapter 79 na idededicate ko sa isang commentor itong c
hapter na to. So ayun, sa kanya ko dinedicate...kasi napangiti talaga ako sa co
m ment niyang 'yun :"> Yung kanta pala na ginamit d'yan, "Changes in my life" ni
Mark Sherman. Sinugges t lang talaga to ni ate Tin na nakakausap ko lagi sa fac
ebook na reader ng afg p ero walang wattpad account. Bagay daw kay Art at Ianne
yung kanta at nung napaki nggan ko, BAGAY NGA! Kudos kay ate Tin! Thanks ate Tin
! Sana mabasa mo to, heheh ehe. Play the youtube video to hear the song. Sorry k
ung ang hahaba na ng author's note ko, hahaha gusto ko talaga magpasalama t sa i
nyo isa isa pero huwag muna ngayon, busy pa eh! At speaking of busy, sa sc hool
kasi ang stressful talaga and all other things tapos pumupunta ako ng wattp ad o
r email (para magbasa ng comment) para mawala yung stress ko, EFFECTIVE! Kay a s
a inyo na mga stress-relievers ko, THANK YOU *u*
100 comments then epilogue will be posted. :) **********************************
********* [83] Epilogue: Your Meaning of Love is? ******************************
************* Note: Kung may tanong ka pa pagkatapos ng Epilogue, PLEASE BASAHIN
ANG NEXT PART /CHAPTER BAKA NANDOON SAGOT. Mahirap po magpaulit-ulit, thank you
. Enjoy reading :)
---x
"I believe that everything happens for a reason. People change so that you can l
earn to let go, things go wrong so that you appreciate them when they're right,
you believe lies so you eventually learn to trust no one but yourself, and some
t imes good things fall apart so better things can fall together." - Marilyn Mon
roe
---x
"Art, paano ka nga pala nakasiguradong papayag ako?" Tanong ko sa kanya, nakataa
s ang kilay. Ngumiti siya at lumapit sa akin, eye to eye.
"Kasi, alam kong ako mahal mo." Nakangiti niyang sabi sa akin.
"Wow, ang yabang matapos-" Pinigil niya ang sasabihin ko.
"Nawala man ang photographic memory ko, sigurado ako sa memorya ko; we never bro
ke up, Ianne." Pagkasabi naman niya nun, naglakbay ang utak ko para hanapin ang
memorya kung kelan kami nagbreak at napasabi na lang ako ng...
"Oo nga no?" Ngumiti siya sa akin, wait. Bakit parang nakakakilig 'yang ngiting
'yan?
"At sa sobrang tagal na nating mag boyfriend-girlfriend..." Natawa naman ako ng
kaunti, ang tagal nga naming 'magboyfriend-girlfriend' pero matagal din kaming p
arang 'wala-lang-ang-sakit-lang-nitong-nararamdam-ko-dahil-andaming-nangyayari-
a t-hindi-pa-niya-ako-maalala-kaya-iyak-to-the-max-ang-drama-ko. "...dalawa lang
a ng kahahantungan natin; it's either we break up or we marry each other."
Hinawakan niya ako sa mukha at unti unting nilapit ang mukha niya sa mukha ko ha
nggang sa ilang centimeters na lang ang pagitan ng mukha namin sa isa't isa, mg
a 3.4725 cm.
"At pinili ko ang huli..." with that, naramdaman ko na naman ang labi niya sa la
bi ko.
Kapag nagmahal ka, never expect anything-basta, magmahal ka lang. Masakit? Magul
o? Nakakaloko? So what?!
Kapag nagmahal, expect two things; the good side and the bad side, parang combo
meal lang, hindi pupwedeng isa lang-dapat dalawa. Saya at lungkot, buy 1 take 1.
When you buy love, you need to take everything all-together. No more, no less.
Kapag natanggap mo nang saya at lungkot ang hatid ng pagmamahal-siguradong ready
ka na.
Ako? Alam ko sa sarili ko, ready na ako.
âªâ«â¬ The day we met, Frozen I held my breath âªâ«â¬
Parang ang bilis ng mga pangyayari na kahit ako, hindi na rin ako makapaniwala s
a nangyayari sa buhay ko.
âªâ«â¬ Right from the start I knew that I'd found a home for my heart... âªâ«â¬
Naaalala ko pa dati nung una ko siyang nakita, napaka mailap-pero sa isang tao l
ang siya hindi mailap.
âªâ«â¬ Beats fast Colors and promises âªâ«â¬
Nakakatuwa lang na habang naglalakad ako sa isle na 'to, naalala ko ang lahat.
âªâ«â¬ How to be brave? How can I love when I'm afraid to fall âªâ«â¬
At ang weird ko lang na naiiyak ako. Normal ba 'tong maiyak habang naglalakad? Y
ung mga kumakanta kasi eh, ang emo ng song! Nakakainis talaga sila ate Justine
a t kuya Justin, lagi na lang nagpapaiyak-walang kupas!
âªâ«â¬ But watching you stand alone? All of my doubt suddenly goes away somehow âªâ«â¬
Napatingin ako sa mga taong nadadaanan ko, ang ilan ay hindi nakatingin pero ang
ilan ay nakatingin sa akin at nakangiti. Syempre, ngumiti rin ako kahit na nalu
luha ako. Ang weird!
âªâ«â¬ One step closer âªâ«â¬
Tumingin ako sa taong naghihintay sa harap, nakatingin siya sa akin-nakangiti at
parang ninenerbyos!
âªâ«â¬ I have died everyday waiting for you Darling don't be afraid I have loved you âªâ«
Ang gwapo talaga niya, parang dati lang-ang liit pa niya pero ngayon, mas matang
kad na siya sa akin, makisig, maputi-in short, ang gwapong lalaki.
âªâ«â¬ For a thousand years I'll love you for a thousand more âªâ«â¬
Siguro kaya ako naiiyak, naaalala ko 'yung nakaraan. Simula nung kay Nate na hin
di ko malilimutan ang saya at lungkot na naramdaman ko sa relasyon namin, kay A
r t na grabeng hirap at sakit bago napunta sa saya at ngayon...
may ganito na.
âªâ«â¬ Time stands still Beauty in all she is âªâ«â¬
Saan ba dapat magtapos ang isang kwento?
Pumunta ako sa pwesto ko at nakangiting naluluha. Napatingin ako sa humawak at p
umisil ng kamay ko.
âªâ«â¬ I will be brave I will not let anything take away âªâ«â¬
"Bakit ka naiiiyak?" Tanong niya.
"Hindi ko rin alam eh, masaya siguro?" Nakangiti kong sagot. Nginitian lang rin
niya ako at tumingin kami sa may likod habang nag hihintay.
âªâ«â¬ What's standing in front of me Every breath âªâ«â¬
Napangiti ulit ako.
Sa isang kasal. Sa isang kasal matatapos ang isang kwento... para makagawa ng pa
nibagong kwento.
âªâ«â¬ Every hour has come to this âªâ«â¬
"Ma, anong meaning ng love?"
Lumingon ako at napangiti nang marinig ko ang tanong na 'yun. Makikita sa mukha
niya ang eagerness na malaman kung anong sagot sa tanong niya.
âªâ«â¬ I have died everyday waiting for you Darling don't be afraid I have loved you âªâ«
Anong meaning ng love?
Ito rin ang tanong ko sa sarili ko few years ago nung teenager pa ako. Simula nu
ng sumabak ako sa love life na 'yan? Nagkandaleche leche na ang buhay ko, akala
ko kasi masaya lang ang lahat-pero no.
Dahil isa sa mga natutunan ko, love is not just about being happy.
âªâ«â¬ For a thousand years I'll love you for a thousand more âªâ«â¬
"Bakit mo naman natanong?" Nakataas ang kilay na tanong ni Irene sa anak niya.
"Curious lang..."
âªâ«â¬ And all along I believed I would find you Time has brought your heart to me âªâ«â
Curious lang.
Siguro ito rin ang dahilan ko kung bakit ko sinabak ang love. Nacurious kasi ako
. Nacurious ako kung ano nga ba ang love at bakit parang dito umiikot ang mundo
.
Hindi ko rin alam kung nakuha ko ang kagustuhan kong sagot, ang sa akin lang-nak
uha ko na ang gusto ko, sagot man 'yun o hindi, wala na rin akong pakielam. Bast
a alam ko, kuntento na ako.
âªâ«â¬ I have loved you for a thousand years I'll love you for a thousand more âªâ«â¬
At simula nung nakilala ko ang dalawang lalaki na nagbago ng ibig sabihin ng lov
e para sa akin... napagtanto kong pag sumabak ka sa pakikipaglaban na tinatawag
na 'love', hindi lang ito basta basta dahil lang sa nacurious ka.
Nagmahal ka dahil naramdaman mong-mahal mo na siya, na kaya mo mang mabuhay ng w
ala siya, kulang pa rin.
No other reason.
âªâ«â¬ One step closer âªâ«â¬
Ang pag ibig ay hindi isang laro na sasabihing kung sino ang unang maiinlove, ta
lo-dahil sa pag ibig, walang talo-lahat tayo panalo. Masaktan ka man, panalo ka
pa rin sa experience at lesson na makukuha mo na magiging daan para matuto ka s
a susunod pang pagsubok na darating.
Napatingin ako sa harap at nakangiti pa rin ang lalaking iyon. Tulad ko, siya at
kayo, nakaramdam rin siya ng pagmamahal-kaya siya nandito.
Nag iba ang tugtog at sabay sabay kaming napatingin sa likod kung saan manggagal
ing ang pinaka hinihintay ng lahat.
Ang bride.
âªâ«â¬ Say it's true, there's nothing like me and you âªâ«â¬
Nag iba rin ang singer at nagpahinga ang dalawang kanina ay nagduduet. Buti nama
n, nakakaiyak kasi mga boses nila ate Justine at kuya Justin!
Ewan ko pero kinikilabutan ako sa boses ni Lyric na siyang tumutugtog ngayon, an
g lamig pero sobrang sarap pakinggan. Nagsimulang maglakad ang bride, nasa kanya
lahat ang mga mata ng tao sa loob ng simbahan at pagtingin ko sa groom, nakangi
ti rin siya.
âªâ«â¬ Not alone, tell me you feel it too And I would runaway âªâ«â¬
Naluluha na naman ako na para bang sa bawat paglapit ng bride papunta sa lalakin
g naghihintay sa kanya, naaalala ko ang mga nangyari sa akin dati.
âªâ«â¬ I would runaway, yeah I would runaway âªâ«â¬
Pumikit ako at pinakiramdaman ang buong paligid. Bakit ba ganito ako magreact? M
arami na akong napuntahan at nadaluhang kasal pero bakit sa kasal na 'to, napak
a apektado ko?
âªâ«â¬ I would runaway with you âªâ«â¬
Naramdaman ko na naman ang paghawak niya sa kamay ko at ngumiti sa akin.
"Umiiyak ka na naman..." Napapangiti lang ako, sorry kung ang affected ko ah?
âªâ«â¬ Cause I have fallen in love With you, no never have I'm never gonna stop falling in
, with you âªâ«â¬
Dumilat ako at tumingin sa kanya na nakangiti sa akin. Pagtingin ko sa groom, na
kangiti rin ito habang hinihintay ang dramatic walk ng napaka gandang bride niy
a .
Natutuwa ako, sobra.
Masaya ako para sa kanya...
âªâ«â¬ Close the door, lay down upon the floor
And by candlelight, make love to me through the night âªâ«â¬
...para kay Art.
âªâ«â¬ Cause I have runaway âªâ«â¬
Na ikakasal siya sa babaeng...mahal niya.
âªâ«â¬ I have runaway, yeah âªâ«â¬
Tumingin ako sa paligid at nakita ko si X na kasama ang babyboy niya. Nakakatuwa
lang na naging saksi ako ng pinaka unang beses nilang pagkikita sa mall. Ngayon
, ayan sila habang hawak ni kuya Ryan ang anak nila ni X.
Sa tabi nila, nandoon sila Cloud at Erin na nag uusap na para bang may mga saril
ing mundo, pati ang anak nila na si Ai, may sarili ring mundo at panay ang text
. Nakakatuwa na nakikita kong nagdadalaga ang anak nila. Nandoon din sila Mira a
t Leigh na kapatid ni Cloud, kasama ang mga asawa nila, pero ang alam ko hanggan
g kasal lang 'yung dalawang kapatid ni Cloud at hindi na aabot sa reception dahi
l babalik sila agad ng Japan pero sila Erin, sa Pilipinas na-pabakasyon-bakasyon
lang sa Japan.
Hindi naman nalalayo ang hindi ko malaman kung anyare na sa kanila, na hanggang
ngayon ata eh nagliligawan pa rin kahit na ehem, may baby na sa loob ng chan-sil
a Humi at Toto o Renato na kabanda ni Nate nung highschool. Napapangiti ako sa
t uwing nakikita ko sila dahil kahit na ilang taon na ang nakalipas, para pa rin
s ilang mga bata. Napag alaman ko ring si Toto ang katext ni Humi nung faithful
da y na masaya ako ng sobra.
Kung tatanungin niyo naman ang Lem-Lem couple, kasal na sila at may kambal na an
ak. Ang kukyut nga dahil Lemica at Lemiro ang pangalan ng mga anak nila. Hindi
n a sila Lem-Lem couple, Lem-Lem family na.
At si kuya? Masaya siya-dahil tulad ko, kahit andaming nangyari sa buhay niya, n
apaka raming pagkakamali na akala ay tama, nakapiling na rin niya ang taong sa
k anya lang nilaan at... syempre, may pamangkin na ako. Hindi lang isa, hindi la
ng dalawa-TATLO PA!
Yung mga kaibigan ko namang sila Maria, Sunny, Joy at Merry ay nagsipuntahan na
sa ibang bansa dahil 'yun naman talaga ang plano nila nung college pa lang kami,
sa ibang bansa magiging Chef pero may mga business silang restaurant din dito s
a Pilipinas at namamasyal paminsan minsan.
Si Leah? Sana... sana masaya na siya kung nasaan man siya ngayon.
âªâ«â¬ I have runaway, runaway I have runaway with you âªâ«â¬
Nagsimula na ang ceremony, may ilan na umiiyak-mga magulang ng bride pati ang ma
gulang ni Art.
"Parang dati lang, ang liit pa niya, no..." Tumingin ako sa na nasa tabi ko. Hin
awakan niya ang kamay ko at ngumiti sa akin. "...Art?"
"Kaya ka ba naiiyak? Kasi dati, maliit pa siya?"
"Hindi..." Pinunas ko ang luha sa mukha ko at tumingin sa kanya. Ipinatong ko an
g ulo ko sa balikat niya habang nakatingin sa altar at sa dalawang taong malapi
t na mag isa.
"Naaalala ko kasi sila sa ating dalawa," nakangiti kong sabi. Tumingin ako sa ka
nya at hinalikan naman niya ako sa noo. "Sa dinami dami ng mga nangyari, sa kas
a l din ang tuloy."
Ngumiti siya pagkasabi ko nun, magkahawak pa rin kami ng kamay at hindi ko mapig
ilang mapangiti sa tuwing nakikita ko ang kamay namin na magkalapit at may wedd
i ng ring na nakasuot sa daliri namin.
Ang sarap mainlove.
Pagkatapos ng kasal, nagpicture picture muna kaming lahat kasama ang newly wed c
ouple saka kami natuloy sa reception. Nasa iisang table lang kaming magkakaibig
a n-naging daan rin ito sa isang maliit na reunion.
"Hay nako Ai, gusto mo bang ipaputol 'yang post paid mo? Kanina ka pa nagtetext
eh." Napatingin kami kay Erin tapos kay Ai na parang sumimangot. Nakakatawa lang
na parang nanay na talaga si Erin.
"Eto na nga, itatago na nga po...s" Nakita ko naman si Cloud na nakangiti lang s
a mag ina niya. Napapangiti rin ako dahil ewan ko, ang cute nila tignan na para
bang picture perfect silang tatlo.
"Itadakimasu!" Sabay na sabi ni Cloud at Ai. Natawa kami ng kaunti sa kanilang d
alawa at napatingin pa silang dalawa sa amin na nakatingin sa kanila.
"Nani?" Tanong ni Cloud na nagtataka at napangiti naman si Erin.
"Nako pagpasensyahan niyo na 'tong dalawang 'to ah, alien kasi eh. Tara, kain na
tayo."
Si Ai nga pala ang 14 year old daughter nila Erin at Cloud. At kung hindi niyo m
an tinatanong, Ai means 'love' sa Japanese. Natatawa din pala ako dahil nalaman
ko lang ang apelido ni Cloud nung nagpakasal sila ni Erin. Sorry naman.
"Pansinin mo na kasi ako, Humi naman oh!" Tumingin naman ako sa may right side a
t nakita ko si Renato o Toto na hanggang ngayon mukhang LQ pa rin sila ni Humi.
Laging ganyan 'yan dalawang 'yan, kahit na kasal na sila at may 6 month baby na
sila sa chan ni Humi.
Nako, parang mga bata.
"Ba-ha-la-ka-sa-bu-hay-mo. Hmp!"
"Ano ba nangyari sa inyo?" Tanong ni Ryan kay Toto.
"Eeehhh, hindi ko kasi siya nakiss sa lips kanina, nagalit." Napangiti ako at na
kita ko si Humi na namula. Napanganga pa siya ng onti at tumingin kay Toto with
nanlalaki ang mata.
"HAWDERYU!" Umalis si Humi at hinabol naman siya ni Toto samantalang kaming nasa
table ay nagtatawanan. Ang cute talaga kahit kelan nung dalawang 'yun, grabe.
"They're so cute!" Nakangiting sabi ni Xiara habang pinapakain ang 2 year old ba
by nila ni Ryan. May isa pa silang anak, 'yung panganay nila, kaso nasa ibang ba
nsa at nag aaral doon. Actually, sa ibang bansa na talaga nakatira ang family n
i Xiara, bumalik lang dito para magbakasyon eh 'yung panganay nila nag schooling
kaya ayun, naiwan sa America.
"Guys, mauna na kami." Sabay sabay kaming napatingin kay Irene at sa anak niya,
hindi ako sure kung 9 or 10 years old na ang anak niya pero mga ganun.
"NAKO IRENE, MGA BATA PA KAYO WAG KAYO MAUNA!" Nanlalaki ang mata na sabi ni Ire
ne. Natawa naman kaming lahat sa sinabi ni Erin.
Umalis na si Irene kasama ang anak niya. Actually napilit lang namin sila na pap
untahin sa kasal pero pupunta talaga sila sa airport para sunduin ang asawa niy
a na isang seaman na every 6 months umuuwi ng Pilipinas.
After ng ilang kain namin na pabalik balik sa buffet table, nabigla ako dahil ma
y humawak ng balikat ko. Paglingon ko, nakita ko si Art liit. Wait, hindi na si
y a maliit so Art na lang.
"Kamusta kayo dito? Uy ate Ianne, salamat pala na binigyan mo kami ng discount d
ito ah?" Tumango lang ako at ngumiti, nandito kasi kami ngayon sa restaurant na
pinatayo namin dati. Ito ang venue ng reception ng kasal nila. Tumingin ako kay
Art-wait, ang gulo, ibahin ko na lang. Tumingin ako sa asawa ko (ahihihihi kili
g ), nakatingin din siya sa akin at ngumiti.
"More food! More food!" Sigaw ni Erin kaya natawa kami.
"Ate Erin talaga..." Nakangiting sabi ni Art. Dumating naman 'yung bride niya na
nakangiti sa amin. "Oo nga pala, si Nate?"
"Ah, parating na 'yun, may inasikaso lang." Sagot ko. Tumango lang si Art at may
iba nang inasikaso na bisita kasama ang asawa niya.
At ako ito, nakaupo-kasama ang asawa ko (ahihihihi kilig).
"Sorry late ako!" Napatingin kaming nasa table at napangiti ako dahil dumating n
a siya. Humalik siya sa pisngi ko.
"Buti naman dumating ka na, reception na oh!" Sabi ng asawa ko (ahihihihi kilig)
habang nakatingin kay Nate.
"Eh pa, sa sobrang gwapo ko nagkaheavy traffic sa edsa kaya ang tagal ng jeep. S
orry na." Humalik naman ang anak ko sa pisngi ng tatay niya na asawa ko (ahihih
i hi kilig) at umupo sa tabi ni Art na asawa ko (ahihihihi kilig). "Uy, Hi Ai!"
Ba ti ni Nate kay Ai.
"Nako Art, 'yang anak mo bakit ang hangin?" Natatawa kong tanong sa asawa ko (ah
ihihihi kilig).
"Saan pa ba magmamana 'yan? Eh di sa pinangalanan mo." Umirap siya sa akin at na
pangiti ako dahil mukhang nagseselos na naman. Ang cute talaga ng asawa kong 't
o ! (Ahihihi, kilig) Kinurot ko ang pisngi niya at napatingin sa amin si Nate na
p arang nandidiri sa nakikita niya.
"Ma, Pa, mahiya naman kayo!" Natatawang sabi ni Nate. Sinamaan ko lang ang tingi
n sa anak ko at binalik ang tingin sa asawa ko (ahihihihi kilig) na napapangiti
. If I know, kinikilig rin 'yan.
Nawala ang konsentrasyon namin ng asawa ko (Ahihihi, kilig!) dahil nag ingay ang
ilang glasses na para bang nanghihingi ng kiss sa bagong kasal. Tumingin kaming
lahat kay Art at sa asawa niya, masaya sila.
"Teka, bago ang lahat-gusto ko lang magkwento sandali." Tumigil ang mga nag iing
ay at tumingin lahat kay Art. Ano kayang sasabihin nitong Art na 'to?
"Anong meaning ng love?" Tumingin ako sa asawa ko (ahihihihi kilig) at nakita ko
ring nakatingin siya sa akin, nagkangitian kami. Binalik namin ang tingin kay A
rt na nakatayo sa gitna kasama ang bride niya. "Ito ang tanong na bumuo sa isan
g taong tulad ko, niya at mo."
"Kahit ako dati, hindi ko alam-magulo kasi; marami kasing meaning ang love di ba
? May literal na ibig sabihin, meron din namang emotional meaning-o 'yun nga ba
ang tamang word o term para doon?" Nangingiting sabi ni Art. Hinawakan niya ang
kanyang bride sa bewang at ngumiti.
"Sabi sa dictionary, love is a passionate attraction and desire: a passionate fe
eling of romantic desire and sexual attraction. A strong liking: a strong likin
g for or pleasure gained from something. Pero, masyadong literal di ba?" Tumango
ang ilang tao sa sinabi ni Art. "Ikaw, anong meaning ng love sa'yo?"
Nagsimulang lumapit si Art sa mga bisita at ibinigay ang mic para sagutin ang ta
nong niya. Una siyang lumapit sa isang babae na hindi ko sure kung sino pero mu
k hang kaklase niya dahil nagkulitan pa sila ng kaunti.
"Oh ikaw Jara, ano meaning ng sa'yo?" Tanong ni Art dun sa babae. Ngingiti ngiti
naman 'yung girl na hindi ko malaman kung nahihiya ba o ano.
"Alam mo Art, love is loving you even if its killing me. Ang sakit sakit kasi, i
nimbitahan mo pa ako dito sa wedding mo!" Natawa naman 'yung Jara girl pati si
A rt natawa rin.
"Lakas mo talaga nako." Nagtawanan pa sila then naglakad naman ulit si Art palib
ot hanggang sa tumigil siya sa harap ng isang babaeng nakatayo na nagpipicture
p icture.
"Ikaw ate Caresse, bago ka magpakavain, anong meaning ng love para sa'yo?" Napat
igil naman 'yung Caresse tapos ngumiti siya then tinapat niya 'yung iPad na dal
a niya sa kanila ni Art at nagpicture muna! Ang kulit eh hahaha vain lang.
"Eto uhm, love is like a bean boozled candy. One may look like the other, but n
either has the same feature as the other. The first may have a good flavor in it
, while the latter has the mysterious taste in it." Natawa naman ako sa nireact
ni Art, nagpunas ba naman ng ilong! Adik lang.
"Nosebleed ako dun ate Caresse ah? Hahahahaha o ikaw naman Majenn!" Napatigil sa
pagkuha ng pagkain 'yung Majenn na nilapitan niya at parang nahiya ata dahil an
daming pagkain sa plato niya.
"Love? Uhm... ano... ah! Love is a game of tug of war. you keep on pulling to wi
n the game. but no matter how hard you try or don't, you end up bruising your s
e lf. On the other hand, bruising and winning coz you pulled harder is much bett
er than bruising and losing coz you gave up trying." Natahimik kaming lahat, jus
ko mas nosebleed!
Naglibot libot pa si Art kung saan saan, patanong tanong hanggang sa umupo siya
sa tabi nung isang babae na mukhang taga ibang bansa.
"How about you France, what's the meaning of love for you?"
"Well, obviously, love is an everlasting feeling. It makes you stutter when you
speak, blush like a tomato, feel the small wings of butterflies in your stomach,
and smile like a madman. Love is just a simple word but it makes you see and fe
el the most impossible things in the world." Natawa naman si Art habang tumatay
o at natawa ang mga audience ng nagcomment siya pagkatapos sumagot ni France.
"In short, nagiging abnormal ka daw kasi nagiging tomato ka, nagkakaroon ka ng i
nsekto sa tyan mo at ngingiti ka ng parang adik adik. Ah teka, bago ka umalis d
i to Mrs. Ryne Grey, paunlakan mo naman kami ng words of wisdom mo." Ngiting ngi
ti na sabi ni Art. Ito talagang si Art eh, maloko.
"Nako nagmamadali na ako eh, ikaw talagang bata ka oh. Oh ito, love will always
be present around us but it's real meaning will remain a mystery to all of us. A
no na, aalis na ako ah? Best wishes sa inyo ng asawa mo!" saka umalis 'yung bab
a e.
"Ako, ako! Gusto ko rin sumagot!" Natanaw ko naman ang isang babae na palapit sa
kinatatayuan ni Art at inagaw bigla ang mic. "Ehem, ehem... ako nga po pala si
Jasmine at ang meaning ko po ng love? Don't look to your left or right if you're
looking for true love, just look up and search for God."
Kinuha naman ni Art 'yung mic dun sa Jasmine na babae. "Amen, girl, amen."
After ilang mga tao na tinanong ni Art, lumapit naman siya sa table namin at nak
angiting lumapit kay Erin. "Ikaw ate Erin, anong meaning ng love para sa'yo?"
Medyo nataranta pa si Erin dahil susubo pa lang niya 'yung kanin niya at naspotl
ight agad siya. Napalunok siya ng wala sa oras at umubo pa nang umubo.
"Wrong timing ata ako..." Natatawang sabi ni Art kaya natawa rin ang ilan pang b
isita nang dumating sila Humi at Toto sa table. "Ah, ito-ate Humi?"
"Ha? Anyare?" Nagtatakang tanong ni Humi.
"Anong meaning ng love para sa'yo?" Nakangiting tanong ni Art.
"Uhm, love is a feeling that you feel when you think that the feeling you feel i
s like a feeling you have never felt before." Dire-diretsong sabi ni Humi na an
g ilan ay maririnig mong sinasabi ang 'ano daw?'
Natawa ang mga taong nakapaligid, napansin ko ring pati ang ilang chef, waiters
at waitresses ko ay natawa rin, pati sila Art at ang asawa niya, napangiti at na
tawa.
"Ang cute mo talaga ate Humi!" Natatawang sabi ni Art. Bumalik siya sa gitna at
lumapit sa bride niya. "Maraming meaning ang love, base naman sa sinabi ng mga b
isita dito, iba iba ang meaning-pero ano nga ba ang totoong meaning nito?"
Unti unti, tumingin sa akin si Art. Lumapit siya sa akin at hinawakan ang kamay
ko para patayuin, ewan ko pero kinabahan ako kaya napahawak ako sa kamay ng asaw
a ko. (Ahihihi, kilig!)
"Itong babae o magaling na chef na nasa tabi ko ngayon ang may ari ng venue nati
n na "KAHIT SAAN RESTAURANT" at siya ring nagmulat sa akin kung anong totoong m
e aning ng love..." Tumingin ako kay Art pero nakatingala ako ng kaunti dahil tu
ma ngkad nga siya ng sobra. Iba ang pagkagwapo niya sa pagkagwapo ng asawa ko (a
hih ihi, kilig!) pero parehas silang gwapo. "Siya ang kaisa-isang tao na iba ang
sag ot sa tanong ko."
Kinakabahan ako ng sobra dahil nakatingin sa akin ang lahat. "Ate Ianne, anong m
eaning ng love para sa'yo?"
Nagkangitian kami ni Art at nakangiti siya sa akin na para bang sinasabi niyang
'sabihin mo sa lahat'. Nahihiya man ako, pinatayo ko ang asawa ko (ahihih, kilig
!) at si Nate.
"Si Art-at si Nate..." Itinuro ko ang asawa ko at ang anak ko sabay ngumiti at h
inawakan ng mahigpit ang mic na binigay sa akin. "Sila, sila ang ibig sabihin n
g love para sa akin."
Sa hindi malamang kadahilanan, pumalakpak ang mga tao sa paligid namin. Pagtingi
n ko sa anak ko, nakangiti siya sa akin at parang nahihiya pero pagtingin ko sa
asawa ko, nakatingin siya sa akin habang nakangiti.
Pagtingin ko kay Art na nasa harap, ngumiti siya sa akin. "You never fail to amu
se me, ate Ianne."
Umupo kami at nagpunta ulit si Art sa may gitna. Hinawakan niya ulit ang bewang
ng asawa niya at hinalikan sa noo. "You will know the real meaning of love when
you fall in love, quote unquote, Mrs. Janine Anne Santos-Go, AFGITMOLFM."
"At ako? Epal na kung epal at gaya-gaya man ako, siya ang meaning ng love para s
a akin." Pagkatapos niyang sabihin 'yun, hinalikan niya ang asawa niya sa labi.
Naghiyawan at palakpakan ang mga tao sa loob ng restaurant.
Pagtingin ko naman sa asawa ko (Ahihih, kilig!) nakatingin siya sa akin at ngumi
ti. Lumapit siya sa mukha ko at hinalikan ako sa noo sabay bulong,"I love you,
p ag ibig ko."
Nandito ako ngayon malapit sa school ko nung highschool. Inilapag ko ang bulakla
k na binili ko para sa kanya at nagtirik ng kandila sa magkabilang dulo nung ep
i taph.
Kitang kita at sobrang linaw pa rin ng mga nakaukit sa bato na para bang kahapon
lang nangyari ang lahat. Pagkabasa ko ng nakaukit, hindi ko na naman mapigilan
ang pagluha.
² Rest In Pe ace DAN NATHANIEL MOISES MAÃO xxx xx, xxxx - xx x xx, xxxx "And it was a
great journey for him of friendship, of love a nd of life"
Hinawakan ko naman ang kwintas na nakasabit sa kanya, 'yung kwintas kung saan na
kalagay ang singsing naming dalawa. Ang tagal na ang lumipas na panahon pero na
n dito pa rin siya, buong buo pa rin na para bang, bagong bago pa rin.
Baliw na nga siguro ako kung napapangiti ako habang naiiyak at inaalala ang sina
bi niya sa akin noon.
"Mawawala lang pagmamahal ko sa'yo pag nasira 'tong singsing na 'to. Mahal na ma
hal kita Ianne."
Pero... hindi nasira ang singsing.
"Thank you, Nate." Pagkasabi ko nun, nakaramdam ako ng malamig na ihip ng hangin
kaya napangiti ako. Narinig niya ako, kung nasaan man siya ngayon.
Isa siya sa mga nagparamdam sa akin ng saya, lungkot at sakit dati pero I'm than
king him for all, dahil kung hindi siya naging parte ng buhay ko, malamang ay w
a la pa rin akong alam; malamang ay ang alam ko pa rin ay puro saya na lang lagi
k apag nagmamahal.
Malamang, wala ako ngayon sa kinatatayuan ko.
Unpredictable.
Isang salita na makakapag describe sa buhay nating lahat.
I mean, sino bang mag aakala na ang sweet boyfriend kong si Nate ay makikipagbre
ak sa akin dahil may sakit siya? Sino rin bang mag aakala na ang isang emotionl
e ss guy na pakalat kalat sa school ay ang lalaking tutulong sa akin para makaba
ng on ulit at nagbigay sa akin kung anong meaning ng love?
Sino bang mag aakala na ganito ang kahihinatnan ng lahat ng saya at sakit na nar
amdaman ko noon?
"Ma!" Paglingon ko, napatayo ako, nagpunas ng luha at nakangiting tumingin kay N
ate na anak ko at kay Art na nasa likod niya na asawa ko. (ahihihi, kilig!)
"Tara na! Gagraduate pa ako!" Nakangiting sabi ni Nate sa akin. Tumango na ako a
t pumunta na sa school ko dati kung saan ngayon ay gagraduate na rin si Nate ng
highschool. Nasa ceremony na kami at bago pa matapos ang graduation, tumayo si
N ate sa stage at tumingin sa amin.
Nasabi ko na bang valedictorian ang anak ko? Ahihihihihi.
"...lagi lang nating tandaan, ano man ang mangyari-huwag tayong makalimot dahil
kahit sabihin pa nating everything was unplanned, He planned your life very well
and all you need to do... is trust Him."
Nagpalagpakan ang lahat sa huling mensahe ni Nate at pagkababa niya, nagsihiyawa
n na ang lahat dahil tapos na ang graduation nila. Masaya kami ni Art habang na
k atingin kay Nate pero lumakas ang kabog ng dibdib ko nang papalapit sa amin si
N ate...
...na may kasamang babae.
Pagkalapit niya sa amin, nahihiya pa siyang tumingin sa amin pero nakangiti lang
ako the whole time. Alam ko na 'to.
"Uhm, pa, ma, si Rhianne po-g-girlfriend ko." Nakatingin ako kay Rhianne at ewan
ko pero, nakikita ko ang sarili ko sa kanya. "Ma, idol ka daw niya."
Pagtingin ko kay Rhianne, nahihiyang nakatingin siya sa akin pero nakangiti. "He
llo po, ilang beses ko pong nabasa 'yung libro niyo na AFGITMOLFM, sobrang-wow
l ang po talaga! Ilang beses po akong natawa at naiyak, pati natakot pa po ako s
a ilang chapters. Naiimagine ko po ang lahat na para pong totoo!"
Ngiting ngiti ako sa mga sinasabi niya, sobrang nakakataba sa puso. At kung hind
i niyo man tatanungin, pinapublish namin ni Art ang AFGITMOLFM para i-immortali
z e lahat ng mga nangyari sa buhay ko. Maybe to immortalize Nate-kahit kasama na
n iya Siya.
Dinisplay namin sa restaurant ang pinaka unang napublish na libro pati nakasabit
ang ilang paintings na pininta ni Art dati noong hindi niya ako maalala pero pu
ro tungkol sa akin ang paitings niya. Hay nako, ang hirap talaga kapag head ove
r heels sa'yo ang asawa mo! Ahihihihi.
"Pa-autograph po!" Ibinigay niya sa akin ang kopya niya ng AFGITMOLFM at ewan ko
, natutuwa talaga ako kasi may ballpen din siyang dala. Hindi kasi ako nagpapak
i ta ng mukha kaya ang alam lang nila ay ang screen name ko, wala rin silang ala
m sa kung anong itsura ko at ng mga tao sa libro.
"Tanong ko lang din po..." Napataas ng kaunti ang kilay ko para sabihin ang ano
habang nakangiti. "True to life po ba 'yung afgitmolfm?"
Napangiti ako sa tanong niya, nakatingin lang siya sa akin-eager to know the ans
wer. Pagtingin ko sa tabi ko, nakangiti lang siya at hinawakan ako sa bewang. H
i nalikan ko siya sa pisngi, napatingin naman ako kay Nate na nagkakamot ng ulo
na para bang nahihiya saka ako ngumiti at ibinalik ang tingin kay Rhianne sabay
sa bing:
"Rhianne, meet my husband... Art Felix Go."
Ilang years ko ring napag isip isip kung ano nga ba ang meaning ng love para sa
akin. Ilang years rin akong nasaktan, ilang years akong nagmahal at lumuha. Pwed
e din kasi akong gumaya sa iba na gumawa ng sariling quotes tungkol sa love, pe
r o hindi eh, hindi nadadaan sa quotes ang pag-ibig.
Basta, laging tandaan:
You will know the real meaning of love when you fall in love.
Ako, alam ko na kung ano ang akin... ehh ikaw ba,
Anong meaning ng love para sa'yo?
--- END ---
---x
"I may not have gone where I intended to go, but I think I have ended up where I
needed to be." - Douglas Adams (The Long Dark Tea-Time of the Soul (Dirk Gently
, #2))
---x Author's Note: And thaaaattt's the end of AFGITMOLFM. YAAAAAAAAYY SA ATING
LAHAT!!!!! Dedicated to YOU dahil YOU deserve it! Thank you po :) Then 'yung mga
kanta, please, pakinggan ang Runaway na version ng Ezra Band, cru sh ko 'yung v
ocalist, sobrang gwapo ng boses. ANG SPECIAL CHAPTER AY PARA SA MGA READERS ng A
FGITMOLFM at ito ay isang THANK Y OU GIFT for appreciating AFGITMOLFM. But then,
you DON'T really NEED to read the special chapters dahil kung panatag naman na
kayo sa ending at sa point of view ni Ianne, okay lang rin--kumbaga dagdag infor
mation lang ang special chapters. HINDI po 'yun sequel, prequel o kung ano mang
quel quel sa earth, kundi, ito ay mga SIDE STORIES. Kumbaga, point of view naman
ng mga lalaki ang malalaman niyo, point of view nila ang mababasa niyo habang n
angyayari ang kwento. Syempre, may madadagdagan at mababawasan sa kwento ni Iann
e--kumbaga sa isang st ory, hindi lang 'yan HER Story, dapat may HIS Story din.
:)
Paano mababasa ang special chapters? Basahin sa susunod na pahina. *************
****************************** [84] Special Chapter Link, Q&A and Last AFGITMOLF
M Author's Note ******************************************* BASAHIN MUNA LAHAT H
ANGGANG DULO BAGO MAGTANONG KUNDI KUTOS KAYO SA AKIN, SIGE. :)
Q: Soft copies? Compilations? A: Soon. Busy. Lazy. Just wait.
-- ABOUT THE SPECIAL CHAPTER/SSSSSSSSSs --
Q: Saan ko po mababasa 'yung special chapters? A: Type this number code in searc
h bar: 11910649 or click "External Link" --->
Q: Ano pong meron sa special chapters? A: Point of view nila Nate, Cloud at Art.
Q: Bakit po hindi ko mabasa?! Oops, story not found daw eh, pinaglololoko mo ba
ako?!
A: Ang special chapters ay nakaprivate so you need to fan/follow this account to
read further. Pwede din naman kayong mag unfan/unfollow pagkatapos.
Q: Bakit kailangan nakaprivate? A: Kasi gusto ko ng maraming fans! De joklang, g
usto ko kasi PRIVATE ang chapter na 'yun... as in kaunti lang makakaalam, ayaw k
ong ipaglandakan sa lahat 'yung chapters dahil kumbaga sa mga t-shirts, limited
edition lang. Gusto ko mafeel ng mga makakabasa nun na special sila kaya nila na
babasa 'yun hehehe. Gusto ko 'yung mga taong WILLING lang magbasa ang magbabasa
noon. Gusto ko ang m ga nakabasa ng His Side, may sense na common. :D
Q: Paano po magfollow/magfan? A: *face palm* Go to my profile, tingin ka sa left
side, tignan mo 'yung profile picture kong si Natsu na umiiyak at sobrang kyot,
then ibaba mo ng onti 'yung t ingin mo--kung hindi ka nakafollow sa akin, may b
utton d'yan color orange, click mo 'yun then punta ka ulit dito, click mo 'yung
external link.
Q: Bakit ka po gumawa ng special chapters? Para saan to? Pinapahaba mo pa 'yung
story eh! A: Hindi lahat ng bagay dapat malaman, ang afgitmolfm ay point of view
lang ni I anne at sa tingin ko eh hindi naman dapat lahat ng bagay malaman ni I
anne. Kumba ga, kung anong alam niya, 'yun lang rin ang alam niyo. Eh ang daming
nagtatanong sa akin tungkol sa mga lalaki, at panay request ng POV ng mga boys-
-nung una ay aw ko talaga dahil napapaisip pa ako ng "para saan pa?!" pero ayun,
uto uto ako eh, napagawa tuloy.
-- QUESTIONS FROM YOU AND ANSWERS FROM ME --
Q: May part 2 po ba ito? A: Wala po.
Q: Saan po 'yung pinaka original version nito? Pwede ko mabasa? A: tinyurl.com/a
fgitmolfm
Q: Anong pinagkaiba ng original at revised? A: Marami. . . pero parehas pa rin n
g plot.
Q: Hindi ko po gets 'yung kwento. A: :)
Q: Yun lang?! Bakit ang babaw ng meaning ng AFGITMOLFM? 80 chapters ang binasa k
o para lang dun tapos 'yun lang?! A: Oo, 'yun lang dahil hindi naman ako poetic
na tao na gagawa pa ako ng meaning na "grabehan". Okay na ako sa meaning dahil
kung para sa'yo, "yun lang" eh para kay Ianne, iba. Iba iba po tayo ng pananaw s
a buhay, hehehe. Hindi rin kita inutusang basahin ang story ko para alamin ang m
eaning. . . ikaw ang nagbasa eh. :)
Q: Bakit ang boring ng kwento? A: Bakit hanggang ngayon nandito ka pa? :D
Q: Bakit mo naisipang irevise ang kwento ng AFGITMOLFM? A: Dahil nakita ko ang n
akita ni Leighton, please read this: http://www.wattpad. com/7282611-d-a-y-a-r-i
-afgitmolfm (Naging inspirasyon at challenge sa akin ang d a y a r i niyang 'yan
para sa AFGITMOLFM dahil SA WAKAS, may isa akong reade r na nakakita ng nakita
kong mali sa story. May mga butas ang original na AFGITMOLFM at sa candymag | te
entalk kasi 'yun nak asulat at color coded doon kaya mabilis basahin 'yung lines
eh dito sa wattpad h indi so ginawa ko siyang wattpad friendly na rin.
Q: Saan po inspired ang AFGITMOLFM? A: Kung saan-saan, kung kani-kanino, sa mga
movies, text message, blogs, series, animes. Kahit 'yung isang scene minsan insp
ired sa ganito ganyan, iba iba talag a pero sa moe kare na manga at koizora na m
ovie ako nainspired ng sobra nung mga panahong ito.
Q: Real life story po ba 'to? Inspired po ba 'to sa mga pangyayari sa buhay mo?
A: Kung si Ianne ang tatanungin mo, oo ang sagot pero kung ako ang tatanungin, h
indi po. May ilang scenes na totoo pero konti lang 'yun, as in mga 2 chapters l
a ng siguro pero 'yung iba, OA na. Obviously, ang OA ng story na 'to hahahaha.
Q: Paano niyo po naisip na AFGITMOLFM ang gawing title ng story na 'to? A: Nung
una ko talagang pinost 'to, ang purpose talaga ay para sabihing, "walang meaning
ang love" kaya naglagay na lang ako ng random letters which is RLMAISK
then sabi nung isang nagcomment, "omg ano kayang meaning ng RLMAISK? Can't wait
for the update!" tapos ayun, napressure ako (hahahahaha) kasi random letters lan
g 'yun kaya naisip ko iba na lang kaya ayun, AFGITMOLFM na lang para kunwari co
o l.
Q: Anong nagtulak sa'yo para isulat ang AFGITMOLFM? A: Yung kaklase ko, tinulak
ako sumubsob tuloy ako! De joklang, uhm--ikaw? :"> B ut seriously, ako ang tumul
ak sa sarili ko, nainspire sa iba at nagpatulak lalo sa mga readers na sumusupor
ta sa storya ni Ianne. Ay naalala ko, nabroken hearte d kasi ako sa boypren ko n
ung time na 'yun kaya nasulat ko rin 'to.
Q: Paano ka nakaisip ng ganito kagandang story? A: Syempre, kasing ganda ko ang
story ko eh. Chos lang hahahahahahahahaha. Not q uite sure pero thank you sa pam
bobola, yay!
Q: Paano niyo po nagawa ang AFGITMOLFM? A: Uhm, nag isip from my randomness then
tinype. :D
Q: Bakit sagad sa buto magpakilig, magpaiyak, magpatawa at kung ano ano ang maga
jan sa tabi-tabi ang AFGITMOLFM? A: Ankyot ko daw kase hahahahaha chorva lang.
Q: Bakit nyo po naisipang gawing Variety story ang AFG. I mean, May nakakatakot
na moments and such. Ayaw nyo po bang mag-focus lang sa Rom-com or Whatsoever? A
: Naisipan ko lang talaga maglagay ng horror kasi halloween nung time na nag up
date ako, nakibagay lang ako kaya naipasok sa story. Hindi ko 'yun sinasadya, hi
ndi naman kasi planado ang AFGITMOLFM noon and I think naging unique naman dahi
l doon, di ba? Aheheheks.
Q: Paano po kayo nakakasulat ng inspiring and great chapters kahit nakakaurat po
'yung nangyari sa inyo sa araw na 'yun? A: Hindi ako nagsusulat ng nauurat ako
dahil mayayamot ako lalo if ever, and rev ised na din kasi 'to so medyo planado
na ang lahat--hindi ko lang sure kung insp iring at great nga ba 'yung mga chapt
ers.
Q: Paano nyo po naisip 'yung plot pati 'yung attitudes ng characters? A: Basta a
ng pinaka plot ko, si Ianne at si Art ang end game pero dapat may iba muna silan
g mahal before sila magmahalan na tipong hindi mo aakalain na sila pal a sa huli
. The rest, bigla bigla na lang nagsisiratingan.
About naman sa attitudes, nung una hindi ko talaga napapansin ang attitudes nila
Ianne, ang alam ko lang na specific attitude ay 'yung kay Art tska ko lang nala
man na may certain personalities sila dahil may reader ako na sinabi 'yun kaya
n alaman ko hahaha at siguro kasi sa aking attitude 'yung mga 'yon kaya ayun? No
t syor.
Q: Binalak mo rin bang maglagay ng POV ng mga AFG boys? Kasi diba diary ni Ianne
to? A: Nung una, wala talaga pero ngayon, special chapters :)
Q: May balak ka pong ipublish ang AFGITMOLFM? A: Kung self-publish, wala. Jusko,
hindi po ako mayaman! Pero kung papalarin, wh y not? Wag lang sana mabasa ni Le
maris 'to dahil baka magalit siya sa akin but t hen again, ginawan ko naman siya
ng come-back na mabait siya di ba?! Aheheheheks .
Q: Ano pong plano niyo pagkatapos ng AFGITMOLFM? Gagawa po ba kayo ng panibagong
story o itutuloy niyo po 'yung ibang story niyo? A Hindi ako titigil sa pagsusu
lat. :)
Q: Kung saka-sakali na gagawa ka ng sequel, sino sa mga characters mo ang gagawa
n mo ng story? A: Hindi ako gagawa ng sequel :D
Q: May connection po ba ang story na 'to sa love life niyo? A: Wala po.
Q: May pinagbasehan po ba kayo sa Lahat? Pure fiction po ba 'tong buong story? A
: 99.9% fiction.
Q: Naranasan mo na ba 'yung mga scenes or pangyayari sa buhay ni Ianne? A: Wala
pa ata. . . . . my life is boring y'know. Hahahahaha.
Q: Ikaw po ba si Ianne sa story na to?
A: Sa mga pangyayari, NO. Sa ugali, siguro.
Q: Kanino mo pinattern ang mga characters mo na sila Ianne, Nate, Art at Cloud?
Pinattern mo ba sila sa totoong tao? If yes, anong relasyon or significance nila
sa buhay mo? A: Wala po akong kilalang parang sila Ianne, Nate, Art at Cloud in
real life.
Q: Bakit kailangan kawawain ang bida? A: Dahil ako ay isang sadista >:D
Q: May bias ka ba sa AFGITMOLFM casts? A: Parang tinanong mo sa akin, "may bias
ka ba sa sarili mo?" Chos! Pero love ko dito si Humi (which is a wattpad charact
er which means wala siya sa original), kasi siya 'yung pinaka nagpapagaan ng loo
b habang nagdadrama na ng bongga 'yung mga characters, maloko kasi na base rin k
ay HumiGad na author dito na isa ring m aloko pero bias ko silang lahat! Safe mo
de: ON.
Q: Saan niyo po nakuha 'yung names ng mga characters? May pinanggalingan po ba '
yun? A: Ianne, Nate, Art at Irene ay galing sa aking whole name, sila 'yung pin
aka ch aracters ko. Si Cloud well obviously, kay Cloudstrife. Si Lemaris ay ex n
g ex ko (bitter ako sa kanya nung time na sinulat ko 'yung chapters na 'yun), si
Erin a t Xiara ay kaibigan ko galing teentalk at ngayon ay nasa wattpad na rin.
Q: Paano niyo po napili 'yung pangalan ng characters 'yung pangalan nila? A: Kun
g about naman sa full names, dapat wala talagang full name 'yung mga chara cters
ko. (Ganito ako katamad) si Art lang talaga 'yung may full name eh may mga nagt
atanong ano daw full name nila. Yung kay Nate, dati ang full name niya eh N atha
niel Jiro Manio (HAHAHAHAHA) pero pinalitan ko dito sa revised, pinagsama sa ma
ko lahat ng all-time crush ko: Dan (Daniel Padilla) Nathaniel Moises (Elmo Ma ga
lona) Maño (Jiro Manio) Kay Ianne naman, tinatanong kasi ako ni seeyara kung nakais
ip na ba ako ng full name for Ianne. Siya ang pinaka wala talaga akong maisip na
name tapos kung ano lang unang pumasok sa utak ko nung mga oras na tinatype ko
'yung epilogue nung o riginal (doon lang nasabi ang full name ni Ianne) eh 'yun
na full name niya hehe hehe. Kay Art, may maisip lang rin. Halos lahat naman sil
a may maisip lang eh, hahahah a si Irene nga walang apelido eh, pati si Erin wal
a rin, 'yung iba pa wala rin. Si Cloud naisipan kong lagyan sa special chapter n
iya hahaha.
Q: Bakit po Art Felix ang pangalan ni Art? A: Art, galing sa pangalan ko tapos n
ag isip ako ng pangalan ng lalaki na nagsis imula sa letter F. Felix una kong na
isip, ayon. Hahahahaha.
Q: Ano pong apelido ni Cloud? A: Nasa special chapter niya po 'yun.
Q: Sinong stylist nila? A: Uhm, sarili nila? Kasi normal lang naman din kasi sil
a, wala rin naman akong sinabing ubod ng ganda si Ianne etc etc. Ang OA lang tal
aga dito eh si Art hahah ahahahaha.
Q: May pag asa pa po bang mabuhay si Nate? A: Wala na po, sorry. Hayaan na natin
siyang mamatay--este mamahinga at manatili sa puso't isipan natin.
Q: Bakit si Nate ang binigyan mo ng cancer at hindi na lang si Art? Bakit kailan
gang magkacancer siya? A: Dahil AFGitmolfm ang title ng story na 'to at dahil a
yaw kong may mahaling ib a si Nate kaya pinatay ko na lang siya. Seryoso.
Q: Bakit hindi na lang si Nate ang nakatuluyan ni Ianne? A: Dahil si Ianne at si
Art na talaga ang itinadhana ko para sa isa't isa, kumba ga nag isip lang ako n
g isang bagay na pwedeng maging hadlang kay Ianne at Art a t yun nga si Nate. I'
m sorry talaga... but I'm happy na may nagmamahal pa rin ka y Nate.
Q: Sigurado ka bang si Art at Ianne ang nakatadhana? Bakit feeling ko hindi pa r
in mabitawan ni Ianne si Nate? A: Ikaw kaya mamatayan ng minahal, mabibitawan m
o ba? :)
Q: Pwede bang sumama ako sa puntod ni Nate? A: Uhm, goodluck hahahaha!
Q: Multo ba si Nate nung nasa sementeryo sila?
A: I can't say that he's a ghost pero... hahahaha ewan ko, basta. (ang labo ko h
ahahaha)
Q: Bakit po nasasaktan pa rin ako na wala na si Nate? A: Siguro dahil minahal mo
siya tulad ng pagmamahal ko as an author kay Nate. Th ank you. :">
Q: Paano po naalala ni Art si Ianne? A: Bumalik po ang alaala niya, ganun talaga
sa amnesia people tska di ba nag the therapy siya but you can read further sa s
pecial chapter ni Art.
Q: Hindi ba sabi ni Art kay Ianne, siya daw ang pumatay sa nanay niya kaya nagal
it tatay niya, ano po 'yun? Bakit nangyari at paano? A: Masasagot po ang lahat
sa special chapter ni Art.
Q: Wala na bang ibang kamag-anak si Art? A: Auntie niya si Julia, 'yung namamaha
la sa A. F. Generation bago pa si tita Ju liette.
Q: Bakit si Cloud si Cloud? Hahaha, ano daw? A: Kasi kras ko si Cloudstrife at e
wan ko, Rayne kasi ako kaya gusto ko Cloud si ya. Next time gagawa naman ako Sky
ang pangalan or something kasi dati nakagawa na ako ng Rain na ilalagay ko rin
dito sa wattpad. :D
Q: Sino po yung "namin" dun sa chapter 80? Yung kasama raw ni Ianne sa pangarap
niya magkaroon ng sariling restaurant. A: Inedit ko na tong part na 'to but inca
se na hindi mo nabasa, "namin" means fa mily niya at sarili niya.
Q: Bago po ba ng proposal ay nagkita na po sina Art at Ianne o dun lang po ulit
sila nagkita? A: Hindi na po sila nagkita pagkatapos nung sa bahay ampunan scene
, sa grocery l ang ulit.
Q: Sino po ba talaga yung gusto ni Ianne? Kasi kahit sila na po ni Art, parang m
ay kaunting part pa rin kay Ianne na mahal si Nate. Ewan ko. Parang mas gusto ni
ya pa rin si Nate. A: Never nawala ang pagmamahal ni Ianne kay Nate, as in neve
r. Nagkataon lang na napagod na siya at minahal na rin niya si Art kaya naguluha
n siya lalo, mahal n iya si Nate pero sabi nga ni Tonyaaa: "Kung tatanungin mo a
ko kung mahal kita, oo ang sagot ko pero kung tatanungin mo ako kung sa'yo pa ri
n ako in love? Sorry pero hindi na" (something like that, a ngas kasi nung line
na to eh hahaha pahiram ah)
Q: Ano na po nangyare kay kuya Eos? A: Uy, bakit curious ka? :D
Q: Kaano-ano ni Ianne yung 'Art' na kinasal? A: Si Art 'yung "bata" na sobrang c
lose kay Art doon sa A. F. generation, see ch apter 56: Getting Closer.
Q: Sino 'yung Justin at Justine na kumanta sa kasal? A: Nasa special chapter sil
a ni Art at sila ang bida sa isa kong story.
Q: May like page po ba ang AFGITMOLFM? A: Wala akong inaapprove pero may gumawa
ng hindi ko alam.
Q: Pwede ako maging isa sa mga admins? A: As much as possible, ayoko sana magkar
oon ng fan/like page ang AFGITMOLFM :)
Q: Bakit naman po? Cool naman po 'yun eh! A: Mahirap mag maintain ng maraming ac
counts, nakakaloka.
Q: Kahit po ako mag aadmin? A: :)
Q: May fb accounts po ba sila?
A: Wala po.
Q: Bakit po walang FC yung characters? A: Facebook characters ba 'yan? Not sure
pero kung 'yan man 'yon, merong faceboo k si Art Felix Go, search niyo pero hind
i ako gumawa nun, ginawa lang ng isang g irl tapos ginawa niyang in a relationsh
ip. Ankyot eh. Pero ayon, kasi ayokong ma kiuso at para saan pa, di ba? Ako na l
ang kausapin niyo, nakakaselos naman eh! Hahahahaha. But seriously, gusto ko kas
i kanya kanya tayo ng Ianne, Art at Nate sa buhay nat in. Kanya kanyang imaginat
ion, kanya kanyang pantasya. Mas cool 'yun, di ba?
Q: Pwede po ba maging operator ng characters mo? A: Wala pong accounts ang chara
cters ko at never pong magkakaroon ng account ang mga 'yun, sorry po.
Q: BAKIT NAMAN PO? A: Fictional characters lang po sila. . . at ako na lang kaus
apin niyo, sasaya p a ako :D
Q: May naiisip po ba kayong artist na portrayer nila? A: Kung babalikan mo ang C
hapter 68: Case Closed, 'yung picture ng blackboard do on, may tatlong picture.
Si Jang Geun Seuk (?) si Art doon tapos 'yung girl eh p arang nakita ko lang, pe
ro si Princess Hours ata 'yun tapos 'yung Nate dun, I fo rgot kasi sinearch ko l
ang 'yung iba pang kahalikan nung babae pero ayun, WALA P O. :)
Q: KANINONG TEAM PO KAYO MAS BOTO? ART, OR NATE? A: TEAM RAYNE PO AKO! Yaaay \ (
^___^)/
Q: Sino po si Rayne? A: :D
Q: Pwede po pabasa ng stories ko?
A: Kapag hindi ako busy, naghahanap ako ng babasahin sa sarili ko, (mahilig ako
magtingin tingin)...at kung pinuplug mo lang 'yan, the answer is no. Most of the
time, mga one shots lang binabasa ko or konti lang chapters.
Q: Nadodownload po ba ito? Paano po? A: Oo ata, sa akin kasi, android phone ko a
t nagdownload lang ako ng wattpad app lication tapos kapag dinownload ko 'yun or
nilagay ko sa library ang isang story , nababasa ko na siya hanggang sa latest
update. Kung sa iba naman, not sure per o punta ka ata sa m.wattpad.com tapos il
alagay mo 'yung "number code" ng bawat c hapter para mabasa mo, ganun.
Q: Bayolenteng tao ba si Art o ganun lang talaga siya kasi lasing? A: Nasaktan l
ang siya kaya siya nagpakalasing at kaya siya nag ganun, sobrang pa gmamahal ay
nakakasakit--nasa special chapter din ang tungkol dito. :)
Q: Kelan po anniversary nila Nate at Ianne? Art at Ianne? Erin at Cloud? A: Nate
at Ianne: August 31 po, or not sure. Basta 31 'yun kaya di ba nung nagki ss sil
a nung before mag January 1, ang binati nila sa isa't isa eh Happy Monthsa ry ta
pos naging Happy new year naman nung 12:00am na. Nagets niyo ba?! Hahahahah a De
cember 31 then January 1, ganun! Art at Ianne and Erin at Cloud? Huwag niyo na a
lamin dahil hindi ko rin alam hah ahaha.
Q: Kelan po birthday nila? A: Secret! Hahahahahaha joke, wala talaga akong binig
ay na birthday sa kanila, p ansin niyo ba hindi sila nagcelebrate ng kahit na ka
ninong birthday the whole st ory :))
Q: Bakit po walang love team names sila? IANNATE, ARTIANE, CLOUDIAN? A: Hahahaha
hahahahahahaha kasi, ang korni? De joklang, ayos lang naman na gumawa kayo, kahi
t kayo na lang. Ayoko naman na pilitin ko kayo and such, okay na sa a kin 'yung
"Team Nate, Team Art at Team Cloud" pero kung trip niyo pagsama-samahi n lahat n
g pangalan nila eh okay lang din, choice niyo 'yan :)
(Kung may tanong pa po kayo, comment lang po down there)
--- AUTHOR'S NOTE --Sawang sawa na ba kayo sa author's note ko? Well, sorry ka,
mag aauthor's note p a rin ako! MUHAHAHAH. Pero don't worry, alam kong buryong b
uryo na kayo sa mahah aba kong author's note na paulit ulit lang ang sinasabi...
eh gusto ko talaga mag paulit ulit eh, lalo na 'yung pasasalamat ko sa inyo? THA
NK YOU! As in thank you sa pagbabasa, thank you sa mga votes at sobraaang thank
you sa mga taong hindi nagsasawa sa pagcomment kahit na hindi ko narereplyan dah
il sa sobrang busy ko ( or tamad). Thank you po talaga, kayo ang stress reliever
ko, ang mga comments ni yo ang nagbibigay ng ngiti sa labi ko. Thank you :) I k
now, this story is one fucked up story at hindi rin perpekto. Maraming flaws, ma
raming grammatical error at kung anu-ano pa Abnormal plot at sobrang OA, para ng
anime lang, ang OA-OA hahahaha. Medyo naging mature story (sorry dahil nagmat u
re ako, hindi ko mabalik 'yung dating "batang" ako nung 2010 kung kelan sinulat
ko talaga ang afgitmolfm) at basta, fucked up. Hindi ko na maalis 'yung ilang s
cenes dahil ayaw ko lang, siguro kapag binago ko pa talaga yung buong story, bak
a mawala 'yung essence ng dating afgitmolfm. Kahit naman "revised" na to syempr
e nakilala ang AFGITMOLFM sa old version kaya hindi ko magawang ibahin talaga 'y
u ng story. Then nakakatuwa lang na umaabot ng thousand of reads ang story ko, a
nd yet kakau nti lang ang nagkocomment (HAHAHAHA CHOS LANG) pero nakakakilig tal
aga 'yung nak ikita kong after an hour eh biglang dami agad ang reads ng chapter
na pinost ko kahit 12am na. Nakakatuwa pala 'yung ganun, no? As of this moment,
ang AFGITMOLFM ay may 500,000++ reads, 12,000++ votes at 3,00 0++ comments. Aka
lain mo 'yun, di ba? Although sa teentalk eh nakamit ko rin ang 100,000++ views
na kakaunting stories lang ang mayroon at a hundred of readers eh nagugulat pa r
in ako sa mga numbers na 'yan. Oo siguro sasabihin ng iba, NUMB ERS LANG YAN, pe
ro 'yang numbers na yan ang nagbibigay sa akin ng mas maraming i nspirasyon. Kum
baga kayo na bumubuo ng numbers na 'yan ang half ng dahilan para magpatuloy pa r
in ako--syempre magsusulat pa rin naman ako kahit wala yan pero s yempre super d
uper laking bonus dahil andyan kayo. It's been a year and almost 2 months since
I started revising this story but the story just took me 6 months to write the f
irst and original. Nakakatawa no? Mas matagal ang revising kesa sa mismong pagsu
sulat? Bakit nga ba ganun? Una sa lah at, tamad kasi ako. Pangalawa, dahil masas
abi kong mas mahirap ang revising, dah il ang revise eh ginagawa mo ang best mo
para gawin mo ang lahat para MAS mapaga nda pa 'yung kwento, di ba? Ang daming n
agtatanong sa akin kung bakit daw nirerevise ko 'yung AFGITMOLFM eh maganda nama
n na daw sa una pa lang 'yung original, well... bullshit lang hahaha haha. Kung
sasabihin niyong maganda pa rin ang original matapos basahin 'tong re vise, mamb
obola! Hindi nga eh, manloloko ka na! Muhahahahaha. Kasi hindi ko kail angan ng
mga mabubulaklak na words pero nakakakilig din naman 'yun but then agai n, I nee
d people na makakakita ng mga kamalian ko para maitama ko, ganun! Nirere vise ko
ang afgitmolfm dahil gusto ko, mas mapaganda pa 'to at mas maging memora ble, d
i ba? Di ba? About naman dun sa mga ngayon lang nalaman ang afgitmolfm at sinear
ch agad 'yung meaning? Nadidisappoint ako, seryoso. Spoiler sa sarili, hindi kas
i ako spoiler sa sarili ko kaya siguro ganito nafifeel ko. Gusto ko kasi 'yung m
agugulat ako sa binabasa ko. Nakakadisappoint lang kasi maraming nagsabi sa akin
ng "ay, nala man ko na 'yung title, nawawalan na tuloy ako ng interest sa story
". Buntong hin inga. But then again, wala naman akong magagawa dun at masaya ako
dahil nandyan pa rin kayo! Yaaaaay!!!
Wala na pong part 2 ito, tama na po, hindi ba? 1 year niyo ng nababasa ang story
nila, hindi ba nakakasawa? Parang masasabi mo na lang, SILA NA NAMAN?! Kaya sig
uro private kong gagawin ang special chapters dahil gusto ko, 'yung mga taong w
i lling lang basahin ang makakabasa noon. Baka kasi sabihin ng iba nag iinarte a
ko eh hahahaha.
So ayun na po 'yun, Ianne bids goodbye na at i-welcome na natin ang mga lalaki a
t ang buhay niya sa special chapters? Kung gusto niyo akong makausap, tweet niy
o lang ako sa twitter: @ulaaaann (4 a, 2 n) at kung gusto niyo magreact tungkol
s a afgitmolfm, hashtag lang or just type afgitmolfm in every post na tungkol sa
a fgitmolfm sa twitter or pwede rin kayong gumawa ng tumblr post and tag the po
st afgitmolfm para mabasa ko. Those will be appreciated.
Ikaw na hanggang at walang magawa ang daldal ko, o nito hanggang sa
ngayon eh binabasa pa rin ito ay malamang sa malamang ay bored kaya natripan bas
ahin ang author's note kong napaka haba dahil pwede ring dahil you care :"> Ano
man ang dahilan sa pagbabasa dulo, maraming maraming salamat.
AFGITMOLFM ends here, but I hope they won't be forgotten.
See you sa special chapters. :) ************************************************
STORY END ******************************************* *************************
******************