You are on page 1of 12

TEXTO DE LAS FÁBULAS EN ALPHABETUM

1. ΑΙΘΙΟΨ
Αἰθίοπά τις ὠνήσατο τοιοῦτον αὐτῷ τὸ χρῶμα εἶναι δοκῶν ἀμελείᾳ
τοῦ πρότερον ἐχοντος· καὶ παραλαβὼν οἴκαδε, πάντα μὲν αὐτῷ
προσῆγε τὰ ῥύμματα, πᾶσι δὲ λουτροῖς ἐπειρᾶτο καθαίρειν. καὶ τὸ
μὲν χρῶμα μεταβάλλειν οὐκ εἶχε, νοσεῖν δὲ τῷ πονεῖν παρεσκεύασεν.
ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι μένουσιν αἱ φύσεις ὡς προῆλθον τὴν ἀρχήν.
2. ΑΛΙΕΙΣ (ΚΑΙ ΘΥΝΝΟΣ)
ἁλιεῖς
ἐξελθόντες
εἰς
ἄγραν,
ἐπειδὴ
πολὺν
χρόνον
ταλαιπωρήσαντες οὐδὲν
εἷλον, σφόδρα τε ἠθύμουν καὶ ἀναχωρῆσαι παρεσκευάζοντο. εὐθὺς δὲ
θύννος, ὑπὸ τῶν μεγίστων διωκόμενος ἰχθύων, εἰς τὸ πλοῖον αὐτῶν
εἰσήλατο. οἱ δὲ τοῦτον λαβόντες μεθ᾿ ἡδονῆς ἀνεχώρησαν.
ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλάκις, ἃ μὴ τέχνη παρέσχε, ταῦτα τύχη
ἐδωρήσατο.
3. ΑΛΩΠΗΞ ΚΑΙ ΒΟΤΡΥΣ
ἀλώπηξ λιμώττουσα, ὡς ἐθεάσατο ἀπό τινος ἀναδενδράδος βότρυας
κρεμαμένους, ἠβουλήθη αὐτῶν περιγενέσθαι καὶ οὐκ ἠδύνατο.
ἀπαλλαττομένη δὲ πρὸς ἑαυτὴν εἶπεν· "ὄμφακές εἰσιν."
οὕτω καὶ τῶν ἀνθρῶπων ἔνιοι τῶν πραγμάτων ἐφικέσθαι μὴ
δυνάμενοι δι᾿ ἀσθένειαν τοὺς καιροὺς αἰτιῶνται.
4. ΑΛΩΠΗΞ ΚΑΙ ΛΕΩΝ
ἀλώπηξ μηδέποτε θεασαμένη λέοντα, ἐπειδὴ κατά τινα συντυχίαν
ὑπήντησε, τὸ μὲν πρῶτον ἰδοῦσα οὕτως ἐξεταράχθη, ὡς μικροῦ
ἀποθανεῖν. ἐκ δευτέρου δὲ αὐτῷ ἐπιτυχοῦσα ἐφοβήθη μέν, ἀλλ᾿ οὐχ
οὕτως ὡς τὸ πρότερον. ἐκ τρίτου δὲ θεασαμένη οὕτω κατεθάρρησεν
ὡς καὶ προσελθοῦσα αὐτῷ διαλεγέσθαι.
ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἡ συνήθεια καὶ τὰ φοβερὰ τῶν πραγμάτων
καταπραΰνει.
5. ΑΛΩΠΗΞ ΚΑΙ ΠΑΡΔΑΛΙΣ
ἀλώπηξ καὶ πάρδαλις περὶ κάλλους ἤριζον. τῆς δὲ παρδάλεως
παρ᾿ ἕκαστα τὴν τοῦ σώματος ποικιλίαν προβαλλομένης, ἡ ἀλώπηξ
ὑποτυχοῦσα ἔφη· " καὶ πόσον ἐγὼ σοῦ καλλίων ὑπάρχω, ἥτις οὐ τὸ
σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν πεποίκιλμαι;"
ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τοῦ σωματικοῦ κάλλους ἀμείνων ἐστὶν ὁ τῆς
διανοίας κόσμος.
6. ΑΛΩΠΗΞ ΠΡΟΣ ΜΟΡΜΟΛΥΚΕΙΟΝ

1

θεασάμενος δὲ ἐνταῦθα ἔχιν κατ᾿ αὐτοῦ διαιρόμενον. ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΛΕΩΝ ὥδευέ ποτε λέων σὺν ἀνθρώπῳ.ἀλώπηξ εἰσελθοῦσα εἰς οἰκίαν κιθαρῳδοῦ καὶ ἕκαστον τῶν αὐτοῦ σκευῶν ἐρευνησαμένη εὗρε κεφαλὴν μορμολυκείου εὐφυῶς κατεσκευασμένην. καὶ ἐγκέφαλον οὐκ ἔχει. καὶ δὴ ἐν τῇ ὁδῷ ἦν ἀνδρὸς στήλη πετρίνη λέοντα πνίγοντος. ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τοῖς ἐναγέσι τῶν ἀνθρώπων οὔτε γῆς οὔτε ἀέρος οὔτε ὕδατος στοιχεῖον ἀσφαλές ἐστιν. πολλοὺς ἂν ἄνδρας εἶδες ὑποκάτω λεόντος. 9. ἐν δὲ τούτῳ ὑποδεξάμενος αὐτὸν κροκόδειλος κατεθοινήσατο.“ οὗτoς ὁ μῦθος πλεονέκτας τοὺς ἐν ὑποκρίσει καὶ κενοδοξίᾳ βιοῦντας ἐλέγχει. ἐπεὶ νεκρὸν σῶμα οὐκ ἐσθίει· πρὸς ὃν ἡ ἀλώπηξ εἶπεν· "εἴθε νεκροὺς εἷλκες. ὁ δὲ ἀνὴρ ὑποδείξας τῷ λέοντι ἔφη· "ὁρᾷς σὺ πῶς ἐσμεν ὑμῶν κρείττονες" κἀκεῖνος εἶπεν ὑπομειδιάσας· "εἰ λέοντε ᾔδεισαν γλύφειν. 7. λύκου αὐτῷ ἀπαντήσαντος φοβηθεὶς ἀνέβη ἐπί τι δένδρον τῷ ποταμῷ παρακείμενον καὶ ἐκεῖ ἐκρύπτετο. ᾿Αναλαβοῦσα δὲ αὐτὴν ταῖς οἰκείαις χερσὶν ἔφη· "ὦ οἵα κεφαλή. ἑαυτὸν εἰς τὸν ποταμὸν καθῆκεν. 8." ἀλώπηξ ἀκούσασα ἔφη· "πῶς σὺ ἄλλους σώσεις. 10. ΑΝΔΡΟΦΟΝΟΣ ἄνθρωπόν τις ἀποκτείνας ὑπὸ τῶν ἐκείνου συγγενῶν ἐδιώκετο. γενόμενος δὲ κατὰ τὸν Νεῖλον ποταμόν. ἕκαστος δὲ αὐτῶν τοῖς λόγοις ἐκαυχῶντο. οὓς ἡ πεῖρα γυμνασθέντα ἐξελέγχει. ΑΡΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΩΠΗΞ ἄρκτος μεγάλως ἐκαυχᾶτο ὡς φιλάνθρωπος ὤν." ῞Οτι πολλοὶ καυχῶνται διὰ λόγων ἀνδρεῖοι εἶναι καὶ θρασεῖς. ΒΑΤΡΑΧΟΣ ΚΑΙ ΑΛΩΠΗΞ ὄντος ποτὲ βατράχου ἐν τῇ λίμνῃ καὶ τοῖς ζῴοις πᾶσιν ἀναβοήσαντος· "ἐγὼ ἰατρός εἰμι φαρμάκων ἐπιστήμων. σαυτὸν χωλὸν ὄντα μὴ θεραπεύων. κατὰ ψυχὴν δὲ ἀλογίστους. 2 . ἀλλὰ μὴ τοὺς ζῶντας.“ ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ὁ παιδείας ἀμύητος ὑπάρχων πῶς ἄλλους παιδεῦσαι δυνήσεται." ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρας μεγαλοπρεπεῖς μὲν τῷ σώματι.

διὰ δὲ τὸν 3 . ἡ δὲ ἐτέρπετο ὑπονοοῦσα τι τοῦ σιδήρου ἀφαιρεῖσθαι. ΓΕΡΩΝ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ γέρων ποτὲ ξύλα κόψας καὶ ταῦτα φέρων πολλὴν ὁδὸν ἐβάδιζε. πολὺ αἷμα φέρεσθαι. 12. τοῦ δὲ ἄξονος τρίζοντος. ἡμῶν τὸ ὅλον βάρος φερόντων. ὁ λόγος εἴρηται καταβλάπτοντας. σὺ κέκραγας. ΒΟΕΣ ΚΑΙ ΑΞΟΝΕΣ βόες ἅμαξαν εἷλκον. μέχρι παντελῶς ἀπέβαλε τὴν γλῶτταν.“ οὗτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι. πρός τοῦς ἐν φιλονεικίαις ἑαυτοὺς 13. ἐκτριβομένης τῆς γλώττης. ΓΑΛΗ ΚΑΙ ΡΙΝΗ γαλῆ εἰσελθοῦσα εἰς χαλκέως ἐργαστήριον τὴν ἐκεῖ κειμένην ῥίνην περιέλειχε.11. ἑτέρων μοχθούντων. αὐτοὶ προσποιοῦνται κάμνειν. ἐπιστραφέντες ἔφασαν οὕτως πρὸς αὐτόν· "ὦ οὗτος. συνέβη δέ.

ὄφιν εὑρὼν ὑπὸ κρύους πεπηγότα. θερμανθεὶς δὲ ἐκεῖνος καὶ ἀναλαβὼν τὴν ἰδίαν φύσιν ἔπληξε τὸν εὐεργέτην καὶ ἀνεῖλε.“ ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος φιλοζωεῖ.“ 4 . 14. τοῦ δὲ Θανάτου φανέντος καὶ πυθομένου δι᾿ ἣν αἰτίαν αὐτὸν ἐπεκαλεῖτο. "δίκαια πάσχω τὸν πονηρὸν οἰκτείρας.κὸπον τῆς ὁδοῦ ἀποθέμενος τὸ φορτίον τὸν Θάνατον ἐπεκαλεῖτο. τοῦτον ἐλεήσας καὶ λαβὼν ὑπὸ κόλπον ἔθετο. ὁ δὲ θνήσκων ἔλεγε. ὁ γέρων ἔφη· "ἵνα τὸ φορτίον ἄρῃς. ΓΕΩΡΓΟΣ ΚΑΙ ΟΦΙΣ γεωργός τις χειμῶνος ὥρᾳ. κἂν δυστυχῇ λίαν.

ὕννας τε καὶ 5 . 15. ἐν μιᾷ τῶν ἐμῶν ἀμπέλων θησαυρὸς ἀπόκειται. κἄν τὰ μέγιστα φιλανθρωπεύωνται. ἔφη· "τεκνία. μετακαλεσάμενος αὐτούς." οἱ δὲ μετὰ τὴν αὐτοῦ τελευτήν.ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἀμετάθετοί εἰσιν αἱ πονηρίαι. ΓΕΩΡΓΟΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΣ ΑΥΤΟΥ ἀνὴρ γεωργὸς μέλλων τελευτᾶν καὶ βουλόμενος τοὺς αὐτοῦ παῖδας ἐμπείρους εἶναι τῆς γεωργίας.

πᾶσαν αὐτῶν τὴν γεωργίαν ὤρυξαν. ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ὁ κάματος θησαυρός ἐστι τοῖς ἀνθρώποις. ἡ δὲ ἄμπελος πολυπλασίως τὴν φορὰν αὐτοῖς ἀπεδίδου. καὶ τὸν μὲν θησαυρὸν οὐχ εὗρον. καὶ δὶς τῆς ἡμέρας τέξεται. ΓΥΝΗ ΚΑΙ ΟΡΝΙΣ γυνὴ χήρα ὄρνιν ἔχουσα καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ὠὸν τίκτουσαν ὑπέλαβεν ὅτι. καὶ δὴ τοῦτο αὐτῆς ποιούσης. 6 . ἐὰν πλείονα αὐτῇ τροφὴν παραβάλῃ. 16. ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων διὰ πλεονεξίαν περιττοτέρων ἐπιθυμοῦντες καὶ τὰ παρόντα ἀπολλῦσιν. συνέβη τὴν ὄρνιν πίονα γενομένην μηκέτι μηδὲ ἅπαξ τεκεῖν.δικέλλας λαβόντες.

ΔΡΥΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΟΣ δρῦς καὶ κάλαμος ἤριζον περὶ ἰσχύος." πρὸς ἄνδρα πονηρὸν μοχθηροῖς πράγμασιν ἐγχειρήσαντα. ἀνέμου δὲ σφοδροῦ γενομένου.17. 21. ῞Οτι τοῖς ἀνθρώποις ἐλπίς μόνη σύνεστι τῶν πεφευγότων ἀγαθῶν ἐγγυωμένη δώσειν. ὁ μὲν κάλαμος σαλευόμενος καὶ συγκλινόμενος ταῖς τοῦτου πνοαῖς τὴν ἐκρίζωσιν ἐξέφυγεν. εἰδέναι θέλων τί ἐστιν ἐν αὐτῷ. ΖΕΥΣ ΚΑΙ ΟΦΙΣ τοῦ Διὸς γάμους ποιοῦντος. ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ζεὺς εἶπε· "τῶν ἄλλων πάντων τὰ δῶρα λαμβάνω. ὁ δὲ λῖχνος ἄνθρωπος. τὸ πῶμα ἐκίνησε· πάντα δὲ ἐπετάσθησαν πρὸς τοὺς θεοῦς. 18. πάντα τὰ ζῷα ἤνεγκαν δῶρα. ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΒΑΤΡΑΧΟΙ γάμοι τοῦ ῾Ηλίου θέρους ἐγίγνοντο· πάντα δὲ τὰ ζῷα ἑχαιρον ἐπὶ τούτῳ." ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι τῶν πονηρῶν αἱ χάριτες φοβεραί εἰσιν. ἕκαστον κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν. ΖΕΥΣ ΚΑΙ ΠΙΘΟΣ ΑΓΑΘΩΝ Ζεὺς ἐν πιθῳ τὰ ἀγαθὰ πάντα συγκλείσας ἀφῆκε παρὰ ἀνθρώπῳ τινί. 20. Εἷς δὲ τούτων εἶπεν· "ὦ 7 . ἡ δὲ δρῦς δι᾿ ὅλου ἀντιστᾶσα ἐκ ῥιζῶν ἀνεσπάσθη. ΕΧΙΣ ΚΑΙ ΑΛΩΠΗΞ ἔχις ἐπὶ δέσμῃ ἀκανθῶν εἴς τινα ποταμὸν ἐφέρετο. ἠγάλλοντο δὲ καὶ οἱ βάτραχοι. 19. ὄφις δὲ ἕρπων ῥόδον λαβὼν ἐν τῷ στόματι ἀνέβη. ἀλώπηξ δὲ θεασαμένη αὐτὴν εἶπεν· "ἄξιος τῆς νηὸς ὁ ναύκληρος. ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ τοῖς κρείττοσιν ἐρίζειν ἢ ἀνθίστασθαι. ἀπὸ δὲ τοῦ σοῦ στόματος οὐ λαμβάνω.

26. εἰ γήμας ὅμοιον αὐτῷ παιδίον γεννήσει. ΚΟΡΑΞ ΝΟΣΩΝ κόραξ νοσῶν ἔφη τῇ μητρί· "μῆτερ. 23. 24." ἡ δ᾿ ὑπολαβοῦσα ἔφη· "τίς σε." ῞Οτι πολλοὶ τῶν τὸ φρόνημα κουφότερον ἐχόντων χαίρουσιν ἐπὶ πράγμασιν τοῖς μὴ χαρὰν ἔχουσιν. ὅταν ἐπὶ τὰς πολιτείας ἀφίκωνται. τίνος γὰρ κρέας ὑπὸ σοῦ γε οὐκ ἐκλάπῃ. 25. τί οὐ πάθωμεν κακόν. τῶν θεῶν ἐλεήσει. ΚΥΩΝ ΚΡΕΑΣ ΦΕΡΟΥΣΑ κύων κρέας ἔχουσα ποταμὸν διέβαινε· θεασαμένη δὲ τὴν ἑαυτῆς σκιὰν κατὰ τοῦ ὕδατος. εἰ γὰρ μόνος ὣν ὁ ῞Ηλιος πάσαν ἰλὺν ἀποξηραίνει. ὁ δὲ ἔφη πρὸς αὐτήν· "τί μάτην τὰς θυσίας ἀναλίσκεῖς. ὦ τέκνον. ἐνόμισεν ἐαυτὸν εὔφωνον σφόδρα εἶναι. καὶ δὴ ἐπαρθεὶς ἐπὶ τούτῳ ἔγνω δεῖν καὶ εἰς θέατρον εἰσελθεῖν. εἰς τί ἀγάλλεσθε. ὁ δὲ ἀπαυδήσας ἔφη πρὸς αὐτόν· "ἀλλ᾿." οὕτω πολλοὶ διὰ φόβον τοὺς πολεμίους εὐεργετεῖν οὐκ ὀκνοῦσι. οὐδενὸς ἄξιοι εὑρίσκονται. ὑπέλαβεν ἑτέραν κύνα εἶναι μεῖζον 8 ." καὶ ἡ κορώνη ἀπεκρίνατο· "ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦτο αὐτῇ θύω. ὦ οὗτος. ΚΟΡΩΝΗ ΚΑΙ ΚΥΩΝ κορώνη ᾿Αθηνᾷ θύουσα κύνα ἐφ᾿ ἑστίασιν ἐκάλεσεν. ΚΥΩΝ ΚΑΙ ΛΑΓΩΟΣ κύων θηρευτικὸς λαγωὸν συλλαβὼν. τοῦτον ποτὲ μὲν ἔδακνε. Οὕτω καὶ τῶν ῥητόρων ἔνιοι ἐν σχολαῖς εἶναί τινες δοκοῦντες. ἀφικόμενος δὲ ἐπὶ σκήνην καὶ πάνυ κακῶς ᾄδων. λίθοις βαλλόμενος ἐξηλάθη. ἀντηχούσης αὐτῷ τῆς φωνῆς. ὡς καὶ τῶν σῶν οἰωνῶν τὴν πίστιν περιελέσθαι." πρὸς ἄνδρα ἀμφίβολον ὁ λόγος εὔκαιρος. διότι οἶδα αὐτὴν ἀπεχθῶς διακειμένην. παῦσαί με δάκνων ἢ καταφιλῶν. εὔχου τῷ θεῷ καὶ μὴ θρήνει. ἡ γὰρ δαίμων οὕτως σε μισεῖ. ΚΙΘΑΡΩΙΔΟΣ κιθαρῳδὸς ἀφυὴς ἐν κεκονιαμένῳ οἴκῳ συνεχῶς ᾄδων.μῶροι." ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ πολλοὺς ἐχθροὺς ἐν βίῳ ἔχοντες οὐδένα φίλον ἐν ἀνάγκῃ εὑρήσουσιν. ποτὲ δὲ αὐτοῦ τὰ χείλη περιέλειχεν. ἵνα διαλλαγῇ μοι. 22. ἵνα γνῶ πότερον ἐχθρὸς ἢ φίλος μου καθέστηκας.

ἀνόνητοι τῶν τεχνασμάτων γίνονται. ἐλοιδόρει καὶ ἔσκωπτεν αὐτόν· ὁ δὲ λύκος ἔφη· "οὐ σύ με λοιδορεῖς. ἐπειδὴ οὐκ ἠδύνατο αὐτῆς ἐφικέσθαι. ΚΩΝΩΨ ΚΑΙ ΤΑΥΡΟΣ Κώνωψ ἐπιστὰς κέρατι ταύρου καὶ πολὺν χρόνον ἐπικαθίσας. τοῦ μὲν μὴ ἐφικομένη.” ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ καλὸν οὐκ ἐν πλήθει. πρὸς ἄνδρα ἀμφίβολον ὁ λόγος εὔκαιρος. ἡ δὲ πρὸς αὐτὸν ἔφη· " ἀλλ᾿ οὐκ ἐμὲ ἐπὶ νομὴν καλεῖς." οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ πονηροί. ἐπυνθάνετο τοῦ ταύρου εἰ ἤδη βούλεται αὐτὸν ἀπελθεῖν." ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλάκις καὶ ὁ τόπος καὶ ὁ καιρὸς δίδωσι τὸ θράσος κατὰ τῶν ἀμεινόνων. αὐτὸς δὲ τροφῆς ἀπορεῖς. ἔγνων. 30. ἀλλ᾿ ὁ τόπος." ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ φιλονεικοῦντες τοῖς κρείττοσι τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας καταφρονοῦσι. εἰ μὴ ᾔδειμεν τίνες ἐστὲ καὶ τίσι πολεμεῖτε. παρῄνει αὐτὴν κατωτέρω καταβῆναι. ὃς οὔτε παρὼν οὔτε ἀπὼν ἐπιβλαβὴς ἢ ὠφέλιμός ἐστι. 9 . 28. διόπερ ἀφεῖσα τὸ ἴδιον ὧρμησεν ὡς τὸ ἐκείνης ἀφαιρησομένη. ἀλλὰ λέοντα. λέγων ὡς καὶ ὁ λειμὼν καὶ ἡ πόα παῤ αὐτῷ φαιδροτάτη. ὅταν παρὰ τοῖς εἰδόσιν πονηρεύωνται. 29. 27. 31. ΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΕΡΙΦΟΣ ἔριφος ἐπί τινος δώματος ἑστώς. ἔφη· " ἕνα μὲν τίκτω. ΛΕΑΙΝΑ ΚΑΙ ΑΛΩΠΗΞ λέαινα ὀνειδιζομένη ὑπ᾿ ἀλώπεκος ἐπὶ τῷ διὰ παντὸς ἕνα τίκτειν. ΛΑΓΩΟΙ ΚΑΙ ΑΛΩΠΕΚΕΣ λαγωοί ποτε πολεμοῦντες ἀετοῖς παρεκάλουν εἰς συμμαχίαν ἀλώπεκας. ἀλλ᾿ ἐν ἀρετῇ. ἐὰν ἀπέλθῃς. ὁ δὲ ὑποτυχὼν ἔφη· "ἀλλ᾿ οὔτε. συνέβη δὲ αὐτῇ ἀμφοτέρων στερηθῆναι. ὅτε ἦλθες. τοῦ δὲ διότι ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ παρεσύρη. ἐπειδὴ λύκον παριόντα εἶδεν. ἐπειδὴ ἀπαλλάττεσθαι ἔμελλεν." τούτῳ τῶ λόγῳ χρήσαιτο ἄν τις πρὸς ἄνδρα ἀδύνατον. αἱ δὲ ἔφασαν· "ἐβοηθηθήσαμεν ἂν ὑμῖν. γνώσομαι. διότι μηδὲν ἦν.κρέας ἔχουσαν. ΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΑΙΞ λύκος θεασάμενος αἶγα ἐπί τινος κρημνοῦ νεμομένην. οὔτε. μὴ καὶ πέσῃ λαθοῦσα.

ΟΡΝΙΣ ΧΡΥΣΟΤΟΚΟΣ ὄρνιθά τις εἶχεν ὠὰ χρυσᾶ τίκτουσαν· καὶ νομίσας ἔνδον αὐτῆς ὄγκον χρυσίου εἶναι. ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ εὗρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν. ἔφη πρὸς ἑαυτήν· " ἀλλ᾿ ἔγωγε καὶ βέβρωκα καὶ πέπωκα καὶ λέλουμαι· κἄν ἀποθάνω. ὁ δὲ ἐμέμφετο 10 . 35. ἡ δὲ ὑπολαβοῦσα ἔφη· ὦ ἀχάριστοι. καί φησιν αὐτῇ· "τίς εἶ. ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν πλάτανον ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές ἐστι καὶ ἄκαρπον τοῦτο τοῖς ἀνθρώποις τὸ δένδρον. ἔτι τῆς ἐξ ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες. ὅταν ἀβασανίστως παρακολουθήσῃ. 34. ΠΑΙΣ ΛΟΥΟΜΕΝΟΣ παῖς ποτε λουόμενος ἔν τινι ποταμῷ ἐκινδύνευσεν ἀποπνιγῆναι· ἰδὼν δέ τινα ὁδοιπόρον. ἐάν τι ἀκούειν καὶ λέγειν θέλῃς. οὐδέν μοι μέλει. " καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν. ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ ζωμοῦ ἀποπνίγεσθαι ἔμελλεν. ὡς καὶ εὐεργετοῦντες τοὺς πέλας ἐξ αὐτῶν μᾶλλον ἀχαριστοῦνται. τὴν πόλιν ἀφεῖσα. " ἡ δὲ εἶπεν· " ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς παῤ ὀλίγοις ἦν τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ εἰς πάντας ἀνθρώπους ἐστίν. 33." ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ῥᾴδιον φέρουσι τὸν θάνατον οἱ ἄνθρωποι. ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον. ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ σκιᾷ κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε." οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι οὕτως ἀτυχεῖς εἰσιν.32. ΟΔΟΙΠΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΛΑΤΑΝΟΣ ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι. ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας εὐρήσειν καὶ τοῦ μικροῦ ἐστέρηται ἐκείνου. " ἡ δὲ ἔφη· " ᾿Αλήθεια. τὴν ἐρημίαν οἰκεῖς. ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι δεῖ τοῖς παροῦσιν ἀρκεῖσθαι καὶ τὴν ἀπληστίαν φεύγειν. ΜΥΙΑ μυῖα ἐμπεσοῦσα εἰς χύτραν κρέως. 36. τοῦτον ἐπὶ βοήθειαν ἐφώνει. ὅτε τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθεῖας." ῞Οτι κάκιστος βῖος καὶ πονηρὸς τοῖς ἀνθρώποις ἐστίν. κτείνας εὕρηκεν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ὀρνίθων.

οἱ δὲ γελάσαντες εἶπον· "ἀλλ᾿ εἰ θέρους ὥραις ηὔλεις. ὁ δὲ κυνηγὸς < ἔφη >· "διὰ τοῦτο μᾶλλόν σε ἐγὼ θύσω. πολεμος καὶ μάχαι εὐθὺς μετ᾿ αὐτὴν ἀκολουθεῖ. 41. ΤΕΤΤΙΞ ΚΑΙ ΜΥΡΜΗΚΕΣ χειμῶνος ὥρᾳ τὸ σῖτον βραχέντα οἱ μύρμηκες ἔψυχον." 11 . κολοιὸς ὑπολαβὼν ἔφη· "ἀλλ᾿ εἰ. τέττιξ δὲ λιμώττων ᾔτει αὐτοὺς τροφήν. ταὼς ἑαυτὸν ἠξίου διὰ τὸ κάλλος χειροτονεῖν." ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι τοὺς ἄρχοντας οὐ διὰ κάλλος μόνον. ἀλλ᾿ ᾖδον μουσικῶς". ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΥΒΡΙΣ θεοὶ πάντες ἔγημαν ἣν ἕκαστος εἴληφεν ἐν κλήρῳ. ἀλλὰ τὸν πρὸ τοῦ στόματος τοῦ σπηλαίου ἑστῶτα. ΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΑΙΓΕΣ ΑΓΡΙΑΙ ταῦρος διωκόμενος ὑπὸ λέοντος ἔφυγεν εἴς τι σπήλαιον. ΠΕΡΔΙΞ ΚΑΙ ΚΥΝΗΓΟΣ πέρδικά τις ἀγρεύσας ἤθελε ταύτην καταθῦσαι. ΤΑΩΣ ΚΑΙ ΚΟΛΟΙΟΣ τῶν ὀρνίθων βουλομένων ποιῆσαι βασιλέα. 39. σοῦ βασιλεύοντος. ἡ δὲ παρεκάλει ἐαθῆναι καὶ πολλὰς πέρδικας προσάξει τῷ κυνηγέτῃ. 37. τὸ δὲ μειράκιον εἶπε πρὸς αὐτόν· "ἀλλὰ νῦν μοι βοήθει." ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς φίλους προδιδόντες αὐτοὶ ἐν ταῖς ἐνέδραις ἐμπίπτουσιν. οἱ δὲ μύρμηκες εἶπον αὐτῷ· "διὰ τί τὸ θέρος οὐ συνῆγες καὶ σὺ τροφήν. ὅτι τοὺς συγγενεῖς σου ἐνεδρεῦσαι θέλεις. χειμῶνος ὀρχοῦ. αἱρουμένων δὲ τοῦτο πάντων. πῶς ἡμῖν ἐπαρκέσεις. ἔνθα < ἂν > προέλθῃ ὕβρις ἢ ἐν πόλει ἢ ἐν ἔθνεσι. ἀλλὰ καὶ ῥώμην καὶ φρόνησιν ἐκλέγεσθαι δεῖ. 38." ὁ δὲ εἶπεν· "οὐκ ἐσχόλαζον. 40. ἐπακολουθεῖ δὲ αὐτῇ πανταχοῦ βαδιζούσῃ. Πόλεμος παρῆν ἐσχάτῳ κλήρῳ. ἐν ᾧ ἦσαν αἶγες ἄγριαι." ὁ λόγος εἴρηται πρὸς τοῦς ἀφορμὴν καθ᾿ ἑαυτῶν διδόντας ἀδικεῖσθαι. τυπτόμενοσ δὲ ὑπ᾿ αὐτῶν καὶ κερατιζόμενος ἔφη· "οὐχ ὑμᾶς φοβούμενος ἀνέχομαι. ῞Οτι." οὕτω πολλοὶ διὰ φόβον τῶν κρειττόνων καὶ τὰς ἐκ τῶν ἡττόνων ὕβρεις ὑπομένουσιν. ἀετὸς ἡμᾶς καταδιώκειν ἐπιχειρήσει. ὕστερον δὲ σωθέντι μέμφου.τῷ παιδὶ ὡς τολμηρῷ. ῞Υβριν δὲ μόνην κατέλαβεν· ταύτης περισσως ἐρασθεὶς ἔγημεν.

ἴσθι ὅτι καὶ τυφλοὺς τοὺς σαυτῆς σκύλακας τίκτεις. ἀλλ᾿ τελειότητι κρίνεται. ΧΕΛΩΝΗ ΚΑΙ ΛΑΓΩΟΣ χελώνη καὶ λαγωὸς περὶ ὀξύτητος ἤριζον. ἵνα μὴ λυπηθῇ καὶ κινδυνεύσῃ. ὅμως ὅσον σοῦ θυομένου οἶνον χρῄζουσιν. ὑποτυχοῦσα δεὲ ἡ κορώνη πρὸς αὐτὴν εἶπεν· "ἀλλὰ τὸ μὲν σὸν κάλλος τὴν ἐαρινὴν ὥραν ἀνθεῖ.ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ τινα ἀμελεῖν ἐν παντὶ πράγματι. ΧΕΛΙΔΩΝ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΗ χελιδὼν καὶ κορὼνη περὶ κάλλους ἐφιλονείκουν. ἐν τῇ 44. 45. ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι πολλάκις φύσιν ἀμελοῦσαν πόνος ἐνίκησεν." τοὺς ἀχαρίστους καὶ βουλομένους τοὺς φίλους πλεονεκτεῖν ὁ μῦθος ἐλέγχει. 12 . τούτῳ δὲ προσεῖπεν ἡ ἄμπελος· "τί με βλάπτεις. 43. ἔφη δὲ ἡ κύων εὔτοκος εἶναι μάλιστα πάντων τῶν πεζῶν." ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἡ τοῦ σώματος παράτασις εὐπρεπείας καλλίων. ἐγὼ παρέξω." ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐκ ἐν τάχει τὰ πράγματα. ἡ δὲ χελώνη συνειδυῖα ἑαυτῇ βραδύτητα οὐ διέλιπε τρέχουσα καὶ οὕτω κοιμώμενον τὸν λαγωὸν παραδραμοῦσα ἐπὶ τὸ βραβεῖον τῆς νίκης ἀφίκετο. ΥΣ ΚΑΙ ΚΥΩΝ ὗς καὶ κύων περὶ εὐτοκίας ἤριζον. ὁ μὲν οὖν λαγωὸς διὰ τὴν φυσικὴν ὠκύτητα ἀμελήσας τοῦ δρόμου πεσὼν παρὰ τὴν ὁδὸν ἐκοιμᾶτο. τὸ δὲ ἐμὸν σῶμα καὶ χειμῶνι ἀντιτάσσεται. καὶ ἡ ὗς ὑποτυχοῦσα πρὸς ταῦτά φησιν· "ἀλλ᾿ ὅταν τοῦτο λέγῃς. 42. ΤΡΑΓΟΣ ΚΑΙ ΑΜΠΕΛΟΣ τράγος ἐν τῇ ἐκβολῇ τῆς ἀμπέλου τὴν βλάστην ἔτρωγε. καὶ δὴ προθεσμίαν στήσαντες τοῦ τόπου ἀπηλλάγησαν. μὴ γὰρ οὺκ ἔστι χλόη.