Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Μηνός Οκτωβρίου

Κάθε Σάββατο και Κυριακή: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
 Κατά το Εσπέρας της παραμονής Θείας Λειτουργίας, η Ακολουθία του
Εσπερινού στις 6:00 μ.μ

*Πέμπτη 2 Οκτωβρίου, εορτή των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης: Θεία Λειτουργία
στις7:00 π.μ.
*Παρασκευή 3 Οκτωμβρίου, , εορτή του Αγίου Διονυσίου του Αεροπαγίτου: Θεία
Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Δευτέρα 6 Οκτωβρίου, εορτή του Αγίου και Αποστόλου Θωμά: Θεία Λειτουργία στις
7:00 π.μ.
*Τετάρτη 8 Οκτωβρίου, εορτή της Οσίας Πελαγίας: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Τετάρτη 15 Οκτωβρίου, εορτή του Αγίου Λουκιανού: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Δευτέρα 20 Οκτωβρίου, εορτή του Αγίου Αρτεμίου: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Πέμπτη 23 Οκτωβρίου, εορτή του Αγίου και Αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου:
Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Δευτέρα 27 Οκτωβρίου, εορτή του Αγίου Νέστορος: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Τρίτη 28 Οκτωβρίου, εορτή της Αγίας Σκέπης (Εθν. Εορτή): Θεία Λειτουργία στις 7:00
π.μ.

Ιερά Αγρυπνία
Την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου, και ώρα 20.00, θα τελέσουμε στο Ναό μας Ιερά
Αγρυπνία, και συγκεκριμένα την Αρχαιοπρεπή Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του
Αδελφοθέου.
Των Ιερών Ακολουθιών θα προεξάρχει: ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π.
Γαβριήλ Ασπρολούπος Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως μας.
*Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοιχτός καθημερινά από τις 9:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 μ.μ., και
από τις 5:30 μ.μ. μέχρι τις 7:00 μ.μ.
*Ο Ιερός Ναός βρίσκεται στην Οδό Αετόπετρας 19, Τ.Κ. 13122 – Ίλιον
*Τηλέφωνο Ναού: 210-2634025
*Τηλέφωνα Ιερέων:
π. Γεώργιος Κορρές: 6937-270622
π. Συμεών Αυγουστάκης: 6975-517775

*Το παρόν έντυπο εκδίδεται υπό την πνευματική καθοδήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου
Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως, κ.κ. Αθηναγόρα, και με τη συντακτική ευθύνη του
Εφημερίου της Ενορίας, Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Μηνιαία έντυπη έκδοση της Ενορίας Αγίου Διονυσίου Ιλίου
Τεύχος 20ο, Οκτώβριος 2014

Βάπτισης
Η ημέρα του Βαπτίσματος, είναι η κατεξοχήν ημέρα εισόδου του
ανθρώπου στην Εκκλησία, η Εκκλησία αποκτά ένα νέο μέλλος, είναι ημέρα
ιστορική γι’ αυτήν. Τα μέλη της τοπικής Εκκλησίας συναθροίζονται επί το αυτό
(στην Εκκλησία) και υποδέχονται το νέο μέλλος της.
Η Βάπτιση δεν είναι ένα κοινωνικό γεγονός, μία ευκαιρία να μαζευτούν
οι συγγενείς και οι φίλοι προκειμένου να ξεφύγουν από την ρουτίνα της
καθημερινότητας και να εισέρχονται στο Ναό της διάρκεια του Βαπτίσματος με
εκοσμηκευμένο πνεύμα (περιττούς στολισμούς, άσεμνη ενδυμασία, οχλαγωγία
κοκ). Η Βάπτιση είναι ένα μυστήριο της Εκκλησίας μας, που πρέπει να το
λαμβάνομαι με σοβαρότητα τουλάχιστον εφόσον δεν υπάρχει η ανάλογη πίστη
προς σε αυτό. Το βάπτισμα μας βάζει στην εκκλησία. Έτσι γινόμαστε χριστιανοί.
Το χρίσμα, που γίνεται μετά το βάπτισμα, χαρίζει στον άνθρωπο τα χαρίσματα
του Αγίου Πνεύματος
Στο παρελθόν, την περίοδο λειτουργικής άνθησης του Χριστιανισμού
κατά τους πρώτους αιώνες, το μυστήριο του Βαπτίσματος ετελείτο το Πάσχα, την
βραδιά της Αναστάσεως. Ακόμα και σήμερα, που έχουν αποσυνδεθεί μεταξύ
τους τα αυτά τα δύο γεγονότα, κρατούν ακόμη ανεξίτηλα τα σημάδια της αρχικής
τους σύνδεσης και αλληλεξάρτησης. Το εμφανέστερο σημάδι ο
πρωτοχριστιανικός ύμνος: « Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε Χριστόν
ἐνεδύσασθε.» που ψάλλετε αντί του Τρισαγίου Ύμνου. Ο Χριστιανός της πρώτης
Εκκλησίας γνώριζε όπως μας λέει ο μεγάλος Θεολόγος Αλέξανδρος Σμέμαν ότι
παλαιότερα το Πάσχα ήταν κάθε χρόνο η δική του γιορτή του δικού του
Βαπτίσματος, της δικής του εισόδου και της συμμετοχής του στην ζωή του
Αναστημένου Χριστού. Γνώριζε ότι αυτή η πράξη της αναγέννησης, μέσα από την
οποία νέα μέλη ολοκληρώνονται στην «καινότητα της ζωής», αποκαλύπτει και
ξαναβεβαιώνει την Ανάσταση του Χριστού.
Το μυστήριο του Βαπτίσματος όχι μόνο έπαψε να τελείτε την βραδιά της
Αναστάσεως, παραμένοντας συνδεδεμένη με την Θεία Ευχαριστία αλλά τους
τελευταίους αιώνες αποσπάσθηκαν τα δύο μυστήρια, η Θεία Ευχαριστία και η
Βάπτισης, και έχουμε την Βάπτιση όπως είναι σήμερα.

Το μυστήριο του Βαπτίσματος χωρίζετε σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος
που είναι: η Ευχή εις το ποιήσαι κατηχούμενον και το δεύτερο μέρος που είναι
το Μυστήριο του Βαπτίσματος.
Για αρκετούς αιώνες τώρα η Εκκλησία σχεδόν αποκλειστικά εφαρμόζει
το νηπιοβαπτισμό. Στα πρώτα χρόνια στο Μυστήριο προσερχόταν ενήλικες με
την ανάλογη προετοιμασία, που πολλές φορές η προετοιμασία αυτή περνούσε
και τα τρία χρόνια, οι υποψήφιοι για το Βάπτισμα ονομαζόταν Κατηχούμενοι. Το
εισαγωγικό μέρος του Βαπτίσματος είναι δομημένο και απευθύνετε για ενήλικες.
Μπορεί να το παρατηρήσει ο καθένας, ιδίως στην στιχομυθία του Ιερέως με τον
Ανάδοχο του Παιδιού, οι ερωτήσεις αυτές απευθυνόταν στον Κατηχούμενο και
όχι στον Ανάδοχο. Στο πρώτο μέρος συναντάμε τις ευχές της Κατηχήσεως και των
Εξορκισμών, της αποτάξεως του Σατανά και της Υποταγής του Χριστού και της
Ομολογίας Πίστεως. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το μέρος αυτό, είναι το μέρος
όπου ο υποψήφιος για το Βάπτισμα και αντίς αυτού ο Ανάδοχος του σήμερα
αποτάσσετε τον Σατανά, συντάσσετε τον Χριστό και ομολογούν γι’ αυτόν
αναγιγνώσκοντας το Σύμβολο της Πίστεως, το γνωστό σε όλους μας Πιστεύω.
Το Μυστήριο του Βαπτίσματος αρχίζει πάντοτε με το
«Εὐλογημένη ἡ βασιλεία τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ...»
μας θυμίζει ότι στο παρελθόν ετελείτο με την Θεία Ευχαριστία, φορώντας ο
Ιερέας υποχρεωτικά ένα λευκό επιτραχήλιο με ένα φελόνιο. Οι πρώτες ευχές που
διαβάζονται από τον Ιερέα είναι οι ευχές της ευλογίας του ύδατος. Το νερό είναι
το υλικό στοιχείο, που χάρη στη δύναμη του Αγίου Πνεύματος αναστοιχειούται,
γίνεται πνευματικό και Άγιο, ικανό να αναπλάττει, να αγιάζει και να υιοθετεί
τους βαπτιζομένους, όπως μα λέει ο Συμεών Θεσσαλονίκης. Ο συσχετισμός «Εξ
ύδατος και Πνεύματος» φαίνεται να τονίζεται στη δημιουργία της ζωής και του
κόσμου, αλλά και σ’ όλη τη δημιουργία της ζωής του κόσμου. Στην δημιουργία
από το νερό ξεπήδησε η ζωή, χάρη στη δύναμη του πνεύματος του Θεού που
«επεφέρετο επάνω του ύδατος» (Γεν.1,2), με οργή το νερό καταστρέφει τον
αμαρτωλό κόσμο στον κατακλυσμό του Νώε και στην εξόντωση του Φαραώ με
το στρατό του κάτω από τα κύματα στης Ερυθράς θαλάσσης και φτάνουμε στο
ότι ο Χριστός με την κάθοδο Του στον Ιορδάνη, με το Βάπτισμα Του, με την
παρουσία σύσσωμης της Αγίας Τριάδος, το μετέτρεψε σε δύναμη λυτρωτική για
όλους τους ανθρώπους, σε φορέα της χάρης και της λύτρωσης στον κόσμο.
Ύστερα από την ευλόγηση του ύδατος, έρχεται η ευλόγηση του ελαίου,
όπου μυρώνεται ο μελλοφώτιστος με το λάδι. Το λάδι όπως το νερό υπήρξε
ανέκαθεν ένα ουσιαστικό θρησκευτικό σύμβολο. Το λάδι συμβολίζει τη
θεραπεία, το φως και τη χαρά. Κατά το μύρωμα του νερού και του σώματος του
κατηχουμένου λίγο πριν το Βάπτισμα, το λάδι είναι πρώτα απ’ όλα το σύμβολο
της ζωής.

Μετά το πέρας του χρίσματος με το έλαιος στο κατηχούμενο, φτάνει η
ώρα για το αποκορύφωμα του Βαπτίσματος με την τριπλή κατάδυση και
ανάδυση όλου του σώματος του κατηχημένου, στο όνομα της Αγίας Τριάδος,
λέγοντας ο Ιερέας: «Βαπτίζεται ο δούλος/η δούλη του Θεού ……….. εις το όνομα
του Πατρός, Αμήν και του Υιού, Αμήν και του Αγίου Πνεύματος, Αμήν». Το
μυστήριο του Βαπτίσματος είναι το δώρο του Θανάτου και της Αναστάσεως του
Χριστού στον καθένα μας, το δώρο που είναι η χάρη του Βαπτίσματος. Είναι το
δώρο, η χάρη της συμμετοχής μας σ’ ένα γεγονός που, επειδή γίνεται για μας και
είναι η σωτηρία μας. Η κατάδυση και ανάδυση του νεοφώτιστου πλέον
συμβολίζει την κάθοδο του Χριστού στον Άδη και η ανάδυση Του, συμβολίζει την
Ανάσταση Του. Το «Αμήν» που με αυτό ολόκληρη η Εκκλησία σφραγίζει καθεμιά
από τις τρεις καταδύσεις, είναι η μαρτυρία ότι ο Χριστός πραγματικά
σταυρώθηκε και αναστήθηκε εκ νεκρών. Πλέον ο κατηχούμενος είναι
νεοφώτιστος και είναι νέο μέλλος της Εκκλησίας μας, έχοντας απαλλαχτεί από το
προπατορικό αμάρτημα και είναι πλέον έτοιμος να συμμετέχει στο μυστήριο της
Θείας Ευχαριστίας.
Ο Νεοφώτιστος στην συνέχεια μυρώνετε από το Άγιο Μύρο, στην ουσία
είναι ένα ξεχωριστό Μυστήριο μέσα στο Μυστήριο του Βαπτίσματος, που θα
μιλήσουμε περιεκτικά τον επόμενο μήνα όπως και για τον νηπιοβαπτισμό.
Μετά το χρίσμα με το Άγιο Μύρο, ο νεοφώτιστος ενδύεται λευκό χιτώνα,
όπου συμβολίζει τη λαμπρότητα του νεοφώτιστου, ο οποίος έλαβε-ενδύθηκε
«χιτώνα φωτεινόν», δηλαδή μετέχει στο θείο φως. Στη συνέχεια έχουμε την
Τριχοκουρία δηλαδή το κόψιμο των μαλλιών όπου σημαίνει την αφιέρωση του
ανθρώπου στον Θεό και δηλώνεται ότι αφού ο άνθρωπος αφιερώθηκε στο Θεό,
ανήκει πλέον, οργανικά, οντολογικά, πραγματικά σε Αυτόν. Ο Ιερέας φέρει τον
σταυρό στο στήθος του νεοφώτιστου. Όπου είναι η σφραγίδα του Ιησού Χριστού,
που δίδεται ως όπλο κατά των δαιμόνων και συνάμα το ορατό σημείο που
δηλώνει την ταυτότητα πίστεως του νεοφώτιστου με τα υπόλοιπα μέλη της
Εκκλησίας. Η λαμπάδα που δίδετε είναι σύμβολο του φωτισμού του Χριστού, το
οποίον έλαβαν οι φωτισθέντες κατά το βάπτισμα και ξεκινάει ο ιερός χορός, που
γίνεται τρεις φορές γύρω από την κολυμβήθρα ενώ ψάλλετε το « Ὅσοι εἰς
Χριστόν…» είναι η παλαιά πομπή και είσοδος του νεοφώτιστο από το
βαπτιστήριο στο κυρίως ναό για την έναρξη της Θείας Λειτουργίας.
Και όπως μα λέει ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας: «Να βαπτισθούμε
σημαίνει να γεννηθούμε κατά Χριστόν και να λάβουμε ύπαρξη και υπόσταση,
ενώ δεν ήμασταν τίποτα.»