You are on page 1of 1

ΕΠΑΦΗ

Νεοχώρι Καρδίτσας, 16/2/08

Χιονίζει απ’ ώρα.


Νιφάδες κρύας σιωπής
Ντύνουν με ύποπτη αθωότητα
Όσα το βλέμμα φτάνει.

Τον βαθύ μας πόθο


Για χρώματα στον κόσμο
Προσπαθούν να εξαγοράσουν
Με εικόνες που πλανεύουν.

Μα εμείς υποψιασμένοι
Γράφουμε τώρα
Με το ίδιο μας το χέρι
Σε κάποιον ένα μήνυμα
Να πούμε πως
Υπάρχουμε γι αυτόν
Και πως κι αυτός
Για εμάς υπάρχει.

Εισπνέουμε βαθιά
Τη ζωγραφιά δυο ανθρώπων
Που εκεί πιο πέρα
Ενώνονται σφιχτά
Και βρίσκουν χρόνο ν’ αγαπήσουν.

Εμείς, εσύ κι εγώ,


Έχουμε ανάγκη
Κάποιον να νοιαζόμαστε
Και να τον νοιάζει
Μην τα κάψει όλα ο πάγος.

Μαζί, δίνουμε στέγη


Σε αισθήματα και σκέψεις
Που επικήρυξε η παγωνιά.

Η επαφή μας
Το χιόνι λίγο – λίγο λιώνει.