edita: NPG

EL FORO
E l n ú m e r o u n o d e E l G r a n Vi g o

M e t r o p o l i ta n o d e MARZO Vi g o 2004
Nº 1

Att. Cliente: 630.127.479 elforo.npg@elgranvigo.net Apto. Correo: 6171 - 36200 Vigo-Directora: Nelly Pérez G

La opinión pública no duda de que el PP será el partido más votado
Las encuestas ponen de manifiesto la ganancia del PP, pero se preguntan si será por mayoría absoluta, algo que trata de evitar el PSOE.

IV Concurso Literario Interescolar Gran Vigo Carlos Casares
La Asociación Cultural GranVigo convoca el Carlos Casares de cuento corto y poesía que se ha convertido en el concurso por excelencia de los escolares de la Provincia de Pontevedra. Bases página 19

III Premio Penisular de Novela Corta para Jóvenes Wenceslao Fernández Flórez En EL FORO POLÍTICO Carlos Mantilla, Antón Louro, María Xosé Porteiro, Olaia Fernández y Santiago Domínguez pusieron de manifiesto sus opiniones y nos ofrecieron sus propuestas y programas representando al PP, PSOE y BNG respectivamente. Próximo Foro EL URBANISMO EN VIGO Páginas 3 a 7
La Asociación Cultural Gran Vigo convoca este premio en Gallego, Español y Portugues . Bases página 18

El Carnaval en Bembrive

O Conselleiro de Política Territorial afirma que o 85% dos habitantes da provincia de Pontevedra estarán conectados por autovía, autoestrada, corredor ou vía rápida co Plan Galicia. Política Territorial vai investir preto de 35 millóns de euros nas estradas da provincia de Pontevedra , no presente ano . Unha carta parte das actuacións do Plan Galicia da provincia estarán en obras no ano 2004 Página 22

Dende fai aproximadamente 18 anos, vense a celebrar o Entroido en Bembrive o sábado de piñata, unha semana despois do entroido tradicional co fin de non coincidir coa celebración viguesa tanto en competicións coma na verbena propia destas datas. Páginas 16 y 17

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

2

El Foro Metropolitano de Vigo

Índice
Editorial Foro Político: Elecciones Generales 2004 Foro El Gran Vigo Bases Premio Novela Corta Bases Concurso Literario Foro Provinical Foro Galicia Foro Ciudadano Foro Estudiantil Pág. 2 Pág. 3 Pág. 8 Pág. 18 Pág. 19 Pág. 20 Pág. 22 Pág. 29 Pág. 30

EDITORIAL
O FORO TRATARÁ DE SER A VOZ DOS CIDADÁNS DA ÁREA METROPOLITANA DE VIGO
EL FORO METROPOLITANO DE VIGO tratará de ser ese lugar onde se discutan, os asuntos de interese actual e que sexa unha ventá aberta por onde poida entrar o aire puro, o alento da voz de todos e ata dos sen voz, e intervir nas discusións.
No ano 1991 nace A PORTELA DO FORO como unha porta aberta ó dialogo. E quén ía dicir que aquelas oito follas fotocopiadas, cheas de participación, se ían a converter nun xornal como é hoxe en día EL FORO METROPOLITANO DE VIGO, gracias o tesón que sempre puxemos nos nosos proxectos. Seguimos os principios de información libre e independente, de participación estudiantil e cidadá apoiando os necesarios e imprescindibles proxectos que leven á nosa Área Metropolitana de Vigo e zona de influencia, que no seu momento cuantificamos e seguimos cuantificando en 31 municipios do sur da provincia, a ser a referencia do noroeste peninsular tanto na economía como na cultura, na sociedade e no deporte. Nos apostariamos porque a Área Metropolitana estivese formada por: Vigo, Redondela, Pazos de Borben, Fornelos de Montes, Mos, Porriño, Ponteareas, Mondaríz, Mondaríz Balneario, Covelo, A Cañiza, Crecente, Arbo, As Neves, Salvaterra do Miño, Salceda de Caselas, Tuy, Tomiño, O Rosal, A Guarda, Santa Mª de Oia, Baiona, Nigrán, Gondomar, Cangas, Moaña, Bueu, Marín, Vilaboa, Soutomaior e Pontevedra. EL FORO METROPOLITANO DE VIGO tratará de ser ese lugar onde se discutan os asuntos de interese actual e que sexa unha ventá aberta por onde poida entrar o aire puro, o alento da voz de todos e ata dos sen voz, e intervir nas discusións. Sabemos que este xornal parecerá atípico, pero creemos que ven a cubrir un oco importante coma é o de dar "cancha" a todos os cidadáns e que todos poidan opinar dende a liberdade, a independencia e gratuitamente en calquera dos foros abertos no FORO METROPOLITANO DE VIGO. Queremos ser a voz das preocupacións: dos mozos, dos cidadáns, dos empresarios, dos sindicatos, dos políticos, ....., da sociedade en xeral. Queremos que todos teñan o seu espacio, poidan participar cás súas inquedanzas en calquera dos foros. Sabemos que abrimos unha nova vía de información, de xornalismo (onde non hai entrevistas y poucos reportaxes,..., onde o interesado - o cidadán - é o consumidor das noticias que fabrican, onde forman parte do foro. Por iso somos conscientes do compromiso e dá responsabilidade que adquirimos ante o pobo. ELFORO METROPOLITANO terá preferentemente, na súa editorial o idioma galego. Queremos aportar o noso "granciño" á consolidación do noso idioma. Non obstante, ELFORO respectará o idioma no que escriban os nosos colaboradores e, sobre todo, na publicidade. Cada un pode utilizar o idioma no que mellor se exprese, no que se queira comunicar. Por iso a primeira contradicción que vén reforzar a liberdade desta publicación e chamarlle EL FORO METROPOLITANO DE VIGO a un xornal no que a editorial é en galego. maquetación o venres día 5, tivemos que esperar por un artigo ata o domingo. Agradecemos a todos os que participaron, a súa colaboración, expoñendo a súas opinións e promesas, tan válidas, que esperemos sirvan para clarexar as dúbidas dos votantes, sobre todo dos indecisos e para que aflore ese voto oculto. A todos moitas gracias. No FORO trataremos de ser o máis independentes posibles, sabemos que os partidos políticos son, entre outros, pilares importantes da democracia, e algo de bo deben ter cando teñen o apoio social que conseguen en cada votación. Por iso EL FORO neste número adica unhas páxinas ás Eleccións Xerais 2004, para que os representantes dos partidos ou os candidatos poidan expresar as súas opinións e propostas, tratando de ser unha publicación aberta á liberdade de expresión e a tódas as ideas sen excepción, o único límite é o respecto, o honor e a intimidade das persoas. EL FORO trata de expoñer e ata de enfrontar as opinións máis diversas coa máxima liberdade de expresión e, sobre todo, con INDEPENDENCIA. Somos unha publicación autónoma, tanto das institucións como dos poderes financeiros ou de calquera grupo de presión político, económico ou ideolóxico que puidese alterar no seu propio proveito a mensaxe. Pero tamén somos un "órgano vivo" que se ve afectado polas transformacións da nosa sociedade, polas persoas que mandan os seus escritos, etc. Non obstante, as opinións dos colaboradores son as súas opinións. Na EDITORIAL trátase de non obedecer a consignas precisas nin arraigadas conviccións ideolóxicas persoais.

Staff
Directora: Nelly Pérez Giráldez Jefe Redacción: Tito Gómez Fotografía: Gustavo Rivas. Breo de Gómez Diseño publicidad Breo de Gómez Publicidad: 986.24.36.88 630.127.479 610.60.74.20 e-mail:elforo.npg@elgranvigo.net

Edita
Ediciones y Creaciones NPG
Apartado de correos: 6171 - 36200 Vigo e-mail: npg.ediciones@elgranvigo.net Telf. Fax. 986.24.36.88 Móviles: 630.127.479 - 610.60.74.20

EL FORO METROPOLITANO DE VIGO
Deposito Legal: VG 114/2004 e-mail: elforo.npg@elgranvigo.net Apartado de correos: 6171 36200 - Vigo

ELECCIONES
Abrimos, no espacio FORO POLÍTICO, un especial para estas Eleccións Xerais 2004, onde todos os políticos que tiveran algo que dicir puideran estar neste foro. Non se lle pechou a porta a ninguén, aquí están todos os que mandaron os seus artigos incluso despois de haber pechado a

Periódico gratuito. Reservados todos los derechos de publicación sin que se pueda reproducir su contenido escrito ni fotográfíco sin consentimiento del editor. Nos reservamos el derecho de no publicar escritos, artículos y anuncios cuyo contenido pueda considerarse contrario a la legislación vigente u ofensivo para las personas físicas o jurídicas afectando a su intimidad y honor. Así mismo no se publicará los anuncios o información que pueda implicar perjuicio para los menores, hagan apología del uso de la violencia, estén relacionados con el juego ilegal, petición de dinero, sectas, discriminación racial, que se solicite envío de sellos como respuesta, que implique contactos, intercambios sexuales, ni aquellos cuyo teléfono de contestación, contacto o información empiecen por 906 y otros de iguales características.La dirección de esta publicación no se hace responsable de las opiniones y artículos de sus colaboradores, así como del contenido de las publicidades.

DEPORTE Y TIEMPO LIBRE

M a r t í n E c h e g a r a y, 2 4 3 6 2 0 9 V i g o Te l f : 9 8 6 2 0 0 2 4 9

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

3

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO POLÍTICO

Elecciones Generales 2004

EL P.P. ADQUIERE UN COMPROMISO CON LOS JOVENES Y LAS MUJERES
CARLOS MANTILLA CANDIDATO POR EL PP identidad: costumbres, bandera e idioma, como una riqueza cultural histórica, que debe servir como lazo de unión de todos los españoles, no como otros pretenden que sea un motivo de desunión y confrontación. Y si bien se avanzó mucho con el Gobierno del P.P. en todos los campos: económico social, y el ámbito internacional, hay temas en los que es preciso seguir mejorando y progresando. Entre los muchos aspectos que el P.P. propone estas mejoras, destacan por su importancia e incidencia en el sentir de los españoles, el paro, y en concreto su precariedad y su incidencia en el mundo de los jóvenes, por lo que el P.P. apuesta firmemente por su erradicación, así como en los ocho últimos años se han creado más de 4.500.000 puestos de trabajo, prometemos conseguir la creación hasta el año 2010 de 2.000.000 de nuevos puestos de trabajo para alcanzar el pleno empleo en todo el territorio anciano. Además, hay que combatir la precariedad de los empleos, y para ello es preciso alcanzar un gran pacto nacional de empleo entre el Gobierno, patronal y sindicatos, para que ello fuera posible y el P.P. se comprometa a conseguirlo, y de esta forma que nuestros hijos puedan tener un empleo digno y seguro que les permita contemplar el futuro con optimismo, y así puedan acceder a una vi-

El P.P. acude a estas elecciones con los deberes cumplidos, ya que desde 1996 ha venido desarrollando los programas electorales que ofertaba en cada elección (1996 y 2000), y puedo decir sin complejo y sin ningún tipo de limitaciones, que estos programas se han cumplido en su práctica totalidad. Por lo que el P.P. no esta en campaña en estos días, sino que ha venido estando en campaña en cada uno de los días de cada uno de los ocho años en que ha gobernado España. Y nos presentamos ante el electorado con un solo programa válido para toda España, y con un solo líder para desarrollar este programa, en tanto que otros presentan líderes que demuestra día a día falta de liderazgo, e incapaces de defender su programa para todo el ámbito del Estado, y cuando no tiene que contemplar desde su cobardía como en determinados territorios ocultan de su mensaje "Merecemos una España mejor", y desaparece como si fuera una vergüenza la palabra ESPAÑA. El P.P. no quiere distinciones entre las distintas nacionalidades que componen España, eso sí respetando sus señas de

vienda e iniciar una vida emancipada. Igualmente para este acceso a la vivienda, que viene encareciéndose años tras año, que las

hacen dificilmente accesibles, el P.P. y las Comunidades Autónomas en las que gobierna promocionarán la construcción de viviendas dignas a precios asequibles, facilitando además préstamos a largo plazo y bajo interés y a pagos económicos para menores de 35 añosasí como un consenso con las Comunidades Autónomas para facilitar más suelo urbanizable, y de esta forma reducir su precio, y por tanto de la vivienda. En este orden de cosas también preocupa al P.P. como en la totalidad de la sociedad, el trabajo de la mujer y su compatibilidad con el hogar, por ello el P.P. propone una serie de medidas tales como ayudas en la Seguridad Social, mayor número de días u horas para maternidad o lac-

tancia, mayores posibilidades de sustitución, ayudas fiscales para cada hijo, la construcción de un mayor número de guarderías, etc. Siendo éstos los puntales básicos del programa electoral del P.P., es decir el paro, la precariedad en el empleo, en especial en jóvenes y mujeres, y la compatibilidad de éste con el hogar, no renunciamos a seguir mejorando otros aspectos de notoria importancia como la inversión y mejora de la educación, sanidad, seguir incrementando las pensiones por encima del I.P.C., la reducción de impuestos, en especial el I.R.P.F., el Impuesto sobre Sociedades para las PYMES, y la eliminación paulatina del Impuesto sobre sucesiones y como no, el acabar con el terrorismo. Esto es a grandes rasgos el proyecto del P.P., y que si obtiene la mayoría necesaria para gobernar España en los próximos cuatro años, lo cumplirá en todos sus territorios, como ha venido haciendo con sus programas en las anteriores campañas electorales.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

4

El Foro Metropolitano de Vigo

Merecemos un Goberno mellor
Anunciaron a Alta Velocidade ferroviaria, e esquecéronse de Vigo á hora de facer o deseño dos trazados, e nos quedamos sen saída sur do ferrocarril.
ANTÓN LOURO GOYANES CANDIDATO SOCIALISTA Ó CONGRESO nin sequera para recoñecer que existen. Nalgúns casos a súa arrogancia levoulles a presentalos como síntomas de boa saúde económica, como fixeron cos prezos da vivenda. O que pasa e que estes problemas o PP non os percibe como tales, forman parte do seu proxecto político e da súa concepción da sociedade. Confían na manipulación dos medios de comunicación públicos, no control da información e miran para outro lado cando se decretou a contrarreforma educativa, cando trataron de silenciar as protestas dos traballadores polo famoso decretazo, cando nos embarcaron na guerra de Iraq ou cando tentaron que a crise do Prestige fora nada máis que unha fuga de fíos de plastilina. A mentira e a falta de compromiso caracterizaron a época de Goberno na que o PP contou coa confianza maioritaria dos españois. A maioría absoluta

Nos últimos catro anos percibimos con claridade que o crecemento económico non se traduciu nunha mellora das condicións de vida para a maioría. Algúns dos problemas que máis preocupan as familias se teñen agravado: a suba descontrolada do prezo da vivenda, a precarización xeneralizada do traballo, o aumento da delincuencia e da inseguridade cidadá, o deterioro dos servicios públicos, a violencia de xénero e os malos tratos. O Goberno do PP, no que estivo Rajoy desempeñando distintas responsabilidades, demostrou a súa incapacidade non xa para solucionar estas cuestións,

non foi suficiente para que Rajoy e o PP cumpriran as súas promesas, por exemplo, coa ciadade de Vigo. Dixeron que a peaxe de Rande desaparecería, e apareceron 25 anos máis de

concesión da autopista que pagamos os galegos. Dixeron que o segundo cinturón de Vigo estaría feito, e meteron o proxecto aprobado polo anterior goberno socialista nun caixón de Fomento. Anunciaron a Alta Velocidade ferroviaria, e esquecéronse de Vigo á hora de facer o deseño dos trazados, e nos quedamos sen saída sur do ferrocarril. E se falamos de política exterior e comunitaria, so lembrar a actividade pesqueira e a conseguinte industria auxiliar que se perdeu pola caída dos acordos con Arxentina, Marrocos e coa Zona NAFO. E inda temos na memoria as mentiras do Prestige. Ocultaron deliberadamente a chegada do petróleo ás Rías Baixas e vimos con perplexidade cómo o chapapote devoraba o entorno natural protexido das illas Cíes, onde centenares de voluntarios respondían co seu traballo á indiferencia dos Gobernos do PP. Chegou o momento de dicir basta á indolente autocomplacencia conservadora que, logo de oito anos de Goberno, corre o risco de converterse en inmobi-

lismo. Creo sinceramente que é hora de dar un paso cara adiante. Necesitamos un Goberno para a España de hoxe, para o Vigo do futuro. Un Goberno novo, distinto, que sexa capaz de recoñecer os problemas e de ofrecer solucións acordes co que os cidadáns senten e desexan. Este é o Goberno e o proxecto dos socialistas. O de mulleres e homes que, con José Luis Rodríguez Zapatero ó fronte, queremos unha España comprometida con Europa e coa paz no mundo; unha España autonómica cohesionada; un país social e solidario, no que todos teñamos as mesmas oportunidades e dereitos. Un país culto, moderno e tolerante que basee o seu progreso na educación e na capacitación dos seus homes e mulleres. Creo que a maioría de cidadáns de Vigo están connosco deste proxecto e por eso sinto un grande orgullo de poder representalos no Congreso, e sei que o seu voto contribuirá a conformar a maioría de progreso que goberne este pais.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

5

El Foro Metropolitano de Vigo

"POR UNHA LEI INTEGRAl CONTRA A VIOLENCIA CARA AS MULLERES"
MARÍA XOSÉ PORTEIRO CANDIDATA DO PSDEG - PSOE AO CONGRESO O Partido Socialista fixo de forma reiterada propostas fronte á violencia que sofren as mulleres, violencia que chamamos de xénero porque ten as súas raices no sistema de relacións patriarcais sobre o que se sustenta a nosa sociedade dende tempos inmemoriais. Hai quen, nun intento de xustificala, din que sempre existiu. Nembargantes, se ben é verdade que este sistema de dominación dos homes sobre as mulleres existiu desde fai moito tempo, no cambio de modelo de sociedade que propoñemos os e as socialistas está incluida esta forma de entender o mundo e as relacións humanas, queremos unha novo xeito de convivencia moito máis libre e máis xusta para todas as persoas. Unha característica esencial desta violencia respecto de outras é que é estructural, é dicir, forma parte do noso modelo de relacións sociais e familiares (públicas e privadas), e se produce co obxectivo de manter o sistema de dominación sobre as mulleres. Por iso tradicionalmente acostumámonos a ver como as mulleres non queren denunciar, se o fan enfróntanse en moitos casos non so coa incomprensión da xustiza, senón tamén coa oposición da familia. Son elas as que están rompendo a norma ao querer escapar desa situación, as mesmas mulleres ás que se lles consideraba responsables da desestructuración familiar e social. Para moitas mulleres a violencia é o "normal" na sua vida, como normal era que o marido aleccionara á muller e puxera "orden" na familia, da que era o único dono. Esta situación mantense nos nosos días en moitos casos, segundo algúns datos no 30% dos fogares de todo o mundo, sen distinción de raza, etnia ou clase social. A violencia de xénero, que ten múltiples xeitos (física, psicolóxica, sexual), maniféstase no ámbito familiar e na sociedade, en forma de agresións e abusos sexuais, cando non de explotación sexual. Podemos dicir que a violencia de xénero é unha consecuencia dese modelo de sociedade á que antes nos referíamos, por iso, a fin desta violencia so será posible cun cambio dese modelo, co fin das relacións de dominación, coa conquista da igualdade entre homes e mulleres. Cando tomamos medidas contra a violencia estamos traballando a favor do conxunto de tódolas mulleres como potenciais victimas, pero ademáis cando avanzamos na mellora das condicións de vida e a igualdade do conxunto das mulleres estamos traballando para poñer fin á violencia de xénero. Estas reflexións recollémolas e compartimos co feminismo e o movemento de mulleres internacional, e nos levan, dende a nosa responsabilidade como representantes das inquietudes cidadás, a plantexar a necesidade dunha Lei integral contra a violencia de xénero. As consecuencias deste fenómeno son ademáis tan graves que deben ter unha resposta do Estado. Na busca dunha solución na que deben implicarse o poder Executivo, o Xudicial e o Lexislativo, e sería desexable que tamén estivera o compromiso e o acordo de todos aqueles e aquelas que forman parte destes poderes. Éste debería ser un problema que pasara polo acordo de grupos políticos, organizacións sociais e de mulleres, comunidades autónomas, e por suposto a Administración Local, xa que dada a súa posición de cercanía á cidadanía está chamada a intervir en primerio termo. Ademáis temos que dicir que unha actuación política que se plantexa por lei significa un maior compromiso e a perspectiva de que este perdure no tempo máis aló de quen goberne. A lei, ademáis, exerce unha labor pedagóxica contra a violencia de xénero, que nos mostra o compromiso do Estado con todos os seus recursos para combatila. Esto é moi importante, cando unha da tarefas que debemos impoñernos é incrementar a repulsa social á violencia contra as mulleres. O Partido Socialista fala unha lei integral porque a regulación deste problema en diferentes lexislacións xerou falta de coordinación e falta de eficacia, sendo máis operativo que dende unha soa esta situación. A perspectiva integral obríganos a regulamentar non so as conductas represivas, senón tamén as preventivas, educativas, sociais, laborais, sanitarias, asistenciais, de protección, e en definitiva todas aquelas consecuencias que se derivan das agresións ás victimas. A dispersión normativa en cada campo da actividade social ou xurídica dificulta as solucións propostas nun Plan contra a violencia, mentres que nunha Lei a concentración de medios e elementos materiais postos en coor-

dinación resultan de maior eficacia. En definitiva, a nosa proposta é estructural, e o seu obxectivo último é axudar a modificar o actual sistema de relacións entre as persoas, e entre éstas e as institucións, posto que, non so temos que evitar as situacións de maltrato, senón que unha vez que este se produce, temos que garantir a absoluta protección das mulleres, sen nengún tipo de dubidas nin victimizacións. Nembargantes, ademáis desta reflexión xeral, é importante que nos plantexemos algúns aspectos específicos que son fundamentais e sobre os que temos que incidir nunha nora destas características: Cando unha muller denuncia da un paso moi importante e necesita protección. Hai que garantir a súa integridade e a súa seguridade, polo que a responsabilidade dos poderes públicos e do Goberno ten que ser moito maior. As mulleres teñen dereito a vivir sen violencia, á protección inmediata, mediante alonxamento do agresor, e teñen dereito a contar con todos os recursos de aten-

ción e recuperación integral. Pero non so temos a obriga de garantir a seguridade das víctimas e facer xustiza frente a quen comete un delito tan grave, tamén hai que traballar na prevención. A escola debe ser un lugar de aprendizaxe da igualdade. Esta sociedade ten a obriga de educar na resolución de conflictos de xeito non violento e sobre todo entendendo as mulleres como persoas iguais, e para iso hai

que favorecer cambios de comportemento que axuden a superar os distintos componentes do sexismo e a violencia, ademais de desenvolver habilidades para identificar e rexeitar os estereotipos sexistas que contribuen á violencia. Este é o camiño que nos leve a conseguir unha repulsa social continuada de toda a cidadanía. Ese é o meu compromiso, o mesmo que o do Partido Socialista.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

6

El Foro Metropolitano de Vigo

O BNG é a única forza política que pon sempre os intereses de Galiza por diante
OLAIA FERNÁNDEZ CANDIDATA DO BNG CONGRESO AO A presenza do Bloque Nacionalista Galego nas Cortes do Estado garante o debate e o tratamento dos problemas de Galiza. As vindeiras eleccións xerais vanse celebrar nun contexto crucial para o papel de cada unha das nacións que compoñen o Estado español. Galiza necesita ter máis peso e capacidade para defender os nosos dereitos e intereses nese novo deseño de Goberno que se vai iniciar. O noso país non pode ficar atrás outra vez. Galiza terá que premer máis para ter o mesmo trato que outros, co fin de evitar o actual esquecemento. É necesario que o BNG aumente a súa representación nas Cortes Xerais porque é a única forza política que pon sempre os intereses de Galiza por diante. É o momento de Galiza. Desta vez non pode ficar á marxe do debate constitucional e estatutario. O noso país ten que conseguir as cotas de autogoberno necesarias para cambiar o deseño estructural que padece e lograr un estatus dentro do Estado español que acabe coa súa marxinación. Hai que rachar o pacto implícito PP-PSOE para deixar Galiza como unha comunidade autónoma de segunda categoría, fóra do proceso de recoñecemento de competencias que se fará con Catalunya e Euskadi, nunha especie de relación asimétrica co Estado. O BNG, como única forza nacionalista de Galiza, será decisivo. Cómpre conseguir De esquerda a direita: Carme Da Silva. Candidata nº2 ao Congreso, -Xose Manuel Millán.Alcalde de Moaña, entre todos e todas Anxo Quintana. Portavoz Nacional do BNG, Olaia Fernández Davila. Candidata nº1 ao Congreso. que ningún partido de ámbito estatal teña maioría absoluta. Só así se aca- do. O Goberno ten que aceptar legos e galegas non poderán ser a un futuro próspero e seguro, dará que o proceso de modifica- que as nacionalidades históricas esquivados por ningún pacto de con capacidade para desenvolción estatutaria vaia adiante e se- recoñecidas na Constitución de- Estado. ver as nosas potencialidades. Texa algo máis que unha modifica- ben gozar de competencias exTodo o anterior vai enmarcado mos que optar por outro papel ción superficial e baleira de conti- clusivas reais e dun recoñece- dentro da seguranza de que os dentro do Estado español. Para mento específi- avanzos cara ao recoñecemento que Galiza poida medrar, melloco dentro do Es- dun Estado plurinacional, plurilin- rar, progresar; ser ela. Sen retado español e a güe e pluricultural conducirán á nuncias nin submisións, precisasúa estructura mellora do benestar social de to- mos outro marco institucional, institucional. O dos os pobos do Estado, á con- outra relación dentro do Estado apoio ao BNG é solidación da democracia, ao español. dúas veces útil: respecto polo pluralismo e a un Os galegos e galegas necesiútil para Galiza e papel máis favorábel á paz e con- tamos crer en nós conseguindo a útil para ti. trario ao militarismo do Estado forza suficiente que poida condiO BNG, o na- español no mundo. cionar o goberno nas políticas cionalismo galeAsociedade galega ten que ser que atinxen a Galiza. Co voto ao go, debe conse- consciente de que non está en BNG todas e todos temos a oporguir o apoio sufi- perigo a unidade de España. O tunidade de colaborar para non ciente nas urnas que está en dúbida é a existencia quedar atrás, facendo posíbel un para poder ope- de Galiza, o dereito ao benestar, futuro diferente para Galiza. rar no novo contexto que se achega, sen maiorías absolutas de ningún partido estatal. Ten a capacidade para seguir cumprindo o seu papel de garantir a resolución dos problemas de Galiza e a defensa dos seus intereses nas Cortes, para incidir de forma definitiva no proceso político que se abre. Deste xeito, os intereses de ga-

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

7

El Foro Metropolitano de Vigo

Os problemas de Galiza comezaron a debaterse nas Cortes coa chegada dos deputados e senadores do BNG
SANTIAGO DOMÍNGUEZ CANDIDATO AO SENADO POLA PROVINCIA DE PONTEVEDRA coa chegada dos deputados e senadores do BNG, por iso é necesario incrementar a presencia e representación nacionalista en Madrid para multiplicar as iniciativas presentadas, consensuadas e aprobadas que atenden á voz de galegos e galegas. O BNG ten que ser decisivo para conformar o novo goberno. As eleccións do 14 de marzo son o momento de Galiza. Queremos que o noso país sexa protagonista e partícipe das decisións que nos afectan a todos tanto na creación de planos de emprego, maior financiamento da sanidade, mellora das infraestructuras, política de vivenda, defensa do medio ambiente... No Senado e mais no Congreso chegarase a acordos co BNG sobre o noso futuro e o noso desenvolvemento atendendo á identidade propia e ao feito diferencial na converxencia cos niveis europeos de benestar. Conseguiremos o mellor para Galiza. Non chega con ser galegos, hai que exercer de galegos. Co voto ao BNG descóbrese un novo horizonte no que se tomarán decisións que favorecerán o noso país e conseguiremos que se atendan as demandas e necesidades de Galiza para obter, entre todos, máis calidade de vida. Non queremos ser espectadores pasivos coma outros deputados e senadores de forzas políticas estatais. Queremos ter voz e representación para contar, alá onde se toman acordos, as diferencias de trato que recibimos os galegos e galegas no reparto de orzamentos e prestacións men-

Os homes e mulleres do BNG defendemos un xeito de entender a política no que todos temos moito que achegar para facer un país mellor. Temos o compromiso de poñer sempre os intereses de Galiza por diante, mentres outros deben obedecer as liñas marcadas dende a distancia. As forzas políticas de ámbito estatal impoñen e dispoñen pese ao individualismo e liberdade de acción que profesan algúns dos seus candidatos, que incluso non se entenden entre eles á hora de confeccionar as listas e facer campaña baixo as mesmas siglas. O único imperativo para o BNG é o noso país. Cando nas Cortes Xerais o interese de Galiza non coincide co doutras comunidades, deputados e senadores de PP e PSOE deben someterse á disciplina de partido e o lexítimo interese de Galiza convértese en secundario para primar a razón de Estado, deixando relegado a segundo plano o prometido durante o período electoral. Só o BNG pode garantir que vai defender en Madrid, en todo momento, os intereses de vigueses e galegos. Desautorizar e acatar decisións sonlle a mesma cousa aos debedores de Madrid. Os problemas de Galiza comezaron a debaterse nas Cortes

tres pagamos impostos dos máis altos do Estado. Buscamos un equilibrio que nos permita dar a coñecer que somos potencial-

mente un país cheo de recursos, emerxente, diverso, dialogante e disposto a marcar o rumbo do seu futuro. O BNG quere máis autogoberno, máis benestar e máis oportunidades para as galegas e os galegos. O camiño a un país mellor pode empezar en marzo. Para decidir e aproveitar esta oportunidade, o peso político de Galiza ten que ser determinante no Estado. Precisamos máis representación política propia en Madrid, feita desde Galiza, para Galiza e por Galiza. A nosa nación vai ter voz e voto propios na política es-

tatal para que o nacionalismo galego garanta un cambio nas políticas que nos afectan e nos importan. Pasou o tempo das maiorías absolutas e agora tócalle decidir a Galiza. O BNG é a expresión máis completa e acabada desa Galiza plural, aberta, protagonista e disposta a impulsar o seu desenvolvemento despois do 14 de marzo. A presencia dos homes e mulleres do BNG nas Cortes Xerais vai asegurar que marzo de 2004 sexa o que queremos: o momento de Galiza.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

8

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO
8 DE MARZO DE 2004 DIA INTERNACIONAL DA MULER
UGT esixe unha política que potencie a educación nos valores de respecto ós dereitos humanos
OLGA ALONSO SUÁREZ RESPONSABLE MUJER UNIÓN COMARCAL UGT VIGO na, afloraron recentemente á opinión pública mundial gracias á persistencia de organizacións sociais e humanitarias que difundiron por todo o mundo a denuncia destas violacións dos dereitos humanos. As campañas internacionais contra a lapidación en Nixeria, contra a mutilación sexual, contra o tráfico de mulleres, ou en favor das poboacións desprazadas polos conflictos bélicos, son proba evidente da magnitude da inxustiza social e das desigualdades nun mundo globalizado. Dende UGT expresámo-lo noso contundente rexeitamento a todas estas situacións de violencia extrema, onde as principais víctimas son as mulleres e amosamos o noso recoñecemento e solidariedade con tódalas mulleres que se mobilizan -en condicións e máxima adversidade- pola paz, a democracia e o respecto ós dereitos humanos nos seus países e no mundo. No ámbito europeo, a pesar de movernos nun terreo abonado para a igualdade, seguen existindo numerosos obstáculos que impiden o avance real da igualdade de trato e oportunidades e que teñen o seu reflexo, na desigualdade no acceso e a permanencia no emprego, na discriminación salarial, no incremento da violencia sexista, ou na aínda escasa presencia feminina nos postos de decisión política e social. Esta situación, esixe incrementalos esforzos dos Gobernos e das institucións europeas no cumprimento dos dereitos constitucionais das mulleres e no desenvolvemento de políticas eficaces que combatan a discriminación de xénero que se manifesta en moitos ámbitos da vida. Entre os obxectivos fixados pola Unión Europea, un dos máis relevantes nos últimos anos, establecido na Cume de Lisboa, é conseguir unha taxa de emprego feminino do 57% no 2005. en España, rematámo-lo ano 2003, cunha taxa de emprego 12 puntos por debaixo deste obxectivo europeo e encabezando a lista de paro feminino (15,9%) entre os países da UE. Ademais a taxa de paro das mulleres sigue duplicando á dos homes, a pesar do crecemento da contratación de mulleres, chegando a ser practicamente o triple nalgunhas provincias e Comunidades Autónomas. Os graves problemas de emprego en España (baixa taxa de actividade, alto índice de desemprego, precariedade e economía somerxida) teñen rostro de muller, e esto non se soluciona co maquillaxe das estatísticas, ni con "in-

Como cada ano, ante a celebración do Día Internacional da Muller, a UGT fai un balance xeral das situacións máis relevantes que marcaron o ano anterior. Un balance anual que nos sitúa de novo ante un panorama internacional extremadamente violento, onde os dereitos humanos e en especial os dereitos das mulleres son sistematicamente vulnerados. O pasado ano, a atención mundial do estado centrada na agresión bélica a Irak, perpetrada polos Gobernos de EEUU e Gran Bretaña, e a complicidade servil do Goberno español, agresión que levou a morte e a destrucción a ese pobo, xerando tamén unha crise sen precedentes ó vulnera-lo dereito internacional e as decisións de Nacións Unidas, e facendo oídos xordos ó clamor cidadán que se mobilizou contra da guerra. Se o pobo iraquí e as mulleres dese país obterán nun futuro próximo o beneficio dos dereitos democráticos e a mellora das súas condicións de vida, é algo que a día de hoxe ninguén pode garantir. Outros dramas, como os raptos, torturas e asasinatos de mulleres en Ciudad Juárez (México), ou de sindicalistas en América Lati-

ventos", como o traballo a tempo parcial, que ten pouca cabida no noso mercado laboral xa sobresaturado de formulas precarias de emprego. Aexcesiva precariedade no emprego, determinada polas altas taxas de temporalidade e de traballo a tempo parcial, non só impide falar de calidade no emprego, senón que tamén vai a ter unha seria repercusión negativa no acceso á protección social. Este país ten tamén un importante déficit na rede de infraestructuras e servicios de educación infantil, de atención a persoas anciás e dependentes, de transporte público, de vi-

vendas sociais, de asistencia sanitaria, de servicios sociais en xeral. Déficit que de corrixirse, conseguiría o dobre efecto de xera un significativo volume de empregos, facilitaría a conciliación da vida persoal e laboral e que as mulleres puideran desempeñar unha profesión e adquirir independencia económica, sen os condicionantes que leva a que as tarefas domésticas e de coidado sigan estando a cargo, case exclusivamente, das mulleres. A UGT segue a esixir do Goberno o desenvolvemento de políticas de emprego máis comprometidas e máis selectivas, para que sexan máis eficaces;

políticas que requiren ademais a coordinación do resto das Administracións Públicas (CCAA e Concellos), dos axentes sociais e das empresas. Esixímo-lo pleno emprego e emprego de calidade. Esiximos unha actuación máis firme das institucións públicas encargadas de vixía-lo cumprimento da legalidade e, polo tanto, de actuar fronte á discriminación laboral que afecta ás mulleres. Cando algúns medios de comunicación retransmiten as "bonanzas" da economía española baixo titulares relativos o "pleno emprego" acadando nalgunha provincia ou rexión, a

RESTAURANTE

Bodas - Comuniones Comidas de empresa Reuniones de ejecutivos
Cocina gallega con productos de primera calidad Especialidad diaria Empanada de Centolla

MECANICA Y ELECTRICIDAD DEL AUTOMÓVIL

TA L L E R E S

JOMARO
C/Palencia, 11 (Calvario) 36205 VIGO - Telf. 986 28 11 01

Rúa de Saa, 114 - 36312 - Beade - Vigo

Telf: 986 42 00 25

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

9

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO
falta de rigor ou o interese partidario, lévalles a ocultar que tras ese dato conviven dúas realidades moi diferentes, a do efectivo "pleno emprego" dos homes e a dun importante volume de desemprego das mulleres. Dende o Goberno proclamase reiteradamente os logros da súa xestión en materia de igualdade e non discriminación das mulleres, chegando incluso a presentarnos como un dos países más avanzados da Unión Europea, pero debemos denuncia-la superfialidade dos seus argumentos, o uso abusivo das campañas de imaxe, que non de sensibilización nin de información, e a ausencia cada vez máis significativa de participación na xestión e desenvolvemento das políticas de igualdade dos axentes sociais e das organizacións de mulleres. Convén lembrar tamén, que España ten pendente a transposición á normativa interna, da Directiva Europea de Igualdade de Trato entre homes e mulleres no acceso ó emprego e nas condicións de traballo, aprobada no 2002. Por esto, demandamos ó Parlamento que salga das vindeiras eleccións xerais, e ás que constitúan o Goberno da nación, un compromiso claro de prioriza-la negociación cos axentes sociais dunha Lei de Igualdade que sirva para traspoñer e desenvolve-la Directiva Europea. As desigualdades condicións de traballo que teñen as mulleres, poden ter resposta no marco da negociación colectiva. Dende a UGT estamos facendo importantes esforzos para facer efectivos os compromisos acadados no marco do Acordo Interconfederal para a Negociación Colectiva, subscrito coas organizacións empresariais a principios de 2003, e que promove a inclusión nos convenios colectivos de cláusulas positivas para favorece-la igualdade de oportunidades entre mulleres e homes. Estes compromisos están tendo un reflexo cada vez maior nos convenios colectivos. Por outra parte, queremos denunciar de forma especial o alto grao de violencia sexista que sigue imperando na sociedade, que un día tras outro, salta á opinión pública coa tráxica noticia dunha nova agresión ou dun novo asasinato, dunha muller; por este motivo, morreron o ano pasado 67 mulleres. Agresións que tamén se producen nos centros de traballo, baixo a fórmula do

acoso sexual ou laboral. Aesixencia da UGT dunha Lei Integral contra a violencia de xénero, é unha necesidade longamente reclamada por organizacións de mulleres, grupos parlamentarios e polas organizacións sindicais máis representativas. Só o empecinamento dun Goberno que reclama para si o protagonismo de calquera tipo de iniciativa, impídeu que salga adiante unha proposta razoable e suxeita, en calquera caso, a que o seu contido sexa obxecto

do necesario consenso que a magnitude deste gravísimo problema social require. A Lei integral que reclamamos contra a violencia de xénero e os Plans de Actuación do goberno central e dos gobernos autonómicos e locais, necesitan sustentarse nun incremento substancial dos recursos económicos e humanos destinados a facer efectivas as medidas que se adoptan. Tamén é necesario un xiro radical na política edu-

cativa que imposto o Goberno do Partido Popular. UGT esiximos unha política que potencia a educación nos valores de respecto ós dereitos humanos, á diversidade e á igualdade, á solución negociada dos conflictos fronte á agresividade e a violencia como formula para impoñe-los criterios propios sobre os alleos; necesitase unha escola pública e da calidade, plenamente laica, integradora, mixta, preservada do sometemento de doutrinas relixiosas de calquera

signo, e máxime cando as xerarquías eclesiásticas promoven, dende todo tipo de tribunas, ós seus postulados sexistas. Os Departamentos e Secretaría da Muller de UGT chamamos ás traballadoras e traballadores, ás mulleres en xeral e ó conxunto da sociedade a participar en cantos actos e manifestacións e promovan neste vindeiro 8 de marzo, pola defensa dos dereitos das mulleres, contra a desigualdade e discriminación de xénero.

BODAS, BANQUETES Y MENÚS ESPECIALES PARA GRUPOS

Restaurante

Autovía (San Miguel de Oya)
Presupuestos Telfs.: 986 46 06 06 - Fax: 986 46 09 98

ELECTRONICADE CONSUMO Y PROFESIONAL COMPONENTES ELECTRONICOS INSTRUMENTACIÓN TELECOM SONY - PHILIPS - MARANTZ - TECHINCS - PANASONIC - OPTIMUS PIONEER - TELEVES - DIEMEN HR - ICOM - PROMAX - STANTON Vigo - Gran Vía, 52 Telf: 986 410 824 - Fax: 986 419 416

Administración de fincas
Plaza de la Miñoca, 12 - bajo 36209 VIGO Telf. 986 29 28 72 Móvil: 605 011 880

CENTRAL: Clara del Rey, 24 - Tel: 91 415 92 61 Fax: 91 416 76 76 MADRID
* Ferrol - Tierra, 37 - Telf: 981 353 028 - Fax: 981.354.169 * La Coruña - Avda.de Arteixo, 4 - Telf. 981 259 902 - Fax: 981 270 037 * Santiago - Fdo.III elSanto, 41 - Telf. 981 596 568 - Fax: 981 596 866 * Lugo - Ronda la Muralla, 129 - Telf: 982 245 846 - Fax: 982 245 846 * Orense - Concejo, 11 - Telf: 988 210 718 - Fax.: 988 215 768 * Pontevedra - Salvador Moreno, 27 - Telf : 986 854 768 - Fax: 986 858 272

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

10

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO
EL ÉXITO DEL FUTBOL EN LA SOCIEDAD
MANUEL PARCERO DELEGADO DE LA FEDERACIÓN DE FÚTBOL DE VIGO. una serie de factores, algunos de los cuales paso a enumerar. 1º.- El fútbol tiene una organización extraordinaria (clubes y federaciones), de ahí que puedan jugarse semanalmente miles de partidos en todos los rincones de España. 2º.- El fútbol se rige por unas Reglas del Juego que no son muchas, (solo diecisiete) son universales y, tanto para practicantes como aficionados muy fáciles de entender. 3º.- El fútbol es un deporte cuya practica exige un gasto económico mínimo, resultando accesible a todas las clases sociales. Es por definición, FUTBOL asociativo, esto es, un deporte de equipo en el que intervienen a la vez 22 jugadores y que precisan de un terreno de juego, un balón y 2 porterías, además del colegiado y sus asistentes. 4º.- El fútbol es un elemento indispensable en el desarrollo integral de la juventud. A la que aporta valores tan importantes como la superación, el espíritu de equipo, la aceptación deportiva de las victorias y derrotas, el compañerismo y la solidariedad. Además de ser un antídoto contra muchas lacras que asolan a la sociedad. 5º.- El lema del fútbol es el "fair play", o juego limpio, por lo que estamos unidos por un principio común que es la deportividad, siendo un medio maravilloso para el, conocimiento, acercamiento e integración de personas de procedencia, raza, ideología y religión distintas, sin ninguna clase de discriminación. 6º.- El fútbol es bello, singular, cumplimentado con la emoción que producen la incertidumbre de los resultados. 7º.- Lo mas importante de todo lo dicho anteriormente, es que todo ello es posible, gracias a la labor desinteresada, (sobre todo en el FUTBOL aficionado) de los miles y miles de DIRECTIVOS, gracias a estos directivos es posible que cada fin de semana, miles de españoles (jugadores, árbitros y entrenadores) practiquen organizadamente su deporte preferido. Sin ellos no podrían llevarse a cabo los mas de 25.000

El éxito del fútbol en la sociedad, se basa en una serie de factores, que en mi modesta opinión paso a relatar, utilizando para ello partes de una carta abierta que el Presidente de la F.E.F, (Federación Española de FUTBOL)escribía en la revista de la propia federación hace algunos años y que yo comparto en su totalidad, y el resto con opiniones personales forjadas a través de los mas de veinte años que llevo al frente de la Delegación en Vigo de la F.G.F. (Federación Gallega de FUTBOL), años mas que suficientes, creo yo en mi humilde opinión, para tener una idea mas o menos clara de la realidad del FUTBOL en lo que atañe a la comarca de Vigo, sobre todo del FUTBOLaficionado. El éxito del futbol es debido a

Alumnos del Colegio de Árbitros de Vigo

partidos que se disputan cada semana en toda España. Así las cosas, no es aventurado afirmar que la circunstancia de que un niño o joven practique asiduamente el fútbol, se hace posible gracias a la acción desinteresada y esforzada de los directivos, que dedican muchas horas a la cuestión. Además de renunciar a momentos de compañía familiar, han de recurrir a los mas variopintos procedimientos, desde organizar rifas, acudir a las mas altas estancias, realizar toda clase de operaciones, a fin de obtener los recursos precisos para el mantenimiento de sus clubes, van y vienen transportando a los jugadores en sus propios coches, asisten a multitud de reuniones de todo tipo, diligencian las licencias federativas, se preocupan por las sanciones, marcan el campo y limpian los vestuarios. Y además de todo esto, algunos ponen parte de su dinero. Toda esta gran activi-

dad la desarrollan de manera altruista. ¿Yyo me pregunto? Si la actividad de los dirigentes es voluntaria, gratuita y difícil, sin que nada mas que su generosidad les obligue a estar en el fútbol, ¿Por qué siguen, año tras año, en esa labor? La respuesta está en esa generosidad, en ese amor al fútbol y a sus colores, en su vocación de servicio a la juventud y en esa, sobre todo sana locura, bendita locura. Dar sin querer recibir nada a cambio. ESE ES EL ÉXITO DEL FUTBOLEN LASOCIEDAD.

Loterías y Apuestas del Estado

Xornal Xove
Un Xornal feito por xóvenes para os xóvenes Exerce o teu dereito a comunicación. Colabora coa nosa publicación.

ADMINISTRACIÓN Nº 22
Centro Comercial Coya nº 4 Local 3 C/Sotomayor (Coya) - 36209 Vigo Teléfono: 986.20.18.46

Contrata a túa publicidade
e-mail:elloritoinformativo@elgranvigo.net

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

11

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO
Sanidad Pública y algo más : una cuestión de dignidad
La demografía de nuestro país y la calidad de vida, unidas a la insuficiencia de presupuesto sanitario provocan necesariamente la saturación de las consultas engordando, como es lógico, las famosas listas de espera de consultas y de pruebas
Aquí , que llenamos páginas de periódicos con las manidas posiciones de unos y otros sobre autopistas , torres o puertos y poniendo cara de dignos , nos están timando en una de las grandes conquistas sociales: el valor de la sanidad. La sociedad viguesa, tan exigente en otras cosas no puede pasar de puntillas sobre un problema que está enlazado con la propia situación de Galicia y que, los profesionales médicos de urgencias y de atención primaria , conocen a la perfección. La demografía de nuestro país y la calidad de vida, unidas a la insuficiencia de presupuesto sanitario provocan necesariamente la saturación de las consultas engordando, como es lógico, las famosas listas de espera de consultas y de pruebas.. Dicho más claro, cada vez existen más urgencias , más hospitalizaciones y menos resolución sanitaria como consecuencia de la insuficiencia de personal y de la falta de reconocimiento de la propia profesión sanitaria que, ante el aumento de la demanda , ve como aumentan escandalosamente los enfermos por consulta y disminuye el tiempo de atención. Y , por si no lo sabían, los médicos que nos atienden en urgencias están ensayando, aunque ellos no lo saben todavía, el modelo que se nos quiere instalar en otros ámbitos sociales del país: la precarización del empleo y la atención sanitaria para que, como corderitos enganchados al carro de la pérdida de calidad en los servicios públicos., exijamos inconscientemente la rápida privatización y, en consecuencia, el pago individual por los servicios. ¿ Cómo es que todavía no hayamos caído en la cuenta de que este modelo tan individualista no conduce a otra cosa que la defensa individual de los derechos? De momento Cuevas ya pide que el derecho a la huelga sea a través de la urna secreta para, así, ejercer la presión en los individuos concretos que, a la luz de la hipoteca , el plazo del coche y el recibo del seguro, se lo pensarán dos veces. Los médicos en huelga expresan un grave problema, su precariedad, su desmotivación, pero señalan con el dedo al responsable , el Sr. Cochón, que se despacha diciendo que cobran mucho ¿ cuánto es cobrar mucho? ¿ no pagan , acaso, sus impuestos? , pero no nos dice nada de los contratos día a día , ni nada de las condiciones en que se desarrolla su trabajo en urgencias donde la urgencia cardiaca se mezcla , angustiosamente, con el dolor de muelas o el dolor de cabeza del que no quiere asistir a la consulta ordinaria, por no hablar de la tecnología precaria en muchos casos y las insuficiencias estructurales... En una palabra, los sanitarios tienen razón continuada, mientras sus contratos son discontinuos, temporales, precarios y los firma, precisamente, un responsable político que no vela adecuadamente, sino irresponsablemente, por nuestra salud y empleo y, lo peor, marcando el modelo y camino a seguir por empleadores privados que ven como desde la Administración Pública gallega , lejos de dar ejemplo, se critica e insulta a los profesionales que trabajan para los ciudadanos desde ella, aunque , eso si, los contrata día a día, semana a semana contribuyendo a la degradación y desánimo. Lo importante es la salud, solemos repetir frecuentemente...olvidándonos que , para ello, lo importante son los servicios de salud y, más concretamente, los de la sanidad pública que, sin profesionales en condiciones adecuadas, no funcionan en ningún país.

GUILLERMO HERNÁNDEZ CERVIÑO CATEDRÁTICO DE FILOSO- ÍA Y EX-DIPUTADO SOCIALISTA.

Hemos asistido en días pasados a una huelga de médicos en Vigo y otras zonas de Galicia que, tras las tablas de reivindicaciones, sólo reclaman una cuestión : dignidad para su propia profesión y para la sanidad pública . La sanidad no es sólo un derecho constitucional, sino una condición básica inherente a la dignidad humana y por eso nos deben poner muy en guardia este tipo de problemas que , por desidia , demagogia o intereses espurios , afectan a nuestra propia seguridad vital. La enfermedad debe verse , hoy en día, como una disminución de nuestra libertad y por ello no debemos tolerar , incluso desde el más puro egoísmo, la transformación de la profesión médica y , por extensión, de la sanidad pública en un mero taller de salud. ¿ Saben Uds cuánto costó convertir la sanidad en un derecho universal de los españoles? ¿ Saben Uds. lo fácil que es derrumbar ese edificio público de protección de nuestra salud utilizando argumentos mercantilistas?

Antonio Pereira Estévez
PODOLOGO
HORARIO DE LLAMADA DE 10 a 13 h. de 16 a 20 h.

Cirugía de juanetes, dedos en garra, espolones, etc. con anéstesia local y saliendo andando del quirófano AFECCIONES DE PIE PLANTILLAS ORTOPEDICAS SILICONAS
Av d a . C a s t e l a o , n º 1 3 - 2 º C - Te l é f o n o 9 8 6 . 2 0 . 1 7 . 3 4 ( C o n s u l ta p r e v i a c i ta ) 3 6 2 0 9 - V I G O

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

12

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO
CARLOS CASARES, UN XESTOR CULTURAL DO QUE NON SE FALA
Casares foi quen de poñer en marcha co obxectivo de dar a coñecer o noso mundo cultural e de captar a xente nova para a causa galeguista, ofrecéndolle unha plataforma moderna, cunha linguaxe accesible ó mesmo nivel que os máis modernos e avanzados países no sistema de comunicación actual.
bín unha chamada del pedíndome que lle botase unha man na xestión do Consello da Cultura Galega como xerente, cousa que aceptei despois de me contar os obxectivos: 1. Poñer a institución ó día en técnicas de xestión. 2. Dinamización cultural do Consello da Cultura Galega 3. Dar a coñecer o Consello na sociedade galega. 4. Contribuír a que a cultura sexa considerada como un investimento e non como un gasto. 5. Poñer os medios para que se fale positivamente de Galicia e dos galegos. Parecen cousas sinxelas, pero para lograrlas houbo que traballar arreo durante os catro anos. E foron cumpríndose os obxectivos un a un, sen deixar nada atrás. Isto demostra que Casares, ademais dun gran escritor e periodista, foi quen de facer un programa e cumprilo amplamente segundo unha técnica de xestión que el non estudiara nin tiña por qué saber. En primeiro lugar foi o único presidente que foi capaz de facer unha xestión de persoal da institución deixando un organigrama de funcionamento cun persoal con prazas fixas, dando emprego a 19 técnicos; puxo ademais en marcha o sistema operativo necesario para consolidar a dotación orzamentaria do consello, que pasa dos 120 millóns de pesetas de 1998 ós 320 millóns do ano 2003. Este logro na súa xestión permitiulle ó Consello acadar a independencia como institución cunha fiscalización propia na súa xestión económica. Debo destacar que logrou elaborar o presuposto mellor xestionado, onde o capítulo I soamente representa o 25% do gasto, sendo o resto dedicado integramente á actividade cultural, o que representa un grande éxito. Ata o ano 98 o Consello soamente facía traballos de recuperación do patrimonio cultural e editaba algún libro, a partir deste ano pasou a manter unha actividade cultural de tres actos cada mes. Nestas actividades participan de 2000 a 3000 persoas interesadas e máis de 300 relatores ó ano. Ademáis edítanse de 30 a 40 publicación anuais e fanse numerosas exposición itinerantes. Non podemos esquecernos da creación do portal cultural na rede, que Casares foi quen de poñer en marcha co obxectivo de dar a coñecer o noso mundo cultural e de captar a xente nova para a causa galeguista, ofrecéndolle unha plataforma moderna, cunha linguaxe accesible ó mesmo nivel que os máis modernos e avanzados países no sistema de comunicación actual. O noso portal culturagalega.org está conseguindo unha morea de premios internacionais e por el pasan diariamente máis de 1300 visitas cun tempo superior ós 15 minutos de permanencia consultando os contidos deste. Este é o mellor dos premios para Casares como logro da súa idea de xestión cultural. Casares logrou proxectos tan fermosos como o de dar a coñecer que a primeira luz eléctrica que se produciu en España viuse na Universidade de Santiago de Compostela. Para iso fíxose unha exposición conmemorativa, que recollía os instrumentos da época, e recreouso o arco voltaico que no seu día iluminaba a Igrexa da Universidade. Sempre defendeu e solicitou que a cultura non debe ser dirixida dende un ministerio senón que debe emanar e ser xestionada dende a sociedade civil. Así, puxo en marcha o primeiro estudio sobre a creación do Fondo Cultural Galego, que figura no artigo 32 do Estatuto de Autonomía de Galicia, co obxectivo de crear un fondo económico capaz de facer unha política cultural de recu-

ANTONIO MONTERO CARRO XERENTE DO CONSELLO DA CULTURAL GALEGA Non se ten falado moito do Casares como xestor cultural, posiblemente porque foi a súa faceta máis descoñecida. Nembargantes foi unha tarefa en que se desenvolvía con gran mestría, onde poñía a tope os seus pensamentos e saber, onde agromaba a súa intelixencia emocional, onde incorporaba mellor o seu pensamento e a súa concepción dunha Cultura para todos, para os iletrados e para os ilustrados, que debe chegar a todos eles, fosen da ideoloxía que fose e na que todos eles tiñan algo que achegar. Consideraba o escritor urxente a necesidade de acercarse ós vellos e ós nenos. Ós primeiros porque cando falece un vello en Galicia con el pérdese unha enciclopedia, feitos dos que non temos nada escrito; e ós nenos para que a

súa formación fose plural e non dirixida. Sempre defendía a tese de que os nenos no campo tiñan máis vivencias cós da cidade e que manexaban máis facilmente a lingua, polo que os mestres tiñan que facer un esforzo máis grande nas cidades para ensinaren o galego. Casares falou do meritorio traballo que a Asociación Cultural Gran Vigo desenvolve coa xuventude, nun ámbito tan difícil. Casares dirixiu o Consello da Cultura Galega durante catro anos, despois de Filgueira Valverde e de Ramón Piñeiro, e non pasou desapercibido pola súa xestión. Unha xestión preñada de vivencias que podo contar brevemente e das que el faría un libro. Casares e mais eu coñecémonos hai moitos anos, arredor de don Xaime Isla e Galaxia no desenvolvemento de actividades culturais en que eles me axudaban. Un día de maio de 1998 reci-

peración patrimonial e de investimento de futuro para unha Galicia emprendedora e dinámica culturalmente. Falou desta teoría en distintos foros culturais do país. Poñía sempre o exemplo do Consello da Cultura Galega, institución que non ten semellante en toda Europa e que está sendo un modelo que copiar. Outra gran paixón de Casares foi a descuberta dos grandes persoeiros das nosas letras como Sarmiento, o Conde de Gondomar ou frei Roséndo Salvado, o bispo dos sen alma, ou de obras como as Cantigas de Santa María, organizando unha grande exposición para demostrarlle ó mundo que Galicia dende hai moitos anos xa estaba "nisto da cultura" e que a cultura é riqueza non só tanxible senón que os pobos cultos son pobos ricos e estables. Foron moitos os traballos de Casares pola cultura galega e ten moi merecidos os eloxios e premios obtidos.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

13

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO
Vigo un espacio abierto al arte y a la cultura
REDACCIÓN ditorio se desarrollan, todos los veranos, las más concurridas actuaciones de todo tipo: pop, rock, folk, música clásica, ballet, teatro... Construido en la segunda mitad del siglo XVII, el Pazo de Castrelos es un modelo de este tipo de construcción señorial paradigmática en Galicia. El palacio que hoy está abierto al público pertenece a la ciudad de Vigo gracias a la donación realizada por el Marqués de Alcedo (18581936) al Concello de Vigo en 1925. En su interior se encuentra la sala de Arqueología, el Museo de la Ciudad y dos importantes colecciones de pintura. Una de ellas es la Colección de Pintura Europea, integrada por el Legado de Policarpo Sanz y depósitos de los Museos del Prado y de Arte Moderno. La otra es la Pinacoteca Gallega cuyos fondos constituyen la más completa panorámica de la pintura gallega que existe en una sola colección: Puga, Serafín Avendaño, Pérez Villamil, Ovidio Murguía, Souto Frau, Laxeiro, Lugris, son algunos de los artistas. Se echa de menos algunos importantes artistas como Diego de Giráldez, etc. MUSEO DO MAR DE GALICIA La riqueza artística de Castrelos se completa con muebles de época y colecciones de diferente tipo, como la colección de artes decorativas que incluye una notabilísima representación histórica de la producción de porcelanas de la Real Fábrica de Sargadelos. En total los fondos artísticos suman 2.385 piezas, a las que hay que sumar las más de 4.500 piezas catalogadas en la sala de arqueología y una colección bibliográfica de más de 350 volúmenes, entre los que hay incunables y ejemplares raros. Se levanta sobre los restos del antiguo matadero de Vigo. Era una edificación de porte singular dentro del estilo de la arquitectura industrial de principios del siglo XX. El museo agrupa un conjunto de edificaciones y espacios abiertos con un dique que pone al visitante en contacto directo con el mar de Vigo, con la costa de Cangas si ponemos vista al frente, o las islas Cíes si dirigimos nuestra mirada hacia el poniente. Pendiente de constituir su exposición permanente, el Museo del Mar organiza exposiciones temporales dedicadas a diferentes facetas de las relaciones del hombre con el medio marino, como el mar en las bellas artes o la historia de las expediciones submarinas. La apertura del museo, en julio de 2002 se produjo con una exposición dedicada al tricentenario de la Batalla de Rande. Su filosofía es reunir la historia de la relación del hombre con el mundo del mar en todos sus ámbitos, tomando como principal referencia la actividad marítima desarrollada en Vigo en particular y en Galicia en general a los largo de los siglos. Museo de Arte Contemporáneo de Vigo VERBUM No estamos ante un museo sino ante un espacio cultural temático que vuelca todos sus recursos para desatar en el visitante toda la curiosidad que pueda aflorar de su imaginación en torno al mundo de la palabra, el lenguaje y la comunicación. El recorrido por los módulos que configuran los contenidos de la Casa de las Palabras, el lenguaje, la expresión oral, visual y escrita, la comunicación no verbal, y en general todo el proceso físico, fisiológico, biológico de la comunicación. Cuando traspase el umbral de la puerta de la Casa de las Palabras, el visitante se percatará que no entra en ella como espectador que se deje sorprender por sus de cuatro plantas: semisótano, planta baja, planta, primera y cubierta. La superficie construida es de aproximadamente 5000 metros cuadrados y está ubicada en una zona de las mejores de Vigo frente a la playa de Símil y sobre una parcela de más de 13.000 metros cuadrados. CASADAS ARTES En este edificio, que fue proyectado en la década de 1930 y construido en los años siguientes, estuvo instalada la delegación del Banco de España en Vigo durante cuatro décadas. Desde 1990 es la sede principal de las exposiciones temporales programadas por el área de Cultura del Concello de Vigo. Se inauguró con una exposición antológica del pintor Diego de Giráldez, patrocinada por una entidad bancaria catalana. En sus salas se ofrecen cada año numerosas exposiciones de contenido artístico - pintura, escultura, fotografía...-, pero también de carácter científico y divulgativo, histórico, etnográfico y social. En las plantas superiores de la Casa das Artes hay dos colecciones permanentes de especial interés para la ciudad. En la planta segunda, la colección Luis Torras, dedicada a este artista vigués. En la planta tercera se encuentra la Fundación Laxeiro, un espacio dedicado al artista que le da nombre. CASAGALEGADACULTURA La Casa Galega da Cultura ofrece exposiciones temporales de carácter artístico, de divulgación científica y social, y programa actividades literarias y culturales. Sin embrago su principal atractivo son sus fondos permanentes. En este centro cultural se encuentra el Museo Francisco Fernández del Riego, con la colección de Arte Galega donada por dicho intelectual y polígrafo, testigo y partícipe viviente de todos los movimientos de renovación de la cultura gallega desde la década de 1930. También la Biblioteca Penzol, la más importante de cuantas existen sobre temas gallegos. La Casa Galega da Cultura ocupa la que fue sede de la Casa Consistorial de Vigo hasta 1976. Se trata de un conjunto arquitectónico formado por varias edificaciones construidas entre los siglos XVIII y XIX, restauradas en la última década del XX. MUSEO DE ARTE CONTEMPORÁNEAMARCO El Marco o Museo de Arte Contemporánea de Vigo fue inaugurado en diciembre de 2002 por S.A.R el Príncipe de Asturias. Representa la apuesta más decidida por las vanguardias artísticas en todos los campos: pintura, escultura, diseño, arquitectura, vídeo, arte en la Red, moda, etc. Además de sus fondos propios que poco a poco van configurando la exposición permanente, el Marco se nutre de exposiciones temporales de figuras relevantes del panorama contemporáneo internacional, bien en forma de perspectivas de conjunto interdisciplinar, bien monográficas de movimientos o artistas. En el edificio anexo hay una sala de exposiciones dedicada a la producción de los artistas emergentes. La propuesta artística más vanguardista de la ciudad dicen que se encuentra ubicada en un edificio, cuya existencia le precede desde 1861 cuando fue diseñado para albergar un centro penitenciario y los juzgados y dependencias del partido judicial de Vigo. El fontispicio de la fachada principal todavía nos recuerda su origen y la fecha de inauguración, con la inscripción de Palacio de Justicia, datada en 1880. En los cuatro años del último gobierno no cabe duda de que el responsable de cultura, Don Carlos Príncipe, ha dejado un importante legado en esta materia desde: terminar el Museo de Arte Contemporáneo de Vigo, reestructuración del Museo de Castrelos, sentar las bases del futuro auditorio de Vigo y después de haber sido al alma mater de la Casa de las Artes consolidó la serie de conciertos Are More y de ahí hasta la Casa de las Palabras (Verbum) que es un museo interactivo sobre distintos ámbitos relacionados con la comunicación humana. Si la arquitectura es una de las señas de la identidad cultural de Vigo, la escultura ha hecho de la cuidad una gran sala de exposiciones. Una visita a vista de pájaro, nos mostrará numerosas obras de arte completamente integradas en el entorno urbano: Los Caballo en la Plaza de España, La Puerta del Atlántico en la Plaza de América, El Sireno en la Puerta del Sol, El Rapto de Europa en la rotonda en la que confluye la Avenida de Europa con Samil, o el Monumento ó Traballo en el boulevard central de la Gran Vía en su confluencia con Urzáiz, etc. Pero Vigo también cuenta con un circuito cultural de gran envergadura formado por Museos, Pazos, Teatros, etc. Entre los más destacados encontramos: PAZO MUSEO QUIÑÓNES DE LEÓN Castrelos es una de las grandes joyas de Galicia. Visitar este pazo museo, con su jardín de 52.000 metros cuadrados y su finca de 243.000 metros cuadrados nos permitirá conocer muchos aspectos del pasado de esta tierra. Estamos ante un palacio típico de la aristocracia gallega, uno de los pazos mejor conservados, con su jardín inglés, su jardín francés, su rosaleda y una finca que posee una de las más ricas colecciones de árboles que existe en España, con ejemplares centenarios tanto de especies autóctonas como de variedades de climas subtropicales, mediterráneos y atlánticos. Solo un clima tan benigno como el de Vigo permite reunir en un mismo espacio tanta biodiversidad vegetal. En su finca se encuentra el auditorio al aire libre, construido a mediados del siglo XX pero conservando un gran respeto por la tipología del entorno. En este au-

Museo Quiñones de León contenidos, sino como activo usuario que va ¡¡¡uar con los elementos expositivos y tecnológicos diseñados específicamente para este centro, e incluso puede dejar testimonio de su paso por ella. Desde el exterior comprobaremos que estamos ante un edificio de diseño singular y vanguardista, alegórico del fin para el que fue construido. Este edificio fue proyectado por el arquitecto gallego Cesar Portela con un presupuesto de 9.349.728 euros, fue cofinanciado con el 70% a cargo de la Unión Europea (Fondo Europeo de Desenvolvimiento Regional - FEDER). El edificio consta

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

14

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO
IMOS A COIA
LALO VÁZQUE GIL Esta Coia, hoxe desmesurada, grandeira, chea de casas como colmeas en procura, sempre, pola forza do seu movemento veciñal, das solucións ós problemas que lle foron nacendo polo mesmo pulo da súa actividade, ten moita razón cando dí e asegura ben, que as autoridades non miraron polo barrio, ata agora, endexamáis, pero quizais - sexamos sinceiros - foinos pasando, a traveso do tempo, aquelo que di a consella que "matámola entre todos e ela soa morreu". Lá vai o tempo e os veciños que agora teñen que se encarar, con razóns e realidades, ó efectivo quefacer de ir, paseniño, pero circiamente arranxando o que conveña e procurando paliar, día a día, os novos problemas que terán de aparecer como consecuencia da contigüedade cotián. Coia non sempre foi así e será fermoso que a súa xuventude saiba algo da súa historia. ro Yañez de Parada e... dámosvos en doacción... o Couto de Coia coa súa baylia... que foron da Orden do Temple que nos fixeramos mercede o dito Suero Yañez..." Esto era no ano 1371. Os seus dezmos ascendían daquela a 2.300 réas - tan só, din don Nicolás Taboada Leal que eran do párroco e este levaba, ademáis unha parte dos de San Paio de Navia. A presentación do beneficio de Coia era real e ordinaria. Nembargantes ó inicio do século XVI xa estaba a marchar o Concello de Bouzas e Coia era unha das súas parroquias e, así, a súa historia quedou pechada na do burgo mariñeiro para a partires do 1904, anexionada Bouzas a Vigo, vivir coa urbe atlántica a que pertencemos con orgulleza. E logo ¿como Coia non adquiriu maior importancia e non se transformou en vila ou cidade? Quizais Coia pola sua propia conformación non atopou resortes sociais internos. Cabeceiras, xente importante, tivo, pero que andou máis o seu, usando ós veciños, como peiteiros co que non puido aparece-la burguesia que da lugar, logo, a vilas como Bouzas ou Vigo. E iso que tivemos unha fábrica de salga de sardiña e unha telleira que era propiedade do Marqués de Valladares. E máis despois un asteleiro. Non conto as fábricas nin outras industrias sendo parroquia da vila boucense. Por outra banda Coia estaba no medio de dous poderosos: Bouzas e Vigo, domeñantes na bisbarra, xunto co Val de Fragoso, concello que tamén foi absorbido por estas dúas vilas. O Pai Sarmiento na su "Viaxe a Galicia", feito en 1745, confirma que Coia non era o que hoxe vemos. Chegaba ó mar e se metía na Espedrigada. Escribe o frade: "Por onde saímos a Coia (chámase a) porta da Falperra" (que estaba máis ou menos no paseo de Alfonso, preto da fonte, en Vigo). E segue camiñando por "Graña". San Martín de Coia. A"la Marina" (Bouzas), vila e areal, Gándara. Espedrigada, aldea de Coia. Texares o fábricas de tellas. Adereita Figueirido, casa de Parceros e outra telleira". En fin, quizais este non ter grande protagonismo é consecuencia do descalabro que sofríu Coia cando o ataque do pirata corsario inglés Drake, das depredacións das guerras con Portugal e do deleixamento que fixeron de Coia os seus cabeceiras. Ceta. Acevedo. Valadares e outras familias. Abonda recordar a don Alvaro Pérez de Ceta que morre na loita contra as tropas do pirata corsario Drake. Anque tiñan casa en Bouzas e en Vigo, o pazo primitivo estava preto da antiga igrexa parroquial e algúns veciños lembrarán o escudo coa aguia descabezada acéfala. Chámana - coas flores de lis e as follas de figueira dos Ceta. Desta familia saíu a fundadora do convento de monxas - o da Nosa Señora dos Remedios sito na rúa Hospital de hoxe, no Areal - dona Inés Pérez de Ceta quen ó quedar viuda de Fernán Fitado de Aldao, retirouse do mundo, no ano 1553. Na parroquial de Coia constaba nun libro que don Alonso de Ceta morrera ós trinta días do ano oitenta e nove (1589). Máis Cetas pelexaron contra os portugueses. Outra familia importante era a dos Acevedo que ademáis do Pazo que tiñan onde agora está San Rafael habitaban outra casa en Vigo. Dela descende xente moi importante e empataron con toda a grande nobleza galega, sendo os seus membros militares, abogados, políticos, xueces, xusticias, relixiosos de zona, alcaldes, etc. Como sexa, Coia, no medio do camiño entre Vigo e Bouzas que pasaba por San Gregorio houbo unha liorta entre vigueses e boucenses no Areal de Coia, por un tirame de acó estes dereitos de salga ou calafate, aguantou os embates dos ingleses e dos portugueses e sofriu depredacións e moita desfeita. No 1719 desembarcan catro mil ingleses -e a maioría en Coia, quen para tomala praza de Vigo non deixaron casa en pe, queimado e derrubando todo. (E xa no 1605 os portugueses destuiran a casa dos Acevedos e outras). Non esmoreceu moito Coia a pesares desto. O que ocurríu foi, sa o dixemos, que subiron arreo Bouzas e Vigo. No ano 1847, segundo o diccionario de don Pascual Madoz, o ministro historiados e xeógrafo da "Amortización", conta que Coia tiña 120 casas, 106 veciños e 520 almas, (por veciño enténdese unha unidade familiar), repartidas polos lugares - aldeas do Areal, "Aleya", Esturani, Figueirido, Gándara, Pardaíña e Quintela. Fala da casa dos Acevedo, do río Cambeses - Lagares hoxe, chamado, tamén, Sárdoma daquela, que o cruzaba e que os camiños a Vigo e a Baiona non estaban ben. A comunicación de Bouzas e Vigo facíase polo Areal e así coa mare alta a cousa non era nada doada. A producción de Coia era de centeo, trigo, millo, viño, castañas, noces, legumes e varias clases de froitos. Tiña gando vacuno, porcino, lanar e algún cabalo que outro. E de caza ben: lebres, coellos e aves. E a proposito de "viñas", sábese, tamén, que en Coia había unha viña pertencente a parroquial de Bouzas que tiña aforada un tal Xosé de Ceta - seica tamén os había deste apelido peiteiros-, e que pagaba o ano 16 reás e medio por taballala. Aviña deixara para a parroquia a señora "condesa", (que non sabemos calsería) e o Ceta labrego pagou dende 1715 ata 1728. Xa neste século caseque, situáronse algunhas industrias como foron as de impresión de folla de lata ou as de calzado e gomas e algún asteleiro e obreiros de Coia, protestando contra o goberno. E no mesmo ano, pero en xuño, obreiros de Coia, cos de Bouzas e máis de Vigo, ar-

Pertenceu, aló polos séculos XI e XIII á Mitra de Tui. (Antes, como en tódalas bisbarras, houbo habitantes autóctonos romanizados e medievais e aí estan os xacimentos de Castro Castriño ou as urnas que se atoparon en San Gregorio ou a ponte de Balaídos que separaba Coia de Castrelos, etc.). Fora, tamén, da baylia dos cabaleiros templarios, que tiñan posesións por aqui, ata que foron disolvidos. E mesmo dentro dos limites do "Couto de Coia" incluiase a parroquia de Bouzas dependente da de Navia. Medrou mais Bouzas. Pero no documento co que Enrique II fai a cesión á Mitra de Tui, despois de confiscar este terreo a Suero Yáñez de Parada, que era un leal servidor do defunto - morto en MontielDon Pedro o Cruel, nin se cita a Bouzas: "Saiban por este provilexio todos... como nós don Enrique en unión co a raíña dona Xoana a miña muller e co infante don Xoán o meu fillo primeiro herdeiro de tódolos reinos.... coñecendo a vos don Xoan bispo de Tui los muy grandes servicios que me tedes feito e por facervos enmenda de tódolo mal que vos o dito bispo e a vosa igrexa pasástedes polo noso servicio, de Sue-

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

15

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO
gallaron outra manifestación para pedi-la reducción da xornada laboral. Estaba en Coia, tamén, a pular o obrerismo. E a caridade. Os irmanos de San Juan de Dios chegaron no ano 1935 e despois de estar en Vigo a onde xa pertencia Coia, pois Bouzas dende o 1904 era Vigo, adquiriron a finca "Las Torres", antiga casa dos Acevedos, e montaron o "Fogar e Clínica de San Rafael" que se inaugurou no ano 1943 empezando con nenos que padecían tuberculosis osea. Despois chegou o boom do Polígono de "viviendas" do MOPU, que por unha banda trouxo a desaparición e sustitución da capela da Virxen da Consolación da parroquia de San Martín, que agorá é nova (e aquel quiosco para a música que procedía da Alameda de Vigo), e a "tranquilidade" para os veciños que se viron superincrementados e cheos de problemas por iren vivir alí. E falando de problemas; un, inarranxable, foi o dun veciño de Coia o que os igleses piratas de Drake no 1589 decapitaron e sustituiron a súa cabeza pola dun porco - con perdón o que di xa todo da categoría humana dos ingleses. Así que ante isto a problemática de agoara, nada. Pero si se solucionou o outro problema do campo de fútbol de Coia onde xogaba o noso equipo Celta Foot Ball Club a quen o gobernador no ano 1926 pecháballe o campo se non lle poñía un evacuatorio, vetaba o uso da tribuna ou palco vello e reforzaba a de socios. Fixose todo e ¡ata houbo partidos internacionais! ¡Que crónicas escribiu Manuel de Castro, "Handicap", sobre os dous encontros contra o Motherwell Club, británico!(Perdémo-las duas veces, pero, que mais ten...xa estabamos ai os de Coia). E o que pouca xenta coñece é que por pouquiño Coia non foi - sería agora - un barrio moi comercial e industrial con diferente fisonomía e con moita importancia no desenrolo vigués. ¿Cómo? Pois, alá a finais do século XIX houbo un proxecto de porto comercial que despois se levou e se fixo polo Areal e mais por Guixar que consistía en establecer unha dársena na praia de Coia, de 38 hectáreas e sesenta e cinco centiáreas de extensión, cunha boca de douscentos metros e cuns peiraos de 4.600 metros de longo e 40 de anchor que terían na punta un calado medio de dezanove metros. Isto iriase xuntar co resto da poboación e máis coa estación de ferrocarril por un empate viario que pasaría por un tunel debaixo de Castro e que furaría tamén o Castelo de San Sebastián, hoxe Concello, en parte. Dende Coia o ferrocarril seguría ata perto da punta e praia da Laxe na que se ubicaría a estación terminal de viaxeiros. O proxecto costaba vinte millóns de pesetas ¡daquela! ¿Imaxinan cómo sería Vigo - as praias, limpas, no Areal, cheas de turistas que gastaran os cartos na cidade e non nas aforas como pasa agora e, tamén, ¿por que non? podería existir as de Samil - cun Coia emporio febril ben trazado con porto comercial e Vigo estirricado doutro xeito pois por aqui había dabondo onde despreguizarse? Penso eu, que con toda a súa problemática, que algún día hase de arranxar, os veciños de Coia están sempre orgullosos de ser de alí, de vivir alí. Na grande, populosa, fermosa barriada moderna de Vigo: Coia.

Avda. de Fragoso, 41 Vigo Telf. 986 23 41 47

Las mejores marcas en deportes y trofeos.

LUIS KASADO, Nº 5

Papelería Prensa Revistas Golosinas

Kiosco CASTELAO
Avd. Castelao , 33 Telf. 986 20 45 04

CONDE
AZULEJOS Y PAVIMENTOS

Avda- Castelao, 47 36209 Coya Vigo - Telf. 986 29 17 41

Avd. Camelias, 136 Telf. 986 29 92 91

C/ Pizarro, 40 Telf. 986 42 41 15

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

16

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO

ENTROIDO DE
A festa de carnaval de Bembrive, non ten nada que envidiar ós carnavais de Cadiz.
Dende fai aproximadamente 18 anos, vense a celebrar o Entroido en Bembrive o sábado de piñata, unha semana despois do Entroido tradicional co fin de non coincidir coa celebración viguesa tanto en competicións coma na verbena propia destas datas. Os concursos de comparsas e disfraces realízanse pola tarde na Alameda do Torreiro. Polo que toca as comparsas diferenciase dúas categorías: adultos e infantís. As comparsas de adultos aproveitan os seus pregóns para faceren criticas "constructivas" para coa Xunta Veciñal e de canto se relacione coa Pedanía..."nestas datas está todo permitido". As escenificacións das comparsas infantís van sempre relacionadas co propio sentido da comparsa a modo de danza e baile. O groso da participación infantil ven da man do Colexio Público Mosteiro, no que a Asociación de Nais e Pais e o Director do Colexio fan un esforzo co fin de estar representados tódolos ciclos daquel e darlle colorido e realce o Entroido. Coma en moitos lugares, Bembrive ten o seu Meco, ese pelele recheo de palla a xeito de espantallo e pendurada dun pao na Alameda que anuncia e preside o Carnaval. Son moitos os significados que se lle atribúen coma é o de anunciar a fin da invernía e prepara-lo paso a unha nova estación... ou a modo de recordo daquel que fora posuído pola luxuria e non respectaba nin a solteiras nin a casadas, ata o punto de que os veciños, cansos, apresárono e aforcárono duna figueira. Trala queima do Meco, deposítanse as cinzas no río Eifonso que levara ó mar os maleficios da Parroquia... Dise que o deposto das cinzas, púñase fin a diversión.. pero son moitos os sitios, e Bembrive un deles, no que a xente exprime o máximo todo o Entroido e a Parranda. De noite celébrase unha verbena co concurso de disfraces na categoría de adultos, onde os veciños poñen a proba a súa inspiración e gañas de contaxiar a alegría ó resto dos veciños... Sequera o "restraso" bembrivense sirve para facer mais levadeira a Coáresma, ese período de reflexión e recollemento que antecede á Semana Santa.

A Entidade Menor de Bembrive reu Entroid

Os Vellos, comparsa infantíl, cuartos clasificados

Na foto, de esquerda a dereita: ENRIQUE VIEITEZ (Ex Concelleiro d COUTO (Concelleiro de Distrito e responsable de Vigo Zoo),

Vampiros, quintos clasificados

(Corresponsal del País), GERARDO SACAO (Director de Instituto (Especialista en protocolo). Realizó la presentación de los actos:

FERNÁNDEZ (Constructor), JACINTO LAREO (Ex Concelleiro e C

Banda Son ... Horas, quinto clasificado

Voces da Primavera, sextos clasificados

¡Vaya pareja!

Un gran número de persoas visitóu Bembrive o pasado día 28 d lugar ná Alameda do Torreiro. Foron sete as comparsas infantís, concurso individual de disfraces.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

17

El Foro Metropolitano de Vigo

FORO EL GRAN VIGO

BEMBRIVE2 0 0 4
Un carnaval lleno de color y alegría en la tierra del “Buen vivir”
“Hai un tempo para rir, Hai un tempo para chorar...e agora é tempo de pasalo ben, de carallada, de disfrute..." así empezaba o presentador a introducción ó Festival de Entroido de Bembrive do pasado 28 de febreiro. O retraso ben valeu a pena ¿seica oCarnaval de Vigo (e da meirande parte de España) adiantouse ó verdadeiro de Bembrive? A acollida dispensada lévanos a pensar que sí, e en calquer caso, o de Bembrive sexa Benvido. A festa xa empezara moito antes do desfile de comparsas... partipantes, familiares, amigos, curiosos, fixeron deste entroido un recordo de cómo empezara o mes de Febreiro en Bembrive coa súa festa de festas: o San Blas. A celebración do festival aconteceu na Alameda do Torreiro. Foron sete as Comparasas infantís, tres as de adultos e más de 100 os rapaces que participaron no concurso individual de disfraces. Foron "Os Vellos" o ritmo do "Cuando tu vas" de Chenoa os que abriron a festa. Pequenos rapaces caractarizados como grandes que dan boa proba o dito: "Os vellos son dúas veces nenos". Flores grandes, flores "cativas" con cadansúa maceta e a súa mariposa revoloteando ó redor movéndose ó ritmo do Vals de Strauss. Ás "Voces da Primaviera" segueu un desfile das comparasas de Mayores que mais tarde pasaría polo palco. A "Xuntanza de San Cibrán" amenizou a espera e o desfile dos "Jippis" recordaronnos "mais sexo e menos guerra".. o mesmo que dende a mañá do sdábado intentaba face-lo meco: o sangue da cabeza baixou... ben é certo que o Meco ewtaba "teso" . O parque móvil dos "Antepasados Parrandeiros", que inda traía kiosko e columpio, finalizou a presentación dos mayores. O Festival de comparsas infantís seguiu cona banda sonora duna vida coa agrupación dos rapaces de 2º nivel "Banda ¡Son.. Horas!". Dende o outro lado do charco apareceron os mariachis "Charrasquiños" no palco.. e se cadra índa máis xente nunha Alameda que estábase a quedar pequena. "Os Vampiros" non conseguiron esgotalo sangue dos corpos dos asistentes. Alumnos do 4º nivel que caracterizados coma Dráculas e Vampiresas, precederían os samuráis e as Geishas, e o pel de galiña que se lles puso ós asistentes coa súa posta en escena o son da banda sonora do "Ultimo Samurai". Eles movendo as pernas para facer as formas marciais, Elas movendose pasiño a pasiño... Quén ía dicir que Oriente e Occidente econtraríanse en Bembrive, ou que acabaríamos vendo como Ramseses e Cleopatras bailarían o son da música de Shakira.. con abanderados e todo.. Poderíamos dicir que a canteira de membros da Rondalla desta Parroquia esta asegurada polas ganas e caracterización que amosaron tódolos rapaces do colexio Mosteiro. O mesmo que a festa, que non ten nada que envidiar os carnavais de Cadiz..... veciños da Pedanía farían as unhas "chirigotas" das que non se ía salvar ninguén.. O desfile de comparsas de mayores abriuno a actuación da "Xuntanza de San Cibrán" que ben valeu un entroido por sí mesmo: disfraces, música, , Espinetes do Barrio Sésamo e Quijotes,pregoneiros co seu "Alcalde Alcal-

niu un importante xurado para este o 2004.

Expcios, gañadores do primeiro premio

de Vías e Obras e Responsable Comarcal del BNG), JOSE MANUEL TITO GÓMEZ (Jefe de redacción Revista El Gran Vigo), ANA

o Vigueses), PATRICK GORASI (Corresponsal da BBC), CARLOS Pedro Santos Díaz

Samurais e Xaponesas, segundos clasificados

Catedrático na Universidade de Vigo), JOSE MANUEL CABALEIRO

A comparsa dos hippys, terceiros clasificados deiro...": unha locura, e que é o entroido senón iso: Unha Locura."Os Jippis" co seu "Seguro, seguro que a cousa vai a mal.. Mais sexo.. Menos guerra" sobre todo entre San Cibrán e o Mosteiro aproveitaron tamén para pedir piscina e oleoducto para "Bembrive, sitio distinto". O desfile remataronno os "Antepasados Parrandeiros" que índa puzeron máis parranda por se houbera pouca, vixiados pola parella da garda civil desa comparsa... Sucedería o desfile de rapaces caracterizados coma Vellas (pequeniñas esos sí), Hobbit, Pippis e Re-Pippis, spiderman, Hobbits, Piratas, Dragóns... todo vale no entroido. Tras agradecer a participación de rapaces, mayores, e vecinos, quedaríamos emprazados para o vindeiro ano que esperemos sexa tan bo ou se cadra mellor (se é posible) ca este.

de febreiro para asistir á celebración do seu carnaval. A festa tivo tres as de adultos e máis de 100 os rapaces que participaron no

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

18

El Foro Metropolitano de Vigo

III PREMIO PENINSULAR DE NOVELA CORTA PARA JÓVENES Wenceslao Fernández Flórez
1.- El certamen está abierto a la participación de jóvenes y escritores, de 16 a 30 años, en lengua gallega, castellana y portuguésa, quienes habrán de concurrir con obras originales e inéditas. 2.- Los trabajos habrán de presentarse en hojas de formato DIN A4, mecanografiadas (o a ordenador), a doble espacio y por una sola cara. La extensión mínima de los trabajos será de 60 hojas de escrito (arial 12 o 14), con temática y narración libres. Se pueden adjuntar ilustraciones. Deberán remitirse al IES ALVARO CUNQUEIRO, c/ Porriño, s/n Coia - 36209 Vigo, a la atención de Don Xosé Carlos Alonso Ucha. Teléfono: 986.29.88.92. El plazo de admisión de obras comenzará el 1º de marzo y se cerrará el 1º de mayo del 2004. 3.- Las obras deberán identificarse solamente con su título. Carecerán por tanto de detalles que puedan identificar al autor. En sobre cerrado aparte se incluirá nota con nombre, apellidos, dirección y teléfono del autor, fax y email si los tuviera, mencionándose en el exterior el título de la obra, además del idioma en el que concurre. 4.- La Asociación Gran Vigo y el Instituto Alvaro Cunqueiro designarán los miembros del jurado, siendo su fallo inapelable. El hecho de participar en este Concurso implica la aceptación de sus bases. Todas las incidencias no previstas en estas bases serán resueltas por el jurado. 5.- La determinación de la obra ganadora, apertura de plicas y entrega de premios, placas y diplomas, en su caso, tendrán lugar durante el mes de mayo y podrá coincidir o no con la entrega de premios del Concurso Literario Interescolar Carlos Casares . 6.- Se establece un primer premio, sin perjuicio de conceder dos accésit para los participantes más jóvenes u otras lenguas. El premio, y en su caso los accésit, podrá ser declarado desierto si los trabajos presentados no tuvieran el nivel de calidad requerido. No será considerada por el jurado ninguna obra de la que se tenga noticia que ha sido premiada en otro concurso, en el período comprendido entre el término del plazo de admisión de las obras y la fecha del fallo. 7.- La Asociación Gran Vigo y la Revista El Gran Vigo, organizadores de este premio, podrán reservar en exclusiva y con todos los derechos de edición - si el jurado considera oportuno su publicación -, las obras premiadas en la lengua gallega, castellana y portuguesa, con la posibilidad de cederles tales derechos a terceros, podrá publicar esta sin limitación del número de ejemplares ni de ediciones. Los cinco mil primeros ejemplares vendidos estarán libres del pago de derechos de autor. El beneficiario del premio, y accésit, que se compromete a renunciar, expresamente, a cualquier pretensión sobre los antedichos derechos, recibirá gratuitamente 50 ejemplares de su obra premiada, si fuese publicada. 8.- Los originales no premiados podrán retirarse en un mes a partir del veredicto. Las obras no retiradas quedarán en posesión de la Asociación GRAN VIGO o serán destruidas.

O I.E.S Álvaro Cunqueiro cumple 25 años al servicio de la educación
POR XOSÉ CARLOS ALONSO UCHA DIRECTOR IES ALVARO CUNQUEIRO

Dentro de poucos meses cumpriranse 25 anos na vida do noso Instituto. Semella que foi onte , o tempo pasa apresa… Agardábamos dun xeito especial esta data. Cumprimos 25 anos, un cuarto de século. Hai agora dous anos que os amigos da Asociación Gran Vigo botaron a andar unha hermosísima experiencia no noso IES. Darlle a oportunidade ós rapaces de facerse escribidores de versos, de contos, constructores de historias. A gran cantidade de rapaces de tódalas idades, algúns mesmo ben cativos, que participaron o ano pasado no III Concurso Literario Carlos Casares de poesía e relato curto foron un acontecemento extraordinario. No presente curso a Asociación amplia a súa convocatoria de conto curto e poesía á novela curta co premio Wenceslao Fernández Flórez en galego,castelán e portugués , dándolle un ámbeto peninsular. O noso centro síntese orgulloso de cooperar neste evento. Os alumnos convertidos en creadores de historias descubríndonos a todos mundos que non coñeciamos ábrenos unha paisaxe sobre eles ás máis das veces inédita pero absolutamente real. O profesor que descubre ó alumno.

Para más información

Teléfonos: 986.24.36.88 - 630.127.479 E-mail granvigo@telefonica.net

Asociación cultural

Gran Vigo
Participa en nuestros concursos y premios

Feita esta presentación agradecida respondo a demanda que me fan Tito e Nelly os alma mater desta andaina literaria. Pídenme que faga unha reseña sobre o vintecinco aniversario do Instituto Álvaro Cunqueiro. O vindeiro curso 2004/2005 cumpriremos vintecinco anos como Instituto, un cuarto de século de servicio na educación e no ensino público en Coia. Foron anos de grandes alegrias e tamén dificultades. Non foron fáciles pero estamos contentos, creo eu, do camiño percorrido. Cos medios que tivemos andivemos con paso firme, cando non tivemos medios, pola cicatería da administración, as familias, os alumnos, os profesores suplimos esas carencias. Con mellores medios teríamos chegado muito máis lonxe, pero estamos moral e académicamente satisfeitos do que construimos. ¿Cómo facer unha semblanza de tantos esforzos, de tantas experien-

cias, de tantos compañeiros? ¿Cómo decidir de quen falar e de quen non? Son recordos inesquencibles. En todo caso isto non pretende ser un escrito laudatorio. Creo que , as mesmas palabras, os mesmos sentimentos podían verterse falando sobre calquera outro instituto. Porque a pregunta é o que pode haber de significativo no andar de vintecinco anos neste labor apaixoante. En todo home existe o desexo de saber , decía o filósofo.Somos nós os paridores dese saber que existe como ansia no espíritu dos alumnos. Somos e fomos unha ponte pola que andar seguros por enriba das augas turbulentas que dirían os inesquencibles S. e G. Antes de continuar co eloxio e axudando a que o lector entenda, debo decir que ista é unha historia común, corriente , seguramente repite outras muitas historias dos que tentan facer ben o seu traballo porque aínda que crean non saber o porqué da súa conducta, saben máis do que cren saber como dice Chomski. Hai tempo, unha desas personas extraordinarias/ordinarias, díxomo ó ouvido: o máis importante é a pequena historia porque é a que realmente construe a Historia. É o traballo dos que se esforzaron por axudar a tantos e tantos rapaces e rapazas a descubrir o que levaban dentro, a abrir os ollos e mirar máis preto ou máis lonxe, coa paixon de descubrir, de superar a ignorancia culpable da que lles fala o seu profesor Inmanuel, ou de convertir o seu saber en algo transformador como lles insiste Karl…. Chegan os rapaces como oleadas cada ano. Agora son máis pequenos, casi pequerrechos de todo. Nos recreos corren polos pasillos, ás veces con risco para os profesores que xa non somos rapaces. Pero son eles os que nos manteñen vivos, incluso demasiado vivos. Os rapaces e as rapazas enchen o instituto de vida. Se non andamos con cuidado confúndennos a nos mesmos sobre a nosa propia idade. Nós os profesores somos testemuñas privilexiadas de cómo trascorre a súa vida entre os doce e os dezaoito ou máis anos. É unha experiencia formidable : ou acaba contigo ou te cura de muitos males. O perigo é obvio : ser un xoven a destempo, perigo ou salvación. Dani, Cuco, Fernando e Eduardo, Isaura, Antonio, Nores, os da revista, do teatro,

do coro, dos equipos de baloncesto, de badminton, os dos intercambios... tantos e tan inolvidables, bos profesionais pero máis importante, grandes personas. No capítulo dos esforzos, os pais teñen un lugar importante. Sen a cooperación dos pais non terían sido posibles muitas cousas. Os seus puntos de vista, as súas suxerencias e contribucións convertíronnos en protagonistas da vida do centro. O Instituto é deles porque eles, non só coa opinión tamén materialmente fixerono posible.Fernández,Castro, Flora... gracias. Estas e outras cousas sucederon no noso instituto. Un instituto que naceu dun xeito extrano. Fomos un desdobre. Cecais o nome que se nos deu, Álvaro Cunqueiro, quixo ser congruente con este nacemento tan inusual. De modo que os vinticinco anos do noso instituto tamén son para máis dun os seus vinticinco ou vinteseis anos de vida académica. ¿De quén falar?. Tivemos e temos profesores diversos e ó tempo coincidentes. Dedicaban e dedican o seu esforzo a traballar cos alumnos. No noso argot particular: traballar cos alumnos na aula. Despois algúns comparten o seu traballo coa universidade, co traballo de investigación pedagóxica, ou literaria ou deportiva… Fomos e somos un grupo humán diverso e suxerente. Ó longo destes anos houbo compañeiros que como resultado da política de reducción de persoal do Consellería tiveran que abandonarnos, Dolores, Anxo, Carme, Xulio... Outros fóronnos arrincados de forma inesperada. Xa pasou algún tempo da morte de Baltasar, home bo, sabio, prudente, xeneroso que axudou tanto a tantos alumnos e que foi recordado con emoción por todos nos. Hai poucos días sentimos de novo como o que somos, pasado,presente, futuro, mesturábase nas palabras doloridas dos alumnos que recordaban a profesora e poetisa Xela Arias que nos acompañou no que para o instituto era un tempo máis de andar e para ela era o tempo último. Pero nos repetimos e repetiremos o que cremos ser e que nos recorda o himno dos estudiantes; ¡ Enchámonos de alegria, vivan os alumnos, vivan os profesores! O vindeiro curso celebraremos o noso vinticinco aniversario cheos de ánimo.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

19

El Foro Metropolitano de Vigo

Antonio Prado Ledesma El poeta del verbo Luminoso
REDACCIÓN ción por la poesía y la narración. Nació y creció, nuestro personaje desgraciadamente desaparecido, el poeta en Moral de Calatrava (Ciudad Real), en la Mancha arborea de los historiadores, o en la Manxa - tierra seca - de los lingüistas, según se prefiera. Quizás, simplemente, junto al tabaibá por el que aún revolotea la nocturna tatagua premonitoria para posarse un instante sobre sus ásperos frutos amarillos. Y falleció en Vivero, Concello que acertadamente convoca anualmente un premio de poesía con su nombre. Compartía su domicilio de Vivero con el de Vigo en la calle Villagarcia de Arosa. Nuestro amigo, el poeta del verbo luminoso, es seguro un lucero que brilla en el cielo. Tal era su empeño de permanecer alejado de la notoriedad que esclarecidos hombres de letras, de solvente juicio, coinciden en proclamar que su nombre, como poeta excepcional, tiene que formar parte, para brillar con luz propia, de la constelación de los escritores ilustres. Y a esto no se puede renunciar amigo mio. Charlabamos un rato de todo: del tiempo, de política, de pequeñas cosas de la vida. Su pensamiento queda suficientemente expresado en sus poemas, pero hay uno definitivamente expresivo, el que lleva por título "Madurez": Es decir: la soledad, el silencio. El silencio supone llegar a los rincones más hondos de las cosas, a lo que cada cosa tiene de eternidad. El decía que el silencio es como el océano, puro sinfín, total inmaterialidad. Se puede navegar por él alma, nube y ola - , como los barcos que veía desde Morás, ágiles y delgados en la distancia. Ynavegar es irse, pasar sobre lo efímero y caedizo, sentir el cálido beso de lo que no muere nunca, saberse en el viento como la nube o la rosa, las dos cosas más perfectas y gráciles que existen. Aunque las dos puedan morir ¿morir? No sé. Un hombre de bien a muerto, su recuerdo vive en mi y en sus versos, un gran poeta perdurará para la eternidad. Desde esta página te mando un beso al cielo.

IV CONCURSO LITERARIO INTERESCOLAR GRAN VIGO - CARLOS CASARES
BASES Participantes: Estudiantes de tódolos colexios, colexios de educación especial, colexios hospitalarios e institutos da Provincia de Pontevedra. Categorías: Primaria ; ESO Bacharelato Modalidade: Conto curto:(mínimo 2 folios a dobre espacio máximo 6 folios, a man, a máquina ou ordenador), obras Inéditas e tema libre. Poesía: obras inéditas e tema libre, sen extensión, escritas a man, a máquina ou ordenador. Idioma: Galego ou castelán. Dotación: Premios, placas e diplomas Data: Dende o 1 de marzo ata 1 de maio. Onde enviar as obras: As obras remitiranas ó IES Álvaro Cunqueiro de Coia Vigo (á atención do director do centro D. Xosé Carlos Alonso Acha), Rúa Porriño, s/n, 36209 Coia - Vigo. Entrega de premios: O xurado dará a coñecer o resultado da súa decisión na entrega de premios a celebrar no Salón de Actos do IES Álvaro Cunqueiro a partir do 20 de maio. As obras deberán ir identificadas cós datos persoais do participante, do curso e o nome do colexio. Máis información en : Asociación Cultural, Deportiva e Prestadora de Servicios a Xuventude "Gran Vigo" telf.:986.24.36.88 - 630.127.479, e-mail: granvigo@telefónica.net

Tuve como vecino de puerta a un hombre que por su modestia no quería irrumpir, aún teniendo derecho a ello, por los caminos de la notoriedad. Sus poemas tienen tal humanidad que son una brisa de aire puro en medio del ambiente de angustia y deseperanza que asfixia nuestro vivir de hoy, con conflictos y guerras sin sentido. Sus versos llegan a lo más hondo del alma, emocionan y conforman. Amante de los niños pasaba horas hablando con un pequeño retoño, Breo de Gómez quizás ahí le venga, a este alevín de escritor, la afi-

VERSO ÚNICO (inédito)

Yo daría mi vida, toda entera por el verso increado, el verso ungido que cantara la flor, la nube, el nido, la divina y eterna primavera. Yo daría mi vida, lo que fuera por ese verso fiel, por el latido de un pájaro en mi frente, el desvivido temblor de un ala fiel en mi cadera. Daría todo, más, mis blancos lotos, mis castillos de azúcar, los remotos lunarios de mi pálido universo. Daría mis alondras luminosas, mi altiva soledad, mi azul, mis rosas. Hasta el alma, Señor, por ese verso.

Martín Echegaray, nº 16 - 6C Entre Alcampo Coya y Balaidos C.P.. 36209 Vigo - Pontevedra Telf/Fax. 986 209 557

SURF BODY BOARD S K AT E SNOW STREET cuyaguasurfshop@hotmail.com

H O T E L

C O I A
VIDRIERAS ARTISTICAS
COCIDAS A FUEGO

C/Sanjenjo, 1 36209 VIGO Te l f . 9 8 6 2 0 9 5 0 6 - F a x : 9 8 6 9 5 0 6 e-mail: info@hotelcoia.com

www.hotelcoia.com

BEMBRIVE - AMIEIRAS Nº 3 36313 VIGO Telf. Fax: 986 47 09 68

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

20

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO PROVINCIAL
A Deputación asinou un convenio coa asociación para o estudio da contaminación nos moluscos que se comercializan na provincia Campaña de sensibilizacion do Día Internacional da Muller
A institución provincial realizou a campaña "Igualdade de condicións tamén no traballo" con motivo do Día Internacional da Muller que se celebrou onte día 8 de marzo. Esta iniciativa consistiu na edición de carteis, folletos e dípticos, así como dun espacio publicitario que se puido ver durante estes días na Televisión de Galicia e nas televisións locais da provincia de Pontevedra. Polo que respecta ó material impreso, remitiuse a centros de ensino, centros de saúde, delegacións da Xunta de Galicia, espacios universitarios, asociacións de empresarios e cámaras de comercio de tódolos concellos da provincia de Pontevedra.

A Deputación colabora nos actos do centenario de ANFACO cunha axuda de 60.000 euros.
A Deputación de Ponte vedra aprobou o 27 do pasado mes de febreiro, en comisión de Goberno, a concesión dunha axuda de 60.000 euros á Asociación Nacional de Fabricantes de Conservas, Pescados e Mariscos (Anfaco) para patrocinar as actividades con motivo do centenario da asociación. A Deputación de Pontevedra ven colaborando con Anfaco dende hai anos en distintos proxectos de investigación, de xeito que dende a asociación van distinguir a institución principal que preside Rafael Louzán Abal. Así, a Deputación asinará este ano un novo convenio de colaboración coa Asociación Nacional de Fabricantes de Conservas, Pescados e Mariscos (Anfaco) para levar adiante un <Estudio dos virus bacteriófagos indicadores de contaminación viral e fecal que poden estar presentes ou afectar a comercialización de moluscos na provincia de Pontevedra>. A través desta liña de colaboración, a Deputación de Pontevedra aportará 24.000 euros para facer efectiva a colaboración e posibilitar que Anfaco, unha entidade que integra 170 empresas -34 delas conserveiras da provincia de Pontevedraleve adiante un estudio que permita ter ferramentas para garantir a calidade dos productos mariños da provincia. Celebracións Anfaco celebrou o día 3 de marzo a inauguración oficial do seu centenario no Museo del Mar de Galicia de Vigo ás 19.00 horas, así como da exposición conmemorativa <100 Años de Unión Conservera>. A inauguración oficial do centenario de Anfaco levouse a cabo cun acto ó que asistiron destacadas personalidades vencelladas á industria transformadora de productos do mar, encabezadas polo presidente de la Xunta, Manuel Fraga.

6.000 euros para o proxecto <fichas país>
ADeputación concederá unha axuda de 6.000 euros ó Centro Tecnolóxico do Mar- Fundación CETMAR para continuar co proxecto <Fichas País> de información sobre a situación dos países costeiros que xurdiu, fai dous anos, en vista da escaseza de información elaborada de xeito específico, especializado e adaptado ás necesidades do sector marítimo-pesqueiro.

Una de las menciones especiales que anualmente concede la Diputación Provincial recayó en Don Manuel Parcero Rodríguez
La Excelentísima Diputación Provincial de Ponte vedra otorga anualmente el título de MEJOR DEPORTISTA DEL AÑO y menciones especiales a personas físicas o clubes que hayan destacado por su labor durante el año anterior. Este año recayó una de las menciones especiales en el DELEGADO DE LA FEDERACIÓN GALLEGA DE FÚTBOL EN VIGO, Don Manuel Parcero Rodríguez. El acto de entrega de estos premios se realizó el pasado día 6 febrero a las 19:30 horas en el Salón de Plenos de la Excma. Diputación Provincial.

Representantes da Xunta de Castela e León intercambiaron experiencias en Vigo e Pontevedra no proxecto empleocities
Un representante da Xunta de Castela e León e tres membros do Centro Europeo de Empresas e Innovación (CEEI) desta comunidade autónoma realizaron o día 27 de febreiro unha visita institucional á Deputación de Pontevedra para intercambiar experiencias cos técnicos do proxecto Empleocities impulsado pola institución provincial dende a Presidencia da Asociación Española de Cidades da Pesca (Aecipe), que ocupa Rafael Louzán Abal. Empleocities é un proxecto impulsado pola Deputación Provincial que conta cun orzamento de 1,5 millóns de euros. Foi a única iniciativa deste tipo aprobado para Galicia pola UE e consiste nunha estratexia para abordar políticas de emprego nun territorio de 24 concellos situados na Área Metropolitana de Vigo e as comarcas de O Salnés e O Morrazo. A recepción da comitiva castelá tivo lugar ás 11.15 horas no Pazo Provincial. Despois, os técnicos intercambiaron información e aplicacións prácticas dos dous proxectos da Deputación e da Xunta de Castela e León. O Proxecto Deleite comparte obxectivos con Empleocities, xa que está dirixido á promoción de instrumentos de creación de emprego. A Junta de Castela e León, os concellos, sindicatos, empresas, cámaras de comercio e os axentes de desenvolvemento local se encargarán de desenvolver o programa de xeito coordinado. Deste xeito, os técnicos de ámbolos dous proxectos analizaron e debatiron os problemas, as perspectivas,o ámbito de actuación e os instrumentos de aplicación dos proxectos. Foro en Vigo Finalmente, os membros da Xunta de Castela e León e do CEEI participaron ás 12.30 horas nun foro que se celebrarou no auditorio Caixanova, en Vigo, e que supuxo un achegamento ás iniciativas do proxecto Compás que abandeira a Mancomunidade de Vigo -un dos territorios de actuación do Proxecto Empleocities da Deputación-. Compás é unha iniciativa que se enmarca dentro da iniciativa Equal do Fondo Social Europeo, dedicada a promover a loita contra o desemprego.

Durante o ano 2003 realizouse o mantemento de 35 campos de fútbol en toda a provincia
O Parque de Maquinaria da Deputación de Pontevedra realizou o mantemento de 35 campos de fútbol de toda a provincia durante o exercicio de 2003. Na meirande parte dos casos, a titularidade destes campos de fútbol é de carácter municipal. Os traballos consistiron, segundo os casos, en recebados, sementados, resementados, o corte das raíces superficiais do céspede e a súa aireación. Na comarca de Pontevedra, as máquinas realizaron traballos nos campos municipais de Pasaron (Pontevedra) e da Seca (Poio). Polo que se refire ás comarcas de Deza e Tabeirós-Terra de Montes, as actuacións cinxíronse ó Manuel Anxo Cortizo de Lalín e ó campo municipal da Baiuca na Estrada. Nas bisbarras do Salnés e Caldas, o Parque de Maquinaria desenvolveu traballos de cara a preservar a calidade do terro de xogo no campo municipal da Senra (Ribadumia), nos campos de fútbol do Portonovo e do Vilalonga (Sanxenxo), no campo municipal de Baño (Valga), nos terreos municipais da Lomba e de Vilaxoán (Vilagarcía de Arousa), no Salvador Otero (Illa de Arousa), así como nos campos municipais de Burgáns (Cambados), de Meis, de Mírallos (Moraña) e das Canteiras (Cuntis). Polo que respecta á zona Sur, nas bisbarras de Vigo, O Morrazo e o Val Miñor, as máquinas do Parque Provincial desenvolveron traballos de drenaxes parciais no campo do club Alondras (Cangas) e de acondicionamento nos terreos municipais de San Pedro (Marín), o Coruxo (Vigo), Gaiandas (Gondomar) e Val de Martín (Gondomar). Tamén no que se refire ás bisbarras máis septentrionais da provincia, o Parque de Maquinaria da Deputación asumiu labores de mantemento nos campos de fútbol municipais de Lourambal, Pontellas e Zona Francas (O Porriño), Canosa e Mata (O Rosal), A Gándara (Salceda de Caselas), Dextros (Salvaterra de Miño), Alivio (Tomiño), Guillarei (Tui), a Sangriña (A Guarda), as Lagoas (Mondariz), así como nos municipais de Pardellas e Areas (Ponteareas) e no terreo de xogo do club Alpinistas, tamén no termo municipal de Ponteareas.

La agrupación Seis do Nadal ha sido galardonada con uno de los premios Escola Deporte de la Xunta de Galicia.
El pasado día 12 del mes de febrero, en la gala del Deporte Gallego, la Agrupación Deportiva Seis Do Nadal, recogió el PREMIO ESCOLA DEPORTE que reconoce un buen trabajo realizado por esta agrupación que está ubicada en el Colegio Público que lleva su nombre. En su boletín mensual la Agrupación dice: “Non é posible o deporte escolar se non se cree nel como un factor importante para a educación dos nenos. E a partir de aí cómpre dotalo con orzamentos que axuden a potencialo alí onde non haxa o suficiente estímulo. Non podemos depender sempre do voluntarismo dos pais. Necesitamos que as institucións autonómicas, provinciais e locais fagan unha rede de técnicos deportivos que axuden a organizar o deporte”.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

21
C r i s ta l e r í a Carpintería de Aluminio R e pa r a c i ó n d e Persianas

El Foro Metropolitano de Vigo

C R I S T A L E R I A

Librería

cronos
Especialidad en libros deportivos Libros en general Textos escolares Papelería

Trav. de Vigo, 160 bajo
Telf y fax. 986 25 36 77 Móvil: 655 93 82 20 -1-2-3

Enmarcaciones

AGROVIGO
Maquinaria Agricola, Forestal y Jardineria EXPOSICIÓN Y VENTA Avda. de Madrid - Camino Cacheno 8 36214 VIGO (Pontevedra) Telf. 986 412 133 - Fax 986 418 015 Recambios: Telf: 986 412 251 Taller: Telf. 986 412 522

Fotocopias Servicio de fax Descuentos especiales en material de oficina

M a r t í n E c h e g a r a y, 2 6 36209 VIGO Te l f . F a x : 9 8 6 2 1 3 9 0 3

FERRETERIA ELECTRODOMÉSTICOS ESPECIALISTAS EN BRICOLAGE

SU FERRETERIA

Cafetería

Avd. de Castelao, 51 3 6 2 0 9 C O YA - V I G O Telf. 986 20 91 62 - Fax: 986 20 05 79

Rúa Progreso, 18 - 36202 VIGO Telf. 986 43 70 22 - 986 43 84 83 Fax: 986 43 10 46

SOCERGA, S.L.
Gandarón, 22 - 36214 VIGO Telf. Fax. 986 26 46 20 Móvil 608 88 25 57

Avda. Castrelos, 446 Telf. 986 211 288
Sábados y Domingos Callos y fútbol televisado

SOLDADURA -

CERRAJERÍA - ESTRUCTURAS METÁLICAS

Cafetería Cervecería

C A N A L D I G I TA L
Sandwiches Hamburguesas Bocadillos Reposteria Desayunos

FRAMBUES

C o n t r á ta n o s t u publicidad
infórmate:
e-mail: elforo.npg@elgranvigo.net Te l f . F a x . 9 8 6 2 4 3 6 8 8

Tr a v e s í a d e V i g o , 1 2 4 Te l f : 9 8 6 3 7 8 0 7 8 V I G O ( P o n t e v e d r a )

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

22

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO DE GALICIA
O conselleiro de Política Territorial afirma que "un vigués poderá estar en duas horas e 36 minutos en Madrid e un pontevedrés en menos de duas horas e media"
O conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda, Alberto Núñez Feijóo, participou, fai días, nunha conferencia na Confederación de Empresarios de Pontevedra en Vigo, nun acto que estivo presentado polo presidente da mesma, José Manuel Fernandez Alvariño. No acto, Núñez Feijóo destacou que, "tiña a satisfacción de anunciar que o Ministro de Fomento lle confirmou que os vigueses estarán en 29 minutos en Ourense, xa que o AVE entre ambalas dúas cidades transcurrirá a traves de Cerdedo. Esto significa que a conexión con Madrid será de pouco máis de duas hora e media e a unión entre Ourense e Pontevedra redúcese a 19 minutos". Na súa intervención, sobre o Plan Galicia once meses despoís na Confederación de Empresarios de Pontevedra, o conselleiro de Política Territorial destacou que "a Xunta de Galicia vai investir, no ano 2004, nas actuacións do Plan Galicia na provincia de Pontevedra, arredor de 53 millóns de euros, co obxecto de cumplir cos compromisos acadados". Na visita que o Conselleiro Alberto Núñez lle fixo a Confederación de Empresarios de Pontevedra en Vigo, explicou unha parte importante do Plan Galicia no que se refiere a infraestructuras de comunicación para a zona sur e de Vigo. Entre outras cousas dixo que: AXunta de Galicia inviste, no ano 2004, no Plan Galicia de estradas, portos e solo industrial na provincia de Pontevedra, un total de 53 millóns de euros O Ministerio de Fomento investirá máis de 135 millóns de euros no AVE do Eixo Atlántico Vigo-ACoruña, no ano 2004. dustrial que se levarán a cabo no 2004 na provincia de Pontevedra dentro do Plan Galicia, xunto coas actuacións adicionais, ascenden a 30 millóns de euros. O conselleiro de Política Territorial informou ó Consello da Xunta sobre o Plan Sectorial de Áreas Empresariais de Galicia incluidas no Plan Galicia, co obxecto de executa-la urbanización dos parques entre o vindeiro ano e o 2006.

NÚÑEZ FEIJÓO INFORMA QUE ALVAREZ-CASCOS LLE CONFIRMOU QUE O AVE CONECTARÁ VIGO E OURENSE EN 29 MINUTOS, E PONTEVEDRA E OURENSE EN 19 MINUTOS

PORTOS
Por outra banda e, dentro dos investimentos e actuacións que está a levar a cabo a Xunta de Galicia, dentro do Plan Galicia, Núñez Feijóo destacou que "neste ano, máis da mitade das obras do Plan Galicia de portos na provincia de Pontevedra estarán rematados ou en obras". Núñez Feijóo recordou "a súa satisfacción polo traxecto entre Vigo e Ourense era dobre, primeiro pola mellora que supón para os vigueses e pontevedreses dito percorrido e, segundo por poder confirma-lo ante os empresarios de Pontevedra, que foi unha das institucións que, coa Xunta, instou ó novo trazado". O conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda informou que o Ministerio de Fomento vai investir máis de 135 millóns de euros, durante o ano 2004, que suporá que máis do 50% das obras do AVE do Eixo Atlántico Vigo-A Coruña estarán en servicio ou en obras.

CAMIÑOS DE FERRO

Visita del Conselleiro Núñez Feijo a la Confederación de Empresarios de Pontevedra. En la foto junto a José Manuel Alvariño Os investimentos no Corredor do Morrazo ascenden a 25 millóns de euros, no ano 2004, o que permitirá que as obras estean rematadas no ano 2005, e mellora-las comunicacións dos 60.000 habitantes de Moaña, Cangas e, Bueu provincia de Pontevedra, no 2004, arredor de 35 millóns de euros e terá en obras máis do 25% dos quilómetros que está a desenvolver dito Plan nesta pronvincia. "O Plan Galicia suporá -informou Núñez Feijóo- que un 85% da poboación de Pontevedra estará conectado por autovía, autoestrada, corredor ou vía rápida". " Autovía do Salnés Neste ano estase a remata-lo proxecto de trazado e vaise a levar a cabo a tramitación da Declaración de Impacto Ambiental para que, despois, Medio Ambiente remita a Declaración de Impacto Ambiental e a Consellería de Política Territorial poda aprobar definitivamente o estudio informativo e licite a obra. A actuación será sobre 18 kms e o seu remate será no 2006, case dous anos antes do previsto. O investimento para o ano 2004 ascende a 8 millóns de euros. " Corredor do Morrazo A actuación no Morrazo é sobre un total de 18,4 quilómetros e o seu remate está previsto para o ano 2005, ano e medio antes do previsto. A obra está en marcha, e o investimento para o presente ano suma 25 millóns de euros. " VAC Tui - AGuarda Vai sair a información pública o estudio e tramitarase a Declaración de Impacto Ambiental, para unha vez aprobado o estudio informativo tra-la contestación da Consellería de Medio Ambiente pódase licita-la redacción do proxecto de trazado no 2004. O investimento adicado a esta obra ascenderá a 1,9 millóns de euros O conselleiro de Política Territorial destacou que "a Consellería está a construir u total de 15 parques industriais na provincia de Pontevedra, e todos eles estarán rematados no ano 2006 e, suporán 6,6 millóns de metros cadrados".. Os investimentos en solo in-

SOLO INDUSTRIAL

Solo industrial
O Plan Galicia de Solo industrial súmase os parques industriais que estanse a facer na provincia de Pontevedra, o que supón a construcción dun total de 15 parques industriais entre o presente ano e o 2006 Os investimentos en solo industrial que se levarán a cabo no 2004 na provincia de Pontevedra dentro do Plan Galicia, xunto coas actuacións adicionais, ascenden a 30 millóns de euros

Estradas
O 85% dos habitantes da provincia de Pontevedra estarán conectados por autovía, autoestrada, corredor ou vía rápida co Plan Galicia Política Territorial vai investir preto de 35 millóns de euros nas estradas da provincia de Pontevedra comprometidas no Plan Galicia, no presente ano Unha carta parte das actuacións do Plan Galicia da provincia estarán en obras no ano 2004

Portos
O 61,5% das obras dos portos da provincia de Pontevedra contempladas no Plan Galicia estarán rematadas ou en obras no ano 2004 O investimento no Plan Galicia de Portos neste ano ascende a 5 millóns de euros

ESTRADAS
Política Territorial vai investir no Plan Galicia de estradas na

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

23

El Foro Metropolitano de Vigo

Alojamientos de Turismo Rural en

Galicia
Galicia ofrece un amplio abanico de posibilidades para practicar el Turismo Rural, la nueva forma de descansar y ponerse en contacto con la naturaleza, sobre todo cuando el viajero busca con preferencia la naturaleza intacta y las curiosidades naturales. Las características geográficas de Galicia la convierten en un auténtico paraíso para descubrir y practicar nuevas formas de Turismo. La varie-dad y frondosidad de sus paisajes interiores, con los infinitos matices de sus verdes, los innumerables ríos y arroyos, un hábitat diseminado y sin los agobios urbanos, un relieve suavemente accidentado, fiestas y romerías que mantienen antiguas costumbres y tradiciones, muchas de ellas relacionadas con las labores de campo, facilitan el poder ofertar una gama variadísima de posibilidades, y unos alojamientos confortables pero inusuales en las casas de campo y en los pazos (construcciones señoriales típicas de Galicia situadas en el medio rural) Conocer el interior de Galicia es uno de los atractivos del Turismo Rural.

Dentro del Turismo Rural de Galicia, sus usuarios pueden disfrutar a lo largo de más de 250 días al año de las ofertas Días Verdes y Días Verdes de Oro. Días Verdes: Descuentos del 20% en pernoctaciones. Días Verdes de Oro: Para mayores de 50 años. Una pernoctación gratis para él/ella y su acompañante si se aloja dos noches en días verdes.
El Turismo Rural de Galicia ofrece descuentos en los “Días Verdes”

Una oferta original
El rico patrimonio arquitectónico rural de Galicia es precisamente lo que hace que la oferta gallega de alojamientos de Turismo Rural sea singular y una de las más atractivas de España. Por un módico precio, cualquiera se puede alojar en una construcción del siglo XVIII, en una antigua fábrica de salazón con el horizonte abierto a la inmensidad del Atlántico, en una casa de labranza para participar de las labores agropecuarias propias de la zona o a lo largo de las distintas rutas del Camino de Santiago. Los pazos y las casas solariegas forman parte inseparable del paisaje y de la identidad gallega. En su origen fueron morada de la hidalguía rural, que dejó esculpidos en sus fachadas los escudos de armas de su linaje. Las casas de labranza, también confortables pero menos lujosas, permiten el contacto directo con la vida del campo y sus gentes, mientras que en el resto de los alojamientos, sus titulares no practican necesariamente este tipo de faenas. La Comunidad autónoma gallega cuenta ya con 444 alojamientos de Turismo Rural repartidos por toda su geografía. En la provincia de A Coruña, existen 116 establecimientos; en Lugo, 122; en Ourense, 64; y en Pontevedra 142.

De acuerdo con la catalogación del Turismo Rural en Galicia, existen tres grupos de alojamientos: GRUPO A: Pazos hospedería y pazos residencia Comprende pazos, castillos, monasterios, casas grandes, casas rectorales y aquellas otras que por sus singulares características y valores arquitectónicos, son reconocidas como tales por los órganos competentes de la Administración autonómica. GRUPO B: Casas hospedería y casas residencia Comprende las casas de aldea situadas en el medio rural que, por su antigüedad y características de construcción, responden a la tipicidad propia de las casas rústicas gallegas Grupo C: Casas de labranza En este grupo se incluyen las casas de labranza, entendiendo como tales las casas situadas en el medio rural y con habitaciones dedicadas al alojamiento de huéspedes, en las que se desarrollan actividades agropecuarias en las que pueden participar los clientes alojados. Esta forma de Turismo es la definida como agroturismo.

Turgalicia dispone de una Central de Información y
El Turismo Rural de Galicia ofrece un sinfín de posibilidades para el ocio

Reservas de Turismo Rural en el teléfono: 902 200 432.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

24

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO DE GALICIA
Outro modelo productivo
O modelo productivo e de competitividade baseado en baixos salarios, e precariedade na contratación e nas condicións de traballo, ademais de inxusto está seriamente ameazado.
XESUS MOSQUERA SECRETARIO XERAL UGT GALICIA Galicia finalizaba o ano 2003 con 25.000 parados máis dos que tiña a finais de decembro de 2002, e con unha taxa de contratos en precario do 35%, cinco puntos máis que a media española e o triple da media europea, a pesar de que a Xunta leva gastados nos últimos anos nada menos que cento cincuenta millóns de euros en incentivos para a reconversión de contratos temporais en fixos. Sectores industriais importantes como o téxtil, o conserveiro, o naval, o auxiliar do automóbil, entre outros, rexistran síntomas de deslocalización industrial preocupantes que obrigan á reflexión. O vindeiro día 1 de maio, dez novos países da Europa Central e Oriental incorporaranse á Unión Europea, de xeito que o panorama competitivo para as nosas empresas cambiará radicalmente. O modelo productivo e de competitividade baseado en baixos salarios, e precariedade na contratación e nas condicións de traballo, ademais de inxusto está seriamente ameazado. Na Europa dos vintecinco, os dez novos países chegan con custos salariais que equivalen ó 40% do salario/hora en España e pouco máis do 20% do europeo. Tamén a xornada de traballo ordinaria é superior a media española e comunitaria. Ademais contan con unha boa base formativa e o gasto publico en educación, en función do PIB, supera en ditos países os porcentaxes correspondentes a España, e incluso á propia Unión Europea, con apostas decididas pola investigación e a tecnoloxía. A carencia dunha política industrial ven sendo unha característica da nosa realidade actual ate o punto de que nin o Goberno Central nin o Galego teñen sequera ministerio ou consellería de industria. O risco xa non de novas reconversións industriais, senón de autenticas deslocalizacións é real, o que de producirse traerá serias consecuencias futuras. Son moitas as voces que advirten que o actual modelo productivo está esgotado, e compre reorienta-lo a outras actividades baseadas nas novas tecnoloxías e na investigación, na aposta decidida pola inversión en educación e formación, o que implica estabilidade e unha mellor calidade do emprego con carácter xeral. Galicia necesita tratar con urxencia esta cuestión, e facelo en profundidade, con rigor, máis alá das lexitimas formulacións que se plantexen nos programas dos partidos políticos, aínda que contando coa aportación de todos. A importancia do problema require unha diagnose certeira e a posta en practica de

medidas cara os vindeiros anos que poidan comparti-lo empresariado, as organizacións sindicais, e as propias forzas políticas.

En circunstancias políticas diferentes ás que está vivindo e ten por diante Galicia nos vindeiros meses, seria razoable intentar un acordo entre os sindi-

catos, as organizacións empresariais, e a Xunta, que contribuíse a dar solución ó problema. Sen embargo isto non será posible, porque tralas eleccións xerais, entraremos en precampaña das autonómicas, de maneira que viviremos meses nos que a manipulación electoral das actividades, e as posteriores renovacións e cambios, que inevitablemente se producen despois dun proceso electoral, obrigan a prescindir desta posibilidade. Para non atrasar en máis de dous anos algo tan necesario e urxente, vimos propoñendo a creación no seo do Parlamento de Galicia dunha comisión especial para tratar con detalle esta cuestión, propoñendo pautas de actuación futuras, validas para as empresas e as administracións nos vindeiros anos. Isto permitiría toma-las decisións a tempo, evitando a manipulación electoral e conseguindo o respaldo da sociedade galega ó conxunto de medidas a poñer en practica o que aseguraría mellor a eficacia das mesmas.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

25

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO DE GALICIA
Galiza necesita máis peso político no Estado
ANXO QUINTANA PORTAVOZ NACIONAL BNG DO e de achegar o noso país aos niveis de renda do Estado e da Unión Europea. En primeiro termo, cómpre unha decidida actuación desde os poderes públicos para impulsar o crecemento económico, a través dunha maior e mellor asignación de recursos adicados a reducir o diferencial que nos separa cos territorios máis desenvolvidos. Para iso, as institucións galegas deben contar un nivel de suficiencia financeira que lles permita contar cunha capacidade de autofinanciación do 100 por 100, cando co actual marco de financiamento, Galiza detenta somente unha capacidade cifraunha política industrial activa que permita aumentar o peso da industria na economía galega, e orientada a: a ampliación e diversificación do sector manufactureiro; ao crecemento do emprego para superar a raquítica taxa de ocupación galega e a súa actual incapacidade para dar emprego estábel e de calidade para a súa poboación activa; e á súa modernización cara a innovación e o incremento da competividade, a través do impulso de investimentos en desenvolvemento científico, tecnolóxico, da formación e da cualificación, que faciliten a adopción de novos métodos de produción e formas de organización máis eficientes que potencien a capacidade de innovación. Iso conleva unha aposta para dotar máis recursos públicos dirixidos á investigación, desenvolvemento e innovación (I+D+i), coa descentralización dos mesmos a nivel de Estado e a implantación na Galiza de departamentos de I+D+i de grandes empresas con presenza na economía galega. Así mesmo, o compromiso co estímulo da actividade económica en Galiza por parte dos poderes públicos debe ir a máis, non só apoiando o incremento da actividade económica en xeral, con axudas aos emprendedores, senón destinando os recursos prioritariamente a sectores estratéxicos para o desenvolvimento do país, tendo en conta a súa complementariedade (por presentar unha densidade de interrelacións sectoriais que lles permita actuar como dinamizadores do tecido produtivo), a competitividade (penetración en mercados

A evolución de Galiza ao longo dos últimos anos amosa que as políticas económicas aplicadas no país non aproveitan toda a súa potencialidade, que o modelo de desenvolvemento deseñado non parte dunha mellor utilización dos nosos recursos para mellorar a calidade de vida de todos os galegos e galegas, senón que se pretende impor un paradigma de crecemento económico no que ten máis en conta a funcionalidade de Galiza para o Estado e Eu-

ropa que explotar ao máximo a nosa capacidade. As consecuencias están á vista, pois nas últimas décadas, especialmente desde a integración no ano 1986 na Unión Europea, asistimos a un desmantelamento progresivo e acelerado da capacidade produtiva nos sectores básicos do país, o agro-gandeiro, o sector naval e o pesqueiro, sen que haxa contrapartida na evolución da produción industrial; temos na Galiza os índices de persoas en activo máis baixos do Estado; e medrou a diferenza de renda media dispoñíbel dos galegos e galegas respecto da dos cidadáns do resto do Estado ou da Unión Europea (que pasou de ser o 87.49% da media estatal en 1995 ao 86.05% no ano 2001). Esta situación revela a necesidade de artellar unha política económica comprometida co país, que incida no desenvolvimento de todo o potencial endóxeno de Galiza, a fin de elevar o nivel de benestar da sociedade galega

da no 40 por 100. Esa suficiencia só pode vir garantida cun novo sistema de financiamento autonómico baseado na responsabilidade fiscal plena de Galiza, onde se contemple, entre outros aspectos, a territorialización e recadación completa dos tributos que compoñen o sistema fiscal, o carácter progesivo no reparto da carga fiscal, un novo marco para financiar a sanidade coa incorporación de criterios como o avellentamento e a dispersión da poboación, e o estabelecemento dun mecanismo de redistribución interterritorial vinculado á renda relativa que sirva de verdadeiro elemento de redución das actuais diferenzas nos niveis de servizos e infraestruturas e contribúa á converxencia dos niveis de renda entre os territorios do Estado. En segundo termo, o afortalemento do sistema produtivo galego require dunha actuación totalmente diferente por parte das insitucións públicas, avogando por

exteriores a fin de mellorar a balanza comercial galega), o alto valor acrecentado xerado na Galiza, e o uso intensivo en coñecimento (de forma que se crien empregos cualificados no país evitando que os mozos e mozas con nivel superior de formación teñan que buscar emprego fóra). Finalmente, outro dos chanzos importantes para a converxencia real de Galiza é a política de infraestruturas públicas, onde se vén arrastrando un déficit importante,sen que se corrixa esa tendencia. O esforzo investidor en infraestruturas públicas en Galiza ten que ser palpábel nos grandes programas e planos que se executan a nivel de Estado, incorporando as obras de Galiza de xeito preferente nos mesmos, mudando a práctica de ser un dos últimos lugares onde se levan a termo as grandes redes de infraestruturas. Neses momentos, Galiza debe ser obxecto prioritario no investimento público adicado a infraestruturas ferroviarias e de depuración de augas residuais, para contarmos con

comunicacións por tren aceitábeis a estas alturas do Século XXI, e termos un saneamento integral das nosas rías a fin de incrementar a produtividade da actividade pesqueira e marisqueira. Galiza precisa mudar o actual deseño económico se quer atinxir un nivel económico parello a outras zonas do Estado e de Europa, por un modelo que aposte polo desenvolvimento autocentrado e endóxeno, afirmándose nas súas potencialidades e virado cara a posta en valor dos nosos recursos e do capital humano. É para mudar o deseño estrutural que se nos veu aplicando desde o Estado, e que parte do principio de que o que é estratéxico para Galiza é marxinal para Madrid, o fundamental é que o noso país incremente o seu peso político. E iso para inescusabelmente por un cambio político no interior do noso país, un cambio político nacionalista que xa está en marcha.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

26

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO DE GALICIA

Mar

A dobre recompensa para o sector pesqueiro galego: recuperación dos recursos e credibilidade
ENRIQUE LÓPEZ VEIGA CONSELLEIRO DE PESCA E ASUNTOS MARÍTIMOS Os últimos meses do pasado ano 2003 estiveron marcados por unha especial axitación, desconcerto e inquedanza, dentro do sector pesqueiro galego, ó coñecerse a dura proposta presentada inicialmente pola Comisión Europea para reduci-lo esforzo de pesca en 2004, que contemplaba restriccións especialmente fortes, e moi difíciles de asumir a nivel socioeconómico, no tocante á explotación de especies como a cigala e maila pescada do Sur. Xa dende aquel primeiro momento, logo de facerse público ese borrador inicial, dende as Administracións galega e española insistimos en pedir calma e serenidade ó noso sector, ante o que aínda non era ningunha resolución con carácter definitivo, senón unicamente iso: unha proposta, da que incluso podiamos coincidir no seu obxectivo, de necesaria reducción do esforzo de pesca sobre os recursos máis mermados, pero que necesariamente tiña que ser revisada e negociada, no que atinxe ós medios e ás medidas concretas a seguir para logra-la súa recuperación. Ademais e en paralelo, xunto coa intranquilidade e maila desconfianza do sector pesqueiro de Galicia, en relación coas supostas intencións das autoridades comunitarias de desmantelalo totalmente e de conducilo a unha ruína segura, asistimos tamén nas mesmas datas a unha corrente de escepticismo e de incredulidade, por parte doutros Estados membros, e quizáis tamén dalgúns dos propios responsables da Comisión, en relación coa mensaxe e coa resposta contundente que dende aquí lles faciamos chegar. Pero esa mensaxe, non obstante, era ben clara e insistente: tamén Galicia e España, en efecto, estabamos de acordo na necesidade de protección e de recuperación dos recursos pesqueiros, e mesmo asumiamos un compromiso certo de continuar implicándonos de cheo na consecución dese obxectivo e na reducción do esforzo pesqueiro; pero o que non podiamos aceptar, de ningún xeito, eran as receitas que estaba a propoñe-la Comisión para logralo, e que se centraban nunha serie de medidas de recorte tan drásticas, que de maneira ningunha poderían ser asumidas nin social nin economicamente polo sector. E o caso é que, á fin, como sempre adoita acontecer, foi o tempo o que veu poñer todo no seu sitio, e o que veu dar e quitar razóns alí onde cumpría. O tempo está a demostrar que esa mensaxe nosa non era ningunha promesa feble para saír do paso, e ó igual que a propia Comisión Europea soubo reaccionar convintemente, soubo escoita-las nosas razóns e acabou sendo sensible ante as circunstancias do sector galego e renunciando ás medidas máis drásticas que propuxera nun principio, tamén a día de hoxe podemos dicir que nós -as Administracións pesqueiras galega e española e mailo propio sector- estamos a repostarlle coa mesma honestidade e da forma máis seria, responsable e áxil, no cumprimento e mesmo na superación de tódolos prazos que se podían prever. Actualmente, temos xa enriba da mesa a nosa propia proposta de Plan de Recuperación da Pescada do Sur, que logo de ser consensuada cos profesionais, armadores e sindicatos, no seo do Consello Galego de Pesca, foi recentemente trasladada pola Xunta ós responsables do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, e á totalidade das flotas e Administracións pesqueiras autonómicas con intereses no caladoiro Cantábrico-Noroeste (ademais da galega, a asturiana, a cántabra e a do País Vasco), sendo obxecto dunha boa acollida e aceptación por parte de todas elas. Nesa proposta, queda ben claro, unha vez máis, que Galicia entende que o obxectivo deberá se-lo de situa-los stocks dentro dos límites biolóxicos de seguridade, nun prazo de dez anos; que o principio que inspire o Plan ha de ser, necesariamente, o da corresponsabilidade entre tódolos Estados membros afectados, de forma que cada un deles se responsabilice de aplica-la parte alícuota que lle corresponda das medidas xerais acordadas; e que en todo caso, as medidas concretas a desenvolver deberán ser planificadas por cada Estado, que terá que gozar da flexibilidade suficiente para establecelas, garantindo o equilibrio entre as distintas modalidades de flota que explotan o recurso sobre o que se actúa. O Consello Galego de Pesca, asemade, consensuou que o Plan de Recuperación a seguir se dividise en dúas fases: unha primeira, ata o ano 2008, na que a principal medida sería a retirada de unidades do mar, sempre mediante a solicitude voluntaria dos armadores e incentivada coas axudas públicas previstas no IFOP; e a partires dese ano, de ser aínda necesario, poderían pasar a aplicarse outro tipo de parámetros, como o da reducción dos días de faena e maila aplicación dun sistema de transmisión de dereitos de pesca -regulado con tódalas garantías para evitalas especulacións- entroutras posibles. Galicia, en definitiva, é consciente da parte de responsabilidade que lle toca para acada-la recuperación dos recursos máis mermados, e neste senso, en ningún momento estivo a prometer en falso, senón que asumíu un compromiso firme, do que agora xa está a dar sobradas mostras. Deste xeito, podemos te-la certeza de que o noso sector pesqueiro, que está a responder neste eido coa máxima seriedade e acerto, hase de ver finalmente recompensando por partida dobre: por unha banda, beneficiándose da propia recupera-

ción duns recursos mariños que sabe explotar coma ninguén, e que se erixen no seu principal sustento; e por outra, paralelamente, gañando en credibilidade, en confianza e en respecto ante as autoridades pesqueiras

comunitarias e ante os demais Estados membros, que non serán quen de volver desconfiar das pretensións reais da flota pesqueira de Galicia, nin das Administracións que velamos polos seus intereses.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

27

El Foro Metropolitano de Vigo

Emprego

EL FORO DE GALIC I A

O EMPREGO EN GALICIA COMO MOTOR DA SOCIEDADE
MARÍA JOSÉ CIMADEVILA CEA CONSELLEIRA DE ASUNTOS SOCIAIS, EMPREGO E RELACIÓNS LABORAIS A Consellería de Asuntos Sociais, Emprego e Relacións Laborais ten entre as súas prioridades a consecución dun emprego estable e de calidade en Galicia, que goce dun papel protagonista na consecución de maiores niveis de inclusión social e de benestar para todos. Desde a Administración estase promovendo o progreso individual, axudando ós cidadáns a acceder a un posto de traballo que lles permita realizarse persoal e profesionalmente, ó tempo que lles confira un papel activo na sociedade. Neste momento o emprego non se concibe xa como un mero factor económico, xa que as transformacións que trae consigo este comezo de século esixe ós poderes públicos un tratamento que resalte o seu valor social. Esta tarefa non é fácil e os factores implicados na creación de emprego son moitos e de distinta índole, polo que é necesario identificar obxectivos concretos naquelas áreas nas que se advirte menor crecemento do emprego, cunha especial atención ós colectivos con máis dificultades de insertarse laboralmente -é dicir, os menores de 30 anos, as mulleres ou as persoas con discapacidade, principalmente-. Neste sentido, o emprego xuvenil segue constituíndo unha prioridade para a Administración autonómica e estanse a desenvolver medidas e programas para procura-la incorporación inmediata dos mozos ó mercado laboral. Do mesmo xeito, a consellería asumiu o compromiso de mellora-las posibilidades de emprego das mulleres, que posúen taxas de ocupación aínda por debaixo das masculinas, atendendo, de forma especial, ás que foron víctimas de violencia de xénero, axudándoas a recupera-la súa autoestima e ofrecéndolles a posibilidade de desempeñar un posto de traballo. Estase traballando tamén de xeito moi activo no fomento do espírito emprendedor, apoiando novas fórmulas para a creación da propia iniciativa empresarial; no estímulo á creación de empregos de calidade nas empresas galegas, primando a contratación indefinida; e na inserción laboral de colectivos desfavorecidos, como as persoas con discapacidade ou aquelas en risco de exclusión social. Para cumplir estes obxectivos, no presente ano incrementaranse os orzamentos das políticas activas de emprego co fin de acadar unha maior participación nelas dos colectivos con maiores problemas de inserción no mercado laboral. Os programas de apoio ó autoemprego e economía social contarán cun incremento na contía das axudas discriminándose de forma positiva ás mulleres desempregadas, ademais concederase un sobreincentivo adicional en tódalas liñas de axuda para o autoemprego cando os emprendedores sexan mozos inscritos no Programa Labora, para intentar darlle saí-

da a este colectivo de desempregados a través da iniciativa privada. En canto ós incentivos á contratación reordenaranse os programas en torno a dúas convocatorias, unha referida á contratación indefinida, na que as axudas graduaranse en función das condicións persoais dos desempregados, tendo máis peso neste senso a pertenza a colectivos especialmente desfavorecidos, e outra de incentivos á contratación temporal como medida de

fomento de emprego, unicamente para aqueles colectivos específicamente desfavorecidos como son os mozos do Programa Labora e os colectivos en risco de exclusión social. Cumplir estes obxectivos constitúe un reto no que seguiremos traballando, e para a súa consecución é fundamental contar tamén coa colaboración dos axentes sociais e asociacións representativas, pois eles teñen unha parte de responsabilidade importante nesta materia.

Homes

Mulleres 99.742 81.460 18.282

Mercado Laboral Feminino Comarca de Vigo
Como vese en valores absolutos ó distinguir entre homes e mulleres, hai unha poboación en idade laboral (de 16 e máis anos) superior no caso das mulleres, son 238.114 fronte a 215.017 homes, sen embargo, ó entrar a formar parte do mercado laboral a muller está moi desfavorecida, xa que hai menor número que forma parte como forza de traballo, como activas, hai menor número de ocupada e maior número de paradas. Dun xeito máis sintético resúmense as desigualdades por sexos da comarca coas taxas de actividade, ocupación e paro

Activos Ocupados Parados

142.485 127.766 14.719

Os últimos datos do mercado laboral en relación á actividade económica publicáronse en setembro de 2003, o do Censo de poboación de 2001, e son os utilizados na seguinte descrición do mercado laboral. Na comarca de Vigo hai unha poboación de 16 e máis años de 453.131 persoas, destas forman parte do mercado laboral, activos, 242.227, dos que 209.226 están ocupados e 33.001 parados.

que a continuación se sinalan Calquera das tres taxas Fonte: IGE. Censos de poboación e vivendas 2001. analizadas amosa unha pe- Datos provisionais or situación da muller con respecto ós homes, non é Homes Mulleres unha característica propia da comarca de Vigo, xa que 41,9 este comportamento dáse Taxa de actividade 66,3 tamén no conxunto de Galicia. Pero é destacable que a Taxa de ocupación 46,2 34,2 taxa de paro feminina sexa oito puntos superior á masTaxa de paro 13,6 18,3 culina.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

28

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO DE GALIC I A

Te c n o l o g í a s

N U E VA S T E C N O L O G Í A S E I N N O VA C I Ó N , VA L O R E S E N A L Z A
JUAN RODRÍGUEZ YUSTE CONSELLEIRO DE INNOVACIÓN, INDUSTRIA E COMERCIO - XUNTA DE GALICIA vorecidos. También la Estrategia posibilitará que todos los ciudadanos posean los conocimientos necesarios para vivir y trabajar en la nueva Sociedad de la Información. Todo ello implica, además de esfuerzos inversores, el fomento de un cambio cultural, en el que es preciso que todos los agentes políticos, sociales y económicos de Galicia se comprometan, en aras de propiciar el incremento de capacidad de las empresas y de la calidad de vida de los ciudadanos. No partimos de cero. Ya tenemos en marcha un conjunto de iniciativas que posibilitarán el despliegue de las redes de comunicación públicas y privadas, el aprovechamiento de algunos instrumentos existentes y la puesta en funcionamento de otras que permitirán la universalización de Internet y la alfabetización tecnológica de empresas y ciudadanos. Junto con las nuevas tecnologías, el Plan Galego de Investigación, Desarrollo e Innovación Tecnológica está impulsando el despegue económico y social de Galicia. Con el citado Plan, queremos incrementar la capacidad científico-tecnológica y la participación de las empresas en el proceso de innovación, y extender los beneficios de la investigación al conjunto de la sociedad gallega. Innovación y procesos de I+D constituyen hoy un valor en alza y una garantía de competitividad Apostamos por la innovación, conscientes de que supone no sólo crear valor, aumentar la productividad y mejorar la competitividad de la empresa, sino que también va a repercutir en un aumento del nivel de vida y del progreso de los gallegos en los próximos años. El proceso innovador implica la creación de nuevos productos y servicios, la generación de nuevos

Las nuevas tecnologías están introduciéndose, a veces imperceptiblemente, en lo cotidiano y están transformando las actividades industriales y económicas, los patrones de comportamiento social, las actitudes individuales y las formas de organización política y administrativa. Las tecnologías de la información y la comunicación serán, a medio plazo, un factor determinante para medir la riqueza de un país, por lo que resulta imprescindible la adaptación a dichas tecnologías, que, además, aportan valor añadido y contribuyen a aumentar la productividad empresarial. En este mismo año, la Xunta de Galicia pondrá en marcha la Estrategia Gallega de la Sociedad de la Información, con la que tanto las empresas como los ciudadanos tendrán acceso a una infraestructura de comunicaciones con capacidad suficiente, económicamente alcanzable y con facilidades para los colectivos desfa-

procesos y la optimización de los

existentes, así como la adopción de nuevas tecnologías, el desarrollo de nuevos conceptos empresariales o incluso nuevos tipos de comercialización de productos. Para ello estamos incidiendo en la formación de investigadores y tecnólogos e intensificando la cultura de la innovación en las empresas gallegas. Acercar la Universidad, el mundo de la investigación, a la empresa, y viceversa, y contribuir a que los sectores profundicen en la necesidad de integrar la investigación y el desarrollo en sus procesos industriales, son compromisos que, a corto plazo, deparan rentabilidad, viabilidad y renombre, lo que indudablemente repercutirá en el bienestar socioeconómico de la Comunidad.

EL GRAN VIGO

REVISTA

Los mejores colaboradores El mejor reparto

APOYANOS CON TU PUBLICIDAD

e-mail: revista@elgranvigo.net - granvigo@telefonica.net

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

29

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO CIUDADANO
Los otros sordos
ARCADIO RODRÍGUEZ COORDINADOR SORDOS C.E.I.P. ESCULTOR ACUÑA no es sencillo y pese a las dificultades observamos satisfechos como con constancia, esfuerzo y voluntad, tanto por parte de los alumnos como de las familias y educadores que les apoyamos, los progresos que manifiestan se evidencian en su relación con el entorno. Poco a poco se van haciendo un hueco en un mundo que muchas veces no es capaz de entender que la sordera no tiene porqué ser un factor aislante, sino en muchos casos, una predisposición del individuo a emplear todos sus sentidos para comprender lo que el otro desea comunicar. Que la sociedad comprenda que el verdadero problema no es del sordo, sino del que no quiere escuchar. ¡Ah! Y eso no es precisamente lo que caracteriza a nuestros alumnos, un saludo y.....el que quiera escuchar que escuche.

Por una vida más digna
GRUPO DE ACCIÓN SOCIAL Y PENSIONISTAS DE LA ASOCIACIÓN GRAN VIGO

Acostumbrados a vivir en una sociedad en la que se oye pero no se escucha nuestro centro escolar se esfuerza por hacer que un nutrido grupo de alumnos con dificultades auditivas alcancen un nivel suficiente de comprensión que les haga participes de una riqueza que muchos oyentes son incapaces de apreciar: "El interiorizar la realidad de otro". Este es nuestro centro, el Escultor Acuña, llamado así en homenaje a aquel hombre que escuchaba con sus ojos y hablaba con sus manos. Un centro ordinario en el que muchos alumnos sordos encuentran el ambiente adecuado para desarrollar al máximo sus capacidades con la normalización como objetivo, la integración como proceso, la acogida como principio y el trabajo como método. Profesores y alumnos vamos acompañándonos y aprendiendo mutuamente de una limitación muy conocida en apariencia y tantas veces erróneamente valorada. El camino Prácticas para incorporarse al mundo laboral

Creemos que Galicia es una de las Comunidades Autónomas con las pensiones más bajas del Estado Español y esto se debe a diversas causas: salarios más bajos, etc. , etc. - que en este artículo no vamos a analizar -. Esto mismo le pasa a España, en comparación con otros países de la Unión Europea. España dedica a las pensiones aproximadamente el 10% del Producto Interior Bruto, PIB. Los países similares económicamente de la Unión Europea el 12%, más o menos. Teniendo en cuenta que los pensionistas somos uno de los segmentos de la población más desprotegidos y que somos los que más estamos sintiendo el cambio de moneda - Euro - y la perdida del poder adquisitivo. Proponemos que, en la medida posible que permita la economía del país, España se iguale, en esta materia, a esos otros países comunitarios, empelando el 1% de la diferencia en una subida lineal para todas las pensiones y, como solidaridad con los subsectores más sensibles dentro de los pensionistas, aparte el otro 1% se acumularía para repartir entre las pensiones que no superen el salario mínimo interprofesinal, sean cuales sean (contributivas, no contributivas, viudedad, orfandad, etc) y las de GRAN INVALIDEZ - cualquiera

que sea su cuantía -, debido a que este último conjunto de pensionistas, a parte de su desgracia, necesitan de la ayuda de terceras personas o familiares para una mejor calidad de vida, conlleva también la falta de adaptaciones diversas en calles, viviendas, accesos a distintas formas de ocio y necesidades, .... un mayor gasto económico para poder disfrutar, entretenerse o simplemente salir de casa.Creemos que esta propuesta es de solidaridad y de justicia con esta parte de la sociedad que en su momento hemos

colaborado a la creación de riqueza y que ahora estamos en "manos" de la buena voluntad de la sociedad y de los que legítimamente la representa, EL GOBIERNO, para hacernos, de este último tramo de nuestra existencia, una vida más digna.

Participa nesta sección. Interésanos o que pensades, o que facedes, as suxerencias que querades facer sobre o periódico, o que pensades da vosa cidade, municipio,distrito, barrio,.. . Interesanos a vosa poesía, a vosa opinión política - pero sempre con respecto a intimidade e honor das persoas-, e tódalas outras cousas que querades manifestar. Escribe, seguro que algo tendes que contarno, non máis de unha páxina a un espacio ou dúas a dobre espacio (tipo de letra Arial 12), si queredes podedes mandar algunha foto e si o facedes por correo electrónico téndela que mandar en formato JPG.Envíaos a: Foro Cidadá - EL FORO METROPOLITANO DE VIGO, Apartado de correo 6171 - 36200 Vigo, ou por e-mail: elforo.npg@elgranvigo.net. Cos vosos datos e o pseudónimo que queredes utilizar. CANAL SATELITE Y R
DESAYUNOS ESPECIALIDAD EN: BOCADILLOS PLAT OS COMBINADOS C / . Sanxenxo, 1 36 209 VIGO - Telf. 986 209 194

Persianas Estores Cortinas

Alfombras Tapizados Complementos

C/Fotógrafo Luis Ksado, nº 3 36209 VIGO Tel. 986 213 882 Fax: 986 213 957

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

30

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO ESTUDIANTIL
Malos tempos para os deportistas autóctonos.
POR ARAÑA NEGRA Son malos tempos para os deportistas autóctonos, mais ben parecen estranxeiros no seu propio país. Tal e como se puxo isto - no fútbol - os chavales que tiñan o pensamento de chegar algún día a xogar no Celta ou nun equipo de primeira división, que se esquezan. O máximo, e se eres moito mellor cun estranxeiro - que deixará, polo camiño, algúns cartos-, poderás disputar algúns minutos sempre e cando o equipo vaia mal e o entrenador e a directiva necesiten dese "paripe". En caso contrario nada de nada. Son malos tempos para este deporte, para as canteiras. Xa non se cumpre os soños de cun día se fora futbolista profesionai, xa non digo deses coma: O Ronaldo, Zidán, Raúl,... Por iso creo que o que temos que facer, tanto os rapases coma nos as rapazas, e aprende nos estudios e pensar noutras saídas que non sexan o fútbol profesional. Facer deporte debe ser un obxectivo permanente, sobre todo nesta idade onde nos estamos desenrolando fisicamente.

Atrevida “ignorancia”
BREO DE GÓMEZ IES ÁLVARO CUNQUEIRO Na miña atrevida "ignorancia" hai casos que me preocupan: ¿Analizouse o porqué algúns grupos de xóvenes compórtanse violentamente? ¿Porqué algúns se radicalizan?. ¿Non será que vémolo futuro sen futuro, un presente de depredadores e un pasado que solo sirve para xustificar progresías trasnoitadas?. ¿Non será que vémolo mundo que nos azouta especialmente: con desempleo, falta de vivenda, cun futuro incerto, insolidario, ...?. ¿Non será que vemos as políticas encamiñadas ós axustes económicos, esquecéndose dos axustes sociais e recortando os que se habían conseguido?. ¿É que están os despachos tan lonxe da rúa que non escoitan os agonizantes berros das xentes?. ¿Cómo é posible que estemos máis preocupados pola inflación que pola fame que a desigualdade social?. ¿Cómo é posible que se utilicen máis "axentes" e cartos na represión que na persuasión e concienciación cívica?. Que ben viñan eses cartiños dos "ataques preventivos" para mellorar a enseñanza, a cultura, a sanidade, as pensións, para apoiar os xovenes empresarios emprendedores,... . Señores gobernantes deberían escoitar os cidadáns de a pé e non acordarse solo de "comerlle o coco"cada catro anos. Vótanlles para que cumpran cos programas que propoñen e non para facerse cun "sillón vitalicio". O sillón ten que ser para o que este ilusionado e cun proxecto de benestar social e económico, ademais con forzas e convencido de realizalo. Non queremos "panplinas"

Participa no FORO ESTUDIANTIL
nico téndela que mandar en formato JPG. Participa nesta sección. Interésanos o que pensades, o que facedes, as suxerencias que querades facer sobre o periódico, o que pensades da vosa cidade, municipio, distrito, barrio. Nos interesa a vosa poesía, os vosos relatos ou contos curtos, a vosa opinión política - pero sempre có respecto a intimidade e honor das persoas -, e tódalas outras cousas que querades manifestar. Escribe, seguro que algo tendes que contarnos, non máis da unha paxina a un espacio ou dúas a dobre espacio (tipo de letra Arial 12), si queredes podedes mandar algunha foto e si o facedes por correo electróSi queredes podede firmalos vosos traballos con pseudónimos, sempre e cando sexades estudiantes de primaria, eso, bacharelato, universidade ou menores de idade. No caso de non ser estudiantes e pasar dos 18 anos, debedes mandar os vosos escritos a Sección de Participación Cidadá. Envíaos a: Participación Estudiantil EL FORO METROPOLITANO DE VIGO, apartado de correos 6171 - 36200 Vigo, ou por e-mail: elforo.npg@elgranvigo.net . Cos vosos datos e o pseudónimo que queredes utilizar.

O CASCO VELLO DE VIGO

Os parques infantís desaparecen a marchas forzadas
POR TILIN Esta revisión trataría de que as áreas de ocio se adapten progresivamente ás directivas comunitarias, que tratan, entre outras cousas, da situación, accesibilidade e sinalización, seguridade e marcado dos elementos de xogos e auxiliares (vallas, papeleiras, ..), e as características dos

Non fai moito tempo que para cumprir có que establece a normativa europea sobre zonas de lecer, a Consellería de Familia da Xunta de Galicia estableceu un convenio coa FEGAMP e có Consello Galego de Enxeñeiros Industriais para facer a comprobación do estado dos parques infantís e que cumpran os requisitos, sobre todo, de seguridade de dita normativa.

POR VERDE

Parque Infantíl de Castrelos. equipamentos (bambáns, balancíns, tirolinas e carruseis). Pero non son precisamente estas medidas as que fortalecen a seguridade dos nenos, senón a política preventiva que ven facendo, dende fai tempo, o Concello de Vigo e que consiste en facer desaparecer algúns parques infantís. Disto temos exemplos en varios barrios da cidade. Vou a por un: Coia, na rúa Vilagarcía, diante do Bar Xabi. Así moitos máis.

Antigüo parque de la C/ Villagarcía - Coia

O Casco Vello ¡que marabilla! Onde a convivencia a harmonía e a actividade eran perfectamente compatibles hasta non fai moitos anos. Barrio antigo, o do Berbés, volcado a Ría defendida polo paraíso das Cies - onde pálpase o pasado nas súas construccións, nas súas pedras, nas súas rúas... . Hoxendía non se po-

den ocultar os graves problemas que ocasionan o envellecemento da poboación e coma consecuencia a despoboación, o deterioro das construcións e o entorno, certa inseguridade, etc.. Parece ser que agora queren facer unha aposta clara pola reconstrucción e repoboación, con xente nova, do barrio. Estaremos espreitando para ver se tódolo que din e certo.

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

31

El Foro Metropolitano de Vigo

EL FORO ESTUDIANTIL
OPORTUNIDADES MUTUAS. Sociedade a Universidade e Universidade a Sociedade.
POR MENDIÑO Cando se fala de que a sociedade tenlle que dedicar máis cartos a Universidade, estase falando dunha necesidade real. Pero tamén é real que a Universidade ten que colaborar poñendo a disposición da sociedade os coñecementos e investigacións que realice. Non cabe dubida que eu estou a favor do acceso directo dos xóvenes estudiantes a universidade, cando acaban o seu bacharelato. Pero vou máis alá e reclamo un acceso directo sen ningunha trabe para as persoas maiores. Téñolle escoitado a moitas persoas que no seu tempo non había probabilidade de estudiar e que si tivesen oportunidade farían unha carreira. Por iso eu proporía que todas as persoas maiores de 25 ou 30 anos tivesen acceso directo as universidades: a de Distancia ou a Universidade presencial (sempre e cando a carreira que elixan non estea masificada e quedaran prazas libres). Desta maneira as universidades terían unha nova fonte de ingresos, faríanse intercambios interxeneracionáis de alumnos, esas persoas terían máis tempo ocupado e aínda que non acadasen unha carreira adquirirían ou ampliarían a súa cultura. Auniversidade estaría cumprindo có seu cometido de poñer a disposición da sociedade as súas investigacións e os saberes e culturas que teñen a obriga de recompilar - recoller -para o ensino dos seus alumnos.

¿Quen axuda ós xóvenes emprendedores?
A xuventude queremos ser un novo factor de crecemento.
cedencia empresarial ou que nos prohiban compaxinar os estudios có desenrolo dalgunha idea empresarial. Queren que teñámolo tempo ocupado, queren que non andemos "noutras" cousas, pero ¿quén nos axuda a invertelo tempo en algo productivo?. Tamén, dicen, que queren que Galicia disfrute dá economía do resto dás cidades dá UE - e dicen que tardaremos entre 15 e 20 anos - aínda que iso non significa que vaia a dispor das mesmas prestacións sociais das que gozan os cidadáns franceses, por exemplo. O proceso aínda pode ser máis lento posto que Galicia aínda que poida medrar, tamén medran o resto de países comunitarios. Un punto a ter en conta é medrar cá xuventude con nos -, seguro que así incorporaremos un novo factor de crecemento.

POR BREO DE GÓMEZ Se temos en conta que moitos de nos, con 16 ou 17 anos temos iniciativas empresariais, somos emprendedores, que podemos compartir algún proxecto de empresa cá nosa formación educativa, si se fala tanto dun acercamento do mundo empresarial ós xóvenes, ¿cómo é que cando te pos a querer crear unha, posible, empresa non atopes explicacións convenientes nas institucións e noutros organismos?. Ademais ¿onde están esas subvencións para os xóvenes, dás que tanto falan?, ¿onde explican con claridade o tipo de empresa, os papeis que precisa unha empresa para xóvenes emprendedores?. Explican ben os impostos que hai que pagar . Pero tamén sería conveniente que nos informaran e aconsellaran sobre tódolo demais. Non creo que por ser tan xóvenes teñamos que estar en ex-

A xuventude non somos unha enfermidade para a sociedade
Ola amigo!, escribo có pseudónimo de Politicón e desde hai pouco tempo son colaborador deste xornal. Fun un dós primeiros que me puxen en contacto có director do FORO, a través do e-mail, para participar desinteresadamente neste proxecto de "fabricar" as nosas propias noticias. Colaborei anda da redacción e do noso director, facer unha labor que sexa interesante para os xóvenes, que somos os que principalmente confeccionamos a información que consumimos, a que queremos e que ata agora non nos chegaba como desexabamos: libre, independente e feita por nós. ¡Que non se me esqueza!. Quérovos animar para que colaboredes con este gran proxecto que é EL FORO METROPOLITANO DE VIGO. É evidente que cada día máis a xuventude - aínda que todos falen de nos e se aproveiten, entre outras cousas, do noso consumo - parecemos unha "enfermidade" para a sociedade, sobre todo no psicolóxico e no afectivo tamén. Por iso imos facer un proceso de recuperación da nosa "saúde" a través desta publicación. Educar é algo máis que transmitir unha serie de coñecementos. É transmitir cultura - no amplo sentido do termo -, forma de situarse na vida, horizonte de sentido, é dicir, valores que articulen o proxecto de vida de cada ser humano. Non é solo vendernos consumo, programas vasoira, formas de facer cartos fáciles, ... ¡E despois queixarse!. Desgraciadamente a xuventude temos que facer fronte as nosas "necesidades" para estar na "onda", independentemente do noso

poder adquisitivo. Por iso moitos entran no droga, na delincuencia,... . A sociedade e os gobernos fabrícannos un mundo competitivo de xente "guapa" pero non nos axuda a ser emprendedores de verdade - entenden o progreso solo na liña do técnico e do económico - pero non na liña da solidariedade e na atención ós membros máis desfavorecidos da noso mesma sociedade, principalmente a xuventude.

Sansón el perro futbolero de Esteban jugador alevín del C.Hogar.
El Real Club Celta S.A.D., no contento con disminuir nuestras ilusiones y aburrir a …… las "bancadas" - acción esta para la que cuenta con la generalizada complacencia de la directiva -, trata ahora de disminuir la siempre atenta mirada de "SANSON". A excepción de los partidos de la Champion Leage y alguno que juega fuera de "casa". Sansón, famoso por su afición al fútbol, es un acérrimo seguidor del club vigués, hoy convertido en SAD. No pierde partido y le podemos ver jornada, tras jornada en Balaidos. Pero además es un asiduo contemplador de los partidos, que se juegan fuera, por televisión. Está el pobre pasando una mala temporada, no es muy "hablador", no se queja - de vez en cuando un ladrido lastimero - pero su mirada no es la misma de temporadas pasadas y esto se puede observar en esta fotografía, cuando desde su silla - preferente - del "JAVI", no pierde detalle del partido. Desde este espacio que nos presta este periódico le pido a los jugadores del Celta que le alegren la vida, porque alegrándosela a él nos la alegrarán a todos.

tes nas páxinas de PARTICIPACIÓN ESTUDIANTIL dá REVISTA ELGRAN VIGO. Esta presentación e un pouco a presentación de tódolos compañeiros e compañeiras que colaboramos con pseudónimos: Camino,Tilín, Mendiño, Fitipaldi, Araña Negra, Verea, Verde, ... Agora topámonos dedicados O FORO onde pretendemos, cá axu-

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only

El Foro Metropolitano de Vigo

32

El Foro Metropolitano de Vigo

LA ASOCIACIÓN CULTURAL, DEPORTIVA Y PRESTADORA DE SERVICIOS A LA JUVENTUD

GRAN VIGO
R.A.6188 Xunta de Galicia

Puede solucionar parte de tu vida
ELIGE UNO DE LOS DOS

Seat Arosa

S e a t

I b i z a

Si el número 83169 coincide con el primer premio de la Lotería Nacional que se celebrará en Madrid el próximo día 1 de abril de 2004, la Asociación Gran Vigo sorteará entre los cupones recibidos uno de estos dos importantes premios, ó buena parte de ellosl, en SALFER -l Concesionario de Seat .

Anímate la participación ¡ES GRATIS!
Rellena este cupón, recórtalo y envíalo a: Premios y Concursos Asoc. Gran Vigo Apartado de Correos nº 6171 - 36200 Vigo. DATOS DEL REMITENTE Nombre y apellidos: Teléfono: Dirección: Población: ¿Qué coche te gusta? Provincia: SEAT IBIZA Fax: Móvil: Nº E-mail: Piso: C.P.: SEAT AROSA

En caso de que usted sea el premiado la Asociación se hará cargo de todo o de una parte importante del premio elegido. Estos datos serán confidenciales y para uso único de la Asociación Gran Vigo. No serán utilizados con ningún otro propósito.

Próximas actividades Asociación Cultural Gran Vigo: IV CONCURSO LITERARIO INTERESCOLAR GRAN VIGO - CARLOS CASARES (desde el 1 de marzo
hasta el 1 de mayo puedes enviar tus trabajos al IES ÁLVARO CUNQUEIRO- Ver bases en páginas interiores).

III PREMIO PENINSULAR DE NOVELA CORTA PARA JÓVENES WENCESLAO FERNÁNDES FLÓREZ
(desde el 1 de marzo hasta el 1 de mayo puedes enviar tus trabajos al IES ÁLVARO CUNQUEIRO- Ver bases en páginas interiores).

Compression by CVISION Technologies’ PdfCompressor. For Evaluation Purposes Only