You are on page 1of 2

SPROOKJE

'Naarmate mensen elkaar minder ontmoeten,


gedragen zij zich vriendelijker
als ze elkaar toch es tegen het lijf lopen.
Niet omdat ze vriendelijk van aard zijn,
maar uit nieuwsgierigheid naar elkaars klachtenboek',
bromde een verafgelegen kennis laatst
in n van mijn nog intact gebleven buizen van Eustachius.
Ik dacht zo diep na over zijn ontluisterend statement
dat ik in een verkwikkende slaap sukkelde
en dit op mijn armen op de toog van een mij niet onbekende drankstal.
Alras droomde ik dat ik me, middenin de flowerpowerjaren,
in het Wembleystadion bevond
tijdens een openluchtconcert van de Rolling Stones.
Volgens de berichten
die op het immense scorebord voorbij huppelden waren,
naast mijzelf, meer dan honderdduizend hippie's aanwezig.
En terwijl de overbekende deuntjes in het rond beukten,
putte elkeen zich uit in vriendelijkheid, behulpzaamheid en rechtvaardigheid.
Legerhelikopters dropten zoveel kant en klare spacecakes
dat een tijdelijke zonsverduistering intrad.
Markante, giechelschoonheden beroerden vluchtig mijn edele delen
en dit met nzelfde vanzelfsprekendheid
als waarmee ze hun bh's vertrappelden.
Flessen frisse Chablis gingen van hand tot hand.
Reeds voor het feestje uit de startblokken schoot,
beseften alle uitverkoren dat de gebeurtenis onvergetelijk was

en iedereen stak een tandje bij.


De dood leek veraf.
Jagger waaide als een gekruld elastiekje
heen en weer over het eindeloze podium.
Zelfs de Queen dook op om in een zilveren hoepelrok
een a capella-versie te krijsen van 'Lets spend the night together'.
Nadat ook een afgeborsteld lid van de Europese commissie
een bemoedigend woordje had opgedreund, viel de avond.
Minstens twee pasgeboren baby's werden mij in de handen geduwd.
Feeriek was het enige woord dat bij deze nieuwe gegevens paste.
Maar wat het meeste opviel was natuurlijk de vriendelijkheid,
die iedereen in overdosissen voor elkaar aan de dag legde.
De glimlach, die op de keper beschouwd, niet meer is
dan het resultaat van het samentrekken van een beperkt aantal spiertjes,
sierde alle mondhoeken.
De hemel was op aarde nedergedaald
en had alle beschikbare engelen mee gebracht !
Omdat ik een pijnlijke elleboogstoot toegediend kreeg,
schrok ik wakker.
'Oprotten !', siste de zestienjarige barman, 'we sluiten !'
Op het voetpad wachtte een politieagent
met een levensechte gasboete
omdat de banden van mijn fiets niet hard genoeg waren opgepompt.
We schreven 2 014.
En er zouden nog vele, lange jaren volgen.
Coenraed de Waele