You are on page 1of 6

Sama definicija prevlake oznaava sloj

materijala koji je prirodnim ili umjetnim


putem stvoren na povrini , ili je naneen
nekim postupkom na strukturno razliiti
osnovni materijal u svrhu ispunjavanja
odgovarajuih tehnolokih i dekorativnih
svojstava.

Prevlaenja u parnoj fazi (CVD prevlaenje)

Toplinsko prevlaenje

Mehaniko prevlaenje

Toplinsko-Mehaniko prevlaenje

Hemijsko prevlaenje

Elektro-Hemijsko prevlaenje

Hemijsko prevlaenje iz parne faze CVD , izvodi


se pri temperaturama oko 900 C u struji
reakcijskog plina. Ovisno o sastavu reakcijskog
plina mogu se postii prevlake karbida(TiC, VC,
W2C, SiC, B4C, Cr7C3), nitrida (TiN, ZrN, BN),
karbonitrida ili keramiki slojevi. Najprikladniji
osnovni materijali za CVD postupak jesu
visokolegirani elici (npr. Brzorezni elici,
ledeburitni elici za hladni rad), tvrdi metali,
legure nikla i kobalta te metalno-keramiki
kompoziti.

Proces hemijskog taloenja sastoji se od


dva dogaaja: prijenosa plinova i parovitih
rektanata do
obratka (uz adsorpciju reaktanata na
njegovoj povrini) i hemijskih reakcija
adsorbiranih komponenata u
kojima nastaje tvrdi povrinski sloj. Nakon
CVD prevlaenja elika nuno je izvesti
(za dotini elik)
odgovarajuu toplinsku obradu.