Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Μηνός Ιανουαρίου



Κάθε Κυριακή: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
Κάθε Σάββατο: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
Κατά το Εσπέρας της παραμονής Θείας Λειτουργίας, η Ακολουθία του
Εσπερινού στις 5:00 μ.μ.

*Τετάρτη 14 Ιανουαρίου, εορτή των Εν Σινά και Ραϊθώ αναιρεθέντων Αγίων Αββάδων:
Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Τρίτη 20 Ιανουαρίου, εορτή του Αγ. Ευθυμίου του Μεγάλου: Θεία Λειτουργία στις
7:00 π.μ.
*Πέμπτη 22 Ιανουαρίου, εορτή του Αγ. Αποστόλου Τιμοθέου και Αγ. Αναστασίου του
Πέρσου: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Τρίτη 27 Ιανουαρίου, ανάμνηση της Ανακομιδής των Λειψάνων του Αγ. Ιωάννου του
Χρυσοστόμου: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Παρασκευή 30 Ιανουαρίου, εορτή των Τριών Ιεραρχών: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.

*Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοιχτός καθημερινά από τις 9:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 μ.μ., και
από τις 5:00 μ.μ. μέχρι τις 7:00 μ.μ.
*Ο Ιερός Ναός βρίσκεται στην Οδό Αετόπετρας 19, Τ.Κ. 13122 – Ίλιον
*Τηλέφωνο Ναού: 210-2634025
*Τηλέφωνα Ιερέων:
π. Γεώργιος Κορρές: 6937-270622
π. Συμεών Αυγουστάκης: 6975-517775

*Το παρόν έντυπο εκδίδεται υπό την πνευματική καθοδήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου
Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως, κ.κ. Αθηναγόρα, και με τη συντακτική ευθύνη του
Εφημερίου της Ενορίας, Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Μηνιαία έντυπη έκδοση της Ενορίας Αγίου Διονυσίου Ιλίου
Τεύχος 23ο, Ιανουάριος 2015

Ο Όσιος Αντώνιος ο Μέγας
Το μήνα Ιανουάριο εορτάζει ο
Άγιος Αντώνιος, ένας Άγιος που είχε
αφιερώσει τη ζωή του ολοκληρωτικά
στη ζωή της Εκκλησίας, και δη στον
Ασκητισμό. Υπήρξε ο θεμελιωτής του
Μοναχισμού, και η χάρη του έφτασε
μέχρι την Ιρλανδία.
Ο Άγιος Αντώνιος γεννήθηκε
περίπου το 251 στην Αίγυπτο, σ΄ ένα
μικρό χωριό κοντά στις όχθες του
ποταμού Νείλου, στη Νότια Μέμφιδα.
Οι γονείς του ήταν αρκετά πλούσιοι.
Δίπλα σε αυτούς γνώρισε το Χριστό και
την Εκκλησία παραμένοντας, όμως,
αγράμματος για το λόγο ότι δεν
υπήρχε στο χωριό του σχολείο.
Σε ηλικία 18-20 ετών έχασε ο
Αντώνιος τη μία αδελφή του, αλλά και
τους δύο γονείς του. Ύστερα από τη
μεγάλη θλίψη που είχε για το χαμό
των γονέων του, συναισθάνθηκε το
πόσο μάταιος είναι ο κόσμος τούτος, και σε συνδυασμό με το ρηθέν υπό του
Ευαγγελίου που άκουσε μία Κυριακή στην Εκκλησία «Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι,
ὕπαγε, πώλησόν σου τά ὑπάρχοντα καί διάδος πτωχοῖς καί δεῦρο ἀκολουθεῖ μοί
καί ἕξεις θησαυρόν ἐν οὐρανῶ», αποφάσισε να πουλήσει όλα τα υπάρχοντά του,
να αφήσει στην άλλη αδελφή του όσα χρειαζόταν, αφού την εμπιστεύθηκε σ’ ένα
παρθεναγωγείο, τα υπόλοιπα να τα μοιράσει στους φτωχούς, και στη συνέχεια
να αφιερώσει όλη του την ζωή στην Εκκλησία.
Την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν ακόμα μοναστήρια οργανωμένα, γι’ αυτό
εντάχθηκε σε ένα ερημητήριο, ζώντας δίπλα σε ένα γέροντα ερημίτη, ο οποίος

τον καθοδηγούσε. Εκεί ζούσε σκληρά και ερημικά, με ελάχιστο φαγητό,
τρώγοντας μία φορά την ημέρα λίγο ψωμί, με λιγοστό νερό και πολλή προσευχή,
ακούγοντας το Λόγο του Θεού από τους άλλους συμμοναστές του.
Ο Διάβολος τον πολέμησε πάρα πολύ, βάζοντάς του λογισμούς για το ότι
εγκατέλειψε τα πλούτη του και τη μονάκριβη αδελφή του για να ζει μέσα στη
φτώχια. Αφού ο Αντώνιος τους ξεπέρασε, τότε τον πολέμησε με πονηρούς
λογισμούς, και αφού ξανά με μεγαλύτερη άσκηση τους αντέκρουσε, πήρε σειρά
να τον κυνηγήσει με το λογισμό της υπερηφάνειας, αλλά ξανά ο Αντώνιος τον
καταπολέμησε, αφήνοντας τελικά το Διάβολο ηττημένο.
Σε ηλικία 35 ετών αποκτάει μεγάλη φήμη αρετής. Όλοι οι συμπολίτες
του, ακόμα και οι ιερείς, τον σέβονται σαν να είναι πατέρας τους. Ο Αντώνιος
κουράστηκε από αυτό,
γιατί δεν το ήθελε στη
ζωή του, και έφυγε για
να εγκαταβιώσει σε
έναν
από
τους
αρχαίους
ορεινούς
Αιγυπτιακούς Τάφους,
στη δεξιά όχθη του
Νείλου, προς τα βουνά
της Αραβίας, ζώντας με
ακόμα
μεγαλύτερη
νηστεία.
Ο Διάβολος δεν
τον άφηνε σε ησυχία. Η
παράδοση μας λέει ότι
τον είχαν περικυκλώσει
λιοντάρια,
σταλμένα
από τον Εωσφόρο, και
αφού τον αντίκρισαν και άκουσαν την προσευχή που έκανε στον Κύριο,
εξαφανίστηκαν αμέσως.
Ο κόσμος δεν τον άφηνε σε ησυχία ούτε στο δύσβατο μέρος που είχε
εγκατασταθεί. Οι ασκητές τον επισκέπτονταν και ζητούσαν τη γνώμη του, ενώ
πλειάδα κόσμου ταξίδευε ημέρες για να τον συναντήσει και να δεχτεί τη βοήθειά
του. Πολλοί από αυτούς παρέμεναν στην έρημο, εκεί όπου ασκήτευε ο Αντώνιος,
και σε λίγα χρόνια ιδρύθηκαν πάρα πολλές μοναστικές αδελφότητες. Επί ημερών
του Αντωνίου αναπτύχθηκε ο Μοναχισμός, χωρίς πάντοτε να επιδιώκει να
δημιουργήσει ένα κίνημα. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο Μοναχισμός που δίδασκε
και πρέσβευε ο Μέγας –πλέον– Αντώνιος, δεν περιοριζόταν μόνο στην περιοχή

της Αιγύπτου. Μάλιστα, χωρίς να υπάρχει ενημέρωση και πληροφόρηση, ο
Μοναχισμός αυτός του Αντωνίου δεν έφτασε μόνο στον Ελλαδικό χώρο, αλλά και
στη Δύση, καθώς ιδρύθηκαν πλείστες μονές στη Χριστιανική Ιρλανδία.
Δημιουργήθηκε εκεί η Μοναστική Σχολή, στην οποία δίδασκαν Μοναχοί που
είχαν μαθητεύσει δίπλα στον Αντώνιο. Ο Όσιος Αντώνιος είναι αυτός που έβαλε
τους θεμέλιους λίθους του Μοναχισμού τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση,
και για το λόγο αυτό φέρει τον τίτλο του «Καθηγητή της Ερήμου». Εκ τούτου
συναντάμε σε παλαιά μοναστήρια στο καθολικό της Μονής να τιμάται ο Μέγας
Αντώνιος.
Βέβαια, σε στιγμές δύσκολες για τους Χριστιανούς άφηνε για λίγο την
Έρημο. Το 311, εποχή που ο αυτοκράτορας Μαξιμιανός δίωκε τους Χριστιανούς,
ο Αντώνιος κατεβαίνει στην Αλεξάνδρεια, προκειμένου να ενδυναμώνει την
πίστη των Χριστιανών και να τους εμψυχώνει στα μαρτύρια που περνούσαν.
Πάντα ήταν έτοιμος και επεδίωκε ο Αντώνιος να δώσει τη ζωή του στο Χριστό,
μαρτυρώντας με αίμα γι’ Αυτόν. Μέτα την άνοδο του Μεγάλου Κωνσταντίνου,
και με το Διάταγμα των Μεδιολάνων το 313, επιστρέφει στην έρημο. Δεύτερη
φορά που κατεβαίνει στην Αλεξάνδρεια ήταν το 335, όταν η Εκκλησία
δοκιμαζόταν πάλι, αλλά αυτήν τη φορά με την αίρεση του Άρειου. Εκεί, με το
Μεγάλο Αθανάσιο πολέμησαν αυτήν τη μεγάλη αίρεση. Οι αρετές του Μεγάλου
Αντωνίου είχαν φτάσει και στα αφτιά του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο οποίος με
επιστολή του είχε ζητήσει την ευλογία του.
Σε ηλικία 105 ετών ο Μέγας Αντώνιος προμηνύει το θάνατό του.
Επισκέφθηκε πολλά από τα μοναστήρια που είχαν ιδρυθεί και τους έδωσε
οδηγίες και τις ευλογίες του. Και αφού επέστρεψε στην έρημο, έδωσε
παράκληση να τον ενταφιάσουν σε σημείο που να μην ξέρει κανείς, ώστε να μην
του αποδίδουν τιμές μετά θάνατον. Έτσι λοιπόν, στις 17 Ιανουαρίου του 356,
παρέδωσε ο Αντώνιος το πνεύμα του στον Άγιο Θεό. Στη συνείδηση του λαού
από την πρώτη στιγμή ο Μέγας Αντώνιος αναγνωρίσθηκε και τιμήθηκε ως Άγιος,
δίνοντας και αυτός πολλά σημάδια ως προς αυτό, αφού είχε πλούσια
θαυματουργική δράση.
Απολυτίκιο Οσίου Αντωνίου του Μεγάλου
«Τόν ζηλωτήν Ἠλίαν τοῖς τρόποις μιμούμενος, τῷ Βαπτιστῇ εὐθείαις ταῖς τρίβοις
ἑπόμενος, Πάτερ Ἀντώνιε, τῆς ἐρήμου γέγονας οἰκιστής, καί τήν οἰκουμένην
ἐστήριξας εὐχαῖς σου· διό πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.»