Ἀρχή Τριωδίου – Κυριακή Τελώνου & Φαρισαίου

Σήμερα ἀρχίζει τό Τριώδιο. Αὐτή εἶναι μιά φράση, πού τήν λένε ὅλοι οἱ
χριστιανοί. Σίγουρα ὅμως δέν ξέρουν τί ἀκριβῶς θά πεῖ αὐτή ἡ φράση. Πολλοί
ξέρουν πώς τό Τριώδιο συνδέεται μέ τίς ἀπόκριες καί πώς οἱ ἀπόκριες εἶναι ἕνας
καιρός γιά γλέντια καί ξεφαντώματα. Ὅμως γιά τήν Ἐκκλησία δέν εἶναι ἔτσι. Καί
ἐμᾶς μᾶς ἐνδιαφέρει νά ξέρουμε τί εἶναι τό Τριώδιο γιά τήν Ἐκκλησία καί ὄχι πώς
τό παίρνει καί τό ἐννοεῖ ὁ κόσμος σάν εὐκαιρία δηλαδή γιά ἀκαταστασία καί
παρεκτροπές στή ζωή μας. Γιατί αὐτό ἀκριβῶς γίνεται ἀπό σήμερα. Ὅλος ὁ
κόσμος χορεύει στόν δρόμο.
Καί δέν εἶναι βέβαια κακό
πράγμα νά εἶναι χαρούμενοι οἱ
ἄνθρωποι καί νά χορεύουν. Καί ὁ
Δαυίδ μιά φορά χόρευε στόν
δρόμο ὅταν οἱ Ἰσραηλίτες πῆραν
πίσω τήν Κιβωτό τῆς Διαθήκης ἀπό
τούς ἐχθρούς. Μά δέν εἶναι ὅμως
τό ἴδιο. Ὁ Δαυίδ τότε χόρευε
πανηγυρίζοντας τήν νίκη τοῦ
πιστοῦ
λαοῦ,
ἐνῶ
πολλοί
χριστιανοί
τώρα
χορεύουν
μασκαρεμένοι στόν δρόμο ξαναφέρνοντας στήν ζωή κάποια παλαιά
εἰδωλολατρικά ἔθιμα. Πολλοί ἔχουν τήν πλάνη καί πιστεύουν πώς ὅλες αὐτές οἱ
ἀσχήμιες καί οἱ παρεκτροπές πού γίνονται τίς ἀπόκριες εἶναι καλά, δικά μας,
Ἑλληνικά καί χριστιανικά ἔθιμα πού θά πρέπει νά τά διατηρήσουμε. Ἀλλά δέν
πρόκειται παρά γιά μιά κακή κληρονομιά τῆς εἰδωλολατρείας.
Δέν εἶναι δικά μας, Ἑλληνικά καί χριστιανικά ἔθιμα. Δέν εἶναι ἔθιμο καλό νά
μασκαρεύονται καί νά ἐξεφτελίζονται οἱ ἄνθρωποι στόν δρόμο καί νά ξοδεύονται
μάλιστα δημόσια χρήματα γιά νά οργανώνονται γιορτές πού ταπεινώνουν τούς
ἀνθρώπους. Κανένας σοβαρός, πολιτισμένος καί νοικοκύρης ἄνθρωπος, ὄχι δέν
θά πρέπει νά μασκαρεύεται, ἀλλά καί νά βγαίνει στόν δρόμο νά βλέπει τίς

1

παρεκτροπές τοῦ καρναβαλιοῦ. Εἶναι νά ἀπορεῖ κανένας πώς ἄνθρωποι πού
μιλοῦν γιά πολιτισμό, γιά ἀξιοπρέπεια καί γιά ἐλευθερία καταδέχονται νά
ὀργανώνουν τέτοιες ἑορτές καί νά ταπεινώνουν τόν λαό.
Ἡ Ἐκκλησία δέν τά ξέρει αὐτά. Δέν τά ἐπαινεῖ καί δέν τά ἐπιτρέπει. Καί δέν
ἔχει βέβαια ἡ Ἐκκλησία πολιτική δύναμη καί ἀστυνομική ὑπηρεσία γιά νά
ἀπαγορέψει καί νά ἐμποδίσει τίς ἀσχήμιες. Ἔχει ὅμως λόγο, καί αὐτόν
μεταχειρίζεται γιά ὅπλο, γιά νά πεῖ τί εἶναι ὅσα γίνονται τίς ἀπόκριες καί γιά νά
προτρέψει τόν λαό τοῦ Θεοῦ νά ἀπέχει ἀπό αὐτές. Γιατί ὅλοι αὐτοί οἱ ἄνθρωποι
πού ξεχύνονται στούς δρόμους, ἄλλοι χορεύοντας μασκαρεμένοι καί ἄλλοι
βλέποντας καί γελώντας δέν εἶναι ἁπλός λαός, ἀλλά εἶναι ὁ λαός τοῦ Θεοῦ. Εἶναι
χριστιανοί, εἶναι παιδιά τῆς Ἐκκλησίας πού σέ λίγο καιρό, σέ λίγες μέρες, τό
Πάσχα θά πρέπει νά ἔρθουν νά κοινωνήσουν.
Αὐτό θέλουμε νά ποῦμε τώρα γιά τό Τριώδιο. Τό Τριώδιο λοιπόν δέν εἶναι
μιά εὐκαιρία γιά νά ἀσωτέψουν οἱ χριστιανοί, ἀλλά καιρός γιά νά
ἑτοιμαστοῦν σάν πιστοί καί φρόνιμοι ἄνθρωποι γιά τήν μεγάλη ἑορτή
τοῦ Πάσχα. Τό Τριώδιο γιά ἐκείνους πού ἐνδιαφέρονται γιά τήν πνευματική
τους προκοπή καί σωτηρία, καθώς τό χαρακτηρίζει ἡ Ἐκκλησία, εἶναι ἕνα στάδιο
πνευματικῶν ἀγώνων, ἀρχίζοντας σιγά σιγά μέ τίς τέσσερεις πρῶτες
προφωνήσιμες ὅπως λέγονται Κυριακές, οἱ ὁποῖες εἶναι γιά τήν προετοιμασία τοῦ
κάθε πιστοῦ μέλους τῆς Ἐκκλησίας, γιά νά εἰσέλθουμε ὕστερα στήν Μεγάλη
Τεσσαρακοστή. Αὐτά πρέπει νά γνωρίζουν, νά μαθαίνουν καί νά ἐνδιαφέρονται
οἱ χριστιανοί καί ὄχι γιά τό ξεφάντωμα τοῦ καρναβαλιοῦ πού γίνεται στούς
δρόμους τῶν πόλεων καί τῶν χωριῶν.
Βρεθήκαμε νά ζοῦμε σέ πολύ δύσκολους καί κρίσιμους καιρούς. Δέν μᾶς μένει
καιρός γιά μασκαρέματα καί καρναβάλια. Παρεκτός κι ἄν θέλωμε νά τό ρίξωμε
ἔξω καί νά λέμε : «Ἅς γίνει ὅ,τι ἔχει νά γίνει.» Ἤ κι ἄν θέλωμε, μέ γιορτές καί
πανηγύρια τοῦ δρόμου, νά ξεχνᾶμε τίς κρίσιμες ὧρες πού περνᾶμε. Ἀλλά ἡ
Ἐκκλησία μας θεωρεῖ πώς οἱ Ἕλληνες χριστιανοί δέν ἔχασαν τήν πίστη τους καί
δέν θέλουν νά ξαναγυρίσουν στήν εἰδωλολατρία. Γι' αὐτό σᾶς παρακαλοῦμε
ὅλους, τίς ἡμέρες πού μᾶς ἔρχονται νά τίς δεχθεῖτε σάν ἀληθινοί πιστοί
χριστιανοί. Γιά νά δοξάζεται σέ μᾶς τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ καί γιά νά ἔχουμε ἐμεῖς
σωτηρία στό Θεό. Ἀμήν.

Συναξάριον μηνός Ιανουαρίου :
«Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας», 20/01
Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας γεννήθηκε στη Μελιτηνή της Αρμενίας το έτος 377
μ.Χ. κατά τους χρόνους της βασιλείας του Γρατιανού (375 - 383 μ.Χ.). Οι γονείς
του Παύλος και Διονυσία, ανήκαν σε επίσημη γενιά. Άτεκνοι όντες, αξιώθηκαν να
αποκτήσουν παιδί, το οποίο αφιέρωσαν στη διακονία του Θεού στο οποίο και

2

κατά θεία επιταγή έδωσαν το όνομα Ευθύμιος, αφού με την γέννησή του τους
χάρισε την ευθυμία, τη χαρά και την αγαλλίαση.
Σε ηλικία μόλις τριών ετών ο Ευθύμιος έχασε τον πατέρα του. Τότε η χήρα
μητέρα του τον παρέδωσε στον ευλαβή Επίσκοπο της Μελιτηνής Ευτρώιο, ο
οποίος, μαζί με τους αναγνώστες Ακάκιο και Συνόδιο που έγιναν αργότερα
Επίσκοποι Μελιτηνής, τον εκπαίδευσε καλώς και, αφού τον κατέταξε στον ιερό
κλήρο, τον τοποθέτησε έξαρχο των μοναστηρίων.
Από τη Μελιτηνή ο Όσιος μετέβη, περί το 406 μ.Χ., στα Ιεροσόλυμα και
κλείσθηκε στο σπήλαιο του Αγίου Θεοκτίστου,
όπου και ασκήτευε με αυστηρότητα και
αναδείχθηκε μοναζόντων κανόνας και καύχημα.
Τόσο δε πολύ πρόκοψε στην αρετή, ώστε πολλοί
πίστεψαν στον Χριστό. Τα μεγάλα πνευματικά
του χαρίσματα γρήγορα τον ανέδειξαν και η
φήμη του ως Αγίου απλώθηκε παντού. Γύρω του
συγκεντρώθηκαν πάμπολλοι μοναχοί, οι οποίοι
τον εξέλεξαν ηγούμενό τους.
Ο Μέγας Ευθύμιος με την αγιότητα του βίου
του συνετέλεσε στο να επιστρέψουν στην
πατρώα ευσέβεια πολυάριθμοι αιρετικοί, όπως
Μανιχαίοι, Νεστοριανοί και Ευτυχιανοί, που
απέρριπταν τις αποφάσεις της Δ' Οικουμενικής
Συνόδου. Παντού, στην Αίγυπτο και τη Συρία,
επικρατούσαν οι Μονοφυσίτες. Στην Παλαιστίνη
όμως, χάρη στην παρουσία του Αγίου Ευθυμίου
και των μαθητών του, επικράτησε η Ορθοδοξία.
Και όταν ο Όσιος συνάντησε την βασίλισσα
Ευδοκία (βλέπε 13 Αυγούστου), η οποία είχε
περιπλακεί στα δίκτυα της αιρέσεως των
Μονοφυσιτών, τόσο πειστικά και ακαταμάχητα
μίλησε προς αυτήν, ώστε την απέδωκε στα
ορθόδοξα δόγματα.
Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας είχε λάβει από τον Θεό το προορατικό χάρισμα και
τη δύναμη της θαυματουργίας. Με ελάχιστα ψωμιά κατόρθωσε να χορτάσει
τετρακόσιους ανθρώπους, που κάποτε την ίδια μέρα τον επισκέφθηκαν στο κελί
του. Πολλές γυναίκες που ήταν στείρες, όπως και η δική του μητέρα, με τις
προσευχές του Αγίου απέκτησαν παιδί και έζησαν την χαρά της τεκνογονίας. Και
όπως ο Προφήτης Ηλίας, έτσι και αυτός προσευχήθηκε στον Θεό και άνοιξε τις
πύλες του ουρανού και πότισε με πολύ βροχή τη διψασμένη γη, η οποία και
αναζωογονήθηκε και έδωσε πλούσιους τους καρπούς της.
Ενώ κάποτε τελούσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, οι πιστοί είδαν μία
δέσμη φωτός που ξεκινούσε από τον ουρανό και κατερχόταν μέχρι τον Άγιο. Το
ουράνιο αυτό φως, παρέμεινε μέχρι που τελείωσε η Θεία Λειτουργία και δήλωνε
3

την εσωτερική καθαρότητα και λαμπρότητα του Αγίου. Επίσης, σημάδι της
αγνότητας και της αγιότητάς του αποτελούσε και το γεγονός ότι ήταν σε θέση να
γνωρίζει ποιος προσερχόταν να κοινωνήσει με καθαρή ή σπιλωμένη συνείδηση.
Ο Όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 473 μ.Χ., σε ηλικία 97 ετών, επί
βασιλείας Λέοντος του Μεγάλου (βλέπε ίδια ημέρα).
Η Σύναξή του ετελείτο στη Μεγάλη Εκκλησία.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΟΝΟΗΜΕΡΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ

4