ŞEYTAN! Şeytan,ses verince derinden Kalkmaz olur bela yerinden.

Sesi alan nice sapıklar, Aklı sıra şeytanı aklar. Melun,mendebur,sapık şeytan Edep,haya bilmez ki ardan. Nice melanet başlangıcı, Sever her meyvesiz ağacı. Ateş düştüğü yeri yakar Benim ile sonsuza kadar Ben çileyi,sende hileyi... Çekeriz bir nar ağacında. İnsan bu onun oyuncağı Çile yolunda salıncağı, Sallar durur günahkar şeytan, Çıkmaz olur aptal akıldan. Nefse kolay şeytan yolu Çılgın ata binen son yolcu Şehvetin tahtına binersin Biter herşey mundar inersin. Ey yolcu! her açmazın bir çıkarı vardır Şeytan dediğin şeytan,cehennemde nardır. Kaanhan Kurultay