You are on page 1of 1

Ένας ουρανός συγνώμης

Του Γιάννη Ποταμιάνου

Αποδείχτηκε αμετάκλητα
και τελεσίδικα
Τα αστέρια είναι ψυχές
ανθρώπων
καρφωμένες
Τα βράδια ανάβουν μια μια
πυγολαμπίδες
στον ουράνιο θόλο
Καντηλάκια της συγχώρησης
Σε κοιμητήριο πόθων
Ανεκπλήρωτων

Πρώην υπάλληλοι, οι πλανήτες


απολυμένοι
Κάνουν καριέρα ταξιτζή
στα όνειρα
Ακολουθούν πλέον
δρόμους ανυπακοής
Αναπληρώνουν ταξίδια ζωής,
χαμένα

Και η Σελήνη πρώην καλόγρια


αρνήθηκε τον έντιμο βίο,
τον ανέραστο
Έγινε πόρνη αλανιάρα
Φοράει κάθε βράδυ
τις ζαρτιέρες της
Κάνει πιάτσα
στα πάρκα
Αλιεύει πρόστυχα λόγια
και εικόνες αδιάντροπες
Επιδεικνύει τη λαγνεία της,
χωρίς αιδώ

Ένας ουρανός
συγνώμης
Για όσα δεν τολμήσαμε
να ζήσουμε
Στο θυσιαστήριο των πόθων,
που λέγεται ζωή
21 Νοέμβρη 2009
Γιάννης Ποταμιάνος