Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ

Α Ν Ε Σ Τ Η !!

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος
Βρισκόμαστε στο μέσον της πορείας μας προς την μεγάλη εορτή της
Πεντηκοστής, του γεγονότος της Παρουσίας του Παναγίου Πνεύματος μέσα στην
ανθρωπότητα, μέσα στην Εκκλησία μας και ο Χριστός μας αποκαλύπτει ότι είναι
το πνευματικό Νερό της Ζωής που δροσίζει κάθε διψασμένο άνθρωπο και χαρίζει
Ζωή Αιώνιο. Η αποκάλυψη αυτή μαρτυρείται στο σημερινό Ιερό Ευαγγέλιο όπου
μας παρουσιάζει μια ευλογημένη σωτήρια συνάντηση, την συνάντηση του Κυρίου
Υμών Ιησού Χριστού με την Σαμαρείτιδα. Αυτή η συνάντηση του Κυρίου μας με
τον άνθρωπο Σαμαρείτιδα εικονίζει την συνάντηση του Χριστού με ολόκληρη την
ανθρωπότητα, εικονίζει την επικοινωνία του Ουρανού και της γης, του
Δημιουργού με τα πλάσματα του, της άπειρης Αγιότητας και της αμαρτωλής
ανθρωπότητας.
Η συνάντηση
αυτή είναι ανυψωτική, αγιαστική,
και έχει ιδιαίτερη σημασία
σήμερα για τον άνθρωπο της
εποχής μας που ζει, το ηθικό και
πνευματικό αδιέξοδο, που το
δημιουργεί ο εγωϊσμός και το
ατομικό πνεύμα της αμαρτίας.
Έχει ιδιαίτερη σημασία για τον
καθένα από εμάς διότι αν
κάνουμε τώρα ένα εσωτερικό
έλεγχο θα διαπιστώσουμε ότι ή
ψυχή μας διψά για πολλά
πράγματα, διψά για αληθινή
Ζωή.
Διψάμε για ειρήνη εσωτερική
μέσα στην ψυχή μας και ειρήνη μέσα στον κόσμο γενικά. Πολλά συνέδρια,
πολλές εκδηλώσεις, διαδηλώσεις, γίνονται, περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

1

Δυστυχώς όμως ειρήνη δεν έχουμε, το φάσμα του πολέμου μας κυκλώνει από
παντού. Ζούμε την τραγική αντίφαση να γίνονται πόλεμοι για επιβολή ειρήνης.
Δυστυχώς δεν υπάρχει ειρήνη ούτε μεταξύ μας στην κοινωνία που ζούμε, δεν
υπάρχει στην οικογένεια, αλλά ούτε και μέσα μας, παντού υπάρχει σύγχυση,
αναβρασμός, αναταραχή, ανησυχία, αγωνία .
Διψάμε για δικαιοσύνη, διότι σήμερα όπως επώδυνα διαπιστώνουμε η αδικία
είναι στη πρώτη γραμμή, εκμετάλλευση ιδιοτέλεια, συμφέροντα παντού, ακόμη
και αυτοί οι νόμοι που συντάσσονται για την κατοχύρωση του δικαίου, αδικούν.
Το αυτονόητο δίκαιο γίνεται εξαίρεση και το άδικο καθημερινότητα.
Διψάμε για ελευθερία, διότι ενώ πλασθήκαμε ελεύθερες προσωπικότητες
γίναμε δούλοι του εγώ μας, και των παθών μας. Γίναμε δούλοι της τεχνολογίας
και του καταναλωτισμού, από το πρωί μέχρι το βράδυ και από το βράδυ ως το
πρωί τρέχουμε για ένα καλύτερο δήθεν αύριο, ενώ η ακρίβεια συμπορεύεται με
την φτιαχτή οικονομική κρίση. Μας έδωσαν το δόλωμα της καλοπέρασης και
εμείς δυστυχώς πέσαμε στην καλοστημένη παγίδα και τώρα αναγκαστικά
τρέχουμε πιο πολύ για να διατηρήσουμε υποτυπώδη ποιότητα ζωής και για να
πληρώσουμε την απληστία κάποιων ολίγων, δουλεύοντας ως δουλοπάροικοι
άλλων εποχών.
Διψάμε για αλήθεια. Δυστυχώς όμως το ψέμα σήμερα είναι στην πρώτη
γραμμή, ο ένας ξεγελάει τον άλλο και όλοι τον εαυτό μας. Από την τηλεόραση
μέχρι τους πολιτικούς μας παρουσιάζετε μια εικονική πραγματικότητα, μια ωραία
βιτρίνα όμως πέρα για πέρα ψεύτικη γιατί πίσω από αυτήν υπάρχει μια άλλη
εικόνα που πολλές φορές είναι πολύ τραγική.
Διψά η ψυχή μας για αγάπη. Σήμερα όμως την αληθινή αγάπη δε την βρίσκει
κανείς εύκολα, αλλά βρίσκει μια άλλη χωρίς υπόσταση και ουσία που μένει μόνο
η λέξη αγάπη, όπου ο εγωισμός του ανθρώπου την έχει φτιάξει στα μέτρα του,
και σε αυτήν κυριαρχεί η ασχημοσύνη, αυτή λογαριάζει το κακό, ζητάει το
συμφέρον, θυσιάζει τους άλλους. Όμως η ψυχή μας συνεχίζει να διψά για αγάπη
αληθινή, γνήσια, ανιδιοτελή, που να μην ασχημονεί, να μην ζηλεύει, να υπομένει
τα πάντα, να είναι μακρόθυμη, ελπιδοφόρα, που να θυσιάζεται για τους άλλους.
Ναι, όλοι μας διψάμε για αληθινή Ζωή !!! Που βρίσκεται όμως η πραγματική
ειρήνη, η σωστή δικαίωση, η αληθινή ελευθερία, η γνήσια αγάπη, να
ακουμπήσουμε την πονεμένη και κουρασμένη ύπαρξη μας, για να ξαποστάσουμε,
να ξεκουραστούμε, να ξεδιψάσουμε ; Που είναι η πηγή όλων αυτών ;
Η πηγή είναι ανάμεσα μας, είναι μέσα μας, αλλά την έχουμε σφραγίσει με την
στρόφιγγα της σκληροκαρδία μας. Η πηγή είναι ο Αναστημένος Χριστός, που μας
φωνάζει ακατάπαυτα, που κράζει προς όλους μας, «ο διψών ερχέσθω προς με και
πινέτω». Αυτόν πρέπει να αναζητήσουμε, αυτόν πρέπει να συναντήσουμε. Σε
Αυτόν πήγαν οι αμαρτωλοί και έγιναν άγιοι, πήγαν οι σκοτεινοί και έγιναν
φωτεινοί, πήγαν οι διώκτες και έγιναν Απόστολοι, πήγαν οι τραυματισμένοι, οι
άρρωστοι, πήγε τυφλός, ο παράλυτος και θεραπεύτηκαν, σε Αυτόν πήγαν οι
αγράμματοι και έγιναν σοφοί, πήγαν οι δούλοι και έγιναν ελεύθεροι. Τον Χριστό

2

συνάντησε και ήπιε από το νερό της Χάριτος του, η Φωτεινή η Σαμαρείτιδα και
έγινε μάρτυς και ισαπόστολος, φωτεινό παράδειγμα στους αιώνες.
Ναι, αυτή είναι η μία και μοναδική Αλήθεια !!! Χριστός είναι το κεφαλόβρυσο
του ζωντανού νερού, η αστείρευτη Ζωοδόχος Πηγή της Ειρήνης, της Ελευθερίας,
της Δικαιοσύνης, της Αλήθειας, της Αγάπης, της Ζωής….
Άρα λοιπόν την Πηγή την βρήκαμε, την γνωρίζουμε, υπάρχει. Για να
ξεδιψάσουμε λοιπόν την διψασμένη ψυχή μας, θα πρέπει να κάνουμε ένα βήμα
εμπρός να συναντηθούμε με τον Χριστό, να σκύψουμε μέσα στην Αγία Του
Εκκλησία την αστείρευτη δεξαμενή των Θείων Δωρεών και να πιούμε από το
νερό της νέας εν Χριστώ Ζωής το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας γεμίζοντας την
ψυχή και το σώμα μας με τα χαρίσματα και τις δυνάμεις του Αγίου Πνεύματος.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να λάβουμε τις
Θείες Δωρεές Του είναι η ταπείνωση και η μετάνοια μας. Πρέπει να καθαρίσουμε
από τα σκληρά άλατα του εγωισμού και της αμαρτίας μας την σφραγισμένη
στρόφιγγα της ψυχής μας. Το καλύτερο διαλυτικό που εξαφανίζει τα πετρώδη
αυτά άλατα είναι τα ταπεινά δάκρυα της μετανοίας μας και Εξομολογήσεως. Με
την Μετάνοια μας και την Εξομολόγηση μας σπάζει η πέτρα του εγωισμού,
ανοίγεται η ψυχή μας και ελεύθερα πια εισέρχεται μέσα μας η Ζωήρητη Χάρις του
Θεού.
Τότε θα νιώσουμε την δροσιστική αύρα του Αγίου Πνεύματος να μας
πλημμυρίζει. Τότε θα γνωρίσουμε την πραγματική Αλήθεια. Τότε θα ξεδιψάσουμε
πραγματικά απολαμβάνοντας την αληθινή Ειρήνη την μοναδική Ελευθερία, την
ανεκλάλητη Χαρά, την ακέραιη Δικαιοσύνη την αιώνια αγνή Αγάπη . Αμήν !
(Πηγή: http://kirigmata.blogspot.com)

Η Αγία Αλεξάνδρα η βασίλισσα (21 Απριλίου)
Η Αγία Αλεξάνδρα ήταν σύζυγος του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305
μ.Χ.). Εντελώς διαφορετική από εκείνον, που ήταν τραχύς στα αισθήματα και
φίλος της βίας και του αίματος, διακρινόταν για την ήρεμη ψυχική της διάθεση,
την ευσπλαχνία και την φιλάνθρωπη ζωή της. Και η Χάρη του Κυρίου αύξανε
μέσα της τον φωτισμό. Και το θείο έλεος την καταξίωσε κατά τη διάρκεια του
μαρτυρίου του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου να αισθανθεί μέσα της την πνοή
και την ορμή της πίστεως στον Χριστό. Τότε, αφού στράφηκε προς τον
αυτοκράτορα, τον παρακάλεσε να διατάξει την παύση των μαρτυρικών
βασανιστηρίων. Εκείνος υπέθεσε ότι η αυτοκράτειρα, ασυνήθιστη σε τέτοιου
είδους θεάματα, κατελήφθη από οίκτο ασυνείδητο και απερίσκεπτο. Της είπε
λοιπόν να αποσυρθεί. Αλλά έλαβε μεγαλόφωνη την απάντηση ότι μια τέτοιου
είδους σκηνή είναι απάνθρωπη και ανάξια του στέμματος. Και όταν ο
αυτοκράτορας καθύβρισε το Όνομα του Χριστού, εκείνη με ανδρεία φωνή

3

διακήρυξε ότι καταγγέλλει ενώπιον του αληθινού Θεού τους διώκτες των
Χριστιανών και ομολογεί και αυτή την πίστη της στον Ιησού Χριστού.
Ο αυτοκράτορας θέλησε να ερμηνεύσει τη δήλωση της ως διανοητική
διατάραξη. Αλλά εκείνη διαμαρτυρήθηκε και επανέλαβε την ομολογία της. Ο
Διοκλητιανός τότε εξεμάνη. Ενώ αυτός ζητούσε να εξοντώσει τους Χριστιανούς,
η κατάκτησή τους εισήλθε και στα ανάκτορα και η ίδια η βασίλισσα προέβαλε
φανερά την ίδια πίστη και ήταν συνήγορός τους. Διέταξε
λοιπόν την απαγωγή και την φυλάκισή της.
Στη φυλακή η Αγία πέρασε τη νύχτα με προσευχή για τον
εαυτό της και παρακαλώντας τον Κύριο για την Εκκλησία
Του, η οποία τόσο σφοδρά κλυδωνιζόταν. Για την ζωή της
δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου. Επιθυμούσε μάλιστα να λάβει
μαρτυρικό θάνατο, αλλά δίσταζε. Γνώριζε ότι για τον
σύζυγό της δεν υπήρχε έλεος ενώπιον του Θεού που ήταν
δίκαιος κριτής, δεν ήθελε όμως να επιβαρυνθεί η ενοχή του
για το έγκλημα με το δικό της φόνο, και δεήθηκε προς τον
Ύψιστο να παραλάβει την ψυχή της από την φυλακή εκείνη
και να φανεί ευσπλαχνικός προς αυτή, για το ότι επί τόσο
καιρό εκείνη παρακολουθούσε απαθής τους διωγμούς των
Χριστιανών κοντά στο πλευρό του διώκτη αυτών.
Η δέησή της εισακούσθηκε. Δυο μέρες πριν από τη
θανάτωση του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, το 303 μ.Χ., παρέδιδε την τελευταία
της πνοή στη φυλακή. Το παράδειγμα της βασίλισσας ακολούθησαν και τρεις από
τους ακολούθους της, ο Απολλώ, ο Ισαάκιος και ο Κοδράτος. Τίμιοι και ενάρετοι
υπηρέτες, αφοσιωμένοι από καρδιά στην αυτοκράτειρά τους, της οποίας
γνώριζαν την αγαθότητα, σκέφθηκαν ότι η απόφασή της και η πίστη της στον
Χριστό έπρεπε να τους κάνει να εξετάσουν και αυτοί χωρίς προκατάληψη την
πίστη στον αληθινό Θεό και να κανονίσουν αναλόγως τη διαγωγή τους στο
μέλλον. Πήγαν λοιπόν σε ένα Χριστιανό ιερέα, τον άκουσαν και αποχώρησαν από
το σπίτι του ένθερμοι πιστοί, φωτισμένοι από τη Χάρη του παρακλήτου, με την
απόφαση να ακολουθήσουν το παράδειγμα της βασίλισσάς τους. Και κάποια μέρα
ομολόγησαν και αυτοί την πίστη τους.
Ο Διοκλητιανός διέταξε την θανάτωσή τους. Και τον μεν Κοδράτο τον
αποκεφάλισαν, τους δε Απολλώ και Ισαάκιο τους υπέβαλαν στο θάνατο δια της
πείνας και της δίψας. Το βασανιστήριο αυτό υπήρξε οδυνηρότατο. Αλλά το
αντιμετώπισαν με ανδρεία, παρηγορούμενοι από την ελπίδα ότι επρόκειτο να
συναντηθούν στα σκηνώματα της δικαιοσύνης και της μακαριότητας μαζί με την
Αγία βασίλισσα. Η ελπίδα τους ικανοποιήθηκε. Η Εκκλησία τιμώντας τη μνήμη
τους συνεορτάζει μαζί της την ίδια ημέρα.
(http://www.saint.gr)

4