You are on page 1of 2

Особини на романичарската

литеартура
Роматичарската литература се јавува како реакција на
просветителската и псевдокласичарската (калсицизмот) литература.
Како директна спротивност на рационалистичкото величање на разумот
и објективното гледање на светот, како и рамките и ограничувањата на
класицизмот во творечка смисла; во романтизмот авторите
прокламираат целосна слобода во литературното творење и крајно
субјективен став кон животот и стварноста. атоа, како прва одлика на
романтизмот може да ја издвоиме субјективноста, односно ставањето
на индивидуалниот став на централно место. !ака, романтичарите
преку своите чувства и мечти можеа да ја преобликуваат реалноста
според личните расположенија и впечатоци.
"а индивидуализмот се надоврзуваат и другите одлики на романизмот
кои произлегуваат од субјективната пси#ичка стварност, а тоа се$
чувството на осаменост, чувството на светската тага и новиот поетски
принцип на оригиналноста.
Романтизмот по де%иниција претставува бегство од реалноста. &а така,
втората одлика на романтичарите е незадоволство од сега'носта и
копнеж по не'то далечно и непознато. !о своите творби тие го
изразуваа својот стремеж за бегање во далечни краи'та, во минатото,
кон не'то непроживеано, не'то 'то само се насетува. (ел од
авторите се обидоа и практично да побараат мир во далечни егзотични
земји на исток, создавај)и така поетски патописи, но не нао*ај)и го
мирот.
+лободата во творењето е третата карактеристика на романтичарите
која доведе до создавање нови литературни видови, како 'то се$
историскиот роман, романот во сти#ови, поемата. ,ие ги ослободија
стегите на драмата, а најмногу придонесоа кон збогатување на
книжевниот израз, внесувај)и во јазикот зборови од секојдневниот
живот, обогатувај)и го ритамот и музикалноста на лирскиот израз, а и
на прозните %орми му дадоа поуметнички карактер.
"апоредно со погледите кон минатото и истакнувањето на
индивидуалноста се создава'е зголеменото национално чувство 'то
придонесе да порасне интересот за традицијата и народното
творе'тво. Романтичарите, пред с-, го от%рлаа мислењето дека е
убаво само она 'то е создавано според принципите на прет#одните
движења и 'коли, особено според старокласичната уметност. ,ие ја
пронао*аа убавината и во поезијата на селанството, па настојуваа да се
собере и проучи поезијата на необразованите слоеви од народот,
отпечатувај)и ја во посебни книги. &исателите во ова време почнаа да
го преземаат стилот на народните песни, да ги проучуваат народните
приказни, да ги оживуваат народните бајки и верувања, збогатувај)и ја
литературата со секакви вонземни су'тества, вили, чудови'та и магии.
&осебно место во романтичарската литература зазема жената, која е
опи'ана како прекрасна убавица, благородно, возви'ено су'тество
кое дарува сре)а и го осмислува животот. !о овој период за првпат по
античката литература (./нтигона0), се појавуваат главни женски
ликови.