ΑΝΤΙΠΑΡΟΣ

Η αυτόνομη Αυτοδιοίκηση της Αντιπάρου δεν είναι ενάντια στον Καλλικράτη
Σε δυο Λαϊκές Συνελεύσεις εμείς οι Αντιπαριώτες δηλώσαμε με τον πιο
κατηγορηματικό τρόπο ότι είμαστε ενάντια στην Διοικητική Συνένωση Παρου –
Αντιπάρου.
Ταυτόχρονα θεωρούμε ότι η θέση μας αυτή δεν αποκλίνει από τους κύριους στόχους
του Προγράμματος Καλλικράτη. Αντιγράφω από τον Καλλικράτη παρ 53: «Ειδική
πρόβλεψη υπάρχει για τις νησιωτικές περιοχές στη βάση της αρχής για κάθε νησί να
αντιστοιχεί ένας Δήμος, πλην ευλόγων εξαιρέσεων. Η νησιωτικοτητα λαμβάνεται
υπόψη ώστε να προσαρμοστούν στις ανάγκες της όλες οι γενικές ρυθμίσεις που
επηρεάζονται από αυτήν».
Αλλά ας τα δούμε και λίγο πιο αναλυτικά.
Σύμφωνα με το κείμενο δημόσιας διαβουλευσης, οι δυο βασικοί στόχοι του
Καλλικράτη είναι:
1. Ισχυροποίηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για να αποτελέσει τον κύριο μοχλό
της πράσινης ανάπτυξης και να εξυπηρετήσει τον πολίτη πιο αποτελεσματικά
2. Να γίνει σημαντική εξοικονόμηση πόρων των φορολογουμένων πολιτών
μέσω του περιορισμού των ΟΤΑ
Η Αντίπαρος είναι ένα νησί, που τα τελευταία χρόνια έχει να επιδείξει αξιόλογη
ανάπτυξη στην τοπική οικονομία και σταθερή αύξηση του μόνιμου πληθυσμού,
συμβάλλοντας έτσι στην αποκέντρωση. Η τοπική της οικονομία στηρίζεται σχεδόν
αποκλειστικά (όπως και της Παρου) στην τουριστική βιομηχανία. Μιλάμε λοιπόν για
δυο νησιά που είναι στην ουσία ανταγωνιστικά με την οικονομική έννοια της λέξης,
χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει ότι είναι και εχθρικά μεταξύ των.
Σε μια ενδεχόμενη συνένωση υπό το πρίσμα του Καλλικράτη, η Αντίπαρος δεν θα
είναι δυνατόν σε καμιά περίπτωση να σχεδιάσει να προβάλει και να διαχειριστεί
αποτελεσματικά το δικό της προϊόν.
Σε όλες τις κρίσιμες αποφάσεις η Αντίπαρος θα είναι μια θλιβερή μειοψηφία που
στην ουσία δεν θα μπορεί να επηρεάσει καμιά απόφαση που θα αφορά σχεδιασμό και
υλοποίηση τοπικής ανάπτυξης. Ακόμα και ο τοπικός Αντιδήμαρχος θα ασχολείται με
συντονισμό τοπικών υπηρεσιών, θα είναι δηλαδή εκτελεστικό όργανο και όχι
αποφασιστικό. Και επί πλέον , θα εκλέγεται από τον Δήμαρχο Παρου. Δηλαδή η
φωνή του Αντιπατριώτη δεν θα ακούγεται σχεδόν πουθενά σε ότι αφορά ζητήματα
τοπικής ανάπτυξης, αφού όλες οι κρίσιμες αποφάσεις θα λαμβάνονται από άλλο
κέντρο αποφάσεων εκτός Αντιπάρου.
Σε περίπτωση συνένωσης λοιπόν, οι Αντιπατριώτες καλούνται να εμπιστεύονται
οποιαδήποτε απόφαση λαμβάνεται χωρίς αυτούς και που θα αφορά σημαντικά
ζητήματα οικονομικής ανάπτυξης.
Κάτω από αυτό το πρίσμα, έχω την άποψη ότι ο πρώτος στόχος, του προγράμματος
Καλλικράτης, όπως τον αναφέραμε πιο πάνω, ΔΕΝ επιτυγχάνεται. Ανάπτυξη δεν
μπορεί να επιτευχθεί εάν οι άμεσα εμπλεκόμενοι δεν αποφασίζουν για την πρόοδο
τους.
Στην περίπτωση της διατήρησης της Αυτοδιοίκησης της Αντιπάρου, τα
μειονεκτήματα για το νησί μας, θα είναι ότι λόγω κρίσιμου μεγέθους, δεν θα είναι
δυνατόν να διατηρήσουμε όσες υπηρεσίες προβλέπει ένας τυπικός Δήμος του
προγράμματος Καλλικράτη.

Το ζήτημα αυτό μπορεί κάλλιστα να λυθεί, με θεσμοθετημένο τρόπο μέσω των
υπηρεσιών του δήμου Πάρου. Έχω την εντύπωση μάλιστα ότι θα είναι και η
οικονομικοτερη λυση, αφου η χρηση των υπηρεσιων αυτων δεν θα είναι τοσο μεγαλη
ώστε να χρειαζεται περισοτερο ανθρωπινο δυναμικο για να την υποστηρίξει, πράγμα
που αυξάνει την παραγωγικότητα.
Η λύση αυτή δεν θα εφαρμοστεί ειδικά και μόνο για την Αντίπαρο. Υπάρχουν και
αλλά νησιά στην κλίμακα μεγέθους της Αντιπάρου, που η γεωγραφία τους δεν
επιτρέπει συνένωση και επομένως η ανάγκη αυτή θα προκύψει και για αλλά νησιά.
Επομένως ανάγκη δημιουργίας μηχανισμού για την υποστήριξη μικρών νησιών θα
προκύψει έτσι και αλλιώς. Δεν ζητάμε να δημιουργηθεί κάτι ειδικά για την Αντίπαρο.
Η λύση θα μπορούσε να είναι θεσμοθετημένη διαδημοτική συνεργασία η, και χρήση
υπηρεσιών από την Περιφέρεια. Ποια από τις δυο είναι η πιο κατάλληλη, αυτό θα το
αποφασίσει η Κυβέρνηση αφού λάβει υπόψη της και τις ανάγκες των άλλων νησιών.
Η διατήρηση της Αυτόνομης Αυτοδιοίκησης της Αντιπάρου λοιπόν, δεν επιφέρει
μεγαλύτερο κόστος στον Έλληνα φορολογούμενο, επιτρέπει στους Αντιπατριώτες να
διαχειριστούν τα δικά τους ζητήματα με άμεση συμμετοχή και ευθύνη του πολίτη και
είναι απολύτως μέσα στο πνεύμα του προγράμματος Καλλικράτη.
Η συνένωση για την συνένωση δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα και δεν θα ήταν
προς όφελος κανενός από τα δυο νησιά.
Νικος Μαριανος